NETFLIX PRZEDSTAWIA
W Laurel w stanie Illinois zwykle nie ma śniegu w Wigilię,
ale tym razem mamy szczęście.
WITAMY W LAUREL
Nie zrozumcie mnie źle.
Czasami śnieg potrafi dać się we znaki.
Ale jest pięknie i magicznie.
I uwierzcie mi,
trochę śniegu potrafi wiele zmienić.
Nawet jeśli jeszcze o tym nie wiesz.
Wyjeżdżamy.
Zamknij drzwi i uważaj na siebie.
Kocham was.
Rzecz w tym,
że śnieg może zmienić postrzeganie świata.
Albo zaślepić coś, co jest tuż przed tobą.
DO DZIEŁA!
IDŹ SIĘ ZBADAJ
Może nawet poprowadzić w najmniej oczekiwanym kierunku.
Wczoraj zapełnił chicagowską arenę w wieku zaledwie 20 lat.
Stuart Bale, dzięki że jesteś.
Zanim nas opuścisz,
jakieś plany na Święta?
Jeszcze nie zdecydowałem.
UNIWERSYTET COLUMBIA
GRATULUJEMY PRZYJĘCIA NA STUDIA.
Ale przede wszystkim
śnieg ma moc zbliżania nas do siebie.
A czasami, tylko na chwilę,
zwłaszcza w Wigilię,
właśnie tego potrzebujemy.
Następny!
Szukam elfa rolnika z Nowej Anglii.
Wersja druga.
Przez pomyłkę zamówiłam pierwszą wersję.
Szukasz wehikułu czasu, bo w sierpniu jeszcze je miałem.
Czy gdzieś go jeszcze dostanę?
Od tego zależą Święta mojej mamy.
W Wigilię?
Znajdź go i daj znać, a będę bogaty.
Następny!
Przypomnij mi swoją ksywkę...
K-Pow?
Kapow?
Nie. DJ K-Gwiazdka-Pow-Dolar.
To oczywiste.
Tak jakby dziecko coś napisało.
Do którego dziecka na imprezę wpada DJ Tempest?
Nazywa się Rob.
Używa zwykłego imienia.
Prowadził imprezę w Circus Circus,
ale nie trzeba go nazywać Tempest.
Jeśli spodoba mu się mój set,
wkręci mnie w branżę i zbliżę się do swoich marzeń.
Wyniosłam wszystko do gabinetu.
A co z tą lampą? Ktoś może ją stłuc.
Ktoś powinien ją stłuc.
Będę za godzinę. Wezmę chipsy.
Jaki chcesz dip?
To Dzień Maratonu Filmowego...
- Serowa rozkosz. - Serowa rozkosz!
Zanurzę swoją gębę w tym serze!
Będę jadł, aż wysiądzie mi serducho.
O Boże. Musimy przestać.
Uciekam.
Pa, DJ K-Gwiazdka-Dolar-Pop-Forsa-Chrup!
Pa! Nie cierpię cię!
O rety.
Jaja cofnęły mi się do ciała.
- Że co? - Powiedz jej, że na nią lecisz.
To...
Mam taki zamiar.
Dzisiaj.
Zrobię to dzisiaj.
Dzień Filmowy.
To pewne? Dasz mi to na piśmie?
Znam ją od dziecka. To nie takie proste.
To jest proste.
Powiedz, że chcesz tej samej relacji
plus bzykanko.
Świetny pomysł.
Poczekaj, zapiszę sobie.
Musisz żyć w prawdzie.
Nie ma nic gorszego...
Tobin!
Co ty robisz?
Nie będę pił przed ukończeniem studiów z wyróżnieniem.
Co tu robicie? Miało was nie być.
Anulowali lot. Śnieżyca.
Weź to. Musisz już iść, Tobin.
O Boże! Przepraszam.
Wybaczcie.
Jesteś dziwna. Czemu do niej nie napisałaś?
Wymieniłam z nią 800 wiadomości przez ostatnie dwa tygodnie.
Pokaż mi ją jeszcze raz.
- Jest śliczna. - Prawda?
Powinnyśmy już iść.
Muszę pokazać ci twój prezent,
żeby mieć pewność, że ci się spodoba,
bo to świński temat.
Chwila, czy to jakaś wskazówka?
To podsumowanie naszej obsesji od 12 roku życia.
Rety! Nie mogę się doczekać!
Coś się stało?
Nic. Jeb właśnie polubił zdjęcie Madison.
Nie tylko polubił.
Skomentował kałamarnicą i pianinem.
Co to może znaczyć?
Nie wiem.
Ruszajmy, idę później do pracy.
Serio? Kałamarnica i pianino?
Co to niby jest?
Może to żart z dyskusji.
Pewnie teraz dyskutują, czy mają się bzykać.
I ten jego uśmiech.
Uśmiecha się. Co z tego?
Na zdjęciu z inną.
Zostawi mnie.
Musiałby być największym głupcem na tej planecie.
Głupszy od ludzi, którzy dmuchają na lody.
Nie zerwie z tobą.
Przyrzekam.
Spójrz. Aluminiowa Dama, we własnej osobie.
W sreberku.
Ponoć ma znaczek NASA na tyle auta. Czyli to ona.
Pierwsza kobieta w promie kosmicznym.
Nieprawda.
Zabiła lichwiarza i ukrywa się.
Albo ma się za burrito, a świat za wielką mikrofalówkę.
Myślę, że jest spoko.
Przebrała się za kanapkę.
Może nie przejmuje się opinią ludzi.
Powinna.
Może liczy się tylko z opinią ważnych w jej życiu ludzi,
o których nie musi zabiegać.
O nikogo nie zabiegam.
Jestem w związku, więc to ważne.
Wiem, że trudno ci to zrozumieć.
