İnsan en çok ergenlik döneminde yaşadığını hisseder.
Beyninize hayatınızı
upuzun bir hikâyeye dönüştürebilecek kimyasallar hücum eder.
Sınavdan A- almak Pulitzer ödülü kazanmaya benzer.
Bir cumartesi gecesini tek başına geçirmek sonsuz yalnızlık demektir
ve laboratuvar partneriniz hayatınızın en büyük aşkı olur.
Yine de lisedeki son senemin başında
henüz enteresan ya da kayda değer
bir şey yaşamamıştım.
Yaşadığım hayat için müteşekkirdim.
En yakın arkadaşlarım vardı. Hem de iki tane.
Rahatla. O iş sende.
Benim yaşımdayken tanışıp
aşık olmuş annemle babam
ve bir de yazı yazmak.
Yazmak benim için hep bir tutku olmuştur
o yüzden okul gazetesinin
şef editörü olmak için çabalıyordum.
Kendimi ve dünya görüşümü ifade edebileceğim
bir platform istiyordum.
Ama anlatacak bir şey olmadıktan sonra
bir platformum olsa ne.
Ve anlatacak şeyim yoktu
çünkü yaşadıklarım hakkında yazılmaya değer şeyler değildi.
Ama editörlük başvurumun sonucunu öğrendiğim gün
sonunda bir şey oldu.
KİMYASAL KALPLER
AŞK SONESİ XVII YAZAR PABLO NERUDA
Karanlık bazı şeylerin gizlice, gölgeyle ruh arasında
sevildiği gibi severim seni.
Merhabalar. Geldiğiniz için teşekkürler.
-İçeri gelin. -İkimiz de mi?
Evet, ikiniz de gelin. Haydi.
Grace buraya East River'dan nakil oldu.
Orada iki yıl boyunca gazete için yazı yazdı.
İkiniz de akranınız olan yazarlara kıyasla çok derin vasıflara sahipsiniz.
Bu yüzden düşündüm ve bir karara vardım.
Siz ikiniz harika bir şef editör ikilisi olacaksınız.
-Hayır. -Ne?
Anlamadım?
Ben editör olmak istemiyorum.
Yine de teşekkür ederim.
Hey.
-Neden hayır dedin? -Ne?
Neden hayır dedin?
-Seni ne ilgilendiriyor? -Ne?
Seni ne ilgilendiriyor?
İlgilendirmiyor. Bir yazar için güzel bir fırsat bence.
Neden hayır dediğini anlamıyorum sadece.
Neyse. Gece bu yüzden uykun kaçmasın da.
Kahretsin.
Ne oldu?
Otobüsü kaçırdım.
Yürüyemiyor musun?
Yürürüm de evim uzak.
O yüzden otobüse biniyorum.
Evim biraz ileride.
Arabam var.
İstersen seni eve bırakabilirim.
Ciddi mi?
Teşekkürler.
Demek Nevruda'yı seviyorsun?
Neruda.
Yani sadece bir kıtasını okudum
ama bence çok güzeldi.
Öyle mi dersin?
Evet. Sence öyle değil mi?
Hayır, bence insanlar bir şiiri okuyup
anlamadıklarında böyle söylüyorlar.
100 AŞK SONESİ
Bunu bitir.
Sonra aynı fikirde olup olmadığını söyle.
Eviniz güzelmiş.
Araban varsa neden okula yürüyorsun?
Araba kullanmayı sevmiyorum.
Ehliyetin var mı?
Evet.
Güzel şarkı.
Böyle bir evde yaşıyorsun ama araban yok mu?
Sanırım notlarım araba almama yetecek kadar iyi değil...
Çok teşekkür ederim.
Yarın görüşür müyüz?
Olur.
-Henry. -Ne haber, asık surat?
Eve yeni mi geldin?
Hayır. Şimdi çıkıyorum.
Geç kaldım.
O kız kimdi?
-Hangi kız? -Henry'yi eve bırakan kız.
Seni eve bir kız mı bıraktı?
Arabasını burada bıraktı, yürüdü gitti.
Koş.
Sen ne zaman buradan taşınıyordun?
Sen onu boş ver.
Ablan aşka savaş açmış.
Hayır, savaşım aldatan yavşaklarla.
-Bugün onu görecek misin? -Tanrı'm.
Adam uzman doktor, anne.
Bugün birçok kez göreceğim.
Okulun ilk günü nasıl geçti?
İyiydi. Evet. İyiydi.
İşi aldın mı?
-Aldın. -Aferin sana.
Tebrikler canım.
Aferin.
Benim gitmem lazım. Sizi seviyorum.
Peki, o kız kim?
GRACE İÇİN TÜM SONUÇLARI GÖR
FOTOĞRAFLAR GİZLİ
"Tuzun gülü gibi ya da topaz gibi
ya da ateşi çoğaltan karanfillerin oku gibi sevmem seni.
Karanlık bazı şeylerin gizlice,
gölgeyle ruh arasında sevildiği gibi severim seni."
"Gölgeyle ruh arasında."
"Çiçeklerin ışığını içinde gizleyen
çiçeklenmeyen bitki gibi
severim seni."
"Ve teşekkürler aşkına, kasvetle bedenimde yaşar,
topraktan yükselen kesif rayiha.
Severim seni bilmeden nasıl, ne zaman, nereden.
Basitçe severim seni, sorunsuz ve gurursuz,
fakat ne sen varsın ne de ben,
öyle yoğun ki sevdamız, bağrımdaki elin elimdir."
"Öyle yoğun ki sevdamız, bağrımdaki elin elimdir.
Öyle yoğun ki uyuduğumda kapanan gözlerindir."
Ne dediğini bilmiyorum
-ama işe yaradı. -Nedir o?
Bence gazete ona çok iyi gelecek.
Toplamda dört sayımız olacak.
İlki Kasım'da, sonuncusu Haziran'da.
