NETFLIX PRZEDSTAWIA
Kiedy byłem młody, myślałem, że malarze domów malują domy.
Skąd miałem wiedzieć?
Byłem zwykłym pracownikiem.
Kierowcą w związku Teamster Local 107 w Południowej Filadelfii.
Jednym z tysiąca innych...
aż przestałem nim być.
Wtedy też...
sam zacząłem...
malować domy.
Państwo Bufalino zapraszają
na ślub ich córki Grace Anne z Robertem Ritterem
W tym przypadku całość zorganizowano w okolicy ślubu.
Córka Billa Bufalino wychodziła za mąż w Detroit.
Bill był prawnikiem związkowców,
ale był też kuzynem Russella Bufalino.
Russell nie chciał lecieć,
więc miałem go zawieźć na ślub.
Po drodze miał „coś do załatwienia”,
co w jego przypadku mogło oznaczać tylko jedno:
odbieranie kasy.
Pojechaliśmy.
Z naszymi żonami, Carrie i Irene.
Na swoją mówię Reenie.
Postanowiłem, że z Filadelfii wyjedziemy 476-tką,
potem do Pittston,
gdzie zgarniemy Russa,
następnie zachodnią międzystanową 80
przez Pensylwanię, potem przez Ohio i do Toledo,
a stamtąd północną 75 do Detroit.
Z postojami na dymka i sprawami Russa cała podróż miała zająć trzy dni,
bo Russell nie pozwalał palić w aucie.
Podobno Niebieskooki Jimmy i Meyer Lansky
przekonali go, by rzucił, po tym jak na Kubie
stracili swoje kasyna, uciekając przed kulami Castra.
Może to było postanowienie typu:
„Boże, jeśli to przeżyję, obiecuję,
że rzucę palenie”.
Faktem jednak jest,
że po Castrze Russ nikomu nie pozwalał palić w aucie, nawet Carrie.
SŁYSZAŁEM
ŻE
MALUJESZ DOMY
Możemy się niedługo zatrzymać?
Dopiero wyruszyliśmy, kochanie.
Do autostrady daleko.
Wiem, ale nie lubisz postojów na autostradzie.
Nie o to chodzi. Tam nie wolno się zatrzymywać.
No to zapalimy w samochodzie.
A moja zaćma?
Uchylę okno.
Carrie...
przysiągłem sobie. Pamiętasz?
Pamiętasz to?
I teraz też nie mogę.
Nie mogę palić.
Widzisz?
To ta?
Ale zbieg okoliczności.
W czym problem?
Nie wiem. Dziwnie brzmi. Zapala, gaśnie, traci moc.
Pomogę ci.
Sprawdzę świece.
Są w porządku.
Kopułka też.
To coś tutaj.
Łańcuch rozrządu.
Jest tu zaślepka.
Nie może być poluzowana.
Niszczy się od tego.
Spróbuj. Dokręciłem.
I jak?
Jeździć potrafię, naprawiać nie.
Wracasz do gry.
Jestem coś winien?
Nic z tych rzeczy.
- Frank. - Cześć, Frank.
Jak się nazywasz?
Skąd jesteś?
- Z Filadelfii. - Ach tak.
Gdzie tam bywasz?
U Callahana.
W Bocce Club. To taki bar.
A w bocce grasz?
Nie.
Idź z tym do warsztatu.
- Bo znowu nawali. - Dzięki.
- Tak zrobię. - Powodzenia.
Myślałem,
że to właściciel stacji.
Czegoś na pewno. To było widać.
Okazało się, że miał całkiem sporo.
Ten?
Pijemy, panowie.
Na zdrowie.
Raz-dwa. Trzeba zarabiać.
To jest bar.
Pozdrów żonę.
Wiem, jak opchnąć te ćwierćtusze.
Jest tu facet, który dużo za nie da.
Najpierw pijemy.
Na końcu baru, na dwunastej.
Ten z zakolami.
Można z nim zarobić.
To Chuderlawy Brzytwa. Właściciel.
Brzytwa?
Lichwiarz i bukmacher.
Ma znajomości.
Ma ksywę Brzytwa?
Pracował u rzeźnika.
To mój kumpel Frank Irlandczyk. Opowiadałem o nim.
- Kierowca. - Tak, ćwierćtusze.
Frank Sheeran.
Lubi pan steki?
Owszem.
Dostarczam je.
Tak?
Są dobre.
Mogę je przywozić panu.
- Czyżby? - Tak.
Za świetną cenę.
Później pogadamy.
Dzięki, Chuderlawy.
Ale ziąb.
Mnie nie przeszkadza.
Ja nie znoszę.
Mógłbyś zapieczętować,
jak już wyjdziesz?
- Pewnie. I tak wychodzę. - Mam u ciebie dług.
ĆWIERĆTUSZE - 25 SZT.
Proszę, Frank.
- Do zobaczenia. - Dzięki, Tony.
Dużo lepsze.
Ode mnie zawsze są najlepsze.
Załatwisz więcej na wtorek?
Ile?
Co najmniej pięć.
Będzie pięć.
A to, kurwa, co?
Nie rozu...
- Co to ma być? - Nie wiem.
Ja nie ładuję.
Od tego są inni. Widać nawalili.
Nie czułeś, że ciężarówka jest lżejsza?
Było normalnie.
Daj spokój, Frank.
Przysięgam.
Jak Boga kocham. Nie mam pojęcia, co się stało.
- Jest pusta. - Wiem.
Widzę.
Na co się gapicie? Wracać do pracy.
Wszyscy!
Co ja powiem szefowi?
Na mnie nie patrz...
A na kogo?
Ja za to nie beknę.
Jestem tylko kierowcą.
Frank Sheeran. Dobrze wymawiam?
Według umowy, dzięki Jimmy'emu Hoffie,
kierowcę można zwolnić z konkretnych przyczyn.
- Spóźniasz się? - Nie.
- Mandaty? - Nie.
- Pijesz w pracy? - Nie.
Uderzyłeś kogoś?
W pracy?
Za kradzież można wylecieć?
Udowodnią ją?
Nie sądzę.
Więc nie ma się co martwić.
Jeśli mogą udowodnić,
wystarczy podać nazwiska wspólników.
Podasz i będziesz wolny.
Zachowasz posadę.
Co ty na to?
Podałbyś nazwiska?
Nie.
Dla mnie to bez różnicy.
Moim zadaniem jest cię bronić.
Chce pan wiedzieć, czy to zrobiłem?
I tak będę cię bronił.
Ciężko pracuję. Nikogo nie okradam.
Wysoki Sądzie,
gdyby pan Sheeran zrobił coś złego, zostałby zwolniony.
Tak się nie stało.
Oskarżono go, ponieważ liczono, że poda nazwiska wspólników.
Nie mógł tego zrobić, bo oni nie istnieją.
A nie istnieją, bo nic nie ukradł.
Nic nie ukradł, bo jest wzorowym pracownikiem,
który od ośmiu lat nie opuścił jednego dnia pracy.
Złamał jeden związkowy przepis:
pomagał w zimie kolegom przenosić mięso
z jego ciężarówki do ich lodówek.
Proszę wstać.
Sąd rozpoczyna rozprawę.
Oddalam sprawę i daję ostrzeżenie.
Tak, Wysoki Sądzie.
Nie panu.
Jeśli znów pozwiecie porządnego pracownika,
używając gróźb zamiast dowodów, pożałujecie.
Gdybym miał u was udziały, sprzedałbym je.
Jak on to zrobił?
Nie zamierzałem pytać.
Ale Bill Bufalino sprawił,
że wygrałem niewygrywalną sprawę.
Powinienem polec.
Chcą ci podziękować.
Mają rodziny, dzieci.
Potrzebują tej pracy.
Zamiast tego poszliśmy świętować
i wtedy zaczęła się reszta mojego życia.
Tak myślałem, że to ty.
Mogę przedstawić cię Frankowi?
To mój kuzyn, Russell Bufalino.
Pomogłeś mi kiedyś z wozem.
Faktycznie. Łańcuch rozrządu.
Naprawiłeś?
Następnego dnia.
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
Cieszę się.
Sporo tu twardzieli. Powiedział ci?
- Nie boisz się? - Nie.
Tak myślałem. Do zobaczenia.
Uratował mi tyłek.
Straciłbym cały ładunek.
Zna się na ciężarówkach.
Pracował dla Canada Dry.
Cześć, Vito.
Usiądźmy.
Wtedy jeszcze nie wiedziałem, kim był Russell Bufalino,
ale widziałem dość zdjęć i artykułów w gazetach.
Gość jada z Angelem Bruno.
Bruno właśnie został nowym szefem filadelfijskiej mafii.
Rządził wszystkim od Filadelfii po Atlantic City.
Angelo Bruno - zastrzelony
w samochodzie przed swoim domem w 1980 r.
Jasnym było,
że Russell Bufalino to żaden mechanik samochodowy.
Bardzo dobry chleb.
Prawda?
Gdzie Irlandczyk jak ty nauczył się włoskiego?
We Włoszech, na wojnie.
Gdzie?
W Salerno.
Anzio.
Na Sycylii.
Okolicach Katanii.
Ja pochodzę z Katanii.
Tak myślałem, że masz tamtejszy akcent.
Długo byłeś na wojnie?
Cztery lata.
411 dni walk,
122 w Anzio.
45. Dywizja Piechoty.
Bałeś się, że zginiesz?
Cały czas.
Ci, co niby się nie bali,
łżą jak z nut.
Wszyscy się bali.
Dużo się modliliśmy.
Ja też.
Obiecywałem, że więcej nie zgrzeszę, jeśli się stamtąd wydostanę.
Potem zaczęły się walki.
Wtedy zapominasz o wszystkim.
Starasz się po prostu przeżyć.
Kiedy już wiedziałem,
że przeżyję wojnę,
pomyślałem sobie:
„Od teraz co ma być, to będzie”.
Pieprzyć to.
Wykonywaliśmy rozkazy.
Kazali nam zabrać więźniów do lasu.
Nie mówili, co robić...
tylko: „Byle szybko”.
Nigdy nie rozumiałem,
dlaczego kopali własne groby.
Dość!
Może sądzili, że jak dobrze się spiszą,
to facet z karabinem
się rozmyśli.
Russell od razu mnie polubił.
Po jakimś czasie
zaczął przydzielać mi
drobne zadania.
Później Angelo też miał dla mnie różne zlecenia.
Carrie, żona Russa, jej rodzina
pochodziła z tego samego
sycylijskiego miasteczka co rodzina Bufalino.
Ciągle o tym mówili.
Można powiedzieć, że była z mafijnej rodziny królewskiej.
Sciandra.
Uważali się niemal za postacie historyczne.
Idź na górę się umyć.
Daj ubrania. Pozbędę się ich.
Nie zapomnij o butach.
Frank,
możemy się zatrzymać?
Zapytaj męża. Russell?
Śpi jak zabity.
- Poradzę sobie. - Na pewno?
Gdzie jesteśmy?
Koło Lewisburga.
Daj znać, jak dojedziemy. Mam tam coś do załatwienia.
Russell miał wiele biznesów.
W Pittston miał sklep z zasłonami.
Stamtąd wszystkim zarządzał.
Kto wie co tam robili.
Na pewno miał wspólników. Zawsze ich mają.
Nikt nie trzyma całej kasy.
Ale wszyscy słuchali się Russa.
Chcesz przekupić sędziego? Zapytaj Russella.
Nie wiesz, ile posmarować? Russell ci powie.
Dobra. Zaraz przyjdę.
Bez obaw. Zajmę się tym.
Chcesz kogoś awansować?
Russ ci powie, czy możesz.
Zrób coś dla mnie.
Jedź ze Steve'em do jego domu. Weź Vita.
Jacyś kolesie go nachodzą. Naprostujcie ich.
Załatwione.
A gdzie... O, tu jesteś.
Chcesz, żeby ktoś zniknął? Musisz poprosić Russella o zgodę.
Bez wyjątków.
- Nie martwiłem się. - Tak myślałem.
- Pozdrów ojca. - Jasne. Dzięki.
Co ty tu robisz? Jedź z Brunem.
Idę.
A jeśli robiłeś coś dla Russa, robiłeś to osobiście.
Zwykł mawiać...
Kiedy kogoś o coś proszę,
oczekuję, że zrobi to osobiście.
Im mniej zaangażowanych, tym lepiej.
Kiedy u fryzjera zabito Anastasię,
Russell musiał załagodzić sprawę,
żeby nie zaczęli się nawzajem mordować
i wszystko wróciło do normy.
Wiemy, co zaszło.
Nie cofniemy tego. Jest jak jest.
Przekaż, że chętnie pomogę.
Wyglądał dość niepozornie,
ale wszystkie drogi prowadziły do Russa.
Gdzie kasa?
- Nie ma. - Jak to?
- Wspomniał coś o matce... - Czekaj.
Niech zgadnę.
Matka mu zmarła i wydał na pogrzeb.
Dokładnie.
Ta pieprzona matka
umiera mu tak już od dziesięciu lat.
Co mam robić?
Zostań tu.
Masz.
Pokaż mu go. Nie używaj.
Posłuchaj.
Cześć, Frank.
Chuderlawy chce cię widzieć. Wsiadaj.
- Szedłem do niego. - Ładuj dupę do wozu.
- Szedłem do niego! - Już!
I nie wciskaj mi kitu o mamuśce. Wsiadaj.
- Przysięgam, że... - Do wozu, kurwa!
Bajeczki opowiadasz?
O chorej i umierającej mamusi.
- Szedłem do niego. - A ja cię zawiozę.
Przysięgam, jutro miałem przyjść.
Jutro. Klnę się na Boga.
Jutro. Tutaj.
- O której? - O trzynastej.
Tak długo śpisz?
Bywa.
O dziesiątej. Tutaj.
Jutro.
Przysięgnij.
Na życie matki!
Przysięgnij!
Przysięgam!
- O której będziesz? - O dziesiątej.
Jutro. Tutaj.
Przyniosę całą kasę.
Przysięgam. Jak mam wrócić?
