"IRK, IRKÇILIĞIN BABASI DEĞİL, ÇOCUĞUDUR."
NETFLIX TELEVİZYON ETKİNLİĞİ
Jamal.
Kahretsin, neredesin?
Dört kez mesaj attım. Beş kez.
Cevap atamıyor musun?
Ara beni.
Yine benim.
Özür dilerim canım. Ben...
Özür dilerim, kızmak istemedim.
Lütfen beni ara.
-Merhaba, ben Jeffrey. -Selam, ben...
-Sıçayım. -Mesaj bırakın, size döneceğim.
Jeffrey, ben Jamal'ın annesiyim.
Salı... Hayır, çarşamba gecesi oldu. Sabahı yani.
Jamal'ı arıyorum.
Eve gelmedi, senin yanında olabilir diye düşündüm.
Sabahın köründe arayıp rahatsız ettiğim için kusura bakma ama...
Mesajımı alırsan ve yanındaysa beni aramasını söyler misin?
Numaram 305...
Aslında telefonunda... Tamam, bir saniye.
Numaramı vereyim, ne olur ne olmaz: 305 468 59 00.
-Peki. -Kusura bakmayın.
Rica ettiğiniz gibi kontrol ettim, araba kayıtlarda var.
-Evet. -Sistemde gözüküyor.
-Yani... -Henüz başka bilgi yok.
-Nasıl gözüküyor yani? -Gözüküyor işte.
Yani ne olmuş da sizin ilgilenmeniz...
Sadece bir olay yüzünden girişi yapılmış.
-Ceza yazılmış veya çekilmiş olabilir. -Ama arabayı oğlum Jamal sürüyordu ve...
Ama arabayı aldığından emin değildiniz.
Evet, doğru. Arabaya binip gittiğini görmedim.
Arabaya binerken görmedim, doğru.
Ama araba garajın önünde değil.
Dün akşam sekizden beri yok.
Sekiz saat oldu. Yani dokuz.
-Normalde gece yarısı döner. -Peki.
Ama dönmedi.
Polisi arayınca da arabaya bir şey olduğunu öğrendim ve...
-Sizin dediğinize göre... -Durun, not etmiştim.
Peki. Bir olay olduğunu söylediler. Ben...
"Bir olayda tespit edildi." dediler.
Evet, anlıyorum. Gerçekten çok üzgünüm.
Geri dönecektir, eminim.
Aracın sahibi olmadığınızı da söylediniz.
Araç bilgilerine yine de bakacağımı söylemiştim.
Baktım da, tamam mı?
İşi var.
-Efendim? -Stajı var yani.
Jamal'ın prestijli bir yerde...
-Sabah işe gitmesi lazım. -Tabii.
-Böyle bir şey yapmaz. -Hanımefendi.
Kayıp ilanı falan veremez misiniz?
48 saat olmadan veremeyiz.
-Ya da şeye dair kanıt... -Katakulliye dair.
-O film terimi, resmi terim değil. -Kötü bir şeye dair. Neyse işte.
-Evet. -Eve dönmedi.
Sorumluluk sahibi bir çocuktur.
-Arabası çalınmış olabilir. -Bunu bilmiyoruz.
-Oğlum kayıp! -Tamam.
Bu yetmez mi?
Bakın, daha 16-17 yaşlarında.
18'ine yeni bastı.
Yani liseden mezun olmak üzere.
-Evet. -Yani...
-Yani ne? -Yani muhtemelen South Beach'tedir.
Bunu duymak hoşunuza gitmeyecek ama bir kızla takılıyor da olabilir.
Delikanlılar ne yapıyorsa onu yapıyordur.
Tabii.
O yaşta ben öyle yapıyordum.
-Yine de ilgilenirseniz çok... -İlgileneceğiz hanımefendi.
Bunu daha önce de dediniz ama gidiyorsunuz.
Neler olduğunu öğrenmek istiyorum.
-Halkla ilişkiler memuru gelir gelmez... -Şimdi yani.
-Efendim? -Şimdi öğrenmek istiyorum.
Sizi danışmaya geri götürebilirim.
-Oradan bakıp... -Danışmada yarım saat bekledim zaten.
-Başka bir şey yapamam. -Oradaki hanım hiç yardımcı olmadı.
-Anlıyorum. -Beni size yolladı. Bu kadar zor olamaz.
-Üzgünüm. -Ya sistemdedir ya değildir.
İzlememiz gereken bir protokol var.
Paranoyak olduğumu düşünebilirsiniz ama eve gelmedi.
Arabası sisteminizde gözüküyor. Bir bakıverin.
-Halkla ilişkiler memuru gelince bakacak. -Lütfen memur bey.
-Benden ne bekliyorsunuz, bilmiyorum. -Bilgisayarlarınız yok mu?
İsim ve doğum tarihleri için veri tabanı yok mu?
Var ama öylece soruşturma yapmaya yetkim yok.
-Ya birisi gelip... -Lütfen.
İyi.
-Teşekkürler. -Ama başka bilgilere ihtiyacım var.
-Tabii. -Peki. Bir şey alayım.
-Adı neydi? -Jamal. J-A-M-A-L.
-Soyadı Connor. -Evet.
-Sonu E-R mı? -O-R.
C-O-N-N-O-R.
Doğum tarihi ne?
1 Mayıs 2001.
Sabıkası var mı?
Efendim?
Sabıkası var mı? Hiç tutuklandı mı?
Hayır.
-Emin misiniz? -Evet.
-Çocuk suçlu da mı değil? -Çocuk suçlu mu?
-Çocuk suçlu sabıkası var mı? -Yok.
-Hiçbir şey yok mu? -Yok.
İzinsiz girme, polise direnme, adi hırsızlık falan?
Yeni yatağının etiketini bile sökmez, tamam mı?
-Efendim? -Yok işte.
Hiç sabıkası yok.
Başka adı var mı?
Lakap gibi mi?
Babası ona J der.
Hayır, takma adı var mı?
-Anlamadım. -Takma ad.
Kullandığı başka bir ad yani. Sokaklardaki adı.
Sokaklardaki adı mı?
Evet, başka bir adla gözaltına alınmış olabilir, değil mi?
-Yani normalden farklı bir ad vermiştir. -Size hiç tutuklanmadığını söyledim.
Belki herhangi bir suçtan parmak izi alınmıştır
veya uyarı almıştır diye soruyorum.
-Sokaklardaki adı mı? -Evet.
-Fıstık, Siyah veya Tatlış gibi mi? -Aynen.
Evet efendim.
Haziran Böceği var.
-Haziran Böceği. -Evet.
-Sokaklardaki adı bu mu? -Tanrım.
-Bu mu? -Hayır.
Takma adı falan değil.
-Emin misiniz? -Bu, küçükken ona taktığım ad.
Arkadaşlarının önünde havasını almak istersem kullanıyorum.
Sokak adı falan yok.
Bunları bilgisayarınızda aratabilir misiniz lütfen?
-Aratacağım hanımefendi. -Neler olduğunu öğrenin.
Doğru bilgiler almaya çalışıyorum ki boşa çaba harcamayalım.
İyi.
Boyu kaç?
1,88.
Belki biraz uzamış olabilir.
-Bu yıl boy attı. -Kilosu kaç?
Yaklaşık 80 ila 85 kilo.
Gözlük takıyor.
Saçı örgülü.
Göz rengi açık yeşil.
Tamam, güzel.
Dün akşam çıkarken ne giydiğini hatırlıyor musunuz?
Bilmem, kotla tişört giyiyordu herhalde.
Peki. Ayırt edici özellikleri var mı?
Doğum lekesi gibi mi?
Evet, yara, dövme, altın dişler gibi şeyleri kastediyorum.
Hayır. Dövmesi yok, altın dişleri yok.
Tek yarası göbeğinde, şurada.
Güzel, nerede oldu?
-Yara mı? -Evet, nerede yaralandı?
"Nasıl yaralandı?" yani.
İkisi de olur, evet.
-Fark eder mi? -Hanımefendi.
Çete kavgasında olmadı.
-Bakın... -Memur bey.
Affedersiniz ama bu gece bir olaya karışan 1,88 boyunda kaç siyahi çocuk var ki
karınlarındaki yarayı bilmeniz gerekiyor?
Onu bulmak istiyorsanız evet.
Jamal'ın burcu Boğa, yükseleni Başak.
Çekingendir, gülümserken kafasını çevirir.
-Gerçekten sadece... -Gitar çalar. Blues ve rock sever.
-70 ve 80'ler grupları dinler. -Efendim.
Funkadelic ve DeBarge dinletmeye çalıştım ama sadece ana akım klasikleri seviyor.
-Clapton, Van Halen falan. -Peki.
-Falsolu top atar, her ne demekse. -Tamam.
Vejetaryendir, kızarmış tavuk sevmez, palyaçodan korkar.
-Efendim. -Sporcu gibi yürür.
Ama neredeyse her Emily Dickinson şiirini ezbere bilir.
Ve "Puff, the Magic Dragon"ı duyduğunda hâlâ gözleri yaşarır.
Üzgünüm.
Emily Dickinson'ı çok severim.
