Serio, stary. Ludzie mnie kochają.
Jeśli zagrasz ten numer,
zaczną skakać i szaleć.
Kiedy grałem go na żywo, ekipa dosłownie mdlała.
Normalnie padali jak muchy, trzeba było wzywać pogotowie.
Właściwie to już wcześniej dzwonili do szpitali
i mówili: „Rudy będzie to grał,
przygotujcie się, bo trzeba będzie paru skurwieli wynieść z klubu”.
„Buggy Ride”?
To nie jest jakaś pierdoła.
Chryste, Rudy.
Mam tu Marvina Gaye'a z „Let's Get It On”,
nie mogę zagrać „Buggy Ride”.
- Mam 60 sekund do następnej piosenki. - No dobra, a to?
Singiel R&B,
chwytliwy kawałek, „Step It Up and Go ”.
Ty tak na serio?
Ten materiał jest zjawiskowy,
mój najlepiej sprzedający się singiel.
Odpal i sam zobaczysz.
Czegoś takiego słuchałby mój dziadek.
Nie. Czterdzieści pięć sekund.
Najlepsze zostawiłem na koniec.
Totalny sztos.
„Ring-a-ling-a-dong”?
- Nie słyszałem. - Zajebiście wpada w ucho.
Ring-a-ling-dong, ding, dong, ding
Czy usłyszę jeszcze weselne dzwony?
Stary, ja gram tylko hity.
Ale to powinien być hit.
Skurwiele z Federal Records mieli go wynieść na szczyt.
Podpisaliśmy papiery, mieli wszystko ogarnąć, promować,
a oni postawili na jebanego Jamesa Browna.
Skacze, trzęsie czarną dupą i kradnie moje pięć minut.
Słuchaj,
czy ty myślisz, że robota w sklepie z płytami w getto to moje marzenie?
Czasem nam w życiu nie wychodzi.
Ale może wyjść.
Nie, bracie. Przegapiliśmy nasze szansy.
Wracajmy do pracy.
Dobra.
Dzięki za nic.
Marvin Gaye gówno umie.
S-L-Y i Family Stone.
Słuchacie swojego zioma, DJa Roja,
i waszej ulubionej stacji, KRKD Los Angeles.
Sztosik, co?
No dobra, młody.
Co tam słychać?
No pokaż.
Stevie Wonder i Stylistics.
Słuchasz porządnej muzy.
Na zapleczu masa nowego towaru,
a ja cały ranek siedzę na kasie.
Przepraszam za spóźnienie.
To rusz dupę. Twoja reszta.
Przepraszam!
Skasuj to dla mnie, Toney.
Na razie.
Siema!
Cholera.
DZIŚ ZESPÓŁ BENA TAYLORA
Panie i panowie, cudownie być tu z wami.
Niedawno wróciłem z Broadwayu.
Tak, byłem na Broadwayu.
Przez sześć długich miesięcy
stałem na ulicy i próbowałem znaleźć pracę.
Co mówi słoń do gołego faceta?
„Masz zamiar oddychać tym maluchem?”.
Nie przedłużając, zapraszam na scenę...
gwiazdy dzisiejszego wieczoru,
Zespół Bena Taylora. Brawa dla nich!
- Nieźle to dzisiaj wygląda, co? - Za długo gadałeś.
Publiczności się podobało, więc trochę przeciągnąłem.
Mamy umowę na pięć minut.
Słuchaj.
Dlaczego nie ma mnie na afiszu?
Jesteś konferansjerem, nikt nie płaci, żeby cię oglądać.
Może moglibyśmy to zmienić.
Może mógłbym mieć własny występ.
Dostarczam rozrywkę absolutną.
Śpiewam, jestem komikiem, tańczę,
znam się na tańcu adagio.
Wychodzę w turbanie i tańczę do afrykańskich beatów. Bardzo erotyczny.
To nie lata 50.
Rewia się skończyła.
Nie potrzebuję wszystkiego w jednym.
Aż tak stary nie jestem.
Niech pan sobie nie myśli.
Mam co pokazać.
Jebany szczurojad.
Dziękujemy bardzo.
SKLEP Z PŁYTAMI DOLPHINA
Panie i panowie, zabieram was znów na tor.
Mamy kolejne wykluczenie.
Tym razem to Anna.
To nie pierwszy raz, kiedy Anna daje ciała,
a szkoda,
bo chciałbym zobaczyć, jak daje ciała z Moim Wackiem.
Ale śmieszne.
Wcale nie, parę przekleństw i tyle.
Przecież nie przeklina.
Jest mądry. No nie wiem...
Mój Wacek to nie jego wacek.
tylko imię konia.
Wiem, co to jest Mój Wacek, nie jestem debilem.
Używa dwuznaczności, żeby mu się policja nie dobrała do tyłka.
Pracowałem z Redd Foxxem.
- Znałeś Redda Foxxa? - Pewnie.
Byliśmy razem na zmywaku,
ale to była praca.
Aż pewnego dnia spotkał odpowiednią osobę
i się wybił.
Idzie ten skurwiel Ricco.
Śmierdzi moczem. Będzie dotykał drzwi?
- Idź go powstrzymać. - Mowy nie ma.
Jestem zastępcą kierownika, deleguję to tobie.
Ogarnij cuchnącego Ricco.
Wiesz, ile on ma zarazków?
Ricco ma respekt przez kierownictwem. Powinien pójść menadżer.
A idź do dupy.
Nie, Ricco, nie dziś.
Urodziłem się w beczce z nożami rzeźnika!
Postrzelono mnie w dupę dwoma Coltami!
Wiem, wiem.
Walnął mnie niedźwiedź
i ugryzł węgorz!
Żułem żelazo z torów i wysrałem stal!
No dobra, wystarczy.
Wskoczyłem do oceanu i połknąłem wieloryba!
Skułem błyskawicę
i posadziłem piorun w pierdlu!
To nie miejsce na twoje kloszardzkie historie.
Nie jestem kloszardem!
Jestem skarbnicą afroamerykańskiego folkloru!
Bracie, potrzebuję jakieś drobne na jedzenie.
Nie mam zębów, mogę tylko siorbać zupę.
No, daj mi coś.
Dam ci drobne i kupisz sobie zupę.
Ale masz stąd spadać. Idziemy.
- Już mnie nie ma. - Zjeżdżaj.
Ale najpierw powiem wam coś śmiesznego!
- Daj spokój. - Niektórzy myślą, że Willie Green...
to był największy sukinsyn.
Odpalcie jointa, zaczeski poprawcie,
opowiem wam to i owo o Dolemite. Uszy nastawcie!
Dawno ich nie słyszałem.
- Dolemite, Małpa Wysoka... - Stworzył wszystkie.
Miałem wujka w więzieniu,
ciągle się tak wygłupiali,
bo nie mieli co robić.
- Mogli bzykać. - Tak, Toney, mogli,
ale nie o tym teraz mówimy.
Tak sobie myślałem.
A gdyby ktoś zebrał te kawały,
jakiś profesjonalista, oszlifował je i zrobił z nich występ?
Chyba na schodach.
- U fryzjera? - Tak jest.
- Rudy, to dobry pomysł. - To się może udać.
Żarty niewolników się nie przyjmą.
Ja bym ich na moim występie nie opowiadał.
- Zabawne się obronią. - Nie są na to gotowi.
Nie wiem, czy będą,
ale żarty są śmieszne.
Białe chłopaki zobaczą na scenie czarnucha ze wsi
i będą się zastanawiać, co on odpierdala.
Przed wyjściem zawsze mam przygotowane „The Morning After”,
- na wypadek białasów. - Co to jest „The Morning After”?
Nie bądź ciemniakiem. Kochają ten motyw z Tragedii Posejdona.
Po co się nauczyłeś tego gówna?
Nigdy tego białasom nie zagrasz.
Już widzę, jak im czarnuch śpiewa „The Morning After”.
A ty tu siedzisz i wszystko krytykujesz.
I kradniesz dowcipy żulom.
Wiecie co...
pierdolcie się.
A co wy kurwa wiecie?
Rudy.
Przepraszam, stary. Robiliśmy sobie jaja.
Jak to się stało, że mi tak nie wyszło?
Przyjechałem tu z wielkimi planami.
Miałem robić wszystko, jak Sammy Davis Jr.
Filmy, koncerty, telewizja, wszystko.
Robota u Dolphina miała być tylko na przeczekanie.
Milion lat minęło, a ja dalej tam siedzę.
Jest jeszcze California Club.
Nic z tego nie będzie.
Nie mam nic, czego ludzie chcą.
Kto to jest?
Nie wiem, widziałeś go już?
- Nigdy. - Siema.
Co tam u was? Szukam Ricco.
Ricco? A kto to jest kurwa Ricco?
Stary żul bez zębów.
Taki?
Chyba zbyt ogólnie powiedziałem, co?
Kiedyś było inaczej.
Dzielnica zeszła na psy. Teraz jest smutna jak pizda.
Widzisz ten budynek?
To Hotel Dunbar.
Tu kiedyś było centrum czarnej sztuki i rozrywki.
Widziałem tam Duke'a Ellingtona, Billie Holiday...
A teraz to siedlisko ćpunów i pijaków.
Ćpunów i pijaków.
Tony, zapłacę ci.
O cholera, to on.
- Ricco! - O czym ty gadasz?
Hej, bracie! Ricco!
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Jestem twoim ziomem ze sklepu Dolphina.
Jesteś tym gnojem, który mnie wyrzuca?
Nie, to ten drugi.
Słuchaj, mam trochę kasy i trochę gorzały.
Może usiądziemy i opowiesz mi swoje historyjki?
