NETFLIX PRZEDSTAWIA
„...i kładąc swój palec przy nosie niemałym,
skinąłem doń głową i w górę wzleciałem!
Wskoczyłem na sanie, na reny gwizdnąłem
i zaprzęg hen wzbił się nad ziemskim padołem.
Na koniec krzyknąłem przy sań pełnej mocy:
>>Wesołych Świąt życzę...<<”
I spokojnej nocy!
- Tak! - Tak!
Och, patrzcie.
Czas do łóżek!
Jeszcze jedna historia.
Raczej nie. Co powiedzieliby wasi rodzice?
Nie będą źli.
- Nie powiemy. - Proszę.
Pewnie słyszeliście już każdą świąteczną historię.
Choć jest pewna bajka, której jeszcze nie znacie.
Szczerze mówiąc, jest dość...
szalona.
Chyba nie chcecie usłyszeć szalonej opowiastki?
Chcemy!
Dawno, dawno temu żyła sobie rasa kosmitów zwanych Kleptami.
Kiedyś byli oni barwnymi stworzeniami z pięknej planety,
ale stali się chciwi.
Splądrowali całą swoją rodzimą planetę...
a ich kolor wyblakł.
Wyruszyli więc w kosmos...
przemierzając galaktyki,
oszukując, kradnąc i porywając, co się dało.
Nie wiedzieli, co to uprzejmość i radość.
Odczuwali tylko ogromną chciwość.
Ale im więcej mieli...
tym więcej chcieli.
Okradali nawet siebie nawzajem!
Iks był najmniejszym z Kleptów,
ale i najbardziej szczwanym.
Jednak pomimo swojego sprytu...
Iks był nadal najmniejszy.
Iks był świetnym złodziejem, ale z powodu jego rozmiaru...
inni Kleptowie go nie szanowali.
Najwyższa Przywódczyni Kleptów była straszną jędzą,
złośliwą, chciwą i groźną.
Nazywała się Zet.
Wkrótce Zet miała wyjawić swój najbardziej diaboliczny plan.
Kleptowie, w zasięgu naszych rąk jest wspaniały skarb!
To jest Ziemia,
najbardziej zagracona planeta, jaką znamy.
Samotna i niestrzeżona w przepastnym kosmosie!
Niemal jest mi jej szkoda.
Niemal.
Skonstruujemy potężną broń: Żyrotron!
Stanie on na Biegunie Północnym planety i zniszczy jej przyciąganie.
Wszystkie rzeczy z powierzchni polecą w kosmos,
gdzie my będziemy już czekać, aby je wyłapać.
Włożymy ich rzeczy do naszych komór
i tym samym, ich rzeczy staną się nasze!
Jedno z was pojedzie na Ziemię i złoży Żyrotron.
Karą za nieudaną misję będzie...
krzywe spojrzenie!
Jacyś ochotnicy?
Iks wiedział, że jeśli ukradnie więcej
niż jakikolwiek Klept w historii,
w końcu zaczną traktować go poważnie!
Ty się zgłaszasz?
Liczyłam na kogoś wyższego.
Dobra, malcu, masz tę robotę.
Zachwyć mnie.
Iks dostał Semi-Automatyczną Maszynę Tworząca Ustrojstwa, czyli SAMTU.
Nie zdawał sobie sprawy z tego, jak pożyteczna jest to maszyna.
BIEGUN PÓŁNOCNY
Kleptowie chcieli zbudować broń zagłady
na Biegunie Północnym...
w samym sercu Świątecznego Miasta.
I to na dwa dni przed Wigilią!
A kto stanowił pierwszą linię obrony
przed inwazją obcych?
Garstka elfów.
Czekaj, założę ci kokardkę.
Powiedz „a”.
- Mamo, pomóż! - Użyj auto-kokardnika taty.
Wyceluj w psa i wciśnij guzik.
Jego gadżety są super... zazwyczaj.
Tak! Wyglądasz idealnie!