Jebanym autobusem!
Niech go mama odbierze.
A jej co?
Nic. Przewróciła coś w sklepie i narobiła bałaganu,
- sprzedawca na nią nakrzyczał. - Co?
Popchnął ją.
Popchnął?
Popchnął cię?
Kto? Joe ze spożywczego na rogu?
Zrobił to?
Kochanie, czy cię popchnął?
Odpowiedz. Popchnął cię? Zrobił to?
Idziemy.
Frank, on nie chciał. Tak wyszło.
Jak to nie chciał? Dotknął jej.
Nie miał prawa jej dotykać.
Nawet małym palcem.
To on?
Zaczekaj tu.
Przepraszam, ale twoja córka przesadziła.
Ja tylko...
Przepraszam.
Nie. Proszę.
Nie. Frank!
Masz, skurwysynu!
Moja ręka! Moja pieprzona ręka!
Russell i Carrie zostali chrzestnymi naszej małej Dolores.
Piękna ceremonia. Byliśmy zaszczyceni.
Przyszli wszyscy.
Tylko że jeśli masz więcej dzieci, musisz więcej zarabiać.
Chcesz szybko zarobić dziesięć tysi?
Szeptun DiTullio. Ale nie ten,
którego wysadzili w samochodzie.
Inny, ten dobry. Wiedział, jak zarobić.
Zainwestowałem w pewien zakład. Naprawdę świetny interes.
To pralnia.
Zbierają pościel, ręczniki i prześcieradła
od hoteli i restauracji w Atlantic City.
Piorą je i prasują.
To licencja na drukowanie forsy.
Do niedawna.
W Delaware otworzyli pralnię, która chce nas wyśmigać z interesu.
Obniżają ceny. Straszą naszych kierowców.
Próbują podbierać klientów.
Tak po prawdzie, trochę mnie to martwi.
Gdy ktoś mówi, że trochę się martwi, to znaczy, że martwi się bardzo.
Właściwie to bardziej niż trochę.
A jeśli mówi, że bardziej niż trochę, to znaczy, że jest zdesperowany.
Chcę, żebyś im rozjebał tę budę. Nie wiem, spal, wysadź w powietrze.
Walczyłeś na wojnie. Znasz się.
Załatw ich jak Berlin.
Spal do gołej ziemi. Mają zniknąć.
Jak się nazywa ta firma?
Cadillac Linen Service w Delaware.
Jacyś Żydzi ją prowadzą.
Zainkasują sobie ubezpieczenie.
Na pewno mają.
Drugą pralnię zostaw,
to ta moja.
- Tu nie ma dychy. - Są dwa tysiące.
Resztę dostaniesz, kiedy te żydowskie praczki znikną.
Cienko u mnie teraz z kasą.
Nie chcę iść do Chuderlawego i spłacać potem procentów.
Biorę skąd indziej.
Nikt nie musi wiedzieć.
Zwłaszcza Chuderlawy. Bo to nie kasa od niego.
Widzę, że się wahasz. Wiem, do czego jesteś zdolny.
Jeśli ci nie zapłacę, zrobisz mi coś strasznego.
A tego nie chcę.
Wygrałem na loterii.
Jakieś tysiąc pięćset.
Wrócę za kilka godzin.
DYNAMIT
Cześć, Frank.
Angelo chce cię widzieć.
- Teraz? - Tak.
O co chodzi?
Nie wiem. Podwiozę cię.
ZAMKNIĘTE
Usiądź, Frank.
Co robisz w Delaware?
Niszczę jedną pralnię.
Chciałem sobie trochę dorobić.
Mam ją rozwalić.
Żeby przestała pracować.
Dla kogo?
Nie powinieneś teraz milczeć.
Dla Szeptuna.
Tego drugiego.
Wiesz, do kogo należy ta pralnia?
- Do jakichś Żydów. - Tylko częściowo.
Jest inny właściciel. Wiesz kto?
- Nie. - Ja, tak?
Kto?
Ja. Ja jestem drugim właścicielem.
Nie że ja wiem, kto nim jest.
Nie miałem o tym pojęcia.
Nigdy bym tego nie zrobił, gdybym o tym wiedział.
Nie zrobiłbym tego tobie.
Nie powiedział ci, że to żydowska mafia?
Nazwał ich żydowskimi praczkami.
Żydowskie praczki.
Co jeszcze mówił?
Pewnie kazał zachować dyskrecję.
Nic nikomu nie mówić.
Zgadza się.
Nie sprawdziłem.
Wybacz. Powinienem.
- Oddać mu kasę? - Nie przyda mu się.
Zatrzymaj ją.
Nie chcę kłopotów. Mogę oddać, nie ma sprawy.
Nie przyda mu się.
W porządku. Dzięki.
Podziękuj Russellowi.
Żydowska mafia by cię dopadła.
To twój dobry przyjaciel.
Nawet nie wiesz, jak dobry.
Wiem.
Nie wiesz.
Zaczekaj przy barze.
W takich przypadkach najlepiej użyć czegoś nowego.
Nieużywanego.
Nigdy nie wiadomo, kto to miał i co z tym robił.
Z jaką zbrodnią jest powiązane.
To samobójstwo.
Polecam coś nowego, nieużywanego.
Czystego.
Tu jesteś. Nie wiedziałem, z której strony będziesz szedł.
Później trzeba szybko
pozbyć się broni.
Wszyscy korzystają z miejsca nad rzeką Schuylkill.
Gdyby wszystko wyłowić, można by uzbroić mały kraj.
Mężczyzna zastrzelony na chodniku
Po Szeptunie wszystko się zmieniło.
Jak w wojsku.
Wykonywałeś rozkazy.
Robiłeś swoje.
Dostawałeś nagrodę.
Dla Russella nigdy nie robiłem dla pieniędzy,
zawsze z szacunku.
Załatwiało się coś,
robiło przysługę, potem w razie potrzeby ją oddawał.
Zawsze się szybko wracało.
Phil Testa - zabity bombą gwoździową ukrytą pod werandą 15 marca 1981 r.
Frank Sindone - postrzelony trzykrotnie w alejce 29 października 1980 r.
Dziękuję, Vito.
Cześć, Frank.
Co podać?
Na razie tylko wino.
W razie czego wołaj.
Jasne.
- Proszę, Frank. - Dzięki.
Zmiany.
- To ta nowa? - Tak.
Miła dziewczyna.
Nigdy nie ma dobrej pory na zostawienie żony,
ale wtedy zostawiłem swoją.
Co słychać, Ira?
- Jakieś kłopoty? - Nie. Wszystko gra.
Za tym cadillakiem.
Czeka na ciebie.
Phil, masz ładny sklep.
Ludzie lubią tu przychodzić.
Ale twój syn to prawdziwy sfigato.
Rozumiesz? Wrzód na dupie.
Narwaniec. Kontroluj go. Jeśli tego nie zrobisz,
nikt tu nie będzie przychodzić.
Niedobrze dla ciebie, więc dla mnie też.
Rozumiemy się?
Przepraszam, Russell.
To od ciebie i Franka, a to od ciebie i mnie.
A łyżeczka dla dziecka?
- A po co jej ona? - Dla dziecka.
Jeszcze się nie pobrali.
Masz moje słowo.
To mi wystarczy, Phil.
Chodźmy.
- Kończymy? - Tak.
Co ty wyprawiasz?
Kiedy wreszcie zmądrzejesz?
Brawo. Moja córeczka.
Hej, Peggy.
Podejdź.
Nie wiem.
Chyba mnie nie lubi. Jakby się mnie bała.
Taka już jest.
Mnie też się czasem boi. To wrażliwa dziewczynka.
Mnie to jeszcze rozumiem, ale ciebie?
Czasem czyta o mnie w gazetach.
Z dziećmi trzeba być blisko.
Wiem.
Jesteś szczęściarzem.
My nie możemy mieć dzieci.
Masz wielkie szczęście.
Zawołaj ją.
Kochanie, podejdź.
Podejdź do wujka.
- Jak się masz? - Dobrze.
Wiesz, czemu Bóg umieścił niebo tak wysoko?
Żeby ptaszki nie uderzały w nie główkami.
Fajne, co?
Taki żarcik.
Śmieszne.
Chcesz cukierka?
Nie chcesz.
Nic nie mogę dla ciebie zrobić?
Jeśli tak, daj wujkowi znać.
Dobrze.
Wracaj do zabawy.
Teraz rozumiesz?
Też to czułeś?
Jest po prostu nieśmiała.
Czasem, gdy rodzice się rozwodzą, dzieciom miesza się w głowach,
czują złość, nie wiedzą, na kim ją wyładować,
z kim trzymać.
Masz rację.
Mam szczęście, bo Reenie i Mary świetnie się dogadują.
Dzielimy się dziećmi bez problemu.
Trzymaj rodzinę blisko. Miej na to oko.
Po prostu jestem szczęściarzem.
Jak tam związek zawodowy?
- Świetna sprawa. - Podoba ci się?
Przydałoby się coś stabilniejszego...
Przyłącz się.
Chciałbym. Ale...
kolejka jest długa.
Trzeba długo czekać.
Nasz znajomy ma mały kłopot.
Znajomy na szczycie.
Kto?
Góra.
Hoffa?
Tak.
Podobno kilku gości chciało go stłuc
z powodu odszkodowania pracowniczego.
Słyszałem, że dał im popalić.
Długo tak da radę?
Potrzebuje kogoś zaufanego.
Kogoś, kto będzie go pilnował.
Dam McGee.
Halo.
Witaj, przyjacielu.
Mam tu chłopaka, o którym ci opowiadałem.
Dam ci go, pogadacie.
Halo.
Frank?
Cześć. Mówi Jimmy Hoffa.
- Miło mi poznać. - Wzajemnie.
Choćby przez telefon.
Słyszałem, że malujesz domy.
Zgadza się.
I...
załatwiam też roboty stolarskie.
Dobrze wiedzieć.
Podobno należysz do związku.
Do Local 107 od 1947 roku.
Mój przyjaciel cię zachwala.
Dziękuję.
A niełatwo go zadowolić.
Staram się.
Sprawa wygląda tak...
Dzisiaj młodzi nie wiedzą,
kim był Jimmy Hoffa.
Nie mają pojęcia.
Co najwyżej tyle, że pewnego dnia zniknął.
Ale w tamtych czasach
absolutnie wszyscy wiedzieli, kim był Jimmy Hoffa.
Jimmy, załatwiasz sprawy jak dżentelmen.
W latach 50. był tak znany jak Elvis.
W 60. jak Beatlesi.
Był po prezydencie najbardziej wpływowym człowiekiem w kraju.
Jeśli coś posiadasz,
dostarczono ci to ciężarówką.
Jeśli masz
jedzenie, odzież,
leki, paliwo na prywatny użytek,
paliwo na potrzeby swojej firmy,
przywiozła to ciężarówka!
Jeśli zatrzymają się nasze ciężarówki,
zatrzyma się Ameryka!
Mamy sytuację, którą należy się zająć.
Wielkie firmy i rząd chcą zniszczyć nasz związek.
Próbują nas załatwić.
Korporacje atakują!
I się z nami nie patyczkują!
Wielkie firmy i rząd
próbują zasiać między nami
ziarno niezgody,
podczas gdy my potrzebujemy jedności!
Potrzebujemy solidarności!
Powiem to głośno i wyraźnie.
Solidarności!
Chcesz się przyłączyć do walki?
Tak, proszę pana.
Chcesz być częścią historii?
Chcę.
Zrobię, co będzie trzeba.
Przyjedziesz jutro do Chicago?
- Tak. - Więc do zobaczenia.
Gaduła z niego, co?
Jakbym rozmawiał z generałem Pattonem.
Wiesz, dlaczego tu jesteś?
Związek Zawodowy Marynarzy podbiera niezrzeszonych taksówkarzy,
których chcemy my.
Nikt cię nie zna
i nikt nie wie, co tu robisz. Jasne?
My wiemy.
Musimy zapisać tych kierowców, zanim Paul Hall
zgarnie ich do swojego związku.
Nie wiedzieć czemu, większość tych kierowców to lesby.
Cholera wie dlaczego.
Paul Hall rozpowiada, że daje
lepsze warunki niż nasz kumpel Jimmy.
Skurwiel.
Jimmy ma burmistrza Daleya głęboko w swojej kieszeni.
Gliny będą przymykać oko.
Nie pomogą nam zepchnąć taksówek,
ale na pewno nam w tym nie przeszkodzą.
Razem.
Spychamy. Uważajcie!
Ciężka robota.
- Nie lepiej użyć cukierków? - Czego?
Cukierków.
Jakich, kurwa, cukierków?
- Lou, otwieraj bramę. - Już.
Weź benzynę.
Jeśli chodzi o Jimmy'ego.
Nigdy nie każ mu czekać.
Jeśli się z nim umówisz, bądź na czas. A najlepiej przyjdź wcześniej.
To bardzo ważne.
Dla niego czas jest kluczowy.
Najważniejszy.
I jeszcze jedno. Jimmy nie pije.
Szef największego związku na świecie nie pije.
A najgorsze, że nie pozwala pić nikomu w swoim otoczeniu.
Kolejna sprawa.
Jimmy nie cierpi arbuzów.
My je będziemy uwielbiać.
Szkoda, że nie widziałeś,
jak toną.
Jedna po drugiej. Kiedy taksiarze
wstali następnego dnia i poszli na parking,
nieźle musieli się zdziwić.
Świetny pomysł, Joey.
Świetny.
Nie był mój.
Frank to wymyślił.
Coś ci powiem.
Frank na nabrzeżu rządził.
Robili wszystko, co im kazał.
Nikt tak nie wpływa na ludzi jak on.
Nikogo nie dotyka, a wszyscy schodzą mu drogi.
Poważnie. Nie zalewam.
Widzieli go pierwszy raz w życiu.
Był jak Mojżesz,
przed którym rozstępował się ocean, morze, czy chuj wie co to tam było.
Robił tak samo. Mówię ci. Jest świetny.
Co sądzisz?
Przyda się jeszcze przez parę dni?