"Bugüne kadar yaptıklarımdan çok ama çok daha güzel bir iş yapıyorum.
-Bugüne kadar hiç..." -Charles Dickens o.
Sanmıyorum.
Neyse, bir şeyler bulmaya çalışayım ben.
Dün akşam bir şeylere kızmış veya üzülmüş müydü?
Neden?
Evden kaçıp bir süre kafa dinlemek için belki bir sebebi vardır.
Hayır.
Peki, tamam.
-Donut alın. -Cidden mi?
Evet, ne diyebilirim? Cidden donut seviyoruz.
İnanılır gibi değil.
Tanrım.
Selam, umarım buraya geliyorsundur.
Tamam.
Henüz yok.
Bilmiyorum.
Hayır Scott, bilmediğimi söyledim.
Öğrenmeye çalışıyorum.
Çünkü cevap vermekten kaçıyorlar.
Hiçbir fikrim yok.
Aslında bu doğru değil, bir fikrim var. Ben...
Sakin kalmaya çalışıyorum ama işe yaramıyor.
O yüzden burada olsan iyi olur.
Seni arayalı neredeyse bir saat oldu.
Evet, saatin kaç olduğunun gayet farkındayım.
Belki başkasının yatağında değil de evde, kendi yatağında olsaydın
bunu tartışmamız gerekmezdi.
Kavga başlatmıyorum.
Başlatmıyorum, dedim.
Tamam, konuyu kapatıyorum ama senin...
Arka tarafta bekleme salonundayım.
Kapıdan girince sola dön, öndeki ana otoparka park et.
Danışma masasına git.
Memur Larkin'i iste.
Larkin.
Bilmiyorum, çaylağın teki işte. Pek parlak bir tip değil.
Evet, tamam. Görüşürüz.
Siktir.
Bebeğim, yine benim, annen.
Hâlâ çok kızgın olduğunu biliyorum.
Dün akşam ikimiz de birbirimize söylemememiz gereken şeyler söyledik.
Ama senin için endişeleniyorum.
Lütfen ara beni.
E?
-Bir olay olmuş. Araba... -Olay mı?
Müsaade eder misiniz?
Bir olay olmuş. Ne olduğunu bilmiyoruz.
Arabayı durdurmuşlar.
Soruşturma bekleniyor.
Ne demek bu?
Başka bir şey söyleyemem.
Komiser Stokes genelde sekiz civarı gelir.
Diğer bilgileri onun aktarması gerektiği söylendi.
Pardon ama o kim?
Komiser Stokes, gündüz vardiyasındaki halkla ilişkiler memuru.
Bakın, burada yeniyim. Onu bizzat tanımıyorum.
Hemen gelmesi için haber verilmiş ama...
-Ama birkaç saat sürebilir yani? -Haber verilmiş.
-Vardiyası birkaç saate. -Öyleymiş.
Kabul edilemez.
Durum böyle hanımefendi.
Hayır, gece üçte polisi aradım.
Arabamın bir olaya...
-Araba sizin değil. -Oğlumun arabası!
Oğlum kayıp.
Şimdi de gözaltında mı diyorsunuz?
-Hayır. -Öyle olabilir.
-Bilgimiz yok. -Zaten hiç bilgimiz yok.
-Pek bilgi yok, evet. -Gözaltında mı, değil mi?
Sabredip halkla ilişkiler memurunun gelmesini beklemeniz gerek.
Sizinle konuşana kadar lobide yarım saat bekledim.
-Endişelerinizi anlıyorum. -Kusura bakmayın ama hiç sanmıyorum.
-Benim de çocuklarım var. -Öyle mi?
-Evet. -Kaç yaşındalar?
-Şey... -Siyahi çocuğunuz var mı?
Efendim?
Hiç siyahi çocuğunuz var mı?
Bu boyda.
Gece dörtte belki de nezarette tutulan siyahi bir çocuğunuz var mı?
-Bakın Bayan Connor, ben... -Bayan Ellis-Connor.
Bayan Ellis-Connor.
-Oğlunuzu bulmak için elimden geleni... -Siyahi bir oğlunuz var mı?
-Konuyu oraya çekeceksiniz yani. -Konu epeydir bu zaten.
Hayır efendim.
İki küçük...
...kızım var.
Beyazlar.
O zaman empati kurma taktiğini geçelim.
Çünkü inanın...
...hiç anlamıyorsunuz.
İyi.
Neyse ne.
-Belli bir bağ kurduğumuzu düşünmeye... -Niye hâlâ buradasınız?
-Efendim? -Gidin.
-Anlamadım. -Gidip Jamal'ı bulun. Oğlumu bulun!
Kimin buraya geleceği umurumda değil. Sizin de rozetiniz var!
-Elinizde bilgisayar, telefon, telsiz var. -Hanımefendi.
Beş dakikada şu kapıdan çıkıp oğlumu bulamayacağınızı mı söylüyorsunuz?
-Bakın... -Oğlum nerede?
Gergin ve üzgünsünüz, anlıyorum.
-Anladığınızı söyleyip durmayın. -Hanımefendi.
-"Hanımefendi" demeyi kesin. -Peki.
Peki.
Bakın, Komiser Stokes buraya gelir gelmez
sizi onunla görüştüreceğim.
Jerome'un yerini öğrenip...
-Jamal. Adı Jamal! -Özür dilerim.
-Kahretsin! -Bağırmayı kesin!
Tamam.
Peki.
Ben...
Baştan başlayalım.
Sizden yana bir kötü niyet olduğunu ima ettiysem özür dilerim.
Endişelerinizi anlıyorum.
Ne oldu?
Sürekli "Anlıyorum, endişelerinize hak veriyorum." diyorsunuz.
İnsan kaynaklarının eğitim videosundan falan mı bu?
Hayır.
"Sorunlu biriyle muhatap olunca kendisini rahatlatın."
-Ne? -"Ortamı sakinleştirip hislerine katılın."
Psikoloji doktorası yaptım ben. Üniversitede profesörüm, tamam mı?
-İdare edildiğimde anlayabilirim. -Hanımefendi. Bayan Connor.
-Ellis-Connor. -Sizi idare etmiyorum.
Kibar olmaya çalışıyorum yahu.
Tabii.
-Siz... -Bakın.
Protokolümüz var.
Ben...
Protokole uymam gerekiyor ama ben...
Nüfuzumu kullanmaya çalışacağım.
Komiser Stokes gelmeden önce biraz daha bilgi alacağım, tamam mı?
-Çok memnun olurum. -Peki, birkaç dakika bekleyin.
Bir ihtiyacınız var mı?
Gerçekten kibar olmaya çalışıyorum.
Su alabilirim.
-Koridorun ilerisinde çeşme var. -Harika.
-Kapıdan çıkıp dönünce solda. -Sağ olun.
-Yan yana iki tane var. -İki kapı mı var?
Hayır, iki çeşme var.
Mutlaka görürsünüz. Yan yanalar.
Bu bina çok eski de. İnşa edilirken...
Irk ayrımı mı varmış?
Evet.
Şey...
Çeşmelerin üstünde bir de...
...bir anma plaketi var.
Büyük Beşli gibi bir şeye adanmış.
-Büyük Altılı. -Büyük Altılı.
Evet. Abernathy ve...
Hepsini hatırlayamıyorum. Ama tarihi gerçekten muhteşem.
Yani...
...insanlar için...
...yaptıkları.
Sıçayım ya...
-Affedersiniz, siz... -Tam da Amy'ye sizi soruyordum.
Neden bu kadar geciktiniz?
-Efendim? -Üzgünüm efendim.
-Kök söktüren bir kadın var da... -Jamal Connor için geldim.
Tabii. Kadın da şimdi gelecek.
Henüz tek bildiğim, polisin arabayı durdurduğu.
Galiba son model bir Lexus'ta üç siyahi erkek varmış.
Durun.
Belki kaydı eskiydi, belki şoför mesaj atıyordu, bilemiyorum.
-Herhalde acil bir durummuş. -Peki.
Pek bilgi yok. Genel Soruşturma Birimi ilgileniyor.
-GSB mi? -Büyük bir şey değildir.
GSB'deki birinden biraz bilgi aldım.
-Bir dakika. -Protokole aykırı, biliyorum.
Ama süvariler gelene kadar yerlileri uzak tutmaya çalışıyorum.
İyi ki geldiniz.
-Memur Larkin miydi? -Evet.
-Doğru anlamış mıyım, bakalım. -Karıyı görmelisiniz, kendisini kaybetmiş.
Benim de çocuklarım var.
Ama kadın birden getto ağzıyla konuşmaya başladı.
Hanımefendi, bu Komiser...
-Selam. -Selam.
-Tanrım, Scott... -Tamam, her şey yoluna girecek.
Oğlumuz nerede?
Komiser Stokes yolda. Gecikme için çok üzgünüm.
-Bana bilgi vermediler Scott. -Tamam.
Tutuklu mu, gözaltında mı, onu bile bilmiyorlar.
Oğlumu sorgulayan GSB dedektifiyle konuşmak istiyorum.
Bakın, sizin...
Ona dediğim gibi, bilgi verme yetkim yok.
-Derhal. -Üzgünüm, siz kimsiniz?
