Gizlinin ve unutulmuşun,
kanalların rüzgârlarıyla savurduğu,
insanlığın gizli müzesinin,
gölgelerin saklı kütüphanelerinin
diyarına giriş yapmaktasınız.
Hepsi gizemle inşa edilmiş bir yerde
ve yalnızca mantığın ve mitlerin buluştuğu bir frekansta bulunmaktadır.
Paradoks Sineması'na giriş yapıyorsunuz.
PARADOKS SİNEMASI
Bu geceki bölüm:
"Gecenin Sesi."
CAYUGA ŞEHRİ SINIRI NEW MEXICO - NÜFUS: 497
Baksana, maça ailenle mi gidiyorsun?
Hayır, sadece ben gidiyorum.
Patricia çocuklarla birlikte Hobbs'da.
Hobbs demek.
İyi ki onlara karşı oynamıyoruz.
Al benden de o kadar.
Maçta görüşürüz.
CAYUGA LİSESİ
Bir sigara daha yakmak istemiyorum.
Buradaki işe yarayacaktır.
-Bayan McBroom seni arıyor. -Neden?
Bilmem. Ben yemekteydim.
Ingrid'in kardeşi seni süzüyordu.
-Bu doğru değil. -Gayet doğru.
Millie'yle arabasındaydı. Gelirken gördüm.
Kahretsin, o da ne?
Sanırım bu yüzden aramışlar.
Beni sakinleştir, Benny.
-Sakinleştir beni. Bu iyi görünmüyor. -Arlo tribünün altında, çözüyor.
Geçen seferkinde bir sincap kabloyu kemirmişti.
Kablo hâlâ sincabın ağzındaydı. Yani iskelet hâlindeyken.
Sorun ışıklarda mı yoksa elektrikte mi? Titreşiyorsa yapamayız.
-Bilmiyorum, yemekteydim. -Daha kaç kere
yemekte olduğunu söyleyeceksin?
Pekâlâ... Sam, durum nedir dostum?
-Bilmem, yanıp sönüyor. -Peki, takalım.
-Daha test etmedim. -Öğrenelim, tak bakalım.
Tamam.
Dikkat et çarpılırsın, sonra vücudunda kıl çıkmaz
-ve sevgili bulamazsın. -Bırak şimdi.
Git Bayan McBroom'u bul.
Bulurum ama söyleyiş tarzını sevmedim.
Kaydederken hâlâ yanıp sönüyorsa
durdur yoksa seni Buell kardeşlerden birine
-dövdürürüm. -Everett.
-Everett. Hey. -Tabii.
Bayan McBroom seni arıyor.
Renny trombonuyla tribünde.
Biliyorum, Benny söyledi. McBroom ne istiyormuş?
Bilmem. Ortalıkta dolanıp herkese "Everett nerede?",
"Everett'ı gördün mü? Everett ne zaman gelecek?" diye soruyor.
Hiç yardımcı olmadın. Al trombonunu, otur yerine.
Aslında versene onu.
Onarayım. Trombon çalmışlığım var.
Everett! Teybimi getireyim de bana nasıl çalıştığını göstersene.
Seni anlamadım. Sesin birbirini yiyen iki fareninki gibi çıkıyor.
-Trombonu ver. -Teybimi getireyim,
bana nasıl çalıştığını göster diyorum.
-Olur Fay. Renny, ver şunu. -Harika!
-Neden? -Ver dedim, Renny.
-Zarar veremezsin. -Ne yapacağım ki?
Ne yapabilirim? Gönder şunu. Hadi.
-İşte böyle. Aferin. -Nereye gidiyorsun?
-Everett! -Görüşürüz Renny.
Everett, Arlo seni aşağı götürmemi söyledi.
Neden? O nerede? Niçin? Aşağıda nereye?
Sayaçların orada. Ne istiyor bilmiyorum.
Bana bir şey söylemiyorlar.
Beni dinlemiyorlar. "Everett'ı bulun." dedi.
Neler olduğunu bilmiyorum.
Daha şimdi geldim. Yardımcı olamayacağım.
-7'de O.H. var... -Biliyorum.
Beni dinlemiyor bir türlü.
Git kendin söyle.
Kasırga sırasında gücü kapatmalarını söyledim
ama beni dinlemiyorlar.
Geçen seferkinde bir sincap
kabloyu kemirmişti.
Kablo hâlâ sincabın ağzındaydı.
Evet, Benny söyledi.
Ve bir sıçan da skor tabelasının kablosunu kemirmişti.
-Biliyor muydun? -Hayır, bilmiyordum.
Evet.
Ve bir baykuş kütüphanenin tavan arasına girmişti
ve bando takımının üniformalarını sakladığımız yerde
bir sürü hayvan kemikleri vardı.
Helen Trank'in cebinde yarasa kafatası vardı.
Tut şunu.
Neden buradasın?
Dur! Bekle! Ben yaptım onu.
Arlo, dışarı çık!
Tut şunu. Tut.
Everett burada ne arıyor?
Onu buraya getirmemi sen söyledin.
-Hayır, söylemedim. -Evet, söyledin.
-Söylemedim. -Onu buraya getirmemi sen söyledin.
Emmett'ı getir dedim, Everett'ı değil.
-Emmett dedim. -Radyodaki Everett'ı mı
istiyorsun diye özellikle sordum.
Emmett radyo istasyonunda çalışmıyor mu?
Hayır, Everett radyoda çalışıyor.
Arlo, bana ihtiyacın yoksa gideyim.
Emmett radyoda hiç çalışmadı mı?
Hayır, sadece ben varım.
O Santa Mira Mills'de çalışıyor.
O bir elektrikçi.
Bir dakika dur bakalım.
Emmett radyoda çalıştı. Hayır, dur bakalım. Bekle.
-Bekle. -Onu buraya getirmemi söyledin.
Son maçı kaydedelim mi?
Renny trombonunu geri istiyor.
Biliyorum. Bu yüzden aldım.
-Makarayı aldın mı? Çünkü... -Her maçta aynı makarayı kullan.
Kayıt cihazının arkasında. Gösteririm.
-Renny'ye trombonunu verecek misin? -Ancak başıma dert olmayı bırakırsa.
Birisi onu tokatlasa iyi olur.
-Fay, şimdi mi diyorsun yani? -Evet, uygun mu?
-Yürüyelim mi? -Olur.
Yanımızdan ayrılma. Yürüyeceğiz.
Şunlarla bir ilgileneyim.
Buldum. Geçen seferki gibi aynı makarayı mı kullanacağız?
Evet, her maçta aynı makara.
Ama sesler karışacak.
Değil mi? Karışmaz mı?
-İncil'i okuyor musun Sam? -Evet.
Cevabın orada.
-Neyin cevabı? -Her şeyin cevabı.
-Ama bu hiç... -Evet, sesler karışacak.
Kimse her maç için ayrı bir kayıt cihazı almaz.
Sorun olursa Bay McKean'e sorarım. Belki size yenilerinden alır
ama şu an için bir şey değişmeyecek.
Güç giderse kaydı kesin,
Bay McKean'e bir tane daha almam.
Evet, söylemiştin.
Pekâlâ, öt bakalım.
Bu ne yaygara? Renny'nin trombonu neden sende?
O ne? Bandoda olduğunu bilmiyordum.
-Neden oraya gidip çalmıyorsun? -Bandoda olamam.
Greg takıma girdiği için Ruth izlesin diye maçları kaydediyorum.
Renny'nin trombonu neden sende?
Onu Renny olduğu için cezalandırıyorum.
Çalışıyor musun? Peki ya Rita Cope ya da Winifred?
Winifred gece San Mirial'da, Rita Cope da çıktı.
-Artık Zeb's'de çalışıyor. -Peki, ipucu ver.
-Westinghouse mu? -Evet, onu almamı söyledin.
-Nereden aldın? -Montgomery Ward kataloğundan.
Pekâlâ, bir şeyler çal. Neler kaydettin?
Henüz hiçbir şey.
Yani, bozmak istemedim.
-Hiçbir şey kaydetmedin mi? -Hayır, bir yerini bozmak istemedim.
Yepyeni bir teybin var
ama tuşuna basacak kadar meraklı değil miydin?
Çok merak ediyordum. Ben sadece--
-Gerginim. -Pilleri içinde mi?
-Evet. -Tamam, kayıt tuşuna bas.
Mikrofonu çıkar.
Makaraları dönüyor mu?
-Evet. -Peki, konuş bakalım.
-Ne diyeyim? -Şunu dene.
Sağ elini kaldır.
"Komünist Parti'nin üyesi değilim
ve hiçbir zaman da olmadım." de.
Komünist Parti'nin üyesi değilim
ve hiçbir zaman da olmadım.
Dodge Şehri'nde ve batısında...
Çapulcularla ve katillerle başa çıkmanın bir tek yolu vardır,
o da Amerikan Kolluk Kuvvetleri ve silah dumanının kokusudur.
Filtreli L&M sigaraları sundu.
Güzeldi. Dinleyelim mi?
-Evet. -Peki.
Hey, kurtlar!
Evet.
Beni tanıyorlar. Everett'ım ben.
Seviyorum onları.
-Ben Fay Crocker. -Şu an kayıtta değil.
Biliyorum. Hiç mikrofon tutmamıştım.
-Alıştırma yapıyorum. -Bunu yapmanı söylemedim.
-Susmanı söyledim. -Susmayacağım.
-Bu benim teybim. -Bak sen.
