(NETFLIX ขอเสนอ)
เรามีที่อยู่ พื้นที่ส่วนตัว
เรามีชุมชน
ที่นี่ปลอดภัย
พวกคุณมีกันกี่คน
มีเด็กๆ ด้วยรึเปล่า
เพราะมาถึงที่นี่ได้เร็วที่สุดก็ทางแม่นํ้า
แต่ถ้ามีเด็กๆ ก็ไม่น่าจะมาได้
ฟังให้ดี ฉันจะพูดแค่ครั้งเดียว
เรากำลังจะออกเดินทาง มันจะขลุกขลัก
จะรู้สึกเหมือนว่าใช้เวลานานมาก
ทำให้ยากที่จะตื่นตัวอยู่ตลอด
แล้วยิ่งยากกว่าที่จะต้องปิดปากเงียบ แต่ต้องทำทั้งสองอย่าง
ต้องทำทุกอย่างตามที่ฉันบอก ไม่งั้นเราไม่รอด
เข้าใจมั้ย
ห้ามเอาผ้าปิดตาออกไม่ว่าจะยังไง
ถ้าฉันรู้ว่าพวกเธอเอาออก ฉันจะฟาดพวกเธอ
เข้าใจมั้ย
มันหนาว เรามีผ้าห่ม
หนุ่มน้อย เธอมีหมา สาวน้อย เธอก็มีแมว
นี่เป็นแค่ที่พักอาศัย เราไม่ต้องการอะไรอย่างอื่นจากมัน
เข้าใจมั้ย
แล้วก็ห้ามคุยตอนอยู่ในแม่นํ้า
คอยเงี่ยหูฟังให้ดี
ถ้าได้ยินเสียงอะไรในป่า ให้บอกฉัน
ถ้าได้ยินเสียงอะไรในนํ้า ให้บอกฉัน
แต่ห้ามถอดผ้าปิดตาออกเด็ดขาด
ถ้ามอง พวกเธอจะตาย
เข้าใจมั้ย
ไม่เป็นไรนะ
ไปกันได้
โอเค
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด
ยี่สิบแปด 29 30 โอเค ทางนี้ ไม่เป็นไร
สามสิบเอ็ด 32 33
อยู่ไหนนะ
(ห้าปีก่อนหน้านั้น)
- ยัยงั่ง ฉันฟังอยู่นะ - คนบนถนนก็ฟังเหมือนกัน
ร้านคนแน่นไปหมดเลย เรื่องนี้ท่าทางจะหนัก
ว้าว เธอไม่มีอาหารเลย
- เรื่องอะไร - พูดจริงรึเปล่า
- จริง - เปิดข่าวดูสิ ยัยทึ่ม
ยัยทึ่ม
- ช่องอะไร ยัยทึ่ม - ช่องไหนก็ได้
สนามบินและสถานีรถไฟถูกปิด
ถนนเต็มไปด้วยผู้คนที่พยายามหนี ออกจากตัวเมืองโดยรถและการวิ่ง
ในขณะที่ผู้เห็นเหตุการณ์รายงาน การฆ่าตัวตายหมู่ที่ไม่สามารถอธิบายได้
เหตุการณ์แรกเกิดขึ้นในโรมาเนีย
ซึ่งขณะนี้ได้มีการแผ่ขยายไปสู่ยุโรปและไซบีเรีย
คาดว่ามีผู้เสียชีวิตทั้งหมดหลายหมื่นคน
ยังไม่มีการยืนยันสาเหตุ ของการฆ่าตัวตายหมู่ในยุโรปและรัสเซีย
ผู้เห็นเหตุการณ์รายงานว่า มีผู้คนแสดงพฤติกรรมวิกลจริต
แหล่งข่าวบอกเราด้วยว่า
นี่ดูเหมือนจะไม่ได้มีสาเหตุ มาจากเชื้อโรคหรือไวรัส
เจ้าหน้าที่รัฐบาลเตือน ให้ประชาชนอยู่ในความสงบ
ยังไม่มีการยืนยัน...
ในรัสเซียนี่
ลองพูดแบบนั้นกับบรรดาแม่ๆ ที่แย่งกันซื้อนํ้าขวดสิ
พูดถึงแม่ ฉันเพิ่งคุยโทรศัพท์กับแม่
ทำไมฉันต้องคอยรายงานเรื่องเธอ ให้แม่ฟังอยู่ตลอดเลย
- ทำไมต้องคุยกันเรื่องฉันด้วย - ฉันไม่เล่าเรื่องของฉันให้แม่ฟังหรอก
ตอนสามโมง ฉันจะไปดู ม้าอะราเบียในเซาซาลิโต้
นั่นเป็นประโยคที่ไม่มีให้ได้ยินทุกวัน
- อยากมาด้วยมั้ย - ไม่ได้ ฉันนัดเจอหมอแลพแฮม
- แลพแฮมเหรอ เมื่อไร - ให้ตายสิ
ทำไมต้องพูดเสียงสูงเวลาตื่นเต้นด้วย
- ฉันขับรถไปส่งนะ - ไม่เป็นไร
ฉันเข้าไปด้วย บางทีเราจะเห็นเด็กด้วยกัน
หรือฉันจะยกเลิกนัดแล้วไปดูม้ากัน
ไม่ ช่างหัวม้าเถอะ
ว้าว ฟังดูโหดจัง
คิดว่าไง
ฉันคิดว่าเห็นคนนั่งด้วยกันเต็มไปหมด
แต่ดูพวกเขาเหงาอย่างสุดๆ
ที่ดูเหงาน่ะมันบังเอิญ
มันเป็นภาพการไร้ความสามารถ ของคนในการเชื่อมโยงสื่อสาร
เชื่อมโยงสื่อสารกับอะไร
- ขยับหน่อย - มาโลรี่
- ช่วยขยับหน่อย - เราเคยคุยกันเรื่องนี้แล้ว
มันจะไม่เป็นแบบนั้นสำหรับพี่
มีลูกแล้วมันไม่เหมือนกัน มันเป็นความรักแบบทันทีทันใด
- มันจะไม่เป็นแบบนั้นกับฉัน - เป็นสิ
- ไม่เลย - พี่ควรจะกลัวการอยู่คนเดียว
ไม่ใช่กลัวเรื่องนี้
ที่เราต้องทำคือพาพี่ ออกไปพบปะผู้คนในโลกข้างนอก
ไม่ใช่ติดแหง็กอยู่ในบ้านทั้งวัน พี่ไม่เคยออกไปไหนเลย
พี่จะออกไปไหนทำไม ก็มีเธอคอยซื้ออาหารให้
- พี่ต้องย้าย - ไม่ย้าย
- ต้องย้าย - ไม่ย้าย
- ทำไมล่ะ - ไม่ย้าย ฉันชอบบ้านฉัน
ฉันรู้ว่ามันใช้เวลานาน กว่าพี่จะเจอสตูดิโอที่ถูกใจ
แล้วตั้งแต่ไรอันย้ายออกไป พี่ก็ทำงานได้มากขึ้น
แต่ตามใจนะ ไม่ต้องมีเพื่อนร่วมห้องแล้ว
ไรอันไม่ใช่แค่เพื่อน
ดูเหมือนเขาจะเป็นยังงั้นนะ
ยังไงก็เถอะ เลี้ยงลูกในนี้ไม่ได้หรอกนะ จะเอาเธอไปไว้ตรงไหน
รู้ได้ไงว่าจะเป็นลูกสาว
แค่แอบหวังไว้น่ะ
โทษที ติดงานน่ะ แล้วจะแวะไป
สวัสดี
ใช่
เดี๋ยวโทรกลับนะ
อะไรเหรอ
ยังไม่อยากรู้เพศเหรอคะ
แล้วไม่มีเซอร์ไพรส์เหรอ หมอแลพแฮม ไม่ละค่ะ
รู้สึกเป็นยังไงบ้าง นอนดีขึ้นมั้ย
ไม่ค่อยหลับ
ก่อนหน้าที่จะมีอาการนี้ ฉันก็นอนยากอยู่แล้ว
มันเรียกว่าการตั้งครรภ์ พูดออกมาดังๆ ก็ได้นะ
ไม่รู้เหรอคะ หมอ ว่าถ้าเราแสร้งไม่รับรู้อะไร
มันก็จะหายวับไปเฉยๆ
จริงเหรอ ไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะเนี่ย
- เวลาม้าท้อง... - ม้าเหรอ
รู้อะไรเรื่องม้าบ้างมั้ย
เวลาม้าท้อง มันจะรู้ตัวทันที
งั้นเหรอ
มันเปลี่ยนนิสัยการกิน มันเปลี่ยนท่าเดิน
มันจะกัดม้าตัวอื่นๆ ที่เข้ามาใกล้เกินไป
- แย่นะที่เราไม่ใช่ม้า - แย่น่ะสิ
เป็นม้าน่ะดี เพราะเราจะมีแม่
ที่คอยเลี้ยงดูเรา
ส่วนพ่อก็จะไปอยู่ในฟาร์มม้าตัวผู้
เดี๋ยวก่อน ตัวผู้ไปอยู่ฟาร์มม้าตัวผู้เหรอ
- ถูกต้อง - ถูกต้อง
เรานี่น่าสงสารกันจัง
เราน่าจะไปรู้สึกแย่กันสองคน ตอนกินมื้อเที่ยงกับไวน์สักขวดนะ
เยี่ยม พูดมีเหตุผลก็เป็นนี่
- ดี - ต่อหน้าต่อตากันเลยเนี่ยนะ
เราไม่ได้หมายความ...
แค่ไวน์ขาวแก้วเล็กๆ น่ะค่ะ ไม่มีผลอะไรกับเจ้าเมล็ดถั่วหรอก
ฉันแน่ใจว่าได้ยินคำว่า "ขวด"
แล้วก็ลองหาคำใหม่ แทนคำว่า "เจ้าเมล็ดถั่ว" ด้วย
เพราะลูกของคุณตอนนี้ ขนาดเท่าเมล่อนขนาดย่อมแล้ว
เมล่อนขนาดย่อม
หมอรู้ว่ามันยากที่คุณจะรัก ใครบางคนที่ยังไม่ได้เจอหน้า
พูดได้ดีนะหมอ
หมอน่าจะเย็บมันติดถุงดอกไม้หอมนะ
- ขายตามร้านกิฟต์ชอป - ในร้านกิฟต์ชอป
คุณกำลังจะมีลูก มาโลรี่
เร็วๆ นี้ คุณ ฉันและเจสสิก้า แล้วก็พยาบาลทำคลอด
จะอยู่บนชั้นสามพูดจาตลกแบบนี้
เพียงแต่ว่าตอนนั้น คุณจะไม่ได้กลับบ้านคนเดียว
ฉันรู้
แต่ถ้านั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องการ
ก็มีสามีภรรยามากมายที่อยากมีลูกบุญธรรม
โรงพยาบาลเราเปิดกว้าง คุณจะตัดสินใจยังไงก็ได้
แต่ที่คุณทำไม่ได้ก็คือ ไม่ยอมรับแล้วก็หวังว่ามันจะหายไป
(ลองคิดเรื่องอุปถัมภ์บุตรไหม การตั้งครรภ์อาจเป็นน่าเรื่องสับสน)
โอเครึเปล่า
สบายมาก
อ้วกอยู่เหรอ
ไปรอที่รถก่อนเลย
ออกมาเป็นก้อนๆ เลยรึเปล่า
ไม่นะ เป็นแบบเหลว พุ่งออกมาแบบราบรื่น
ไว้เจอกันที่รถนะ
- ตรงโถงทางเดิน - เคลียร์คนให้หมด
นี่คุณ รปภ.!
