Kocham wieś.
Gabrielo, bardzo dobrze.
Dzisiejsze zadanie
to przyjąć na luzie nowe wyzwanie.
Dla ciebie, Gabby.
Jesteś wariatem.
DEAN POWODZENIA Z PREZENTACJĄ!
DO ZOBACZENIA WIECZOREM!
„Wygraj hotel.”
WYGRAJ HOTEL W NOWEJ ZELANDII KLIKNIJ
Możesz zostać właścicielem B&B
- w Nowej Zelandii. - Mówię: „hej,
nie zapłacę tego podatku”.
Cześć, chłopaki.
Macie przerwę? Jest dopiero 10.30.
Sprawdziłaś terminarz?
Przesunęli twoją prezentację o tydzień.
Chad, wypiłam potrójną kawę. Szaleję.
Jestem gotować sprzedawać 100% ekologiczne, zeroenergetyczne domy.
Kyle ma świetny pomysł, zaraz Skype-konferencja z zarządem...
Kyle’a ojciec to ważny inwestor. Mam związane ręce.
Ale mój projekt przyniesie oszczędności
- dla inwest... - Pogadamy za tydzień.
Tylko tak dalej, Diaz. Kocham twoją energię. Tak?
Cześć, tu Chad...
Chad i jego kumple totalnie trzymają się razem.
Nie odpuszczaj, Gabz. Będzie dobrze.
Umieram z głodu.
Możemy zamówić?
Moje asystentka już zamówiła.
Fajnie, dzięki.
Które wspaniałe węglowodany zastąpią mi uczucia?
Ta surówka z kapusty, którą kochasz.
Dziękujemy za chleb.
Nie zaimponuję szefowi
moimi wspaniałymi pomysłami,
ale może tobie...
Tak? Co masz na myśli?
Remont garderoby.
Nie spodziewałem się tego.
Nigdy nic u mnie nie zostawiasz.
Zmieńmy to.
Spójrz na to.
Dobra...
- Wyrzucimy wieszak. - Okej.
Zamiast tego cedrowa garderoba.
Najlepsza dla twoich wełnianych garniturów.
Remonty to śmierć dla miłości.
Śmierć!
Tak się kończy większość małżeństw.
I muszę w sobotę być w LA,
ale może w...
przyszły weekend?
Napa?
Stary hotel?
Brzmi nieźle.
Czasami Dean doprowadza mnie do szału.
Nie wiem, co mam zrobić.
Rozumiem.
Obrót. Pozycja na psa.
Głęboki oddech.
Zrobiłam mu miejsce w szafie.
Spanikował bardziej niż oślepiona sarna.
- Oczyśćcie umysł... - To zakłóca twoje chi.
...z plotek.
Przepraszam.
Drzewo, proszę.
Niezła poza.
Chcesz radę?
Niech zgadnę.
Współczucie. Miłość.
- Grypsy z koszulek do jogi? - Nie.
Ultimatum.
Zaręczyny albo do widzenia.
Tak Mike mi się oświadczył.
Wróćmy do pozycji siedzącej
i przygotujmy się cichutko...
do pozycji lotusu.
Ale wredna.
Nie chcę nic na siłę.
Co złego we wspólnych celach i marzeniach?
To tylko mrzonki.
Minęły ponad dwa lata.
Uwierz mi, kochana.
Czas na ultimatum.
Wiesz co?
Wszechświat da mi znak.
Zobaczymy.
Myślałam, że joga to relaks.
Byłby relaks, gdybyście przestały gadać.
- Co? - Ktoś zawołał ochronę?
Nie mogę wejść do środka.
Może kobieta da radę?
Dziwne.
Twitter szaleje.
Firma splajtowała. Inwestorzy się wycofali.
W tym stary Kyle'a.
- Skandal! - Dopiero dostałem tę robotę.
Hej, proszę z Paulem.
Tu Chad.
Dobrze, aż tylu kandydatów?
Tak, wysłałam życiorys.
Gdzie to jest?
W Syrii?
Tak, znam angielski i hiszpański.
Turecki?
Czemu mam obciąć włosy?
Wiem, że mam za wysokie kwalifikacje, ale nikt się nie dowie.
Rozumie pan?
Słucham?
Okej.
Dziś się nie udało.
Ale mamy jeszcze szansę.
Spotkasz się z Deanem
i przedstawisz mu ultimatum.
Przekujesz porażkę w sukces.
Kumasz, siora?
Może to znak?
Czas stanąć a na własnych nogach.
Tak. Waleczny duch.
Mogę pomóc?
Tak sobie myślę...
jeśli zamieszkamy razem, przejdę na home office,
poszukam własnych inwestorów,
stworzę absolutnie ekologiczne...
Czekaj...
Ja tylko...
Wróćmy do początku.
Zamieszkamy razem?
Randkujemy od dwóch lat.
Dla mnie to niezbyt długo.
Jest super, tak jak jest.
Słuchaj, Gabz...
wiesz, że cię kocham.
Ale w domu muszę mieć przestrzeń,
żeby się zrelaksować.
Możemy zostawić to, jak jest?
Jestem straszną idiotką.
Co?
Jeśli przerasta cię wspólna szafka,
co dopiero ja?
Odpadam.
Gabz, daj spokój.
Co się dzieje?
Dean.
Moja komórka.
Nowa Zelandia.
Nowe życie w Nowej Zelandii.
Prowadzisz hotel w idyllicznej...
FARMA BELLBIRD VALLEY
...okolicy w Nowej Zelandii.
Ile to kosztuje?
Nic.
Czterysta słów wyjaśnienia, dlaczego zasługujesz na ten skarb.
Niesamowite.
Za symboliczną opłatą
spełni się twoje marzenie...
OSTATNIA SZANSA!
...w Nowej Zelandii.
Ostatnia szansa.
DLACZEGO ZALEŻY CI NA TYM HOTELU?
„Wymarzyłam to sobie jako dziecko.
Pensjonat z wodną zjeżdżalnią
i własną lodziarnią.”
To brzmi nieźle.
„Ale takie marzenia umierają
kiedy dorośniesz i zaczniesz harować w kieracie.
Jestem gotowa na dach i cztery ściany, w których ja rządzę.
Jak mawia przysłowie,
kto ryzykuje, ten żyje.
Jestem gotowa zaryzykować.”
GRATULACJE! KLIKNIJ TU
Wygrałaś hotel!
Farmę Bellbird Valley
w malowniczej okolicy Beechwood Downs w Nowej Zelandii.
Mam własny pensjonat. To świetne,
ale nie wybieram się do Nowej Zelandii.
To nie byłby szalony pomysł,
ale przecież nie muszę być na miejscu.
Wykorzystam zyski, żeby opłacić moje projekty.
- Wrócę do normalnego życia. - Normalne życie, jasne.
Napędzanie się wściekłością i udawanie, że wszystko jest w okej.
Z Mike'm wszystko dobrze?
Mamy terapię o trzeciej.
Płacimy kupę kasy, żeby na siebie nawrzeszczeć.
Weź to.
Proszę.
Możesz sobie tutaj medytować.
Jesteś kochana.
Lot do Auckland to 13 godzin i jeszcze trzy w autobusie.
Trzymja kciuki.
Zapalę dla ciebie świeczkę na kursie medytacji.
SAN FRANCISCO, USA AUCKLAND, NOWA ZELANDIA
- Dzień dobry. - Gabriela Diaz.
Beechwood Downs?
Wskakuj, kochana.
Gdzie niby jest ta wioska?
O nie.
Tylko nie to.
Chociaż jedna kreska.
Proszę.
No dalej.
Proszę!
Jedna kreska!
Tak!
Nie!
Moje buty! Moje...
Moje ubrania!
Moje kosmetyki.
Masz prawko na ten pojazd?
- Przepraszam. - Powinnaś prowadzić to na smyczy.
Zapłacę za szkody.
Cóż, to...
nieźle wgniotło mi uta.
Tylko bez wulgaryzmów.
Ute to samochód przemysłowy.
