Ikaw ay papasok sa lugar
na lihim at abandonado,
isang agos sa pagitan ng mga lagusan,
ang lihim na museo ng sangkatauhan.
ang lihim na aklatan ng mga anino,
na nagaganap sa entabladong huwad sa misteryo
at matatagpuan lamang sa alon na nasa pagitan ng lohika at alamat.
Ikaw ay papasok sa Paradox Theater.
Ang episode ngayong gabi ay,
"Ang Kalawigan ng Gabi"
Nagpunta ba kayo ng pamilya mo sa palaro?
Hindi, ako lang.
Nasa Hobbs sila Patricia at mga bata.
Nasa Hobbs?
Buti hindi natin sila kalaro.
Tama ka.
Magkita tayo sa palaro.
MATAAS NA PAARALAN NG CAYUGA
Ayokong sindihan ang isa pang sigarilyo.
Mayroon pa ako at puwede na ito.
-Hanap ka ni Gng. McBroom. -Bakit?
Hindi ko alam. Naghapunan ako.
Inoobserbahan ka ng kapatid ni Ingrid.
-Hindi kaya. -Oo kaya.
Sa kotse, kasama si Millie noong naglalakad ako.
Hala ka, ano 'yan?
Kaya pala sila tumatawag.
Pagaanin mo ang loob ko, Benny.
-Hind ito maganda. -Si Arlo, pinag-aaralan 'yung stand.
Noong huli, kinagat ng ardilya iyong kawad.
Nasa bibig ng ardilya iyong kawad-- sa buto.
Sa ilaw ba o kuryente? Di natin magagalaw pag kumukurap.
-Hindi ko alam. Naghapunan ako. -Ilang beses
mo bang sasabihing naghapunan ka?
Ngayon... Sam, anong meron diyan?
-Hindi ko alam. Kumikislap lang doon. -Isaksak na lang natin.
-Wala kong gamit pang-test. -Tingnan natin. Isaksak mo muna.
Sige.
Ingat ka, baka makuryente ka, hindi ka na magkakabalahibo
-at magkaka-date. -Ewan sa'yo.
Hanapin mo si Gng. McBroom.
Oo, pero hindi ko gusto 'yang tunog.
Kung kumukurap pa rin pag nagrekord ka,
ihinto mo o tatawagin ko ang isa sa mga Buell
-para suntukin ka. -Everett.
-Everett. Hoy. -Oo na.
Hinahanap ka ni Gng. McBroom.
Nasa stand si Renny, dala 'yung horn.
Alam ko. Sinabi ni Benny. Ano bang gusto niya?
Hindi ko alam. Naglalakad lang siya, nagtatanong, "Nasaan si Everett?"
"Nakita mo ba si Everett? Kailan siya pupunta dito?"
Walang kuwenta. Umupo ka na lang kasama iyang horn.
Ibigay mo na lang sa akin.
Sira ito. Tumugtog ako dati ng trumbon.
Everett! Pwede bang dalhin ko ang rekorder para turuan mo ako paano gamitin?
Hindi kita maintindihan. Para kang dagang kinain ng possum.
-Bigay mo 'yang horn. -Puwedeng
dalhin ko yung rekorder at turuan ako?
-Sige, Fay. Renny, halika na. -Salamat.
-Bakit? -Ibaba mo na 'yan, Renny.
-Huwag mong sirain. -Ano bang gagawin ko?
Ano bang-- Ibaba mo na 'yan, ngayon na. Bilisan mo.
-Oo. Iyan na. Mabait na bata. -Saan ka pupunta?
-Everett! Everett! -Paalam, Renny. Paalam, Renny.
Everett, sabi ni Aldo, pababain daw kita.
Bakit? Nasaan siya? Para saan? Saan?
Nasa locker room siya. Di ko alam kung bakit.
Wala silang sinabi sa akin.
Hindi sila nakikinig. Sabi niya, "Dalhin mo si Everett."
Okey, pero di ko alam kung anong nangyayari.
Kararating ko lang. Hindi ako makakatulong.
-May H.H. ako ng 7:00, kaya... -Alam ko.
Hindi talaga siya nakikinig sa akin.
Ikaw na magsabi sa kanya.
Sabi ko sa kanila na patayin nila ang kuryente habang may buhawi,
pero hindi sila nakikinig.
Noong huli, may ardilya
na nakagat ang kawad.
Nasa bibig pa ng ardilya.
Oo. Sinabi ni Benny sa akin.
At may ngatngat ng daga iyong kawad ng scoreboard.
-Alam mo ba iyon? -Hindi ko alam.
Gumawa na ng pugad 'yung kuwago sa atik ng aklatan,
kaya ang daming buto ng hayop na nasa crawl space
kung saan nakalagay mga uniporme ng marching band.
May bungo ng paniki si Helen Trank sa bulsa.
Teka lang.
Bakit nandito ka?
Whoa, whoa, hindi, teka lang. Ako ang gumawa noon.
Arlo, lumabas ka na diyan!
Teka lang. Teka, teka, teka.
Anong ginagawa ni Everett dito?
Sabi mo ibaba ko siya rito.
-Hindi kaya. -Sinabi mo kaya.
-Hindi. -Sinabi mo.
Sabi ko, si Emmett, hindi si Everett.
-Emmett. Emmett. -Tinanong kita
kung si Everett na nasa radyo.
Hindi nagtatrabaho si Emmett sa radyo?
Hindi, si Everett ang nasa radyo.
Arlo, kung di mo ko kailangan, aalis na 'ko.
Di ba talaga nagtrabaho si Emmett sa radyo?
Hindi, ako lang.
Sa Santa Mira Mills si Emmett.
Elektrisyan siya.
Teka lang muna.
-Sa radyo nagtrabaho si Emmett. -Hindi. Teka lang.
-Teka lang. -Sabi mo ibaba ko siya rito.
Gusto mo bang irekord namin 'yung huling laro?
Ibalik mo raw ang horn ni Renny.
Alam ko. Kaya nga kinuha ko.
-Nakuha mo ba 'yung reel? Kasi... -Lahat ng laro iisang reel lang ang gamit.
Nasa likod iyon ng rekorder. Ipapakita ko sa'yo.
-Ibabalik mo ba 'yung horn ni Renny? -Pag di na siya kumokontra sa'kin.
Kailangang may pumalo sa kanya.
-Fay, ngayon na ba? -Oo, okey lang?
-Kaya mo bang maglakad? -Oo.
Kapit lang. Maglalakad tayo.
Hanapin ko lang para sa kanila.
Nahanap ko na. Iyong dating reel ulit ang gagamitin?
Oo, iyong dati kada laro.
Pero magsasapawan 'yung mga panayam.
Tama? Ibig kong sabihin, hindi ba?
-Nagbabasa ka ba ng Bible, Sam? -Oo.
Iyon ang sagot.
-Sagot saan? -Sagot sa lahat.
-Pero hindi... -Oo, magsasapawan.
Pero walang bibili ng bagong tape kada laro.
Puwede kong kausapin si G. McKean. Baka ibili niya kayo ng bago,
pero wala na iyong kaibahan sa ngayon.
Pag walang ilaw, wag kang magrekord
di ako bibili kay G. McKean.
Oo, nasabi mo na 'yon.
Okey, anong kuwento mo?
Anong meron? Bakit nasa iyo ang horn ni Renny?
Ano 'to? Nasa banda ka pala.
-Bakit hindi ka naglalaro? -Hindi ko kaya ang pep band.
Nasa laro ako para matingnan sila ni Ruth bilang nasa varsity si Greg.
Ba't nasa 'yo horn ni Renny?
Dahil dapat siyang parusahan bilang Renny.
Teka, nagtatrabaho ka? Paano sila... Rita Cope o Winifred?
Gabi si Winifred sa San Mirial, si Rita umalis.
-Sa Zeb's na siya. -Anong meron sa baunan na ito?
-Westinghouse? -Oo, sabi mo kunin ko ito.
-Saan mo ito nakuha? -Katalogo ng Montgomery Ward.
Okey, magpatugtog ka. Ano ang nirekord mo?
Wala pa.
Ayoko kasing makasira.
-Wala ka pang narerekord? -Wala pa.
Mayroon kang bagong tape recorder.
Hindi mo ba naisipang galawin ang pindutan?
Nagtataka lang ako. Ayoko lang--
-Nakakatakot. -Nasa loob 'yung baterya?
-Oo. -Okey. Pindutin mo yung rekord.
Kunin mo 'yung mic.
Sa kabila, umiikot ba 'yung gulong?
-Oo. -Okey. Sige, magsalita ka na.
-Anong sasabihin ko? -Subukan mo ito.
Itaas mo ang iyong kanang kamay.
Sabihin mo, "Hindi ako ngayon o kailanman
naging miyembro ng Partido Komunista."
Ngayon o kailanman, di ako
miyembro ng Partido Komunista.
Sa Dodge City o sa kanluran man...
Mayroong isang paraan para pangasiwaan ang mga maninira at pumapatay,
at iyon ay sa U.S. marshal at amoy ng usok ng baril.
Inihahandog ng L&M filters.
Magaling. Gusto mo bang marinig?
-Oo. -Okey, sige.
Hoy, mga koyote!
Hoy.
Kilala nila ako. Ako si Everett.
Gusto ko sila.
-Ito si Fay Crocker. -Wala itong narerekord.
Alam ko. Kaya lang-- Hindi pa ako nakahawak ng mikropono.
-Nagsasanay ako. -Hindi ko sinabing magsanay ka.
-Sabi ko tumahimik ka. -Hindi ako tatahimik.
-Rekorder ko ito. -Hoy, tingnan mo.
Magaling. Ganyan ka dapat kapag nagrerekord tayo.
Siya ang Cayuga Queen. Si 500-Watt Fay.
Ito si Fay Crocker.
Hindi pa ako nakakahawak ng mikropono.