Dom Jeba jest za rogiem.
Pójdę już.
Właśnie to chciałam ci pokazać.
Przepraszam.
Nie teraz.
Staram się nie rzucać w oczy.
Zgubiłeś telefon.
Wybacz.
Mimo że lubiłam twoją muzykę, nie rzucam się na ludzi
tylko dlatego, że są sławni.
To pociąg.
O Boże. To był Stuart Bale?
Mam to gdzieś.
Ja też.
Moja przyjaciółka chętnie by go ukarała.
Tobin?
Co tam?
Spoko. Wszystko dobrze.
Dobra.
Zejdź, jak znajdziesz stanik.
Mam pytanie o dziś...
Chcemy cały czas oglądać filmy czy...
Myślałem o tym.
Chcę odmiany.
- A skoro o tym mowa... - Krwawisz.
Robiłem pompki...
nad szkłem.
Robiłeś pompki?
Nad rozbitym szkłem?
To mnie motywuje.
Wiele o mnie nie wiesz.
Chyba wiem.
Zatem...
Pamiętasz JP Lapierre’a?
- Kapitan drużyny piłkarskiej? - Tak.
Zaprosił nas na dzisiejszą imprezę jego kolegów z koledżu.
- Nas? - Cóż...
mnie, ale...
Chcesz pójść?
Z tobą i JP Lapierrem?
Pomyślałam, że może być fajnie,
ale jeśli nie chcesz, to w porządku...
Nie. Jeśli ty tego chcesz...
Dziękuję, kumplu.
Absolutnie. Jestem nim.
Idę po plaster na twojego cycuszka.
Carla chce nas podwieźć?
O niczym innym nie mówi.
Upiększyła się?
Nowe klocki hamulcowe, wyprostowany znaczek na masce
i wypolerowane boki.
Dobra robota.
Prawie nie widać.
Bardzo świąteczne.
Przepraszamy państwa za opóźnienie.
Robimy wszystko, by jak najszybciej wznowić podróż.
Śnieg na torach.
Konduktor mówił, że postoimy godzinę.
Nazwał mnie też „panem”.
A wahałam się co do tej koszuli.
To absurd. Mieszkam za tym wzgórzem.
Nie śledzę cię, idę do domu.
A ja do tej restauracji...
Powiadomię tabloid.
Co robisz w pociągu?
Chciałem odpocząć od naszego busa.
Dobrze wrócić na chwilę do prawdziwego świata.
Słuchaj...
Jeśli tak mówisz o pociągu,
Miasto Gofrów cię rozwali.
Miałeś mieć wolne.
Nie słyszałaś?
Wszechświat mnie nie lubi.
Niemożliwe.
To nie jest podła dama, ale jeden bezkresny uścisk.
Najpierw rodzice odwołali moją imprezę,
a potem on mnie wezwał, bo Janet...
Przechodzi teraz ciężkie chwile.
Tępa Janet...
utknęła w zaspie na podjeździe. To takie...
Samolubne.
Dziękuję.
Muszę zrobić tę imprezę.
Przecież nie będzie mamy Addie!
Jej nigdy nie ma.
Zrobimy tam imprezę. Zadzwoń do niej!
Wyluzuj.
Nie. Addie ma teraz inne zmartwienia.
Jak to? A gdzie jest?
Odjechał z kimś.
Z kim?
Nie wiem. Mówił mamie, że będzie w Mieście Gofrów.
To była dziewczyna?
Grupka ludzi, ale dziewczyna prowadziła.
Wiedziałam.
Przeczytaj to na głos.
Miasto Ofrów.
Jeśli lubisz kawę, nie zamawiaj jej tu.
Może wejdziemy na gofra?
Co?
Dlaczego?
Mogą sfotografować mnie samotnie w Mieście Ofrów.
Bez urazy.
Nie lubię tego miejsca.
Słuchaj, ja już wezwałem kierowcę.
Ty masz swoje plany.
Jeden gofr.
Jasny gwint!
Stuart, to Billy.
Cześć.
Jak leci?
Liczyłem na jakieś śniadanko.
Zjesz to wszystko?
Nie marnuję żywności.
Nigdy?
Nigdy.
A jeśli jedzenie upadnie na podłogę?
Daję je psu.
A jeśli go nie ma?
Lokalizuję go.
A na wyspie bez psów?
Koncertujesz w takim miejscu.
Pewnie coś innego je tam rzeczy z podłogi.
Psiakrew.
Chyba masz rację.
Dlaczego nic nie marnujesz?
Głód...
nie jest mi obojętny.
To przyczyna.
Dlaczego?
Jestem dość ważną osobą,
więc lubię udzielać się charytatywnie.
No powiedz.
Nie wiem.
W dzieciństwie się nie przelewało.
- Nie chcę dziś przyjmować węgli. - Ja bardzo chcę.
O mój Boże!
Wszechświat chyba mnie lubi.
Mówi mi, żeby zrobić imprezę tu.
Wszechświat zawsze ma odpowiedź.
Zapisz się tylko do newslettera.
Czyli mogę tu zrobić bibę?
Cieszysz się, że cię wezwałem?
O stary!
Jasne, dziękuję!
Ale musisz jutro posprzątać,
grać dobrą muzykę i podwieźć mnie do domu,
bo przyjechałem rowerem,
a było strasznie ślisko.
Załatwione!
Dziękuję!
Nie ma sprawy.
Keon!
Ta dziewczyna i ja...
miałyśmy się ku sobie.
Wspólna przeszłość?
Tak, ale to było coś więcej.
Czy kiedykolwiek przesiedziałeś z kimś do 4. rano,
gadając o wszystkim,
jak to obawiacie się starości,
co czuliście po przeczytaniu Czary Ognia,
a poza tym nie wierzyłeś, że żyjecie w jednym czasie?