ระวัง ช่วยหน่อย
หยุดนะ พอแล้ว
- ใจเย็นๆ - รหัสเทา ชั้นหนึ่ง
ใจเย็นๆ รปภ.!
- รู้สึกดีขึ้นมั้ย - มันเกิดขึ้นแล้ว
เลอะเสื้อผ้ารึเปล่า
เรื่องที่เกิดขึ้นในรัสเซีย ที่ทำให้ทุกคนบ้า มันมาถึงนี่แล้ว
- อะไรนะ - รีบๆ เร็ว
รอก่อน!
- ในโรงพยาบาล - โอ้พระเจ้า ไปเร็ว
ไปเลย
เราจะไปซานตาโรซาเลย
พี่อยู่บ้านฉันได้จนกว่าเรื่องบ้านี่จะจบ
- ฉันไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยน - ใส่ของฉันไปก่อน
ฉันไม่ใช่พวกใส่กางเกงหนังรองเท้าบู้ต
ยังจะมาห่วงเรื่องเสื้อผ้าอีกเหรอ
มันช่วยให้ฉันรู้สึกสบายใจ เวลาคิดเรื่องไม่เข้าท่า
- เวร - อะไร
มีรถจอดอยู่กลางถนน
- หยุด อ้อมไปสิ - ถอยไป ขอทางหน่อย
ถ้าสถานการณ์แย่ลง เราจะไม่อยากวิ่งบนถนน
แล้วอยากขี่ม้าแทน เชื่อฉันสิ
- ให้ตายสิ - เวรๆๆ
คนต้องเลิกทำตัวงี่เง่ากันได้แล้ว
พระเจ้า เจส ไปเร็วๆ
ฉันจะไม่ฝ่าไฟแดงตอนมีคนท้องนั่งมาด้วย
ขับไปเถอะน่า!
พี่ต้องปล่อยให้ฉันขับเอง พี่ทำให้ฉันตกใจ
- แต่ฉัน... - ปล่อยให้ฉันขับ
- ไม่ใช่มือถือฉัน - มือถือฉันอยู่ที่เบาะหลัง
- คนงานคงสงสัยว่าฉันอยู่ไหน - บังคับม้าไว้ดีๆ
อยู่ไหนล่ะเนี่ย
โอ้พระเจ้า นั่นมันอะไรน่ะ
มีอะไรเหรอ
มีอะไร
มีอะไรเหรอ เธอเห็นอะไร
เธอเห็นอะไร พูดกับฉันสิ มีอะไรเหรอ
เธอจะทำอะไร โอ้พระเจ้า เจส เจส อย่าทำยังงั้น
เธอจะทำอะไร เธอเป็นอะไรไป อย่านะ หยุด
ไม่!
หยุดนะ!
เจส เธอเป็นอะไรไป เจส หยุดนะ เจส
ให้ตายสิ หยุดนะ
ไปเร็วๆ
- ลิเดีย คุณจะทำอะไร - เธอท้อง
ลิเดีย อย่านะ เข้าบ้านเร็ว
เธอท้อง
คุณช่วยไม่ได้หรอก
เร็วๆ เข้ามาในบ้านก่อน
โอเค
ลุกขึ้นเร็ว เดี๋ยวนี้เลย
แม่คะ
อย่าไป
มองพื้นไว้
เปิดประตูหน่อย ผู้หญิงคนนี้ท้อง
- เปิดประตูสิ - ไม่
นี่! เปิดประตู นี่ตำรวจ
อย่าเปิด
- นี่ตำรวจ เปิดประตูเดี๋ยวนี้ - ขอโทษนะ
นี่บ้านฉัน
เข้ามา เร็วๆ
เข้ามา คุณโอเคนะ
คุณโอเคมั้ย
เธอออกไปช่วยคุณ
ตอนนี้เธอตายแล้ว
ใจเย็นๆ ตอนนี้ทุกคนก็ตกใจกันหมด
- ฉันขอโทษ - เข้ามาในบ้านกันก่อน
ฉันขอโทษจริงๆ
เข้ามาก่อน
- โอเคกันมั้ย มีใครบาดเจ็บรึเปล่า - มือถือใครมีคลื่นบ้างมั้ย
- มีสัญญาณไวไฟมั้ย - ของผมไม่มี
ติดสิ
- โทรศัพท์ใช้ไม่ได้ - ผมต้องโทรหาลูกๆ
ไม่มีสัญญาณเลย
- ที่รัก - โทรไม่ได้เลย
- ลูกๆ อยู่บ้านกันรึเปล่านะ - โทษนะ
แม่คะ ช่วยโทรหาหนูเดี๋ยวนี้เลย
มีบางอย่าง... ฮัลโหล
มันทำลายระบบประสาทคุณ
ผมเห็นมันเกิดขึ้นกับลูกค้าผม มาหลายอาทิตย์แล้ว
ฉันบอกรึเปล่าว่าฉันเป็นตำรวจ
คุณแค่เรียนโรงเรียนตำรวจ ยังไม่เป็นตำรวจ
ไม่ว่ามันคืออะไร ฉันแน่ใจว่าเดี๋ยวก็มีคนมาช่วย
ไม่หรอก อย่างเดียวที่จะเกิดขึ้น ก็คือเราจะตายกันหมดเร็วๆ นี้
นี่มันเป็นสงครามชีวภาพชัดๆ
เกาหลีเหนือหรือไม่ก็อิหร่าน
ดักลาส ยังไม่มีใครรู้ ว่ามันคืออะไร โอเคมั้ย
เราต้องพยายามสงบสติอารมณ์ไว้
- จริงๆ นะ - ใช่
ขอร้องละ
เราแย่แน่ๆ
ฉันคิดว่าฉันได้ยินมันนะ
ตอนที่เราวิ่งอยู่บนถนน ฉันสาบานได้ว่ารู้สึกบางอย่าง
- ได้ยินอะไรบางอย่าง - แล้วเห็นมั้ย มันคืออะไร
ฉันไม่รู้ แต่มันอยู่ตรงนั้น
- บางอย่างที่มองไม่เห็นเหรอ - ใช่
เราไม่รอดแน่ๆ
ต้องมีภาพอะไรบ้างสิ ต้องมีการเปิดเผยวิดีโออะไรบ้างแล้ว
- ผมไม่เห็นอะไรเลย - เพื่อนร่วมงานผมเห็น
อะไรนะ
เรากำลังขุดดินเพื่อวางฐาน
แล้วผู้รับเหมาก็ลงไปนอน อยู่หน้ารถเกลี่ยดิน
ส่วนคนควบคุมเครื่องจักร ก็บังคับให้มันตกหลุมแล้วก็คอหักตาย
เท่าที่ฟังๆ ดู
รู้สึกว่ามันทำให้คนเป็นบ้า หรือไม่ก็อยากทำร้ายตัวเองนะ
ไม่ใช่ มันทำให้คนฆ่าตัวตาย
แล้วเราแค่...
- ให้ตายห่าสิ - เราแค่มองมันแค่นั้นเอง
- แล้วก็ฆ่าตัวตาย - มันเป็นไปได้ยังไง
ปิดหน้าต่าง ช่วยกันปิดหน้าต่าง
ปิดให้หมดทุกบาน
ทุกคนช่วยกันปิดหน้าต่าง
ขอบคุณพระเจ้า
แอนดี้ เบลีย์ ได้ยินรึเปล่า
พ่อครับ ตัวอะไรอยู่ข้างนอกครับ
- เบลีย์ - เบลีย์
เบลีย์
- ถ้าคุณออกไป คุณจะตาย - ลูกๆ ฉันอยู่ข้างนอก
- ถอยไป - คุณไปไม่ถึงลูกๆ หรอก
ทีวีติดแล้ว เปิดดังหน่อย
ท่านประธานาธิบดีได้ประกาศสภาวะฉุกเฉิน
และปิดพรมแดนทั้งหมด
อย่าออกไปข้างนอก
อย่าใช้โซเชียลมีเดีย ใช้วิทยุ...
เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
- จบเห่แน่ๆ - ขอโทษที ว่าไงนะ
จบเห่
มนุษยชาติได้ถูกพิพากษาแล้วและเราดีไม่พอ
- พิพากษาเหรอ โดยใคร - ก็มีอยู่หลายชื่อ
มีทั้งศาสนาของโลกและตำนาน ที่มีการพูดถึงปิศาจ
หรือภูตผีวิญญาณ
คนที่เคยเห็นภูตผีพวกนี้
มักจะอธิบายการเผชิญหน้ากับเจ้าพวกนี้
ว่าพวกมันมาในรูปแบบ ของสิ่งที่คนคนนั้นกลัวที่สุดหรือ...
ความเศร้าที่สุด หรือความสูญเสียที่แย่ที่สุด
ฟังไร้สาระสิ้นดี พูดเรื่องศาสนาไปเรื่อย
ไม่ได้ไร้สาระ โอเคมั้ย นี่มันของจริง มันคือความจริง
มันมาหลายรูปแบบ
มีทั้งอะคามานาห์ วาริโอส เดวาส จากตำนานโซโรแอสเตรียนโบราณ
แล้วก็มีเซอร์แกตจากความเชื่อ ของลัทธิคริสเตียนโบราณ
ซึ่งทำให้ผู้หญิงที่ท้องพบว่าลูกตัวเองไม่ใช่มนุษย์
อย่างพวกกุ้งมังกรหรือแมงมุม
แล้วก็มีฮูลิจิงจากเมืองจีน แล้วก็พูคาจากตำนานเซลติก
มีชื่อต่างๆ กันไป แต่ก็หมายถึงสิ่งเดียวกัน
ซึ่งคืออะไรเหรอ
จุดจบของเรา
ชาร์ลี นายรู้เรื่องพวกนี้ จากการทำงานในซูเปอร์มาร์เก็ตเหรอ
- เปล่า ฉันศึกษาเรื่องพวกนี้มานานแล้ว - ในมหา'ลัยเหรอ
ก็ไม่เชิงมหาลัย แต่ว่า...
