แบล็คบ็อกซ์
ระวังนะ ที่รัก
ประคองหัวเธอไว้
นั่นแหละ
วันนี้เป็นวันแรกที่ลูกฉันได้กลับบ้าน
นี่พ่อหนูไง
คุณจะไม่วางเธอลงเลยใช่ไหม
ใช่ไหมล่ะ
(สุขสันต์วันเกิด)
พ่อคะ
พ่อ พ่อคะ
พ่อ
ถ้าเราออกจากบ้านภายใน 33 นาที เราน่าจะไปถึงทัน โอเคนะคะ
ไปเถอะค่ะ
(อย่าลืมปิดเครื่องชงกาแฟ)
(อย่าลืมโทรศัพท์ คุณเจ๋งที่สุด)
(เก็บจานตรงนี้)
(ตรงนี้สําหรับเก็บแก้วเท่านั้น)
เอาละ โอเค
- พ่อคะ - ว่าไง
- เร็วสิคะ - แคเรน
พ่อคะ แคธี่ค่ะ แคธี่
- โอเค พ่อขอโทษ ขอโทษจ้ะ - เธอ...
เธอเป็น... เธอเป็นเจ้านายพ่อ
เป็นมา 12 ปีแล้ว และพ่อเป็นช่างภาพหลักของเธอ
ดีค่ะ ดีมาก
จําไว้นะคะ สบตาเข้าไว้ อย่าลืมยิ้ม
ทําให้เธอเห็นว่าพ่อซาบซึ้งที่ได้รับโอกาส
โอเค สบตา ยิ้ม เข้าใจแล้ว
ค่ะ
โอเค
เยี่ยม
ใส่เลยค่ะ พ่อ
- เร็วสิคะ - กําลังไป
จะไปแล้วๆ
- หนูไปรอเลยนะ - โอเค ได้
- สิบห้านาทีนะคะ พ่อ - โอเค
โทรจากออฟฟิศ ดร.บรูคส์อีกครั้งนะคะ
ช่วยแจ้งเราทีว่าคุณสนใจ จะร่วมการวิจัยเกี่ยวกับกระบวนการคิดไหม
เราเพิ่งมีที่ว่างเพิ่มอีกที่ เราเลยลองติดต่อคุณดู
- เรามีเวลา 12 นาทีนะคะ - โอเค พ่อพร้อมแล้ว
เอาละ พร้อม
- ไม่ล่ะ ขอบคุณ พ่อไม่หิว - พ่อต้องกินอาหารเช้านะคะ
- พ่อไม่เป็นไร - หนูไม่ได้ถามนะคะ
โอเค ขอบใจจ้ะ ขอบใจ
พ่อเคยถักแน่นกว่านี้
นี่ ฟังนะ พ่อขอโทษที่ขึ้นเสียงใส่เมื่อคืนก่อน
หนูรู้ค่ะ พ่อ พ่อแค่ไม่สบาย
- ก็ใช่ แต่มันไม่ใช่ข้ออ้าง... - พ่อคะ
- ไปกันเถอะค่ะ - โอเค
- มันต้อง... - เดี๋ยวๆ
(โรงเรียนประถมปาร์คเกอร์ฮิลส์)
เหลือเวลาหนึ่งนาที ไม่เลวนะคะ
พ่อไปเอามันมาจากไหน
พ่อไม่สูบบุหรี่
อ๋อ โอเค พ่อนึกว่าพ่อ...
โอเคเลย
พ่อคงไม่สูบบุหรี่จริงๆ
ฟังนะคะ แค่เป็นตัวเองแล้วก็ยิ้ม สบตาเข้าไว้ เข้าใจใช่ไหม
เข้าใจแล้วจ้ะ
อยากลองจับมือกันใหม่ไหม
เดี๋ยวก็นึกออกค่ะ
- อรุณสวัสดิ์ค่ะ - สวัสดีจ้ะ
เชิญนั่งตรงนี้เลยค่ะ
- เดี๋ยวเธอมา - ขอบคุณครับ
(บ.ก.ใหญ่ เดอะเซาเทิร์นเท็กซัสโครนิเคิล)
(รางวัลสุดยอดบรรณาธิการแห่งปี มอบให้แก่แคธี่ บาร์นส์)
- โนแลน - สวัสดีครับ
เรารู้จักกันมานานเกินจะทําแบบนั้นนะ มานี่มา
- นั่งก่อนสิ - ขอบคุณครับ
เราไม่คิดเลยว่าคุณจะรอดมาได้
- เอวาเป็นยังไงบ้าง - อ๋อ สบายดีครับ
- ค่ะ - เธอเยี่ยมมาก
รู้ไหม เธอรับมือกับทุกอย่างได้ดีมากเลย
เธอดูแลบ้าน ดูแลผม
เธอเหมือนแม่เธอเลย
เรเชลก็เนี้ยบตลอดเวลาอยู่ที่ออฟฟิศ
แต่เรื่องราวของเธอ
ช่างน่าทึ่ง
ช่างหลากหลาย
- ฉันขอโทษนะ - ไม่ครับ ไม่ ไม่เป็นไร
ที่จริงมันดีที่ได้ยินเรื่องพวกนี้
นั่นเป็นส่วนหนึ่งที่ทําให้ผมคิดว่า มันคงจะดีที่จะได้กลับมาที่นี่
คือผมเอาตัวอย่างใหม่ๆ มาด้วย ผมคิดว่ามันน่าจะช่วย...
ฟังนะ โนแลน พวกเขาเพิ่งบอกฉันมา
สํานักพิมพ์จะไม่ยอมอนุมัติ
อะไรนะครับ
คือภาพล่าสุดของคุณ
มันยังดีไม่เท่าผลงานเก่าๆ ของคุณ
คือ ผมมีตัวอย่างใหม่ๆ มาด้วย ผมเอาให้คุณดูได้ ถ้าคุณจะช่วยบอกผม...
โนแลน
ฉันรู้ว่าคุณต้องการงานนี้ เชื่อฉันเถอะ
แต่มันไม่มีอะไรเหมือนเดิมแล้ว
งบเราก็น้อยลง
และพวกเขาจะไม่อนุมัติ จนกว่าพวกเขาจะเห็นว่ามันสมควร
ให้ตายสิ
สวัสดีครับ ขอโทษนะครับ ดร.เยโบห์ว่างหรือเปล่าครับ
- ว่างครับ นั่งรอสักครู่ครับ - โอเค ขอบคุณ ขอโทษด้วย
ระวังเท้าด้วยนะคะ
ทางนี้ค่ะ แบบนั้นแหละ
เดินไปทางนี้ค่ะ
โนล
- ไง - ว่าไง
ไม่ อย่า หยุดเลย
นายเก่งเกินจะให้เรื่องนี้มากวนใจ
- มาเถอะ ไปหาอะไรกินกัน - ได้
แล้ววางแผนจะทํายังไงต่อ
ไม่รู้สิ สํานักพิมพ์อื่นไม่ยอมเจอฉันด้วยซ้ํา
- นายรู้นะว่าฉันให้นายยืมเงินได้ถ้าต้องการ - ไม่ๆ ฉันไม่เป็นไร
- แน่ใจนะ - ใช่ ฉันโอเค
เดี๋ยวก็มีงานอื่นเข้ามา
โอเค
จะบอกไหมว่ามือนายไปโดนอะไรมา
ไม่รู้สิ ฉันแค่...