Nie, ale cieszę się twoim szczęściem!
Bardzo ją lubiłam.
Jej szybkie nawijanie w emocjach.
To było urocze.
Zrobię to.
Idę tam.
Tylko zachowaj spokój.
Potrafię.
Jak to zrobić?
Idziesz tam i pytasz,
czy ona i jej koleżanki zostaną na imprezie.
Dobra.
Dasz radę.
Cześć!
Jak leci? Co tu robisz?
Cześć.
Niesamowite. Myślałam o tobie dziś pod prysznicem.
Nie w ten sposób...
Mam takie mydełko
z zabawką w środku.
To nie tak...
Nie jestem małym dzieckiem.
To taki gadżet przenoszący do lat 90.
Wreszcie dotarłam dziś do zabawki. To był koń!
Przypomniałam sobie twoje słowa,
że konie to takie duże psy.
I pomyślałam o tobie.
Spoko.
Możemy coś zamówić?
Ja na pewno chcę kanapkę z gofrów...
Angie, dotarłaś!
Cześć, JP!
Mój przyjaciel, Tobin.
Znam Tobina!
Znasz?
Siedział za mną na fizyce!
Wiem, ale nie sądziłem, że ty wiesz.
Chodź tu, chłopie.
Gracie w broomball?
Kocham broomball!
Super! Jesteś w moim zespole. Chodź.
Kochasz broomball?
Nigdy nie wspominałeś o broomballu.
Bo nie lubię o nim mówić.
Kocham grać.
Nazywali mnie królem lodu,
żeby ukazać, jak dobrze gram w broomball.
Nigdy nie lubiłeś sportu.
Broomball to nie sport!
To wakacyjna rozrywka.
Zresztą czy mamy grać z olimpijczykami?
JP!
Kurza twarz!
Chcemy grać!
Gotowi czy nie?
Bracia Restonowie?
To ich impreza? Myślałem, że siedzą.
Świadek chyba zmienił zeznania.
Siemanko.
Widziałem twój cipkowóz.
Wymyślne.
JP!
Jestem wolny!
Tob!
Chłoptaś to odczuje!
- Żyjesz? - Nic mi nie jest.
Musisz trzymać pion!
Wracajmy do gry.
Dawaj.
Cofnij się! Dasz radę!
Powstrzymaj atak!
Uważaj!
Jesteś cały?
Tak.
Duke, podaj!
Dawaj, Tobin!
- Dajesz! - Strzelaj!
Co ty wyprawiasz?
Nic takiego.
Poznały mnie,
ale nie musisz...
O w mordę.
Zaczęło się.
Wybacz.
Okno w toalecie.
Szybko.
Czy to był Stuart Bale?
Tak.
Stuart Bale jada w Mieście Gofrów.
A Lady Gaga kupuje tampony na stacji benzynowej.
Nie, to był mój kuzyn, Bryant...
Ma na imię Bryant.
Czyżby?
To czemu pobiegł do łazienki?
A po co się tam biega?
Na pewno można to robić i nadal wyglądać spoko.
Udało ci się.
Dzięki za pomoc.
Do usług.
Będę już lecieć.
Było naprawdę miło
i dziwacznie natknąć się na ciebie.
Ale muszę lecieć. Mam dużo spraw.
Na przykład?
Spotkanie z mamą.
Nie przejmuj się.
Nie przejmuję się, tylko...
Mam dużo rzeczy do załatwienia.
Na przykład? Powiedz.
Muszę podjąć decyzję, która wpłynie na całe moje życie.
Przyjęli mnie na Columbię w Nowym Jorku.
A moja mama jest chora.
Nie wiemy, co się wydarzy.
Muszę zostać i zaopiekować się nią,
bo to może być nasz ostatni rok.
Mogę odroczyć studia, ale wtedy stracę stypendium.
Wybacz mi tę dawkę szczerości.
Nikomu o tym nie mówiłam.
Wesołych Świąt. Muszę iść.
Chwila. Dokąd idziesz?
Mówiłam, że spotkać mamę.
Na świąteczne przedstawienie.
Brzmi dobrze.
Tutaj Jeb. Wiesz, co zrobić po sygnale.
ZE WZGLĘDU NA TRUDNE WARUNKI UBER NIE JEST DOSTĘPNY
Mogę jakoś pomóc?
Bardzo proszę.
Utknęłam w śniegu.
Podjedziemy do Miasta Gofrów?
Tak. Pada śnieg.
Autobusy nie kursują. Wskakuj.
Dziękuję!
Oszalałaś?
- Straciłaś rozum? - Że co?
Nie wsiada się do obcych osób!
Spoko! Mam komórkę.
Co to ma do rzeczy?
W razie problemów wezwę policję.
A jeśli zabierze ci telefon?
Nadal będzie się łączył z nadajnikami
i rejestrował trasę.
Co ci to da przy morderstwie?
Ta wiedza powinna powstrzymać mordercę.
No dobra.
Co tam robiłaś zupełnie sama?
Przyjaciółka mnie zostawiła.
Świetna przyjaciółka.
Dobra, nie zostawiła.
Byłam w sytuacji, której nie rozumiała.
Mój chłopak nie odpisuje na wiadomości.
Ale wie, gdzie jestem.
O rety, teraz się boisz?
Masz kiepską intuicję.
Ktoś ci to mówił?
Polegasz na tym, a nie na sobie.
Wioska elfów ze 156 elementów?
Niektóre mamy robią na drutach.
Moja zbiera elfy i ich społeczności.
To jakie masz plany na Święta?
Zostanę w hotelu.
Święta w hotelu?
Przywykłem. Dużo podróżuję.
Lubisz to?
Tak naprawdę to chętnie bym pozostał
w jednym miejscu,
choć na jakiś czas.