ในอินเทอร์เน็ตน่ะ
เดี๋ยวนี้ใครๆ ก็เอาข้อมูลจากนั่นทั้งนั้น
- ฉันกำลังเขียนนิยายน่ะ - ให้ตายสิ
ตกลงเราทำอะไรไม่ได้ นอกจากรออยู่ในนี้จนบ้าเหมือนเขาเหรอ
เดี๋ยวทหารก็เข้ามาควบคุมสถานการณ์
เราแค่ต้องรอไปก่อน
นี่ๆ
ทำไมไม่นั่งพักก่อนล่ะ
ฉันไม่เป็นไร แค่อยากจะโทรศัพท์หน่อย
- เข้าใจ - ฉันโอเค
เข้าใจ
- แต่ผมว่าตอนนี้โทรศัพท์ไม่มีคลื่น - โอเค
ฟังนะ คุณเจ็บตรงไหนรึเปล่า
ว่าไงนะ ไม่
- ผมรู้สึกเหมือนหัวคุณกระแทก - ฉันไม่เป็นไร
- โอเค - ฉันสบายดี
โอเค
เราขับรถกันอยู่ดีๆ
แล้วเธอก็เห็นอะไรบางอย่าง
ฉันไม่เห็นว่ามันเป็นอะไร แล้วสีหน้าเธอก็เปลี่ยนไป
เหมือนว่าเธอ...
เธอเศร้า ซึ่งเจสไม่ใช่คนชอบเศร้า
ไม่เลย
เธอออกจากรถแล้วก็เดินไปบนถนน...
เธอไม่ใช่คนที่อยากฆ่าตัวตาย
เธอไม่มีวันจะทำแบบนั้น
แต่มัน...
แล้วก็ผู้หญิงคนนั้น เธอเห็นฉัน
แต่แล้วเธอก็เริ่มคุยกับแม่ของเธอ แล้วฉันก็...
ผู้หญิงคนนั้นคือเมียผม
- เธอชื่อลิเดีย - โอเค
แล้วเธอก็ไม่ได้คุยกับแม่ของเธอ แม่เธอตายได้สิบปีแล้ว
(หกชั่วโมงในแม่นํ้า)
ฮัลโหล
ฮัลโหล มีใครได้ยินฉันมั้ย ฮัลโหล
ฮัลโหล มีใครได้ยินฉันรึเปล่า ฮัลโหล
มีใครได้ยินมั้ย ฮัลโหล ฉันชื่อมาโลรี่
ฉันล่องแม่นํ้าอยู่ มีใครได้ยินมั้ย
ฮัลโหล มีใครได้ยินบ้างมั้ย
มีใครได้ยินฉันมั้ย ฮัลโหล
มาโลรี่
ผ่านมาแล้วสามวัน ตั้งแต่เริ่มเกิดเหตุการณ์พวกนี้
โทรศัพท์ของสถานีเราใช้ไม่ได้
ผมไม่สามารถติดต่อใครได้
เราไม่ได้ข่าวคราวอะไรจากเจ้าหน้าที่...
แต่ถ้าคุณกำลังฟังอยู่
เท่าที่ผมรู้มา ตราบใดที่คุณอยู่ในข้างใน
ตราบใดที่ไม่มองมัน คุณก็จะไม่เป็นไร
อย่าออกไปข้างนอก
ทันทีที่ผมได้ข้อมูลเพิ่มเติม ผมจะอัพเดทให้ทุกคนได้รับทราบ
สามีฉันทำงานด้านทรัสต์และอสังหาริมทรัพย์ คุณทำงานกฎหมายด้านไหน
- ล้มละลาย - เวลาที่เขาไม่ได้ฟ้องร้องเพื่อนบ้าน
นี่ อาหารของเราจะมีพอสำหรับกี่วัน
คงไม่นาน
เพราะพวกเราบางคน ไม่เข้าใจคอนเซปต์ของการปันส่วน
ดักลาส บ้านคุณอยู่หลังบ้านหลังนี้
พออาหารหมด เราก็ออกไปเอากัน
เราจะไม่ได้กลับมา สิ่งที่นายไม่เข้าใจคือ...
- ทอม... - เราให้ใครเข้ามาไม่ได้
โอเค ใจเย็นน่า
- สวัสดี - ค่ะ สวัสดี
- นายกำลังทำผิดอย่างมหันต์ - ดักลาส
- สวัสดี - สวัสดี
ฉันชื่อโอลิมเปีย ช่วยฉันหน่อย ฉันขอร้อง
- อย่าเปิดประตู... - ผมจะเปิดประตูนะ
ให้ตายสิวะ!
โอเค รอแป๊บหนึ่งนะ
นี่ๆ
ถอยไป
เปิดสิ
เปิดเลย
ไปเอาผ้าห่มมาหน่อย
มีโคมไฟอยู่ข้างๆ ประตูทั้งสองด้าน
ผมจะยื่นผ้าห่มให้คุณ คุณต้องเอามันพาดโคมไฟสองดวงนั่น
- โอเค - โอเคมั้ย
คุณต้องช่วยบังวิวให้ผม
- ปิดตาไว้ - งี่เง่าจริงๆ
มาโลรี่ ปิดตาซะ
เอาไปเลย
เสร็จแล้วบอกนะ
ทอม มันปลอดภัยมั้ย
- หุบปาก - รอก่อนสิ!
- โอเค ปิดเรียบร้อยแล้ว - โอเค
เอาละ เข้ามาเลย
ค่อยๆ นะ
เรียบร้อยแล้ว
- มาโลรี่ - ว่าไง
- ปืนน่ะ - ได้
ใช่ ก่อนที่จะฆ่าใครตาย เพราะไม่รู้ว่ามันใช้ยังไง
ไม่เป็นไรนะ
ทำไม...
พวกคุณมีกันหลายคน
ว่าแต่ว่าคุณ...
คุณท้องเหรอ
ใช่ วันที่ 1 ตุลาฯ
คุณล่ะ
ปลายเดือนกันยาฯ
เดี๋ยวก่อน ข้างนอกยังวุ่นวายอยู่รึเปล่า
คุณตัวคนเดียวเหรอ
ใช่
สามีฉันไปออกรบเมื่อเดือนที่แล้ว เพราะเขาเป็นทหารอากาศ
ฉันพยายามกินอาหารให้เหลือนานที่สุด
แต่ฉันหิวมาก แล้วก็กลัวว่าลูกในท้องจะหิว
ก็เลยไม่รู้จะทำยังไง
- นี่ ดื่มนํ้าก่อน - ขอบคุณ
คุณก็เลยออกจากบ้าน แล้วก็เคาะประตูบ้านไปเรื่อย
ฉันอยู่ห่างไปแค่ถนนเดียว
เยี่ยม ทีนี้เราทุกคนก็ได้อดอยากกัน ในแผนกสูติฯ
เราแค่ต้องหาอาหารเพิ่ม
แต่เราหาเพิ่มไม่ได้ ถ้ามองอะไรไม่ได้
เราไม่รอดแน่
อาจพอมีทางนะ
เราอาจจะมองเห็นได้ดีกว่าที่เราคิด
หมายความว่ายังไง
มานี่สิ
มีกล้องอยู่รอบบ้านซึ่งส่งสัญญาณสด
มาข้างบนกัน
มันเป็นสัญญาณดิจิทัล
มันโชว์สีตามความร้อนของวัตถุ
มันเป็นข้อมูลกลางๆ
- แค่สีบนจอ - ใช่ แต่ภาพอาจจะมีพลังก็ได้
เราไม่รู้ว่าพวกมันออกฤทธิ์ยังไง
ภาพพวกนี้มันไม่ใช่ภาพโดยตรง
เรามองมันตรงๆ ไม่ได้
แต่บางทีอาจจะมองผ่านสื่อกลางได้
พิกเซลกับความร้อน
อาจจะไม่เห็นพวกมันเลยด้วยซ้ำ
เราไม่มีทางรู้ได้ นอกจากเราคนหนึ่งจะลองมองดู
นี่เป็นความคิดที่ผิดมหันต์
ใช่สิ ดักลาส คุณคิดว่า ทุกอย่างเป็นความผิดมหันต์ทั้งนั้น
ไม่ช้าก็เร็ว เราต้องลงมือทำอะไรสักอย่าง
เราไม่รู้ว่าจะมีไฟฟ้าอีกนานแค่ไหนด้วยซ้ำ
เชื่อผมสิ ผมว่ามันได้ผลแน่ๆ
โอเค
ถ้าได้ผล บางทีเราอาจจะใช้ เทคโนโลยีสำหรับหาอาหารหรือ...
ใช่เลย
ไม่ต้องแน่นมากนะ
ผมคิดว่าคุณรู้ตัวนะว่าทำอะไรอยู่
ฟังนะ คุณกับสามีคุณเป็นคนดี
มันไม่ใช่...
ไม่ใช่ยังงั้น
ขอบคุณนะ ดักลาส
คุณไม่ต้องทำก็ได้นะ
ผมรู้ ไม่ต้องห่วง
- ทอม ส่งรีโมตให้หน่อย - ได้
เอาไปเลย
ทำไมคุณถึงฟ้องร้องเขา
เพราะพวกนั้นอยากรื้อส่วนนี้ของบ้านทิ้ง
แล้วสร้างห้องกระจกบ้าบอ
สามีเขาเป็นสถาปนิก
ก็มันบ้านของเขา ทำไมคุณต้องสนว่าเขาจะทำอะไร
เพราะผมต้องมองมันไง
ไม่มีทาง
วันสุดท้ายของโลกจะมาถึงแล้ว ใครจะไปรู้
อยู่ไหนกันเหรอ ไอ้พวกเวร
(วิตามินรวมสำหรับก่อนคลอด)
ไม่เอาน่า เกร็ก
มีสมาธิหน่อย
มันเกี่ยวกับวันสิ้นโลกน่ะ
นวนิยายของผม
แต่มันไม่ใช่นิยายเด็กๆ ที่พวกเขามีหน้าไม้
แล้วก็ฆ่ากันเองเพื่อความอยู่รอด หรือวิ่งวนไปมาในเขาวงกต
ไม่ใช่เลย นี่เป็นเรื่อง... เรื่องนี้จะเป็นของจริง
เคยคิดรึเปล่าว่ามันจะเป็นแบบนี้
- เกร็ก - เกร็ก เราเข้าไปได้มั้ย
- เกิดอะไรขึ้น - เกร็ก
เกร็ก ให้เราเข้าไปหน่อย
อย่ามอง!
ปิดตาไว้
- หาจอคอมพิวเตอร์ - เกร็ก
- ฉันกำลังเข้าไปนะ
เกร็ก
เจอแล้ว
โอเค! ลืมตาได้ มองได้แล้ว
บอกแล้วไงว่าผิดมหันต์
ไปกันเถอะ
เราต้องออกไป
ฉันขอโทษ ฉันขอโทษ
เราไม่ได้ออกไปจากที่นี่แน่ๆ
จะไม่มีใครมาช่วยเรา
เราต้องออกไปแล้ว
สวัสดี
ฉันแค่คิดว่าคงจะดี ถ้าเรานอนด้วยกันเพราะว่า...
