NETFLIX PRZEDSTAWIA
NORWICH, ANGLIA 18 GRUDNIA 1334 ROKU
- Idealna pogoda na przejażdżkę. - Doprawdy.
Lekki wiatr.
- Pani. - Moje panie.
Znasz imię tego sokoła?
Sądzę, iż nazywa się Gwenfolt.
- A nie Cedric Hawhawkins? - Raczej nie, dlaczego?
Mam pewien plan.
Słuchajcie, panie i lordowie!
Zbierzcie się na doroczne świąteczne zawody w polowaniu z sokołem.
Z udziałem dzielnych rycerzy i giermków...
Sir Aldrus Drake z Weston.
Blake Keeton z Glencroft.
Dalton Hurst z Perth.
Sir Marlowe Wallach z Witchbain.
Sir Spalding Ramsey z Parrow.
Geoffrey Lyons z Norwich
oraz Sir Cole Lyons z Norwich.
A oto nadworny sokolnik Jego Wysokości Króla Edwarda III.
Niech najlepszy tropiciel powróci z największą nagrodą.
Geoffrey.
Mam pewien plan.
Dziel i podbijaj, żeby wygrać.
Podejdę sokoła od zachodu.
Ja zaatakuję od wschodu.
- Spotkamy się w mieście. - Dobrze.
BRACEBRIDGE W STANIE OHIO 18 GRUDNIA 2019 ROKU
Zawsze miałaś same piątki.
Dlatego zaskoczyły mnie wyniki twoich testów semestralnych.
Co się stało?
Grayson ze mną zerwał.
Myślałam, że jest moją miłością, moim księciem z bajki.
Ale okazał się być żabą?
Chyba mamy tu ostatnio epidemię żab.
Paige.
Posłuchaj,
wszystkie dorastamy myśląc, że jesteśmy księżniczkami,
marząc o rycerzu w lśniącej zbroi
i długim szczęśliwym życiu.
A tak naprawdę...
to nic innego jak tylko marzenia.
Wiem, że teraz jest ci ciężko,
i bardzo mi przykro,
ale wiedz, że to przejdzie.
Obiecuję.
A póki co nie pozwólmy, aby ten chłopak zepsuł ci średnią.
Dobrze?
Ma pani rację.
Dziękuję, pani Winters.
Chodź tu.
Co słychać, Mads?
Potrzebuję pomocy. Wesołych Świąt.
Mam pełno klientów, a Evan wyjechał z miasta.
Obiecałam Claire, że pokażę jej zamek bożonarodzeniowy.
Nie martw się, odbiorę ją i zawiozę.
Jesteś super. Dzięki, siostrzyczko.
Do zobaczenia.
W GŁĘBOKICH BORACH NORWICH 18 GRUDNIA 1334 ROKU
Witam.
Lepiej schronić się przed mrozem.
Piękny z ciebie rycerz.
Chyba pomożesz biednej ślicznotce?
Sir Cole Christopher Lyons do usług.
Dokąd zmierzasz?
Wracam do zamku, czas zakończyć polowanie.
Mogę cię zabrać ze sobą.
Twój brat Geoffrey będzie w święta pasowany na rycerza.
Nieprawdaż?
Zgadza się.
Schowajmy się przed zimnem.
Możesz jechać na moim koniu.
Powiem ci coś, bo jesteś miły.
To, czego od lat tak uparcie szukałeś,
zacznie się właśnie dziś.
Wyjedziesz do odległej krainy
i zobaczysz przedziwne cuda.
Latające smoki i żelazne konie, magiczne pudełka z obrazkami.
A dokąd dokładnie zaprowadzi mnie ta misja?
Ku przeznaczeniu. Spełnisz swoje marzenie.
I staniesz się prawdziwym rycerzem.
Chyba za długo byłaś na zimnie. Wracajmy lepiej.
Posłuchaj mojej przestrogi.
Jeśli nie znajdziesz tego, czego szukasz, do północy w wigilię,
nigdy nie będziesz prawdziwym rycerzem.
Staruszko?
Sherwyn.
Gdzie twój pan?
Gdzie jest Cole?
Wesołych Świąt!
Życzymy wszystkim Wesołych Świąt.
Wesołych Świąt!
Sherwyn.
Wesołych Świąt!
PIEKARNIA ŚWIĘTEGO MIKOŁAJA
- I jak? - Pycha.
Ale umyjesz potem zęby?
- Zgoda. - Tak?
Mama nigdy mi ich nie kupuje.
Po to właśnie są ciotki.
Co chcesz dostać na święta w tym roku?
Szczeniaczka.
- Szczeniaczka? - No.
Zrobimy sobie zdjęcie?
Zaiste, lecz cóż to takiego, moje panie?
Dziękujemy.
Cześć, David.
Dzieciaki są w siódmym niebie, co?
Zgadza się.
No chodź.
Wesołych Świąt.
Co chciałbyś dostać na święta?
- Nowy rower. - Nowy rower?
Zobaczymy, co da się zrobić.
- Wesołych Świąt. - Wesołych Świąt.
Wesołych Świąt.
Podejdź bliżej.
Witaj, Mikołaju.
Co się stało?
Zobaczyłam kogoś, kogo wolałabym nigdy więcej nie widzieć.
Twojego byłego chłopaka, Jamesa?
Tak jest.
Poproszę Świętego Mikołaja, żeby dał mu rózgę. Będzie miał za swoje.
No idź, twoja kolej.
Jakaś ty słodka.
Co chcesz dostać na święta?
Prawdziwego szczeniaka, nie pluszowego.
Rozważymy twoją prośbę.
I jeszcze coś.
Nowego chłopaka dla cioci Brooke.
Jakiegoś miłego, co to nie zdradza.
No nie.
W końcu są święta.
Wszystko jest możliwe, jeśli uwierzysz.
- To dla ciebie. - Wesołych Świąt.
No proszę.
Skoro mamy to już z głowy, to może napijesz się gorącej czekolady?
Dobrze.
Staruszko.
Proszę o wybaczenie, o pani.
Ale dziwak.
Latający smok z żelaza.
Bardzo przepraszam.
- Co to za pyszny miód? - Gorąca czekolada.
Bardzo pana przepraszam.
Nic się nie stało.
Ma pan bardzo ciekawą zbroję.
Bardzo oryginalną.
Ciociu, przyszła mama.
Wesołych Świąt.
Nawzajem.
Dotarłaś jednak.
Claire widziała św. Mikołaja.
I chcę dostać szczeniaka.
Powodzenia, ale pies to kolejny obowiązek.
