(ได้รับแรงบันดาลใจจากเหตุการณ์จริง)
มันขาดมากขนาดไหน
เราต้องเอาน้ำหนักออกอีก
หยุดรถม้าก่อน
อะมีเลีย
(ลอนดอน ปี 1862)
เธอเป็นอะไรหรือเปล่า
ยังไม่ต้องบินไปวันนี้หรอก กลับไปริชมอนด์กับฉันก็ได้
แอนโทเนีย ฉันขอเวลาเดี๋ยว
หลังเกิดเรื่องพวกนั้น ใครจะว่าร้ายเธอได้
ฉันไง
ฉันจะว่าร้ายตัวเอง
ฉันตกลงกับคุณเกลย์เชอร์ไว้แล้ว
เธอแทบไม่รู้จักเขาเลย
แล้วขนาดรู้จักแค่น้อยนิด เธอยังรำคาญเขาเลย
แอนโทเนีย ขอล่ะ ฉัน...
ขอเวลาหน่อย
ฉันขอแนะนำในฐานะพี่สาว เป็นครั้งสุดท้ายนะ
ความเคลือบแคลงสงสัยมีไว้ให้ฟัง
อะมีเลีย เรน เธอจะไปได้สูงขนาดไหน
(วันแห่งประวัติศาสตร์ พวกเขาจะไปได้สูงเท่าไร)
อะมีเลีย เรน
เฮ้ย หลบไปให้พ้นทาง
(ได้รับแรงบันดาลใจจาก "ฟอลลิงอัปเวิดส์" โดยริชาร์ด โฮมส์)
(เวลาปล่อยบอลลูน อีก 5 นาที 40 วินาที)
- เธอมาสาย - ใช่
แต่ไม่ต้องไปห่วงเรื่องนั้นหรอก
เดี๋ยวแสงจะหมดน่ะสิ จอห์น
เจมส์ ไม่คิดว่าเมฆบนฟ้า มันดูท่าไม่ค่อยดีบ้างเหรอ
ฉันก็ย้ำกับคุณเรนไปแล้วนะ ว่าเรื่องแสงมันสำคัญ
ลมและช่วงเวลาก็ด้วย
- แต่เธอไม่ฟังฉันเลย - เจมส์ มองบนฟ้าสิ
เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงหรอก จอห์น
ที่ฉันอ่านค่ามาเมื่อเช้า ฟ้าพอจะปลอดโปร่งอยู่
ฉันก็ไม่อยากจะพูดหรอกนะ เจมส์
แต่นายเคยพยากรณ์อากาศผิดมาแล้ว
- และมันก็เป็นไปได้ที่นายจะพลาด... - อย่าแม้แต่จะคิด
เน็ด เชมเบอร์ส นี่จอห์น ทรูว์ เพื่อนสนิทผม
จอห์น นี่เน็ด
หนึ่งในนายทุนใจกล้า ที่ลงทุนให้การเดินทางของเรา
อย่าแม้แต่จะคิดบอกผมว่า ออกบินวันนี้ไม่ได้เชียว
คุณเชมเบอร์ส พวกเราคือนักวิทยาศาสตร์ด้านอากาศ
เราบอกได้เลยว่าสิ่งหนึ่ง ที่ไม่มีใครควบคุมได้ก็คืออากาศ
ผมจ่ายค่าแก๊สและผ้าไหม
แล้วบอลลูนลูกนี้ไม่ใช่ลูกที่ ใหญ่และทนทานที่สุดหรือไง
ถึงจะใช่มันก็สู้กับสภาพอากาศ ไม่ได้หรอก
คุณไม่อยากเป็นต้นเหตุ ให้เกิดโศกนาฏกรรมหรอกครับ
ผมไม่อยากคืนเงิน ให้คนเป็นหมื่นคนที่มาที่นี่
เพื่อดูคุณสร้างประวัติศาสตร์
เราจะบิน เน็ด เราบินแน่
ขอแค่ให้ฟ้าปลอดโปร่งสัก 90 นาที
แล้วพอเราลอยเหนือกลุ่มเมฆไป ก็ไม่เป็นไรแล้ว
ดี งั้นก็ไม่มีปัญหา ทีนี้...
คุณบอกไว้ไม่ใช่เหรอ ว่าจะบินขึ้นตอนห้าโมงตรง
ผมพร้อมแล้ว รอแค่นักบิน
และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกด้วย ที่คุณเรนปล่อยให้ผมรอ
ช่างเป็นคนที่น่าคบเสียจริง
คนเราก็ต้องยอมประนีประนอม เพื่อแลกกับความยิ่งใหญ่นะเพื่อน
และเขา...
ก็เป็นแค่อีกคนที่เราต้องยอม
สวัสดีทุกคน ยินดีต้อนรับ
อะมีเลีย
พร้อมกันหรือยัง
อะมีเลีย
คุณมาสายเกินคำบรรยาย
บทเรียนแรกของการเป็นนักบินบอลลูน
เราคือสิ่งมีชีวิตแห่งท้องนภา
เราไม่สนใจนาฬิกาของคนบนดินหรอก
คุณเกลย์เชอร์ ความเป็นสุภาพบุรุษน่ะมีไหม
ยื่นมือมาให้ฉันสิ
สงสัยจะไม่เคยเจอผู้หญิงมาก่อน
- จับมือเธอสิ - จับมือเธอ คุณเกลย์เชอร์
ซุกซนเหลือเกิน
- คุณพร้อมหรือยัง - คุณเกลย์เชอร์
คุณไม่รู้หรอกว่าฉันพร้อมขนาดไหน
ไม่ๆ ห้ามเด็ดขาด
เราจะไม่พาหมาขึ้นไปด้วยเด็ดขาด
บอกแล้วไงว่าเราต้องตามใจผู้ชม คนเขาชอบหมาฉันมากกว่ากล่องของคุณ
นั่นคือเครื่องมืออุตุนิยมวิทยา ที่จำเป็น
หมาตัวนี้ก็จำเป็นเหมือนกัน
มันชื่อโพซีย์
โพซีย์ที่เราขาดไม่ได้
เข้าไปเลย ขอทางหน่อย
แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน
วันนี้ ฉัน อะมีเลีย เรน
คุณเกลย์เชอร์ นักวิทยาศาสตร์จอมซุกซน
และโพซีย์ หมามหัศจรรย์ของฉัน
พวกเราจะไปเปลี่ยนแปลงโลกกัน
พวกคุณพร้อมจะรอชมเราหรือยัง
พร้อม
แมมมอธ บอลลูนที่ฉันยืนอยู่นี้
ไม่เหมือนบอลลูนลูกใด
และมันจะพาเราโบยบิน สูงขึ้นไปบนท้องฟ้า
สูงยิ่งกว่าที่มนุษย์ชายหญิงผู้ใด เคยไปถึง
พวกฝรั่งเศสขึ้นไปได้ถึง 7,010 เมตร
วันนี้ เราจะทำลายสถิติของพวกเขา
และทวงสถิติคืน ให้ประเทศอันงดงามของเรา
ใครจะรู้ เราอาจจะ...
ไปได้ไกลถึงดวงจันทร์แล้วก็นำ...
ละอองดาวกลับมา
วันนี้คือวันที่เรา จะสร้างประวัติศาสตร์
และพวกคุณทุกคนก็จะเป็นส่วนหนึ่ง ในหน้าประวัติศาสตร์
คุณเกลย์เชอร์ ถึงตาคุณแล้ว
ขึ้นมาสิ
จุดพลุเหรอ
พร้อมไหม
พร้อม ผมแค่ต้องอ่านค่าบนพื้นอีกที
แล้วก็ตรวจดูอุปกรณ์รอบสุดท้าย
ฉันเตรียมอุปกรณ์ของฉันมาก่อนแล้ว
อย่าแตะต้องเชือกเส้นนี้นะ คุณเกลย์เชอร์ เดี๋ยวแก๊สออกมาหมด
ผมรู้ว่าบอลลูนทำงานยังไง
คุณทำอะไร
บินไง ท้องฟ้ารอเราอยู่
เดี๋ยว อย่าเพิ่ง ค่าที่อ่านได้บนพื้นก็จำเป็นนะ
เดินทางราบรื่นนะ เพื่อนยาก
ลาก่อนทุกคน
- คุณทำอะไรน่ะ - ให้คนดูได้ดูคุ้มค่าตั๋วไง
ว่าแต่บอลลูนมันจะไม่เสียหายเหรอ
ก็อาจจะ
- ลาก่อน - ให้ตายเถอะ
ไปแล้วนะ
ไร้สาระสิ้นดี
เขาเรียกว่า "ความบันเทิง" คุณเกลย์เชอร์
ไม่เห็นจะบันเทิงตรงไหน
ของแบบนี้ต้องมีอารมณ์ขัน ที่คุณไม่มีน่ะ
บ้ากันไปใหญ่แล้ว
อย่าอารมณ์บูดไปหน่อยเลย ส่งหมามา
- อะไรของคุณ... - ส่งโพซีย์มา
- ผมไม่ส่งหมาให้คุณแน่ - คุณเกลย์เชอร์ ส่งหมามา เดี๋ยวนี้
ลาก่อน
เร็วสิ
- เร็วเข้า - คุณแค่อยากให้ผม...