ได้สิ
แบบนี้เราจะได้ไม่เหงา
ฉันเคยอ่านบล็อกที่บอกว่าผู้หญิงท้อง
ควรจะนอนข้างๆ คนอื่น
เพราะเด็กรู้สึกได้เวลาแม่เหงา
เยี่ยมเลย
แล้วคุณเลือกชื่อไว้รึยัง
ยังเลย
คุณล่ะ
ถ้าเป็นผู้หญิง เราอยากจะตั้งชื่อว่า แอเรียลหรือจัสมิน
จริงๆ ฉันอยากตั้งชื่อลูกว่าซินเดอเรลล่า แล้วก็เรียกย่อๆ ว่า เอลล่า
แล้วสามีคุณชอบชื่อไหนล่ะ
เขาชอบทุกอย่างที่ฉันชอบ
แล้วคุณล่ะ สามีคุณมีชื่อโปรดมั้ย
ฉันตัวคนเดียวน่ะ
- ฉันขอโทษนะ - ไม่เป็นไร
แล้วครอบครัวคุณล่ะ พวกเขาคงตื่นเต้น...
รู้อะไรมั้ย ฉันขอตัวแป๊บหนึ่งนะ
เดี๋ยวฉันมา
โทษที
ภาพติดตาเลยสินะ
ใช่ ลืมไม่ลงเลย
โทษที
คุณโอเคนะ
ใช่
เดี๋ยวไว้ค่อยซักผ้าตอนเช้าดีกว่า
- เป็นความคิดที่ดี - ฉันก็คิดยังงั้น
ราตรีสวัสดิ์นะ
(14 ชั่วโมงในแม่นํ้า)
สวัสดี
ต้องการความช่วยเหลือรึเปล่า
- ถอดผ้าปิดตาออกก็ได้ - อย่าถอดผ้าปิดตาออก อย่าถอดออก
ฉันมีอาหารนะ เด็กๆ ดูท่าทางจะหิว
หมอบลง หมอบลงไป
นี่ หนูน้อย
เคยเห็นลูกกวางกันรึเปล่า
จะบอกความลับให้ฟังนะ
ฉันเจอตัวหนึ่งในป่าด้วย
โอเค ฉันรู้ว่าคงจะกลัว แต่ไม่จำเป็นหรอก
ฉันไม่ได้คิดจะทำร้ายนะ ฉันจะช่วยพาขึ้นฝั่ง
บอกว่าให้เปิดผ้าปิดตาออก!
ฉันเห็นแล้ว ฉันเห็นความจริงแล้ว
ถอดผ้าปิดตาออกสิ
มันสวยมาก ถอดผ้าปิดตาออก
ถอดออกสิ
มันจะชำระล้างโลก
ทุกคนต้องมอง
มีข่าวร้าย
อาหารเราหมด แล้วก็ไม่มีใครมาช่วย
เราต้องออกไปข้างนอก
ฟังนะ ฉันอาจจะพอรู้ว่าเอาได้ที่ไหน
- ที่ไหนเหรอ ชาร์ลี - ซูเปอร์มาร์เก็ตฟิลด์ส
ฉันล็อกประตูไว้ตอนที่เริ่มโกลาหล
- แต่เพิ่งมาบอกเราตอนนี้เหรอ - อย่างน้อยเราก็รู้แล้ว
ขอบคุณ
โอเค ต้องมีคนไปกลุ่มหนึ่ง
เราตายก่อนไปถึงแน่ๆ
- ล้อเล่นรึเปล่า - ฉันไปเอง
- ถ้าเขาไป ฉันก็ไป - คุณท้องอยู่
ถ้าพวกคุณไปกัน ฉันก็ไปด้วย
ฉันไปรอบแรก แล้วเธอไปรอบที่สองละกัน
- ฉันไปด้วย - อะไรนะ
- มีแต่ตายสถานเดียวนะ - ฉันเคยฝึกมา ไม่เป็นไร
ฉันไม่ชอบแผนนี้ ฉันไม่คิดว่าควรจะมีใครออกไป
- ตกลงไปกันสี่คนนะ - ห้า ชาร์ลีไปด้วย
ชาร์ลีไปด้วยเหรอ ชาร์ลีไม่ไปไหนทั้งนั้น
- นายรู้ระบบรปภ. - ไม่มีทางที่ฉันจะไป โอเคมั้ย
ฉันให้ข้อมูลไปแล้ว นายต้องการแค่นั้น
นายไม่ต้องให้ฉันบอกว่าไปยังไงนะ มันคือซูเปอร์มาร์เก็ต
มีป้ายบอก นายก็คงเคยไปซื้อของที่นั่น
อยากได้ซีเรียล ก็มีป้ายบอกว่าซีเรียล
ถ้าอ่านไม่ออก ฉันก็เข้าใจ แต่นายอ่านหนังสือออก มัน...
- ไม่ นายไม่ต้องให้ฉันไปด้วยหรอก - ชาร์ลี คิดซะว่าไปหาข้อมูลนิยาย
โอเคมั้ย มันจะเยี่ยมมาก
ความคิดผมคือ เราต้องทาหน้าต่างเป็นสีดำ
รับรองได้ผลและปลอดภัย
นี่ทุกคนได้ยินเหมือนฉันรึเปล่า
ขับรถแบบไม่รู้ทิศทางปลอดภัยได้ยังไง
รู้สิ
ก็มีจีพีเอสนี่
ค้นหาเส้นทาง
ขับตรงไป
อีกครึ่งไมล์เลี้ยวขวาที่ถนนเบย์
- นั่นอะไร - ขอบฟุตบาท
แค่ขอบฟุตบาท
เซ็นเซอร์รอบๆ รถน่ะ
แค่ลูกระนาด
เลี้ยวขวาที่นี่
- ขับออกนอกถนนเหรอ - ไม่ มีอะไรบางอย่าง
- สงสัยจะเป็นรถบรรทุก - อ้อมไปสิ
- อ้อมไป - ใช่
เสียงอะไรน่ะ
มีคนอื่นขับรถด้วยเหรอ
- เวรจริง! ไม่เอาด้วยแล้ว - ชาร์ลี หายใจลึกๆ
- ฉันจะออกไป - ชาร์ลี ใจเย็นๆ
ทุกคน หยุดแตะต้องตัวเขา
- มองฉัน คุณต้องเงียบๆ นะ - ทำให้เขาหุบปาก
เวรเอ๊ย เราไปไม่ถึงแน่
ใจเย็นๆ
- ให้ตายสิ - ยึดอะไรเอาไว้
ยึดไว้ดีๆ จะไปแล้วนะ
ยึดเอาไว้
นั่นไม่ใช่ลูกระนาด
- เราไม่รอดแน่ - เกาะไว้ดีๆ
เลี้ยวซ้ายที่นี่
ช้าๆ
คุณมาถึงจุดหมายแล้ว
อะไรวะเนี่ย
ฝ่ามาถึงนี่แล้ว ทีนี้เราต้องออกจากรถเหรอ
โชคดีจริงๆ
- นับสามนะ หนึ่ง... - ฉันพร้อมแล้ว
สอง สาม
นั่นอะไร ฉันเปิดประตูชนอะไร
แค่เสาน่ะ
โอเค แล้วประตูล่ะ
ประตูอยู่ห่างไปแค่สองสามก้าว
- ฉันหลง - อยู่ทางด้านซ้าย
ซ้าย
ฉันหลง
- เร็วๆ เข้า พวกเรา - ฉันหลง
- เจอแล้ว - โอเค
- เข้าได้รึยัง - ยัง
โอเค แป๊บหนึ่ง เกือบได้แล้ว
โอเค เปิดได้แล้ว
เข้ามาเลย
เอาละ เราเข้ามาได้แล้ว
สวัสดี
ฉันจะตรวจดูหน้าต่างก่อน
เอาละนะ เอาละ
เราเคลียร์แล้ว ถอดผ้าปิดตาได้
โอ้พระเจ้า
- โป๊ะเชะเลย - ใช่
- อาหารกระป๋องอยู่ไหน - ช่องทางเดินสอง
- กระดาษชำระ - ช่องทางเดินห้า
- ฉันไม่สน เหล้าอยู่ไหน - ช่องเจ็ด
อย่าลืมนะ เรามีที่จำกัด เอาของที่ไม่เน่าเสีย ของที่จำเป็น
- อุปกรณ์ไฟฟ้าล่ะ - ช่องหก
หกเหรอ เจ๋ง ขอบใจ
ฉันไม่ทำความสะอาดแน่ๆ
เจ๋ง
ดีนะที่ฉันตัดสินใจมา
นี่เป็นที่ที่มีความสุขที่สุดในโลก
ฉันรู้ พูดอีกก็ถูกอีก
นี่คือ... ของขวัญให้เจ้าตัวน้อยจากผม
ขอบคุณ
ได้เลย
น้องสาวผมกำลังจะมีคนที่สี่
โอ้พระเจ้า นางฟ้าชัดๆ
ใช่เลย
ผมชอบลูบท้องของเธอ
สบายใจดี
ใช่ เคล็ดลับเล็กๆ ของธรรมชาติ
น้องสาวคุณอยู่ในซาคราเมนโตเหรอ
- ใช่ - เหรอ
แล้วคุณล่ะ คุณโตที่ไหน
ชานเมืองสต็อกตัน
- สต็อกตัน - ใช่
- เราเลี้ยงม้า - ในฟาร์มจริงๆ เลยเหรอ
- พ่อฉันเป็นคาวบอยของแท้เลย - คุณถึงรู้วิธี...
- อะไร - ยิงปืนยาว
ใช่ ฉันมีชีวิตวัยเด็กที่น่าสนใจ
แต่สต็อกตันก็ไม่ได้ไกล จากซาคราเมนโตนัก
ไม่เลย วิ่งทางหลวงสาย 99
- แค่ทางหลวงสาย 99 - ห่างกันคนละโลก ใช่มั้ย
แต่เราก็อาจจะพบกันทางอื่นได้
แน่นอน
อาจจะเป็นคนเลี้ยงลูกของคุณ
คนเลี้ยงลูกสุดเร่าร้อนของผม
คุณแค่พูดแบบนั้นเพราะเราจะตายกันหมด
อาจจะใช่
ทำไมพวกแกโชคดีขนาดนี้นะ
สวัสดี
สวัสดีจ้ะ
ง่วงกันสินะ
ลูกค้าทุกท่านโปรดทราบ กรุณาเดินมาที่ช่องทางเดินเจ็ดด้วย
ผมมีอะไรจะประกาศให้ฟังหน่อย
- ทุกท่าน ได้โปรด - ว่าไง ดักลาส
ผมอยากจะใช้โอกาสนี้ กล่าวอะไรกับทุกคนหน่อย
เพราะเราทุกคนรวมกันแล้ว ทำให้จุดจบของโลก...