...isang paraan para pangasiwaan ang maninira at pumapatay, at iyon ay...
Hindi ba 'yan nakargahan?
-Nakargahan ito. -Pindutin mo ulit. Umpisahan mo ulit.
-Ganyan ba talaga ko pag pinakinggan? -Oo.
100 porsiyentong Cayuga queen. Rekord at play.
-Anong irerekord natin? -Relax, Clyde. Maraming puwedeng sabihin.
Halika na, sumunod kayo.
Andito ako kasama si Fay Crocker,
horn player at recording expert ng Cayuga High School.
Anong gusto mong sabihin sa amin tungkol sa'yo, Fay?
Hindi ko alam.
Sige na. Umaandar na e.
-Mag-bake tayo ng biskuwit. -Ito si Fay--
Teka. Anong ibig sabihin niyan?
Magrekord, gumawa ng rekord.
Heto, manigarilyo ka. Lahat nagsisigarilyo ng naka-mic.
Ayokong manigarilyo ngayon.
Huwag kang panira. Para lang may mahawakan ka.
Parang props. Mas may kumpiyansa.
Akin na 'yang horn mo.
Di ko ito pinapahawak kahit kanino.
-Bakit? -Pag bumagsak ito, babayaran ko ito.
-Pag-aari ng paaralan ito. -Okey, sige. Halika na.
-Ano 'yan? -Narinig ko lang sa giyerang pelikula.
Hindi nila sinabing, "bacon, bacon, 940" noong may giyera.
Baka magkaibang giyera iniisip natin.
Hindi, hindi ito giyera sa radyo.
Dapat nakakatuwa ang sasabihin mo.
Sige, teka lang.
Maglalakad ka roon sa Olivers at iinterbiyuhin natin sila.
Everett, huwag! Hindi magandang ideya 'yan.
-Hindi nakakatuwa. -Sasagutin mo
ang mga tanong bago ka makalaro.
-Kumusta, Everett. -Ano ito?
-Anong meron? -Nagrerekord kami ng interbiyu.
Lamang ang Cayuga ng walo. Anong masasabi mo sa laro?
-Magsisigarilyo ka, Fay? -Hindi.
Hinahawakan ko lang tulad ng sa mic.
-Tanungin mo siya. -Hindi ko kaya.
-Pinapakaba mo ako. -Tanong lang naman.
Tanungin mo sila, kahit ano, okey lang.
Alam mo bang
kinagat ng ardilya 'yung kawad sa gym?
-Hindi. Ngayong gabi lang? -Alam ko.
At hindi ngayong gabi.
Noong... nagtuturo pa lang si Clem.
-Sabihin mo magkuwento pa siya. -Magkuwento ka pa.
Chipmunk kasi iyon.
-Chipmunk. Iyon pala. -Ibigay mo sa kanya ang mic, Fay.
-Magkuwento ka pa. -Wala na akong alam pa.
Tanungin mo siya kung anong masasabi niya sa chipmunks.
Anong masasabi mo sa chipmunks?
Sila-- Sila ay cute pag
hindi sila lumalapit sa kotse at bahay at buhok.
Magaling. Tanungin mo kung gusto niyang marinig.
-Gusto mo bang marinig ang biskuwit mo? -Biskuwit ko?
-Oo, gumawa kami. -Hindi 'yan ang tawag--
Hindi biskuwit iyon.
Sabi mo, gagawa ng biskuwit.
-Hindi biskuwit. -E, ano?
Ieere ba ito?
Hindi ka-- Anong klaseng tanong 'yan?
Makikinig ka sa radyo na kausap ng pamilya ang kotse,
-habang kumakain? -Hindi.
Tama, hindi nga. Walang gumagawa niyon. Iyan ang sagot,
walang palabok na handog ko.
Nakakatawa ka. Saan mo nakuha iyan?
Ito ay sa pagrerekord. Subukan mo. Itapat mo ang mic sa bibig mo.
Daisy, puwede ka na bang pumunta sa mga laro ng basketbol?
-Oo. -Hindi ko alam--
Dapat yata nasa limang taon ka na.
-Limang taon na ako. -Akalain mo 'yon.
Mabuti, dahil kung hindi,
iuuwi kita at patutulugin nang maaga.
Magsaya ka sa laro. Gusto ko 'yang gupit mo.
Salamat sa pagsama sa amin.
-Magandang gabi. -Paalam.
Magrekord ka na.
Anong sasabihin ko?
-Akin na 'yang horn. -Ayoko.
Hindi ko ibabagsak iyan. Ilabas mo 'yung mic.
Ilabas mo na.
Mabuti. Anong paborito mong asignatura?
Mahilig ka sa siyensa, di ba?
-Oo. -Sabihin mo sa'kin ang tungkol sa siyensa.
Ingatan mo ang horn ko o mananagot ka kay G. Pike,
nilagay ni Robby Ritter ang horn niya
-sa likod ng kotse at nadaganan nila iyon. -Ayos 'yan.
Nilagay ni Robby Ritter ang horn niya
sa likod ng kotse at nadaganan nila iyon?
Ano iyon? Hello, Fay.
-Hi, G. Stemmons. -Ano ito?
Proyekto ba sa eskuwelahan ito?
Hindi, sabi ni Everett tanungin ko ang mga tao
at irekord sa tape recorder.
-Sira na ito e. -Ano?
-Hindi na ito umaandar. -Paano? Bago lang iyan.
Hindi ko alam. Pasensiya na.
Pasensiya na, G. Stemmons. Sa susunod na lang.
Salamat sa pagpapaunlak. Sa susunod na lang.
Okey lang. Magandang gabi sa inyo.
Pero puwede bang maayos ito?
Hindi naman nasira talaga.
Si G. Stemmons ay taong walang pakialam. Masungit.
-Kailangang makaalis tayo sa usapan. -Hindi talaga nasira?
Hindi. Di puwedeng masira ang tape, Fay, lalo na kay G. Stemmons.
Masama siyang tao. Natakot ako roon.
Sariling pera ko ang binayad ko riyan.
Puwede mong gawin iyan sa taong duwag.
Sabihin mo, "Pasensiya na, nasira.
Sa susunod na lang." Pero wala nang kasunod.
Hindi ko kayang gawin 'yan.
-Kaya mo. Bakit hindi? -Pagsisinungaling iyon.
Hindi a.
Pinipigilan mo lang mapahiya sila.
Kung di mo pinaparamdam iyon.
Ang magaling ay nakukuha mo kung anong gusto mo sa tao,
hindi ka takot magpahinto o magpatahimik.
Hindi ako nagmamagaling.
Pasensiya na sa inyo. Patingin ng lisensiya niyan.
Hindi ito shotgun, pappy Fred.
Masuwerte kang hindi kung hindi, lagot kayo.
May bagong rekorder si Fay.
Kausapin mo siya. Tanungin mo sila, Fay.
Okey, tungkol saan?
Kinakabahan na naman ako.
-Ano ito? -Tape recorder.
Tanong mo iyong, "bacon, bacon, 940'?
"Bacon,'? Anong sinasabi..
-Anong "bacon"? -"Bacon"?
-Narinig ko sa giyerang palabas. -Ilagay mo ang mic sa bibig mo.
Narinig niyo na ba ang, "bacon, bacon, 940" sa giyerang palabas?
Sa bibig niya.
Baka "breaker, breaker."
Iyon nga.
-Halos magkalapit lang. -Tumigil ka.
Ang layo kaya.
May sarili ka bang palabas, Fay?
Meron siya. Teenage Rendezvous
at siya si Cayuga Queen sa radyo.
Tumatanggap siya ng requests at nagkukuwento ng batang pag-ibig.
Magandang ideya. Dapat magkaroon ako ng palabas.
Mag-aral ka muna para sa lisensya mo. At matuto kung paano magtanong.
-Anong lisensya? -Sa radyo, FCC.
Pupunta ba kayo sa palaro?
-Hindi, sa trabaho. -Oo nga pala.
Magaling ka, bata. Kumusta ang nanay mo?
Sinabi ba sa inyo ni Fay ang Grimaldis?
Tungkol sa asong isisilya elektrika?
Hindi tungkol sa aso. Tanungin ninyo si Fay.
Huwag kang makialam kay Fay, Marjorie.
Hindi ito tungkol kay Fay. Sa Grimaldi ito.
At alam ni Fay ang tungkol doon.
Siguraduhin mong nakapatay 'yang tape machine.
Iyon nga ang gagawin namin.
Alam ni Fay ang tungkol doon.
Tumahimik ka, Marjorie.
Tingnan mo na.
Wala akong sinabi, Fred.
Puwede akong pumunta sa korte, ipatong ang kamay sa Bibliya...
Umalis ka na. Problemang mag-asawa ito.
-Sige na. -...wala akong sinabi.
Sa harapan ng Diyos at ng lahat?
Oo.
Sabihin mo ang tungkol sa Grimaldis.
Hindi ko kinukuwento ang ibang tao.
Kung ganoon, humanap ka ng paraan para mapuno ang tape recorder, Fay.
Hindi ko kaya. Kinakabahan talaga ako,
at hindi ko alam ang sasabihin.
Kahit na natutuwa ako pag nagtatanungan tayo.
Dalawa lang tayong nag-uusap.
Ikuwento mo ang pinakabaliw mong caller.
Alam ko kung anong sasabihin ko.
Hindi ang caller, kundi tungkol sa siyensa na nabasa ko.
-Puwede ba 'yon? -Puwede, Fay Cordelia Crocker.
Di 'yan ang gitnang pangalan ko.
Alam ko. Wala akong pakialam.
Ibig kong sabihin, ewan ko, pero wala akong pakialam.
Ano pang mayroon ka diyan?
Mouthpiece at mga ipit.
-Mga ipit? -Oo.
Sabi ni nanay, puwede ka mag-ipon ng ipit,
-at balang araw, matutuwa kang ginawa mo. -Hala, kakaiba 'yan.
Okey, nabasa ko ang tungkol dito,
at tingin ko mahusay iyon, kaya wag mo akong pagmukhaing tanga
-sa hilig ko. -Hindi.
Akin na 'yan. Nakakamangha.
Okey, alam mo bang meron talagang
eksperimentong naganap nitong taon sa Lincoln, Nebraska,
para sa radio-controlled na kotse?
Ng RCA. Isang malaking kotse.
-Hindi nga. -Oo nga.
Ang tawag ay "electronic highway control."
Sabi sa artikulo, meron daw series ng circuits
na nakabaon sa semento na may maliliit na ilaw
para makapag-usap sila sa kotse gamit ang radio control
at 'yun na ang magmamaneho. Galing.
Teka. Naeksperimento na ito? Nagawa na nila?
Sa Lincoln, Nebraska, noong Abril.
Pipindutin mo 'yung nasa dash ng kotse na nakalagay, "electronic drive,"
at magmamaneho na 'yung kotse.
-Ang galing. -Alam ko.
At ito pa... Dalawa ito.
Una, alam nito kung may nakahintong kotse sa isang milya,
at pababagalin nito ang trapiko.
Lahat ng kotse nang sabay-sabay, na parang mga isda.
Pangalawa, di nito kailangan ng mata para gumana,
kaya pag malabo ang mata mo,
o pag malakas ang ulan sa labas,
o kung hindi gumagana nang maayos ang headlamps mo,
gagana pa rin ang kotse.
At may boses na galing sa radyo
na magbibigay ng direksiyon.
Kunwari nasa kalsada ka at malapit ka na palabas,
o kung kailangan mong lumipat sa kabila,
may boses na magpapahinto sa radyo mo
at sasabihing malapit ka nang lumabas
para kontrolin mo ulit ang manibela.
Alam ko tatlo iyon, pero nung nabasa ko ito,
Sabi ko, "Wow, talaga? Totoo ba ito?"
At totoo nga. 100 porsiyentong totoo.
Tinest nila nitong Abril, sa Lincoln, Nebraska.
Nasa Science Digest ito, ngayong isyu.
May boses na lalabas sa radyo at sasabihin kung saan ka pupunta?
Andito sa artikulo. Basahin mo lang.
Sinabi ba kung kailan mangyayari?
1974. At sa 1990, lahat ng kalsada ay de kuryente na.
Talaga?
Di ka naniniwala sa akin, ano?
-Niloloko mo lang ako. -Hindi kita niloloko.
Gusto ko 'yan. Iinterbiyuhin kita. Makikipaglaro ako.
May dalawa pa kong kuwento.
-May oras ba tayo para riyan? -Oo naman.
-Halika, gawin na natin. -Sige,
kung gusto mo 'yan, ihanda mo ang utak mo,
dahil merong artikulo ukol sa tubes
Sige, sabihin mo.
Teka, kailangan mong tumingin lagpas
sa mga ads na ito at sa mga pangbaguhan.
Teka, gusto kong basahin ito sa'yo
kung paano ito sinulat, kasi
gusto kong pareho ang epekto nito sa'yo.
Okey, heto na.
Okey. "Isipin mo ang lalaki sa New York City,
sa Times Square.
At bumababa siya sa hagdanan ng subway tunnel,
at sumakay sa tren.
at nilagay ang maleta sa lalagyan sa itaas niya at umupo.
Nag-umpisa siyang magbasa, at makalipas ang isang oras,
naramdaman niyang pahinto na ang tren.
Kaya tumayo siya, inayos ang gamit niya, kinuha ang maleta,
sinuot ang sumbrero at lumabas na ng tren,
umakyat sa hagdan at lumabas sa Golden Gate Bridge."
Ano? Whoa. Paano nangyari iyon?
Alam ko. Nakakaloko, di ba?
Bumiyahe ang tren sa pagitan ng 2,000 at 5,000 milya kada oras
sa tubes na ito, sa buong bansa. Iyon lang ang paraan.
Ang tawag doon ay vacuum tube transportation.
At ang tubes na ito, nagkukrus sila sa buong mundo,
sasakay tayo sa mga kotse na dumadaan sa tubes
na parang hot dogs sa garden hose.
Teka lang...
Magkakaroon na saanman sa 2000.
-Teka. Ibig... -Nasa artikulo.
-Kita mo? -Teka muna. Teka.
Bale di na mangyayari 'yung ibang bagay?
Yung radio cars at kalsada?
Hindi.
Tingin ko para lang iyon sa malalapit na lugar.
Papalitan nito ang mga tren at eroplano.
-Ganoon ba? -Oo, tingin ko.
Kahit sa ibabaw ng karagatan?
Tingin ko.
Hindi ko alam talaga. Walang sinabi rito.
Okey, mukhang meron pa tayong oras para sa isa pa.
Handa ka na ba sa ikatlong kuwento, Ms. Crocker?
Oo. Teka lang.
May oras ba ako para sa dalawa o isa lang?
Sa isa lang.
-Okey, sige... -Sige na.
Tatapusin ko ito rito,
dahil di alam ng inay na mangyayari ito,
at sabi niya, sinasabi lang nila ito
para lang makabenta..
Nakakaintriga, Fay. Sige na, ituloy mo na.
Okey. Sa hinaharap,
lahat ng sanggol ay bibigyan ng numero ng telepono,
at ito ay sa kanya habambuhay.
Magkaka-dials tayo, sinlaki ng palad
parang kabibe na walang receiver.
O...
Hula ko, malilit na ispiker at mikropono siguro.
At sa kabila, meron kang pihitan.
At sa likod, sa likod ay Lilliput na iskrin,
na parang maliit na iskrin ng TV.
At puwede mong ilagay sa bulsa mo,
para matawagan mo ang kaibigan mo sa Rome, New York, o saanman
at makita ang mukha nila
at makipag-usap sa kanila nang may kulay.
-May kulay na ang iskrin. -Anong magasin 'yan?
Ilang taon na ang artikulong ito.
Pero sabi rito na pag tinawagan mo ang kaibigan mo
at hindi siya sumagot,
-alam mo nang patay na sila. -Ano?
Bakit mo malalamang patay na?
Kasi lagi nilang dala iyon,
-para lagi nilang masagot. -Imposible.
Ano? Heto, tingnan mo 'yung larawan.
-Parang space novel. -Alam ko.
Sang-ayon ako sa nanay mo. Matalino siya.
Naniniwala ako sa train tubes at mga kalsada,
pero sa maliliit na teleponong TV, kalokohan.
Okey. Pero nakakatuwa.
Kailangan ko nang umalis. Makinig. Okey? Makinig.
-Gagawin ko! Salamat. -Ingat ka.
-May tape recorder ako. -Ano 'yan?
-May tape recorder ako. -Tama? Iyan na ba?
Oo, iyan yung Westinghouse.
At nagrekord kami ni Everett magmula sa gym.
-Nakuha mo ba 'yung sinabi niya sa'yo? -Oo, pakinggan mo.
...Rome o New York
o saanman at makikita mo ang mukha niya
at makakausap siya.
Ang galing mo, Fay. Nakakatawa siya.
Oo, at sabi niya kapag nagrekord ka,
-ang tawag doon ay "baking biscuits." -"Baking biscuits?"
-Oo. -Okey, gagawin ko.
-Oo. -Nakita mo ba 'yung mga lalaking Pocasset?
Oo, sandali lang bago ang laro.
Pababa sila ng bus. Ang tatangkad nila.
-Hala. Talaga? -Oo.
Madaming Indian sa grupo nila,
mga apat o lima sila.
Tingin ko may magkakamag-anak doon,
mga apat o limang magkakapatid o magpipinsan.
Siguro, para talunin tayo.
Hindi ko to sinasabi dahil mga Indian sila.
Kapag sinuot na nila ang jersey,
-mukha silang matatanda. -Kaya matatalo tayo.
Kumikislap ba ang mga ilaw dito?
Hindi. Bakit?
Kasi kumikislap sila sa eskuwelahan.
Pero inaayos na ni Arlo.
Noong huli, noong nagtuturo pa ako, may ardilya pala.
Kinagat 'yung kawad.
Sige, alis na ako.
May permanenteng signal na ang linya sa San Mirial,
nakamonitor, kaya kapag tinanggal mo ang saksak,
-malalaman ito nila Fran at Judith. -Sige, paalam.
Numero po?
Ito ang WOTW radio sa Cayuga, New Mexico,
at ito ang balita sa oras na ito.
Ipinakita ng Boeing ang bagong linya ng kanilang...
Numero po?
...sinabi ni Officer Sherman, ang insidente ay sanhi ng,
-at ang sabi niya... -Numero po?
...sobrang sikretong konsepto. Ito ay magiging
-mas pare-pareho at... -Pangalan po ng lugar, papasok.
Winnie. Ako ito.
Sabihin mo nga sa'kin kung narinig mo na itong tunog dati?
-Narinig mo na ba 'yan? -Hindi, pero ibalik mo ulit.
Iparinig mo ito sa ibang mga babae.
Sige.
Teka, Winnie, may papasok akong tawag,
kaya tawagan na lang kita mamaya.
Numero po?
Ma'am, pwede po bang pakibaba ninyo at tumawag ulit? Kasi...
...tumatawag kami...
At isa itong kakaiba, at malaking bagay na nasa lupa ko
na nasa...
na parang buhawi...
umiikot nang mabilis...
-...papuntahin ninyo ang pulis... -Ma'am, emergency po ba ito?
...kasi may isang bagay sa kanyon.
-Puwede niyo bang sabihin, nasaan kayo? -Papasok kami ng cellar.
-Hello? -Josie, uy. Si Fay ito.
Nariyan ba si Officer Pruitt o Booker?
Wala siya rito, kasama ni G. Pruitt.