Mamo, nie możemy go oddać. Spójrz na te oczy.
W święta muszą być prezenty.
Wiem, ale to taka dobra dziewczynka!
Kiedy Iks ujrzał Świąteczne Miasto,
nie zauważył magii i cudów.
Zobaczył tylko pełno rzeczy, które można ukraść.
Kleptowie to urodzeni złodzieje,
więc Iks czuł się tu jak w raju.
I kiedy SAMTU wiódł go na miejsce budowy Żyrotronu,
malec kradł po drodze, co się da.
Iks nie wiedział, że przybył na Ziemię w wyjątkowy wieczór.
Na drugim końcu miasta prezentowałem właśnie najnowszy wynalazek.
Wchodzisz za trzy, dwie...
Witam wszystkich!
Dzięki za przybycie.
Wiem, że macie dużo pracy, ale jesteście moją rodziną
i chcę wam pokazać coś niezwykłego.
Wszyscy kochamy dzieci!
Są delikatne i urocze.
Nic dziwnego, że na planecie jest coraz więcej dzieciaków!
Dlatego potrzebujemy szybszej metody
dostarczania prezentów.
Miałem wizję, marzenie!
Dostarczaliśmy w nim prezenty każdemu dziecku na Ziemi
z prędkością światła!
Dzięki głównemu mechanikowi Obiemu
moje marzenie się ziściło!
Elfy, bałwanki, obywatele Bieguna Północnego,
przedstawiam wam,
maksymalnie wypasione,
przeczące prawom grawitacji SuperSanie!
Sam je nazwałem.
- Tata je stworzył! - Owszem!
- Buuu! - Buuu!
Dobrze, zaczynamy.
Cześć!
Niedobrze.
Mam przeczucie, że w tym roku święta będą naprawdę porywaj...
Uwaga, Mikołaju!
Niedobrze!
Obrócę tylko...
Już dobrze.
Nie, nie, nie!
Mikołaju?
Nic ci nie jest?
Nie planowaliśmy tego, ale było fajnie!
Wszyscy cali?
Wybacz, dopalacz nie jest jeszcze...
Ale jutro Wigilia!
Jak dostarczymy prezenty bez SuperSań?
Mamy mnóstwo czasu.
Do jutra do północy sanie będą gotowe do pracy.
Całkowicie ufam Obiemu.
Dobrze.
Tak.
Nic ci nie jest?
Wszystko gra. Muszę wracać do pracy.
Nie wracasz do domu?
Wybacz, nie mogę.
Buduję te sanie i nie mogę zawieść Mikołaja.
Ale wrócę, żeby utulić cię do snu.
Dobrze. Rozumiem.
Staram się, jak mogę.
Wiemy.
Wynagrodzę jej to najlepszym prezentem świątecznym!
Ona chce dostać tylko ciebie.
Napraw te sanie i wracaj do nas.
- Mama. - Tata.
Mama.
Do świąt został tylko jeden dzień.
Dopinaliśmy na ostatni guzik szczegóły pierwszej superszybkiej dostawy.
Ale nie wszyscy czuli świąteczny nastrój.
Rodzina Obiego bardzo za nim tęskniła.
Niszczący grawitację Żyrotron ma jeden minus.
Trzeba go zmontować.
Kiedy Kleptowi wyczerpią się opcje,
wybiera wyjście ostateczne i udaje trupa.
Iks miał za zadanie złożyć Żyrotron...
ale wolał robić coś innego.
Przeprogramował więc SAMTU tak, aby ta go wyręczyła.
Iks wiedział, jak ważna jest jego misja,
ale nie mógł przestać myśleć o Świątecznym Mieście.
Było tam tyle rzeczy, które tylko czekały
i błagały, żeby je zabrać.
Nie rozumiem tego.
Dopalacze wciąż nie działają.
Obliczenia się zgadzają...
a może jednak nie?
Na pewno się nie pomyliłeś.
Tylko tobie to może się udać.
Lepiej wracaj do pracy.
Dobrze.