Scott Connor, Jamal'ın babasıyım.
-Şunu soruyorum... -FBI ajanıyım.
-Kafanızı karıştıysa üzgünüm. -Evet.
Oğlum reşit değil, sorgu öncesi onunla konuşmak hakkımız.
-Üzgünüm efendim. -Scott.
Üzülmek yerine beni oğlumu sorgulayan kişiye götürün.
-Scott! -Ne var?
Doğum günü geçen aydı, unuttun mu? 18 yaşında artık.
-Siktir. Biliyordum. -Sorun değil. Tabii.
-Kahretsin. Ona araba aldım. -Sorun değil.
-Saat dört, daha kahvemi içmedim. -Anlıyorum.
-Bakın. -Komiser Stokes birazdan gelir.
Durumu öğrenmek istiyorum. Dedektifle konuşmuşsunuz.
-Onunla... -Hayır.
-Efendim? -GSB dedektifiyle konuşmadım.
-Az önce konuştuğunuzu söylediniz. -Yanlışınız var.
GSB'deki birinden günlük kayıtlardaki bilgiyi okumasını rica ettim, o kadar.
Vaka hakkında kimseyle konuşamadım.
Protokole uymamız gerekiyor. Halkla ilişkiler memurunun bakması lazım.
-Ama ne zaman gelir, bilmiyorsunuz. -Birazdan diye umuyorum.
Burada beklemek istemezseniz sorun değil.
Numaranızı bırakın, geldiğinde sizi ararım.
Köşede bir Denny's var.
-Çok yakın. -Teşekkürler, burada bekleriz.
Tabii.
-Bir şey ister misiniz? Kahve? -İstemem.
Kahve iyi olur.
-Krema? Şeker? -Yok, koyu severim.
Öyle mi?
Ciddi bir şey olmadığına eminim.
Ben burada yeniyim ama bu her gece oluyormuş.
Gece vardiyasında sadece çekirdek kadro kalıyor.
Bilginin ulaşması çok uzun sürebiliyor.
Şey davrandıysam özür dilerim...
Hiç önemli değil. Ben de özür dilerim, geldiğinizde ben...
-Evet. -Ne özrü bu?
Yok bir şey.
-Demek FBI. -Evet.
-Muhteşem. -Sağ olun.
Hayalimdeki iş o.
-Öyle mi? -Davranış analizi.
-Öyle mi? -Evet, başvurdum.
Ama soruşturma deneyimi şartmış, o yüzden polis oldum.
Umarım türevsel denklemlerde falan iyi iş çıkarmışsınızdır.
Jacksonville'de adli tıp okudum. Bastır Gamecocks!
Güzel, Ted Bundy ekibindeki adamlar zehir gibi.
Ted Bundy ekibi! Harika.
Ama böyle denmesini sevmiyorlar. Kızdırmak isteyince böyle diyoruz.
Peki.
Vakti gelince sizi seve seve tavsiye ederim.
-Sahi mi? -Tabii, arayın.
-Muhteşem olur. Çok sağ olun. -Ne demek.
Bu arada Lexus benim adıma kayıtlı.
-Şey... -Araba.
Oğlumun arabası adıma kayıtlı.
Scott Alan Connor. Doğum günü hediyesiydi.
Güzel.
-İkinci el. Ama biraz şımarttık galiba. -Ne fark eder?
Çok çalıştı.
-Abartı ama... -Bizce hak etti.
Sigorta için araba benim üstüme.
Beni oraya götürdüğünüzde hepsini GSB dedektifine anlatabilirim.
Peki. Kahve.
Kremasız ve şekersiz. Getiriyorum.
Ne var?
-Ne? -Yok bir şey.
Var bir şey. Ne oldu?
İstersen bir de adamın saçını kesip şekil ver, eline masaj falan yap.
-Kendra, nazik davranıyorum. -Neyse.
-Deli gibi davranmanın faydası yok. -Kim deli gibi davranıyor?
Oğlumuz ellerinde.
Biz yerini merak ediyoruz, onlarsa biliyor.
-Karmaşık bir şey diyil. -Bürokrasi var.
Hemen evham yapıyorsun ama belki de durum bambaşka felan bir şey.
FBI da böyle.
Önemsiz bir adamı azarlayarak hiçbir yere varamazsın.
Neredeyse bir saattir buradayım.
-Yanlız şunu diyorum... -Yalnız.
Yalnız mı?
"Yalnız şunu diyorum."
Yalnız, o şekilde söylenmez. Yanlız diye bir sözcük yok, yalnız var.
Ciddi misin?
Jamal "yapıyom" demez. Zenci İngilizcesi konuşmaz.
-Sen de varoşlar gibi konuşamazsın. -Tanrım. Kendra...
"Yanlız şunu diyorum. Bambaşka felan bir şey." Bırak şu bokları.
"Bambaşka felan" mı?
"Belki de durum bambaşka felan bir şey."
-Sana inanamıyorum Kendra. -Doğrusu falan, felan değil.
Lafın ortasına sokman da gereksiz.
-Şu anda konudan sapmasak olmaz mı? -Konudan sapmak değil bu.
Jamal düzgün konuşsun diye nasıl kendimi paraladım, biliyorsun.
-İnan ki biliyorum. -Tamam mı? İyi.
Az önce "diyil" dedin ama benim demem mümkün diyil.
Çok mantıklı.
Ben vurgulamak için "diyil" dedim. Seninse İngilizcen kötü.
-Tanrım. Ufak tefek şeylere takar oldun. -Bu ufak tefek değil.
Onun uyum sağlaması için o kadar uğraştım ki
sen varoş ağzıyla konuştuğunda tokat yemişe dönüyorum.
Acaba...
Asıl konuya dönüp J'in nerede olduğunu öğrensek
ve evliliğimizin son beş yılını tekrar etmesek?
-Tabii. -İyi.
Onu uyum sağlamaya zorlamanı istememiştim ki.
-Neyse ne. -Jamal adına izin verdim, değil mi?
-İzin mi verdin? Yine başlıyoruz. -Değil mi?
Üzgünüm canım, İrlandalıları falan çok seviyorum
ama hayat boyu o adla yaşayamazdım.
-Senin o sıralar önerdiğin ad neydi? -Seamus.
Hayatta olmaz.
Başka adlar da olabilirdi. Liam, Aidan...
Tanrım.
Kardeşimin anısını yaşatmam gerekiyordu.
Bunu anladığını sanıyordum.
Anladım.
Hatırlamıyor olabilirsin ama Arapçada Jamal güzellik demektir.
Güzellik demek. Nasıl unuturum?
"Güzellik, top oynamak ister misin?"
21'ine bassın da arkadaşlarım ve bizim Güzellik'le
bara gidip viski içelim diye sabırsızlanıyorum.
Aman Tanrım.
Belki İffet ve Anne Sütü de sürücümüz olarak gelir.
Erkekliğin cidden bu kadar hassas mı?
Elbette değil Kenny. Yapma.
Bu konuda sataşmak çok eğlenceli sadece. Adı gayet güzel, tamam mı?
Adını çoğu zaman söyleyemiyorsun bile.
J deyip duruyorsun.
Hadi ama, oğluma lakap taktım işte. Erkekler böyle bağ kurar.
Adam gibi söyle işte.
Fazla siyahi diye adından hep nefret ettin.
Az önce Seamus için fazla İrlandalı diyordun.
Adını dezavantaj olarak görüyorsun.
Sonuçta Eric Holder'dan Darnell Jackson'a bir derecelendirme yaparsak...
...Jamal hemen Darnell'in altında.
İnsanın kendi evladından bu kadar kopmuş olması korkunç olmalı.
O çocuk için dünyayı karşıma alırım, biliyorsun.
Biricik oğlum o.
-Tekrar arasak mı? -15 kere denedim zaten.
-Sesli mesaj çıkıyor. -Bende de.
"Ben Jamal. Hayırlı günler dilerim." saçmalığı ne zaman başladı?
Ben ve annemle kiliseye gelmeye başladı.
Bu arada sağ ol.
-Ne için? -Onu diyalize götürdüğün için.
-Lütfen. -Çok yardımcı oldun.
Bobby öz annem gibi, biliyorsun.
-Evet. -Hükûmet gibi kadın.
O da sana toz kondurmuyor.
Her şey için beni suçluyor.
İyi görünüyorsun.
-Tanrım. -Öyle ama.
-Hiç o konulara girme. -Şeyden beri görüşmemiştik...
-Biliyorum. -Fark edemez miyim yani?
Ne bekliyordun Scott? Sensiz dört ay geçirince çökmemi mi?
Bunu mu umuyordun?
-Tanrım. Unut gitsin. -Evet! Unutalım.
Oğlumuzu bulup kendi köşelerimize dönelim.
İyi.
Jamal mı?
Hayır.
Dün akşam neredeydi?
-Herhalde dışarı çıktı. -Evet.
-Kiminle? -Bilmiyorum.
Bilmiyorsun?
-Niye bileyim? -Tanrım. Kendra.
Her çıktığında sorguya çekmiyorum. Koca adam. Muhakemesine güveniyorum.
J'in seninle kalmasını sen istedin. Ben de sorun etmedim.
-Ama bu yükümlülüğü üstlendin. -Tüm ilişkimizi tekrar etmeyecektik hani?
-Tamam. İyi. -İyi.
Dilime doladığım için üzgünüm ama bir aya West Point'e gidecek.
-Bu durum kabul edilemez Kenny. -Yine başladık.
Bende kaldığı son birkaç kez gangstere benziyordu.
Gangster mi?
Evet, gangsta. Söyledim işte.
Kıyafetleri Brooks Brothers değil diye mi?
Bol pantolonlar, örgülü saçlar, o birden başlayan, sert sert yürüyüşü...
O daha ergen, tamam mı?
-Az önce koca adamdı. -Kendini tanımaya çalışıyor.
-Öyle mi? -Kendi kimliğini keşfediyor.
Tanrım, bugün saçını örer,
yarın OJ'in asıl katili bulmasına yardım eder.
Tamam, şu yaptığın yorumlar var ya?
Anlamıyorsun işte. Onun dünyası seninkinden farklı.
Hiç de değil. Kesinlikle değil.
Bak, senin ne şartlarda büyüdüğünü anlıyorum.
Liberty City'nin acımasız sokaklarındaydın.
Şehrin kötü tarafındaydın. Hizmet alamıyordunuz.
Takdir ediyorum, hep ettim.
Böyle birçok sebepten ben...
Sen ne?
-Sen ne? -Onun dünyası öyle değil.
Onun dünyası kesinlikle benimkiyle aynı. Aynı olması için çok çalıştık.
Şehrin en iyi kolejine gitsin diye neredeyse çeyrek milyon harcadık.
Çocukluğu Coral Gables'da geçti be.
Tüm fırsatları sunduk. Gerileyip böyle olmasını kabul edemem.
Nasıl olmasını?
Hadi söyle Scott.
Bu çocuğun bu duruma düşmek için hiçbir bahanesi yok.
Hangi duruma?
Daha ne olduğunu bilmiyoruz.
Bir şey oldu. Tahmin de edebiliyorum.
Neden daha bir şey bilmeden, otomatikman onu suçluyorsun?
-İki siyahi çocukla arabadaymış. -Yok artık!
-Lütfen şunu yapma. -Şaka mı yapıyorsun?
Burada baş başayız Kenny, gösteriyi kesebilirsin.
-Ciddi misin? -Yapma Kendra.
İki siyahi çocukla gezmesi mi sorun?
Yani öyle olsa...
Kiminle olduğunu nereden biliyorsun?
Şu adamdan.
-Polisten mi? -Evet.
-Ne zaman? -Geldiğimde.
Ben burada beklerken bir şey bilmiyordu, sen içeri girdiğin anda bülbül kesildi.
-Bülbül kesilmedi... -Jamal iki çocukla arabadaymış, dedi.
-Evet. -İki siyahi çocukla.
-Evet. -Bana bunları söylemedi, neden acaba?
Şu anda umurumda değil. Sadece kim olduklarını merak ediyorum.
Yeni dostun söylemedi mi?
Hayır.
Demek ki muhakemesine pek güven olmuyormuş.
-Katılmıyorum. -Öyle mi?
Gece üçte karakola götürülmeden arkadaşlarıyla arabada olmaya hakkı var.
-Hakkı yok demedim. -Siyahi arkadaşlarıyla olsa bile.
-Hangi siyahi arkadaşlarıyla? -Yapma Scott, ne...
-Ne dediğini duymuyor musun? -Tam da bunu diyorum, dinle.
Hangi siyahi arkadaşlarıyla? Jeffrey mi?
Nate veya Manny mi? Tanıyıp güvendiğimiz çocuklar mı?
-Çünkü o başka. -Dedim ya, bilmiyorum.
-Al'le olmadığı kesin. -Al ailesiyle Avrupa'ya tatile gitti.
Ve Al tek siyahi arkadaşı.
-Bunu diyorum işte. -İlginç, ben de bunu diyorum.
Bak Kendra...
Burjuva oğlumuzun
zan altında kalmadan siyahi çocuklarla görüşmeye hakkı yok mu?
Hayır. Yarı beyaz, yarı siyahi, ırkının ne bok olduğu fark etmeyen,
üniversite sınavında 1470 puan alan, ileri seviye fizik bilen oğlumuzun
hayatta aptalca riskler alıp basit hatalar yapmaması lazım.
Hem de büyük başarılara imza atmak üzereyken.
Bunu o da biliyor, hoşuna gitsin ya da gitmesin,
kendini sunuş biçiminin sonuçları vardır.
Pantolonun götünden düşüyorsa, saçın getto tarzıysa...
Yanından geçtiğin beyaz kadının çantasına yapışmasından şikayet edemezsin.
Herhangi bir kadının çantasına yapışmasından şikayet edemezsin.
Hayır. Böyle...
Diyorsun ki siyahi çocuklarla görüşmesi aptalca risklere girmektir.
-Kenny, bunu demiyorum. Biliyorsun. -Şunu sorayım.
Şu göt herif Jamal'ın pek tanımadığı iki beyaz çocukla olduğunu söylese
onu yine suçlar mıydın?
Bu da hata olur muydu?
İster siyahi ister beyaz, onları tanımıyorsam olurdu tabii.
Scott.
Ne kadar ayrıcalıklı olursa olsun, dünya ona bana baktığı gibi bakıyor.
-Sana baktığı gibi değil. -Tanrım.
Neler olduğunu anlıyorum.
Birkaç ay evde yoktum,
sen de kafasını mağdur diliyle doldurdun.
-Hiç de öyle bir şey yapmadım. -"Acıyın bana!"
-Tabii. -Beni suçlayacağına aynaya bakmalısın.
Benim suçum mu oldu?
Hayatının dönüm noktasında ortadan kayboldun.
Efendim?
Ne dediğimi anladın.
On yıl beyzbol takımına koçluk yaptım.
Bütün konserlerine gittim.
Tek bir yemeğini, maçını, etkinliğini, toplantısını kaçırdım mı?
-Ondan bahsetmiyorum. -Neden bahsediyorsun?
Onu bırakıp gittin.
Gitmedim.
-Gittin. -Hadi be oradan.
-Gittin. -Gitmedim.
-Üzgünüm ama tam da bunu yaptın! -Kendra!
-Onu birden bırakıp gittin! -Onu değil, seni bırakıp gittim.
Öyle demek istemedim.
Ama...
Seninle tekrar tekrar aynı tartışmaları yaşamaktan sıkıldım.
Bırakıp gittiğim buydu. Sen...
Şey...
Siktir. Özür dilerim Kenny.
-Dur. Bir de üstüne tüy dikme. -Öyle demek...
J dünyanın en seçkin kurumlarından birinde
muvazzaf subay olma yolunda ilerliyor.
Benim işim tamam, artık adam oldu.
-Gurur duyduğum bir adam. -Biliyorum.
O yüzden babalık görevimi yapmadığımı söyleme.
Peki.
-Ben baban gibi değilim Kendra. -Peki.
-Gitmek asıl öyle olur. -Tamam.
-Yapma, lütfen. -Scott. Anladığımı söyledim.
Hey.
Kenny.
Her şey yoluna girecek, tamam mı? Hadi sakin olmaya çalışalım.
Gecenin bu saatlerinde hep huzursuzlanıyorum.
Sen bilmiyorsun.
Bu saatlerde uyanık oluyorum.
Bu çocuk doğduğundan beri bir gece deliksiz uyumadım.
Çoğu gece uyurken gözlerim fal taşı gibi açılıveriyor.
Kalbim öyle çarpıyor ki kulaklarımda hissediyorum.
Hep bu saatlerde oluyor.
Uykuya dönmek için çok geç.
Güne başlamak için çok erken.
Sen de horluyor oluyorsun.
Genelde odasının kapısında durup...
...nefesini dinliyorum.
Bazen içeri girip boynundaki veya omzundaki...
...kaslara dokunuyorum.
Orada dikilip kendimi kandırıyorum,
"Korkma Kendra.
O büyük ve güçlü. Dünya ona zarar veremez." diye.
Sonra içimi kemiren o his geri geliyor ve ne kadar narin olduğunu düşünüyorum.
Kabusumda cip sürerken mesaj çeken birini, bir bar kavgasında atılan yumruğu,
bir üçüncü dünya ülkesinde apandisinin patlamasını görüp uyanıyorum.
Birçok anne karanlıkta otururken aklını başına toplayıp uykuya dönebilir.
Ama bazen kabuslarımda darağaçları, haçlar,
asker tıraşlı beyaz erkekler görüyorum.
Geçen yaz Jamal, Jeff'le Bonnaroo'ya gitmek istediğinde ben...
Sadece...
J'yle anaçlık olayını biraz abarttığını, daha küçük olduğunu düşündüğünü sanmıştık.
-Küçük mü? -Sana katılmadık.
Küçük olmasının alakası bile yoktu be.
Dedem 17 yaşındayken Okinawa'da savaşıyordu.
Küçük mü?
Alakası bile yok.
Güney eyaletlerine gidecek olmasından korktum.
Oğlum, beyaz bir çocukla birlikte Sherman Seferi'ni tersten yapacaktı.
Belki Jeff'le küçük bir kasabada benzin almak için duracaklardı.
Bunu yapmaması gerektiğini bilmiyor olacaktı çünkü ona dünyanın...
...iyilik dolu olduğunu öğrettik.
Belki güzel bir beyaz kıza kaş göz edecekti.
Belki ikisi sağcıların takıldığı bir hamburgerciye gidecekti.
Belki...
...kolunda svastika dövmesi olan, sarhoş bir adam...
...ülkenin ırksal saflığını bozan bu çocuğun tipinden hoşlanmayacaktı.
Ama en kötüsü, sürekli aklıma geleni,
bir polisin onu bir şey yapmadığı hâlde durdurması.
Gözümde polis botları...
...rozetleri...
...copları canlanıyor.
Aklıma bir gece geliyor.
Daha beş yaşındaydım.
Hep metin olan annemin
mutfakta hüngür hüngür ağlamasını izlemiştim.
Arthur McDuffie'yi döverek öldüren polisler beraat etmişti.
Sense şehrin öteki tarafında, polis olma hayali kurarak
uyuyan bir çocuktun.
Korkuyorum.
Korkma.
-Öyle mi? -Evet. Ufak tefek bir şey bu.
Muhtemelen müziği çok açtılar.
-Öyle mi? -Evet, bunu yapmayı seviyor.
Belki arkadaşları arka koltukta bira içti, aptallık edip saçmaladılar.
Ama şunları kızdırmayalım, tamam mı?
Biz...
Sakin olalım.
Yarım saate üçümüz Denny's'de oturmuş...
...oğlumuza ders veriyor olacağız.
Son zamanlarda konuştunuz mu?
Her gün konuşuyoruz. Genelde mesajlaşıyoruz ama...
Hayır, şey hakkında konuştunuz mu?
Ne hakkında?
West Point.
Ne olmuş West Point'e?
-Ben karışmak istemiyorum. -Ne olmuş?
-O... -O ne?
Kararını gözden geçiriyor.
Neyi gözden geçiriyor?
Onunla konuşman lazım.
Ne konuda Kendra?
Altyapı takımına girmeyi düşünüyor.
Ya da gitar işini biraz denemeyi.
Öyle mi?
-Muhtemelen sadece okulu erteler. -Yine mi Kenny?
-Sana söylemekten korkuyor. -Korksun da zaten.
Umarım bu senin fikrin değildir. Bu saçmalığı teşvik ettin mi?
Kol hızı anca ikinci lige yeter.
Yeteneği yok.
Bu acı gerçeği sen değil, babası olarak ben söylemek zorundayım, sağ ol.
Gitar işine gelince...
Gitar çalarak mı geçinecekmiş?
Hayallerini kovalamaya korktun diye acısını ondan çıkarma.
-Lütfen. -Gençken denesin.
En kötü ihtimalle bir süre kendisini tanımaya çalışır.
Tabii, aylaklık edip kendini tanısın.
Sonra birden IQ'su 150 olup da üniversite bitirmemiş,
40 yaşında bir adam olsun.
Bir düğün orkestrasında haftada 450 dolar kazansın.
Onu tutan adam da
olimpiyatlarda curling oynama veya Amerikan klasiği yazma hayalleriyle
on yılını harcamadığı için düğüne 100 bin dolar harcayabilsin.
Onu demedim.
Ailem buraya geldiğinden beri her neslin erkekleri ülkeye hizmet etmiş.
O geleneği bozma lüksü yok.
Böyle bir seçeneği yok. Tartışma bitmiştir.
Böldüğüm için üzgünüm. Kremasız, şekersiz kahve.
Teşekkürler.
Biraz daha bilgi edindim, çok bir şey olmasa da.
Bilgisayar kayıtlarına tekrar baktım.
Oğlunuzun trafik çevirmesinde sizin Lexus'ınızda olduğu tespit edilmiş.
Araç durdurulduğunda içeride iki siyahi erkek daha olduğunu doğruladım.
Niye durdurulmuşlar?
Kayıtta belirtilmemiş. İhlal kategorisi işaretlenmiş.
Bu ne demek?
Devriyedeki polis dizüstüsünden bu şekilde giriş yapmış.
-Bu kutucuğu işaretlemiş. -Yani bir şey öğrenmedik.
Ağır suç sonrası polis takibi, çalıntı araba, arama emri falan demiyor.
-Çok kötü şeyler işaretlenmemiş. -Diğer çocuklar kimmiş?
Bunu söyleme yetkim...
Tamam, kanun görevlileri olarak aramızda kalsın.
DeShawn Rolle ve Jarvis Bell.
Tanıyor musun?
Bell, 20 yaşında, hafif suçlardan ceza almış.
Tutuklama emri varmış.
-Ne için? -Onu söyleyemem.
Söylediğimi anladın mı Ken?
Bir şey daha var:
Oğlunuzun sosyal medya hesaplarına göz attım.
Öyle mi? Biz burada beklerken bunu mu yapıyordunuz?
Sosyal medya, kayıp vakalarında bakılacak ilk yerdir.
-Lütfen. -Öyle.
İşte bunu eğitim videosundan öğrendim.
Oğlunuz Instagram'da bir şey paylaşmış.
Lexus'ın arkasındaki bir etiketin fotoğrafını.
"Polislere nişan al kameranla eğer sana saldırırlarsa."
-Efendim? -Öyle diyor.
-"Polislere nişan al" mı? -Evet.
O kelimeler de büyük puntoyla yazılmış.
-Yanılıyorsunuzdur. -Öteki kelimeler küçük.
Lexus'ın dibine girmeyen biri sadece "Polislere nişan al" görür.
Hayır, benim oğlum yapmaz.
Maalesef yapmış.
-"Polislere nişan al." -İşini yapan insanlara nişan al.
-Sırf bu okunuyor. Tanrım. -Evet.
-Eşi ve çocukları olanlara nişan al. -Hay sıçayım.
Devrim falan yaptığın için nişan al gitsin.
-Kendra. -Efendim?
O araba benim adıma kayıtlı.
Bunun bizimle ilgisi yok. Oğlumuz gözaltında.
Oğlumuzun arabasındaki etiket "Polislere nişan al." diyor. Ben polisim!
-Kahretsin. Ben polisim! -Kamerayla nişan almaktan bahsediyor.
Lütfen Scott.
Şu an sen, o, halkın koruyucusu olmanız umurumda değil.
-Tek derdim, oğlumuzu bulmak. -Haberin var mıydı? Görmüş müydün?
Haberin olmadığını söyle Kenny.
-Haberin olmadığını... -Beni dinle.
Okulunda üç siyahi öğrenci var.
400 kişilik bir okulda üç taneler.
Diğer ikisi de sevgili.
Tabii, anlıyorum.
MLK Senior'da her gün metal dedektöründen geçen bir siyahi olmak yerine...
...şehrin en pahalı kolejindeki sayılı siyahilerden biri.
Lexus'ına "Bana bu arabayı alan ahmağa nişan alın." yazmaya hakkı var tabii.
Şu anda birçok şeyle uğraşıyor.
-Depresyonda. -Tanrım.
-Kafası karışık. -Hadi ulan.
Karşınızda böyle patladım, kusura bakmayın.
-Yok, sizi anlıyorum. -Jamal şimdi nerede?
Sistemde sadece size anlattıklarım var, onları da anlatmamam gerekiyordu zaten.
Komiser Stokes'un gelmesini beklemem gerekiyor.
Ama ben gidip bilgisayara tekrar bakayım,
belki şu bir iki dakikada birileri bilgi girmiştir.
Burada yarım saat oturdum.
Binada tek başıma Jim Crow yasaları temalı
bir tura nasıl çıkabileceğim dışında hiçbir bilgi veremediniz.
Ama beyaz kocam geldiği anda her türlü yardımı yapmaya başladınız.
-Kendra! -Neden?
Bilgisayara tekrar bakmayayım mı?
Lütfen bakın. Kusura bakmayın, adınızı sormadım.
Paul.
Paul, bakabilirsen çok memnun oluruz.
Tabii.
-Bir tane daha? -Harika olur.
"Harika olur."
Sen de bir kere benim tarafımı tutsan harika olur.
-Kahretsin Kendra. -Ona nezaketin midemi bulandırıyor.
-"Polislere nişan al." yazıyormuş. -Ondan mı yalakalık ediyorsun?
-Hayır, sinirden duvara yumruk atacağım. -Kendini Jamal'ın yerine koy.
-Bırak ya. -Hayır. Bir an kendini oğlunun yerine koy.
Okulundaki çoğu beyaz çocuğun tanıdığı tek siyahi o.
Çoğunun...
...iki çift laf ettiği siyahiler
ninesinin kıçını temizleyen Jamaikalı hemşireyle
Princeton başvurusuna eklemek için yaptığı Habitat for Humanity evindeki insanlar.
-Anlıyorum... -Anlaman lazım Scott. Jamal bir...
Aydınlanma yaşıyor.
-Aydınlanma mı? Ne konuda? -Evet.
Bu konuda.
Tamam.
E?
Ve Philando Castile konusunda.
Ve Eric Garner.
Ve Tamir Rice.
Bu her olduğunda biraz daha boğuluyor.
İki taraftan baskı altında
çünkü bütün beyaz arkadaşları onun tüm ırkını temsil ettiğini düşünüyor.
Okulda destek alabileceği başka siyahi çocuklar yok.
Bütün beyaz çocuklar ona bakıyor.
Üstünde müthiş bir baskı var.
Buna "ırkın temsilcisi olmak" diyor.
"Irkımın temsilcisi olduğumu hissediyorum." diyor.
-Sana böyle mi dedi? -Birçok kez.
Bana hiç böyle bir şey demedi.
Bir kendine, bir de bana bak bebeğim. Neden olabilir sence?
Bu adamlar vurulduğu zaman hayaletlerini hissedebiliyor.
O etiket...
Neydi?
Gerçekten...
Anlamak istiyorum.
Jamal'ın bu noktada haklı olduğunu anlıyor musun?
Çocukların tek çaresi polisi kameraya çekmek.
Son savunma hatları bu.
Tanrı korusun, polis beni durdurursa benim de öyle.
Böyle bir dünyada yaşıyoruz. Sen anla ya da anlama.
Hayır, anlıyorum.
Anlıyorum.
Ama...
Bunun nereye varabileceğini tahmin etmeliydi.
Nereye?
Buraya mı?
-Bu geceye? -Evet.
-Bir etiket yüzünden? -Evet.
-Sence sorun etiket mi? -Olumlu etkilemediği kesin.
Gece ikide yolda giden bir polissem ve makul sebep varsa...
Etiket sabrını taşırırdı.
Tabii.
Özellikle uyarmak için durdurduğum karabaşın teki
bana haklarını anlatmaya başlarsa.
Adi herif.
Ne?
Karabaş mı?
-Yapma. -Bunu dedin mi cidden?
-Yapma. -İnanamıyorum.
Bunu sen mi diyorsun? Ne desem, bilemiyorum.
Kahretsin, konuyu yanlışlıkla kullandığım bir kelimeye çevirme.
J'in hayatta sürekli bahaneler üretmesine göz yumamam. Olmaz.
Ben de kişiliği için özür dilemesine göz yumamam.
-Kimse özür beklemiyor. -Bekliyorlar.
"Ellerin direksiyonda olsun oğlum. İleriye bak, ani hareketler yapma.
Kafana silah doğrultarak camına gelen,
kurşungeçirmez yelekli adamı ürkütme."
Baban bunu sana hiç söyledi mi?
-Söylemesi gerekmedi. -Tabii ki gerekmedi.
Bak Kenny.
Ben de bu işi çözmeyi istiyorum. O benim de oğlum.
Ama bu insanlara
Siyahilerin Hayatı Önemlidir dersi vermenin faydası olmayacak.
Tatlı dilimizi kullanalım, olur mu?
Belki de derse ihtiyaçları var.
Onlara dava açtığımda bir ders alacakları kesin.
Yanlız şunu diyorum...
Yalnız.
Yalnız şunu diyorum. Bu insanlar hakkında kötü düşünmeyelim.
Güney Carolina'daki gerici, Ku Klux Klancı bir ilçedeymişiz gibi davranmayalım.
Miami'deyiz be.
Doktoralı bir siyahi olarak
her gün işe giderken Dixie Otoyolu'ndan geçmem gerekiyor ama.
Demek istediğini anlıyorum Kenny, gerçekten.
Ama bunu beyazların yüzüne vurunca bok gibi hissediyorlar.
Bok gibi hissedince de yardım etmek istemiyorlar.
Evet efendim. Kendra kimsenin kalbini kırmak istemez.
Özür dilerim efendim.
Neye gülüyorsun?
Sana.
Senin gülünçlüğüne.
Kocam köle taklidi yaptığımda gülüyor, ben de neden ayrıldığımızı düşünüyorum.
Tanrım.
Biz hiç herhangi bir konuda anlaşabildik mi?
-Yapma. -Anlaşabildik mi?
Ciddi misin?
Sıkı çalışmanın önemi.
Tutumluluk.
Büyüklere saygı.
Gün batımında verandada içilen burbonlu Manhattan.
Tamam.
Thelonious Monk. Değil mi?
-Thelonious Monk'ta hep hemfikirdik. -Öyle.
Tayland yemekleri.
-Evet. -Miami Üniversitesi.
Evet.
Cormac McCarthy.
Cayman Adaları.
Seks.
Evet.
J'in doğduğu sabah hayatımızın en güzel günüydü.
-Bunda kesinlikle hemfikiriz. -Değil mi?
Yine de anlamıyorum.
Anlayamıyorum.
Tanrım.
Birkaç ay önce Atlanta'da, konferanstayken başka bir araba etiketi gördüm:
"Beni suçlamayın, ben Jefferson Davis'e oy verdim."
Kimse onu durdurmadı.
Gerici götün tekiymiş işte Kenny.
Ama Atlanta'daydı.
Siyahi Amerikalıların başkentinde
beyazlar öfkelerini araba etiketleriyle sergileyebiliyor.
Bütün ırkçı beyazlar adına cevap veremem.
Irkının temsilcisi değil misin?
Oğlumuzdan beklentilerimizin böyle olmasına sevindim.
Ne beklentisiymiş o?
Her yerde gerici arama. Bu boklar ona yol açıyor çünkü.
"Polislere nişan al" etiketleri ve kampüslerdeki mikroagresyon saçmalığı.
Aklından ne geçiyordu Kendra?
Bunu bugün veya dün yapıştırdı. Zaman kavramını yitirdim.
-Yani etiketten haberin vardı. -Evet, gördüm!
Benim de hoşuma gitmedi ama Jamal son günlerde her konuda gergin.
Sen yoktun. Öncelikleri belirlemek bana kaldı.
Etiket tartışmasının sabaha kalabileceğine karar verdim.
Etiketi çıkarmadan arabaya binmemesini söyledim.
İyi, peki. Bu iş bitince oturup bu konudaki muhakemeni konuşacağız ama.
Vay be.
Tamam.
Seni korumayı bırakıyorum artık.
Arabaya etiketi sana misilleme olsun diye yapıştırdı.
Sana çok öfkeli.
Ne? Neden?
Sence neden Scott? Onu bıraktığın için.
Pardon, beni.
-Bunu söyledi mi? -Söylemek mi?
1,90 boyundaki oğlumun üç gece boyunca iki gözü iki çeşme ağlamasını izledim.
Sana duyulmamış laflar etti.
Zavallıcık bebek gibi koynumda yattı.
-Ben... -Ben...
Evet. Olayın aslı bu. O etiket, örgüler...
-Sana karşı isyanda. -Hayır. Saçmalık bu.
Saçmalık değil canım. Buna insan psikolojisi bilimi deniyor.
Kimliğini ve ahlakını örnek aldıkları kişiler bilimsel tabiriyle
ailesini sikip atınca genç erkekler böyle yapıyor!
-Kenny. -Senden nefret ediyor!
Ve hayatında ilk kez yarı beyaz olmaktan nefret ediyor.
Dediğim gibi ben de etiketten, örgülerden, bol pantolonlardan memnun değilim.
Ama bu atlatacağı bir dönem. Umarım kısa sürer.
Çekip gittiğinde paramparça ettiğin, kırılgan kimliğini
yeniden birleştirmesine yardım etmeye çalışıyorum!
O yüzden bana yüklenmeyi kes, haklı gibi davranamazsın!
-Kes şunu. -Hayır!
J değil. Siktir.
Şimdi o kadına mesaj atman şart mı?
-Kardeşim link göndermiş, acilmiş. -Dwyane Wade smaç videosu mu?
Hoşlandığınız adamı başka zaman konuşamaz mısınız?
Dostum.
-Yapma bunu. -Marsık, koşma.
Yapma adamım.
Koşma marsık.
Tanrım.
O ne Scott?
Şey, ben...
Scott.
-Hayır. Hayır canım. -Evet.
Yapma Kendra. Kahretsin, lütfen yapma.
Dostum.
-Yapma bunu. -Marsık, koşma.
Yapma adamım.
Koşma marsık.
Tamam.
Tanrım.
Ne...
-Ne demek bu? -Bilmiyorum.
-O Jamal mı? -Tanrım.
-O mu Scott? -Bilmiyorum.
-O mu? -Bilmiyorum Kendra. Bir saniye.
-Mesaj ne diyor? -Dikkat etmedim.
"Hemen bak, bir haberci bunu CBS4 sitesinde paylaştı. Bu J mi?"
Bakayım.
Dostum.
Bu galiba o Scott. Şu koşan o mu?
-Kendra. -Mavi tişörtlü olan.
-Kendra. -Bu galiba onun tişörtü.
Adım adım gidelim, tamam mı? Kardeşime telefon edeceğim.
-Tekrar bakayım. -Kardeşime ulaşayım, bilgisi olabilir.
Selam John, benim.
O J mi?
-Peki, bir şey söyledi mi? -Ne diyor?
Tamam.
-Bana numarasını göndersene. -Kimin numarasını?
Bilmiyorsun. Peki, sağ ol.
Ne dedi?
Karakol monitöründe, polis telsizinde bir trafik çevirmesinin raporunu duymuş.
Bir görgü tanığı, adamın biri oradaymış ve bu videoyu yollamış.
-O Jamal mı? Yaralanmış mı? -Bilmiyor.
Telsizde arabamdan bahsedilmiş, o da linki göndermiş. Bilgisi yok.
Bu o olabilir Scott. Jamal yaralanmış olabilir.
Bilmiyorum. Ben de seninle aynı şeyi gördüm, tamam mı? Yani...
-Hey. Şunu gördün mü? -Kahve getirdim.
Şunu gördün mü?
Hayır. Neyi?
Dostum.
-Yapma bunu. -Marsık, koşma.
Yapma adamım.
Koşma marsık.
Oğluma ne olduğunu derhal öğrenmek istiyorum.
-Bunun ne olduğunu bilmiyorum. -Bir trafik çevirmesinin videosu.
-Hangi trafik çevirmesinin? -Bilmiyorum, ondan soruyorum.
Galiba oğlumuzla diğer çocuklar.
-Bunu nereden buldunuz? -Onu boş ver.
Niye oğlunuzla ilgisi olduğunu düşündünüz?
Bunu kardeşi yolladı, o olabileceğini söyledi.
-Onu boş ver, oğlumuz nerede? -İyi mi, merak ediyoruz.
Dediğim gibi, Komiser Stokes geliyor. O size anlatacak.
Bak, burada sabırla bekliyoruz.
Ama oğlumuzu gözaltına almışsınız, sizin elinizde.
Yerini öğrenip onunla konuşmak istiyoruz.
Onunla derhal konuşmak istiyoruz! Çok basit bir iş!
Sana yardımcı olayım.
Oğlumun yerini derhal öğrenip onunla konuşmak istiyorum!
Tamam. Söylediğim gibi, bunu söyleme yetkim yok.
Şimdi hepimiz sakin olalım ve varsayımlarda bulunmayı...
-Tanrım! -Oğlum nerede?
Polise darp uyguladınız. İkinci dereceden ağır suçtur bu.
Bana bak bok herif,
oğlumun yerini söylemezsen idamlık suç işleyeceğim.
-Oyalanmaktan bıktık! -Efendim!
Lütfen oturun ve sakin olun.
-Sen kimsin? -Lütfen.
Çek elini ulan!
-Son bir kez rica ediyorum. -Bu kim amına koyayım?
Kelepçeni verir misin? Sessiz kalma hakkına sahipsiniz.
-Şaka mı bu? Tanrım. -Dedikleriniz aleyhinize kullanılabilir.
Polisle konuşmadan avukata danışabilirsiniz.
-Şaka mı? Niye tutuklanıyorum? -Maalesef.
Sorgu esnasında yanınızda avukat bulunabilir.
Avukat tutamıyorsanız sorgu öncesi ücretsiz avukat atanacaktır.
İsterseniz... Dur.
Bak. Daha çok suçlama istemiyorsan sakin ol, şunu yapalım gitsin.
-Dokunma bana ulan. -Yardım et. Duvara dön.
-Hayır! -Direnme.
-Çek ellerini üstümden. -Dön!
-Çek ellerini ulan! -Durun!
-Bırakın beni. -Yapmayın!
-Bırakın beni! -Kalbinde üfürüm var!
Kalbinde üfürüm var!
Sıçayım... Siktir.
Tamam.
Ne yapıyorsunuz siz ya?
-Yeter. -Ne yapıyorsun?
Yeter, dedim. Yaralandın mı?
-Yaralandın mı? -Yaralanabilirdi.
Beyefendi.
Yüzünü ve ellerini çek. Seninkileri ve benimkileri de.
Buna gerek var mıydı?
Maalesef evet.
Sakin miyiz şimdi?
Geçti mi?
İyi. Benim adım Komiser John Stokes.
Gündüz vardiyası halkla ilişkiler memuruyum.
Bir olay olmuş.
-Oğlumuzun yerini derhal söyleyin. -Sessizlik.
Bir kez daha deneyeceğim. Seni gözaltına almak istemiyorum.
O rozetini ve uğrunda çok çalıştığın emekliliğini kaybetmeni istemem.
-Oğlumun yerini bilmeye hakkım var. -Yanılıyorsun, öyle bir hakkın yok.
Oğlun yetişkin biri, hakkındaki soruşturma devam ediyor.
Şu anda sadece oturup susmaya hakkın var. Anladın mı?
-Anladı. -Ona sordum. Anladın mı?
-Siktir ulan! -Lütfen Scott.
-Nezarete götür, kaydını yap. -Hayır.
İki polise darp, iki şiddet uygulayarak direnme.
Parmak izi alınana kadar her kılını kıpırdattığında,
sana ters baktığında şiddet uygulamadan direnmeyi de ekle. Anlaşıldı mı?
Evet efendim. Gözaltına alayım mı?
Sakin olabilirse mahkemeye gelme taahhüdü imzalatıp bırak.
Siz hayvansınız.
Şok tabancası ve destek gelsin mi, kendine hâkim olur musun?
-İyiyim ben. -Tamam.
-Avukatım sana ulaşacak. -Benimki de sana.
Ve benimkinin adı savcı. Seninkinin adı ne?
Götür şunu.
Dediğim gibi, benim adım Komiser John Stokes.
Oğlum iyi mi, bilmek istiyorum.
Sakin olursanız bildiğim her şeyi anlatacağım.
Bana ders vermeye veya bağırmaya kalkmayın.
Ben size ne zaman bağırdım?
Hanımefendi.
Tamam.
Size bildiklerimi anlatacağım. Sessizce, kibar kibar dinleyeceksiniz.
Yoksa çıkar giderim,
siz de merak ettiklerinizi vakti gelince öğrenirsiniz, anlaşıldı mı?
Amiriniz kim?
Üzgünüm. Anlaşıldı.
Efendim?
Anlaşıldı, dedim.
Güzel.
Bildiğim şu:
Bu gece 02.15 sularında son model, gümüş rengi bir Lexus
bir devriye memuru tarafından durdurulmuş.
Lexus, Scott Alan Connor adına kayıtlıymış.
Benim eşim.
Üç siyahi erkek olayla ilgili olarak gözaltına alınmış.
-Başka bilgi yok. -Polis birine ateş etmiş.
-Duyumlar üzerine konuşmam. -Bir video izledim.
Ateş edilmiş.
-Böyle bir bilgi doğrulanmadı. -Ama duydum.
Duydum.
Bulanık bir videoda sesler duydunuz. Bense gerçeklere odaklanıyorum.
-Bir çocuğa "marsık" demiş. -Bitirmeme izin verirseniz...
"Marsık" demiş. Gördüm. Duydum.
-Hayır. -Siz de gördünüz!
Yanlış.
Gözaltına alınanlardan biri siyahi bir görgü tanığı.
Bu videoyu telefonuyla çekmiş.
Videoda duyduğunuz onun sesi, bir polisin sesi değil.
Jamal neden durdurulmuş? İçki içmez.
Arabayı yeni aldık. Fren lambaları yanıyordu.
Ruhsatı ve sigorta kartı yanındaydı, kontrol ettim.
Birisinin onu durdurmasına sebep olacak bir şey yapmaz!
Kimse oğlunuzun durdurulduğunu söylemedi.
Bu olaya karışan en az üç kişi var.
Araç durdurulduğunda sürücü kimdi, ne ben ne siz biliyorsunuz.
Varsayımlarda bulunmazsanız çok daha az üzüleceksiniz.
Şu anda arabanın neden durdurulduğunu bilmiyorum, tamam mı?
Tamam.
Sadece size anlattıklarımı biliyorum.
Tamam.
-Bir şey öğrendiğim anda size bilgi... -İyi!
Şunu söyleyeyim.
Arabanın üstünde endişe verici bir etiket varmış.
Bilgim var.
Oğlunuzun sigorta kartı ve ruhsatıyla yakından ilgilenmeniz
anlamsız kaldı, değil mi?
Anlamadım.
Yapma kardeş, bu işleri biliyorsun.
Ben kardeşin değilim.
Siyahi bir çocuğun öyle bir arabada, öyle bir etiketle gezmesi bela aramaktır.
Bundan ne anlıyorsun peki?
Senin ve benim gibi görünenler için dünyanın farklı olduğunu anlıyorum.
-Tanrım. -Evet, bunu anlıyorum.
Ölümcül güç kullanma yetkisiyle
sokakta devriye gezenlerin de robot olmadığını anlıyorum.
Gece çocuklarına dişlerini fırçalatıp onlara Dr. Seuss okuyorlar.
Ertesi gece de yapabilmek için dua ediyorlar.
Nihilist, provokatör bir serseri görünce gururlarına yenik düşebiliyorlar.
Sen kimsin de benim oğluma serseri diyorsun?
Pis bir beyaz polisin götünü kolluyorsun.
Polis siyahi.
Arabayı çeviren polis senin benim kadar siyahi.
Şunu söyleyeyim.
Uçaklardan paraşütle atladım.
Vietnam'da Vietkong tünellerinden sürünerek geçtim.
Ama hayatımda en çok korktuğum an,
gettoda ilk kez trafik çevirmesi yaptığım andı.
Neden mi?
Çünkü hip-hop şarkıları, araba etiketleri ve yol kesen çeteler
polisin düşman olduğunu söylüyor.
Polise meydan okuyup sorgulayabiliyorlar.
Polis durdurursa tavır yapıyor, gangster gibi davranıp racon kesiyorlar.
Polise kafa tutarsan sert adam oluyorsun.
Bu saçmalıklar yüzünden polisler ölüyor.
Benim oğlum bu bahsettiklerin gibi değil.
Oğlum saygılı olup haklarını savunmayı öğrendi.
Ben seni durdurduğumda haklarını savunma hakkın yok.
Neye hakkın var, biliyor musun? Sesini kesip dediğimi yapmaya.
Duyduklarıma inanamıyorum.
Siz bize hizmet ediyorsunuz, tam tersi değil.
Ya araban bir kayıp çocuk ihbarındaki arabaya benziyorsa?
Ya bir okula silahlı saldırı düzenleyen birine benziyorsan?
Çevirme yapıldığında nedenini bilmiyorsun ki.
Racon kesen salaklar işe engel oluyor.
Pork & Beans'de büyümüş olsan
siyahi çocukların racon kesmek için gangster gibi davranmadığını anlardın.
Korkularını saklamak için yapıyorlar.
Overtown'da büyüdüm ben.
Kimsenin bana sebep sıralamasına gerek yok.
Ama dur, sizin aile Amerikan rüyasını yaşıyor, değil mi?
Oğlunuzun korkması için bir sebep yok.
Bunu mu yapmam lazım?
Ona korkmasını, uslu olup susmasını mı öğretmem lazım?
Aynen öyle.
Anlasın ki bizim için Amerikan rüyası falan yok.
Senin gibi beyaz yalakası olacak şekilde yetiştirilmemişim herhalde.
Çok cüretkarsın.
Aynen öyle.
Şunu söyleyeyim.
Seninle iki dakika geçirince tüm hayatını çözdüm.
-Hadi be oradan. -Öyle ama.
Biliyorum ki eşinin telefonunda senin fotoğrafın var.
Irkçı bir laf ettiği zaman senin fotoğrafını gösterip
"Hayır, ırkçı değilim, siyahi eşime baksanıza." diyor.
Biliyorum ki kalbindeki acıyı ona asla açıklayamazsın.
Bu acı huzurunu bozuyor çünkü her Hepatit C kamu spotunda
ve her malt likörü reklamında biricik oğluna benzeyen biri var.
Oğlun üçüncü sınıftaki en uzun boylu ve en akıllı çocuktu
ama küçük, kahverengi elini ne kadar kaldırırsa kaldırsın,
öğretmeni onu seçmezdi.
Bu acıyı kocan asla anlayamazdı.
O yüzden gururlu bir oğul yetiştirip Amerikan rüyasını yaşamasını
ve haklarını savunmasını söyleyerek o acıyı öldürmeye çalıştın.
Ama bu ülkede siyahi olarak hayatta kalmayı öğretmeliydin.
Siktir git!
Bu olayda kesin olarak bildiğim bir şey var.
Neredeyse diğer her olaydaki gibi
bu gençler seslerini kesip söyleneni yapsa bu gece hiçbirimiz burada olmazdık.
Sana da bunu tavsiye ediyorum.
Bekle.
Ve sessiz ol.
Ve kardeş, siyahi bir adama beyaz yalakası derken dikkat et de
o siyahi adam beyaz kocanı kelepçeyle odadan çıkarmış olmasın.
Suç kaydımı yaptılar. Mahkemeye gelme taahhüdü imzalattılar.
Aptallık. Bunu anlamıyorum.
Carl'la Joy'un partisinde niye yanıma geldin?
Ne?
Tanıştığımız zaman neden yanıma geldin?
Neden... Kenny.
-Söyle. -Ne, şimdi mi?
-Yine söyle. Lütfen. -Bebeğim.
Hey.
Çünkü...
-Çünkü sana bakıyordum. -Ben sana bakıyordum. Kendimi tutamadım.
-Sonra? -Ben...
-Sonra? -Sence Jamal bir olaya bulaşmış...
Carl'la Joy'un verandasındaydık ve birbirimize bakıyorduk.
Birbirimize bakıyorduk. Birbirimizden gözlerimizi alamadık.
-E? -Yanına geldim.
Yanıma geldin.
Kalbim öyle çarpıyordu ki konuşamadım.
Salına salına içki almaya giden onca kız vardı ama sen kimseye bakmadın.
Yürümeye ve bana bakmaya devam ettin.
Evet.
-Sonra yukarı baktın. -Yukarı baktım.
Gözlerini çevirdin ve "Tamam, belki yanlış anladım." dedim.
-Ama ben... -Ama sen...
Elimi omzuna koydum.
Bir ağaçtaki...
...kuşu gösterdin.
Muhteşem, kırmızı bir kuştu.
Ve uçup gitti.
Sen de "Partideki en güzel ikinci canlı olmaktan sıkılmış." dedin.
-Böyle dedin. -Doğru.
Hey, gel.
Bir şey yok.
Her şey yıkılıyor.
Evet, her şey yıkılıyor.
Kenny.
Geri dönmeyeceğini biliyorum.
Canım yanıyor Scott.
Canım yanıyor.
Kadının beyaz olması yüzünden dayanamayacak gibi oluyorum.
Onu sevmiyorum.
Neden öyleyse?
Ben...
Şey...
-Kenny. Ken. -Hayır.
Muhteşem bir insan yarattık, değil mi?
Evet.
Sen geri gelmeden önce bir kavgamızı düşünüyordum.
Konusunu hatırlamıyorum bile.
Jamal bebekti, ben çok üzülmüştüm.
Gök gürültüsü ve şimşekler yüzünden ağladığımı sanmıştı.
Hatırladım.
Demişti ki...
"Ağlama anne, Tanrı yağmurun fotoğrafını çekiyor."
Evet. Bebek güncesine yazmıştık.
Minicik elleriyle...
...gözyaşlarımı tutup gözlerime geri sokmaya çalışmıştı.
Dün gece ona dedim ki...
Ne dedin?
Ken. Kenny.
İkimiz de çok kızgındık, bana bağırıyordu, ben de...
-Sen de ne? -Ona bir şeyler dedim.
Tamam, ne dedin?
-Tanrım. -Kendra.
Korkunç, çirkin...
...bir annenin asla söylememesi gereken şeyler.
-Peki. -Tanrım.
Ona sarılmak istiyorum.
Gözlerine bakıp söylediğim her şeyi kafasından çıkarmak
ve toprağa gömmek istiyorum.
-Sorun değil. -Kahretsin. "Polislere nişan al."
Çıkıp o lanet şeyi arabasından jiletle sökmem lazımdı!
-Hayır. -Onu gördüğüm gibi çıkmam lazımdı!
Etiketin önemi olmamalı. Senin de, onun da suçu yok.
Ona bir daha ters bir laf etmeyeceğim. İyi olduğunu bilsem yeter.
-İyi o. İyi. -Tanrım, lütfen iyi olsun.
İyi.
Oğlunuz Jamal Connor, Jarvis Bell ve DeShawn Rolle ile birlikte
bulunduğu aracın arka koltuğundaymış.
Bell hakkında esrar bulundurmaktan tutuklama emri varmış.
Bir polis arabası onları Liberty City'deki Scott Toplu Konutları civarında izlemiş.
Burada sürücü beş dolarlık esrar almış.
Kahretsin.
Ardından, 79. Sokak'ta batı yönünde giderlerken
devriye arabası onlara yaklaşmış.
Alışverişe şahit olan Memur Rodney Banks arabayı durdurmuş.
Devriye arabasının kamerasına göre Memur Banks sürücü tarafına yaklaşmış.
Sürücü, Bay Bell'miş.
Memur araçtakilerin kimlikleriyle kendi aracına dönmüş
ve bunları dizüstüsünde kontrol etmeye başlamış.
Yaklaşık 30 saniye sonra
Bay Bell araçtan çıkıp memura yaklaşmaya çalışmış.
Memur silahını çekmiş ve Bay Bell'i yere yatırmış.
Tanrım.
Memur destek ekip çağırırken DeShawn Rolle arka kapıdan çıkmış.
Memur silahını Rolle'a çevirmiş.
O anda Jamal Connor araçtan çıkıp ellerini arabanın üstüne koymaya çalışmış.
-Hayır. -Yer kayganmış, ayağı kaymış olabilir.
Aynı anda Jarvis Bell kalkıp kaçmaya başlamış.
Memur biri hakkında tutuklama emri olan üç kişiyle karşı karşıya kalmış.
-Araçta silah olup olmadığını bilmiyormuş. -Olamaz.
Kaçan şüpheliye üç el ateş etmiş.
Emin değiliz ama kör ya da seken bir kurşun
Jamal Connor'ın başına isabet etmiş.
Orada vefat etmiş.
Başınız sağ olsun.
Hayır!
Soruşturma açılacak.
Hayır!
Sizi yalnız bırakayım.
Nefes alamıyorum.