Bu iyiydi. İşte kayıt yaparken böyle olmalısın.
Cayuga Kraliçesi oldun. 500-Wattlık Fay seni.
Ben Fay Crocker.
Şu ana dek elime hiç mikrofon almamıştım.
...çapulcularla ve katillerle başa çıkmanın bir tek yolu vardır...
Bu bir suçlama.
-Büyük suçlama. -Hadi, kaydet. Yine yap.
-Sesim gerçekten böyle mi? -Evet böyle.
Tam Cayuga Kraliçesi sesi. Kaydet hadi.
-Ne kaydedeceğiz? -Sakin ol, söyleyecek çok şey var.
Takip et beni, gidelim.
Cayuga Lisesi'nde tromboncu
ve kayıt uzmanı Fay Crocker'layım.
Bize kendinden bahsetsene Fay.
Bilmem ki.
Hadi ama, kayıttayız.
-Hadi bisküvi yapalım. -Ben Fay...
Bir saniye. O ne demek?
Kaydetmek, kayıt yapmak demek.
Senin sigara içmen lazım. Herkes mikrofondayken sigara içer.
Şu an içmek istemiyorum.
Havalı ol biraz. Sadece tutacaksın.
Bir destek gibi düşün. Özgüvenin artar.
Trombonu ver.
Trombonu başkasına vermeme izin yok.
-Neden? -Düşerse parası cebimden çıkacak.
-Okulun malı. -Peki, sorun yok. Hadi gidelim.
Bacon, bacon, 940.
-O da neydi? -Bir savaş filminde duymuştum.
Savaş sırasında "bacon, bacon, 940" denmez ki.
Belki farklı savaşlardan bahsediyoruz.
Bu savaş radyosu değil.
Heyecan verici şeyler söylemelisin.
Pekâlâ.
Tut şunu. Şuraya gidip Oliverlarla röportaj yapacaksın.
Everett, olmaz! Bu berbat bir fikir.
-Hiç zevkli değil. -Seni oyuna
almamız için sorular cevaplamalısın.
-Selam Everett. -Bu da ne?
-Neler oluyor? -Röportaj kaydediyoruz.
Cayuga sekiz sayı farkla önde. Maç hakkında ne düşünüyorsunuz?
-Ateş mi lazım Fay? -Hayır.
Mikrofonlu insanlar gibi tutuyorum.
-Ona soru sor. -Yapamam.
-Beni geriyorsun. -Sadece bir soru.
Herhangi bir konuda soru sor, önemi yok.
Bir sincabın spor salonundaki
kabloyu kemirdiğini biliyor musun?
-Hayır, bu gece mi? -Ben biliyorum.
Bu gece değildi.
Clem hâlâ öğretmenken oldu.
-Söyle daha anlatsın. -Anlat lütfen.
Bir Amerikan sincabıydı aslında.
-Demek öyleydi. -Mikrofonu ona tut.
-Biraz daha anlatın. -Dahasını bilmiyorum.
Sincaplar hakkındaki hislerini sor.
Sincaplar hakkında nasıl hissediyorsun?
İnsanların arabalarından, evlerinden
ve saçlarından uzak durdukları sürece çok şirinler.
Güzeldi. Duymak istiyor muymuş sor.
-Bisküvini duymak ister misin? -Ne? Bisküvim mi?
-Evet, bisküvi yaptık. -Hayır, hayır.
Ona bisküvi denmez.
Bisküvi yapıyoruz demiştin.
-Bisküvi denmez buna. -Bu ne için?
Yayınlanacak mı?
Hayır, bu yayınlanma-- Bu ne biçim bir soru?
Arabasında yemek yiyen insanları dinlemek için mi
-radyoyu açarsın? -Sanırım hayır.
Aynen öyle. Kimse yapmaz. İşte cevabın.
Filtresiz, tarafımca sunuldu.
Tatlım çok komiksin. O kısım neredendi?
Kayıtla birlikte geliyor. Dene sen de. Mikrofonu ağzına tutman yeterli.
Daisy, basketbol maçlarına gidecek yaşta mısın?
-Evet. -Bundan pek emin değilim--
Bence en az beş yaşında olmalısın.
-Beş yaşındayım zaten. -Bak sen şu işe.
Güzel, eğer olmasaydın
seni erkenden eve götürüp uyuturdum.
Maçta iyi eğlenceler. Saç tıraşını sevdim.
Teşekkür ederiz.
-İyi geceler. -Güle güle!
Kayda bas, konuş.
Ne diyeyim?
-Trombonu ver. -Hayır.
Düşürmem. Al mikrofonu.
Al hadi.
Güzel. En sevdiğin ders hangisi?
Fenci değil misin sen?
-Evet. -Tamam işte fenden bahset.
Bak, trombona dikkat et yoksa Bay Pike ile uğraşmak zorunda kalırsın.
Robby Ritter'ın trombonu yerdeymiş
-ve arabayla üstünden geçmişler. -Bu iyiymiş bak.
Robby Ritter'ın trombonunu yere bıraktığını
ve arabayla ezdiklerini biliyor muydunuz?
Anlamadım? Selam Fay!
-Merhaba Bay Stemmons. -Bu da ne?
Okul projesi mi?
Hayır, Everett insanlara soru sormamı
ve onları kaydetmemi istiyor.
-Bozuldu. -Ne?
-Dönmüyor. Çalışmıyor. -Nasıl olur? Yepyeni daha.
Bilemiyorum. Üzgünüm.
Üzgünüm, Bay Stemmons. Başka zaman kaydederiz.
Vaktiniz için sağ olun. Başka zaman kaydederiz.
Mühim değil. İyi geceler.
Tamir edebilir miyiz ki?
Bozulmadı aslında.
Bay Stemmons hiç kimse. Soluk adamın teki.
-O konuşmadan kaçmak zorundaydık. -Bozulmadı mı yani?
Hayır. Teybi boşa kullanma Fay. Bay Stemmons gibi ölü tiplerle olmaz.
Tanrı aşkına! Çok korktum.
Onu kendi paramla aldığımı biliyorsun.
Evet, bunu bitik tiplere yapabilirsin.
Onlara, "Üzgünüm, teyp bozuldu.
Başka zaman yapalım." dersin ve hiç yapmazsın.
Bunu kimseye yapamam.
-Neden yapamayasın? -Yalan söylemiş olurum.
Yalan söylemiş olmazsın.
Kişiyi zor duruma sokmamış olursun.
Öyle olduğunu hissettirmezsen olmaz.
Sayı yapmak istiyorsan, insanlardan istediğini alabilmelisin
ve sözlerini kesmekten korkmamalısın.
Sayı yapmaya çalışmıyorum.
Siz ikiniz. Onu kullanmak için ruhsatınız olmalı.
Bu bir tüfek değil, Koca Fred.
Ama iyi ki de değil, yoksa mevtaydın şimdi.
Fay kayıt cihazı aldı da.
Konuş onunla. Soru sor onlara, Fay.
Ne konuda?
Yine gerildim bak.
-O nedir? -Kayıt cihazı.
"Bacon, bacon, 940"ı duymuşlar mı?
"Bacon" mı? O da ne...
-"Bacon" mı? -"Bacon?"
-Savaş filminde duydum. -Mikrofonu ağzına tut.
Bir savaş filminde "bacon, bacon, 940" lafını duymuş muydunuz?
Şimdi ona tut.
"Breaker, breaker" demek istedin sanrım.
Öyleymiş demek.
-Yaklaşmışım. -Sakin ol bakalım.
Hiç de yaklaşmamışsın.
Kendi programın mı var Fay?
Evet. İsmi Gençlik Buluşması,
radyodaki adı da Cayuga Kraliçesi.
İstek alıyor ve genç âşıkların hikâyelerini anlatıyor.
Harika fikir. Kendi programımı yapmalıyım.
Lisansın için çalışmaya başla. Soru sormayı da öğren.
-Ne lisansı? -Radyo lisansı. FİK'den.
Maça gidiyor musunuz?
-Hayır, çalışmalıyız. -Elbette.
Çok iyi iş çıkarıyorsun tatlım. Annen nasıl?
Fay Grimaldilerden bahsetti mi?
Elektriğe çarpılan köpeklerinden mi?
Hayır, köpeklerinden değil. Fay'e sor.
Fay'in işine karışma, Marjorie.
Fay'in değil, Grimaldilerin işi.
Ve Fay biliyor.
Ama o teybi kapatmalısın.
Kesinlikle kapatacağız.
Tüm olanları biliyor.
Kes şunu, Margie.
Dikkat et.
Bir şey demedim, Fred.
Mahkemeye çıkar, elimi İncil'e basarım...
Yürü. Evlilik sorunları var.
-Hadi. -...hiçbir şey demedim.
Tanrının ve herkesin önünde der misin?
Söylerim.
Grimaldilerden bahset.
Başkalarının meselelerini konuşmam.
O zaman teybi dolduracak başka bir yol bul, Fay.
Yapamıyorum. Çok geriliyorum,
ne diyeceğimi bilmiyorum.
Orada insanlara soru sorarken eğleniyordum gerçi.
Sadece muhabbet ediyoruz bak.
Bana en çılgın arayan kişiden bahset.
Sana ne anlatacağımı biliyorum.
Arayan kişi değil ama bilimle ilgili okuduğum bir şey.
-Anlatabilir miyim? -Elbette, Fay Cordelia Crocker.
Göbek adım o değil.
Biliyorum ama umurumda değil.
Yani, bilmiyordum ama umurumda değil.
