‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎สวัสดีค่ะ นี่อมาห์เล ‎ฝากข้อความไว้นะคะ แล้วฉันจะโทรกลับ
‎สวัสดีค่ะ คุณเอ็ดเวิดส์
‎นี่ครูใหญ่เดนกินส์ ‎จากโรงเรียนมัธยมปลายนอร์ทดีทรอยต์
‎โชคไม่ดีนะคะ วันนี้โคลมีเรื่องชกต่อยอีกแล้ว
‎และต้องถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจ ‎ของโรงเรียนควบคุมตัวไว้
‎คุณเอ็ดเวิดส์คะ ฉันไม่แน่ใจว่าเรามี ‎ผู้เชี่ยวชาญที่จะช่วยลูกชายคุณได้รึเปล่า
‎ณ จุดนี้ เราขอแนะนำ ‎ให้เขาออกจากโรงเรียนค่ะ
‎ฉันเสียใจด้วยจริงๆ กับเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ ‎ เสียใจด้วยจริงๆ…
‎ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ
‎ไม่ใช่ความผิดผม
‎แม่เอาเสื้อผ้าผมใส่ถุงทำไม
‎แม่จะพาผมไปไหน
‎ลูกต้องไปอยู่กับพ่อช่วงหน้าร้อน
‎อะไรนะ
‎กับพ่อเหรอ
‎ไม่เอา! ผมไม่อยู่กับหมอนั่นเด็ดขาด
‎หยุดได้แล้ว! เลิกทำตัวรู้มากได้แล้ว!
‎ชีวิตนี้…
‎มันเส็งเคร็ง โคล
‎ชีวิตแกกำลังจะดิ่งลงเหว แกกำลังจะดิ่งลงเหว
‎แม่ทำทุกอย่างที่คิดออกเพื่อแกแล้วจริงๆ
‎แต่นี่ก็เอาอีกแล้วไง ต้องออกจากที่ทำงาน
‎พยายามเกลี้ยกล่อมครูใหญ่อีกคน ‎และตำรวจอีกคน
‎ว่าลูกชายฉันรู้ว่าอะไรควรไม่ควร
‎ซึ่งแกไม่ได้รู้เลย
‎และแม่เองก็ไม่รู้แล้วด้วยเหมือนกัน
‎นี่ อยู่ไหนน่ะ พวกเราถึงแล้ว
‎- แม่ทำอะไรน่ะ ‎- เขาจะมาถึงภายในห้านาที
‎- นั่นเสื้อผ้าผมนะ ‎- รออยู่นี่แหละ
‎ผมไม่อยู่ที่นี่หรอก
‎แม่ เปิดประตูเถอะ
‎แม่ เปิดประตู
‎แม่ ผมไม่ได้ล้อเล่นนะ เปิดประตู
‎แม่ เปิดประตู ผมไม่ได้ล้อเล่นนะ
‎ขอร้องล่ะ อย่าทิ้งผมไว้ที่นี่ ขอร้องล่ะแม่ เดี๋ยว…
‎นี่
‎ฉันพูดกับเธอนั่นแหละ
‎มานี่สิ
‎โตขึ้นเยอะเลยนะ
‎ผมรู้จักคุณรึเปล่า
‎ฉันรู้จักเธอ
‎เธอเป็นลูกของฮาร์ป
‎เขาอยู่ไหน
‎คอกม้า
‎คอกอะไรนะ
‎อะไรกันเนี่ย
‎คอกม้าไง
‎ผมไม่รู้จักคอกม้าที่ไหนเลย
‎ผมไม่รู้จักคุณ
‎คอกม้าถนนเฟลตเชอร์
‎แถวๆ หัวถนนน่ะ
‎พอไปใกล้ๆ แล้วจะได้กลิ่นเอง
‎และโคล…
‎ฉันชื่อเนสซี่
‎ยินดีต้อนรับกลับมานะ
‎- ใช่ ฉันหมายความอย่างนั้นแหละ ‎- เดี๋ยวนะจารย์ นายเคยเห็นที่ไหนนะ
‎- เมื่อวานก็เห็น ‎- ที่ไหน
‎- ตรงขั้นบันได ‎- ตั๊กแตนตำข้าวอะนะ
‎คุณไม่ควรฆ่าสัตว์ที่ทำท่าเหมือน "พนมมือ" นะ
‎ฤดูร้อนนี้ต้องแห้งแล้งแน่ๆ
‎ฉันเพิ่งเห็นว่านายอาจจะนอนแล้ว ‎ฉันพูดว่า "นาย…
‎นายดูฉันหลับ นายจะ…"
‎เฮ้ย เด็กนั่นจะไปไหนน่ะ จะไปร้านซักรีดเหรอ
‎- เขามาจากไหนเนี่ย ‎- ใครน่ะ
‎รอแป๊บนะ รอเดี๋ยว
‎พ่อถือถุงให้นะ ไปกันเถอะ
‎ไม่ต้อง ไม่เป็นไร
‎แล้วเจอกันนะ
‎- ไปกันเถอะ ‎- โอเค
‎ปิดประตูด้วย
‎เฮ้ย! เชี่ย
‎นี่ชัค
‎มันไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่ ระวังด้วยแล้วกัน
‎มีม้า
‎อยู่ในบ้านพ่อด้วย
‎แกนอนตรงนั้นนะ
‎ผมไม่อยู่ที่นี่หรอก
‎ตามใจ
‎ฉันไปนอนแล้วนะ
‎ทันทีที่แกก้าวออกไป ประตูบานนั้นจะล็อกถึงเช้า
‎ผมจะไปตอนเช้า
‎แม่งเอ๊ย
‎อย่างนั้นแหละ
‎เอาละ ไปเลย
‎ไปเลย อีชา แค่…
‎มีมือถือไหมครับ ผมอยากยืมโทรหาแม่แป๊บเดียว
‎ขอโทษนะครับ ขอยืมมือถือหน่อยได้ไหม ‎ผมอยากโทรหาแม่
‎- ฉันไม่มีมือถือ ‎- ผมแค่อยาก… คุณไม่มีมือถือเหรอ
‎- ขอโทษนะครับ ผมขอ… ‎- ฉันมีลูก ไม่
‎แม่งเอ๊ย
‎โคล
‎ว่าไงไอ้น้อง
‎ได้ข่าวว่านายกลับมาแล้ว
‎สมุชเหรอ
‎ใช่ สมุช ฉันเอง
‎ทำไมทำหน้าอย่างกับเห็นผี
‎มานั่งทำอะไรข้างถนนวะ
‎- โย่ ‎- ลุกขึ้นเถอะพวก
‎เหลือเชื่อ
‎- เป็นไงบ้าง ‎- ให้ตายสิ ก็ดีเว้ย
‎ไปจากที่นี่กันเถอะ
‎นายไม่รู้หรอกว่ามันดีแค่ไหนที่ได้เจอนายตอนนี้
‎ฉันเจอนายครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่วะ ‎นานแค่ไหน สิบปีได้ไหม
‎รู้ไหมว่าฉันจำอะไรได้
‎ฉันจะบอกว่า "โคล ไปเล่นปืนฉีดน้ำกัน" ‎นายจะบอกว่า "โอเค"
‎จากนั้นฉันก็จะไปห้องน้ำแล้วฉี่ใส่ปืนฉีดน้ำ
‎แล้วฉีดใส่นาย
‎- โคตรโสโครกเลย ‎- นายไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคือฉี่
‎นายโวยวายว่า "แม่ สมุชฉี่ใส่ผม!"
‎โคตรทุเรศเลยพวก จริงๆ นะ
‎- ตอนนี้นายก็ยังกลิ่นเหมือนฉี่อยู่ ‎- หุบปากเลย
‎ให้ตายสิวะ ผ่านมานานแล้วจริงๆ
‎คิดถึงนายว่ะ
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าแม่นาย ‎จะลากนายมาจากดีทรอยต์แบบนั้น
‎- แม่เจ้า ‎- โคตรบ้าเลย
‎เออ ฉันรู้ พยายามกลับบ้านอยู่เนี่ย
‎ดูเหมือนนายจะไม่มีบ้านให้กลับนะ
‎ฉันมีบ้านที่นี่ซะที่ไหนล่ะ
‎พูดเรื่องบ้าอะไรวะ
‎บ้านไม่ใช่สถานที่เว้ยไอ้โง่ ‎มันคือครอบครัว ที่นี่นายมีครอบครัว
‎ครอบครัวอะไรวะ
‎ฉันไม่รู้จักหมอนั่นด้วยซ้ำ
‎อีกอย่าง
‎เขาอยู่กับม้าโสโครกตัวหนึ่งด้วย
‎เอาละ ฉันขอพูดอะไรกับนายหน่อยนะเพื่อน
‎แม่นายจะไม่กลับมาหรอก โอเคไหม
‎ฉันเห็นวัยรุ่นถูกทิ้งไว้หน้าบ้านมาเยอะมาก
‎แล้วไอ้ "ฤดูร้อน" ที่ว่า ‎ก็กลายเป็นปีๆ เพราะฉะนั้น…
‎ฉันขอแนะนำให้นายทำใจ ‎อยู่กับไอ้ม้าโสโครกนั่นให้ได้
‎ไม่ตลกนะเว้ย ฉันจริงจังนะ
‎โอเค
‎ขอเงินขึ้นรถประจำทางหน่อยสิ
‎นี่ ขอสัก 20 เหรียญเหอะ
‎นิดเดียวเอง
‎- ไม่ได้มากมาย ‎- เออๆ โอเคเพื่อน
‎ตอนนี้นายฟังดูโคตรสิ้นหวังเลย
‎อ๋อ ฉันรู้แล้วว่าอะไร
‎นายมีแฟนอยู่ที่บ้านล่ะสิ
‎- ไม่มีเหรอ ‎- ไม่มี
‎แป๊บนะ
‎รออยู่นี่นะ
‎พวก…
‎ขอให้ปลอดภัยนะ
‎กินซะสิ
‎เมื่อกี้อะไรเหรอ
‎มันเป็นโอกาสทางธุรกิจน่ะ
‎ฟังนะพวก ฉันจะคอยช่วยนายเอง
‎นับจากนี้ไป โอเคไหม
‎ฉันคือครอบครัวที่นายจะต้องการ
‎และนี่ นายไม่ใช่เด็กน้อยอีกต่อไปแล้วนะ
‎เพราะฉะนั้นคืนนี้เราจะไปเที่ยวกัน ‎เราจะไม่นอน
‎ฉันจะพาไปดูว่าฟิลาเดลเฟียสนุกกันยังไง
‎โคตรมันเลยว่ะ
‎ไม่ไหวแล้วว่ะ ฉันต้องนอน โคตรเหนื่อยเลย
‎ไม่หรอก นายยังไหว ฉันมีเรื่องต้องทำนิดหน่อย
‎นายไปอยู่กับฉันที่บ้านน้องสาวฉันได้ทั้งคืนนะ
‎เฮ้ย!