Kokainowy Shorty, taką mam ksywę. Chodź, sprzedam ci zgrywę.
Ustaw tu panienek szereg,
wydymam je bez usterek.
- Przebiję to! - Nie dasz rady.
On też nie.
- Najśmieszniejszy ze mnie sukinsyn. - Nie ma co się kłócić.
Zaraz, mam jeszcze trochę kasy.
Chcę posłuchać mędrców spod monopolowego.
Jedziemy. Co dalej?
Wydymałem matkę słonia.
Wydymałem jej brata, byka i konia!
Potrzebna mi lepsza puenta.
Wydymałem...
byka... konia...
Wydymałem matkę słonia, trochę pojęczała.
Wydymałem krowę, z własnej dupy masło zlizała.
Zabawne.
Zerżnąłem matkę słonia.
wydymałem...
Zerżnąłem matkę słonia.
tak jej się podobało, że zawołała też skunksa, tego gamonia!
Wyjebali mnie z Południa za dymanie wołów,
no to wydymałem matkę słonia, aż spadła ze stołu.
Wyjebali mnie z Południa za dymanie wołów,
no to wydymałem matkę King Konga, aż spadła ze stołu.
Dolemite... Nazywam się...
Nazywam się Dolemite.
W dżungli głębokiej
lew wyszedł...
W dżungli głębokiej
lew nadepnął na nogę Małpie Wysokiej!
Dolemite mówią mi, jebać frajerów, tak moje motto brzmi.
Jak on może zabierać ze sobą tych wspaniałych ludzi?
To moja rodzina, chodźcie.
Nie ruszajcie się stąd.
Co to za gajer? Co zrobiłeś z włosami?
Wyglądasz jak alfons.
Wymyśliłem nową postać, nowy materiał.
Właściwie to stary.
Nie potrzebuję.
Trzymaj się swojego setu.
W dżungli głębokiej
lew nadepnął na nogę Małpie Wysokiej.
A małpa na to: „zajebię cię srodze,
żeś mi stanął na nodze!”.
Lew odrzekł: „Nic nie słyszałem.
Pyskuj tak dalej, a urwę ci łeb w szale”.
Człowieku, co to za durne przygrywki?
Postaraj się trochę.
I to rozumiem.
Małpa się ogarnęła i nie chce się dać tak ganić.
Mówi: „Zaraz dam temu gnojowi popalić”.
Pobiegła do lwa w te pędy
i krzyczy: „Panie lwie!
Jakiś masywny skurwysyn przechodzi tędy.
Na pewno się nie znacie.
Wygląda, jakby się z cyrku urwał, bracie!
Obrabiał dupy twoim ziomom, tak słyszałam.
Obrabiał im dupy, aż osiwiałam!.
Mówił, że twoja mama się puszcza,
a ty jesteś obleśny i czarna skóra ci się złuszcza!
Mówił, że twoja siostra nieźle ciągnie druta,
ale zeszła tak nisko, że dżdżownicy ssie fiuta.
Mówił, że wydymał w dupę siostrzenicę i wuja,
a następnym razem twoja babcia poczuje jego wielkiego chuja”.
Serio!
Nieźle pachnie.
- Jak w domu, co? - Tak, Panie!
Kiedy ostatnio byłeś w Arkansas?
Dawno temu.
Nie mam stamtąd dobrych wspomnień,
więc rzadko myślę o domu.
Jak myślę o domu, to raczej w kategoriach „pierdolić to”.
Wiesz co, ciociu?
Zastanawiam się nad wydaniem nowej płyty.
Nowej płyty?
Może pomożesz mi pozbyć się tych, które tu zalegają?
Nowa płyta...
Ale teraz nagram płytę komediową.
Komediową?
Byłeś piosenkarzem, tancerzem,
a kiedyś chyba nazwałeś się jasnowidzem.
Trudno jest się przebić, ale ja zrobię wszystko.
Będziesz jak ten młody Bill Cosby?
Słodki jest.
Opowiada rodzinne historyjki
o tym, jak dzieci bawią się na ulicy,
grają w klasy. Lubię go.
Ja będę opowiadał o rodzinie, dzieciach,
- babci i dziadku... - To miło.
Będą różne historyjki,
ale chodzi o to,
że chcę podejść do tematu biznesowo.
Pochylmy głowy i módlmy się.
Ojcze w niebie,
dziękuję, że dałeś mi siłę
na przygotowanie tego posiłku.
Posilmy ciała w imię Jezusa Chrystusa. Amen.
- Dzięki, Panie. - No dobrze.
Dziękuję ci za ten kotlecik. Jak mówiłem...
- Chcesz sosu? - Ciociu,
chcę podejść do tego biznesowo i potrzebuję pożyczyć trochę pieniędzy
na sprzęt do nagrywania.
Przecież jesteś bogata.
Wcale nie. Skąd ci to przyszło do głowy?
Co się stało z pieniędzmi, które dostałeś, jak wypadłeś z autobusu?
To moja kasa i zrobię z nią, co chcę.
A mam tylko 250 dolarów.
Dokładnie tyle potrzebuję, żeby zostać gwiazdą!
- Dobra kobieto... - Wpłaciłam zaliczkę na płaszcz...
- Proszę! - Całe 50 dolarów...
Ciotunia mi pożyczy!
Bo mnie dusisz. Puszczaj!
- Co jesteś taka skąpa? - Mały gnojek...
Dawaj kasę, kobieto!
JEDZENIE, PIWO, WINO
Dlaczego stoimy w kolejce? Mówiłeś, że idziemy na imprezę.
No bo idziemy. Nagrywamy imprezową płytę.
Wchodzimy. Uwaga na stopień.
Siema.
Uwaga na stopień.
Gin z Fedco? Czy to nie tani spożywczak?
Nie o smak nam chodzi.
Nie widzę tego. Powinniśmy być w prawdziwym klubie.
Nie chcę tego słuchać. Musi się udać!
- Jesteś moim producentem. - Jestem?
My tu produkujemy album, Toney!
- Ok. - Jasne?
Tak.
Rozkręć to towarzystwo.
Dobrze.
Producent.
No to produkuję.
Słuchajcie, wiecie, która już godzina.
Czas na zabawę. Chodźcie.
Brawa dla was.
Chcę, żebyście świetnie się dziś bawili,
nagrywamy album, występ na żywo.
Z tyłu siedzi specjalista od dźwięku.
Koleś pracował przy Leave It to Beaver i takie tam.
Wszyscy na to czekaliśmy.
Bohater dzisiejszego wieczoru. Legenda.
Wszyscy go uwielbiamy.
Zróbcie hałas, przed wami Rudy Ray Moore.
Niektórzy myślą, że Willie Green
to był największy sukinsyn!
Odpalcie jointa, dobrze się wysrajcie,
zaczeski poprawcie.
Opowiem wam to i owo o Dolemite. Uszy nastawcie!
Dawaj, Rudy!
Dolemite w San Antone przyszedł na świat.
Dziarski i obrotny skurwiel, taki jest od lat.
Wyskoczył z tyłka mamusi,
strzelił tatusiowi z liścia i mówi:
„Od dziś ten burdel mój być musi!”.
- Gdy miał roczek... - Już mi wystarczy.
- Ale nie słyszałeś... - To obrzydliwe.
A ja na tym się znam.
Chryste, nie można puścić tego w radiu.
Ani sprzedawać w większości miast.
Żaden sklep z płytami nie chce mieć nalotu.
Nalotu? Stary, czasy się zmieniają.
Głębokie Gardło jest wielkim hitem, a laska robi tam loda w każdej scenie.
Tak. Bo to pornol.
Sklepy z płytami to rodzinne biznesy.
Przychodzą tam dzieci.
Na winylu możesz nazwać gościa skurwysynem,
ale nie możesz mówić, że ciągnie druta.
Widzisz różnicę?
Nie!
Jeśli chcę powiedzieć, że cipa jakiejś panny jest tak gorąca,
że pała jej kolesia się gotuje, to tak powiem!
No to mów.
Ale masz tu produkt, którego nie sprzedasz
ani nie wypromujesz.
Co powiedział?
Wdaliśmy się w semantyczną dyskusję o ciągnięciu druta.
Wiesz co? Pierdolę go. Sami to wydamy.
TYTUŁ: EAT OUT MORE OFTEN
Idziemy.
O co chodzi z tym diabłem?
Mają wyglądać na nielegalne, No wiesz, nieprzyzwoite i zakazane.
TYLKO DLA DOROSŁYCH
Przepłynąłem ocean na własnym fiucie,
żarłem kocie gówno, nietrudno o zatrucie!
Rudy.
Dymam panny i czynsz płacę
nie jestem wam nic winny, pajace!
Nie widzicie, frajerzy?
Żal mi skurwiela, który się ze mną zmierzy.
Chodzę po pustyni cichutko i ładnie.
Jak wydymam wielbłąda, to mu garb spadnie.
Poczekaj chwilę. Chcesz kupić popielniczkę?
Panie i panowie, witamy w California Club.
Pan Dolemite we własnej osobie, Rudy Ray Moore!
Słuchajcie mnie uważnie,
bo to ja wyjebałem diabła z piekieł. Poważnie!
Kiedyś poszedłem na spacer z Nowego Jorku na południe
tylko po to, by dać mu w ryj. I było cudnie!
Muły skopały mi dupę, nie miałem nawet siniaka.
Ugryzł mnie grzechotnik, ale zdechł, nim zdążył dać drapaka.
Dolemite mówią mi, jebać frajerów, tak moje motto brzmi.
Mówił, że twoja mama się puszcza.
A ty jesteś obleśny i czarna skóra ci się złuszcza!
Cicho. Słuchajcie!