Może się zamienimy?
Śpiew i taniec nie są aż tak trudne.
Wyślę ci listę utworów.
Dlaczego twoja mama tak lubi Święta?
Chyba...
przez tatę, który odszedł między Świętem Dziękczynienia a Gwiazdką.
Teraz mama chce, żeby święta były...
niesamowite i spektakularne
dla mnie.
To urocze.
Chyba tak.
Piękne miejsce.
Jak idealna kartka świąteczna.
Śnieg wiele ukrywa.
Jest jak bielizna modelująca.
Gdzie dorastałeś?
Pewnie większość ludzi to wie.
W Atlancie.
Bardziej jako samotnik.
Ale miałem muzykę, więc spoko.
Tata jej nie lubił.
Był bardzo wymagający.
Nawet teraz nie uważa,
że muzyka to prawdziwa praca.
Wyprowadziłeś go z błędu?
Chodzi o to...
że można trafić w gorsze miejsce.
Może przekonam się w ciągu kilku najbliższych lat.
Bracia Restonowie?
Myślałem, że siedzą.
Widocznie nie.
Uciekaj od nich!
Nie mogę, to ich impreza.
Duke chce spędzić czas z JP Lapierrem.
- Halo? - To był moment ciszy
dla marzeń o związku z Duke.
Dzięki. Bardzo mi pomagasz.
Zwłaszcza, że mówił właśnie o semestrze w Kenii
i budowaniu tam szkół.
Skoro spotyka się z JP Lapierrem...
Nie spotykają się.
Jeszcze.
Nie mogę wyjść.
Musisz!
Przywieź piwo na imprezę w Mieście Ofrów.
Mam tu tancerki. Przyjedziesz, to się napijemy!
Chyba mam plan.
Dziękuję! Widzisz...
Tobin, chcę przeprosić za nich. To nie było fajne.
- Spoko. - Nie.
Możesz być rozsądny i spokojny, ale ja nie jestem.
To nie było w porządku.
Ma rację.
Tłumienie emocji rodzi niepokój.
Ostatnio stosuję medytacje qigong.
Na pewno znasz.
Tak, to znaczy...
wiem, co to medytacja.
To ćwiczenie na linii umysł-ciało,
świetne do sztuk walki.
Byłbyś w tym dobry.
Dzięki.
Może się ulotnimy?
- Jestem za. - Ja też.
Spoko. Zabieramy ich piwo.
Jedziemy!
- Śmiało. - Szybciej!
Cholera!
- Już nie żyjesz! - Nasza beczka!
- Do auta! - Już po nich!
- Gazu! - Szybciej!
Goń go!
Staram się!
Tak jest!
- Gaz do dechy! - Próbuję.
Czemu zwalniamy?
Tylko nie to!
O Boże!
Zbliżają się!
Carla! Nie bądź szmatą!
Rusz swój zadek, tak jak potrafisz!
Wiem, że to auto, ale jestem też feministą...
Co ty robisz?
- Dajesz. - Rozpędzamy się.
- Tak jest. - Dawaj.
Są tuż za nami. Dawaj, Carla!
- Tutaj! - W prawo!
Ruszaj! Gońmy go!
Widzieliście to?
- O Boże! - Tak!
Dobra robota!
Co za szaleństwo!
Poważnie, jesteś bohaterem!
Jak bohater filmu akcji!
Te poślizgi i drift...
- Hamuj. - Chłopaki?
- Co jest? - Hamulec!
Próbuję! Naciskam!
Jesteśmy w rowie.
Wszyscy cali?
Stary...
Sutek ci krwawi.
Nie wiem, co to było tam wcześniej...
Nie wyleczyłam się z ciebie.
Chcę na sanki.
Co? Teraz?
Tak.
Nie masz sanek.
Młode mamusie.
Idealnie.
Cześć.
Mógłbym pożyczyć sanki?
Jestem Stuart. Miło mi.
Tak, zróbmy fotkę.
Miło było was poznać.
Przyniosę z powrotem.
Wypożyczyłem sprzęt.
Czy...
tak jest dobrze?
Tak.
Zaczekaj!
Posłuchaj...
Może być różnie.
Dobrze.
Źle.
Różnie.
Dobra.
- Ruszajmy. - Lecimy.
Dobrze nam idzie!
Stuart!
Zgaduję, że poszło dobrze.
Zostaną na imprezie?
Cóż...
nie było wiele dialogu.
Ale myślę, że zostaną.
Świetnie! Liczymy ciała.
Sześć tancerek, jeśli zostaną,
plus Jeb z ekipą,
Tobin...
- Jeb tu jest? - To 12...
Nie za mało? Będzie dziwnie?
- Co sądzisz? - Że co?
Nie można szybciej?
To autolaweta w śnieżycy.
Nie można.
Tam nie ma odpowiedzi.
To jak stać na wielorybie, polując na małe rybki.
- Dziwna metafora. - Wiesz co?
Może popatrz na prawdziwy świat?
Nie znasz moich potrzeb.
Oddaj mi telefon, bo wezwę policję.
Niby jak?
A jak ty się poczujesz,
kiedy zdejmę ci kask?
Nie wiem, po co go nosisz, ale na pewno jesteś przywiązana.
Są różne teorie.
O tobie, kasku i twojej przeszłości.
Kierowca NASCAR, była glina...
pieczony ziemniak.
Którą wersję podaje twój magiczny telefon?
Co starsi mają do telefonów?
One dają wiele możliwości.
Czytanie książek, pisanie esejów.
Nauka hiszpańskiego, pomiar aktywności.
I fakt, że Jeb nigdy nie polubił
naszych wspólnych zdjęć
i zostawi mnie w Święta dla Madison,
która jest w Mieście Gofrów,
a znam ją ze snapa Bahar Rizwell!