- ส่งหมาให้คุณใช่ไหม - เร็วๆ ใช่ ส่งมา
- เอาไปเลย - มาจ้ะ โพซีย์ มานี่เลย
ไม่นะ
เห็นนั่นไหม
เยี่ยมมาก โพซีย์
มานี่ โพซีย์ มาเลย สาวน้อย
มาหาพ่อมา
คุณเกลย์เชอร์ คุณเพิ่งบินเป็นครั้งแรกในชีวิต
อย่าเสียเวลาทำหน้าบึ้งตึงใส่ฉันเลย
เอาเวลาไปชื่นชมความสวยงามของโลก ที่เราเพิ่งจากมาเถอะ
สวยมากเลยใช่ไหมล่ะ
ลอนดอนน่ะ
(เวลา 3 นาที 10 วินาที ความสูง 341 เมตร)
- ทั้งหมดนี้มันดู... - ไร้ความสำคัญใช่ไหม
คุณจริงจังกับอะไรบ้างไหม คุณเรน
ก็มีบ้าง
คนพวกนั้นมารวมตัวกันเพื่อจะรอดูเรา ทำลายสถิติความสูง
พวกเขาไม่จำเป็นต้องเห็นหมาบินได้
ยังอยู่กับเรื่องนั้นสินะ
ผู้คนหัวเราะเยาะสิ่งที่ผมทำ มาเกือบทั้งชีวิต คุณเรน
ผมแค่หวังว่าวันนี้จะไม่เป็นแบบนั้น
บอกที ชื่อเสียงของคุณ ขึ้นอยู่กับอะไร
ชื่อเสียงเหรอ
ใช่ สถานะในวงการวิทยาศาสตร์ของคุณ
งานวิจัยที่ผมเขียน สิ่งที่ผมค้นพบ
งานวิจัยสร้างชื่อให้คุณ ส่วนของฉันมันคือเสียงเฮ
ฝูงชนข้างล่างนั่น พวกเขามาเพื่อความบันเทิง
เผื่อคุณไม่รู้ คนพวกนั้นแหละ ที่จ่ายเงินค่าเดินทางครั้งนี้
จะไปดูโอเปราเหรอ
ฉันก็มองมันอยู่เลย
อย่ามาบอกว่า เราไม่ต้องกังวลเรื่องเมฆเลย
ผมเป็นนักวิทยาศาสตร์ คุณคือนักบิน
ทำหน้าที่ของเราไป ดีไหม
เจมส์
- เจมส์ - มาเร็ว จอห์น เดี๋ยวไปไม่ทัน
มันลอยอยู่บนฟ้า เราอยู่บนพื้น แล้วมองขึ้นไปก็ได้
เราต้องเห็นมันจากจุดที่เห็น ได้ชัดที่สุด จอห์นนี่
ให้ตายเถอะ
(สองปีก่อน)
ฟ้าเปิดมาก ฉันว่าคงปล่อยตัวได้ฉลุย
อีก 24 วินาที เราคงจะได้เห็นมันแน่ๆ
นายก็รู้ว่าเขาอาจจะ ปล่อยตัวไม่ขึ้นก็ได้
ชาลส์ กรีนปล่อยตัวขึ้นแน่ๆ
คงจะลอยสูงไม่ถึงยอดตึก
นี่ จอห์น เลิกหน้าบึ้งใส่ฉันทีได้ไหม
ฉันนั่งนับเวลาที่เสียไป ตอนช่วยนายติดผีเสื้อบนกระดานหรือไง
การติดผีเสื้อ ไม่ใช่งานที่เสี่ยงอันตราย
อีกห้า สี่ สาม...
สอง หนึ่ง
เป็นไปได้หลายอย่าง
วาล์วแก๊สแตก ผ้าไหมขาด
เขาเปลี่ยนรูปร่างบอลลูน
ข้างบนมันกว้างขึ้นคล้ายร่มชูชีพ
ฉลาดมากเลย
- ขอดูหน่อยสิ - ได้เลย เชิญ
จอห์น ขอฉันดูต่อนะ
นายจะมีวันนั้นสักวัน รู้ไหม เดี๋ยวคนก็จะรู้คุณค่านาย
ฉันว่าคนก็พอจะ รู้คุณค่าของฉันแล้วล่ะ
สุภาพบุรุษ สุภาพบุรุษทั้งหลาย
เรารู้เรื่องโลกมากขึ้นแล้วในตอนนี้
มากกว่าตอนไหนๆ ในประวัติศาสตร์
แต่เราก็ยังคงถูก ความโง่เขลาปิดกั้นเราไว้
จากสิ่งที่อยู่เหนือเราขึ้นไป
ด้วยความก้าวหน้าด้านการปล่อยบอลลูน ของพวกเราซึ่งริเริ่มโดยชาลส์ กรีน
เราสามารถพัฒนาอุตุนิยมวิทยา ให้ก้าวหน้าไปได้อีกหลายสิบปี
การวิเคราะห์สนามแม่เหล็กของโลก สเปกตรัมของแสงอาทิตย์
ความรู้เรื่องอุณหภูมิจุดน้ำค้าง
ความเข้าใจในเรื่องการเติมออกซิเจน ในบรรยากาศและ...
เขาอยากได้บอลลูนของผม
ไม่ครับ ไม่เลย
ผมแค่อยากมาขอทุน ให้ผมได้เดินทางขึ้นไปบนท้องฟ้า
หากเรารวบรวมข้อมูลได้เพียงพอ ผมเชื่อว่าเราจะค้นพบ
รูปแบบและความสัมพันธ์กัน...
คุณครับ พวกเราคือนักวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่หมอดู
คุณกำลังพูดถึงเรื่องการพยากรณ์อากาศ
แล้วนั่นไม่ใช่หน้าที่ของเรา ในฐานะนักวิทยาศาสตร์
ที่จะต้องหาแบบแผนในความยุ่งเหยิง เหรอครับ ได้โปรด ถ้าเรา...
เรายังคาดเดาสภาพอากาศไม่ได้ พอๆ กันกับที่เรา
คาดเดาการเคลื่อนไหว ของกบที่อยู่ในเหยือกไม่ได้นั่นแหละ
ถ้าหากเราเข้าใจเรื่องของท้องฟ้าดี สุภาพบุรุษทั้งหลาย...
- ทุกคนครับ ด้วยเงินสนับสนุน... - คุณเพ้อฝันไปแล้ว
เรากำลังอยู่ในจุดหัวเลี้ยวหัวต่อ ของการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่
ความเป็นไปได้ที่จะพยากรณ์อากาศ ล่วงหน้าจะช่วยผู้คนได้ ทุกท่านครับ
- ฟังผมก่อนเถอะครับ - เราต้องนั่งฟังอะไรแบบนี้เหรอ
ขอล่ะ
"เจมส์ เกลย์เชอร์ได้แถลง ที่ราชสมาคมอีกครั้งในสัปดาห์นี้
ถึงเรื่องแผนการสร้างวิทยาศาสตร์ ว่าด้วยสภาพอากาศ"
- ลงเดอะไทมส์ ได้อ่านหรือยัง - ผมอ่านแล้วพ่อ
- "ตามด้วยเสียงหัวเราะดังสนั่น..." - โธ่ อาเธอร์ หยุดเถอะ
- พวกเขาคิดผิดน่ะ - หลายๆ คนคิดว่าแกคิดผิด
หลายๆ คนก็เคยไม่เชื่อนิวตัน
นิวตันเหรอ โธ่ เจมส์
นิวตันทำให้เรามองโลก ดาวเคราะห์ และดาวฤกษ์เปลี่ยนไป
ส่วนแกคิดว่าแกพยากรณ์ได้ ว่าฝนจะตกตอนไหน
คนเขาพูดถึงแกขนาดนี้เลยนะ เจมส์
แกไม่เจ็บใจบ้างเหรอ
ผมก็อยากให้มันไม่ทำให้พ่อเจ็บใจ
(เกลย์เชอร์แอนด์ซัน รับซ่อมนาฬิกาทั่วไปและนาฬิกาข้อมือ)
เวลา 9 นาที 23 วินาที
ความสูง 1,645 เมตร
อุณหภูมิอากาศ อยู่ที่ 17.78 องศาเซลเซียส
เยี่ยมเลย คุณช่วย...