‎ทำอะไรเนี่ย
‎ถ้าแกคบกับสมุชก็อยู่ที่นี่ไม่ได้
‎พ่อจะสนทำไมล่ะ
‎แกกำลังจะพาตัวเองไม่อยู่ในที่ที่ถอนตัวไม่ขึ้น
‎ที่นี่ไม่ต้อนรับนายถ้านายเอายาไร้สาระนั่นมา
‎ไร้สาระเหรอ แล้วความไร้สาระของคุณล่ะ
‎ทิ้งลูกคุณไว้นอกบ้านเนี่ย
‎- ไปให้พ้นเลยไป ‎- ดี
‎นั่นปะไร
‎- ฮาร์ปผู้ลงโทษลูกด้วยความรักโยนถุงของลูกทิ้ง ‎- เดี๋ยวจะยิ่งกว่านี้อีกถ้านายยังไม่ไสหัวไป
‎ไปสิ
‎ไปก็ไป
‎ไปก็ได้
‎ถ้าแกอยากเป็นกุ๊ย
‎ก็อยู่ในบ้านฉันไม่ได้
‎โอเคไหม ถ้าอยากทำอะไรให้มันสร้างสรรค์ ‎ก็บอกลาไอ้สมุชซะ แล้วก็กลับมาได้
‎กลับไปหาอะไรไม่ทราบ
‎เบียร์เก่าๆ กับชีสแผ่นน่ะเหรอ ผมไม่มีบ้านอยู่ที่นี่
‎แล้วแต่แกเลย
‎ไปเลย!
‎ยกตูดดำๆ ของแกออกไปจากบ้านฉัน ‎แล้วอย่ากลับมาอีก!
‎ทรีน่า
‎สมุชบอกให้ฉันมาเจอเขาที่นี่
‎ฉันไม่สนหรอกว่าเขาพูดอะไร นี่บ้านฉัน
‎เฮ้ย ฉันเป็นครอบครัวเธอนะ
‎ฉันบอกสมุชไปแล้ว
‎ว่าเราไม่ใช่บ้านเด็กกำพร้า ‎สำหรับวัยรุ่นจรจัดอย่างนาย
‎ทีนี้ก็ไปให้พ้นหน้าบ้านฉันได้แล้ว ฉันพูดจริงนะ
‎- ทรีน่า ไม่เอาน่า ฉัน… ‎- ไม่! บาย ลาก่อน
‎เชี่ยเอ๊ย
‎ห่าเหวจริงๆ
‎แม่งเอ๊ย
‎ใครทำเสียงดังอะไรวะ
‎นั่นใครน่ะ ใครอยู่ข้างล่าง
‎- เนสซี่ ช่วยผมที ‎- โอ้ ไม่นะ
‎ผมไม่มีที่ไป
‎ไม่ได้นะ เธอจะโน้มน้าวฉันแบบนั้นไม่ได้
‎พ่อเธอมีกฎที่เธอไม่ยอมทำตาม ‎รู้อะไรไหม ฉันก็มีกฎเหมือนกัน
‎ฉันพูดแบบนั้นกับสมุชเวลาเขามาแถวนี้เหมือนกัน
‎ให้ตายสิ พวกคุณไม่สนอะไรเลยนอกจากตัวเอง
‎ฟังนะ ฉันนั่งคุกเข่าทุกเช้าตอนตีสี่
‎สวดมนต์ให้เด็กผู้ชายทุกคนในช่วงตึกนี้
‎ฉันเก็บอาหารอุ่นๆ และเตียงที่สะอาด ‎ไว้ให้บุตรน้อยผู้หลงหายเมื่อเขากลับมา
‎ก็ได้ งั้นผมเป็นบุตรน้อยผู้หลงหายก็ได้
‎เธอไม่ใช่
‎เธอยังทำตัวเสเพล
‎เธอยังไม่ได้กินขี้หมูนั่น
‎แปลว่าอะไรเนี่ย
‎เอาสิ่งที่ฉันพูดไปคิดดูแล้วกัน
‎ฉันต้องตื่นแต่เช้า ‎รายชื่อคนที่ฉันต้องสวดมนต์ให้ยาวขึ้นแล้ว
‎เนสซี่!
‎หวัดดี
‎โอเค มีอะไร
‎หวัดดี
‎เจอกับบูแล้วสินะ
‎เพื่อนร่วมคอกของเธอเมื่อคืนน่ะ
‎ฮาร์ปเพิ่งซื้อบูมาจากงานประมูล
‎ต้องใช้พวกเราตั้งสี่คนจับมันขึ้นรถพ่วงม้า
‎มันเครียด มันกลัว
‎เป็นอันตรายแม้กระทั่ง ‎กับนักขี่ม้าประสบการณ์โชกโชน
‎เธอโชคดีมากที่ไม่โดนมันเตะหัวเอา
‎แล้วรู้ไหมว่าฉันเจออะไร
‎แดเนียลนอนอยู่ในถ้ำสิงโต
‎อิงแอบแนบชิดกันอย่างสบาย
‎หมายความว่าไงครับ
‎หมายความว่าบูเป็นของเธอไงล่ะ
‎ไม่ใช่แล้ว
‎ไม่ใช่
‎- มันไม่ยอมให้คนอื่นเข้าใกล้เลยนะ ‎- ไม่ อย่าพล่ามให้เมื่อย
‎ปากปีจอพอๆ กับพ่อเธอเลย
‎เป็นสิ่งเดียวที่ผมได้มาจากเขา
‎ฟังนะ
‎อดีตไม่ใช่ปัจจุบัน
‎โอเคไหม
‎อะไร เธอโง่จนเล่นตามกติกาไม่เป็นเลยเหรอ
‎ได้
‎ตามใจ
‎แต่เธอจะไม่ได้นอนในคอกม้าของฉัน
‎ผมจะเลิกคบกับสมุช และ…
‎ผมพร้อมจะขี่ม้าหรืออะไรก็แล้วแต่แล้ว
‎แกอยากขี่ม้าเหรอ
‎แกต้องทำความสะอาดคอกม้า
‎ใช่ เดี๋ยวคนพวกนี้ก็น่าจะมากันแล้ว
‎นายคิดอะไรอยู่วะ
‎ฮาร์ปไม่ให้ฉันคบกับนายแล้ว ‎ไม่งั้นเขาจะไล่ฉันออกจากบ้าน
‎เพราะฉะนั้น
‎เราคงต้องห่างๆ กันหน่อย
‎เออ ฉันเข้าใจ
‎นี่ ฉันมีเซอร์ไพรส์มาฝากนายด้วย
‎อะไรเหรอ
‎อยู่ในนั้นแหละ
‎แม่เจ้า
‎ใหม่เอี่ยมเลยนะเนี่ย
‎แม่นแล้ว
‎คิดว่าฉันจะให้นายใส่รองเท้าปากอ้า ‎ไปไหนมาไหนกับฉันเหรอ
‎- นี่… ‎- เท้านายแม่งใหญ่โคตร
‎นายมันโง่ชิปเป๋ง
‎โอ้โฮเฮะ ชักจะน่าสนใจแล้วสิ
‎ไปกันเถอะ
‎เริ่มจากคอกนี้เลย
‎พอเสร็จแล้ว เรียกพวกเราคนไหนก็ได้ ‎แล้วเราจะย้ายม้าตัวต่อไป
‎ก็แค่ทำไล่ไปตามแถวน่ะ
‎ลากทุกอย่างไปที่หลุมขี้
‎หลุมขี้คืออะไร
‎ถังขยะที่เต็มไปด้วยขี้
‎พอเสร็จแล้ว ฉันจะบอกว่าทำอะไรต่อ
‎ลำบากวันนี้ สบายวันหน้า
‎รถเข็นของนายอยู่ไหนวะ
‎เขาได้โกยอยู่อย่างนั้นทั้งวันแน่ ให้ตายสิ
‎อะไรวะเนี่ย
‎พ่อเขาให้เก็บกวาดคอกม้าแบบนี้เหรอ
‎โกยทีละพลั่วเนี่ยนะ
‎- เวร! ‎- เชี่ยเอ๊ย!
‎- แม่ง! ‎- ทำขี้ร่วงใส่รองเท้าตัวเองจนได้
‎โย่ อีชาใช่ไหม
‎พวกเขาให้เธอโกยขี้เหมือนกันรึเปล่า
‎ลำบากวันนี้ สบายวันหน้า
‎นี่มันลัทธิชัดๆ
‎พึมพำอะไรน่ะ
‎ฉันต้องโกยขี้นานแค่ไหนเหรอ
‎นานเท่าที่จะทำได้
‎เพื่ออะไร
‎ที่นี่ม้าไม่ใช่สิ่งเดียวที่ต้องการการฝึกฝน
‎พูดเรื่องอะไรของเธอ
‎คนพวกนี้เป็นบ้าอะไรกันเนี่ย
‎ใช้รถเข็นสิ
‎หยุดก่อนพวก ทุกคนหยุดก่อน ฉันคุยกับเขาเอง
‎หยุดก่อนๆ โย่ หยุดก่อน
‎ตักทีละพลั่วแบบนั้น ทั้งวันก็ไม่เสร็จหรอก
‎ฉันชื่อแพรีส
‎โคล
‎ฉันรู้ว่านายเป็นใคร
‎ไปเอารถเข็นคันนั้นมาสิ แล้วไปเจอฉันในคอกม้า
‎นายจะไม่เป็นมือใหม่อีกต่อไป ฉันจะสอนนายเอง
‎จะทำความสะอาดคอกม้าทั้งหมดเลย
‎นายจะเป็นคนเก็บกวาดคอกม้าคนใหม่ของฉัน
‎ก่อนอื่น วางนั่นลง
‎หยิบคราดขึ้นมา
‎เริ่มจากด้านหลัง โกยหญ้าสกปรกทั้งหมด ‎โกยขี้ทั้งหมดออกจากตรงนั้น
‎- ทั้งหมดเลยเหรอ ‎- โกยขี้นั่นด้วย
‎ทำไป เข้าไปข้างใน
‎ไม่ได้กวาดใบไม้อยู่นะพวก
‎เห็นไหมว่ามันทำให้เร็วขึ้นแค่ไหน ‎ง่ายโคตรๆ อย่างนั้นแหละ
‎บ้าเอ๊ย
‎พยายามอย่าทำหกเลอะเทอะสิวะ
‎ทีนี้ก็วางคราดลง หยิบพลั่วมา
‎ตักให้เยอะๆ เลย พูนๆ เลย
‎หอบแล้วเหรอ เพิ่งเริ่มเองนะ
‎- ขี้นี่โคตรหนัก ‎- เร็วเข้า รีบหน่อย
‎อยากอยู่ที่นี่ทั้งวันหรือไง
‎ไม่มีใครบอกเลยว่าผมต้องทำงานพวกนี้
‎ไม่มีใครบอกฉันว่าจะมีไอ้หนุ่มขี้เกียจมาที่นี่
‎วันนี้ต้องปรับทัศนคตินายซะหน่อย
‎มีคอกให้นายเก็บกวาดอีกนะ
‎นายควรรีบทำงานนี้ให้เสร็จ เร็วเข้า
‎แบบนั้นแหละถูกแล้ว ดีเลย
‎ตักปุ๋ยขึ้นมา
‎ทำต่อสิ ตักต่อไป
‎และไอ้ที่เปียกๆ ทั้งหมดด้วย ‎ตักออกไปจากที่นี่ให้หมด
‎ตักมันขึ้นมา ฉันอยากเห็นพื้น ‎ตักขึ้นมา ฉันอยากเห็นพื้น
‎ทีนี้ก็ไปหยิบขี้เลื่อยที่อยู่ใกล้ๆ อานม้ามา
‎อย่างนั้นแหละ
‎ใช้คราดสิ
‎เกลี่ยให้เสมอกัน
‎มาสิ ไอ้หนุ่ม นายทำดีแล้ว ออกมาเลย
‎คอกแรกของฉันผ่านไป
‎ไหวรึเปล่า
‎ได้อยู่
‎ยิ้มให้ฉันหน่อยสิ
‎ยิ้มหวานหน่อย ยิ้มหวาน ยิ้มหน่อยไหม
‎- ไม่ ‎- นายนี่มันดื้อนะ
‎ไม่เป็นไร ฉันจะเปลี่ยนนิสัยด้วย
‎เร็วเข้า ทิ้งไว้ข้างหน้าไม่ได้ เอาขึ้นไปเลย
‎เข็นขึ้นไม้กระดานไป
‎ขึ้นไปสิ
‎เฮ้ย ใจเย็น
‎เข็นขึ้นไป ไปเลย ขึ้นไปให้สุด
‎ขึ้นไปให้สุด นายทำได้
‎อย่างนั้นแหละ
‎ขึ้นไปให้สุด
‎ทีนี้ก็คว่ำมัน
‎อย่างนั้นแหละ
‎- ใช่แล้ว ไอ้หนุ่ม ใช่เลย ‎- นายทำได้ เก่งมาก!