Dzieci dorastające wśród zwierząt
są szczęśliwsze, zdrowsze i lepiej rozwinięte emocjonalnie.
Widzisz?
Miałaś być po mojej stronie?
Tak tylko mówię.
Powiedz mi, kim był ten twardziel, z którym rozmawiałaś.
Nie wiem, pewnie jakiś przebieraniec.
Musimy już wracać.
Ostrzeżenie meteorologiczne.
Uwaga na silne opady śniegu...
To jakiś żart.
Z powodu trudnej pogody prosimy...
Jakbym wjechała w lawinę.
Na ulice wyjadą pługi...
Mospanie!
Mój boże, nic panu nie jest?
Przepraszam, ale nic nie widziałam.
Nic panu nie jest?
Skądże znowu.
Nie raz spadałem z wierzchowca o wiele szybszego niż ten żelazny koń.
Powiedz, o pani.
Co to za wieś?
Bracebridge.
Gdzie?
W stanie Ohio.
Nie jestem w Anglii?
Posterunkowy Stevens.
Właśnie miałam dzwonić na 911.
Co tu się stało?
Prawie nic nie było widać,
a tu nagle ten gość stoi na środku drogi.
Chyba uderzył się w głowę.
Jak się pan nazywa?
Sir Cole Lyons z Norwich.
A ty?
Posterunkowy Stevens.
Nie widziałeś mojego konia?
Sherwyn.
A może...
usiądzie pan z tyłu na moim żelaznym koniu
i razem go poszukamy?
Miło z pana strony.
- W porządku? - Jak najbardziej.
- Biorę go do szpitala na badania. - Dobry pomysł.
Spotkamy się na miejscu.
POGOTOWIE RATUNKOWE
Dr Baines na linii 11.
- Co z nim? - Ani jednego zadrapania.
Na szczęście miał zbroję.
- Zdjęcia nic nie wykazały. - Dzięki bogu.
Przetrwałem wasze tortury.
Maszynę do rezonansu.
Sir Cole mówi, że jest XIV-wiecznym rycerzem.
Lekarz mówi, że po urazie głowy może wystąpić amnezja.
Zwykle przechodzi bez leczenia.
Cieszę się, że nic ci nie jest.
Sir Cole.
Sir Cole?
Sir Cole.
Dobra, Sir Cole.
Znalazłam to na śniegu.
Chyba należy do pana.
Dziękuję, o pani. To dla mnie wartościowa rzecz.
Cieszę się, że jest pan cały. Mam na imię Brooke.
Bardzo mi miło.
Sir Cole Christopher Frederick Lyons z Norwich.
Do pani usług, Brooke.
O rany.
Świetnie.
No tak.
Kupiłem bilety na ucztę wigilijną.
To świetnie.
Tata byłby z pani dumny. Brakuje nam go.
Dzięki, to miło z pańskiej strony.
Dokąd pan go zabiera.
Nie ma dowodu ani historii w systemie.
Niech przekima na posterunku, dopóki nie odzyska pamięci.
Czuję się okropnie.
Potrąciłam go.
- To moja wina. - Nie.
To niczyja wina i nie muszę kimać na posterunku.
Brzmi strasznie po takim ciężkim dniu.
Schronię się na noc pod drzewem.
Nie będziesz spać pod drzewem,
kiedy ja mam wolny domek gościnny.
- To chyba zły pomysł. - Nic mi nie będzie.
Sama poczuję się lepiej wiedząc, że jest bezpieczny,
dopóki nie wróci mu pamięć.
Piękne dzięki, o pani.
To musi być urocze schronienie.
Zgoda, sprawdzę później,
- czy nic wam nie jest. - Dobra.
Jedziemy?
- To niesamowite. - Co?
To koło działa jak lejce,
a pedały kontrolują prędkość konia.
Chcesz posłuchać muzyki?
Proszę.
Co się stało?
Gdzie są grajkowie wygrywający te dźwięki?
W radio.
Tutaj, widzisz?
Chcesz zmienić piosenkę?
- A mogę? - Tak, oczywiście.
To przyciski.
Dobrze się bawisz?
Jezu!
To mój dom.
Zbroję weźmiemy później.
Domek gościnny jest z tyłu. Jest prosty, ale przytulny...
przytulny!
Masz refleks.
Musimy już iść.
Możesz mnie puścić.
Ostrożnie, o pani.
Będę ostrożna.
To tutaj.
Jaka piękna posiadłość.
Dzięki, należała do rodziców.
Rozgość się.
- O co chodzi? - To urządzenie
wpuszcza zimę z dworu...
do domu.
Jesteś z Anglii?
Tak, pochodzę z Norwich.
Będzie sześć wiosen, jak król Edward III pasował mnie na rycerza.
Zacznijmy od odświeżenia
twojej garderoby o kilka wieków.
Na pewno znajdę coś po moim byłym chłopaku.
- Proszę mu podziękować. - To mój były chłopak.
Już go nie widuję.
- Przykro mi. - Niepotrzebnie.
Okazał się prawdziwym dupkiem.
Rozumiem.
Gdy będziesz szukała ubrań,
mogę użyć miednicy i kociołka do zagrzania wody na kąpiel?
A może pokażę ci łazienkę?
Sir Cole?
- Witaj. - Witaj.
Przynoszę dary.
- A ja nic dla ciebie nie mam. - Nie szkodzi.
Możesz się ubrać.
Co zrobiłaś?
- A jak coś ci zrobi? - Kto?
Nikt, kochanie. I zostaw je do ciasteczek.
Uczę wystarczająco długo, żeby rozpoznać łotra?
On jest nieszkodliwy.
Może za wyjątkiem miecza.
Brooke...
Spokojnie, panuję nad sytuacją...
- Muszę lecieć. - Co się stało?
- Muszę ugasić mały pożar. - Zaczekaj, Brook.
Co ty wyprawiasz?
Wystraszyłaś mi kolację.
Co takiego?
Nie możesz zjeść skunksa ani rozpalać ognisk w ogrodzie.
Przepraszam, moja pani, ale...
Mam na imię Brooke.
Nie chciałem cię rozzłościć.
Ale umieram z głodu.
Jest na to prostsze rozwiązanie,
bez zabijania skunksów.
Cheeseburger.
Krokiety ziemniaczane.
Hot dog.
Ale skunksów nie można jeść.
To nie pies, tylko kiełbasa.
Na co masz ochotę?
Ciemny chleb?
Owsiankę? Dzika?
Jagody polane tym pysznym miodem, który rozlałaś w zamku.
Co państwu podać?