- อะไร - แค่ตรงข้างบนน่ะ
ได้
คุณควรใส่ชุดผ้าน้ำมันนะ คุณเกลย์เชอร์
มา ออกมาเลย
- คุณติดอะไรไปกับนกพิราบน่ะ - ข้อมูลของเรา
เข้าใจแล้ว
อุ่นใจเลยที่รู้ว่าคุณ คิดไว้แล้วว่าเราจะตาย
แค่เป็นหลักประกันว่าที่เราทำ ไม่สูญเปล่า เผื่อเราไม่ได้กลับไป
เมฆจ๋า ฉันมาแล้ว
"ความปีติใดเล่าในชีวิตจะเท่า การได้อิ่มเอมกับความรื่นรมย์
- โดยเสรี" - "โดยเสรี"
"และการได้เป็นนาย เหนือธรรมชาติทั้งปวง"
- "การได้ควบคุมอากาศจากโลก..." - "การได้ควบคุมอากาศจากโลก
ไปจนถึงสุดขอบฟ้า การได้ยล ดอกไม้ใบหญ้าอันแสนงดงาม"
"การชื่นชมทุกสิ่งที่ดูแล้วเจริญตา"
สเปนเซอร์
"โชคชะตาของผีเสื้อ" บทกวีบทโปรดของผมเลย
น่าแปลกใจ ฉันไม่คิดว่าคุณ จะชอบอ่านวรรณกรรม
ชายผู้รักวิทยาศาสตร์ ก็รักภาษาได้เช่นกัน คุณเรน
สามีฉันชอบบทกวีบทนี้มาก
ผมอยากเจอสามีคุณนะ
- ฉันไม่แน่ใจว่าเขาจะชอบคุณไหม - จริงเหรอ
เขาไม่ชอบคนที่เอาแต่ศึกษา แทนที่จะลงมือทำอะไร
แน่ใจนะว่าอากาศจะยังเป็นใจ เพราะสัญชาตญาณบอกฉันว่า...
สัญชาตญาณช่วยพยากรณ์อากาศไม่ได้หรอก
โกหกแล้ว
ผลการอ่านค่าทุกอย่างเมื่อเช้านี้ ชี้ชัดมาก คุณเรน
ซ่อนความกังวลไว้ก็ไม่ช่วยอะไรหรอกนะ
ไม่ว่าคุณจะพูดยังไง เราก็ติดอยู่ที่นี่แล้ว
ความกดอากาศ เปลี่ยนเร็วกว่าที่ผมคาดไว้
เดี๋ยวจะได้ตัวเปียกกันแล้ว
เริ่มแล้วล่ะ
ฉันว่าอุปกรณ์ของคุณ ไม่น่าจะมีประโยชน์อะไรแล้วล่ะ
เราต้องเตรียมรับมือ เพราะงั้นก็ใส่ชุดผ้าน้ำมันได้แล้ว
ดันทุรังไปก็ไม่ได้อะไรหรอกนะ
เจมส์ ถ้าคุณไม่ฟังฉัน ก็ฟังเสียงนั่น
แต่ผลการอ่านค่าที่ผมอ่านมา ไม่ได้บอกว่าจะมีพายุเลยนะ
ก็อย่างที่เห็นนี่แหละ ตอนนี้เราอยู่ในเมฆฝนแล้ว
ซึ่งเราไม่ควรจะมาอยู่ตรงนี้เลย
อย่าห่วงเลย
บอลลูนนี้ไม่ได้ทำจากวัสดุที่นำไฟฟ้า เราไม่โดนฟ้าผ่าแน่
แล้วถ้าเกิดเราโดน แก๊สจะระเบิด
และเราก็จะรอดอยู่ได้ไม่นานพอ ที่จะให้ฉันบอกว่า...
เกาะให้แน่นๆ
- เก็บอุปกรณ์พวกนั้นไปเดี๋ยวนี้ - แต่มันจะบอกข้อมูล...
อยู่นิ่งๆ ใจเย็นไว้ ฉันจะช่วยเราเอง
ไม่ๆ ลดระดับลงไม่ได้ นี่อาจจะเป็นแค่โอกาสเดียวของเรา
- แหงสิ ไม่ลดระดับลงอยู่แล้ว - ไม่เหรอ
การหนีจากพายุมีสองวิธี
วิธีแรกคือลงไปอยู่ใต้มัน อีกวิธีคือขึ้นไปเหนือมัน
วิธีที่ปลอดภัยที่สุดคืออยู่ข้างบน
อยู่ข้างบนปลอดภัยสุดเหรอ
คุณคิดว่าคุณพาใครมาด้วยล่ะ
อะมีเลียๆ
- เจมส์ - อะมีเลีย ส่งมือมา
เจมส์ ช่วยด้วย
เกาะไว้
เกาะไว้นะ
เจมส์
จับมือผม จับมือผมไว้
หนึ่ง สอง...
สาม
- เป็นอะไรไหม - ไม่เป็นไร
เกาะให้แน่นๆ นะ เรายังหนีไม่พ้น
หนีมาได้เพราะโชคดีหรือว่าเราเก่งนะ
ผมขอยืมกล้องส่องทางไกลได้ไหมครับ
มองอะไรไม่เห็นหรอก ฉันคลาดกับพวกเขาตอนพายุเข้า
ผมก็ยังอยากดูอยู่ดีครับ ผมไม่ขโมยหรอก
ฉันก็ไม่ได้คิดว่าเธอจะขโมยหรอก
เธอสนใจเรื่องอากาศเหรอ
คุณไม่อยากขึ้นไปบนนั้นกับพวกเขาเหรอ
ไม่ล่ะ ขึ้นไปก็หนักเปล่าๆ
ผมก็ยังอยากอยู่ดี
บางคนไขว่คว้าหาดวงดาว
บางคนก็ช่วยผลักดันคนอื่นขึ้นไป
ผมอยากขึ้นไปบนนั้น
ไม่กลัวเมฆหรือไง
เมฆก็แค่น้ำ
แล้วพวกนกที่อาจจะมาไล่จิกเธอล่ะ
ขอผมยืมกล้องส่องทางไกลได้ไหม
- ผมเห็นพวกเขาครับ - เป็นไปไม่ได้
ผมเห็นพวกเขาครับ เห็นจริงๆ
(เวลา 19 นาที 30 วินาที)
- พร้อมหรือยัง - เกือบแล้ว
เรียบร้อย น่าจะอยู่แล้ว หวังว่านะ
- ดูไม่ค่อยจะปลอดภัยเลย - มันแข็งแรงกว่าที่เห็นน่า
เจมส์
เจมส์ เดี๋ยวก็อดเห็นหรอก
วงแสงสีรุ้ง
- คุณเคยเห็นมาก่อนไหม - คุณไม่เคยเห็นเหรอ
เคยเห็นในหนังสือ
ฉันว่าคุณน่าจะดูอุปกรณ์ของคุณหน่อย
คุณไม่ได้อ่านค่าให้ชัดๆ มาพักใหญ่แล้วนะ
คุณชอบที่ผมทำให้คุณตลกใช่ไหม
ฉันชอบที่คุณชอบอะไร ที่ไม่เกี่ยวกับตัวเลขน่ะ
คุณสังเกตไหมว่ามันเงียบสนิทเลย
สวัสดี
เมฆจ๋า มาแล้ว
ได้ยินนั่นไหม
เสียงระฆังนี่นา
ระฆังจริงๆ ด้วย
เสียงมาจากไหนล่ะ
เสียงจากม้า
แปลว่าสภาพแวดล้อมที่ชื้น นำเสียงมาสินะ
- เสียงดังมาจากถนน - เราบินฝ่าพายุขึ้นมาแล้ว
ลอนดอนก็ยังตามเรามาอีก
ค่าทางชลศาสตร์น่าทึ่งมาก
มองผมสิ
อะมีเลีย
อะมีเลีย มองผมสิ อะมีเลีย
อะมีเลีย นี่...