‎เยี่ยมมาก อย่างนั้นแหละไอ้หนุ่ม
‎- ตรงนี้มีน้ำอัดลมนะ ‎- สู้ๆ ไอ้น้อง!
‎นายโอเคไหม
‎เอาละ ไปตักขี้เพิ่มกันอีกดีกว่า
‎ทำคอกของบูกัน
‎คุณจะเอามันออกไปใช่ไหม
‎ไม่มีทาง
‎ทำไมล่ะ
‎ไอ้เวรนี่มันบ้า
‎แล้วผมควรทำยังไงเนี่ย
‎นายนอนกับมันนะ ก็ทำความสะอาดรอบๆ มันสิ
‎เข้าไปเลย
‎อย่ามาคลั่งใส่ฉันนะ
‎โอเคไหม เราเป็นเพื่อนกันแล้วนะ
‎เข้าไปในนั้นเลยพวก
‎- เอาละ ‎- เฮ้ย ถอยไป
‎อย่าให้มันออกมานะ
‎- ถอยไป ‎- ถ้ามันออกมาก็จบเลย มันเผ่นแน่
‎ถอยไป
‎เอาละ ทีนี้ก็เข้าไปข้างใน
‎รู้ไหมว่าไม่มีใครอยู่ในนั้นกับบูได้นานเลย
‎- เก็บกวาดขี้ออกมาให้หมด ‎- ตรงนี้เหรอ
‎- ตรงมุมคอก ทั้งหมดนั่น ตักออกมา
‎แล้วค่าดูแลม้าตัวหนึ่งมันเท่าไหร่เหรอ
‎ก็อาจหมดตูดได้เลยละ
‎บางครั้งฉันไม่ได้กินด้วยซ้ำ ‎เพื่อเอาเงินไปเลี้ยงลิตเติ้ล
‎ตัวไหนคือลิตเติ้ล
‎ม้าควอเตอร์ที่มัดไว้ข้างนอกน่ะ
‎ทำไมถึงตั้งชื่อมันว่าลิตเติ้ล
‎ตั้งชื่อตามน้องชายฉันนะ
‎โดนฆ่าตายเมื่อสองสามปีก่อน
‎เสียใจด้วยนะ
‎แล้ว…
‎แล้วคุณขี่มันยังไงเหรอ
‎ฉันไม่ขี่
‎คุณว่าพวกเขาจะทำยังไงกับบู
‎ฉันว่าเรื่องนั้นขึ้นอยู่กับนายว่ะ
‎เร็วเข้า ไปทำงานต่อได้แล้ว ‎เลิกถามคำถามบ้าบอพวกนี้ได้แล้ว
‎ใช่
‎โอเค
‎เป็นเพราะนายคิดว่าคาวบอยทุกคนผิวขาวน่ะสิ
‎นั่นมันเรื่องไร้สาระ ‎ของจอห์น เวย์นจากฮอลลีวูดชัดๆ
‎ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ของคาวบอย ‎เป็นคนผิวดำ ผิวน้ำตาล ผิวแทน
‎หรือไม่ก็ผิวสีอื่น
‎นายบอกว่า 50 เหรอ ‎ไปเอาตัวเลขมาจากไหนวะ
‎หาข้อมูลดูสิ! นี่ข้อมูลจริงนะ ‎แม้แต่โลนเรนเจอร์ยังเป็นคนดำเลย
‎- ใครคือโลนเรนเจอร์ ‎- อะไรวะเนี่ย
‎- เอาจริงดิ ‎- นายสอนอะไรเด็กคนนี้บ้างเนี่ย
‎ให้ตายสิ นายทำได้ดีมาก
‎ไม่นะ เขาพูดถูก ‎ฮอลลีวูดเอานักแสดงผิวขาวมาแสดงแทนเรา
‎พวกเขาลบเราออกจากหนังสือประวัติศาสตร์
‎พวกเขาพยายามลบเรา ‎ออกจากหนังสือประวัติศาสตร์ตลอด
‎"คาวแฮนด์" กลายเป็น "คาวบอย" ‎รู้เรื่องนี้ไหม เมื่อก่อนพวกเขาเรียกเราแบบนั้น
‎"นี่ ไอ้หนู จับวัวนั่นไว้ระหว่างที่ฉันตีตรามันนะ"
‎"นี่ ไอ้หนู เอาม้าตัวนั้นไปฝีกที"
‎รู้ไหมทำไมเราถึงฝึกม้าได้ง่ายขนาดนั้น
‎- ทำไม เร็วสิ ทำไม ‎- บอกมานะ
‎เร็วสิโรม บอกมา
‎บอกพวกเขาทีเนสซี่ ฉันปวดฉี่
‎คนเราเคยเชื่อว่าการฝึกม้า ‎เป็นการทำลายจิตวิญญาณของสัตว์
‎ครอบงำมัน ทำให้มันเชื่อว่า ‎ทางเดียวที่มันจะรอดตายได้
‎คือการยอมเชื่อฟัง
‎คนดำอย่างเรารู้ว่าม้าไม่ควรถูกครอบงำ
‎ม้าควรมีอิสระ
‎- ใช่ ‎- ถูกต้อง
‎ทางเดียวที่เราจะเข้าใจจิตวิญญาณ ‎ที่แท้จริงของมัน ธรรมชาติของมันได้
‎ก็คือความรัก
‎นั่นคือความจริงที่แท้จริง รู้สึกไหม
‎เป็นหนึ่งเดียวกับม้า
‎แล้วพวกคุณมาจากไหนถ้าคาวบอยผิวดำ ‎โดนลบจากประวัติศาสตร์แล้ว
‎ฉันเป็นคาวบอยตั้งแต่เก้าขวบ
‎ที่นี่แหละ
‎ขี่ลูกม้า และขี่ม้าและรถม้า
‎เพื่อนเอ๋ย มีพวกเราอยู่ทุกที่แหละ
‎ประวัติศาสตร์ที่นี่มันครอบคลุมมาก
‎ทุกคนเคยซื้อหาอาหารจากรถม้าทั้งนั้นแหละ
‎ม้าและรถม้า และทุกอย่าง
‎ลุงชาร์ลี เราคุยเรื่องอะไรกันนะ สมัยก่อน…
‎สิ่งที่เกิดขึ้นกับมันคือ
‎พอวันเวลาผ่านไป
‎เมืองนี้ก็ตัดสินใจว่าพวกเขาไม่ต้องการม้าแล้ว
‎- พวกเขาเอารถบรรทุกมา ‎- ใช่
‎พวกเขาเลยบอกว่า "เราไม่ต้องการม้าแล้ว"
‎- แต่พวกเราทุกคนที่นี่รักม้า ‎- ใช่แล้ว
‎คอกม้าพวกนี้ก็เลยเกิดขึ้น
‎มีทั้งถนนสาย 31 สาย 32 มีทั้งค็อบส์ครีก
‎ใช่
‎- ถนนมาร์โค ‎- ทำเนียบขาว
‎และอันดับหนึ่งในรายชื่อนั้น ‎คือสายเก้าและไทโอกา
‎เอาแล้วไง
‎นายจะลืมถนนเฟลตเชอร์เจ้าเก่า ‎อย่างพวกเราไปเฉยๆ งั้นเหรอ
‎ฉันกำลังพูดถึงนักขี่ม้าตัวจริง ‎ไม่ใช่เจ้าของม้ากากๆ
‎นายพูดถูก รู้อะไรไหม ‎ฉันเป็นเจ้าของม้าทั้งหมดของนายจริงๆ
‎ม้าตัวเดียวกับที่ฉันให้นายทำงานหนักเพื่อมัน
‎วันเวลาผ่านไป คอกม้าก็ถูกปิดไปทีละแห่ง
‎- ใช่ ‎- ทำไมล่ะครับ
‎อสังหาริมทรัพย์น่ะ
‎นักพัฒนาที่ดินเข้ามา พวกเขาเห็นม้า ‎พวกเขาบอก "ม้าเหรอ ไม่มีทางซะล่ะ"
‎คนพวกนี้หลายคนมีคอกม้าเป็นของตัวเองนะ
‎พวกเขาไปหาคนพวกนี้ บอกว่า ‎"เฮ้ย นี่ที่ดินของนายเหรอ ขอเถอะว่ะ"
‎อย่างถนนเฟลตเชอร์เนี่ย ‎เราเป็นเหมือนคาวบอยกำพร้า
‎นึกออกไหม เราเป็นเหมือน…
‎เราเป็นเหมือนยุคคาวบอย ‎เป็นกลุ่มสุดท้ายที่เหลืออยู่
‎แม่งเอ๊ย เอาอีกแล้วว่ะ
‎แล้วทำไมต้องส่งเสียงดังด้วยวะ
‎- ปิดไฟห่านั่นซะ ‎- ปิดเลย
‎ลีรอยกับการเทศนาของเขามาแล้ว
‎- เอาแล้ว ‎- นายอำเภอมาแล้ว
‎เอาแล้ว
‎นั่นกลิ่นกัญชารึเปล่า
‎กลิ่นถังไฟลุกไหม้น่ะ
‎สวัสดีหนุ่มๆ
‎- เนสซี่ ‎- ลีรอย
‎อีชา
‎นี่ลูกชายของฮาร์ป กลับมาจากดีทรอยต์
‎ลูกชายของฮาร์ปเหรอ
‎พวกเขากำลังเล่าให้นายฟังเหรอ ‎ว่าอยู่ที่นี่พ่อนายเป็นไงใน…
‎หยุดเลย สบายดีไหมแอล
‎สบายดีไหม
‎เออ ฉันสบายดี แต่จะบอกให้ว่าอะไรที่ไม่ดี
‎- อะไร ‎- คอกม้าเน่าๆ พวกนั้นไง
‎- มันพังแล้ว หลังคาก็ลาดเอียง ‎- เริ่มพล่ามแล้ว
‎คอกม้าโคตรแออัด
‎และเพื่อนบ้านก็ร้องเรียนเรื่องกลิ่นกันอีกแล้ว
‎กลิ่นอะไร คุณได้กลิ่นเหรอ
‎นายจะทำยังไงกับม้าตายตัวนั้น
‎ม้าตายเหรอ
‎จอห์นนี่เอาม้าตัวนั้นไปแล้ว เขามาเอามันไปแล้ว
‎- ใช่ ‎- ฉันเห็นเจ้าหน้าที่ของเมืองแวะไปดู
‎พวกเขาก็แวะมา 15 ปีแล้วพวก
‎ฉันเห็นคอนโดใหม่ๆ ที่ออกซ์ฟอร์ด ‎ห่างจากที่นี่แค่ห้าช่วงตึก
‎ห้าช่วงตึกเหรอ
‎เป็นการเดินที่ไกลมากนะ ‎สำหรับพวกคนเมืองผู้ดีตีนแดง
‎นักพัฒนาที่ดินกำลังจะมา
‎- เชื่อเถอะ ‎- ให้พวกเขามาเลย
‎แล้วมาดูกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎สิ่งที่… ฉันจะหยุดพวกนายตรงนี้แหละ
‎สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ ‎พวกนายไม่ได้เป็นเจ้าของที่ดินพวกนี้
‎พวกนายแค่เช่าอยู่
‎มันทำให้ฉันมีคำถามต่อไป เราจะทำยังไงกับมัน
‎- "เรา" เหรอ นั่นภาษาฝรั่งเศสเหรอ ‎- หมายความว่าไง ไอ้คนขาว
‎ฟังนะ เราจะไม่ทำอะไรทั้งนั้น
‎นายเลิกเป็นคาวบอยเพื่อไปเป็นตำรวจเอง
‎ประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย และพวกนายทุกคนที่นี่
‎ก็แค่ดื่ม สูบ และโกหกกันและกันอีกคืนเท่านั้นเอง
‎ในขณะที่พวกนายต้อง…
‎นี่ รู้ได้ไง
‎ช่วยอะไรหน่อยสิ ดื่มนั่นซะ ‎หรือไม่ก็ไปเขียนใบสั่งเถอะ
‎- ไม่เป็นไรนะ ดื่มเลย ‎- รถตู้ฉันอยู่ตรงนั้น
‎อย่ายุ่งกับมันนะ แต่ไปเขียนใบสั่งซะเถอะ
‎รู้ไหมว่าฉันจะทำอะไร
‎นายพูดถูก ฉันจะดื่มนี่ เสร็จแล้วก็ไปแจกใบสั่ง
‎คนแรกที่จะโดนใบสั่งคือคนที่นั่งรถเข็นนี่แหละ
‎แย่จัง
‎นี่ จอร์จี หุบปากไอ้เบื๊อกพวกนี้ที
‎- พูดจาไร้สาระอยู่ได้ ‎- ให้ตายสิพวก
‎นี่ โคล นายต้องฟังนี่ คนคนนี้เก่งมาก
‎คนคนนี้ขั้นเทพเลยละ จากยุค 40 เลย
‎นี่คือดนตรีแทร็ปจากยุค 40 ‎นี่ เล่นสิ ผมรู้ว่าคุณเอาเครื่องดนตรีมา
‎- ก็ได้ๆ ‎- นั่นไง
‎- อย่าทำเหมือนไม่อยากเล่นน่ะ ‎- ใช่
‎งั้นโอเคเลย
‎ฉันอยู่ที่นี่ตามลำพัง
‎ตามลำพังอย่างเดียวดาย
‎ฉันอยู่ตรงนี้โดยไม่มีใคร
‎ฉันอยู่ที่นี่และฉันอยู่อย่างเดียวดาย
‎มีเพียงสายลมอยู่ข้างกาย
‎ฉันขี่ม้าของฉันไป
‎ส่งสัญญาณให้ฉันได้ไหม
‎เราไม่กลัวตำรวจหน้าไหน
‎ที่พยายามมาเอาคอกม้าของเราไป
‎ฉันไม่สนพวกแกหรอกว่าอยากพูดอะไร
‎เราแกร่ง เราคือถนนเฟลตเชอร์ตลอดไป
‎แกจะทำยังไง เอาขี้ของเราไปเหรอ
‎ชัค
‎ชัค ชอบกินชีสไหม
‎อยากกินชีสไหม อยากลองชิมชีสไหม
‎โอเค ใจเย็นๆ
‎ดูแกสิ
‎- โย่ ‎- ไง เป็นไงบ้าง
‎นี่โคล เพื่อนฉันจากดีทรอยต์ ทุกคนสนุกไหม
‎ไม่เจอนายตั้งนาน ยังแร็ปอยู่รึเปล่า
‎- เพื่อน เป็นไงบ้าง ‎- เป็นไง
‎- โคลเพื่อนฉัน จากดีทรอยต์ ‎- ไง
‎พวกนายต้องดูแลเขานะ ได้ยินไหม
‎ไง สาวๆ เป็นไง
‎- ไง ‎- เต้นเลย
‎นั่นโคล เพื่อนฉันจากดีทรอยต์
‎โคล ทักทายสิ
‎โคล
‎สบายๆ คืนนี้พวกนายสนุกกันนะ
‎- ใช่ ‎- เฮ้ย สมุช
‎ใช่แล้ว
‎ขอคุยด้วยหน่อยสิ
‎ขอคุยด้วยแป๊บเดียว
‎ได้สิ
‎ว่าไง เจ
‎ฉันไม่มีปัญหาอะไรหรอก แต่คนอื่นน่ะสิ
‎ใช่แล้ว มันเป็นแบบนั้นแหละ
‎ฟังนะ เพื่อนฉันคนหนึ่งบอกฉันว่า
‎มีคนพยายามจะแข่งขายยากับฉัน ‎ที่หัวถนนหนึ่งของฉัน
‎ได้ข่าวอะไรบ้างไหม
‎ไม่เลย ไม่ได้ข่าวอะไรเลย
‎เหรอ
‎โอเค คอยเก็บข้อมูลให้ฉันหน่อยละกันนะ
‎แน่นอน ฉันเป็นพวกนายอยู่แล้ว
‎แล้วนี่ใคร
‎อ๋อ เออใช่ นี่เพื่อนฉันเอง โคล จากดีทรอยต์
‎กำลังพาเขาดูว่าชีวิตที่นี่เป็นไง นึกออกใช่ไหม
‎ขอฉันคุยกับหมอนี่แป๊บนะ
‎โอเคพวก
‎รองเท้าสวยนะ
‎จอร์แดนใช่ไหม
‎ใช่
‎สวยดีนะไอ้หนุ่ม
‎คู่ละเท่าไหร่ล่ะ
‎ผมไม่รู้ พ่อซื้อให้น่ะ
‎พ่อนาย
‎พ่อนายเป็นคนดีนะ
‎รองเท้าโคตรสวยเลย
‎และแพงด้วย
‎เข้าใจที่ฉันพูดไหม คุณพ่อ
‎เข้าใจสิ
‎ไปได้แล้ว
‎ขอให้สนุกนะไอ้หนุ่ม
‎โอเคพวก เจ๋งเลย
‎ขอบคุณนะ นายโอเคไหม
‎หยิบแปรงตรงนั้นมา
‎ฉันอยากให้นายแปรงจากด้านบน
‎ไล่ลงมาจนถึงส่วนที่ใหญ่ที่สุดของก้นมัน
‎เอาเลย
‎แปรงลงไปให้ถึงเท้าเลย ใช่
‎อย่างนั้นแหละ ดีมาก
‎แพรีส ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
‎ได้สิ
‎เพราะอะไรคุณถึงต้องนั่งรถเข็น
‎เมื่อสองปีก่อน
‎ฉันกับน้องชายออกไปขับรถเล่นกัน…
‎แล้วมีเรื่องทะเลาะวิวาท
‎สุดท้ายไปลงเอยที่โรงพยาบาล
‎ฉันฟื้น
‎น้องฉันไม่ฟื้น
‎กระสุนทำให้กระดูกสันหลังฉันแตก
‎ฉันเลยต้องใช้ชีวิตที่เหลืออยู่บนรถเข็นนี่
‎ทะเลาะกันเพื่อสิ่งที่ไร้ความหมาย
‎ทะเลาะกันเพื่อแย่งหัวถนน
‎สุดท้ายทางการมาสร้างสตาร์บัคส์ ‎ตรงหัวถนนพอดีเป๊ะ
‎ที่ที่เราเคยแย่งกัน
‎ไม่ได้อะไรขึ้นมาเลย
‎โคตรระยำ
‎ไม่ จะบอกให้นะ เขารู้
‎เขาถามเรื่องรองเท้าฉันนะเว้ย
‎- ต้อง… ‎- หมอนั่นรู้ทันพวกเรา
‎เราต้องเปลี่ยนที่ซื้อขาย โอเคไหม มันง่ายมาก
‎ยังไงพวกนั้นก็อยากได้เงินอยู่แล้วละ
‎นี่ จะบอกอะไรให้นะ
‎เราไม่เป็นไรหรอก โอเคไหม เราปลอดภัยดี
‎ฉันจะพูดแบบนี้ละกัน
‎สิงโต…
‎ที่…
‎กินแรดและอะไรพวกนั้น
‎ไม่มีเวลามาไล่ล่ากระต่ายหรอก
‎- เข้าใจใช่ไหม ‎- ไหวปะเนี่ยพวก
‎ฉันแต่งเรื่องนี้ขึ้นมาสดๆ เลยนะ ‎เจ๋งไหมล่ะเพื่อน
‎นายควรจดเรื่องนี้ไว้ มันจริงมาก
‎เราจะเป็นเจ้าของบางอย่างร่วมกัน
‎ฉันกับนาย
‎เชื่อไหมว่าเป็นไปได้
‎เออ