Orada başka ne var?
Ağızlığım ve tokalarım.
-Tokalar mı? -Evet.
Annem her yere toka saklayabileceğimi
-ve bir gün buna sevineceğimi söyler. -Tanrım, garipmiş.
Pekâlâ, yeni okuduğum bir şey
ve bence harika, sakın bunu sevdiğim için beni aptal gibi
-hissettirme. -Asla yapmam.
Anlat bakalım. Şaşırt beni.
Bu senenin başında Lincoln, Nebraska'da
uzaktan kumandalı arabayla ilgili bir deney yapıldığını
biliyor muydun?
RCA tarafından. Tam boy araba.
-Hadi canım! -Evet.
İsmi de "elektronik otoyol kontrolü."
Makaleye göre kaldırımların altında
küçük ışıklara bağlı bir dizi devreler var,
böylece uzaktan kumandayla arabaya bağlanabiliyorlar
ve direksiyonla freni kontrol ediyorlar.
Yani bu şu an deneniyor. Bunu çoktan yaptılar, öyle mi?
Lincoln, Nebraska'da. Nisanda.
Arabanın panelindeki "elektronik sürüş" yazan tuşa basıyorsun
ve araba kendiliğinden gidiyor.
-Bu inanılmaz. -Evet öyle.
Bir de şunu dinle. Aslında iki şey var...
İlk olarak, bir kilometre ileride duran bir araç varsa fark ediyor
ve tüm trafiği otomatik olarak yavaşlatıyor.
Tüm arabaları birden. Tıpkı bir balık sürüsü gibi.
İkincisi, çalışması için göze ihtiyaç yok.
Yani gözlerin iyi görmüyorsa
ya da dışarıda şiddetli yağmur yağıyorsa
veya farların çok iyi çalışmıyorsa bile
araba işliyor.
Bir de radyodan ses gelecek
ve yön tarif edecek.
Yani eğer otobandaysan ve çıkışına yaklaştıysan
ya da başka otobana geçmek istiyorsan,
bir ses radyoyu yarıda kesip
sana çıkışın yaklaştığını söyleyecek.
Böylece tekrar direksiyona geçip arabayı kontrol edebilirsin.
Üç şey etti biliyorum ama bunu okuyunca
"Cidden mi? Tüm bunlar doğru olabilir mi?" dedim.
Ve öyle. Yüzde yüz doğru.
Bu yıl nisanda, Lincoln, Nebraska'da test edildi.
Bu makale Science Digest'in son sayısında.
Yani radyodan bir ses çıkıp sana nereye gideceğini mi söylüyor?
Evet, makalede yazıyor. Oku.
Ne zaman olacağını söylüyor mu?
1974'te. Ve 1990'da tüm yollar elektronik olacak.
Gerçekten mi?
Bana inanmıyorsun, değil mi?
-Benimle dalga geçiyorsun. -Dalga geçmiyorum.
Bayıldım. Röportaj yapıyorum. Katkıda bulunuyorum.
İki şey daha hatırladım.
-Vaktimiz var mı? -Kesinlikle var.
-Hadi, dolduralım. -Tamam, peki.
Onu sevdiysen bir de bunu dinle,
tünellerle ilgili bir makale var...
Her şeyi anlat.
Bir saniye, tüm bu reklamları
ve eksantrik şeyleri atlıyorum.
Dur, yazıldığı gibi okumak istiyorum
çünkü senin üzerinde de
aynı etkiyi yaratsın istiyorum.
Tamam, başlıyorum.
"New York'ta, Times Meydanı'nda
bir adam hayal edin.
Merdivenlerden aşağı, metro tüneline doğru iniyor
ve bir vagona biniyor.
Bavulunu başının üstündeki rafa yerleştiriyor ve oturuyor.
Bir kitap okumaya başlıyor ve bir saat kadar sonra
trenin bir durağa yaklaştığını hissediyor.
Kalkıyor, eşyalarını topluyor, bavulunu alıyor,
şapkasını takıyor, trenden çıkıyor,
merdivenlerden çıkıp Golden Gate Köprüsü'ne geliyor."
Ne? Hadi canım. Bu nasıl olabilir?
Evet, çılgınca değil mi?
Tren bu tünellerde ülkenin her yerine saatte 3.000 ila 8.000
kilometre hızla gidiyor. Her yerde böyle olacak.
Basınçsız tren deniyor.
Bu tüneller dünyanın her yerinde olacak.
Yani bahçe hortumundaki küçük sosisler gibi
vagonlara oturacağız.
Bir dakika...
2000 yılında her yerde olacak.
-Dur... -Makalede yazıyor.
-Bak. -Bir dakika, dur biraz.
Yani o diğer şey olmayacak mı?
Otobanda uzaktan kumandalı arabalar?
Hayır.
Hayır, bence o kısa mesafeler için olacak.
Bu trenlerin ve uçakların yerini alacak.
-Öyle mi? -Bence öyle.
Okyanuslarda da mı olacak?
Bence olacak.
Aslında bilmiyorum. Burada yazmıyor.
Pekâlâ, bir tane için daha vakit var.
Üçüncü hikâye için hazır mısınız, Bayan Crocker?
Evet, dur bir saniye.
İki tanesi için zaman var mı?
Hayır, yalnızca bir tane.
-Peki... -Hadi.
Şununla bitiriyorum
çünkü annem bu asla gerçekleşmez diyor.
Dergi satmak için böyle şeyler
yazıyorlar diyor.
İlgi çekici bir başlangıç, Fay. Lütfen devam et.
Pekâlâ, gelecekte...
Doğan her bebeğe hayatı boyunca sahip olacağı
bir telefon tahsis edilecek.
El kadar telefonlarımız olacak.
İstiridye gibi. Ahizesiz.
Veya...
Tahminimce küçük hoparlör ve mikrofonlar olacak.
Bir tarafında tuş takımı olacak.
Arkasında da ufacık bir ekran.
Küçük bir televizyon ekranı gibi.
Cebine koyabileceksin.
Roma'daki ya da New York'taki arkadaşını arayabileceksin
ve ekranda yüzünü görebileceksin
ve renkli ekranda konuşabileceksiniz.
-Ekranlar renkli olacak. -Hangi dergiden bu?
Modern Mechanix.
Makale birkaç yıl kadar eski.
Ve ayrıca diyor ki, eğer bir arkadaşını ararsan
ve cevap vermezse,
-ölmüştür. -Ne?
Öldüğünü nasıl anlayacaksın?
Çünkü hep yanlarında olacak,
-hep cevaplayabilirler. -İnanmıyorum.
Ne? Bak fotoğrafı var.
-Uzay hikâyesi gibi. -Biliyorum.
Annene katılıyorum. Zeki kadınmış.
Aslında tünel ve otoyol olayına inanıyorum
ama küçük TV telefon olayı delilik.
Pekâlâ. Bu eğlenceliydi.
Gitmem lazım. Dinle beni, tamam mı?
-Dinlerim, teşekkürler. -Görüşürüz.
-Teybi aldım. -Ne?
-Teybimi aldım. -Doğru. Bu o mu?
Evet, Westinghouse.
Spor salonundan başlayarak yol boyunca Everett'la kayıt yaptık.
-Sana söylediğini mi aldın? -Evet, dinle.
...Roma'daki ya da New York'taki
arkadaşını arayabileceksin
ve konuşabileceksiniz.
Ne güzelmiş Fay. Ne hoş çocuk.
Evet, kayıt yapmaya da
-"bisküvi yapmak" deniyormuş. -"Bisküvi yapmak" mı?
-Evet. -Şu işe bak!
-Evet. -Pocasset'ten gelen çocukları gördün mü?
Evet, maçtan önce kısa süreliğine gördüm.
Otobüsten iniyorlardı. Hepsi çok uzundu.
-Olamaz, cidden mi? -Evet.
Takımlarında birkaç Kızılderili var.
Dört beş tane.
Sanırım aileleri de orada,
dört beş tane kardeşleri ve kuzenleri var.
Muhtemelen bizi ezip geçerler.
Kızılderili oldukları için söylemiyorum.
Evet, formalarını giydiklerinde
-yetişkin gibi duruyorlar. -Yani kaybedeceğiz.
Işıklar titreşti mi burada hiç?
Hayır. Neden?
Okuldaki ışıklar titreşiyordu da.
Ama Arlo halledecek.
Geçen sefer ben hâlâ öğretmenken sincap yüzündendi.
Kabloyu kemirmişti.
Pekâlâ, ben çıkıyorum.
San Mirial hattında daimî sinyal var,
yani orası yoğun, eğer o hattı çekersen
-Fran ve Judith'in haberi olur. -Tamam, güle güle.
Numara lütfen?
Cayuga, New Mexico'da WOTW radyosundasınız
ve şimdi haberlere geçiyoruz.
Boeing yeni uçak serisini...
Numara lütfen?
...memur Sherman'a göre, olayın sebebi
-kendi sözleriyle... -Numara lütfen?
Alo?
...çok gizli bir konsept. Görünüşe göre de
-daha istikrarlı ve... -Şehir lütfen, dahili.
Selam Winnie, benim.
Şu sesi daha önce duydun mu?
-Duymuş muydun hiç? -Hayır ama bir daha çal.
Diğer hanımlara da dinleteyim.
Tamam.
Dinle Winnie, başka bir arama geldi,
seni sonra arayacağım.
Numara lütfen?
Alo?
Dinleyin, hanımefendi. Tekrar bağlanmayı dener misiniz?
...sizi arıyoruz...
Tuhaf, devasa bir obje arazime geldi
ve bu...
...kasırga gibi...
...daha hızlı dönüyor...
-...lütfen polis çağırın... -Hanımefendi, acili mi arıyorsunuz?
...çünkü kanyonda bir şey var.
-Nerede olduğunuzu söyler misiniz? -Bodruma ineceğiz.
-Alo? -Selam Josie, dinle. Ben Fay.
Memur Pruitt ya da Boker civarda mı?
Hayır, Bay Pruitt'le gittiler.
Karakoldan cevap veren olmadı. Karakolda kimse yok mu?
Hayır, buradalardı ama bir kamyoncu otobandan gelip
bir ihbarda bulundu.
-Ne ihbar etti? -Söylemedi.
Ama kamyon rüzgârdan savrulmuş
ve her yere avokado dökülmüş.
Memur Abbott civarda mı? İzinli mi?
Çünkü Judy amigoluk yapacaktı.
Evet ama onu görmedim.
Bulabilir misin?
Muhtemelen Bay Boker ve Bay Pruitt'le gitti.
Neler oluyor?
Bilmem. Önemli değildir sanırım.
Baksana Josie, başka bir arama geldi,
bir şey duyarsan haber verir misin?
Tamam. Görüşürüz.
Şehir lütfen, dahili.
Fay, neredeydin?
Winnie, bir arama geldi
ve aynı ses kadının hattında da vardı
ama kadının ismini falan öğrenemedim.
Başı dertte değil gibiydi. Ne yapsam?
Winnie?
Alo?
Ethel, selam. Şu an radyoyu dinliyor musun?
Hayır, TV izliyordum.
Radyoyu açıp bir ses geliyor mu diye bakar mısın?
-Nasıl bir ses? -Şey gibi...
Birkaç dakika önce santrale bir ses geldi
ve ben de...
Sonra gitti. Ben de sana sormak...
Everett'ı ara.
Yayındayken onu rahatsız etmek istemiyorum.
Utanma ondan.
Onu ararsan--
Ethel?
-Alo? -Grace, selam.
Ethel ve Maddy'yi kontrol eder misin?
Van Ortonları denedim ama maçtalar.
Aslında şu an herkes maçta.
-Kiminle konuşuyorum? -Benim, Fay.
Tanrım. Yüzünü göremeyince tanıyamıyorum.
-Ethel ve Maddy'yi kontrol eder misin? -Yapabilirim. Her şey yolunda mı?
Çünkü şu an mutfakta kurabiye yapıyorum ve ellerim hamurlu.
Sanırım yolunda. Ethel'ı aradım ama hat kesildi.
Bu gece çok fazla bağlantı sorunları yaşıyoruz.
Bakalım.
Ellerimi ve kurabiye tepsimi yıkayıp öyle yapsam?
Yoksa şimdi mi yapayım?
Şimdi yapabilirim ama etraf kirlenir.
Ellerini yıkayabilirsin.
Ne zaman fırsat bulursan aslında. Bence bir sorun yoktur. Sadece...
Annen nerede tatlım?
Geceleri çalışıyor artık.
Hatırlıyorum, söylemişti.
Bu saatte aradığım için üzgünüm.
Gertie Van Orton'ı aramayı denedim ama maçta.
Herkes şu an maçta.
Ziyanı yok tatlım.
Şu işleri bitirip bakarım,
sonra da seni ararım.
Ethel bebek bakıyordu değil mi?
-Evet. -Pekâlâ.
-Bana birkaç dakika ver. -Tamam, teşekkürler.
-Güle güle. -Görüşürüz.
İşte başlıyor.
Çalsın bakalım.
Jimmy Rain and Crocs ve acayip şarkıları
"Hoppin' and Cookin'."
Başıboş Everett Sloan'ı dinliyorsunuz,
programımız, Otoban Hitleri,
Santa Mira Mills ve Cloverbloom Balları'nın katkısıyla
ve haftanın firması, tüm vadiye
en soğuk dondurmaları ve en tatlı höpürtüleri sunan
Udder Stand sponsorluğunda.
Biliyoruz ki, sezonun ilk maçı
ve vadi rekabeti dolayısıyla bu gece epey yoğun bir gece.
Ama unutmayın, basketbol sezonu boyunca
Udder Stand, maç sırasında kapalı olsa da, maçtan sonra
siz tanklarınızı eve sürüp uykuya dalmadan önce
abur cubur ihtiyacınızı giderebilin diye
bir saatliğine açılır.
Bana da kuşlar söyledi.
Maç saati burada geceler hep sessiz olur.
Ama beni dinleyen beş kişiye sesleniyorum,
telefona koşun, şarkınızı armağan edin
ve herkese orada olduğunuzu bildirin.
Umarız bizi gecenin sonuna kadar dinlersiniz.
Şimdi WOTW zamanı. 12 geçiyor.
Dışarı bakın. Hava 17 derece.
Bizimle kalın ve müziğimizde kaybolun.
Şimdi de Gabe Gunton'dan geliyor;
"Screamin' Scooch" Otoban Hitleri'nde.
WOTW'dasınız.
-Başıboş Everett Sloan. -Ben Fay.
Üzgünüm. Lütfen kızma.
Seni konuk sandım.
Üzgünüm. Böyle sanacağını biliyordum.
-Lütfen kızma. -Teyp için mi aradın?
Hayır, santrale bir ses geldi ve radyo programını böldü.
Bilemiyorum, daha önce olmamıştı.
Bir şey yayınımı mı kesti?
-Evet, radyodan geldi. -Nasıl bir sesti?
Bilmiyorum, bağlayayım da sen dinle.
-Meksikalı mıydı? -Hayır Meksikalı değildi.
Çünkü bazen Meksika'daki bir radyoyla sinyallerimiz karışıyor.
Kulağa tekinsiz geldi.
-Çünkü bir kadın... -Neden? Nasıl?
Burada her şey normal duyuldu. Ne zaman oldu bu?
Haberlerden hemen önce.
Bana kızgın mısın?
Hayır ama ne yapabilirim bilmiyorum. Senin radyonda bir sorun vardır.
Şimdi santralden göndereceğim sesi dinleyebilir misin?
Programımı bölen ses mi bu?
Evet. Sesler üst üste binmiş.
-Peki, bağla bakalım. -Tamam.
Bunu daha önce hiç duymadım.
Evet, ben de. Sonra bir kadın aradı.
Kasaba dışında bir şeyler olduğunu
ve bodruma indiğini söyledi.
Sonra da hattan o ses geldi.
Sonra Ethel'ı aradım, Maddy'ye bakıyordu
ve onun da hattı kesildi.
Programım ne zaman kesildi dedin?
Tam haberlerin başında.
Kulaklığıma bir şey gelmedi
bu odadaki kapalı devre
yani istasyondan geldiyse playback'e kaydolmuştur.
Ben geri sarıp çalarken sen de hatta kal,
-bir şey duyarsam sana söylerim. -Tamam.
Cayuga, New Mexico'da WOTW radyosundasınız
ve şimdi haberlere geçiyoruz.
Boeing yeni uçak serisini...
-İşte buydu. -Ne?
Bu sesti. Öylece çıktı.
Bak sen şu işe.
Neden? Kötü bir şey mi?
İyi soru.
Eğer yabancı bir kodsa
Hava Kuvvetleri bile kasabaya gelir.
-Gerçekten mi? -Evet öyle.
-Başımız belaya girer mi? -Biz bir şey yapmadık.
Evet, doğru.
Tamam, evet. Doğru.
Sinyali tekrar gönder de yayında çalayım.
Dinleyen biri varsa belki bir şeyler biliyordur.
Başımız belaya girmez, değil mi?
Girse de umurumda değil. İyi yayın budur.
Peki, yapıyorum. Sinyali gönderiyorum.
Başkası aramadığı sürece beni 10 dakika arama.
Yanlış alarm istemiyorum. Saatine bak, 10 dakika.
Tamam, anlaşıldı. Arama bekleyeceğim. Başlıyoruz.
İşte tam da bahsettiğim gibi bir şarkıydı.
The Golden Glows'dan "Crazy Waves" ve sonrasında Gabe Gunton'ı dinlediniz.
WOTW'da saat 19.18.
Dinleyin, bir sorumuz var.
Belki bir tahminde bulunmak istersiniz.
Bu gece vadide dolanan,
size dinletmek istediğimiz bir ses var.
Düşüncelerinizi merak ettik.
Telefonun başındayız ve civarda
tanımadığımız bir deneyimli ya da toy radyocu varsa
antenimize neyin karıştığını bilmek isteriz.
Ve bizi arayıp sesin ne olduğunu söyleyebilecek olan kişiye
Elvis'in Memphis'teki evinin halısından bir parça vereceğiz.
Hatlar açık. Lütfen bir bilginiz varsa arayın.
EV SAHİBİ 20 MİSAFİR 17
Saldır Cayu!
Topu takım arkadaşına bıraktı.
O da diğerine bıraktı.
Görünüşe göre-- Evet, işte.
Topu alıp diğer tarafa koşacak.
Topu sürecek ve pas verecek.
Bir pas daha.
Ve potaya gidecek gibi.
-Hayır, pas verdi. -Pekâlâ.
İşte şut geldi. İki sayı daha.
Sanırım istediği her yerden sokar.
Topu kaybetti.
Pas veriyor.
İşte basket.
Everett, arayan var.
-Bağla. -Şehir dışından biri.
Bir şey biliyor gibi.
Bağla o zaman, Fay. Hadi, lütfen.
Bayım, şimdi sizi bağlıyoruz.
Merhaba bayım, ben Everett Sloan. Duyabiliyor musunuz?
Alo, evet. Nasılsınız?
İyiyim. İsminizi öğrenebilir miyim?
Evet, ismim Billy.
Pekâlâ, teşekkürler Billy.
Seni uyarmalıyım, yayında küfür veya müstehcen hikâyelere
izin vermiyoruz. İşimi kaybedebilirim.
Çok gecikmeden seni yayına bağlamak istiyorum
ama bu konuda anlaşıp anlaşmadığımızı
bilmek istiyorum.
Elbette, anlıyorum.
Zaten ben hiç küfür etmem ya da öyle şeyler konuşmam.
Bunu yaparak kuralları çiğniyorum.
Dürüst ol ve yayın dışında tartışılması gereken
bir şey varsa bana söyle ki
ara vereyim ya da bir şarkı çalayım. Tamam mı?
Tamam, bunu yapabilirim.
Pekâlâ, birazdan yayına gireceğiz.
Üç...
...iki...
...bir.
Tekrar beraberiz. Az önceki şarkıyı yarıda kestik, üzgünüz.
Cevabı olabilecek bir konuğumuz var.
Billy, bize bildiklerini anlatır mısın?
Evet, işe yarayabilecek bir hikâyem var.
Belki de yaramaz, bilemiyorum. Ben yine de size anlatacağım.
Pekâlâ Billy, dinliyoruz.
Orduda görevliydim
ve hakkında hiçbir şey bilmediğimiz bir sürü işlerimiz
ve görevlerimiz vardı.
Nasıl yani?
Yani neresi olduğunu bilmediğimiz
yerlere gönderilir, ne olduğunu anlamadığımız
görevler yapardık.
Ki bu orduda normaldir.
Bir gece üstüm tarafından uyandırıldım.
Üniformamı giyip bir görev için hazır olmamı söyledi.
Sonra beni yalnız başıma bir uçağa bindirdiler.
Diğer çocukları da toplamak için birkaç yerde durduk.
Sonra en az iki saat kadar uçtuk.
İnince bizi bir otobüse bindirdiler
ama bu otobüsün camları siyaha boyanmıştı.
Yani nereye götürüldüğümüzü görmemiz imkânsızdı.
Vardığımızda etrafta
hâlâ çöl çalılıkları ve düzlükler vardı.
Ama çadırlar, tüneller,
yeraltı laboratuvarları ve test sığınakları da vardı.
Ve daha önce hiç görmediğim bir subay,
aceleyle bize gördüklerimizin çok gizli olduğunu,
birilerine anlatırsak Amerika'yı tehlikeye atacağımızı
ve bunu öğreneceklerini söyledi.
Sonra bizi kayalıklı ve kumlu bir oyuğa gönderip
kazma makineleri ve benzeri aletlerle
kare şeklinde bir delik kazmamızı istediler.
Tuğlalarla duvar ördük
ve betonla zemin yaptık.
Ve bir izleme odasına
ve havalandırmaya bağlanan pencereler yaptık.
Bizi karyolalar ve savaş malzemeleriyle dolu bir odada,
yerin altında yatırdılar.
Bir gün uyanıp göreve hazır olduğumuzda
o deliğin içinde devasa bir şey vardı.
Muşambayla örtülüydü.
Nasıl yani?
Bir uçaktan daha büyüktü
ve kimsenin görmesine izin yoktu.
Tüm gün etrafında korumalar vardı.
Neye benziyordu?
Genel hatlarıyla düzdü ama kırık ve hasarlı görünüyordu
çünkü zor anlar geçirmişti.
Sence Amerikan mıydı?
Bilmek imkânsızdı.
Öyle şeyler soramazdık.
Herkes gibi biz de bir şeyler öğrenmek istiyorduk.
Ama üstlerine güvenirsin ve emirleri uygularsın.
Ama bu şey...
...beni endişelendirdi.
Neden?
Belki de çok gizli olduğu için.
Sonra ne oldu?
Dikkatli bir şekilde üstüne bir tavan inşa ettik.
Bizimle işleri bittikten sonra
uçağa bindirdiler.
Pervaneler dönmeye başladı
ve tam uçak kalkacaktı ki,
telsizden o ses gelmeye başladı.
Hangi ses?
Bu gece çaldığınız sesin aynısı.
Aynı ses olduğundan emin misin?
O sesi asla unutamam.
Uçak kalktıktan sonra camdan dışarı baktım
ve aşağıdakilerin pisti toprakla kapattıklarını gördüm.
Sanki hiç orada olmamışız gibi.
Ses yok oldu, biz de uzaklaşmaya devam ettik.
Geri döndüğümde çok hastalandım.
Birkaç hafta sonra
bir tür akciğer hastalığı belirdi.
İyi nefes alamıyordum.
Bence o çölde her ne vardıysa,
hastalığa o sebep oldu.
Belki radyasyondu.
Çünkü ben hep sağlıklı biriydim.
Sonra askeri hastanede yattım.
Birkaç yıl sonra o çöldeki görevde çalışan
çocuklardan birini gördüm.
Ona görevden sonra hastalanıp hastalanmadığını sordum
ve hastalandığını söyledi.
Sonra buna benzer bir göreve
daha önce de gittiğini söyledi.
Ve bir gece Nevada'da görevlendirilip,
Colorado Nehri'ne götürüldüğünde
nehirdeki bir mavnanın üzerinde,
mavnanın boyutunun iki katı büyüklüğünde
bir şey taşıdığını gördüğünü söyledi.
Nehirde birkaç saat gittikten sonra
geçici bir istasyona varmışlar
ve mavnadaki yükü iki askeri kamyona yüklemişler.
Yükleme işi tamamlandıktan sonra
çölde duyduğumuz sesin aynısı
mavnadaki de dahil tüm telsizlerden gelmiş.
Sonra iki askeri kamyon uzaklaştıkça
sesin de onlarla kaybolduğunu söyledi.
Ne olduğunu biliyor muymuş?
Hayır.
Ama çöldeki görevden sonra
etrafa sormuş
ve sesin ne olduğunu bilen biri olduğunu duymuş.
Biz de onunla sivilde görüştük.
Ama o da bazı şeyleri biliyordu.
Askerde herkes sadece bazı şeyleri bilir.
Kimse bir şeyi tamamen bilmez.
Bu da planın bir parçası.
Bu yüzden ülkenin her yanından askerlere parça parça iş yaptırıyorlar
ve bizi de bir tek iş için götürdüler.
Böylece kimse her şeyi bilmiyor.
Bir saniye, üzgünüm. Biraz daha net olmalısın.
Bu askeri bir ses mi?
Biz de Walker'daki adama bunu sorduk.
Ne dedi?
Sesin askeri olmadığını söyledi.
Hiçbir ülkenin askeri sesi değildi.
Hiçbir şeyin uçamadığı yükseklikten,
binlerce kilometre öteden geliyordu.
Bunu nereden biliyordu?
Çünkü o bir radar operatörüydü.
Peki bu sesler sık sık oluyor mu?
-Hayır. -Peki merak ediyorum...
Sanırım bu Sputnik'ten önceydi?
Sputnik'ten yıllar önceydi.
Sizinki gibi sinyaller
ara ara gidip gelmiştir.
Nasıl yani?
İletişim kurar gibi.
Bir tanesi burada, gökyüzünde bir şey söyler,
bir diğeri de ona cevap verir.
Bazen Sputnik'in olduğu irtifalarda duyulur,
bazense yerden birkaç yüz metre yükseklikte.
Nerede?
Pek çok yerde.
Her yerde.
Her yerde derken?
Billy?
Billy... Sanırım hattan düştün.
Billy?
Bizi dinleyen sevgili beş kişi, sanırım Billy hattan düştü.
Onu tekrar yayına almaya çalışacağım.
Birazdan dönerim.
-Fay, ne oldu? -Bilmiyorum.
Bağlantı koptu, olan bu...
-Onu tekrar bağlamalıyız. -Yapamam.
-Neden? -Uzak mesafeden arıyor.
-Nerede yaşadığını bilmiyorum. -O zaman Holloman'ı ara.
Olmaz. Muhtemelen sahte isim verdi--
Aynı hattan tekrar arasan...
-Öyle işlemiyor. -Araştır.
-Telefon rehberine bak. -Hangi isimle?
-Holloman civarındaki Billy? -Bilmiyorum.
Lanet olsun.
Bekle, arayan var!
İsim lütfen, dahili.
-Alamogordo operatörü. -Bağlıyorum.
-Cayuga, numara lütfen. -Ben Billy.
Bağlıyorum! Everett, geldi.
Billy. Ne oldu? Gerçek numaranı vermelisin.
Üzgünüm ama bunu yapamam.
O zaman seni yayına bağlayamam.
Bağlamak isterim ama bu etiğe aykırı
çünkü anlattıklarının doğru olup olmadığını bilemem.
Biliyorum. Anlıyorum.
Sizi başınıza dert açacak bir duruma sokmak istemem.
Billy, merak ediyorum. Bunu neden bize anlatıyorsun?
Başımız belaya girer mi?
Sanırım bunu size hasta olduğum için anlatıyorum.
Ve yaşlıyım.
Ve kimse bizi dinlemiyor.
Ve insanlar onlar için yaptıklarımızı bilsin istiyorum.
Sence neden kimse seni dinlemiyor?
Bence bunun bir sebebi siyahi olmam.
-Bu bir sorunsa üzgünüm. -Hayır, bence değil.
Meselenin bu olabileceğini tahmin etmiştim.
Daha önce siyahi bir konuğumuz olmamıştı.
Üzgünüm, bunu sana söylemeliydim.
Ama bu görevlerdeki herkes siyahiydi.
Ya da Meksikalı. İşin hamallığını biz yaptık.
Sence bunu bilerek mi yaptılar?
Bilerek yaptıklarını biliyorum.
Neden?
Çünkü bizi kim dinleyecek ki?
Ama tüm bunların bir kısmı var ki, kendin de araştırıp
uydurmadığımı görebilirsin.
Tamam, o kısmı anlatmanı isteriz. Sebebini anlıyorsundur, şu an
elimizdeki tek şey senin sözlerin.
Şimdi sana bir adamdan bahsedeceğim.
Billy, böldüğüm için üzgünüm ama şu an yayında olmasak da
bu konuşmayı kaydediyorum, tamam mı?
Tamam, kaydet lütfen.
Tamam, devam et Billy.
Walker Üssü'ndeki radar operatörü,
sivilde görüştüğümüz adam,
emekli olduktan sonra sinyalleri araştırmaya devam etmiş.
Onları beklemeye başlamış.
Telsizle ve tamir ettiği üretim fazlası ordu ekipmanıyla
tek başına uğraşıp bir sinyal yakalamaya çalışmış.
Bir şey yakalayabilmiş mi?
Evet, yakalamış.
Sonunda.
Çok uzun sürmüş
ama bir gece nihayet yakalamış.
Ve kaydetmiş.
Kopyalayıp birkaçımıza da gönderdi.
Gizli görevlerde bulunan askerlere.
Sinyallerin ne olduğunu düşünüyormuş?
İşte o an anladım.
Çünkü bize dedi ki...
Bu konuşan bir şey...
Ve sonra yok olan bir şey...
O kadar yüksekte ki,
onu göremeyiz.
-Ve kayıtların kopyasını mı yaptı? -Evet.
Ve bize gönderdi.
Görev alan farklı insanlara.
Kayıt elime ulaştığında ve teybe taktığımda
ve kaydı çaldığımda...
...tüylerim diken diken oldu.
Neden?
Çünkü çölde duyduğum seslerin aynısını duydum.
Kayıt hâlâ sende mi?
Hayır. Kayıtla yakalanmak istemedim,
o yüzden onu yaktım.
Ama diğer adamlardan biri, bir Hava Kuvvetleri mensubu,
bu görevlerde yer alan
ve sesleri duyan kişi Cayuga'da yaşıyor.
Aynı kayıt ona da gönderildi.
Bu gece o kaydı çaldınız sandım.
Cayuga'da kayıt mı var? Kimde?
Raymond Buck, eski bir Hava Kuvvetleri mensubu.
Onda seslerin kayıtlı olduğu bir teyp mi var?
Ama Raymond Buck öldü.
-Olamaz. -Vefat mı etti dedin?
Evet.
Bunun olduğunu düşünmüştüm.
Üzgünüm Billy.
Onu pek iyi tanımıyordum.
Kaydı nerede biliyor musun?
Hayır. Belki çocuklarındadır?
Hayır, Bayan Buck tüm teypleri kütüphaneye verdi.
Kütüphanede kayıt cihazı yok, Fay.
Var. Bodrum katında.
Her teybe bakma fırsatları olmadı
hâlâ oradalar. Yerini biliyorum.
Kütüphane kapalı, santral de boş kalır.
Herkes maçta, kimse aramaz.
Kütüphaneye nasıl girileceğini biliyorum.
Billy, sence bulup dinlersek ne olur?
Bilmiyorum.
Ama bunu yapacaksanız,
hemen yapın.
Çünkü şu an orada bir şey var.
Ve uzun süre kalmaz.
Tamam Fay, koş.
ŞEHİR KÜTÜPHANESİ
Atla!
-Araba mı çaldın? -Aldın mı? Hayır!
Evet, atla. Aldın mı?
-Bisiklet çaldım! -Cevap ver Fay.
-Evet, aldım. -Tamam.
-Bu kimin arabası? -Bay McKean'in.
-Bay McKean biliyor mu? -Elbette hayır.
Billy'ye Elvis'in halısından bir parça verecek misin?
Ne?
Bize yardım edene Elvis'in halısından bir parça vereceğini söylemiştin.
Ah.
Aslında Elvis'in halısı değil o.
Yani öyleydi ama bir süre önce hepsini verdik.
Jack Sage ve Red Gant'te parçalar var.
Jess Pervis'in evindeki halıları veriyoruz.
Everett, bu aldatmak oluyor.
İnsanlar gerçekten Elvis'in halısı sanıyor.
Sus, Fay.
Billy? Ben Fay, Cayuga operatörü.
Burada bir sürü teyp var.
Hangisi olduğunu hatırlıyor musun?
Uzun zaman oldu,
ama sanırım şeffaftı.
Bunların hepsi şeffaf, Billy.
Billy?
-Hat kesildi. -Ne?
Billy?
Santrale gitmeden onu tekrar bağlayamam.
Gitme, teker teker uzat şunları bana.
Ve sandalyemden kalk.
Bay Billy'ye inanmıyor musun?
Bilmiyorum.
Ama gökyüzünde bir şey varsa...
...bilmek isterim.
Baxter dört yaşında...
Bu değil.
Sıradaki.
Ne aradığını nereden biliyorsun?
Bilmiyorum.
Üstüne kayıt yapmış olabilir mi?
Evet.
Evet, kesinlikle.
Ne yazık ki.
Ben de yaptım ve...
O cihaz hangisi?
Bu bir Maggie PT-6.
-Maggie mi? -Evet, Magnecord yani.
Senin cihazının yayın yapan kardeşi gibi bir şey.
Maçları ve reklamları bunda çalıyoruz.
İnsanlar olup biteni bildikleri hâlde
ertesi gün maçı dinliyorlar mı?
Evet. Olan biteni biliyor olmaları umurlarında değil.
Çocuklarının ismini duymak istiyorlar.
Bu değil.
Sence bu başını belaya sokar mı?
Soksa bile umurumda değil.
İyi yayın budur.
Ayrıca başka bir yerde daha iyi bir iş bulmamı sağlayacak.
Nereye gitmek istiyorsun?
-Bilmiyorum. -Bir noktada...
Belki Batı Yakasına.
Tüm radyo olayı orada dönüyor.
Ben de buradan gitmek istiyorum.
Maddy büyüyünceye kadar olmaz ama bir gün gitmek istiyorum.
Nereye gideceksin? Gidip ne yapacaksın?
Üniversiteye mi gitmek istiyorsun?
Belki bir yerde daha büyük bir santralde çalışırım.
Şu an bir hastanenin ya da otelin
santralinde çalışabilirim.
Ama daha büyük bir santralde çalışmak istiyorsam
daha büyük bir şehre gitmeliyim
ve telefon şirketinde işe girmeliyim.
Üniversite okumayacak mısın?
Üniversiteye param yetmez, Everett.
Kredi çekebilirsin.
Bunu bir araştır.
İyi olurdu.
Yüce Tanrım.
Everett...
İşte bu.
-Hem de daha net. -Ne yapacaksın?
Millet, bir ses kaydımız daha var. Belki bize yardımcı olursunuz.
Dinleyin ve bizi arayın.
Billy, eğer bu ses o sesse bizi ara.
Pekâlâ, işte başlıyoruz.
-Aman tanrım. Everett? -Aman tanrım.
Ne yaptın? Şaka mı yapıyorsun?
Şaka falan yapmıyorum.
-Kıpırdama. -Neler oluyor, Everett?
Sakin ol. Buralarda bir fener var.
-El feneri var. -Neler oluyor Everett?
Fay, sakin ol!
El feneri.
Bir şeyler olduğunu biliyordum. Biliyordum!
-Siktir. -Ne yaptın?
Hiçbir şey yapmadım! Bilmiyorum!
Dışarıda ışıklar yanıyor.
Lanet olsun.
Sesi çalınca elektrik gitti...
-Ne yapıyorsun? -Haber yaparsak diye
-olanları kaydediyorum. -Neden sesini değiştiriyorsun?
-Nasıl? -Radyodayken sürekli
sesini değiştiriyorsun! Neden yapıyorsun?
Çünkü radyoda öyle konuşulur!
Fay, bak, şu an eleştirilerini dinleyemem.
Olamaz.
-Ne? -Santral!
Fay, bekle!
Lanet olsun, Fay!
Atla!
O kadar süre uzak kalmamalıydım.
Neden hep koşuyorsun?
-Arabayla geldik. -Çünkü arabamız yok.
Arabaya binmem ki ben. Her yere yürürüm.
Tamam, sorun yok.
Hâlâ bir şeyler döndüğünü düşünmüyor musun?
Eğer bir şeyler oluyorsa,
ya gözetleniyoruz ya da işgal edilmek üzereyiz.
-Kim tarafından? -Sovyetler.
-Öyle mi düşünüyorsun? -Yüzde yüz, kesinlikle.
Ve gelecekleri yer de tam olarak burası olurdu,
güney sınırı.
Numara lütfen. Beklettiğim için üzgünüm.
Numara lütfen. Bağlıyorum.
Emin değilim. Hayır, ilk defa siz--
Tamam, haber veririz. Teşekkürler.
