ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ - ΛΙΛΙ ΜΠΡΙΤΖΙΣ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΣΑΣΑΓΚΑΟΥΑ
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
Επέστρεψες.
Ναι. Επιτέλους.
Είδες ειδήσεις;
Όχι.
Θεέ μου. Πού είναι;
Γιαμάντα-σαν, έχεις την εφημερίδα;
Να.
ΒΡΕΘΗΚΕ ΜΕΛΟΣ ΠΤΩΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΤΟΚΙΟ ΜΠΕΪ
Λένε ότι μπορεί να 'ναι η Λίλι.
Μου ζήτησε να σου το δώσω.
-Κάτι άλλο; -Εμένα τι με ξεκωλιάζεις;
Γιατί μπορείς να με σκοτώσεις, αστυνόμε.
Λούσι.
Λούσι;
Τι;
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΣΟΥΖΑΝΑ ΤΖΟΟΥΝΣ
Είμαι ο αστυνόμος Όγκουτσι.
Από εδώ ο αστυνόμος Καμεγιάμα.
Έχουμε μερικές ερωτήσεις.
Εντάξει;
Εντάξει.
ΤΟΚΙΟ 1989
Όνομα;
Λουίσα Φλι.
Είναι στην άδεια παραμονής που έχω.
Ηλικία;
Κι αυτό εκεί είναι.
Τι δουλειά κάνεις;
Είμαι μεταφράστρια στη Σασαγκάουα.
Μιλάς ιαπωνικά;
Φυσικά.
Δεν το είπες.
Δεν ρωτήθηκα.
-Γιατί δεν μου το είπες; -Συγγνώμη, δεν το ήξερα.
-Κάνε τη δουλειά σου. -Λυπάμαι.
-Δεν ήξερα ότι είναι φωστήρας. -Πρόσεχε.
Τα καταλαβαίνω όλα.
Πες μου για το βράδυ που εξαφανίστηκε η Λίλι Μπρίτζις.
Διαπιστώνουμε πως ήσουν ο τελευταίος άνθρωπος στον οποίο μίλησε.
Μιλήσαμε για περίπου ένα λεπτό.
Έφυγε.
Έτσι, γύρισα μέσα.
Όχι σύμφωνα με τη γειτόνισσά σου.
Είπε ότι μερικά λεπτά μετά, έφυγες από το διαμέρισμά σου χωρίς ομπρέλα.
Ναι.
Δεν ήταν λοιπόν η τελευταία φορά που την είδες;
-Δεν την πρόλαβα. -Γιατί την ακολούθησες;
Είχε κάτι δικό μου. Το ήθελα πίσω.
-Τι; -Το παλτό μου.
Μιλήσατε ξανά λοιπόν;
Όχι. Είπα ότι δεν τη βρήκα.
Υπέθεσες ότι πήγαινε στον σταθμό;
-Παράξενο είναι; -Και δεν την ξαναείδες;
Απάντησέ μου!
Πόσες φορές να απαντήσω στην ίδια ερώτηση;
Δις Φλάι...
πόσον καιρό είστε στην Ιαπωνία;
Πέντε χρόνια και δύο μήνες.
Έχετε οικογένεια εδώ;
Όχι, μόνη είμαι.
Τι κάνει ο πατέρας σας;
Είναι ηλεκτρολόγος.
Αδέρφια;
Επτά αδερφούς.
Έξι, μάλλον.
Ένας πέθανε.
-Είστε άγαμη, φυσικά. -Φυσικά.
-Έχετε αγόρι; -Όχι.
Είστε σίγουρη;
Απόλυτα.
Δεν θα ζητήσεις άδεια;
Ποτέ δεν ζητώ.
Γιατί όχι;
Χάνεις το πλάνο.
Δεν ενοχλούνται;
Δεν βγάζω ανθρώπους.
Τι φωτογραφίζεις, τότε;
Νερό.
Κτίρια. Αντανακλάσεις.
Τέτοια.
Αλλά... εμένα με φωτογράφισες.
Με λένε Τέιτζι.
Λουίσα Φλι.
Μα όλοι με λένε "Λούσι Φλάι".
Εδώ δουλεύω.
Αλήθεια;
Τι κάμερα είναι;
Olympus OM-1.
Έχει φακό Zuiko 50mm.
-Πολύ γρήγορη. -Ενδιαφέρον.
Είναι;
Όχι πολύ.
Κουβέντα προσπαθώ να κάνω.
Γιατί;
Αυτό είναι το φυσιολογικό.
-Δεν είσαι φυσιολογική. -Ούτε εσύ.
Ας μην υποκρινόμαστε λοιπόν.
Εντάξει.
Ας είμαστε ειλικρινείς, από την αρχή.
Βλέπω κόσμο να μιλάει,
να λέει ό,τι να 'ναι
εκτός από το τι πραγματικά σκέφτεται.
Σωστά.
Οπότε...
τι πραγματικά σκέφτεσαι;
Πες τα μου όλα.
Όλα;
Σε προκαλώ.
Εντάξει.
Τα νουντλς είναι πολύ ζεστά
και ο ζωμός είναι πολύ αλμυρός.
Είναι το πιο παράξενο ραντεβού που έχω βγει, αν είναι ραντεβού.
Ίσως δεν πρέπει να εμπιστευτώ ξένο που μόλις γνώρισα και να φύγω.
Γιατί δεν φεύγεις;
Γιατί με ελκύεις.
Λίγο.
Καλό αυτό.
Καλώς.
Τώρα πες μου ειλικρινά.
Θα πω.
Τι σκέφτεσαι;
Να σε φωτογραφίσω.
Το έχεις κάνει ήδη. Τι άλλο;
Μόνο αυτό σκέφτομαι.
Το μυστικό μου.
Απίστευτο μέρος.
Ευχαριστώ.
Μόνος μένεις εδώ;
Ναι.
Δεν έχουν έρθει πολλοί.
Περίμενε εδώ.
Επιστρέφω αμέσως.
Πού θέλεις να σταθώ;
Οπουδήποτε.
Τι θες να κάνω;
Οτιδήποτε.
Δεν με έχουν βγάλει ποτέ φωτογραφία.
Όχι σωστά.
Τότε είμαι ο πρώτος.
Έλα μαζί μου.
Δόξα τω Θεώ.
Το ακούς αυτό;
Μόνο μετά από σεισμούς...
Το ακούς;
Ναι.
Ναι, το ακούω. Τι είναι;
Φίλος οργανώνει εκδήλωση για το φεστιβάλ Τανάμπατα
και ζήτησε να εμφανιστούμε.
Αλλά έχουμε μόνο δύο μήνες.
Αν κάναμε πρόβα δύο φορές την εβδομάδα, θα μπορούσαμε.
Ακριβώς.
Ας προσπαθήσουμε.
Λούσι.
Σου έφερα δώρο για τα γενέθλιά σου.
Αλήθεια;
Κάτι μικρό...
πάνω στο οποίο δούλευα.
Ευχαριστώ πολύ.
-Χρόνια πολλά. -Χρόνια πολλά.
Έχω πολλά στο σπίτι. Τα καλλιεργώ εγώ η ίδια.
Συνήθως δεν τα δίνω.
Μου αρέσει.
Λούσι Φλάι! Πώς πάει;
-Τραγουδάς ωραία. -Ναι;
-Ευχαριστώ, τα δίνω όλα. -Ναι;
Έλα να γνωρίσεις τη νεοφερμένη.
Δεν βρίσκει τα πατήματά της, νιώθει σαν να προσγειώθηκε στον Άρη.
Βοήθα όσο μπορείς.
Εντάξει;
Λούσι, από εδώ η Λίλι. Λίλι, η Λούσι Φλάι.
-Γεια. -Γεια.
Χρόνια πολλά!
-Ευχαριστώ, Νάτσουκο. -Έχεις γενέθλια;
Ευχαριστώ που με κάλεσες.
Δεν είναι ακριβώς έτσι, αλλά παρακαλώ.
Ποτά για την εορτάζουσα. Έχουμε σαμπάνια.
-Μια μπίρα Sapporo. -Κι εγώ.
-Εντάξει. -Θα σε βοηθήσω.
Να, συγγνώμη.
-Μπορείς... -Εντάξει.
Πόσον καιρό είσαι στην Ιαπωνία;
Τρεις βδομάδες.
Χαμός. Όλα είναι πολύ διαφορετικά.
Μάλλον γι' αυτό είμαστε όλοι εδώ.
Ομοιοπαθής.
Δεν άντεχα άλλο. Έπρεπε να φύγω.
Από πού είσαι;
Από τη Σουηδία.
Αλλά πάει καιρός.
Οπότε, τώρα θεωρώ ότι κατάγομαι από εδώ.
Η Γιαπωνέζα Λούσι.
Ο Μπομπ είπε ότι ψάχνεις κάπου να μείνεις.
Ναι, πρέπει να βρω ένα μέρος.
Έχω τόσο πολύ άγχος που βγάζω εξανθήματα.
Δουλεύω σε μπαρ και μου στέλνει λεφτά ο μπαμπάς.
Μα δυσκολεύομαι να βρω, δεν μιλάω και τη γλώσσα.
Μάλιστα.
Έμαθα ότι μιλάς καλά ιαπωνικά.
Μια χαρά, ναι.
Είσαι τυχερή. Μακάρι να μπορούσα.
Θα σε σκοτώσω, Μπομπ.
Μα καλά, γιατί;
Δεν έχουμε τίποτα κοινό.
Δεν θέλω να γίνω η νταντά της.
Δεν πρόκειται. Απλώς... Είναι νέα, οπότε...
Το Τόκιο έχει πολλούς.
Αν τους φρόντιζα όλους, δεν θα είχα ζωή εγώ.
Εντάξει. Συγγνώμη που μίλησα.
Απλώς... Έχει ωραίο σώμα.
Ε και;
Εντάξει. Ό,τι πεις.
Κοντεύει.
Τέλος το μπάνιο.
Και έτοιμο.
Κι αυτή καλή είναι.
Μου αρέσει το σημάδι εδώ.
-Η ουλή μου; -Ναι.
Πολύ όμορφη.
Πώς πάει με τον τύπο που γνώρισες;
Καλά.
Έχει πρόσωπο σόγιας ή κέτσαπ;
Τι;
Έτσι λέμε για έναν Ιάπωνα που δείχνει Ανατολίτης ή Δυτικός.
Περισσότερο σόγιας, υποθέτω.
Οπότε...
πώς είναι;
-Τι εννοείς; -Ξέρεις.
-Στο κρεβάτι; -Δεν κάναμε κάτι ακόμα.
Αλήθεια;
-Το πάτε αργά; -Δεν εξαρτάται από μένα.
Τέλεια.
Πρέπει να αλλάξω φιλμ.
Τι κάνεις;
Δεν σου το ζήτησα.
-Είναι πολύ στενό. -Ναι.
Είναι είδος κιμονό. Φοριέται σε χαρούμενες περιστάσεις.
Για ανύπαντρες δεν είναι;
Για νεαρές ανύπαντρες.
Εντάξει.
Έτοιμη.
Δες.
Πολύ όμορφο.
Δεν είναι εύκολα για μόνες στην Ιαπωνία.
Όχι, είναι δύσκολα.
Σκέφτηκες ποτέ να παντρευτείς;
Όχι.
Λόγω της δουλειάς.
Είμαι δικαστικός, ξέρεις.
Είναι τρομακτικό για τους περισσότερους άνδρες.
Κι εκτός αυτού, έχω γεράσει πια.
Ακόμα νέα είσαι.
Όχι για τους Ιάπωνες άνδρες.
Ίσως να βρω κάποιον χήρο.
Ή κάποιον γέρο με προβλήματα υγείας.
Αλλά δεν ξέρω πού θα έβρισκα χρόνο.
Μάλιστα.
Έχω τη δουλειά μου, τους φίλους μου,
το κουαρτέτο εγχόρδων...
Δεν τα παρατάς για να πλένεις πάνες γέρου.
Η Γιαμαμότο-σαν θα είναι.
Πάω να τη βοηθήσω με τα κέικ.
-Κονίτσιουα! -Κονίτσ...
Λούσι, κάλεσε ασθενοφόρο!
Γιαμαμότο-σαν!
Πες μου.
Πέθανε η Γιαμαμότο-σαν σήμερα.
Έπεσε από τις σκάλες όταν χαιρέτισα.
Έσπασε τον λαιμό της.
Με ακολουθεί ο θάνατος. Πάντα έτσι ήταν.
-Καταλαβαίνω. -Όχι.
Τίποτα δεν καταλαβαίνεις.
Θα μου πεις, με τον καιρό.
Και θα σου πω κι εγώ για μένα.
Από όταν πρωτοειδωθήκαμε, ήξερα ότι θα λέμε την αλήθεια.
Το ήξερα.
Να σου δείξω κάτι.
Η θεία μου, εκείνη με μεγάλωσε.
Αφότου πέθανε, έφυγα από την Καγκοσίμα και ήρθα στο Τόκιο.
Είναι όμορφη.
Ζούμε στην ατμόσφαιρα του θανάτου.
Αλλά είμαστε ζωντανοί.
Ξέρεις κάποιον ονόματι Τέιτζι Ματσούντα;
Τον ξέρω, ναι.
Τον ήξερε η Λίλι Μπρίτζις;
Ναι.
Πότε τον πρωτογνώρισες;
Στις 3 Μαΐου.
Δείχνεις πολύ σίγουρη.
Αυτή ήταν η ημερομηνία.
Ήταν...
το αγόρι σου;
Για μια περίοδο.
Γιατί δεν το είπες πριν που ρώτησα;
Ρώτησε σε λάθος ύφος.
Είναι έρευνα φόνου.
Καταλαβαίνεις;
Υποψιαζόμαστε γνωστό της.
Είναι πολύ σοβαρό ζήτημα.
Γιατί δεν βοηθάς καθόλου;
Δεν είσαι σαν τις Γιαπωνέζες.
Ναι, είμαι.
Δεν καταλαβαίνω πώς κατατοπίζονται
αφού οι οδοί δεν έχουν όνομα.
Μάλλον θα πρέπει να μάθω αριθμούς.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
-Ρίξτε μια ματιά, παρακαλώ. -Ευχαριστούμε.
Το λατρεύω! Είναι πολύ ιαπωνικό.
Νομίζω, ονειρεύτηκα τέτοιο μέρος, αλλά ήταν δεντρόσπιτο.
Είναι τέλειο.
-Η κουζίνα είναι μικρή. -Δεν μαγειρεύω.
Πώς το ήξερα αυτό;
Το μόνο μειονέκτημα είναι πως είναι παλιό,
οπότε σε περίπτωση σεισμού...
Δεν με νοιάζει. Τόσον καιρό διαρκεί.
Ισχύει.
Ας το κλείσουμε.
Εντάξει.
Θα της πεις για μένα;
Φυσικά.
Δες.
Περίεργο το πώς σε κοιτάζουν όλοι στην Ιαπωνία.
Σαν να είσαι διάσημος.
Ναι. Κάποιοι εθίζονται.
Όπως ο Μπομπ;
Όπως ο Μπομπ.
Δεν είναι σέξι;
Δεν τον βλέπω έτσι. Όχι.
Έχεις αγόρι;
Έχω.
Πώς τον λένε;
Τέιτζι τον λένε.
Τέιτζι.
Καλό δείχνει το συμβόλαιο.
Μπορώ να το διπλοτσεκάρω με δικηγόρο της Σασαγκάουα.
Ευχαριστώ. Εντυπωσιάζομαι που το διαβάζεις.
Είστε έτοιμες να παραγγείλετε;
Μου παίρνεις καφέ;
-Ένα λεπτό, παρακαλώ. -Χάι.
Πρέπει να παραγγέλνεις μόνη σου.
Πώς θα επιβιώσεις αν δεν μπορείς να ζητήσεις τίποτα;
Δεν ξέρω.
Αν θες καφέ, λες "Κοόχι ο χιτότσου",
που σημαίνει "κουντασάι", "παρακαλώ".
Κοόχι ο...
-χιτότσου... -Χιτότσου κουντασάι.
Κουντασάι.
Αυτό είναι.
-Με συγχωρείτε. -Χάι.
Κοόχι ο χιτότσου κουντασάι.
Τι θα θέλατε;
Κοόχι ο χιτότσου κουντασάι.
Χάι.
Κι εγώ.
Χάι.
Τρελό που το κατάλαβε.
Δες.
Το φως, η σκιά, όλα είναι όπως πρέπει.
Πότε άρχισες τη φωτογραφία;
Στο σχολείο.
Σε σκοτεινό θάλαμο.
Με δίδαξε ένας παλιός δάσκαλος, ο κύριος Χιακουτάκε.
Ήταν δέκα άτομα στη λέσχη,
αλλά έφυγαν όλοι, κι έμεινα μόνος.
Διάβασα κάποτε πως όταν...
έφτασαν οι Δυτικοί στην Ιαπωνία του 19ου αιώνα,
ήθελαν να φωτογραφίσουν τους ντόπιους, αλλά...
δεν τους άφηναν.
Νόμιζαν θα έκλεβε την ψυχή τους.
Το καταλαβαίνω.
Το υποκείμενο πάντα δίνει κάτι, μέρος του εαυτού του, στον φωτογράφο.
Αν κάθε φορά που έβγαζα φωτογραφία, σου έπαιρνε κομμάτι από την ψυχή σου...
θα με άφηνες;
Νομίζω πως ξέρεις την απάντηση.
Θα τις φυλάξω.
-Θα τις κλειδώσεις; -Ναι.
Τι άλλο έχεις εκεί μέσα;
Δεν θα έρθει ο Τέιτζι; Πρέπει να τον γνωρίσω.
-Θα γίνει. -Τα πηγαίνετε καλά;
Ναι. Εξαιρετικά.
Πες μου περισσότερα.
Μάλλον είμαστε κι οι δύο λίγο παράξενοι, αλλά ταιριάζουμε.
Βιτσιόζικο ακούγεται.
Σκάσε.
Η μπάντα έχει συναυλία από βδομάδα. Στο Ικεμπούκουρο.
-Καλό αυτό. -Ναι.
Ναι, είναι φοβερό.
Αυτοί οι μουσικοί είναι οι καλύτεροι.
Είχα μπάντες στην Αγγλία, μα υπάρχει αρνητικότητα εκεί.
Ναι.
Αυτό μου αρέσει στην Ιαπωνία.
Η δεύτερη ευκαιρία.
Θεούλη μου. Δείτε.
Πόσο όμορφο.
Εκθαμβωτικό.
Λατρεύω την Ιαπωνία.
-Έφερε κανείς κάμερα; -Όχι εγώ.
Όχι.
Και...
-το "καλημέρα"; -Οχάιο γκοζαϊμάσου.
Και...
το "τι κάνεις;"
Γκέν-τζι;
Γκέν-κι... ντέσουκα.
Και στην πρώτη γνωριμία λες απλώς...
-"Γιορόσικου ονεγκαϊσιμάσου". -Θεέ μου.
-Απλώς... -Σκατά.
-Εντάξει, κάτσε. -Ναι.
-Όχι, θα... -Κάτσε.
-Θα σου βγάλω το παπούτσι. -Τι;
Πονάει;
Σπρώξε στο χέρι μου.
-Μάλλον στραμπούληγμα είναι. -Τι συνέβη;
Έπεσα, και η Λίλι κάνει τη νοσοκόμα.
Είμαι. Δούλευα στο νοσοκομείο Τζορτζ Ουάσινγκτον.
Αλήθεια;
Ναι, δεν ήμουν πάντα μπαργούμαν.
-Γιατί δεν έρχεσαι; -Θα πάω με τη Λούσι.
Ίσως αργότερα.
Πώς είναι ο αστράγαλος;
Καλύτερα.
Θα του άρεσε λες του Τέιτζι εδώ;
Ναι, έτσι πιστεύω.
Λατρεύει το νερό και...
τις αντανακλάσεις. Θα τα φωτογράφιζε.
Μου αρέσει να φωτογραφίζω, μα δεν είμαι καλή.
Πουλάει τις φωτογραφίες;
Δεν νομίζω.
Αλλά... δεν ξέρω.
Τι τις κάνει, τότε;
Δεν ξέρω.
Μακάρι να τον γνώριζα.
Πάμε για νουντλς κάποιο βράδυ;
-Δεν ξέρω. -Έλα, θα είναι ωραία.
Ναι, σίγουρα.
Τέιτζι, αναρωτιόμουν...
Γιατί δεν κάνεις κάτι με τις φωτογραφίες;
Όχι τις δικές μου, βέβαια, αλλά...
Αυτές της πόλης είναι πολύ καλές.
-Δεν θέλω. -Αλήθεια;
Θέλω να πω...
-Γιατί τις βγάζεις; -Τις συλλέγω.
Για τι;
Για τη συλλογή μου.
Μπορείς να κάνεις έκθεση.
Ή να τις βάλεις σε βιβλίο, να τις δει ο κόσμος.
Γιατί σε νοιάζει τόσο πολύ;
Συγγνώμη.
Έχω να πάω δουλειά.
Θα σε δω το Σαββατοκύριακο;
Δουλεύω.
-Ναι, μα... -Θα σου τηλεφωνήσω.
Εντάξει.
Λοιπόν.
Τι κάνεις;
Συγγνώμη.
Είναι προσωπικά.
Με κατασκοπεύεις;
Γιατί το έκανες αυτό;
Ποια είναι αυτή;
Σάτσι τη λένε.
Ήσασταν μαζί;
Ναι. Πρέπει να γυρίσω στη δουλειά.
Πού είναι τώρα;
Δεν ξέρω. Έφυγε.
Απλώς έφυγε;
Τελειώσαμε. Έφυγε. Δεν προσπάθησα να τη βρω.
Όταν σε βρήκα, σταμάτησα να σκέφτομαι τη Σάτσι.
Λυπάμαι. Σε παρακαλώ.
Ξέχνα ότι το έκανα.
-Πρέπει να γυρίσω. -Κράτα με.
Δεν έπρεπε να το κάνω.
Απλώς σε σκέφτομαι συνέχεια, κάθε στιγμή.
Ήθελα να μάθω για σένα.
Δεν είναι αυτός ο τρόπος.
Το ξέρω.
Πρέπει να με εμπιστεύεσαι.
Θα το κάνω.
Έλαβα μόλις γράμμα από τη μαμά και έκανε οχτώ μέρες να έρθει.
Το ξέρω.
Γρήγορα ήρθε πάντως.
Και τα τηλέφωνα!
Μίλησα με φίλη 20 λεπτά.
Και κόστισε πάνω από 100 δολάρια.
Εγώ προτιμώ να μην τηλεφωνώ.
Μ' αρέσει να 'μαι αποκομμένη. Είναι υπέροχο.
Σου λείπουν οι δικοί σου;
Όχι.
Πώς είναι;
-Άψογο. -Νόστιμο.
Σχολάω όπου να 'ναι.
Θέλετε να πάμε κάπου;
Είναι αργά. Η Λίλι θα θέλει να πάει σπίτι.
Πλάκα κάνεις; Θα το ήθελα.
Πάμε;
Σε παρακαλώ;
Βέβαια.
-Τέλεια. -Ναι.
Ωραία.
Θεέ μου. Είναι πολύ χαριτωμένος!
Χαριτωμένος;
Δεν είναι χαριτωμένος. Τα γατάκια είναι.
Ό,τι πεις, είναι γοητευτικός. Και ψηλός.
Οι Ιάπωνες κοντοί δεν είναι;
Βλακείες. Στερεότυπο είναι αυτό.
Γεια! Ήμουν στην περιοχή.
-Γεια! -Μην ενοχλήσω αν είναι εδώ ο Τέιτζι.
-Δεν έρχεται εδώ. -Έφερα ουίσκι.
Το σπίτι σου είναι πολύ ωραίο.
Πολύ πιο ωραίο από το δικό μου.
-Δεν είναι δεντρόσπιτο, όμως. -Όχι.
Δεν έχεις φωτογραφίες του Τέιτζι.
Δεν θέλει να τον φωτογραφίζουν.
Ήταν ωραία που τον γνώρισα.
Έχει εμμονή μαζί σου.
Γιατί το λες αυτό;
Ξέρω τους άνδρες.
Τι ζώδιο είσαι;
Δεν τα πιστεύω αυτά.
Γιατί;
Η προσωπικότητά μου είναι συνδυασμός
των γονιδίων μου, της ανατροφής μου,
των γονιών μου, του σχολείου. Όχι ζωδίων.
Ταύρος.
Ήρθες στα γενέθλιά μου.
Μα μπορώ να καταλάβω κιόλας.
Διαβάζω και παλάμες.
Και κάρτες ταρώ.
Αλήθεια;
Όταν παίρνω ρέστα στο μπαρ,
δεν κοιτάζω παλάμες, γιατί βλέπω πράγματα.
Μάλιστα.
Στ' αλήθεια.
Ορίστε.
Στο παρελθόν, υπάρχει...
ένα κενό ή μια...
σιωπή.
Έχεις και τρία σπασίματα στη γραμμή.
Ένα στην αρχή, μετά άλλο, και έπειτα ένα τρίτο.
Τι σημαίνουν;
Απότομη αλλαγή.
Ατυχήματα.
Θάνατο.
Τι άλλο;
Τι βλέπεις για το μέλλον;
Τον Τέιτζι εννοείς;
Είναι πολύπλοκο. Δεν διαβάζεται.
Έλα.
Συγγνώμη.
Ξεκάθαρα αντέδρασες σε κάτι.
Σαν να ανοίγει παράθυρο και βλέπω πράγματα.
Και μετά κάπως θολώνει και δεν μπορώ να σιγουρευτώ.
-Δεν ήθελα να σε τρομάξω. -Δεν τρόμαξα.
Θες ουίσκι;
Οπωσδήποτε.
-Είσαι καλά; -Έτσι νομίζω.
-Νομίζω ότι σταμάτησε. -Ναι, κι εγώ.
Το ακούς αυτό;
Δεν ξέρω.
Είναι το προάγγελμα θανάτου.
Έτσι το λέει ο Τέιτζι.
Πάντα κελαηδάει μετά από σεισμό.
Ναι.
Το ακούω.
Είναι όμορφο.
Ας κοιμηθούμε πάλι.
Δεν θέλω τσάι.
Να ξυπνήσω προσπαθώ μόνο.
Κοιμήθηκα πολύ καλά.
Με την εξαίρεση του σεισμού.
Αλήθεια;
Δεν θα ήταν μεγάλος. Θα κοιμόμουν.
Όχι, ήμασταν ξύπνιες.
Παράξενο.
Δεν θυμάμαι.
Θα βρέξει μάλλον. Να δανειστώ παλτό;
Βέβαια.
Εκεί μέσα είναι.
Στην ντουλάπα.
Μήπως θέλεις να έρθεις στο Νησί Σάντο μαζί μου;
Η φίλη μου είναι σε κουαρτέτο εγχόρδων.
Είναι από εκεί.
Λέει ότι είναι σαν ταξίδι στο παρελθόν.
Πότε;
Το μεθεπόμενο Σαββατοκύριακο.
Είναι φεστιβάλ τεχνών...
Δεν θα πας με τον Τέιτζι;
Ναι, αν δεν έχει δουλειά.
Θα το σκεφτώ. Με κάλεσε ο Μπομπ σε συναυλία του...
Όχι αυτό.
Συγγνώμη.
Όχι, πάρ' το.
Απλώς το θέλω πίσω.
Εντάξει.
Ευχαριστώ. Θα το φροντίσω.
Τέιτζι...
Μη βγάλουμε άλλες φωτογραφίες.
Γιατί;
Βαρέθηκα.
-Εντάξει. -Ας βγάλουμε μερικές ακόμα.
-Συγγνώμη. -Όχι.
Όχι όταν δεν θες.
Βγαίνατε στο Σίντζουκου με τη Σάτσι;
Μερικές φορές.
Γιατί ρωτάς;
Η συνεργάτιδά μου η Νάτσουκο έχει αδερφή σε μπάντα
και παίζουν σε κλαμπ αύριο.
Θες να πάμε;
Ποτέ δεν βγαίνουμε. Θα μπορούσαμε.
Να διασκεδάσουμε.
Θα είναι κι ο Μπομπ εκεί, και... η Λίλι, νομίζω.
Εντάξει, ας πάμε.
-Πώς σου φαίνεται; -Ποιο;
Η μπάντα.
Καλές είναι.
Εσένα;
Δεν είναι του στιλ μου.
Έχουν δικό τους ύφος.
Υπέγραψαν με δισκογραφική.
Κι εσείς κάποτε.
Το ξέρω.
Ώστε βγαίνετε με τη Λίλι;
Όχι. Είναι ιδιότροπη.
Στέλνει σήματα, αλλά το κόβει στη μέση.
Τι εννοείς;
Λοιπόν...
Φασωθήκαμε.
Μόνο μία φορά.
Κανονίσαμε να πάμε στο φεστιβάλ της Ναγκόγια.
Αλλά το ακύρωσε χωρίς να πει γιατί.
Μάλιστα.
Όταν ενδιαφέρεται, μόνο εσύ υπάρχεις.
Μετά πάει σε άλλον, κι είναι σαν να μην υπήρξες.
Πάω στο μπαρ.
-Θέλετε μπίρα; -Θέλω μία, φίλε.
Κάν' τες δύο.
-Πέρασες καλά απόψε; -Ναι.
Τι τρέχει;
Περνούσατε καλά με τη Λίλι.
Είναι καλή χορεύτρια.
Ζήλεψες;
Όχι, καθόλου. Γιατί;
Ήθελα να ζηλέψεις.
Είσαι η κοπέλα μου εξάλλου.
Πόσες κοπέλες είχες πριν τη Σάτσι;
Όχι πολλές.
Είχες πολλή δουλειά στον σκοτεινό θάλαμο του σχολείου;
Ναι.
Πότε έχασες την παρθενιά σου;
Ξέρεις...
Με τη Σάτσι.
Αλήθεια;
Καμία πριν;
Δεν μ' άρεσαν οι κοπέλες στην πόλη μου.
Αλήθεια;
Εσένα; Η πρώτη σου φορά;
Εμένα;
Η περίσταση δεν ήταν πολύ ρομαντική.
Ήμουν 14 ετών.
Πήγα να δω τη φίλη μου στο σπίτι της, αλλά...
δεν ήταν εκεί.
Είχε προπόνηση νέτμπολ.
Ο μπαμπάς της μου είπε
ότι είχε αποστακτήριο βότκας στον κήπο.
Πήγαμε και...
τη δοκιμάσαμε.
Αυτό ήταν.
Είχα τάση για εμετό μετά.
Μία-δυο εβδομάδες μετά.
Δεν...
χάρηκε πολύ, φυσικά, όταν του το είπα.
Η φίλη μου δεν ξανάρθε στο σχολείο.
Φαίνεται ότι εκείνος είχε πάει για κανό και πήγε πολύ μακριά.
Είπαν ότι είχε δυνατό ρεύμα.
Τον ξέβρασε η ακτή μερικά χιλιόμετρα πιο κάτω.
Και διαπίστωσα ότι το μωρό...
δεν ήταν αλήθεια.
Τον σκέφτεσαι ακόμα;
Κάθε μέρα της ζωής μου.
Χαίρεσαι που είναι νεκρός;
Μερικές φορές...
Είναι παλιό βιβλίο, μα έχει πολλά για την κουλτούρα του Σάντο.
Είναι πολύ όμορφο νησί,
αλλά δεν πάνε πολλοί πια εκεί.
Όλα καλά;
Ναι.
-Δείχνεις λίγο... -Είμαι εντελώς καλά.
Γεια.
Να πάρουμε εισιτήρια.
Σου πήρα ήδη ένα.
-Αλήθεια; -Ναι.
Έχεις σπυράκια.
Το ξέρω.
-Έχω κρέμα να βάλεις. -Όχι. Καλά είμαι.
Θα έρθει ο Τέιτζι;
Δεν νομίζω.
Δεν τον έχω δει απ' όταν πήγαμε στο κλαμπ.
Τρέχει κάτι;
Όχι. Απλώς είναι πολυάσχολος τελευταία
κι εγώ έχω τις μεταφράσεις
-για το ηλεκτρικό... -Να τος.
-Δεν περίμενα να έρθεις. -Γιατί όχι;
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Κι εγώ.
Γεια σου, Λίλι.
Γεια σου, Τέιτζι.
Πάμε μέσα!
Μάλλον είναι κρύα και γεμάτη αχινούς.
Και λοιπόν;
Έλα, Λούσι.
Εντάξει.
Λίλι, ήσουν νοσοκόμα στην Αμερική.
-Αυτή είναι δουλειά. -Ίσως.
Μου λείπει το νοσοκομείο. Είναι δύσκολα στο μπαρ.
Είναι καλή δουλειά, όπως στα νουντλς.
Μου δίνει όλο τον χρόνο να σκεφτώ.
Το σώμα μου κάνει μόνο του τη δουλειά.
Ναι. Είμαι χάλια μπαργούμαν.
Ώρες-ώρες νομίζω ότι οι πελάτες θα πηδήξουν και θα σερβίρουν οι ίδιοι.
Δεν σε περιτριγυρίζει θάνατος.
Λούσι.
Ναι.
Είναι μέρος της δουλειάς.
-Αλλά... -Αλλά τι;
Τρεις φορές έσωσα τη ζωή κάποιου,
οπότε σκέφτομαι αυτό κι όχι...
τον θάνατο.
Είναι το φουτόν μου.
Μ' αρέσει το χρώμα. Σε πειράζει;
Έλα να κάτσεις.
Ας κοιμηθεί ο Τέιτζι εδώ κι εσύ δίπλα μου.
Αυτό είναι παραδοσιακό ιαπωνικό πρωινό.
Θα προτιμούσα παραδοσιακά ιαπωνικά κορν φλέικς.
Άκουσα για το χρυσωρυχείο στην Αϊκάουα.
Θα ήταν ωραίο να πάμε.
Έχουν ρομποτικές κούκλες που δείχνουν πώς δούλευαν οι μεταλλωρύχοι.
Προτιμώ να δω ακτή και βράχους στο Σενκάκου.
Πάμε και στα δύο;
Πρωί στους βράχους και απόγευμα για χαλάρωση στο χρυσωρυχείο.
-Εντάξει. -Ωραία.
Δεν το πιστεύω αυτό που έκανες.
Νοστιμότατο.
Πολύ θρεπτικό.
-Συγγνώμη. -Τι;
Τι συνέβη;
Θέλω να γυρίσω.
Περίμενε, κάτσε.
-Έχεις πυρετό. Θα σε βάλω να ξαπλώσεις. -Όχι.
Είσαι καλά. Θα σε βάλω να ξαπλώσεις.
-Νιώθω απαίσια. -Το ξέρω.
Προσπάθησε να ξαπλώσεις. Όλα καλά.
Βάλε κάτω το κεφάλι.
Όλα θα πάνε καλά.
ΧΡΥΣΩΡΥΧΕΙΟ ΣΑΝΤΟ
Λούσι.
Να σε.
Με αφήσατε στον βράχο.
-Η μπλούζα σου. -Ευχαριστώ.
-Πήρες το σημείωμα; -Ποιο;
Σε πέτρα δίπλα στην μπλούζα, ότι ερχόμαστε εδώ.
Αν δεν ερχόσουν, θα επιστρέφαμε.
Όχι, δεν είδα κανένα σημείωμα.
Θα το πήρε ο αέρας.
Όλους μπορεί να μας πάρει ο αέρας στην άκρη του κόσμου.
Ακόμα νιώθεις άσχημα;
Μπορεί να έχεις ίωση ή να σε πείραξε το ψάρι.
-Έχω χάπια. -Δεν τα χρειάζομαι.
-Να βοηθήσω θέλω. -Είμαι σίγουρη.
Λούσι, παραλογίζεσαι.
Ξέρω τι νιώθω.
Κι αυτό που νιώθω δεν είναι σωστό. Καθόλου.
Λούσι.
-Ξεχαστήκαμε. -"Εμείς";
Τι λες;
Έλα μαζί μου.
Είναι σαν η φύση να σε παρηγορεί.
Ναι.
Μέρος γιατρειάς.
Το ελπίζω.
Μ' αρέσεις πολύ.
Λούσι.
Αντίο.
-Αντίο. -Αντίο.
Αντίο, Λίλι.
Εγώ το έκανα.
Σκότωσα τη Λίλι Μπρίτζις.
Πώς τη σκότωσες;
Πες μου! Πώς;
Της έσπασα το κεφάλι.
Με τι;
Με ένα τούβλο.
Είναι καλό που μιλάς τώρα.
Πες μου. Γιατί το έκανες;
Καλύτερα να μας δώσεις όσες περισσότερες πληροφορίες γίνεται.
Καλύτερα για εσάς.
Χρειάζεται μόνο να ξέρετε
ότι είμαι ένοχη.
Γεια, εδώ Λούσι Φλάι.
Δεν είμαι σπίτι. Αφήστε μήνυμα.
Λούσι, είσαι εκεί;
Σήκωσέ το.
Θέλω να σου μιλήσω.
Τηλεφώνησέ μου.
Λούσι, τι συμβαίνει;
-Είσαι άρρωστη; -Δεν νιώθω πολύ καλά.
Θα συνέλθω σε μια-δυο μέρες.
Σου έφερα αυτά.
Θέλεις να συζητήσουμε κάτι;
Όχι.
Τι να πω στη δουλειά;
Ό,τι θέλεις.
Θα παραιτηθώ.
Θα παραιτηθείς;
Λούσι, τι είναι αυτά που λες;
Φύγε, Νάτσουκο.
Ανησυχώ.
Φύγε, Νάτσουκο!
Μπορώ να περάσω;
Τα σκάτωσα. Συγγνώμη.
Τον αγαπάς;
Δεν ξέρω. Κάπως.
Με τρελαίνει, καταλαβαίνεις;
Εγώ σε κάλεσα στο Νησί Σάντο. Εγώ σας σύστησα.
Θύμωσες, και δεν είναι δικαιολογία,
μα ίσως υπάρχει σημαντικότερος λόγος
που δεν κατανοούμε.
Το είδες στο χέρι μου;
Ονειρεύτηκες ότι δεν ήταν γραφτό;
Ήταν ο μόνος που είδε ποτέ ποια ήμουν!
Συγγνώμη, Λούσι. Εντάξει;
Συγγνώμη!
Μπορώ να περάσω, σε παρακαλώ;
Νιώθω ότι θα συμβεί κάτι πολύ κακό.
Ήδη συνέβη.
Λουίσα Φλι.
Έλα μαζί μου.
Ήρθε το τεστ DNA.
Φαίνεται ότι η κοπέλα στο Τόκιο Μπέι
δεν ήταν η φίλη σου, τελικά.
Ποια ήταν;
Δεν ξέρουμε.
Αλλά...
ξέρουμε ότι δεν ήταν η Λίλι Μπρίτζις.
Αυτό καθιστά σοβαρά αμφίβολη την κατάθεσή σου.
Δολοφόνησες τη Λίλι Μπρίτζις;
Όχι.
Τότε, γιατί είπες ότι το έκανες;
Γιατί ήθελα να τη σκοτώσω.
Συνειδητοποιείς ότι το έγκλημα που ομολόγησες
τιμωρείται με θάνατο;
Δεν έχουμε καταφέρει να εντοπίσουμε τον κύριο Ματσούντα.
Ξέρεις πού είναι;
Πιστεύεις ότι είναι πιθανό
η Λίλι και ο Ματσούντα
να το έσκασαν μαζί;
Ναι.
Αυτό πιστεύω κι εγώ.
Από αυτήν τη στιγμή,
γίνεται υπόθεση αγνοουμένων.
Νομίζω θα προτιμούσα να ήταν νεκρή.
Λουίσα...
ο καθένας μας ζει στη δική του πραγματικότητα.
Ίσως, με κάποιον τρόπο,
νόμιζες πως σκότωσες τη Λίλι Μπρίτζις.
Αλλά εγώ ποτέ δεν το ένιωσα.
Έχεις ενοχή, αλλά είναι από κάτι πιο βαθύ.
Γιατί ήρθες στην Ιαπωνία;
Γιατί ρωτάτε;
Πες μου.
Ήταν ένα δέντρο.
Σκαρφάλωνα σε αυτό.
Μέχρι πάνω.
Μερικές φορές...
έπαιρνα βιβλίο και διάβαζα.
Μια μέρα...
ήρθαν τα αδέρφια μου.
Είχαν πάει ταξίδι για ψάρεμα με τους προσκόπους.
Ήμουν οκτώ ετών.
Περικύκλωσαν το δέντρο
και άρχισαν να πετούν κουκουνάρια και πέτρες.
Πάνω μου.
Τους είπα να σταματήσουν.
Ήταν μια κοφτερή κοτρόνα στο έδαφος.
Είδα τον αδερφό μου...
τον Μάρκους, να τη σηκώνει.
Κοιταχτήκαμε.
Και σήκωσε το χέρι του.
Μετά απλώς...
πήδηξα...
κατά πάνω του.
Ο Μάρκους έπεσε πίσω.
Το κεφάλι του τρυπήθηκε...
από ένα σκουριασμένο καρφί κολλημένο σε ξύλινη σανίδα.
Προσπάθησε να σηκωθεί με τη σανίδα καρφωμένη πάνω του.
Και...
με κοίταξε πάλι στα μάτια.
Πέθανε στο νοσοκομείο.
Η νοσοκόμα είπε "Δεν φταις".
Δεν ήξερα τι εννοούσε.
Έτσι απλώς είπα...
"Εντάξει. Ναι".
Από εκείνη τη στιγμή,
έκανα τρία χρόνια να ξαναμιλήσω.
Εύκολα αγνοείς τους σιωπηλούς ανθρώπους.
Αυτό έκανε κι η οικογένειά μου.
Οι γονείς μου διαλύθηκαν.
Ήξερα τι σκέφτονταν για μένα.
Οπότε...
σχεδίασα απόδραση.
Πώς;
Όταν ήμουν 11 ετών,
άρχισα να μαθαίνω ιαπωνικά.
Πολύ λυπητερή ιστορία.
Ναι.
Μα δεν σχετίζεται με αυτήν την υπόθεση.
Μπορώ να φύγω τώρα;
Υπόγραψε την ανάκληση.
ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΛΟΥΣΙ
Είναι εδώ ο αστυνόμος Καμεγιάμα;
Λυπάμαι. Δεν είναι εδώ αυτήν τη στιγμή.
Θα αφήσετε μήνυμα;
Όχι.
Δεν πειράζει.
Θα είναι εδώ αύριο το πρωί.
Ευχαριστώ.
Τέιτζι.
Γεια σου, Λούσι.
Σε περιμένω εδώ και δύο μέρες.
Ήξερα ότι θα έρθεις εδώ.
Ότι θα καταλάβαινες.
Ήμουν στην αστυνομία.
Τι τους είπες;
Για σένα;
Τίποτα.
Τότε...
υπάρχει ελπίδα.
Αστεία λέξη.
"Ελπίδα".
Μπορούμε να φύγουμε από δω.
Για τον Βορρά. Στο Τοκάιντο.
Ή στον Νότο. Στο Κιούσου.
Στη γενέτειρά μου, την Καγκοσίμα.
Πάντα ήθελα να πάω.
Θα φύγουμε αύριο.
Γιατί;
Έλα μαζί μου.
Σε παρακαλώ.
Πρέπει.
Τελείωσε.
Μπορώ να μπω;
Παρακαλώ.
Έφτιαξα ονιγκίρι. Θες;
Είμαι εντάξει. Ευχαριστώ.
-Σίγουρα; -Ναι.
Ανησυχώ για σένα.
Συγγνώμη.
Λάθος που μετακόμισα εδώ.
-Μην το λες αυτό. -Ήσουν πολύ ευγενική.
Μην τον πενθείς.
Ήρθε στην...
πόρτα μου εκείνη τη νύχτα, η Λίλι.
Μου ζήτησε να περάσει.
-Δεν την άφησα. -Όχι.
-Δεν φταις εσύ. -Φταίω.
Πίστεψέ με. Φταίω.
Ίσως.
Αλλά...
ίσως με έναν τρόπο...
σου έσωσε τη ζωή.
Ήταν κι άλλοι.
Ο αδερφός μου...
ο πατέρας της φίλης μου, η Γιαμαμότο-σαν.
Η Γιαμαμότο-σαν;
Βλέπω το πρόσωπό της όταν ανεβαίνω τις σκάλες.
Να σου πω κάτι;
Είχα γυαλίσει τις σκάλες δύο μέρες πριν.
Το κάνω μόνο μία φορά στα δύο χρόνια.
Ανησυχούσα μήπως γλιστρούσαν.
Μίλησα με τη Γιαμαμότο-σαν εκείνη τη μέρα.
Πήγα να την προειδοποιήσω.
Αλλά...
το θυμήθηκα όταν έκλεισα το τηλέφωνο.
Πάντα φορούσε...
πολύ μαλακές κάλτσες τάμπι.
Οπότε...
θα έλεγες ότι εγώ φταίω;