Mówił, że twoja siostra nieźle ciągnie druta,
ale zeszła tak nisko, że dżdżownicy ssie fiuta.
- Co to jest? - Każdy czarny hipster tego słucha.
Crenshaw, South Central, Baldwin Hills...
Wszędzie słychać tylko to!
Szaleństwo.
Koleś sprzedaje to z bagażnika.
Myślicie, że się przebije?
Do kogo? Do białych?
Nie. Do czarnych, którzy nie robią zakupów w bagażnikach.
Chcę wam powiedzieć, bracia Bihari,
że bardzo się cieszę. Zrobię, co chcecie.
Zrobię wszystko, żeby mój materiał był na listach przebojów.
Dobrze to słyszeć.
Mogę jechać na Chitlin Circuit,
znam kluby, mogę chodzić po stacjach radiowych.
Dobrze, dobrze.
Mamy klawą ekipę od promocji. Zajmiemy się tym.
Całe życie czekałem na sławę.
Ale to coś więcej. Tu chodzi o więź z ludźmi.
To moje pięć minut.
Tytuł albumu to Eat Out More Often, tak?
Myślę tak: dziewczyna na łóżku,
a ty się gapisz między jej rozłożone nogi.
Czaisz?
Pokażę wam, co wymyśliliśmy z Crystal.
Kotku, pokażmy im.
Jestem jak Mohammed Ali. Zaszokujemy świat.
Muszę być totalnie skandaliczny.
O tym właśnie mówię.
Daj mi to. Crystal, połóż się na chwilę.
- Jak? - Po prostu się połóż.
O tak. Przykryj się troszkę.
Poza. Trzymaj to.
Tak jest.
No, coś takiego.
ALBUM RUDY'EGO RAYA MOORE'A EAT OUT MORE OFTEN
Dobrze być w Mississippi.
Jedyne miejsce, gdzie kaczki latają do góry nogami,
bo nie warto tu nawet na nic nasrać.
MOTEL WOLNE POKOJE
Miałem kiedyś znajomego z Mississippi. Był tak głupi,
że myślał, że praca fizyczna to kierunek studiów.
Był tak tępy, że myśłał, że podpaska to materac dla myszy.
Frajer był tak tępy,
że odmówił loda,
bo był na diecie.
Serio. Taki tępy był z niego koleś.
Naszym gościem jest Rudy Ray Moore,
który w sobotę wystąpi w Macon w stanie Georgia.
U Jaspera na Piątej Ulicy.
Ładne dziewczyny płacą połowę.
Brzydkie wchodzą za darmo.
Wielkie brawa!
O rany! Lepiej nie rozchylaj tak nóg, bo wyjem ci cały środek.
Byłem niedawno z młodą panną i pytam: masz jeszcze swój wianek?
A ona na to: „Pewnie, że mam.
Ale jest tak głęboko wepchnięty, że niedługo będę go miała na głowie”.
Patrzcie.
Jak tak nią rusza, to jakby do mnie mówiła,
Nie tylko mówiła, ale i śpiewała.
Nie wierzycie?
Nie wierzycie, że śpiewa?
Kotku, zaśpiewaj dla nich.
Cholera!
Wszyscy wiemy, na co czekamy.
Komik na topie,
dla pokolenia na topie,
Pan Dolemite.
Rudy Ray Moore!
Zróbcie hałas dla Bobby'ego Rusha, bluesowego księcia!
Ten mikrofon cuchnie jak dupa!
O tak.
Barman, drink dla tej pięknej pani.
Bez jaj, wiem, kim jestem.
Na pewno nie piękna, a już na pewno nie pani.
Dla mnie daiquiri.
Powinnaś przyjść tu jutro z tym prawym sierpowym.
- Niezła walka. - Walka?
Niech się buja. Miernota.
Z tymi swoimi wiszącymi jajami.
Wali mu z ryja spleśniałym czosnkiem.
Może gdyby nie wydawał wszystkiego na lafiryndy,
nasz syn nie chodziłby w dziurawych spodniach i butach.
Tak tylko mówię.
Jestem Rudy.
Lady Reed.
Występowałaś kiedyś?
Nie, żadna ze mnie artystka.
Przeciwnie, kurna. Od razu widać.
Niektórzy chodzą po świecie z własnym blaskiem reflektorów.
Zauważyłem to, zanim skopałaś mu dupę.
Śpiewałam w chórkach w Nowym Orleanie.
Wiedziałem.
- Tak? - Jesteś piosenkarką?
Miałam taką tremę, że musiałam się trzymać mikrofonu.
Motyle w brzuchu i te sprawy. Raz się nawet zesrałam na scenie.
Serio.
Zabawna jesteś. Powinnaś robić stand-up.
Podrywasz mnie? Bo jestem singielką od pięciu minut.
Dopiero pogoniłam tego psa na baby. Nie jestem w nastroju.
Nie, mówię serio.
Może powinnaś występować. Jak ja.
Chryste.
Rozśmieszam syna...
ale co miałabym robić?
Nie jestem alfonsem,
nie mam tabunu dziwek. Po prostu stworzyłem postać.
Ciągle to robię. Byłem księciem DuMarr,
Wieśniakiem z Harlemu. A dzisiaj... no sama zobacz.
- Dotknij. - Czego?
- No dotknij. - Tutaj?
Delikatnie.
Tylko kurwa nie za mocno.
- Ja pierdolę, to peruka! - Tak jest.
Na tym to polega. Wkładasz pelerynę i jesteś superbohaterką.
Siebie zostawiasz za kulisami, wychodzisz na scenę...
Magia?
Wariat jesteś.
Panie i panowie,
nie przedłużając,
przedstawiam pierwszą damę Comedian International.
Przywitajcie Queen Bee!
Wielkie brawa!
Queen Bee! Pierwsza dama!
Gdybym była słodką panienką
I była bardzo dziana
Poślubiłam prawdziwego kozaka
Ślicznego młodziana
Ja bym zdradzała, on też by zdradzał
W kupie raźniej
Bawilibyśmy się przednio
Tak ma być, najwyraźniej
Znacie mnie, co?
Queen Bee. Podrzędne latawice mogą buty czyścić mi.
Może i szparkę mam już przechodzoną,
ale lepszej dupy jeszcze nie znaleziono.
Gdybym był słodkim chłopcem
I był bardzo dziany
Poślubiłbym opiekunkę
Tak jest.
Zajmowałaby się mną A ja nią
O siebie byśmy dbali
Bawilibyśmy się przednio Robiąc sobie dobrze
Dzięki, skurwielu!
Ile kasy!
Rudy, telefon do ciebie!
- Halo. - Rudy?
Mówi Joe Bihari. Wszędzie cię szukam!
- Widziałeś Billboard? - Gadasz jak potłuczony.
Jestem pod Tallahassee, mam 150 km do najbliższego billboardu.
Jesteś na liście!
Co?
Mówię poważnie. Idziesz jak burza.
Wracaj do LA, musimy nagrać więcej płyt!
DRUGI ALBUM RUDY'EGO RAYA MOORE'A
NOWY ALBUM RUDY'EGO RAYA MOORE'A
Panie i panowie, Pan Dolemite we własnej osobie. Rudy Ray Moore!
Hej, kotku.
Co tam, bracie?
Przepraszam na chwilę.
Teraz mnie zagrasz?
Najmocniej przepraszam, panie Dolemite. Już wrzucam.
Odpalaj.
Niezła rzecz.
Ty gnoju, nie puszczaj tej piosenki.
Zagraj, to co masz zagrać!
Tak nie można. Wiesz co?
I tak jest zajebista.
Wesołych Świąt, stary.
A to co?
Ale czad, założę do nich buty.
Chciałem zostawić dla siebie.
Zasłużyłeś. Wesołych Świąt wszystkim.
- Dzięki, Rudy. - Ja zapraszam.
No ba. Zarabiasz masę kasy.
Kiedyś chodziłem do kina w Boże Narodzenie.
Pójdziecie ze mną?
- Może Blackenstein? - Chcę zobaczyć Shafta w Afryce.
A Strona Tytułowa?
Czytałem, że jest bardzo zabawny.
Mam ochotę się pośmiać.
- Spoko. - Chodźmy.
Nie wspomnisz o Examinerze?
Pojawia się w drugim akapicie.
Kto, do diabła, czyta drugi paragraf?
Od 15 lat uczę cię, jak pisać lead!
Wszystko mam robić sam? Znaleźć temat i go opisać?
Słuchaj, durniu!
Lepiej smarkam, niż ty piszesz.
Pieprzony amator. Wracaj do Filadelfii
pisać dżingle o kremach do golenia.
A kto napisał
Wyznania z Łoża Śmierci?
Co to ma być, kurwa? W ogóle nieśmieszne.
Nie czaję.
- O czym oni mówią? - Nie wiem.
Kto to jest Herbert Hoover?
I nie ma naszych.
Nie uciszaj mnie, blondyneczko.
JACK LEMMON, WALTER MATTHAU I SUSAN SARANDON
STRONA TYTUŁOWA
- Co to kurwa było? - Jakaś kpina.
Nikt sie nie rozebrał! To był w ogóle prawdziwy film?
Mówiłem, żeby iść na Blackensteina.
Czemu te staruchy grają w filmach?
- Białasy mają fart. - Rudy.
Coś taki milczący?
Tak sobie myślałem.
Ten film grają w całym kraju.
Nie ma cycuszków, żartów, ani kung fu.
Obserwowałem to światło z projektora.
Celują takim przez całą salę
w ogromny ekran i proszę! Normalnie magia.
Wiecie ile się musiałem najeździć,
żeby ludzie poznali moje imię?
Muszę się dostać do takiego światła!