Zostało kilka drobnych spraw.
Bardzo lubicie arbuzy.
Chcesz?
W życiu.
Byłeś tam. Sam widziałeś.
To nie byli związkowcy.
Są jak nazistowscy kolaboranci działający za naszymi liniami.
- Znasz się. Byłeś na wojnie. - Owszem.
Na wojnie
idziesz z punktu A do punktu B.
A po drodze
napotykasz drobne problemy.
Ma to sens?
Ma.
To dobrze.
Jimmy pozwalał mi nocować w swoim apartamencie nie z sympatii.
Nie chciał, żebym rejestrował się w hotelu.
W ten sposób nie było dowodu, że byłem w Chicago.
Jesteś daleko w tyle, Jimmy.
Idzie jak burza.
Po akcji w Chicago zaprzyjaźniliśmy się. Nasze żony się polubiły.
Dzieci Jimmy'ego i Josephine dorosły i wyprowadziły się,
dlatego bardzo polubili nasze.
Zwłaszcza Peggy.
Dobrze dogadywała się z Jimmym.
Wiesz, co lubię nawet bardziej od robienia mi zdjęć?
Co?
Niespodzianka!
Dla Peggy Jimmy nie był taki jak Russ, Chuderlawy czy nawet ja.
Wybaczcie. To lody tylko dla mnie i Peggy.
Po pierwsze Jimmy nie miał żadnej ksywki.
Jak „Brzytwa”, „Garbus”,
„Łasica” lub „Szeptun”.
A „dziękuję”?
Uważała, że pomagał ludziom.
Pomagał im więcej zarabiać, wieść lepsze życie.
Nie deptał nikomu po rękach.
„Jeśli coś posiadasz, dostarczono ci to ciężarówką”.
Tak mówi pan Hoffa.
Jest prezesem związku Teamsters, który ma ponad milion członków.
Wspierają go, bo mają stabilną pracę...
HOFFA TO MÓJ PRZYJACIEL
...dobrą wypłatę i emeryturę.
W związkowym funduszu emerytalnym było osiem miliardów dolarów.
A Jimmy miał nad nim całkowitą kontrolę.
Wspaniały widok, prawda?
Potrzebuję jedynie kredytu pomostowego.
Nie chcę tracić pieniędzy z funduszu na coś zbyt ryzykownego.
To żadne ryzyko.
Mam burleskę Minsky'ego.
Pierwszy pokaz topless w Las Vegas.
Nie nadążamy z podawaniem drinków.
Proszę tylko o pole golfowe. Zawsze na mnie zarabiałeś.
Będziemy wdzięczni, jeśli jakoś pomożesz Jake'owi.
Potrzebuję tylko półtora miliona.
Dobra. Idźcie do banku.
To będzie wielki sukces. Dziękuję.
Jesteś wspaniały. Prawdziwy mensch.
Dzięki panu Hoffie pracownicy mają ubezpieczenie zdrowotne
na wypadek choroby
i pewność, że na emeryturze nie będą musieli głodować.
Roboty papierkowej było tyle, że potrzeba było firmy ubezpieczeniowej,
a ta zarządzana była przez jego człowieka, Allena Dorfmana.
Łaski bez. Następnym razem poproś ładniej, palancie.
Allen Dorfman - zabity ośmioma strzałami w głowę
na parkingu w Chicago w 1979 r.
I jak poszło?
Na początku się wahał, ale ostatecznie się zgodził.
Russ namawiał Jimmy'ego, żeby udzielał pożyczek,
a potem miał z tego 10%.
Albo nawet więcej.
Podziękuj ode mnie Marteduzzowi.
Wszyscy będą wdzięczni. Dobrze się stało.
Pożyczki nie można było wziąć z banku, bo szła ona na hazard.
Tak wtedy było.
Dlatego mafia pożyczała kasę od związku Teamsters.
To dzięki związkowym pieniądzom
powstały kasyna w Las Vegas.
Zostaw to, Billy. Idź już.
Biznesów było zbyt dużo dla jednej osoby.
Część z nich Jimmy robił w imieniu żony,
która nie miała pojęcia, że 22% Sun Valley na Florydzie należało do niej,
do tego kilka łodzi rybackich i schronisko narciarskie z własną górą.
Jednym z klientów Jimmy'ego był Sam „Momo” Giancana.
Znał już Kennedych w czasach, gdy ojciec Jacka
dorobił się z Włochami
na przemycie alkoholu w czasach prohibicji.
Momo i Sinatra spotykali się
z Kennedymi.
Momo i Kennedy umawiali się nawet z tą samą dziewczyną.
W tym samym czasie.
Nieźle, co?
Mafia z łatwością pomogła synowi Joego zostać prezydentem.
Zadbali o to,
żeby wygrał głosami w Illinois.
W zamian
nowy prezydent miał przepędzić z Kuby Castra,
żeby nasi chłopcy mogli odzyskać kasyna, tory wyścigowe, łodzie poławiaczy krewetek
i całą resztę, którą mieli w Hawanie.
Tak się jednak nie stało.
Włosi chcieli,
żeby prezydentem został Irlandczyk.
I udało się.
Przyzwyczajcie się, bo będziemy to oglądać non stop.
Sukinsyn!
Zasrani Kennedy. Oglądam zasranych Kennedych.
Nie przy dzieciach.
Co za różnica?
Wkrótce się dowiedzą, że idziemy z nimi na wojnę.
Na wojnę!
Mówiłem to tysiąc razy.
Nieważne, że to Irlandczycy.
Nieważne, że katolicy.
Tylko jednym ludziom nie należy ufać:
dzieciakom milionerów.
Masz rację, Jimmy.
Zwłaszcza temu sukinsynowi.
Nie pamięta pan robienia przysług dla Johnny'ego Dio
czy nie pamięta pan rozmowy z nim?
Mówię, że o ile sobie przypominam,
a staram się przypomnieć,
to nie pamiętam.
To skąd się wzięło te 20 tysięcy?
Od ludzi.
Jakich ludzi, panie Hoffa?
W tej konkretnie chwili nie pamiętam,
od kogo pożyczyłem tę konkretną kwotę.
Posiadam jednak rejestr, o który poprosiłem.
Zawiera on wykaz wszystkich pożyczek,
których udzielałem, kiedy wchodziłem w te biznesy.
Zasrani Kennedy
dostali, co chcieli!
Nie przy dzieciach.
Już dość mi sukinsyn narobił problemów.
Nie oczekuj, że będę to oglądał.
Nie oczekuję.
Dla ludzi jak Russ
było to na rękę.
KENNEDY NA PREZYDENTA
Russ miał swój udział w zwycięstwie Kennedy'ego.
Z pewnością.
A to co?
To miało być na każdym słupie.
W jaki sposób
Jack Kennedy odwdzięcza się za pomoc?
Swojego braciszka po prywatnej szkole
mianuje prokuratorem generalnym.
Pierwsza rzecz, jaką wtedy robi? Nie tylko bierze się za Jimmy'ego,
co w sumie zrozumiałe.
Jimmy tak nienawidził Kennedych,
że dał Nixonowi pół miliona ze związkowej kasy.
Ale Bobby bierze się też za Giancanę, Marcella, Trafficantego
i resztę kolesi,
którzy posadzili jego brata w Białym Domu.
Dlaczego?
Dziękuję.
Czegoś tu nie rozumiem.
Śliczne.
Niech się dobrze nosi. Kochamy cię.
Ten jest dla Peggy
od wujka Russella. Wesołych świąt, skarbie.
Spójrzcie na to.
Przepiękne!
Podobno lubisz jeździć.
Co się mówi?
Dziękuję.
Możemy pójść z wujkiem na łyżwy.
Mikołaj zostawił ci tam jeszcze coś ekstra.
Co się mówi wujkowi Russellowi?
Co się mówi?
W porządku.
Raz podziękowała. Wystarczy.
Prokurator Bobby uprzykrzał nam życie.
Z powodu podsłuchów nie mogliśmy rozmawiać przez telefon.
Nigdzie nie można było jechać.
Nic nie można było robić.
Sytuacja beznadziejna.
Wtedy Jimmy... nieważne.
Bobby jako prokurator generalny mógł posłać za kraty każdego.
A Jimmy był na szczycie jego listy.
Zorganizował zespół
odpowiedzialny za dorwanie Hoffy.
Federalni i skarbówka pracowały nad tym dzień i noc.
Ich jedynym zadaniem było posadzenie Jimmy'ego.
Tylko tym się zajmowali.
Jestem w pokoju pełnym pieprzonych idiotów.
Wy głupie skurwysyny!
Wiecie, co zrobiliście?
Z syna Johnny'ego O'Rourke'a
robicie
głównego organizatora,
płacicie mu pieprzonych 36 tysięcy
i jednocześnie...
pozwalacie mu sprzedawać ubezpieczenia członkom...
członkom związku...
jego pieprzonego ojca!
Szlag by was!
Jak do tego doszło?
Jak tępym trzeba być?
Jebany Kennedy
to mi niedługo spod łóżka wylezie!
Prześladują mnie. Śledzą każdy mój krok.
A wy robicie coś takiego publicznie!
Daliście mnie mu na tacy!
Idę do pierdla. Dociera do was?
Idę do więzienia przez was,
wy tępe skurwysyny.
Chcieliście tego.
Chcieliście mnie posadzić. Gadajcie, żebym mógł was zabić.
Tu i teraz!
- A ty dokąd? - Odchodzę, kurwa.
Dlaczego?
Będziesz mnie od skurwysynów wyzywał?
Do nich sobie tak gadaj.
To nie dotyczyło ciebie.
Skąd mam to wiedzieć? Stałem wśród nich.
Nawet cię nie widziałem!
Stałem tam. O czym ty gadasz?
To nie było do ciebie. Co jeszcze mogę rzec?
Mogłeś poprosić, żebym wyszedł.
Obrażasz mnie, a potem się usprawiedliwiasz.
Mówię, że cię nie widziałem.
Daj spokój, Frank. Przecież mnie znasz.
Proszę cię.
Wszystko jest w porządku.
Nie mówiłbym tak do ciebie.
- Kontroluj tych ludzi. - Wszystko mam pod kontrolą. Bez obaw.
Dobra, spadajcie.
Nie wiem, jak Jimmy może zarządzać związkiem.
Przez inwigilację Bobby'ego i FBI zaczyna mu odbijać.
Przekaż mu, że mi przykro.
Wiarusy od nas znają starego Kennedy'ego. Pogadają z nim i załagodzą sprawę.
Nie potrafi zrozumieć, i ja zresztą też,
dlaczego pomagaliście Kennedym w wyborach.
Przecież to bez sensu.
Nie musi rozumieć.
Rozumiesz. Czasem tak jest lepiej.
Nie mogę na niego takiego patrzeć.
Żal mi go. Chciałbym jakoś pomóc.
Jest zbyt emocjonalny.
Miota się i nie potrafi spojrzeć na sprawę z szerszej perspektywy.
Nie dostrzega Kuby.
Musimy odzyskać kasyna.
Wrócić na Hawanę.
Wyjebać zasranego Castra.
Stare wiarusy pogadają z ojcem.
Ojciec pogada z synem Jackiem i przypomni mu,
czyim jest dłużnikiem.
Już on dobrze wie.
Chciałbym, żebyś pojechał
do Milestone Hauling.
Jest tam gość imieniem Phil.
Da ci kluczyki do ciężarówki.
Pojedziesz nią do Baltimore do fabryki betonu
na Eastern Avenue.
Jest tam tylko jedna. Nie przegapisz.
Spotkasz się tam z kimś.
Z pedziem imieniem Ferrie.
Podjedź tyłem.
Dostaniesz ładunek.
I papiery na wypadek kontroli drogowej.
Pojedziesz na Florydę.
Na tor psich wyścigów pod Jacksonville.
Tam zostawisz wóz.
Spotka się z tobą facet z dużymi uszami, nazywa się Hunt.
Da ci samochód, którym wrócisz do Filadelfii.
Na co się patrzysz?
Na moje uszy?
Słucham?
Czy patrzysz na moje uszy?
Nie.
Miałem operację. Nie powinno się na nie już patrzeć.
Nie patrzyłem.
Zmykaj stąd.
W Zatoce Świń nic nie poszło zgodnie z planem.
Spadochroniarze nie zdołali
wysadzić jezdni wzdłuż wybrzeża.
Castro przybył z odsieczą.
Partyzanci wysadzili drogi, ale nieudolnie.
Artyleria Castra ostrzelała przyczółek,
a samoloty zniszczyły statki
transportujące żołnierzy i amunicję.
Przyczółka nie udało się powiększyć,
spadochroniarze musieli przedzierać się do ostrzeliwanego brzegu.
Znajdowało się na nim 1500 żołnierzy, których wysadzono bez osłony
z morza lub powietrza.
Castrowi wystarczyło poczekać, aż skończy im się amunicja.
Przechadzał się potem dumnie przed kamerami reporterów,
wyjaśniając, jakie najeźdzca popełnił błędy.
Upokorzone Stany Zjednoczone
zostały potępione przez większość krajów.
Szlag!
Tak, jak myślałem. Dali dupy na Kubie
i Bobuś wziął się za mnie i związek.
Tanie zagranie pod publiczkę. Przecież to oczywiste.
To przycichnie.
Niby jak?
Nigdy nie zapomną,
- że wspierałem finansowo Nixona! - Spokojnie, Jimmy.
Zajmiemy się tym.
Stare wiarusy pogadają z ojcem Kennedy'ego.
Jest trochę chory, ale...
Chory?
Miał pieprzony zawał. To nie choroba.
On stoi nad grobem.
Został warzywem.
Nie możesz nikogo za to winić.
Nie winię. Winię samych Kennedych.
To jego własne dzieci go zabiły.
Jeszcze żyje, ale długo nie pociągnie.
Zabiły go. Każdy dostałby zawału.
Joseph P. Kennedy Sr.
zmarł w 1969 r. po długiej chorobie
Dokąd idziesz?
Do pracy.
Wracaj do łóżka.
Nie poprzestaniemy.