Numara lütfen. Evet, otoban devriyesine haber veriyoruz.
Sizi bilgilendiririz.
Teşekkürler.
Numara lütfen. Beklettiğim için üzgünüm.
Pekâlâ, teşekkürler. Hoşça kalın.
Teşekkürler. Hoşça kalın.
İnsanlar gökyüzünde bir şey olduğunu söylüyor.
Saat 19.45. Yaz.
-Kaydedemez misin? -Evet.
Millet, saat 19.45 ve sanırım gökyüzünde...
Gördünüz mü? Üstümüzden mi geçti?
-Ne? -Gökyüzünde bir şey var.
Culp Canyon'dan buraya takip ettik.
Ben Bertsie, bu da Gerrie.
Artık adım Gerald. Bana Gerald deyin.
-Unutmuşum. -Everett, bu da Fay.
Radyo istasyonunda elektrik gitti.
-İnsanlar nerede? -Radyodan mısın?
Evet, 7'yle 11 arası Otoban Hitleri.
-Dinliyor muydun? -130 km
-mesafe geldik. -Gökte bir şey var...
Evet. O eski parçalar çalar.
-Ben yenileri çalarım... -Hayır, biz dinlemeyiz...
Yeni şarkıları sevmem, Gerrie sever.
Ah.
Numara lütfen.
Evet, Everett burada. Onunla konuşmak ister misin?
Tamam, seni bağlıyorum.
Everett, birinci santrale gel.
Bir kadın radyoyu arıyor!
Al.
Merhaba, ben Başıboş Everett Sloan, WOTW.
Size olanları anlatabilirim.
-Nasıl yani? -Size radyodaki adamın
anlattıklarından fazlasını anlatabilirim
ve radyo programınız için daha fazla bilgi verebilirim.
Peki, dinliyorum.
Olmaz, evime gelseniz daha iyi olur.
Burada anlatmak istiyorum.
Hanımefendi, gökyüzünde bir şey var.
Biliyorum.
Ben de bununla ilgili konuşmak istiyorum.
Buraya gelirseniz size bildiklerinizden
çok daha fazlasını anlatırım.
Size bu gece söyleyeceklerim
çok önemli olacaktır.
Peki, adresiniz ne?
1616 Sycamore.
1616... Tamam.
Verandadaki saksıdan anahtarı almanız gerekecek.
Alışverişimi yapan çocuk için orada bırakıyorum.
Kapıya çıkamayacağım.
Artık pek yürüyemiyorum.
Ama burada olacağım.
Pekâlâ, birkaç dakikaya orada olurum.
-Adınız neydi? -Mabel Blanche.
Peki Bayan Blanche, birazdan görüşürüz.
Hoşça kalın.
Bize neler olduğunu anlatacak, hadi.
-Bir dakikaya oradayız dedim. -Kim?
Yaşlı bir kadın bize neler olduğunu anlatabilirmiş.
Onu tanıyor musun? Ne anlatacak ki?
Tanımıyorum, hemen evime gelin dedi.
Ne anlatacakmış? Deli olmadığı ne malum?
Bilmem, olabilir ama sesi normaldi.
Bir dakikalık mesafede, Sycamore'da.
Biz burada etrafa bakarız.
Bizi bulur musunuz?
Evet, siz bulur musunuz?
-Evet. -Kadının hattı burada.
-Anahtarı çevirip... -Canım
-ben o şeylerden hiç anlamam. -Tamam, boş ver.
Neler oluyor Fay?
Bilmem. Geceleri asla aramaz.
-Hapis hayatı yaşıyor. -Buradan haber çıkar.
-Öyle mi düşünüyorsun? -Evet.
-Kayıt cihazımı getirmeli miydim? -Hayır, bu daha iyi.
Benimki değil mi?
Hayır, iyi ama yayın için kaliteli değil.
İyi ama daha çok oyuncak gibi.
Seni incitmek için söylemiyorum.
-İncitemezsin. -İyi çünkü kızları çok incitiyorum.
Pisliğin teki olmayı bırakırsan, kızları...
Bugün bana takmışsın!
-Bekle. -Acele et.
Tamam.
Arka taraftayım.
Bu kim?
Bu Fay.
Ben Everett. O santral operatörü.
Arkadaşımdır.
-Sakıncası var mı? -Hayır, yok.
Oturabilirsiniz.
-Telefondaki sen miydin? -Evet.
Kaç yaşındasın tatlım?
16.
Anne baban kim?
Bir babam yok ama...
...annem Yodi Crocker. San Mirial'da hemşiredir.
Biz içeri girerken söylediklerin neydi?
Epey korkutucuydu.
Biliyorum.
Üzgünüm.
Açıklayacağım.
Ben bir cadı falan değilim. Yemin ederim.
Bize anlattıklarını radyoda insanlara anlatmamızın sakıncası var mı?
Ben de onun için anlatıyorum.
Haber olursa diye yayınlamak için kaydedebilir miyiz?
Elbette.
Umarım haber olur.
Hayatım boyunca bu anı bekledim.
Peki, teşekkürler.
Ayrıca, her şeyi bilmek istiyoruz
ama süremiz çok kısıtlı.
-O yüzden... -Anlıyorum.
O zaman başlayayım.
Yayınını her gece dinliyorum.
Bence çok iyisin
ve umarım buralardan gidersin.
Teşekkürler.
Sana olanları anlatacağım
ama bittiğinde senden bir ricam olacak.
Elimden geleni yaparım.
O arayan adam...
Anlattıklarına inandım
çünkü benim de ona eşdeğer bir hikâyem var.
Onun anlattıklarından daha önce başladı.
Buraya daha önce geldiler.
Ve artık daha sıklıkla olduğuna göre,
olan bitenle ilgili daha iyi fikir sahibiyiz.
Ama ben daha küçük bir kızken de burayı severlerdi.
Hep sevdiler.
Kimler?
Gökteki insanlar.
Buna gerçekten inanıyor musun?
Gerçekten inanmama gerek yok. Bu zaten gerçek.
Sebebini söyler misin?
Söylerim.
Boles Acres Baskınını duymuş muydun?
Hayır.
Ben küçükken,
Alamogordo-El Paso tren hattını bitirmişlerdi.
Bir gün, bir yolcu treni kasabanın dışında durdu.
Memurlar oraya ulaştığında trenin içi tamamen boştu.
Herkes insanları Apaçilerin kaçırdığını düşündü,
o yüzden adını Boles Acres Baskını koydular.
Ama birkaç gün sonra,
o trenden atlayan, hırpalanmış bir kadın
kasabaya geldi.
Çalılıkların ardında saklanıyormuş.
Çok susamıştı ve konuşamıyordu.
Arkadaşım Charlotte'un ailesi onu evine aldı.
Ona yemek, yatacak yer sağladılar. Charlotte'un yatağını verdiler
ve El Paso'daki birine onu alsınlar diye telgraf çektiler ki
olan biteni öğrenebilsinler.
Charlotte'un babası Metodist vaizdi. Batsell Breff.
Buradaki kiliseyi o başlattı.
Ailem ben küçükken öldü, o yüzden...
...yılın pek çok haftasında Charlotte'un ailesiyle yaşadım.
Abilerim ve ablalarım çocukları için çalışıp didinmekle meşguldü.
Ama bir gece...
O kadın uykusunda bir şeyler mırıldanmaya başladı.
Charlotte'un odasında.
İngilizce, İspanyolca ya da Kızılderili dili değildi.
Biz de duyabilmek için kapıyı araladık.
Bunu daha önce hiç duymamıştık
ama ben hatırladım.
Ve daha gün ağarmadan, kadın yok oldu.
Camdan çıkıp bir de at çalmış. İster inanın, ister inanmayın.
Yani eğer atı olan yaşlı cadı hikâyesini duyduysanız,
oradan geliyor.
Beni ablam büyüttü.
Ama çoğunlukla yalnız yaşadım.
Elbiseler ve masa örtüleri diktim.
Claude Maynard'la tanıştığımda hâlâ gençtim.
Telefon kabloları bağlayan ekiple çalışıyordu.
Birbirimize âşık olduk
ve onunla evlenmeden
bir çocuk yaptım.
İnanır mısınız, bebeklerin öyle yapıldığını
bilmiyordum.
Bana White Sands'deki işini bitirdikten sonra
döneceğini söyledi, ona inandım.
Ama hiç dönmedi.
Bebeğim doğduğunda, adını Hollis koydum.
Bazı insanlar bana yardımcı oldu
ama onu tek başıma yetiştirdim.
O zamanlar burası şu anki gibi bir mahalle ya da kasaba değildi.
Ayers'da sadece tek tük evler ve binalar vardı.
Yalnız bir anneydim ama elimden geleni yaptım.
Ve sonra duydum ki...
Claude Texas'taki bir mağarada
turistler için ışıklandırma yaparken ölmüş.
Buna çok üzüldüm tabii ki.
Ama Hollis'in hâlâ bebek olduğu zamana geri dönelim.
Bir gece onu emzirdikten sonra
kollarımda uyuyordu.
Sonra normal bebek sesleri çıkarmaya başladı.
Ama sesler daha da netleşti.
Daha da belirginleşti.
Ve ilk kelimeleri ağzından çıktı.
Charlotte'ların evindeki kadının ağzından çıkan seslerin aynıları
uykudaki 10 aylık oğlumun dilinden dökülüyordu.
Birkaç kişiye anlatmaya çalıştım.
Başka kasabadaki bir doktora gittim.