Czy twój kask tyle potrafi?
Tak myślałam.
- Zabieram mój telefon! - Nie!
Panienko!
Nie!
Przykro mi.
Dlaczego nazywają cię „Duke”?
To przez Tobina.
To znaczy?
W dzieciństwie zawsze byłam pośród chłopców.
Tobin postanowił mnie za to wyróżnić.
Jest oryginalny, muszę mu to oddać.
Pewnie ma powodzenie.
Tobin?
Nie.
Nie bardzo.
Zapewne zmieni się to w koledżu.
Wybaczcie.
Wezwałem pomoc drogową.
Chyba nie cierpiała.
Odeszła, robiąc, co kochała.
Spalając mało paliwa.
Cholera, bliźniacy. Szybko!
Schowajcie się.
Zejdźmy z drogi.
Nie do wiary, że chowam się w kościele.
Tylko spójrzcie!
Tobin, zagraj coś!
Naprawdę umiesz grać?
Tak, jest świetny.
Zagraj „Whole of the Moon”.
Może zagrasz „Sound and Vision”?
Nie, wystarczy.
- Jeszcze tylko jedną. - Co?
Pójdę zobaczyć do Carli.
- Pewnie już odjechali... - Chodźmy wszyscy.
Pójdę sam.
Możemy zamienić słówko?
Hej!
Co?
Jak to co?
To było dziwne.
- Nagle wychodzisz... - I to dziwne?
Tobin.
Angie.
Czemu Angie?
Chyba lubisz tak być nazywana.
Od kiedy jesteś taka wrażliwa?
Jesteś zły o JP?
Czemu miałbym być?
Jesteś zazdrosny?
Tak, Angie.
Jestem zazdrosny o JP.
O światłego, medytującego, grającego w broomball studenciaka.
W porządku.
Jak sobie chcesz.
Cholera.
Mędrzec?
Jesteś jednym z mędrców?
Zgadza się.
Świetnie.
Nie zamawiałyśmy tego.
- Wiem... - Co to niby jest?
Nazywam to „Kaflem”.
Najlepiej smakuje z piwem kremowym.
Że co?
Z Harry’ego Pottera!
Czy to nie dla dzieci?
Wszyscy go uwielbiają.
Chciałam wam przekazać,
że później będzie tu impreza.
Powinnyście zostać.
Poproszę mrożoną herbatę!
Wychodzą?
Tempest napisał właśnie, że wpadnie.
To jest chore.
Dzięki za odprowadzenie.
Nic takiego.
Ja jeszcze...
nie mówiłam mamie o Columbii,
- więc nie wspominaj. - Czemu nic nie wie?
Nie chciałam jej martwić.
Przekonywałaby mnie do wyjazdu.
Cześć, skarbie.
Cześć.
Rzeczy, o które prosiłaś.
Dziękuję.
Po co ci odzież dziadka?
Mamo, to jest Stuart.
Chodzicie razem do szkoły?
Nie.
Żartujesz?
Spotkałaś go w pociągu.
- Mógł być... - Nie jest.
Nie chcę przeszkadzać,
ale jestem dość odpowiedzialny.
Wyglądasz jak ten piosenkarz.
Śmieje się, jakby wstrzymywał bąka.
Mamo!
O mój Boże!
O Boże.
Przepraszam.
Dam znać mojej menedżerce.
Nie jest tak cały czas.
Tylko w pewnych ujęciach.
Stuart, tu masz suche rzeczy.
Mamo, usiądź już.
Idę się przebrać.
Cześć, jak leci?
Cześć, skarbie...
Mieliśmy spotkać się później.
Dlaczego?
Miałam nie wiedzieć, że tu jesteś?
Nie, po prostu...
Zapomniałeś wspomnieć, że tu będziesz?
Dlatego mi nie odpisujesz?
Przewracasz oczami?
Nie.
Wariatka.
Co powiedziałaś?
Nazwałam cię wariatką.
Chyba nie nazwała jej wariatką?
Właśnie tak ją nazwała.
O laska!
Jasne.
Wiem, że jako przewodnicząca klubu dyskusyjnego
bardzo cenisz słowa,
więc gdybym była wariatką,
pewnie zrobiłabym to.
- O Boże! - Co ja widzę?
Matko boska!
Co z tobą nie tak?
Jeb?
Nie wyjdę z tobą.
Słucham?
Spotykam się z przyjaciółmi.
Nie musimy się widywać bez przerwy.
To takie irytujące.
Poważnie?
Nic ci nie jest?
Poważnie? Ja jestem irytująca?
Co u diabła? I zostaje tam z nią?
Poważnie?
Jednak trochę przesadziłaś...
Przesadziłam? Po czyjej jesteś stronie?
Po niczyjej.
Jesteś tak zagubiona we własnej tragedii,
że nie widzisz, jak twoje słowa i czyny wpływają na innych!
Wiesz, co dziś przeżyłam?
- A Jeb... - Dość.
Nie udawaj, że chodzi o Jeba!
O czym ty mówisz?
Szalenie chcesz zwrócić na siebie uwagę ludzi,
którzy mają cię gdzieś.
Jeśli Jeb cię zostawi, znajdziesz innego
do uganiania się za nim, a ja tu będę,
jak zwykle, by zrobić to po raz kolejny,
wierząc, że w końcu nauczysz się
nie przejmować ludźmi, których nic nie obchodzisz!
Niech to szlag!
O tej porze roku
W naszym mieście
Honorujemy tradycje
Ze wszystkich stron
Od lwów i bogiń
Po kadzidło i mirrę
Od solstycjum po Kwanzę
Tak wiele do zaoferowania
Od zapalenia lampki dipa Po narodziny Jezusa
Zebraliśmy się, by świętować
Wszelkie życie na Ziemi
Przyłączcie się do nas
W śpiewie i radości
I akceptacji tegorocznej
Wymiany kulturowej
Wtedy mędrcy przemierzyli Westeros.
