NETFLIX SUNAR
Bir yerimiz, yerleşkemiz var.
Burada bir topluluğuz.
Burası güvenli.
Dışarıda kaç kişisiniz?
Aranızda çocuk var mı?
Çünkü buraya en hızlı nehirden gelebilirsiniz
ve çocuklarla bunu başarabileceğinizi sanmıyorum.
Beni dinleyin. Bunu sadece bir kez söyleyeceğim.
Şimdi bir yolculuğa çıkacağız. Çok zorlu olacak.
Uzun süredir yoldaymışız gibi gelecek.
Bu yüzden tetikte kalmamız zor olacak.
Sessizliğimizi korumak daha da zor ama ikisini de başarmalısınız.
Söylediklerimi aynen yapmalısınız yoksa başaramayız.
Anlaşıldı mı?
Ne olursa olsun göz bağlarınızı çıkaramazsınız.
Çıkardığınızı fark edersem canınızı yakarım.
Anladınız mı?
Hava soğuk, battaniyelerimiz var.
Erkek, senin köpeğin var. Kız, senin kedin var.
Bunlardan başka hiçbir şeye ihtiyacımız olmayan bir yerdeyiz.
Anladınız mı?
Ayrıca nehirde konuşmak yok.
Olabildiğince iyi dinlemelisiniz.
Ormanda bir ses duyarsanız, bana söyleyin.
Suda bir ses duyarsanız, bana söyleyin.
Ama asla ve asla göz bağlarınızı çıkarmayın.
Bakarsanız, ölürsünüz.
Anladınız mı?
Yok bir şey.
Gidelim.
Tamam.
Bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi, sekiz.
Yirmi sekiz, 29,30. Tamam. Bu taraftan. Güzel.
Otuz bir, 32, 33.
Nerede?
BEŞ YIL ÖNCE
-Pislik, dinliyordum. -Evet, sokaktan geçenler de öyle.
Mağaza tıklım tıklımdı. Bu iş ciddiye benziyor.
Vay canına, gerçekten hiç yiyeceğin yok.
-Ne işi? -Sen ciddi misin?
-Ciddiyim. -Haberleri aç mankafa.
Mankafa.
-Hangi kanalı mankafa? -Hangisi olursa.
...hava alanları ve tren istasyonları kapatıldı.
Sokaklar arabayla ve yürüyerek şehirden kaçan insanlarla dolu.
Tanıklar açıklanamayan toplu intihar ihbarlarında bulunuyorlar.
İlk olay Romanya'da görülen olaylar
şimdi endişe verici bir hızla Avrupa ve Sibirya'ya yayılıyor.
Ölü sayısının on binleri bulduğu tahmin ediliyor.
...Avrupa ve Rusya'daki toplu intiharlara neyin sebep olduğu henüz bilinmiyor.
Görgü tanıklarının raporlarına göre insanlar psikotik davranışlar sergiliyor.
Kaynaklarımız bunun
patolojik ya da viral bir durum olmadığını gösteriyor.
Amerikalı yetkililer halkı sükûnete davet ediyor.
Henüz resmî olarak teyit edilmiş...
Rusya'daymış...
Bunu şişe su için kavga eden sporcu çocukların annelerine söyle.
Konu açılmışken, demin telefonda annemle konuştum.
Neden hep senin hakkında ona bilgi vermem gerekiyor?
-Neden beni konuşuyorsunuz ki? -Ona kendi hayatımı anlatacak değilim.
Saat üçte Sausalito'da bir Arap beygirine bakmaya gideceğim.
İşte bu her gün duyulacak bir cümle değil.
-Gelmek ister misin? -Gelemem. Dr. Lapham ile randevum var.
-Lapham mi? Ne zaman? -Tanrım.
Heyecanlanınca neden sesin tizleşiyor?
-Ben götüreyim mi? -Hayır, gerek yok.
İçeri girerim. Belki bebeği görebiliriz.
Ya da randevuyu iptal ederim ve gidip ata bakarız.
Hayır. Atı siktir et.
Vay be, senin garezin ne?
Ne düşünüyorsun?
Sanırım birlikte oturan bir sürü insan görüyorum
ama hepsi çok yalnız hissediyor.
Yalnızlık tesadüften ibaret.
Asıl konu, insanların iletişim kuramamaları.
Neyle iletişim kuramamaları?
-Çekilir misin? -Malorie.
-Çekilmelisin. -Bunu konuşmuştuk.
Senin için o şekilde olmayacak.
Bebekle durum farklı. Bir anda gelişen bir aşk ilişkisi bu.
-Benim için öyle olmayacak. -Evet, olacak.
-Hayır hanımefendi. -Yalnızlıktan korkmalısın,
bundan değil.
Yapmamız gereken, seni diğer insanların olduğu gerçek dünyaya çıkarmak.
Bütün gün bu evde tıkılıp kalmamalısın. Hiç çıkmıyorsun.
Neden çıkayım ki? Market alışverişimi yapıyorsun.
-Taşınmalısın. -Taşınmam.
-Evet, taşınmalısın. -Taşınmam.
-Neden? -Taşınmam. Evimi seviyorum.
Sevdiğin bir stüdyo bulman çok uzun sürdü, biliyorum
ve Ryan gittiğinden beri de çok daha fazla iş yaptın.
Ama... Tamam, başka ev arkadaşı yok.
Ryan ev arkadaşım değildi.
Öyleymiş demek ki.
Her neyse, burada çocuk büyütemezsin. Kızı nereye yatıracaksın?
Kız olacağını nereden biliyorsun?
Galiba içimden öyle geçti.
Üzgünüm, iş çıktı. Bir saniyeye geliyorum.
Merhaba.
Evet.
Hemen arayacağım.
Ne?
Hâlâ cinsiyetini bilmek istemiyor musun?
Sürprizi berbat mı edelim Dr. Lapham? Hayır.
Nasıl hissediyorsun? Uykuların düzene girdi mi?
Zor.
Bu durumdan önce pek iyi uyuyamazdım.
Buna hamilelik deniyor. Yüksek sesle söyleyebilirsin.
Bilmiyor musunuz doktor, bir şeyi görmezden gelirseniz
kendiliğinden düzelir.
Öyle mi? Bunda zamandır bilmiyormuşum.
-Bir at hamile kalınca... -Tanrım, at.
Atları bilir misin?
Bir at hamile kalınca bunu hemen fark eder.
Öyle mi?
Yemek yiyişini, yürüyüşünü değiştirir.
Yakınına gelen tüm diğer atları ısırır.
-At olmamamız ne kötü. -Çok kötü.
At olmak harika olurdu, o zaman
bizi asıl annemiz yetiştirir,
babamız da uzak bir damızlık çiftliğinde yaşardı.
Bekle. Babamız uzak bir damızlık çiftliğindeydi.
-Bu doğru. -Doğru.
Zavallı biz.
Gidip öğle yemeği ve bir şişe şarap eşliğinde kendimize acımalıyız.
Nihayet aklın başına geliyor.
-Güzel. -Gerçekten mi, benim yanımda mı?
Onu kastetmedik...
Hayır, minik bir rose şarap minik fasulyeyi incitmez.
''Şişe'' dediğini duyduğuma eminim.
''Minik fasulye'' yerine başka isim düşünmelisin
çünkü artık küçük bir karpuz büyüklüğünde.
Küçük karpuz!
Biliyorum, henüz tanışmadığın birini sevmek zor.
Bu çok güzel.
Bu sözü lavanta kesesine işlemeyi düşündün mü hiç?
-Hediyelik dükkânında satabilirsin. -Hediyelik dükkânında.
Bir bebeğin olacak Malorie.
Çok yakında sen, ben ve Jessica, birkaç sert mizaçlı doğum hemşiresiyle
üçüncü katta aynı şakaları yapıyor olacağız.
Ama bu sefer eve tek başına gitmeyeceksin.
Biliyorum.
Ama istediğin bu değilse
ümitsizce evlat edinmek isteyen bir dolu çift var.