Bunun bebek sesleri olduğunu ve kimseye anlatmamam gerektiğini söyledi.
Hollis hep farklı davranırdı.
Objelere bakakalırdı.
Sizi duymazdı.
Bazen uykusunda o sözleri söylediğini...
...duyardım.
Ben de söylediklerini yazdım.
Kelimesi kelimesine.
Ona anlamını sordum
ama bilmiyordu.
Bilmiyordu.
Bir gece, o dört yaşlarındayken,
dışarısı çok rüzgârlıydı.
Bir ses vardı, çok büyük bir yel değirmeni gibiydi.
Hollis camdan bakıp durdu.
Tepki vermedi.
Ben de ona...
...o sözleri mırıldandım.
Gözleri kapandı ve tavana baktı.
Kıpırdamıyordu.
Ve benimle birlikte söylemeye başladı.
Ben durduktan bir süre sonra...
...gözlerini açtı ve oyun oynamaya devam etti.
Birkaç gün sonra aynı şeyi yine denedim ama hiçbir şey olmadı.
Sonra anladım ki,
o şeyler, bazı geceler ona kimsenin
duyamayacağı şeyler söylüyordu.
Radyo yeni bir araçtı, ben de radyo sesi sandım.
Ya da gaipten geliyor sandım.
Dokuz yaşına geldiğinde,
dışarıda yine bir şeyler olduğunu hissettim.
Ve o gece...
Gecenin ortasında...
Kapıdan dışarı çıktı ve yok oldu.
Nasıl?
Bu dünyadan alındı.
Etrafta başka ev yoktu. Yağmur yağmıyordu.
Ön kapıya kadar ayak izlerini takip ettim
ve 50 metre kadar sonra,
izler artık devam etmiyordu.
Oğlum orada değildi.
Oğlumu aldılar.
Ve kimse bana inanmadı.
Soruşturma açıldı mı?
Elbette.
Ama tüm soruşturma bana yöneldi.
İnsanlar, hayatımı mahvettiği için...
...onu öldürdüğüme inandılar.
Peki... Bu gece radyoda çalınan sesi tanıdın mı?
Hayır.
Ama sanırım neler olduğunu biliyorum.
Söyleyebilir misin?
Bence onlar bu gece buradalar.
Şu anda.
Ve bence bu fikri destekleyecek sebepler var.
Ne gibi?
Bence büyük şehirlerden uzak duruyorlar.
Bence bu gece olduğu gibi insanların bir araya gelmesini bekliyorlar.
Ve herkes maçtan çıkınca
gitmiş olacaklar.
Bence yalnız insanları seviyorlar.
Bence insanlarla uykudayken
telsize benzeyen gelişmiş bir şeyle konuşuyorlar.
Oğluna da böyle yaptıklarını mı düşünüyorsun?
Bunları öylece düşünmüyorum.
Bence en alt seviyede,
insanlara küçük işler yaptırıyorlar.
İnsanların akıllarıyla oynuyorlar.
İnsanlara hükmedip, bir şeyler yaptırıp,
belli başlı düşüncelere sevk ediyorlar ki,
anlaşmazlık içinde olalım.
Kendimize odaklanalım.
Bu yüzden hep...
...ev temizleyip, kilo verip, başkaları için giyiniyoruz.
Bence aklımıza girip
bize içmek ve aşırı yemek gibi zararlı şeyler yaptırıyorlar.
İyi insanların kötüye, zeki insanların deliye dönüştüğüne tanık oldum.
Bence en üst seviyedeyse
milletleri savaştıracak şeyler yaptırıyorlar.
Anlamsız şeyler yaptırıyorlar.
Ve bence kimse...
...tesir altında olduğunun farkında değil.
Eylemlerimizi haklı çıkarmak için
başka sebepler uyduruyoruz.
Ama onlar buradayken
özgür iradeden bahsedilemez.
Ömrüm boyunca bu konuyu düşündüm.
Yıllarca, tek başıma.
Ve düşüncelerim bunlar.
Böyle düşünmene sebep olan tüm bu şeyleri yaşadığın için
çok üzgünüm.
Teşekkürler.
Dediğim gibi, kusurumuza bakma
-ama gitsek iyi olur. -Tamam.
Ama senden bir ricam vardı.
Elbette.
Beni de yanınızda götürün.
Yanımızda mı götürelim?
Evet. Şimdi.
Pardon, seni nereye götürmemizi istiyorsun?
Gemiye.
Oğlumu görmek istiyorum.
O şu an burada, biliyorum.
Yukarıda.
Ve beni gemiye götürmenizi istiyorum.
Fay, gidelim.
Hemen.
Bekleyin.
Bunu alın.
Bu gece...
insanları gördüğünüzde burada yazanı okuyun.
Bir kamera falan bulmalıyız.
Gretchen'ın babasında vardı.
Bence yukarıda bir şey yok.
-En azından bahsettiği şey yok. -Everett.
Ne?
Ethel ve Maddy'yi unuttum.
Bekle. Fay, ne?
Ethel?
Maddy, gel buraya.
Geçti. Ablan burada.
Hadi, gidelim.
Her şey düzelecek. Hadi.
Sorun yok. Hadi gidelim.
Gretchen? Gretchen, babanın kamerası lazım.
-Neler oluyor? Her şey yolunda mı? -Al onu.
Bilmiyorum. Radyoyu dinlemiyor muydun?
-Santralde kim var? -Kimse, ayrıldım.
-Neden nefes nefesesin? -Bir şey oluyor.
Acil bir durum olabilir. Kamera lazım.
Başımı belaya sokacaksın.
Ethel nerede? Evde yok.
Maddy'ye bakıyordu ama aradım...
Bilmiyorum. Görmedim.
Onu aradım ama hat kesildi.
Fay! Lanet olsun!
-O kim? -Everett.
-Radyocu Everett mı? -Evet.
Kes sırıtmayı.
-Ne yapıyor? -Bana yardım ediyor.
-Sırıtma dedim. -Tanrı aşkına, Fay!
İçeride ne işin var? Geceliğimleyim.
Bakmıyorum Gretchen ve geceliğinle
nasıl göründüğün umurumda değil.
Tamam, hadi gidelim.
-Onu götüremezsin. -Kamerayı alamazsın.
Önce babama sor, maçta.
Gretchen, vakit yok. Durum acil.
Acil olan ne? Neler oluyor?
Gökyüzünde bir şey var.
Evde kal.
Bunu bilemeyiz. İnsanlara öylece söyleyemezsin.
Panikleyecekler.
Herkes maçta ve o kimseyi arayamaz.
Bana ne yapacağımı söyleme
-ve Culp Canyon'lı çifti bul. -Tamam.
-Kardeşini neden aldın? -Çünkü Ethel orada değil.
Bakıcılık yapması gerekiyordu.
-Nerede ki? -Bilmiyorum.
Kamera çalışır mı?
Evet çalışır. Daha önce kullandım.
-Radyoda hâlâ elektrik yok mudur? -Söylemesi zor.
-Ethel! -Fay, Maddy seninle mi?
-Evet! Sen neredeydin? -Gabe geldi ve dedi ki...
Gabe'le misin? Aklın başında mı senin?
Gabe'in çatısındaydık.
Gökyüzünde bir şey var. Gördün mü?
Hayır, ne var?
Atla! Şehir dışında!
-Gel hadi! -Fay, hadi!
Hadi! Bin!
-Evde kal! -Fay, hadi!
Gabe Ethel'a gitmiş, çatıya çıkmışlar ve gökyüzünde
-bir şey görmüşler! -Ne?
-Bebek iyi mi? -Kim görmüş?
-Atla. -Kamerayı aldın mı?
-Kim ne görmüş? -Kuzenim Ethel,
bebek bakıyordu. Çatıya çıkmışlar.
-Gökyüzünde bir şey görmüşler. -Nerede? Nasıl bir şeymiş?
Daire şeklindeymiş.
Bulutların arasında.
Yaşlı kadın size ne anlattı?
Yukarıda olduklarını söyledi.
Gökyüzündeki insanlar.
Gelişmiş telsizleri ve haberleşmeleri varmış.
Ve insanları alıyorlarmış.
Gerçekten mi? Böyle mi dedi?
Evet.
Aslında bize şeyi okudu--
Bir saniye.
...emzirdikten sonra kollarımda uyuyordu...
...ben küçükken...
Arka taraftayım.
Everett, teybi durdur!
Tamam. Gerald?
Gerald? Hey.
Everett, direksiyonu tut! Maddy bizimle!
Gerald, uyan adamım!
-Gerald! -Gerald!
Ne oldu?
Gerald!
Çıkmak istiyorum!
-Yavaşla! -Bekle!
Lütfen, bırakın çıkayım!
-Çok üzgünüm. -Çıkmak istiyorum!
-Eve gitmek istiyorum! -Yapma. Lütfen!
Bırakın!
-Bu kötü bir fikir! -Çok üzgünüm.
Buraya gel ki seni eve götürelim!
-Orada yılanlar var canım! -Lütfen dur, lütfen!
Geldim Fay.
Geldim.
Geçti.
Bu da ne?
Yanmış.
Ağaçlar da yanmış.
Aman tanrım.
Olamaz.
Buradalar.
Gerçekten buradalar.
Sence ormandalar mı?
Bilmiyorum.
Everett.
Lütfen yapma.
Everett.
Lütfen.
Yapma.
THE SCANDELION TELEVİZYON SAATİ
PARADOKS SİNEMASI
Alt yazı çevirmeni: Feridun Izzettin Colak