İlk üç sayı sıradan yayınlar olacak.
Gündemdeki önemli haberler, spor, konuklar gibi.
Ama sonuncusunda yaratıcılığımızı konuşturacağız.
Ekibin de yardımıyla Henry bir tema belirleyecek.
Bu temayı keşfederken istediğiniz şekilde kullanabileceğiniz
sınırsız özgürlüğünüz olacak.
Son sayımız bu ekibin mirası olacak,
biriktirdiğiniz bilgileri sizden sonra gelecek öğrencilerle
paylaşma fırsatı sunacak.
Sadece bu binanın duvarları arasında geçirdiğiniz
dört yıldan bahsetmiyorum.
Daha ötesinden bahsediyorum.
Bu gezegende geçirdiğiniz 17 yılın birikiminden bahsediyorum.
Son ve önemli hususumuz ise aramıza komşu okulumuz
East River Lisesi'nden katılan Grace.
Kendisi yazı işleriyle ilgili her konuda Henry'ye yardım edecek.
Elimde, Kyle ve ekibinin hazırladığı geçen senenin
son sayısı var.
WEST RIVER KAYITLARI İFADELER
Affedersiniz ama Kyle berbattı.
Çok yapıcısın, La.
Tamam, pekâlâ...
Geçen senenin son sayısı berbat sayılır.
Pekâlâ.
Aklında ne var bilmiyorum ama...
Ben yazmayacağım.
Söyleyecek bir şeyin varsa kendin söylersin,
ben de işte, düzenlemesine, tasarıma yardım ederim ve...
Tasarım işi bende.
O zaman tasarım dışında her şeye.
Ama yazmak yok.
Ayrıca ben yardımcı editörüm.
Belli ki sen bu pozisyon için çok çalışmışsın
yani hak eden sensin.
Cora yine sana yazılıyor sanki.
Kızın olayı nedir yahu?
Devamlı gözlerini süzüyor, yaptığım esprilere gülüyor.
Sanki böyle bizi birbirimize bağlayan hava baloncuğu var.
İçinde de böyle marşmelov, jelibon,
ne bileyim sakız, parlak şeyler falan var.
Ama içindekileri yersem
geçen seneki gibi dişim çürüyecek o yüzden yemiyorum.
Güzel mecaz yaptın.
Teşekkür ederim. Mutlu oldum.
-Hey, Grace. -Hankard.
-Otobüs burada! -Hankard!
Söyleme fırsatım olmadı
ama şiiri okudum.
Ve... Evet.
Hâlâ güzel olduğunu düşünüyorum.
Ama öyle alışıldık, bayağı bir güzellik değil.
Ve bence aslında
şiirin de konusu bu. Çünkü biliyorsun
Neruda'nın ona duyduğu aşk...
...güneş ışığı, gül ve klişe kavramlardan doğmuyor.
Ona duyduğu aşk, kadının kusurlarından,
eksikliklerinden, karanlık yerlerden doğuyor...
-Hankard! -...doğduğu yer...
Haydi be aşık!
...sadece olduğu kişi değil,
aynı zamanda olabileceği kişi.
Yani bilmiyorum.
Güzel derken böyle güzel işte.
Yine otobüsünü kaçıracaksın.
Görüşürüz.
Ne yapıyor bu?
Beni bir daha eve bırakır mısın?
Tabii.
Kendimi eve bıraktırttığın için teşekkür ederim.
Nereye gidiyorsun? Neden gidiyorsun?
Hangi renklerdesin? Hangi hâllerdesin?
Seni görmek için dönerim. Seni tanımak için alevlenirim.
Hey! Merak ettim de arabanı kim aldı?
Tamam.
-Hoşça kal. -Tanrı'm...
-...İspanyolca konuştuğunda içim gidiyor. -Selam versene?
Ne? Beni yine görmezden gelsin diye mi? Yani...
Görüşürüz.
Hoşça kal.
Siktir.
O çıkardığınız meh meh sesi nedir?
Yani sanırım
sinirimiz bozulduğunda yapıyoruz.
Bilmiyorum.
Beni bugün de eve bırakabilir misin acaba?
Şey bize gelip
takılmak falan ister misin?
Bugün olmaz.
Peki.
-Yarın görüşürüz o zaman... -Tamam.
Henry?
Altıda burada buluşalım.
Tamam.
Olur, altıda burada buluşuruz.
Peki.
Bir somun ekmek getir.
Arabana ne oldu?
Evde.
Arabayla gidip buraya geri mi yürüdün?
Araba lazım değil.
Haydi gel.
1800'lerde burası çırçır fabrikasıymış
ama daha sonra...
...1989'da kapatılana kadar plastik şişe üretmişler.
Sessiz olman lazım.
Yoksa onları korkutursun.
Gel buraya.
Hiç kız arkadaşın oldu mu?
Hayır, oldu sayılmaz.
Neden olmadı?
Hiç erkek arkadaşın oldu mu?
Hayır.
O zaman sorun ne?
Bilmiyorum.
Bilmiyorum. Bu işlerde pek iyi değilim.
Yazar olduğunu sanıyordum.
Evet, aynen.
Yani şu anda eve gidip
neden hiç kız arkadaşım olmadığıyla ilgili bir şeyler yazabilirim,
makale falan işte.
Yani her şeye redaksiyon yapman gerekiyor.
Hayır, redaksiyon değil.
Bence yazmak bazen kendimi anlamama...
...yardımcı oluyor çünkü bilemiyorum,
çoğu zaman oturup kafa yorana kadar bir olay hakkında
nasıl hissettiğimi tam olarak bilemiyorum.
Ama sen de pek fazla şey paylaşmadın.
Fizik tedavimin bir kısmını havuzda yaptım.
Dokuz ay önce
viraj alırken araba savruldu,
kaya bariyerine çarptı ve ters döndü.
Bir önemi olduğundan değil de işte.