Dzięki, Mikołaju.
Halo?
Jest tam kto?
Halo?
To tylko zabawka. Jesteś lalką?
Mama.
- Nieźle. - Tata.
Znam kogoś, kto cię pokocha!
Holly? Śpisz?
Dobranoc, skarbie.
Wybacz, że nie byłem...
Przepraszam.
Wesołych Świąt.
Wtedy nagle...
Iks poczuł coś, czego wcześniej nie znał.
Nie potrafił nawet tego opisać.
Ale my potrafimy.
To była miłość, czysta i słodka.
Iks chciał zapomnieć o tym dziwnym uczuciu,
ale nie potrafił się od niego uwolnić.
Kim jesteś?
OD TATUSIA
Tatusiu, on jest idealny!
Jak go znalazłeś?
Gdzie tata?
W pracy? W porządku.
Musi naprawić te sanie.
Widziałaś, co mi dał?
Nie.
To lalka!
Nie wiem, co to za rodzaj,
ale czuję, że jest wyjątkowa.
Wigilia w Świątecznym Mieście nie ma sobie równych.
W każdym domu czuć radosnego ducha.
Cieszymy się obecnością naszych bliskich
i czasem spędzonym razem z nimi.
Dla Iksa były to nowe uczucia
i czuł się przez nie bardzo dziwnie.
W ciągu tego dnia...
Iks był świadkiem wielu gestów dobroci i hojności.
Zobaczył, że elfy uwielbiają śpiewać,
dawać prezenty, śmiać się i uśmiechać.
Cóż za dziwaczne były z nich stworzenia!
„Ile tu rzeczy do zwędzenia! Powinni je zabrać”, myślał sobie.
A jednak niczego tam nie kradli!
Iks nie potrafił tego zrozumieć.
Ty też odchodzisz?
Nie udawaj. Wiem, że umiesz chodzić.
Słabo się z tym kryjesz.
W porządku. Weź, co chcesz.
To tylko rzeczy.
Czemu uciekasz?
Ciebie też wzywa praca?
W porządku. Rozumiem.
Zaczekaj tu.
Proszę.
Nikt nie lubi być sam, zwłaszcza w święta.
Iks w końcu zrozumiał, jak cudownie jest dostać prezent.
To było dużo lepsze od kradzieży!
Bo prezent to nie byle co, tylko znak, że komuś na nim zależy.
Ten gest miłości...
nie zmienił Iksa tylko od wewnątrz.
Czuł się wspaniale!
Bardzo chciał podzielić się tym uczuciem,
pokazać Holly, że jemu również na niej zależy.
Ale co Iks mógł jej dać, czego jeszcze nie miała?
Kiedy biegli ulicami miasta, Iks powiedział Holly o wszystkim.
O Kleptach, Przywódczyni Zet, i o tym, po co go tu przysłano.
Co?!
Zapewnił ją, że tego nie zrobi
i że obmyślił nowy plan, specjalnie dla Holly.
Iks, uważaj!
Ostrożnie.
Po przeprogramowaniu SAMTU, Iks zabrał się za nowy plan.
Tato?
Gdzie on się podział?
Nowe sanie skrócą czas dostaw o 90 procent!
Mikołaju?
Obie? Wszystko w porządku?
Cóż... nie do końca.
Nie naprawiłem sań.
Robiłem co mogłem, ale chyba pomyliłem się w obliczeniach...
Przepraszam. Zawiodłem cię i zepsułem święta.
W tym roku wywarłem na tobie ogromną presję, prawda?
Tak było i przepraszam.
Obejrzyjmy te sanie. Może coś wymyślimy!
Co ty na to?
Mikołaju...
ale jeśli one nadal nie będą działać, to masz plan B?
Nie.
Naprawa SuperSań mogła przerosnąć Obiego,
ale SAMTU była zaprogramowana do takich zadań.
Udało ci się!
Obie, nabrałeś mnie!
Cudownie!
Chwileczkę, Mikołaju.
Tato!