Poproszę dwa cheeseburgery, frytki i dwa razy gorącą czekoladę.
- Już się robi. - Dziękuję.
Pyszne, jeszcze raz to samo, dziewko.
Sir Cole, to jest obraźliwe wyrażenie.
To się nazywa obsługa.
Przepraszam.
- Bez urazy, piękna obsługo. - Przepraszam.
Jeszcze raz to samo proszę.
Proszę bardzo.
Dziękuję.
Masz może żonę, dzieci?
Albo piękną pannę czekającą na ciebie w domu?
Miałem dawno temu.
Nie mogłem ożenić się z Lady Matildą przed zakończeniem mojej misji.
Do kitu.
Zależało mi na niej, ale musiałem wybrać to co słuszne.
Rycerz musi służyć królowi i wypełnić swoją misję.
Witajcie.
Usiądźcie, gdzie chcecie.
Co się stało?
Nic takiego, to tylko...
mój były i jego nowa dziewczyna.
Podziękuję dupkowi za jego ubrania.
To nie będzie konieczne.
Zależy ci na nim?
To był duży błąd.
Zdradził mnie z tą dziewką, która z nim siedzi.
To może inaczej okażę mu wdzięczność.
Tylko nie to!
Siadaj, tak nie można.
Zapewniam cię, że ja mogę.
Nie rozumiesz.
Nie tak rozwiązujemy dzisiaj problemy.
Zabrania tego prawo.
Gdzie się podziało męstwo, gdy jakiś drań zasługuje na karę?
Nie wiem.
To chyba niedobry pomysł,
gdy nosisz sweter świąteczny.
Nada się do paszportu?
Josh!
Wróciłeś!
Magiczne pudełko z obrazkami.
Jak przepowiedziała Staruszka.
W czym mogę ci dziś pomóc?
Jeśli lubisz grajków, powiedz: „Alexa, puść kolędy.”
Odtwarzam „kolędy”.
Gdzie jest ta pani Alexa Puść?
Stoi tutaj.
Powiedz jej, co chcesz.
Niebawem, moja pani.
Brooke.
Dobrej nocy, Sir Cole.
Pani Alexa Puść...
Chcę swojego konia.
Odtwarzam „Sanie w jednego konia”.
Pani Alexa Puść,
Chcę wrócić przed nocą do domu na pasowanie mojego brata.
Odtwarzam „Cichą noc”.
Pani Alexa Puść, idę się położyć.
Odtwarzam „W żłobie leży”.
19 GRUDNIA 2019 ROKU
Cześć.
Dzień dobry.
Nie za wcześnie najechałam zamek?
Nie.
Przywiozłam kilka ubrań dla twojego księcia.
Uważa się za rycerza, a nie księcia.
Czy to są babeczki bananowe z piekarni?
Zabieraj łapy, najpierw twój rycerz.
Kiedy go poznam?
Chodźmy.
Witajcie, panie.
Jak się spało?
Niezbyt dobrze,
bo to pudełko z obrazkami nie dało mi spać całą noc.
- To pewnie twoja siostra. - Tak. Madison, to jest Cole.
Widzę rodzinne podobieństwo na waszych obliczach.
Przyniosłam śniadanko i kilka ubrań.
Serdeczne dzięki.
- Madison musi już iść. - Naprawdę?
- Musisz otworzyć sklep. - To prawda.
Miło było pana poznać, Sir Cole.
Panią również.
- Mój boże, jaki przystojny. - Dobra, na razie.
- Co... - Na razie.
Znalazłeś coś ładnego?
Sir Cole?
Jak ci się podobają te super ciuchy?
Są odlotowe.
A gdzie Alexa?
Nie chciała przestać, więc ją uciszyłem.
Wystarczyło ją wyłączyć.
Miałem jej dość i musiałem ją ukarać.
Współczesna technologia jest mega.
Chyba wraca ci pamięć.
Uczyłem się waszego dialektu
z magicznego pudełka.
Jest bezpośredni i absurdalny.
Jak można mówić do przyjaciela
mamo, tato, królu, królowo, laska, siostro albo brachu?
Chyba zdążyłeś się uzależnić od telewizji.
Jeśli masz na myśli, że jestem urzeczony obrazkami, to tak.
A może razem pooglądamy?
Podejdźże tu.
Muszę przygotować się do świąt.
Miałaś rację, świetnie się spisał.
Mówiłam, że się uda.
Czasem wystarczy pomysłowość, ciężka praca
i odrobina świątecznej magii...
Zawsze miałaś to w sobie.
Sherwyn, wróciłeś.
Pamiętaj, masz czas do północy w wigilię,
żeby zakończyć poszukiwania.
Wiem, Staruszko. A czego właściwie szukam?
Otwórz oczy, to zobaczysz.
Przecież są otwarte.
Zrozumiesz, gdy otworzysz swoje serce.
Dość tych zagadek, Staruszko. Co to wszystko znaczy?
Sherwyn!
- Mój miecz. - Nic ci nie jest?
Nie.
Miałem straszny koszmar.
Miał być jeden odcinek.
Mam nadzieję, że jutro będzie lepszy dzień.
Doprawdy.
20 GRUDNIA 2019 ROKU
To są dekoracje świąteczne mojej mamy.
Nie umiem ich otworzyć.
Za dużo wspomnień.
Przeprowadziłam się, gdy zachorowała,
a tata zmarł kilka miesięcy po niej.
Przykro mi.
Ja nie widziałem rodziców, od kiedy zostałem giermkiem.
Ale mam ich i wszystkie wspomnienia...
tutaj.
To może czas to otworzyć.
Pan Ginger Snaps.
Co roku mama robiła dla mnie specjalny prezent pod choinkę,
ręcznie robioną broszkę albo zrobioną na drutach lalkę.
Najlepsze było szukanie ich w gałęziach drzewa.
Moja matka także była szwaczką.
Szyła nasze ubrania.
Chyba by się polubiły.
Mówiłeś, że pasował cię na rycerza król Edward III.
Rządził w XIV wieku.
Jest podziwiany i szanowany.
Wiesz, który mamy rok?
W pudełku z obrazkami mówili, że 2019.
Każdego poranka wschodzi słońce, a księżyc umiera,
by za miesiąc narodzić się na nowo,
bez względu na to, czy ja to rozumiem.
Nie jest ważne, czy rozumiem, jak się tu znalazłem.
Ale wiesz, że podróże w czasie nie istnieją.
Ani w XIV wieku, ani w 2019 roku.
Więc możliwe są tylko te rzeczy, które rozumiemy?