Jeśli wyświetlą mój własny film,
mogę być wszędzie.
Wszędzie i to jednocześnie.
Mam ogromną rzeszę fanów.
Właśnie wróciłem z trasy po kraju.
Dwa moje albumu znalazły się na liście Billboarda w tym samym czasie!
Dlatego czuję, że już czas, żebym pojawił się na wielkim ekranie.
Rozumiem. Powiem wprost.
Ogromna rzesza fanów
to tylko mała grupa
zapalonych braci i sióstr?
Twój zasięg jest ograniczony,
Apollem to ty nie jesteś.
Chyba nie sądzisz, że American International
zainwestuje 300 000 dolarów, żeby zrobić z tobą poważny film.
Widzę wasze plakaty, nadaję się!
Czarni bracia mnie kochają!
W tym rzecz, Rudy.
Robimy tu konkretny typ czarnych filmów.
Zatrudniamy aktorów takich jak Fred Williamson, Jim Brown.
Ty jesteś odrobinę bardziej miśkowaty.
Miśkowaty?
Włożę wyszczuplające gacie.
Stary, ludzie czekają na film o Dolemite.
Dajmy im go.
Nie wiem, jak długo będziemy kręcić takie filmy.
Zmieniamy teraz naszą strategię.
Mamy jedną nowość. Na pewno ci się spodoba.
Zobaczysz.
Słuchaj tego. Nazywa się Cornbread, Earl and Me.
Jest o dzieciaku z getta,
który jako pierwszy w swojej dzielnicy idzie na studia.
Nie czujesz się lepiej dzięki takim filmom?
Bracie,
nikt nie chce oglądać takich rzeczy.
Rudy, bądź realistą.
Nie jesteś gwiazdą ani aktorem.
Żaden z ciebie czarny Clark Gable.
Jesteś komikiem. Ciesz się z tego.
Chcę więcej. Całe życie ludzie mi odmawiają.
Ojciec zawsze mi mówił, że jestem gówno wart.
Kolejny czarny debil ze wsi.
Myślałem, że będę połownikiem. Jak on.
Jakoś cię nie widze na polu.
Pierdolić to. I tak nie był moim prawdziwym ojcem.
Brudny jebaniec, wiecznie mnie lał.
Dlatego uciekłem z domu, kiedy miałem 15 lat.
Wszyscy mieliśmy porąbane dzieciństwa,
ale to nie znaczy, że możesz ot tak zostać gwiazdą filmu.
A czemu nie, Toney?
Zostałem komikiem.
Piosenkarzem.
Nagrałem album u siebie w salonie.
Niby czemu nie mogę grać w filmach?
Niech świat wie, że istnieję.
Rudy, ile masz zamiar wydać?
Licząc kasę z moich albumów
i z wytwórni, mogę zebrać jakieś 70 000 dolarów.
Nieźle.
A ile zapłacisz Jimmy'emu,
który dla ciebie tyra?
Jeszcze tego nie omówiliśmy.
Mój facet nie pracuje za darmo, jasne?
- Uspokój się. - Wiesz, że nie tyrasz za darmo?
Wystarczy na opłacenie ludzi?
W kinie siedzę do końca napisów,
spora jest ta ekipa. Dyżurny planu, best boy...
- Chciałbym mieć boya. - Spoko, kotku.
Toney, nikt nie chce tego słuchać.
Chillujemy sobie na grillu.
A poza tym na moim planie nikt nie będzie boyem.
Słuchaj,
jeśli to ma wypalić,
wszyscy musimy się zrzucić.
Toney, u ciebie zawsze kasa się zgadza,
więc odpowiadasz za budżet.
Jimmy, ty będziesz od rekwizytów i kostiumów.
Ben, piszesz najlepszy funk, więc zajmiesz się muzyką.
Ale kto napisze scenariusz, Rudy?
Na rozdaniu Oskarów zawsze mówią:
„Zaczyna się od słowa”. Kto napisze słowo?
Moje dziecko!
Heroina zabrała moje dziecko!
Chryste, kiedy to się skończy?
Zabiję tego dilera!
- Niech poczuje ból! - Nie!
Więcej śmierci nie rozwiąże naszych problemów!
A co je rozwiąże, mamo?
Nie stracę kolejnego syna.
Będziesz tu siedzieć i się modlić? I płakać?
To przez to zaczął brać!
Wszystko dusił w sobie.
Nie chodziło o tekst, tylko o emocje.
Hej, przepraszam, że przeszkadzam. Byłaś zajebista.
Bardzo mi się podobało.
- Dziękuję. - Świetne aktorstwo.
Szukam autora tej sztuki, Jerry'ego Jonesa.
To ja.
Witam! Miło cię poznać.
Dzwoniłem niedawno i wysłałem ci moje albumy.
- Rudy Ray Moore. - Tak! Miło mi.
Nic nie wiedziałem o tym teatrze.
Niezły jest.
Wielu utalentowanych braci i sióstr chce grać,
ale nikt ich nie zatrudnia.
Ani telewizja, ani kino. Więc pokazują się tutaj.
Pięknie.
Odnośnie twoich albumów...
Będę szczery. Wysłuchałem ich.
Nie są w moim stylu.
Nie musisz być zabawny.
Chodzi mi tylko o napisanie historii, tego, co się dzieje.
Dobrzy i źli, policjanci i złodzieje, takie rzeczy.
Ja dostarczę wątków komediowych.
Potrafię być zabawny.
Ale moje dzieła muszą edukować i bawić.
Moja następna sztuka, The Devil's Cotton Field,
opowiada o historii czarnych.
Rzecz dzieje się w miasteczku, w którym dorastałem. Varner w Arkansas.
Jesteś w Varmer? Ja jestem z Fort Smith!
Coś nas łączy.
Że jesteśmy z Arkansas?
Że wiedzieliśmy, jak stamtąd zwiać.
W tej dziurze mają tylko baraninę w puszkach.
Racja.
Podziwiam twój upór, ale chcę się zająć swoją sztuką.
Piszę, uczę w szkole aktorskiej.
Staram się wspierać społeczność.
Pierdoły opowiadasz.
Obaj przyjechaliśmy z LA dla tego biznesu.
Rozumiem, co tu robisz.
To piękne, że ludzie są razem i tak dalej.
Ja też tego chcę. Ale mam na myśli coś większego.
Szansę, żeby dotrzeć do wszystkich ludzi
dzięki filmom.
Filmom Jerry'ego Jonesa.
Chcemy, żeby było surowo,
prosto z ulicy.
Tak, dużo alfonsów i dziwek, wulgaryzmów.
I kung fu, karate. Bracia to kochają.
Musimy mieć kung fu, vibe Bruce'a Lee. Uwielbiają to.
Chwileczkę... A ty znasz karate?
Nie, ale szybko się uczę. Nauczę się, jak rozpierdolić gościa.
Wiesz, czego nam trzeba?
Żeńskiej armii kung fu.
Jest dużo możliwości opowiedzenia tej historii.
W całym kraju przestępstwa są plagą wielu miast.
- Myślę, że rząd nie reaguje... - Właśnie. To wina białych.
Skorumpowany rząd.
Mają w dupie ludzi. Burmistrz jest skorumpowany,
kolejny typ Nixona.
I mają być egzorcyzmy!
Ja pierdolę. Egzorcyzmy?
No wiesz. „Twoja matka ciągnie druta w piekle”.
Ludzie to uwielbiają!
Nie wiem, jak to się ma do naszego motywu miasta.
Może masz racja.
Nie chcę sprzątać zielonych rzygów na planie.
Diabła zostawimy na kolejny film.
W opowiadaniu historii...
najlepiej jest
pisać o tym, co znasz.
Co masz na myśli?
To znaczy...
O tym, co przeżyłeś, co robiłeś.
Opowiadasz wtedy historię swoich doświadczeń.
Nie mam zamiaru opowiadać o sobie.
Nic ciekawego mi się nie przytrafiło.
- Ok. - Chcę mówić o życiu nocnym.
Kluby, właściciele, sponsorzy...
mafiozi, znikająca kasa,
alfonsi. Dziwki puszczają się chłodni.
Nieźle.
No dobra.
Wykorzystamy to.
Spójrz na te cycunie!
Ma talent.
O tak.
Któryś z chłopców chciałby taniec?
Nie, skarbie, zbieramy obsadę do mojego nowego filmu.
Nie! Nie gram w pornolach!
Gnoje! Ciągle tu przyłazicie...
Kobieto, robię film i chcę, żebyś w nim zagrała.
Nagość jest wymagana. Ale talent też.
Talent?
Weź dwa dolce i zakręć tyłeczkiem.
Rudy, to D'Urville Martin.
Wcale nie.
Co D'Urville Martin miałby tu robić?
Kto to?
No wiesz, ten czarnuch,
zagrał w Nigger Charley, Black Caesar, Hell Up in Harlem.
Siedzi tam.
- To naprawdę on. - Mówiłem ci, stary.
D'Urville Martin? Jestem Rudy Ray Moore, pewnie mnie nie poznajesz.
Na okładkach mam zawsze wielkie afro
albo w ogóle nic nie mam na sobie.
To pewnie dlatego.
Mam dla ciebie propozycję biznesową.
Oferuję ci rolę w moim nowym filmie.
Co to za rola?
Scenariusz nie jest gotowy, ale jesteśmy otwarci na twój wkład.
Chwileczkę.
Jestem poważnym aktorem.
Mam agenta.
Mam swojego prawnika.
Myślałeś, że podbijesz i się dogadamy?
Bo miałeś fart i zobaczyłeś mnie w barze?
- Nie, nie. - Wiesz, co mówią, bracie.
Fart jest kombinacją szansy i przygotowań.