Jak ci się udało...
Dzięki Iksowi. To nie lalka, tylko kosmita!
Miał nas okraść, dałam mu pieska i zmienił kolor!
Ma też robota, który również był zły,
ale Iks go przeprogramował i robot naprawił sanie!
Ale dlaczego?
Żebyśmy razem spędzili święta.
To jego prezent dla mnie.
Dziękuję.
Iks był pierwszym Kleptem w historii, który dał prezent.
To uczucie przerosło jego oczekiwania.
Mały kosmita przesiąknął duchem świąt!
W pełni załadowane SuperSanie były gotowe do lotu,
a Obie i Holly byli razem.
Idealne, szczęśliwe zakończenie naszej opowieści.
Nie chodziło mi jednak o tę opowieść!
Mówiłem, że jest ona szalona!
Zapomnieliście o Zet, prawda?
Ona nie zapomniała
i przybyła, by dokończyć dzieło.
Aktywować Żyrotron!
Zniszczyć grawitację Ziemi i zabrać wszystko!
Atak kosmitów! Odwrót!
Jest ich za...!
Brygada Lodowa na północ! Dać wsparcie reniferów!
Zaczęła się bitwa o Świąteczne Miasto.
Tak!
- Tato, musimy iść po mamę! - Racja! Trzymaj się mnie.
Iks wiedział, że Żyrotron można nadal aktywować.
Wysłał więc do niego SAMTU.
Zabezpiecz sanie!
Nikt nie zepsuje moich świąt!
Ojej! Sprawy się komplikują.
Zbierzmy ich!
Chodź tu, mały.
Uwaga, leci szczeniak!
Fajna zabawa, choć trzeba przywyknąć.
- Coś nie tak? - Zostaw to nam.
Tak jest!
Czy ktoś zestrzeli tę żałosną istotę z nieba?!
O nie!
Daj spokój.
To nasza praca.
Klęska była przeogromna.
Miasto upadło...
a Kleptowie triumfowali.
Mama.
Iks!
Podejdź bliżej.
Nie zastosowałeś się do mojego planu.
Kleptowie!
Poznajcie nowego Wicenajwyższego Przywódcę!
Iks wykazał się większym sprytem, niż wszyscy macie go razem!
Złożył Żyrotron,
zyskał zaufanie tych głupich istot
i nakierował nas na najlepsze graty, jakie widzieliśmy!
Dawno temu byłoby to spełnieniem najskrytszych marzeń Iksa.
Ale gdy zobaczył Holly,
wiedział, co musi zrobić.
Co robisz?
Co do licha?
Co się ze mną dzieje?
Czuję takie... ciepło.
On jest...
taki cudowny!
Od wielu lat Kleptowie mieli w sobie ogromną pustkę,
której nie mogły wypełnić żadne łupy.
Wesołych Świąt.
Ale teraz dzięki Iksowi...
ta pustka wypełniła się miłością...
i przeobraziła za sprawą ducha świąt.
Tak, ta nowa idea obdarowywania
odmieniła Kleptów.
Wesołych Świąt.
Znów, jak dawniej, stali się barwnymi istotami.
Dziś są święta.
Słońce wschodzi.
Dzieci nie znajdą pod choinką prezentów!
Nie ma czasu, by je dostarczyć.
Tak, mały Iks znów wszystkich zaskoczył.
Może i był najmniejszym Kleptem,
ale miał także największe serce.
A gdy nastał bożonarodzeniowy poranek,
świat nie przypuszczał, jak wyjątkowy,
niesamowity, jak...
nieziemski będzie ten dzień.
Statki kosmiczne Kleptów pomagały dostarczać zabawki.
Były szybsze od prędkości światła!
Tak jak w mojej wizji!
No prawie.
Wszystko to zasługa małej dziewczynki
i jeszcze mniejszego kosmity.
Oraz ogromnej dawki miłości.
Taka jest właśnie historia o pierwszych Kosmicznych Świętach.
Koniec.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz.