NETFLIX PRESENTEERT
Brieven.
Die schrijf je niet zo vaak meer, of wel? Maar één vergeet je nooit.
Die voor een man in een rood pak...
...en als je je een beetje hebt gedragen, krijg je een cadeau.
Maar niemand lijkt te weten hoe die traditie eigenlijk is ontstaan.
Dit is een verhaal over brieven, en het begint...
...met deze.
KONINKLIJKE POSTACADEMIE
...74, 75, 76...
...77, 78, 79...
...80. -Sergeant.
Dit komt van hogerhand. Bericht voor een cadet.
Het is voor hem, meneer.
Cadet Johansen.
Stop. Niks zeggen. Ik probeer 't te raden.
Ik geef 't op. Wie ben je? Sergeant.
Ga zitten. Wilt u iets drinken? Espresso? Cappuccino?
Heb jij nu geen hippische training?
Rustig. Iemand valt voor me in.
Bericht van de Postmeester-Generaal. -Wat?
Meen je dat?
Neem me nu niet in de maling.
Hier, hou vast.
Wauw. Het heeft even geduurd...
...maar inderdaad, ik moet naar het hol van de leeuw.
Laat die espresso van de sergeant maar zitten.
Drink de mijne maar op. Ik heb 'm niet meer nodig.
Ik werp nog een laatste blik en zet het uit m'n hoofd.
Gedaan. Oké, daar ga ik.
KONINKLIJKE POST
Negen maanden geleden.
Toen moest ik m'n invloed gebruiken om jou op de Koninklijke Postacademie te krijgen.
Negen maanden en zes dagen, maar wat boeit 't.
Wat? Geen croutons?
O, man, kom op.
Zullen we 't over je vooruitgang hebben?
Zeker.
Sergeant. -Ja, meneer.
Post sorteren.
Totale mislukking.
Zorg dragen voor postduiven.
Wanstaltige afgang.
Transport van breekbare goederen.
Een absoluut dieptepunt.
Nou, u hoort het.
Maar we hebben een soort poging gewaagd, toch?
Ik zal m'n spullen inpakken en naar huis gaan. Balen.
Je verzet geen stap. -Nee, pa.
U heeft gelijk. Wanneer word ik volwassen? En verpruts ik mijn kansen niet meer...
...die u zo aardig door m'n strot duwt, en word ik een man?
Ik moet me terugtrekken...
...en me bezinnen...
...onder een zijden lakentje met kaviaar en sherry. Koopt u nog dezelfde?
Denk je dat ik ga toekijken hoe je expres faalt en je terug laat keren...
...naar een leven vol privilege, zonder doel?
Nou... ja. Wat moet ik anders...
Gefeliciteerd. Je bent vanaf nu postbode.
Sorry, wat?
Je gaat een functionerend postkantoor opstarten in...
...Sneerensburg.
Je krijgt één jaar. -Wat? Waar? Sneerensburg?
Wat is er aan de hand? Pa? -Zesduizend brieven is genoeg.
Eigenhandig gestempeld.
En luister goed, Jesper.
Als je dat aantal niet haalt...
...is het voorbij.
Geen chique appartementjes...
...of postkoets, kleding, gala's.
Niets meer. Dan kan je genieten van een mooi leven in de goot.
Maar... -Zesduizend brieven, één jaar.
Valsspelen of omkopen zal je niet helpen.
Pa. Kom op, ik ben het.
We moeten dit bespreken, man.
Ik ben uw zoon, Jesper. Kleine Jespy.
Ik zei altijd: 'Pappie, mag ik helpen met de brieven?
Dan stop ik de piertjes in de flopjes...
...en doe de stempel erop...'
Wacht.
Weet u hoelang zo'n uniform strijken duurt?
Ik dus ook niet, maar 't duurde vast uren. Hallo? Burghard.
Goed je te zien. Kun je geloven wat...
Burghard, ik zit niet in de wagen. Burghard?
Meneer, ik ben helemaal voor discipline, maar Sneerensburg...
...is dat niet een beetje overdreven?
Die jongen moet wakker geschud worden, Sergeant. En wie weet?
Op een dag zal hij me misschien dankbaar zijn.
Bedankt hoor, pa.
Dit is echt waanzinnig, vader. Enorm bedankt.
Dit is top, pa.
Hartstikke geweldig.
Bedankt, pa.
Bedankt.
Ik geniet intens van deze rotrit.
Heel erg bedankt.
Dank u, dank...
Ga terug naar de kruising...
...en dan linksaf bij de dode boom. Graag gedaan.
Wat? Nee. Ik ben niet verdwaald. -Geloof me, toch wel.
Grappig. Zeg, mooie boot. Enige kans dat ie vandaag gaat varen?
Wat zei je daar?
Nieuwe postbode. Sneerensburg.
Ligt op een eiland, omgeven door water, dus heb ik een boot nodig en die heb jij.
Begint het kwartje te vallen?
Is het weer hier altijd zo?
We zitten in een hittegolf.
Daar is het dan. Sneerensburg.
Charmant, hè? Je zou het in de lente moeten zien.
Dan springen die grijstinten er echt uit.
Wat is hier gebeurd?
Kleurrijke dorpstradities. Maffe folklore, die dingen.
Hoort allemaal bij de levendige cultuur van dit pittoreske stadje.
Nee. Stop, jullie...
Stelletje schobbejakken.
Waar is iedereen? -Iedereen?
Ik had wel gerekend op een ontvangstcomité.
Juist. Het ontvangstcomité, natuurlijk.
Goed dat je 't zegt. Trek maar aan die bel...
...dan komt het ontvangstcomité.
Die bel? -Ja.
Ga ervoor. Dan komen ze. Compleet met orkest...
...hors d'oeuvres en de sleutel van de stad.
Al die ontvangstdingen.
Echt waar?
In dit dorp? -Maar natuurlijk.
Ze krijgen niet elke dag een nieuwe postbode uit de grote stad.
Wat gebeurt er hier?