Kimse seni yargılamaz. İstediğin kararı verebilirsin.
Ama bunu görmezden gelip kendiliğinden yok olmasını bekleyemezsin.
EVLATLIK VERMEK? HAMİLELİK KAFA KARIŞTIRICI OLABİLİR.
İyi misin?
Harikayım.
Kusuyor musun?
Arabaya git hadi.
Topak topak mı?
Hayır, aslında şu pürüzsüz türdendi, çıkıverdi.
Arabada buluşuruz, tamam mı?
-Koridorda. -Netleştirelim.
Hey, güvenlik!
Dikkat. Yardım edin!
Hayır, geri çekilin!
-Sakin olun. Lütfen sakin olun. -Gri Kod. Birinci Seviye.
Sakin olun. Güvenlik!
-Daha iyi misin? -Başladı.
Üzerine bulaştı mı?
Rusya'da herkesi delirten şu şey şimdi de burada.
-Ne? -Lütfen...
Durun!
-Hastanenin içinde. -Aman Tanrım! Bas!
Bas!
Doğruca Santa Rosa'ya gidiyoruz.
Bu lanet şey her neyse, bitene kadar bende kalabilirsin.
-Hiç kıyafetim yok. -Benimkilerden giyebilirsin.
Çeps ve çizmeler pek bana göre değil.
Şu an derdin ne giyeceğin mi?
Yanlış şeylere odaklanmak rahatlatıcı oluyor.
-Siktir. -Ne?
Lanet yolun ortasında durmuş bir araba var.
-Dur. Etrafından dolaş. -Yürü. Yol ver.
Bu iş kötüye giderse yollardan uzakta, bir atın üstünde
olmak istersin, inan bana.
-Tanrım! -Siktir.
İnsanlar böyle aptal olmayı bırakmalı.
Tanrım, Jess. Bas hadi. Bas.
Arabada hamile varken ışıkta geçmem.
Sür şu arabayı!
İzin verirsen süreceğim. Beni geriyorsun.
-Dinle bak. -Bırak da süreyim.
-Bu benimki değil. -Telefonum arka koltukta.
-Seyis nerede kaldığımı merak etmiştir. -Dört nala geliyoruz.
Nereye koydun?
Aman Tanrım! Bu da ne?
Ne ne?
Ne ne? Neye bakıyorsun?
Ne gördün? Söylesene. Ne ne?
Ne yapıyorsun? Aman Tanrım. Jess, yapma.
Sen ne... Senin neyin var? Hayır. Kes şunu!
Hayır!
Kes şunu!
Tanrım, senin neyin var böyle? Lütfen kes şunu Jess.
Lanet olsun! Lütfen kes şunu!
Hadi!
-Lydia, ne yapıyorsun? -Kadın hamile.
Lydia, sırası değil. İçeri girelim.
Kadın hamile.
Yardım edemezsin.
Acele et, içeri gir!
Tamam.
Tatlım, ayağa kalk. Hemen şimdi.
Anne?
Lütfen gitme.
Başını öne eğ.
Kapıyı açın. Kadın hamile.
-Kapıyı açın! -Hayır.
Hey! Kapıyı açın. Polis.
Açma.
-Polis! Açın şu lanet kapıyı. -Üzgünüm.
Burası benim evim.
Girin! Acele edin!
İçeri girin. İyi misin?
İyi misiniz?
Sana yardım etmeye gitmişti.
Ve o öldü.
Hadi. Belli ki herkes çok korkmuş.
-Çok üzgünüm. -Girin. İçeri geçelim.
Çok üzgünüm.
Hadi.
-Herkes iyi mi? Yaralı var mı? -Telefonu çeken var mı?
-Wi-Fi yok mu? -Benimki hiç çekmiyor.
Hadi.
-Çalışmıyor. -Çocuklarıma ulaşmalıyım.
Hayır, olmuyor.
-Tatlım? -Hayır. Yok.
-Evdeler mi? -Affedersiniz.
Anne, beni ara. Beni hemen ara.
Bir şey... Alo?
Bu şey sinir sistemini felç ediyor.
Haftalardır hastalarımda gözlemliyorum, inanın.
Polis olduğumu söylemiş miydim?
Akademide olman seni polis yapmaz.
Bu her ne ise eminim yakında birini gönderirler.
Hayır, yakında olacak tek şey hepimizin ölecek olması.
Bu klasik bir biyolojik savaş işareti.
Kuzey Kore ya da İran.
Douglas, henüz ne olduğunu bilmiyorlar. Tamam mı?
Sakinliğimizi korumaya çalışmalıyız.
-Gerçekten mi? -Evet.
Lütfen.
Resmen boku yedik.
Sanırım birini duydum.
Sokakta koşuyorduk ve size yemin ederim bir şey hissettim.
-Bir şey duydum. -Gördün mü? Neydi?
Bilmiyorum. Oradaydı işte.
-Varlığı mı? -Evet.
Çok fena boku yedik.
Bir resim, video falan yayınlamış olmalılar.
-Ben bir şey görmedim. -Ekibimden gören var.
Ne?
Bir yerde temel kazıyorduk
ve sonra müteahhitim kendini buldozerin önüne attı.
Sonra operatörüm ekipmanını hendeğe devirip kendi boynunu kırdı.
Görünüşe göre ona baktığında
seni delirtiyor ya da kendine zarar vermene sebep oluyor.
Hayır, kendini öldürmene sebep oluyor.
Ve sadece...
-Kahretsin. -...bakmanız yeterli.
-İntihar ediyorsunuz. -Bu nasıl olabilir?
Pencereleri kapatın. Pencereleri!
Tüm pencereleri kapatın.
Herkes pencereleri kapatsın.
Tanrı'ya şükür.
Andy, Bailey, duyuyor musunuz?
Baba? Dışarıdaki o şey de ne?
-Bailey! -Bailey.
Bailey!
-Çıkarsan ölürsün. -Çocuklarım dışarıda!
-Koş! -Çocuklarına ulaşamayacaksın!
Yayın geldi. Sesini aç.
Başkan olağanüstü hâl ilan etti,
tüm sınırlar kapatıldı.
Sakın, sakın dışarı çıkmayın.
Sosyal medyadan uzak durun. Radyo kulla...
SİNYAL YOK
Ne oluyor yahu?
-Oyunun sonu dostum. -Anlamadım, ne?
Son maç.
İnsanlık yargılandı ve kusurlu bulunduk.
-Yargılandı mı? Kim tarafından? -Farklı isimlerle tanınıyorlar.
Dünya din ve mitolojileri şeytanlar ve ruhani yaratıklarla
doludur.
Bu yaratıkları görenler bunu
neredeyse her zaman en büyük korkularınızın,
en derin üzüntünüzün ya da en büyük kaybınızın şekline bürünen
bir varlık olarak tarif ederler.
Bana saçmalık gibi geliyor. Dinî söylemler.
Saçmalık değil, tamam mı? Doğru söylemler, gerçekler.
Farklı şekillerde olabiliyorlar.
Aka Manah, antik Mecusi efsanesinden çeşitli Daeva'lar.
Antik Hristiyan okült inançlarında hamilelere doğmamış çocuklarını
ıstakoz ya da örümcek gibi farklı yaratıklar olarak gösteren
Surgat var.
Çin'de Huli-jing var. Keltik mitolojisinde de Puca var.
Farklı isimleri olsa da hep aynı şey.
Neymiş o?
Sonumuz.
Charlie, tüm bunları süpermarkette çalışırken mi öğrendin?
-Hayır, yıllardır çalışıyorum. -Üniversitede mi?
Aslında üniversitede değil ama...
İnternet'ten.
Herkes tüm bilgileri oradan alıyor.
-Bu arada, bir roman üzerinde çalışıyorum. -Tanrı aşkına.
Yani hiçbir şey yapmadan onun gibi delirene kadar burada bekleyecek miyiz?
Ordu durumu kontrol altına alacaktır.
Sadece beklememiz yeterli.
Hey!