Pero walang sumasagot sa istasyon. Wala bang tao roon?
Wala, kanina andito, pero nagpunta rito 'yung trucker
at may iniulat.
-Ano raw? -Hindi niya sinabi.
Pero hinampas daw nito ang hangin at tinaob ang trak,
nagkalat ang abokado sa kalsada.
Si Officer Abott, nariyan? Nakabakasyon?
Kasi may cheerleading si Judy?
Oo, pero hindi ko pa siya nakikita.
Puwede mo ba siyang hanapin?
Baka umalis din siya kasama sina G. Boker at G. Pruitt.
Ano bang nangyayari?
Hindi ko alam. Wala naman siguro.
Teka, Josie, may tawag ulit ako,
sabihan mo ako pag may nalaman ka.
Sige. Paalam.
Pangalan ng siyudad, papasok.
Fay, saan ka nagpunta?
Winnie, may papasok tayong tawag,
at... yung parehong tunog ay galing sa linya niya,
pero di ko makuha 'yung pangalan niya o kahit ano.
Mukhang hindi naman siya nasaktan. Anong gagawin ko?
Ethel, hi. Nakikinig ka ba sa radyo ngayon?
Hindi, nanonood ako ng TV.
Puwede mo bang buksan ang radyo at sabihin kung may naririnig kang tunog?
-Tulad ng? -Tulad...
may pumasok sa board
kani-kanina lang, at gusto ko lang--
Nawala ito. Gusto ko lang malaman kung...
Tawagan mo na lang si Everett.
Ayoko siyang istorbohin habang nasa ere siya.
Huwag ka nang mahiya sa kanya.
Wala siyang pakialam kung tumawag ka--
Puwede mo bang puntahan at tingnan sila Ethel at Maddy?
Sinubukan ko 'yung Van Ortons, pero nasa laro sila.
Tingin ko lahat sila nasa laro ngayon.
-Sino ito ngayon? -Si Fay.
Mga lupain ko. Kapag hindi ko makita ang mukha, nag-iiba ang pang-unawa ko.
-Puwede mo bang tingnan si Ethel at Maddy? -Tingin ko. May problema ba?
Kasi nasa kusina ako, gumagawa ng cookies.
Sa tingin ko. Kasi-- Tumawag ako kay Ethel at naputol ito.
Maraming problema ang koneksyon natin ngayon.
Okey, tingnan natin.
Puwede ko bang hugasan ang kamay ko at ang cookie sheet ko sa oven,
o kailangan mo na akong pumunta roon?
Makakapunta na ko, pero baka marumihan 'yung doorknobs.
Maghugas ka ng kamay.
Pag may pagkakataon ka, tingin ko, okey lang. Kaya lang...
Nasaan ang nanay mo, iha?
Nagtatrabaho siya sa gabi.
Naalala ko, sinabi niya 'yan sa'kin.
Patawad, gabi na ako tumawag.
Tumawag ako kay Gertie Van Orton, pero nasa laro sila.
Lahat sila nasa laro ngayon.
Okey lang, iha.
Tapusin ko lang ito, at titingnan ko sila
at tatawagan kita agad.
Sabi mo nagbabantay si Ethel?
-Oo. -Okey.
-Sandali lang. -Okey. Salamat.
-Paalam. -Paalam.
At iyan na nga, iyan na.
Umaandar na.
Sina Jimmy Rain at Crocs at ang kanilang kanta
Nakikinig kayo kay Everett “The Maverick" Sloan,
sa programang Highway Hits,
na inihahandog ng Santa Mira Mills and Cloverbloom Honey,
na co-sponsor ng aming business of the week,
at Udder Stand, na nagbibigay sa buong lugar
ng pinakamalamig na minatamis at pinakamatamis na slurp.
Alam naming ang gabing ito ay abala para sa lahat
dahil sa unang laro ng panahon at laban sa buong lugar.
Pero tandaan, sa panahon ng basketbol,
ang Udder Stand ay nagsasara para sa laro at nagbubukas pagkatapos ng isang oras
para sa gustong kumain nang hatinggabi
bago bumiyahe pauwi
at matulog.
At iyan ay salita galing sa ibon.
Laging tahimik ang gabi kapag naglalaro ang Statesmen.
Pero para sa inyong limang nakikinig,
tumawag kayo, at magbigay ng dedikasyon,
at ipaalam sa lahat na nariyan kayo.
Nawa'y andiyan lang kayo hanggang kami ay magsara.
Ang oras sa WOTW. Labindalawang minuto ang lumipas sa oras.
Mag-ingat kayo. Animnapu't dalawang grado sa labas.
Manatili lamang sa aming istasyon at mahumaling sa tugtog,
na parating sa inyo ngayon, simula kay Gabe Gunton
sa pagkanta ng "Screamin 'Scooch" dito sa Highway Hits.
Ito ang WOTW.
-Everett "The Maverick" Sloan. -Si Fay.
Pasensiya na. Wag kang magalit.
Akala ko caller ka.
Patawad. Alam kong maiisip mo 'yun.
-Wag kang magalit. -Tungkol ba sa tape recorder?
Hindi, may pumasok na tunog sa board at ginambala ang palabas mo.
HIndi ko alam. Hindi naman nakakapasok dito 'yun dati.
May gumambala sa palabas ko?
-Oo, sa radyo? -Anong klaseng tunog?
Ewan ko. Puwede kitang ikonek kung gusto mo.
-Tunog Mehikano ba? -Hindi.
Kasi nakatawid tayo sa signal ng Mexico.
Para siyang delikadong tunog.
-May babae kanina... -Bakit? Paano?
Wala namang kakaibang tunog dito. Gaano katagal na ba?
Umpisa pa lang ng balita.
Galit ka ba?
Hindi, ewan ko kung anong gusto mong gawin ko. Baka sa radyo mo lang.
Puwede mo bang pakinggan 'yung tunog sa board ngayon?
Katulad ba iyan ng narinig mo kanina?
Karamihan. At pumasok sila nang magkakapatong.
-Okey, sige. Ikonek mo na. -Okey.
Hindi ko pa iyan narinig dati.
Ako rin. Tapos may tumawag na babae.
Sabi niya, may nangyayari raw sa labas
at bumaba siya sa cellar,
at pumasok iyang tunog sa linya.
Tumawag ako kay Ethel kasi bantay siya kay Maddy,
naputol ang linya niya.
Kailan naputol ang palabas ko?
Umpisa ng balita.
Hindi ko narinig 'yun sa headphones ko,
pero closed circuit dito,
kapag lumabas yun sa istasyon, marerekord yun sa playback.
Diyan ka muna habang nire-rewind ko ito at play,
-sabihan kita pag may narinig ako. -Okey.
Ito ang WOTW radio sa Cayuga, New Mexico,
at ito ang balita ngayong oras.
Ipinakita ng Boeing ang bagong linya ng...
-Iyan 'yun. Iyan. -Alin?
Ayan. Pumasok siya nang ganyan.
Gagawin ko.
Ha? Bakit? Malala ba?
Magandang tanong.
Kung ito'y foreign o code,
maniwala kang pupunta ang Air Force dito.
-Talaga? -Oo.
-Magkakaproblema tayo? -Wala naman tayong ginagawa.
Oo, tama.
Okey, oo, oo, tama nga.
Ipasa mo ulit sa akin 'yang signal at ieere ko.
Kung meron mang nakikinig, baka may alam sila.
Hindi ba tayo mapapahamak?
Wala akong pakialam. Magaling itong istasyon.
Okey, gagawin ko na. Heto na, pinapasa ko na.
Wag kang tumawag, maliban kung may tumatawag.
Ayoko ng palpak. Tumingin ka sa oras-- sampung minuto.
Sige, naiintindihan ko. Hintayin ko ang tawag mo. Heto na.
Ayan na nga, katulad ng sinabi ko kanina.
Iyon ay si Gabe Gunton, kasunod ng "Crazy Waves" ng The Golden Glows.
Ngayon ay 7:18 sa WOTW.
Makinig kayo dahil may katanungan kami
sa kung sinumang may gustong gawin.
May tunog kaming ipaparinig na tila ba
paikot-ikot sa ating lugar ngayon.
Ano ang opinyon ninyo?
Andito lang kami at gustong malaman
kung meron bang eksperto o baguhang operator
na hindi namin alam na bumubuhol sa aming antenna.
At para sa caller na makakatulong at makakapagsabi kung anong tunog ito,
may libreng piraso kami ng karpet ni Elvis na hinila mismo sa sahig niya sa Memphis.
Bukas ang aming linya. Mangyaring tumawag kung kayo ay may alam.
TINDAHAN NG HILL DRY
Kaya niyo 'yan, Cayu!
Ipinasa ang bola.
Ipinasa ulit ang bola.
At ang ikatlo.
At mukhang-- O, ayun na nga.
Kukunin niya ang bola at dadalhin sa court.
At ididribol niya at ipapasa.
Isa pang pagpasa.
At mukhang maipapasok niya.
-Hindi. Ipapasa niya ito. -Okey.
-Kailangan... -At na-shoot. At dalawa pang puntos.
Tingin ko, puwede niyang gawin ito kahit saan.
May kaunting pagtatapos sa laro niya.
Ipinasa niya.
Ayun na nga.
Everett, may caller tayo.
-Ikonek mo. -Tagalabas siya.
Mukhang may alam siya.
Ikonek mo na siya, Fay. Pakiusap.
Sir, ikinokonek ka na po namin.
Hello, sir. Ito si Everett Sloan. Naririnig niyo ba ako?
Hello, oo. Kumusta kayo?
Mabuti po. Ano pong pangalan nila?
Ang pangalan ko ay Billy.
Billy. Okey, salamat, Billy.
Kailangan ko munang sabihin na bawal po ang magmura
o di tamang kuwento rito dahil baka mawalan ako ng trabaho.