Chyba masz rację.
Przepraszam, Sir Cole.
Wiesz co?
Nie musisz już do mnie mówić Sir Cole.
Myślałam, że to zwrot grzecznościowy.
Bo tak jest.
Możemy zakończyć formalności, gdyż lepiej się...
poznaliśmy.
No dobrze, Cole.
Co to za bałagan?
To moja choinka.
Musimy ją ustawić.
Jest równie nienaturalna, jak inne ozdoby.
Weź mnie do lasu, a pokażę ci prawdziwe drzewo.
Zgoda.
My zdobimy choinki świeczkami i owocami.
A w Boże Narodzenie
znajdowaliśmy z bratem w pościeli pomarańczę i pół pensa.
Pomarańczę i pół pensa? Przynajmniej nie było problemu ze zwrotem.
Gdy miałem siedem lat, uczyłem się na pazia.
Lord Ganley pozwalał mi co roku
wracać do domu na święta.
- Musiało być ci ciężko. - Tylko to znałem.
W wieku 14 lat zostałem giermkiem.
Wysłano mnie do zamku Lorda Townsenda i w wieku 21 lat zostałem rycerzem.
Ta wygląda porządnie.
Tak, poproszę pracownika o pomoc.
Nie ma potrzeby.
Cała przyjemność w tym, żeby samemu ściąć choinkę.
Skoro on może, to ja też.
Nieźle.
Widziałaś?
Brooke...
mogę zadać ci osobiste pytanie
o twoje zaloty z tym dupkiem?
Jamesem?
Na ile to było poważne?
Bo jeśli złamał dane ci śluby,
moim obowiązkiem jest przebić go mieczem.
Nie jest tego wart.
Tak czułam, że to nie będzie on.
Ale czekałam w nadziei, że zmieni się w faceta, jakiego szukałam.
Ale zadał ci wiele bólu.
Przez dwa lata próbowałam wszystkiego, ale to wciąż było za mało.
Musiał mieć wypalony mózg, skoro wybrał inną.
Pierwszy raz to słyszę,
ale... dziękuję.
Rycerz zawsze mówi prawdę.
Brooke, użyczysz mi swojego wierzchowca?
Samochodu?
Pamiętasz, jak się go prowadzi?
Z pewnością.
Poskromiłem w życiu wiele bestii.
Twoja niczym się nie różni.
No dobrze.
Wiesz, gdzie chcesz jechać?
Niezupełnie, ale się dowiem.
Chyba nie będą ci potrzebne wycieraczki.
Rozumiem.
Na pewno pamiętasz, jak się kieruje?
Dopiero się rozkręcam.
Nic mu nie będzie.
Staruszko.
Proszę o wybaczenie.
Kolego, mógłbyś przestać nazywać moją żonę „Staruszką”?
Zgubiłeś się?
Nie jestem bliżej zostania rycerzem,
od kiedy przysłała mnie tu Staruszka.
Staruszka?
Wróżka w różnych przebraniach, testująca serca rycerzy.
Naprawdę wczułeś się w swoją rolę.
Rycerz zawsze ma czyste serce.
Nie jestem ani o krok bliżej znalezienia tego, czego szukam.
Radość świąt przypomina nam o wierze,
którą musimy zachować przez cały rok.
Porażka spotyka tych, co się poddają.
A nadzieja i determinacja to zalety zwycięzców.
Zaiste.
Dziękuję za poradę, Święty Mikołaju.
Nie ma za co.
Niezły jestem.
Wesołych Świąt! Co chcecie dostać w tym roku?
- Co, aż tyle? - Już tu jest!
POLICJA
Mój boże.
Cole.
Posterunkowy Stevens znalazł na ulicy moje auto.
Co się stało?
Niestety...
wciąż nie zakończyłem mojej misji.
Walczyć ze smokami i wyciągać ze skał magiczne miecze?
Widziałaś za dużo filmów
w magicznym pudełku.
Misją rycerza jest zmagać się ze swoją największą słabością.
A jaka jest twoja?
Tego jeszcze nie wiem, moja pani.
A mój czas kończy się o północy w wigilię.
Gdy dorastałam, ojciec mówił mi,
że można osiągnąć wszystko, jeśli bardzo się tego chce.
Brooke, przyrzekam ci.
Niczego bardziej nie pragnę.
Więc nie masz się o co martwić.
Masz jeszcze pięć dni
i na pewno osiągniesz swój cel.
Doceniam twoją wiarę we mnie.
Wracamy do domu.
W takim razie...
przekażę ci lejce.
Twój wierzchowiec jest lojalny tylko wobec ciebie.
I dobrze.
21 GRUDNIA 2019 ROKU
To nie jest moja Anglia.
To widok na żywo na Tower of London.
Mają wyjątkowo dużą liczbę więźniów.
To nie więźniowie, tylko turyści.
To atrakcja turystyczna. Płaci się, aby wejść do środka.
- Tego jeszcze nie było. - Ciociu, jesteśmy.
Zapamiętaj to.
- Cześć. - To dla mnie?
- Tak. - Są piękne, dziękuję.
Miałyśmy przynieść ciasteczka,
ale ktoś podzielił się nimi z sąsiadami.
Przecież po to są święta.
Naprawdę jest pan rycerzem?
Tak jest.
A dziewczyny też mogą?
- Nie. - Tak.
Mogą być, kim tylko zechcą.
Nauczy mnie pan walczyć prawdziwym mieczem?
Jesteś za mała, a to jest niebezpieczne.
Nie obawiaj się.
Gdy byłem mały, walczyliśmy patykami,
żeby uniknąć obrażeń i śmierci.
Kto chce dokończyć dekorować choinkę?
- No tak. - Ja.
Idziemy.
Babcia z dziadkiem znaleźli to podczas wycieczki do Aldo.
No dobrze.
Co ty na to?
Przekrzywiła się za bardzo w prawo.
Nie.
Idealnie.
Pomijając fakt, że uważa się za XIV-wiecznego rycerza,
Cole ma wszystko, czego potrzeba kobiecie.
No tak.
Jest bardzo przekonujący.
Jak odzyska pamięć,
okaże się pewnie, że jest miłośnikiem średniowiecza.
Sama nie wiem.
A co jeśli naprawdę jest rycerzem?
A jeśli niektóre sprawy wymykają się naszemu rozumowi?
Masz na myśli podróże w czasie?
Chyba oboje musicie iść do lekarza.
Muszę jednak przyznać,
że jest bardzo uroczy.
Zgadzam się.
Przydałoby się więcej takich jak on.
Wypiję za to.
Na zdrowie.
Świetnie.
Pamiętaj, żeby zawsze bronić tej słabej strony.
Kochanie, czas się pożegnać z naszym dzielnym rycerzem.
- Dziękuję. - No nie.
Dobranoc.
Tak się przybija piątkę.
Rycerze ściskają sobie dłonie, że pokazać, że nie mają w niej broni.
- Dobranoc, kocham cię. - Ja ciebie też.
Dobranoc.
22 GRUDNIA 2019 ROKU
Przepraszam, kto zaczął tę bitwę?
Wybacz, pani. Chciałem potrenować,
ale chyba mnie trochę poniosło.
Serio?
Musimy to posprzątać.
Mogę wam pomóc.
Oczywiście.
Cześć.
Cześć, co tu się stało?
Cole występuje jako rycerz na zamku
i chciał poćwiczył swoją rolę.
Dzień dobry.
- To moja sąsiadka Allyson. - Miło mi.
Również.
Jesteś wolny wieczorem,
żeby pośpiewać kolędy?
To zaszczyt,
jednakże muszę odmówić, bo jestem już zajęty.
No cóż,
to może innym razem.
Może.
Dobrze.
Cześć.
- Na razie. - Żegnaj.
Jesteś zielona z zazdrości przez Lady Allyson.
Po pierwsze żadna z niej lady.
W szkole była największą zalotnicą.
Na pewno nie jest damą w opałach.
Ale rozzłościła moją damę
i dlatego jej odmówiłem.
Od kiedy to jesteś zajęty?
Od kiedy pewna miła panna otworzyła przede mną swoje drzwi.
Ten drań James...
Jak wy byście to ujęli?
Skopał twoje poczucie własnej wartości, maleńka.
Nie ujęłabym tego w ten sposób.
Choć to prawda, że po tym wszystkim
trudno mi było komuś zaufać.
Rycerz zawsze wierzy.
Tak karze nasz kodeks.
Co jeszcze karze kodeks?
Rycerz przyrzeka męstwo i cnotę.
Jego miecz broni dobra, jego siła wspiera słabych.
Ma wykazywać się cierpliwością,
a życzliwością służy potrzebującym pomocy.
Mogę prosić o przysługę?
Potrzebuję pomocy w przygotowaniu uczty wigilijnej.
Pomożesz?
Oczywiście.
Jestem do twoich usług.
Dzięki za przypilnowanie ich.
Nie ma za co. Ciekawe, jak wypadnie uczta wigilijna.
No właśnie.
Will, Lily, bądźcie grzeczni.
Dzieciaki, przyjdźcie potem na gorącą czekoladę.
Gdzie masz rękawiczki?
Nie są dość ciepłe.
Poproś tatę o nowe.
Smuci się, gdy prosimy o nowe rzeczy.
Weź te, ja mam inne.
Naprawdę?
Dziękuję.
Jak się zaczęły te uczty wigilijne?
Co roku rodzice organizowali w domu wigilię
dla samotnych przyjaciół i rodziny.
A po ich śmierci chciałam kontynuować tradycję.
To bardzo szczodre.
W święta chodzi o dzielenie się z innymi.
Impreza się rozwijała, więc zaczęliśmy sprzedawać bilety
i przekazywać pieniądze na cele charytatywne.
- Witajcie. - Eileen.
- Czy to jest to, co myślę? - Czekoladki miętowe domowej roboty.
Zrobiłam ich tyle, że Fred zasugerował wynajęcie betoniarki.
Gdzie on jest? Bez niego to nie impreza.
Naciągnął mięsień na plecach
i niczym nie możemy uśmierzyć bólu.
Próbowaliśmy wszystkiego.
Proszę owinąć jego zadnią kość gorącą szmatą.
Jak najcieplejszą.
Dodać sporo gotowanej żółci z wołu, tłuszcz wieprzowy i kminek.
Tego jeszcze nie.
To jest Cole, nie jest lekarzem,
ale interesuje się medycyną naturalną.
To lekarstwo z pewnością uśmierzy ból.
Rycerze używają go od wieków.
Może warto spróbować.
Na pewno nie zaszkodzi.
- Tu wygląda dobrze. - Przytrzymaj tak.
UCZTA WIGILIJNA OŚRODEK KULTURY W BRACEBRIDGE
No dobra.
- Wezmę to od ciebie. - Dziękuję.
Tak się cieszę, że nam pomagasz.
To niesamowite, że znalazłeś na to czas.
Wiem, jak jesteś zajęty.
Chcę, aby moje dzieci też umiały się dzielić.
Jesteś wspaniałym ojcem.
Jego córka przyjaźni się z Claire.
To dobry człowiek.
23 GRUDNIA 2019 ROKU
Muszę kupić kilka rzeczy na ucztę wigilijną.
- Przyłączysz się? - Oczywiście.
Świetnie.
Bez miecza.
Zostaw go tutaj.
Nigdy nie widziałem takiej ilości strawy.
Sama czasem zapominam, jak mamy dobrze.
U nas na rynku kupuje się dziczyznę, warzywa i chleb.
To chyba ten pyszny miód, co mi tak smakował.
Tak, to właśnie ten.
Cole, wystarczy jedno opakowanie.
Nie robię zapasów na zimę.
Gdzie jest chleb?
Chyba...
Tylko...
No cóż...
Chyba naprawdę ci smakuje.
Tutaj jest.
Weź osiem paczek bułek.
Żeby nie zabrakło.
Pani Winters.
Witaj, Paige.
Robi pani zakupy na ucztę?
Jestem w trakcie.
Czujesz się lepiej niż ostatnim razem?
O wiele lepiej.
Dużo myślałam o naszej rozmowie
i chcę się skupić na moich celach.
Tak sobie pomyślałam,
że mogłabym zrobić dodatkową pracę, żeby podnieść sobie średnią.
Na pewno coś wymyślimy.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
- Powodzenia na uczcie. - Dziękuję.
Do widzenia.
Cole?
Nie musisz próbować wszystkich ośmiu paczek.
Smakują jak łeb koguta.
To co proponujesz?
Pokaż mi, gdzie tu mają mąkę, masło i drożdże.
Nie najlepiej gotuję,
więc może zostaniemy przy nich.
Zostaw to mnie. Piekę chleb, mięso, robię świeczki.
No pewnie.
Mamo, możemy pobawić się na śniegu?
Sama nie wiem, mocno pada.
Tylko chwilę, proszę.
Claire pokaże mi, jak walczą rycerze.
No dobrze.
Bez walki na miecze to żadna zabawa.
Wróć tutaj.
Gdzie twoje rękawiczki?
Dałam je Lily, bo nie miała ciepłych.
Bardzo ładnie z twojej strony.
Mamy jakieś nie do pary? Są tutaj.
Proszę bardzo.
Voilà.
Dobra.
- Pa. - Nie odchodźcie za daleko.
Gdzie się nauczyłeś piec?
Jako giermek zostałem przydzielony do kuchni.
Griselda była wymagającą kucharką, ale wiele się od niej nauczyłem.
Jak długo pracowałeś w kuchni?
Ze dwa lata.
To tam nauczyłem się walczyć
i grać na lutni.
Ale z ciebie człowiek renesansu.
Na zewnątrz jest prawdziwa zamieć.
A teraz magiczny składnik.
Nie ma świątecznego chleba
bez ziarna fasoli.
To dla smaku?
Ależ skąd.
Legenda głosi, że ten, kto je znajdzie,
zostaje królem albo królową uczty i może wypowiedzieć życzenie.
Ciasto nie urośnie,
jak będziesz z nim tak walczyć.
Widzisz?
To nie takie trudne.
To w ogóle nie jest trudne.
Dzwoni siostra.
Co słychać?
- Spokojnie, zaraz będziemy. - Co się stało?
Claire się zgubiła.
Cześć.
David i posterunkowy Stevens ich szukają.
Kazali mi zostać, w razie gdyby wróciły.
Już dobrze, daleko nie odeszły.
Będzie dobrze.
Poszły tędy.
Obiecuję, że wrócą całe i zdrowe.
Pójdę z nim.
Claire!
- Lily! - Szły tędy.
Jesteś pewien?
Nie raz tropiłem kogoś w lesie.
Wystarczy dobrze szukać śladów.
Świeży ślad rękawiczki.
Claire!
ŚCIEŻKA TURYSTYCZNA
Claire wie, że nie wolno jej tu samej być.
Claire!
Lily!
O nie.
Tylko nie jezioro.
- Są tam. - Pomocy!
Idziemy, Lily!
Tu jestem!
- Już dobrze. - Co się stało?
Zgubiłyśmy się, Claire poślizgnęła się na lodzie i zaczął pękać.
Claire!
Boję się.
Nie.
Posłuchaj mnie uważnie.
Zostań tam, gdzie jesteś.
Bądź ostrożny.
- Nie troszcz się. - Lód pęka.
Widziałaś kiedyś ślimaka?
Tak.
Masz udawać ślimaka
i przyczołgać się do mnie na brzuchu.
Wolniej, ślimaczku.
Jesteś najwolniejszym ślimakiem na świecie.
Właśnie tak.
Już prawie.
Udało się.
Mam cię.
- Ostrożnie. - Chodź.
Mama się zamartwia.
Przepraszam, ciociu. Zgubiłyśmy się w zamieci.
Ale was znaleźliśmy.
Już dobrze.
Zabierzmy je do domu.
- Nic ci nie jest? - Nie.
Coś panu powiem, Sir Cole.
To był iście bohaterski czyn.
Jak pan widzi, mamy podobną misję.
Chronić i służyć.
Zgadza się.
Tak.
Tata Lily chce podziękować za ratunek.
To dla mnie zaszczyt.
Nie wydaje się, by odzyskiwał pamięć.
Raczej nie.
Ale czy mamy prawo mówić mu, że nie jest tym, kim myśli.
Może i nie.
Myśli pani, że akceptowanie tego urojenia
w czymś tu pomoże?
Dzisiaj pomogło.
Moje gratulacje.
Wreszcie wypełniłeś swoją misję.
Teraz możesz wracać do domu na pasowanie brata na rycerza.
Nie sądzę.
Gdyby nie ty...
Może i wykazałem się męstwem,
ale to za mało, żeby zakończyć moją misję.
Nie rozumiem, to co masz zrobić?
Staruszka mówiła samymi zagadkami.
Mówiła coś o moim sercu.
Dopóki tego nie zrozumiem...
mogę tu utknąć na zawsze.
To nie taki zły pomysł.
Też tak pomyślałem.
Evan, wróciłeś.
Zamknęliśmy sprawę,
a gdy wylądowałem, miałem setki wiadomości od Madison.
To jest Cole, przyjaciel rodziny.
Miło mi cię poznać.
Nawzajem.
Właśnie wychodziliśmy. Madison kładzie małą spać.
Wszystko ci opowie.
Możesz to schować w swoim domu?
Oczywiście.
- Claire wszystko zwęszy. - Raczej twoja siostra.
Nie mogę uwierzyć, że już jutro wigilia.
Nie rozumiem, co tu robimy.
Już dwukrotnie nic tu nie znalazłem.
Rozejrzyj się raz jeszcze. Staruszka nie przysłała cię tu bez powodu.
Musi tu być coś godnego twojej misji.
Nie rozumiem, jak potencjalny zalotnik
ma udowodnić damie swoją wartość.
Sama nie wiem.
Powiem ci, jak się dowiem.
Wiem jedno.
Romantyczność jest w przyszłości dużo bardziej skomplikowana.
Ja jednak wolę tę dawną wersję.
Dwie godziny, dwie gorące czekolady i wciąż żadnej misji.
Ale warto było spróbować.
Witajcie, właśnie miałam kupić to samo.
Świetny pomysł, jest pyszna.
Uwielbia ją.
Złodziej!
Zatrzymać złodzieja! Użycz mi miecza.
Jest gumowy!
Zwróć tej damie torebkę albo pożałujesz.
Weź ją.
W mojej krainie wieszamy złodziei za kciuki,
albo żeby oszczędzić sznura, obcinamy im dłonie.
To chyba pani.
- Dziękuję. - Czy to Marshall Geller?
Co proponujecie?
- Zostawić mu obie dłonie? - Tak.
Tak.
Rozumiesz swoje prawa?
Trzymajcie z dala ode mnie tego wariata z mieczem.
Chyba masz do tego talent, Cole.
Może wstąpisz do policji.
To byłby zaszczyt służyć z panem.
Najpierw musisz zdać testy psychologiczne.
Będę się uczył dzień i noc, aż będę gotów.
No tak.
Dobra robota.
Dziękuję.
Sam nie wiem, co ja tu robię.
Nie rozumiem cię, Cole.
Złapanie złodzieja na gorącym uczynku
to wciąż za mało?
Może nie jest mi przeznaczone być prawdziwym rycerzem.
Zaczekaj z tym negatywnym nastawieniem.
Posłuchaj.