ยิ่งใหญ่อีกครั้ง
เจ้านกน้อย
นี่คิดกันไม่ออกเลยเหรอ
ว่าเราอยู่กันที่นี่ก็ได้
เรามีเสบียงอาหารและเครื่องดื่ม พอสำหรับหนึ่งปีที่นี่
เราไม่ต้องจ่ายเงินซื้อ แล้วเราก็ไม่ควรจะไปจากที่นี่เลย
แล้วคนอื่นๆ จะทำยังไงที่บ้านเกร็ก อดตายเหรอ
ก็ช่างหัวพวกนั้นสิ
เรามีทุกอย่างที่จะประทังชีวิตที่นี่ ทุกอย่างเลย
ไม่มีเหตุผลอะไรเลย ที่เราควรจะกลับไปที่นั่น
นี่ไงเหตุผล เราไม่ใช่พวกสารเลว
แล้วเราก็จะไม่อยู่ที่นี่
นั่นเสียงอะไร
ชาร์ลี ข้างหลังนั่นเป็นอะไร
มันเป็นที่ส่งของ
สวัสดี
เปิดให้เข้าไปหน่อย
พูดดังหน่อย ผมไม่ได้ยิน
เปิดให้เข้าไปหน่อย
ปิดตาไว้
- อะไรนะ - ผมจะเปิดประตู
- ไม่นะ - มีคนอยู่ข้างนอก
ผมต้องเปิดประตู
โอเค
- สวัสดี - สวัสดี
เปิดให้เข้าไปหน่อย ผมติดอยู่
เดี๋ยวก่อน ฟิชฟิงเกอร์ นั่นนายเหรอ
- ชาร์ลี ใช่ ฉันเอง - ใครคือฟิชฟิงเกอร์เหรอ ชาร์ลี
เขาทำงานที่นี่กับผม เขาทำแผนกอาหารทะเล
เขาเคยติดคุกแล้วก็เพี้ยนนิดหน่อย แต่กับผม เขาก็ดีนะ
- นายเข้าไปในนั้นได้ยังไง - ฉัน...
พวกนั้นหลอกฉัน
พวกนั้นคือใคร
นายพูดถึงใคร นายอยู่คนเดียวรึเปล่า
พวกนั้นหลอกฉัน แล้วก็ปล่อยให้ฉันติดอยู่ในนี้
ใครปล่อยให้นายอยู่ในนั้น นายกำลังพูดถึงใคร
พวกเรา มีบางอย่างผิดปกติ
- มีบางอย่างผิดปกติ - ขอฉันเข้าไปหน่อย ฉันหลงกลมัน
นี่
นายจะทำอะไร ฟิชฟิงเกอร์ นายจะทำอะไรวะ
ดูสิ มันอยากให้นายเห็น ให้ฉันเข้าไปหน่อย
เขาแรงเยอะ เราต้านไม่ไหว
ขอฉันเข้าไปหน่อย
ชาร์ลี
เวรเอ๊ย
ชาร์ลี เดี๋ยวก่อน!
ดูสิ ชาร์ลี มันสวยมากเลย
- ชาร์ลี! - ชาร์ลี!
- บ้าจริง - อะไรน่ะ
ให้ตายสิ!
เราต้องไปแล้ว
ไปกันเถอะ เร็วเข้า
ออกไปจากที่นี่กัน
ขอเข้าไปหน่อย
ไอ้หมอนั่นมีชีวิตอยู่ได้ยังไง
ขอฉันเข้าไปหน่อย
ฟิลิกซ์
โอ้พระเจ้า
ดูสิ ของเยอะไปหมดเลย
- นกเหรอ - ใช่
พวกมันรับรู้ได้เวลาภูตผีพวกนี้เข้ามาใกล้
ชาร์ลีไปไหน
ดีแล้วที่ไม่ต้องอ่านนิยายอีกเล่ม
เขาช่วยชีวิตพวกเรานะ ไอ้สารเลว
ผมรู้ว่าคุณคิดยังไงกับผม ว่าทุกคนคิดยังไงกับผม
ในใบฟ้องหย่า
เมียคนแรกระบุกว่าถ้าเรียกผมว่าโรคจิต ก็จะเป็นการดูถูกพวกโรคจิตคนอื่นๆ
เมียคนที่สองบอกว่า เธอไม่กลัวตกนรกแล้ว
เพราะมันไม่มีทางแย่กว่าเป็นเมียผม
ฉันว่าฉันคงชอบพวกเธอนะ
อาจจะใช่
แล้วก็ลิเดีย
แต่งครั้งที่สามคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับผม
เธอเป็นคนจิตใจดีที่สุดที่ผมเคยเจอ
ผมกลับไม่ตายแต่เธอตายแล้ว รู้มั้ยว่าทำไม
เพราะสุดท้ายแล้วมีคนแค่สองประเภท
พวกคนสารเลวกับคนตาย
ให้ตายเถอะ คุณพูดจาเหมือนพ่อฉันเลย
เหมือนพ่อคุณเหรอ ทำไม
เขาเป็นคนฉลาดที่ชอบแบ่งปันความรอบรู้ กับพวกโง่เขลาที่ไม่สมควรจะรู้รึเปล่า
ใช่ แล้วเขาก็สารเลวสุดๆ ด้วย
แล้วก็เหมือนคุณ เขาอ้างว่า ทุกอย่างที่เขาทำว่ามีสาเหตุมาจาก
การสมรู้ร่วมคิดที่สลับซับซ้อน
ว่ามันเป็นความผิดของคนอื่น ทั้งๆ ที่เป็นความผิดของเขา
แต่พอฉันกับน้องสาว รู้ว่ามันเป็นแค่ข้ออ้าง
ที่จะดูแลครอบครัวอย่างห่วยแตก มันก็ทำให้ชีวิตง่ายขึ้นเยอะ
แต่รู้อะไรมั้ย ผมเห็นความแตกต่างอย่างหนึ่งระหว่างเรา
ผมไม่เคยผิด
คุณกับเขาเหมือนกันไม่มีผิด
ผมหน้าตาเหมือนเขาด้วยรึเปล่า
ไม่เหมือนนะ
เขาไม่ได้หล่อระเบิดเถิดเทิงเหรอ
ไม่ใช่ มันก็แค่...
ผมไม่เหมือนกัน
- ผมเหรอ - ใช่
เขายังพอมีอยู่บ้าง
ฉันดื่มไม่ได้
เอาน่า โลกจะจบเห่แล้ว
ผมไม่คิดว่าวิสกี้ไม่กี่จิบจะมีผลอะไรนะ
งั้นก็....
หวังว่าคุณจะคิดผิดนะ
เรื่องคนสารเลวกับคนตาย
หวังว่ามีมากกว่านั้น
มาดื่มให้ความหวังนั้นกัน
- ปิดประตูโรงรถ - ได้เลย
เดี๋ยวก่อน
- ปิดตาไว้ - ได้
ปิดแล้ว
เลวจริงๆ
รถหายไปไหน
ลูซี่กับฟิลิกซ์อยู่ไหน
เวรเอ๊ย
(24 ชั่วโมงในแม่นํ้า)
คุณหยุดพาย
ฉันแค่พักแป๊บหนึ่ง
อีกนานแค่ไหน
อีกสองสามชั่วโมง
มาโลรี่
ช่วยด้วย
มาโลรี่
โอเคมั้ย
- ผมหนาว - ฉันรู้ รอเดี๋ยว
ไม่นะ อาหารกับผ้าห่มหายไปแล้ว ให้ตายสิ
- ผมขอโทษ - ไม่ มันแค่...
รอเดี๋ยว
โอเค เอาล่ะ
- โอเค ผมหนาว
เดี๋ยวก็ดีขึ้นนะ เดี๋ยวก็อุ่นขึ้น
ห่มเอาไว้
ปิดตาไว้นะ อดทนไว้
ได้ยินรึเปล่า
ได้ยินนั่นรึเปล่า
นอนลงไปบนเรือ นอนราบลงไป
อยู่เงียบๆ นะ ฉันจะเอานกไว้ตรงนี้
แล้วก็คลุมเอาไว้ด้วย แต่ห้ามส่งเสียงหรือลงจากเรือลำนี้
เข้าใจมั้ย อย่าลงจากเรือลำนี้!
เวรจริง
มาโลรี่
มีบางอย่างเกิดขึ้นกับมาโลรี่
มาโลรี่
บอกแล้วไงว่าให้อยู่บนเรือ
ห้ามคิด
ทำอย่างที่ฉันบอก ไม่งั้นจะตาย เข้าใจที่พูดมั้ย
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับฉัน ไม่ต้องพยายามช่วย
ไม่ต้องห่วงฉัน แล้วก็ช่วยตัวเอง
เข้าใจมั้ย
พูดสิ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับฉัน ต้องทำยังไง
เธอจะช่วยตัวเอง พูดสิ!
- หนูจะช่วยตัวเอง - เธอจะช่วยตัวเอง
ฉันไว้ใจเธอไม่ได้เลย
จุดจบของโลกทำให้เราต้องทำอะไรๆ
นี่ไม่ใช่จุดจบของโลก
งั้นเหรอ
แต่รู้สึกเหมือนอย่างนั้นนะ
ตอนช่วงท้ายการออกรบในอิรักของผม เราตั้งฐานทัพที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง
ได้รับคำสั่งให้ออกตรวจตามถนน เพื่อดูว่าผู้คนปลอดภัยดี
เช้าวันหนึ่ง เราเห็น...
พ่อคนหนึ่งเดินอยู่กับลูกๆ สี่คน
ผมเลยจอดรถถาม ว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ย
เพื่อให้แน่ใจว่า เขาจะเดินไปยังจุดหมายได้เรียบร้อย
แต่แล้วก็มารู้ว่าเขาเดินพาลูกๆ ไปโรงเรียน
ท่ามกลางความวุ่นวาย
ความโกลาหลทุกอย่าง เขาเดินพาลูกไปส่งที่โรงเรียน
เรา...
ก็เลยขับรถตามเขาไป
วันแล้ววันเล่า
เราคอยคุ้มกันเขา
จนมันกลายเป็นกิจวัตร
แล้วพอตอนเรารบเสร็จ
เขาก็ให้นี่กับผมก่อนที่ผมจะกลับมา
ผมชอบที่จะคิดว่า เขายังเดินไปส่งลูกที่โรงเรียนอยู่
(28 ชั่วโมงในแม่นํ้า)
ฮัลโหล มีใครได้ยินฉันมั้ย ฮัลโหล
นี่มาโลรี่ ใครก็ได้ ได้ยินฉันมั้ย ฮัลโหล
มีใครได้ยินฉันมั้ย ฮัลโหล มีใครได้ยินฉันมั้ย
ฮัลโหล เทสต์ ฮัลโหล
ฮัลโหล มีใครได้ยินมั้ย ฮัลโหล
- ฮัลโหล เทสต์ - นี่...