Witajcie.
To najlepsza część.
Mędrcy prezentują Dzieciątko Jezus bogini Lakszmi
i wszyscy zapalają menorę.
Rzadko widuję tak świetne i szalone rzeczy.
Dziadku, to Stuart.
Zje z nami kolację.
Dlaczego włożył moje rzeczy?
Byliśmy na sankach i przemókł.
Kto chodzi na sanki w nieodpowiednim stroju?
Ja, proszę pana.
To był mój pomysł.
Więc spędzasz czas z moją wnuczką
i miewasz kiepskie pomysły.
Stuart, pomożesz mi w kuchni?
To świetny pomysł.
Pójdę...
Julie, będzie musiał oddać te spodnie.
Przekażę mu to delikatnie.
A niech to!
Nic ci nie jest?
Co do...?
Przejeżdżałam i widziałam, że upadłaś.
- Śledzisz mnie? - Nie.
Nie masz z kim spędzać Świąt?
A ty?
Nie.
Raczej nie.
Wszyscy mnie nienawidzą.
Najlepsza przyjaciółka, mój chłopak...
Nawet moja matka nie chce spędzić ze mną Świąt.
Ojej, to...
Przykro mi, to musi boleć.
I jeszcze zgubiłaś mój telefon.
Więc teraz...
nie masz właściwie nic.
Coś ci powiem.
To bardzo dobry moment,
by się zastanowić,
czego naprawdę chcesz.
Gdybyś mogła wybrać dowolny prezent na Święta,
co by to było?
Chcę odzyskać przyjaciółkę.
Dobrze.
Podwieźć cię?
Tak.
Wyjaśnisz to sreberko?
Nie.
Próbowałam.
Sklep ze słodyczami stoi w lesie.
I co z tego?
To wbrew normom urbanistycznym.
Zgadzam się.
To dziwne.
Mnie się to bardzo podoba.
Mam pomysł na nazwę.
Nie Czas Żałować Słodyczy.
Fantastyczne.
Coś mi umknęło?
Wygooglowałem cię.
Często łapiesz się za krocze.
Tak tylko mówię.
Czemu obecna muzyka kręci się wokół krocza?
Daj spokój, tato.
Lubisz Micka Jaggera.
Nosi tak obcisłe spodnie,
że wszystko widać.
Lubię go za bluesowe klimaty.
- Nie za... - Nie mówmy tego głośno.
Exile on Main Street to najlepszy album w historii.
Gdzie są ustawienia?
Zrobiłeś selfie.
Exile on Main Street to świetny album,
ale myślę, że spodoba się panu...
jego Goats Head Soup z 1973 roku.
Ale Jagger...
potrafił tańczyć!
Jagger był mistrzem!
Chwila. Co to niby ma być?
Nie.
Wysuń podbródek.
O mój Boże.
Czy to się naprawdę dzieje?
Mamo, ostrożnie.
Mamo?
Nic mi nie jest.
Już dobrze.
Oddychaj.
Musisz oddychać.
Właśnie tak.
Przepraszam.
Za mamę.
Nie ma za co. To ja przepraszam...
jeśli moja obecność coś pogorszyła.
Nie przejmuj się tym.
To nie twoja wina.
To cykl.
Mówi, że jest dobrze, ale wcale nie. A ja się martwię.
Już jej lepiej.
Położyła się.
Ale teraz rozumiesz, dlaczego...
muszę tu zostać.
Rozumiem, że to może być trudne.
Jest.
Powinnaś pozwolić mi pomóc.
To znaczy?
Rozumiem, że pójście do koledżu może być trudne,
ale widzę też inne rzeczy.
Jesteś mądra.
Widzę, że pragniesz wyjechać z tego miasta.
Mogę załatwić pielęgniarkę,
która pomoże przy mamie.
Ale że co?
Cel charytatywny?
Tego nie powiedziałem.
Ale tak pomyślałeś.
Nie.
Sam tak powiedziałeś.
Jesteś sławny i ważny. Działasz charytatywnie.
To był tylko żart...
Moje miasto nie jest po to, byś po nim paradował.
- Paradował? - Jak po jakimś...
zoo albo czymś.
Nie paraduję po zoo.
Ale możesz zagościć w prawdziwym świecie, co?
Mogłabyś nie wyrywać moich słów z kontekstu?
Więc co to jest?
Dzisiaj. To wszystko.
Co tu robisz?
Dobrze się bawiłem.
Bawiłeś?
Teraz już gorzej.
Rozumiem, że jest ciężko.
Czyżby?
Nie jestem pewna, panie Hotelowe Święta.
Wszystko jest dla ciebie łatwe.
Spływa po tobie jak po kaczce.
To nieprawda.
Wiesz czemu?
Bo jestem człowiekiem,
ale ludzie myślą, że mogą powiedzieć mi wszystko.
Rozumiem, że jestem obiektem marzeń,
żartów czy czegokolwiek.
Ale mam uczucia.
Dawno nie byłem szczęśliwy.
Ale dziś było mi dobrze.
Z tobą.
Nie kwestionowałem tego.
Wziąłem, co zaoferowało życie.
Dlaczego ktoś jest sam w Święta?
Bo promuje album.
Albo nie ma dokąd pójść.
Może nie ma rodziny, z którą mógłby świętować.
Może pozostanie w hotelu jest najlepszą opcją.
Mogłem zostawić moje życie na kilka godzin,
ale nie by paradować po zoo.
Chciałem spędzić więcej czasu z tobą.
Prawie mi się zrymowało.
Nie chciałam mówić o paradowaniu.
Muszę otworzyć.
Jestem Kira. Pracuję ze Stuartem.