Co to ma kurwa być?
Posłuchaj mnie.
Gdybym był biały, myślisz, że mógłbyś podejść i mnie zatrudnić?
Nie!
Pracowałem u Romana Polańskiego!
No właśnie, Dziecko Rosemary!
- A żebyś wiedział! - Byłeś windziarzem.
- Tak, mała rola. - Niewielka.
Jak się pracuje dla białego, trzeba uważać...
Ja ci pokażę białego...
Uspokój się, kochanie.
- Już dobrze. - Słuchaj.
Ci goście są z tobą?
Tak, jesteśmy producentami.
Coś ci powiem.
Kochanie.
Jesteście najgorszymi producentami, jakich spotkałem, głąby.
Myślicie, że można ot tak przyjść
i zatrudnić artystę,
umniejszając go?
Obrażając?
Zjeżdżaj, chłopcze.
A jeśli damy ci reżyserować?
Wielki D'Urville Martin będzie reżyserował i zagra w filmie.
Jerry Jones pisze scenariusz.
Ben E. Taylor wymyślił temat muzyczny,
który totalnie rozniesie system. Słuchajcie.
Prawdziwy kozak
To leci w tle.
Nie z tej ziemi
Basy.
Prawdziwy z niego suczy syn
Dolemite zrobi niezły młyn
Dolemite!
Co myślicie?
Jesteś bardzo przekonujący.
- Podziwiamy twoją pasję. - Ale zrozum,
nie prosisz o kredyt,
tylko o zaliczkę na poczet przyszłych tantiemów.
Dla nas to żadne ryzyko, ale jeśli to nie wypali,
będziemy mieć prawo do twoich płyt, na zawsze.
Wiem, ale...
stawiam na siebie.
Nikt mi nie zrobi filmu,
a wszyscy mówią, chcą zobaczyć film z Dolemitem.
Nie powinieneś robić filmu
dla paru dzielnic, które znasz.
Wchodzę w to,
bo każde miasto w Ameryce ma takie dzielnice,
a film im się spodoba.
To tu?
Uwaga!
- Hotel Dunbar! - O cholera.
Aż się roi od ćpunów.
Trochę tu ogarniemy. Było Universal Studios,
MGM Studios, a to będzie Dolemite Studios
- Co? - No zobacz.
Mnóstwo miejsca.
Nakręcimy film tutaj.
Zbudujemy nasz plan.
Zrobimy gabinet masażu Williego Greena, burdel Queen Bee.
Mają tu nawet pierdolony klub.
Rudy, nie stać cię na hotel.
Przecież go nie kupię.
Ani nie wynajmę.
Poszedłem do właściciela i okazało się,
że ma mega problem z tymi ćpunami. Powiedziałem, że się ich pozbędę.
Za darmo. Jako dozorca.
Materace tam,
a koce tu!
Posprzątajcie ten syf z podłogi.
Zostawiliście bałagan na ladzie.
Prosiłem o kasę, której nigdy nie dostałem?
Raz, dwa!
Nie jesteśmy na zakupach, to do filmu.
Odwieście z powrotem.
Sypialnia Dolemite'a ma być na piętrze.
Niech będzie stylowa.
Czerwone dywany i zasłony, czerwona narzuta, dobra?
I żeby było wygodnie.
Mam zamiar tam spać.
Co?
Płacę za sprzęt i resztę,
nie stać mnie na mieszkanie, muszę się tu wprowadzić.
- Mówiłeś, że to scena dźwiękowa. - Wiem, ale...
Nie wiem, co to jest.
Jerry!
Cześć! Dotarliście.
Rudy, to są te dzieciaki, o których ci mówiłem.
Dobrze cię widzieć, Nick.
Cześć.
Dolemite mówią mi, jebać frajerów, tak moje motto brzmi.
No tak.
Nick von Sternberg mówią mi i UCLA...
szkoła filmowa to moja... To moja szkoła.
- Poznałem Jerry'ego na zajęciach. - Uczyłem go aktorstwa.
Musisz zobaczyć etiudy Nicka.
Jest niesamowity.
Wygląda jak młody Alfred Hitchcock.
To bardzo miłe.
Szukamy czegoś w KP albo drugiego reżysera.
Filmujecie Pavavision czy Arri?
Chłopcze...
Nie znamy się za bardzo na tych technicznych detalach.
Mamy bardzo oddaną ekipę,
ale nikt nigdy nie był na planie filmowym.
Nie znamy się na tych technicznych sprawach. Światło, dźwięk...
- Nie znamy się. - Jasne.
Pokażę wam studio Dolemite.
Rzućcie okiem na nasze studio.
Wszystko dzieje się tutaj.
Nasze epicentrum.
Czemu białe chłopaczki mają nam mówić, co robić?
Pomyśl, Ben.
Nie mamy pojęcia, co robimy.
Jeśli mamy robić film, potrzebujemy filmowców,
nieważne, czy są biali, czarni czy w kropki.
Nie będę ich słuchać.
Nie musisz, przynosisz żarcie. Tylko ich nakarm, ok?
Proszę, skarbie.
Lustra na każdej ścianie.
Gdzie mam schować światła?
Pomieszczenie ma dwa i pół metra. To niemożliwe.
Nick? Nie ma zasilania.
Sprawdź panele na dole.
Nie, nie. Nie ma prądu.
Bieżącej wody też nie. Dlatego urwałem taki dobry deal na to miejsce.
To jak mam włączyć lampy?
Może ktoś wejdzie na górę i ukradnie prąd sąsiadom?
Kto to?
Nasz O?
- Kto? - Operator.
Tak, to nasz operator.
Ile on ma lat?
Nie wiem.
Szesnaście?
- Dwadzieścia? - Rudy!
Masz pojęcie, co robisz?
Potrzebujesz operatora, który wie, jak się kręci czarnych.
Co to za rasistowski tekst?
To nie rasizm, to fakt.
Słuchaj.
Czarni przyciągają światło.
Biali odbijają światło.
Rzeczywistość kinematografii.
Od rzeczywistości tego planu boli mnie głowa. Co jeszcze tu mamy?
Szlag.
Cholera jasna!
Musimy naprawić te podłogi, Jimmy.
Czy coś tu działa?
Cokolwiek?
O cholera.
- Tak jest! - Udało się!
No to działamy!
Tego jest za dużo, glina na każdej stronie.
- Trzeba okroić. - Wyśpijcie się.
Jutro się tym zajmiemy.
- Ok. - Jutro damy czadu.
Pewnie. Do jutra.
Jutro ruszamy z kopyta. Wyśpij się.
Dobranoc. Arigato.
Nara.
Jasna cholera.
Rudy, denerwuję się jutrem.
Nie martw się. Będzie tak jak na scenie.
Wcale nie. Ja nawet nie lubię, jak robią mi zdjęcia.
Zawsze staram się wciągać bebzon,
żeby dobrze wyjść.
Gadałam z tym długowłosym chłopaczkiem z kamerą,
powiedział, że filmie
robi się 24 zdjęcia na sekundę.
Tak, ale...
Dwadzieścia cztery razy, Rudy!
A one potem zostają kurwa na zawsze,
nawet jak umrzesz i w ogóle!
No sama nie wiem.
Daję ci 24 godziny na opuszczenie miasta, Willie Green.
Daję ci 24 godziny na opuszczenie miasta.
Dwadzieścia trzy już minęły.
Willie Green, daję ci 24 godziny na opuszczenie miasta.
Dwadzieścia trzy już minęły. Niezłe.
Daję ci 24 godziny...
Dwadzieścia trzy...
Masz 24 godziny, a 23 już minęły, skurwielu!
Dwadzieścia trzy...
Ty paskudny gnoju.
Mówiłeś, że jestem gówno wart. Sam jesteś gówno wart!
I co teraz powiesz, skurwielu?
Chcesz wiedzieć, kim jestem? Jestem Dolemite!
Jebany rolnik.
Dolemite mówią mi, jebać frajerów, tak moje motto brzmi.
Ty frajerski, zakompleksiony wpierdalaczu szczurów!
Dolemite mówią mi, jebać frajerów, tak moje motto brzmi!
Ty frajerski, zakompleksiony wpierdalaczu szczurów!
Jak trafiłaś do tego filmu?
Jestem protegowaną Rudy'ego.
W Hollywood chyba mówi się na to...
debiutantka.
Tak.
A ty?
Specjalizuję się w graniu białego czarnego charakteru.
Każdy czarny film potrzebuję złoczyńcy.
Grałem właściciela plantacji.
Uczestnika linczu w domu kultury.
I gwałciciela w teatrze.
Nieżle.
Czyli skumałeś, w czym jesteś dobry.
Ta scena jest kurwa bez sensu.
Niby dlaczego?
Dlaczego strażnik wypuszcza więźnia, by mógł działać pod przykrywką?
Bo w okolicy jest problem narkotykowy!
Opowiadamy o społeczności, chcemy być prawdziwi!
Daj spokój, stary.
Udajecie, dzieciaki.
Udajecie, że strażnik to policjant, ale tak nie jest.
Strażnicy nie prowadzą śledztw.
Zapominasz, że strażnik współpracuje z naczelnikiem!
- Dziękuję! - A kogo to obchodzi?
Jaki to ma sens?
Bo naczelnik kumpluje się z Queen Bee.
Srutu tutu.
- Co? - Srutu tutu!
Niby dlaczego?
Mówicie tak, bo naczelnik skumał się z kobietą,
która prowadzi burdel
i która chce, żeby wypuścić jej znajomego?
Tak!
Pierdolić to. Róbcie, co chcecie.
Co myślisz o świetle?
Może wyłączymy wszystkie.
Nie będziemy musieli patrzeć na tę scenę.