Obiecałeś mi, że się nie poddasz.
Staruszka dała ci czas do jutra.
Wierzę w ciebie, Cole.
Te cztery słowa ogrzały moje serce jak ciepły koc.
Dziękuję ci.
Dobranoc.
Pani Alexa Puść, puść „Deck the Halls”.
24 KWIETNIA 2019 ROKU
Z reguły jadam z mikrofalówki.
Dziękuję.
W tym domu dawno tak nie pachniało.
Przypomina mi się moja młodość.
Naprawdę? Musiała być niesamowita.
Spójrzcie tylko na siebie.
Nie chcę przeszkadzać.
Przyniosłam to w podziękowaniu za pomoc.
A tu jest twój garnitur na wieczór.
To miód.
- To miło z twojej strony. - Dziękuję.
Uczę się od córki.
Wiecie, że oddała rękawiczki córce Davida,
- bo Lily nie miała swoich? - Co takiego?
Claire ma wielkie serce.
Jak jej ciotka i matka.
Żona Davida zmarła rok temu po długiej chorobie.
Ma czwórkę dzieci i dwie prace,
żeby nie stracić dachu nad głową.
To smutna historia.
A mimo to ma czas na pomoc charytatywną,
bo chce, żeby jego dzieci umiały dzielić się z innymi.
Ten człowiek ma dobre serce.
Może o to chodziło Staruszce w jej zagadce.
O co?
Może wreszcie znalazłem moją misję.
Ta elegancka tasiemka to jakieś tortury.
Mogę ci pomóc?
Co się stało?
Nic, zupełnie nic.
Ale wyglądasz...
olśniewająco.
Dziękuję panu.
Ty też, mój rycerzu w lśniącym kaszmirze...
Kostium pasuje jak ulał.
Ale mam problem z tą tasiemką.
To jest krawat, pozwól.
Nie mam pojęcia, jak to się robi.
Mam coś dla ciebie, zaczekaj.
Zamknij oczy i wysuń dłoń.
Gdy grałem w tę grę z bratem, położył mi na dłoni ropuchę.
To nie ropucha, obiecuję.
Otwórz dłoń.
To pomarańcza.
Pamiętałaś.
Nie mam półpensówki, ale mam półdolarówkę.
To dla mnie wiele znaczy.
Dziękuję.
Cały SMS drukowanymi literami!
- Lepiej już idźmy. - Dobrze.
- Wesołych Świąt. - Wesołych Świąt.
Muszę panu powiedzieć,
że pański chleb okazał się hitem.
Dziękuję, to stara rodzinna receptura.
Według legendy kto znajdzie fasolkę, może wypowiedzieć życzenie.
Będę na nią uważać.
A jak plecy męża? Czy moja maść pomogła?
O tak, właśnie nadchodzi.
Nie wiem tylko, jak go wyłączyć.
Już dobrze, Fred.
Wesołych Świąt
Wyglądasz pięknie.
- Dziękuję, ty też. - Chodź tu, bracie.
To jakaś świąteczna tradycja zapaśnicza?
Pewnie dowiedział się, że uratowałeś mu córkę
i chce ci podziękować.
Nie ma za co.
- Chyba czas zacząć. - No dobrze.
Witam wszystkich na tegorocznej uczcie wigilijnej.
Rodzice mawiali,
że w świętach chodzi o dobroć i życzliwość wobec innych.
W tym roku ta zasada
nabrała szczególnego znaczenia.
Miłej zabawy!
Szkoda, że nie mamy takiej choinki.
A co jest najlepsze w każdej choince?
- Miłość. - Właśnie.
David, pozwólcie ze mną.
No chodźcie.
Co się dzieje?
Will, Lily, Taylor, Reed,
podobno byliście bardzo grzeczni.
W tym roku Święty Mikołaj
trochę się pomylił
i zostawił wasze prezenty tutaj,
a nie w domu.
To dla nas?
Tak, otwierajcie.
Super.
Tato, dostałem nowy rower.
Tato, nowa kurtka i nowe buty.
A... to dla ciebie.
Nie mogę tego przyjąć, to za dużo.
Przecież o to chodzi w tej uczcie.
Całe miasto się złożyło, żebyście mogli z dziećmi mieć
w tym roku wyjątkowe święta.
Brak mi słów.
Jest wam teraz ciężko, a my chcemy pomóc.
Dziękuję.
Obiecuję spłacić dług.
Z tego, co widzę,
to już spłaciłeś.
Will, spójrz na to.
Chcę go otworzyć.
Dobrze nam poszło, co? Chyba teraz twoja misja jest zakończona.
Muszę dotrzymać jeszcze jednej obietnicy.
Jest między nami niedowiarek.
Ale zaradzę temu co żywo.
To do roboty.
Mówiłam, że to prawdziwy rycerz.
Spójrzcie tutaj.
Uśmiech!
Chłopcy, zróbcie miejsce dla następnych dzieci.
No chodźcie.
Chcę zdjęcie z rycerzem.
- Ja też. - W tę stronę.
- Przysuńcie się. - Bliżej.
Uśmiech!
Bardzo dobrze.
Ktoś jeszcze chce zdjęcie?
Ja nie odmówię zaproszenia.
Patrz, jemioła.
Wiesz, co to oznacza?
Zielsko odstraszające złe duchy?
Nie, ludzie całują się pod jemiołą. Albo będziesz mieć pecha.
Chyba powinieneś to zatrzymać dla kogoś, na kim naprawdę ci zależy.
Wesołych Świąt.
Nawzajem.
Pomogłabym ci posprzątać, ale musimy położyć małą.
Oczywiście.
Muszę poćwiczyć zaskoczenie,
gdy otworzę prezent od Madison z kapciami.
- To nie kapcie. - Zauważyłam.
Dobranoc, maleńka.
My się tym zajmiemy, a ty baw się dobrze.
Dziękuję, jesteś wspaniała.
Wesołych Świąt.
Do zobaczenia.
Dobranoc.
Pan mnie wzywał?
Może mnie oświecisz co do pewnej
tradycji bożonarodzeniowej.
Dobrze.
Podobno przynosi pecha, jeśli para się nie pocałuje
stojąc pod jemiołą.
To pewnie tylko przesądy.
Ale lepiej nie ryzykować.
Cole, twój medalion.
Staruszka.
Co to znaczy?
Że musimy iść. Zabierz mnie do swojego wierzchowca.
To tutaj przybyłem, więc pewnie stąd też wrócę.
Dokąd wrócisz?
Do domu.
Czyli twoja misja jest zakończona?
Stałeś się rycerzem?