‎ไม่พวก ฉันถามว่าเชื่อไหมว่าเป็นไปได้
‎เออ ฉันเชื่อนาย
‎พวกเราจะไม่เป็นไร
‎ตราบใดที่นายทำงานกับฉัน เราจะไม่เป็นไร
‎โอเค
‎อ่านบทความนั้นรึยัง มีแต่เรื่องโง่ๆ ‎เกี่ยวกับม้าขาดสารอาหาร
‎ที่ไหน
‎อยู่ในหนังสือพิมพ์
‎ยัยนักข่าวตัวแสบมาที่นี่ จำเธอได้ไหม ‎ที่ใส่กระโปรงเสมอหูและยิ้มแฉ่งน่ะ
‎คุณพยายามคุยกับเธอ ‎พยายามจีบเธอตอนเธอมาที่นี่ด้วยนี่
‎- อะไรนะ ‎- ฟังนะ…
‎คุณทำแบบนั้นเลย
‎นี่ ฉันไม่ได้พูดนะว่าเธอขาสวย
‎เราก็จ้องกันทุกคน ‎นายเห็นเธอตอนที่เธอเดินกลับไปนี่
‎- ใช่ ฉันเห็น ‎- ฉันไม่เห็นอะไรเลยนอกจากหางม้ากับก้น
‎นึกว่าเธอเป็นม้าซะอีก รีบไปจับเชือกไว้ก่อนเลย
‎เกือบมัดเธอไว้แบบนี้แล้ว
‎- เรียบร้อย! ‎- พวก…
‎เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‎- ไปไหน ‎- เราจะพาเขาขึ้นรถบรรทุก
‎- นั่นแหละที่ที่เราจะไป เร็วเข้า ‎- ขึ้นรถเหรอ
‎- พาเขาขึ้นท้ายรถบรรทุก ‎- ท้ายรถเหรอ
‎- อะไรเนี่ย ‎- ฉันมีอะไรจะให้นาย มาเร็ว
‎- มีอะไรจะให้ผมเหรอ ‎- ใช่
‎ปลดเบรกที
‎ค่อยๆ นะ พาเขาขึ้นไปที
‎- ไปเรื่อยๆ ช้าๆ ‎- โอเค
‎- ระวังนะ ‎- เดี๋ยวก่อน อย่างนั้นแหละ
‎- หยิบกระดานขึ้นมา ‎- ระวังกระดานด้วย
‎ค่อยๆ ปล่อยเขาลง
‎- นายโอเคไหม ‎- โอเค
‎อีชา เร็วเข้า โดดขึ้นท้ายรถเลย
‎- จับเขาไว้นะ โอเค ไปกันเลย ‎- จับไว้แล้ว
‎โอเค
‎โอเค แพรีส ฉันจับนายไว้แล้ว
‎ตรงนี้เลย
‎ต้องให้ช่วยหน่อยนะ
‎ไม่ โคล ไม่ใช่แก อีชามานี่
‎พร้อมไหมไอ้หนุ่ม
‎ม้านาย
‎- เรียบร้อยไหม ‎- เรียบร้อย
‎โอเค
‎นายทำได้ พวก
‎ทำอะไรของแก
‎- ผมจะไปแล้ว ‎- ไป ไปไหน
‎- เลิกยุ่งกับเรื่องของผมซะที ‎- จะไปอยู่กับไอ้สมุชไม่ได้นะ
‎ผมจะอยู่คนเดียวนี่แหละ ‎เหมือนที่ทำมาตั้งแต่วันแรก
‎นี่ พวก
‎นั่งลง ฉันเป็นพ่อแกนะ แกไม่…
‎คุณไม่ใช่พ่อผม!
‎คุณแม่งเป็นพ่อสำหรับทุกคนที่อยู่ที่นี่
‎สอนพวกเขาขี่ม้า
‎ทำอานม้าให้คนพิการเองเลย
‎แต่ผมหาอะไรในตู้เย็นกินไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎ม้าพวกนั้นได้รับความรักมากกว่าผมซะอีก
‎นั่งลงก่อนพวก
‎แกเป็นผู้ใหญ่แล้วเหรอ
‎เป็นผู้ใหญ่แล้วเหรอ
‎ข้างถนนมันทำให้แกเป็นผู้ใหญ่ ‎ในชั่วข้ามคืนเลยเหรอวะ
‎ไม่ใช่โว้ย แกเป็นเด็ก
‎แกเป็นเด็ก
‎ขืนซ่าต่อไป แกจะโดนยิง ‎ที่ไปขลุกอยู่กับสมุช เข้าใจไหม
‎ทำไมพ่อถึงเกลียดผม
‎รู้ไหมว่านี่ใคร
‎นี่คือจอห์น โคลเทรน
‎เขายังเด็กอยู่เลยตอนที่พ่อเขาตาย ‎ถูกทิ้งไว้ให้แม่เขาเลี้ยง
‎น่าจะอายุพอๆ กับแกตอนที่ย้ายมาฟิลาเดลเฟีย
‎เขาตัวคนเดียว
‎อยู่ไกลบ้าน
‎นั่นคือปีเดียวกับที่แม่ของเขา ‎ซื้อแซกโซโฟนตัวแรกให้เขา
‎ให้ตายสิ
‎นับจากนั้นโลกก็ไม่เหมือนเดิมอีกเลย
‎ฟังนะ…
‎ฉันก็เคยเป็นเหมือนสมุช
‎ฉันเคยเป็นเหมือนเขาเลย
‎ทำเรื่องผิดกฎหมายทุกอย่าง
‎ตำรวจตามจับฉันตอนที่แม่แกท้อง
‎ใช่
‎แต่ฉันหนี
‎ฉันหนีเพราะฉันอยากเจอแก
‎ฉันไม่อยากให้พวกเขาพรากโอกาสนั้นไป ‎ฉันอยากเจอแก
‎แต่ตำรวจบีบแม่แก
‎แม่แกเลยต้องบอกความจริง
‎ฉันไม่เคยโทษเธอหรอก เพราะเธอแค่ ‎พยายามทำสิ่งที่ถูกต้องเพื่อแก รู้ไหม
‎เธอโกรธฉันมาก
‎พวกเอฟบีไอโผล่มา เอาทุกอย่างที่ฉันมีไป
‎แค่นั้นแหละ
‎ฉันติดคุกอยู่ห้าปี
‎ก่อนที่ฉันจะติดคุก
‎ฉันขอแม่แก ฉันบอกว่า "นี่
‎ฉันมันห่วยแตก ฉันรู้
‎แต่ฉันขอ…
‎ขอตั้งชื่อให้ลูกชายฉันนะ
‎ได้ไหม
‎ฉันขอตั้งชื่อให้เขา ขอแค่นั้นแหละ"
‎ฉันเลยตั้งชื่อแกว่าโคลเทรน
‎ใช่แล้ว นั่นคือชื่อแก
‎คนที่เจ๋งที่สุดที่ฉันรู้จักที่ได้ดีโดยไม่มีพ่อ
‎แม่เจ้า
‎ข่าวมันไปไวน่ะพวก
‎นี่เงินนาย นับดูสิ
‎โห
‎สุดยอด
‎นี่มันไม่ใช่กระต่ายแล้วนะ
‎คนซื้อคนละกลุ่มน่ะ โอเคไหม
‎เราไม่เป็นไรหรอกพวก เราไม่เป็นไร
‎- เจเลนจะไม่คิดแบบนั้นน่ะสิ ‎- เชี่ยไรเนี่ยโคล
‎อะไรนักหนา!
‎พอได้แล้ว
‎นายจะทำด้วยหรือไม่ทำ
‎จะทำด้วยหรือไม่ทำ โคล
‎ห่าเอ๊ย
‎ฉันมีอะไรจะให้นายดู
‎นายเคยขี่ม้าเหรอ
‎ใช่ ฉันเคยขี่ม้า
‎แม่เจ้า โคตรบ้าเลย
‎ใช่ ฉันมีม้าเป็นของตัวเองด้วยนะ ชื่อชัค
‎ฉันรู้จักชัค
‎รู้ไหมว่าฮาร์ปให้มันอยู่ในห้องนั่งเล่นที่บ้านเขา
‎- จริงเหรอ ‎- จริง โคตรบ้าเลย
‎ฉันเคยเป็นนักขี่ม้าที่เก่งที่สุด ‎ในถนนเฟลตเชอร์เลยละ
‎เอาไว้ฉันจะสอนให้นายยืนบนหลังม้า
‎เหลือเชื่อว่ะ
‎แล้วทำไมเลิกขี่ล่ะ
‎ฉันไม่ได้เลิก โคล
‎แค่มีเป้าหมายใหม่
‎ก็แค่นั้นแหละ
‎เราใกล้จะทำสำเร็จแล้ว
‎ทำอะไรสำเร็จ
‎ไปจากที่นี่
‎ดูนั่นสิ
‎ที่ดินทางตะวันตกยังถูกอยู่ ‎ฉันกำลังพูดถึงไร่ของพวกเขา
‎เราจะซื้อไร่มา แล้วก็ขาย แล้วก็ซื้อไร่ใหม่อีก
‎และซื้ออีกๆ
‎สุดท้ายเราก็อาจจะปักหลักได้ เจอไร่ที่เราชอบ
‎เพื่อนเอ๋ย ใครจะไปรู้ ‎เราขนชัคกับบูไปที่นั่นยังได้เลย
‎อยากขนม้าไปกี่ตัวก็ขนได้ เข้าใจใช่ไหม
‎นั่นแหละความฝัน
‎นายคิดว่าฉันขายยาไปเพื่ออะไรเหรอ
‎นายคิดว่าไง
‎แม่เจ้า ฉันชอบว่ะ
‎เออ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎หายไปไหนมา พวกเราตามหานายแทบแย่
‎- อะไร ‎- บู มันหลุดออกไป
‎มันคลั่งอยู่ในสนามเบสบอล
‎ฉันต้องไปแล้ว
‎อย่ายืนขวางทาง ไป!
‎เขากังวลมาก
‎ฮาร์ปดูไม่ค่อยดีเลย
‎นักกีฬาทุกคน ถอยไปก่อน
‎ทุกคนถอยไปเลย ถอยไปได้เลย
‎ฮาร์ป เราจับม้าตัวนี้ไม่ได้ง่ายๆ หรอก
‎อย่ามุงมัน ให้พื้นที่มันหน่อย
‎ทุกคนจับมือกันไว้ เราต้องยืนเป็นรั้ว
‎โอเคไหม จับมือกันนะ
‎ยืนประจำตำแหน่งไว้ ‎ไม่ว่าจะทำอะไรก็ยืนประจำตำแหน่งไว้
‎ฉันไม่ค่อยแน่ใจเลยฮาร์ป
‎- ดีมาก มานี่ มาเลยบู ‎- เป็นความคิดที่แย่มาก
‎- เช็ดเข้! สู้เขาฮาร์ป! ‎- ใจเย็น
‎ไม่
‎- โย่ ‎- สู้เขาพวก
‎- ระวังนะ ‎- ใจเย็น มันจะออกไปแล้ว
‎บ้าเอ๊ย
‎ไม่เป็นไร
‎ใจเย็นๆ ไม่เป็นไรนะบู
‎เอาละไอ้หนู
‎มันไม่ยอมให้นายเข้าใกล้ขนาดนั้นหรอกฮาร์ป ‎รู้นี่ว่ามันเป็นม้าของใคร
‎นายรู้ว่ามันต้องการอะไร
‎- ผมทำไม่ได้ ‎- เร็วเข้าพวก
‎- พวก นายต้องเอาเชือกจูงม้านี่ไป ‎- ผมทำไม่ได้
‎เอาไปติดกับเชือกผูกคอของมัน โอเคนะ
‎ทำให้มันรู้ว่าแกอยู่ตรงนั้น
‎ทำให้มันรู้ว่าแกคุมเกมนี้
‎เข้าใจไหมโคล เอาเลย แกทำได้
‎ครับ
‎โอเค นี่ ไอ้หนู
‎นี่
‎นี่ฉันเองไอ้หนู ฉันเอง โคล
‎- เราโอเคกันนะ ‎- อย่างนั้นแหละ
‎- อย่ามองฉัน มองบู เร็วเข้า ‎- โอเค
‎โอเค
‎จดจ่ออยู่กับม้า เอาเลย
‎โอเค นี่ฉันเอง เราโอเคกันนะ นี่
‎หยุด!
‎ใจเย็นนะ ไม่เป็นไร
‎ใจเย็นๆ ไม่เป็นไร
‎ฮาร์ป…
‎สู้เขาพวก แกทำได้
‎โอเค เฮ่ นี่ฉันเอง
‎นี่ฉันเอง
‎- โอเค จับมันไว้! ‎- อย่าปล่อยมันนะ
‎- ใช่ อย่างนั้นแหละ ‎- เก่งมากโคล
‎- นายทำได้ ‎- ใจเย็นนะ
‎ทีนี้สิ่งที่แกต้องทำ
‎คือแกต้องขึ้นไปบนหลังมัน โอเคไหม
‎พอขึ้นไปแล้ว
‎ให้เหวี่ยงขาอ้อมไปเหมือนกำลังจะขี่มัน
‎เข้าใจไหม มันจะพยายามเหวี่ยงแกลง ‎แต่แกต้องขึ้นไปให้ได้
‎- เอาเลย ‎- ลุยเลย
‎ไม่เป็นไรๆ แกต้องขึ้นไปให้ได้
‎เชี่ยเอ๊ย
‎พ่อคิดว่านี่คือบทเรียนหรือไงวะ
‎ลุกขึ้น เร็วเข้า ลุกขึ้น
‎ตอนนี้นี่ไม่ใช่เรื่องของแกกับฉันนะ เข้าใจไหม
‎ทีนี้ก็ไปเอาม้าของแกมา
‎เร็วเข้า ยังไหวน่า สบายมาก
‎เร็วเข้าพวก นายไม่เป็นอะไรหรอก
‎เอาเลย
‎นายทำได้
‎อย่างนั้นแหละไอ้หนู อย่างนั้นแหละ
‎เด็กดี
‎อย่างนั้นแหละ
‎โอเค ให้มันเดินไปรอบๆ
‎- ดี ‎- เอาเลย ให้มันเดินไปรอบๆ
‎- เยี่ยมเลย ‎- ฉันเห็นนายนะไอ้หนุ่ม
‎แสดงความมั่นใจให้มั่นดูเลย เอาเลย
‎อย่างนั้นแหละ ใช่
‎- อย่างนั้นแหละไอ้หนุ่ม ‎- ใช่
‎ว้าว
‎ไม่เลว
‎- เขาทำได้ ‎- ใช่
‎เขาทำให้บูเชื่องได้
‎ใช่เลย ค่อยๆ ไป
‎เอาละ เด็กดี
‎เด็กดี
‎ใจเย็นๆ นะ
‎ใจเย็นๆ
‎ติดใจแล้วล่ะสิ
‎- สุดยอด ‎- ฝนจะตกแล้ว
‎ไปกันเถอะ
‎ใช่ ปล่อยให้เขาขี่ม้าไป
‎พร้อมปาร์ตี้นอกสถานที่รึยัง
‎ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าต้องเตรียมพร้อมอะไร
‎ก็เหมือนฉากพวกนั้น ‎ในเรื่องเร็ว… แรงทะลุนรกไง
‎รถอยู่ที่จุดเริ่มต้น มีการเร่งเครื่อง
‎คนดูคึกคักกันใหญ่ ทุกคนปาร์ตี้กันและสนุกกัน
‎เป็นแบบนั้นแหละ แต่เป็นคาวบอยกับม้าแทน
‎โอเค
‎แต่ฉันมีอะไรจะให้นาย
‎- จริงเหรอ ‎- เป็นเซอร์ไพรส์
‎เพราะฉะนั้นหลับตาซะ
‎ฉันต้อง… ก็ได้
‎หลับตาซะ
‎โอเค
‎หลับตาไว้นะ
‎ห้ามแอบดู
‎- ไม่ได้แอบดูเลย ‎- โอเค ลืมตาได้
‎นายเป็นคาวบอยอย่างเป็นทางการแล้ว
‎โอเค
‎ฉันดูเป็นไง
‎เหมือนคาวบอยจริงๆ
‎นี่คือช่วงเวลาสุดคลาสสิก ‎ช่วงเวลาสำคัญในประวัติศาสตร์
‎ฉันขี่ทิวลิปม้าของฉันอยู่ แข่งกับพ่อนาย
‎เขาขี่นาเจม้าของเขา เราขับเคี่ยวกันสุดๆ ‎หายใจรดต้นคอกันเลย
‎เรามุ่งไปที่เส้นชัย 45 เมตร
‎- สิบแปดเมตร สี่เมตร จากนั้นก็… ‎- นิทานหลอกเด็กเริ่มตรงนี้แหละ
‎ให้ตายสิวะ อะไรวะพวก
‎ทำเสียจังหวะหมดเลย
‎เรื่องราวมันมีจังหวะ นายไม่ควรทำเสียจังหวะ
‎- นายแข่งแพ้ ‎- นายจะไปรู้อะไรเรื่องจังหวะ
‎- ไม่เอาน่าพวก นายรู้ว่านายทำอะไร ‎- เขามีจังหวะ
‎นั่นแหละ ตอนโค้งสุดท้าย
‎ม้าชนะแบบเฉือนกันด้วยจมูกเลย นึกออกใช่ปะ
‎นึกออกใช่ปะ แต่ฟังนี่ก่อน
‎ทิวลิปฟันยื่นมาก
‎ยื่นแบบนี้เลย ตรงออกมาเลย เป็นมุมฉากเลย
‎ตั้งฉากมากจนวางกระป๋องเบียร์ได้เลย ‎ใช้เป็นถาดรองแก้วได้เลย
‎นายนี่มันสิ้นหวังจริงๆ
‎- ก็มันจริง! ‎- คุณมันบ้า
‎แต่นั่นแหละ เรามาถึง ‎ไม่กี่วินาทีสุดท้ายของการแข่งขัน
‎และฉันกำบังเหียนแน่น หายใจรดต้นคอกันเลย
‎และพอฉันคิดว่าใกล้แล้ว
‎คอของทิวลิปก็ยื่นออกไป ฟันของมันพุ่งออกไป
‎ต้องตัดสินด้วยภาพถ่ายเลย!
‎- โอ๊ย จะอ้วก! พอเหอะ ‎- นายไม่เคยแพ้เลยสักการแข่งขัน
‎คุณเข้าไปประชิดและจับเขาไว้
‎ทิวลิป! นี่เรื่องจริงนะ เรื่องจริง!
‎นึกว่าหนีกลับไปซะแล้ว
‎ฉันมาคว้าชัยชนะตรงเวลาเสมอแหละ
‎ทุกคนพร้อมดูหมอนี่แพ้รึยัง
‎จัดมา
‎แกทำได้! เร็วเข้า ไปเร็ว!
‎ไปเลย! เร็ว! เร็วเข้า!
‎เร็วเข้า! ไปเลย!
‎ไปเร็ว ทิวลิป!
‎นายทำได้แค่จี้ตูดฉัน
‎ใช่ ฉันแพ้นายจริงๆ
‎ใช่ เราเข้าใจตรงกันนะ
‎มาแข่งกันดีกว่า แข่งกันขี่กลับไป
‎- ไม่ล่ะ เร็วเข้า ไปกันเถอะ ‎- จริงๆ นะ แข่งกันขี่กลับไปกัน
‎ไปกันเถอะ ทิ้งพวกขี้แพ้ไว้ที่นี่กันดีกว่า
‎นายต้องให้โอกาสฉันสิ ‎นายแม่งบ้าไปแล้ว มาเร็ว!
‎หมอนี่ปล่อยของล็อตใหญ่ให้เราได้
‎ทำอีกสองสามครั้ง เราก็เลิกแล้วละ
‎- รอในรถนะ ‎- เออ
‎- นายโอเคไหม ‎- โอเค
‎ดูดีนะ ล้อสวยเชียว
‎แจ่มมากพวก
‎เชี่ย ฉิบหายแล้ว
‎ใจเย็นพวก! ปล่อยฉันนะ!
‎โคล ช่วยด้วย! โคล!
‎- อย่าไปไหนนะ ‎- อย่าทำอะไรนะ
‎หลบไป
‎ลงไปนอนในท้ายรถซะ ลงไปในท้ายรถ!
‎- เดี๋ยวกูยิงแม่งเลย ‎- ปล่อยฉันนะ
‎คิดว่ายุ่งกับธุรกิจของฉัน ‎แล้วจะหนีรอดไปได้เหรอวะ
‎- โย่! สมุช! ‎- เวรเอ๊ย
‎เผ่นเร็ว! ออกไปจากที่นี่เร็ว!