Robimy to od 50 lat.
Co nam to da?
Niech prawnicy jeżdżą ciężarówkami.
W końcu potrzebują ołówków, kartek i poduszek do tuszu.
Ale to inna historia.
Poradzimy sobie.
Poradzimy sobie z prawnikami, którymi nas straszą.
Poradzimy sobie, bo jeśli bogaty „Bobuś” Kennedy czegoś chce,
to nie znaczy, że to dostanie. Prawda?
W nosie mam, czego chce. Nie dostanie tego!
Nie dostanie,
bo jesteśmy największym,
najlepszym
i najuczciwszym związkiem
w tym kraju!
Na to czekałem!
Wiecie, jakie słowo ciśnie mi się na usta.
Solidarność.
Bo ona się sprawdza.
Sprawdza się dla naszego przyjaciela Franka Fitzsimmonsa!
Tu siedzi.
Mój wiceprezes.
To człowiek idealny do tej roboty.
Z jego wsparciem
możemy tylko piąć się do góry!
Mam rację, Fitz?
Tylko w górę, Jimmy.
Hoffa!
Nasz człowiek!
Lubią Fitza. Bez dwóch zdań.
Nieźle go przedstawiłeś. Oby na to zasługiwał.
A coś z nim nie tak?
Nie wiem. Nie chcę go obrażać, ale...
Nie obrażasz. Powiedz.
Co o nim sądzisz?
Na pewno jest lojalny.
To miły facet,
ale do najbystrzejszych nie należy.
Trochę za dużo gra w golfa.
Gra w golfa?
Taki powinien być mój zastępca.
Nie chcesz kogoś zbyt mądrego.
Chcesz kogoś miłego, lubianego.
Nie głupiego, ale kogoś,
kto nie wbije ci noża w plecy, kiedy się odwrócisz.
- Obyś miał rację. - Zawsze ją mam.
Dzięki Fitzowi mogę spać spokojnie.
To o konusa się martwię.
Wiesz, o kogo chodzi.
Konus.
Nim się martwię.
Sukinsyn.
O co chodzi?
Nic. Masz rację.
Wiem.
- Przeszkadza ci to? - Skąd.
Ja tobie powiedziałem, co sądzę o Fitzu. Ty o Pro.
To dobrze, bo czasem wydaje mi się,
że tylko ja widzę, jaki on jest naprawdę.
Wznieśmy toast
Za wspaniałego człowieka
560 to nasz szczęśliwy numer
Jesteś swój chłop
Tony Pro
Możesz na nas liczyć
Konus to Tony Provenzano.
Mówili na niego Tony Pro.
Był szefem mafii w New Jersey
i prezesem związku Local 560 w Union City.
Pro i Jimmy
doszli do władzy razem i przez jakiś czas się przyjaźnili.
My ciężko pracujemy,
a królowie korporacji
i książęta przemysłu,
z ich przepastnymi kontami, wielkimi wypłatami i luksusowymi jachtami,
postanowi nas zniszczyć.
Precz z nimi!
Nikt mi nie musiał opowiadać o Tonym Pro.
Po co? Wiedziałem już dość.
To człowiek, który kazał Sally'emu Bugsowi
udusić Tony'ego „Trzy Palce” Castellita,
bo ten zaczynał piąć się w górę w szeregach związku.
A to był jego człowiek. Jego.
Salvatore „Sally Bugs” Briguglio
postrzelony trzykrotnie w twarz w 1979 r.
Tony Pro tak bardzo się bał, że zostanie wygryziony,
że po zabójstwie kazał Sally'emu
władować go jeszcze do rozdrabniarki.
Wszelka konkurencja musiała permanentnie zniknąć.
To wariat.
Co ja mam z nim zrobić?
Od wszystkich bierze łapówki.
Robi wymuszenia na firmach transportowych.
Grozi ludziom.
Czasem trzeba to robić. Rozumiem.
Ale cały czas?
To zwraca uwagę.
Przez takich jak on mamy złą reputację.
Trzeba coś z tym zrobić.
Mówię poważnie. Trzeba.
To przecież Tony,
łatwo nie będzie.
Nie o to mi chodziło.
Nie.
Niech zwykli członkowie
znający związki,
jak ty czy ja,
zaczną przejmować
w lokalnych władzę.
Co sądzisz?
To mu się nie spodoba.
Co z tego? Pieprzyć go. To zwykły gangster.
Ja jestem prezesem.
Potrzebuję ludzi,
którzy znają się na rzeczy.
Potrafią o siebie zadbać. To wszystko.
Dlatego chciałbym, żebyś kandydował
na szefa Local 326.
Jesteś dla mnie jak rodzina, Frank.
Ty, Irene,
dziewczynki.
Kochana Peggy.
Ale nie dlatego to robię.
Nie oferuję ci niczego, na co nie zapracowałeś,
na co nie zasługujesz.
Co myślisz?
Nie wiem, co powiedzieć, Jimmy.
Powiedz, że się zgadzasz.
Więcej nie musisz.
Gwarantuję ci, że wygrasz.
Jeśli będziesz kandydował,
masz zwycięstwo w kieszeni.
Gwarantuję ci.
Dobrze. Zrobię to.
Naprawdę?
To dla mnie zaszczyt.
Kocham cię. Wiesz o tym?
Kocham cię.
Bardzo.
Wspaniała wiadomość.
Znowu mogę oddychać.
Zabawne.
Wydawało mi się...
Myślałem, że odmówisz.
Cieszę się, że się zgodziłeś.
Po tobie w ogóle nie widać, co czujesz.
Jestem zaszczycony.
Nie wiem, co mogę powiedzieć.
To zaszczyt.
To dobrze.
Cieszę się.
Znowu mogę oddychać.
Cudownie.
Cóż mogę rzec? Wszystko zawdzięczam Jimmy'emu.
Koniec z rozwożeniem mięcha. Nowy początek.
Dostałem swój pierwszy związek.
Witam.
Frank Sheeran, nowy prezes 326-tki.
- Chciałem się przywitać. - Miło mi.
- Jak się nazywasz? - Al.
Miło cię poznać, Al.
- Małe co nieco... - Nie potrzebuję.
- Na pewno? - Tak.
Wpadłem się tylko przywitać. W razie czego dzwoń.
Na pewno?
FRANK SHEERAN PREZES
Jeśli udowodnią ci kradzież,
będą chcieli nazwisk.
Wydasz wspólników, żeby uniknąć więzienia?
Nie.
No to nie masz się czym martwić. Prawnicy załatwią sprawę.
Zachodnią międzystanową 80 przez Pensylwanię,
potem przez Ohio i do Toledo,
a stamtąd północną 75 do Detroit.
Dojedziemy na czas.
Prawnicy powiedzieli mojemu klientowi,
że jego żona może być współwłaścicielem firmy.
Kiedy Komisja McClellana zakwestionowała jej legalność,
pani Hoffa wycofała się ze spółki.
To powinno zakończyć sprawę.
Mój klient był uniewinniany
już trzynastokrotnie.
To kolejny przykład prywatnej zemsty
sfrustrowanego wymiaru sprawiedliwości
i prokuratora generalnego Roberta Kennedy'ego.
On ma broń!
Zabierzcie mu broń!
Nie była prawdziwa, prawda?
Jakim cudem on wniósł tu broń?
Nie moja wina!
Mój Chuckie!
To mój syn!
Mój. Ja go wychowałem.
Widzieliście, co zrobił?
Coś wam powiem.
Strzelił do mnie, poczułem to.
Poczułem, jakbym oberwał z wiatrówki.
Lub z czegoś słabszego.
Ale doskoczyłem do niego.
Chuckie też. Tak go nauczyłem.
Zawsze doskakuj do faceta z bronią.
Jeśli ma nóż, uciekaj.
Od noża uciekaj.
Uciekaj, nie zwlekaj.
Zrymowałem!
Bóg kazał mi zastrzelić Jimmy'ego Hoffę.
Idziemy.
W Nashville są wariaci, Frank.
Przyjeżdżaj.
Jeden jest ze mną.
Przyjeżdżaj. Jest ze mną Eddie Partin z Baton Rouge.
Już jadę.
Z drogi, chłopcy.
Czy pamięta pan, że pan Brennan powiedział:
„Musiałem zmienić warunki.
Hoffa musi w to wejść”.
Czy tak to się odbyło?
Nie wiem, czy zmienił,
ale rozumiałem, że Brennan
mówił w swoim imieniu.
Wkurzona baba.
Chyba była nauczycielką.
Ta się nada. O tej możemy zapomnieć.
Nie przekabacimy jej.
...zatrzymywać i przeszukiwać statki płynące do Kuby.
W razie potrzeby statki zostaną zatrzymane siłą.
Przeczytam ławie pańskie zeznanie.
„Brennan podszedł do mnie i powiedział...”
Ten ma restaurację.
Łamie jakieś przepisy?
Wolę kobietę.
Łatwiej pójdzie.
...rakiety średniego zasięgu.
Jeśli któraś zostanie wystrzelona, mogłaby nieść ładunek jądrowy.
Dotarłaby do płd.-wsch. Stanów, na południe od Waszyngtonu.
Nie moglibyśmy jej przechwycić ani wydać przed nią ostrzeżenia.
To żona policjanta, nazywa się Plechette.
Świetnie.
Znamy kogoś?
Mamy w związku byłego glinę.
Dobrze.
Siły zbrojne są w stanie gotowości.
...założy wypożyczalnię ciężarówek.
Potem zadzwonił do mnie i powiedział:
„Muszę zmienić warunki, bo Hoffa chce swojej działki”.
Zgadza się?
Ta też wchodzi w grę.
Mężatka spotykająca się z kochankiem.
Mogłoby coś z tego być.
Może by pękła.
Ten facet...
Firma budowlana, złamanych kilka przepisów.
Kredyt pod hipotekę domu.
Zalega ze spłatą auta.
Dobrze wam idzie. Szukajcie dalej.
Dziękuję. Na razie, Duży Eddie.
Czy przysięga pan
mówić prawdę, całą prawdę i tylko prawdę?
Przysięgam.
Panie King,
jest pan członkiem Międzynarodowego Bractwa Teamsterów, zgadza się?
Odmawiam odpowiedzi
powołując się na...
piątą poprawkę.
Pytam tylko, czy należy pan do związku.
- Odmawiam odpowiedzi... - W porządku.
Pokażę panu zdjęcie.
- Odmawiam odpowiedzi... - Momencik.
...powołując się...
Proszę przez chwilę popatrzeć na fotografię...
Korzystam z praw,
które zapewnia mi konstytucja.
Jim, pozwól mu.
W porządku.
LODY HILDREBRANDT'S
King jest świetny.
To porządny facet.
Nie dał się palantowi.
Był super.
Naprawdę super.
Próbowali go złamać.
- Więcej takich. - O Boże!
Znamy więcej szczegółów.
Różnią się od wcześniejszych.
Prezydent Kennedy
został postrzelony w Dallas.
Pani Kennedy
złapała pana Kennedy'ego i krzyknęła.
Kolumna pojechała dalej.
United Press donosi, że rany prezydenta
mogą okazać się śmiertelne.
Powtarzam. Wiadomości CBS.
Prezydent Kennedy postrzelony
przez zamachowca w Dallas w Teksasie.
Wkrótce podamy więcej szczegółów.
Potrzeba więcej niż chwili, by zaparzyć pyszną kawę.
Dlatego Nescafe przedstawia nowy rodzaj kawy,
którą można zaparzyć w minutę.
Każdy może...
Z ostatniej chwili, prezydent Kennedy zmarł
o godzinie trzynastej
czasu centralnego,
czternastej czasu wschodniego,
trzydzieści osiem minut temu.
Wiceprezydent Johnson
opuścił już szpital w Dallas,
ale nie wiadomo,
dokąd się udał.
Zapewne wkrótce zostanie zaprzysiężony
i zostanie trzydziestym ósmym prezydentem Stanów Zjednoczonych.
Pojedzie pan na pogrzeb prezydenta, panie Hoffa?
- Nie zaproszono mnie. - Nie trzeba zaproszenia. Przyjdą miliony.
Muszę sprawdzić swój grafik.
Co by pan powiedział, gdyby tam był?
Że...
Bobby Kennedy to teraz zwykły prawnik.
Jasna cholera.
Dobrze. Dziękuję, Ericu.
Jimmy miał rację.
Prawie.
Bobby był skończony.
Mógł się pożegnać ze stanowiskiem prokuratora.
Jego krucjata przeciwko nam dobiegła końca.
Panie Hoffa,
jest pan oskarżony o psucie duszy naszego narodu.
Ale proces w Nashville trwał.
Bo duszą narodu
są jego instytucje sądownicze.
Sprawiedliwość musi zapanować.
Za haniebne próby korupcji owych instytucji
wymierzą one panu sprawiedliwość.
Dopadliśmy go.
Panie i panowie, udało się!
TRANSPORT WIĘŹNIÓW
Jimmy o wszystko zadbał.
Niby rządzić
miał teraz Fitz,
ale otrzymywał rozkazy od Billa Bufalino i Allena Dorfmana,
zajmującymi się pożyczkami Jimmy'ego.
Wszystko jest w porządku?
Jest okropnie.
W nocy nie mogę spać, bo boję się, że mnie ktoś zadźga.
Wyglądasz dobrze.
Gdzie Fitz? Spóźnia się.
Spotkamy się z nim na zewnątrz.
- Idzie. - Gdzieś ty był?
Co tu robisz? Po co w ogóle przyjechałeś?
Zdajesz sobie sprawę, że jesteś spóźniony?
Przepraszam, wiele się dzieje.
Nie interesuje mnie coś takiego. Chcę usłyszeć konkrety.
Musimy cię prosić o cierpliwość.
Siedzę w pace. Nie będę cierpliwy.
Jimmy wkurzał się na Fitza,
ale reszta go lubiła,
bo zgadzał się na rzeczy, których Jimmy zabraniał.
Tak to jest, jak się siedzi w pudle.
Ładnie?
Jimmy jest zły na Fitza.
Fitz jest w porządku. Lubimy go.