อะมีเลีย เป็นอะไรไป ไหวไหม
เดี๋ยวก็หาย
- ไม่ได้ล็อกประตู - ก็ไม่ได้ล็อก
- ยังไม่แต่งตัวอีก - แต่ก็ใส่เสื้อผ้าอยู่แล้วไง
เปลี่ยนเสื้อผ้า ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
นี่พี่โพล่งเข้ามา เพื่อไล่ฉันไปอาบน้ำเหรอ
เปิดม่านครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่กัน
แดดมันส่อง
ฉันไม่อยากให้เครื่องเรือนในห้อง โดนแดดจนซีด
แล้วชิ้นไหนที่ยังไม่ซีดล่ะ
ชิ้นที่เปื้อนของที่เธอกิน
หรือชิ้นที่มีเสื้อผ้าใส่แล้ว พาดอยู่เต็มล่ะ
ไม่ต้องเอามาให้ดูก็รู้แล้วน่า ว่ามันอยู่ตรงนั้น
ถึงเธอจะจมอยู่กับ ความสมเพชตัวเองขนาดไหน
ฉันก็ไม่ได้จะมาทำให้อะไรๆ มันน่าดูขึ้นหรอก
ฟิลิปเชิญเรา
- ไปงานพบปะสังสรรค์เล็กๆ - ไม่ล่ะ ไม่เอา
ไม่ไป
อะมีเลีย
ไม่ชอบเลยเวลาพี่เรียกฉันแบบนั้น
เหมือนกับบาทหลวง เกลี้ยกล่อมให้สารภาพบาปเลย
มันก็สองปีแล้วนะ
เธอคิดว่าปิแอร์ อยากให้เธอเป็นแบบนี้เหรอ
เรื่องนั้นไม่เกี่ยวกับพี่นะ
ฉันจะช่วยเรื่องเสื้อผ้าเอง
มาเถอะ
ไปด้วยกันสองคนพี่น้องนะ
แล้วฉันจะให้เธอจมตามใจเลย
อะไรๆ ก็ง่ายขึ้นมากเลย พอมีผู้ชายหล่อๆ ควงแขน
- ใช่เลย ขอบคุณที่ถามนะ - โธ่ ขอล่ะ
คุณแม่สอนเสมอว่า จะเอาคนเดียวทำไม ถ้ามีสองคนได้
- ขอตัวหน่อยนะ - ตลกมากเลย
ไม่เอาน่า
พี่สาวเธอภูมิใจมากนะ ที่ลากเธอออกมาที่นี่ได้
สวัสดีค่ะคุณป้า
เที่ยวไล่ไปเกลี้ยกล่อมผู้ชาย ให้ชวนเธอเต้นรำบ้าง
- และพวกเขาปฏิเสธใช่ไหมคะ - พวกเขาคงไม่กล้าเข้าหาเธอมากกว่า
น่าสนุกดีจัง
กระนั้นการเป็นผู้หญิง ที่ทำให้คนกลัวก็ยังยากนะ
คุณคือแม่หม้ายเรนหรือเปล่าครับ
ฉันไม่ชอบให้เรียกอย่างนั้นเลย
แต่คุณคือคุณเรนใช่ไหมครับ
อะมีเลีย เรน คุณคือใครคะ
เกลย์เชอร์ครับ เจมส์ เกลย์เชอร์
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณเกลย์เชอร์
คุณมาทำอะไรที่นี่ครับ
- ที่นี่เหรอคะ - ครับ
มาเพราะพี่สาวบังคับค่ะ คุณล่ะคะ
เพื่อนจ้างมาครับ
คือเขาต้องการมีเพื่อนมาด้วย ในการมาหา "รักแท้" ของเขาน่ะครับ
ดูแล้วเธอคงคุ้มค่า กับการเสียเงินปีละหลายพันปอนด์
ก็แปลว่า ผมติดแหง็กอยู่ที่นี่เหมือนคุณ
เราก็ไม่จำเป็น ต้องติดแหง็กอยู่ด้วยกันนี่คะ
คุณเรน ขอโทษที ผมเป็นนักวิทยาศาสตร์ นักดาราศาสตร์ นักอุตุนิยมวิทยา...
นักวิทยาศาสตร์ นักดาราศาสตร์ แล้วก็อะไรนะคะ
ผมเชื่อว่าเรา สามารถทำนายสภาพอากาศได้
คุณเรน ผมต้องวิจัยสภาพอากาศ
และผมต้องขึ้นไปอยู่บนอากาศ
ผมต้องการความช่วยเหลือจากคุณ
คุณมีบอลลูนไหม
- ยังครับ ผมไม่มี - แล้วนี่คุณเป็นคนมาเชิญฉัน
ทั้งๆ ที่ฉันควรจะเป็นคนเชิญคุณ
ไม่ครับ ผมต้องการให้เรา ไม่สิ ผมอยากให้คุณพาเราบินขึ้นสูง
กว่าที่ชายหญิงคนไหนเคยไปถึง อะไรครับ
เต้นรำกับฉัน
- เต้นรำกับคุณเหรอครับ - เต้นรำกับฉัน แล้วค่อยคุยกันต่อ
อะมีเลีย
ผมเดาเอาว่าคุณคงเล่นเกมอะไรสักอย่าง กับคนอื่นในห้องนี้อยู่
คุณคิดว่าฉันอยากให้คนอื่นหึงเหรอ
คุณไม่ได้หล่อขนาดนั้นด้วยซ้ำ
ชายทุกคนในห้องนี้ แค่มีคนเห็น ว่าพูดคุยกับคุณก็กลัวจนขาสั่นแล้ว
อย่าว่าแต่มาเต้นรำกับคุณเลย
เปล่า ผมคิดว่าคุณเล่นเกมกับคนอื่น
- ฉลาดนี่ - ผมช่างสังเกตครับ
หรือไม่ก็ช่างด่วนสรุป แล้วก็มีบางเรื่อง ถ้าให้ฉันพูด
ที่ฉันสามารถทึกทักเอา เกี่ยวกับคุณได้อย่างสบายใจ
คุณอาจจะไม่ได้รับเชิญ ให้มางานในคืนนี้ก็ได้
อนุมานเอาแบบนี้ถือว่ายุติธรรมไหม
แล้วคุณเอาอะไรมาคาดเดาล่ะ
สูทของคุณล้าสมัยไปสองปีแล้ว
แถมรองเท้าคุณก็สภาพดูไม่ได้ เต้นก็เต้นไม่เป็น
ฉันเป็นคนนำ ส่วนคุณไม่เลย
และเพราะว่าผู้ชายคนนี้ ไม่รู้จักคุณอย่างแน่นอน
ขอบคุณที่มาเต้นรำกันนะ
ผมไม่ทันนึกว่ารูปลักษณ์ภายนอก เป็นเรื่องที่สำคัญสำหรับคุณ
และขอโทษด้วยที่สารรูปผม ไม่ได้มาตรฐานของสังคม
คุณจะใส่รองเท้าแบบไหนก็ไม่สำคัญหรอก แต่เรื่องที่คุณโกหกฉันน่ะสิ
ต้องเป็นบอลลูนของคุณเท่านั้น
ผมขอแค่ให้ผมมีสิทธิ์เสรี ที่จะได้ขึ้นไปทำการทดลอง
ฉันไม่ใช่คนขับบอลลูนรับจ้างนะ
เยี่ยมเลย เพราะผมตามหา นักวิทยาศาสตร์ร่วมทดลองต่างหาก
จะได้เข้าใจสภาพอากาศไง คุณเรน
จะได้ทำให้เรือและคนเดินเรือ ปลอดภัยขึ้น
ทำให้การเกษตรกรรมได้ผลดีขึ้น เพื่อทำให้ตัวเราเองและทั้งโลก
พร้อมเผชิญอุทกภัย ภัยแล้ง และภาวะขาดแคลนอาหาร
เราช่วยชีวิตคนได้นับพันๆ เลยนะ
ผมอยากเปลี่ยนกฎ ของสภาพอากาศครับ คุณเรน
และผมต้องการให้คุณช่วย
เช่นนั้นแล้ว
คุณจะช่วยผมไหมครับ
- รอยเย็บตรงนั้นต้องเนี้ยบนะ - เธอกำลังลงโทษฉัน
ฉันว่าพื้นที่ที่มีแก๊สไวไฟ ไม่ใช่ที่ที่เหมาะสำหรับเด็กๆ หรอกนะ
เธอลงโทษที่ฉันลากเธอออกไป งานเลี้ยงไร้สาระนั่น
ไม่เลย ฉันต้องขอบคุณพี่ต่างหาก ที่พาฉันไปงานไร้สาระนั่น
ไม่อย่างนั้นฉันก็คงไม่ได้รู้จัก คุณเกลย์เชอร์หรอก
เอาล่ะ เด็กๆ น้าว่าเรามีมาการงอยู่นะ
ถ้าเธอไม่ได้กำลังลงโทษฉันอยู่ ฉันก็ไม่รู้แล้วว่าเธอกำลังทำอะไร
ไปคุยที่อื่น
ฉันไม่ชอบเลย ที่เธอขึ้นไปบนฟ้ากับปิแอร์
แต่นี่เธอคิดจะขึ้นไปคนเดียวงั้นเหรอ ฉันรับไม่ได้...
ไปกับคุณเกลย์เชอร์ต่างหาก
ฉันมีเธอเป็นน้องคนเดียวนะ ฉันไม่อยากเสียเธอไปเพราะเรื่องโง่ๆ
พี่คงอยากให้ฉันเจอผู้ชายที่พร้อม จะแต่งงานกับฉัน ให้ฉันพลีกายให้เขา
ฉันอยากให้เธอพบทาง หาความสุขให้ตัวเอง
จะบินหนีปัญหาไปเฉยๆ ไม่ได้หรอกนะ
เธอต้องเผชิญกับมันสิ
ตรงนี้ บนพื้นดิน ไปพร้อมๆ กับพวกเราทุกคน
ฟังนะ แอนโทเนีย ฉันเป็นนักบินบอลลูน ที่เก่งมากและฉันอยากทำในสิ่งที่ถนัด
ใช่ แต่เธอก็เป็นผู้หญิงที่เก่งมาก
เธออาจจะเก่งอย่างอื่นได้อีก ตั้งหลายอย่าง
และมีชีวิตที่สวยงามในสังคมนี้ได้ ขอแค่เธอพยายาม
- ถ้ามันไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการล่ะ - ก็หัดต้องการแบบนี้เสียบ้างสิ
ข้างบนนั้นคือที่ที่ฉันเจอความสุข ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
เขาต่างหากที่เป็นความสุข
ไม่ใช่บอลลูนบ้าๆ นั่นหรอก
มาเถอะลูก เดี๋ยวไปไม่ทันมื้อเที่ยง
(ความสูง 5,227 เมตร)
เคยบินสูงขนาดนี้ไหมครับ
เคยครั้งหนึ่ง
กับคุณปิแอร์สินะ
เราก็มีเวลากันพอนะ จะไม่เล่าเรื่องเขาให้ผมฟังหน่อยเหรอ
ถึงฉันจะละอายที่ไม่สามารถ คุยตามเวลาที่คุณอยากคุยได้
ฉันก็ไม่มีอะไรจะเล่า
หัวคุณไม่เจ็บเหรอ
ไม่ครับ ไม่รู้สึกเลย ขอโทษที ผมไม่ได้ตั้งใจจะ...
เรื่องที่เกิดขึ้นกับคุณน่ะ ผมไม่ได้ตั้งใจจะเอามาพูดเล่น
เดี๋ยวก็หาย
ไม่เป็นแผลเป็นหรอก
สูงขนาดนี้ยังมีอีกเหรอ ดูสิ
เขาคิดถูก เจ้าโง่นั่นคิดถูก
ทุกเรื่องที่แสนวิเศษนี่
จอห์น เพื่อนผม จอห์น ทรูว์ เขาวิจัยเรื่องนี้
เขาตั้งทฤษฎีว่านอกจากนกแล้ว
มีแค่แมลงเท่านั้นที่บินได้ ในกระแสอากาศแบบนี้
แต่ผมไม่เคยเชื่อเขาเลย
และผมก็ไม่คิดด้วยว่า เราจะได้มาพิสูจน์ทฤษฎีของเขา
ระวังนะ
บินไปแล้ว
คุณว่าพวกมันไปไหนกัน
น่าจะไปตามสายลม
เขาเองก็คงชอบอะไรแบบนี้นะ ปิแอร์น่ะ
สามีของฉัน...
เป็นผู้ชาย ที่กล้าหาญที่สุดที่ฉันรู้จัก
เขามองเห็นความเป็นไปได้ ที่คนอื่นมองไม่เห็น แต่...
คุณสมบัติที่ไม่แปรเป็นอื่นของเขา
ก็คือความรักแท้ที่หยั่งลึก ต่อความงามของโลกใบนี้
ขอบคุณนะ
ถ้าเป็นคนอื่นคงจะเว้นระยะห่าง
ขอบคุณที่ไม่ผลักไส
ผมจินตนาการ ถึงความสูญเสียของคุณไม่ได้เลย
ไม่ได้หรอก
ไม่ได้
กลับไปดูเครื่องมือของคุณเถอะ คุณเกลย์เชอร์
ฉันบอกให้กลับไปดูเครื่องมือของคุณไง
ก็ได้ครับ
(บอลลูนมรณะ)
(นายปิแอร์ แรนส์ เสียชีวิตขณะทุบสถิติความสูง)
(นักบินบอลลูนและเจ้าสาวของเขา)
(ปิแอร์และอะมีเลีย แรนส์ 14 กันยายน ค.ศ. 1856)
หลงทางหรือไง
คุณเรนใช่ไหม อะมีเลีย เรน
ฉันมาหาคุณเจมส์ เกลย์เชอร์ค่ะ
เราจะไปตามเขามาให้ เชิญรอข้างนอกได้เลย
คือว่าพวกเรามีข้อปฏิบัติ ต่อเพศตรงข้ามน่ะครับ
งั้นฉันจะไปตามหาเขาเองค่ะ ดีใจที่ได้เจอกันอีกนะ ชาลส์
- จอห์นนี่ เวลาเท่าไร - 17 วินาที
เร็วสิ เจมส์ นึกภาพนายกำลังร่วงลงพื้นสิ
เร็วเข้าพวก เครื่องนายจะพังนะ
- เสร็จ - 26 วินาที ทำได้เยี่ยมเลย
แล้วนายก็สบประมาทฉันไว้ ว่าเกิน 30 วินาทีแน่
- ความคิดพาฉันตกที่นั่งลำบาก - คุณเรน
- ฉันก็ไม่อยากจะทิ้งคุณนะ - ให้พาเดินชมไหม
แต่เกรงว่าฉันจำเป็นต้องทำ
ทิ้งผมเหรอครับ
แต่เราเริ่ม สร้างอุปกรณ์กันแล้วนะครับ
บอลลูนที่ใหญ่ที่สุดก็...
ฉันไม่อยากขึ้นบอลลูนแล้ว คุณเกลย์เชอร์
ฉันไม่อยากขึ้นบอลลูนอีกแล้ว
ไม่นะ ไม่ๆ
ไม่ได้ ผมไม่ยอมรับ
เราใช้เงินไปมากแล้วนะครับ
ฉันขอโทษค่ะ
แต่ฉันตัดสินใจแล้ว
- สวัสดีครับ แม่ - จอมตะลอนกลับมาแล้ว
- ตอนแรกบอกจะมาอาทิตย์ก่อน - ครับ ผมรู้
ขอโทษครับ แต่ผมยุ่งๆ ...
จ้ะ เรารู้เรื่องของลูก จากในหนังสือพิมพ์กันแล้ว
คนมีตั้งมากตั้งมาย เจมส์
ผู้หญิงไม่เหมาะจะขึ้นไปบนบอลลูน หรือขึ้นเวทีแสดงหรอก
แถมแม่นั่นก็ชอบแสดงเหลือเกิน
ภาพลักษณ์ของลูก มันเสี่ยงจะป่นปี้เอานะ
ถ้างั้นแม่คงดีใจที่ได้ยินเรื่องนี้ การเดินทางถูกยกเลิกแล้ว
คุณเรนเธอไม่อยากเสี่ยงไปกับผม
- พ่ออยู่ข้างบนหรือเปล่า - เจมส์
สมองพ่อเขาเริ่มรวนอีกแล้ว
- อาการหนักขึ้นเหรอครับ - เป็นๆ หายๆ
คุยกับเขาดีๆ ล่ะ
เอาจริงเหรอ
- เอเธลๆ - พ่อ
- พ่อ ผมเอง เจมส์ - เอเธล
ฟังนะครับ แม่รู้แล้วว่าผมมา ผมเจมส์ ลูกพ่อเองครับ
ลูกชายผมเพิ่งสิบขวบเอง
ผมโตแล้วนะครับ
พ่อส่อง...
พ่อส่องดูอะไรเหรอ
ออกมาห่างๆ เลย
พัลลัสเหรอ พ่อส่องดูพัลลัสเหรอ
ก็ต้องดูพัลลัสน่ะสิ
ช่างสังเกตดี
อย่าแกล้งทำเป็นใช้ไอ้นั่น ส่องเห็นอะไรได้เลย
กล้องนี้แหละที่พ่อใช้สอนแกดูดาว
มันก็ยังพอใช้ได้สำหรับบางงานนะ
การเดินทางของแกน่ะ
แกกำลังจะออกเดินทางใช่ไหม ด้วยบอลลูนน่ะ
ครับ ผมกำลังพยายามอยู่
ไปดูดาว
หวังว่าอย่างนั้นนะครับ
พ่อเคยฝันอยากเอาผ้าปูที่นอน
ไปจับสายลม
และเต้นรำตอนโรยตัวโดดร่ม ท่ามกลางทะเลดาว
ผมรู้ว่าพ่อฝันไว้ พ่อเล่าให้ฟังแล้ว
ไม่มีอะไร... ไม่มีอะไรที่ลึกลับ
หรืองดงามยิ่งไปกว่าหมู่ดาวบนท้องฟ้า
แกเข้ามาทำอะไรในนี้
แกก็รู้กฎนี่ ห้ามเข้าห้องพ่อ
และอย่าแตะกล้องสองตาของพ่อ มันมีค่ามากนะ เจมส์
ครับพ่อ ผมก็เลยซื้อให้พ่อไง
พ่อคงง่วงแล้วล่ะ อย่าฝืนดีกว่า
ขอบใจนะ เอเธล พาพ่อหนุ่มคนนี้ออกไปที
ได้ค่ะที่รัก ปล่อยเขาไป ตอนที่ยังคุยรู้เรื่องดีกว่าลูก
ราตรีสวัสดิ์ครับ แล้วไว้...
แล้วไว้เจอกันอาทิตย์หน้า
เจมส์
เอาไว้ตอนเดินทางนะ
ขอบคุณครับ
เอาให้พวกนั้นหงายเลยนะ
อาทิตย์หน้านะครับ
คุณกรีน
คุณกรีนครับ คุณ
นึกว่าใคร คุณเกลย์เชอร์ นักสืบเสาะฟ้าอากาศนี่เอง
ผมว่าเขาอยากให้เรียกว่า นักอุตุนิยมวิทยามากกว่านะ ชาลส์
ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น ยังไงก็ขอให้โชคดีนะ
คุณก็น่าจะทราบดีนะครับ ว่าผมหาเงินทุน
ที่จำเป็นสำหรับการบินไม่ได้เลย ไม่ว่าจากราชสมาคมหรือที่อื่นๆ
การทดลองของคุณมันแพงหูฉี่
ทราบมาว่าคุณต้องการ ส่งบอลลูนขึ้นบินอีกครั้ง
- ใช่แล้ว - ผมอยากถือโอกาสนี้
เป็นผู้ช่วยของคุณครับ
ผมจะเป็นผู้ช่วยที่เต็มที่ครับ ผมเองก็มีความคิด
เรื่องวิธีการเพิ่มระดับไฮโดรเจน ในแก๊สถ่านหิน
ซึ่งผมเชื่อว่าจะเป็นสิ่งที่ปลดล็อก
ให้คุณสามารถทำลายสถิติความสูงได้
- เคยขึ้นบอลลูนไหม - ผมศึกษามาอย่างละเอียดครับ
เคยเจอความเย็นจัดจนเนื้อเยื่อตาย เจอความกดอากาศต่ำ
หรือประสาทรับรู้ผิดเพี้ยน เพราะสมองขาดออกซิเจนไหม
คนเราจะรู้แจ้งได้ยังไง ถ้าไม่ได้ไปสัมผัสเอง
คิดว่าผมจะอยากได้เป็นผู้ช่วยเหรอ พวกแม่นทฤษฎี
แต่ไม่รู้เลยว่าบนนั้นอันตรายขนาดไหน
ไปชวนคนบ้าคนอื่นขึ้นบอลลูนเถอะ
ลองชวนคนฝรั่งเศสดูนะ
หรือที่เด็ดกว่า ก็ผู้หญิงคนนั้นไง
ลาก่อน
ความสูง 6,766 เมตร
- คุณเชื่อเครื่องวัดอุณหภูมิไหม - 6,827 เมตร
ถ้าเชื่อล่ะก็ ตอนนี้อุณหภูมิ ลบหกองศา มันหนาวนะ
ความสูง 6,858 เมตร คุณจดอุณหภูมิลงไปได้เลย
คุณยอมให้ฉันเขียนสมุดคุณด้วยเหรอ รู้สึกเป็นเกียรติจัง
- ช้าลงเหรอ ไม่ถึง 6,888 เมตรเหรอ - สนใจล่ะสิ
- เราผ่าน 6,888 เมตรมาแล้ว - คุณนี่เหลือเกินจริงๆ
คุณตื่นเต้นนี่นา
นั่น 6,919 เมตรแล้ว
- ต้องจารึกประวัติศาสตร์ใหม่ - 6,980 เมตร
ถึง 7,010 เมตรแล้ว
ตอนนี้เราอยู่สูงกว่าที่ชาย...
หรือหญิงคนใด...
เคยขึ้นมาถึงแล้ว
ขอบคุณที่พาฉันขึ้นมา บนบอลลูนของคุณนะคะ คุณเกลย์เชอร์
ขอบคุณที่พาผมขึ้นมา บนบอลลูนของคุณครับ คุณเรน
ไม่รู้สึกแตกต่างอะไรเลย ใช่ไหมคะ
กลับกันเลยครับ
นี่คือเวลาที่ผมเฝ้ารอมาทั้งชีวิต
ฉันเริ่มคิดแล้วนะ ว่าฉันก็เฝ้ารอเวลานี้มาเหมือนกัน
เอาล่ะ ตอนนี้...
คุณยังคิดว่า เราอาจจะไม่รอดกลับไปเหรอ
ผมแค่จะส่งข้อความไปหาชาลส์ กรีน
ความสูง 7,285 เมตร ตอนนี้เรายิ่งขึ้นสูงเร็วขึ้นไปอีก
คุณรู้ใช่ไหม รู้สึกใช่ไหม เพราะอากาศมันเบาบางลง
ตัวบอลลูนขยายใหญ่ขึ้น คงต้องช้าลงแล้ว
สภาพอากาศเป็นใจให้เราบินขึ้น ยอดเยี่ยมไปเลยใช่ไหมครับ
ถึงตอนนี้ ได้เวลาใส่เสื้อคลุมผ้าน้ำมันแล้วนะ
ผมไม่ได้เอามา
เพราะมันหนักเกินไป
ฉันบอกแล้วไงว่าคุณต้องใช้
เครื่องมือผมก็สำคัญ เรื่องน้ำหนักก็สำคัญ
- ถ้าผมจะต้องป่วยนิดหน่อย... - ป่วยนิดหน่อยเหรอ
คุณพกเครื่องวัดอุณหภูมิมาสี่ชิ้น แล้วยังแบกกล่องแปลกๆ นี่มาด้วย
แต่จะเอาเสื้อที่จำเป็นต้องใช้สำหรับ อากาศที่หนาวและชื้นมาไม่ได้เหรอ
คุณจะเป็นหวัด แค่ตอนที่เผลอเท่านั้นแหละ
- เราต้องลงแล้ว - เดี๋ยว ไม่เอา เราจะไม่ลงตอนนี้
วิธีหนีจากพายุที่ดีที่สุดคือบิน ให้สูงขึ้น คุณพูดเองนะ คุณผู้หญิง
วิธีแก้หนาวที่ดีที่สุด อาจเป็นการบินขึ้นไปอีกก็ได้
ไปเอาเหตุผล ทางวิทยาศาสตร์ที่ไหนมาอ้าง
วิทยาศาสตร์ที่บอกว่าทุกชั้นอากาศ เรากำลังเดินทางสู่ห้วงเวิ้งว้าง
ฉะนั้นยิ่งผ่านไปแต่ละชั้นอากาศ เรายิ่งเข้าใกล้ดวงอาทิตย์
สิ่งที่ผมกำลังจะได้ค้นพบ มันอาจยิ่งใหญ่ล้นพ้นก็ได้
- คุณจะแข็งตายนะ - โธ่ มีอะไรให้เสียอีก
ชีวิตเราไง
นี่มันอาจจะสำคัญกว่าชีวิตเราก็ได้
ขอร้องเถอะครับ ผมรู้นะว่าคุณก็ต้องการเหมือนกัน
ฉันจะบินลง
ไม่ได้ บอลลูนลูกนี้เอาชนะ
- อุปสรรคทุกอย่างที่เราพามันเผชิญ - ไม่ใช่เรื่องบอลลูนหรอก
ไม่ใช่เรื่องวิทยาศาสตร์ด้วย
แต่เป็นสงครามระหว่างคุณ กับคนที่มีอำนาจในแวดวงวิทยาศาสตร์
- ฉันเองก็เคยสู้มาเหมือนกัน - ไม่เกี่ยวเลย ไม่ใช่ด้วยซ้ำ
ดูนั่นสิ
ไม่มีอะไรสวยงาม
และน่าพิศวง ยิ่งไปกว่าดวงดาวบนท้องฟ้า
แล้วดูเราสิ
เราต่างก็เต้นรำท่ามกลางดวงดาว
คุณเป็นคนอยากให้เขียนคำนี้ ไว้บนบอลลูนนี่ อะมีเลีย
"เคลัม เคร์เท พาเทต
- อิบิมุซ อิลลี" - "อิบิมุซ อิลลี"
"ท้องฟ้าเปิดกว้างอย่างแท้จริง ไปเถิดเรา ไปสู่ฟากฟ้า"
ท้องฟ้าเปิดแล้ว เปิดจริงๆ
คุณเข้าใจใช่ไหม ว่าถึงเวลาหนึ่ง เราจะไปไกลกว่านั้นไม่ได้แล้ว