Jestem ci dozgonnie wdzięczny.
Choć ciężko mi cię opuścić...
nie mam wyboru.
Muszę wracać na uroczystość pasowania.
To mój obowiązek.
Rozumiem, kodeks rycerski. Musisz wracać.
Bez względu na to...
gdzie będę...
ślubuję ci służyć, pani.
Nie ułatwiasz mi tego, Cole.
Pomogłaś mi uwierzyć w siebie.
I dlatego
będę cię zawsze nosić w sercu.
Żegnaj, Lady Brooke.
Żegnaj, Sir Cole.
Cole?
Pani Winters?
Wie pani, co się stało?
Grayson błaga, żebym do niego wróciła.
Niesamowite, prawda?
Kazałam mu spadać,
bo prawdziwa miłość to tylko bajeczki.
Od tej pory skupiam się na moich celach.
Paige, pomyliłam się.
Ale mówiła pani...
Nie mówię o twoich celach.
Tylko o miłości.
Ona istnieje.
Naprawdę?
Nie zdarza się zbyt często...
ale jak cię spotka, będziesz wiedziała.
Gdy ktoś kocha cię taką, jaką jesteś,
a ty chcesz dla niego jak najlepiej,
nawet jeśli nie jest z tobą.
Przepraszam.
Nie ma za co.
No dobra.
- Wesołych Świąt. - Wesołych Świąt, Paige.
Dobranoc.
Magiczna fasolka.
Gdyby tak Cole tu był.
Miłość po grób, Sir Cole.
NORWICH, ANGLIA 25 GRUDNIA 1334 ROKU
- Panie. - Tak?
Sherwyn!
Bracie, to ty?
Geoffrey.
Twój koń wrócił sam kilka dni temu.
Szukaliśmy cię. Zgubiłeś się w tej zamieci?
Tak.
Zgubiłem się.
Wkrótce rozpocznie się uroczystość.
Zdążyłem zatem.
Mogę ci coś doradzić?
Oczywiście.
Bądź dobry dla obcych.
To Staruszka kazała mi
szukać sercem, żeby zostać prawdziwym rycerzem.
I zostałeś nim?
Tak.
Uczcijmy to przy piwie.
Niestety...
moje serce zaprowadziło mnie do Lady Brooke.
Zakochałeś się. Masz to wypisane na twarzy.
Chyba tak.
Byłem głupi, że ją zostawiłem.
O co chodzi?
Moja słabość nie objawiła się wcześniej.
Wracaj do niej.
A twoja uroczystość?
To bez znaczenia w porównaniu ze sprawami sercowymi.
- Życzę ci jak najlepiej. - A ja będę cię nosił w sercu.
Tutaj.
Jedź już.
Znajdź swoją Lady Brooke.
Jesteś pewien?
Tak.
Powodzenia.
Żegnaj, bracie.
25 GRUDNIA 2019 ROKU
Był u nas Święty Mikołaj!
Gdzie moja skarpeta?
- Była tu wczoraj. - To dziwne.
Gdzie ona jest?
To szczeniaczek!
To ty?
Nie, a ty?
Zaparzę kawy.
Wesołych Świąt!
Ciociu, zobacz, co dostałam pod choinkę.
Szczeniaczka?
Naprawdę?
Nic ci o tym nie wiadomo?
Nie, dlaczego?
Nam też nie i nie znamy wyjaśnienia.
Znamy.
To magia świąt.
Na pewno nie miałaś nic wspólnego
- z tym psem? - Nie.
Czyli to świąteczne czary?
To, że nie umiemy czegoś wyjaśnić, nie znaczy, że to niemożliwe.
Zupełnie jak twój rycerz. Gdzie on się podział?
Wrócił... do domu.
Chyba... więcej go nie zobaczę.
Kochanie.
Przykro mi.
Myślałam, że coś was łączy.
Ja też.
Wesołych Świąt, Brooke.
Wesołych Świąt.
- Proszę. - Dziękuję.
Dziękuję.
- Chcecie otworzyć prezenty? - A potem
tata zabiera nas na zamek. Idziesz z nami?
- Nie... - Wiem, jak się czujesz,
ale są święta.
BORY NORWICH BOŻE NARODZENIE
Staruszko!
Potrzebuję pomocy.
Miłość to najważniejsza cnota rycerska.
Teraz to rozumiem.
Chodzi o miłość.
Błagam cię.
Zrobię, co tylko zechcesz...
jeśli pomożesz mi tam wrócić.
Proszę.
No dobrze.
Spisałeś się.
Choć nie rozumiem, jakim cudem znalazł się tu ten pies,
muszę przyznać, że zaczynam go lubić.
To całkiem niezłe imię dla psa.
Cud. Jak ci się podoba, Claire?
Już go nazwałam, wabi się rycerz.
- Podoba ci się, ciociu? - To idealne imię.
A gdzie Cole? Miał iść z nami.
Musiał wczoraj wyjechać, kochanie.
Nie podobało mu się tutaj?
Podobało.
I to bardzo, ale...
jego powołanie było daleko stąd.
Co to jest powołanie?
To jak praca, taka jak ten mój wyjazd służbowy.
Czyli jeszcze wróci, prawda?
Nie wiem, Claire.
Ale jak tu był, dobrze się bawiliśmy, co?
Prawda?
Moja pani.
To Cole, wrócił ze swoim koniem.
- Miło cię znów widzieć. - Myślałam, że wyjechałeś na zawsze.
Powinienem był wiedzieć wcześniej.
Ty jesteś moją misją.
- Ja? - Tak.
A moje serce
jest twoje na wieki.
Jeśli mnie chcesz.
Tylko tego pragnę,
mój przystojny rycerzu.
Moja piękna panno.
Będziesz tęsknić za byciem rycerzem.
Co będziesz tu robić?
Dołączę do posterunkowego Stevensa.
Albo otworzę piekarnię.
Nie wierzę, że po mnie wróciłeś.
Chcę być tam,
gdzie będziesz ty.
Znalazłem Sherwyna.
Witaj, Sherwyn.
- Przejedziemy się. - Z chęcią.
Wesołych Świąt.
Jak pięknie.
Wesołych Świąt.
Ale romantycznie.
25 GRUDNIA 1334 ROKU
Czas na misję!
Chodź.
Lord Seamus pilnuje drzwi.
Ale z ciebie przystojny rycerz.
Chyba pomożesz biednej ślicznotce?
No chodź.
- Chwilę. - Dobra.
Sir Geoffrey Alexander Lyons do usług.
Napisy: Przemek Kalemba