ฉันไม่รู้ ฉันหงุดหงิดเลยต่อยกําแพง
พวกทวงหนี้ ไม่สําคัญหรอก
นายทําลายข้าวของตั้งแต่เมื่อไหร่
หมายความว่าไง
ฉันไม่เคยเห็นนายสติแตกมาก่อนเลย
โอเคๆ
อีกแล้ว
- หมออีกคนเหรอ - ใช่
บางทีเราน่าจะรับข้อเสนอของ ดร.บรูคส์นะ
ฉันรู้ว่าเธอเจ้ากี้เจ้าการ แต่ฉันอาจจะคิดผิดก็ได้
ฉันเคยบอกว่าการวิจัยมันเสี่ยง
แต่เราลองหาหมอธรรมดามาหมดแล้ว
และเธอก็เป็นหนึ่งในนักวิจัยชั้นนําในสาขาเธอ
เราควรลองดู ถูกไหม
นายไม่จําเป็นต้องเปลี่ยนอาชีพนะ โนล
นายแค่ต้องจําให้ได้ว่านายเคยเป็นใคร
(ฝ่ายวิจัยและพัฒนา สาขาประสาทวิทยา)
ผม ดร.เยโบห์ แผนกกระดูก
คุณคิดว่าหมอพอจะมีเวลาเจอเพื่อนผมไหม
สวัสดีครับ โนแลน ไรท์ ครับ
อ๋อ ตอนนี้เธออยู่กับคนไข้ค่ะ แต่ขอฉันถามก่อนนะคะ
ขอบคุณครับ ขอบคุณมาก
ขอโทษนะ ฉันต้องกลับไปแล้ว
ลองดูก่อนแล้วกัน โอเคนะ
เกี่ยวกับประสาทวิทยา และสมาคมจิตประสาทแห่งประเทศสหรัฐอเมริกา
ขอเรียนเชิญวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิของปีนี้
ขึ้นเวที ดร.ลิลเลียน บรูคส์
ทางการแพทย์ ผู้ชายคนนี้สมองตายแล้ว
แต่สมองแข็งแกร่งกว่าที่คุณคิด
สิ่งที่คุณเห็นอยู่คือ การสร้างภาพดั้งเดิมของความทรงจํา
สิบปีที่แล้ว ทีมของฉันพัฒนาเทคโนโลยีนี้ขึ้นมา
เพื่อคนแบบเขา
คนที่ถูกทิ้งไว้ให้ตาย คนที่ใครๆ ก็ถอดใจกันหมด
คําถามก็คือ เราจะปลุกพวกเขาได้ไหม
และคําถามนั้นก็นําไปสู่การพัฒนา
อุปกรณ์ชิ้นล่าสุดของเรา
ดร.บรูคส์พร้อมพบคุณแล้วค่ะ
โอเค ขอบคุณครับ
ขอบคุณ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
เข้ามาสิคะ เชิญนั่งก่อน
"โนแลน ไรท์ อายุ 33 ปี
ประสบอุบัติเหตุรถยนต์เมื่อหกเดือนก่อน ทําให้ภรรยาเขาเสียชีวิต
กะโหลกและสมองกลีบขมับส่วนใน ได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง
เขาถูกพบตอนหมดสติในที่เกิดเหตุ
และอยู่ในภาวะโคม่าสามวัน
ในวันที่สาม เขาก็ฟื้นคืนสติขึ้นมา
พร้อมการสูญเสียความทรงจําอย่างรุนแรง"
ฉันเสียใจด้วยนะคะเรื่องภรรยาคุณ
ฉันรู้ว่ามันเลวร้ายแค่ไหนที่ต้องเสียคนที่รักไป
แต่ฉันดีใจนะที่ในที่สุดคุณก็ตัดสินใจเข้ามา
ฉันรู้ว่ามันน่าหงุดหงิดที่ต้องเจอหมอหลายคน
ครับ และคุณคิดว่า มันจะรักษาอาการความจําเสื่อมของผมได้เหรอ
คือสมองคุณดูฟื้นตัวได้ดีนะ
คุณไม่น่ารอดมาได้ด้วยซ้ํา
ไหนดูสิ คุณเคยรักษาแบบอีเอ็มดีอาร์
นิวโรฟีดแบค การบําบัดด้วยการเปลี่ยนความคิด
การรักษาพวกนี้ดีมาก แต่สิ่งที่เราทําที่นี่จะลึกล้ํากว่านั้น
มันคืออะไร สิ่งที่คุณทําที่นี่
ก่อนที่ฉันจะอธิบายการรักษา
ฉันต้องทําการยืนยันก่อนว่า เส้นทางสู่ความทรงจําคุณยังไม่ถูกทําลายไปหมด
ครับ แล้วคุณวางแผนจะทํายังไง
คุณเคยลองสะกดจิตหรือยัง
โอเค ฉันอยากให้คุณนั่งตัวตรงแล้วผ่อนคลาย
ผ่อนคลายกล้ามเนื้อลงไปบนที่นั่ง
แค่ผ่อนคลายกล้ามเนื้อลงไปบนที่นั่ง
ผ่อนคลาย
และปล่อยทุกอย่างที่อยู่รอบตัวไป
และตั้งสมาธิไปที่...
ภาพนั่น
ตั้งสมาธิ
ตั้งสมาธิไปที่ภาพนั่น
มันคือสิ่งเดียวที่สําคัญ ปล่อยให้มันนําคุณไป
ทีนี้ก็ตั้งสมาธิไปที่ตรงกลาง
แล้วปล่อยให้เปลือกตาค่อยๆ ปิดลงมา
ตาของคุณ...
เริ่มรู้สึกหนักขึ้น
ปล่อยให้มันปิดลงมา
ให้มันได้พักผ่อน
นี่มันอะไรกัน
นั่นใคร
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรแล้วค่ะ คุณออกมาแล้ว
เรียบร้อยแล้ว
คุณเห็นอะไรบ้าง
- คุณทําอะไรกับผม - เปล่านี่คะ
ไม่ อย่าโกหก
นั่นเป็นสิ่งเดียว กับที่ผมฝันเห็นอยู่เสมอเวลาฝันร้าย
มีคนอยู่ในนั้น คนนั้นเป็นใคร
คุณไรท์ แบบฝึกหัดนี้แค่ช่วยพาคุณ
ไปยังจิตใต้สํานึกของคุณ
และตลอดหลายปีที่ฉันทําแบบนี้มา
ไม่เคยมีใครเห็นภาพอะไรเลย
อาจจะเห็นหลังรักษาไปแล้วหลายครั้ง แต่คุณ...
การที่คุณเห็นภาพได้เร็วขนาดนั้น
จิตใต้สํานึกคุณยังทํางานอยู่
สมองคุณไม่ได้พิการเท่าที่คุณคิด
ความทรงจํายังคงอยู่ อยู่ลึกลงไป แต่พวกมันยังอยู่
ฉันคิดว่าการรักษาฉันสามารถรักษาอาการคุณได้
ครับ
ผมต้องคิดดูก่อน
มีคนอื่นที่มารับหนูได้ไหม
บางทีพ่อหนูอาจจะลืมอีกแล้ว
วันนี้เขาแค่มาช้าไปหน่อยน่ะค่ะ
ก็แค่นั้นเอง
ข้างนอกนี่ 30 องศา ไปรอข้างในกันดีกว่าไหม
ที่จริง ตอนนี้ 42 องศาค่ะ
อุณหภูมิจะลงไปไม่ถึง 30 องศา จนกว่าจะสัปดาห์หน้า
เอวา
- นี่ๆ พ่อขอโทษนะ - อย่าค่ะ
ฉันรู้ว่าคุณมีหลายอย่างต้องจัดการ คุณไรท์ แต่นี่ครั้งที่สามแล้วนะ
ถ้ามันเกิดขึ้นอีก เราคงต้องแจ้งกรมคุ้มครองเด็ก
นี่ ฟังนะ...
พ่อขอโทษที่พ่อลืม พ่อแค่...
พ่อว่า...
พวกเขาเปลี่ยนใจแล้วเรื่องงาน
และพ่อเลยวอกแวกไปหน่อย
หนูขอโทษที่ทําให้ชีวิตพ่อยุ่งยากนะคะ
ว่าไงนะ
เอวา เอวา ทําไมลูกถึงพูดแบบนั้น
เมื่อวานพ่อโกรธหนูมาก แล้ววันนี้พ่อก็ลืมหนูอีกแล้ว
หนูคิดว่าพ่อคงจะรําคาญหนูน่าดู
นี่ เอวา มองพ่อสิ
เอวา มองพ่อ
เอวา
พ่อไม่ได้รําคาญลูกเลย
พ่อป่วย ก็แค่นั้น
โอเคนะ ถ้าไม่ใช่เพราะลูก ป่านนี้พ่อคงอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้
พ่อพูดแบบนั้นตลอดเลย
หนูว่าหนูไปทําอาหารเย็นดีกว่า
ไม่ คืนนี้ลูกไม่ต้องทําอาหารเย็น
แต่หนูต้องทํา ไม่งั้นใครจะทํา
คุณเคยได้ยินคําว่า "การระลึกถึงชีวิต" ไหม
ไม่ครับ
มันเป็นปรากฏการณ์ที่หลายๆ คนเจอ หลังประสบเหตุการณ์เฉียดตาย
มันคือการที่คุณได้เห็นภาพชีวิตที่ผ่านมาของคุณ
ฉันเชื่อว่าภาพพวกนั้นมีความทรงจําที่สําคัญ
ที่ฉายวนไปมาอย่างต่อเนื่อง
ดังนั้นการให้คุณได้อยู่ในความทรงจําพวกนั้นตรงๆ
คือหัวใจสําคัญของการรักษานี้
ขอโทษนะครับ ให้ผม...