Błagam, następnym razem zgub się bliżej Starbucksa.
Coś ty na siebie włożył?
Chyba nikt mu nie zrobił zdjęcia?
Nie.
Masz płyn do dezynfekcji rąk?
Szybka aktualizacja sytuacji.
Alkohol już jedzie,
więc nigdzie nie idźcie.
Zaraz tu będzie i nieźle rozbujamy tę imprezkę.
GDZIE JESTEŚ? POTRZEBNY ALKOHOL.
Billy!
Potrzebuję paliwa dla tej imprezy!
Chciałbym ci pomóc,
ale nie mogę pójść do monopolowego.
Nie obsługują mnie.
Przebierałem się, ale rozpoznawali mnie.
Musisz zmniejszyć oczekiwania.
Tempest będzie tu za godzinę, a impreza kuleje.
Nie rozumiesz mnie.
Wszechświat da ci dokładnie to, czego potrzebujesz.
No dobra.
I wysłane.
Rety, nie cierpię śniegu.
Co to w ogóle jest? Nikt nie wie.
Wyślę ci umowę poufności, przez którą obiecasz Stuartowi,
że nic nie opublikujesz,
żadnych zdjęć, relacji, nic o tym dniu.
Nie zrobiłabym mu tego.
Przyjaźnimy się.
Kochaniutka, nie przywiązuj się.
On każdą w sobie rozkochuje.
Nieustannie.
Dlatego jest gwiazdą.
To był jeden dzień.
Dzięki Bogu. Znów jesteś ciachem. Jedźmy.
Pożegnajcie się.
Posłuchaj, ona...
To moja menedżerka, może być trochę...
W porządku.
Mówiłem to wszystko poważnie.
Dziękuję.
Miło było cię poznać.
Jedź ze mną.
Słucham?
Jedź ze mną.
Byłem w twoim świecie,
zapraszam do mojego.
Nie mogę.
Ja...
Jak?
Coś wymyślimy.
To był tylko jeden dzień.
Jeden dzień nic nie zmienia...
dla żadnego z nas.
Ty wróć do swojego busa, a ja zostanę w tym mieście.
Powinnaś powiedzieć mamie o Columbii.
Możesz zaczekać?
Nie wiem, spiesz się.
Dzwonili z centrali, że jakiś kretyn utknął w zaspie.
Słuchaj...
Pójdę tam.
Na tę imprezę.
Do kolegów JP.
Spoko.
Czekam na pomoc drogową.
Potem dostarczę tę skrzynkę.
Baw się zabawy.
Baw się dobrze!
Chciałem jednocześnie powiedzieć: „Baw się dobrze” i „Udanej zabawy”.
Zrozumiałam.
Hej.
Dobrze się czujesz?
W porządku.
A ty?
Nie musisz się martwić o mnie.
Może muszę.
Bardziej niż wcześniej.
Spłoszyłam twojego przyjaciela.
To nie był mój przyjaciel.
Mamo, ja...
nie pójdę do koledżu.
Że co?
O czym ty mówisz?
Kto się tobą zaopiekuje? Dziadek?
- Tak. - Naprawdę?
A kto zaopiekuje się nim?
Będziemy to robić nawzajem.
Tak się nie da.
Nie jestem na ciebie zła.
Możesz być zła.
- Nie jestem. - Ale tak brzmisz.
- Nie jestem. - Możesz.
Dobra, jestem!
Nie chcę tego czuć ani tak mówić, ale jestem zła.
Myślisz, że nic ci nie jest,
że to jakaś idealna wioska elfów,
ale to prawdziwe życie.
I dostałam się na Columbię.
Przyjęli cię?
Gratulacje!
Czemu nic nie mówiłaś?
Bo nie mogę wyjechać.
Zamierzałaś mi powiedzieć
czy sama chciałaś o wszystkim zdecydować?
To drugie.
Posłuchaj.
W życiu bywa różnie.
Bywa źle.
Choroba, rozwód.
To przerażające.
Można uciec.
Ale kiedy uciekasz,
tracisz też dobre rzeczy.
Rozumiesz?
Wiem, że wiele o tym nie rozmawiamy...
Nie mogę cię zostawić...
Masz życie do przeżycia.
Nie pakuj go w schludny pojemnik,
by kontrolować.
To niemożliwe.
Zaufaj mi.
Wybacz, jeśli wcześniej nie przedstawiłam tego jasno.
Chcę to zrobić teraz.
Kiedy życie oferuje ci coś wyjątkowego...
przyjmujesz to.
Skarbie.
Chciałam zdobyć tego elfa.
Chciałam ci umilić Święta.
Nie, kochanie,
i tak je umiliłaś.
Droga to ten biały pas między skrzynkami na listy.
Jeśli wjeżdżasz w rów...
albo do salonu, to robisz coś źle.
Jasne?
Jasne.
No to...
Wesołych Świąt!
Dziękuję. Wzajemnie.
- Dlaczego nosisz... - Nie!
Nie.
Dobra robota.
Wesołych Świąt.
Dajesz mi świnkę?
To świnka przeprosinowa.
Przepraszam.
Ja też.
Nie powinnam mówić, że zwracasz na siebie uwagę.
Albo powinnam to powiedzieć
bardziej łagodnie.
Byłam sfrustrowana, smutna
i zażenowana
pewnymi rzeczami.
Dorrie, spójrz na mnie
i posłuchaj, co chcę ci powiedzieć.
Nie wiem, co się dzieje,
ale wiem jedno:
Jesteś absolutnie doskonała.
Nie mam do ciebie żadnych zastrzeżeń.
Jesteś niesamowitą przyjaciółką,
rozśmieszasz mnie, kiedy wariuję.
Kiedy jestem do bani, nadal mogę na ciebie liczyć.