Gökyüzüne baktığımda...
...hatırlıyorum...
...insanların ölü yıldızların külleri olduğunu.
Biz sadece kısa bir süreliğine...
...bir araya gelen atom parçacıklarıyız
ve en sonunda ayrışıyoruz.
Her şey nihayete erdiğinde...
...ve bizler hiçliğin içine savrulduğumuzda...
...elimizde temiz bir sayfa olacak.
Bütün günahlarına sünger çekilmesi gibi.
Gazeteye yazmak istemediğinden emin misin?
Hangi günahlarını silmek isterdin?
Eskiden vandaldım.
Bunu sen mi yaptın?
14 yaşındayken.
Bu ne, Latince mi?
Ne demek bu?
Yoruldum ben.
Eve gideceğim.
İstersen ben de...
Buradan kendin çıkabilir misin?
Evet.
-Ama sen iyi misin? -Evet, iyiyim.
Benimle takıldığın için sağ ol.
Tabii, ne demek. Her zaman.
Hâlâ niye ayaktasın sen?
Şununla uğraşıyorum.
Annemle babamın doğum gününde aldıkları hediye değil mi bu?
Yapma, hâlâ kuruyor.
Narin Henry.
17 yaşında bir erkek için tuhaf bir hobi.
Biliyor muydun, kalp kırıklığı
beyinde fiziksel acıyla aynı bölgeleri tetikliyor?
Onun beni terk ettiğini düşündüğümde
beynim sinir sistemime sıkıntıda olduğuna dair sinyal gönderiyor.
Tansiyonum ve nabzım yükseliyor
ve göğsüm sancıyor.
Şu anda bunları yaşıyorum.
Annemi çağırayım mı?
Tanrı'm, hayır lütfen.
Tanrı'm.
Henry.
-Sırada ne var? -Evet.
Pekâlâ. Hepimiz son sayının teması için
fikirlerimizi sunabiliriz diye düşündüm.
Bugünün işini yarına bırakmamalı.
Böyle kafası dumanlı Alice Harikalar Diyarında teması nasıl olur?
Sanki hepimiz LSD atmışız da
tavşan deliğine düşmüşüz gibi.
Bak, bu fena bir tema. Bana uyar.
Grace?
Efendim?
Fikrin var mı?
Bilmiyorum.
Hiç mi yok?
Evet, bilmiyorum kelimesinin anlamı bu.
Tuvalete gidebilir miyim? Çişim geldi.
Tabii ki.
Ne olduğunu sorsana.
Yok, bilmiyorum. Bence onu henüz o kadar tanımıyorum.
-Bilmiyorum. -Kızı takip etsene.
-Ne? -Tabii ya.
Nereye gittiğini görmek istemiyor musun?
Ya erkek arkadaşıyla takılıyorsa?
Kızı stalk'lamayacağım.
Belki de seni arıyordum.
Seni göremeyeceğim aşikârdı.
Tuhaf hissettim...
...sana söylemek isteyip...
"ARDIMIZDA BIRAKTIĞIMIZ YÜREKLERDE YAŞAMAK ÖLMEMEKTİR."
DOMINIC SAWYER EAST RIVER ARABA KAZASI
Ölümlü kazada kurbanlardan biri liseli genç oldu
Palisades eyaletler arası yolunda ölen gencin kimliği belirlendi...
Dominic Sawyer, 17, olay yerinde hayatını kaybetti
EAST RIVER - East River Lisesi'nde üçüncü sınıf öğrencisi Dominic Sawyer'ın
direksiyon hakimiyetini kaybedip kaya bariyerlerine çarpması sonucu
Çarşamba günü eğitime ara verildi. Eyalet polisine göre yolcu ağır yaralandı.
Sawyer üç yıldızlı bir oyun kurucuydu ve profesyonel olma potansiyeli vardı.
Koçu Charles Baker "Tanıdığım en akıllı, nazik, yetenekli sporculardan biri."
diyerek öğrencisini andı.
Bazıları büyük doğar, bazıları büyüklüğü kazanır. -William Shakespeare
Sadece hiçbir şey bilmediğimizi biliyoruz Leo Tolstoy
TANIMLAMAK KISITLAMAKTIR - Oscar Wilde, Dorian Gray'in Portresi
"Seni öyle çok seviyorum ki kalbimde sana hayır diyecek yer yok"
Tema fikirleri hakkında falan...
-...konuşmak ister misin? -Ne istiyorsan o olsun.
Peki.
Peki, şey yapsak mı...
Seçtiğim son konulara bir göz atsan...
Benim için gerçekten fark etmez.
Jade'den yeni bir röportaj geldi,
onun düzenlemesini yapacağım.
MUZ SANA BİR MESAJ GÖNDERDİ
Elks şimdi Grace'i parkurda acayip tuhaf şeyler yaparken görmüş.
Yanına gitsen iyi olur kanka
Şunları eşleştirmek istiyordum ama bunları eşleştireceğim.
Baba, arabayı alabilir miyim?
Tabii. Nereye gidiyorsun?
Bilmiyorum. Bir yere değil.
Yani nereye gidiyorsun?
Çapraz sorgu yapmıyoruz.
Ama öyle gibi hissediyorum.
Bizden arabamızı vermemizi istiyorsun,
biz de karşılığında basit bir soru soruyoruz.
Tamam, ben... Bilmiyorum. Muzlar'a gideceğim.
Anahtarları alabilir miyim? Size lazım değil.
Mahremiyet senin de hakkın.
Bir şey bilmememizi istiyorsan, söylemen yeterli.
Ama yalan söyleyerek bizi aşağılama.
Küçük duruma düşüyorsun.
Uber çağır.
Ne? Uber'le gidemem. Kredi kartım yok.
O zaman yürüyeceksin.
Siktir!
Hey, ben Henry. İyi misin? Bugün pek kendinde değil gibiydin
Şimdi iyiyim teşekkürler
Yarın gazete toplantısından sonra kütüphanede buluşalım? Bir fikrim var...
Yarın görüşürüz :)
-Merhaba. -Merhaba. Ne haber?
Dün gece gözüme uyku girmedi,
ben de Bayan Klein'ın müfredat programını inceledim.
Ve çok enteresan bir eğilim gözlemledim.
-Şunlara bir bak. -Peki.
GENÇ WERTHER'İN ACILARI
ROMEO VE JULIET
Evet...
ÇAVDAR TARLASINDA ÇOCUKLAR
Hepsi gençleri konu alıyor?
Hepsinin içinde intihar var.
SIRADAN İNSANLAR
Romeo ve Juliet intihar etti.
Werther kendini vurdu.
Holden intihara kalkıştı.
Conrad bileklerini keserek kendini öldürmeye çalıştı.
Dün gece uyuyamayıp bunları mı düşündün?
Evet.
-Sence bu normal mi? -Tanrı'm.
Ne oldu?
Sen...
Bu hafta moralin bozuk gibiydi,
-o yüzden biraz korktum. -Peki.
Bunu nasıl açıklarım?
Evet. Ergen olmanın ne demek olduğunu bir düşün.
Tamam mı? Ailen başarılı olman için baskı yapıyor.
Arkadaşların yapmak istemediğin şeyleri
yapman için baskı yapıyor.
Sosyal medya, vücudundan nefret etmen için baskı yapıyor.
Zor bir şey bu, iyi bir aileden gelen...
-...uyumlu bir çocuk olsan bile. -Tamam.
Şimdi bir hayal et. Romeo ve Juliet
veya Werther gibi sevdiğin insanla olamıyorsun
ya da Holden veya Conrad gibi
sevdiğin insanı kaybediyorsun.
Shakespeare'den Salinger'a
birçok yazarın gençler hakkında yazmasının bir sebebi var,
kaçamadıkları bir gerçek var...
...genç olmak insana acı verir,
neredeyse duyumsanamayacak kadar büyük bir acı.
Sen...
...intihara meyilli falan mısın?
Hayır. Tanrı'm. Yani...
Bak, kendimi öldürmeyeceğim.
Ama bu dünyada olmamanın nasıl bir şey olacağını
hiç düşündüm mü?
Evet.
Bundan sürekli bahsetmiyorum ama yine de dile getiriyorum
çünkü bunu saklamak ve söylememek durumu daha da kötüleştiriyor.
Bu konu hakkında konuşulmalı.
Yaşadığımız her şey hakkında konuşulmalı.
Ergenlik yılları Araf gibi.
Çocuk olmakla yetişkin olmak arasında bir yerdesin
ve dünya sana olgun olmanı
ve kendini ifade etmeni söylüyor ama bunu yaptığın anda
sesini kesmeni emrediyor.
Olay şu,
aslında yetişkinler, Araf’tan sağ çıkabilme şansı bulmuş olan
yaralı çocuklar.
İşte bu yüzden...
...son sayımızın teması Ergenlerin Araf’ı olmalı.
Henry'nin ablası beyin cerrahisi okuyor
ve bize ergen bir insanın beyninin yetişkin birey beynine erişmeden önce
bir gelişim süreci geçirdiğini anlattı.
Bu gelişme sürecinde biz doğru arayışımızı sürdürürken
bağlar ve sinapslar patlıyor.
Ya da yanlışı.
Sevdiklerimizi, sevmediklerimizi.
Kim olmak istediğimizi.
Sayının her sayfasında
beynin kendini düzenlemesi, çözümlemesi işlenecek,
ta ki Araf’tan çıkana kadar.
Acayipmiş.
Acayip.
Evet. Güzel.
Aramızda bir tartışma başlatıp,
kafamızı karıştıran, bizi korkutan şeyleri konuşabiliriz
diye düşünmüştüm.
Mesela kendinize sakladığınız
söylemekten korktuğunuz şeyler varsa...
Senin var mı?
Evet, var ama ben...
Ben bunun hakkında yazacaktım. Yani...
Mike Johnson birkaç sene önce kendini öldürdüğünde...
...biz 13 yaşlarındayken...
...babasının koleksiyonundan çalıp bana verdiği Hustler dergisinin
hâlâ bende olduğunu fark ettim.
Ve...
Bilmiyorum.
Bunu itiraf ettiğim için aptal gibi hissediyorum
ama biraz ödüm patladı desem yeridir.
Çekmecemde o dergi olduğu için
geceleri uykularım kaçıyordu.
Sanki böyle...
...tekinsiz falan gibi geliyordu.
Aslında işin özü,
atamayacağım kadar değerli
ama tutamayacağım kadar da garip bir şeydi.
Ben de sanat parkında
kendini astığı ağacın yanına gittim
ve dergiyi altına gömdüm.
Ve...
Öyle işte.
Bilmiyorum. Garip bir tecrübeydi
çünkü ilk defa
ölümün ağırlığını kavrayabilecek kadar büyümüştüm.
Ama aynı zamanda
olayı basit bir porno dergisine indirgeyebilecek kadar da küçüktüm.
Paylaştığın için seninle gurur duyuyorum.
Senin için mutlaka çok zor olmuştur.
Teşekkürler.
Neden yazmayı bıraktın?
Belli ki birçok fikrin var.
Benim için çok önemli biri öldü.
Ve...
Benden bir şeyler yazmam, bir şeyler söylemem istendi.
Mersiye gibi bir şey çünkü herkes yazar olduğumu biliyordu
ve kelimelerimin güzelliğinden dem vuruyorlardı ama işte...
Hiçbir şey çıkmadı.
Kelime bulamadım.
Ne?
Yok, komik geldi.
Çünkü ben konuştuğumda kelime bulamıyorum,
sen de yazdığında kelime bulamıyorsun.