Wiesz, w czym problem?
Jimmy kazał zasranemu Dorfmanowi wstrzymać pożyczki,
które Fitz zatwierdził.
Nie znoszę tego jebanego Żyda.
Co mam zrobić?
Nie to.
Nastrasz trochę
Dorfmana.
Fitz zrozumie przekaz.
Zrozumie.
Fitza nie ruszaj.
Zaraz poleci
do federalnych i wszystko spieprzy.
Ale Dorfman...
Jego możesz.
Fitz zrozumiał przekaz.
Teraz z funduszu emerytalnego mogli brać, ile tylko chcieli.
Karta wraca.
Co jest?
Kto was wpuścił?
Panie Provenzano,
agent DiGregorio, FBI. Jest pan aresztowany.
- Mogę dokończyć? - Nie. Proszę wstać.
I tak mi chujowo szło.
Anthony „Tony Jack” Giacalone
Lubiany przez wszystkich.
Zmarł z przyczyn naturalnych 23 lutego 2001 r.
Nie mam nic w kieszeniach. Jestem w spodenkach.
Zobacz pingwina.
Tony, załatwisz bagaże?
Tak.
Jak w telewizji.
Pro dostał siedem lat za wymuszenia.
Wysłali go do Lewisburga.
Z kim wylądował?
Z Jimmym.
Patrzcie na to.
Prawdziwe dzieło sztuki.
Dziękuję, Pete.
Mam pewien problem z emeryturą.
Wiem.
Wiesz?
Co wiesz?
Wiem...
że masz milion dwieście,
na tym polega problem.
Zajmiesz się tym?
Jak mam to zrobić?
Jest jak jest.
Czyli jak?
Straciłeś kasę.
Straciłeś wszystko, kiedy cię zamknęli.
Ty też?
Nie.
Dobrze rozumiem? Twoja wciąż jest,
półtora miliona, czy ile tam masz, a mojej nie ma?
Zgadza się.
Ale obaj siedzimy.
Owszem. Obaj siedzimy.
Ale za co innego.
Ty za wymuszenia.
Ja za oszustwo.
No i?
To różnica.
Jaka?
Ja nikomu nie groziłem, ty tak.
- Co z tego? To bez sensu. - Nie.
Tak. Nie chcę się kłócić.
- Pomyśl trochę. - Myślę.
Nie wkurwiaj mnie.
Zrób coś z tym.
„Zrób coś”?
- Niby co? - Coś zawsze możesz.
To prawo federalne.
- Mam to gdzieś. - Gdzieś?
Wciąż możesz coś zrobić.
Niby co takiego?
Możesz zdobyć moją kasę.
Jak?
- Sposobem. - Jakim?
Tak, jak zdobyłeś swoją.
I mów ciszej.
Mnie będziesz uciszał?
Chuju.
Nie nazywaj mnie tak.
Nie waż się.
Siedzisz za oszustwo.
Ukradłeś pieniądze.
Ja też. Trochę w inny sposób.
Chcę, co mi się należy.
Wy kolesie.
- Co? - Boże jedyny.
Słyszałeś.
Powiedziałem coś złego?
Co ma znaczyć „wy kolesie”?
Dość mam
tej rozmowy.
- „Wy kolesie”? - Dość.
Dość?
Zajebię cię!
Zajebię, skurwielu!
Co ty sobie...
Wtedy wszystko zaczęło się sypać.
Nie wierzę, że chciał to zrobić
przed tysiącami ludzi
i wyjść obronną ręką.
Nie wierzę. Tak nie może być.
Nie może.
Co za bzdura.
Zasrana bzdura.
Jest tylko jeden człowiek, który miał tupet i jaja,
żeby to zrobić.
Na mieście znany był jako „Blondyn Joey”,
ale wszyscy, a zwłaszcza gazety,
nazywali go „Szalony Joe”.
...całą prawdę i tylko prawdę?
Przysięgam.
Oświadczenie wstępne, panie Gallo?
Tak.
Ten dywan nadaje się do kasyna.
Russ miał rację.
Kto paraduje z biznesmenami,
pozwala sobie robić zdjęcia, ściąga na siebie uwagę...
Kto tak robi?
Myśli, że jest Errollem Flynnem?
Nikogo i niczego się nie bał. Miał wszystko w dupie.
W młodości porywał swoich szefów.
Jak mu to uchodziło płazem? Za coś takiego idziesz do piachu.
Proste.
Jak trafił do pierdla, trzymał z czarnymi, nie ze swoimi.
Po wyjściu nikt nie wiedział, co i z kim robił.
Nikt nic nie wiedział.
A jak ci się nie podobało?
Doigrywałeś się.
WŁOSKO-AMERYKAŃSKA LIGA PRAW OBYWATELSKICH
Kto tak postępuje?
Powiem ci.
Disgraziato.
Jest jak Oswald.
W Dallas przynajmniej nie było dzieci, tylko Jackie.
Joey, dzwonił twój lekarz. Zmarłeś godzinę temu.
Jesteś Żydem?
A chciałbyś być?
Operacją się nie martw. Już ich nie robimy.
Teraz zamrażamy.
Potem przychodzi Meksykanka z kamieniem i bęc.
Można się śmiać. Ze wszystkich żartuję.
Bóg stworzył nas, byśmy się śmiali.
Żartuję z wszystkich.
Z czarnych, z Żydów.
Z Cyganów, z Włochów.
Z tych nie.
Dostałem kasę, Joey. Nie strzelaj.
Ostrzegano mnie, że mam uważać na słowa.
No ale bez żartów. Wszystkiego najlepszego, Joey.
Hej, Russ.
Co to?
WŁOSKO-AMERYKAŃSKA LIGA PRAW OBYWATELSKICH
Wierzysz w te bzdety?
Nie o to chodzi.
Jest włoska.
Joey.
Co takiego powiedziałem?
Słuchaj.
Nie mów tak tutaj.
Tylko Rickles może żartować?
On jest szefem.
Ja też. Powinniśmy być braćmi.
Nie kłóćmy się teraz.
- Jesteśmy braćmi? - Zgadza się.
- Jesteśmy? - Jesteście.
- Jesteśmy. - Tak.
Wszyscy jesteście braćmi.
Ja nie, ale wy tak. Dlatego...
Zgadza się.
- Jesteśmy braćmi? - Tak.
Mam urodziny.
Najlepszego.
A weź spierdalaj.
Do takiej roboty potrzeba dwóch spluw.
Podstawowej i zapasowej.
Chcesz czegoś mocniejszego niż kaliber 22.
Tłumik jest zbędny.
Chcesz narobić hałasu, żeby świadkowie uciekli
i się tobie nie przyglądali.
Z kolei 45-tka jest zbyt głośna, gliny usłyszą strzały
z odległości kilku przecznic.
32-ka uchodzi za broń dla kobiet,
bo jest łatwiejsza w obsłudze i nie robi szkód jak 38-ka,
ale nada się.
Trzeba to zrobić późnym wieczorem, żeby turyści z Idaho
już spali.
Najlepiej we włoskiej dzielnicy,
tam będzie mniej czujny.
Są jego urodziny, będzie z żoną
i dzieckiem,
ale właśnie o to chodzi.
Powinni to zobaczyć.
Pił już,
będzie miał spowolnione ruchy.
Będzie z nim ochroniarz, a sam Joey też pewnie ma broń,
ale raczej trzyma ją w torebce żony.
Takie zadania zawsze są niespodziewane.
Każdy zna tylko pewną część.
John Rudzielec wiedział tylko tyle,
że ma mnie podrzucić,
zrobić kółko,
a potem mnie zgarnąć.
Najpierw trzeba załatwić ochroniarza.
Niekoniecznie zabijać. Wyłączyć z gry.
Nie on jest celem. Nie strzelamy w głowę lub w pierś.
Czasem dobrze jest
udać się najpierw do łazienki,
żeby się upewnić, że nikt cię nie śledzi,
i sprawdzić też, czy nie ma w niej kogoś, kim należałoby się martwić.
Można też z niej skorzystać. Nie chcesz, żeby ci się zachciało.
Ja nie muszę, więc w tak małej knajpie można od razu brać się do roboty.
Więcej wina.
Tommy, przynieś wino.
Cholera!
Do zabójstwa doszło w dzielnicy włoskiej,
która wśród gangsterów uchodziła za teren neutralny.
Po zdarzeniu
policja znalazła kilka sztuk broni, która jest obecnie sprawdzana.
Joseph „Szalony Joe” Gallo świętował urodziny
ze swoją nową żoną
i 11-letnią córką z poprzedniego małżeństwa.
Świętowali 47. urodziny Joego.
Wcześniej tego wieczoru byli w klubie nocnym.
Siedzieli w sześć osób przy stole,
kiedy
tylnymi drzwiami
wszedł mężczyzna.
Podszedł do nich i oddał trzy strzały.
Joe został trafiony dwa razy,
jego ochroniarz,
Pete Grek, raz.
Łącznie napastnik oddał 14 strzałów.
Peggy, idziemy.
President Street to teren Galla. To cicha ulica.
Zbyt cicha.
W Brooklynie Joey Gallo był bohaterem.
Spekuluje się, że jego śmierć może wywołać wojnę gangów,
o ile już się nie rozpoczęła.
- Trzymaj się, Jimmy. - Ty też, Mikey.
Dbaj o siebie, Jimmy.
Cześć. Gdybyśmy się nie zobaczyli.
Po czterech latach
i 500 tysiącach łapówki dla komisji wyborczej Nixona
Jimmy dostał, co chciał.
Nie zamierzam tu wracać.
Ułaskawienie i zwolnienie warunkowe.
Co teraz zrobisz?
Najpierw zarejestruję się
w federalnym biurze kuratorskim,
a potem polecę z żoną na Florydę trochę się poopalać.
A później?
Odzyskam swój związek.
W jaki sposób?
- Podoba ci się, że Fitz startuje? - Nie.
Jak było w więzieniu?
Świetnie się bawiłem.
Na początek
kupiłem chili dogi w Lum's.
Jimmy lubił je niemal tak, jak lody.
Konsultant dla komisji wyborczej Richarda Nixona...
Tajemnica tkwi w polaniu ich piwem.
Najlepsze hot dogi w Ameryce.
McCord i jego wspólnicy
zdjęli panele sufitowe
i zainstalowali podsłuch w siedzibie
Komitetu Partii Demokratycznej.
Spójrz. Ma czelność startować na szefa związku.
I jeszcze Pro daje mu nagrodę.
Jebany... Dasz wiarę?
Fitz jest w pewnych kręgach popularny.
Oczywiście, że jest.
Pożycza kasę na prawo i lewo.
Dlatego Tony go wspiera. Załatwia dla niego głosy.
Większość związkowców popiera ciebie.
Musisz tylko zdobyć głosy ludzi Tony'ego na Północnym Wschodzie.
Na pewno nie chcesz?
Nie wierzę, że potrzebuję jego pomocy.
Co to?
Fitz siedzi u Tony'ego w kieszeni.
Mafia nie rządzi związkiem.
Z Fitzem tak.
Kiedy zostaniesz prezesem,
zrobisz, co tylko zechcesz.
Możesz zwolnić kogokolwiek.
Nawet Tony'ego Pro.
Możesz patrzeć, jak sprząta swoje biurko.
Kazać go przeszukać.
Żeby nie wyniósł choćby spinacza.
Słyszysz?
A to niby ja jestem ten zły?
Jest odwrotnie.
To ona jest zabójcą, a ja milaszkiem.
Teraz muszę zakopać topór z tym kutasem.
Pogodzimy się?
Tony, poprzyj mnie, proszę.
Nie dam rady.
Tylko z nim pogadaj.
Przełknij dumę.
Kutas jeden.
Pójdziesz ze mną?
Oczywiście.
Dlaczego miałbym nie iść?
Walić to. Chodź.
Jimmy, poczekaj jeszcze kilka minut.
Tak się nie robi.
Nie każe się człowiekowi tak czekać.
Wiem.
Robi się tak tylko wtedy,
kiedy chce się dać coś do zrozumienia.
Kiedy chce się powiedzieć „pierdol się”.
Tylko wtedy.
Są.
Co za pogoda.
Trzydzieści stopni.
Tony Jack.
W Nowym Jorku ludzie odmrażają tyłki, a u nas?
Powinniśmy tu mieszkać cały rok.
Trwa lato.
Co?
Lato.
W Nowym Jorku nikt teraz nie marznie.
Jest lato.
Dla mnie w Nowym Jorku zawsze jest ziąb. Wyrażałem opinię.
Opinię?
Ubierając się w taki sposób?
Na spotkanie?
Na Florydzie chodzisz w gajerze?
Na spotkanie?
Wszędzie. Na Florydzie, w Timbuktu. Tak się przychodzi na spotkanie.
I spóźniłeś się.
Co?
Spóźniłeś się.
Były korki.
Prawda?
Tak.
Czego chcesz?
Ulice całkiem pozatykane.
Tak tu jest.
Korki.
W życiu nie czekałem na spóźnionego
dłużej niż dziesięć minut.
Raczej piętnaście.
Dziesięć.
Dziesięć to za mało. Trzeba brać pod uwagę korki.
Tak właśnie robię.
- Dlatego dziesięć. - Piętnaście.
Dziesięć.
Dobra. Mamy inne zdanie.
Może dwanaście i pół?
Różnica równo podzielona.
Więcej niż dziesięć...
ma dawać przekaz.
Chcesz coś przekazać?
Przyszedłem.
O czymś to świadczy.
Widzisz?
I co teraz?
Co mogę dla ciebie zrobić?
Chcę...
Chcę, żebyś mnie poparł.
Za wiesz co.
Najpierw wyjaśnijmy sobie jedną rzecz.
Nie. To nie moja sprawa.
Nic nie mogę zrobić w sprawie twojej emerytury.
Dopóki rządzi Fitz.
- Idź do niego. - Poszedłem.
Powiedział, że to bez problemu załatwi.
Ty nie chciałeś, on tak.
Chodziło mi o coś innego.
O co?
Wiesz.
Nie wiem.
Twoje przeprosiny.
Przeprosiny?
Za co?
Za to, co powiedziałeś, kiedy żarłeś lody jak pieprzony król.
Obraza na tle etnicznym. „Wy kolesie”.
Wiesz, co powiedział?
Posprzeczaliście się w więzieniu.
„Wy kolesie”.
Tak powiedziałeś. Prawda, Jim?
„Wy kolesie”. Jestem gorszy od ciebie?
Z pewnością.
Jimmy, co ty.
Siedzisz tu teraz dzięki kolesiom.
Zamknij się.
Masz problem.
Ty masz problem, że jesteś gnojem.
Daj spokój.
Jimmy, przestań.
Poprosiłem cię o poparcie.
A ja ciebie o przeprosiny.
Za kogo ty się masz, żebym cię przepraszał?
Za kogo, kurwa?
Nie potrzebuję tego.
A ja potrzebuję? Ciebie?
Potrzebujesz.
Przyszedłeś z prośbą.
Po prostu działa mi na nerwy.
Wyluzujmy. Pogadajmy normalnie.
Porozmawiajmy.
Przyszedł.
Chodzi o sprzeczkę w więzieniu?
Coś w tym stylu. Trochę się posiłowaliśmy.
Przegrał.
Ja? Widzieliście jego żebra?
Porozmawiajcie, o czym trzeba.
Czego oczekujesz?
Powiedziałem „wy kolesie”. Mam za to przeprosić?
Zgadza się. Chcę za to przeprosin.
Przeproszę za to...
Tylko tego chcę.
...kiedy ty przeprosisz
za swoje spóźnienie,
pierdolony makaroniarzu.
Jesteś niemożliwy, Jimmy.
Przeproszę, jak porwę twoją wnusię, wypruję jej flaki
i wyślę ci je w kopercie!
Zabierzcie go ze mnie!
- Zajebię cię! - Spokojnie, Tony.
Myślisz, że Russ
mógłby coś z nim zrobić?
To skomplikowane.
Racja.
Gdybym tylko mógł, sam bym go sprzątnął, ale...
On musi zniknąć.
Musi, Frank.
Nie pozwolą mi.
Zapytaj go chociaż.
Chociaż porozmawiaj.
115. ulica, Wschodni Harlem, Nowy Jork
Dzwonili do mnie z Jersey w sprawie scysji tych dwóch.
Powiem ci to, co im.
Nie pochwalam tego, co Pro powiedział Jimmy'emu.
Tak się nie mówi o czyjejś wnuczce.
Tak nie można.
Anthony „Gruby Tony” Salerno
Skazany na 100 lat.
Zmarł w więzieniu w wieku 80 lat w 1992 r.
Pro to nie płotka.
Jimmy powinien to wiedzieć.
Nie mogę mu zabraniać czegoś mówić,
jakby był dzieckiem.
Jimmy był po prostu wkurzony.
Wszyscy wiemy, że to furiat.
Jak czasem my.
Tak, ale bywa, że powinien milczeć.
Tak też czasem robimy.
Ktoś powinien go uspokoić.
Uspokoję go. Łatwo nie będzie, ale...
To ci pomoże.
Powiedz mu, że zawsze go lubiłem...
i nie będę mu stał na drodze do odzyskania posady.
Przekażę mu.
To ma mnie uspokoić?
Nie stanie na drodze?
Co to ma znaczyć?
Jak to ma mi pomóc w uporaniu się
z tym pieprzonym psycholem?
Konus ma plecy. Zrozum.
Zwykły chuj. Tak samo Fitz.
Sam się z chujami rozprawię.
Sam!
To było kiedyś moje biuro.
Poszukajcie tam Fitzsimmonsa.
Nie znajdziecie go.
Bo jeździ sobie po całym kraju
od jednego pola golfowego do drugiego.
Nic innego nie robi.
Dobrze się bawi z Nixonem i prokuratorem generalnym.
I inkasuje sobie pensję za pełen etat.
Jakim cudem?
Doba nie jest dość długa.
Ja siedziałem za oszustwo.
To jest oszustwo.
Jak na to odpowiedział Fitz?
Wysłał wiadomość do starego przyjaciela Jimmy'ego, Dave'a Johnsona.
Johnson był szefem związku Local 299.
A oto wiadomość...
W ten sposób
Fitz chce powiedzieć, że Dave Johnson
ma odejść ze stanowiska,
bo teraz zastąpi go syn Fitza.
A w ten sposób mówię małemu Fitzowi
„nie”.
Była podobna do twojej matki. Podobne wymiary.
Bardzo ładna dziewczyna.
Nie wiedziałem, że to nie ona. Było ciemno.
JO HOFFA FRAKCJA POMOCNICZA KOBIET
A w ten sposób Fitz pokazuje, że nie podoba mu się,
kto rządzi w 299.
Zwalnia moją żonę,
która traci związkową posadę z pensją 48 tysięcy rocznie!
Pieprzyć tego sukinsyna!
Zakleił zamek w wejściu do piwnicy Watergate...
Co oglądasz?
Duże Uszy.
Zauważył, że taśma została usunięta,
więc nakleił ją ponownie.
Duże Uszy?
Poznałem go dawno temu.
Nie ma dużych uszu.
Zatwierdziłem zakończenie operacji.
Pan Liddy i pan McCord porozmawiali
i postanowiliśmy kończyć.
Czy Frank Fitzsimmons
powinien zostać prezesem Teamsters?
Skąd.
Frank Fitzsimmons sprzedał związek kumplom ze światka przestępczego.
Jest kontrolowany przez mafię,
a to oznacza, że mafia kontroluje nasz fundusz emerytalny.
Miliardy dolarów w nieoprocentowanych pożyczkach
dla gangsterów i ich nielegalnych biznesów.
Dość tego.
Już czas, żeby szczury opuściły statek.
On tak na serio?
Nie. Gada pod publiczkę.
Robi przedstawienie, bo chce wygrać.
Tylko tak mówi.
Może jednak serio.
Tony, to część kampanii.
Może mówić, co chce.
W dupie mam jego kampanię.
- Tego mówić nie może. - Rozumiem.
Wiesz, co powinien zrobić?
Odejść na swoją dobrą emeryturkę.
Spędzić czas z wnukami.
Ma piękną rodzinę.
Niech odpocznie.
Powinien to usłyszeć.
Nie zrozum
mnie źle.
Rozmawiałem z pewnymi znanymi tobie ludźmi,
powiedzieli mi:
„Powiedz Jimmy'emu, że go uwielbiamy.
Nie chcemy problemów.
Po prostu sądzimy, że powinien...
cieszyć się wnukami i prowadzić beztroskie życie na emeryturze”.
Starczy, Frank.
Kto to był?
- Nieważne. - Ważne.
- Russell? - Nie.
Oczywiście, że nie. To może ten chujek
od porażki w Miami?
Nie on?
To kto?
Powiem ci.
Tony.
Który Tony?
Wszyscy tak się nazywają.
Co jest z tymi Włochami? Znają tylko jedno imię?
Inny Tony.
Który?
Salerno.
Cóż mogę rzec?
Staram się tobie pomóc.
Nawet o tym nie myśl.
Ja nie milczę dla nikogo.
Ja o tym wiem, ty wiesz, ale oni nie.
Taki już jestem i tak też zrobię.
Niech mu to ktoś przekaże.
Tak powiedział?
Użył innych słów.
Zanim powie coś takiego,
niech sobie przypomni Joego Gallo, też lubił podskakiwać.
Niech mu to ktoś powie.
Kto to powiedział?
- Tony. - On?
Tego już za wiele.
Nigdy nie pójdę na emeryturę.
Powiedz mu to.
Mówiłem. Wielokrotnie.
No to koniec dyskusji.
Dość.
Daj mi w spokoju zjeść lody.
O co chodzi?
O nic.
- Co? - Nic.
Myślisz o czymś.
O co chodzi?
- To zła pora. - Zła?
A kiedy będzie dobra?
Mów.
Związkowcy organizują
kolację na moją cześć.
Kolację? To świetnie.
Później ci powiem...
Co?
Chciałem cię prosić, żebyś to ty wręczył mi nagrodę.
Jest mi bardzo miło.
Naprawdę.
Kto będzie?
- Wszyscy. - Tony.
Tony, Tony, Tony i Tony.
Wszyscy ze śródmieścia.
To kiepski pomysł. Będziesz się czuł niezręcznie.
Chuj mnie obchodzi, kto tam będzie.
Nie ma mowy,
żeby przez tych kutasów ominął mnie twój wielki wieczór.
Przyjdę.
To będzie zaszczyt.
Zasłużyłeś.
Dziękuję, Jimmy.
Mo Dean.
- Niezła laska. - Ładna.
Nie wiedziałem,
że pan Howard Hunt
pracował w Białym Domu dla tzw. hydraulików.
Kapuś...
Ale bystry.
Dla Franka zebrali się dziś
wspaniali goście. Brawo!
Bo Frank ma bardzo dużo przyjaciół.
Koledzy z wojska, z którymi walczył we Włoszech
pod generałem Pattonem,
kierowcy,
krajowi organizatorzy...
Prezes związku Roofers John McCullough
postrzelony sześciokrotnie w głowę w swojej kuchni w 1980 r.
Wszyscy dziś jesteśmy
przyjaciółmi Franka.
Przyjaciółmi Franka.
Prezes NAACP Cecil Moore.
Prokurator okręgowy Emmett Fitzpatrick.
Burmistrz Filadelfii Frank Rizzo.
Lubią cię, Frank.
Oraz dzisiejszy główny prelegent James Riddell Hoffa.
A na zewnątrz w gałęziach drzew
mamy jeszcze FBI.
Zajrzymy do nich?
Na początku naszej znajomości Frank zabrał mnie do restauracji.
Zapytał, jaki lubię stek.
Ja: „Krwisty”. On: „Ja też”.
Niosą steki. Mój jest krwisty.
Frank dopiero wyszedł z kuchni.
Mówi: „Lubię zwierzęta. Nie chcę, żeby cierpiał”.
To miłośnik zwierząt.
Nie jest prezesem, a i tak wstrzymuje pożyczki.
Na pewno?
Tak.
- Jak? - Jego ludzie blokują kasę
na hotel Carlosa w Nowym Orleanie,
rozbudowę Caesars.
A co robi Fitz?
Miał z tym pomagać.
Pieniądze są od powierników.
Zatwierdzają je. Mają robić to, co każe im Fitz.
Ale Jimmy
powiedział paru, żeby tego nie robili.
Sukinsyn.
Myślałem, że to załatwione.
Powiedział komuś,
że jak zastąpi Fitza,
zażąda spłaty starych pożyczek.
Tych na hotele,
kasyna, posiadłości, wszystko.
Nie masz od razu na spłatę i odsetki,
przejmuje biznes.
To niedopuszczalne.
Tak powiedział?
Tak.
Na pewno, Tony?
Powiedział.
Wszystko, co tu mówię.
Ma się za Castra czy co?
Potrzebujesz pieniędzy?
Nie o to chodzi.
Jeśli nie, to nie rozumiem, po co to wszystko.
Chodzi o mój związek.
To takie niepojęte?
Jest twój i zawsze taki będzie.
Możesz odejść i wciąż rządzić.
Nie.
Wtedy będzie koniec.
Odejdę tylko, jeśli umrę.
Słuchaj.
Ciągle mnie to zastanawia,
czy jest jakiś inny powód?
To mój związek! Jaki inny powód?
To mój związek.
Ustalmy to w końcu.
Może wtedy zrozumiesz.
Pewni ludzie,
nie ja,
ale pewni ludzie
trochę się tym martwią.
Ja nie, ale pewni ludzie myślą, że możesz...
Co mogę?
Że możesz nie okazywać odpowiednio wdzięczności.
Nie okazuję wdzięczności?
Według pewnych ludzi.
Siedziałem przez pięć lat.
Owszem.
Pięć jebanych lat.
Nikogo nie sprzedałem.
- Słusznie zrobiłeś. - Właśnie.
Siedziałem tam
z tym skamlącym kutasem z Jersey,
który gderał mi o swoich problemach,
kiedy ja chciałem w spokoju pojeść lody.
A potem
15 minut spóźniony przyłazi na spotkanie
w jebanych krótkich spodniach!
- Kto tak robi? - Nikt.
Nikt.
Ja nie okazuję wdzięczności?
Ja tak nie twierdzę.
Ale pewni ludzie...
Wiem, że nie ty.
To pewni ludzie tak sądzą.
No to jebać ich.
Staram się ci pomóc.
Wiem.
Ale nikt nie będzie groził Hoffie.
Jako kierowca.
Jako
organizator.
Nie wiem, czy wiecie, ale Frank
ustanowił rekord.
Najwięcej aresztowań podczas pikiety.
Dwadzieścia sześć razy
w ciągu 24 godzin.
Pobił mój rekord.
Nie przesadzam, proszę państwa.
To związkowiec
z krwi i kości.
Po czyjej jesteście stronie?
Po twojej!
Czyjej?
Twojej.
Mojej.
Twojej.
Jego.
Właśnie.
Wielki to dla mnie zaszczyt, że mogę tu dziś być
i wręczyć tę nagrodę
mojemu drogiemu przyjacielowi,
panu Frankowi Sheeranowi!
Dziękuję, Jimmy.
Dziękuję mojej kochanej żonie, Reenie,
za to, że ze mną tu dziś jest.
Dziękuję moim wspaniałym córkom,
Maryanne,
Dolores, Connie,
Peggy, za to, że znosiły mnie
przez te wszystkie lata.
Nie wiesz, jak wiele dla mnie znaczy, że to ty wręczasz mi tę nagrodę.
To moje życiowe osiągnięcie. Dziękuję.
Ten człowiek, James Riddell Hoffa,
to facet, na którego można liczyć.
Masz moje poparcie, Jimmy.
Całkowite.
Dziękuję wam wszystkim z głębi serca.
Nie zasługuję na to.
Ale na zapalenie kaletki też nie zasługuję.
Dziękuję wam za przybycie.
A gdzie uśmiech?
Na świecie ma go tylko trzech ludzi.
I tylko jeden jest Irlandczykiem.
Ja go mam.
Angelo.
I teraz ty.
Przepiękny.
Nie wiem, co powiedzieć, Russ.
Załóż. Zobaczymy.
- Miłe uczucie? - Tak.
Widzisz, jak silnym cię uczyniłem?
Jesteś moim kumplem.
Nikt cię nie ruszy.
Nikt.
Posłuchaj, Frank.
Nasz przyjaciel znowu mąci.
Pewni ludzie mają z nim niemały kłopot.
Nadszedł czas,
żebyś z nim pogadał i powiedział mu,
że jest jak jest.
Jest jak jest?
Tak. Tego chcą.
Do tego doszło.
Przyjaźnicie się. Może cię posłucha.
Rozmawialiśmy. Trudno do niego dotrzeć.
Nie ma wyboru.
Nie ma.
Polecenie z samej góry.
On też do niej należy, prawda?
Nie takiej. Wiesz o tym.
Frank.
Jeśli potrafią ubić prezydenta, dadzą też radę szefowi związku.
Ty to wiesz i ja to wiem.
Rozmawiam z nim, ale on nie słucha.
Tym razem musi.
Pieprzony osioł.
Rozmawiałem z Russem.
A on z Tonym.
Nie żartuje.
Kto? Russ?
Tony.
Ja też nie żartuję.
Nie dociera to do jego spasłego, sycylijskiego łba.
Spokojnie.
Co się dzieje?
- Martwię się. - Widzę.
Czym się martwisz?
- Oni niech się martwią. - Jest tak.
Martwią się. Nawet bardzo.
To spory problem.
Tony powiedział Russowi, żebym przekazał tobie,
że jest jak jest.
Czyli jak?
Jest jak jest.
Posłuchaj mnie.
Nie odważą się.
Nie odważą.
Daj spokój, Frank.
Nie mów tak.
Nie opowiadaj...
To bzdura.
Nie mów, że się nie odważą.
Jeśli coś mi się stanie,
będą skończeni.
Dobrze o tym wiedzą.
Mam dokumenty. Dowody.
Rejestr.
Taśmy. Mogę sprawić, że znikną.
Skurwysyny spędzą resztę życia w mamrze
i dobrze o tym wiedzą.
Wiedzą.
Dlatego się martwią.
Wiem to i owo.
Nie wiedzą, co ja wiem.
Chcesz zaryzykować?
Gdzie tu ryzyko?
Postawili kropkę.
Kropkę, tak?
Bzdura.
Wysłuchaj mnie.
Słucham. Grożą mi i mam robić, co mi każą.
To coś więcej niż groźba. To już kropka.
Kropka.
Jest jak jest.
Jeśli coś mi zrobią, to ja im też.
Tyle wiem.
Co mam powiedzieć McGee?
Że nie posłuchasz?
Nie przywykł do tego.
Ja również.
Nie wiem, co robić.
Załatw sobie jakichś ochroniarzy.
Nie zamierzam.
Nie rób mi tego.
Jakich ochroniarzy?
Jeśli to zrobię, odstrzelą moją rodzinę.
To bez znaczenia. Martwisz się?
Załatw sobie ochronę. Wiesz czemu?
Ciebie może spotkać to samo.
Mogą chcieć cię dopaść,
bo jesteś ze mną.
Prawda?
Martwię się.
Powiedz Russowi, że bardzo go szanuję.
Posprzeczaliśmy się.
Rozmawialiśmy i mnie poniosło. Znasz mnie.
Wybucham.
Czasem.
I po prostu odszedłem. Czasem tak mam.
Powiedz mu, że bardzo go szanuję.
Naprawdę bardzo.
Nigdy bym mu nie zaszkodził,
bez względu na posiadane dokumenty.
Ty mu to powiedz.
- Osobiście. - Nie zrobię tego.
- To by ci pomogło. - To twój mentor.
Dzięki niemu tu jesteś.
Ty mu powiedz.
Słuchaj.
Ostatecznie liczy się tylko jedno.
To mój związek.
Mój, Frank.
To naprawdę bardzo proste.
Peggy!
Zatańczymy?
Przepraszamy.
Kilka godzin przed Detroit postanowiliśmy, że przenocujemy
i do miasta pojedziemy rano.
Ślub był ostatnią szansą.
Bill Bufalino wydawał córkę za wspaniałego faceta.
Lepszego niż palant, z którym była wcześniej.
I bardzo dobrze.
Ale ślub był też rodzajem misji pokojowej.
Po to tam jechaliśmy.
Wszyscy wiedzieli, że mamy tam naprostować sprawę.
Jestem w drodze z Russem.
Ma nadzieję, że się dogadacie.
- Co powiedział? - Że ma nadzieję,
że się dogadacie. Porozmawiamy wszyscy po ślubie.
Ja nie jadę.
Będzie tam zbyt dużo ludzi,
których nie lubię.
Nie jedziesz?
Nie będzie mnie.
No to może pogadamy gdzie indziej.
U ciebie w domu.
Gdzie tylko chcesz.
Gdzie ci będzie dobrze.
Nad jeziorem?
Chcesz nad jeziorem?
Od początku chciałem się dogadać.
Wiem.
Od pieprzonego początku.
Ja dobrze o tym wiem.
Tylko wy dwaj?
Konusa nie będzie.
- Musi być. - Nie.
On odpada.
Wtedy to bez sensu.
Musimy być tylko my trzej.
Ale to bez sensu. Konus musi być.
Drugi raz z tym kutasem do rozmów nie usiądę! Mowy nie ma!
- Musisz. - Nic nie muszę.
Wiesz, że to ja robię im uprzejmość.
Wiem.
Zapomnij o przeszłości.
Zapomniałem. I więcej skurwiela nie chcę oglądać.
Musisz. Wszyscy tak mówią.
Nie ma mowy. Nie chcę tego robić i nie zrobię.
Odkładam słuchawkę.
Zrozum, proszę.
- Co powiedział? - Zastanawia się.
Zastanawia?
LODZIARNIA HOWARD JOHNSON'S
Dla ciebie.
W porządku.
Dobra.
Która godzina?
Dochodzi piąta.
Zadzwoń do Jimmy'ego. Może już się zastanowił.
Dobra.
Kiedy przyjeżdżacie?
Jutro rano.
To dobrze. Bo...
zmieniłem zdanie.
Naprawdę?
Tak, spotkam się z konusem jutro po południu.
- Z konusem? - Tak.
Tony Jack to zorganizował. Lubię go.
Kilka razy się z nim spotkałem
po porażce w Miami.
Gdzie się spotkacie?
Tam, gdzie wcześniej.
Pamiętasz.
Publicznie.
Wiesz, że Tony Jack to kuzyn Pro?
Oni wszyscy są spokrewnieni. Co poradzisz?
Powinienem tam być.
Też bym chciał. Dlatego pytam, kiedy przyjeżdżacie.
- O której? - 14.30.
Lepiej, żeby się chujek nie spóźnił.
I nie przyszedł w spodenkach.
Ja będę o 14.
- Ty też powinieneś. - Będę.
Dobrze.
Do zobaczenia o 14.
Do zobaczenia.
Co powiedział?
Spotka się z Pro.
Tony Jack to ustawił.
Bardzo dobrze.
Umieramy z głodu.
Dobrze, że załatwiliśmy ten ocet winny od kumpla Angela.
Włoska oliwa
od tego drugiego też niezła.
Oliwki z Katanii, nie ma lepszych.
Najlepsze.
Zaszły pewne zmiany.
Nie będziemy...
jutro się zrywać, trochę tu posiedzimy i potem pojedziemy.
Ale powiedziałem Jimmy'emu,
że będziemy rano.
Powiedziałem Jimmy'emu, że będziemy rano.
Wiem.
Że będę z nim na spotkaniu z Pro.
Co?
Na spotkaniu z Pro.
Wiem.
Co mam teraz zrobić?
Muszę tam być. Obiecałem mu.
Zrobiliśmy już, co mogliśmy.
Nie dzwoń do niego.
Dzień dobry.
Kawy?
Już mam.
- Jak się spało? - Dobrze. A tobie?
W porządku.
Zbożowe czy kukurydziane?
Zbożowe.
Jedziemy dzisiaj do Port Clinton.
Myślałem, że zostajemy tutaj.
Dziewczyny zostają.
My jedziemy.
Za trzy godziny wrócimy.
Co jest w Port Clinton?
Samolot.
A dokąd lecimy?
Do Detroit.
Jednak tam jedziemy?
Nie, tylko ty.
A kiedy wrócisz,
pojedziemy sobie
powolutku całą paczką do Detroit.
Z postojami na dymka.
Musiałem cię zaangażować,
bo byś do tego nie dopuścił.
Wiem o tym.
Ale to się stanie.
Tak czy siak,
on znika.
Wiem, co czujesz. Zaufaj mi.
Dobrze wiem.
Wiesz, że chcieliśmy mu pomóc.
Ty też próbowałeś.
Sam jest sobie winien.
I to nasze zadanie.
Zgodzili się na to
z szacunku do mnie.
Ty i Reenie jesteście bezpieczni,
bo jesteście ze mną.
Jesteście ze mną.
Daj okulary.
Chuckie się spóźnia.
To on?
Jestem Sally.
Jedźmy, bo twój ojciec znowu mnie opieprzy.
Jedź z przodu, Frank.
Co to ma być?
Mokre.
Wiozłem dla kumpla
mrożoną rybę.
Rybę?
To plama po rybie?
Nic teraz nie poradzę.
Ja tam usiądę.
Nie, ty z przodu.
Ja tutaj. Ty z przodu.
Ja tam usiądę.
Nie usiądę tam. Siedzę tam.
Siadaj, gdzie chcesz.
Podłożyć ci gazetę?
Nie. Jedźmy już.
Co to była za ryba?
Co?
Co to była za ryba?
Nie wiem. Zwyczajna. Do jedzenia.
Nie wiesz jaka?
Nie.
Skąd ją miałeś?
Ja pierdolę. Z rybnego.
Poszedłeś i powiedziałeś: „Poproszę rybę”?
Mniej więcej.
Nie powiedziałeś, że chcesz łososia,
plamiaka
albo dorsza?
Jakie to ma, kurwa, znaczenie?
- Co cię to obchodzi? - Staram się zrozumieć...
jak można kupić rybę i nie znać jej gatunku.
Ryba już na mnie czekała.
Nie pytałem, jakiego jest gatunku. Wybacz.
Twój kolega ją zamówił.
Muszę umieć to wytłumaczyć, jeśli ktoś mnie zapyta.
Tato.
Chuckie.
- Wybacz spóźnienie... - Spóźnienie?
Co ty tu w ogóle robisz?
Kto cię zaprosił?
Coś za jeden?
Jestem od Pro.
Od Pro?
Kutas mnie wystawił.
Nie czekam dłużej niż dziesięć minut.
Jest w domu.
Jakim domu?
Z Russem.
Z Russem? Co jest...
Spójrz do tyłu.
Co tu się odpierdala?
Czekałem na ciebie.
Miałeś być o drugiej.
Wybacz. McGee postanowił przyjechać.
Ale tu nie chciał.
Jest w domu.
McGee jest w Detroit?
Postanowił przyjechać.
Pomóc w rozmowach.
Jest w domu?
Odwieziemy cię.
W aucie była ryba,
ale posprzątaliśmy.
Ryba?
Chuckie wiózł rybę, ale nie wie jaką.
Już wytarłem.
- Mam chusteczkę. - Śmierdzi.
Wiozłeś rybę?
Dla Bobby'ego Holmesa.
Bobby lubi ryby.
Wyczyściliśmy.
Wyczyściliście?
Ty czyściłeś?
Co ty wiesz o rybach?
Złowiłeś kiedyś jakąś?
Nie.
Więc nic nie wiesz.
Nigdy nie wieź w aucie ryby. Potem trudno pozbyć się zapachu.
Chyba że porządnie zawiniętą.
Wiem.
Wiesz? Zapamiętaj.
To dobra życiowa rada.
Nie mogłeś wpaść o 14 i mnie uprzedzić?
Czekałem 40 minut jak jakiś dureń.
Przyjechałem, jak tylko dotarłem.
Dotarłeś rano.
Russell miał sprawę w Port Clinton. Musiałem na niego poczekać.
Zapomniałem o niej.
Jak tylko dotarliśmy, przyjechałem do ciebie.
Z całym szacunkiem do Russa...
ale ktoś powinien mnie uprzedzić.
Że spotkamy się o 14.30 lub 14.40.
Masz rację.
Za kogo ten Pro się ma, że wysyła chłopca na posyłki?
Jego nie będzie.
Wiem. Nie w tym rzecz.
Ale to Pro go wysłał.
A powinien przyjechać osobiście. O to mi chodzi.
Widzisz coś w tych okularach?
Nic a nic.
Dobrze, że nie ty prowadzisz.
To tam.
Tam. Budynek ze schodami.
- Masz swojego kumpla? - Mam.
Cholera wie, co on odpierdoli,
z Russem czy bez.
Spadajmy stąd, Frank.
James Hoffa, były prezes związku Teamsters
zniknął w środę. Zaginął po nim wszelki ślad.
Hoffa spędził w więzieniu cztery lata i nie ukrywał,
że chce odzyskać stanowisko od Franka Fitzsimmonsa.
Wciąż nic?
Samochód syna Fitzsimmonsa
został wysadzony. Nie było go w środku.
W związku zawodowym w Detroit toczy się spór.
Hoffa zniknął w środę po południu.
Minęło 48 godzin i wciąż nie wiadomo,
co stało się z Hoffą.
Policja się bardzo niepokoi.
Władze starają się ustalić, z kim Hoffa miał się spotkać
w restauracji Red Fox, gdzie widziano go po raz ostatni.
Podejrzewa się, że mógł to być Anthony Giacalone,
ważna osoba w środowisku mafijnym Detroit.
Syn Hoffy, James, bezskutecznie próbował skontaktować się z Giacalone.
Chyba zadzwonię do Jo.
Jeszcze tego nie zrobiłeś?
Dlaczego?
Co?
Dlaczego?
Co dlaczego?
Dlaczego nie zadzwoniłeś?
Zrobię to teraz.
Czy myśli pan, że porwanie miało coś wspólnego
ze sporami w jego związku Local 299?
Na pewno trzeba dokładniej przyjrzeć się polityce związku.
Jedna z wysoko postawionych osób w Teamsters
obawia się, że Hoffa został zabity.
Mówił Robert Hager, NBC News, Bloomfield, Michigan.
Wtedy przestała się
do mnie odzywać.
3 sierpnia 1975 roku.
Ma teraz dobrą posadę.
Mieszka niedaleko Filadelfii.
Ale wtedy...
dla mnie...
moja córka Peggy...
zniknęła z mojego życia.
Halo?
Jo?
Mówi Frank.
Myślisz, że on żyje?
Musi.
Trzeba być dobrej myśli. Jeszcze tak długo nie minęło.
Ale wiesz,
że nic mu nie jest?
Nie wiem... Znasz mnie...
Może zrobił coś jak Szalony Joe
i go porwali.
Tamten wrócił. Nic mu nie zrobili.
Może chce sobie przemyśleć pewne sprawy.
Musisz być dobrej...
Będzie dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
Dzwoń, gdybyś czegoś potrzebowała.
Czegokolwiek.
Zadzwonisz jeszcze?
Tak, zadzwonię.
Zadzwonię.
Jutro.
Dobrze.
Z samego rana.
Obiecujesz?
Tak. Bądź silna.
Myśl pozytywnie.
No dobrze.
Do usłyszenia. Pa.
Tak to było.
Panie Sheeran,
czy wie pan, kto, jeśli w ogóle,
jest odpowiedzialny za zniknięcie Jamesa Hoffy?
Przesłuchiwano wszystkich,
którzy znali Jimmy'ego.
Odmawiam odpowiedzi na to pytanie w obawie,
że może ono doprowadzić do mojego oskarżenia.
Zapytam inaczej.
Jaki kolor ma to pióro?
Wszyscy powołali się na 5. poprawkę.
To normalne
w takiej sytuacji.
Każdemu postawili jakieś zarzuty,
ale tego nie.
Za Jimmy'ego nie.
Nikt nie poszedł za to do więzienia.
Nikt się nie wygadał, co było dziwne.
Trzech może dotrzymać tajemnicy,
jeśli dwóch z nich nie żyje.
Bruno Denzetta i Marco Rossi
dostali po 20 lat za wymuszenia.
Pro też skazano,
ale siedział już za coś wcześniejszego.
Za biednego Tony'ego Trzy Palce,
który dostał więcej głosów niż Pro.
Za to go zamknęli.
Zabił go Sally Bugs.
Raz widziano, jak Sally wchodzi do budynku federalnego.
Przecież nic nie zrobił.
Mogą cię wezwać w różnych sprawach.
Ale Sally nie jest głupi.
Czemu nikomu nie powiedział?
Nie pisnął słowem.
Słowem.
Jedno jest pewne,
na lunch tam nie poszedł.
Sally...
Irlandczyk.
Okazało się, że Sally komuś jednak mówił,
tylko że ten ktoś zapomniał powiedzieć innym.
Niepotrzebnie zginął.
Chuckie, pasierb Jimmy'ego, nawet nie wiedział,
że jest zamieszany.
Wiedział tylko, że ma podwieźć mnie i człowieka Pro
do Red Foxa, skąd mieliśmy zabrać jego ojca na spotkanie.
Niby brał w tym udział, ale raczej przez głupotę.
Szkoda mi było Chuckiego. Wciąż jest mi przykro.
Federalni posadzili go na 10 miesięcy za jakąś bzdurę z autem,
cholera wie, o co szło.
Grubego Tony'ego Salerna dopadli za unikanie podatków.
Niedługo później
stwierdzono u niego raka prostaty.
Na północy Kalifornii są takie...
delikatesy mięsne.
Niedaleko...
Walnut Creek. Pochodzisz stamtąd?
Tak.
Może znasz właściciela.
Szukam kogoś, kto zrobi przysługę...
Dla niego, nie dla mnie.
Miło by było, gdyby dostał bilet do Australii.
Rozumiesz.
Tak.
Pomożesz mu tam się dostać?
Tak.
Russella dopadli za to,
że kazał Jimmy'emu Łasicy udusić Jacka Napoliego.
Poszło o wartą 25 tys. biżuterię, którą Jack wziął od Russa
i nigdy za nią nie zapłacił.
Tego się Russowi nie robi.
Tylko że Łasica pracował dla glin.
Miał na sobie podsłuch.
„Współudział w zabójstwie świadka”.
Wiadomo było, że to sprawka Napoliego.
Oczywista sprawa.
Wrobił go. To była pułapka.
Jak inaczej to nazwać?
Ale to już zupełnie inna historia.
Mnie oskarżono o przekupstwo, związkowe oszustwa
i tym podobne bzdety.
Zabójstwo, usiłowanie zabójstwa, zastraszanie, defraudacja, podpalenia
Czy pan Boffa podarował panu i pańskiej żonie luksusowe samochody?
Pracowałem przez 44 lata
i nigdy nie wziąłem łapówki ani od Boffy, ani od nikogo innego.
Myślcie sobie, co chcecie.
Ostatecznie skazali mnie za eksplozję w firmie dźwigowej,
która bez powodu zwolniła dwóch moich związkowców.
No i za mojego lincolna.
Kupiłem go od Eugene'a Boffy.
Wynajmował kierowców firmom transportowym,
a potem płacił im poniżej normy.
Powiedzieli, że za samochód zapłaciłem mniej, niż jest wart.
Że to była łapówka.
Uwielbiałem to auto.
Ale na pewno nie było warte 18 lat, które za nie dostałem.
Russell miał zawał.
Gruby Tony nie trzymał moczu.
Od artretyzmu,
którego nabawiłem się w okopach, zaczęły mnie boleć plecy.
Traciłem czucie w stopach.
Potrzebowałem laski.
Ale w więzieniu to niemożliwe,
bo mogłaby posłużyć za broń.
Neurontin trochę mi pomagał,
ale otumaniał.
Udało mu się!
Byliśmy odmrażającymi sobie tyłki wrakami.
Boisz się?
Posiedzisz drugą dychę, to może mnie pokonasz.
Dobry ten soczek, co?
Nie zjem tego.
Nie mam zębów.
Urwij mi kawałek.
Malutki.
Jimmy był dobrym człowiekiem.
Miał miłą rodzinę.
Wiem.
Nigdy nie chciałem, żeby do tego doszło.
Musiałem wybrać, my albo on.
Jebać ich.
Jebać.
Dokąd to?
- Dokąd? - Do kościoła.
Nie śmiej się, zobaczysz.
Nie śmiej się.
Zobaczysz.
Najpierw wybrał się do kościoła.
Potem do więziennego szpitala.
A na końcu na cmentarz.
Panie Jezu...
Tamtego października wyszedłem.
Reenie zmarła w grudniu.
A dokładniej 23 grudnia.
Rak płuc.
Nic dziwnego.
Niech nasza siostra zaśnie w pokoju,
póki Ty nie obudzisz jej w chwale.
Bo ty jesteś zmartwychwstaniem i życiem.
Wtedy spojrzy w Twoje oblicze,
dojrzy światło w Twym świetle
i pozna majestat boski.
Na wieki wieków. Amen.
Ku frustracji polityków
przywódcy NATO nie zaryzykują
ostrzału z broni pokładowej wojsk serbskich w Kosowie.
Systematycznie kontynuowane będą naloty bombowe.
Serbowie poukrywali wiele stanowisk przeciwlotniczych,
trzymając tym samym NATO w szachu.
Proszę iść. Śmiało.
ZAMKNIĘTE
Peggy. Chcę tylko porozmawiać.
Odeszła bez słowa.
Wiem, że jest zła, ale...
Zadzwoń do niej. Chcę tylko porozmawiać.
I co chcesz jej powiedzieć?
Chcę ją tylko przeprosić.
Za co?
Wiem, że nie byłem dobrym ojcem.
Starałem się ją chronić.
Was wszystkie. Chroniłem was.
Przed czym?
Przed wszystkim.
W pewnym sensie żyłyście pod kloszem,
nie wiedziałyście tego co ja,
przez co przechodziłem.
Świat jest pełen złych ludzi.
Co miałem począć?
Nie masz pojęcia, jak wyglądało nasze życie, tato.
Nie mogłyśmy iść do ciebie z problemem, bo byś coś zrobił.
Nie chciałyśmy pomocy,
bo zrobiłbyś coś strasznego.
Nie chciałem, żeby coś się wam stało.
Wiem, że słyszałaś o mnie różne rzeczy.
Przykro mi.
Mogę to jakoś tobie wynagrodzić?
Jeśli chcesz czegoś luksusowego,
mamy te dwa modele.
To cadillaki wśród trumien.
Jeśli będzie piecyk, trumna nie ma znaczenia.
Może być tani szajs.
Z płyty wiórowej.
Co ma być? Kremacja?
Pochówek.
Mężczyzna czy kobieta?
Ja.
Szlag.
Podoba się któraś?
Zielona.
Ślicznota.
Kosztuje 7,5 tysia, jeśli weźmiesz ją dzisiaj.
Co ty na to?
Taniej się nie da?
To ostatnia bryka, co nie?
Mogę opuścić do sześciu.
- Gotówką. Pasuje? - Tak.
Może być.
Prędzej czy później
śmierć dopadnie każdego.
Tak już jest.
Trzeba trafić do jakiegoś miejsca,
bo jaki byłby wtedy sens
tego wszystkiego?
Mądrzejsi ode mnie tego nie rozgryźli.
Dlatego nie chcę kremacji. Dla mnie jest zbyt ostateczna.
Tam.
Numer 1948.
Najtrudniejszą częścią pogrzebu
jest moment, w którym wkładają cię do ziemi.
Ostateczny koniec.
Jeśli trafiasz do jakiegoś budynku, on będzie dalej stał. Tak jak krypta.
Trumna musi być metalowa,
ale jesteś w jakimś pomieszczeniu.
Dzięki temu
nie jest tak ostatecznie. Nie żyjesz,
ale to nie ostateczny koniec.
Przykro mi,
ale bez konsultacji z panem Ragano, moim adwokatem...
nie mogę rozmawiać o sprawie pana Hoffy
ani w ogóle o żadnej innej.
Nie mam nic nowego do powiedzenia.
On nie żyje.
Kto?
Pański adwokat, pan Ragano.
Nie żyje? Kto go załatwił?
Rak.
Wszyscy nie żyją, panie Sheeran.
To koniec.
Wszyscy odeszli.
Russell, Angelo, Salerno,
Pro, Dorfman, Sally Bugs. Wszyscy.
Kogo pan chroni?
A wie pan, kto żyje?
Rodzina pana Hoffy.
Jego dzieci.
Żyją w ciągłej niewiedzy.
A to jest trudne.
Masz dzieci, Frank.
Wyobrażasz to sobie?
Nadszedł czas, żeby powiedzieć, co się stało.
Miłe z was chłopaki.
Fajnie, że mnie odwiedziliście.
Ale nie mogę wam pomóc.
To wszystko?
Tak.
Święta Mario, Matko Boża...
Módl się za nami grzesznymi...
Teraz i w godzinę śmierci naszej.
Amen.
Nieźle poszło. Dawno się nie modliłem.
Całkiem nieźle.
Wykazałem wolę. Wykazałem.
Wiem o tym.
Wykazałem.
Odczuwasz coś teraz,
po tym, co zrobiłeś?
Nie, może...
Może fakt, że rozmawiamy teraz...
jest jakąś formą...
Ale czy odczuwasz cokolwiek?
Nie.
Było, minęło.
Jakieś wyrzuty sumienia
z powodu rodzin?
Nie znałem ich rodzin.
Nie znałem. Z wyjątkiem jednej.
Myślę, że można...
Można czegoś żałować, nie odczuwając żalu.
Na tym polega decyzja woli, powiedzieć:
„Przepraszam, Boże.
Przebacz mi”.
To właśnie decyzja woli.
Kto dzwoni...
i mówi coś takiego?
O jaki telefon chodzi?
Nie mogę powiedzieć.
Nie mogę.
Pomodlimy się jeszcze raz?
Tym razem własnymi słowami.
Boże, stajemy przed Tobą...
grzeszni i pełni żalu.
Grzeszni i pełni żalu.
Wiemy, że jesteś dobry i litościwy.
Prosimy Cię...
byśmy widzieli siebie tak...
jak Ty nas widzisz.
To moja córka Peggy.
Tak?
Nie poznałam jej.
Nie odwiedza mnie zbyt często.
Jedynaczka?
Nie, mam cztery córki.
Na świecie.
Pięknie.
Nie próżnował pan.
Kto z nią jest?
Nie wiesz, kto to?
Nie.
To Jimmy Hoffa.
Ach tak.
Akurat.
Nie wiesz, kto to jest.
Nie wiem.
Nawet sobie nie wyobrażasz,
jak czas szybko zlatuje.
Na razie nie musisz się martwić. Całe życie przed tobą.
Czas płynie szybko.
Staram się zmierzyć puls, proszę teraz nie mówić.
Bardzo dobry.
Wciąż żyję?
Owszem.
Dobrze wiedzieć.
Zdrów jak ryba.
Ma pan czas wolny,
ale później znowu zrobimy badanie.
Będę tu.
Chwalcie Pana, bo dobry.
A Jego łaska na wieki.
Wkrótce znowu cię odwiedzę, Frank.
Najpewniej po świętach.
Dobrze.
- Z Bogiem, Frank. - Wzajemnie.
Są święta?
Niedługo.
Nigdzie się nie wybieram.
Proszę księdza?
Może ksiądz coś dla mnie zrobić?
Proszę nie zamykać drzwi. Nie lubię tak.
Wolę, jak są lekko uchylone.
Napisy: Krzysztof Wollschlaeger