Stary, przeginasz.
Wiem, że czujesz się taki zajebisty, ale to nasz pierwszy raz.
Płacę za to wszystko, ale jakoś się kurwa nie wywyższam.
Jak trzeba nosić pudła, to będę nosił,
a jak ekipa zgłodnieje,
to pójdę na dół robić kanapki!
Bo mamy pracować razem i nakręcić film!
Spoko, nie ma co się unosić. Jest ok.
Scena druga, biuro strażnika, ujęcie pierwsze. Klaps.
Akcja.
Siadaj, Dolemite.
Na pewno znasz Queen Bee.
Od dwóch lat
zawraca mi głowę, mówiąc, że jesteś niewinny.
Wiesz, co w tym zabawnego?
Wierzę jej.
Dotarliśmy do pewnych faktów, które mogą pomóc ci wyjść.
Lubisz hazard, prawda?
To zależy od gry i wysokości stawki.
Będę z tobą szczery.
Gra jest ostra,
a stawką jest twoje życie.
Ale zajebiście wyszło!
Widzieliście, jak się na mnie gapił? Miałem dreszcze!
Dałeś radę, stary.
To będzie dobra scena. Nie mogę się doczekać tego filmu.
Kiedy go zobaczymy?
Cięcie.
Cięcie!
Scena trzecia, ujęcie pierwsze. Klaps.
Akcja!
Stój, Dolemite.
Czego chcesz?
FBI.
O co chodzi? Gdzie nakaz?
Ta odznaka to mój nakaz. Otwórz bagażnik.
Nic tu nie ma.
Otwieraj!
To nie moje, nie wiem, jak się tu dostało.
Trochę sobie posiedzisz w więzieniu!
Będziecie musieli zabrać mnie siłą!
Cięcie!
Możesz to nakręcić pod takim kątem,
żeby było widać, że on faktycznie go kopie?
Nie ma takiego kąta.
Kręcimy.
Akcja!
Nie ogarniam tego kolesia.
Udaje, że zna karate.
Udaje, że jest ogierem.
Przebiera się jak dzieciak.
Skąd on się urwał?
Masz kurwa za swoje.
Wy frajerskie, zakompleksione wpierdalacze szczurów!
Cięcie.
I jak?
Nie widzę powodu, żeby to... powtarzać.
Było tak dobrze jak w Shaft?
Szybciej, Jimmy!
Pożyczyłem go od kumpla, z parkingu!
- Obiecałem, że nie zarysuję. - Nie masz zarysować,
tylko jechać szybciej! No dawaj, kręcimy.
POŚCIG
Scena z pościgiem, ujęcie pierwsze!
Z tą kaskaderką to nie wiem, Rudy...
To jest Cadillac!
Gazu, przyjacielu, spal trochę gumy,
rozjebiemy kolesia, oszaleją tłumy!
Jedź!
I o to chodzi!
Jedź!
- Jadą za szybko. - Musi być szybko, żeby kałuża prysnęła.
Prysnęła?
O nie!
- Jestem z brązowego cukru, roztopię się! - Idealnie.
W scenariuszu tego nie było.
Niby gdzie to macie?
Klaps!
Niech no popatrzę, jak białas tańczy.
- Proszę! - Tańcz, gnoju!
Ujęcie pierwsze, klaps!
Taka piękność powinna być przed kamerą.
Zaraz będzie wybuch.
Auto nie wybuchnie...
Odpalamy!
- Odpalamy? - Akcja!
Co odpalamy?
Myślicie, że nie mam klasy?
Porozpierdalam wam dupy, złamasy!
- Trzy... - Co?
- ...dwa, jeden! - Nie!
Wow!
Ja nie mogę.
Brawo!
Kurwa!
Do chuja pana!
Wypłata. Miłego Dnia Niepodległości.
- Dzięki. - Miłego świętowania.
Najlepszego.
Jutro wielki dzień!
O czym ty mówisz?
Jutro twoja scena łóżkowa.
Ty cwaniaku, robimy tę scenę, żebyś mógł przelecieć białą dziewczynę.
Dlatego ty tu jesteś szefem.
Nie będziemy się bzykać, tylko udawać.
Jasne.
- Dobranoc, panie Moore. - Dobranoc.
Po co Jerry wcisnął tę scenę
w środek filmu?
Bo grasz główną rolę, dookoła półnagie laski,
wiadomo, że widzowie chcą zobaczyć, jak dymasz jedną albo dwie.
Mogę skopać komuś dupę
i być śmieszny, ale...
żaden ze mnie amant.
Brzuch mi sterczy.
Wszyscy będą się gapić, nie wiem, co zrobić.
Jak mój były chciał mnie puknąć,
to się wyłączałam, dopóki nie skończył.
Miałam taką rozrywkę.
Wyobrażałam sobie, że dyma w dupę naszego parchatego osła.
Tak mnie to bawiło...
Nie miał pojęcia, czy jęczę, czy się śmieję.
W ogóle mi to nie pomogło.
Może nie musisz być wcale taki seksowny i poważny.
Może...
Może być zabawnie.
Dokładnie.
Scena łóżkowa, ujęcie pierwsze.
Azione!
Tak, Dolemite.
O tak!
Dolemite!
Tak!
Dolemite! Tak!
- Postaraj się. - O tak!
Postaraj się!
Odpalaj.
Cięcie.
Tak!
Co tu się stało?
Napisałem czułą, realistyczną scenę łóżkową!
Moim celem w tym filmie jest realizm.
Nie wiem, czy była czuła i seksowna,
ale na pewno była zajebiście śmieszna.
O Chryste!
Dwa!
Trzy! Cztery!
Do tyłu.
Raz! Dwa!
Musimy pogadać.
Staram się zapamiętać kung fu.
Wiem, ale mamy problem.
Skończyła nam się taśma.
Co ty gadasz?
Mieliście tu tego pełno.
Wiem, ale wszystko zużyliśmy.
Gadałem z ekipą, za mało im płacisz
od kilku tygodniu.
Ja od trzech dni pracuję za darmo.
Jesteśmy po twojej stronie, ale jeśli nie ma taśmy,
to nie ma filmu.
Raz! Dwa!
Raz!
Kolejne dziesięć koła to nie taka prosta sprawa.
To kupa kasy. Jeśli wam nie wyjdzie,
do końca życia będziesz pracował za darmo.
Będę waszym małym niewolnikiem, co?
Daj spokój, Rudy.
Sam się w to wpakowałeś, więc teraz nie zaczynaj.
Masz jakiś plan w razie opóźnień?
A montaż? Postprodukcja?
Jeśli to oznacza więcej kasy, to nie.
Nie mogę im powiedzieć, że kończymy.
To ich dobije.
Cała ekipa włożyła w ten film serce,
nie chcę ich zawieść.
Proszę. Jesteśmy tak blisko.
Pozwól nam kurwa skończyć.
No dobrze.
- Ok. - Super.
Całkiem nieźle.
Prosto.
Kiedyś pracowałem z takim aktorem
w Dziecku Rosemary.
John Cassavetes.
Też robi swoje filmy.
Surowe, takie jak ty.
Czaję, jesteś szychą.
Wydał na swój film ostatni grosz.
Żeby tylko skończyć.
Spoko, stary, my też skończymy.
W ogóle mnie nie słuchasz.
Cokolwiek myślałeś o mnie, o gościach od kasy,
o wszystkich, którzy w ciebie wątpili,
pokaż mi to.
Poczuj to.
Zajrzyj w głąb siebie i wykorzystaj to.
Pokaż to przed kamerą.
Tak. Użyj tego.
Użyj.
Dolemite!
Usiądź z nami!
Napij się.
Willie Green,
daję ci 24 godziny na opuszczenie miasta.
Dwadzieścia trzy już minęły.
Oszukałeś mnie.
Ubijmy nowy interes.
Jak wspólnicy.
Jesteś w tym dobry.
Ty zajmiesz się biznesem, a ja ogarnę problemy.
Co ty na to?
Pierdol się!
Daj mi broń.
Dawaj broń!
Zabiję Dolemite'a!
Niech wypierdala!
Rozwalcie ich, dziewczyny!
Scena bijatyki, ujęcie pierwsze!
Numer 55, alfa, ujęcie pierwsze.
Alfa, ujęcie pierwsze.
Tak!
Nie podnoś się, skurwielu!
No dawaj, Willie Green!
Nie!
Chryste, Dolemite!
Zrobiłeś swoje, teraz moja kolej.
I... cięcie.
Skończyliśmy?
Skończyliśmy.
To koniec.
I dzięki Bogu.
Boże... Co za piekło.
Nie wiem, jak dałem się w to wciągnąć, ale, jak to mówią,
trzeba przejść przez piekło, żeby trafić do nieba.
I właśnie tam się wybieram. Dostałem telefon z Black Caesar.
Fred Williamson to mój kumpel.
Będziemy kręcić prawdziwy film.
Cholera!
Chciałem tylko powiedzieć: dobra robota.
Ekipo, kaskaderzy.
Dziwki.
Będę leciał. Widzimy się na premierze.
Pewnie nie będzie premiery, więc...
Niech się pierdoli.
Mnie się film podoba.
Mnie też. Pierdolić to. Ja bym mu dał ze cztery gwiazdki.
Udało ci się. Nakręciliśmy film.
Nie skończymy, dopóki nie powiesz: „to by było na tyle”.
No dobra. To by było na tyle.
- Nie! - W stylu Dolemite'a!
To by było kurwa na tyle!
Frajerski...
Zakompleksiony!
Wpierdalający szczury koniec!
Ja pierdolę, koleś! Zrobiliśmy film.
Dziękuję wszystkim! Zrobiliśmy ten jebany film!
TELEFONY
Comedian International, w czym mogę pomóc?
Pan Moore jest w biurze. Proszę poczekać.
Rudy Ray Moore. Kto mówi?
O tak. Widzieliście mój film?
Tak? To dobrze.
Tak, to był prawdziwy film.
Zupełnie prawdziwy. Wszyscy dostali wypłaty.
Bardzo prodfesjonalna produkcja.
Nie, nauczyłem się kung fu dla tego filmu.
Wcześniej nie miałem o tym pojęcia.
Nie, ma pan rację. To był pierwszy film Lady Reed.
Jej debiut na wielkim ekranie.
Naprawdę?
No cóż...
Chcieliśmy poprawić montaż,
zmienić parę rzeczy i dokręcić nowe zakończenie.
Zmienić zakończenie...
Tak.
Dobrze.
Oczywiście, rozumiemy.
Dziękuję, że wzięliście nas pod uwagę.
No cóż...
Przynajmniej dobrze się bawiliśmy.
Pierdol się, Ben.
Dobrze się bawiłeś, bo nie musiałeś płacić.
Siedzę w długach po uszy.
Zrzekłem się tantiemów na rzecz braci Bahari,
a teraz nikt nie chce tego filmu.
A ty masz kurde tupet,
że zamawiasz dodatkową sałatkę w takiej chwili.
Sam będziesz kurwa płacił.
Wszyscy zaczynacie za siebie płacić.
Nie jestem waszym jebanym kurkiem z kasą.
Ty płacisz za gofry, ty za burgera,
a ty za swoją sałatkę.
A ty wyskakuj z kasy za truskawki!
Nie rozumiem, czemu się wściekasz.
Nie pierwszy raz ktoś ci odmawia.
Jesteś królem powrotów.
Kiedy się na czymś znam!
Kluby i płyty, to jest mój świat.
Jak mi zamykają drzwi przed nosem, to szukam następnych.
Myślałem, że każdy może być gwiazdą.
Ale nikt nie chce oglądać na ekranie czarnych brzydali!
Wpierdalaczu ciasta z truskawkami.
- Ja lubię... - Rudy!
Urodziłem się w beczce z nożami rzeźnika!
Postrzelono mnie w dupę dwoma Coltami!
Walnął mnie niedźwiedź i ugryzł węgorz.
Żułem żelazo z torów i wysrałem stal!
Wyjebali mnie z Południa za dymanie wołów,
no to wydymałem matkę słonia, aż spadła ze stołu.
Nie wierzę, że wróciłem do tej harówy.
Przędę gorzej niż poprzednio,
bo teraz nie mam nawet swoich płyt.
Co za kretyn pracuje tak ciężko,
żeby potem to przepuścić?
Nie jesteś kretynem, Rudy. Uważaj, co mówisz.
Myślałem, że ten film wszystko zmieni,
że zostanę gwiazdą.
Dla mnie jesteś gwiazdą.
No dobrze.
Dobranoc, Lady Reed.
Dobranoc.
Słuchacie Poranka z Bobbym Valem, WFKK, Indianapolis.
Gościmy dziś Rudy'ego Raya Moore'a,
żywa legenda w naszym studiu!
Patrzę na niego! Siedzę tu z nim teraz.
W tym tygodniu będzie występował tu, w Indianapolis, w Gordy Lounge.
Wielkie brawa.
Cieszę się, że tu jestem.
Rudy, muszę o to zapytać, bo jestem twoim fanem.
Tak?
Chodzą plotki, że nakręciłeś film o Dolemite.
To prawda? A jeśli tak, kiedy go zobaczymy?
Chciałbym odpowiedzieć,
ale nie mogę, bo po prostu nie wiem.
Nic nie zdradzisz?
Nie mogę podać daty...
Jakaś wskazówka?
Gdybym mógł coś powiedzieć, to bym powiedział.
Gdybym znał datę,
to bym ją podał, ale nic nie wiem.
Wracamy po krótkiej przerwie, jest z nami Rudy Ray Moore.
Przy mikrofonie Bobby Vale, WFKK, Indianapolis.
Jaki masz kurwa problem?
Próbuję ci pomóc.
Ja cię promuję, a ty nawet nie odpowiadasz na pytania!
Nie mogę odpowiedzieć na pytanie,
bo ten film się nigdy nie ukaże.
- Bez sensu. - Ale to prawda. Już pozamiatane.
Nikt nie chce go pokazać.
Nie wiem, co robić.
Wiesz co?
Mój kuzyn prowadzi kino,
nazywa się Uptown.
Może...
powinieneś do niego zadzwonić.
- A co on może? - Nie wiem, może go wyświetli.
Chyba kurwa nie zaszkodzi zadzwonić.
Jesteśmy z powrotem.
KINO UPTOWN
Nie mamy nic o północy w piątek,
więc może wtedy.
Co powiesz na 500 dolców?
Brzmi uczciwie. Idealnie.
Kiedy dostanę zaliczkę?
- Zaliczkę? - No kiedy mi zapłacisz?
To się nazywa four-walling.
Ty płacisz mi, a potem zgarniasz całą kasę za bilety.
Zrobiliśmy tak z Billy Jackiem.
I chyba z Grizzly Adamsem.
Możesz wyjść na swoje, jeśli film się spodoba.
Mam zapłacić, żebyś puścił mój film?
Dostanę jakąś kasę z popcornu?
Nie.
Ale zarobisz na biletach.
Jeśli dobrze wypromujesz ten film,
może być z tego niezły pieniądz.
Toney! Musisz natychmiast włamać się do hotelu.
Do Dunbar!
Idź do mojej sypialni,
weź rolki z filmem i wsadź je do samolotu jeszcze dziś.
Muszę mieć go mieć w Indianapolis.
Hej, bracie, nie przegap dzisiaj filmu!
Kino Uptown, Dolemite we własnej osobie.
To ja, Rudy Ray Moore, wpadnij obczaić.
Drogie panie, zapraszam do kina Uptown.
Z takim kijem w dupie to lepiej nie przychodź.
Ale słodziak!
Hej, bobasie! Wpadnij na Dolemite'a do kina.
Ale bez malucha.
Zapraszam do kina.
Jeśli szukasz satysfakcji,
zadowoli cię film akcji.
Przyjdź do Uptown
po moc atrakcji!
Wyczekujemy twoich reakcji!
Dolemite!
Dolemite! Hej, kotku!
Wpadnij do nas!
Przy mikrofonie Bobby Vale, WFKK.
Mamy dwa bilety na film Dolemite'a dla naszych słuchaczy.
Seans już dziś o północy.
To prawie jak Boże Narodzenie.
Z tą różnicą, że twój stary się nie upił, a mama nie płacze.
WKRÓTCE
Jeden bilet na Dolemite'a.
No weź.
Dobra, sześć biletów.
Nie będę za was wiecznie płacił.
Dla mnie sześć biletów.
Zarobisz kupę forsy.
A ty sprzedasz cały swój popcorn.
Moje panie są w samą porę.
Tak długo cię nie było, musiałyśmy się rozgrzać.
Bez jaj!
Spoko.
Zobaczcie, co mi dali na wyjście z pierdla.
Dobrze, że przywiozłyście mi ciuchy.
Bawełniane gacie, szmato?
Takich nie noszę!
Spal trochę gumy, musimy załatwić tego fiuta!
Jedź!
Niech no popatrzę, jak białas tańczy.
Tańcz, gnoju!
Tańcz!
Ma skurwiel poczucie rytmu.
Rudy!
Trochę się gubię. Ten film miał być śmieszny?
Myślałem, że to coś w stylu Shaft.
Pewnie, że miał byś śmieszny! Dlatego się śmieją.
Jest komediowo, seksownie i dużo się dzieje.
Rozrywka absolutna!
Zmusił mnie!
Ty tak na serio, zdziro?
Zabij go, Charlie!
POWTÓRKA
O ja pierdolę.
Siema.
Telefon do mnie?
- Halo? - Rudy?
Rudy Ray Moore,
szalony geniusz, który wyświetlił film w Indianapolis
- i ustanowił nowy rekord? - Do rzeczy,
mam pięć godzin jazdy na występ.
- O co chodzi? - Zaczekaj!
Trudno było znaleźć ten numer. To twoje biuro?
Tak.
Cieszę się, że wreszcie możemy porozmawiać.
Nazywam się Lawrence Woolner i prowadzę Dimension Pictures.
Dimension Pictures?
To nie wy olaliście mnie ciepłym moczem?
Tak było, ale...
Hollywood to kapryśna kochanka. Mamy propozycję,
która zwali cię z nóg.
Dimension Pictures International chciałoby kupić Dolemite'a.
Co?
Jesteśmy umówieni.
Co mamy mówić?
Nic. Wszyscy morda na kłódkę.
Jesteście tu tylko dlatego, żebym wyglądał poważniej.
Masz sos na koszuli. Wyczyść to, czarnuchu.
- Ogarnij się. - Ok.
Spokój.
Panowie, proszę pani, cieszymy się, że możemy was gościć.
Zaprosiłem całą ekipę Dimension FIlms.
A to moi szanowni koledzy z Generation International.
Pani Reed, pan Taylor, pan Toney i pan Lynch.
Miło mi.
Przepraszam, co to jest Generation International?
Myśłałem, że pańska firma nazywa się Comedian Internationa.
Comedian jest spółką córką Generation.
Zajmuje się moimi występami i nagraniami na żywo.
Generation International odpowiada za produkcje filmowe.
Spotkaliśmy się, żeby porozmawiać o pańskim filmie.
Uważamy, że ma wielki potencjał.
Musicie mi wyjaśnić, do czego jesteście mi potrzebni.
Bo jak na razie, zajebiście mi idzie bez niczyjej pomocy.
Istnieją profesjonalne metody
dystrybucji filmu.
Wiemy, że w przeszłości czarni robili swoją sztukę,
a potem wkraczały białasy i kradły całą kasę.
Chyba was pojebało, jeśli myślicie, że zrobicie mi to,
co zrobili Chuckowi Berry'emu.
Wie pan co?
Jeśli chce pan to zrobić po swojemu, to śmiało.
Może pan
zaproponować swój film w każdym kinie w kraju.
Bardzo proszę. Będziecie wypuszczać Dolemite'a
przez następnych pięć lat.
Ale jeśli chce pan to zrobić, jak należy
możemy pomóc.
Raz się wycofaliśmy...
Daliśmy dupy.
- Dokładnie. - Olaliście.
Mało powiedziane.
Ale pozwólcie się przekonać.
Dimensiona International działa w dwóch kategoriach.
Redneck Pictures.
Czyli wieśniaki, bimber, szeryfowie.
Gramy te filmy na Południu, w kinach pod chmurką.
A druga kategoria
to Blaxploiation.
Filmy o czarnych dla czarnych. Wiecie, gdzie je gramy?
W wielkich, pięknych salach kinowych.
Każde miasto je ma.
Pobudowali je w latach 20., mogą pomieścić 2000-3000 osób.
Kiedyś były bardzo popularne, ale biała publiczność
zwiała na przedmieścia.
I kto został? Czarna publiczność z miasta.
Słuchajcie.
Jeśli będziemy mieli prawa do filmu,
i puścimy go w, nie da się tego nazwać inaczej, wystrzałowych kinach,
zbijemy fortunę.
Wie pan,
w moim filmie jest taka scena. Willie Green
wraca do miasta i przejmuje mój klub.
Kradnie rachunki, gotówkę, dziewczyny.
Wszystko, na co pracowałem całe życie.
Chciał to sobie przywłaszczyć,
bo myślał, że jestem słaby.
Wtedy wkraczam do akcji
i pokazuję skurwielowi, kto tu rządzi.
Dolemite nie daje się oskubać.
Rozumie pan?
Wyprujesz mi teraz flaki?
Pogadamy po pierwszych wynikach.
Umowa stoi.
Będziemy w Dimension Films.
Dolemite będzie w Dimension Films!
W ten piątek premiera w kinie Avon!
W ten piątek premiera w kinie samochodowym Moonlight!
Premiera w piątek w Cameo!
Tym razem się do niego dodzwoń.
Nie uwierzysz, kto oddał kasę.
Wsadziłem palec do ziemi,
aż stanęła w płomieniach!
Dolemite!
ŚWIATOWA PREMIERA
Dolemite. Dla dorosłych.
Jeśli jesteś poniżej 17. roku życia, przyjdź z rodzicem
albo z klawiszem.
No ja nie mogę.
Ale żeście się odwalili!
Dobrze wyglądasz.
Moja pani.
Cześć.
Przeszliśmy długą drogę, przez pastwisko i tamten klub.
O tak. Zgadza się.
Rudy?
Chcę ci coś powiedzieć.
Chcę powiedzieć, że jestem wdzięczna...
za to, że mogłam zagrać w tym filmie.
Nigdy nie widziałam kogoś takiego jak ja
na wielkim ekranie.
Wiesz, co chcę powiedzieć.
Może nie jestem sexy, ale prawdziwa ze mnie kobieta
i doceniam, co dla mnie zrobiłeś.
Dziękuję.
Gotowi? Postarajcie się trochę!
Spójrz na tę reklamę, Rudy! Ale z ciebie ciacho.
Tak!
I to rozumiem.
Znalazłem recenzję.
Co piszą?
No mów.
No, co piszą?
„Nudnymite byłoby lepszym tytułem.”
Jeszcze raz. Co powiedziałeś?
- Nudny. - Serio?
Nudnymite.
„To być może najgorszy film roku.
Wątki są niejasne,
a aktorzy wykrzykują swoje kwestie.
Jedyna oryginalność filmu to pojawienie się...
grubasa w roli amanta.”
- Co jest nie tak z moją figurą? - Nic.
Osobiście lubię parę kilo więcej tu i ówdzie.
- Dokładnie. - Pierdolić ich.
Po prostu jestem postawny.
To tylko jedna recenzja. Co u ciebie piszą, Jerry?
„Dolemite jest fatalnym, pozbawionym humoru i technicznie koszmarnym filmem.”
Niech się gonią, krytycy gówno wiedzą.
Po co się w ogóle wypowiadają.
Nawet nie lubią dobrze się bawić. I tak nikt ich nie słucha.
Kiedy bracia idą do kina,
chcą pościgów, eksplozji i cycków.
- A my im to daliśmy. - Tak jest.
Słuchajcie tej, ta jest idealna.
„Pies z kulawą nogą nie pójdzie na ten film.
Jest ordynarny, chamski i wulgarny.”
Idealnie.
Niby dlaczego ta ci się podoba?
Bo jak ludzie to przeczytają, pójdą do kina.
Będą chcieli sprawdzić, czy Dolemite jest ordynarny chamski i wulgarny.
WKRÓTCE
Niczym się nie martwcie.
Nieważne, jak będzie, i tak wygraliśmy.
Nawet jeśli przyjdzie pięć osób.
Spójrzcie, jak daleko zaszliśmy.
Jedziemy limuzyną
na premierę naszego własnego filmu.
Jestem z siebie dumny.
I wy też bądźcie dumni. Jesteśmy rodziną.
Zrobiliśmy film i jedziemy go zobaczyć.
Musimy sobie coś obiecać. Nieważne, co się wydarzy,
będziemy się świetnie bawić.
- Masz rację. - Zgoda.
Dzięki, Rudy.
- Już zwyciężyliście. - Wygraliśmy.
Otóż to.
Czuję się świetnie.
- Co się stało? - Słodki Jezu!
- Co jest? - Rudy, spójrz!
Co się dzieje?
Opuść okno!
O kurwa!
Boże.
- Dobra robota! - Co za tłumy!
Panie Moore, to prawdziwy zaszczyt!
Proszę do środka. Nie jesteśmy przygotowani na taki tłum.
Szaleństwo! Proszę wejść do środka!
Jestem twoją największą fanką, mamy wszystkie albumy!
- Rudy! - Wariactwo!
Nie zatrzymujmy się.
Musimy zaczynać.
Wyprzedaliśmy już bilety na dziesiątą i na północ.
Chyba zrobimy jeszcze seans o drugiej w nocy.
Będą tam stali do drugiej w nocy?
Tak. Ma pan miejsce z przodu.
Rudy, przegapimy początek. Chodź!
Chodź! Moja piosenka.
Daj mi chwilkę.
Zdobędę dla pana autograf...
- Chcę zobaczyć film. - Nie wiem...
Hej, młody! Nie powinieneś być już w łóżku?
Ciągle o panu mówi!
- Naśladuje pana. - Kocham twoje rymy! Są kozackie!
Nie, to ty jesteś kozak.
Powtarzam rymy, jak Dolemite.
Ale układam je o sobie.
Serio? To pokaż, co potrafisz.
Dolemite i Titanic to przeszłość.
Pojawił się nowy dzieciak i zrobi im na złość!
Chłopaczku, za kogo ty się masz?
Myślisz, że na życiu się znasz?
Trzęsienie ziemi miksuje mi shake'a!
- To mój tekst. - Znam jeszcze coś.
Donald mówią mi...
Jebać frajerów, tak moje motto brzmi!
Masz talent, chłopcze!
Niech nikt nigdy ci nie wmówi, że nie możesz spełniać marzeń.
- Jasne? - Tak jest.
Rudy, zaraz się zaczyna...
Lady Reed,
obejrzyj film, ja już go widziałem.
Ci ludzie będą tu to drugiej nad ranem,
przyszli zobaczyć Dolemite'a, więc...
Dostaną Dolemite'a.
- W porządku? - Tak.
Siema, skurwiele!
Panie i panowie,
cieszę się, że was tu dziś gościmy!
Niestety trzeba będzie trochę poczekać.
Ale nie odchodźcie,
obiecuję, że będzie warto!
Wiecie, jak jest. Dolemite mówią mi,
rymy i zgrywy, to po nocach mi się śni.
Jestem młody i wolny, dokładnie tak, jak ma być!
Spójrzcie na mnie.
Rzadki ze mnie okaz. Jak kot, mam dziewięć żyć!
Żyjcie tak, jak chcecie
i kochajcie to, co macie.
Czy nad morzem, czy w górach
pokażcie, co umiecie.
Mierzcie wysoko, a jak wam nie wyjdzie... No, sami wiecie!
DOLEMITE POBIŁ REKORDY OGLĄDALNOŚCI
I STAŁ SIĘ KINOWYM HITEM ROKU
ZARABIAJĄC PONAD 10 MILIONÓW DOLARÓW
Tańcz!
Jedź!
RUDY I JEGO PRZYJACIELE NAKRĘCILI JESZCZE SIEDEM FILMÓW
Niech wiedzą, że Dolemite mówią mi,
jebać frajerów, tak moje motto brzmi!
W LATACH 80. PREKURSORZY RAPU ODKRYLI STYL RUDY'EGO
I NAZWALI GO „OJCEM CHRZESTNYM” TEGO GATUNKU
RUDY JEBAŁ FRAJERÓW AŻ DO DNIA SWOJEJ ŚMIERCI
Zmusił mnie do tego!
Ty tak na serio, zdziro?
PAMIĘCI CHARLIEGO MURPHY'EGO 1959-2017
Napisy: Paulina Korzeniewska