ครับ ผมเข้าใจ
เข้าใจกันนะ
ว่าฉันเป็นคนตัดสินใจหยุดตรงไหน
ครับ ผมเข้าใจ
ขอบคุณนะครับ
เอาไว้ตอนถึงพื้นแล้ว ค่อยมาบอก ว่าฉันสมควรได้รับคำขอบคุณจากคุณ
คุณสมควรได้รับครับ
สวัสดีครับ คุณเรน
- ฉันตัดสินใจแล้ว คุณทรูว์ - และผมก็เข้าใจครับ
ผมแค่อยากมอบหนังสือเล่มนี้ ให้คุณเป็นของขวัญ
- สวยจริงๆ - นั่นคือรูปภาพการเกิดเกล็ดหิมะ
เป็นงานวิจัยความเป็นไปได้ ในทางคณิตศาสตร์ของธรรมชาติ
- ผลงานวิจัยโดยเจมส์... - เจมส์ เกลย์เชอร์
เขาเชื่อว่าสามารถเข้าใจท้องฟ้าได้
เรื่องนั้นฉันก็ทราบดี
แต่น่าเศร้าที่เขามักจะเชื่ออะไรผิดๆ
เขาทำนายไว้ว่าคืนนี้หิมะจะตก คุณเชื่อไหมครับ
แต่ส่วนใหญ่แล้ว เขาก็พบความจริงที่น่าทึ่ง
ถ้าได้เดินทางไปกับเขา คุณจะได้ค้นพบนะครับ ผมลองแล้ว
ขอโทษที ฉันบอกปฏิเสธไปแล้ว
เขาไม่น่าส่งคุณมาโน้มน้าวฉันเลย
เขาไม่ได้ส่งผมมาครับ
เขาไม่คิดว่าผมโน้มน้าวใจคนเก่งหรอก ผมมาของผมเอง
คุณเปลี่ยนใจฉันไม่ได้หรอก คุณทรูว์
เจมส์เชื่อว่ามีสิ่งน่าอัศจรรย์ อยู่บนนั้น
และนั่นคือโอกาส ที่ฉันไม่ควรพลาดไปใช่ไหมคะ
คุณเข้าใจผมผิดแล้ว ไม่ใช่โอกาส แต่เป็นหน้าที่ครับ
ในชีวิตนี้ ไม่มีกี่คนนะครับ ที่ได้รับโอกาสให้เปลี่ยนแปลงโลก
คุณได้รับหน้าที่นั้นแล้ว คุณเรน
คุณต้องทำครับ
อ่านให้สนุกนะครับ
(ด้วยความอาลัยรักแด่ปิแอร์ แรนส์)
(ท้องฟ้าเปิดกว้างอย่างแท้จริง)
- ความสูงล่ะ - ความสูง
- 8,077 เมตร - 8,077 เมตร
อุณหภูมิล่ะครับ
อุณหภูมิ
ลบ 15 องศาเซลเซียส
นี่มันแปลกที่สุดเลย
ยิ่งบินสูงเท่าไร ความชื้นยิ่งน้อยลงเท่านั้น
บนนี้แทบไม่มีไอน้ำเลย
ยังมีน้ำแข็งอยู่นะคะ
อุณหภูมิระดับนี้ ไม่เคยมีใครพบเจอมาก่อน
นี่คือระดับที่หนาวเย็น ชนิดที่ใครก็คงไม่อาจคาดเดาได้
อุณหภูมิเท่าไรนะครับ
ลบ 15 องศา
ไม่เอาน่า
เอาล่ะ
ออกมาเร็ว
ไม่ต้องห่วง เรายังเหลืออีกตัว
ไม่เหลือแล้ว
ทำอะไรของคุณ
- ทิ้งน้ำหนัก - ทิ้งน้ำหนักเหรอ
เป็นผลจากความกดอากาศที่ต่ำลง
บอลลูนลูกนี้มันไม่ปลอดภัย
- รุนแรงกว่าที่ผมคิดไว้เยอะ - อย่าทำเลย เจมส์
แรงกดต่อตัวบอลลูน อาจทำให้มันขาดได้นะ
แก๊สขยายตัว...
- ความสูงขนาดนี้ ถ้าขาดนี่ตายเลยนะ - ทำให้บอลลูนเคลื่อนช้าลง
ทำอะไรของคุณ
เราทิ้งน้ำหนักอีกไม่ได้แล้ว
- นี่... - อย่านะ
เอาถุงทรายมานี่
ถึงเวลาต้องลงแล้ว
ผมจะไม่หยุดแค่เพราะคุณทน ความกดดันเล็กน้อยนี้ไม่ได้
ไม่รู้ตัวเหรอว่าเกิดอะไรขึ้น
เจมส์ อาการขาดออกซิเจน กำลังส่งผลต่อสมองของคุณ
ถ้าไม่ลงตอนนี้ พวกเราตายกันทั้งคู่แน่
สามีคุณเสี่ยงชีวิต ก็เพราะความรั้นของเขาเอง
ผมก็ทำแบบนั้น แต่เพื่อวิทยาศาสตร์
คุณไม่รู้อะไร เกี่ยวกับการตายของสามีฉันสักหน่อย
ใครๆ ก็รู้ว่าเขาฝืนทำอะไรเกินตัว
งั้นลองจินตนาการ เหตุการณ์นั้นอีกครั้งหนึ่ง
แต่ว่าคราวนี้
ฉันเป็นนักบิน
เขาบอกให้ฉันหยุด
แต่ฉันก็ยังเอาบอลลูนไปเสี่ยง
มันขาดมากขนาดไหน
ตะเข็บขาดจากกัน
ฉันสู้...
เพื่อให้มีหน้าตาในสังคมหนักเกินตัว
พวกเราร่วงลงเร็วเกินไป
เราได้ตายกันแน่ ต้องทิ้งน้ำหนักลงอีก
ไม่เอาน่า ต้องมีอะไรให้ทิ้งสิ
- คิดสิ คิดๆ - มีสิ มี
ขอบคุณที่เป็นที่พักพิงให้ผมนะ มองขึ้นไปบนฟ้าเรื่อยๆ นะ
ไม่นะ ปิแอร์ ไม่
อะมีเลีย...
ผมเสียใจจริงๆ
อย่า...
เป็นต้นเหตุ...
ให้คนอื่นต้องตายเลย
มันเป็นความผิดพลาด ที่คุณจะไม่มีวันให้อภัยตัวเอง
ผมขอโทษจริงๆ
จริงๆ นะครับ
เอาล่ะ
เอาบอลลูนลูกนี้ลงกันเถอะ
ครับ
ผมคิดว่า...
ผมว่าเรา...
ได้ค้นพบว่าออกซิเจน...
เปิดสิ
บ้าเอ๊ย เปิดสิ
เปิดสิ
เปิด
เจมส์
- เจมส์ คุณต้องขยับตัวไว้นะ - ครับ
ถ้าคุณอยู่เฉยๆ จะเกิดภาวะขาดออกซิเจน
จุกเปิดระบายแก๊สมันแข็ง
ฉันต้องปีนขึ้นไปเปิด
อย่าตายนะ
อย่าตาย
อะมีเลียๆ
มองผมสิ
ขอบคุณ...
ที่เป็นที่พักพิงให้ผมนะ
(ความสูง 10,979 เมตร)
(ความสูง 10,975 เมตร)
- ถึงตอนนี้เราควรได้ข่าวอะไรไหม - ไม่
ถ้าได้ข่าวก็คงมีแต่ข่าวร้าย
ยิ่งรู้น้อย เธอยิ่งมีโอกาสรอดมาก
- งั้นมาภาวนาให้ไม่มีข่าวดีไหม - ค่ะ ภาวนาให้เงียบๆ ไว้กัน
ยังไม่มีวี่แววเลยครับ
พระเจ้า
เจมส์
พระเจ้า
เจมส์
ได้โปรดล่ะ
ขอทีเถอะ
เจมส์
เจมส์ๆ
เจมส์
เจมส์ เรารอดแล้ว
เรากำลังลงไป
เจมส์...
เจมส์
เรากำลังลงไปแล้ว
ฉันยอมให้เกิดเรื่องนี้อีกไม่ได้นะ
เจมส์
เครื่องมือสองท่อแปลกๆ ของคุณ...
กำลังทำอะไรแปลกๆ อยู่นะ
หมายถึงเครื่องวัดความชื้นอากาศเหรอ
มันมีฟองด้วย มันมีความหมายอะไรไหม
ก็เป็นได้ครับ
พวกเรากำลังลงพื้นดินแล้ว
ใช่เลย
ตอนนั้นผมไร้เหตุผล
ใช่สิ
ผมว่าผมขาดสติไป
ก็ดูเหมือนอย่างนั้น
เอาล่ะ งั้นก็ทำงานกัน
เวลา 1 ชั่วโมง 11 นาที 19 วินาที
ความสูงล่ะ
ความสูง 8,717 เมตร
อุณหภูมิล่ะ
ไม่ทราบแน่ชัด
เครื่องวัดอุณหภูมิหายไปแล้ว
ส่วนเครื่องวัดความชื้นอากาศ ก็พังแล้ว
ดูนั่นสิ
อันนี้ก็ไม่น่ามีประโยชน์แล้ว
แต่การบันทึกค่าตอนลง ก็ไม่น่าจะสำคัญมากนัก
มือของคุณ
เสื้อคลุมผ้าน้ำมันเอามาไม่ได้ แต่ยังเอาบรั่นดีมาได้นะ
นักวิทยาศาสตร์ ถ้าไม่มีอุปกรณ์ก็ไม่มีค่าอะไร
เอามือคุณมาสิ
คุณจะทำอะไร
เจ็บหน่อยนะ ขอโทษที แต่ช่วยยื่นมือมาด้วย
ผมรู้
เจ็บมากเลย
- ดีขึ้นไหมครับ - ไม่เลย
แย่กว่าเดิมอีก
ผมไม่รู้นะว่าคุณทำอะไรเพื่อผมบ้าง
แต่ผมรู้แจ้งนะครับ ว่ามันต้องยิ่งใหญ่มากแน่ๆ
- คุณเจ็บมือแย่เลย - ดูสิ หิมะล่ะ
อย่างกับว่าเราหนาวไม่พอ
เดี๋ยวก็หยุดครับ
ถ้าเอาหิมะที่ละลายไปวิเคราะห์ ก็คงจะน่าสนใจเหมือนกัน
(ความสูง 7,010 เมตร เวลา 73 นาที 35 วินาที)
พี่สาวฉันอยากรู้ว่าทำไม ฉันถึงอยากขึ้นบอลลูนอีก
ฉันคิดว่าเป็นเพราะฉันอยากให้...
ทุกสิ่งที่ฉันรู้
ทุกอย่างที่เขาสอนฉันมา
และทุกอย่างที่ฉันสูญเสียไป
ได้ใช้ประโยชน์เพื่ออะไรสักอย่าง
ถ้าอย่างนั้น...
ผมต้องวิเคราะห์ข้อมูลทั้งหมดนี้
ก่อนที่จะได้รู้ว่า เราได้อะไรมาบ้าง แต่ว่า...
ดูเหมือนว่าบรรยากาศจะมีลำดับชั้น
ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น
นิวตันกล่าวว่าพวกเรา สร้างกำแพงกันมากเกินไป
ฉันไม่อยากฟังคำของนิวตัน
ฉันอยากฟังคำของคุณ
ทั้งชีวิตนี้ วิทยาศาสตร์ได้ปลอบประโลมผม
ทั้งช่วยหาความหมาย ในเรื่องที่ไม่สามารถควบคุมได้
ช่วยนำความเป็นระเบียบมาสู่...
ความยุ่งเหยิงรอบๆ ตัวเรา
แต่ถึงเราอาจจะอธิบาย เหตุผลทางวิทยาศาสตร์ของวงแสงสีรุ้ง
หรือหิมะที่ร่วงหล่นได้...
แต่เป็นไปไม่ได้เลย ที่จะอธิบายความงดงามของมันได้
เราสองคน...
พาดวงดาวเข้ามาใกล้ขึ้นได้
เราพาดวงดาวเข้ามาใกล้ขึ้นแล้ว
สังเกตเห็นอะไรเกี่ยวกับหิมะไหม
มันไม่ได้ร่วงลงมา
แต่หิมะลอยอยู่กลางอากาศ
- หิมะลอยค้าง - แปลกจัง แล้วอะไรร่วง...
เราไง ถ้าเราเคลื่อนที่ ด้วยความเร็วเท่ากับหิมะ
- เร็วเท่าหิมะเหรอ - แก๊สไง แก๊สยังรั่วออกอยู่
บวกกับแรงดันที่ลดลงก็แปลว่า...
บอลลูนกำลังร่วง
เร็วเข้า ช่วยที
ดึง
ดึงอีก
- นั่นมันอะไรกัน - รองเท้าฉัน
- อย่าถามดีกว่า - แต่ถ้ารองเท้าคุณอยู่ในนั้น
- ก็แปลว่า... - เอาไว้ค่อยขอบคุณแล้วกัน
เราต้องทิ้งน้ำหนักแล้ว ทิ้งเยอะเลยล่ะ
ตอนนี้เลย
- หีบน่ะ หีบ - ได้เลย
หนึ่ง สอง
แจ็กเก็ตของเราด้วย มือฉันไม่ไหว ช่วยที
ผมถอดให้
เอาล่ะ
มันไม่ช่วยเลย อะมีเลีย ไม่ชะลอลงเลย
- ปีนขึ้นไปตรงห่วง - อะไรนะ
อะมีเลีย ปีนขึ้นห่วงไป พวกเราต้องทิ้งส่วนกระเช้าไป
เพราะมันหนักที่สุด เร็วเข้า
เร็วเข้าสิ เร็วเข้า
เอาล่ะ
ได้แล้ว
เร็วเข้า
อีกเส้นเดียว
เกือบแล้ว
มันไม่พอ บอลลูนยังลงเร็วไป
ต้องพอสิ
อะมีเลีย นั่นคุณจะทำอะไรน่ะ
ฉันไม่รู้ว่าฉันถูกลิขิตมาให้รอดไหม
อะมีเลีย ไม่นะ กลับมานี่เร็ว
อะมีเลีย
ผ้าปูเตียง
อะมีเลีย ผ้าปู
เราต้องตัดสายรั้งเพื่อให้บอลลูน ยังรักษารูปทรงไว้ได้
แล้วผ้าไหมจะถูกดึงขึ้นไปหาตาข่าย ทำหน้าที่เหมือนร่มชูชีพ
- ไม่ได้หรอก - ต้องได้สิ
ผมจะไม่กลับไปคนเดียวแน่ อะมีเลีย ผมไม่ยอมแน่
รอดทั้งคู่ หรือไม่ก็ไม่เหลือใครเลย
เกาะไว้
เกาะไว้ดีๆ นะ
มันใช้ได้จริงๆ
ยังไม่จบหรอกนะ
เจมส์
อะมีเลีย
เจมส์
- อะมีเลีย ผมมาแล้ว - เจมส์
- อะมีเลีย
เจมส์
อะมีเลีย
เจมส์
ผมว่าจะไปตามหาคุณพอดี
ท่าทางจะค่อยๆ มาใช่ไหม
พอยืนได้ไหม
ขอไม่ยืนดีกว่า
ถ้าฉันช่วยล่ะ
งั้นยืนก็ได้ครับ
มานี่มา
คาดการว่าวันนั้นเราบินสูงขึ้นไป ประมาณ 11,278 เมตร
กว่า 11 กิโลเมตร
"นักบินบอลลูนสองคน เข้าใกล้ดวงดาวและดวงจันทร์
ยิ่งกว่าใครคนไหนๆ ก่อนทั้งคู่"
หนังสือพิมพ์เดอะไทมส์ เอเธล อ่านหรือยัง
ค่ะ อาเธอร์ ฉันอ่านแล้วค่ะ
ลูกชายผม
การบันทึกข้อมูลอย่างละเอียด ของเจมส์ เกลย์เชอร์
ชี้ว่าบรรยากาศโลก ประกอบไปด้วยหลายชั้นบรรยากาศ
ถือเป็นการค้นพบที่นำไปสู่การพยากรณ์ อากาศด้วยวิทยาศาสตร์เป็นครั้งแรก
ที่ผมสามารถมานำเสนอข้อมูล ต่อหน้าทุกท่านในตอนนี้ได้
ก็เป็นเพราะโชคช่วย เพราะความช่วยเหลือ
และความกล้าหาญที่ยิ่งใหญ่ ของคุณอะมีเลีย เรน
เราจึงนำเรื่องราวของเรามาเล่า
ไม่ใช่เพื่อความพอพึงใจ
แต่เพื่อพัฒนาความรู้ให้ก้าวหน้า
และเพื่อประโยชน์แก่มวลมนุษย์
เราโบยบินสู่ท้องฟ้าในนามของการค้นพบ
เพื่อค้นหาอะไรใหม่ๆ
เพื่อเปลี่ยนแปลงโลก
มาเร็ว
อากาศแย่กว่านี้ฉันก็บินมาแล้ว
เราจะสอนให้พวกหลานเป็นนักบิน
ไม่หรอก
แต่เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงโลก ด้วยการมองดูมันเฉยๆ ได้
เราเปลี่ยนโลกได้ด้วยการเลือก ว่าจะใช้ชีวิตอยู่บนโลกอย่างไร
มองขึ้นไปบนฟ้า
ท้องฟ้ายังเปิดกว้าง