Neden oturup yaslanmıyoruz?
Hayır, ben iyiyim. Telefon etmeye çalışıyorum.
-Anladım. -Ben iyiyim.
Anladım.
-Telefonlar şu an çalışmıyor. -Tamam.
Dinle, ağrın mı var?
Ne? Hayır.
-Sarsıntı geçiriyor gibisin. -Ben iyiyim.
-Tamam. -Ben iyiyim.
Tamam.
Arabayla gidiyorduk.
Sonra o bir şey gördü.
Ne olduğunu görmedim ama yüzünde bir ifade belirdi.
Sanki şey gibiydi...
Çok mutsuzdu ama Jess hiç mutsuz olmaz.
Hayır.
Arabadan çıktı, sokağa koştu...
İntihar edecek biri değildi.
Bunu asla yapmazdı.
Ama...
Sonra o kadın, beni gördü
ve annesiyle konuşmaya başladı ve...
O kadın benim karımdı.
-Adı Lydia'ydı. -Tamam.
Ve konuştuğu annesi değildi. Annesi öleli on yıl oldu.
NEHİRDE ALTI SAAT
Alo.
Alo, beni duyabilen var mı?
Alo. Beni duyabilen var mı?
Beni duyan var mı? Alo, adım Malorie.
Nehirdeyim. Beni duyan var mı?
Alo? Beni duyan var mı?
Beni duyabilen var mı? Alo.
Malorie.
Bu olaylar başlayalı üç gün oldu.
Kanalların yayınları kesildi.
Kimseye ulaşamıyorum.
Yetkililerden hiçbir haber almadık...
...ama dinliyorsanız,
anlayabildiğim kadarıyla içeride kaldığınız,
o şeylere bakmadığınız sürece güvendesiniz.
Dışarı çıkmayın.
Daha fazla haber alır almaz sizi mutlaka bilgilendireceğim.
Kocam emlak ve varlık uzmanı. Sizin uzmanlık alanınız nedir?
-İflas. -Komşularını dava etmediği zamanlarda.
Hey, yiyecekler ne kadar yeter?
Pek uzun süre değil.
Çünkü bazılarımız ölçülü olma kavramından anlamıyor.
Douglas, evin hemen arkadaymış.
Erzak bitince senin evden almaya gidelim.
Asla geri dönemeyiz. Anlamadığın şey...
-Hey, Tom... -Kimseyi içeri alamayız.
Tamam, sakin olun.
-Merhaba. -Evet, merhaba.
-Büyük bir hata yapıyorsun. -Douglas.
-Evet, merhaba. -Merhaba?
Adım Olympia. Yardıma ihtiyacım var. Lütfen.
-Sakın açma o kahrolası... -Kapıyı açacağım.
Siktir!
Tamam, bir saniye.
Hey!
Çekil.
Hadi.
Git bir battaniye getir.
Kapının her iki yanında iki lamba var.
Sana bir battaniye vereceğim. İkisinin arasına örtmeni istiyorum.
-Tamam. -Tamam mı?
Dışarıyı görmemem gerek.
-Gözlerinizi kapatın. -Çok aptalca.
Malorie, gözlerini kapat.
Burada. Tamam.
Örttüğün zaman söyle.
Tom, bu güvenli mi?
-Kapa çeneni. -Bekleyin lütfen!
-Tamam. Örttüm. -Tamam.
Alıyorum seni. Hadi.
Bekle.
Her şey yolunda.
-Malorie. -Evet.
-Silah lütfen. -Peki.
Evet, birini öldürmeden önce çünkü kullanmayı hiç bilmiyorsun.
Bir şey yok.
Nasıl...
Sayınız çok fazla.
Peeki sen...
Hamile misin?
Evet. 1 Ekim.
Ya sen?
Eylül sonu.
Durun biraz. Dışarıdaki çılgınlık hâlâ devam ediyor mu?
Tek başına mısın?
Evet, öyleyim.
Kocam Hava Kuvvetleri'nde olduğu için geçen ay orduya çağrıldı.
Elimden geldiğince idare etmeye çalıştım
ama çok acıkmıştım ve bebeğimi aç bırakmaktan korktum
ve ne yapacağımı bilemedim.
-Biraz su iç. -Teşekkürler.
Sen de çıkıp rastgele kapı çalmaya mı başladın?
Bir blok ileride oturuyorum.
Harika, artık hamilelik koğuşunda hep birlikte açlıktan ölebiliriz.
Sadece erzak bulmamız gerekiyor.
Elbette ama göremezsek bir şey bulamayız.
Çok fena kapana kısıldık.
Kim bilir.
Belki sandığımızdan iyi görebiliriz.
Ne demek istiyorsun?
Buraya gelin.
Evin etrafında canlı yayın yapan kameralar var.
Yukarı gelin. Hadi.
Bu dijital bir sinyal.
Nesnelerin renk ısılarını gösteriyor.
Belirsiz bir bilgi.
-Düz ekranda renkler. -Evet ama görüntünün de gücü olabilir.
Nasıl etki ettiklerini hiç bilmiyoruz.
Bu görüntüler direkt değil.
Onlar her neyse çıplak gözle bakamıyoruz
ama belki çevirici vasıtasıyla bakabiliriz.
Pikseller ve ısı.
Belki görünmez bile.
Pekâlâ, içimizden biri bakana kadar bunu öğrenemeyeceğiz.
Bence bu büyük bir hata.
Tabii Douglas. Sana göre her şey büyük bir hata.
Er ya da geç bir şey yapmamız gerekecek.
Ne kadar daha elektriğimiz olacak bilmiyoruz.
Bana güvenmelisiniz. Bence işe yarayacak.
Tamam.
İşe yararsa bu teknolojiyi erzak bulmak için kullanabiliriz ya da...
Kesinlikle.
Çok sıkı olmasın.
Umarım ne yaptığını biliyorsundur.
Dinle... Sen ve kocan, siz iyi insanlarsınız.
Bakın, sorun...
Sorun sizde değildi.
Teşekkürler Douglas.
Bunu yapmak zorunda değilsin.
Biliyorum. Merak etme.
-Tom, kumanda lazım. -Evet.
Al bakalım dostum.
Onlara neden dava açtın?
Çünkü evlerinin bu kısmını yıkıp
camdan bir ucube inşa etmek istiyorlar.
Kocası bir mimar.
Bu onun mülkü. Ne inşa ettiğinden sana ne?
Çünkü ona bakmak zorundayım.
Hiç şansın yok.
Dünya sona yaklaşıyor bebeğim, belli olmaz.
Neredesin piç kurusu?
DOĞUM ÖNCESİ MULTİVİTAMİN
Hadi Greg.
Odaklan.
Dünyanın sonuyla ilgili.
Romanım.
Herkesin sağ kalmak için birbirini arbaletle öldürdüğü
ya da dev bir labirentte koştuğu şu çocuk hikâyelerinden değil.
Hayır, bu hikâye... Bu hikâye gerçek olacak.
Böyle olacağı hiç aklına gelmiş miydi?
-Greg! -Greg, girebilir miyiz?
-Neler oluyor? -Greg!
Greg, girebilir miyiz?
Bakmayın!
Gözlerinizi kapatın.
-Monitörü bul. -Greg.
Greg.
Onu buldum.
Tamam! Gözlerinizi açabilirsiniz. Bakabilirsiniz.
Bunun bir hata olduğunu söylemiştim.
Hadi.
Gitmemiz gerek.
Üzgünüm. Çok üzgünüm.
Buradan asla çıkamayacağız.
Kimse yardıma gelmeyecek.
Gitmemiz gerek.
Selam.
Yakın olmamızın bizim için iyi olacağını düşündüm...
Elbette.
Bu şekilde yalnız hissetmeyiz.
Bebek annenin yalnızlığını hissettiği için
hamilelerin birisiyle uyumaları gerektiğini anlatan
bir blog yazısı okumuştum.
Mükemmel.
Peki isme karar verdin mi?
Hayır, henüz değil.
Ya sen?