คุณปิดตาอยู่รึเปล่า
คุณช่วย... ผ้าห่มข้างหลังคุณยังขึงอยู่รึเปล่า
โอเค รีบเข้ามาเลยนะ
ขอบคุณ นี่ผ้าปิดตาของผม ขอบคุณมากเลย
ไม่เป็นไร เดี๋ยวก่อน รอตรงนี้ มาโลรี่
- เดี๋ยว - โอลิมเปีย คุณจะทำอะไร
- มาโลรี่ - คุณจะทำอะไร
- คิดจะทำอะไร นอนลงไป - โอเค เขาแค่กลัวน่ะ
- เขาแค่กลัว - ตรวจกระเป๋า
มานี่ โอลิมเปีย
- คุณเป็นใคร - เขาคือใคร
ทอม ฉันเล็งไว้แล้ว ตรวจกระเป๋า
- นั่นใคร - เขาแค่กลัว
- คุณเป็นใคร - เข้ามาได้ยังไง
- หุบปาก โอลิมเปีย คุณเป็นใคร - เขากลัว ฉันเลยเปิดให้เขาเข้ามา
- คุณให้คนแปลกหน้าเข้ามา - ฉันขอโทษ
- เขากลัว - คุณเป็นพวกหน้าโง่เหรอ
โอเค ขอร้องนะ
ผมชื่อแกรี่
ผมอยู่ในเมือง
ตอนที่พวกมันมา ผมนั่งรถไฟออกนอกเมืองกับเพื่อนร่วมงาน
เพราะเราคิดว่ามันจะปลอดภัย
ให้ผมอยู่ในบ้านด้วยนะ พวกมันตามล่าผม
ใครตามล่าคุณ
- ผมไม่เชื่อ เขาโกหก - ใครตามล่าคุณ
เขาโกหกชัดๆ
- สาบานได้ - ทำไมถึงมาที่นี่
เราไปที่บ้านของคาร์ล เพื่อนร่วมงานเราเพื่อกบดาน
ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี จนกระทั่งพวกมันบุกเข้ามา
พวกภูตผีนี่มันไม่บุกรุกเข้าบ้าน
ไม่ใช่พวกภูตผี ไอ้พวกโรคจิต
ไอ้พวกโรคจิตจากนอร์ทวู้ด
นอร์ทวู้ด ฉันไม่... อยู่ไหนเหรอ
มันคือโรงพยาบาลโรคจิต สำหรับนักโทษที่เป็นบ้า
ดีนะที่รู้ว่าพวกนี้มีบัตรผ่านตลอดแล้ว
แล้วไงต่อ
พวกมันพาเราออกไปข้างนอก แล้วก็บังคับให้เราลืมตา
เพื่อเราจะได้มองพวกภูตผี
อะไรนะ
- แล้วคุณมองรึเปล่า - เปล่า
คาร์ลเพื่อนผมพุ่งชนหนึ่งในคนพวกนี้ล้ม
แล้วพวกเราที่เหลือก็วิ่งหนี
ผมวิ่งไม่คิดชีวิตจนมาถึงที่นี่
ผมเคาะประตูบ้านทุกหลัง แต่ไม่มีใครยอมเปิด
แต่พวกคุณเปิด ผม...
ขอบคุณ
นก
สิ่งที่น่ากลัวที่สุด เมื่อคนพวกนี้เข้ามาในบ้าน
คือพวกเขาไม่ต้องปิดตา
เหมือนพวกเขาไม่จำเป็นต้องใช้
ถ้าพวกนั้นอยู่ข้างนอกก็ต้องปิดตา
ไม่ใช่คนพวกนี้
พวกบ้าพวกนี้ไม่ได้รับผลกระทบ เหมือนคนอื่นๆ
พวกเขาอยากเห็น
พวกเขามีความสุข
พวกเขาดีใจ
แล้วก็บอกว่าคนอื่นๆ ต้องเห็น
เดี๋ยวก่อน
ลุกขึ้นแล้วก็ออกไป นี่ไม่ใช่บ้านเด็กกำพร้า
ขอบใจที่แวะมาเยี่ยม ยินดีที่พบกัน ตอนนี้ไปได้แล้ว
ใครที่ไม่เห็นด้วยก็ไปกับเขาได้เลย
- ออกไปได้แล้ว - ดักลาส นั่นมันฆาตกรรมนะ
ไม่ นี่สิฆาตกรรม
- ขอร้องล่ะ - ปล่อยให้คนแปลกหน้าเข้ามา
ทุกคนจากข้างนอก ที่เราข้องเกี่ยวด้วยทำให้เราตาย
ลิเดีย เกร็ก ชาร์ลี
ถ้าอยากช่วยคนอื่นกันนัก
ก็เดินออกประตูนั่น แล้วก็ไปช่วยกันข้างนอกเลย
เราจะไม่ให้คนแปลกหน้า เข้ามาในบ้านนี้อีกแล้ว
ตราบใดที่ฉันยังมีชีวิตอยู่
ฉันจะไม่พูดซํ้านะ ลุกขึ้นแล้วก็ออก...
ขอบคุณ
นอนในโรงรถไปนะ
เหตุผลเดียวที่ฉันเปิดประตู
ก็เพราะฉันจำได้ว่ารู้สึกยังไง ตอนที่อยู่ข้างนอก
ถ้าพวกคุณไม่เปิดให้ฉันเข้ามา...
ฉันรู้สึกเหมือนเป็นภาระเลย
คุณไม่ได้เป็นภาระไปมากกว่าฉันเลย โอเคมั้ย
- ไม่จริงหรอก - จริงๆ
คุณไม่ได้อ่อนแอเหมือนฉัน
ฉันถูกประคบประหงม
พ่อแม่ฉันคอยทำทุกอย่างให้ แล้วก็สามีด้วย
ฉันเลยอ่อนแอเพราะความรักเหล่านั้น
ฉันถูกเลี้ยงโดยหมาป่า ฉะนั้นคิดว่าตัวเองโชคดีซะ
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับฉัน ฉันอยากให้คุณเลี้ยงลูกของฉัน
โอเคมั้ย
- ไม่ - ขอร้องนะ
- นั่นลูกของคุณ - มาโลรี่
ไม่
- สัญญา... - จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับคุณ
นั่นคือลูกคุณ
- สัญญาสิ - จะไม่มี...
สัญญากับฉันนะ
ก็ได้ ตกลง
นี่อะไรเหรอ
ถ้าฉันอยากจะบอก
ก็คงไม่เสียเวลาห่อ ในถุงหรูๆ แบบนี้หรอก
ฉันคว้ามาตอนออกไปเอาเสบียง
น่ารักมากเลย
- ขอบคุณนะ - ด้วยความยินดี
ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่ของขวัญ ที่คุณฝันว่าจะได้
ไม่นะ มันเยี่ยมมากเลย
เก็บไว้ให้ลูกตอนที่เธอโตพอแล้ว โอเคนะ
ขอบคุณ
(38 ชั่วโมงในแม่นํ้า)
พวกเรา กระแสนํ้าเริ่มแรงขึ้น ถึงเวลาเราต้องคุยกัน
ฉันต้องคุยกับพวกเธอเรื่องกระแสนํ้าเชี่ยว
นํ้าเชี่ยวคือตรงที่นํ้าไหลแรงมาก
มันเสียงดัง มันอันตรายมาก
และจะเป็นสิ่งที่ยากที่สุดที่เราเคยทำกันเลย
แล้วพอเราไปถึงตรงนั้น หนึ่งในพวกเธอจะต้องทำงานสำคัญมาก
คนคนนั้นจะต้องมอง
แล้วคนที่มอง
ก็จะต้องบอกฉันว่าให้พายเรือไปทางไหน
ฉันจะได้ไปถูกทาง
เพราะถ้าฉันมอง เราจะไปไม่รอด
แล้วถ้าเรามองเห็นอะไรบางอย่างล่ะ
- ผมทำเอง - ไม่
ฉันจะเป็นคนบอกว่าใครมอง
โอเคมั้ย ฉันเป็นคนบอก
ฉันจะบอกว่าใครไป ฉันจะบอกว่าใครมอง
ฉันบอกว่าใครมอง
เทสต์ ฮัลโหล มีใครได้ยินมั้ย
ฮัลโหล เทสต์ หนึ่ง สอง สาม ฮัลโหล
เทสต์
- ผมชอบเพลงนี้ - ฉันก็ชอบ
- ผมด้วย - ฉันด้วย
ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย
- อาจเป็นสัญญาณหลอกก็ได้ใช่มั้ย - เอาละ
เราขึ้นไปที่ห้องนอนชั้นบน
เราต้องใช้ผ้าขนหนู ฟองนํ้า กรรไกร แล้วก็นํ้าเยอะๆ
นํ้าหนึ่งถัง ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร
ใจเย็นๆ ฉันช่วยเอง
ไม่เป็นไร
กรรไกรอยู่ในลิ้นชัก ใกล้ๆ มือซ้ายของคุณ ใช่
- โอเค คุณจะคลอดแล้ว - ไม่ ไม่ใช่หรอก
- ไม่ใช่ - ใช่เลยละ
- มากับผม - ไม่ใช่ตอนนี้
ใช่แน่ๆ ไปกันเร็ว
- ฉันต้องยกนํ้า - เราจะยกให้เอง
โอเค มาแล้ว
- คุณสองคนทำได้ดีนะ - หุบปากเถอะ
เบ่งอีกที
เบ่งเลย
ไม่เป็นไรนะ
เด็กผู้ชาย
น้าของหนูคิดว่าหนูจะเป็นผู้หญิง
สมาชิกใหม่ เปิดประตูหน่อย
มาปลดล็อกให้หน่อย มาสิ
ให้ฉันออกไป นายจะทำอะไร
อะไรเหรอ
นายจะทำอะไร
แกรี่
นี่
ทอม เขาเอานกใส่ไว้ในตู้แช่แข็ง
ทอม บอกแล้วไงว่าไอ้หมอนี่เพี้ยน
แก...
ทอม ไปหยิบปืน
ไอ้หมอนั่นมันเพี้ยน
แกทำอะไรน่ะ เราให้แกเข้ามาในบ้านนี้นะ
เราให้...
ไม่นะ เวรเอ๊ย
ไอ้สารเลว นึกอยู่แล้วว่าแกมันบ้า
ไอ้เวรตะไล เราช่วยชีวิตแก
ไอ้สารเลว
ใช่แล้ว
นั่นแหละ!
ทำได้แล้ว คุณแม่ คลอดแล้ว
สวัสดี
คุณดูสวยมากเลย
ข้างล่างเป็นไงมั่ง
ขอดูได้มั้ย
สวยมากเลย
ขอบคุณ
ขอดูลูกคุณได้มั้ย
ว้าว
ขอบคุณนะ
ดูนี่สิ
ดูสิ
- พระเจ้า โอลิมเปีย ปิดตาซะ - มันสวยใช่มั้ยล่ะ
ไม่นะ คุณทำแบบนี้ทำไม แกรี่ อย่าทำแบบนี้
- ดูสิ - แกรี่ อย่าทำแบบนี้
- ให้ลูกดูสิ - ไม่นะ โอลิมเปีย
โอลิมเปีย ปิดตาลูกเอาไว้
โอลิมเปีย
ดูสิ
- ให้ลูกดูสิ - โอลิมเปีย เอาลูกมาให้ฉัน
- มันก็ไม่ได้เลวร้ายนัก - โอลิมเปีย ขอดูลูกคุณหน่อย
ปิดตาลูกคุณไว้ ขอดูลูกคุณหน่อยสิ
โอลิมเปีย ขอฉันอุ้มลูกคุณแป๊บหนึ่ง
แค่แป๊บเดียว
ขอฉันอุ้มแค่แป๊บเดียวนะ
- แป๊บเดียว - ดูสิ
- โอเคมั้ย - ดูสิ
ดู
ไม่นะ ได้โปรดเถอะ ไม่นะ
- ดูสิ - ไม่
ดีมาก
นี่ มาโลรี่
ส่งเด็กๆ มา
ส่งเด็กๆ มาสิ
ส่งมาดีๆ ไม่งั้นผมจะแย่งเอามานะ
เฮ้ย ไอ้สารเลว
ไง
นายมาทำอะไรที่นี่
ขึ้นมาดูเหรอ
ลืมตาสิ
ไม่ต้องกลัว
มองฉันสิ
มองฉัน!
เสียใจด้วยนะ
เสียใจที่นายไม่มีโอกาสได้เห็น
มันสวยมากเลย
สวยมาก
เสียใจด้วย
มันจะชำระล้างโลกเรา
อย่านะ อย่าทำร้ายเราเลย ปล่อยเราไปเถอะ ขอร้องนะ
อย่าทำอะไรเราเลย
ไม่เป็นไรนะ
(ห้าปีต่อมา)
ฟังเสียงเคาะ
ฟังเสียงดูว่ามันเบาหรือดังขึ้น
ฟังนี่สิ
ฟัง
ถ้ามันดังขึ้นก็แสดงว่าอยู่ในที่โล่ง ได้ยินมั้ย
แต่ถ้าเบาลงก็มีบางอย่างอยู่ใกล้ๆ
ได้โปรดเถอะ ใครก็ได้ ฮัลโหล
ฮัลโหล ฮัล...
ฮัลโหล
ไม่มีอะไรที่นี่
ไง
มีอะไรเหรอ
ฉันได้ยินเสียงพวกมันอีกแล้ว
อะไรนะ
สองสามคน...
ขับรถวนเวียน
ขับวนเวียนเหมือนไม่ได้ปิดตา
โอเค
ห้ามไปไหนคนเดียวแล้วนะ
โอเค
นี่อะไร
ฉันคิดว่าเอาไว้เป็น สัญญาณเตือนสำหรับเด็กๆ
ถ้าเจอเหตุร้ายก็สั่นกระดิ่ง
ใช่สิ ดีมาก
แล้วนี่ล่ะ
อ๋อ มัน...
เพื่อความอยู่รอดน่ะ
- เพื่อความอยู่รอดเหรอ - ใช่
ฮัลโหล
มีใครได้ยินมั้ย ฮัลโหล
เทสต์
ถ้ามีใครได้ยินก็ช่วยตอบด้วย
- ฮัลโหล - ฮัลโหล
นั่นใครพูด
- ฉันชื่อริก - อย่า
นี่ใคร
ริก นี่ทอม
เรามีที่อยู่
พื้นที่ส่วนตัวพร้อมเสบียง...
เรามีชุมชน
ที่นี่ปลอดภัย
เราอยู่ปลายแม่นํ้า
- คุณล่ะอยู่ไหน - อย่าตอบนะ
แถวๆ ไพค์ส ควอร์รี่
ให้ตายสิ ไกลมากเลย พวกคุณมีกันกี่คน
สี่คน
มีเด็กๆ ด้วยรึเปล่า
- อย่าบอกอะไรเขา - ไม่เป็นไร
ไม่มี ทำไมเหรอ
เพราะมาถึงที่นี่ได้เร็วที่สุดก็ทางแม่นํ้า
แต่ถ้ามีเด็กๆ ก็ไม่น่าจะมาได้
เดี๋ยวก่อน แม่นํ้าเหรอ
ล่องตามนํ้ามาเรื่อยๆ
ล่องตามนํ้ามาจนถึงจุดนํ้าเชี่ยว
นํ้าตรงนั้นเชี่ยว อันตรายมาก
เราสูญเสียพวกเราบางคนไป
คุณต้องมองให้ชัด
- หมายความว่ายังไง - หมายความว่ายังไง มองให้ชัด
คุณต้องมอง
ริก เราจะต้องปิดตา เรามองไม่ได้
ผมดีใจที่คุณพูดแบบนั้น
ใครบางคนจะต้องมอง...
เตรียมตัวล่องแม่นํ้าสองวัน โดยอาศัยกระแสนํ้า
แต่เตรียมเสบียงเผื่อไว้ให้นานกว่านั้น
เลยจุดนํ้าเชี่ยวแล้ว เราจะเจอคุณได้ยังไง ริก
คุณจะได้ยินเสียงนก
เรามีนกเยอะเลย ตามเสียงมาแล้วจะเจอเรา
ตรงริมฝั่งแม่นํ้าเล็กๆ จะเห็นกำแพงกับประตู
นั่นคือ...
- นั่นคืออะไร - นั่นคืออะไร
ริก
มันอาจจะเป็นเรื่องจริง
- ไม่ - อาจจะเป็นความจริง
- "อาจจะ" ยังไม่ดีพอ - ถ้าริกช่วยเราได้จริงๆ ล่ะ
แล้วถ้าริกเป็นพวกนั้นล่ะ
แต่เขารู้เรื่องนก
ให้ตายสิ แกรี่ก็รู้เรื่องนก แล้วก็เอามันไปไว้ในตู้แช่แข็ง
ฉันไม่อยากเชื่อเลย ว่าคุณจะคิดจริงจังกับเรื่องนี้
ทุกบ้านไม่มีอาหารเหลือแล้ว เราต้องย้ายที่
คิดว่าฉันไม่รู้เรื่องนั้นเหรอ คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ
ตอนเด็กๆ ฉันมีเรือแบบนี้เลย
หน้าร้อนของทุกปี เราจะเอาเรือไปที่ทะเลสาบ
ทุกหน้าร้อนเลย
พวกเธอคงจะชอบบนนั้น มีทั้งต้นไม้ ทั้งดอกไม้
นํ้าก็อุ่น เมฆเต็มท้องฟ้า
เราเล่นนํ้ากันสนุกเลย เด็กๆ เล่นกันสนุก
เราวิ่งเล่นกันไปมาบนริมฝั่ง
โลกนี้มีเด็กๆ คนอื่นด้วยเหรอคะ
มีสิ เหมือนเธอเลย เหมือนเลย
เหมือนเลยนะ
วันหนึ่งเราเห็นต้นโอ๊กต้นใหญ่
มันใหญ่กว่าบ้านหลังนี้อีก
ทั้งใหญ่แล้วก็อายุมาก ฉันมองไม่เห็นยอดเลย
- เดาสิว่าเราทำอะไร - ปีน
เราปีน แล้วปีนขึ้นไปเรื่อยๆ
ปีนไปเรื่อยจนถึงยอด
เดาสิว่าเราเห็นอะไรเมื่อไปถึงยอด
หนุ่มน้อย สาวน้อย ไปนอนได้แล้ว
แต่ทอมยังเล่าเรื่องไม่จบ
- มาล ผมเล่าเกือบจบแล้ว - อย่าให้ต้องพูดซํ้านะ เร็วเข้า
สาวน้อย เร็วเข้า
เดี๋ยวนี้เลย
เร็วสิ
มาเดี๋ยวนี้
มานอน
- คุณทำอะไรเหรอ - คุณสิทำอะไร
ตอนนี้พวกเขาอยากออกไปข้างนอก แล้วก็ปีนต้นไม้กับเด็กคนอื่นๆ
- แล้วก็มองผีเสื้อกับดอกไม้ - มันแค่เรื่องเล่า
มันไม่ใช่เรื่องเล่า มันเป็นเรื่องโกหก
เพราะพวกเขาจะไม่ได้ปีนต้นไม้ จะไม่ได้คบเพื่อนใหม่
- คุณบอกให้พวกเขาเชื่อแบบนั้นทำไม - พวกเขาต้องเชื่อในบางอย่าง
แล้วเราทำสิ่งที่ทำอยู่นี่ทำไม ถ้าพวกเขาไม่มีอะไรให้เชื่อ
- เพื่อพวกเขาจะได้มีชีวิตรอด - การมีชีวิตรอดไม่ใช่การใช้ชีวิต
พวกเขาจะตายถ้าฟังคุณ
ชีวิตไม่ใช่แค่สิ่งที่เป็นอยู่ แต่คือสิ่งที่สามารถเป็นได้
สิ่งที่คุณทำให้มันเป็นได้
คุณต้องสัญญาความฝัน ที่อาจจะไม่มีวันเป็นไปได้กับพวกเขา
คุณต้องรักพวกเขาทั้งๆ ที่รู้ว่า อาจจะสูญเสียพวกเขาไปเมื่อไรก็ได้
พวกเขาสมควรมีความฝัน มีความรัก มีความหวัง มีแม่
พวกเขาสมควรมีแม่
คุณไม่ตั้งชื่อให้พวกเขาด้วยซํ้า มาล พวกเขาชื่อหนุ่มน้อยกับสาวน้อย
คิดดูสิ
การตัดสินใจของฉันทุกอย่างก็เพื่อพวกเขา
ทุกการตัดสินใจเลย
รู้มั้ยผมเห็นอะไร
บนยอดต้นไม้น่ะ
ผมเห็นรังนก
มีนกอยู่ห้าตัว
บนกิ่งที่สูงที่สุด
แล้วพวกมันก็บินไป
ถึงแล้ว นั่งลง
ปลอดภัย เข้ามาได้
ว้าว
ไม่จริงหรอกมั้ง
- อาจจะเก่าแล้ว - ใช่
มานี่
อย่างที่ผมชอบเลย
ฉันขอโทษ
- ขอโทษนะ - ผมก็เหมือนกัน
มานี่
เด็กๆ
นี่คือสตรอว์เบอร์รี
สตรอว์เบอร์รีรสชาติเป็นแบบนี้
- นั่นเสียงอะไรครับ - เงียบๆ
มีใครอยู่บ้านมั้ย
พาเด็กๆ ออกทางประตูหลัง ผมจะถ่วงพวกมันเอง
ถ้าผมไม่กลับบ้านใน 15 นาที พาเด็กๆ ลงเรือแล้วก็หนี
- ฉันจะไม่ทิ้งคุณไป - มาล
- ฉันจะไม่ทิ้งคุณ - ฟังผมก่อน
ผมรักคุณมากนะ
ผมรักคุณ ไปเร็ว
- ไม่ - ไป รีบไป
เชื่อสิ ไป
ไป
กำลังออกมาแล้ว
- สวัสดี เพื่อน - มีอะไรให้ช่วยมั้ย
ไม่คิดว่ามีนะ เพื่อน
แต่เราช่วยนายได้นะ
ไม่ ไปซะ
- ถอดผ้าปิดตาออกสิ - ถอยไป
- เธอไม่ขยับ
มีผู้หญิงกับเด็กสองคนตรงนี้
พวกเขากำลังมาแล้ว
พวกเขาไม่ทำอะไรนายหรอก
ช่างแม่งวะ
ตรงกันข้ามเลยนะ
มันเป็นอะไรที่สวยงาม เพื่อน
ฟังให้ดี ฉันจะพูดแค่ครั้งเดียว
เรากำลังจะออกเดินทาง มันจะขลุกขลัก
ต้องทำทุกอย่างตามที่ฉันบอก ไม่งั้นเราไม่รอด
เข้าใจมั้ย
ทอมอยู่ไหน
เขาจะไม่ไปกับเรา
(42 ชั่วโมงในแม่น้ำ)
ได้เวลาแล้ว
จำเรื่องนํ้าเชี่ยวได้มั้ย
จำได้มั้ยที่ฉันบอกเรื่องนํ้าเชี่ยว
เราจะถึงแล้ว
มันอันตรายมากและมีทางเดียว ที่ฉันจะบังคับเรือผ่านไปได้
ต้องมีใครบางคนมอง
- ผมมองเอง - ไม่ ฉันจะตัดสินใจ โอเคมั้ย
ขอเวลาแป๊บหนึ่ง
หนูทำเองค่ะ
ผมรักคุณมากนะ
ไม่ต้องมีใครมอง
โอเคนะ ไม่มีใครมอง
โอเคมั้ย
ปิดตาไว้ ปิดไว้เหมือนเดิม
เร็ว คุกเข่า ก้มตํ่าไว้ เกาะแน่นๆ
อย่าขยับ จับไว้แน่นๆ
เกาะไว้ อย่าปล่อย เราจะไม่เป็นไร
เกาะแน่นๆ นะ!
เกาะไว้ จับแน่นๆ!
สาวน้อย! หนุ่มน้อย!
สาวน้อย!
มาโลรี่
หนุ่มน้อย
- เรียกชื่อฉันไว้ - ช่วยด้วย
- มาโลรี่ - เรียกชื่อฉันไว้
มาโลรี่
- ฉันมาแล้ว - มาโลรี่
- ฉันมาแล้ว อยู่ไหน - มาโลรี่
สาวน้อยอยู่ไหน สาวน้อย
สั่นกระดิ่งเข้าไว้ ฉันได้ยิน
สั่นไว้เรื่อยๆ สาวน้อย
สั่นไว้เรื่อยๆ
เก่งมาก
โอเค เก่งมาก ลุกขึ้น ยืนขึ้นสิ
เก่งมาก โอเค ได้ยินเสียงนกกันมั้ย
นั่นคือที่ที่เราจะไป เราตามเสียงนั่นไป
ตามหลังฉันมา
ยัยทึ่ม นี่ ยัยทึ่ม
เปิดตามองสิ มาโลรี่ ยัยทึ่ม ฉันอยู่นี่
ไม่
ไม่นะ
ไม่
มาโลรี่ มองผมสิ
มองสิ มาโลรี่ มองผมสิ
- มาโลรี่ มองสิ - แค่เสียงหลอน
- มาโลรี่ - มาโลรี่
มาโลรี่
มาโลรี่ มองฉันสิ มาโลรี่
- หนุ่มน้อย สาวน้อย - มาโลรี่
อย่าขยับนะ ยืนอยู่นิ่งๆ
ลืมตามองสิ
ลืมตามอง
มาโลรี่ ลืมตาดูสิ
หนุ่มน้อย สาวน้อย
อยู่ไหนกัน
มากับฉันสิ มองฉันสิ
ฉันต้องให้เธอช่วย มองฉันสิ
ผมถอดผ้าปิดตาออกได้จริงๆ เหรอ
- หนุ่มน้อย - มันปลอดภัยเหรอ
ไม่ใช่ นั่นไม่ใช่ฉัน
ไม่นะ ปิดตาเอาไว้
หนุ่มน้อย นั่นมันไม่ใช่เสียงจริง
ปิดตาเอาไว้ ฟังฉันให้ดี
ฟังเสียงฉันเอาไว้ นี่คือเสียงฉัน
สาวน้อย มากับฉันสิ มองฉัน
ถอดผ้าปิดตาออก เธอมองฉันได้
มันไม่อันตรายเหรอถ้าหนูมอง
ไม่ ฉันอยู่นี่ อย่าถอดผ้าปิดตาออก
ฟังฉันนะ
- มาโลรี่ - ไม่นะ
- เปิดตามองสิ - ไม่นะ สาวน้อย ส่งเสียงหน่อย
- มันสวยมากเลย - เรียกชื่อฉันสิ เธออยู่ไหน
หนุ่มน้อย สาวน้อย อยู่ไหนกัน อย่าเอาเด็กๆ ของฉันไปนะ
อย่าเอาเด็กๆ ของฉันไป
สั่นกระดิ่งไว้
สั่นไว้ ฉันมาแล้ว สั่นกระดิ่งไว้
เร็วสิ สั่นเข้าไว้
โอ้พระเจ้า เจอแล้ว
ไม่เป็นไร เราไม่เป็นไรนะ สาวน้อยไปไหน
สาวน้อย สาวน้อย
สาวน้อยอยู่ไหน
เธอกลัวคุณ
อะไรนะ
เธอกลัวคุณ
โธ่ ฉันขอโทษนะ
ฉันขอโทษ สาวน้อย ฉันขอโทษ
ฉันผิดเอง ฉันไม่น่าจะดุเกินไป
ฉันไม่น่าห้ามไม่ให้เธอเล่น
ฉันไม่น่าบอกให้ทอมหยุดเล่าเรื่อง เพราะมันยังไม่จบ
พอเขาปีนขึ้นไปถึงยอดต้นโอ๊กต้นใหญ่นั่น
เขาเห็นสิ่งที่สวยที่สุด
เขาเห็นเด็กหลายร้อยคนเล่นเกมกัน
หลายร้อยเลย
แล้วเขาก็เห็นนก...
นกหลากสีสัน
แล้วเขาก็เห็นเรา
เขาเห็นเราจากบนยอดต้นไม้
เขาเห็นเราอยู่ด้วยกัน แล้วเราก็ต้องอยู่ด้วยกัน
มันไม่ใช่แค่เรื่องเล่า
ไม่ใช่ เพราะมีอะไรหลายอย่าง ที่ฉันอยากจะให้เธอดู
มีหลายอย่างที่อยากให้เธอเห็น โอเคมั้ย
แต่เราต้องทำด้วยกัน โอเคมั้ย
เพราะฉะนั้นเดินมาหาฉันเดี๋ยวนี้ ขอร้องนะ
มาหาฉันสิ
หนูน้อย มาหาฉัน โอเคมั้ย
ฉันรักเธอมากเลยนะ
เราต้องหานกให้เจอ ต้องหานก
ฉันอยากให้เธอฟังเสียงนก โอเคมั้ย
ฟังเสียงนก
ฟังเสียงนกให้ดี
ฟังเสียงนก ฟังเสียงนกให้ดี
มาโลรี่
เงียบๆ ไว้
ผมรู้ว่าคุณกลัว แต่นี่ผมเอง
ขอร้องนะ คุณอยู่ไหน มาล ผมต้องให้คุณช่วย
เปิดตามองแล้วหาผมสิ
เร็วสิ
เร็วเข้า
ไปหานก นกอยู่ไหน
นกอยู่ไหน นกน่ะ นกอยู่ไหน
ทางนั้น
ฉันไม่ได้ยินเสียงนก
เสียงดังไปหมด เสียงดังเกินไป
มาโลรี่
เสียงดังเกินไป
ทางนี้
บันได
สวัสดี
เปิดประตูหน่อย ช่วยเปิดประตูหน่อย
ฉันชื่อมาโลรี่ ฉันมาโลรี่ ฉันมีเด็กๆ มาด้วย
ช่วยบอกริกว่า ฉันมาตามแม่นํ้าแล้วก็ตามนกมา
มาโลรี่
- ช่วยด้วย - มองผมสิ มาโลรี่
- ได้โปรดเถอะ - มองผมสิ มาโลรี่
มาโลรี่
โอเค ขอให้เด็กๆ เข้าไปนะ
ให้เด็กๆ เข้าไป พวกเขายังเป็นเด็กอยู่ เปิดให้เด็กๆ เข้าไปนะ
- ช่วยเปิดประตูหน่อย - มองผมสิ
ขอดูตาก่อน
โอเค
เธอโอเค
เธอโอเค พวกเขาโอเค
ไปตามริกมา
ไม่เป็นไรนะ
- มาโลรี่เหรอ - ใช่
ผมริก
มากับผมสิ
โอเค
มาในนี้เลย
คุณอยู่ข้างในและปลอดภัยแล้ว
คุณถอดผ้าปิดตาออกได้
(เจเน็ต ทักเกอร์ โรงเรียนคนตาบอด)
มากับผมสิ
นก
พวกมันคอยเตือนคนที่ไม่ตาบอด เวลาพวกภูตผีมาใกล้ๆ
ช่วยไม่ได้มาก แต่ก็พอช่วยได้
ผมจะไปเอาเสื้อผ้าแห้งๆ มาให้
นี่
จะว่ายังไงถ้าเราปล่อยนกของเรา ให้มันได้ไปอยู่กับเพื่อนๆ
เราทำแบบนั้นดีมั้ย
โอเค
มาโลรี่เหรอ
มาโลรี่ เฮย์ส
หมอแลพแฮม
ชื่ออะไรกันจ๊ะ
สาวน้อยค่ะ
หนุ่มน้อยครับ
จริงๆ แล้ว...
หนูชื่อโอลิมเปีย
ใช่
ชื่อที่ตั้งตาม ผู้หญิงน่ารักที่สุดที่ฉันเคยเจอ
และหนูก็ชื่อ...
หนูชื่อทอม
ทอม
แล้วฉันก็เป็นแม่ของพวกเขา
อยากไปเล่นกับเพื่อนๆ มั้ย
อยากไปเล่นกันมั้ย
อยากไปเล่นกันรึเปล่า
ขอบคุณ ขอบคุณมาก
คำบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