หมายความว่าไง ที่ให้ผมได้อยู่ในความทรงจําพวกนั้น
ตามฉันมาเลยค่ะ
เราเรียกหูฟังนี่ว่า แบล็คบ็อกซ์
ก่อนอื่น ฉันจะสะกดจิตคุณเพื่อเปิดจิตใต้สํานึกคุณ
และเครื่องอีอีจีจะอ่านคลื่นสมองคุณ และส่งมันไปที่ตัวประมวลผลในนี้
ตัวประมวลผลจะดึงความทรงจําหลัก ออกมาจากคลื่นสมองคุณ
และเปลี่ยนความทรงจํานั้นๆ ให้กลายเป็นประสบการณ์เสมือนจริง
โอเค เหมือนภาพโฮโลแกรมเหรอครับ
เหมือนความฝันมากกว่า เหมือนคุณอยู่ตรงนั้นจริงๆ
มันรู้สึกสมจริง
เป้าหมาย...
คือการนําคุณไปอยู่ในความทรงจําหลักๆ นั้น ให้ได้มากที่สุดเท่าที่ทําได้
จนกว่าคุณจะตื่น
โอเค ต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าผมจะเห็นผล
ก็ขึ้นอยู่กับว่าคุณตอบสนองต่อการรักษามากแค่ไหน
อาจจะสองสามสัปดาห์
โอเค ผมไม่มีเวลาสองสามสัปดาห์นะ
ผมต้องสามารถดูแลลูกสาวผมได้
งั้นถ้าเราทั้งคู่ทําการรักษากันจนดึกดื่น
ฉันว่าคุณน่าจะเห็นการพัฒนาเร็วขึ้น
พร้อมไหมคะ
โอเคครับ
โอเค
การเข้าและออกจากภาวะภวังค์อาจจะน่าตกใจ
ดังนั้นฉันอยากจะเริ่ม จากสิ่งที่ฉันเรียกว่า "ห้องนิรภัย"
คิดซะว่ามันเป็นหัวใจหลักของคุณ
สถานที่ที่คุณอยู่ได้อย่างสบายใจ
ที่ที่ไม่มีอะไรจะทําร้ายคุณได้
สถานที่ลับที่มีแต่คุณที่เข้าไปได้
เข้าใจไหมคะ
- เข้าใจครับ - ดีค่ะ
เราพร้อมเริ่มการรักษาแล้ว ฉันจะนับถอยหลังให้นะ
ผ่อนคลายนะคะ
มองไปข้างหน้า
แล้วคุณควรจะเห็นเคอร์เซอร์
ผมเห็นแล้ว
พอเคอร์เซอร์ขยับ ให้มองการเคลื่อนไหวของมันไว้
ให้มันทําให้คุณผ่อนคลาย
(กําลังโหลดการสะกดจิต ดําเนินการเลยหรือไม่)
ตอนนี้ไม่มีอะไรอยู่ที่นี่แล้ว
ไม่มีห้องแล็บ
ไม่มีห้อง ไม่มีเก้าอี้
มีแต่เสียงของฉันกับเคอร์เซอร์
ตั้งสมาธิไปที่เท้าคุณ
ขาคุณ
แขนคุณ
พวกมันจะรู้สึกหนักขึ้น หนักเกินไป
แต่รู้สึกดี
ปล่อยให้ความรู้สึกนั้นแผ่ไปทั่วร่างกายคุณ
ยิ่งเคอร์เซอร์เข้ามาใกล้เท่าไหร่
คุณก็ยิ่งลงไปลึกเท่านั้น
ยิ่งคุณลงไปลึกเท่าไหร่ คุณก็จะยิ่งรู้สึกดี
ยิ่งคุณรู้สึกดีเท่าไหร่ คุณก็ยิ่งลงไปลึกเท่านั้น
ภายในสิบวินาที คุณจะอยู่ในห้องนิรภัยของคุณ
สิบ เก้า แปด เจ็ด
หก ห้า
สี่ สาม สอง หนึ่ง
โนแลน คุณอยู่ในห้องนิรภัยหรือยัง
คุณต้องนําทางฉันนะ เพราะฉันมองไม่เห็น
คุณได้ยินฉันไหม
ครับ
ครับ ผมได้ยิน
ดีค่ะ
- และจําไว้นะคะ... - อะไร...
ในห้องนี้ไม่มีอะไรทําร้ายคุณได้
แต่อย่าออกนอกประตูเด็ดขาด
ฉันจะสามารถเรียกคุณออกมาได้ จากภายในห้องนี้เท่านั้น
ได้ยินฉันไหม
ฉันอยากให้คุณเข้าใจเรื่องนี้ก่อน
ฉันจะไม่สามารถพาคุณกลับมาได้ ถ้าคุณออกไป โอเคนะ
เข้าใจครับ
ดีค่ะ ทีนี้ฉันอยากให้คุณคิดภาพนาฬิกาแบบเข็ม
พอนึกภาพแล้ว มันควรปรากฏอยู่ในห้องกับคุณ
จากห้องนี้ คุณจะดําดิ่งลึกลงไปในจิตใต้สํานึกคุณ
หลังจุดนี้ เราจะไม่สามารถสื่อสารกันได้อีก
พอคุณกดเม็ดมะยมของนาฬิกา คุณจะเข้าไปอยู่ในหนึ่งในความทรงจําคุณ
ตั้งสมาธิไปที่มัน
ตั้งสมาธิ ให้ความทรงจํากลับมาหาคุณ
พอคุณพร้อม คุณสามารถหมุนเม็ดมะยม เพื่อเปลี่ยนไปที่ความทรงจําอื่น
หมุนไปข้างหน้าเพื่อไปที่ความทรงจําถัดไป หมุนไปข้างหลังเพื่อย้อนกลับ
เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณรู้สึกไม่สบายใจ
ให้กดเม็ดมะยมลงไป แล้วคุณจะกลับมาที่นี่
โนแลน คุณเข้าใจหรือเปล่า
เข้าใจครับ
เข้าใจ
ดีค่ะ พร้อมไหมคะ
ครับ ผมพร้อม
งั้นก็กดเม็ดมะยมและจําไว้ให้ดี
เรเชล
ผมเฝ้ารอมานานเหลือเกิน...
ทุกท่านครับ
เรามาที่นี่ในวันนี้ เพื่อเป็นสักขีพยานในพิธีอันศักดิ์สิทธิ์
เรารู้สึกยินดีอย่างยิ่ง
ที่ครอบครัวและมิตรสหายมาร่วมงานในวันนี้
เจ้าบ่าวและเจ้าสาวรู้สึกเป็นเกียรติ ที่ทุกท่านสามารถเข้าร่วมงาน...
ใจเย็นค่ะ
นี่ๆๆ
ใจเย็นค่ะ คุณกลับมาแล้ว
งานแต่งงานเหรอ
คุณเห็นอะไรอีก
เราอยู่ในโบสถ์เก่า
มีคนอยู่เยอะมาก ประมาณ 50 หรือ 70 คน
- แต่หน้าพวกเขาพร่าเลือนไปหมด - พร่าเลือนเหรอ
ครับ ผมออกมาจากที่นั่นทันทีที่สิ่งนั้นพุ่งมาทางผม
สิ่งเดียวกับที่คุณเห็นตอนโดนสะกดจิตน่ะเหรอ
ลักษณะมันเป็นยังไง
ผมไม่รู้ แต่มัน...
ผมว่ามันดูเหมือนคน แต่มันขยับไม่เหมือนคน
อย่างนี้นี่เอง
ฉันว่ามันเป็นไปได้สูงที่สมองคุณ พยายามปกป้องคุณจากความบอบช้ํา
มันพยายามกันไม่ให้คุณจําได้
คุณแค่ต้องจําไว้ว่าสิ่งนั้นไม่มีจริง
ครั้งหน้า เราจะอยู่ในนั้นนานกว่านี้อีกนิด
อย่างน้อยก็น่าจะเห็นหน้าสักหนึ่งคนก่อน
นานกว่านี้เหรอ
นั่นเป็นเหตุผลที่คุณป่วยนานขนาดนี้
ถ้าคุณเลี่ยงมันได้ ฉันว่าเราเอาชนะได้แน่
ฟังนะ ฉันรู้ว่ามันอาจฟังดูแปลกมาก
ยิ่งหลังคุณเจอหมอมาหลายคนแล้ว แต่ฉันหมายความตามนี้จริงๆ
อาการคุณดีมากนะ
ระดับของรายละเอียด ที่คุณเห็นในการรักษาครั้งแรก
มันน่าทึ่งมาก
ทีนี้ ฉันอยากจะรักษาอาการของคุณให้ได้
ฉันว่าเราทําได้ ถ้าเราพยายามต่อไปเรื่อยๆ
แต่ฉันทําไม่ได้แน่ถ้าคุณไม่เชื่อใจฉัน
โอเคนะคะ
โอเค
- ไง - ไง เป็นไงบ้าง เพื่อน
ฉันสบายดี นายล่ะเป็นไงบ้าง
เหรอ ฉันก็สบายดี นายโอเคนะ
ฉันโอเค มือใกล้หายแล้ว แต่เอวาโกรธฉันนิดหน่อยนะ
- เอามาให้เราเหรอ - ใช่แล้ว ฉันซื้อมาฝากไง
ขอบคุณมาก เอวา พ่อมีของมาเซอร์ไพรส์
นี่ อาหารจีนเลยนะ
แล้วเป็นยังไงบ้างล่ะ
- งานวิจัยน่ะ - ก็ดี
- เหรอ - ก็โอเค ใช่
ฉันยังต้องทําตัวให้ชินกับมัน แต่...
ฉัน... วันนี้ฉันเห็นภาพงานแต่งฉัน
จริงเหรอ งาน...
นาย... นั่นมันสุดยอดเลย โนล
- ก้าวหน้าแล้วนะนั่น - ใช่
รู้ไหม ฉันจําวันนั้นได้นะ เพื่อน
รู้ไหม พวกนายสองคนเป็นเหตุผลเดียว ที่ทําให้ฉันตัดสินใจลงหลักปักฐาน
ที่ผ่านมาเรามีความสุขขนาดนั้นเลยเหรอ
ใช่ ไม่มีอะไรจะแยกพวกนายได้ น่าขนลุกเป็นบ้า
นายกับเรเชล พวกนายพูดเรื่องแผน 40 ปีกันตลอด
พวกนายวางแผนไว้หมดแล้ว ก่อนที่จะหมั้นกันด้วยซ้ํา
สวัสดีค่ะ ลุงแกรี่
ไงจ๊ะ และแม่สาวน้อยนี้ก็เป็นสิ่งแรก ที่พวกนายทําตามแผนสําเร็จ
พูดเรื่องแผนกันเหรอคะ
- ใช่ หลานยังจําได้เหรอ - ค่ะ
ใช่ และหนูจะได้รถคันแรกของหนู
- ตอนหนูอายุ 16 ปีครึ่ง - ใช่ 16 ครึ่ง
เธอต้องทวงนายแน่ เพื่อน
นี่ เอวา
จะคิดถึงแม่ก็ไม่เป็นไรนะ
ไม่ต้องเสแสร้งก็ได้
นี่ มานี่มา
ไม่เป็นไรนะ
ไงครับ สองคนครับ โอเค ขอบคุณ
ขอบคุณ
- สอง... - ที่นี่คือที่ไหนคะ
ขอบคุณครับ
พ่อเคยพาลูกมาที่นี่ตอนสามขวบ
นี่เป็นร้านโปรดของพ่อกับแม่
มานี่มา ไม่เป็นไรๆ ถือแบบนี้นะ โอเคไหม
คุมจากตรงนี้
ค่อยๆ ทํา
แบบนั้นแหละ ใช่ นั่นแหละ
ใช่ ถูกแล้ว
ขอบคุณครับ
- เป็นไง - อร่อยค่ะ
ขอบคุณที่อดทนกับพ่อนะ เอวา
โอเคค่ะ
อร่อยจัง
แล้วคุณไม่เอามาเผื่อฉันเลยเหรอ
คือเธอก็แทบไม่เหลือให้ผมเลย ดังนั้น...
- พวกคุณสองคนไปที่ไหนกันมาล่ะ - นิเสะ
- ฉันชอบร้านนั้นนะ - อิจฉาเหรอ
มากๆ เลยค่ะ
โอเค
ขอโทษนะ แต่ถ้าผมหยุดตอนนี้
คุณคิดว่าความทรงจําจะค่อยๆ กลับมาเองไหม
คือจากการรักษาครั้งล่าสุด คุณบอกว่าคุณเห็นหน้าคนแบบพร่าเลือน
เป็นอาการที่เรียกว่า ภาวะไม่รู้ใบหน้า
เป็นสัญญาณว่าสมองได้รับความเสียหาย
เราอยากไปจนถึงจุดที่เรามองเห็นใบหน้า
ดังนั้นวันนี้เรามาลองอยู่ให้นานพอ ที่จะเห็นหน้ากัน โอเคนะคะ
แล้วก็ถ้าสิ่งนั้นโผล่มาอีก คุณน่าจะลองบอกตัวเองว่า
"ฉันเป็นคนคุมจิตใจฉัน มันไม่ได้คุมฉัน"
พูดตามฉันสิคะ
- "ฉันเป็นคนคุมจิตใจฉัน" - ฉันเป็นคนคุมจิตใจฉัน
มันไม่ได้คุมฉัน
ไงจ๊ะ ไง
นี่ๆ
นี่ ลูกไม่เป็นไรใช่ไหม
ฉันเป็นคนคุมจิตใจฉัน มันไม่ได้คุมฉัน
จําไว้นะ "ฉันเป็นคนคุมจิตใจฉัน มันไม่ได้คุมฉัน"
- "ฉันเป็นคนคุมจิตใจฉัน" - ฉันเป็นคนคุมจิตใจฉัน มันไม่ได้คุมฉัน
ฉันเป็นคนคุมจิตใจฉัน มันไม่ได้คุมฉัน
รู้ไหมว่าคุณอยู่ที่ไหน
ครับ ขอโทษ โทษที ผมแค่...
รู้สึกเหมือนมันบีบคอผมจริงๆ
มันพยายามบีบคอคุณเหรอ
มันคืออาการเจ็บปวดทางจิต มันถูกสร้างขึ้นโดยจิตใจ
เดี๋ยวมันก็หายไป
แต่คุณต้องเข้าใกล้บางอย่างแล้วแน่ๆ
สมองคุณเลยพยายามขวางทุกวิถีทาง
คุณเห็นอะไรบ้างคะ
คือ...
ผมเห็นตอนเอวายังเป็นเด็ก
เห็นภรรยาผม
ผมไม่...
โอเค คุณเริ่มจําได้แล้ว มันเป็นเรื่องธรรมชาตินะคะ
คนไข้มักจะประหลาดใจในสิ่งที่พวกเขาจําได้
ผมอยู่ในอะพาร์ตเมนต์
ผมไม่รู้ ผมไม่รู้ว่าผมรู้ได้ยังไง
อยู่ๆ ผมก็รู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหน
และเท่าที่ผมรู้
บ้านผมเป็นที่เดียวที่ผมและภรรยาเคยอยู่ด้วยกัน
แต่จําไว้นะคะว่าอุปกรณ์นี้ ดึงความทรงจําจากจิตใต้สํานึกคุณตรงๆ
คุณอาจจะเคยอยู่ที่นั่นสักช่วงหนึ่งในชีวิตคุณ
อาจเป็นตอนที่คุณไปถ่ายภาพให้หนังสือพิมพ์
ไม่ครับ ไม่ มันดูคุ้นเกินจะเป็นแบบนั้น
ครั้งนี้เห็นหน้าใครบ้างไหม
โอเค
โอเคค่ะ
ไม่เป็นไร โนแลน คุณใกล้ทําสําเร็จแล้ว อย่าเพิ่งยอมแพ้
หมอคะ มีคน...
นาย... ฉันนึกถึงนายอยู่พอดี
ว่าไง ฉันมีเวลาประมาณสองนาทีนะ
เป็นอะไรไป
- โนล - โอเค เรเชลกับฉันเคยทะเลาะกันไหม
มีคู่ไหนไม่เคยด้วยเหรอ
แต่ไม่เคยทะเลาะกันรุนแรง
นายมักจะชอบไปสายน่ะ
มันเคยรุนแรงกว่านั้นไหม
นายกําลังถามอะไรกันแน่
- โนล - ฉันเคย...
ตบตีเธอหรือเปล่า
โนล นายล้อเล่นใช่ไหม นี่นายจริงจังเหรอ
นายแค่ต่อยกําแพงครั้งเดียว นายก็คิดว่าตัวเองเป็นบ็อบบี้ บราวน์แล้วเหรอ
นายไม่ได้ทํา
- นายแน่ใจนะ - ใช่ ฉันแน่ใจ
เพื่อน สมัยมหาวิทยาลัย
ฉันบังคับให้นายดูมวยไม่ได้ด้วยซ้ํา อย่าว่าแต่ให้นายลองต่อยเลย
โอเคนะ นายเป็นเหมือนผีเสื้อมาตลอด
ไม่ได้จะว่านะ แต่นายปวกเปียก เกเรนิดๆ แบบ...
คือนายอ่อนแอมาก
ฉันไม่ตลกด้วยนะ แกรี่
โอเค นี่ มันแค่...
ทําไมนายไม่นั่งก่อนล่ะ นั่งก่อนได้ไหม
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
นาย... นายจําอะไรได้แล้วเหรอ
โอเค ตอนที่ทําการรักษา
เราอยู่ในอะพาร์ตเมนต์นึง
และเอวายังเด็กอยู่...
เดี๋ยว อะพาร์ตเมนต์เหรอ
- ในความทรงจํานายเหรอ - ใช่ ใช่แล้ว
ใช่ เราเคยอาศัยในอะพาร์ตเมนต์หรือเปล่า
คือฉันอยู่ที่ปาโล อัลโตตอนที่เอวาเกิด
ดังนั้นอาจจะเป็นไปได้ แต่ฉันว่าไม่นะ
โนล นายคิดอะไรอยู่
โอเค คือ...
ที่นั่นดูคุ้นมาก
และ ดร.บรูคส์ก็บอกว่าอุปกรณ์นั้น แสดงให้เห็นความทรงจําแบบที่มันเกิดขึ้นจริงๆ
มันอาจจะเป็นภาพหลอนก็ได้
จําได้ไหม โนล ศีรษะนายได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรงนะ
การกระทบกระเทือนทางสมอง
นั่นไม่ใช่เรื่องล้อเล่น โอเคนะ
อีกอย่างนะ ตอนนี้นายมีหลายอย่างต้องคิด ไหนจะเอวา ไหนจะเรื่องงาน
แล้วยังต้องจําเรื่องเรเชลอีก
คือเรื่องในหัวนายอาจจะดูสับสนได้
โอเคนะ
เชื่อฉันเถอะ เรเชลคงบอกฉันแล้ว ถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น
เธอเป็นเหมือนน้องสาวฉันนะ
เธอคงไม่ปิดบังเรื่องแบบนั้นหรอก โอเคนะ
สนใจแค่เอวาก็พอ
เข้าใจนะ
- ได้หรือเปล่า - ได้
- ดี - โอเค
พ่อคะ
ไง
- ไงครับ ไง - ยิ้มแล้วโบกมือ
แค่ยิ้มแล้วโบกมือ
โอเค
ลองดูนะคะ
- สักวันแหละ - ค่ะ
ลูกโตเกินกว่าจะทําแบบนั้นหรือเปล่า
แต่พ่อทําแบบนี้เสมอนะคะ
ได้เลย
โอเค ใช้ได้หรือยัง
การรักษากับ ดร.บรูคส์วันนี้ไปได้สวยไหมคะ
จ้ะ ดีมากเลย
เกิดอะไรขึ้นคะ
พ่อเห็นภาพตอนลูกยังเด็ก
หนูดูเป็นยังไงบ้าง
ลูกไม่มีใบหน้า
นั่นมันน่าสยองนะคะ พ่อ
นี่...
- เราแวะที่อื่นสักเดี๋ยวได้ไหม - ได้สิคะ
พ่อคะ พ่อมีที่อยู่ที่จะไปหรือเปล่า หนูเริ่มหิวแล้ว
อีกเดี๋ยวเดียวจ้ะ เราใกล้ถึงแล้ว พ่อรู้สึกได้
พ่อคะ พ่อ
นี่ พ่อขอโทษ ขอโทษจ้ะ อยากขึ้นไปด้วยไหม
- ค่ะ - อยากขึ้นไปหรือเปล่า ขอโทษนะ
มาจ้ะ มานี่มา
ลิฟต์อยู่ด้านล่างนี่ค่ะ
พ่อคะ พ่อ
เกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ
รอตรงนี้ก่อนนะ แค่เดี๋ยวเดียว โอเคนะ
(ยินดีต้อนรับ)
(งานเปิดบ้าน หลักสูตรบัณฑิตศึกษา)
- คะ - ไงจ๊ะ ไง ขอโทษที่มารบกวนนะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมารบกวนหนูนะ
คือฉัน... ฉันอยากขอคุยกับแม่ของหนูสักนิด
ผมขอโทษนะครับ ขอโทษจริงๆ
- เราเคยอยู่ที่นี่เหรอคะ - ไปกันเถอะ ไม่จ้ะ มานี่มา
ไปกันเถอะ
- จริงเหรอ พระเจ้า - จริง เอาจริง
โอเค ฉันจะทําให้ ฉันไม่รู้ว่าฉันจดที่อยู่นี่ทําไม
- นี่มันไร้สาระเป็นบ้า - เถอะน่า ขอร้องล่ะ ขอบคุณนะ
นาย... มันไม่ใช่อย่างที่นายคิด นายไม่มีวันทําร้ายเรเชล
ฉันอาจจะนอกใจ
โอเค พอเลย มานี่
ฟังนะ นายเป็นสามีที่ดี นายทุ่มเท
นายไม่มีวันทําแบบนั้น
นายพร้อมทําทุกอย่างเพื่อเธอ โอเคนะ
- นายแค่อยากได้สิ่งที่นายเคยมี - เหรอ ฉันว่าไม่ใช่นะ
ใช่ ต้องใช่ โอเคนะ
ไม่ว่าเรื่องงานนายจะหนักหนาแค่ไหน
ไม่ว่านายจะเจอเรื่องอะไรมา
นายจะทําให้แน่ใจว่านายมีเวลาให้พวกเธอทั้งคู่
นายไม่มีวันทําลายมันแน่ โอเคนะ ตอนนี้ก็ด้วย
นี่ๆ ฟังฉันนะ
มองเอวาสิ
ดูสายตาที่เธอมองนายสิ
นายต้องเป็นคนดีมาก
ถึงจะทําให้สาวน้อยนั่นยังเข้มแข็งได้ หลังเจอเรื่องราวพวกนั้นมา
คนคนนั้นคือนาย ไม่ใช่ฉัน ไม่ใช่ครูเธอ
นาย โอเคนะ
- โนล ฉันต้องทํายังไงอีก - โอเค รู้อะไรไหม ฉันว่านายพูดถูก
ฉันว่านายพูดถูกแล้ว ขอบคุณนะ ฉันมีนัดต่อและฉันสายแล้ว
- ไว้คุยกันนะ - ได้ โอเค
- เสร็จธุระแล้วโทรหาฉันด้วย - ไว้เจอกัน
ฉันจะหาเวลาให้ โอเคนะ
(การวิเคราะห์ประสาท อุบัติเหตุรถยนต์ บาดเจ็บที่ศีรษะ)
(ผลการวิเคราะห์ ระบบประสาทผิดปกติ ต้องตรวจสอบเพิ่มเติม)
(ยังไม่สามารถสรุปผลได้ แนะนําให้วิเคราะห์และทดสอบเพิ่มเติม)
( มีความผิดปกติ การวิเคราะห์ระบบประสาทไม่สามารถสรุปได้)
(เอสเอ็นซีแนะนําให้กลับมาตรวจเพิ่มเติม)
(ประวัติผู้ป่วย โนแลน ไรท์)
(ประวัติการรักษาโนแลน ไรท์)
(ตอนมาถึงอยู่ในภาวะโคม่า ถูกนําตัวไปผ่าตัด)
(สงสัยว่าจะสมองตาย)
(ถูกย้ายไปแผนกประสาทวิทยา เพื่อประเมินอาการ)
(เริ่มได้สติ)
วันนี้คุณดูผ่อนคลายกว่าเดิมนะ
ครับ
ตั้งเป้าไปที่การเห็นใบหน้ากันนะคะ
แต่ถ้าคุณเห็นสิ่งนั้นอีก ให้ตั้งสติให้ดี
- "ฉันเป็นคนคุมจิตใจฉัน มัน..." - ฉันเป็นคนคุมจิตใจฉัน มันไม่ได้คุมฉัน
ผมเข้าใจแล้วครับ หมอ
ใช่ ชีวิตย่อมมีอุปสรรคบ้าง
แต่สายสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นของพวกคุณ
จะปกป้องพวกคุณจากพายุที่ถาโถมชีวิต
จงให้ความสําคัญกับความสัมพันธ์เป็นอันดับแรก
แหวนนี้เป็นสัญลักษณ์ ของการผูกพันทางจิตวิญญาณ...
ไม่ใช่วันนี้แน่
ไม่ใช่วันนี้
- ไงครับ ดร.รี้ด - ไงครับ เพื่อนคุณเป็นไงบ้าง
- ผมเห็นเขาเข้าร่วมการวิจัยของ ดร.บรูคส์ - ใช่ครับ ใช่
นี่ ฟังนะ ผมกําลังพยายามทําความเข้าใจ
เรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้น
ผมไม่เข้าใจว่าอยู่ๆ เขาจะฟื้นขึ้นมาได้ยังไง
ใช่ เขาโชคดีนะ
ครับ หมอคนอื่นก็พูดแบบนี้ แต่...
คุณจําได้ไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ขอดูก่อนนะ
ขอโทษนะครับ
หลังผมตรวจเขา ดร.บรูคส์ก็กําลังออกตรวจพอดี
เลยได้มาตรวจอาการเขาอีกครั้ง
อ๋อ คืนนั้น ดร.บรูคส์ตรวจเขาด้วยเหรอ
ใช่ เธอเป็นคนเดียวที่ไม่เคยถอดใจกับเขา
- อย่างนี้นี่เอง - ใช่ เธอพาเขาไปที่ห้องแล็บเธอ
และพอเขาออกมา เขาก็ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง
เดี๋ยว เธอพาเขาไปที่ห้องแล็บเธอเหรอ
ใช่ เขาโชคดีนะที่เธออยู่ที่นั่น
ไงครับ ผมอยากเจอ ดร.บรูคส์
อ๋อ เธอยังอยู่กับคุณไรท์อยู่ค่ะ
อีกนานแค่ไหนครับ พวกเขาเข้าไปสักพักแล้วนะ
พวกเขาอยู่ระหว่างการรักษา เท่าที่ฉันเคยเจอ ยิ่งรักษานานก็ยิ่งดีนะคะ
- โอเค บอกให้เธอโทรหาผมทีนะ - ได้ค่ะ
ขอบคุณ
นี่ คุณอยู่ไหน เกิดอะไรขึ้น
นี่ไม่ใช่ความทรงจําของโนแลน
มันเป็นของผม
มันเป็นของผมมาตลอด
นี่
ฉันอิ่มแล้ว
แม่ครับ
โธมัสเหรอ
แต่เป็นไปได้ยังไง
เกิดขึ้นได้ยังไง
จําได้แล้วเหรอ
- แม่ครับ - ขอบคุณพระเจ้าที่ลูกจําได้
ลูกจําได้แล้ว
แม่ครับ
- แม่ แม่ทําอะไรลงไป - ไม่เป็นไรน่า
- ไม่ครับ - ลูกไม่เป็นอะไรแล้ว
- โอเค แม่ครับ แม่ทําอะไรลงไป - นั่งก่อนสิ
- แม่ แม่ทําอะไร - โธมัส
โธมัส ขอร้องล่ะ
ได้โปรด มากับแม่ มาสิ
นั่งก่อน
โธ่ โธมัส
ตอนที่ลูกตกบันไดนั่น พวกเขาก็พาลูกมาที่นี่
ลูกยังมีชีวิตอยู่ แต่มันสายเกินไปแล้ว
พวกเขาพยายามทุกอย่างแล้ว
และระหว่างที่รักษา พวกเขาใช้เครื่องอีอีจี
แม่ไปรู้เข้า และดาวน์โหลดข้อมูลลูกจากเซิร์ฟเวอร์
และรอให้เจอคนไข้ที่เหมาะสม ที่จะอัปโหลดสติสัมปชัญญะของลูกเข้าไป
แม่พัฒนาจนสามารถจําลองผลในห้องแล็บได้
และแม่หวังไว้ว่าแม่จะทําได้สําเร็จจริงๆ
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน
นั่นคือโครงการที่แม่เคยพูดถึงเหรอ เดี๋ยว
เดี๋ยวนะ เดี๋ยว มัน... นานแค่ไหน
ผมหายไปนานแค่ไหน
สองปี
โอเคๆๆ
โอเค แล้วทําไมต้องเป็นชายคนนี้
- ทําไมเป็นโนแลน - มันคือพรหมลิขิต
เมื่อสองสามเดือนก่อน เขามาที่นี่ พร้อมอาการสมองตายเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
มันเป็นโอกาสที่เหมาะมาก
เขาคือคนที่เหมาะที่สุด
แม่ไม่รู้ด้วยซ้ําว่ามันได้ผล
จนกระทั่งแม่ถอดแบล็คบ็อกซ์ออก แล้วลูกจับมือแม่ไว้
แม่ก็รู้ทันทีว่าลูกอยู่ในนั้น
ลูกแค่ยังจําได้ไม่หมด และแม่ก็บังคับลูกไม่ได้
เพราะสมองยังปรับตัวอยู่
แต่แม่หวังว่าสักวันลูกจะจําทุกอย่างได้
แต่ลูกไม่เคยจําได้
แม่เลยคิดว่าแม่ต้องให้ลูกกลับมาที่นี่
และแบล็คบ็อกซ์ จะช่วยให้ลูกจัดการปัญหาทุกอย่างได้
งั้น... งั้นผมก็ไม่ได้สูญเสียความทรงจําเหรอ
สมองลูกแค่กําลังปรับตัว
แม่ครับ
แม่ อะไร...
แม่คาดหวังอะไร
แม่คาดหวังให้ผมทํายังไง ออกไปข้างนอกนั่นสวมรอยเป็นเขาเหรอ
ไม่จ้ะ
ไม่
แอชลีย์
ลูกได้โอกาสที่สองแล้วนะ
ลูกได้โอกาสที่สองในการทําให้มันถูกต้อง
ไม่ใช่แค่เรื่องแอชลีย์ แต่เรื่องภรรยาลูกด้วย
ลูกมีโอกาสที่จะเป็นพ่อคนอีกครั้ง และเป็นคนในแบบที่แม่รู้ว่าลูกควรเป็น
แล้วเอวาล่ะครับ
เธอไม่ใช่ลูกสาวลูก
ทุกอย่างโอเคหรือเปล่าคะ
โอเคสิ ทําไมเหรอ
พ่อดูเศร้าค่ะ
เปล่านี่
ดีค่ะ งั้นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
นี่ หนูล่ะ
นี่
- ทําอะไรน่ะ - อาหารเย็นไงคะ พ่อ
พ่อสูบบุหรี่เหรอ
พ่อคะ หนูนึกว่าหนูบอกพ่อแล้ว พ่อไม่สูบบุหรี่
เมนูผัดดีไหมคะ
พ่อชอบนี่คะ
ดีค่ะ งั้นเราต้องแวะซื้อของกัน
ในสูตรบอกว่าเราต้องใช้ถั่วงอกด้วย
- ที่จริง อย่าดีกว่า - อะไรนะคะ
พ่อมีเรื่องต้องพูดกับลูก
และมันอาจจะดีกว่าถ้าเราตรงกลับบ้านเลย
อะไรคะ
ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหมคะ
พ่อต้องเอาลูกไปส่งที่บ้านแกรี่สองสามวัน
เดี๋ยว ว่าไงนะ ทําไมคะ
เพราะถ้าอยู่กับพ่อมันจะไม่ปลอดภัย
พ่อคะ พ่อไม่เป็นไรหรอกค่ะ
พ่อจะทําอาหารได้ยังไง ถ้าพ่อตื่นสายล่ะ
ดร.บรูคส์ให้ยาพ่ออย่างเดียวไม่ได้เหรอ
พ่อ นี่ พ่อคะ ไม่เอาน่า พ่อคะ
เราผ่านอะไรมาตั้งเยอะ ในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมา
- แต่พ่อดันจะมาทําแบบนี้ตอนนี้เนี่ยนะ - พอได้แล้ว
ให้ตายเถอะ พอสักที
พ่อโตแล้ว โอเคนะ
แค่...
แค่เชื่อพ่อก็พอ โอเคนะ
พ่อคะ หนูนึกว่าพ่อบอกว่าแค่สองสามวัน
ไม่ เร่งมือหน่อยเถอะ เริ่มดึกแล้ว
มา พ่อทําเอง
โอเค ไว้เจอกันนะ
โอเคค่ะ
- ให้ช่วยไหม - หนูไหวค่ะ
โอเค
รอเดี๋ยวนะจ๊ะ
- โนล - ว่าไง
ฉันรู้มาว่า ดร.บรูคส์เอาตัวนาย ไปที่ห้องแล็บเธอตอนนายโคม่า
โอเค
โอเคเหรอ นายไม่คิดว่ามันประหลาดเหรอ
คือฉันก็ไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้น แต่มันน่าจะเกี่ยวข้องกับ
ความทรงจําปลอมๆ ที่นายเห็น
นี่ นายดูเหนื่อยนิดหน่อยนะ อยากเข้าไปข้างในก่อนไหม
ฉันกังวลที่นายจะกลับบ้านคนเดียว ทําไมนายไม่มาอยู่กับเราที่นี่ล่ะ
ขอบคุณนะ แต่ฉันบอกนายแล้วว่า ฉันอยากอยู่คนเดียวสักพัก ดังนั้น...
ฉันแค่อยากอยู่ในที่ของฉัน ในสภาพแวดล้อมของฉัน
ในสภาพแวดล้อมนาย โดยไม่มีเอวาน่ะเหรอ
นายพูดไม่รู้เรื่องเลย คุยกันก่อนดีกว่าน่า เพื่อน
แค่สองสามวันเอง
ฉันแค่ต้องการเวลาหน่อย
ได้โปรด
ก็ได้
(อย่าลืมหนูนะ)
ถ้าคุณกลับมาอีก ฉันจะโทรแจ้งตํารวจแล้วนะ
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน มิแรนด้า มิแรนด้า
คุณรู้ชื่อฉันได้ยังไง
- รู้ได้ไง - ผม... ขอโทษ ผมขอโทษ
ผม... ผมเรียนปริญญาตรีกับสามีคุณ
เรา... เราเรียนเอกชีววิทยาด้วยกัน
แต่ฉันไม่เคยเจอคุณมาก่อนเลย
ครับ เรา... เรา...
ไม่รู้สิ
เราเรียนวิชาพันธุศาสตร์ด้วยกัน
และผมว่าหลังจากนั้นเราก็ไม่ได้เรียนด้วยกันอีก
เราเลยห่างๆ กันไป
แต่เขา...
เขาเล่าถึงวันที่เขาเจอคุณครั้งแรกให้ผมฟัง
เขา...
เขาบอกผมว่าเขาโชคดีมากที่ได้คบกับคุณ
และคุณอดทนกับเขาแค่ไหน
และผมรู้
ผมรู้ว่ามันยากแค่ไหนสําหรับเขา ที่จะได้เข้าโรงเรียนแพทย์ดีๆ
แต่เขาบอกว่าถ้าไม่ใช่เพราะคุณ
เขาคงทนเรียนต่อไม่ไหว
แล้ว...
มีอะไรหรือเปล่าคะ
อ๋อ คือผมแค่...
ผมเพิ่งย้ายมาแถวนี้ ผมเลยอยากแวะมาแนะนําตัวเอง
โอเคค่ะ
- คุณชื่ออะไรคะ - อาหารเย็นเสร็จหรือยังคะ
เกือบแล้วจ้ะ
รอเดี๋ยวนะ
ลูกทําการบ้านเสร็จแล้วเหรอ
- แต่แม่คะ... - นี่ ห้ามทําหน้าบึ้ง
- ทําเถอะน่า - หนูไม่อยากทํานี่คะ
- แม่รู้ว่าลูกไม่อยาก แต่อย่าทําหน้าบึ้ง - ค่ะ แต่การกิน...
แต่การกินสําคัญกว่าการบ้านนะคะ
- จริงเหรอ - หนูควรจะกินก่อน
- ทําเสร็จหรือยัง - ยังค่ะ
ไปทําให้เสร็จไป โอเคนะจ๊ะ
- ได้ค่ะ - เด็กดี ไปเถอะ
ขอโทษนะคะ ฉัน...
ยินดีที่ได้พบคุณนะคะ
แต่ฉันต้องไปทําอาหารเย็นต่อ แล้วก็ดูแลลูกสาวฉันด้วย ดังนั้น...
อ๋อ ครับ นี่ ผมขอโทษนะ
คุณพอจะมีเวลาสักเดี๋ยวไหม
ฉันไม่ว่างจริงๆ ค่ะ
ผม... ผมขอโทษจริงๆ
ผมขอแค่นาทีเดียว
ได้โปรด
- นั่งก่อนสิคะ - ครับ
- ฉันต้องไปปิดเตาก่อน - ได้ครับ
เอาละ...
มีอะไรเหรอคะ
คุณพอจะจําแม่...
แม่เขา ดร.บรูคส์ได้ไหม
จําได้สิคะ
แต่ถ้าให้พูดตามตรง เรา...
ไม่ได้คุยกันแล้ว
เกิดอะไรขึ้นกับเธอหรือเปล่า หรือว่า...
เปล่าครับ เปล่า
โอเค คุณ...
คุณจําโครงการฝันที่เธอมักพูดถึงได้ไหม
โครงการที่เธอคิดว่าเธอจะสามารถใช้คลื่นสมอง
ในการช่วยและรักษาสติสัมปชัญญะ ของใครสักคนไว้ได้
ค่ะ จําได้ เหมือนวูดูแบบดิจิทัลอะไรสักอย่าง
มันไม่ใช่วูดู
โอเคค่ะ
แล้วมันทําไมเหรอคะ
โอเค
ครับ คือมัน...
ผม... มันอธิบายยากจริงๆ
โอเค ผมเองก็ไม่เข้าใจมันเท่าไหร่ แต่...
แต่มันได้ผล เธอทําสําเร็จ
ทําอะไรคะ
ว่าแต่คุณชื่ออะไรนะคะ
โธมัส
ชื่อเดียวกับเขาเลยเหรอ
มิแรนด้า
ผมคือโธมัส
ฉันคงต้องขอให้คุณกลับไปได้แล้ว
- ฉันต้องการให้คุณกลับไป - ไม่ เดี๋ยว มิแรนด้า
- มิแรนด้า รอก่อน - คุณมีเวลาห้าวินาที ไม่งั้นฉันจะแจ้งตํารวจ
โอเค
กระดาษติดผนังนี่
กระดาษติดผนังนี้ คุณเคยเกลียดมัน
แต่ผมอยากเก็บมันไว้เพื่อเตือนเรา ว่านี่ไม่ใช่ปลายทางสุดท้ายของเรา
ตอนเราไปเดตกันครั้งแรก เดตแรกของเรา
มันอุณหภูมิ 95 องศา และคุณก็ใส่เสื้อกันหนาวออกไปข้างนอก
เพราะมันเป็นเสื้อผ้าสะอาด ตัวเดียวที่เหลืออยู่ของคุณ
ทุกครั้งที่คุณประหม่า
ผมจะจับมือคุณไว้
และใช้นิ้วผมเขียนบนหลังมือว่า
"ไม่เป็นไร"
แม่ทําสําเร็จจริงๆ
งั้น...
นี่ใคร
อ๋อ เขาจากไป เขาไปแล้ว
เขาสมองตาย ผม... เธอบอกว่ามันเหมือนการปลูกถ่ายอวัยวะ
ฉันไม่เข้าใจ นั่นมัน...
ไปไหน ยังไง อะไร...
ผมเองก็เข้าใจไม่หมดเหมือนกัน แต่...
มันเป็นเรื่องจริง
นี่คือผมจริงๆ
มันบ้า แต่มันเป็นเรื่องจริง
ดังนั้น...
แล้วคุณทําอะไร มาแทนที่เขางั้นเหรอ
อาจจะ แต่ผม...
ผม...
ผมคิดว่านี่อาจจะเป็นโอกาส
ที่เราจะได้เริ่มต้นใหม่
โอกาสที่ผมจะได้แก้ไขทุกเรื่องอีกครั้ง
ผม...
ผมจะไม่ทําร้ายคุณ...
อีกแล้ว
ผมแค่อยากลองอีกครั้ง
ผมอยากเริ่มต้นใหม่กับคุณอีกครั้ง
รูปที่ออร์แลนโดของผมอยู่ไหน
ผม...
อยู่ไหน...
รูปผมอยู่ไหน
เก้าอี้ผมล่ะ ชั้นหนังสือของผมล่ะ
ผมรู้ว่าผมทําพลาดไป แต่คุณลบเรื่องราวผมทิ้งเลยเหรอ
ฉันว่าคุณควรกลับไปดีกว่า
โอเค
ผมตายไปแล้วนะ
คุณเข้าใจใช่ไหม ผมตายไปแล้ว
และตอนนี้ผมก็อยู่ที่นี่
ผมตายไปแล้ว
และตอนนี้ผมอยู่ที่นี่
มันไม่มีความหมายอะไรกับคุณเลยเหรอ
อ๋อ แหงสินะ ไม่มีอยู่แล้ว
มันเป็นความผิดผมเสมอนั่นแหละ
ฟังนะ ฉันทําแบบนี้ตอนนี้ไม่ได้
อ๋อ คุณเหรอ คุณทําแบบนี้ตอนนี้ไม่ได้งั้นเหรอ
วันไหนคุณถึงจะสะดวกล่ะ หา
ไม่ อย่านะ
- อย่า - อย่ามาโดนตัวผมอีกนะ
ไม่นะ
ได้โปรด
เธอก็เป็นลูกสาวผมเหมือนกัน
อย่า หยุดเถอะ ไม่ๆ
จะไปไหนน่ะ เอวา
นี่ เกิดอะไรขึ้น
เกิดอะไรขึ้น โนล
นายเลือดออก หัวนายไปโดนอะไรมา
นี่ โนล นี่ หยุดนะ
นาย... นายทําให้เราากลัวนะ โนล
อย่าเพิ่งไป โนล
เดี๋ยว ให้ฉันช่วยนายเถอะ
แม่ พูดกับผมสิ
พูดกับผมก่อน แม่
ทําไม อะไร ผมเป็นอะไรไป
ทําไมผมถึงไปโผล่ตรงหน้าเอวา ขอร้องล่ะ
ลูกต้องใจเย็นก่อน แม่คิดอยู่
ลูกแน่ใจนะว่าลูกเห็นสิ่งนั้นในภาพสะท้อน
ครับ
มันคือจิตใจของลูกนะ
มันทําสิ่งที่มันเคยทําตอนอยู่ในแบล็คบ็อกซ์
มันพยายามปกป้องลูก
มันพาลูกไปในที่สุดท้ายที่ลูกรู้สึกปลอดภัย
โอเค นั่นมันตอนอยู่ในแบล็คบ็อกซ์ แต่...
มันควบคุมโลกภายนอกได้ยังไง
เล่าสิ่งที่เกิดขึ้นให้แม่ฟังที
มิแรนด้ากับแอชลีย์อยู่ที่ไหน
- พวกเขาขังผมไว้ข้างนอก - ทําไมพวกเขาถึง...
- ลูกทําไปแล้วเหรอ - นี่ ผมไม่...
ผมยังไม่ได้ทําอะไร โอเคนะ
พวกเขาตัดสินใจแล้ว พวกเขาไม่ต้องการผมแล้ว มัน...
ฟังแม่ให้ดีนะ
ไม่ ทุกอย่างอยู่ที่นี่
ตรงนี้
นี่เป็นสิ่งที่ทรงพลังมากๆ
มากกว่าที่ลูกคาดคิด
และนั่นเป็นเหตุผลที่มันควบคุมลูก
เพราะลูกยอมให้มันคุม
โธมัส ลองควบคุมชีวิตตัวเองดูสักครั้ง
และเป็นหมออย่างที่ลูกควรจะเป็น
เป็นพ่อแบบที่ลูกควรจะเป็น
เป็นผู้ชายแบบที่คนอื่นคิดว่าลูกชายแม่จะเป็น
หรือลูกอยากเป็นแบบพ่อลูก
ถูกลืม
ถูกลบ
นั่งลง
นี่คือออฟฟิศของ ดร.ลิลเลียน บรูคส์
ตอนนี้เราไม่อยู่ กรุณาโทร...
นี่ เอวา ลุงขอยืมมันสักเดี๋ยวได้ไหม
ได้ค่ะ
ขอบคุณจ้ะ ไม่ต้องห่วงนะ ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อยดี โอเคนะ
- โอเคค่ะ - เลขที่ 3030 ถนนกรีน
นี่ นั่นที่ที่หนูกับพ่อไปมานี่คะ
- จริงเหรอ - ค่ะ
(ลูกชายหมอชื่อดังเสียชีวิต หลังเหตุตกบันไดอันน่าเศร้า)
"ตกบันได"
(โธมัส บรูคส์)
บรูคส์
แน่ใจนะว่าถ้าผมกําจัดสิ่งนั้น...
ผมจะดีขึ้น
ลูกคิดซะว่า สิ่งนั้นเป็นสาเหตุของไวรัสและฆ่ามันซะ
มันจะหยุดการตอบสนองต่อความบอบช้ํา ที่เกิดขึ้นกับร่างกายลูกข้างนอกนี่
แต่แม่ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้ามันทําร้ายลูก
ผมจะหามันเจอได้ยังไง
มันจะหาลูกเอง
ครั้งนี้ลูกเลือกห้องนิรภัยเองเลยนะ
เข้าใจแล้วครับ
แม่ครับ
แม่ สิ่งนั้นคือโนแลน
จิตใจลูกแค่พยายามจะหยุดลูก
จําเอาไว้ว่าลูกไปที่นั่นทําไม
ไม่นะ
ได้โปรด
ขอร้องล่ะ
ได้โปรดๆๆ
เตรียมถอดเครื่องให้ผมได้เลยครับ แม่
ดี
ดีมาก
สิบ เก้า
แปด เจ็ด
หก ห้า
สี่ สาม
พ่อคะ
- โนล - คุณทําอะไรน่ะ
- อะไรเนี่ย นี่ๆๆ - ปล่อยเขานะ
- อะไรเนี่ย เดี๋ยว - ไม่นะ ไม่ๆ
ไม่นะ ไม่ อย่าแตะตัวเขา
- นี่ อะไรเนี่ย - อย่าแตะต้องอะไรทั้งนั้น เขายังอยู่ในนั้น
พ่อคะ พ่อได้ยินหนูไหมคะ พ่อคะ หนูอยู่นี่
พ่อคะ ได้ยินหนูไหม
พ่ออยู่นี่
ให้เธอทํางานของเธอไปก่อน มานี่มา มาจ้ะ มา นั่งลงก่อน
เราไม่อยากให้เขาบาดเจ็บ โอเคนะ
แม่จะเริ่มนับใหม่นะ
พร้อมนะ
แม่ มันคือเขาจริงๆ
หยุดและตั้งสมาธิ นั่นไม่ใช่เขา
แต่มันใช่ เขายังมีชีวิตอยู่
แม่จะพยายามไปทําไมเนี่ย
ไม่ว่าแม่จะทําอะไร ไม่ว่าแม่เสียสละอะไรไป
ลูกก็ยังไม่พร้อมอยู่ดี
ไม่มีวันพร้อม
เตรียมนับถอยหลังให้ผมออกไปเลย
สิบ เก้า
- แปด เจ็ด - พ่อคะ หยุดนะ
- หยุดนะ - ไม่นะ ไม่
เห็นไหมว่าคุณบังคับให้ผมทําอะไร
- เห็นไหมว่าคุณบังคับให้ผมทําอะไรลงไป - พ่อคะ หยุดนะ
อย่าแตะต้องเธอนะ
เกิดอะไรขึ้น
ลูก ตอบสิ
- ทุกอย่างโอเคหรือเปล่า - พ่อคะ ฟื้นสิคะ
- เราอยู่ที่นี่ พ่อคะ - เดี๋ยวก่อน
- ลูก ตอบสิ ทุกอย่างโอเคหรือเปล่า - เดี๋ยวๆ รอก่อน
- พ่อคะ - เอวา ขอร้องล่ะ รอก่อน
- แม่จะนับถอยหลังให้ลูกออกมานะ - ฟื้นสิคะ ฟื้น หนูอยู่ที่นี่
- โนแลน - สิบ เก้า
- แปด เจ็ด - โนล
- ได้ยินฉันไหม - พ่อคะ
- หก ห้า - คุณทําอะไรเขา
- สี่ สาม - เขาควรไปที่ห้องไอซียู
สอง หนึ่ง
- พ่อคะ - เดี๋ยว เอวา รอก่อน
ฟื้นสิ
พ่อคะ
พ่อ
โนล
โธมัส
พ่อคะ
ได้โปรด
ปล่อยนะ
โนล
นี่ นายโอเคนะ
ไม่ มีบางอย่างผิดปกติ เราต้องทํามันอีกรอบ รอเดี๋ยวนะ
- เร็ว ไม่ คุณ... ปล่อยนะ - หยุดนะ หยุดๆ
คุณปฏิญาณแล้วนะ
มาเถอะค่ะ
นี่ โนล มา ฉันช่วยเอง
ไปจากที่นี่กันดีกว่า มาเถอะ ลุกขึ้นๆ
มาเถอะ ไปกัน
- เดี๋ยว ไม่นะ - พอเถอะ
คุณจบเห่แล้ว
ไงจ๊ะ ไง
- ไงคะ พ่อ - ไงจ๊ะ
เป็นยังไงบ้าง พระเจ้า ดูผมลูกสิ
ไปหยิบหนังสือมาให้พ่ออ่านให้ฟังดีไหม
- ดีค่ะ - ดีนะ
(เอเอ็มเอชไล่หัวหน้าแผนกออก หลังก่อเหตุฉาวกับคนไข้)
อ่านอะไรอยู่คะ
เปล่าจ้ะ ส่งมา
- ไปเอาหนังสือที่เหลือกันไหม - ได้ค่ะ
(โหลดความทรงจํา (เริ่ม()+อินเด็กซ์, วี))
(สร้าง กําลังสร้างการทดสอบแบล็คบ็อกซ์ 158)
(เลือกไฟล์คลื่นสมอง)
(สํารอง/โธมัส_บรูคส์.อีอีจี)
(โหลดคลื่นสมอง ตกลงหรือปฏิเสธ)
โธมัส