NETFLIX – FILM ORYGINALNY
Kiedyś spoglądałem w kosmos
z nadzieją...
i ciekawością w oczach...
aż kosmos spojrzał na mnie.
Najeźdźca Zim,
zły żołnierz kosmita z Irkańskiego Imperium,
przysłany przez diabolicznych władców, zwanych Najwyższymi,
by infiltrować Ziemię i przygotować na zbliżającą się inwazję.
Przebrany za jednego z nas
wprowadził się niedaleko.
Chodził do mojej szkoły
i z pomocą nikczemnych, mechanicznych sług,
knuł zniszczenie wszystkiego, co mamy,
i czym jesteśmy,
a potem...
zniknął.
Nazywam się Dib Membrana.
Mam 12 lat
i tylko ja stoję między Zimem a unicestwieniem naszego świata.
A teraz...
Przygotujcie wygłodniałe, gulgoczące, dziecięce brzuszki
na rewelacyjną możliwość kolacji!
Frykasobot 3000 ma nadzieję, że posmakuje wam jedzenie.
No i jeszcze, czym jest miłość?
Wygląda super, tato. Zjem to.
Momencik, córko.
Nie pora, by dołączył twój brat?
O nie.
Dib od miliona lat siedzi w swoim pokoju, odkąd Zim zniknął.
Ledwie go już poznaję.
Siedzi na krześle, robi się obrzydliwszy,
bardziej śmierdzący...
Jak najbardziej, ale spróbuj go zrozumieć.
Dib wreszcie odpuszcza niemądrą obsesję
na punkcie kosmitów, duchów i całej reszty nienaukowych bzdur,
a nie jest mu łatwo.
Wyobraź sobie, że przestajesz wierzyć w gry wideo.
Nawet tak żartuj, tato.
Kochanie, żegnanie się z niemądrymi przekonaniami to część dorastania.
Jako dziecko uważałem rekiny za przyjaciół.
Teraz jestem mądrzejszy.
Spróbuj okazać mu więcej wsparcia, to twój brat.
OK, tato.
UWIERZ
Hej, Dibie! Tato woła na kolację!
Nie mogę opuścić posterunku, Gaz.
Wepchnij tu jedzenie.
Gdzie kij do wpychania? Inaczej nie wepchnę.
Zim wciąż tam jest, muszę więc czekać
i obserwować.
Nikt inny tego nie zrobi.
Nikt nie widział prawdy, ale czemu?
Pranie mózgu? Kontrola umysłu?
Duchy kasujące zawartość mózgu?
Nikt mi nie wierzy, ale sprawię, że zobaczą.
Odsłonię go przed światem i otworzę oczy ludzkości
na niebezpieczeństwo, w którym cały czas tkwi.
Nawet tato,
światowej sławy naukowiec,
powie, że mi wierzy i przeprosi, że we mnie wątpił.
Okropna parodia taty,
ale Dibie, daj spokój.
Zima nie ma już długo,
a możliwe, że zniknął na dobre.
Mogłabym się założyć, że Zim przenigdy...
Czekaj, tu jest.
To Zim!
Wrócił i robi ćwiczenia rozciągające!
Takie rozciąganie to rozgrzewka przed złem.
To jest to.
Chwila...
na którą...
czekałem.
Co robisz?
Muszę dostać się do
Zima.
Dibie, nie! Spójrz na siebie!
Świat nie jest gotowy na to, czym się stałeś.
Jesteś obrzydliwy.
Ten zapach!
Świat...
mnie potrzebuje.
Najpierw się wykąp!
Wykąp się!
Nie!
NICKELODEON PRZEDSTAWIA
DIB MEMBRANA KONTRA
NAJEŹDŹCA ZIM
Zimie!
Tak, to ja!
I...
Chwila.
Wybacz, ale idź sobie, ohydny goblinie.
To próba dramatyczna na przyjście Diba.
- Ja jestem Dib. - Co?
- Ale... - Momencik.
Znamy się.
Czekałem na ciebie, Dibie!
Widzę, że ustawiłeś zraszacze i inne takie.
Nie masz dowodów!
- W każdym razie... - Gdzie byłeś?
Obserwuję twój dom,
szkołę, knajpkę z taco, którą uwielbiasz.
To Gir ją uwielbia, dla mnie jest brudna.
- Zjadłem tam dziecko. - Fakt.
Co knujesz, Zimie?
Fazę Pierwszą mojego niecnego planu, człowieku.
Fazę pierwszą.
OFICJALNE POMIESZCZENIE DO UKRYWANIA SIĘ
- Komputerze, śmiej się ze mną! - Nie chcę.
Cały ten czas spędziłeś u siebie w ubikacji?
- Tak. - Calutki?
Zgadza się.
Musiałeś siedzieć w ubikacji?
Nie próbuj zrozumieć zwyczajów moich ludzi, Dibie!
Jak tylko rozpoczęła się moja misja na tej strasznej planecie,
śledzisz każdy mój ruch jak szlaubuch w pupsiksonie.
Co w czym?
Reszta twojego gatunku łatwo dała się oszukać,
ale ty przejrzałeś moje genialne przebranie.
Martho!
Chłopak sąsiadów to kosmita!
- Nieważne, Martho, jest normalny. - OK.
Wiedziałem, że jak zniknę na wystarczająco długo,
będziesz czekać i patrzeć, twoje zaniedbane ciało zacznie śmierdzieć,
stanie się bezużyteczne.
To zaledwie Faza Pierwsza mojego niecnego planu.
Patrz dalej, bobku jeden. Patrz bezradnie, jak rozpoczynam
Fazę...
Drugą!
- Nie! - Podmieniam listy!
To nielegalne.
Nie!
Czytam gazetę, za prenumeratę której nie płacę.
Nikt już nie czyta gazet, ale przestań!
Łosiokwiku! Wspomóż chaos!
Mamy naklejka z pizzą.
Szaleje za pizzą.
Hej.. Co ty... to...
Nie! Chwila!
Nie...
Wybornie.
Ja!
Ja też chcę!
Wystrzeliłem mopsa w kosmos.
Myślałem, że go lubisz.
Czemu to zrobiłem?
Co z tobą, człowieku?
Czemu mnie nie zatrzymujesz?
Nie mogę walczyć.
Zbyt długo siedziałem.
Krzesło zlało się z tyłkiem.
Więcej we mnie krzesła niż człowieka.
Ludzie to wątłe, paskudne istoty.
Żaden Irk nigdy nie stałby się krzesłem.
Chwila! To była Faza Druga?
Oczywiście.
Prawdopodobnie. Wiesz co? Nie jestem pewien.
I tak jesteś bezsilny, nie powstrzymasz mnie, Dibie Krzesło! Pa!
Witaj w domu, synu.
Zimie!
Rewelacyjna robota, brawo ja!
Wszystko idzie zgodnie z planem, ale wciąż mamy dużo pracy, Girze.
Tak jest.
Mam cię, Schmoopsy!
Floopsy.
Komputerze!
Czego?
Połącz mnie z Najwyższymi,
moimi liderami i największymi fanami.
- Przygotowanie do połączenia. - Widzisz Girze...
Dzwonię do Najwyższych!!
Najwyżsi dawno nie mieli ode mnie,
ich największego i najbardziej niesamowitego najeźdźcy,
żadnych wieści.
Na pewno się zamartwiają.
NAJWYŻSI
Hej?
Pamiętasz Najeźdźcę Zima?
- Kogo? - Zima. Takiego małego.
Dużo się darł.
Tego, co przysyła nam pączki?
Nie, to Najeźdźca Jim.
Jest super.
Chwila, Zim!
- Nie cierpimy go. - Właśnie o tego mi chodzi.
Pamiętasz, jak skłamaliśmy,
że wysyłamy go na tajną misję na Ziemię,
ale tylko pozbyliśmy się go, bo jest okropny?
Byliśmy przezabawni.
Najwyżsi!
- Połączenie przychodzące. - OK.
Życie jest piękne, odkąd Zim zniknął na dobre.
Dobra, przekieruj do nas połączenie.
- Ciekawe, kto to może być? - To ja, Zim!
Moi Najwyżsi,
będziecie przeszczęśliwi wiedząc, że Faza Pierwsza pomysłowego planu,
by przygotować Ziemię na wasze przybycie, jest sukcesem.
Zim? Myśleliśmy, że nie żyjesz.
Czy nieżywy Zim zrobiłby tak?
Moja ziemska nemezis jest obecnie żałosnym krzesłem,
co daje mi wolną rękę na wykonanie najdiaboliczniejszej fazy,
czyli Fazy Drugiej.
w której ja...
Komputerze, wstrzymaj połączenie.
O nie, nie pamiętam, czym jest Faza Druga.
Zbyt długo siedziałem w ubikacji. Myśl, Zimie, myśl.
Mamy to gdzieś, Zimie!
Czemu tego nie zapisałem? Chwila!
Komputerze? Odtwórz nagrania, na których omawiam Fazę Drugą.
Znaleziono jedno nagranie.
Czy mam nagrywać wzmianki o Fazie Drugiej?
Nie, dziękuję. Zim niczego nie zapomina.
Żadna pomoc, poza przypomnieniem,
jak świetnie wyglądam i brzmię.
On wie, że go widzimy i słyszymy, prawda?
Fajnie było, jak nie żył.
Ja pamiętam Fazę Drugą.
Tak?
Dobra robota, Girze. Mów.
Musisz zamówić milion pizz,
potem muszę się w nich wytarzać,
i tak zmienię się w ogromną pizzę.
Nie pora na gadanie o ogromnej pizzy.
Nigdy się tak nie stanie!
Cisza! Muszę pomyśleć. Uspokój się.
Komputerze?
Czy połączenie wstrzymane?
Nie.
- Chyba nic nie słyszeli. - Słyszeli!
Jestem najlepszym najeźdźcą z planety Irk.
Jak Najwyżsi dowiedzą się, że nie mam władzy nad Ziemią,
bo zapomniałem Fazę Drugą,
nie wiadomo, co zrobią.
Najeźdźco Zimie,
kiedyś byłeś najlepszym, niesamowitym najeźdźcą,
ale teraz jesteś durny.
I głupi.
Karą będzie pozbawienie cię rangi najeźdźcy
i przekodowanie do niczego.
Nie możecie! Jestem Zimem.
Mózgi sterujące! Przekodować!
Przekodowywanie.
Zadanie wykonane, Najwyżsi.
Zimie?
Resztę swoich długich, smutnych dni przeżyjesz jako...
A, nieważne.
Girze, czas jest najważniejszy, Najwyżsi mogą zjawić się lada dzień,
a Dib nie będzie krzesłem na zawsze.
Przynieś z laboratorium intryg wszystko, co może być Fazą Drugą.
Szybko!
FAZA DRUGA
MYDŁO
PAN DIBA ODRZUT
Bezużyteczny bobek!
Potrzebuję więcej czasu, by przypomnieć sobie Fazę Drugą.
Komputerze, ile mam czasu do przybycia Najwyższych?
- Informacja niedostępna. - Niedopuszczalne.
Wejdź do komputerów Najwyższych i pobierz trasę lotu.
Tak jest, natychmiast.
Imitujesz jakiś akcent?
Nudzi mi się. P.S.
Na dostęp do trasy lotu nie starczyło mocy.
To podstępem
zdobądź więcej mocy.
Aktywuję tryb podstępu.
Podstęp.
Trasa lotu pobrana.
Jest tu każdy świat,
który Irkańska Flota Wojenna planuje podbić.
Ale gdzie Ziemia?
Najwyższy powiedział, że to najważniejsza misja.
Komputerze, pomniejsz.
Pomniejszam.
Pomniejszaj, aż zobaczysz, jak daleko od Ziemi znajdują się Najwyżsi.
Pomniejszam.
- Szybciej. - Pomniejszam.
Szybko!
Muszę zacząć Fazę Drugą,
zanim Dib wróci do drażniącej formy do walki.
Pomniejszam.
Na pewno jest...
gdzieś tu.
Pomniejszam.
Byłem w kiepskiej formie, potem w zbyt dobrej, teraz w zwykłej!
Kurczę, Dibie, tylko nie płaszcz.
Dzięki niemu wyglądam tajemniczo.
Odsuń się. Muszę powstrzymać Zima.
Dzieci testowe,
te bransoletki to prototypy, starajcie się nie oddychać
ani nie myśleć, gdy pole energetyczne...
Co?
Oto i mój syn!
Nie pamiętam, kiedy tak cieszyła cię nauka.
- Co? - Oto moja Nowa Membransoletka.
Jutro podczas wielkiej premiery pokażę ją światu,
a gdy nadejdzie Dzień Pokoju,
dzieci na Ziemi złapią się za ręce i... Chwila.
Walizka na polowanie na kosmitów?
Synu, znów te bzdury?
Tato, próba ocalenia Ziemi przed złym kosmitą Zimem to nie bzdura.
Beze mnie może nie być Ziemi, by trzymać się wokół niej za ręce.
Synu, kosmici nie istnieją.
Próbowałem być cierpliwy dla twoich nienaukowych zainteresowań,
Wielkich Stóp, duchów, pszczół-wampirów.
Widziałeś ślady po ugryzieniach! Wiesz, że jem teraz dużo miodu!
Jestem naukowcem i potrzebuję dowodu, a nie widziałem...
Dowodu?
Większego dowodu niż ten?
Wszystko, co zebrałem podczas niezliczonych bitew
z Zimem, odważnych wypraw w nieznane,
na co twoja nauka zamknęła oczy.
Zagradza to dojście do kosiarki.
To myśliwiec Tak.
Statek kosmiczny, który zdobyłem od kosmicznego wroga!
A nie powinien on latać?
Będzie, jak pozwoli się naprawić.
Dibie, masz głupią twarz.
Niezłą podróbkę statku kosmicznego wybudowałeś, ale...
Podróbkę? Wcale nie.
Tato, nikt mi nie wierzy,
przyzwyczaiłem się bronić świat samemu,
ale chciałbym, żebym choć raz mógł na ciebie liczyć.
Chcenie nie jest zbyt naukowe, synu.
Koniec z tym już dziś, Zimie!
Jestem gotów na wszystko, co masz!
Witamy ponownie w naszym...
...odliczanie do Dnia Pokoju...
Intruz! Przygotować się do... Zapraszam!
Wita was Ian Bywish, gospodarz programu,
w ten piękny dzień
wraz z gościem programu Odliczanie do Dnia Pokoju,
Prosiaczkiem Wzdętkiem.
Co dla nas masz, Wzdętku?
Hej, niecny robocie Zima. Gdzie on jest?
To moja specjalna pizza.
Robię ją tylko na Dzień Pokoju.
Wewnątrz pizzy jest dziesięć rodzajów pizzy,
jest więc niezła.
Gdzie Zim?
Nie wiem, tak się o tego chłopca martwię.
Chcesz nachosów?
- Nie, dzięki. - Ciszej tam trochę!
Próbuję być przygnębiony w serowym kokonie przygnębienia.
Co tu się wyrabia?
Co to za śmieci?
Eksperymenty.
Liczyłem, że są Fazą Drugą mojego planu.
To ma być mój tato?
Witaj, synu!
Myślałem, że zastąpi prawdziwego...
tatę,
a potem... Sam nie wiem,
na zawsze da ci szlaban czy coś.
Nie umiałem sprawić, by zrobił budyń tak, jak uwielbiasz.
To zniszczyło iluzję.
Nie uwielbiam budyniu.
Co to za zapach?
To ja.
Co z tym zrobisz?
Zamknę cię, ot co!
OK, mam to gdzieś.
Serio?
Czemu?
To trasa lotu Irkańskiej Floty Wojennej,
a tam,
przemnóstwo milionów lat świetlnych od trasy,
leży Ziemia.
Wiesz, co to znaczy, człowieku?
Twoi przywódcy latają tylko po linii prostej?
Najwyżsi nie przybędą!
Naprawdę się poddajesz?
Wreszcie wygrywam?
Ziemia jest bezpieczna.
Straciłem szacunek Najwyższych.
Daj spokój, stary.
Może nadejść czas,
gdy my, w Laboratoriach Membrana, przestaniemy czynić świat cudnym...
Mój tato też nie szanuje tego, co robię.
Czas ten jeszcze nie nadszedł.
Sądzi, że jestem szalony jak reszta świata.
Świata, który w sekrecie ocaliłem.
...jutro na premierze w Laboratoriach,
znów stworzymy historię.
Laboratoria Membrana. Kto chce wszystkiego lepszego?
Chwileczkę. Premiera.
Tato prezentuje Nową Membransoletkę.
Cały świat będzie patrzył.
Gdybym przejął kontrolę nad streamem z premiery,
mógłbym ujawnić prawdziwego kosmitę. Skłamałeś przed calutką planetą!
Wierzę ci, Dibie.
Przepraszam, że w ciebie wątpiłem.
O tak!
Do czegoś się jeszcze możesz nadać, Zimie.
Co ty na to?
OK, mam to gdzieś.
DZIŚ PREMIERA
Panie i panowie,
dumnie przedstawiam wam...
Nową Membransoletkę!
Dibie?
Co tu robi Zim?
Nie przejmuj się, Gaz, to...
Wyjaśnię później.
To ważny wieczór dla taty.
Nie myśl nawet o niczym durnym, bo...
Nie martw się, Gaz. Idź już.
Dobrej zabawy.
Na pewno impreza będzie wyjątkowa.
OK, Zimie, użyłeś kosmicznego sprzętu, by przejąć kontrolę?
Faktycznie, daj mi chwilę.
...apki takie jak
symulator Orzeszek.
Zaktualizowałem bransoletkę.
Naciśnij ten przycisk, a będziesz sterować wszystkim.
- Aktualizacja zgrzyta? - Na to wygląda.
Nie wierzę, że to mówię, ale to twoja najlepsza robota.
Tak.
Jak wiadomo, jutro jest Dzień Pokoju
i nikogo to wielkie święto nie cieszy bardziej niż mnie.
- Mnie cieszy bardziej! - Naukowo niemożliwe!
Odkryliśmy, że dzieci wytwarzają pole energetyczne,
mające nieograniczony, chaotyczny potencjał.
Jest to energia brzdąców,
czyli brzdąconergia.
Nowa Membransoletka przechwytuje brzdąconergię i kieruje są
na zewnątrz jako
czysty pokój i radość.
Jutro dzieci chwycą się za ręce, okalając planetę Membransoletkami,
by sprowadzić pokój, jakiego ten świat jeszcze nie znał.
Świecie, a zwłaszcza tato, przygotujcie się na prawdę.
Przestań!
O nie.
Witajcie, ludzie jak ja.
Zim?
Chwila! Co?
Gdzie tato?
Jestem profesor Zim.
Ten drugi gość przeszedł na emeryturę
i przekazał mi szefowanie, a ja świetnie zmieniłem bransoletkę.
NOWA
Nie! Chwila!
Zim to kosmita.
- Co? - Nie!
Jest super!
Powinniśmy robić, co każe, nieważne jak niecnie to brzmi.
Cześć Zimowi!
Cieszcie się, głupcy.
Kupcie bransoletkę i przygotujcie się na najbardziej pokojowy Dzień Pokoju,
jaki wasz groteskowe gałki oczne widziały!
Można wybrać jeden z czterech kolorów.
Zimie!
Powstrzymajcie go!
Nie!
Oby był to tylko straszny koszmar.
- Synu! - Tato?
Śniadanie gotowe.
Tak!
Dzień dobry, tato... O nie!
Wesołego Dnia Pokoju, synu! Masz szlaban na zawsze!
Śniadanie to najbardziej naukowy posiłek dnia.
- Budyń. - Frykasobot 3000 mógłby...
Nie, Frykasie jeden, już się tym zająłem.
To moje dzieci, nauka i takie tam.
Gaz, przepraszam, Zim mnie nabrał.
- Nie chciałem... - Co?
Nie chciałeś, by ważna impreza taty się sypnęła,
by go porwali i by dał Zimowi klucze do laboratorium,
ani by nas więził stwór, który wygląda jak tato
z alergią na radioaktywne pszczoły?
Coś nie tak, kochanie?
Nie, wszystko gra, tato.
Jak możesz być taka spokojna? To nie tato.
Nie wychylaj się po prostu.
Nie jesteś naszym tatą.
Zaczyna się.
To okropnie tak mówić, synu.
Dib wiecznie żartuje. Oczywiście, że to nasz tato.
Świetne śniadanie, tato.
Dobry budyń?
Najgorszy, jaki w życiu jadłam.
Dzięki, kochanie.
Niełatwo jest samemu opiekować się dwójką dzieci, ale...
Daje to tyle satysfakcji.
Jesteś klonem.
Zim porwał naszego prawdziwego tatę.
Synu! Nieładnie mówić złe rzeczy o najlepszym przyjacielu!
Zim nie jest moim przyjacielem.
Jest cudowny.
Nie, jest okropny.
- Kochasz Zima? - Nie cierpię go.
- Jest naj... - Kocham Zima.
- Musimy się stąd wydostać. - Znaleźć tatę, ale Klonosor jest szybki.
- Klonosor? - Klon profesora Membrany.
Próbowałam uciec na wszelkie sposoby, bez powodzenia.
Uciec beze mnie?
Skupmy się na teraźniejszości.
Za każdym razem mnie zatrzymywał.
Pamiętajcie dzieci, możecie na mnie liczyć.
Jeśli chcielibyście porozmawiać...
Chodźcie do szkoły. Myjcie zęby.
To dobra rada, tato.
Czas już na Dzień Pokoju.
CIĄG DALSZY ŚWIĘTOWANIA DNIA POKOJU
Jeśli dopiero teraz słuchacie sprawozdań z Dnia pokoju,
oto Zim,
nowy szef Laboratoriów Membrana,
osobiście nadzorujący sprzedaż Nowej Membransoletki,
z jednego z mobilnych sklepów M-Lab, rozmieszczonych na całym świecie.
OBSŁUGA SKLEPU MÓWI, ŻE LICZBA ROZDEPTAŃ JEST W NORMIE
PROFESOR ZIM: TAKI LUDZKI
Cały program to śmiejący się Zim?
...na tym kończymy segment śmiechu programu.
Ziemianie,
którym też jestem, bo jestem człowiekiem
tak samo obrzydliwym i poślednim jak wy.
Wesołego Dnia Pokoju.
Tak!
Moja rewelacyjna bransoletka na Dzień Pokoju jest sukcesem.
Ty, ledwie czująca torbo mięsa i soku,
co sądzisz o mojej bransoletce?
Uwielbiam ją!
Jest jednak o wiele żywsza, niż się spodziewałam.
Oczywiście.
Dzieci na całym świecie już zaczynają chwytać się za ręce.
Wkrótce pierścień dzieci połączy się tu,
a mój najwspanialszy plan zostanie odkryty.
ŚPIEW DZIECI, RADOŚĆ, MAŁO OFIAR
Zdaje się kochać swoją pracę.
Chwileczkę. To miejsce wygląda znajomo.
Czy to...
Zimie!
Złaź z mojego trawnika!
Hej, Dibie!
Co tam robisz?
Mieszkam.
Musisz mówić głośniej!
Nie ujdzie ci to na sucho.
Co?
- Nie ujdzie... - Co?
- Nie... - Co?
Dibie, patrz jaką masz wielką głowę w telewizji.
Możesz na mnie liczyć, mały. Chodź.
Pracujcie ciężej, dzieci.
Ciężej!
Nie chcecie pokoju na świecie?
Pracujcie ciężej dla Zima.
KOT NIENAWIDZI POKOJU, SMUTEK DZIECI
Hej, Dibie.
Patrz na nich, Girze.
Tyle czasu próbowałem opanować ludzkość,
a wystarczyło kazać im za to zapłacić.
Ale ziemskie dzieci mnie zawodzą.
Użyj siły swojego irkańskiego mózgu robota,
by stworzyć pieśń o pokoju.
Tak inspirującą, że dzieci nie będą mieć wyboru
i będą mocniej dążyć do pokoju.
Taką?
Nie, Girze.
Jeszcze raz.
Chyba już wiem.
Tak.
Pokój jest sztosik
Pokój jest lepszy niż brukselkowy sosik
Pokój jest sztosik, sztosik
Pokój, pokój, sosik, sosik
Pokój jest sztosik
Pokój jest lepszy niż brukselkowy sosik
Pokój jest sztosik, sztosik
Pokój, pokój, sosik, sosik
Pokój jest sztosik
Pokój jest lepszy niż brukselkowy sosik
Pokój jest sztosik, sztosik
Pokój, pokój, sosik, sosik
Pokój jest sztosik
Działa.
Działa!
Przestańcie!
Zim coś zrobił z bransoletką!
Nie trzymajcie się za ręce.
Spokojnie.
To przecież Zim. Nieważne, co zaplanował,
i tak nie wypali.
Nie!
Nic się nie stało, Zimie.
Oczywiście, że nie, człowieku.
Do bransoletek nie wystarczy dołączyć fazującego kosmos
gluta horroru kosmicznego.
Fazującego przestrzeń?
Potrzeba też mocy, by ujarzmić ciemną energię kosmosu
i aktywować bransoletki.
Tylko jedna istota w znanym nam wszechświecie ma tę moc.
Moje dzieło,
Łosiokwik.
Oto moje zwycięstwo!
- Patrzcie, myliłam się. - Coś ty zrobił, Zimie?
Ja...
teleportowałem Ziemię do części kosmosu, leżącej na trasie Folty Irkańskiej.
Teraz Najwyżsi muszą tu przybyć.
- Gdzie nasz tato? - Kto?
Nie wierze, że nabrałem się na twoją żałosną, idiotyczną grę.
Ten idiotyzm to żadna gra.
Naprawdę czułem, że zawiodłem Najwyższych,
ale opowiedziałeś mi o sile bransoletki,
co mnie zainspirowało. Zabawne. Śmiech, Girze!
Wszystko to zawdzięczam tobie.
Czuję budyń.
Tobie!
To część twojego genialnego planu, Zimie?
Prawdopodobnie.
Jestem tak niesamowity, że sam nie wiem o wszystkim, co robię.
Komputerze,
co się właśnie wydarzyło w kosmosie?
To Wir Florpusowy, stworzony przez niewiarygodnie głupią teleportację
całej planety.
Wir Florpusowy jest tak super jak jego nazwa?
Wir Florpusowy wessie wszystkie przyległe światy,
które zderzą się gwałtownie z alternatywnymi rzeczywistościami.
Widzicie? To tylko przewielki wir.
A Najwyżsi dotrą tu na długo, nim zaczną się kłopoty.
Zimie, Florpus zniszczy Ziemię, ciebie również.
Jak tak się nim martwcie, niech pomoże wam tato.
Tu jestem.
Jest tylko przemilion lat świetlnych stąd, na Mu Ping Dziesięć,
czyli w kosmicznym więzieniu!
Może wskoczycie do statku kosmicznego i go uratujecie?
Chwila, nie macie przecież statku!
Lawrence! Przepraszam, oczekuję wysokich gości!
Zimie!
Mój Najwyższy!
Wydaje się,
że coś się pojawiło na trasie.
Co to takiego?
Przerażająca i śmiertelna anomalia kosmiczna!
- Ciekawe. - OK.
Oraz planeta Ziemia.
Ziemia? Czyli Zim! Najgorsze wieści, jakie słyszałem.
Panowie, mamy jeszcze trochę czasu, by zmienić kurs.
- Ale lecimy prosto. - Skręcanie jest niefajne.
Czemu to się dzieje? Niech się nie dzieje.
To już dziesięć lat, Gaz.
Dziesięć długich lat zamknięci w domu z budyniowym potworem.
Minęły dwa dni, ale zgadzam się.
Czemu nie bawicie się naukowym szczeniakiem,
którego zrobiłem?
- Bo jest z budyniu. - Nie cierpię tego jak ty,
ale nie można ot tak wyjść przecież.
OK, przecież my nie możemy ot tak wyjść.
Ale może...
Hej, tato?
Przestań nazywać go tatą!
Zwróćcie szczególną uwagę na tę szynkę,
bo to nie ostatni raz, gdy zobaczycie ją w tej opowieści.
Tato, musisz spędzać więcej czasu z Dibem, jak ojciec z synem.
Spójrz tylko na niego. Jest w rozsypce, musi z tobą pobyć.
Rozumiem, o czym mówisz. Jakieś propozycje?
To był dobry pomysł, kochanie.
Projekty naukowe zbliżają rodzinę. Jak mogę ci pomóc, synu?
Mam posmarować naukowym budyniem?
Może później.
Nie przestawaj mieszać, tato.
Ropiejący człowieku! Ukradłeś mnie prawowitej właścicielce!
Myśliwcu, wiem, że mnie nie lubisz, ale potrzebuję pomocy.
Nikomu nie pomagam. Atak!
Widzisz? To bez sensu.
Nie cierpisz Diba, prawda?
Potwierdzam.
- Ale bardziej nie cierpisz Zima? - Zgadza się.
Wiem, co chcesz osiągnąć.
Jeśli pomożesz nam odbić tatę z Mupinga...
Chwila! Mu Ping Dziesięć?
Tak.
Zim byłby bardzo niezadowolony.
Nieskazitelna logika. Pomogę wam.
- Tak! - Pod jednym warunkiem.
Jakim?
Odłączcie czujniki w siedzeniach, żebym nie czuła waszych ludzkich tyłków.
Zgoda!
Udało się nam! Hura dla nauki!
Tak. A w kwestii budyniu...
Nie czekaj na nas, Klonosorze!
Macie teraz śmiertelny Wir Florpusowy.
- Coś nowego. - Tak. Szybko, myśliwcu.
Nie rozkazuj mi, ale OK.
To mi się podoba, Girze.
Żałośni ludzie, uciekający w przerażeniu na widok Zima!
Nikt nie ciebie nie patrzy!
To oznaka szacunku.
Ich głupie oczy nie są gotowe na ten widok!
Okropna robota z napisami, Girze.
Gorsza niż się spodziewałem.
Dziękuję.
Zbudowałeś tron, o który prosiłem?
Wybornie.
Aby wspiąć się na tron
i zająć należne mi miejsce...
Gdzie płomienie? Nie mogę rządzić światem,
jeśli spoza mnie nie wystrzeliwują świetne płomienie.
Naciśnij przycisk z płomieniem.
To orzeszki ziemne?
Ups!
- Naciśnij ten z orzeszkiem. - OK.
Płomienie? Orzeszki?
Orzeszki!
Najwyżsi tak się ucieszą!
Jesteśmy tacy nieszczęśliwi.
Zim jest tak blisko, prawie go czuję.
Panowie, to nic takiego.
- Możemy lecieć wokół... - Chwila.
Po co lecieć wokół Ziemi, jeśli możemy ją wysadzić?
Jesteśmy świetni w wysadzaniu. Co to takiego?
- Wygląda na... - Wysadzić!
Panowie, musimy też wziąć pod uwagę niszczący życie wir kosmiczny.
Co za koleś.
„Latam statkiem kosmicznym i bardzo lubię sterować!”.
„Patrzcie, jak steruję!”.
„Patrzcie, jak steruję rączętami!”.
Fajnie, że jesteśmy zabawni.
Skuba-di-du
Honka-donka, szmi-szmu Flipa, di, mi
Dinka, blip, blup, skip-skup
- Hej! - Okropne odgłosy.
I dolecieliśmy.
Mu Ping Dziesięć.
Więzienie owianych najgorszą sławą przestępców mojej galaktyki.
Środki obrony zaraz znikną.
Skąd wiesz?
Przygotujcie się.
Dobra, co teraz?
Odwrócę uwagę i wrócę, jak znajdziecie swojego psa.
Tatę.
Nieważne.
- Skuba-di-du - Skuba du.
- Honka-donka, szmi-szmu - Honka-du
To odwrócenie uwagi. Gotów?
Urodziłem się gotów, Gaz. Płaszcz szpiegowski to więcej niż wygląd.
Nigdy nie znajdziemy taty.
Zwykle twoje płacze na podłodze są przezabawne, ale daj spokój.
To wszystko moja wina.
Czemu nie mówisz, że nie mówiłaś?
Bo jak tak ci smutno, nabijanie się nie jest zabawne.
Jesteś moim bratem.
Torturuję cię tylko dlatego, że wiem, że sobie poradzisz.
Robiłam o wiele gorsze, niż wtrącenie cię do kosmicznej paki.
To jest pikuś. Wstawaj.
Miałem ocalić świat, nie pomagać Zimowi go zniszczyć.
Miałem pokazać ludziom prawdę.
Wiedziałem, że jak zobaczą coś niesamowitego,
nawet tak okropnego jak Zim, to się obudzą
ze swoich obsesji na punkcie małych spraw
i zrozumieją, że istnieje coś ważniejszego.
Coś, przeciw czemu trzeba się zjednoczyć,
a nie walczyć ze sobą! Świat dowiedziałby się..
Dibie! Zamknij się i patrz!
Tato!
Synu!
Nie chciałem przerywać twojej uroczej, urojonej mowy.
Urojonej?
Ostatnie, co pamiętam, to uderzenie w głowę
i początek niewiarygodnych halucynacji.
To wszystko dzieje się naprawdę.
Zim wykorzystał bransoletki,
by teleportować Ziemię na inną ścieżkę wszechświata.
Wiesz jak?
Nie wie tego.
Synu, membransoletki służą tylko do aplikacji i pokoju na świecie,
ale teoretycznie można by ich użyć, na przykład,
do stworzenia galaktycznych wrót. Faktycznie.
Co?
To szalone!
Wiedzieliśmy, że to możliwe,
ale tylko po dodaniu czysto teoretycznego
gluta horroru kosmicznego,
napędzanego przez czysto teoretycznego, małego, fioletowego łosia kosmicznego.
Żadna z tych rzeczy nie istnieje, więc się tym nie martwiliśmy.
Łosiokwik.
Gdybyś miał tego fioletowego łosia kosmicznego,
mógłbyś teleportować Ziemię na miejsce?
Teoretycznie.
Szkoda, że jesteśmy w więzieniu.
Trzy ludzkie tyłki to za dużo, mam więc to.
Wskakujcie.
- To takie realne. - To nie halucynacja.
Siedzę z przodu!
Na razie.
Miejsca wystarczy chyba tylko dla was.
Trzymajcie się swoich obrzydliwych tyłków!
Co ty masz z tymi tyłkami?
Dość biegania i krzyczenia! Urozmaićmy to trochę!
Może mi się kłaniajcie, co?
Podskoki są OK.
To było bardzo przekonujące.
Bo to prawdziwe, tato.
Jak coś tak przerażającego może być prawdziwe?
Ziemia za chwilę przestanie istnieć.
Czemu się śmiejesz?
Łosiokwik to zabawne imię.
Zwykle mówiłabym, żebyś mnie nie dotykała, ale pomocy!
Nie jest dobrze.
Gaz!
Cudownie!
Naprawdę wierzę, że czeka mnie ohydna śmierć.
Trzymaj się, tato!
Nie puszczaj!
Spokojnie, nic z tego nie jest prawdziwe.
Wszystko ci udowodnię.
Trzymaj się.
Będziesz ze mnie dumny!
Synu, nic nie musisz udowadniać.
Zawsze jestem z ciebie dumny.
Tato!
Zrobiłem to, Girze!
Ludzie kulą się ze strachu przed moją nadrzędną mocą Irkańską
w samą porę.
Czy widzę Najwyższych...
Ty.
Dib?
Ty.
Dawaj łosia.
Zimie!
Tylko łoś może ocalić Ziemię przed Żarłocznym Florpusem.
Zrób sobie własnego łosia, człowieku! Ten jest mój!
Sądzę, że jesteś super, Łosiokwiku!
CZAS NA WZDĘTKA
Zatrzymaj się! Kończy nam się czas!
Jesteś brzydki, jak kłamiesz, Dibie.
- Nie kłamię. - To czemu jesteś brzydki?
WSZYSTKIEGO URODZINOWEGO GLOINKY!
- Dawaj łosia! - Nie!
Wolałem, jak byłeś krzesłem.
A ja wolałem, jak byłeś ubikacją.
Nie byłem ubikacją!
Irlandzki kocie, nie!
Chowałem się w ubikacji.
Zimie!
Nie!
Nie żyje. Girze?
Niecne czyny szkodzą mi na gardło.
Przynieś łagodzącą pastylkę do ssania.
Tato!
Czemu macie na sobie te koszule?
Nie zatrudniałem żadnego z was!
Nie martw się, synu.
Możesz na mnie liczyć.
Spencer! Devon!
Maria!
Lawrence!
Nie!
Girze! Pomścij swoich braci robotów! I Marię.
Tak, mój panie.
Jesteś okropny, Girze!
To już koniec, Zimie.
Czyżby?
Teraz jest mi smutno. Chwila! Zapomniałeś?!
Masz szlaban!
A ty...
odejdź od mojego syna!
Co się dzieje? Co to za ustrojstwo?
To ty, tato.
- Co? - Kto jest mną? Ja jestem. A to kto?
Przerwa na budyń!
Jestem bardzo zdezorientowany.
Prawda odkryta.
Wiesz, że klon nie jest
twoim ojcem!
Ty mi powiedziałeś, że nim nie jest.
- Koniec przerwy budyniowej. - Jak realne!
Ten łoś jest nam potrzebny, tato.
Nie ma nic gorszego niż zazdrość o łosia. Co, do...
Gdzie...
Twój tyłek jest najgorszy, Zimie.
Dibie!
Masz jeszcze tę szynkę ode mnie?
Oczywiście.
Szynka!
Widzicie?
Znów ta szama szynka.
Świetna robota, kochanie, ale...
Ups.
Kochanie!
Walka nie jest rozwiązaniem!
Znalazłem tego łosika. Patrzcie, czy nie zabawny?
Rozkazuję oddać łosia
i zniszczyć rodzinę Membrana.
Ale...
to moja rodzina.
A ten gość! Jakbym patrzył w lustro.
- Nie wiem... - Powinienem był wiedzieć, że zawiedziesz.
Nie umiałeś nawet zrobić budyniu jak trzeba.
Zostaw Klonosora w spokoju!
To najlepszy budyń, jaki w życiu jadłam.
Wybornie.
Teraz...
Nie!
Zaczęło się!
Użyj łosia!
Dobra, użyję łosia.
OK.
Złapcie się znów za ręce!
Nasze życie od tego zależy!
OK. Weź mnie za rękę!
Nie ma mowy! Bądź poważny! Łapcie się, wszyscy!
Szybciej!
Zrobiłem, co mogłem.
To bez sensu, Dibie.
Przegrałeś, Irkańska Flota Wojenna już tu jest.
Wysunąć armaty na pełną moc!
Już prawie.
Tato, szybko!
Wpadamy do Żarłocznego Florpusa!
Zim wygrał!
Bez presji, tato, ale...
Trochę litości, to mój pierwszy łoś!
Spoko, to zderzające się rzeczywistości, jak mówił komputer.
Ziemia się rozpada, półgłówku!
O tak. O nie.
Udało się!
OCALIĆ ŚWIAT TAK / NIE
Moi Najwyżsi?
Ziemia zniknęła.
Świetne wieści.
Kryzys zażegnany.
Hura! Nie musimy skręcać.
Panowie, przed nami wciąż przerażający wir kosmiczny.
Skąd ten pesymizm?
24 GODZINY PÓŹNIEJ
A teraz...
Przygotujcie jedzące twarze
na nieocenione pożywienie!
Dobra robota, Frykasobocie.
Dziękuję, Gaz-leen.
Liczę, że czuć symulację miłości, z którą to robiłem.
Jeszcze ostatni składnik.
Rodzina, budyń, nauka, roboty i inne takie!
On tu teraz mieszka czy jak?
Jestem wciąż bardzo zdezorientowany.
Smakuje posiłek przegranego, Dibie?
Przegranego? Twój plan zawiódł.
Czyżby, Dibie?
A gdybym powiedział, że moim planem od początku była kradzież
tego, cokolwiek to jest!
Faza Druga! To właśnie ona.
Czy to ceramiczny klaun z naszego salonu?
Kto się teraz śmieje, Dibie?
Ja, widzisz?
Czemu nie zaprosiłeś małego, zielonego kolegi na kolację?
Tato! To Zim, kosmita, który prawie zniszczył świat, pamiętasz?
Synu, oczywiście, że pamiętam.
Pamiętam, że coś uderzyło mnie w głowę i że wyśniłem szalone rzeczy.
Co?
- Co się dzieje? Wszystko skończone? - Tak, Girze.
Czekam aż Najwyżsi odbiorą telefon,
żeby poinformować ich o sukcesie.
Wygraliśmy?
Wygraliśmy?!
Oczywiście. Zim zawsze wygrywa.
Nie dzięki twojej współpracy z wrogiem.
Dobre, Łosiokwiku. Nie mogę się na ciebie gniewać.
O proszę.
Moi Najwyżsi, z przyjemnością donoszę, że plan był sukcesem
i mam tego klauna Diba,
co właśnie zawsze było planem.
Czy was to zadowala?
Jak na moje ucho, to tak.
Tak bardzo tęskniłem!
Napisy: Małgorzata Ciborska