Güldürdü işte.
Anlatabildim mi?
Yine de teşekkür ederim.
-İçmek zorunda değilsin. -İçmek istemiyorum.
-Tahmin etmeliydim... -Evet.
Hafta sonu sinemaya gitmek ister misin?
Gelemem.
Başka bir planın mı var?
Hayır, yapacak çok işim var.
Eskiden koşuyor muydun?
Evet, sprinterdım.
Eski hayatında başka neler yapıyordun?
Tanrı'm.
Edebiyat dergileri, okulun yıllık işleri,
öğrenci birliği,
beer pong şampiyonluğu.
Gitmek istersen ilk Amerikan futbolu maçı cuma gecesi olacak.
Ben ilgilenmem ama eğlenceli olur.
Maçtan önce bir şeyler yaparız, herkes gelir.
Eğlencelidir mutlaka ama gelemem.
Başka bir zaman.
Sence yaptığın en aptalca şey nedir?
Muhtemelen birinci sınıfta
parmağımı elektrikli kalemtıraşa sokmamdır.
Sonu pek de iyi bitmedi.
Ne olmasını bekliyordun ki?
Tırnağımı keser diye düşündüm herhâlde.
Eskiden sosyalleşmede başarılıydım.
Yani hep yaptığım bir şeydi.
Ne değişti?
Maksadını anlamıyorum sanırım.
Bazen kendi karanlık uçurumuna yuvarlanmak ve dünyanın varlığını unutmak
daha kolay oluyor.
Evet, o kızı bazen sende görüyorum.
Eskiden olduğun kız içinde beliriyor.
Ama o bir roldü ve şu anki sen esas sen misin
yoksa kendin olmakla barışana kadar
bana gösterdiğin Grace, bir rol mü?
Bilmiyorum. İnsanlar değişir.
14 yaşındayken olduğun insanla
şu an aynı insan olma ihtimalin yok.
Hey...
Ne oldu?
Şey, yarın gece Hesling'in
her yıl verdiği Cadılar Bayramı partisi var.
Yani öyle büyük bir şey gibi algılama.
Randevu falan gibi düşünme.
Hayır, sebebi o değil.
-Bence parti... -Sebebi o değil.
...eğlenceli olabilir.
Senin için de iyi olur,
eski Grace gibi yaşamaya dönmüş olursun.
Ha yani yeni Grace
sana yetmiyor mu?
Hayır. Öyle demek istemedim.
Hayır, bence...
Hey.
Gidelim.
-Öyle mi? -Öyle.
Anahtarların.
Size gelebilir miyim?
Bir yere gitmen gerekmiyor mu?
Hayır, bugün gittiğim yere gitmeyeceğim...
-Peki, tamam. Tabii gel. -Olur mu?
Olur, gel.
-İki tane var. -Oyundan çekilecek. Bekle.
-Ben üç kart alayım. -Önce üç kart alacaksın. Al.
-Merhabalar. Ne haber? -Merhaba, Henry.
Hey.
-Bize katılsana. -Şimdi olmaz.
Bu Grace.
-Merhaba. -Merhaba!
Grace gelmiş!
-Evet. -Evet.
İçeri gelmişsin.
Bu zamana dek hep arabanı görüyorduk.
Şunları yerden alayım.
Bu nasıl kırıldı?
Onu ben kırdım.
Buna Kintsukuroi deniyor.
Eski bir Japon sanat dalı.
Kırılmış çömlekleri altınla yeniden bir araya getiriyorsun.
Bir dakika, yoksa bu...
Arabada çalmayı sevdiğin şarkı bu.
Sen iyi misin?
Neden bu şarkıyı çalıyorsun?
Bilmem. Seviyorum. Ben...
Bana bizi hatırlatıyor sanırım.
Hey.
Şarkı için özür dilerim. Bilmiyordum.
Sandım ki... Bilmiyorum.
Arabada birlikteyken sürekli dinliyoruz...
-...seviyorsun sandım. -O bizim şarkımız değil, tamam mı?
-Tamam. -Seninle benim değil.
Tamam. Peki, kimin? Nedir yani?
Dom.
Erkek arkadaşımdı.
O arabayı kullanıyordu, benim dizimin ağzına sıçıldı...
-...ama o... -Çok üzgünüm. Ben...
Seni anlıyorum, eğer bir şey...
Benimle bir şey yapmak istemezsen...
Hey.
Bari seni arabayla eve bırakayım?
-Hayır, lütfen dur Henry. -Neden?
-Çünkü ben bitmişim, tamam mı? -Yapma. Ne oldu böyle?
-Seni eve bırakayım? -Tamam. Hayır. Lütfen.
-Lütfen. Haydi. -Hayır.
-Neden? -Çünkü darmadağın oldum, Henry.
-Önemi yok. Umurumda değil. -Hayır! Var!
O sikik vazolarından biri olmadığımı fark ettiğinde önemi olacak, anladın mı?
Sizce bunu yazalım mı?
-Hayır. -Haklısın.
Bence gerek yok zaten.
-Anlamı yok. -Tamam. Ciddi misin sen?
Merhaba, çocuklar. Bu gece Heslin'in partisine geliyor musunuz?
-Evet. -Belki.
-Gelebiliriz. -Güzel. O zaman
umarım gelirsiniz.
Elks bizi kaçta alacak?
Bilmiyorum. Ben gelmiyorum.
Hayır. O partiye gideceğiz.
Benim gibi periler diyarının
bir ferdi olabilecek güzellikteki bir yaratık
az önce beni sihirli, efsunlu ormanına davet etti.
Bu uçma fırsatını değerlendireceğim.
Meh.
Sana meh.
O kız yüzünden su koyuverme.
Ne?
Manevi destek için bana lazımsın.
Hayır, onun yüzünden değil.
İyi hissetmiyorum, hepsi bu.
Tanrı'm.
Elks'te ot var.