‎เชี่ยเอ๊ย ไม่นะ!
‎ไอ้เชี่ย
‎เฮ้ย สมุช! โย่!
‎ลุกขึ้นเร็ว! ไปกันเถอะ! ต้องเผ่นแล้ว!
‎- อย่าขยับ! ‎- เฮ้ย สมุช! เร็วเข้า!
‎แม่งเอ๊ย
‎เร็วเข้า!
‎หยุดนะ!
‎เร็วเข้า!
‎หยุดนะ! บอกให้หยุดไง!
‎เร็วเข้า! ไปเร็ว!
‎เชี่ย
‎รอก่อน!
‎(ตำรวจ)
‎แม่งเอ๊ย!
‎ห่าเอ๊ย!
‎ช่างหัวไอ้เวรนั่น! ช่างหัวเจเลนแม่ง!
‎คิดว่าเราจะปกป้องพื้นที่ของเราได้ไหม ‎นี่คือสงครามแล้วละ
‎เราจะยึดพื้นที่ของมันมา
‎เราจะเอาที่นี่มาให้ได้
‎สมุช
‎นายจะเอายังไง ซี
‎นายจะเอายังไงวะเพื่อน
‎พูดมาสิ ว่ามาเลย ฉันพร้อมแล้ว
‎ฉันรออยู่ พูดถึงความฝันอันยิ่งใหญ่นั่นสิพวก
‎- ฉันไม่รู้ ‎- ฝันที่นายไล่ตาม
‎อยากเป็นคนเก็บขยะเหมือนพ่อนายเหรอ
‎อ๋อ ไม่สิ นายอยากนั่งรอบกองไฟ ‎เล่าเรื่องนู่นนี่นั่น
‎พวกเขาเล่นยาจนเพี้ยน ‎แม่งไม่รู้หรอกว่าพูดห่าอะไรกันอยู่
‎คอกม้าของพวกเขาเหรอ
‎มันพังหมดแล้วพวก
‎พวกเขาทิ้งฉันไปหมด
‎ทุกคนที่ควรจะดูแลฉัน
‎ทิ้งฉันไว้ที่หัวถนน
‎นายยังไม่เห็นสินะ ซี
‎ยังไม่เห็นปัญหาของพวกเขา
‎ข้างนอกนี่มีแต่เราว่ะพวก
‎ฉันไม่รู้ว่านายคิดไงนะ แต่ฉันเบื่อที่จะถูกทิ้งแล้ว
‎เพราะงั้นฉันจะไปเอาเงินฉันมา
‎ฉันจะหาหนทางของตัวเอง และจะไปจากที่นี่
‎โอเคไหม
‎นายจะอยู่กับฉันรึเปล่า
‎โคล!
‎จะไปไหนวะ
‎โคล!
‎พวกเราจะไม่เป็นไร
‎พวกเราจะไม่เป็นไรนะ
‎ลงมาเร็ว
‎นายจะทำอะไร
‎ต่อให้ขี่ม้า นายก็ยังเอาชนะฉันไม่ได้
‎จัดการเขาซะ เขาจะไปทางไหน ‎เขาผ่านเราไปไม่ได้นะ
‎เขาจะไปทางไหน
‎- ฉันผ่านไปได้แน่นอน ‎- นายจะไปทางไหน เขาจะไปทางไหน
‎ตกลงเธอจะสอนฉันยืนบนหลังม้าไหม
‎ก็อาจจะ ถ้านายคิดว่านายทำได้นะ
‎- ฉันรู้ว่าฉันทำได้ ‎- แล้วจะคอยดู
‎ขึ้นรถ
‎- ไว้เจอกันนะ ‎- โอเค
‎ให้ตายสิ หมอนี่มันขี่เก่งจริงๆ
‎นายรู้จักไคล์นี่
‎ฉันกับเขาเจอกันที่ถนนเฟลตเชอร์
‎นี่คือวิธีหาเงินของเขา
‎ฝึกม้า ที่นี่
‎ฉันอยากเป็นตำรวจมาตลอด
‎ตั้งแต่แม่พาฉันไปดูขบวนแห่
‎ดูตำรวจพวกนั้นขี่ม้าผ่านไป ‎ทุกคนแต่งตัวเต็มยศอย่างกับอัศวิน
‎ฉันรู้ตัวตอนนั้นแหละ
‎นายไม่จำเป็นต้องอยู่ข้างถนนเพื่อเติบโตหรอก
‎พร้อมจะหัดยืนบนหลังม้ารึยัง
‎แหม ฉันยืนอยู่ตรงนี้แล้วนะ
‎ใช่ ก็จริง
‎เราต้องพาเจ้าพวกนี้เข้ามา ‎มาสิ จากนั้นก็ให้นายยืนบนหลังม้า
‎ไปกันเถอะ
‎ขนม้าขึ้นไปให้มากที่สุด ไปเลย!
‎(เพนซิลเวเนีย ‎กรมควบคุมสัตว์)
‎คุณจะเอาม้าของเราไปไหน
‎จะเอาพวกมันไปเฉยๆ แบบนี้ไม่ได้นะ!
‎เฮ้ย!
‎ไม่นะ! หยุด!
‎- หยุด! ‎- ขอร้องล่ะ!
‎- ใจเย็นๆ อย่าทำแบบนั้น ‎- ปล่อยผม!
‎- ไม่ ถอยไป ถอยไปโคล! ‎- ช่างแม่งดิ!
‎เราต้องจ่ายค่าเช่านะพวก
‎- เจ้าของที่เตือนคุณมาตลอด… ‎- ผมไม่สนเจ้าของหรอก!
‎ไม่เอาน่า! ทุกคน!
‎ผมเสียใจด้วย
‎แต่มีคนรายงานว่าสัตว์ขาดสารอาหาร
‎ม้าผมกินดีกว่าคุณอีก
‎มีม้าตายเน่าอยู่หลังคอกนะ ให้ตายสิ
‎คุณทำแบบนี้กับเราไม่ได้! ทำอะไรสักอย่างสิ!
‎สิ่งที่ผมจะต้องทำก็คือ ผมจะต้องเอาม้าไป…
‎- ไม่มีทาง! ‎- ยังหนึ่งในสถานที่ของเรา
‎จะได้ประเมินพวกมันได้
‎- คุณครับ… ‎- ไม่มีทาง!
‎พวกคุณทำอะไรไม่ได้หรอก
‎พูดห่าอะไรของคุณวะ
‎ไอ้หัวขโมย!
‎- เฮ้ย โคล! ‎- ไม่! ปล่อยเขานะ!
‎- ทำอะไรสักอย่างสิ เร็วเข้า! ‎- หยุดเลย!
‎- ทุกอย่างจะโอเคนะ ‎- ช่างแม่ง!
‎- เราจะคิดหาทางกัน ‎- ไม่!
‎- ทำอะไรสักอย่างสิ! ‎- อยากโดนจับหรือไง
‎- ทำอะไรสักอย่างสิ! ‎- ฉันพยายามอยู่ อยากโดนจับหรือไง!
‎- ใจเย็นน่า ใจเย็นๆ ‎- เป็นคาวบอยประสาอะไรวะ!
‎โคตรขี้ขลาดเลย!
‎นี่ จะบอกให้นะ นายก็รู้ว่าทำแบบนี้แม่งโคตรผิด
‎- นายรู้ว่านี่แม่งโคตรผิด ‎- ฮาร์ป
‎- ไม่เอาน่า ‎- ไม่เอาน่า นายจะทำแบบนั้นกับเราได้ไง
‎เราอยู่ที่นี่นะพวก
‎นายจะทำแบบนั้นได้ไงวะ
‎เนสซี่
‎ไม่ต้องเรียกเนสซี่เลย ‎ไม่ต้องเรียกใครในช่วงตึกนี้เลยพวก
‎- ฉันพูดกับนายอยู่นะ! ‎- ไม่ยุติธรรมเลย
‎พวกนายหาเรื่องใส่ตัวกันเองนะ
‎นายมีโอกาสเยอะแยะที่จะทำให้มันถูกต้อง ‎แต่นายกลับไม่ทำอะไรเลย
‎- โอเคไหม ไปไหนสักที่และคิดใคร่ครวญให้ดี ‎- เราสร้างที่มีขึ้นมานะ
‎พวกนายพยายามจะทำลายที่นี่
‎เราสร้างที่นี่ขึ้นมา!
‎นี่คือบ้านของเรา
‎ฉันขอโทษ
‎นายพูดถูกว่ะ
‎เออ ไม่เป็นไรน่ะพวก
‎ฉันเคยพาชัคออกมากลางดึกด้วยนะ
‎- จริงเหรอ พาไปไหน ‎- จริงสิ
‎ก็แบบ พาไปสวนสาธารณะ
‎ไกลออกไปหลายกิโลเมตร ‎แบบที่ไม่มีใครหาฉันเจอเลย
‎คนอยู่ที่นี่เยอะ พวกม้าไม่ชอบหรอก
‎มันอยู่ท่ามกลางเสียงรบกวนตลอด ‎เสียงพวกแม่ๆ ตะโกนและกรีดร้อง
‎เสียงรถ เสียงแตร เสียงบ้าบอคอแตกพวกนั้น
‎นี่ ฟังนะ
‎ฟังเสียงนี้
‎อะไร
‎นั่นแหละ ความเงียบ
‎ความนิ่งนั้น
‎นั่นคือสิ่งที่ฉันตามหามาตลอดชีวิต
‎ดังนั้นไม่ว่าเราจะไปที่ไหน
‎มันจะต้องเป็นที่ที่เงียบ ที่ที่นิ่ง
‎มีแต่ฉันกับนาย
‎เอาละ
‎เราจะเริ่มเปลี่ยนจุดซื้อขายทุกครั้ง
‎โอเคไหม เหมือนในหนังมาเฟียน่ะ นึกออกใช่ปะ
‎- นึกออก ‎- ดี
‎คราวนี้ฉันจะคอยดูหน้าดูหลังให้นะ
‎โอเค
‎มุมนั้นเห็น 360 องศาเลย
‎เห็นอะไรก็ตะโกนเลยนะ
‎คอยสอดส่องให้ดีล่ะ
‎เราต้องทำได้
‎เชี่ย!
‎สมุช!
‎สมุช เชี่ย!
‎อดทนไว้นะพวก
‎ไม่นะพวก! ไม่!
‎เด็กหนุ่มขี่จักรยาน
‎แอบขี่เข้าไปหาเขา
‎สมุชน่าจะมีค่าหัวและเด็กนั่นก็ทำเพื่อเงิน
‎และเราก็ได้ยินเรื่องเด็กอีกคน ‎ที่อยู่ในที่เกิดเหตุด้วย
‎ไม่เอาน่า ลีรอย
‎นายต้องตามหาโคลให้เจอ
‎ได้
‎(อยู่ในใจเราเสมอ)
‎โคล!