Van mij.
Ze bijten. Hou op.
Leuk, hè? En jij dacht dat ze het vergeten waren.
Snel. Haal me hier weg.
Wat is hier aan de hand?
Wat staat iedereen daar te staan?
Kijk, je gooit eindelijk de handdoek in de ring.
De handdoek... Wij?
Wat een grap.
Geef toe. Het werd je te veel en je trok aan de bel.
Een Ellingboe? Nooit.
Verhef je stem niet tegen me.
Ja, hoor. -Jullie waren het. Dat weet je.
Je werd bang en nu geef je ons de schuld.
Niet te geloven. -We ploegden de sneeuw...
Wat hebben jullie daar, kinderen?
Van mij.
Pompoentje, laat papa zien wat je hebt.
Van mij.
Zo ga je niet om met een mens.
En zeker niet dit mens.
Een tel. Ik moet even... -Een postbode?
Doe me een lol. -Leren ze het nooit?
Ze hebben ons weer een postbode gestuurd.
Oké.
Jullie weten niet wie ik ben, ik vergeef het jullie.
Oké? Maar ik ben niet echt een postbode.
Nou ja wel, want het is ons familiebedrijf.
M'n vader... -Waar waren we?
Dat is... -O, ja. Bel, graag.
Het leven is te kort voor details, dus...
Wacht bij de toonbank. Ik kom zo.
Oké, luister. Wie daar ook is, ik waarschuw je...
...je wil niet met me sollen. Oké?
Meurende makrelen. Die stank.
De makreel is op. Alleen haring en kwabaal vandaag.
Uniform, koud zweet, doodsangst...
...bevend op je benen. Oké...
...ik ga een wilde gok wagen.
Jij bent de nieuwste postbode...
...en de veerman zorgde dat je aan de Strijdbel trok.
De Strijdbel? Wat voor dorp heeft een Strijdbel?
Kan er een raampje open? Ik kan niet...
Welkom in Sneerensburg.
Ze gaan hier vol voor de vetes.
Vetes? -Wrok, ruzies...
...de Krums tegen de Ellingboes. Goed...
...ga je nog iets kopen of kom je alleen kletsen?
Wacht.
Is dit geen school?
Moeten er geen kinderen zijn, en een leraar?
Ja, o, dank je.
Ik wist dat ik iets vergat. Kinderen.
Dank je.
Ben jij de juf?
Oké, het werkt zo.
Ik verkoop vis en jij daar, jij koopt... -Krijg nou wat. Ben jij dat?
Waar ging het mis?
Wat misging... -Dat klonk verkeerd.
Ik werd juf...
...in een dorp waar kinderen niet naar school gaan.
Omgaan met de kinderen van je vijand?
O, nee. Dat kan toch niet.
Dus ben ik gedwongen dit te doen...
...om te sparen en opnieuw te beginnen, hier ver vandaan.
Ga je nog iets kopen?
Haring is in de aanbieding.
Daar ben je. Ik dacht al, waar is hij gebleven.
Morgen, juf Alva.
Mogens. -Kom op, jongen.
Je hebt het beste nog niet gezien.
POSTKANTOOR
Welkom thuis.
Wat krijgen...
Stuur dat maar op, postbode. -Wacht eens, dat was...
Ga naar huis, loser.
O, ja? Als ik een loser ben, dan ben jij...
Je bent al weg.
Veel mooie, natuurlijke lichtinval, rustieke details, airco, mooi uitzicht.
Perfect voor dierenvrienden.
Geniet ervan. -Wacht.
Er klopt iets niet. Ik...
O, ik snap het.
M'n vader heeft je dit opgedragen. Goeie.
Gefopt.
Maar serieus, breng me naar mijn echte verblijf.
Ik wil een warm bad en de menukaart.
Goed, ik zal je helpen.
Je bent een postbode in Sneerensburg.
Dat ligt op een eiland, ver van de bewoonde wereld.
IJzig koud. Boze, agressieve buren en dit is nu je thuis.
Begint het kwartje te vallen?
Bijna. Doorzetten.
Genoeg. Wat is dit een rotdorp. Ik ga naar huis.
Nee. Je kan niet weg, weet je nog? Dan ben je blut. In de goot.
Maar ik vind het hier vreselijk.
Het is zo koud en jakkie.
Iedereen is gemeen, ik mis m'n zijden lakens...
Klep dicht. Doe niet zo zwak. Focus. Hoe kom je hier vandaan?
Met...
...brieven.
Oké. Dit wordt een goeie. Ik voel het.
Kom maar bij papa, lieve briev...
O, kom op.
Prima. Dan gaan we naar de bron.
Goedemorgen. Ik ben de postbode, zoals u ziet.
Als u brieven wilt sturen, kunt u ze binnen gaan pakken en...
Hallo. Hoi.
Als u brieven bij u hebt, neem ik ze met liefde aan.
Verjaardagskaarten? Een verre neef?
Rouwkaart?
Krijg de kriebels.
Zijn er brieven of pakjes? Hebben jullie pakjes?
Kom op, mensen.
Brieven. Ik heb niet de hele dag de tijd.
Oké, laag blijven. Geen paniek.
Daarom is de post zo traag als een slak.
Oké. Wat is er aan de hand? Waar zijn de brieven?
Mensen hier hebben elkaar maar één ding te melden.
En ze maken hun punt ook duidelijk zonder post.
Vind je niet? -Wacht.
Geen brieven? Maar hoe moet ik hier dan ooit wegkomen...
Wat... -Hallo?
Meneer, mag ik mijn tekening terug?
Hij waaide weg.
Alstublieft? -Even niet, knul.
Ik ben druk bezig uit te zoeken hoe ik aan brie...
Ik heb een idee. Ik ben postbode, zie je?
Dus ik kan hem je niet geven, maar ik kan hem wel naar je opsturen.
Hoe dan? -Fluitje van een cent.
Ik vouw je mooie tekening op, goede stijl trouwens...
...doe 'm in een envelop...
...en dan heb ik alleen nog porto nodig en kan hij in de brievenbus.
Porto? -Ja.
Jij geeft me een cent...
...ik geef je een stempel en klaar.
Kunt u hem niet gewoon in de bus doen?
Dat zou ik graag willen, maar dat kan niet.
Het is geen brief zonder een stempel.
Snap je wel?
Wat zeg je ervan? Ik krijg m'n brief en jij je tekening.
Iedereen blij. Je wil je tekening, toch? Zo niet, dan hou ik hem. Ik vind 'm super.
Als ik jou was hield ik hem om aan mezelf terug te sturen.
Hoi, papa. Die aardige man zegt dat hij m'n tekening opstuurt.
Kinderen liegen. -Kunt u hem een cent geven?
Kijk nou. Verkeerd adres. Dom van me. Dit zijn niet de Spendlebergs.
Zie jullie later. Bedankt, laten we... Dag.
Brave puppy's.
Dit is snelle bezorging.
Goed, Sneerensburg...
...deze ronde win jij, maar denk maar niet dat ik het opgeef.
Ik heb m'n brieven zo...
...en dan zeg ik vaarwel tegen de kou, de gekken, de kippen. Ja, ook tegen jou.
Let op. Ik geef 't een week.
Twee, hooguit.
Komt het gelegen? Zo te zien heb je het druk.
Heb jij geen...
...baan of iets dergelijks?
Jazeker.
Ik ben hier voor alle uitgaande post.
Dus, waar staat die?
Help me wel even met de zware zakken.
Slechte rug, hè.
Man, ik haat je. -Ik weet het.
Dus, waar is de post eigenlijk?
Waar bewaar je die, in een andere kamer of zo?
Als ik nou rondjes loop door de kamer...
...en als ik in de buurt bij de post ben, zeg je: 'warmer'?
En als ik verder weg ga van de post, dan zeg jij: 'kouder'?
En dan... -Wat is dat?
Wat? O, de houthakkershut?
Ja, woont daar iemand?
Natuurlijk. Ja, zou ik zeker even langsgaan.
Gezellige vent. Dol op bezoek.
Hallo? Ik ben in uw huis of wat voor plek dit ook is.
Is hier iemand?
O, kom op. Echt waar?
Natuurlijk. Natuurlijk gebeurt dit mij.
Geweldig. Ik ga die veerman vermoorden.
Wat?
Speelgoed?
Ah, kijk aan.
Nu kan ik naar huis met de voldoening dat ik absoluut niks bereikt...
Genoeg. Bekijk het.
Beter levend in de goot dan in mootjes gehakt. Nee, dank je.
Hak me alstublieft niet in mootjes hier in het bos.
Waar is dit?
Wat? Weet ik veel. Hoe moet ik dat... Wacht.
Ik weet het wel.
Blijf deze weg volgen en dan bent u er zo.
Niet te missen. Of ik laat het u zien. Tuurlijk. Dat doe ik.
Oké.
Sorry, laat me...
We zijn er.
Let op het afstapje als u... Wat is dat?
Je bent toch postbode?
O, u wilt dat ik...
Nee, maar ik...
Doen we. Graag gedaan.
Ik doe niks liever dan iets bezorgen wat waarschijnlijk...
...een afgehakte kop is. Kan niet missen, dit is een kop. Maar hé.
Kom op. Luister, ik doe m'n...
U staat hier.
Zo stil voor een buitenproportioneel... Ik bedoel...
...een ferme...
...statige... U bent een beetje...
Wat? Daardoor?
Dat is een grapje. Absoluut niet. Ik bedoel...
...ik wil wel. Maar kijk, jammer van dat hek.
Balen. Ach ja. Wat kun je doen? Wat gebeurt er?
Luister, toe. Doe open. Waarom doet u me dit aan?
O, nee.
Wilt u geld? Mijn pa is rijk. Kunt u een losgeldbrief schrijven?
Anders doe ik 't.
Ik schrijf alsof het van u komt. Ik gebruik simpele woorden.
Haal me hieruit. Ik word...
Waarom?
Wie is daar?
Deur.
Nee.
Sloten.
Hij moet open. Kom op.
Ga open. Kom op.
Kom op.
Snel.
Rustig blijven.
Waar zijn ze?
Laat ze niet ontsnappen. Kom op. Pak ze.
Oké.
Ik heb gedaan wat u vroeg. Mag ik...
Hij komt de klus klaren.
O, nee. -Postbode?
Bent u daar?
Ga weg. Straks hoort hij je.
We willen deze brieven versturen.
Wat? Wat zei je nou?
Ons neefje zei dat als we een brief sturen aan Mr Klaus hij een cadeau maakt.
We moesten ook een cent meenemen.
Het is geen brief zonder de stempel, toch?
Hé, jij.
Wil je speelgoed?
Hé. Willen jullie...
...nieuw speelgoed?
Schrijf gewoon een brief aan Mr Klaus.
En je doet hem in de envelop met je naam erop en neemt een cent mee.
Vergeet die niet.
Ze moeten zielig klinken. Zijn ze zielig?
Oké, goed bezig.
Oké.
En nu...
...het moeilijke deel.
Oké. Niet vergeten, waarschijnlijk geen koppenhakker...
...hoewel het kan, maar waarschijnlijk niet.
Het is een goede vent.
Hallo.
Hallo. Mr Klaus, geloof ik?
Herkent u me nog van die leuke inbraak gisteravond?
Jesper Johansen, postbode. We hebben nooit echt...
Ik... Weet u, Mr Klaus...
Blijkbaar doet het verhaal de ronde...
...dat de arme kinderen van Sneerensburg volledig zonder hulp zijn begonnen...
...brieven te schrijven waarin ze u vragen om...
...speelgoed.
Dus dacht ik: u heeft uw hele schuur vol speelgoed...
...dat maar staat te verstoffen...
O, nee. Oké. Dat was het. Daar gaan we.
Dat is...