Kız olursa Ariel ya da Jasmine koymayı istiyoruz.
Tabii Cinderella ismini verip sadece Ella diye seslenmeyi çok isterim.
Peki kocan ne istiyor?
O benim sevdiğim her şeyi sever.
Ya sen? Kocanın bir favorisi var mı?
Hayır, ben yalnızım.
-Özür dilerim. -Hayır, sorun değil. Sıkıntı yok.
Ya ailen? Heyecanlı olmalılar.
Baksana. Bana bir saniye izin verebilir misin?
Hemen döneceğim.
Üzgünüm.
Görmeden bilinmeyecek bir şey.
Hayır, yapamazsın.
Üzgünüm.
İyi misin?
Evet.
Çamaşırlar için sabahı bekleyeceğim.
-Galiba iyi bir fikir. -Evet, sanırım.
İyi geceler.
NEHİRDE 14 SAAT
Merhaba!
Yardıma ihtiyacınız var mı?
-Göz bağlarınızı çıkarabilirsiniz. -Göz bağlarınızı çıkarmayın. Sakın!
Yiyeceğim var. Çocuklar aç görünüyor.
Yatın! Eğilin.
Selam ufaklıklar.
Hiç bebek geyik gördünüz mü?
Size bir sır vereceğim.
Ormanda bir tane buldum.
Tamam, korktuğunu biliyorum. Dinle, buna gerek yok.
Sizi incitmeye gelmedim. Sizi kıyıya çekebilirim.
Çıkar şu kahrolası göz bağını.
Birini gördüm. Gerçeği gördüm.
Göz bağını çıkar.
Çok güzel. Göz bağını çıkar.
Çıkar göz bağını!
Dünyayı temizleyecek!
Herkes bakmalı.
Kötü haberlerim var.
Pekâlâ. Yiyeceğimiz tükeniyor ve yardım gelmiyor.
Dışarı çıkmamız gerek.
Bakın, ben nereden bulabileceğimizi biliyorum.
-Nereden Charlie? -Fields marketten.
İşler rayından çıkmaya başlayınca kilitlemiştim.
-Şimdi mi söylüyorsun? -En azından artık biliyoruz.
Teşekkür ederiz.
Tamam, içimizden bir grubun gitmesi gerekiyor.
Oraya ulaşamadan ölmüş oluruz.
-Şaka mı bu? -Ben giderim.
-O giderse ben de giderim. -Hamilesin.
Hepiniz gidiyorsanız o zaman ben de gelebilirim.
İlk turda ben gideyim, ikinci turda sen gidersin.
-Ben de geleceğim. -Ne?
-Bu ölüm fermanı. -Eğitimim var, sorun olmaz.
Bundan hoşlanmadım. Bence kimse gitmemeli.
-Dört kişiyiz. -Beş. Charlie de geliyor.
Charlie mi? Charlie hiçbir yere gelmiyor.
-Güvenlik sistemini sen biliyorsun. -Hayatta gitmem, tamam mı?
Size bilgiyi verdim, bu yeterli.
Nereye gideceğinizi söylememe gerek yok, bir süpermarket.
Etiketler var. Daha önce alışveriş yaptınız.
Mısır gevreği istiyorsanız etikette yazar.
Okuma bilmeseniz anlarım ama biliyorsunuz.
-Hayır. Sizinle gelmeme gerek yok. -Charlie. Kitap için araştırma olur.
Tamam mı? Muhteşem olacak.
Ana fikir, tüm camları örtmek.
Etkili ve güvenli olur.
Bunu siz de duydunuz mu?
Görmeden araba kullanmak mı güvenli?
Kullanmayacağız.
GPS var.
Rota hesaplanıyor.
Düz devam edin.
Sekiz yüz metre sonra Bay Caddesi'ne doğru sağa dönün.
-Bu da ne? -Kaldırım taşı.
Sadece bir kaldırım taşı.
Bu, yakınlık sensörü.
Sadece bir hız kasisi.
Buradan sağa dönün.
-Yoldan mı çıktık? -Hayır, bir şey var.
-Sanırım bir kamyonet olmalı. -Etrafından dolaş.
-Etrafından dolaşalım. -Evet.
O neydi?
Araba kullanan başkaları da mı var?
-Lanet! Siktir. -Charlie, nefes al.
-Hemen dışarı çık! -Charlie! Sakin ol.
Ona dokunmayı kesin.
-Bana bak. Sessiz olmalısın. -Onu susturun.
Siktir! Başaramayacağız.
Sakin ol.
-Siktir! -Herkes tutunsun!
Bir şeye tutunun. Gidiyoruz!
Tutunun!
Bu hız kasisi değildir!
-Siktir, sıkıştı. -Tutunun.
Buradan sola dönün.
Yavaşla!
Hedefe vardınız.
Bu da neydi?
Tüm bunlardan sonra bir de dışarı mı çıkacağız?
Ne şanslıyız.
-Üç deyince. Bir... -Ben hazırım.
...iki, üç.
O neydi? Neye çarptım?
Sadece bir sütun.
Tamam. Nerede...
Kapı sadece birkaç adım ötemizde olmalı.
-Kayboldum. -Solunuza doğru.
Sol.
Kayboldum.
-Hadi çocuklar. -Kayboldum.
-Burada. -Tamam.
-Girdin mi? -Hayır.
Tamam. Bekleyin. Az kaldı.
Tamam, açtım.
Gelin.
Tamam. İçerideyiz.
Merhaba!
Pencereleri kontrol edeceğim.
Hadi bakalım.
Sanırım temiz. Çıkarabilirsiniz.
Aman Tanrım.
-Tam isabet be. -Evet.
-Konserveler nerede? -İkinci reyonda.
-Tuvalet kâğıdı? -Beş.
-Onu siktir et. İçkiler nerede? -Yedide.
Unutmayalım. Yerimiz kısıtlı. Dayanıklı ihtiyaçları alın.
-Elektronikler nerede? -Altı numara.
Altı. Güzel. Teşekkürler.
Bu pisliği asla temizlemem.
Güzel.
İyi ki peşinize takılmışım.
Burası kesinlikle Dünya'daki en mutlu yer.
Biliyorum. Çok haklısın!
Bu... Sana bebek partisi hediyem.
Teşekkür ederim.
Evet.
Kız kardeşim dördüncüyü bekliyor da...
Tanrım. O bir azize.
Evet, öyle.
Hep karnına dokunuyorum.
Sakinleştiriyor.
Evet, doğanın küçük kalleşliği.
Kız kardeşin Sacramento'da mı?
-Evet. -Öyle mi?
Ya sen? Sen nerede büyüdün?
Stockton'un hemen dışında.
-Stockton. -Evet.
-At yetiştirirdik. -Gerçek bir çiftlikte mi?
-Babam gerçek bir kovboydu. -Demek orada öğrendin...
-Neyi? -...tüfek hilesini.
Evet. İlginç bir çocukluğum oldu.
Ama Stockton, Sacramento'dan o kadar uzak değildi.
Hayır. 99'dan dümdüz gidince.
-99'uncu otoyoldan dümdüz. -Ayrı dünyalar, değil mi?
Yine de farklı bir şekilde tanışabilirdik.
Tabii.
Bebek bakıcın olabilirdim.
Ateşli bebek bakıcım.
Hepimizin öleceğini bildiğin için böyle söylüyorsun.
Muhtemelen.
Nasıl bu kadar şanslı olabildiniz?
Merhaba.
Uykunuz var.
Tüm müşterilerimizin dikkatine, lütfen yedinci reyona gelin.
Önemli bir duyuru yapacağım.
-Hanımlar ve beyler, lütfen... -Evet Douglas.
Bu fırsatı değerlendirerek kadehimi hepimizin şerefine kaldırmak istiyorum
çünkü hep birlikte dünyanın sonunu...
...harika yapacağız!
Kuşlar.
Kalın kafanıza girmiyor mu?
Burada kalabiliriz.
Burada bir yıl yetecek yiyecek ve içeceğimiz var.