Ne tür bir ot?
Yavaş ol, kanka. Yavaşça çek, yavaşça üfle.
Bu bir maraton, sprint değil.
Evet, biliyorum.
Hey. Ne haber?
Kız çoktan başkasıyla konuşuyor.
Ben hiç umutlanmayacaktım.
Benimle oyun oynuyor işte.
Haydi git.
-Git. -Ağırdan almam lazım.
Neden?
Henry Page.
Yapamam.
Güle güle, Henry.
...ellerini yüzüne kapatıp koşa koşa geldi,
sonra da kustu.
Her yere kustu.
Herkes ne yapacağını şaşırdı.
Bir de duvarla buzdolabı arasındaki küçük boşluğa
kusmasın mı...
-Ben su alacağım. -Ne?
Su alacağım.
-Sen iyi misin? -Evet, iyiyim.
Sana getirdim.
-Teşekkür ederim. -Bir şey değil.
Ne oldu?
Şey olmuşsun...
Kaşar gibi?
Ben seksi diyecektim.
Bu geçen seneki kostümüm.
İyi misin?
Evet. Şu anda iyiyim.
Sanırım hayatımda tanıdığım en kafa karıştırıcı insan
sensin.
Bence ben tanıştığın en kafası karışık insanım
ve bu da senin kafanı karıştırıyor.
Evet, şey...
Şu an kafam epey dumanlı
o yüzden her şey daha da karışık.
Merhaba, ben de seni arıyordum.
-Öyle mi? -Öyle.
Geçen sene ben...
Anlıyorum.
Tuhaftı.
Sadece arkadaş olabiliriz.
Güzel.
Geçen yaz bir sürü kızla takıldım.
Peki.
Evet, kafam çok karışmıştı. Bizim şeyden sonra...
Biliyorsun.
-Biliyorum. -Bilmiyorum...
sanırım her şeyi yerine oturtmaya çalıştım.
Ama...
...hiçbiri için hiçbir şey hissetmediğimi fark ettim.
Kendimi nasıl etiketleyeceğimi bilmiyorum ama...
Sen karşımdayken nasıl hissettiğimi biliyorum.
Sanki biz...
yani biz olduk.
O zaman sadece biz olalım.
Olmaz.
Ben dans edemem. Hayır.
Dur bir dakika. Bekle.
Umarım büyük beklentilerin yoktur.
Çünkü muhtemelen paslanmışımdır.
Umarım senin de büyük beklentilerin yoktur
çünkü ben bunu daha önce hiç yapmadım.
Prezervatifin var mı?
-Var. -Tamam.
-Getireyim mi? -Getir.
Getireyim, tamam.
Haydi.
-Ben yapayım. -Tamam.
Özür dilerim. Gergin olduğumda gülerim.
-Benim yapmamı ister misin? -Tabii. Olur.
Henry.
Efendim?
İyi olmaya çalışma, tamam mı?
Sadece şu anda benimle ol.
Tamam.
Mesajınızı bırakın.
Merhaba, Grace.
Nasılsın diye sormak istedim ve...
Biliyorsun, tecrübesiz olmama rağmen
umarım dün gecenin bana hissettirdiklerini
azıcık da olsa sen de hissetmişsindir.
Ve evet...
Ayrıca eğer bunu tekrar yapma şansımız olursa söz veriyorum...
Yani şeyden değil...
Bir daha yapacağımızı düşünecek kadar küstah değilim
ama olur da yaparsak
daha iyi olacak, söz veriyorum.
Hayır, yani ben daha iyi olacağım.
Çünkü biliyorsun...
...yapa yapa öğreniyorsun.
Öyle işte.
Hoşça kal.
Siktir, çok salakça oldu.
Biri bana en son ne zaman sesli mesaj bırakmıştı hatırlamıyorum...
Çok garipti.
Şaka. Çok tatlıydı.
Yarın öğlen evinin önünde buluşalım mı?
Nasıl ya?
-Sürpriz. -Bu nasıl oldu?
Artık zamanı gelmişti.
Siktir. Tamam.
Nereye gidiyoruz?
Görürsün.
O ölmeden önce hep buraya gelirdik.
Bu yolu çok severdim.
Yeniden sevebilmek istiyorum.
Yanımda olmana ihtiyacım vardı.
Desteğine ihtiyacım vardı.
Tut şunu.
Bunu fabrikadan mı aldın?
Üstünde ne yazıyor?
"Sen beni kurtar, ben de seni kurtarayım."
Biz böyleydik.
Bunu aşmak istiyorum.
Sana söylüyorum Sharma...
...gözlüklerini klozetin içine düşürdü.
Neredeyse üstüne sifonu çekiyordu.
Ama klozetten çıkarmış olacak ki hâlâ aynı gözlükleri takıyor.
Çocuklar şimdi...
Size katılabilir miyim?
-Oldu. -Tamam. Buldun mu?
-Evet, çok yardımcı oldu. -Peki, güzel.
-Teşekkür ederim. -Rica ederim.
Basılmaya değecek haberler burada!
İşte ilk sayınız!
Tebrikler!
GÜZE DÖNÜŞ
Sen burada kal.
-Kimin arabası bu? -Burada kal, Henry.
Bunu hatırlıyor olman gerekmez miydi?
Hayır, hatırlamıyorum!
Hatırlamak istemiyorum. Hayır. Git!
Hey.
Annen miydi?
Hayır.
Evet. Ama bir önemi yok.
Sen iyi misin?
İyiyim. Gidebilir miyiz?
Babanla mı yaşıyorsun?
Ailen hakkında hiçbir şey bilmiyormuşum gibi hissediyorum.
Yani, evet. Yeteri kadar şey biliyorsun.
Ama belli ki demin bir şey oldu,
eğer hiçbir şey bilmezsem...
-...nasıl yardım edebilirim ki? -Etmeyeceksin!
Senden yardım istemedim o yüzden uğraşmaktan vazgeç.
Beni düzeltmeye çalışma, tamam mı?
Şuraya bakın.
Tembel tenekeler toplanmış.
Haydi canlanın millet.
Daha üç sayı planlayacağız.
Biraz daha odaklanın lütfen.
Henry, suç ortağın nerede?
Bilmiyorum.
Hasta mı?
Bilmiyorum.
Bugün geçirdiği araba kazasının yıl dönümü.
Deme.
Bilmiyordum.
Evet.
East River erkek arkadaşı için mum ışığında gece nöbeti düzenledi.
Araba kullanıyor mu? Ehliyeti var mı?
Acaba biz de...
Bunun hakkında yazabilirsin.
Mesajınızı bırakın.
-Yazarım herhâlde. -Yazar mısın?
Evet.
-Bilmiyorum. -Zırvala.
Biraz daha zırvala. Zırvala.
Ne? Kes şunu.
-Kes. -Zırvala.
-Hankard. -Hop, nereye gidiyorsun?
Henry?
Henry sen misin?
Evet.
İçeri gel.
Televizyonun karşısında uyuyakalmışım.
Ben Martin bu arada.
Bu da eşim Sarah.
-Merhaba. -Merhaba.
Grace senden çok bahsetti.
İyi bir arkadaş olduğunu söyledi.
İyi olduğundan emin olmak istedim
çünkü bugün hiç konuşmadık.
Bugünün de önemi malum...
Birazdan eve gelir.
İstersen yukarıda bekleyebilirsin.
Teşekkür ederim. Tanıştığıma memnun oldum.
-Evet. Biz de memnun olduk, Henry. -Aynen.
Artık biliyorsun.
-Burada mı yaşıyorsun? -Evet.
Kazadan bir ay önce buraya taşındım,
annemden uzaklaşmak için.
Çok içiyordu ve gerçekten derbeder hâldeydi.
Ama hâlâ burada kalıyorsun.
Nereye gidecektim, annemin sevgilisinin koltuğunda mı yatacaktım?
Onu geri almaya mı gittin?
Onun kıyafetlerini hiç yıkıyor musun?
Onun kıyafetlerini giyiyorsun, değil mi?
Elimden gelenin en iyisini yapıyorum.
En iyisini yapıyorsun ama onun sikik odasında yaşıyorsun?
Biz birlikte büyüdük.
O benim ailemdi.
Senden onu bırakmanı istemiyorum.
Sana verebileceğim her şeyi veriyorum.
Ve bu kafa karışıklığı, bu çılgınlık
verebildiklerimin tezahürü.
Sen bununla başa çıkamıyorsun ama çıkmanı da beklememiştim.
Sana daha başka ne verebilirim?
Daha başka ne mi verebilirsin? Siktir, sen benimle...
Delilik bu.
-Dur artık. -Hayır, sen dur!
Beni kandırmayı bırak artık! Ben...
Ortada hiçbir şey yokken seninle çıkmaya başlamadım.
Beni yalnız bırakmanı söylemiştim.
Evet, sonra da bırakma dedin.
Çünkü ben de bilmiyorum.
-Ben biliyorum. -Bilmiyorum.
Kafam karışık, Henry.
-Bilmiyorum. -Biliyorum!
En başından beri seni sevdiğimi biliyorum ben.
Sırf senin istediğin bu diye daha iyiymişim numarası yapamam.
-İyileşmek istediğini söylemiştin. -İstiyorum.
Ama henüz hazır değilim. Henüz...
-İstiyorum ama henüz hazır değilim. -Ben...
Umurumda değil. Tamam mı?
-Hayır, umurunda. -Değil.
Umurumda değil.
Ciddiyim, seni olduğun gibi istiyorum.
Ama beni içeri alman ve benimle konuşman lazım.
Seni seviyorum.
Beni neden böyle öpüyorsun?
Nasıl?
Sanki bana aşıkmışsın gibi.
Çünkü bir tek öyle öpüşmeyi biliyorum.
Yemeğin fırında, tatlım.
-Henry? -Ne var?
-Ne oldu? -Hiçbir şey.
Yapma böyle.
Ne olduğunu bilmek istiyoruz.
Grace'le mi bir şey oldu?
Sıradan insanların yaşadığı sıradan bok püsür,
siz anlamazsınız.
Yapma ama. Biz sıradan insanlar değil miyiz?
Değilsiniz.
Hayır. Dalga mı geçiyorsunuz lan?
Benim yaşımdan bu yaşınıza kadar ilişkiniz mükemmel gitmiş.
-Ben hallederim. -Hayır.
-Biz de gelelim. -Anne.
Çocuk haklı. Siz anlamazsınız.
Ben hallederim.
-Ayrıldınız mı? -Evet.
Gerçekten beraber miydik, onu bile bilmiyorum.
Belki bu, önünüze çıkan engellerden biridir.
Hayır, beni istemiyor.
Ne oldu peki?
Başka birine aşık.
Siktir.
Pekâlâ.
-İyi haberi mi, kötü haberi mi istersin? -İkisini de istemem.
Kötü haber, canın yanacak.
Beynin sürekli gelen bir dopamin...
-...ve oksitosin akışına alıştı. -Yine başladık.
Evet, biliyorum. Üzgünüm. Ama aşkın hissettirdiği
mutluluğu yaratan onlar.
Şimdi onların yerinde stres hormonları var.
Kendini bok gibi hissedeceksin.
Baş ağrısı, kas sıkışması, göğüs sıkışması.
Vücudun kendini iyi hissettiren kimyasalları istiyor.
Yoksunluk krizi gibi.
Çok güzel.
Maalesef.
Dün ilk kez onu düşünmedim.
Yarın da ilk defa bir randevuya çıkacağım.
Henry.
Aşk, gelip geçici bir kimyasal reaksiyondur.