...hartstikke normaal.
Geen symptoom van een afwijking of zo.
Ga weg. -Mr Klaus. Meneer.
Die kindertjes...
...als u uw oude speelgoed aan ze doneert...
...bezorg ik het gratis en voor niets.
Mr Klaus, wacht.
Alstublieft.
Denk aan 't plezier dat u hun zielige levens zal brengen.
Kijk, hier.
Kleine arme Harold.
Hij heeft alleen stokjes en stenen om mee te spelen. Zo sneu. En deze...
...kleine Jelke. Jelka.
Haar pop was zo oud dat hij in stukken brokkelde toen ze bij me kwam.
En dan Kristoff, kleine, lelijke Kristoff...
...dit jochie...
Vanavond, zelfde tijd.
Top. Wacht, zelfde tijd? Bedoelt u midden in de nacht?
Ik kan het nu meenemen. -Nee. Ik ga mee.
Dat hoeft niet per se.
Het is illegaal om mee te gaan als u geen echte postbode bent.
Ik kan het wel opzoeken.
Goed. Vanavond dus. Tot dan. Goed gesprek. Lekker kort.
Aan het spelen.
Aan 't spelen, zeg ik u.
Met een Ellingboe.
Met een Ellingboe? -Grote genade.
Horen jullie dat? -Onacceptabel.
Ik weet niet hoe dit kon.
Ik draai me twee tellen om...
En toen zag ik het.
Ik bracht haar meteen hier, meneer.
Dit is verkeerd. -Ondenkbaar.
Ongelofelijk. -Wat nu?
Dit is niet best. Foute boel. Nog nooit zoiets gezien.
Wat dacht je, meisje? Weet je niet...
Krums en Ellingboes gaan niet samen.
Waarom niet? -Waarom, vroeg hij?
Hoort u het nu? -Waarom?
Wat moet ik doen?
Toe mevrouw, help ons. Ik smeek het u.
Weet jij wat dit is, jongetje?
Dit is traditie.
Eeuwenlange glorieuze haat, generaties lang doorgegeven.
Zo was er de Honderddaagse Matpartij van '45.
Die we keihard wonnen.
De Ramkraak op het water.
Onze Grote Sterretjesnacht in '86.
Dus, als er één ding zeker is...
...is het dat sinds Sneerensheugenis...
...een Krum een Ellingboe haat...
...en andersom.
Dus, daarom.
Het was vast niet jouw bedoeling die nalatenschap te bezoedelen, toch?
Nee. -En het gebeurt vast niet weer...
...of wel?
Natuurlijk niet.
Vertel nu eens waar dit mooie ding vandaan komt.
Laat me raden, het voor de poort leggen is geen optie?
U bent echt een kletsmajoor, weet u?
Daar geeft u ook geen antwoord op.
Sorry.
Nee.
Stop.
Stelletje schobbejakken.
Ik eerst. -Kies mij.
Aan de kant. -Ik eerst.
Zeg tegen Mr Klaus dat ik 'n fiets wil. -Stil.
Pak mijn brief.
Ik eerst. Een pop.
Ik. Ik wil eerst. -Oké. In een rij. Kom op.
Achteruit. Oké. In de rij, iedereen.
Goed. Brief? -Aan de kant.
Goed. Brief? Goed.
Hebbes. Ga maar. Top. En wegwezen.
Wat is er met haar mond? -Ze komt hier niet vandaan. Ze is Sami.
Goed verhaal. Maar ik zie geen brief dus kom terug als je er een hebt.
Fijne dag nog.
Doei. Oké, nog meer brieven?
Hier. -Ik.
Hier. -De rest, jullie weten het.
Geen brief, geen speelgoed. -Maar we kunnen niet schrijven.
Jammer voor je, knul.
Wacht, weet je wat je kunt doen?
Wat is dit? Kinderen naar school sturen om te leren schrijven?
Wat is er mis met je? -Ja. Mijn idee was...
Luister, postbode.
Wat je ook doet, laat mij erbuiten.
Ik rot hier nu al vijf jaar weg en kan bijna vertrekken.
Dat ga jij niet verpesten.
Begrepen?
Deze kinderen kwijnen weg zonder enige vorm van onderwijs.
Ik bedoel...
...ik ben een beetje een dromer, maar... is dat niet de reden?
Waarom je lerares wilde worden?
Zodat je iets kon betekenen?
Kalverliefde. Ik weet nog hoe het was.
Die intense blikken, je hart dat maar overslaat.
Jammeren en het in je broek doen, dat herken ik nou niet.
Je gaat slapen en 's ochtends ligt het cadeau bij de open haard.
Ja, Mr Klaus is geweldig.
Echt wel, hij is de liefste. -Ja.
Klaus? Geweldig?
Hij is enorm, maar past door iedere schoorsteen.
Echt? Hoe dan? -Geen idee.
Magie, denk ik.
Zo.
Als je je sok aan de schoorsteenmantel hangt, vult Mr Klaus hem met speelgoed.
Hij komt alleen langs als je slaapt.
Niemand heeft 'm ooit gezien.
Hij lijkt wel onzichtbaar.
En hij houdt van koekjes. Vergeet die niet neer te leggen.
Ga naar huis, loser.
Wie is hier nu de loser, snotaap?
Mr Klaus is de coolste.
Heb je gehoord over Klaus?
Hij maakt mooi speelgoed.
Klaus. -Klaus.
Hij is geweldig. -Z'n speelgoed is top.
Wat is er gebeurd? -Zeg niks.
Zit jij maar lekker geweldig en magisch te wezen.
Wat?
Gaan we iets leren vandaag?
Als je hier per se moet zijn, wees dan tenminste stil.
Gaan jullie anders lekker klinkers schrijven, of zo?
We hebben geen schriften. -Of pennen.
Oké. We spreken wat af. Als ik jullie iets leer...
...gaan jullie dan weg? Alsjeblieft?
Goed gedaan.
Echt? Is dat mijn naam?
Ja. Jippie, het is jouw naam.
Mag ik nog meer leren?
Alstublieft? -Ik ook.
Ik wil mijn naam schrijven. -Ik ook.
Kies mij. -Ik wil mijn naam schrijven.
Ik ook. Ik wil m'n naam schrijven.
Ik wil m'n naam schrijven. -Ik ook.
Te zwaar.
Oké dan.
Ik ga wel alleen. U hoeft niet...
Niks persoonlijks, maar een dieet kan soms geen kwaad.
Wat doet u nu?
Minder cadeaus, minder gewicht.
Minder cadeaus?
Minder cadeaus betekent minder brieven en dat betekent minder...
...meer kinderdromen die verwoest worden.
Nee, ik sta het niet toe.
We hebben een plicht gezworen. Voor de kinderen.
Hebbes.
Kom hier. Kom op.
Juist. Ik put ze uit en u vangt ze.
Goed teamwork...
Juist. -Goed idee.
Goed teamwork.
Het schiet op. -Betrouwbaar.
Het postkantoor is nu officieel geopend.
Heb je je brief? Kom maar.
Dank je.
Hé, loser.
Wat krijgen we nou?
Ik heb een brief gestuurd en kreeg alleen een suf kooltje.
En terecht.
Snotapen verdienen geen cadeau van Klaus.
O, ja? En hoe weet hij dat, tenzij jij me erbij lapt?
O, dat hoef ik niet.
Hij weet het.
Hoe bedoel je?
Hij kan alles zien.
Iedere streek, truc en laffe daad.
Hij heeft een lijst...
...de Stoute Lijst, noemt hij het. -Leugens.
Geloof me.
Je wilt niet op de Stoute Lijst.
Dus, wil je die sneeuwbal nog gooien?
Dat dacht ik ook niet.
Krijg je alleen speelgoed als je braaf bent?
'Lieve Mr Klaus, ik heb alle paden in de straat sneeuwvrij gemaakt.
Dat is braaf, toch? -Hoi.
Zet me alstublieft niet op de Stoute Lijst.'
'Lieve Mr Klaus, vandaag hebben m'n broers en ik mama geholpen met klusjes.
We gaan dit elke dag doen als we speelgoed krijgen. Echt.'
'Lieve Mr Klaus, onze buurman was het gat in het hek aan het maken...
...toen hij viel.
Hij bezeerde zijn been.
Het deed vast zeer, want hij schreeuwde. -Ik word ontvoerd. Help.
Dus we hielpen hem.
Hij zei dat hij 't niks vond, maar diep vanbinnen vast wel.'
'Dat deed ik vandaag. En gister...
...in plaats van Mrs Runa's bessen te jatten, plukten we ze voor haar.
Ze kwam later bij ons thuis en bracht mam een hoop bessenjam.
En toen bracht mam haar bessentaart.'
'Lieve Mr Klaus, ik ga elke dag naar school...
...en maak altijd huiswerk.' -O, Annelisse. Dank je.
Hallo postbode.
'Juf Alva is de beste juf ooit.'
'En ik heb ook papa's klarinet opgepoetst.
Ik hoop dat ik het goed heb gedaan. Hij leek er blij mee.
Krijg ik nu speelgoed, alstublieft?'
Wat?
Wat krijgen we...
Hé, chef. Hoe gaat... -Hier.
Hier. Ik. -Wat? Hoe?
Kom op, jongens. Kom spelen.
Ik denk dat het tijd is dat we die postbode een boodschap sturen.
Pompoentje, je weet wat je te doen staat.
Van mij...
De bakker verkoopt taart voor Ellingboes zonder scheermesjes in het deeg of zo.
En brandstichting is afgenomen met 70 procent.
Heb je nog weleens een huis zien branden?
Precies. En barbecues, rommelmarkten...
Weet ik 't. Alsof bij iedereen een steekje los zit.
Een goede daad zonder belang zet de volgende in gang.
Zo, hoor deze woordkunstenaar.
Waar komt die wijze woordenwaterval ineens vandaan?
Dat is gewoon iets wat iemand altijd zei.
Ik zal jou iets zeggen.
Ik weet inmiddels wel dat iedereen ergens op uit is.
Die kinderen? Die gaat het om het speelgoed. En de ouders?
Die zijn niet uit op liefdadigheid en wereldvrede.
Hoe zit het met jou?
Wat haal jij hieruit? -Ik?
Nou, weet je...
Dat is anders. Ik heb...
Kijk uit.
Van mij.
Niet te geloven.
Wat doe jij bij onze hinderlaag? -Van jullie? Dit is onze hinderlaag.
Stop. -Dat probeer ik.
Stop.
Dit is ons plekje.
Kijk wat jullie gedaan hebben. -Wat wij gedaan hebben?
Vrienden van jou, denk ik?
Leuke mensen.
Jullie zullen niet geloven wat ik gisteravond heb gezien.
Een vliegende slee, getrokken door magische rendieren?
Ja.
Kijk, het kan lachen.
Mysterie opgelost.
Wacht. Time-out. Echt waar?
Is dit hoe je lacht? -Juist. Kom, inladen.
Zo makkelijk kom je er niet mee weg.
Doe 't nog eens. -Nee.
Kom op. Doe even een grinnikje of een lachje.
Een giechel. -Ga door.
Oké. Ik stop.
Zeg, ken je die van die man met één been...
...die de kroeg in loopt?
We zijn bijna door de voorraad heen, hè?
Ja, nog een paar ritjes en dan zijn we er.
Je zult wel uitkijken naar een leven zonder nachtdiensten.
Niet? -Ja.
Ja.
Ik ook.
O, top, je bent er weer.
Ja. Dat is heel fijn...
...maar wat je ook zegt, ik heb m'n eigen problemen.
We zijn door 't speelgoed heen en dat betekent geen brieven.
En zonder brieven...
Laat ook maar.
M'n tijd raakt op. Zo, het is eruit. Het is al bijna Kerstmis en ik heb nog...
Kerstmis.
Dat is het. We moeten... Ik moet... We... Jij, wij...
Kun je weggaan? Dit is privéterrein.
Ik, leider van de trotse Krum...
Schiet nou op.
Hou je klep, nietsnut. Ik werk naar iets toe.
Ik, leider van de trotse...
O, laat maar. Het moment is verpest.
Je weet waarom we hier zijn. -Ja, natuurlijk weet ik dat.
Nachtje matten? -Kijk om je heen, Axel.
Waar is je clan?
Ik zal het je zeggen.
Ze zijn bij buurtfeestjes, pleziertochtjes en barbecues.
Brunches. Vergeet de brunches niet. -Een boekenclub...
...pikte mijn arme Sven van me af.
Zie je? De postbode...
...en die oude speelgoedmaker hersenspoelen iedereen.
Wat bedoel je?
't Is tijd om de krachten te bundelen tegen dezelfde vijand.
Ik wil zeggen, het is tijd voor een staakt-het-vuren.
Staakt-het-vuren? Ben je niet goed?
Of we werken samen om dit te regelen, of het is een en al boekenclubs...
...en barbecues.... -En brunches. Vergeet die niet.
Ja, dat ook.
Dus we komen samen in vrede om te vechten tegen vrede?
Onze voorouders gebieden het.
Voor de Ellingboe-bloedlijn.
Voor de eer van de Krums.
De clans gaan op oorlogspad.
Samen.
Van mij.
Ik...
Dit zal heel wat moeite gaan kosten.
Verrassing.
Jesper?
Wat ben je aan het... -Welkom in je nieuwe werkplaats.
Wat...
Ik leg je alles uit. Kom, ga zitten.
Dit vind je te gek. Ik beloof het.
Kerstmis.
Kerstmis? Hoe bedoel...
Stel je voor. Ieder kind in het dorp staat met kerst vroeg op...
...en vindt dan...
...gloednieuw speelgoed bij de open haard.
We maken de feestdagen nog magischer.
Denk aan de vreugde en blijdschap. -Jesper, ik denk niet...
Ik ben nog niet klaar.
Denk aan al die blije koppies.
Zo schattig, zo...
Zijn ze niet... Kijk. -Ook al...
Waar denk je al dat speelgoed te vinden? -Jij...
...gaat dat maken.
Ik maak geen speelgoed.
Niet meer.
Je hebt een gave, mijn vriend.
Vogelhuisjes zijn leuk, maar toe, die handen zijn gemaakt...
...voor... -Ik zei nee.
Toe. Werk even mee. De mogelijkheden zijn eindeloos.
Hier kun je hout bewerken.
Nee. -En hier...
...techniek, tandwielen en boutjes en zo. -Hou op.
En in deze hoek, planken vol gereedschap...
...van alles. -Afblijven.
Perfect op orde voor jou. -Nee.
Wat is dit?
Ga weg.
Klaus, het spijt me.
Ik wilde niet... -Ga weg.
Zware nacht gehad?
Anders ik wel.
Nee, ik wil je er niet mee vervelen.
Nou, oké. Het zit me gewoon dwars.
Als ik die brieven niet krijg, wat moet ik dan doen?
Voorgoed hier blijven...
...met die oude houthakker en die gekkies...
...zonder ooit meer willen?
Waar ik woonde, had ik bijna alles.
Maar hier...
...ben ik maar...
...onbelangrijk, nutteloos.
Een niemand.
Maar Klaus verdient het niet om...
Ik wilde hem niet...
Nu voel ik me... Ik gedroeg me als een...
Precies.
Hé, je kan best goed luisteren, wist je dat?
Oké, jij wint.
Kom mee. Volg mij.
Sorry dat ik nog stoor...
...maar begrijp jij misschien iets van... dit?
Oké. Kom binnen.
Goed.
Aan de slag.
Iemand warme chocolademelk?
Ze vraagt om een boot.
Echt? -Dat kan niet kloppen. Laat maar.
Ja, dat is hij. -Wat?
Waar hebben jullie het over? Gaat dat over mij?
Klaus, ik...
Kom op.
Zo te zien heeft iemand hulp nodig...
...met die brieven. -Ja.
Wie? -Ik...
Ik bedoel...
Hoe kunnen we jullie nooit verslagen hebben?
Ja. En daarna...
...toen ze op de slee stapte, dacht ik: hij is te klein.
Maar nee. Hij was precies goed voor haar.
En ze was dolblij, hè?
Volgens mij wel, wat denk jij?
Zeker. -Ja.
Geloof het ook. Ja, dolblij.
Ik herinner me de dag nog...
...dat ik net zo'n lach op m'n gezicht had als jij.
Glimlach? Dat was geen lach.
Ik kneep met m'n ogen. Door de zon.
Tuurlijk.
Ik wilde het toen ook niet toegeven.
Daar plaagde ze me mee.
'Ze'?
Mijn Lydia.
Ik weet nog dat ik een plek in het bos vond waar ze dol op was.
Dus hier bouwde ik ons huis.
Ver van de drukte.
We zouden niet lang met z'n tweeën blijven.
We wilden kinderen.
En veel ook.
Rennende, lachende, loltrappende kinderen.
Terwijl we wachtten...
...maakte ik speelgoed voor ze.
En we wachtten...
...en ik bleef meer en meer speelgoed maken.
Hier nog een. Wat vind je? -We bleven wachten...
...maar ze kwamen niet.
En toen...
...werd ze ziek.
Zelfs nu... is het soms net...
...alsof ik voel dat ze er nog...
Toen ze er niet meer was...
...raakte ik de weg wat kwijt.
Ze hield van vogels, dus ik bleef maar vogelhuisjes maken.
Maar toen...
...toen verscheen jij.
Dat speelgoed bezorgen en zien hoeveel plezier dat die kinderen gaf...
Ik dacht dat ik dit nooit weer zou voelen. Dat heb ik aan jou te danken, mijn vriend.
Dus... dank je.
Natuurlijk.
Hé, weet je wat? We doen het. -Wat?
We doen wat? -Dat kerstgedoe.
We gaan dat speelgoed maken. Dat is wat ze zou ze willen.
Echt. En met een heel jaar om te plannen, doen we volgend jaar meer.
En meer, het jaar daarop. -Maar...
Wie weet hoe het dan loopt? Ik ben hier dan...
Waar heb je het over? Kom mee. Geen tijd te verliezen.
Misschien ben ik hier dan niet meer.
één, twee, drie, vier, vijf
ik ving een vis met aas dat drijft
zes, zeven, acht, negen, tien
toen heb ik hem niet meer gezien
waarom gaf je toen weer op?
hij beet me in mijn vingertop
welke vinger beet hij dan?
hij beet me in mijn pinkie, man
Goed zo.
Dat was het voor vandaag.
En... huiswerk.
Huiswerk vergeten.
Ach wat, geen huiswerk.
Ben ik niet de beste juf ooit? -Wat is hier gebeurd?
Ik dacht: ik fris de boel een beetje op.
Iedereen weet dat rotte vis zo passé is.
Hoe heb je dit betaald?
Je spaargeld? -Nou, niet alles.
Misschien wel alles. Maar kijk nou.
Het ziet er goed uit. -En opnieuw beginnen, ver hiervandaan?
Waar is die Alva?
Je moet wel heel dom zijn om hier nu nog weg te willen.
Vind je niet?
Ik... denk het.
Je denkt het? O, wauw.
Je hebt geen idee wat je hebt gedaan, hè?
Kom mee, ik laat het zien.
Kijk hier maar eens goed naar.
stille nacht
heilige nacht
Vrolijk kerstfeest, juf Alva.
Goedenavond, postbode Johansen. Juf Alva.
Niet meer hetzelfde dorp, of wel?
Wat doe jij nou hier?
Een goede daad zonder belang, hè?
Zet de volgende in gang.
Werkt altijd.
Onthoud, stop de brief in de envelop...
...en geef hem door. -Rijmen hoeft niet.
Ga zo door. -Hou het kort en bondig.
Geen bonuspunten voor spelling. Je doet het geweldig, Pompoentje.
Kom op, het hoeft geen Shakespeare te zijn.
SNEERENSBURG
Recht zo die gaat, meissie. Kalm aan.
Mooi ontwerp. Top. Goed gedaan.
Hallo.
Hoi.
Wat moet ik dan doen?
Voorgoed in dit dorpje blijven...
...met die oude houthakker...
...en al die gekkies...
...zonder ooit meer te willen?
Ga jij dat gedeelte doen of... -Als jij nou deze afmaakt en...
Ze stonden erop en ik wilde niet onbeleefd zijn.
Ik weet 't niet... Het is nogal rood. Is het te veel?
Nee. We geven de rendieren wel oogkleppen zodat ze niet duizelig worden.
Dat is het enige. Grapje.
Het is top. Ziet er goed uit..
Hallo Jesper.
Pa? Wat?
Sorry. Laten we buiten praten.
Het is druk hierbinnen.
Pa, wat doet u hier?
Ik moet nog een paar dagen...
Veertienduizend brieven uit Sneerensburg?
Dat moest ik met eigen ogen zien. -Pa, u kunt niet zomaar...
Wacht, wat? Veertienduizend?
Dat klopt niet. Het... -Het klopt wel.
Doe niet zo bescheiden.
Wat doen zij hier? -Zij lieten me weten wat je bereikt hebt.
Zulke inzet moet toch beloond worden. -Wat ze ook verteld hebben...
Goed dan, klaar om te gaan?
Gaan? Waarheen?
Naar huis, natuurlijk.
Afspraak is afspraak. Je beproeving is voorbij.
Naar huis?
Naar mijn eigen butler, het ontbijt op bed en...
...zijden lakens?
Niemand verdient het meer.
Vindt u ook niet, Mr Klaus?
Hij was ongelofelijk.
Hij spoorde kinderen aan brieven te schrijven en naar school te gaan.
Hij overtuigde het dorp om keihard te werken...
...voor zo'n geweldig doel.
Inderdaad.
Goed, zullen we dan maar?
Ik geef je even om afscheid te nemen, natuurlijk.
Alsjeblieft, ik kan 't uitleggen. -Het is al duidelijk.
Je luisde ons erin, zodat je terug kon naar je luxeleventje in de grote stad.
Zoiets?
Nee. Nou zo begon het misschien, maar Alva, kom alsjeblieft terug.
Zonder die brieven werd ik eruit gegooid, maar alles is nu anders.
Márgu...
Klaus, luister. Ik...
Iedereen is wel ergens op uit, toch?
Ik dacht: een beetje afzien krijgt je wel op het rechte pad...
...maar ik moet toegeven...
Nou, laten we zeggen dat er een mooie toekomst wacht...
...op de man die post op gang kreeg in Sneerensburg.
Over de toekomst gesproken, ik wil graag met je praten over je plannen...
Dat is één. Nu die ander nog.
Als je me nu vraagt wie ik bedoel met 'die ander', dan zweer ik....
Kijk aan, eindelijk naar huis, of niet?
Ik...
Licht 't anker, kapitein. We gaan meteen. -Dat is voor het eerst.
Hoe bedoelt u?
Er zijn nooit postbodes treuriger bij vertrek dan als ze aankomen.
Nou ja. We laten hem maar even.
Het is vast niks dat gaat etteren...
...en een bron van rancune en wroeging zal worden.
Kop op, meisje.
Ik heb geloof ik de boot gemist.
Dus ik heb het hem verteld, alles.
En toen zei hij dat hij nog nooit zo trots op me was geweest.
En hij knuffelde me. Onvoorstelbaar, toch?
Ik dacht dat hij boos was.
Ja, ik zal het missen.
Het grote huis, mensen die je op je wenken bedienen...
...de zijden lakens. O, God, de zijden lakens. Ander onderwerp?
Hoe dan ook, van een boot stappen kan iedereen.
De truc wordt om Klaus en Alva ervan te overtuigen...
Wat is dat?
De clans.
Klaus.
Langzaam.
Een klein stuk...
Kijk, kijk.
Komt dit even goed uit.
Wat doen jullie hier? -We vroegen ons net af...
...verdienen onze kinderen soms ook geen cadeautjes?
En kijk nou toch.
Je hebt precies waar ze van houdt.
Een grote, dikke piñata.
Hé, als jullie...
...'t speelgoed met één vinger aanraken... -Achteruit. Ga je gang met het speelgoed.
Maar niemand raakt gewond.
Prima plan voor ons.
Hoe snel denk je dat de kinderen weer zo doen als vroeger...
...zonder speelgoed om ze mee om te kopen?
Hoe snel keren ze zich weer tegen elkaar?
En hoe snel zullen de volwassenen dan volgen?
Jesper?
De postbode.
Eet sneeuw, jullie...
Ze zitten niet vast. Waarom niet?
Ik dacht dat ze vastzaten. Ik had dus nooit gedaan wat ik net deed...
...als ik dat niet dacht. -Er achteraan.
Wie maakt een slee nou niet vast...
Sloop dat speelgoed.
Hou ze tegen. -Van mij.
Van mij.
Van mij...
Van mij.
Ik kan nu wel wat hulp gebruiken.
'Gebruiken.' Interessante woordkeuze.
Echt? Ga je me nu een schuldgevoel geven?
Sla dat speelgoed in stukken.
Het speelgoed.
De zak moet dicht. -Wat boeit jou dat?
Ik dacht dat je wegging. -Super.
Zeg, laten we vooral bespreken hoe slecht ik ben...
...terwijl ik m'n nek breek om het speelgoed te redden.
Naar beneden jij.
Pak dat speelgoed.
Klaus?
Goeie. Hoe wist je dat ik er niet af zou vallen?
Laat maar. Niet antwoorden.
Van mij.
Snel. We zijn er geweest.
Van mij.
Pompoentje.
Papa is nog steeds trots op je hoor.
Van mij?
We verliezen speelgoed.
Nee.
Stop. -Grote genade.
Nee.
Jesper. Laat los.
Het is 't niet waard. -Ben je gek? Nee.
Zie je? Niks aan het handje. Alleen...
Ik zou daar niet zo zeker van zijn.
Wacht, nee.
Nee.
Dit dorp is gebouwd op wrevel...
...en wraak.
En dat zal zo blijven zolang een Krum...
Of een Ellingboe.
...er iets over te zeggen heeft.
We gaan.
We zijn klaar hier.
Mooi gesproken. Gaan we nu weer ruziën? Geen staakt-het-vuren meer?
Vanaf morgenvroeg.
Een goede daad zonder belang.
Wat zei je?
Een goede daad zonder belang...
...zet de volgende in gang.
Volgens mij heb je je hoofd hard gestoten.
Ga maar weer liggen.
Gelooft u me niet? Draai maar om.
Wat?
Draai maar om.
Van mij.
Pompoentje. -Lieverd.
Loslaten, onmiddellijk. -Van mij.
Liefje. -Magdalone, kom terug.
Kom beneden. -Pompoentje.
Mama roept je.
Laat die jongen vallen.
Je weet niet wat hij heeft.
Klaus, wat moet ik zeggen.
Als ik niet...
Wat is dit?
Waren de cadeaus in de slee nep?
Wat had je dan gedacht?
Ik ging de cadeaus niet opgeven.
Maar hoe wist je dat... -Kinderen praten.
En als kinderen zeggen dat hun ouders een boze menigte gaan vormen...
...dan luisteren juffen.
Het plan was simpel.
Ze zouden de lokcadeaus slopen en vertrekken.
Maar toen maakte jij er een potje van. Zoals altijd.
Dit was allemaal voor niks?
Dat zou ik niet zeggen.
Zullen we dan maar?
Hij is geweest.
Die grote is van mij.
Ik zei het toch dat hij zou komen.
Mam. Kom hier, snel.
Ja.
Precies wat ik wilde. -Hij is geweest.
Pap, mam.
Word wakker. Dit moeten jullie zien.
Het leven ging door.
En Sneerensburg werd met de dag leuker.
Poëtisch, vind je niet?
En Alva en ik...
...nou, wat dacht je dan? Natuurlijk houdt ze van me.
Ieder jaar, rond de kersttijd, stroomden de brieven binnen.
Iedere keer meer...
...en van verder weg.
We moesten inderdaad uitbreiden, zoals we gepland hadden.
Meer kinderen, meer speelgoed, meer steden.
Zulk fel licht dat je 's nachts kan zien.
Kijk daar eens. Zie je dat rood en geel aan de rand?
De jaren verstreken. -Een kop koffie voor de postbode?
Wat zit er op je gezicht?
Wat? Vind je 't niks? Ik vind het me staan.
Wees eerlijk. Alva vindt het niks.
Ieder jaar werd 't beter.
En toen, het twaalfde jaar...
Ik kom, m'n lief.
Ik heb hem overal gezocht.
Ik vroeg het iedereen, maar we konden hem niet vinden.
Geen vaarwel.
Geen uitleg.
Niks.
Alsof hij gewoon...
...was weggevaagd.
Oké.
Ik heb twee spoedbezorgingen, postmeester.
De brieven gaan in de envelop.
De stempel komt er bovenop.
Nog een stempel.
En de post is klaar om te bezorgen.
Trusten, jongens.
Trusten, mam, pap. -Welterusten.
Wat er daarna met hem gebeurd is...
...hoe en waarom...
...daar snap ik nog steeds niks van.
Inmiddels probeer ik het niet eens meer te snappen.
Wat ik wel weet...
...is dat ik eens per jaar...
...mijn vriend weer zie.
IN LIEFDEVOLLE HERINNERING AAN MARY LESCHER