Jesteś najfajniejszą istotą ludzką na tej planecie.
Gdybyś była z Beyoncé w płonącym domu
i mogłabym uratować jedną z was,
skazałabym Beyoncé na śmierć.
Jeśli ktoś tego nie widzi, to nie twój problem.
Zasługujesz, by być z kimś,
kto chce krzyczeć z dachu, jaka jesteś świetna!
Tobin! Jesteś kozakiem!
Coś ci powiem, Chad.
Gdzieś już chyba widziałem tę beczkę.
I na pewno widziałem już tego gościa.
Na dupsku
na lodzie.
No i co?
No?
Ukradłem wam beczkę.
Śmiało.
Dawajcie.
Zmierzmy się!
Nie znacie mojej historii. Nic o mnie nie wiecie.
Byłem na obozie pianistycznym.
I co z tego?
Pokonałem nadwrażliwość na orzeszki ziemne.
Wiecie, jakie to trudne?
Wiecie?
Strach przed szopami praczami? Miesiące terapii i z głowy!
Ten koleś...
jest szalony!
O to chodzi!
Włożył strój szajbusa,
wykrzykuje coś o szopach
i krwawi z sutka.
Postawmy mu drinka!
Rozkręćmy tę imprezę!
Komu chce się pić?
Nie wiem, o co ci chodzi,
ale nie bawią mnie te mylne sygnały.
Lubiłam cię.
Kiedy się spotkałyśmy, czułam, że naprawdę się rozumiemy.
Sądziłam, że czujesz podobnie, co jest rzadkie.
Ale to dno, jak mnie dziś potraktowałaś.
Jakikolwiek masz problem, to mnie nie dotyczy.
Nie zwymiotuj. To twój sukces.
Ale z drugiej strony Kylie Jenner nie studiowała.
Mogę zostać w domu, zaoszczędzić i tworzyć piosenki.
Powinnaś tak postąpić.
To dobry plan.
Przeproszę was.
O Boże.
Jak długo nawijałam?
Przyniosę dwa drinki.
- Jeszcze mam. - Oba dla mnie.
W Mieście Gofrów jest gruba imprezka.
Ruszcie tu swoje tyłki.
Cześć.
Zakochałem się w tobie.
Ale nie w tradycyjnym rozumieniu.
Myślę o tobie całymi dniami.
Chcę, byś myślała, że jestem spoko.
Kiedy jest śmiesznie,
tylko tobie chcę to opowiedzieć.
A kiedy smutno,
chcę też poznać twoją opinię.
Kiedy ujrzałem cię z JP,
chciałem go zabić.
Miałem ochotę go zamordować.
Chcę być z tobą do końca życia.
O rety.
To było dość tradycyjne.
To prawda.
Dopiero kiedy to powiedziałem...
Tak.
Teraz ja coś ci powiem.
Spanikowałam, że to ty jesteś...
dla mnie.
Ale to właśnie ty.
I zawsze tak było.
Mogę cię o coś spytać?
Możemy spotykać się z JP?
Lubię gościa.
Tak.
Ja też mogę spytać?
Coś ty na siebie włożył?
Jestem mędrcem.
Potłuczone szkło na ziemi!
Niech nikt nie siada!
Julie, uratujesz mi życie i przyniesiesz mop z kantorka?
- Przy biurze. - Jasne.
Niemożliwe.
No nieźle.
Cześć wam!
Cześć!
Możemy pożyczyć trochę energii
do tych kolorowych żarówek?
Możemy chwilę porozmawiać?
Dorrie...
naprawdę przepraszam.
Miałaś rację.
Kiedy się spotkałyśmy, to była najlepsza noc w moim życiu.
Ale okłamałam cię.
Nie ujawniłam się.
Że co?
Ty...
Cała ta historia o twojej mamie...
Bo poznałam twoją historię i chcę, by u mnie było identycznie.
Chcę być jak ty.
Jesteś...
Ujawniłaś się, jesteś pewna siebie, otwarta i...
niesamowicie spoko.
Nie jestem niesamowicie spoko.
Kiedy cię dziś ujrzałam,
byłam podekscytowana.
Ale też szalenie przerażona
bo moje przyjaciółki nie wiedzą.
- Wyszło to... - Bardzo kiepsko.
Bardzo, bardzo kiepsko.
Zainspirowałaś mnie.
Tak jak tamtej nocy.
Dodałaś mi odwagi,
sprawiłaś, że chcę być najlepszą wersją siebie.
Co się stało?
Tempest nie dotrze.
Rozumiem.
Do bani. Przykro mi.
Ale powiem ci,
że nie przejmuję się.
Widzieliście świnkę?
Uwaga na świnkę!
Widziałaś świnkę?
Słucham? Kiedykolwiek?
Nieważne.
Moja świnka!
Spoko.
- Szalony dzień! - Opowiadaj!
Rano nie cierpiałam tej piosenki,
- a teraz... - Uwielbiasz ją?
Co ty tu robisz?
Ja...
nie zjadłem tego gofra.
Myślałam o tobie.
O tym, co powiedziałam.
Okazuje się, że jeden dzień wiele zmienia.
Jasny gwint!
Stuart Bale na mojej imprezie?
Był tu już wcześniej.
Co?
Planujesz odwiedzić Nowy Jork?
Kiedy zaczynasz naukę?
A nie mówiłam?
Śnieg potrafi wiele zmienić!
Zwłaszcza w Wigilię.
Czasami nie jest to tylko wigilia Bożego Narodzenia,
ale wigilia wszystkiego,
reszty twojego życia.
Więc nawet jeśli cię uziemi,
unieruchomi w zaspie
albo przewróci na cztery litery,
czasami trzeba przyjąć śnieżną noc.
Napisy: Maciej Dworzyński
Świetna ta piosenka!