At ayoko ng pagkaantala at gusto kitang ilagay
sa ere, pero kailangan niyo munang ipangako
na ligtas tayo sa gagawin natin.
Syempre. Naiintindihan ko.
Hindi ako nagmumura o nagsasalita ng ganyan sa tanang buhay ko.
Malalabag ko ang patakaran sa gawaing ito,
kaya maging matapat ka sa'kin at tanungin ako
kung may dapat pag-usapan na hindi dapat iere
magbe-break ako o magpapatugtog sa ere.
Okey. Kaya kong gawin 'yun.
Okey, eere na tayo,
sa bilang ko ng tatlo...
dalawa...
isa.
Muli tayong nagbabalik. Pasensiya na sa pagputol ko ng kanta,
pero may caller kami na mukhang may nalalaman.
Billy, puwede mo bang sabihin kung anong nalalaman mo?
Oo, may kuwento akong puwedeng makatulong.
Hindi ko... alam, baka hindi, pero ikukuwento ko pa rin.
Okey, Billy. Makikinig kami.
Okey, nasa militar ako,
at maraming gawain doon
na hindi namin alam.
Anong ibig mong sabihin?
Itinatalaga kami sa mga lugar
nang di namin alam kung nasaan kami,
para gumawa ng mga bagay na di namin naiintindihan,
na normal sa militar.
At isang gabi, ginising ako ng superyor ko.
Pinagsuot niya ako ng uniporme at pinag-report sa trabaho.
Pagkatapos ay bumaba ang isang eroplano at isinakay akong mag-isa.
Ilang beses kaming bumaba at kumuha ng iba pang lalake.
Pagkatapos ay lumipad kami nang halos dalawang oras.
At nang kami ay bumaba, pinasakay nila kami sa bus,
pero ang mga bintana nito ay pininturahan ng itim,
kaya hindi namin alam kung saan kami pupunta.
Tapos, pagdating namin,
ito ay mga disyerto at kapatagan pa rin.
Ngunit mayroong mga tolda at lagusan
at lihim na mga laboratoryo o test bunker o kung anuman.
At medyo mabilis akong naturuan ng ilang opisyal na ngayon ko lang nakita,
at sinabi niya sa amin na ang lahat ng aming nakikita ay inuri,
at kung magsasalita kami tungkol dito, manganganib ang America
at malalaman nila.
At lahat kami ay ipinadala sa mabato, na parang mabuhanging look,
at pinaghukay kami ng kuwadradong butas
gamit ang makinang panghukay.
At nagtayo kami ng pader gamit ang bloke
at-- at kongkreto na sahig at katulad nito.
At gumawa kami ng mga bintana
na nagkokonekta sa viewing room at bentilasyon.
Pinatulog nila kami sa kuwartong maraming kama,
gamit pandigma, lahat nasa ilalim.
At isang umaga, nagising kami at nag-report,
at may napakalaking bagay sa butas na iyon,
na natatakpan ng lona.
Anong ibig mong sabihin?
Mas malaki pa ito sa eroplano,
pero walang sinuman ang pwedeng makita ito.
At may mga guwardiya na nakapalibot dito buong araw.
Okey, anong hitsura nito?
Ito ay halos makinis, pero mukhang nasira,
kasi mayroong mga tagpi.
Tingin mo ba gawang Amerika ito?
Walang paraan upang malaman.
Hindi ka puwedeng magtanong ng ganyan.
Gusto naming malaman tulad ng kahit sino na gusto ding malaman ang isang bagay.
Pero pinagkakatiwalaan mo ang mga superyor at sinusunod ang mga utos.
Pero ang isang ito...
ang nagpabalisa sa akin.
At bakit?
Siguro dahil isa itong lihim.
Anong sumunod na nangyari?
Inilagay namin ang kisame sa bagay na ito nang maingat.
At noong sila ay tapos na sa amin,
pinasakay nila kami sa eroplano.
At nang umikot na ang elisi
at palipad na kami,
biglang pinatugtog ng radyo ang tunog.
Anong tunog?
Ang tunog na pinatutugtog mo ngayon.
Siguradong ka bang magkapareho?
Hindi ko iyon makakalimutan.
At nang kami ay nakalipad na, tumingin ako sa bintana,
makikita mo ang mga lalaki na tinatabunan ng dumi ang airstrip,
na para bang di kami nagpunta roon.
At nawala na ang tunog at nakalayo na kami.
At nang ako'y makabalik, doon ako nagsimulang magkasakit.
At sa mga sumunod na linggo,
nagkaroon ako ng komplikasyon sa baga.
Kaya ngayon, di ako makahinga nang maayos.
Sa tingin ko, anumang-- iyong lugar sa disyerto
ang may dahilan nito.
Baka radiation.
Kasi lagi naman akong malakas.
At naratay ako sa ospital ng militar.
At makalipas ang ilang taon, nakita ko ang isa sa mga lalaki
na kasama ko sa disyerto.
At tinanong ko siya kung nagkasakit din siya pagkatapos,
at sinabi niyang oo.
At sinabi niya sa akin na ikalawang beses
na siyang kinuha para sa ganoong bagay.
At sinabi niya ang ukol sa isang gabi,
nang inatasan... siya sa Nevada
at dinala sa Colorado River
kung saan may lantsang pang-ilog,
nang may dalang doble ng laki nito sa ilog.
At nang sila ay may ilang oras sa ilog,
mayroong pansamantalang himpilan,
at binaba nila ang kargamento papunta sa dalawang Army truck.
At nang matapos nilang ilagay ito,
ang parehong tunog na aming narinig sa disyerto ay tumunog
sa lahat ng mga radyo doon sa lugar at sa lantsa.
At sinabi niyang ang dalawang Army truck ay bumiyahe sa gabi
at ang tunog ay nawala, kasama nila.
Alam ba niya kung ano iyon?
Hindi.
Pero simula pa noong trabaho namin sa disyerto,
ay nagtanong-tanong siya
at narinig niya ang tungkol sa taong may alam sa mga ingay.
Kaya nakipagkita kami sa kanya malayo sa base,
pero kaunti lang ang alam niya.
Kita n'yo, kaunti lang ang alam ng lahat sa militar.
Walang nakakaalam ng kabuuan.
At ito ay parte ng plano.
Dahilan kung bakit nila pinagsama-sama ang mga pangkat sa buong bansa
at dinala lang kami para sa isang trabaho nang paisa-isa.
Para walang makaalam ng lahat.
At teka, pasensiya na. Kailangan mong maging malinaw.
Ito bang tunog ay galing sa militar?
Iyon ang tinanong namin sa taong ito sa Walker.
At anong sabi niya?
Hindi raw galing sa militar.
Hindi raw militar sa kahit anong bansa.
Galing ito sa mas mataas na libu-libong talampakan
kaysa sa anumang puwedeng lumipad.
Paano niya iyon nalaman?
Dahil operator siya ng radar.
Ito bang mga signal ay madalas?
-Hindi. -At puwede bang tanungin--
Sa tingin ko, nauna pa ito sa Sputnik.
Ito ay ilang taon pa bago ang Sputnik.
At ang mga signal tulad ng sa iyo
ay nasagap bilang pabalik-balik.
Anong ibig mong sabihin?
Katulad ng komunikasyon.
Katulad ng sabi na may isang bagay sa bahaging ito ng kalangitan
at may isa ring sinabi ito.
Minsan naitala ang mga ito sa taas ng Sputnik
at kung minsan ay ilang daang talampakan lang mula sa lupa.
Saan?
Sa maraming lugar.
Sa lahat.
Anong ibig mong sabihing sa lahat?
Billy, nawala... ka yata sa linya.
Sa inyong limang nakikinig, mukhang nawala si Billy.
Susubukan kong ibalik siya sa ere.
Babalik ako maya-maya.
-Fay, anong nangyari? -Ewan ko.
Naputol. Iyon ang nangyayari...
-Ibalik natin siya. -Hindi ko kaya.
-Bakit? -Nasa malayong lugar siya.
-Hindi ko alam. -Tawagan mo ang board ni Holloman.
Hindi namin kaya. Baka peke gamit niya o tumawag--
Hindi ka puwedeng tumawag na...
-Hindi kaya. -Hanapin mo.
-Hanapin mo sa phone book. -Saan?
-Billy, malapit sa Holloman? -Hindi ko alam.
Buwisit.
Teka, may tumatawag, may tumatawag.
Siyudad, papasok.
-Alamogordo operator. -Ikinokonekta na.
-Cayuga, numero po. -Oo, si Billy ito.
Ikokonekta kita! Heto na siya, Everett.
Billy. Anong nangyayari? Kailangan namin ng tunay mong numero.
Pasensiya na, pero hindi puwede.
Sige, pero hindi kita puwedeng ibalik sa ere.
Gusto ko sana pero may paglabag ng etika rito,
kasi wala akong paraan para malaman kung totoo ang sinasabi mo.
Alam ko. Naiintindihan ko.
Hindi ko gustong ilagay ka sa alanganin.
Billy, gusto kong itanong, bakit mo sinasabi ang lahat ng ito?
Ibig kong sabihin, mapapahamak ba kami rito?
Siguro, sinasabi ko ito dahil may sakit ako.
At matanda na ako.
At walang nakikinig sa amin.
Gusto kong malaman ninyo ang ginawa namin para sa inyo.
Sa tingin mo, bakit walang nakikinig sa iyo?
Siguro, bahagi nito ay dahil maitim ako.
-Pasensiya na kung problema 'yan. -Hindi, sa tingin ko, hindi.
Sa tingin ko, baka iyon ang dahilan.
Hindi pa kami nagkaroon ng maitim na caller dati.
At pasensiya na, dapat pala sinabi ko sa'yo.
Pero lahat ng nasa trabahong iyon ay maiitim.
O Mehikano. Lahat kami ay pisikal ang trabaho.
Tingin mo ba'y sinadya nila 'yun?
Alam kong oo.
Bakit?
Dahil sinong makikinig sa amin?
Pero may isang bahagi ng lahat ng ito na puwede mong tingnan,
para malaman mong di ako nag-iimbento.
Oo, tingin ko, kailangan namin iyan. Makikita mo kung bakit, sa puntong ito,
ang salita mo lang ang meron kami.
Mayroong isang ginoo na ikukuwento ko sa iyo maya-maya.
Pasensiya na sa abala, Billy, pero nakarekord pa rin ito
kahit wala na tayo sa ere.
Sige lang.
Okey. Ituloy mo, Billy.
At ang taong ito ay nakausap namin sa Walker Base,
ang operator ng radar na kinita namin sa malayo,
matapos siyang magretiro, hindi siya tumigil sa mga signals.
Sa katunayan, nagsimula siyang maghintay sa kanila
at sinusubukang irekord ang isa sa kanila,
gamit ang radyo at ang lumang kagamitang pandigma na inayos niya.
At mayroon ba siyang nakuha?
Oo, ginawa niya.
Sa wakas.
Inabot ito nang matagal,
pero isang gabi, sa wakas, nakakuha siya ng isa.
At nirekord ito.
At gumawa siya ng mga kopya at ipinadala ito sa amin--
sa mga lalaki na nakapaligid sa ilan sa mga nakatagong trabahong ito.
Anong tingin niya sa mga signals na ito?
Diyan ka dapat tumalon.
Dahil sinabi niya
na ito ay isang bagay na nagsasalita
at pagkatapos ay mawawala,
isang bagay na napakataas
na hindi natin makita.
-At gumawa siya ng mga kopya nito? -Oo.
At ipinadala niya ito sa amin.
Iba't ibang mga lalaki sa mga trabahong ito dito sa lugar.
At nang sa wakas, nakuha ko ang aking tape at nailagay sa player,
at na-play ito,
tumayo ang balahibo ko.
Bakit?
Dahil ito ang parehong tunog na narinig ko sa disyerto.
Nasa iyo pa ba ang tape?
Wala. Hindi ko gustong mahuli,
kaya sinunog ko ito.
Pero isa sa iba pang mga lalaki, ay taga-Air Force
na nandoon sa isa sa mga sagradong trabaho
at nakarinig ng mga ingay na ito, at nakatira sa Cayuga,
kaya pinadalhan siya ng tape katulad ko.
At iyon ang naisip kong pinapatugtog mo.
Teka. May isa sa Cayuga? Kanino?
Si Raymond Buck, dating taga-Air Force.
Pinadalhan siya ng isang tape na may isa sa mga signals?
Pero patay na si Raymond Buck.
-Hala. -Patay na siya?
Oo.
Naisip kong pwedeng mangyari iyon.
Patawad, Billy.
Hindi ko naman siya gaanong kilala.
Alam mo ba kung nasaan ang tape niya?
Hindi. Baka may anak siya?
Wala. Binigay ni Gng. Buck ang mga tape sa aklatan.
Walang tape recorder sa aklatan, Fay.
Meron. Nasa basement.
Wala silang panahon para maghanap,
kaya wala. Alam ko kung saan.
Sarado, at walang tao sa board.
Nasa laro silang lahat. Walang tatawag.
Alam ko kung paano pumunta sa aklatan.
Billy, ano sa tingin mong magagawa nito kung mahahanap natin at mai-play ito?
Hindi ko alam.
Pero kung gagawin mo iyan,
dapat mo ngang gawin,
dahil may isang bagay doon.
At hindi sila nagtatagal.
Okey, Fay, takbo na.
AKLATAN NG SIYUDAD
Pasok na!
-Nagnakaw ka ba ng kotse? -Nakuha mo ba? Hindi.
Oo. Halika, pasok na. Nakuha mo ba?
-Nagnakaw ako ng bisikleta! -Sumagot ka, Fay.
-Oo, nakuha ko na. -Okey.
-Kaninong kotse ito? -Kay G. McKean.
-Alam ba ni G. McKean? -Syempre hindi.
Ibibigay mo ba kay Billy ang pirasong karpet ni Elvis?
Ano?
Sabi mo ibibigay mo sa caller na makakatulong sa atin.
Oo, pero hindi talaga karpet ni Elvis iyon.
Oo, pero binigay na natin iyon dati.
Kaya mayroon pareho sina Jack Sage at Red Gant,
nagbigay tayo ng karpet galing sa bahay ni Jess Pervis.
Everett, panloloko iyon.
Alam ng mga tao na karpet ni Elvis iyon.
Tumahimik ka, Fay.
Billy? Si Fay ito, Cayuga operator.
Marami kaming tapes dito.
Tanda mo ba kung alin dito iyon?
Matagal na 'yon,
pero tingin ko, malinaw iyon.
Lahat dito ay malinaw, Billy.
-Naputol ang linya. -Ano?
Puwede ko siyang ibalik nang di bumabalik sa board.
Oo. Huwag kang umalis. Iabot mo sa'kin iyan paisa-isa.
At umalis ka sa upuan ko.
Hindi ka naniniwala kay G. Billy?
Hindi ko alam.
Pero kung mayroon mang nasa langit,
gusto kong malaman.
Si Baxter ay isang apat na taong...
Hindi ito.
Yung kasunod.
Paano mo malalaman ang hinahanap mo?
Hindi ko alam.
Hindi kaya napatungan niya yung rekord?
Puwede.
Oo, puwede.
Sa kasamaang-palad.
Kaya ginawa ko at...
Anong rekorder iyan?
Ito ang Maggie PT-6.
-Maggie? -Oo, para sa Magnecord.
Ito ay parang kapatid na broadcast sa rekorder mo.
Kung paano namin pine-play ang laro at ads.
Nakikinig ang mga tao sa mga laro kinabukasan,
kahit alam na nila kung anong nangyari?
Oo. Wala silang pakialam kung alam na nila.
Para marinig ang pangalan ng anak nila.
Hindi iyon.
Mapapahamak ba tayo ng isa sa mga ito?
Kung mayroon man, wala akong pakialam.
Magandang radyo ito.
At makakakuha ako ng mas magandang trabaho sa ibang lugar.
Saan mo gustong magpunta?
-Hindi ko alam. -Sa puntong iyon...
Baka sa West Coast.
Doon nangyayari ang lahat sa radyo.
Gusto ko ring lumabas.
Hangga't hindi pa matanda si Maddy, pero balang-araw.
Saan? Para gumawa ng ano?
Gusto mong magkolehiyo?
Siguro para lang makapagtrabaho sa mas malaking switchboard sa kung saan.
Ngayon, puwede ako sa ospital o sa otel,
o sa switchboard ng eskuwelahan.
Pero kung gusto kong magtrabaho sa mas malaking board,
lilipat ako sa mas malaking siyudad
at mapupunta sa kumpanya ng telepono.
Hindi ka magkokolehiyo?
Wala akong pangkolehiyo, Everett.
Pwede kang mangutang.
Pwede mong ikonsidera iyon.
Gusto ko 'yan.
Hala, Moses.
Ay, Everett.
Ito na.
-At mas malinaw ito. -Anong gagawin mo?
Meron kaming isa pang tunog na kailangan ng tulong ninyo.
Pakinggan ninyo at sabihin sa amin.
At Billy, kung ito man ang tunog, tawagan mo kami.
Okey. Ito na.
-Hala. Everett? -Hala.
Anong ginawa mo? Naglalaro ka ba?
Hindi ako nakikipaglaro sa iyo.
-Teka. -Anong nangyayari, Everett?
Kumalma ka. May flashlight dito.
-Silver flashlight. -Anong nangyayari?
Hoy, Fay, kumalma ka!
Alam kong may kakaiba. Sabi ko na nga ba.
-Punyeta. -Anong ginawa mo?
Wala akong ginawa! Hindi ko alam!
May ilaw doon sa labas.
Tayo-- buwisit.
Nawala ang kuryente pagka-play...
-Ano iyan?! -Nagrerekord para mamaya
-kung sakaling magkaroon ng balita. -Bakit iba ang boses mo?
-Paanong iba? -Kapag nasa radyo ka na,
lagi mong binabago ang boses mo! Bakit?
Dahil ganoon dapat sa radyo!
Fay, hindi ko kailangan ang panghuhusga mo ngayon.
Hala.
-Bakit? -'Yung switchboard!
Fay, sandali!
Buwisit. Fay!
Pumasok ka!
Hindi dapat ako nawala nang matagal.
Bakit ba lagi kang tumatakbo?
-Nagmamaneho lang kami. -Walang kotse.
HIndi ako sumasakay. Naglalakad lang ako.
Okey, sige.
Hindi mo pa rin ba iniisip na may nangyayari?
Tingin ko, kung mayroon mang nangyayari,
iyon ay may nag-eespiya sa atin o malapit na tayong sakupin.
-Nino? -Soviets.
-Talaga? -Oo, isandaang porsiyento.
At dito mismo sila papasok,
sa katimugang border.
Numero po. Pasensiya na sa paghihintay.
Numero po. Sige, ikokonekta ko kayo.
Hindi ko sigurado. Hindi kayo ang unang--
Oo, sasabihin namin sa kanila. Salamat.
Numero po. Opo, nag-abiso kami sa highway patrol.
Ipapaalam namin ang anumang balita.
Salamat. Salamat.
Numero po. Pasensiya na sa paghihintay.
Sige, salamat. Paalam.
Salamat. Paalam.
Sabi ng mga tao, may kakaiba raw sa langit.
Isulat mo iyan.
-Hindi mo ba marerekord? -Oo.
Mga kababayan, ngayon ay 7:45 p.m., at baka mayroon tayong...
Nakita mo ba? Tumawid ba?
-Ano? -May kakaiba sa langit.
Sinundan namin mula sa Culp Canyon.
Ako si Bertsie. Ito si Gerrie.
Gerald. Tawagin mo kong Gerald.
-Nakalimutan ko. -Everett. Fay.
Walang kuryente sa radyo...
-Nasaan lahat? -Nasa radyo ka?
Oo, Highway Hits, 7:00 hanggang 11:00.
-Nakinig ka? -Bumiyahe kami
-ng 80 milya... -May kakaiba sa langit...
-Oo, langit. -Luma ang ginagawa niya.
-Mga bago na ang... -Hindi kami nakikinig sa--
Ayoko ng bago, pero si Gerrie gusto.
Numero po.
Oo, andito si Everett. Gusto niyo ba siyang kausapin?
Okey, ikokonekta ko kayo.
Everett, pumunta ka sa board one!
May babaeng tumatawag sa istasyon.
Heto.
Hello. Ito si Everett "The Maverick" Sloan, WOTW.
Pwede kong sabihin kung anong nangyayari.
-Anong ibig mong sabihin? -Mas marami akong ikukuwento
tungkol sa sinabi ng lalaki sa radyo
at bibigyan pa kita ng marami para sa palabas mo.
Sige, ituloy mo.
Hindi. Gusto kong pumunta ka sa bahay ko.
Gusto kong dito mo sabihin.
May kakaiba sa langit, ma'am.
Alam ko.
At iyon ang gusto kong sabihin sa iyo.
Marami pa akong masasabi kaysa sa alam mo ngayon
kung pupunta ka rito.
Sa tingin ko, ang maaari kong sabihin
ay magiging napakahalaga ngayong gabi.
Okey, anong address mo?
Sixteen-si-- Sige.
Kunin mo ang susi sa paso sa harap na beranda.
Iniiwan ko iyon sa batang lalaki na nagdadala sa'kin ng grocery.
Hindi ako makakapunta sa pintuan.
Hindi na ako makalakad.
Pero andito ako.
Sige, papunta na ako riyan sa isa o dalawang minuto.
-Anong pangalan mo? -Mabel Blanche.
Sige, Gng. Blanche, magkita tayo maya-maya.
Sige, paalam.
Sasabihin niya kung anong nangyayari. Halika.
-Sinabi kong pupunta tayo. -Kanino?
Sabi niya, sasabihin niya kung anong nangyayari.
Kilala mo? Anong sasabihin niya?
Hindi. Puntahan daw siya sa bahay ngayon.
Sabihin ang ano? Paano mo nalamang di siya baliw?
Ewan ko. Baka, pero mukha siyang maayos.
Isang minuto, sa Ayers, Sycamore.
Dito lang kami at magbabantay.
Hahanapin niyo ba kami?
Oo. E kami, pag may nalaman kayo?
-Oo. -Uy, ayun 'yung linya niya.
-Pihitin mo ang susi... -Ewan.
-ang tunog ng palaka ay tungkol doon. -Okey, huwag na lang.
Ano ba, Fay?
Ewan ko. Hindi siya tumatawag pag gabi.
-Nakakulong siya. -Puwede itong maging balita.
-Sa tingin mo? -Oo.
-Dapat ba dinala ko yung tape recorder? -Hindi, mas okey ito.
Hindi okey 'yung sa akin?
Okey iyon, pero hindi pang-broadcast.
Okey, pero parang laruan lang.
Hindi ko sinabi 'yon para saktan ka.
-Hindi mo ako masasaktan. -Mabuti kasi marami akong nasaktang babae.
Huwag kang maging gago lagi, di nakakasakit...
Magtatrabaho tayo ngayong gabi!
-Teka lang. -Hindi, bilisan mo.
Andito ako ulit.
Sino siya?
Ito si Fay.
Ako si Everett. Siya ay switchboard operator.
Kaibigan ko siya.
-Okey lang ba? -Oo, okey lang.
Maupo ka.
-Ikaw 'yung nasa telepono? -Oo.
Ilang taon ka na, iha?
Labing-anim.
At sino ang mga magulang mo?
Wala akong ama, pero...
ang nanay ko ay si Yodi Crocker. Nars siya sa San Mirial.
Puwede ko bang malaman kung anong sinabi mo habang papasok kami?
Nakakaalarma iyon.
Alam ko.
Pasensiya na.
Magpapaliwanag ako.
Hindi ako mangkukulam, pangako.
Okey lang bang sabihin namin sa tao kung anong sinabi mo sa radyo?
Kaya ko nga sasabihin sa inyo.
At puwede ka ba naming irekord, kung sakaling balita ito?
Oo naman.
Nawa'y maging balita tayo.
Buong buhay kong hinintay ito.
Sige, salamat.
Isa pa, gusto naming marinig ang lahat ng sasabihin mo,
pero maiksi lang ang oras natin.
-Kaya, kung kaya... -Naiintindihan ko.
Kaya umpisahan na natin.
Nakikinig ako sa'yo gabi-gabi.
Magaling ka,
at sana'y malayo ang marating mo.
Salamat.
Sasabihin ko kung anong nangyayari,
pero may isa akong hiling pagtapos ko.
Sige, gagawin ko ang aking makakaya.
Ang lalaking tumawag...
Naniniwala ako sa kuwento niya,
dahil may karugtong akong kuwento.
Nag-umpisa ito bago pa ang kuwento niya.
Nagpunta na sila rito dati.
At ngayon, madalas na itong nangyayari,
mayroon tayong mas okey na ideya sa kung anong mayroon sa labas.
Pero simula noong bata pa ako, gusto na nila ang lugar na ito.
Palagi.
Sino?
Ang mga tao sa langit.
Naniniwala ka talaga?
Hindi ko kailangang paniwalaan. Iyon ang katotohanan.
Masasabi mo ba kung bakit?
Oo, puwede.
Narinig niyo na ba ang tungkol sa Pagsalakay sa Boles Acres?
Hindi.
Puwes, noong bata pa ako,
tinapos nila ang Alamogordo-El Paso na linya ng tren.
At isang araw, isang pampasaherong tren ang naglakbay sa labas ng bayan.
Nang dumating ang mga pulis, wala nang laman ito.
Inakala ng lahat na kinuha sila ng mga Apache,
kaya tinawag nila itong Pagsalakay sa Boles Acres.
Pero makalipas ang ilang araw,
isang sugatang dalaga ang dumating sa bayan
na tumalon sa tren.
Sa talahiban-- nagtatago siya roon.
Siya ay uhaw na uhaw at hindi nagsasalita.
Kinupkop siya ng pamilya ni Charlotte.
Pinakain nila, binigyan ng kama-- ang kama ni Charlotte,
at nagtelegrama sila sa isang tao sa El Paso para kunin siya,
para makakuha sila ng sagot.
Ang ama ni Charlotte ay si Batsell Breff, pastor ng Methodist.
Siya ang nagtayo ng simbahan doon.
Ang mga magulang ko ay namatay noong ako'y bata pa, kaya...
tumira ako ng ilang linggo sa pamilya ni Charlotte.
Noong ang mga kapatid ko ay nagtatrabaho o maraming pinapakain.
Pero noong gabing iyon...
ang babae sa tren ay nagsalita habang natutulog,
sa kuwarto ni Charlotte.
Hindi ito Ingles o Espanyol o Indian.
Kaya binuksan namin ang pinto para makinig.
Hindi pa namin ito narinig dati,
pero naalala ko.
Pagkatapos, bago ang sumunod na araw, nawala siya,
gumapang palabas ng bintana at ninakaw ang kabayo, maniwala kayo o hindi.
Kaya pag narinig niyo ang ukol sa kabayo ng matandang bruha,
doon nagsimula ang kuwento.
Pinalaki ako ng ate ko.
Pero mas madalas akong mag-isa sa buhay.
Nagtatahi ako ng damit at mantel at kung anong mayroon ka.
Bata pa ako noon nang makilala ko si Claude Maynard.
Parte siya ng pangkat na naglalagay ng linya ng telepono.
Kami ay nag-ibigan,
at ipinagbuntis ko ang anak kong lalaki sa kanya
nang hindi kasal.
Hindi ko talaga alam na ganoon gumawa ng sanggol,
maniwala kayo o hindi.
Pero sabi niya, babalik siya pagkatapos ng trabaho sa White Sands,
at naniwala ako,
pero hindi siya bumalik.
Nang ipanganak ang aking sanggol, pinangalanan ko siyang Hollis.
May ilang mga tao na mabait sa akin, pero...
kadalasan, mag-isa akong nag-aalaga sa kanya.
Hindi iyon bayan na katulad ng sa ngayon.
Hiwalay ang mga bahay sa paligid ng mga gusali sa Ayers.
Isa akong malungkot na ina, pero ginawa ko ang lahat.
At kalaunan, narinig ko...
namatay si Claude habang nagtatali ng mga ilaw
sa kuweba sa Texas para sa operasyong pangturista.
Siyempre, nadurog ang puso ko.
Pero mabalik tayo noong sanggol pa si Hollis.
Isang gabi, pagkatapos ko siyang padedehin,
nakatulog siya sa mga braso ko,
at nagsimula siyang gumawa ng mga tunog ng isang sanggol.
At pagkatapos ay naging mas malinaw.
Mas may boses.
At sinabi niya ang kanyang mga unang salita.
At ang parehong mga salitang narinig ko na galing sa litong babae kina Charlotte
ay nagsimulang magmula sa bibig ng aking sampung buwang gulang sa kanyang pagtulog.
Sinubukan kong sabihin sa ilang tao.
Nagpunta ako sa doktor sa kabilang bayan.
Sinabi niyang ito ay mga ingay ng sanggol at hindi ko dapat sabihin sa iba pa.
Si Hollis ay laging kumikilos nang naiiba.
Nagagayuma siya sa mga bagay.
Hindi ka niya maririnig.
At sa kanyang pagtulog, paminsan-minsan ay maririnig ko siya...
na sinasabi ang mga iyon.
Kaya isinulat ko sila.
Bawat salita.
Tinanong ko siya tungkol dito, pero...
hindi niya alam.
Hindi niya alam.
At isang gabi, noong siya ay mga apat na taong gulang,
naging mahangin sa labas.
At may tunog, tulad ng isang napakalaking windmill.
At tumititig si Hollis sa bintana.
At hindi siya tutugon.
Kaya...
binasa ko ang bulong sa kanya.
At pumikit siya at tumingin sa kisame
at hindi gumalaw.
At sinabayan niya ang paggalaw ng labi ko.
At ilang sandali matapos akong tumigil,
dumilat siya at bumalik sa paglalaro.
Sinubukan ko ulit makalipas ang ilang araw, pero walang nangyari.
Kaya sa tingin ko,
mayroong kakaiba sa labas noong mga gabing iyon,
na may sinasabi sa kanya na walang ibang nakakarinig.
Medyo bago ang radyo, at iyon ang akala ko.
O isang bagay mula sa kulto.
At pagkatapos, noong siya ay siyam,
naramdaman kong may kakaiba na naman sa labas.
At noong gabing iyon,
sa kalaliman ng gabi,
lumakad siya palabas ng pinto ng bahay at naglaho.
Paano?
Kinuha siya pataas mula rito.
Walang ibang mga bahay. Napakainit noon.
Sinundan ko ang mga yapak niya sa labas ng pintuan,
sa halos 150 na talampakan,
at tumigil ito sa lupa.
At wala siya roon.
Kinuha nila ang anak ko,
at walang naniwala sa akin.
Nagkaroon ba ng imbestigasyon?
Oo naman.
Pero natuon ang imbestigasyon sa akin.
Sigurado ang mga tao na sinira ng aking anak ang buhay ko,
kaya ko siya pinatay.
Nakilala mo ba ang tunog na pinatugtog namin sa radyo ngayon?
Hindi.
Pero naniniwala akong alam ko kung anong nangyayari.
Puwede mo bang sabihin kung ano iyon?
Naniniwala akong nasa taas sila ngayong gabi.
Ngayon mismo.
At sa tingin ko, may mga dahilan para suportahan ang ideyang iyon.
Katulad ng?
Sa tingin ko, ayaw nila sa mga malalaking siyudad.
Naghihintay sila na magtipon ang tao sa isang lugar, tulad ngayon,
at kapag lumabas ang lahat sa palaro,
maglalaho sila.
Sa tingin ko, gusto nila ang mga tao.
At tingin ko, nakikipag-usap sila
gamit ang modernong radyo sa kanilang pagtulog.
Okey, tulad ng iniisip mong ginawa nila sa iyong anak?
Hindi ko lang iniisip ito.
Sa tingin ko, sa pinakamababang antas,
nagpapadala sila ng tao para sa gawain.
Pinaglalaruan nila ang isip ng mga tao.
Kinokontrol nila ang tao na gumawa ng mga bagay
at mag-isip ng tiyak na mga paraan,
para manatili tayo sa kaguluhan,
nang nakatuon sa ating sarili.
Para lagi tayong...
naglilinis ng bahay o nagpapapayat o nagbibihis para sa ibang tao.
Tingin ko, pumapasok sila sa ating mga ulo
at nakakagawa tayo ng masama gaya ng paglalasing at katakawan.
Nakakita na ako ng mabuting tao na naging masama at matalino na nabaliw.
Sa pinakamataas na antas, ginagawa nila ang mga bagay
na nagdudulot ng digmaan sa mga bansa.
Mga bagay na walang kahulugan.
At sa tingin ko, walang sinuman
ang may alam na apektado sila.
Lahat tayo ay nag-iisip ng iba pang mga dahilan
para depensahan ang mga gawain natin.
Pero ang malayang pagpapasya
ay hindi posible sa kanila roon.
Mayroon akong isang buong buhay para isipin ang tungkol dito.
Mga taon na mag-isa.
At iyan ang tingin ko.
Patawad sa lahat ng nangyari sa buhay mo
na nagdala sa iyo sa mga ideyang ito.
Salamat.
Tulad ng sinabi ko, di namin gustong makasakit,
-pero kailangan naming magpatuloy. -Alam ko.
Pero mayroon akong hiling sa iyo.
Sige lang.
Gusto kong isama niyo ako.
Isama ka namin?
Oo. Ngayon na.
Pasensiya na, pero saan mo ba gustong pumunta?
Sa barko.
Gusto kong makita ang anak ko.
Alam kong andito siya ngayon.
Sa taas.
At gusto kong dalhin ninyo ako sa barko.
Fay, halika na.
Ngayon na.
Sandali.
Kunin mo ito.
Sabihin mo ito
pag nakasalubong ka ng mga tao ngayon.
Kailangan nating makahanap ng kamera.
Meron ang ama ni Gretchen.
Tingin ko, walang anuman sa itaas,
-hindi tulad ng sinasabi niya. -Everett.
Ano? Ano?
Nakalimutan ko sina Ethel at Maddy.
Sandali. Ano, Fay?
Maddy. Maddy. Halika rito, halika, halika.
Ayos lang. Andito na si ate.
Halika na, umalis na tayo.
Magiging maayos ang lahat. Halika na.
Okey kami. Umalis na tayo.
Gretchen? Gretchen, kailangan ko ng kamera ng tatay mo.
-Anong nangyayari? -Heto, kunin mo siya.
Oo, hindi ko alam. Nakikinig ka ba sa radyo?
-Sino ang nasa switchboard? -Wala. Umalis ako.
-Bakit ka humihingal? -May nangyayaring kakaiba.
Baka emergency ito. Kailangan ko ang kamera.
Ipapahamak mo ko.
Asan si Ethel? Wala siya rito.
Bantay siya si Maddy. Tumawag ako.
Ewan ko. Hindi ko pa siya nakita.
Tinawagan ko siya at naputol ang linya. Kaya...
Fay! Buwisit!
-Sino iyon? -Si Everett.
-Iyong nasa radyo? -Oo.
Tumigil ka sa pagngiti.
-Bakit siya andito? -Katulong ko.
-Tumigil ka sa pagngiti. -Ano ba, Fay!
Anong ginagawa mo sa loob? Nakapantulog ako.
Gretchen, wala akong pakialam
kung anong itsura mo sa pantulog mo.
Okey, umalis na tayo, bilis.
-Hindi siya kasama. -Walang kamera.
Magpaalam ka sa tatay ko.
Gretchen, wala nang oras. Emergency ito.
Ang alin? Anong nangyayari?
May kakaiba sa langit.
Manatili ka sa bahay.
Hindi namin alam. Hindi mo puwedeng sabihin iyan.
Magsisimula ka ng gulo.
Lahat sila nasa laro, at tiyak, wala siyang matatawagan,
kaya wag mo kong utusan at hanapin mo
-ang mag-asawa sa Culp Canyon. -Okey. Sige.
-Bakit kasama mo ang kapatid mo? -Wala si Ethel.
Dapat ay nagbabantay siya.
-Nasaan ba siya? -Ewan ko.
Gagana ba iyang kamera?
Oo, mapapagana ko ito. Nagamit ko na ito dati.
-Tingin mo ba, sarado pa rin ang radyo? -Hindi ko alam.
-Ethel! -Fay, kasama mo ba si Maddy?
-Oo! Nasaan ka ba? -Dumating si Gabe at sinabing...
Kasama mo si Gabe? Ano bang iniisip mo?
Nasa bubong nila kami, sa kalsada nila.
May kakaiba sa langit? Nakita mo ba?
Hindi. Anong nakita mo?
Sakay! Nasa labas ito ng siyudad!
-Bilis, bilis, bilis! -Fay, halika na!
Bilis, bilis, bilis. Sakay na!
-Manatili ka sa bahay! -Fay, halika na!
Dumating daw si Gabe at umakyat sila sa bubong
-at may nakita sila sa langit! -Ano?
-Kanino? Okey ba siya? -Sino?
-Sakay na. -Nakuha mo ba ang kamera?
-Sinong may nakita? -Pinsan kong si Ethel,
nag-aalaga siya ng bata, at umakyat sila sa bubong.
-May nakita sila sa langit. -Saan? Anong itsura?
Sabi niya, bilog daw.
Nakatago sa mga ulap.
Anong nalaman ninyo sa matandang babae?
Sabi niya andun daw sila sa taas.
Ang mga tao sa langit.
At mayroon silang modernong radyo at komunikasyon.
At kinukuha nila ang mga tao.
Totoo? Sinabi niya iyon?
Oo.
Sa katunayan, binasa niya sa amin itong--
Teka lang.
...at pinadede ko siya at nakatulog siya sa mga braso ko...
...noong ako ay maliit pa, tumira ako...
Andito ako.
Everett, ihinto mo ang tape. Ihinto mo!
Okey, okey. Gerald?
Gerald? Uy.
Everett, ikaw ang magmaneho! Karga ko si Maddy!
Gerald, gumising ka!
Anong nangyari?
Gusto kong lumabas! Okey, okey?
-Teka lang! -Sandali, sandali!
Ayoko. Palabasin ninyo ko, pakiusap!
-Patawad. -Palabasin ninyo ako!
-Gusto ko nang umuwi! -Pakiusap, huwag!
Iwanan mo lang!
-Hindi 'yan magandang ideya! -Patawad.
Bumalik ka rito, para maiuwi ka namin!
-Mga rattlesnakes ito. -Pakiusap, huwag! Pakiusap!
Andito ako, Fay.
Andito ako.
Okey lang.
Ano 'yon?
Sunog na ito.
Sunog din ang mga puno.
Diyos ko.
Hala.
Andito sila.
Andito talaga sila.
Tingin mo ba, nasa gubat sila?
Hindi ko alam.
Pakiusap, huwag.
Pakiusap.
Huwag.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Leslie Lusuegro.