Para ödememize bile gerek yok, çıkmak zorunda bile değiliz.
Ya Greg'in evindekiler? Açlıktan ölsünler mi?
Biz öleceğimize.
Burada yaşamamız için gereken her şey var. Her şey.
Oraya geri dönmemiz için istatiksel, mantıksal ya da yasal bir argüman olamaz.
Al sana bir argüman, biz göt değiliz.
Ve kalmıyoruz.
O da ne?
Charlie, o kapının ardında ne var?
Yükleme rampası.
Merhaba.
Lütfen beni içeri alın.
Sesini yükselt, duyamıyorum.
Lütfen beni içeri alın.
Gözlerinizi kapatın.
-Ne? -Kapıyı açacağım.
-Hayır. -Dışarıda biri var.
Kapıyı açmam gerek.
Tamam.
-Merhaba. -Merhaba.
Lütfen beni içeri alın. Burada kaldım.
Bekle. Sen... Balık Kroket, sen misin?
-Charlie, evet. Benim. -Balık Kroket kim Charlie?
Süpermarkette benimle çalışıyor. Deniz ürünleri reyonunda.
Hapiste yattı ve biraz çılgındır ama bana karşı hep iyiydi.
-Oraya nasıl girdin oğlum? -Ben...
Beni oyuna getirdiler!
Kimler?
Kimden bahsediyorsun? Orada yalnız mısın?
Beni kandırıp burada çürümeye bıraktılar.
Kim bıraktı? Ne diyorsun sen?
Çocuklar, bir terslik var.
-Bir terslik var! -Lütfen içeri alın. Burada kaldım.
Hey!
Ne yapıyorsun Balık Kroket? Ne yapıyorsun dostum?
Şuna bak. Bunu görmeni istiyor. İçeri alın!
Çok güçlü. Onu tutamıyorum.
Beni içeri alın!
Charlie!
Siktir!
Charlie, bekle!
Şuna bak Charlie. Çok güzel.
-Charlie? -Charlie!
-Charlie!
-Siktir. -Bu ne be?
Siktir.
Gitmemiz gerek.
Gitmeliyiz. Hadi. Gidelim.
Buradan çıkalım.
Lütfen beni içeri alın.
Orada nasıl hayatta kalabilmiş?
Lütfen beni içeri alın.
Felix!
Aman Tanrım.
Şu şeylere bakın.
-Kuşlar? -Evet.
Etraftaki yaratıkları hissediyor gibiler.
Charlie nerede?
Neyse ki romanını okumam gerekmeyecek.
Hayatımızı o kurtardı, seni göt herif.
Hakkımda ne düşündüğünü biliyorum, diğerlerinin ne düşündüğünü de.
İlk eşim boşanma dilekçesinde
bana şerefsiz demenin diğer şerefsizlere hakaret olacağını yazmıştı.
İkinci eşimse cehenneme gitmekten artık korkmadığını
çünkü bunun benimle evli olmaktan kötü olamayacağını söylemişti.
Sanırım onları severmişim.
Belki.
Ve sonra Lydia.
Şansım üçüncüde gerçekten yaver gitmişti.
Tanıdığım en nazik kişiydi.
Ama ben buradayım ve o öldü. Neden biliyor musun?
Çünkü neticede iki tür insan vardır.
Götler ve ölüler.
Tanrım, babam gibi konuşuyorsun.
Baban gibi mi? Neden?
O da hak etmeyen aptallara bilgelik dağıtmaya meraklı biri miydi?
Evet, götlükte de üstüne yoktu.
Tıpkı senin gibi yaptığı her şeyin suçunu
derin manalara, karışık komplo teorilerine yüklerdi.
Hatalı olduğu açıkken bile diğer herkes suçlu olurdu.
Ama kız kardeşim ve ben bunu ailesine bok gibi davranmak için
bahane ettiğini anladığımızda hayat biraz daha kolaylaştı.
Ama yine de biliyor musun? Aramızda bir fark var.
Ben hiç hata yapmam.
Tıpatıp aynısınız.
Görünüşüm de benziyor mu?
Pek sayılmaz.
Aşırı yakışıklı değil miydi?
O değil, sadece...
...saçınız farklı.
-Saç mı? -Evet.
Onda biraz saç vardı.
Yapamam.
Hadi ama, dünyanın sonu geliyor.
İki yudum viskinin bunu hızlandıracağını düşünmüyorsun herhâlde.
Aslında...
Umarım yanılıyorsundur.
Götler ve ölüler konusunda.
Umarım fazlası vardır.
Fazlası olması umuduna.
-Garajı kapat. -Tamamdır.
Bekle.
-Gözlerinizi kapatın. -Evet.
Kapadım.
Orospu çocukları.
Lanet araba nerede?
Çocuklar, Lucy ve Felix nerede?
Siktir.
NEHİRDE 24 SAAT
Kürek çekmeyi bıraktın.
Sadece mola verdim.
Daha ne kadar var?
Birkaç saat.
Malorie!
Yardım edin!
Malorie!
İyi misin?
-Üşüdüm. -Üşüdüğünü biliyorum. Bekle.
Hayır. Tüm yiyecekler ve battaniyeler. Lanet olsun!
-Üzgünüm. -Hayır...
Bekle.
Tamam.
-Tamam. -Çok üşüyorum.
Seni ısıtacağız, tamam mı? Seni ısıtacağız.
Buna sarın.
Göz bağlarını çıkarma. Sıkı tutun.
Duydunuz mu?
Teknenin zeminine yatın. Dümdüz yatın.
Sessiz olmalısınız. Kuşları sizinle bırakacağım.
Sizi örteceğim ama ses çıkarmayın ve bu tekneden ayrılmayın.
Anladınız mı? Tekneden ayrılmayın!
Siktir!
Malorie.
Malorie'nin başı dertte.
Malorie?
Sana teknede kalmanı söylemiştim.
Kafana göre iş yapma.
Dediklerimi yapmazsan ölürsün, anladın mı?
Bana bir şey olursa yardım etmeye çalışma.
Beni bırak ve kendini kurtar.
Anladın mı?
Söyle! Bana bir şey olursa ne yapacaksın?
Kendini kurtaracaksın. Söyle hadi!
-Kendimi kurtaracağım. -Kendini kurtaracaksın.
Size güvenemiyorum.
Dünyanın sonu bize bir şeyler yaptırıyor.
Bu, dünyanın sonu değil.
Gerçekten mi?
Öyle hissettirdiği kesin.
Irak'taki görevimin sonunda bir köyde konuşlandırılmıştık.
Devriye gezip herkesin güvenliğini sağlamamız emredilmişti.
Bir sabah...
...dört kızı ile yürüyen o babayı gördük.
Her şey yolunda mı bakmak, gideceği yere
güvenle gitmesini sağlamak için kenara çektim.
Kızlarını okula götürdüğünü öğrendim.
Tüm olup bitenlerin, o kaosun ortasında
o, çocuklarını okula götürüyordu.
Ve...
Ve sadece onu takip ettik.
Günbegün.
Ona eşlik ettik.
Bu bir rutin olmuştu.
Sonra görev süremizin sonunda
eve dönüş zamanımız geldiğinde bana bunu verdi.
Hâlâ çocuklarını okula götürdüğünü düşünmek istiyorum.
NEHİRDE 28 SAAT
Alo, beni duyabilen var mı? Alo.
Ben Malorie. Beni duyabilen var mı?
Beni duyabilen var mı? Alo. Beni duyabilen var mı?
Alo. Deneme. Alo.
Alo, orada kimse var mı? Alo?
-Alo Deneme. -Sen...
Gözlerin bağlı mı?
Sen... Arkandaki battaniye hâlâ örtülü mü?
Tamam. Hızlıca içeri gir.
Teşekkür ederim. İşte göz bağım. Çok teşekkür ederim.
Sorun değil. Sadece bekle. Burada kal. Malorie!
-Bekle. -Olympia, ne yapıyorsun?
-Malorie! -Ne yapıyorsun?
-Aklından ne geçiyor? Yere yat! -Tamam, sadece korkmuş.
-Sadece korkmuş. -Çantayı kontrol et.
Buraya gel Olympia.
-Sen kimsin? -Bu adam kim?
Tom, o bende. Çantayı kontrol et.
-Bu kim? -Sadece korkmuş.
-Sen kimsin? -Nasıl girdi?
-Kes sesini Olympia. Sen kimsin? -Korkmuştu, tamam mı? İçeri aldım.
-Bir yabancıyı eve aldın! -Özür dilerim.
-Korkmuştu! -Sen ahmak mısın?
Tanrım. Tamam. Lütfen.
Adım Gary.
Şehirde yaşıyorum.
Bu şeyler geldiğinde güvenli olacağını düşündüğümüz için
meslektaşlarımla trene atlayıp şehir dışına çıktık.
Lütfen, bırakın burada kalayım. Peşimdeler.
Kimler peşinde?
-İnanmıyorum. Yalan söylüyor. -Kimler peşinde?
Yalan söylediği açık.
-Yemin ederim. -Neden buradasın?
Saklanmak için meslektaşım Carl'ın evine gittik.
Onlar içeri girene kadar her şey iyiydi.
Yaratıklar evlere girmiyor.
Hayır, yaratıklar değil. O psikopatlar.
Northwood'dan gelen psikopatlar.
Northwood mu? Ben... Orası neresi?
Suç işleyen delilerin kaldığı bir akıl hastanesi.
Aramıza katıldıklarını öğrenmemiz iyi oldu.
Ya sonra ne oldu?
Bizi dışarı çıkardılar ve yaratıklara bakmamız için diye
zorla göz bağlarımızı çıkarttırdılar.
Ne?
-Baktın mı? -Hayır.
Bir şekilde arkadaşım Carl bir tanesini yere indirmeyi başardı,
geri kalanımız da kaçtık.
Buraya gelene kadar durmaksızın koştum.
Tüm kapıları çaldım ama kimse açmadı.
Sonra siz açtınız, bu yüzden...
Teşekkür ederim.
Kuşlar.
En korkuncu da o insanların içeri girdiklerinde...
...göz bağlarının olmamasıydı.
İhtiyaçları yok gibiydi.
Dışarı çıkarsanız göz bağı takmalısınız.
Onlar öyle değil.
O deliler herkes gibi etkilenmemişti.
Onlar görmek istiyordu.
Mutluydular.
Çok memnundular.
Ve herkesin görmesi gerektiğini söylediler.
Dur.
Kalk ve dışarı çık. Burası bir yetimhane değil.
Yeni adam, güzel bir ziyaretti, tanıştığımıza sevindik, şimdi siktir git.
Aynı fikirde olmayanlar da gidebilir.
-Dışarı! -Douglas, bu cinayet olur.
Hayır. Cinayet böyle olur.
-Lütfen. -Yabancıları eve almak...
...dışarıyla her temasımız bize ölüm getirdi.
Lydia, Greg, Charlie.
Dışarıdaki insanları kurtarmak istiyorsanız
hemen şu kapıdan çıkar ve gidip kurtarırsınız.
İçeriye daha fazla yabancı almayacağız.
Ben yaşadığım sürece.
Bir daha söylemeyeceğim, hemen ayağa...
Teşekkür ederim.
Sen garajda uyuyacaksın.
Kapıyı açmamın tek nedeni
kapının dışında olmanın nasıl bir duygu olduğunu hatırlamamdı.
Beni içeri almasaydınız...
Kendimi yük gibi hissediyorum.
Benden daha fazla yük değilsin. Tamam mı?
-Bu doğru değil. -Doğru.
Benim gibi yumuşak değilsin.
Ben çok şımarığım.
Annem, babam, sonra eşim benim için her zaman her şeyi yaptılar
ve bu sevgi beni böyle yumuşak yaptı.
Beni kurtlar yetiştirdi, yani şanslısın.
Bana bir şey olursa bebeğime senin bakmanı isterim.
Tamam mı?
-Hayır. -Lütfen.
-O senin bebeğin. -Malorie.
Hayır.
-Söz ver... -Sana bir şey olmayacak.
O senin bebeğin.
-Söz ver. -Hiçbir şey...
Lütfen söz ver.
Evet, tamam. Elbette.
Bu nedir?
Bunu söyleyecek olsaydım
bu süslü pakete koyma zahmetinde bulunmazdım.
Erzak almaya gittiğimizde bulmuştum.
Çok sevimli.
-Teşekkür ederim. -Rica ederim.
Hayal ettiğin bebek partisi olmadığını biliyorum.
Hayır, mükemmel.
Yeterince büyüdüğü zaman bunu ufaklığa verirsin. Tamam mı?
Teşekkür ederim.
NEHİRDE 38 SAAT
Çocuklar, akıntı hızlanıyor. Toplantı zamanı.
Size ivinti yerlerini anlatmalıyım.
İvintiler suyun çok kuvvetlendiği yerlerdir.
Çok gürültülü ve çok tehlikeli olurlar.
Şimdiye kadar yaptığımız en zor şey bu olacak.
İvinti yerlerine geldiğimizde , birinizin çok önemli bir görevi olacak.
Birinizin bakması gerekecek.
Ve bakan kişinin bana...
...hangi yöne gideceğimi söylemesi gerekecek.
Böylece doğru yöne gidebileceğim.
Çünkü ben bakarsam, başaramayız.
Ya bir şey görürsek?
-Ben yaparım. -Hayır.
Kimin bakacağını ben söylerim.
Tamam mı? Ben söylerim.
Kimin yapacağını, kimin bakacağını ben söylerim.
Kimin bakacağını ben söylerim.
Deneme. Alo. Orada kimse var mı?
Alo. Deneme bir, iki, üç. Alo.
Deneme.
-Bu şarkıyı seviyorum. -Ben de.
-Ben de.
Ben daha önce hiç duymadım.
-Yanlış alarm olabilir, değil mi? -Tamam.
Yukarı, yatak odasına gidiyoruz.
Havlu, sünger, makas ve bolca gerekiyor.
Kovalarca su. Tamamdır.
Tamam.
Sakin ol. Yanındayım.
Tamam.
Makas sol tarafındaki çekmecede. Evet.
-Tamam, bebek geliyor. -Hayır, gelmiyor.
-Gelmiyor. -Kesinlikle geliyor.
-Benimle gel. -Bu olamaz.
Oluyor işte. Gidelim. Hadi. Hey!
-Suyu halletmeliyim. -Suyu biz hallederiz..
Tamam, işte başlıyoruz.
-Harika gidiyorsunuz. -Kapa çeneni.
Bir kez daha.
Hadi.
Geçecek.
Bir erkek.
Teyzen kız olacağını düşünüyordu.
Hey, yeni adam. Yeni adam, bırak gireyim.
Gel ve kilidi aç. Hadi gel.
Beni dışarı çıkar. Ne yapıyorsun?
Ne?
Ne yapıyorsun?
Gary?
Hey!
Tom! Adam kuşları dondurucuya koydu.
Tom, sana onun lanet bir deli olduğunu söylemiştim.
Ga...
Tom. Tüfeği al.
O adam deli.
Sen ne halt ediyorsun? Bu eve girmene izin verdik.
Sana izin...
Hayır! Siktir.
Göt herif. Senin lanet bir kaçık olduğunu anlamıştım.
Seni pislik herif. Canını kurtardık.
Siktir!
Haklısın.
Evet!
Başardın annesi. Başardın.
Merhaba.
Çok güzel görünüyorsun.
Aşağıda neler oluyor?
Görebilir miyim?
Çok güzel.
Teşekkür ederim.
Seninkini görebilir miyim?
Teşekkür ederim.
Şuna bak.
-Tanrım. Olympia, gözlerini kapat. -Güzel, değil mi?
Hayır. Bunu neden yapıyorsun? Gary, lütfen yapma.
-Bak. -Gary, lütfen bunu yapma.
-Bebeği göster. -Hayır Olympia.
Olympia, bebeğin gözlerini kapat.
Olympia.
Bakın!
-Bebeğini göster. -Olympia, bebeğine bakayım.
-O kadar kötü değiller. -Olympia, bebeğine bakayım.
Bebeğin gözlerini kapalı tut. Bebeğini göreyim, sadece bir dakika.
Olympia, bırak bir dakika bebeğini kucağıma alayım!
Sadece bir dakika.
Sadece bir dakika almama izin ver, tamam mı?
-Bir dakika. -Gördün mü?
-Tamam mı? -Gördün mü?
Gördün mü?
Hayır. Olamaz, hayır, lütfen.
-Gördün mü? -Hayır.
Uslu kız.
Hey, Malorie.
Çocukları bana ver.
Çocukları bana ver yoksa ben alırım!
Hey, göt herif.
Hey!
Burada ne işin var?
Görmeye mi geldin?
Gözlerini aç.
Korkma.
Bana bak.
Üzgünüm.
Göremediğin için üzgünüm.
Çok güzel.
Üzgünüm.
Dünyayı temizleyecek.
Lütfen yapma. Lütfen bize zarar verme. Lütfen bizden uzak dur. Lütfen.
Lütfen bunu yapma.
Sorun yok.
BEŞ YIL SONRA
Sesleri dinleyin.
Sesleri dinleyin, yumuşak mı yüksek mi ayırt edin.
Şunu dinleyin.
Dinleyin.
Ses yüksekse açık alandasınız demektir. Duydunuz mu?
Ama daha yumuşaksa yakında bir şey var demektir.
Lütfen. Kimse var mı? Alo.
Alo...
Alo.
Burada hiçbir şey yok.
Hey.
Merhaba.
Neyin var?
Yine bazılarını duydum.
Ne?
Birkaçı arabayla...
...geziyorlardı.
Gözleri bağlı değilmiş gibi araba kullanıyorlardı.
Tamam.
Artık tek başına çıkmak yok.
Tamam.
Bu ne?
Çocuklar için bir uyarı sistemi düşündüm.
Başları dertteyse zili çalarlar.
Anladım. Bu güzel.
Bu ne peki?
Bu da...
Sadece hayatta kalmak için.
-Sadece hayatta kalmak için mi? -Evet.
Alo.
Kimse var mı? Alo.
Deneme.
Kimse var mı? Lütfen cevap verin.
-Alo. -Alo.
Kim o?
-Adım Rick. -Hayır.
Siz kimsiniz?
Rick, ben Tom.
Bir yerimiz var.
Yeterince erzak bulunan bir yerleşke...
Burada bir topluluğuz.
Burası güvenli.
Nehrin sonundayız.
-Siz neredesiniz? -Cevap verme.
Pike's Quarry yakınlarında.
Tanrım. Çok uzaktasınız. Dışarıda kaç kişisiniz?
Dört.
Aranızda çocuk var mı?
-Yapma, bir şey söyleme. -Merak etme.
Hayır. Neden?
Çünkü buraya en hızlı nehirden gelebilirsiniz
ve çocuklarla bunu başarabileceğinizi sanmıyorum.
Bekle, nehir mi?
Olabildiğince akıntıyla ilerleyin.
İvinti yerine gelene kadar suda kalın.
Orada su hızlı akar. Tehlikelidir.
Birkaç kişiyi kaybettik.
Önünüzü iyi görmeniz gerek.
-Ne demek bu? -İyi görmekle neyi kastediyorsun?
Bakmanız gerekecek.
Rick, gözlerimiz bağlı olacak. Bakamayız.
Bunu duyduğuma sevindim.
Birisinin bakması gerekecek...
Nehrin akıntısıyla iki günlük bir yolculuğa hazırlanın.
Daha uzun süre yetecek erzak getirin.
İvintiden sonra sizi nasıl bulacağız Rick?
Kuş seslerini duyacaksınız.
Burada bir sürü kuş var. Sesleri takip ederek bize ulaşın.
Küçük bir toprak setin aşağısında kapısı olan bir duvar göreceksiniz.
Orası bizim...
-Orası bizim ne? -Orası ne?
Rick?
Gerçek olabilir.
-Hayır. -Belki doğrudur.
-Belki demek yetmez. -Ya Rick yardım edebilirse?
Peki ya Rick onlardan biriyse?
Bekle, kuşları biliyordu.
Tanrım. Gary de kuşları biliyordu ve onları dondurucuya koydu.
Bunu düşündüğüne inanamıyorum.
Hiçbir evde yiyecek kalmadı. Gitmeliyiz.
Bunu bilmiyor muyum sence? Bilmediğimi mi sanıyorsun?
Küçükken tıpkı böyle bir teknemiz vardı.
Her yaz onu göle götürürdük.
Her yaz.
Oraya bayılırdınız. Ağaçlar, çiçekler vardı.
Su ılıktı, gökyüzünde bulutlar vardı.
Hep birlikte suda oynardık. Tüm çocuklar.
Sahilde bir o yana, bir bu yana koştururduk.
Dünyada başka çocuklar mı vardı?
Evet, aynı sizin gibi. Aynı sizin gibi.
Sizin gibi.
Bir gün, kocaman bir meşe ağacı gördük.
Bu evden bile büyüktü.
Öyle büyük ve yaşlıydı ki tepesini göremiyordum.
-Bilin ne yaptık? -Tırmandınız.
Tırmandık. Evet, tırmandık.
Tırmandık, en tepesine kadar tırmandık.
Tepesine çıkınca ne gördük sizce?
Erkek! Kız! Yatma vakti.
Ama Tom hikâye anlatıyordu.
-Mal, bırak bitireyim... Az kaldı. -Tekrar söylemeyeceğim. Hadi.
Kız, hadi.
Hemen şimdi.
Hadi.
Hemen.
Yatağa!
-Ne yapıyorsun? -Sen ne yapıyorsun?
Şimdi başka çocuklarla dışarı çıkıp ağaca tırmanacaklarını, kelebek
-ve çiçek göreceklerini sanıyorlar. -Hikâye bu.
Hikâye değil. Bir yalan.
Çünkü asla ağaca tırmanamayacaklar, asla yeni arkadaşları olmayacak.
-Niye onları buna inandırıyorsun? -Bir şeye inanmaları gerek.
İnanacak bir şeyleri olmazsa ne yaparlar?
-Hayatta kalabilirler! -Hayatta kalmak yaşamak değil.
Seni dinlerlerse ölecekler!
Hayat olduğundan fazlasıdır, ne olabileceğidir.
Yapabileceklerimizdir.
Gerçekleşemeyecek hayaller vaat etmek gerekir.
Onları her saniye kaybedebileceğini bilerek sevmen gerekiyor, tamam mı?
Hayalleri, sevgiyi hak ediyorlar, umudu hak ediyorlar. Bir anneyi hak ediyorlar.
Bir anneyi hak ediyorlar.
Onlara isim bile vermedin Mal. İsimleri Erkek ve Kız!
Bunu bir düşün.
Aldığım her karar onlar için zaten.
Her bir karar.
Ne gördüm biliyor musun?
Ağacın tepesinde?
Bir yuva gördüm.
İçinde beş kuş vardı.
En üst dalda oturuyorlardı.
Ve öylece uçup gittiler.
Tamam. Oturun!
Güvenli. İçeri girin.
Yok canım.
-Muhtemelen bayatlar. -Evet.
Buraya gel.
Tıpkı sevdiğim gibi.
Üzgünüm.
-Üzgünüm. -Ben de.
Buraya gel.
Çocuklar.
Bunun adı çilek.
Çileğin tadı böyledir işte.
-O ne? -Sessiz olun.
Evde kimse var mı?
Çocukları arkadan çıkar, ben onları oyalarım.
On beş dakikaya eve gelmezsem çocukları alıp tekneyle git.
-Seni bırakmam! -Mal.
-Hayır, seni bırakmam. -Beni dinle.
Seni çok seviyorum.
Seni seviyorum. Git.
-Hayır! -Git. Lütfen git.
Dikkat edin. Hadi.
Git!
Dışarı geliyorum!
-Merhaba dostum. -Yardımcı olabilir miyim?
Hiç sanmam dostum.
Ama biz sana yardımcı olabiliriz.
Hayır. Gidin!
-Göz bağını çıkar. -Uzak durun.
-Uzak durun! -Hareket etmiyor ki.
Hey. Burada bir kadın ve iki çocuk var.
Geliyorlar.
Sana zarar vermeyecekler.
Siktir.
Aksine...
Bu güzel bir şey dostum.
Beni dinleyin. Bunu sadece bir kez söyleyeceğim.
Şimdi bir yolculuğa çıkacağız. Çok zorlu olacak.
Söylediğim her şeyi aynen yapmalısınız yoksa başaramayız.
Anlaşıldı mı?
Tom nerede?
O gelmiyor.
NEHİRDE 42 SAAT
Zamanı geldi.
İvintiler vardı ya?
İvintiler için dediğimi hatırlıyor musunuz?
Yaklaştık.
Orası çok tehlikeli ve oradan geçebilmemizin tek bir yolu var.
Birinin bakması gerek.
-Ben bakarım. -Hayır. Kararı ben vereceğim. Tamam mı?
Bana bir saniye verin.
Ben yaparım.
Seni çok seviyorum.
Kimse bakmayacak.
Tamam mı? Kimse bakmayacak.
Tamam mı?
Gözlerinizi kapatın. Hadi kapatalım.
Hadi. Dizlerinizin üzerinde durun. Yere yakın olun ve sıkı tutunun.
Kımıldamayın. Sıkı tutunun.
Sıkı tutunun. Bırakmayın. Bir şey olmayacak.
Tutunun!
Lütfen tutunun. Tutunun!
Kız! Erkek!
Kız!
Malorie.
Erkek!
-Bana seslenmeye devam et! -İmdat!
-Malorie. -Seslenmeye devam et.
Malorie!
-Buradayım. -Malorie!
-Geliyorum. Neredesin? -Malorie!
Kız nerede? Kız?
Çalmaya devam et. Duyuyorum.
Çalmaya devam et Kız.
Çalmaya devam et.
Aferin sana.
Tamam. Aferin. Kalk. Ayağa kalk.
Aferin sana. Tamam. Kuşları duyuyor musunuz?
Oraya doğru gideceğiz. Sesi takip edeceğiz.
Arkamdan ayrılmayın.
Aç gözlerini Malorie. Budala. Hemen buradayım.
Hayır.
Hayır, sen değilsin.
Hayır.
Malorie, bak bana.
Bak bana. Malorie, bak bana.
-Malorie, bak bana. -Bu gerçek değil.
-Malorie? -Malorie?
Malorie?
Malorie.
Malorie. Bana bak Malorie.
-Kız. Erkek. -Malorie.
Kımıldamayın. Olduğunuz yerde kalın.
Gözlerini aç.
Malorie, gözlerini aç.
Erkek. Kız.
Neredesiniz?
Benimle gelin. Bana bak.
Size ihtiyacım var. Hadi bakın bana.
Göz bağımı gerçekten çıkarabilir miyim?
-Erkek! -Güvenli mi?
Hayır, o ben değilim.
Hayır, göz bağını çıkarma.
Erkek, o gerçek değil.
Göz bağını çıkarma. Beni dinle.
Sesimi dinle. Benim sesim bu!
Kız, benimle gel. Bak bana.
Göz bağını çıkar. Bana bakabilirsin.
Bakmam tehlikeli olmaz mı?
Hayır. Buradayım. Göz bağını çıkarma.
Lütfen beni dinle!
-Malorie! -Ne? Hayır.
-Lütfen aç gözlerini. -Hayır. Kız, bana seslen.
-Çok güzel. -Bana seslen lütfen. Neredesin?
Erkek. Kız. Neredesiniz? Çocuklarımı alma!
Çocuklarımı alma!
Bebeğim, çalmaya devam et.
Çalmaya devam et bebeğim. Geliyorum.
Hadi. Çalmaya devam et.
Tanrım. Seni buldum.
Geçti. Her şey yolunda. Kız nerede?
Kız!
Kız nerede?
Senden korkuyor.
Ne?
Senden korkuyor.
Çok üzgünüm.
Çok üzgünüm tatlım.
Hatalıydım. O kadar sert davranmamalıydım.
Oyun oynamanıza engel olmamalıydım.
Tom'un hikâyesini kesmemeliydim çünkü henüz bitmemişti.
O dev meşe ağacının en tepesine çıktığında
dünyanın en güzel şeylerini görmüş.
Yüzlerce çocuğun oyun oynadığını görmüş.
Yüzlerce.
Ve kuşlar görmüş...
...rengârenk kuşları
ve bizi görmüş.
En tepeden bizi gördü.
Birlikte olduğumuzu görmüş. Birlikte olmalıyız
Bu sıradan bir hikâye değil.
Değil çünkü size göstermek istediğim çok şey var.
Görmenizi istediğim çok şey var. Tamam mı?
Ama bunu birlikte yapmalıyız, tamam mı?
O yüzden şimdi bana doğru gelmeni istiyorum. Lütfen.
Bana gel.
Bebeğim, bana gel, tamam mı?
Seni çok seviyorum.
Kuşları bulmalıyız, tamam mı? Kuşları bulacağız.
Kuşları dinlemenizi istiyorum, tamam mı?
Kuşları dinleyin.
Tamam, kuşları dinleyin.
Kuşları dinleyin. Sadece kuşları dinleyin.
Malorie!
Sessiz olun. Susun.
Korktuğunu biliyorum ama benim.
Lütfen. Neredesin Mal? Yardıma ihtiyacım var!
Sadece bir bak, göreceksin.
Hadi.
Kuşlara gidin. Kuşlar nerede?
Kuşlar nerede? Kuşlar.
O tarafta.
Kuşları duyamıyorum.
Ses çok yüksek. Çok gürültü var.
Malorie!
Ses çok yüksek.
Bu taraftan!
Basamak.
Merhaba!
Kapıyı açın. Lütfen kapıyı açın!
Adım Malorie. Yanımda çocuklar var.
Lütfen Rick'i bulun ve nehri ve kuşları takip ettiğimizi söyleyin.
Malorie!
-İmdat! -Bak bana Malorie!
-Lütfen! -Bak bana Malorie!
Malorie!
Tamam. Sadece çocukları alın.
Çocukları alın. Onlar sadece çocuk. Lütfen bırakın girsinler.
-Lütfen! Kapıyı açın! -Bak bana!
Gözlerine bakayım!
Tamam.
O iyi.
O iyi. Hepsi iyi.
Rick'i getir.
Yok bir şey.
-Malorie? -Evet.
Ben Rick.
Benimle gel.
Tamam.
Bu taraftan.
İçeride ve güvendesiniz.
Göz bağınızı çıkarabilirsiniz.
JANET TUCKER GÖRME ENGELLİLER OKULU
Benimle gel.
Kuşlar.
O şeyler geldiklerinde görebilen insanları uyarıyorlar.
Etkili değil ama önlem işte.
Sana kuru giysiler getireyim.
Hey.
Ne dersiniz çocuklar, kuşları salalım da arkadaşlarının yanına gitsinler mi?
Yapalım mı?
Tamam.
Malorie?
Malorie Hayes?
Dr. Lapham.
İsimleriniz nedir?
Kız.
Erkek.
Aslında...
...senin adın Olympia.
Evet.
Tanıdığım en tatlı kızın adını verdim sana.
Ve senin adın da...
Senin adın Tom.
Tom.
Ben de onların anneleriyim.
Diğer çocuklarla oynamak ister misiniz?
Gidip oynamak ister misiniz?
Oynamak ister misiniz?
Teşekkür ederim. Çok teşekkür ederim.
Alt yazı çevirmeni: Duygu Mengioğlu