Okej, Krokodylu Dundee.
To nie ten kraj.
Zgubiłaś się?
Wellington to kawał drogi stąd.
Czy to Beechwood Downs?
Miasto jest kilometr stąd.
A więc jestem we właściwym miejscu.
Czemu pytasz?
Nie wyglądasz na kogoś stąd.
Tu się raczej nosi buty robocze.
To są buty robocze.
Włoska skóra.
Może i tak, ale ta włoska skóra nie wytrzyma 10 minut na wygnajewie.
Wygna co?
Na wsi.
Proszę wybaczyć,
ja i moje...
niestosowne obuwie zamówimy teraz Lyft.
Mogę cię podwieźć.
Nie, dziękuję.
Zamówię sobie Lyft.
To taka taksówka.
Aha. Nic z tego, nie ma tu żadnego lyfta.
Ale oferuję podwózkę.
Przykro mi.
Nie jeżdżę z nieznajomymi.
Jak kierowcy z Lyft.
Świetnie, żegnam!
Miło cię poznać.
Tak. Chwilka...
Co?
...zapomniałaś tego.
Dziękuję.
Nie ma za co. Zawsze miło jest uratować kobietę.
Widzisz, mnie nie trzeba ratować.
Dzięki, mimo wszystko.
Pa.
Interesujące.
Tak!
Kia ora.
Prosto z autobusu?
To widać?
To oszołomione spojrzenie ma każdy, kto się wytrząsł w autokarze.
I mamy dziennie tylko jeden autobus.
Koniecznie muszę się napić kawy.
Krótka, długa, czy biała z pianką?
Nic nie zrozumiałam, ale poproszę którąś z tych.
Amerykanka, prawda?
Co tam słychać u Kardashianów?
Proszę nie słuchać mojego męża. Jest wścibski.
Tak daleko od domu, a taka elegancka?
Musi się za tym kryć intrygująca historia.
Daj spokój, Peter.
Proszę.
Coś jeszcze?
Gdzie znajdę Bellbird Valley Farm? Jestem nową właścicielką.
No dobrze.
Wszystko w porządku.
Na końcu ulicy skręć dwa razy w prawo, a potem w lewo.
- Ile płacę? - To na rachunek firmy.
Dzięki za kawę.
Cześć.
HOTEL BELLBIRD VALLEY FARM
Naprawić to.
Mój hotel!
Dobra.
Uroczy!
Co to za rudera?
Serio?
Bez jaj.
Halo?
- Zobaczyłaś ducha? - Kozła.
To Gilbert.
To gagatek. Uważa, że to jego hotel.
Chociaż według miejscowych w tym hotelu mieszka duch.
Co?
Charlotte Wadsworth.
Gabriela Diaz.
Zapraszam.
Słyszałam, że przyjechał nowy właściciel,
i to z samej Ameryki,
więc ścięłam kilka róż i przyszłam się przywitać.
Dziękuję.
Jestem właścicielką Tea Rose House, jedynego B&B w mieście.
A to nie jest B&B?
Teoretycznie tak, ale proszę się rozejrzeć.
No tak, zdjęcia z internetu zawsze kłamią.
To zdjęcia z czasów, gdy stara Mabel Browning prowadziła hotel.
Zmarła wieki temu, a dom popadł w ruinę.
Jej prawnuk zaaranżował tę farsę z konkursem „wygraj hotel”.
Wcisnął to miejsce niczego nieświadomej ofierze.
O, kuchnia.
Hej.
Nie wiesz, gdzie znajdę tego prawnuka.
Podobno jest w Danii. Powodzenia.
Masz duże doświadczenie w zarządzaniu historycznym hotelem?
Może nie w zarządzaniu,
ale lubię robić coś z niczego.
Jeśli zorientujesz się, że to coś spełzło na niczym,
proszę zadzwoń.
Może będę mogła pomóc.
Trafię do wyjścia.
Pa, Gabrielo.
Hej!
Co, do...?
No dobrze.
Świeczka dla mnie.
Nie!
Coś tu nie gra.
O nie!
Mój Boże!
Jedziesz złą stroną!
Przepraszam!
Przepraszam.
To prawdziwa piękność.
Słucham?
Niespotykane. To znaczy...
Mogę pomóc przywrócić temu dawną chwałę.
Dzięki, ale nie mam zamiaru odnawiać tego rupiecia.
To nie rupieć.
Owszem.
Zastąpię go nowoczesnym, działającym kranem.
Mogę?
- Został ręcznie wykonany z mosiądzu. - Super.
Już takich nie produkują.
Wystarczy mu nowa uszczelka.
Czemu mnie śledzisz?
Beechwood Downs to małe miasto.
Kto kogo śledzi?
Sprzątacz do trzeciego regału.
W porządku, Jo. Zajmę się tym.
Przepraszam.
Ostrożnie z tymi szufladami.
Umiem otworzyć szufladę... zazwyczaj.
- Chciałem powiedzieć... - Że wiesz wszystko lepiej?
Spokojnie, daj na luz.
Coś ci powiem, stary.
Straciłam pracę i chłopaka w jednym tygodniu.
Zjechałam pół świata, żeby zostać właścicielką studni bez dna.
Moja cierpliwość wisi na włosku,
więc sama zdecyduję,
kiedy wrzucę na luz, okej?
Okej, rozumiem.
Relaks na własnych warunkach.
Owszem.
Hej, wrzuć na luz.
Nie, niemożliwe.
Posłuchaj tego.
Annabelle nieźle namieszała w klubie książki.
Przyniosła galaretkę malinową,
co, jak się domyślasz, rozwścieczyło Sheilę.
Złapała swoją galaretkę i wybiegła...
Mam klientkę.
Zaczekaj.
Wszystko okej?
Niezdara ze mnie.
Jesteś pewnie tą Amerykanką, która odnowi Bellbird?
Jestem Norman.
Miło cię poznać, Norm. Mogę ci mówić Norm?
Wszytko byle nie tłuścioch.
Zabawne.
Problem ze starym kranem?
Znasz to powiedzenie:
„Każdy dobry interes zaczyna się od zepsutej rury”.
Mogę to dołożyć?
Wygląda, że ten hotel będzie sporym wyzwaniem.
Możesz polecić kogoś, kto się zna na remontach?
W rzeczy samej
najlepszy spec Wyspy Północna mieszka w naszym mieście.
Jake Taylor.
Super. Mogę dostać jego numer?
Hej Jack, jaki masz numer?
- Kto pyta? - Ona.
Nieprawda.
Pytałaś mnie o jego numer.
Tak, ale...
Po co ci on?
- Po nic. - Jest właścicielką Bellbird
i chce twój numer.
Wiesz co? Jednak nie potrzebuję pomocnika,
ale dziękuję.
Zatrzymaj resztę. Pa.
Bardzo dziwna.
Mówi na mnie Norm.
URZĄD GMINY BEECHWOOD
SAGE: TWOJE MIESZKANIE TO MOJA OAZA.
POWIEDZ MI ŻE WKRÓTCE WRACASZ!
Zaraz będę, kochana!
MOŻE ZOSTANĘ TU DŁUŻEJ
LODY SĄ W ZAMRAŻALNIKU! XO
Wszystko w porządku?
Cholera.
Zajmę się tym.
Hana, dziękuję.
Jestem wdzięczna.
I gotowe.
Nie było wcale trudno ich znaleźć:
Nie, ten jest w porządku.
Och, Hana.
Są wspaniałe.
Bellbird Valley Farm była kiedyś prawdziwą perłą.
Nikt nie miał lepszego hotelu niż stara Mabel Browning.
Zanim nie doszło do tragedii.
Tragedii?
Lepiej nie mówić o tych sprawach.
Potrzebuję ich.
Dziękuję.
Jeszcze jedna biała z pianką
i próbka naszego deseru.
Próbka czego?
Nieba w gębie.
Petera imbirowe ciasteczka.
Kocham ten dźwięk.
Niebo w gębie.
To mistrz wypieków.
Uniwersalny język miłości.
Podobno remontujesz Bellbird?
Ekscytujące!
Dużo rozmyślałam.
I być może... tylko być może,
Bellbird Valley Farm to moja szansa na ekologiczny, zeroenergetyczny
dom moich marzeń.
Tak!
Dziękuję, Alan.
Proszę?
Wystąpiłam o wizę dla przedsiębiorców.
- No i, tak! - Tak!
Będzie super ciężko.
- No i, tak! - Tak!
Wycisnę karty kredytowe do zera.
Ale najwyższa pora pokazać światu, co Gabriela Diaz naprawdę potrafi.
Tak!
Dzień dobry, panu!
Okej.
Zapomniałam tego.
Okej, Norm.
A więc, potrzebuję cztery rolki wełny konopnej
i paczkę...
solidnych płyt podłogowych z bambusu.
Musimy je sprowadzić z Australii.
To spory koszt.
Dam ci 90 dni zwłoki na rachunku.
Dziewięćdziesiąt dni?
Czemu?
Tak się u nas robi.
Poza tym...
dałaś mi ksywkę.
Norm.
Nigdy nie miałem przezwiska.
A zawsze chciałem.
Cóż, 90 dni to niezwykle wielkoduszny termin
i bardzo to doceniam, Norm.
Zapłacisz, kiedy Bellbird stanie na nogi.
Szczerze mówiąc,
jestem bardzo ciekaw, co z tego wyniknie.
Cóż, ja też.
Chłopaki, od dziś mówcie na mnie Norm.
Norm.
Norm!
Planowałam zostać tu góra tydzień, ale...
remont hotelu może potrwać nawet trzy miesiące.
Nawet cię nie widziałem przed wyjazdem.
Bo zerwaliśmy.
Tak, prawda.
Może umówmy się na razie,
że jesteśmy przyjaciółmi,
a jak wrócę to pogadamy?
- Co ty na to? - Słabo.
Gabz, wiesz jak bardzo cię...
To Dominique, moja kosmetyczka. Muszę odebrać. Oddzwonię.
Posłuchaj, Mabel.
Możesz sobie tutaj straszyć,
ale niech każda trzyma się swojej części domu, zgoda?
Biorę to za zgodę.
Gabriela Diaz!
Zastanawiałam się, kiedy wpadniesz.
Chyba poznałaś już wszystkich oprócz mnie.
Przepraszam, że kazałam ci czekać.
Jestem Shelly, właścicielka ogrodnictwa Shoots and Sprouts.
- Witaj. - Dziękuję.
Naprawdę sama wybrałaś się do Nowej Zelandii?
Oczywiście wierzę, że jesteś silna i niezależna.
Ale wiesz, tu się można poczuć jak na pustelni.
To głęboka... wieś.
Jest niesamowicie... spokojnie.
Tak, jestem tu sama.
Sama z wrednym kozłem i duchem z Bellbird.
Na szczęście z duchem się dogadałam.
Wyjaśniłam, że jestem świeżo po rozstaniu i potrzebuję azylu.
Ja jestem w poważnym związku z roślinami.
A ja randkuję z hotelem.
- Współczesne romanse są skomplikowane. - Bardzo.
Pomyślałam, że zacznę ten związek od czegoś prostego:
- od ogrodu! - Tak!
Koper i mięta, są smaczne i przyciągają pożyteczne owady.
Podoba mi się ten sposób myślenia.
Co powiesz na to? To drzewko kawakawa.
Lokalna roślina.
Maorysi wytwarzają z jej liści leki,
a owoce przyciągają kereru, to nasze dzikie gołębie.
Brzmi super.
Wezmę dwa.
Słyszałeś, mały?
Masz nowy dom!
Tutaj jesteś!
Gdzie jest mój specjalny nawóz?
To ty.
Podobno chcesz tu zostać i odnowić Bellbird.
Lokalne plotki są bardzo rzetelne.
I podobno odrzuciłaś ofertę pomocy Jake'a Taylora.
Czy wszyscy tu wiedzą wszystko o wszystkich?
Zgadłaś.
Musisz mi opowiedzieć, co nowego.
Wpadniesz na herbatę?
Jasne. Zobaczymy się u ciebie.
„Nazywam się Gabriela Diaz.
Zabiłeś mojego ojca. Przygotuj się na śmierć”.
Gilbert?
Cześć, Gilbert.
To tylko obroża!
Doskonale.
Bez jaj.
Gilbert.
Nie przepadam za tym kozłem.
Cześć, Norm.
Poproszę jeszcze jedną rzecz, na którą mnie nie stać.
Znowu ty.
Kogo tu mamy, nasze słoneczko.
Pracujesz tutaj?
Nie oficjalnie, ale pomagam Normanowi.
Do zlewu w kuchni
lepszy będzie płaski klucz 5/8.
Brakowało mi przemądrzałych facetów.
Nie, dzięki.
- Wezmę ten klucz. - Kto szuka klucza?
Ona, do zlewu w Bellbird.
Ten jest zły. Daj jej płaski 5/8.
- Mówiłem jej. - Potrzebujesz 5/8.
- Norman tam był. - 5/8!
Koniecznie go weź.
Ona nie słucha. Zmarnujesz pieniądze.
- Dość tego. - Aj.
Chętnie bym dołączyła do waszego kabaretu,
ale mam spotkanie w Tea Rose House. Proszę wybaczyć.
Dzięki. Uwielbiam cię. Pa.
Jest naprawdę trochę dziwna.
Charlotte!
Przepraszam.
Moje róże! Wyjedź stąd!
Moje róże!
Sytuacja opanowana!
To było takie zabawne.
Bardzo mi przykro z powodu róż. Odkupię je.
To była medalowa hybryda.
Nie da się jej odkupić.
Rozgość się.
Upiorne.
To wygląda jak gigantyczny dom dla starych lalek.
Cóż za miły komplement.
Pozwól, że ci to zabiorę.
Proszę usiądź.
Tylko przesadzę Lady Millicent do pana Pattona.
Goście kochają popołudniową herbatę, ale ja wolę coś mocniejszego.
Okej, czas na wino. To moja ulubiona pora dnia.
W każdej strefie czasowej.
Nie odbierzesz?
Och, zobaczę.
To tylko SMS od przyjaciela.
- Od Deana. - Od Deana.
Urocze imię.
Mój mąż jest dowódcą marynarki, obecnie na Antarktydzie.
Ciągle SMS-ujemy.
Współczesne listy miłosne.
Pewnie tęsknisz.
Czasami.
Opowiedz mi o postępach w remoncie.
Nie jest lekko.
Nie umiem nawet naprawić zlewu,
co dopiero mówić o ekologicznym hotelu zasilanym energią słoneczną.
Ja zaobserwowałam, że goście chcą uciec od technologii.
Poszukują tradycyjnego azylu.
Przejdę do sedna.
Od dziecka uwielbiałam Bellbird.
Prawnuk Mabel Browning obiecał mi je.
Zawsze marzyłam, żeby prowadzić oba hotele.
Moje malutkie imperium.
Ale on wymyślił,
że może pozbyć się domu
przez ten przekręt z konkursem
i zniszczył moje marzenie.
Teraz, kiedy zdałaś sobie sprawę,
ile w to trzeba włożyć pracy i pieniędzy...
Myślę, że przyjmiesz tę godziwą ofertę.
W domu na ciebie czekają.
Przyjmij pieniądze, pozbądź się kłopotu
i wracaj do swojego prawdziwego życia w Ameryce.
Mogę to przemyśleć?
Oczywiście.
Na zdrowie.
Zamordowałam jej róże.
Cóż, wypadki się zdarzają.
Mówi, że nie można ich odkupić, ale chcę spróbować.
Miło z twojej strony.
Muszę przygotować te zamówienia. Sekunda.
- Shell, skończył ci się mulcz. - Jake!
- Zgadnij, kto tu jest. - Kto?
Gabriela.
Była tam, przysięgam.
- Zaczekaj, zaraz wracam. - Dobra.
Cześć!
- Cześć. - Cześć.
Przed kim się chowasz?
SPECJALNY NAWÓZ
Ja...
czytam tabliczkę.
Bardzo pouczająca.
A więc, co słychać w Bellbird?
O czym plotkowaliście, zanim tu przyjechałam?
Wiesz co? Skończyły nam się tematy.
Twój przyjazd naprawdę ożywił tę społeczność.
Cieszę się, że mogłam się przysłużyć.
Twój mulcz czeka przed wejściem.
Dzięki, Shell. Do zobaczenia.
Miłej lektury.
Dziękuję.
Mam wrażenie, że najbardziej pożądany kawaler
w Beechwood Downs' zawiesił na tobie oko.
Aha. To wątpliwe.
Zawsze, kiedy się spotykamy, daję ciała.
Próbuję go unikać.
Znam Jake'a Taylora całe życie.
Jest kochany.
Jeśli to taki skarb,
czemu jest singlem? Ty go ie chcesz?
Kiedyś się w nim podkochiwałam, tak jak wszystkie,
ale Jake był w stałym związku.
Ukochana z liceum.
Zmarła trzy lata temu.
O nie, to straszne.
Od tej pory nikim się nie interesował.
Ale ten mały flircik pod nawozem zapowiada nowe zmiany.
- Ja? Nie, jestem pewna... - Halo!
Cześć, Corey! Zaraz podejdę.
Bez pośpiechu.
Zaczekam nawet cały dzień.
- Sorka, posprzątam... - Nie ma sprawy.
Przepraszam.
To doktor Harrison.
Nasz internista.
I mój super klient.
Widać, że cię lubi.
Co? Corey? Nie.
Po prostu kocha rośliny. Dlatego tu przychodzi
prawie codziennie, chociaż właściwie nie ma swojej ziemi.
No właśnie.
Jeśli jest zbyt nieśmiały, przejmij inicjatywę.
Nie, nie mogłabym...
- Hej. - Diaz.
- Chad? Co... - Dwa słowa.
Chińscy inwestorzy.
Otwieram własny interes.
Załapałaś się gdzieś?
Nie, jestem teraz w...
Zawsze podziwiałem twoją energię.
Mogę ci nagrać robotę. Bądź zwarta i gotowa, okej?
- Chad... - Muszę lecieć.
Po prostu się rozłą...
Nie wierzę.
- Cześć. - Cześć.
Wejdź.
- Dziś nieczynne? - Mamy wieczór rugby.
Wieczór rugby?
Alan przyniósł z biura telewizor.
Alan ma biuro?
Rozumiem!
Wezmę coś na wynos i spadam.
Nie, zostań.
Zrób sobie wolny wieczór z jedzeniem i winem.
Odmowa nie wchodzi w grę. Peter zawsze wygrywa.
Mamy komplet. Możemy cię gdzieś dosadzić?
Jasne, nie ma sprawy.
Nie możesz się ode mnie odczepić?
- Możesz sobie pomarzyć. - Udawaj, że mnie tu nie ma. Jak zwykle.
Mamy dziś kilka specjałów:
muszle z curry i kokosem,
gnocchi kūmara, kotlety jagnięce,
albo... zamówcie wszystko.
Wiesz ja...
zamówię tylko sałatę.
Sałata...
to nie prawdziwy posiłek.
W porządku. Co ty zamawiasz?
Wszystko, co wymieniłeś, brzmi nieźle.
A więc masz zamiar zamówić wszystko?
Skoro tak mówisz, tak będzie.
Lubię twoje podejście.
Niech tak będzie. Weźmiemy wszystko.
Dziękuję.
Jestem typowym mieszczuchem.
Tylko raz byłam tydzień na biwaku.
Padało, więc siedzieliśmy w aucie.
Od deszczyku się nie rozpuścisz.
Zresztą Nowa Zelandia
ma dar przekonywania do przyrody.
Mnie już przekonała.
Mimo ogłuszających cykad.
To ich pieśń godowa.
Dlatego wciąż są singlami.
Widzę, że nic nie smakowało.
Ka pai to kai. To znaczy „pyszne jedzenie”, prawda?
Nazwałaś moją matkę dziwką.
- Co? Nie chciałam... - Żartuję!
- Zawsze ten stary kawał? - Tak.
Dobraliście się.
Na zdrowie.
- Złapałaś wirusa? - Nie, wszystko okej.
- Ile płacę? - Ja stawiam.
Zapłacisz następnym razem.
Czemu sądzisz, że będzie następny raz?
Szpiegujesz mnie po całym mieście.
Tak sobie wmawiaj.
Ale dzięki.
Proszę bardzo.
Kobiety przodem.
A co z tobą?
Całe życie w Beechwood Downs?
Nie całe.
Przez rok mieszkałem w Londynie,
a potem studiowałem kilka lat w Australii.
Widzę, że prowincjonalny wsiok panią zaskoczył, prawda?
Nie, ja...
Wiesz co? Zamilknę, zanim coś palnę.
Ale tęskniłem za wsią.
Świeże powietrze, przestrzeń.
Słuchaj, ja...
Na zdrowie.
- Na pewno nie jesteś chora? - Nie jestem.
Mam się świetnie. Nigdy nie choruję.
Nie wierze, że zachorowałam.
Otwarte.
Doktor Corey z wizytą domową.
Puk-puk.
Skąd się dowiedzieliście?
Peter i Manaaki mówili, że coś złapałaś
i nie przyszłaś rano na rynek...
Czemu nie pijesz gorącej herbaty i czemu to nie stoi na kuchence?
Okazało się, że nie umiem naprawić kranu.
Szłam po wodę do wanny.
Dobra. Przybywam z odsieczą.
Otwórz usta i powiedź „a...”.
Tak myślałem.
Co myślałeś?
Zwykłe przeziębienie.
Masz osłabioną odporność.
Jedyne lekarstwo to płyny i odpoczynek.
Kia ora.
- Manaaki. - Och, kochana.
- Przeziębienie? - Raczej tak.
Wypij to.
Dobra.
To jest... Łał.
Zaordynowałem zupę Petera z curry i kūmarą.
- Ostre przyprawy wypędzą chorobę. - Ostre.
Więcej.
Dzień dobry.
Jake. Ilu was tu jeszcze przyjechało?
Zlew w kuchni jeszcze nie działa?
Ciekawe, skąd wiesz?
To coś dla ciebie do herbaty.
Lek na gardło od moich pszczół.
- Pszczół? - Tak.
- Bzyczących pszczół? - Tak.
Rzucę okiem na ten zlew.
Majaczę w gorączce.
Jake, czekaj.
Wy wszyscy...
Jestem nieźle spłukana.
Kochana, to nie to.
To nie oficjalne zlecenie.
Jesteśmy tu, bo się kumplujemy.
Tutaj jesteś naszą whānau.
Jedną z nas.
A my troszczymy się o siebie.
Weź to.
A teraz marsz do łóżka, młoda damo.
Chodź.
Jest słodki, kiedy próbuje być surowy.
Jake.
To było pyszne.
Tino pai.
Kia ora.
- Dobrze powiedziałam? - Tak.
Okej.
To było urocze.
Gabriela! Kupisz ode mnie los?
Niech zobaczę.
Masz rozmienić 20?
Nie mam,
ale to na szlachetny cel. Proszę bardzo.
- Dzięki. - Nie ma za co. Hej...
zastanowiłaś się nad moją ofertą?
Rozmawiałam z mężem. Możemy przelać pieniądze.
Charlotte, ja...
nie wchodzę w to.
Słucham?
Nie jestem gotowa zrezygnować z marzeń. Jeszcze nie teraz.
Możemy pozostać przyjaciółkami?
Nie przejmuj się.
Przepraszam.
Tak czy nie?
Dawaj.
Co jest, Tim? Trenowałem cię przez cztery lata.
Czego cię nauczyli na tym wypasionym uniwerku?
A oto nasza Amerykanka. Chcesz sprawdzić swoje zdolności?
Chcę tylko podziękować za naprawę zlewu i okna, Jake.
Tutaj mówią mi dowódca Taylor.
Jestem strażakiem?
Ochotnicza straż, jak wszyscy.
Dobra, dowódco Tylor.
Chciałam pogadać o mojej ofercie.
Ofercie?
Jak widzisz, jestem trochę zajęty,
ale jeśli wpłacisz datek, może znajdę chwilkę.
Jeśli nie, sprawdzę terminy na przyszły tydzień.
Za tydzień? Chyba szukasz guza.
Od ciebie?
Laska, która nie ogarnia sprzęgła...
Nieźle.
Gdzie się tego nauczyłaś?
W szkole byłam miotaczką softbola.
Jesteś pełna niespodzianek.
Jeśli to była niespodzianka,
mam lepszą.
Co powiesz na współpracę przy remoncie Bellbird?
Dziękuję.
Dzięki.
Czemu zmieniłaś zdanie?
Widzę różnicę między kimś, kto uważa, że jestem nierozgarnięta
i kimś, kto ma coś do zaoferowania.
No, dawaj. Powiedz to.
- Co? - A nie mówiłem.
Tak. Nie...
Zrozumiałem, że nie dajesz sobie rozkazywać.
Poza tym...
nasza współpraca nie zaczęła się najlepiej.
Czekaj.. A więc będzie współpraca?
Tak.
Jak ta współpraca ma wyglądać?
Zależy od twoich planów.
Zostajesz tutaj?
Wracasz do San Francisco, jak Bellbird stanie na nogi?
Cóż, wrócę do normalnego życia.
Normalne życie. Rozumiem.
Dobra, dzielimy pracę pół na pół,
koszty pół na pół
i zyski ze sprzedaży pół na pół .
Zgoda.
Brzmi nieźle, partnerze.
Partnerze.
Nie możesz wyrzucić tego pieca.
To nie Domek na prerii. Potrzebujemy nową kuchnię.
To jest dzieło sztuki, królewno.
Irlandzki piec Waterford Stanley.
Prawie 400 kilo stali.
Czterysta coś tam. Nie znam się na systemie metrycznym.
To jest jak twój zlew. Jeśli nie działa,
można go naprawić.
Pracuj z tym, co tu zastałaś. Nie dotykaj...
Świetnie.
Widzisz? Nie działa.
Łał.
Kominek to rzemieślnicze arcydzieło.
Nawet drewno opowiada historię.
Historię, która mówi „stwarzam zagrożenie pożarowe”.
Czas zmodernizować to...
Jak dotąd idzie jak po maśle.
Nie wiem, czy się zakochają, czy pozabijają.
Może jedno i drugie? Ekscytujące.
Panele słoneczne?
To zabije cały urok.
Tylko pomyśl.
Cudowne słońce.
Tak.
Chcę wypełnić hotel tym ciepłem i energią słońca.
Co ma większy urok niż to?
Walenie młotem to nowy wellness.
Niezła terapia. Dobra robota.
Zaczekaj!
Co?
To wygląda...
jak stare listy.
Najwyraźniej listy miłosne.
Ale co one robią w ścianie?
Prastary zwyczaj.
Zakopywanie i ukrywanie rzeczy w obrębie domostwa.
A więc...
oświeć mnie.
Dobrze.
Cóż, to tradycja zamurowywania.
Starożytni Egipcjanie
grzebali artefakty w piramidach ze zwłokami faraonów.
Dla niektórych to zabobony,
dla innych talizman.
Dla mnie to nić...
wiążąca nas z przeszłością.
Domy...
Domy pamiętają każdego mieszkańca.
Co?
Rozmazałeś się.
Nie prawda.
Owszem.
Ckliwie.
Nie jestem ckliwy.
Owszem.
Potrzebujesz chwilę? Mogę przynieść chusteczki.
Nabijasz się, prawda?
Trochę.
Uważasz zaglądanie do tych listów za niedyskretne?
Widzę, że ktoś też się wzrusza zakurzoną historią.
LED są 80% wydajniejsze niż zwykłe żarówki.
Wdechowo.
Wiszę, że już załapałaś slang.
Staram się.
Jeszcze coś.
Kiedy odnowimy zlew i blaty...
Tak?
...możemy znowu zamontować...
to?
A co z twoim nowym, eleganckim kranem?
Da się w pięć minuty wymienić na tego przystojniaka.
Stary...
Naprawdę kochasz swoje krany.
Gdzie mój nawóz? Przeszukałam zaplecze.
Charlotte.
Wyprzedany, ale złożę ekspresowe zamówienie.
Co? Specjalnie go sprowadzam. Kto inny to kupuje?
Znamy się od przedszkola.
Urodziłyśmy się i wyrosłyśmy tutaj.
Gabriela jest obca, a ty temu intruzowi...
Oddajesz jej mój nawóz?
To markowy gnój, skarbie.
Wystarczy dla wszystkich.
Jak dwa gołąbki.
- Myślałam, że ma faceta w Stanach. - Deana?
Nie, rozstali się.
Co prawda są w kontakcie i może jej
trochę go brakuje, ale nie sądzę...
Co?
Nie! Znam to spojrzenie, Charlotte.
Nie próbuj się mieszać.
- Ja? - Ty.
Nigdy w życiu.
Powoli coś z tego będzie.
Te płytki są idealne.
Pochodzą z tego samego okresu.
Zamówiłem je na platformie z antykami.
Ogarniasz nowoczesne technologie.
Będą z ciebie jeszcze ludzie.
Pomożesz mi z fugami?
Nie wiem, jak to wygładzić.
- Jak... - Pokażę ci... Tak...
W tę stronę.
I po prostu... Widzisz?
Tak.
Właśnie tak.
Masz rację.
Jest piękna.
Nawet bardzo.
Co to?
Recykling ścieków.
Oczyszcza i używa wodę ze zmywarki
do nawodnienia ogrodu.
Obrzydliwe.
Nie chcesz, żeby twoje warzywa piły czystą wodę?
W tym sęk.
To urządzenie oczyszcza...
Nabierasz mnie, prawda?
Łatwy cel.
Recykling ścieków.
Wchodzę w to.
Ja też. Bierzemy to.
Gilbertowi też się podoba.
Gilbert!
Dokąd jedziemy?
Do mnie. Potrzebujemy narzędzi. To 10 minut drogi.
...pobierając w ulu próbki.
Są dwa sposoby...
Co to takiego?
„Brzęczysko”. Audycja dla pszczelarzy. Bardzo ciekawa.
Mnóstwo informacji.
Mogę zmienić... Zmieniam.
Mój Boże.
Możesz wyłączyć.
Ty decydujesz.
To twój wóz.
Nie znalazłam nic lepszego.
Zbytnio nie szukałaś.
Świetny kawałek. Podoba mi się.
- To moja muza. - Twoja muza?
- Tak! - Myślałem, że jej nie cierpisz.
Dobra.
Cóż...
Jesteśmy na miejscu.
Łał.
Tu jest super.
Moja babcia to zbudowała w latach 60.
Trochę mi ją przypominasz.
Naprawdę?
Przez mój pionierski duch?
Bo jesteś tak samo nieznośna. Chodź.
Witaj w domu.
Przytulnie.
Wypychasz zwierzaki?
Czy to... wypchany opos?
Mam się zacząć martwić o ciebie, Jake?
Babcia miała jednego wroga: oposy.
Ten gość wyżarł jej wszystkie awokado, a więc...
Złapała go i zemściła się.
Naprawdę nieźle to urządziłeś.
Wprowadziłem się tu po śmierci Megan.
W porządku. Jestem pewien, że ktoś w mieście już ci wyklepał.
Prawda.
Tak.
Megan...
nie przepadała za życiem na wsi. To było...
Czuła się tu zbyt odludnie.
Wynajmowaliśmy mieszkanie w mieście.
Ale po jej śmierci...
wróciłem tu.
Chciałem trochę pobyć sam.
Strasznie mi przykro.
Mi też.
Czasem wszechświat ma swoje własne plany.
To prawda.
W każdym razie... Jestem tu.
- Do roboty. - Jasne.
Kiedy mówiłaś o panelach, wyobrażałem je sobie wielkie i szpetne.
Całe szczęście, że technika wciąż idzie do przodu.
Te panele zasilą hotel,
nie psując jego uroku.
Przyznaję, to fajna sprawa.
Co to było?
Przyznajesz, że się myliłeś?
Uprzejma aprobata to nie przyznanie do pomyłki.
Tylko spokojnie.
Zadzwonię do Normana,
żeby wywiózł z chłopakami ten szmelc.
Jakbyś nie wiedział, teraz to jest Norm.
Jasne, że tak.
Przywyknij.
Nic ci nie jest?
Tam była...
Tam... Tam była żmija.
Żmija?
Mówisz o tej żmii?
Ciekawostka o Nowej Zelandii,
nie ma tu żmij.
No tak.
Dzięki, że mnie złapałeś.
Polecam się.
Obejrzę tę poręcz.
Jasne.
Myślałem, że się kumplujemy.
Hej!
Precz z łapami.
To strefa mojej artystycznej ekspresji. Zrozumiano?
Dobra, śmiało.
Pokaż, co potrafisz, Picasso.
Dzięki.
Wiesz co?
Co myślisz? Dosyć na dzisiaj?
Myślę, że zasłużyliśmy na piwo.
Zgaszam się. Dzięki.
Łał.
- Hej. - Hej.
Proszę.
- Zdrówko. - Zdrówko.
A więc...
to miejsce...
- twój dom... . Tak?
Skąd ta słabość do starych domów?
To jakaś twoja pasja?
Już od szczeniaka zawsze majstrowałem.
Lubiłem tworzyć coś z niczego.
Kiedy...
Megan odeszła i skończyłem remont domu babci, ja...
Zrozumiałem, że kocham naprawiać zepsute rzeczy.
Domy, które inni chcieli zburzyć.
To ciężka orka, ale...
czuję się przez to mniej...
Mniej nieszczęśliwy?
Tak.
Coś w tym rodzaju.
Śmiało.
Twoja kolej na zwierzenia.
Więc dobrze.
Jak pewnie sam się domyśliłeś,
niezbyt mi się wiodło w San Francisco.
Miałam doła, to znaczy...
całymi dniami leżałam w piżamie na kanapie,
zajadając smutki lodami i czekoladą,
i pijąc zbyt dużo wina.
Potem wygrałam w konkursie hotel.
I jak to mówisz, zaczęła się ciężka orka.
Nie, poważnie.
Przywiązałam się do tego miejsca. Będzie mi go brakować.
Wiesz co?
Widzę, że Nowa Zelandia jeszcze cię nie przekonała, żeby tu zostać,
ale się tym zajmiemy. Zarządzam jutro wakacje.
- Aha. - Dzień wolny od pracy.
U was tego nie ma, prawda?
Jest, ale nikt nie bierze naprawdę urlopu.
Wiesz, parcie na karierę i te sprawy.
Przyjadę po ciebie rano. Włóż kostium.
- Pływacki? - Tak.
I prawdziwe buty, nie te modne botki.
Takie do chodzenia.
A więc, Jake zaprosił cię na randkę?
Nie jestem pewna, będziemy wędrować.
Cokolwiek to znaczy.
A co u ciebie?
Jak sprawy z doktorkiem?
Przyjęłam twoją rade i chciałam się z nim umówić,
ale mnie uprzedził.
Szczegóły!
Natychmiast!
Zabiera mnie jutro do tego klubu bluesowego kilka wiosek dalej.
Mam dobre przeczucia.
Ale to dziwne uczucie, że miałam go cały czas pod samym nosem.
- Dlatego go nie zauważałaś. - Lepiej przestańmy o tym mówić,
bo jeszcze zapeszę.
Zgodziłam się poprowadzić przygotowania do obchodów dożynkowych w Beechwood.
Proszę, bądź ze mną w komitecie.
Ach, jasne.
Oczywiście. Już cię tutaj nie będzie.
Do tej pory hotel będzie gotowy.
To zabawne.
Im częściej myślę o wyjeździe, tym bardziej chcę tu zostać.
Proszę, byłabym szczęśliwa, gdybyś została.
Jak wszyscy tutaj.
Wiem, to by nie był – Charlotte.
Tak. Chyba stanęłam na drodze jej marzeniu o imperium B&B.
Ona miewa swoje humory, ale to Charlotte. W końcu jej przejdzie.
Te są super!
Do kompletu potrzebujesz jeszcze fajne okulary.
Chodź ze mną.
Są tam.
Te ciuchy są przezabawne.
Wyobraź sobie, jak wyglądasz w tym.
Pokaż te.
Widzisz? Niektóre są słodkie.
Pokaż. O mój Boże.
Chyba muszę je mieć.
DEAN ZADZWOŃ TĘSKNIĘ
PROSZĘ ODDZWOŃ. MOŻEMY ZACZĄĆ OD POCZĄTKU?
Uwielbiam te.
Tak, musisz je mieć.
Obejrzę jeszcze inne.
Co powiesz na...? Tak, jasne.
PRZESTAŃ PISAĆ SMS-Y
JEŚLI MNIE KOCHASZ, PRZYLEĆ DO NZ I NAMÓW MNIE DO POWROTU.
Może weź obie pary?
- Dobra. - Super.
O tak Te są przeurocze.
Są niesamowite!
Poważnie?
Uwaga, rekin!
- To centymetr wody. - Nie rób tego.
Jak rekin by się zmieścił w centymetrze wody?
- Przestraszyłeś mnie. - Nie wierzę, że się nabrałaś.
Jakim cudem to jest to samo miejsce?
Bo to Nowa Zelandia.
Teraz...
otwórz oczy.
Spójrz na to.
Nieźle.
Tu jest niesamowicie.
Wiedziałem, że ci się spodoba.
Chodź. Tędy.
Ponieważ twój jedyny biwak był kompletną porażką,
zabiorę cię na dziki piknik.
Zobacz, co mamy w chłodkoszu.
Że co? W chłodkoszu?
Czasem myślę, że wymyślasz te zabawne nazwy, żeby ze mnie zakpić.
Nie wymyślam.
Gotowa na to?
Zaczynaj.
Sznytka z vegamite.
- Pycha. - Tylko spójrz na nią.
Owsiane ciasteczka.
Niewiarygodne.
Lemoniada L&P.
Jasne.
- Ostatnie, ale nie najgorsze... - Pokaż.
Lody waniliowe z karmelem.
Przejdźmy od razu do tego, co dobre.
Dobrze, podoba mi się twoja wizja pikniku.
Fajnie. Ja też coś przyniosłam.
Listy miłosne.
Podobno nie chciałaś być niedyskretna.
Może duch Mabel Browning mnie za to ukaże,
ale mam przeczucie, że warto zaryzykować.
Okej.
Zaryzykujmy wspólnie.
„Dwunasty września, 1916.
Wysyłają naszą jednostkę na front.
Jesteśmy wszyscy dobrej myśli.
Chcę, żebyś była ze mnie dumna, Świetliku.
Chcę zachować ducha w walce, a ciebie w sercu,
abym znalazł odwagę, by robić to, co konieczne.
Kocham cię, twój Lew”.
„Pierwszy maja, 1917.
Mój dzielny Lwie,
moja matka naciska, żebym przyjęła oświadczyny pastora Williamsa,
ale ja go nie kocham.
Nic nie zachwieje moim oddaniem dla ciebie.
Kocham i modlę się za ciebie, twój Świetlik”.
„Dwudziesty października, 1917.
Minęły już wieki w okopach i żadnej nadziei na horyzoncie.
Uwielbiam twoje listy
i noszę ja na sercu.
Jedyne światło w najciemniejszych chwilach to wspomnienie twojej twarzy.
Na zawsze twój, Lew”.
„Czwarty grudnia, 1918.
Dzielny Lwie,
od twojego ostatniego listu mięły miesiące.
Pytałam o ciebie w Korpusie Ekspedycyjnym,
ale nie wiedzą, czy ktoś przeżył.
Modlę się bez przerwy o twoje bezpieczeństwo.
Niech promyk światła prowadzi cię przez ciemności.
Wracaj do domu. Kocham i modlę się za ciebie, Świetlik”.
- Gdzie jest następny? - To wszystko.
To nie może być ostatni list. Jake...
Czy wrócił z wojny?
A ona, czy spławiła pastora Williamsa?
Jak one trafiły za ścianę?
Nie używali prawdziwych imion.
Przysłano je na adres hotelu.
Farma od wieków należała do Browningów.
Możemy odszukać dokumenty, ale...
listy mogły należeć do gościa.
Wolę nie wiedzieć i wierzyć, że skończyło się jak w bajce.
Pod koniec Pierwszej Wojny panował ogromy chaos.
To prawdopodobne, że wrócił.
Doceniam twój optymizm.
Nie ma sprawy.
Wiesz, remontując ten hotel...
razem z tobą...
czuję się szczęśliwa.
Ja...
Ja też jestem szczęśliwy.
Od bardzo dawna tak się nie czułem.
Nie spodziewałam się tego.
Czyżby?
Chodźmy popływać.
Teraz?
- Tak. - Po tym...
- Nie. - No chodź.
O Boże!
Wygram!
Wygrałam!
Wygrałam z tobą.
- Nie. - Tak!
Wejdziesz... na piwo?
Nie musisz mnie namawiać. Chętnie.
Przepraszam.
Muszę odebrać.
Cześć, Chad.
Diaz, wiesz co?
Zdobyłeś fundusze?
Miałaś spytać „co”, i wtedy bym ci to powiedział.
Pamiętasz swój ukochany recykling ścieków?
Chińskim inwestorom też się spodobał.
Zajmiesz się tym projektem!
Dam ci funkcję wiceprezesa. Pełen pakiet.
Ruszamy za dwa tygodnie, okej?
Poważnie?
Chad, jestem w Nowej Zelandii.
Remontuję stary pensjonat.
Dobra, dokończ swój przytułek dla Hobbitów i wskakuj w samolot.
Muszę to przemyśleć.
Dobra, masz 72 godziny, Diaz,
inaczej składam ofertę Kyle'owi.
- Co? - Chyba nie chcesz
pracować z tym dupkiem?
Zgoda, to dupek, ale...
proponuje mi fantastyczną robotę.
A więc...
To koniec?
Wracasz do Ameryki, do...
kieratu w jakiejś bezdusznej korporacji?
Pamiętaj, że mam tylko tymczasową wizę. Nie planowałam tu zostać.
Umówiliśmy się pół na pół. Remontujemy i sprzedajemy.
Miałem nadzieję, że odkryjesz tu coś nowego.
Coś o sobie samej. Może coś...
Ale tobie chodzi tylko o kasę, prawda?
To bezduszne.
Nazywasz mnie bezduszną?
Ty otoczyłeś się murem i nic cię nie obchodzi.
Wiesz co mnie obchodzi?
Remont hotelu.
Skończymy to jak najszybciej.
Wychodzisz, bo wiesz, że mam rację.
CZASAMI JESTEM
ZBYT OSTRA...
POWIEDZIAŁEM...
RZECZY, KTÓRYCH NAPRAWDĘ NIE MYŚLĘ...
To był ostatni.
Tak, Bellbird jest gotowe.
Do zobaczenia na prezentacji?
Absolutnie..
Im szybciej to sprzedamy, tym lepiej.
Tak myślałem.
Miejsce tych listów jest tutaj.
Twoje też, Mabel.
Pilnuj ich.
Uważasz, że robię wielki błąd, prawda?
SELFIKI Z GILBERTEM
Burgery jagnięce z ziołowym aioli.
Fenkuły i mięta prosto z ogrodu Bellbird Valley Farm.
- Cudownie. - Dziękuję.
Dobra robota.
Wielkie dzięki.
Cześć, Gabrielo.
- Norm. - Świetna robota.
Twoja zasługa. Dziękuje.
Nie obrazisz się, jeśli włączymy mecz?
Gratuluję, skarbie!
- Wygląda fantastycznie. - Dziękuję.
Shelley nie przestaje mówić o tym, co zrobiłaś.
Ja po prostu nie przestaję mówić.
Uwielbiam to w tobie.
Dobra, powiesz mi szczerze, jak się masz.
No wiesz, robię dobrą minę.
Jest tam.
Zaraz wracam.
Powodzenia.
Dzięki, stary
- Cześć. - Cześć.
Wielki dzień.
Tak.
Chciałbym o coś spytać...
Co się stało z tymi listami?
Włożyłam je z powrotem.
Żeby przyniosły temu miejscu szczęście.
Podoba mi się.
Stworzyliśmy coś wyjątkowego, prawda?
Tak sądzę.
- Jake, chcę z tobą poroz... - Gabz!
Dean?
Niespodzianka, mała.
Łał.
Bardzo tęskniłem.
Co tu robisz?
A jak myślisz? Chcę ci pomóc.
Niesamowite, co zrobiłaś z tym hotelem.
- To twój budowlaniec? - Budowlaniec?
Budowlaniec?
Od razu widać, że budowlaniec.
Nie...
Jake, to jest Dean.
Miło cię poznać.
Siema, stary.
To nie budowlaniec, a mój partner biznesowy.
Jasne.
Tak.
Mamy umowę pół na pół.
Jak w tym programie „Domy z potencjałem"?
Słyszę znowu amerykański akcent?
To jakaś inwazja jankesów?
Jestem Charlotte Wadsworth.
Musisz być chłopakiem Gabrieli.
Chłopakiem?
- Właśnie przyleciałem. - Nie.
Jakie to urocze.
Przyjechał zabrać naszą małą...
Gabusię do domu.
Będziemy za nią tęsknić!
Pewnie macie sobie mnóstwo do powiedzenia.
Jack może mnie oprowadzić po hotelu.
Może nie jestem milionerką, ale na pewno się dogadamy.
Obawiam się, że masz konkurencję.
Słucham?
Przywiozłem ci prezent.
Olive!
- Mam dla ciebie kupca. - Co?
Co takiego?
Pracuję ze specem od nieruchomości.
Wykonał kilka telefonów i voilà.
- Wspaniale. - Olive Flyger.
Z Melbourne Land Holdings.
Melbourne? Kangury?
To Gabriela Diaz, o której ci mówiłem,
- i budowlaniec, Jack. - Jake.
Melbourne Land Holdings posiada wielką sieć B&B w Australii.
Chcemy rozszerzyć ofertę o Nową Zelandię.
- B&B nie mogą być sieciówkami. - Chodźmy do środka.
- Chodźmy. - Dobry pomysł.
To jakiś koszmar!
Jake.
Nie zapraszałam tu Deana.
To nie moja sprawa...
partnerze.
Mamy przyjemność przedstawić nowe wcielenie Bellbird.
Zeroenergetyczne B&B.
Zasila je solarny kwiat Gabrieli.
Cały dzień obraca się magazynując energię słoneczną.
Proszę spojrzeć.
Całą elektrykę kontroluje jeden tablet.
Od oświetlenia przez klimatyzację,
do automatycznej blokady drzwi, steruje się tym.
Współpracuje z telefonem.
Oto powiew nowoczesności. Brawo.
Wejdźmy do środka.
To tylko ochrona przed oposami i innymi szkodnikami.
Idealny.
W środku jest jeszcze lepiej.
Zapraszam.
Przepraszam.
Pardon.
Witamy w kuchni.
To wysoce energooszczędny model lodówko-zamrażarki.
Zmywarka zużywa jednorazowo tylko 15 litrów wody,
zamiast 50 litrów.
Zdumiewające.
Zdumiewający jest pomysł Gabrieli na wykorzystanie ścieków.
Urządzenie podlewa wodą ze zmywarki ogród.
Czasami podlewa też Gilberta.
Kim jest Gilbert?
To nasz kozioł.
Bardzo dowcipne. Hej, mała,
czy to nie maszynka do lodów?
Model przyjazny dla środowiska.
Spełnienie marzeń mojego dzieciństwa.
Kocham lody.
Fascynujące. Wszyscy kochamy lody.
Prawdziwą wizytówką B&B są pokoje.
- Obejrzyjmy pokoje. - Jasne.
To nasza pokazowa sypialnia.
Pomalowana ekologiczną farbą.
Można ją nawet jeść.
Lepiej nie.
Nie ma telewizora?
Mamy super szybki internet
i iPady dla gości do streamingu.
Chociaż...
po co telewizor przy tym widoku?
Na pewno można dokupić telewizory.
Można.
Salon.
To zabytkowy kominek.
Ręcznie rzeźbione drewno i stare kafle.
Chciałam go wymienić na kominek gazowy,
ale Jake przekonał mnie, żeby odrestaurować ten skarb.
Uświadomił mi, że nawet jeśli coś jest popsute,
nie należy tego wyrzucać.
Tak to działa w Nowej Zelandii:
należy naprawiać, a nie wyrzucać
i doceniać to, co warto ocalić.
Hotel zawdzięcza Gabrieli, że zachowała jego duszę.
Brzmi jak owoc miłości.
To miejsce ma swoją historię.
Uważam, że jest doskonałe.
Mam pełnomocnictwo do złożenia natychmiastowej oferty.
Jutro możemy iść do banku
i podpisać dokumenty. Ale...
co powiecie...
na to?
- O kurde! Otwórzmy szampana! - Zaczekaj.
Musze to omówić z Jake'm.
Co tu omawiać?
Co o tym myślisz?
Cóż...
Jak mówiłaś, nasza umowa to remont i sprzedaż.
Przyjmujemy ofertę?
Hej.
- Ta niepewność nas zabija. - Dean.
- To oczywista sprawa. - Podpisujemy.
Tak!
Gratuluję.
Gratulacje, mała!
Jake.
Jake!
Jake, dokąd idziesz?
Hotel sprzedany. Skończyłem tutaj.
Daj spokój.
Bez kitu.
- Czemu pozwalasz jej odejść? - Chyba sama tego chce.
Czyżby?
Bo mi się zdaje...
że nie powiedziałeś jej, co czujesz.
To prawda.
- To Tea Rose House. - Zbiórka.
Ruszamy.
Odpal wóz.
- Gdzie jest Charlotte? - W środku.
Peter, co się dzieje?
Jednostka, ruszamy.
- Przygotować sprzęt. - Tak jest.
- Wstępne ustalenia? - Szefie.
Wszyscy ewakuowani?
Prawie. Jednego nie znalazłem.
- To pan Patton. - Przejmij tu.
Halo!
Czy ktoś jest na górze?
Zrobić przejście.
Z drogi. Samochód.
Nie!
To niebezpieczne!
- Muszę tu wejść. - Charlotte!
Charlotte!
Charlotte.
Należały do mojej mamy!
Musimy stąd uciekać. Przykro mi.
Trzymajcie ją.
Szefie, słyszysz mnie?
Gdzie jest Jake?
Jake, odbiór.
Słyszysz mnie?
Spójrz.
Cieszę się, że wszyscy są bezpieczni.
- Dzwoniłaś do Jake'a? - Nie rozmawiałam z nim.
Spotkamy się z Olive po południu.
Daj znać, jak poszło.
Dobrze.
Dziękuję za wszystko, Shelley.
Dasz radę. Wpadnij, jeśli czegoś potrzebujesz.
Dzień dobry, krezusko.
Nie ma to jak się wyspać w hotelu jak suseł.
Tak, prawda.
Jesteś pierwszym gościem w Bellbird
i cieszę się, że ci się podoba.
Ale musisz się wymeldować.
- Wymeldować? - Tak, na stałe.
Doceniam, że...
chcesz mi pomóc.
Ale w ostatnich miesiącach tutaj zrozumiałam...
że mamy inne oczekiwania.
Jesteś świetnym facetem,
ale nie pasujesz do mnie.
Ani ja do ciebie.
Powodzenia, Gabz.
Dziękuję.
Chociaż go nie potrzebuję.
Poradzę sobie sama.
- To prawda. - Tak.
BANK BEECHWOOD DOWNS
Jesteśmy gotowi podpisać umowę.
Dokumenty czekają. Macie akt własności?
Tak, jest tutaj.
Gabrielo, musicie podpisać oboje.
Jesteście pewni swojej decyzji?
- Nie może pani tam wejść. - Wchodzę!
- Czekajcie! - Świetnie, znowu ona.
Nie sprzedawajcie jej Bellbird.
To wszystko moja wina.
To ja...
podebrałam twój telefon i napisałam do Deana...
w twoim imieniu.
Co?
Przez to ściągnęłam tu Melbourne Land Holdings.
Gabrielo...
B&B to namiastka domu i...
wspólnota i...
osobiste podejście do gości.
Mogę użyć pieniędzy z odszkodowania,
żeby kupić Bellbird. Tea Rose House naprawię później.
Nie musisz tego robić.
Nie chodzi mi o to, żeby przejąć twój hotel...
ale by nie rezygnować z tego, co kochamy.
Miłość jest najważniejsza.
Nie sprzedaję Bellbird...
Co?
...nikomu.
Ignorowałam znaki, które kazały mi tu zostać.
Ale wczorajszy pożar...
to było jakby wszechświat mną potrząsnął.
Moje prawdziwe życie...
nie czeka w San Francisco.
Ono jest tutaj.
Z Gilbertem,
i w naszej kawiarni.
I kiedy każdego ranka budzę się w domu...
domu z moich marzeń.
Pięknie powiedziane.
Wiedziałam, że Nowa Zelandia to strata czasu.
Jesteś teraz jedną z nas. Bellbird jest w dobrych rę...
- Dziękuję. - Przytulanie.
Nie jestem w tym dobra.
Jake.
Hotel należy w połowie do ciebie.
Podasz mi swoje warunki?
Dam ci znać.
Nie mogę uwierzyć, że zatrzymasz Bellbird.
- To szalone. - Prawda.
Jestem pewna, że Jake się pojawi.
Nic się nie dzieje bez przyczyny.
Wiesz, że możesz na mnie liczyć?
Do usłyszenia.
Cześć.
Jesteś na mnie zły?
Mówisz o tym, że zrezygnowałaś z fury pieniędzy
dla nas obojga...
i dopiero potem spytałaś mnie o zdanie?
Zrobiłam to, prawda?
Nie martw się.
Hej, ja...
Chcę ci pokazać coś, co Hana wykopała w biurze.
Mają rejestr wszystkich małżeństw z ostatnich 100 lat.
To oni.
Hazel „Świetlik”McGibbons i...
Thomas „Lew” Leonard.
Wzięli ślub 28 lipca, 1919.
Skończyło się jak w bajce..
I...
Masz dla mnie list?
Wygląda, że tak trzeba, jeśli się chce stworzyć historię.
„Droga Gabrielo,
obiecałem, że podam ci moje warunki.
Oto one:
na pikniku zawsze mają być lody w chłodkoszu,
wypchany opos ma czuwać nad kominkiem,
a wredny kozioł rządzić się na farmie.
Bellbird to dom twoich marzeń, ale także moich.
Myślę, że możemy zachować tradycję pisania listów,
kiedy będziemy prowadzić hotel...
wspólnie.
Całym sercem, Jake.”
Mam nadzieję, że to list miłosny,
a nie...
transakcja biznesowa.
To absolutnie list miłosny.
Wygląda, że też mogę liczyć na baśniowy finał.
Zajmiemy się nim później.
Wreszcie się w czymś zgadzamy.
No tak.
Napisy: Urszula Michałowska