‎มานี่เร็ว
‎เร็วเข้า ลุกขึ้น
‎เร็วเข้า ลุก… เร็วเข้า นั่งตรงนี้นะ
‎ขอพ่อดูหน้าแกหน่อยสิ
‎เจ็บไหม
‎เอาละ ถอดเสื้อออกนะ
‎พ่อเอาเสื้ออีกตัวมาให้
‎พ่อจะ…
‎เช็ดให้นะ
‎พ่อรู้สึกว่าโลกนี้มันกดดันพ่อมาตลอดชีวิต
‎รู้จักความลำบากตั้งแต่เด็ก
‎"อยู่ข้างนอกก็ระวังตัวด้วยนะ"
‎แม่ของพ่อชอบบอกพ่อแบบนั้น
‎"อยู่ข้างนอกก็ระวังตัวด้วยนะลูก"
‎ไม่รู้ว่าพวกเขาคาดหวัง ‎ให้เราได้ดีได้ยังไง ในเมื่อเรา…
‎ยังต้องดิ้นรนเอาชีวิตให้รอดอยู่ตลอดเวลา
‎บ้านหลังเดียวที่พ่อรู้จักคือ…
‎บนหลังม้า
‎เอ้า ใส่เสื้อซะ
‎ใส่สิ
‎สมุชก็เป็นคาวบอยเหมือนเรานะ
‎ป่านนี้คงฝังร่างเขาไปแล้วละ
‎แต่ไม่ได้ฝังอุปกรณ์คาวบอยของเขาไปด้วย
‎เราต้องไปพาชัคมา
‎เอารองเท้าเขามา
‎เราจะเอามันไปวางบนหลุมศพเขา
‎ให้เขาได้ขี่ม้าเป็นครั้งสุดท้ายกัน
‎พ่อเข้าใจนะ
‎พ่อเข้าใจ
‎พ่อเข้าใจลูกนะ
‎(คอกม้าตำรวจท้องถิ่น)
‎เร็วเข้า
‎โอเค ระวังให้ดีนะ
‎โอเค
‎ช่วยพ่อขยับไอ้นี่ที
‎(รักษาความปลอดภัย)
‎ชัค
‎- ชัค ‎- ไง ไอ้หนู
‎ชัค มานี่มาไอ้หนู
‎ไง
‎บู!
‎ว่าไง ดีใจที่เจอแกนะ
‎ใจเย็น
‎ฉันคิดถึงแก
‎ฉันจะพาแกออกไปนะ ฉันจะช่วยแกเอง
‎จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับแกอีกแล้ว
‎ฉันรอให้นายรวบรวมความกล้า ‎อยู่ข้างนอกมาสามคืน
‎แล้วไงต่อล่ะทีนี้ นายมาจับพวกเราเหรอ
‎เปล่า ฉันมาที่นี่เพื่อระวังไม่ให้ไอ้ตำรวจมือใหม่
‎ทำปืนลั่นใส่นายต่างหาก
‎เอาน่า ฮาร์ป อย่างน้อยก็ทำให้ดูเหมือน ‎นายไม่ได้บุกเข้ามาเถอะ
‎ถ้านายขโมยไปเฉพาะม้า ‎ที่ยึดมาจากถนนเฟลตเชอร์
‎มันคงชัดเจนไปหน่อยว่าเป็นฝีมือใคร ว่าไหม
‎ไปกันเถอะคนสวย
‎ไปกันเถอะ
‎เราจะปล่อยม้าตัวนี้และตัวอื่นๆ ‎วิ่งไปรอบๆ สักพัก
‎แล้วค่อยไปต้อนกลับมาตอนเช้า
‎และมันก็แค่บังเอิญที่หาม้าของนายไม่เจอ
‎ฉะนั้นฟังนะ ฉันขอแนะนำ ‎ให้นายเก็บตัวเงียบจนกว่าจะเช้า
‎หรืออย่างน้อยก็จนกว่าทุกคนจะนึกได้ว่า ‎เรามีคดีฆาตกรรมที่ต้องไข
‎และเบื่อที่จะตามหาสัตว์ที่หายไป
‎กำลังเสริมจะมาถึงในอีกห้านาที
‎ฉันว่านายเร่งมือหน่อยดีกว่า
‎ไปกันเถอะ
‎พ่อ เราจะยืนดูเฉยๆ ไม่ได้นะ ‎เราต้องทำอะไรสักอย่าง
‎ขี่ม้าเข้าไปขวางพวกมันกันเถอะ ‎ให้พวกมันทำงานกันไม่ได้
‎เนสซี่ คุณมาจากไหนนะ มาจากคอกม้าอะไร
‎- ทำเนียบขาว ‎- โอเค
‎โรมล่ะ นายมาจากไหน
‎ไทโอกา นายก็รู้นี่
‎แล้วพวกนายล่ะ
‎- ถนนสาย 31 ‎- ถนนมาร์โค
‎ทุกที่ที่พวกนายเพิ่งพูดถึงน่ะ ‎ทุกที่เลยนะ ถูกทำลายไปนานแล้ว
‎ตอนนี้เหลือแต่เศษอิฐเศษปูนแล้ว ‎แต่พวกนายยังอยู่ตรงนี้ใช่ไหมล่ะ
‎- ยังอยู่ตรงนี้ใช่ไหม ‎- ใช่
‎ให้พวกเขาเอาคอกม้านี้ไปเลย
‎ให้พวกเขาเอาไปเลย ‎เพราะพวกเขาเอาตัวตนของเราไปไม่ได้หรอก
‎บ้านไม่ใช่สถานที่
‎มันคือครอบครัว
‎นั่นคือสิ่งที่ทำให้เราเป็นคาวบอย
‎งั้นเราจะทำยังไงกันดี
‎เราก็จะทำสิ่งที่เราทำกันมาตลอดไงล่ะ
‎เราจะขี่ม้า
‎เก่งมากชัค อยู่นิ่งๆ นะ
‎ไม่เป็นไรแล้วนะ
‎ขอบคุณนะ
‎ขอบคุณที่พาเขามาให้ฉัน
‎ฉันพูดจริงๆ นะ
‎ไม่เป็นไรนะ
‎- แม่ ‎- โคล
‎โคลลูกรัก
‎ลูกแม่
‎แม่ดูดีนะ
‎แม่ชอบที่แกเป็นคาวบอยจัง
‎แม่ นี่บู นี่ม้าของผม
‎ใช่ เดี๋ยวนี้เขาขี่ม้าแล้ว
‎- ใช่ ‎- โอ้โฮ
‎- มันสวยมาก ‎- ใช่ เขามีม้าเป็นของตัวเอง
‎เขายังต้องเรียนรู้อะไรอีกเยอะ เขาไม่ใช่ฉันนี่
‎- ผมไม่ใช่… ผมเก่งกว่าพ่อ ‎- ไม่ใช่ฮาร์ปเจ้าเก่า
‎- ผมเก่งกว่าพ่อ ‎- เก่งกว่าใครนะ
‎ไม่เอาน่าพวก
‎(ปัจจุบันเมืองฟิลาเดลเฟีย ‎กำลังพัฒนาที่ดินบนพื้นที่ของถนนเฟลตเชอร์)
‎(เช่นเดียวกับคาวบอยรุ่นก่อนหน้าพวกเขา)
‎(พวกเขาขี่ม้าเพื่อตามหาคอกม้าถาวร ‎เพื่อรักษามรดกของพวกเขาไว้)
‎(ด้วยความระลึกถึงอีริค "อี" มิลเลอร์)
‎("แพรีส" ‎นักขี่ม้าจากเฟลตเชอร์ตัวจริง)
‎เวลาเราขี่ม้าไปไหนมาไหน ‎คนจะพูดว่า "ม้ามาจากไหน"
‎หรือ "พวกมันมาที่นี่ได้ยังไง" ‎ม้าพวกนี้อยู่ที่นี่มาก่อนผมซะอีก
‎เข้าใจใช่ไหม มันก็เลยแบบว่า…
‎เวลาเราเล่าเรื่องนี้ ‎ผมอยากให้คนนั่งเอนหลังและดู
‎และเห็นว่าเรื่องนี้กำลังเกิดขึ้นจริงๆ
‎และพวกเขาทำแบบนี้ และ…
‎คนเรามีวันที่ดีและวันที่แย่
‎และมันเป็นเรื่องปกติ มันคือชีวิตปกติทั่วไป
‎และนี่คือชีวิต
‎("อีชา" ‎นักขี่ม้าจากเฟลตเชอร์ตัวจริง)
‎ฉันอยู่ที่ฟิลาเดลเฟีย และมักจะมีคนพูดกับฉันว่า
‎"คุณขี่ม้าเหรอ ที่ไหน ในฟิลาเดลเฟียไม่มีม้านี่"
‎และมันแบบว่า "พูดอะไรน่ะ ‎มีม้าอยู่ทั่วฟิลาเดลเฟียเลยนะ"
‎และใช่ ที่ฟิลาเดลเฟียเหนือ เราขี่ม้ากัน
‎เรามีม้า เราดูแลม้า
‎และฉันคิดว่าถ้ามีคนรู้เรื่องนี้มากกว่านี้ และรู้ว่า
‎คอกม้าสำคัญกับคนมากมาย กับคนหนุ่มสาว
‎ที่ไม่มีที่อื่นให้ไปมากแค่ไหนก็คงดี
‎ผมว่าผมสนุกมากกว่าที่ได้ดูเด็กๆ ที่ผมสอนจริงๆ…
‎("อัล" ‎นักขี่ม้าจากเฟลตเชอร์ตัวจริง)
‎ได้ดูพวกเขา
‎ซึมซับความรู้ แล้วเอาไปประยุกต์ ‎แล้วก็ปรับเปลี่ยน
‎ไม่ใช่แค่กับม้า แต่กับชีวิตด้วย
‎("มิซ" ‎นักขี่ม้าจากเฟลตเชอร์ตัวจริง)
‎คอกม้าทำอะไรเพื่อเราเยอะมาก ผมแทบจะ ‎นั่งอยู่ตรงนี้และพูดได้ว่าผมอยู่ในวัย 40 แล้ว
‎และผมเชื่ออยู่ในหัวใจว่าเป็นเพราะคอกม้าแห่งนี้
‎ผมถึงไม่มีประวัติอาชญากรรมเลย ‎เข้าใจใช่ไหมครับ
‎ไม่มีอะไรแบบนั้นเลย ‎มันทำให้เราเดินอยู่บนทางที่ถูกต้อง
‎กับคนอื่นๆ ที่นี่ คนที่โตกว่า
‎เพราะพวกเขาเคยเจอทุกอย่าง ‎ที่เรากำลังจะเจอมาแล้ว
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล