‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪(ฟิลาเดลเฟีย 2024)
‪(เปิด 24 ชั่วโมง)
‪เจอกันพรุ่งนี้นะ
‪(โทมัส เจฟเฟอร์สัน)
‪จากอินดิเพนเดนซ์ มอลล์
‪นี่คือข่าวทางวิทยุ ‪คลื่นเควายดับเบิ้ลยู ฟิลาเดลเฟีย...
‪ข้างหลังฉันมีความโกลาหลอย่างมากตอนนี้
‪ที่สี่แยกแห่งนี้ ซึ่งก่อนหน้านี้
‪รถเมล์ได้ชนกับรถที่สวนทางมาหลายคัน
‪ซึ่งหนึ่งในนั้นคือรถขนปูนซีเมนต์
‪ตอนนี้บริเวณนี้ยังอยู่ในสภาพยุ่งเหยิง
‪เรายังรู้ไม่แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ไม่รู้ว่าคนขับรถเป็นลมขณะขับ
‪หรือเธอเสียชีวิตคาพวงมาลัยกันแน่
‪ขณะนี้เรายังไม่รู้สาเหตุการเสียชีวิต
‪ผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์ของเรา ‪ได้พูดถึงความจริงว่า
‪อาจจะเกิดจากอาการหัวใจวาย ‪หรือเส้นเลือดอุดตัน
‪เรายังไม่มีชื่อของคนขับ ไม่มีข้อมูลแต่อย่างใด
‪ตำรวจยังไม่เปิดเผยอะไร ณ ขณะนี้
‪ญาติผู้ตายเองก็ยังไม่ได้รับการแจ้งให้ทราบ
‪แต่ไม่มีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตรายอื่นๆ
‪ซึ่งเป็นเรื่องอัศจรรย์ทีเดียว
‪ดิฉันได้คุยกับเจ้าหน้าที่ ณ จุดเกิดเหตุ
‪เวรเอ๊ย
‪บ้าจริง
‪- เวร ‪- ตำรวจกล่าวกับดิฉันว่า
‪จริงๆ แล้วน่าจะมีผู้เสียชีวิตมากกว่านี้
‪คุณทำไหม้อีกแล้วสินะ ใช่มั้ย
‪ไม่นะ ไม่มีอะไรไหม้
‪เกี่ยวกับการเสียชีวิตจากการขับขี่ยานพาหนะ
‪ไม่เอาน่า
‪โอเค เดี๋ยวออกไปแล้ว
‪เฮ้ ที่รัก
‪เฮ้
‪นั่นแมดด็อกซ์เหรอ
‪ใช่ เดี๋ยวผมต้องไปแล้ว
‪ฉันรู้สึกเหมือนเป็นปิญญาตาเลย
‪ลูกสาวตัวน้อยของผมเป็นไงบ้าง
‪เตะสนั่นเลย
‪เหมือนเท้าจะใหญ่เหมือนพ่อ
‪งั้นต้องซื้อรองเท้าด็อกเตอร์มาร์ตินส์ให้ใส่
‪อยากนั่งมั้ย
‪เอานี่
‪ฉันฝันแบบคนท้องประหลาดๆ อีกแล้ว
‪ไม่นะ
‪ยังอยู่บนชายหาดแต่คราวนี้แปลกกว่าก่อนนิดหน่อย
‪ฉันมองไม่เห็นคุณแต่รู้ว่าคุณอยู่ด้วย
‪เหมือนบางครั้งที่เรารู้สึกได้ในความฝันน่ะ
‪ที่รัก คุณเห็นรองเท้าของผมอีกข้างนึงมั้ย
‪รองเท้าคุณอยู่ใต้เตียง
‪เล่าไปสิ ผมฟังอยู่
‪เรายืนอยู่ในนํ้าตื้นๆ
‪แล้วก็เล่นเกมที่เด็กๆ ชอบเล่นกัน
‪เวลาที่คลื่นลด
‪แล้วบิดตัวหน่อยนึง...
‪เราก็จะจมลงไปในทรายอีก
‪ฉันจมลึกลงไปเรื่อยๆ
‪แล้วก็ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน ฉันก็ขึ้นมาไม่ได้
‪- ทอมมี่ ‪- อะไร
‪คุณทำแพนเค้กได้ห่วยที่สุด
‪ผมต้องไปแล้ว โอเคนะ
‪ฉันรักคุณนะ ทอมมี่ ล็อคฮาร์ท
‪ผมรักคุณยิ่งกว่า
‪แต่งานกะดึกนี่แย่ที่สุดเลย
‪ฉันเบื่อที่จะกินอาหารเช้าเป็นมื้อเย็นแล้ว
‪เกือบจะจบแล้วแหละ โอเคนะ
‪เดี๋ยวผมก็ได้เป็นนักสืบแล้ว
‪แต่ผมจะหาอะไรอร่อยๆ มาฝากเพื่อแก้ตัว
‪คุณก็สัญญาทุกที
‪เกี่ยวก้อยสาบานเลย
‪ฉันจะรอให้คุณพิสูจน์ว่าคิดผิด
‪ใช่เลย
‪เวลาจะหมดแล้วครับ บาร์คลี่ชู้ตเบาไปอีกแล้ว
‪คืนนี้ชาลส์รีบาวน์ได้ดี แต่ชู้ตไม่ดีพอ...
‪ไม่เอาน่า บาร์คลี่
‪เวรจริงๆ
‪มาซะที
‪ใช่
‪การเล่นเพลย์ออฟของทีมซิกเซอร์ส...
‪อ้าว ฟังต่อสิ ฉันอยากรู้ว่าเกมจบยังไง
‪วินสตัน แมดด็อกซ์ นายพนันเกมนี้ด้วยละสิท่า
‪เวร
‪- เหรอ ‪- อย่าทำนะ
‪จบเกมเรียบร้อยครับ
‪ฟิลาเดลเฟียแพ้แอตแลนต้าแบบเฉียดฉิว
‪103 ต่อ 101
‪ได้ยินแล้วสิ
‪ขอบใจนะ
‪เท่าไรเหรอ
‪คนส่วนใหญ่คิดว่าอยากย้ายออกไป ‪จากถิ่นคนขาวกระจอกๆ
‪เชื่อฉันสิ ฉันพยายามอยู่
‪ไอ้เวรที่เคยเล่นงานฉัน ‪อยู่ห่างไปทางนั้นสองช่วงถนน
‪ใช่สินะ นายไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องนั้นเลย
‪นายทำเป็นพูดดี นายมีเมียท้องแก่อยู่ในบ้านนะ
‪เชื่อสิ ฉันรู้ดี
‪ปวดหลัง เท้าใหญ่ขนาดอ่างล้างชาม
‪ขี้หงุดหงิด หิวข้าว...
‪ใช่ ฉันจำวันแบบนั้นได้ดี
‪แต่นายน่าจะหาไอ้คนที่ทำเธอท้องให้เจอ ‪แล้วบังคับให้มันรับผิดชอบนะ
‪ปากพล่อยแล้วไง
‪แล้วมีเหตุอะไร
‪รถชนกันหลายคันในดาวน์ทาวน์
‪รถเมล์น่ะเหรอ
‪เราต้องขึ้นสะพาน สงสัยจะ 30 นาที
‪พนันสิบเหรียญว่าฉันไปถึงได้ใน 20 นาที
‪ได้เลย
‪อ้อ 22 นาทีนะ นายติดฉันสิบเหรียญ
‪เวรเอ๊ย
‪นับใหม่หน่อยซิ
‪เวรจริง โฮลท์มาด้วย
‪เวลาเขาซักแห้งเน็คไท ต้องลงแป้งซะแข็งเลย
‪ทุเรศจริงๆ
‪- นี่นายพูดถึงพี่เขยฉันอยู่นะ ‪- หรือนายว่าเขาไม่ทุเรศ
‪- อยู่ห่างๆ เพื่อความปลอดภัยไว้ ‪- ทางนี้อยู่ห่างๆ ไว้ครับ
‪งานนี้บ้าบอสุดๆ เลย
‪นายต้องเห็นคนขับรถเมล์ เห็นแล้วนายชอบแน่ๆ
‪เหรอ ทำไมล่ะ
‪เชื่อฉันสิ ดูไม่จืดเลย
‪ไม่เอาน่า อย่าเลย
‪อย่าดีกว่าน่า นายก็รู้โฮลท์เป็นยังไง
‪แค่ขอดูหน่อยเดียว
‪ขอทำงานแบบน่าเบื่อตามปกติไม่ได้รึไง
‪เลือดไม่ได้มาจากการบาดเจ็บ
‪มีถุงมือมั้ย
‪มีตรานักสืบรึเปล่า
‪ไปขอบุหรี่มาให้ตัวนึงนะ
‪ให้ตายสิ ได้กลิ่นมั้ย
‪เลือดตกในอย่างหนัก...
‪แล้วก็กระแทกพวงมาลัยอย่างแรง
‪ใช่ แต่ทำไมถึงเลือดตกใน
‪- อะไรวะ ‪- กระโหลกเปล่า
‪เฮ้ย อย่าจับ
‪เศษสมอง
‪ให้ตายสิ
‪ใครเชิญนายสองคนมาเนี่ย
‪ช่วยเก็บกวาดเศษกระจก ‪ให้ฉันตรวจลายนิ้วมือด้วยนะ
‪ล้อเล่นน่ะ
‪ใช่เลย
‪น้องฉันเป็นไงมั่ง จะคลอดรึยัง
‪จวนเต็มที่แล้ว รู้มั้ยว่านี่เป็น...
‪เศษสมอง
‪เก่งมาก พ่อยอดนักสืบ
‪เหรอ แล้วนั่นล่ะ
‪ปานมั้ง หรือว่าผื่น
‪เหมือนแผลถูกแทง
‪แน่นอน กระจกมันคม
‪มีอีกสองศพอีกฝั่งนึงของเมือง
‪เลือดไหลหมดตัว หู จมูก ปาก
‪แล้วก็มีรอยบางอย่างที่ต้นคอทั้งคู่
‪มีปานกันเยอะเลยนะ
‪พอได้แล้ว ห้านาทีของนายหมดแล้ว
‪ไปกันเลย
‪ไม่นะ
‪เราไม่ไปหรอก
‪เราจะอยู่ที่นี่เพื่อความสบายใจ
‪หาจุดศูนย์กลาง
‪ฝึกการหายใจ
‪มีหลายคนที่ยืนหลังเทปแล้วตะโกนใส่นักข่าวได้
‪เร็วเข้า ฉันขับเอง
‪เร็วสิ
‪เวรเอ๊ย
‪พวกนายออกทัวร์กันรึไง
‪แค่พยายามเรียนจากมือฉมังน่ะ
‪โอเค
‪- เล่าต่อเลย ‪- มีเลือดอยู่เต็มไปหมด
‪แต่รายนี้ไม่มีสมอง
‪- นั่นไงล่ะ ‪- ให้ตายสิ
‪ฉันไม่เคยเห็นเลือดตกใน ‪พร้อมกับสมองเหลวเละมาก่อน
‪อาจจะเป็นเรื่องของยาเสพติด แผลถูกแทง
‪ที่เราต้องทำก็คือตรวจสารพิษ
‪หมายความว่ายังไง "เรา"
‪ฟังนะ นายพูดถูกเกี่ยวกับคนขับรถเมล์
‪แต่ฉันรับผิดชอบคดีนี้ ‪นายทำตามหน้าที่นาย ฉันทำหน้าที่ฉัน
‪- น่า ให้ฉันช่วย ‪- คุณนักสืบครับ
‪ฟังนะ ฉันเข้าใจที่นายทุ่มเทกับงานแต่ว่า...
‪ถึงจะยังไม่มีใครพูดคำว่า "ฆาตกรต่อเนื่อง"
‪แต่ต้องมีคนพูดแน่ แล้วพอถึงตอนนั้น...
‪นี่คืองานใหญ่งานแรกของฉัน โอเคมั้ย
‪มันอาจสร้างชื่อให้ฉันได้
‪ฉันต้องหาทางสืบสวนให้รู้ที่มาที่ไปด้วยตัวเอง
‪ช่วยอย่าวุ่นวายกับฉันได้มั้ย
‪ได้เลย
‪นักสืบคะ บอกอะไรเราได้บ้าง ‪เกี่ยวกับเหยื่ออีกสองรายคะ
‪โทษนะ ทุกคน ยังไม่มีการแถลงการณ์ ‪อย่างเป็นทางการ
‪ทุกคนก็รู้ขั้นตอนกันดี เรายังรวบรวมหลักฐานอยู่
‪มันเกี่ยวข้องกับคดีคนตายอีกสองคดีรึเปล่า
‪ฉันเคยบอกนายแล้วไง
‪เขามันไอ้ทุเรศ
‪ถึงผมจะบอกได้ ผมก็จะยังไม่บอกตอนนี้
‪นายหาเรื่องให้ตัวเองแท้ๆ
‪ที่แย่กว่านั้นก็คือหาเรื่องให้ฉันด้วย
‪นายไม่อยากรู้เหรอว่าเรื่องนี้จะไปแนวไหน
‪ไม่ ฉันแค่อยากไล่คนจรจัดออกจากสวนสาธารณะ ‪อย่างที่ฉันควรจะทำ
‪ยังไงคนจรจัดก็ยังอยู่ตอนเราเสร็จเรื่องนี้แล้ว
‪นี่ คุณคือหมอแฮนซั่นรึเปล่า
‪ใช่
‪คืนนี้มีศพสามศพถูกส่งมาที่นี่
‪ทุกศพมีเลือดออกในสมอง
‪แล้วก็มีรอยแผลที่ต้นคอ
‪แล้วคุณเป็นใครเหรอ
‪ผมเจ้าหน้าที่ล็อคฮาร์ท ‪แล้วนี่ก็เจ้าหน้าที่แมดด็อกซ์
‪โอเค แต่มีคำสั่งห้ามเปิดเผยข้อมูล
‪โดยนักสืบไบรอัน โฮลท์
‪แปลกใจจัง
‪- เขาเป็นคนในครอบครัวผม... ‪- ผมบอกว่าเขาสั่งห้าม
‪ผมทำผิดกฎทุกครั้งที่มีไอ้งั่งโดนเข็มเจาะไม่ได้
‪ตกลงมันเป็นแผลถูกแทง
‪แผลถูกเข็มแทง
‪ลึกมากจนมีผลกับสันหลังเลย
‪ตกลงมันคือยาพิษเหรอ
‪- พิษจากปลาปักเป้าเหรอ ‪- ไม่ใช่
‪ไอโซโทปไม่เสถึยร
‪อะไรสักอย่างนี่แหละ
‪พวกทำงานในแล็บตื่นเต้นกันยกใหญ่
‪ทำไมเหรอ
‪เพราะเราไม่รู้ว่ามันคืออะไร
‪ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน
‪ผมต้องขอตัวก่อนนะ
‪ผมมีคนตายรายอื่นๆ รออยู่
‪เราต้องช่วยกันคิดหน่อย
‪- โฮกี้ส์ ‪- เพิ่งกินเมื่อคืน
‪- พิซซ่า ‪- เลี่ยนเกินไป
‪อาหารโลกตะวันออก ได้เลย
‪เดี๋ยวนี้ต้องเรียกว่าเอเชี่ยนถึงจะถูก
‪ยังไงก็ได้ ตราบใดที่พวกเขา ‪เสิร์ฟหมูเปรี้ยวหวาน
‪จะให้เรียกยังไงก็ยอม
‪ฉันแค่อยากพูดว่ามีคนโดนฉีดไอโซโทปเข้าตัว
‪แต่ไม่มีใครบอกอะไรเราได้เลย
‪เวลาตายก็ห่างกันไม่กี่นาที ‪ศพก็ห่างกันไม่กี่ไมล์...
‪มันเป็นไปได้ยังไง
‪ขอเลือกหมวด "เรื่องบ้าบอ" ‪สองร้อยเหรียญนะ อเล็กซ์
‪เรามีเหยื่อแบบไม่เจาะจงสามคน ‪ที่สมองไหลออกจากหัว
‪แต่นายกลับไม่รู้สึกอะไร
‪ฉันยอมรับนะว่ามันแปลก
‪จำหนุ่มสาววัยทำงานสองคน ‪ที่ลอยมาติดริมทะเลสาบเมื่อสองสามปีก่อนได้มั้ย
‪แก้ผ้าล่อนจ้อน มีแผลฟกชํ้า ‪ทุกคนคิดว่าเป็นฝีมือพวกมาเฟีย
‪ที่ไหนได้เป็นแค่คู่เกย์ที่ชอบความรุนแรง
‪แล้วก็ดื่มมากเกินไปก่อนที่จะแก้ผ้าลงเล่นนํ้า
‪แต่นายได้ยินที่เจ้าหน้าที่ชันสูตรบอกใช่มั้ย
‪นายนี่พลังงานเยอะจริงๆ เลยนะ
‪รอให้สถานการณ์มันคลี่คลายดูบ้าง
‪นี่ท่านอาจาารย์พูดเองเลยนะเนี่ย
‪ถ้าไม่คำนึงถึงเรื่องอื่นๆ
‪จากประสบการณ์ของฉัน
‪เมื่อไอ้เด็กคนนั้นมาถึง...
‪เขาก็จะกลายเป็นจุดเด่น
‪นายจะไม่มีเวลาคิดถึงอะไรๆ ‪เยอะขนาดนี้แน่ มันจะ...
‪- ใช่สิ ‪- เป็นแค่เสียงแบ็คกราวน์
‪หวังว่ายังงั้นนะ
‪เอาสิบเหรียญมาเลย
‪ว่าไงนะ
‪ไม่ใช่ความผิดฉันที่นายชอบพนัน ‪เอาเงินมาดีๆ เลย
‪ขอบใจ ช่วยถือหน่อย
‪สวัสดี ผมขอซื้อของหน่อยสิ
‪เส้นนี้สิบเหรียญนะ
‪ใช่เลย
‪ขอบคุณ
‪สาวคนนึงต้องดีใจแน่ๆ
‪ขอบคุณนะ
‪โธ่เอ๊ย ฉันกำลังจะกินเลย
‪ล้อกันเล่นรึเปล่า
‪จดลงบัญชีฉันไว้
‪บัญชีอะไร
‪ทุกหน่วย รับทราบเหตุลามกอนาจาร
‪ที่ไฮดร้าถนน 22 ตัดกับอาร์มอรี่
‪ผู้หญิงวัยรุ่นช่วงปลายถูกทำร้าย
‪ด้วยแรงกระแทกที่ต้นคอ
‪ศูนย์ฯ นี่รถหมายเลข 39
‪ช่วยให้เจ้าหน้าที่ที่ไฮดร้าติดต่อมาด้วย
‪ว่าไง นี่เจ้าหน้าที่พาล์มเมอร์
‪สวัสดี นี่เจ้าหน้าที่ล็อคฮาร์ท
‪ช่วยดูที่ต้นคอเหยื่อหน่อยได้มั้ย
‪ได้เลย
‪เห็นอะไรรึเปล่า
‪มีสามจุด กลมๆ เล็กๆ
‪แล้วเลือดล่ะ
‪มีอะไรแปลกๆ มั้ย
‪เลือดอะไร เธอยังไม่ตาย
‪โอเค เรากำลังไปแล้ว
‪ผู้หญิงบอกว่าเธอถูกแทง ‪ด้วยเครื่องมือโลหะอะไรสักอย่าง
‪เครื่องมือโลหะอะไร
‪อาทิตย์ที่แล้วมีผู้ชายเข้ามาจากที่นี่
‪โดยที่มีเครื่องตีไข่เสียบก้นมา ‪ไม่ได้พูดเล่นเลยนะ
‪ประทับใจจนไม่กล้ารังเกียจเลย
‪เอาล่ะ ขอดูหน่อย
‪ทีนี้บอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น
‪เธอใส่เสื้อฮู้ดสีฟ้า
‪เธอเหรอ
‪นี่คุณ แน่ใจนะว่าเป็นผู้หญิง
‪แน่
‪- แน่ใจเลย ‪- งั้นเธอหน้าตาเป็นยังไง
‪เหมือนว่าเธอไม่ใช่คนแถวนี้
‪ผิวดำ
‪มีอะไรอีกมั้ย
‪มี...
‪มือเธอเลอะเทอะไปหมด ‪มีคราบเลือดติดเต็มไปหมด
‪โอเค มือไหน
‪ฉัน...
‪ไม่เป็นไรนะ มือไหน ดูนี่
‪- มือซ้าย ‪- มือซ้ายนะ
‪โอเค คุณทำได้ดี
‪ทอม ฉันเพิ่งคุยกับแผนกชันสูตร มันเรื่องอะไรกัน
‪ใช่ เรากำลังจะวิทยุเรียกนายเลย
‪ออกไปข้างนอกหน่อย
‪เธอมีไอ้นั่นในเลือดเธอ เราต้อง...
‪ออกไปข้างนอก
‪หมายความว่าไง "ไอ้นั่น"
‪ไม่ต้องฟังเขา ไม่มีอะไรหรอก
‪โอเค
‪เริ่มจากตอนแรกเลยนะ เกิดอะไรขึ้น
‪ไม่เอาน่า ฉันเพิ่งเล่าให้เขาฟังเอง
‪เขาหูหนวก ช่วยเล่าให้ผมฟังหน่อย
‪ฉันแค่เต้นเฉยๆ
‪แล้วจู่ๆ ผู้หญิงคนนี้ก็พุ่งชนฉันจนล้ม
‪เธอแรงเยอะทีเดียวเลย
‪คนพวกนี้ช่วยดึงเธอออกไป แต่ว่า...
‪เธอเอาอะไรไม่รู้ทิ่มคอฉัน
‪คุณ
‪ให้ตายสิ เฮ้
‪มาช่วยกันหน่อย
‪โว้ว
‪เรียกหน่วยพยาบาลมาหน่อย
‪เรียกหน่วยพยาบาลมาด่วน เฮ้
‪จับตาดูผู้ต้องสงสัยคนเดียว
‪ผู้ต้องสงสัยเป็นสาวผิวดำ
‪เห็นครั้งสุดท้ายที่ไฮดร้าบนถนนอาร์ช
‪สูง 167 ซม. วัย 20 มีคราบเลือดที่มือซ้าย
‪ใส่เสื้อฮู้ดสีฟ้า
‪อย่าขยับ
‪เอามือวางไว้บนหัว
‪ทุกหน่วยทราบ
‪พบผู้ต้องสงสัยเดินอยู่ ‪แถวๆ เชสต์นัทกับยูนิเวอร์ซิตี้
‪ยํ้า เชสต์นัทกับยูนิเวอร์ซิตี้
‪นี่เป็นโอกาสที่เราจะได้เป็นนักสืบ
‪อย่าบอกนะว่านายไม่ได้คิด
‪ฉันคิดว่าผิวฉันผิดสีนะ
‪แต่นายบุคลิกสดใสจะตายไป
‪เวร
‪เฮ้ย ถอยไป
‪หลีกทางหน่อย
‪รีบๆ เดินกันหน่อย
‪เฮ้ นั่นไง
‪- อยู่นั่น ‪- โว้ว ดูก่อน
‪เกือบจะเล่นงานซานต้าแล้วสิ ‪คริสต์มาสเกือบจบเห่ซะแล้ว
‪โว้ว เฮ้ย
‪เวร
‪โว้ว
‪ทำอะไรของนายวะเนี่ย
‪เร็วสิ
‪ให้ตายห่าสิ
‪เร็วสิวะ
‪ผู้ต้องสงสัยข้ามถนนลิเบอร์ตี้ไปทางตะวันตก
‪ยํ้า
‪ผู้ต้องสงสัยข้ามถนนลิเบอร์ตี้ไปทางตะวันตก
‪นายมีตราบนอก เหน็บปืนอยู่ที่เอว
‪รีบไปที่นั่นเดี๋ยวนี้เลย
‪- โว้ว ‪- ให้ตายสิ
‪ไม่นะ
‪ให้ตายสิ
‪ฉันมีลูกนะ
‪รถบรรทุก
‪อ้อมไปทางโน้น
‪ตำรวจ! ถอยไป หลีกทางด้วย
‪หลีกทาง ไปสิ ถอยไป
‪ล็อค เธอไปทางนี้
‪ถอยไป
‪เสร็จเราแน่ ไปทางโน้น
‪ต้องลดเหลือวันละซองซะแล้ว
‪เจอรึเปล่า
‪เห็นมันแล้ว
‪เอาล่ะ
‪มาหาฉันที่สถานีรถไฟใต้ดินจิราร์ด
‪ปิดทางออกไว้ให้หมด
‪นายพูดอะไรของนายวะ
‪ฉันจะบังคับให้มันออกมา
‪ให้ตายสิ
‪นายสองคนเฝ้าทางเข้าออกไว้
‪ห้ามใครเข้าออก
‪นายสองคนมากับฉัน
‪(่สายถนนบรอด สายสีส้ม ‪สถานีจิราร์ด)
‪ถอยไป
‪นี่ตำรวจ ออกไปซะ
‪อะไรวะเนี่ย
‪ออกสิวะ
‪เจ้าหน้าที่ล็อคฮาร์ท ‪ร.พ.โรสวู้ด เจเนรัลติดต่อมา
‪เมียคุณจะคลอดแล้ว
‪ตอนนี้กำลังไปโรงพยาบาล
‪เจ้าหน้าที่ล็อคฮาร์ท ตอบด้วย
‪นายสองคนอยู่ชั้นนี้
‪ล็อค
‪ฉันเจอเธอแล้ว
‪นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ
‪เราปิดทางออกไว้หมดแล้ว
‪ออกมาเดี๋ยวนี้
‪ยกมือขึ้น
‪ล็อค
‪เฮ้
‪แมดด็อกซ์
‪เฮ้ เกิดอะไรขึ้น
‪ฉันจุกนิดหน่อยน่ะ
‪ไป ไปเลย
‪ล็อค
‪เวรจริงๆ
‪สงสัยจะขาหัก
‪ให้ตายสิ
‪เจ้าหน้าที่บาดเจ็บ
‪ขอรถพยาบาลที่สถานีรถไฟใต้ดินจิราร์ด
‪เฮ้
‪หยุดนะ บอกว่าให้หยุด
‪ยกมือขึ้น เดี๋ยวนี้เลย
‪ยกมือขึ้น
‪นอนลงกับพื้น
‪นอนลงกับพื้นสิ เฮ้
‪หูหนวกรึไง ฉันบอกว่านอนลงกับพื้น
‪สวัสดี โทมัส
‪นี่คือจุดที่ทุกอย่างเริ่มต้น
‪อะไรนะ
‪ว่าไงนะ
‪ยินดีด้วยนะที่ได้ลูกสาว
‪หุบปากเลย
‪ฉันบอกว่านอนลงไป
‪ฉันอยากให้รู้ไว้ว่า...
‪ฉันเสียใจเรื่องคู่หูของคุณ
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจ...
‪หยุดพูดได้แล้ว
‪แล้วเดี๋ยวเราเจอกันใหม่
‪ไม่นะ
‪(่สายถนนบรอด สายสีส้ม ‪สถานีจิราร์ด)
‪โว้ว เพื่อน ทำไมยังอยู่ที่นี่อีก
‪ไม่มีใครบอกรึไง
‪ว่าไงนะ
‪เจ้าหน้าที่ล็อคฮาร์ท
‪ใช่ครับ แผนกสูติฯ อยู่ไหน
‪ตึกถัดไป เดินไปตามโถงทางเดิน ‪แล้วขึ้นลิฟท์ไปชั้นสาม
‪ผมรู้ว่าไม่ใช่เวลาที่เหมาะ ‪แต่ผมมีคำถามจะถามนิดหน่อย
‪ตอนที่ทุกอย่างยังสดอยู่
‪ล็อคฮาร์ท
‪โอเค ตอนนี้เรายังไม่พบข้อมูลอะไร
‪ไม่มีบัตรประชาชน ‪ไม่มีรอยนิ้วมือในทะเบียนประวัติ
‪เธอมีแค่กุญแจพวกนี้ เราไม่รู้ว่ามันสำหรับอะไร
‪เราไม่รู้อะไรเลย ‪มันมีความหมายอะไรกับคุณมั้ย
‪- ไม่ ‪- ผมต้องขอตรวจปืนคุณหน่อย
‪- อะไรนะ ‪- ปืนคุณ
‪นี่
‪จีนเน็ต ล็อคฮาร์ท
‪ล็อคฮาร์ท ขอเวลาสักครู่นะคะ
‪คุณไม่ได้ยิงปืนเลยเหรอ
‪- ไม่ได้ยิง ‪- มีบางคนยิง
‪เจ้าหน้าที่พบกระสุนในข้อมือแม่สาวคนนั้น
‪แล้วมันก็ตรงกับปืนของคุณ
‪- คุณพูดอะไรของคุณ ‪- ไม่มีใครคนอื่นรายงานว่ายิง
‪เราเลยไม่รู้ว่าจะคิดยังไง
‪บอกมา...
‪เกิดอะไรขึ้นที่สถานีรถไฟใต้ดิน
‪คุณคือสามีของจีนเน็ตรึเปล่า
‪ใช่ สวัสดี ผมทอม ล็อคฮาร์ท
‪เรามีภาวะแทรกซ้อน
‪รกลอกตัวก่อนกำหนด
‪อะไรนะ
‪เธอเลือดตกใน
‪แต่เด็กยังปลอดภัย
‪เบ่งเข้า เบ่งอย่าหยุด
‪เร็วเข้า จีนนี่
‪เฮ้ ผมมาแล้ว
‪ผมอยู่นี่ ที่รัก
‪คุณทำได้ดีมาก
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ผมซื้อของมาฝากด้วย
‪ผมซื้อของมาฝาก ซื้อสร้อยข้อมือมา ‪เราจะผ่านเรื่องนี้ไปได้
‪เราจะผ่านเรื่องนี้ได้แน่ๆ
‪- เร็วเข้า เจนนี่ อีกที ‪- เกือบออกแล้ว
‪เบ่งแรงๆ อีกครั้งเดียว จีนนี่
‪- ที่รัก สู้นะ ‪- จีนนี่
‪- สัญญาณชีพเป็นไง ‪- ที่รัก
‪ไม่เป็นไร ทุกอย่างจะเรียบร้อย
‪(แอ็คชั่นนิวส์ ‪รายงานพิเศษ)
‪ดิฉันอยู่ในเมืองเซ็นเตอร์ซิตี้
‪ซี่งวันนี้เป็นวันครบรอบเก้าปี ‪ของการฆาตกรรมถนนมาร์เก็ต
‪อย่างที่ท่านเห็น เหล่าผู้ประท้วง ‪ได้มารวมตัวกันอีกครั้ง
‪พวกเขาเรียกร้องให้มีการสอบสวน
‪คดีการตายของผู้ต้องสงสัยผิวดำ ‪ที่ยังไม่มีการระบุตัวตน
‪บรรดาผู้ที่มารวมตัวกันเชื่อว่า ‪เป็นความผิดพลาดของกรมตำรวจฟิลาเดลเฟีย
‪ผู้กระทำความผิดผิวดำ
‪กับตำรวจผิวขาว
‪ซึ่งจากคำสารภาพของเขาเอง
‪ผู้หญิงไม่มีอาวุธ
‪แต่เขาก็ไม่สามารถจับกุมเธอได้
‪โดยที่ไม่ต้องโยนเธอไปข้างหน้ารถไฟ
‪ตำรวจไม่เคยระบุตัวตนของผู้หญิงคนนั้น
‪และไม่เคยเปิดเผยว่าทำไมถึงมีการฆาตกรรม
‪นอกจากนั้นแล้ว
‪ตำรวจนายนั้นก็ได้รับการเลื่อนยศ
‪เลื่อนยศเนี่ยนะ
‪แต่นายกเทศมนตรีเอ๊ด เรนเดลล์ให้การปฏิเสธ
‪แม้จะมีความเห็นที่แตกแยกของชุมชนในวันนี้
‪แต่เรายังคงที่จะต้องระลึกถึงเหยื่อ ‪และครอบครัวของพวกเขา
‪เพราะเรายังไม่มีคำตอบเรื่องนี้เช่นเดียวกับ
‪คืนนั้นเมื่อเก้าปีก่อน
‪- พ่อคะ ‪- ส่วนข่าวการจราจร...
‪ว่าไง
‪มีอะไรเหรอลูก
‪อาหารเช้าพ่อละลายแล้วค่ะ
‪พ่อนึกว่าเราตกลงกันแล้ว ‪ว่าจะไม่กินไอศกรีมเป็นมื้อเช้า
‪แม้แต่วันเกิดเหรอคะ
‪ใช่สินะ เอาของพ่อใส่ไว้ในตู้เย็นก่อนละกัน
‪เดี๋ยวพ่อออกไป
‪สุขสันต์วันเกิดนะลูกพ่อ
‪มือไหน
‪ข้างนี้
‪ไม่รู้สิ แน่ใจนะ
‪ค่ะ
‪พ่อใส่ให้หนูสิ
‪ว้าว ใส่ได้หลายที่เลยนะ
‪ตรงนี้ก็ได้ ตรงนั้นก็ได้
‪เรียบร้อยแล้ว
‪- คิดยังไงล่ะ ‪- มัน...
‪ไม่สวยเท่าของปีที่แล้ว
‪แต่หนูเอาค่ะ
‪อะไรคะ
‪ไม่มีอะไร สุขสันต์วันเกิดจ้ะ
‪แมดด็อกซ์เป็นไงบ้าง
‪แก่แล้วก็หิวค่ะ
‪หมีรักกระต่าย
‪พ่อคะ เราต้องรีบแล้ว
‪หนูอยากไปถึงตอนร้านเปิด
‪ลูกรัก หมีมันก็อยู่ที่ร้านทั้งวันแหละ
‪แต่หมีสีนํ้าตาลเป็นสัตว์หากินตอนกลางวัน
‪เราเลยมีโอกาสเห็นมันตอนกลางวันมากกว่า
‪แต่ลูกรู้ว่าเราต้องทำบางอย่างก่อนใช่มั้ย
‪แม่เหรอคะ
‪ใช่แล้ว แม่
‪รีบกินซะ
‪(ฟิลาเดลเฟีย)
‪(เธอคือใคร)
‪(ไม่เอาศพคนดำอีกแล้ว)
‪(จับตำรวจฟิลาเดลเฟียขึ้นศาล)
‪เลือกเอาเลย หรืออยากได้สีชมพู
‪ก็ดีค่ะ
‪ทำไมพวกเขาโมโหกันคะ
‪ไม่ต้องสนใจหรอก พวกเขาแค่ฉลองวันเกิดลูกน่ะ
‪แต่พวกเขาดูโมโห
‪คนบางคนไม่มีความสุขถ้าไม่ได้โมโห
‪โตแล้วลูกจะเข้าใจที่พ่อพูด
‪พ่อคะ
‪(จีนเน็ต ล็อคฮาร์ท ‪ภรรยาและแม่ที่รัก หลับชั่วนิรันดร์)
‪พ่อคะ
‪พ่อคะ มีอะไรเหรอคะ
‪ไม่มีอะไร
‪ไม่มีอะไรลูก
‪พ่อของเมแกนจัดตารางทำงานเอง
‪พ่อของเมแกนไม่ใช่นักสืบ
‪เขาเป็นหมอ
‪แต่เราช่วยชีวิตคนทั้งคู่
‪จริงนะ เฮ้
‪นักสืบล็อคฮาร์ท ใช่ สวัสดี
‪ช้าๆ หน่อย ช้า...
‪หมายความว่าไง มันเกิดขึ้นอีกแล้ว
‪ได้
‪เดี๋ยวรีบไปเลย
‪(จับตำรวจฟิลาเดลเฟีย ‪ไร้ความยุติธรรม ไร้ความสงบ)
‪นั่งตรงนี้
‪เห็นศพรึยัง ที่ต้นคอเป็นไง
‪อรุณสวัสดิ์เช่นกัน
‪มีคนได้ตราตำรวจเป็นของขวัญวันเกิดเหรอ
‪เพิ่งมีคนโทรบอกฉัน
‪- เธอแปดขวบแล้ว ‪- เก้า
‪ได้เลย สุขสันต์วันเกิดนะ หนูน้อย
‪ขอบคุณค่ะ แมดด็อกซ์
‪ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง
‪เฮ้...
‪เดี๋ยวพ่อมานะ โอเคมั้ย
‪ไม่ต้องหน้าหงิก ยังไงเราก็ไปสวนสัตว์
‪เกี่ยวก้อยสัญญาหน่อย
‪หนูไม่เคยเกี่ยวก้อย
‪เยทส์ ช่วยอะไรหน่อยสิ ‪ดูเอมี่ให้ฉันแป๊บนึง
‪ขอบใจนะ เฝ้าเธอไว้ล่ะ
‪- อยู่นี่กันทั้งวันเลยเหรอ ‪- ทั้งวันเลย
‪ฉันไม่คิดว่าเป็นความคิดที่ดีนะ ‪ที่พาเธอมาทำงานด้วยทุกวัน
‪- แค่ครั้งเดียว ‪- นี่เป็นจุดเกิดเหตุ
‪ใจเย็นน่า เธออยู่ในรถ
‪ฉันไม่ได้ให้เธอพิสูจน์ศพซะหน่อย
‪นายไม่ได้เอาดอกไม้ไปวางที่หลุมฝังศพใช่มั้ย
‪ว่าไงนะ
‪จีนนี่ มีดอกไม้สดอยู่ที่หลุมฝังศพเธอเมื่อเช้า
‪ไม่มีการ์ด ไม่มีโน๊ต
‪เปล่า
‪โอเค
‪เก้าปี
‪พวกเลียนแบบทางการเมือง
‪(แอนดรูว์ แจ็คสัน ‪ฟรอนเทียร์ ไลฟ์)
‪พวกนั้นจะไปเอายาพิษมาจากไหน
‪พวกในแล็บยังวิเคราะห์ไม่ได้เลย
‪โอ้โห งานปาร์ตี้เลยนะเนี่ย
‪ยินดีที่เจอกัน ผู้หมวด
‪สาวน้อยที่เกิดวันนี้เป็นไงบ้าง
‪อ๋อ ก็แก่ขึ้นอีกปี
‪เฮ้...
‪นายไม่ได้ไปที่หลุมศพจีนนี่ใช่มั้ย
‪ยัง ทำไมเหรอ
‪โจไซอาห์ วอร์เรน
‪(โจไซอาห์ วอร์เรน)
‪- ใครเหรอ ‪- คุ้นๆ หูนะ
‪พวกนิยมอนาธิปไตย ‪แบบเดียวกับเหตุการณ์ที่รูบี้ริดจ์
‪ดูเราสิ ต้องมาเจอ ‪เรื่องแบบคดีถนนมาร์เก็ตอีกแล้ว
‪ผู้หมวดโฮลท์
‪พวกคุณต้องมาดูนี่หน่อย
‪- เดี๋ยวฉันจัดการเอง ‪- ดูซิว่ามีอะไร
‪เวรจริง
‪เลียนแบบซะเหมือนเป๊ะเลย
‪เราปล่อยให้พวกชุมนุมประท้วงบ้าบอพวกนี้ ‪ทวีความรุนแรงขึ้นทุกปี
‪เราก็เลยเจอแบบนี้
‪ทวีความรุนแรงสู่การฆาตกรรม
‪ขอแค่มีคนที่บ้าบอคนเดียว ‪ที่แต่งตัวเหมือนเธอและฆ่าเหมือนเธอ
‪- จริงเหรอ ‪- ถ้าไม่ใช่หนึ่งในพวกนั้นแล้วจะเป็นใคร
‪ว่ามาสิ นายเป็นนักสืบมือฉมังนี่
‪คิดว่ายังไงล่ะ
‪ไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย
‪มีใครเห็นวิดีโอนี่รึยัง
‪ก็แค่หน่วยรปภ.
‪ดี ปล่อยไว้แบบนั้น
‪ห้ามมีข่าว ห้ามคุยกับนักข่าว
‪พวกนักประท้วงกำลังหาเหตุผลก่อเหตุไม่สงบอยู่
‪นายไม่ใช่คนตัดสินใจ พ่อนักสืบ
‪(กรมตำรวจฟิลาเดลเฟีย ‪กองทะเบียนประวัติ)
‪(หลักฐาน)
‪ล็อค
‪โอเครึเปล่า
‪เก้าปีมาแล้วสินะ
‪รู้มั้ย มีอะไรบางอย่างเกี่ยวกับคืนนั้น ‪ที่ฉันไม่ได้บอกนาย
‪ในสถานีรถไฟใต้ดิน
‪เธอบอกบางอย่างกับฉัน
‪เธอรู้เรื่องเอมี่
‪สิ่งที่เธอไม่สมควรจะรู้ได้
‪นายพูดเรื่องอะไรของนาย
‪เธอบอกว่าเราจะได้พบกันอีก
‪หลังจากเธอตายก็ไม่มีเหยื่ออีกเลย
‪เราหยุดค้นหา
‪เราเลิกสานต่อหลักฐานเพราะคิดว่า
‪คดีจบไปแล้วใช่มั้ย
‪ก็ใช่น่ะสิ
‪ฉันคิดว่าถึงเวลาที่เราจะ ‪สานต่อหลักฐานกันแล้ว
‪นี่ ลองค้นดูว่าหาอะไรเกี่ยวกับกุญแจพวกนี้ได้บ้าง
‪- เหตุการณ์ปี 88 เหรอ ‪- ใช่
‪ได้เลย
‪พ่อบังคับให้ช่วยอีกแล้วเหรอ เอมี่
‪เธอพูดถูกนะคะพ่อ
‪เราจะถ่ายทอดสดจากสถานีตำรวจ ‪เกี่ยวกับคดีฆาตกรรมถนนมาร์เก็ต
‪ลุงไบรอันนี่นา
‪มีเหตุผลให้เราเชื่อว่าเธอยังคงอยู่ในเมือง
‪อย่าโชว์ภาพเธอนะ
‪- ผู้ต้องสงสัยรายนี้มีส่วนเกี่ยวข้อง... ‪- อย่าโชว์ภาพเธอ
‪- กับเหตุการณ์ฆาตกรรมถนนมาร์เก็ตปี 88 ‪- ให้ตายสิ
‪- สารเลวเอ๊ย ‪- พูดดีๆ ค่ะพ่อ
‪- ใช่สิ นั่นลุงของลูก เยี่ยมจริงๆ ‪- เราเชื่อว่าเธอมีส่วนเกี่ยวข้องกับ
‪การฆาตกรรมอย่างน้อยสองคดี ‪ใน 24 ช.ม.ที่ผ่านมา
‪เธอคือเป้าหมายอันดับหนึ่ง
‪ของเจ้าหน้าที่ดูแลกฎหมาย ‪ทุกหน่วยในฟิลาเดลเฟีย
‪- ช่วยเอา... ‪- กรมตำรวจฟิลาเดลเฟีย...
‪ณ ตอนนี้ เราเชื่อว่าเธอมีอาวุธ ‪และอันตรายอย่างมาก
‪ใช่ค่ะ เรารู้ว่าฆาตกรเป็นผู้หญิง
‪ผมขอยืนยันกับชาวฟิลาเดลเฟียทุกคนว่า...
‪การจับกุมผู้หญิงคนนี้...
‪คือภารกิจที่สำคัญที่สุด
‪ของกรมตำรวจ
‪แต่เราต้องให้ทุกคนช่วย
‪ถ้าคุณหรือใครก็ตาม ‪ที่รู้ข้อมูลเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้...
‪หรือถ้าคุณเห็นใครที่มีลักษณะตรงกับเธอ...
‪อย่ายุ่งเกี่ยวกับเธอโดยเด็ดขาด
‪แต่ให้โทรแจ้งเราทันที
‪เจ้าหน้าที่ของเรารอที่จะได้ข้อมูลจากท่าน
‪ถ้าร่วมมือกัน
‪เราก็จะจับกุมอาชญากรที่ร้ายกาจรายนี้ได้
‪ขอบคุณครับ
‪ขอให้ทุกคนปลอดภัยครับ ฟิลาเดลเฟีย
‪- มีคำถามมั้ยครับ ‪- ผู้หมวดโฮลท์...
‪ขนาดมีเหยื่อแค่สี่คน ‪ก็ยังหาข้อมูลที่เหมือนกันไม่ได้เลย
‪ยิ่งมีมากขึ้นก็ยิ่งยากขึ้นไปอีก
‪ใช่
‪สองคนนี้ถนัดมือซ้าย
‪สองคนนี้โหวตให้เพอโรต์ เวรจริงๆ
‪สองคนนี้ไม่มีอะไรเหมือนกันเลย
‪นอกจากความจริงที่ว่าเลือดของพวกเขาสีแดง
‪ไม่นะ มือของเธอ
‪มือเธอ
‪มันทำไมเหรอ
‪เราไม่เคยบอกใครเกี่ยวกับมือเธอที่บาดเจ็บ
‪เราไม่ได้แถลงข่าวเรื่องนั้น
‪แล้วคนเลียนแบบรู้รายละเอียดนั้นได้ยังไง
‪มันผ่านมาเก้าปีแล้วเพื่อน ข้อมูลมันรั่วไหลได้
‪นี่นายจะพูดว่าเธอไม่ได้ตายรึไง
‪นายกำลังพูดแบบนั้นเหรอ
‪บอกหน่อยเถอะว่านายไม่ได้พูดแบบนั้น
‪มันเป็นกุญแจเครื่องบินฟัลค่อน 160
‪นิยมใช้กันในสนามบินเล็กๆ
‪แต่โชคไม่ดีที่ไม่มีทางรู้ได้
‪ว่าเป็นเครื่องบินลำไหน
‪เดี๋ยวก่อน
‪มีข้อมูลระบุว่าเครื่องบินรุ่นนี้ผลิตเมื่อปี 1996
‪ใช่ รุ่นนี้มีการเริ่มใช้เมื่อปีที่แล้ว
‪ปีที่แล้วเหรอ
‪งั้นเธอมีกุญแจพวกนี้เมื่อปี 88 ได้ยังไง
‪ต้นแบบไง
‪แปดปีก่อนหน้านั้นเนี่ยนะ
‪ฉันโทรเช็คในรัศมีร้อยไมล์แล้ว ‪มีสนามบินเดียวที่มีเครื่องบินรุ่นนี้
‪ไปเลยเพื่อน
‪นี่ ช่วยดูแลเธอให้หน่อยนะ
‪เดี๋ยวฉันกลับมา
‪เฮ้
‪เป็นไงมั่งลูกพ่อ
‪พ่อต้องทำงานต่ออีกนิดนะ
‪แต่ทาบิธาจะอยู่กับลูกจนพ่อกลับมา
‪โอเคนะ
‪มันมืดแล้ว สวนสัตว์ปิดไปแล้ว
‪พ่อรู้ ลูกรัก
‪พ่อจะแก้ตัวให้พรุ่งนี้นะ เราจะไปกันแต่เช้า
‪เพราะสัตว์มันออกมากันตอนนั้น ใช่มั้ย
‪พวกมันหากินตอนกลางวัน จำได้มั้ย
‪เดี๋ยวพ่อกลับมานะ
‪ไปกันเร็ว
‪ฉันเกือบลืมบอกไปเลย ‪ดร.นาวีน ราวโทรมาหาคุณ
‪สามครั้งเพื่อแจ้งเบาะแส
‪ถ้าอยากคุยกับผมก็ต้องเข้ามาที่โรงพัก
‪ใช่ ฉันก็บอกเขาแบบนั้น
‪นักสืบล็อคฮาร์ท ขอโทษครับ
‪นักสืบล็อคฮาร์ท ผมนั่งรอคุณมาชั่วโมงกว่าแล้ว
‪สวัสดี ผมชื่อนาวีน ราว ‪เป็นนักจิตวิทยาอาวุโสที่...
‪- คุณมีเวลาแค่จากนี่ถึงประตูนะ ‪- ผมรู้ว่าคุณมีงานเยอะ
‪ผมรู้ว่าสิ่งที่ผมจะพูด ‪อาจฟังเหมือนนิยายมากกว่าความจริง
‪ประตูอยู่ใกล้มากเลยนะ รู้ไว้ด้วย
‪ผมเชื่อว่าคดีของคุณ ‪เกี่ยวโยงกับงานของผมอย่างมาก
‪การปรากฏตัวของฆาตกรทั้งสองครั้ง ‪เกิดขึ้นในช่วงที่ดวงจันทร์อยู่ใกล้โลกที่สุด
‪ซึ่งในกรณีนี้ห่างกันเก้าปี
‪สิ่งที่พวกเราเรียกว่าซูเปอร์มูน ‪หรือพระจันทร์สีเลือด
‪คือเหตุการณ์ทางวิทยาศาสตร์ที่สำคัญมาก
‪น่าทึ่งสุดๆ
‪เมื่อวงโคจรของดวงจันทร์มาถึงจุดๆ หนึ่ง
‪แรงดึงดูดของโลกจะทำปฏิกิริยา ‪กับโพรงแม่เหล็กไฟฟ้าและ...
‪เฮ้ ช้าก่อน
‪สร้างสิ่งที่เรียกว่าสะพาน
‪สะพานไปไหน
‪ที่อีกแห่งหนึ่ง
‪ขอแนะนำนะ
‪ไปคุยกับทีวีช่องห้า
‪พวกเขาชอบรายงานข่าวประเภทนี้
‪(สนามบินแม็คคราฟท์ ‪เครื่องบินเช่า เชื้อเพลิง ชิ้นส่วน)
‪เยี่ยมเลย มันล็อก
‪ได้เวลาเลิกงาน กลับบ้านกันเถอะ
‪อ้าว เห็นมั้ย มีคนอยู่ข้างใน
‪เราต้องเข้าไป
‪อย่าทำแบบนี้น่าเพื่อน แบบนี้มันไม่ดี
‪ถ้านายมีไอเดียที่ดีกว่าก็บอกมาเลย
‪นายทำหน้าแบบนั้นอีกแล้ว
‪หมายความว่ายังไง
‪นายก็รู้
‪ฉันไม่รู้
‪อย่าเอาเรื่องนี้มาเป็นวิธีรับมือกับ
‪สิ่งที่เกิดขึ้นกับเจนนี่
‪ล็อค อย่าวุ่นวายเลยน่า
‪อย่า...
‪ล็อค
‪เข้ามาได้ยังไงเนี่ย
‪นักสืบล็อคฮาร์ท กรมตำรวจฟิลาเดลเฟีย
‪คุณเคยเห็น...
‪ผู้หญิงคนนี้มั้ย
‪ไม่เคยเห็นนะ
‪- ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ยคืนนี้ ‪- ก็ดี
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดี มีอะไรเหรอ
‪ไม่มีอะไร แต่...
‪คุณทำงานดึกเลยนะคืนนี้
‪ใช่ พอดี...
‪มีคนโทรมาจองเครื่องแล้วยกเลิก
‪เลยต้องกรอกแบบฟอร์มให้เสร็จน่ะ
‪แบบฟอร์มเยอะนะ
‪ใช่ เยอะเลย
‪งั้นก็โอเค
‪ผมทิ้งเบอร์ติดต่อไว้ให้ละกัน
‪เผื่อมีอะไร...
‪ที่คุณนึกได้ตอนหลัง
‪(เกาหัวถ้ามีใครอยู่ที่นี่)
‪ได้เลย
‪ขอบใจนะ
‪ขอบใจ แล้วจะโทรไป
‪ดีเลย อ้อ เกือบลืมเลย...
‪ทางไหนไปขึ้นทางด่วนเร็วที่สุดเหรอ
‪ช่วยวาดแผนที่ให้หน่อย
‪(เขียนลูกศรชี้)
‪ได้สิ
‪ก็ต้อง...
‪ไปทางนี้เลย
‪ขอบใจนะ
‪เฮ้ ทอม
‪ยินดีที่พบกันอีกนะ
‪ให้ตายสิ นี่เธอจริงๆ ด้วย
‪ทิ้งปืนลงบนพื้น
‪ได้
‪ถ้ายิงแม่น ฉันคงตายไปแล้ว
‪ทีนี้ก็นั่งลง
‪- นั่งลง ‪- ได้
‪เอาเทปพันข้อมือเขา
‪- เอาเทปพันข้อมือเขา ‪- ได้เลย ได้
‪- เร็วสิ รีบหน่อย ‪- ใจเย็นๆ
‪ไม่ต้องกลัว
‪ทำใจให้สบาย
‪- เร็วหน่อย ‪- พยายามอยู่
‪ล็อค
‪ฮัลโหล
‪- เรียบร้อย ‪- เอาล่ะ
‪ทีนี้ก็เอากุญแจเครื่องบินที่จอดอยู่มา
‪- เร็วเข้า ‪- ตกลง
‪ฉันเห็นเธอตาย
‪ใช่แล้ว
‪- กุญแจอยู่นี่ ‪- โยนกุญแจมา
‪หมายเลข 206
‪อย่าลุกนะ คุณด้วย
‪ได้ ได้เลย
‪เวรจริง
‪คุณต้องไปกับฉัน
‪- ได้ ‪- นอนอยู่กับพื้น
‪เร็วเข้า
‪ฉันจะไม่มีเวลาแล้ว
‪อยู่นิ่งๆ นะ นังตัวดี
‪- ไม่นะ ‪- แมดด็อกซ์
‪ล็อค เฮ้ อย่ายิงนะ
‪อย่ายิง ห้ามใครยิงทั้งนั้น
‪เราเสี่ยงไม่ได้
‪ใครก็ได้ช่วยเอาคีมตัดเหล็กมาที
‪ให้ตายห่าสิ
‪ทอม
‪โทมัส
‪เฮ้
‪ฟังนะ
‪คุณต้องหยุดไล่จับฉัน
‪ฉันทำทุกอย่างนี่เพราะมีเหตุผล
‪ฉันช่วยเหลือชีวิตผู้คน
‪เธอฆ่าคู่หูฉัน
‪นั่นไม่ใช่ส่วนนึงของแผน
‪เธอรอดตายได้ยังไง
‪ทุกๆ เก้าปี...
‪เมื่อพระจันทร์ครบรอบ ฉันจะกลับมาได้
‪แต่จะได้อีกไม่นานแล้ว
‪พระจันทร์เหรอ
‪หมายความว่ายังไง "กลับมา" ฮะ
‪ยิ่งฉันเล่าให้ฟัง คุณก็จะยิ่งไล่ล่าฉัน
‪แล้วฉันก็เห็นแล้วว่ามันทำให้คุณเป็นยังไง
‪คุณเลือกที่จะหยุดได้
‪กลับบ้านไปหาลูกสาวซะ
‪แกล้งทำเป็นว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น
‪ฉันทำไม่ได้
‪เฮ้
‪- ฉันไม่มีเวลาแล้ว ‪- เธอจะทำอะไรเนี่ย โว้ว
‪นายคิดห่าอะไรของนายเหรอ
‪นายอาจตายได้หลายวิธีเลยนะ
‪ให้ตายห่าสิ
‪ฟังนะ...
‪ฉันเสียใจด้วย...
‪เรื่องแมดด็อกซ์
‪ผู้หมวดครับ
‪เราจะค้นหาพิ้นที่ไปเรื่อยๆ ‪แต่เรายังไม่พบร่องรอยเธอเลย
‪งั้นก็หาต่อไป
‪นายจะไม่เจออะไร
‪เธอไปแล้ว โฮลท์
‪เหมือนกับคราวที่แล้ว
‪พูดแบบนั้นหมายความว่ายังไง
‪เธอกลับไปแล้ว
‪กลับไปไหน
‪อนาคต
‪เธอมาจากอนาคต
‪พับผ่าสิ
‪สวัสดี แฮโรลด์
‪(แฮโรลด์ โนแวค ‪1948-1988)
‪ฟิลาเดลเฟียในชุดขาวทั้งชุด
‪ไอเวอร์สันเลี้ยงลูกจากด้านซ้ายไปขวา ‪พยายามทำแต้มเพื่อตีห่าง
‪โอ้โห อัลเลนเลี้ยงลูกสลับข้างไปมา
‪หมุนตัวเข้าใต้แป้นแล้วผ่านลูกให้คริส เว็บเบอร์
‪ซี. เว็บบ์ชู้ตลงห่วงจากมุมหัวกะโหลกด้านขวา
‪ความเร็วปกติแล้วครับ ‪ชู้ตจากระยะกลางลงไปแบบนุ่มๆ
‪เขากับเอ.ไอ. ยังคงเล่นเข้าขากันได้ดีเยี่ยม
‪ฟิลาเดลเฟียนำอยู่สี่แต้ม 37-33
‪มีการขอเวลานอกครับ
‪พรุ่งนี้นะเพื่อน
‪คราวนี้เราจะตะครุบเธอให้ได้
‪คุณล็อคฮาร์ท ฉันขอตอบการสอบถาม ‪หลายต่อหลายครั้งของคุณนะ
‪ดร. ราวทำงานในภาคเอกชนมาตลอด ‪ในช่วงสิบปีที่ผ่านมา
‪และเขาไม่ได้มีการติดต่อกับออฟฟิศนี้นานแล้ว
‪และถึงแม้ว่าเขาจะติดต่อมา ‪ฉันก็ไม่สามารถให้ข้อมูล
‪ของพนักงานปัจจุบันหรือในอดีต...
‪(นักฟิสิกส์ฟิลาเดลเฟียยังคงหายตัวอยู่)
‪(ข่าวมรณกรรม ปี 1988 ‪จอร์แดน เอลคาร์น)
‪(แฮโรลด์ โนแวค ‪เสพยาเกินขนาด)
‪รอเดี๋ยว
‪- ว่ายังไง ‪- คุณนายโนแวครึเปล่าครับ
‪ใช่
‪ผมโทมัส ล็อคฮาร์ท เป็นนักสืบเอกชน
‪ผมสงสัยว่าจะขอถามเกี่ยวกับสามีคุณ ‪สักสองสามคำถามได้มั้ย
‪แฮโรลด์ตายแล้ว
‪ผมรู้
‪ผมกำลังรวบรวมข้อมูล ‪เกี่ยวกับคดีเสพยาเกินขนาด
‪เมื่อ 18 ปีก่อนคุณอยู่ไหน
‪ผมเข้าไปได้มั้ยครับ
‪อย่าให้แมวหลุดออกไปล่ะ
‪ตอนนั้นฉันแวะไปหาน้องสาว ‪ราวๆ หนึ่งอาทิตย์
‪กลับมาบ้าน...
‪แล้วเจอแฮโรลด์...
‪อยู่บนพื้น
‪หัวแตกตอนที่ล้มหัวฟาดโต๊ะ
‪เลือด...
‪นองเต็มไปหมด
‪เลือดกลายเป็นสีดำไปหมด
‪ยังมีธงพวกนั้นอยู่ผืนนึงในนี้
‪สามีคุณ เขา...
‪เป็นคนเขียนเหรอ
‪ใช่ ยังมีอีกเยอะด้วย
‪เขาส่งมันไปทั่วประเทศ
‪โดยซ่อนไว้ในหนังสือพวกนี้
‪(จอร์จ วอชิงตัน)
‪ปล่อยให้คนมีความเป็นส่วนตัว ‪เกี่ยวกับไอเดียของพวกเขา
‪มีคนเข้าร่วมแนวคิดเยอะทีเดียว
‪เขาจริงจังกับการเคลื่อนไหว
‪คุณด้วยรึเปล่า
‪ตอนนั้นฉันเป็นสาวแล้วเขาก็ยอดมาก
‪แต่เขาจริงจังกับเรื่องนี้มาก
‪จริงจังขนาดไหน
‪พอที่จะทำให้ฉันกลัวละกัน
‪คุณไม่รู้ว่าเขาส่งให้ใครใช่มั้ย
‪ขอเวลาเดี๋ยวนะ
‪(ผู้รักชาติ ผู้ซื่อสัตย์ต่อชนผิวขาว ‪ประเทศนี้ก่อตั้งขึ้นมาด้วยเลือด)
‪(การโกหกของผู้นำนักโลกาภิวัตน์ ‪โต้กลับ บรรดาเพื่อนทหาร)
‪ผู้หญิงคนนี้คือใคร
‪เฮเธอร์ รัสเซล แฟนเก่าของแฮโรลด์
‪เคยได้ยินวลี "กินคูลเอด" มั้ย
‪เธอเป็นคนผสมคูลเอดเลย
‪พวกเขาร่วมมือกันเหรอ
‪จนพวกเขาเลิกกัน นังบ้า
‪รู้มั้ยว่าตอนนี้เธออยู่ไหน
‪คุณสืบหาพวกผู้ชายที่เคยนอนกับเมียคุณ ‪ก่อนคุณจะนอนกับเธอด้วยเหรอ
‪อยู่นี่เอง
‪รายชื่อคนที่เขาติดต่อ
‪ดูเหมือนมันจะสำคัญกับคุณนะ
‪คงยังงั้น
‪งั้นฉันก็ต้องบอกว่า...
‪ฉันยอมเสียเวลากับคุณมาเยอะ
‪ทั้งๆ ที่เอาไปทำอย่างอื่นก็ได้
‪แล้วคุณมีข้อเสนออะไรล่ะ อาร์ลีน
‪คุณมีเงินติดตัวเท่าไร
‪(3808 ถ.อาเชอร์ดาวส์ เวสต์ ‪ฟิลาเดลเฟีย พีเอ 19105)
‪อาเชอร์ดาวส์
‪(เหยื่อปี 88)
‪(3808 ถ.อาเชอร์ดาวส์ เวสต์)
‪ให้ตายสิ
‪คุณโทรเข้ามือถือของสารวัตรไบรอัน โฮลท์
‪- รับสิ ‪- กรุณาทิ้งข้อความ
‪แล้วผมจะติดต่อกลับทันทีที่ทำได้
‪เฮ้ นี่ฉันนะ
‪คืนนี้เจอกันหน่อยนะ ฉันเจอข้อมูลบางอย่าง
‪อาจจะเป็นข้อมูลสำคัญมาก
‪ถ้าไม่เป็นการขอมากเกินไป
‪ฉันอยากให้นายช่วยหาที่อยู่
‪ของเฮเธอร์ รัสเซล
‪โทรกลับมาด้วย บ๊ายบาย
‪สวัสดี สาวน้อย
‪โทษทีที่พ่อมาช้า
‪ติดธุระนิดหน่อย
‪เคราพ่อน่าอนาถสุดๆ ดูเหมือนคนจรจัดเลย
‪ดีใจที่เจอลูกนะ
‪มีเวลา...
‪กินมื้อเที่ยงตอนสายหรือมื้อเย็นมั้ย
‪ไม่มี ป้าแม็กกี้จะพาหนูไปคิงออฟปรัสเซีย
‪พ่อก็พาไปคิงออฟปรัสเซียได้นะ
‪เรื่องของผู้หญิงค่ะ
‪พ่อไม่สนุกหรอก
‪อ้อ โอเค
‪โรงเรียนเป็นไงบ้าง
‪อ.ที่ปรึกษาคิดว่าหนูมีโอกาสได้ทุนเข้าเพนน์
‪นึกว่าลูกอยากเรียนในรัฐอื่น
‪จอร์จจะเรียนแถวนี้ ก็เลย...
‪- อ๋อ หนุ่มนักฟุตบอลเหรอ ‪- ใช่ค่ะ
‪ลูกเคยเล่าเรื่องเขาให้พ่อฟังนี่
‪พ่อเคยเจอเขาสองครั้งแล้ว
‪ใช่ นิสัยดีนะ
‪อยู่กับโฮลท์เป็นไงบ้าง
‪ดีค่ะ
‪ใกล้โรงเรียนกว่า
‪ดี พ่อดีใจนะ
‪ดีที่สุดแล้ว
‪พ่อหมายถึงสำหรับตอนนี้น่ะ แค่ชั่วคราวเอง
‪เดี๋ยวพ่อก็กลับมาเหมือนเดิม
‪จริงสิคะพ่อ ยังไม่เลิกอีกเหรอ
‪ต้องมีใครสักคนหาเขาเจอ
‪แล้วพ่อก็ต้องทำงาน
‪คราวนี้ใกล้เคียงเต็มที่ เอมส์
‪จวนเจียนแล้ว
‪แล้วลูกจะได้เห็น
‪ถึงแล้ว
‪ทำไมพ่อยังมีเครื่องสแกนเหรอ ‪พ่อไม่ใช่ตำรวจแล้วนะ
‪เดี๋ยวก่อน เฮ้
‪เกือบลืมไปแล้วสิ
‪สุขสันต์วันเกิด สาวน้อย
‪สำหรับสร้อยข้อมือ
‪พ่อคะ หนูไม่ได้ใส่มาหลายปีแล้ว
‪ไม่เป็นไร พ่อเก็บใบเสร็จไว้
‪ขอบคุณนะคะที่พยายาม
‪ฟังนะ เอมส์ พ่อรู้ว่าพักหลังอะไรๆ มันไม่ค่อยดี
‪พ่อเข้าใจ
‪พ่อไม่ใช่พ่อที่ดีนัก
‪แต่อีกไม่นานพ่อก็ทำเรื่องนี้เสร็จ
‪พ่อสัญญา แล้วเราก็กลับมาเหมือนเดิม
‪แค่พ่อกับลูกเหมือนแต่ก่อน
‪พ่อคะ อะไรๆ มันไม่เป็นแบบนั้น พ่อจะ...
‪พ่อต้องปล่อยวางบ้าง
‪แล้วก็จริงๆ นะ
‪โกนเคราซะ
‪ใช่สิ
‪เฮ้...
‪ลุงไบรอันอยู่บ้านรึเปล่า
‪บ๊ายบายค่ะพ่อ
‪บอกให้ลุงโทรหาพ่อด้วย
‪(จีนเน็ต ล็อคฮาร์ท ‪1962-1988)
‪เฮ้
‪ได้ที่อยู่มารึเปล่า ของเฮเธอร์ รัสเซลน่ะ
‪ใช่สิ นายนัดฉันเพราะเรื่องนั้นใช่มั้ย
‪ฟังนะ เพราะเห็นแก่เจนกับเอมี่
‪ฉันเลยพยายามอดทน
‪เฮ้ เราขาดเหยื่อไปคนนึง
‪แฮโรลด์ โนแวค
‪อยู่นอกเขตอำนาจของเรา
‪แต่ตำรวจท้องที่โมเมว่าเป็นคดีเสพยาเกินขนาด ‪เราก็เลยหาข้อมูลไม่เจอ
‪นายไปได้มาจากไหน
‪เขาเป็นไอ้พวกบ้า
‪มีกลุ่มติดอาวุธเพื่อจุดประสงค์
‪เรียล อเมริกัน มูฟเม้นท์
‪อยากนำประเทศกลับไปสู่คนรักชาติที่แท้จริง
‪รู้นะ ระเบิดปุ๋ยที่ทำขึ้นมาเองน่ะ นายรู้จักพวกนี้ดี
‪และฉันก็มีรายชื่อคนที่เขาติดต่อ
‪สองในสี่ของเหยื่อเมื่อปี 97 อยู่ในรายชื่อด้วย
‪ทุกคนในปี 88 นั่นคือการเชื่อมโยง
‪- ทุกคนคือส่วนหนึ่งของการเคลื่อนไหวหัวรุนแรง ‪- ทอม...
‪พวกเขาวางแผนการใหญ่
‪และฉันคิดว่าไอโซโทปที่เธอฉีดพวกเขา
‪คือการฆ่าคนจากระยะไกลแบบไฮเทค
‪และมันอาจจะได้รับการกระตุ้นจากอนาคต
‪ฉันยังระบุเรื่องนั้นอย่างแน่ใจไม่ได้
‪- ทอม... ‪- นายจำนาวีน ราว
‪และทฤษฎีของเขาเกี่ยวกับสะพาน ‪ดิถีของดวงจันทร์ได้มั้ย
‪ให้ตายสิ ทอม
‪เป็นเรื่องของพระจันทร์
‪นายต้องหาหมอนะ
‪นายไม่เข้าใจ
‪เธอถูกรถไฟชนจนเละ ‪แล้วเก้าปีต่อมาเธอก็กลับมาฆ่าได้
‪ฟังนะ
‪เราทุกคนเดินไปข้างหน้า
‪แต่เธอ...
‪เธอเดินย้อนหลัง
‪ทีละทศวรรษ
‪เพราะฉะนั้นเรื่องที่เกิดในปี 97...
‪เธอไม่ได้ฟื้นขึ้นมาหรอก
‪แต่ตอนนั้นเธอยังไม่ตาย
‪นายพูดบ้าบอมาก
‪โอเคมั้ย นายพูดเหมือนคนบ้าแล้ว ‪นายต้องไปหาหมอ
‪เธอรู้เรื่องเกี่ยวกับฉัน โฮลท์
‪เธอรู้เรื่องเกี่ยวกับจีนนี่
‪กับเอมี่
‪เรื่องที่เธอไม่ควรจะรู้
‪แล้วเธอก็ฆ่าแมดด็อกซ์
‪เธอกำลังจะกลับมาอีก...
‪แล้วมันก็เป็นวันนี้
‪นี่นาย...
‪นายบ้าไปแล้วเหรอ นายกำลังพูดถึงคดี...
‪ที่คลี่คลายไม่ได้มาทศวรรษนึงแล้วนะ
‪นายรู้รึเปล่าว่าฉันมีคดีฆาตกรรมใหม่กี่คดี ‪ในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา
‪ฉันต้องช่วยเลี้ยงลูกสาวของนาย ให้ตายสิ
‪แต่นายกลับมาพูด ‪เรื่องการเดินทางข้ามเวลาเหรอ
‪นายเคยฟังตัวเองบ้างมั้ย
‪ฉันมีแค่นายคนเดียว
‪ฉันหยุดยั้งสิ่งที่เกิดขึ้นกับเอมี่ไม่ได้
‪แต่ฉันหยุดเธอได้
‪นี่คือเมียของแฮโรลด์ โนแวค
‪นี่คือคนให้แรงดลใจเขา
‪ฉันอยากได้แค่ที่อยู่ของเธอ
‪แล้วฉันจะไม่ขออะไรนายอีก
‪ฉันสัญญา
‪ขอร้องนะ
‪นายกำลังไล่คว้าความเพ้อฝัน ‪ขณะที่ตัวเองก็แก่ลงทุกวัน
‪เห็นแล้วมันน่าเศร้าสิ้นดี
‪มันเศร้าที่เอมี่ต้องรู้เห็น
‪มันคุ้มเหรอ
‪(ข่าวต่อไป ‪การรังควานสุสานในเขตสามรัฐ)
‪(เจ้าหน้าที่ระบุว่ามีการกระทำผิดมากขึ้น)
‪นายอาจพูดถูกนะ
‪บางทีฉัน...
‪บางทีฉันอาจต้องไปหาหมอ
‪ฉันขอโทษที่คอยทำเรื่องไม่เป็นเรื่อง
‪แล้วก็ขอโทษที่นายต้องดูแลเอมี่แล้ว...
‪ฉันเละเทะไม่เป็นท่าเลย
‪เฮ้
‪ใจเย็นๆ
‪ไม่เอาน่า ไม่เป็นไรนะ
‪ตกลงมั้ย
‪เฮ้ ฟังฉันนะ
‪ถ้านายอยากหายจริงๆ ฉันก็จะช่วยนาย
‪ขอบใจนะพี่
‪โอเค นี่
‪ดูแลตัวเองนะ
‪ฉันจะโทรหาจิตแพทย์ของกรมตำรวจ
‪ดูว่าเธอจะแนะนำว่ายังไง
‪โอเค ฉันจะทำ
‪ขอบใจที่ช่วยฉันนะ
‪นายเป็นคนดี โฮลท์
‪ไม่หรอก ฉันชอบกวนโอ๊ย ฉันรู้ตัวดี
‪แต่เราเป็นครอบครัว
‪เราทำแบบนั้น ใช่มั้ย เราช่วยเหลือกัน
‪แม้แต่พวกที่สติไม่ดี
‪แล้วฉันจะโทรมา
‪สวัสดีครับ ผมสารวัตรโฮลท์
‪ผมต้องการที่อยู่ล่าสุดของเฮเธอร์ รัสเซล
‪แป๊บนึงนะ
‪ตราหมายเลข 0304
‪ใช่
‪พร้อมแล้วก็บอกได้เลย
‪ประหยัดได้ถึง 80 เปอร์เซ็นต์ ‪ถ้าคุณซื้อตรงจากโรงงาน
‪คุณรัสเซล
‪นำเข้าเพชรโดยตรง ‪ที่โรงงานส่งตรงของผู้ผลิต
‪เจเวลรี่แฟคตอรี่มีเพชร ‪พร้อมหนามเตยหลายพันแบบ
‪และรับประกันราคาถูกที่สุด
‪เพชรหนึ่งกะรัตของเจเวลรี่แฟคตอรี่...
‪คุณรัสเซล ผมเข้ามาได้มั้ย
‪ราคาเพียง 899
‪สร้อยข้อมือสามส่วนสี่กะรัตราคา 149
‪สวัสดีครับ
‪ต่างหูขนาดหนึ่งกะรัตราคา 399
‪เฮ้ หยุด
‪ลงรถ ออกมาสิ
‪ไม่นะ
‪ห่าเอ๊ย
‪เดี๋ยวเราเจอกันแน่
‪โฮลท์
‪ฉันยิงโดนมือเธอ
‪นี่คือตอนที่เธอถูกยิง ‪ฉันคือคนยิงเธอ มันเกิดขึ้นแล้ว
‪แต่เราต้องรออีกเก้าปี โฮลท์
‪เราต้องรอ
‪แต่ฟังนะ ถ้าเราฆ่าเธอ เราก็จะหยุดทุกอย่างได้
‪ฉันต้องช่วยจีนนี่ โฮลท์
‪เราหยุดทุกอย่างไม่ให้มันเกิดขึ้นได้ โฮลท์
‪ฟังฉันนะ ฟังฉันสิ
‪ฟังฉัน
‪บันทึก
‪ระบุตำแหน่งและคำนวณกระแสเวลา
‪การทดสอบครั้งที่ 32
‪ฉีดสัตว์ทดลองหมายเลขหนึ่งถึงสาม
‪(01 ออนไลน์)
‪(01 ออนไลน์ 02 ออนไลน์ 03 ออนไลน์)
‪ทีนี้ก็...
‪ทดลองการปลิดชีพ ‪สัตว์ทดลองหมายเลขหนึ่งถึงสาม
‪(01 แอ็คทีฟ)
‪(02 แอ็คทีฟ)
‪(03 แอ็คทีฟ)
‪หมายเลขหนึ่งสมองสลายตัว
‪หมายเลขสองและสามก็เช่นเดียวกัน
‪ฉันคิดว่าเราได้ผู้ชนะแล้วนะ
‪ถ้าใช้พร้อมกับโคโรนอล ไอโซโทปส์
‪เราก็จะสร้างผลลัพธ์แบบเดียวกัน ‪จากเวลาใดเวลาหนึ่งในอนาคตได้
‪ดร. ราว
‪ให้ตายสิ
‪(5.31 น.)
‪(ดิถีของดวงจันทร์)
‪(ผ.บ.กรมตำรวจฟิลาเดลเฟียเกษียณ)
‪สวัสดีค่ะพ่อ นี่หนูเอง
‪หนูรู้สึกว่า...
‪มันนานแล้ว...
‪ก็เลยโทรมาเพราะ...
‪หนูกำหนดคลอดเร็วๆ นี้
‪จวนมากแล้ว...
‪จอร์จกับหนูเลยคุยกันแล้ว...
‪หนูก็อยากให้พ่ออยู่ด้วยตอนคลอด
‪หนูคิดว่าแม่คงอยากให้เป็นแบบนั้นและ...
‪หนูก็คิดว่าตัวเองก็อยากให้เป็นแบบนั้น...
‪หนูรู้...
‪หนูรู้ว่ามันเป็นเวลานั้นอีกแล้ว
‪แล้วก็รู้ว่าอะไรๆ ระหว่างเรามัน...
‪แต่หนูก็จะดีใจมากถ้าพ่อแวะมาได้
‪ไม่ว่าจะยังไง พ่อก็...
‪โทรหาหนูด้วยนะ
‪พ่อคะ มีอะไรเหรอคะ
‪ผมรู้ว่าคุณจะต้องกลับมา คุณล็อคฮาร์ท
‪ผมเสียใจกับเรื่องทั้งหมดนี่จริงๆ
‪คุณเป็นคนที่หาตัวยากมาก ราว ‪อยู่ดีๆ คุณก็หายตัวไป
‪คุณเองก็น่าจะเข้าใจ ‪ว่าความลุ่มหลงกับงานเป็นยังไง
‪ใช่สิ พูดถึงงาน คุณส่งผมตรงนี้ก็ได้นะ
‪ผมเกรงว่าจะทำแบบนั้นไม่ได้
‪ถ้าคุณไม่ทำ เธอก็จะฆ่าต่อไปอีก
‪นั่นแหละแผน
‪การเปลี่ยนแปลงโลก ‪เป็นงานที่ต้องหลั่งเลือด โทมัส
‪บ้าสิ้นดี
‪ผมว่านิสัยเราสองคน ‪เกินกว่าคนทั่วไปจะรับได้นิดนึงนะ
‪ผมจะพาคุณไปอยู่ที่ที่ปลอดภัยสักสองสามวัน
‪แล้วคุณก็จะได้รับการปล่อยตัว
‪พูดตามตรงแล้ว
‪ผมต้องขอบคุณคุณนะ
‪การสืบสวนของคุณทำให้ผมรู้ว่า ‪จริงๆ แล้วเธอไม่ใช่ฆาตกร...
‪แต่เป็นผู้กอบกู้
‪จุดสุดยอดของการค้นคว้าของผม
‪ผมกำลังพัฒนาเทคโนโลยีที่วันนึงเธอจะใช้
‪จริงๆ แล้วกำลังใช้อยู่
‪การเดินทางข้ามเวลาเป็นเรื่องซับซ้อน ‪แม้แต่ผมเองก็ยากที่จะเข้าใจ
‪เธอฆ่าคนบริสุทธิ์
‪เพื่อหยุดยั้งสิ่งที่แย่กว่ามาก
‪จินตนาการว่าคุณสามารถ ‪ลบล้างสงครามกลางเมืองอเมริกาได้
‪คุณจะทำยังไง
‪คุณจะฆ่าเจฟเฟอร์สัน เดวิสรึเปล่า
‪โรเบิร์ต อี. ลี ลินคอล์น ‪ผู้นำฝ่ายใต้และฝ่ายเหนือทุกคน
‪แต่นั่นอาจจะไม่พอที่จะลบล้างไอเดีย
‪บางทีเราอาจจะต้องฆ่า ‪ผู้คนที่ทำให้พวกเขาเป็นอย่างที่พวกเขาเป็น
‪ผู้คนซึ่งมอบความเชื่อด้านจริยธรรม ‪และการเมืองแก่พวกเขา
‪เพื่อนๆ พ่อแม่ ปู่ย่าตายาย
‪เราต้องย้อนกลับไปกี่ชั่วคน ‪เพื่อที่จะดับประกายไฟที่ทำให้เกิดเพลิง
‪แต่ถ้าเรากำจัดกลุ่มคนที่ถูกต้อง
‪ทีละคน
‪จนกระทั่งย้อนกลับไปถึงจุดเริ่มต้นของมัน
‪จนกระทั่งย้อนกลับไปถึง ‪คนคนนั้นที่แก้ปมทั้งหมด...
‪คุณก็จะเปลี่ยนอนาคตได้
‪และนั่นคือสิ่งที่เธอทำ
‪และผมจะไม่ยอมให้คุณขัดขวางเธอ
‪มันสวยงามเลยใช่มั้ย
‪เราไม่รู้สึกว่ามันดึงดูด แต่มันอยู่ตรงนั้นเสมอ
‪ไม่มีอะไรหลบหนีมันได้
‪รู้นะ พระจันทร์คือสิ่งที่รับผิดชอบ ‪ต่อสภาพที่เอื้ออำนวยชีวิตบนโลก
‪มันเป็นความรับผิดชอบของเราที่จะช่วยตัวเรา
‪จากตัวเราเอง
‪- สุดยอดจริงๆ ‪- ใช่
‪ระยำ
‪ล็อค
‪หยุด
‪ล็อค
‪อย่าทำยังงี้
‪คุณต้องปล่อยให้เธอทำให้เสร็จ
‪อรุณสวัสดิ์
‪เมื่อฉันฆ่าเธอ...
‪เธอก็จะฆ่าใครไม่ได้อีกต่อไป
‪ฉันในตัวตนอื่นก็ไม่ต้องตามล่าเธอ
‪ถ้าคุณฆ่าฉันตอนนี้...
‪โลกที่คุณรู้จักก็จะจบลงในเวลาอันสั้น
‪และคุณก็ไม่รู้ว่า...
‪จะเกิดอะไรขึ้น
‪เธอไม่ใช่คนคนเดียวที่พยายามจะเปลี่ยนอดีต
‪ฉันจะเป็นผู้ชายธรรมดาๆ
‪ครอบครัวธรรมดาๆ
‪ไม่หรอก
‪คุณไม่ฆ่าฉัน
‪ฉันรู้จักคุณดี
‪ฉันรู้จักคุณมาตลอดชีวิต
‪คุณคือคนที่บอกให้ฉันทำงานนี้
‪และคุณคือคนที่สอนให้ฉันขี่จักรยาน
‪และทำแพนเค้กไอสกรีมจานแรกให้ฉัน
‪และคุณช่วยฉันวันที่ฉันเกิด
‪นี่เป็นของแม่ฉัน
‪เธอคือหลานสาวฉัน
‪เชื่อหรือไม่
‪ว่าตาเห็นด้วยกับสิ่งที่หนูกำลังทำ
‪ไม่เป็นไรค่ะ
‪มันจบแล้ว
‪ไม่
‪แต่ตาฆ่าเธอ
‪เมื่อ 27 ปีที่แล้ว
‪ตาเห็นหลานตาย
‪หลานต้องกลับไป
‪ต้องกลับไปและหยุดตา
‪เรื่องนั้นมันเกิดขึ้นแล้ว
‪การเดินทางผ่านกาลเวลา ‪เป็นการเดินทางเที่ยวเดียว
‪หนูกลับไปไม่ได้จนกว่าภารกิจจะเสร็จสิ้น
‪ถ้ามันเริ่มต้นด้วยการที่ตาเตือนหนูบนหาดนี้...
‪มันก็จะจบด้วยการตายของหนูเสมอ
‪กลับบ้านไปซะ
‪ดูแลแม่ของหนู
‪ดูแลหนู
‪ตาขอโทษนะ
‪เราจะพบกันในไม่ช้านี้ค่ะ
‪- ตาขอโทษ ‪- หนูต้องไปแล้ว
‪ขอต้อนรับสู่ราวเทคโนโลยี
‪(ราวเทคโนโลยี)
‪แรงดึงคลื่นพร้อม
‪สะพานยังไม่พร้อม
‪ตอนฉันอายุเก้าขวบ...
‪ผู้ชายธรรมดาๆ จอดรถกระบะธรรมดาๆ
‪ที่เต็มไปด้วยระเบิดในย่านดาวน์ทาวน์
‪และดูมันระเบิด
‪แม่เหล็กไฟฟ้า...
‪เจ็ด หก
‪ห้า สี่...
‪นั่นเป็นการโจมตีครั้งแรกของเขา
‪สอง...
‪คน 11,000 ตายเช้าวันแรก
‪และอีกหลายล้านคน ‪ในสงครามกลางเมืองที่ตามมา
‪(2042 กระแสเวลา)
‪ยิ่งโกรธมันก็ยิ่งฮึกเหิม
‪มันแผ่ขยายโดยความกลัว
‪เริ่มกระบวนการ
‪มันทำให้คนกลายเป็นปีศาจร้าย
‪จนกระทั่งแม้แต่คนธรรมดาๆ
‪ก็แตกสลาย...
‪ทีละ...
‪คน
‪เสียงที่ก่อกำเนิดการเคลื่อนไหว...
‪ทำให้รอยแตกเล็กๆ ‪กลายเป็นการแบ่งแยกที่ยิ่งใหญ่
‪มันกลบเกลื่อนความดีในตัวเรา
‪และเพิ่มพูนความเลวในตัวเรา
‪เราเลยค้นพบทางที่จะกดขี่มันไว้
‪เราพบทางที่จะลบล้างความเสียหาย...
‪กระแสเวลาออนไลน์
‪เพื่อไม่ให้จุดปะติดปะต่อกัน
‪ทำลายตัวทดลองหมายเลขสี่
‪ทำลายตัวทดลองหมายเลขสาม
‪ทำลายตัวทดลองหมายเลขสอง
‪ฉันอาสาสมัครที่จะลบล้างการบอกเล่าเรื่องราว
‪ทำลายตัวทดลอง
‪หมายเลขหนึ่ง
‪ฉันกลับมาเพื่อลบล้างไอเดีย
‪เพราะความคิดบางอย่างสมควรถูกปิดบังไว้
‪บางความคิดตั้งแต่ก่อนจะเริ่มด้วยซํ้า
‪เมื่อสงครามระหว่างเราหายไปสิ้น...
‪มันจะไม่ส่งเสียงอะไรเลย
‪มันจะไม่ทำให้เกิดแผลเป็น
‪จะไม่มีนิยายที่ยิ่งใหญ่ในช่วงชีวิตคุณ
‪แต่แค่เสียงสะท้อนของสิ่งที่ควรจะเกิดขึ้น
‪แต่นี่...
‪นี่คือเรื่องราวของคุณ
‪และมันไม่จบเพียงเท่านี้
‪มันถูกจารึกไว้ในความเสียสละ
‪มันถูกจารึกไว้ในการให้อภัยกัน
‪และมันก็ถึงเวลาที่จะเริ่มบทใหม่ของคุณ
‪คุณจะรัก
‪และคุณจะหายเป็นปกติ
‪คุณจะสอนฉันว่าต้องใช้ชีวิตยังไง
‪และคุณจะทำให้ฉันเป็นตัวตนของฉัน
‪เป็นนักสู้
‪เหมือนคุณ
‪เพราะตอนนี้...
‪ชีวิตของเราทั้งคู่
‪กำลังจะเริ่มต้นขึ้น
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ไม่เป็นไร
‪ทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดี
‪คำบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