İyi haber şu, kalp kırıklığı da geçicidir.
Beynin alışacak.
Vücudunun kimyası normale geri dönecek.
Hepsi zaman kaybı.
Hayır.
Öyle.
Hey.
Yapabilseydin yaşadıklarını siler miydin?
Ama yapamazsın.
O artık senin bir parçan.
Sen ne yapmaya...
Sürekli beni mi tekrar edeceksin? Peki.
Hayır ama benim cidden bir sorum var. Bir dur.
-Böyle yapamazsın... -Oranda ne var?
Yaptım işte.
Nereye gidiyorsun?
Bilmiyorum. Sizi izlemek istemiyorum.
Başkası adına mutlu olamıyorsun.
Yapma, yaptığına değmez.
TURNUVA
EYALET SINAVI VAKTİ GELDİ
Ben Dom'un babası Grace bütün gün ortada yoktu
Hep gittiği yerlere baktık
Nerede olabilir?
Dikkat et!
Gördünüz mü?
Grace?
-İyi misin? -Benim sana...
-Sana söylemem lazım. -Ne? Ne söylemen lazım?
Sana söylemem lazım.
-Ne? -Söylemem lazım, Dom.
Söylemem lazım, Dom.
-Tamam, söyle. -Ben ölmeliydim.
Ben ölmeliydim.
-Hayır. -Ben ölmeliydim.
Evet, siktiğim salağı!
Olanlar benim suçumdu!
-Hayır, değildi Grace. -Benim suçumdu.
-Hayır, değildi. -El şakası yapmamamı söyledin.
Söyledin.
Bana söyledin, ben de seni dinlemedim.
-Dinlemedim. -Tamam, geçti.
Ben sadece seni güldürmek istemiştim.
-Geçti artık. -Ama bana durmamı söylemiştin.
-Özür dilerim. -Bir şey yok, tamam.
Özür dilerim!
Geçti.
Yoldan çıktığını hissettim.
Ve o salise içinde kaza yapacağımızı
anlamıştım.
Kaza olmadan önce aklımdan geçen son şey "Siktir." oldu.
Hayatımın sonu gelebilirdi
ve aklımdan geçen son şey "Siktir." oldu.
Dom'u düşünmedim.
Onu düşünmedim bile.
Ben kötü bir insan mıyım, Henry?
Hayır.
Sadece insansın.
Acaba o ne düşünüyordu.
Acaba aklından en son ne geçti.
Seni düşünüyordu Grace.
Seni temin ederim.
Evlendiğimiz gün bu elbiseyi giyecektim.
Yok, sende kalsın. Dışarısı soğuk.
Kısa bir duyurum var.
Herkes beni bir dinlesin lütfen.
Teşekkür ederim.
Grace Town'un kişisel sıkıntılarıyla ilgilenmek için
okula ara verdiğini
sizlere söylemek istiyorum.
Geri döndüğünde gazete yerine
derslerine odaklanmak istiyormuş.
Eminim hepimiz onu çok özleyeceğiz
ama an itibariyle
onun için en iyi karar bu olacak gibi.
Bu haber sizde hayal kırıklığı yaratabilir
ama bu ekibin üç muhteşem sayı hazırlayabileceğine dair
inancımın tam olduğunu
bilmenizi istiyorum.
Ergenlik döneminde
beyninizdeki kimyasallar, sizi çocukluğun güvenli ortamından söküp alan
ve yetişkinliğin vahşi tabiatına bırakan
kararlar vermeye iter.
Bir arkadaşım bir defasında, yetişkinlerin Araf’tan
sağ çıkabilme şansı bulmuş olan
yaralı çocuklar olduğunu söylemişti.
Sizi dışarıya çıkıp
dünyaya o prizmadan bakmaya teşvik ediyorum.
Ebeveynlerinize, ağabey, ablalarınıza bakın.
Sokaktan geçen yabancılara bakın.
Bakın ve onların da hayatlarının bir noktasında
bu koridorlarda yürüdüğünü hayal edin.
Onlar da dayanılmaz yalnızlığı hissetti,
onlar da dayanılamayacak kadar güçsüz hissetti,
gençliğin karanlığını hissetti.
İkinci sayı!
KIŞ SAYISI - 2020
Bu da üçüncü sayı.
GÜNÜMÜZÜN TREND SOSYAL MEDYA UYGULAMALARI
Yara izlerinin çirkin veya kusurlu olduklarını düşünürüz...
...saklamak ya da unutmak istediğimiz şeylerdir.
Ama o izler asla geçmez.
Ben bunu yazarken,
lise hayatımın,
son gününde yayınlanacak,
son sayımın son baş yazısını yazarken,
sonunda anladım ki
izler, kırılanları anımsatan şeyler değildir,
daha ziyade yaratılanları anımsatır.
MEZUNLARIMIZA TEBRİKLER
-Hey. -Hey.
Şöyle kenara...
Tebrikler.
Evet, sana da.
-Teşekkür ederim. -Evet.
Seneye hangi okula gideceksin?
Bennington'a gideceğim.
Vermont'ta bir okul.
-Yazmak için ideal. -Güzel.
Sen ne yapacaksın?
Bir yıl ara vereceğim.
Terapiye devam edeceğim.
Zaten hazır olamayacaktım ta ki...
hazır olana dek. Anlıyor musun?
Tabii ki anlıyorsun.
Evet.
Yeniden kelimelerimi bulmam lazım.
Bulacaksın.
Şunu söylemek istiyorum...
...sen atom parçacıklarının eşsiz bir birleşimisin, Henry Page.
Hankard mı o?
-Hankard! -Hankard!
Haydi gidelim.
Ben yürüyeceğim.
Yürüyecek miymiş?
Ben de yürüyeceğim.
-Yol uzun. -Yanına arkadaş ister misin?
Evet, isterim.
KİMYASAL KALPLER
Alt yazı çevirmeni: Azra Özay