Sumienie nie pozwala mi strzelać do mojego brata...
26 LUTEGO 1978
...do ludzi o ciemniejszej skórze, biednych i głodnych,
dla potężnej Ameryki. Strzelać za co?
Nie nazwali mnie czarnuchem. Nie zlinczowali mnie.
Nie poszczuli mnie psami. Nie zabrali mi obywatelstwa.
To jest mały krok dla człowieka, a wielki skok dla ludzkości.
KSIĘŻYC 21 LIPCA 1969
RACJA ASTRONAUTY 12 $ DZIENNIE GŁODUJĄCEMU DZIECKU STARCZY 8 $
11 LIPCA 1962
Wysyłacie 20 milionów czarnych na wasze wojny,
każecie im zbierać waszą bawełnę, nie dając im w zamian nic.
OLIMPIADA W MEKSYKU 16.10.1968
Prędzej czy później ich lojalność się skończy.
HARLEM, NOWY JORK 1 SIERPNIA 1970
Ameryka wypowiedziała wojnę czarnym.
Jeśli nie powiąże się tego...
PIEPRZYĆ POBÓR
...co dzieje się w Wietnamie i tutaj...
OPERACJA RANCH HAND
...wkrótce możemy stanąć oko w oko z faszyzmem w pełnym tego słowa znaczeniu.
UNIWERSYTET W KENT 4 MAJA 1970
ZAMORDOWANI PRZEZ GWARDIĘ NARODOWĄ W OHIO
UNIWERSYTET W JACKSON 15.05.1970
ZAMORDOWANI PRZEZ POLICJĘ W MISSISIPI
SAJGON, WIETNAM PŁD. 11.06.1963
SAJGON, WIETNAM PŁD. 27 PAŹDZIERNIKA 1963
NARODOWA KONWENCJA DEMOKRATÓW 26 KWIETNIA 1968
Nie będę o nią zabiegał ani nie przyjmę...
ZBRODNIARZ WOJENNY
...nominacji na kolejną kadencję prezydencką.
GENERAŁ NGUYN NGC LOAN 1 LUTEGO 1968
WIETKONG
Ameryce potrzeba w pełni zaangażowanego prezydenta i takiegoż Kongresu.
BOMBARDOWANIE NAPALMEM 8.06.1972
Jutro ustępuję z urzędu prezydenta.
W wojnie secesyjnej walczyło aż 186 tysięcy czarnoskórych żołnierzy.
Ale nie dano nam obiecanej wolności. W II wojnie światowej
walczyło 850 tysięcy czarnych.
Obiecanej wolności nie dostaliśmy.
Teraz idziemy na wojnę w Wietnamie
i możemy oczekiwać tylko brutalności rasistowskiej policji.
UPADEK SAJGONU
MORZE POŁUDNIOWOCHIŃSKIE 29 KWIETNIA 1975
LUDZIE NA ŁODZI UCHODŹCY WIETNAMSCY
SAJGON, WIETNAM 30 KWIETNIA 1975
HO CHI MINH, WIETNAM DZIŚ
Do jasnej cholery!
Stary!
- Jak leci, stary? - Jak się trzymasz?
Jasny gwint. Dobrze cię widzieć.
- Ciebie też, bracie! - Pokaż no się!
Szlag, Eddie, dalej koślawisz? Nic z tym nie zrobiłeś?
Po co? Kobiety na to lecą.
Wiesz, że Jackie Robinson, John Elway,
Agassi, Messi, Neymar, Mookie i MJ, wszyscy koślawią stopy?
No i ty, cholera. Przyjmij moc.
- Zobaczymy, czy pamiętam. - Pamiętasz.
- Dobra. - Dawaj tę czarną moc.
- Chodź no tu. - Nareszcie.
Tak się cieszę.
- Jak się masz? - W porządku.
- Chodź tutaj! - O stary.
Siemanko.
- Chwila. - Nareszcie.
Kopę lat.
- Dobrze was wszystkich widzieć. - Zajebiście.
Mówię wam, powrót do tego kraju to porąbana sprawa.
Tylko wysiadłem z samolotu, już poczułem ten palący żar!
Jak w roku 1968.
- Tak, bracie, wróciliśmy. - Bracia wrócili.
Pięciu braci nie umiera, tylko się powiela!
Wkrótce będzie pięciu.
Święta racja.
Patrzcie, co znalazłem.
„WALECZNY NORMAN”
Młody brat.
- Wrócisz do domu. - Szlag.
Brat w pełni chwały.
- Amen. - Pokaż.
- Proszę pani! - Tak?
Płacę za wszystkie cztery pokoje.
Nie, dzięki. Nie trzeba.
- Mówiłem, że stawiam. - Płacę za siebie.
- Nie jesteś instytucją dobroczynną. - Nie pieprz.
Wszyscy znają ciebie, twoją wypasioną kartę
i największą sieć salonów samochodowych świata.
Schowaj forsę, stary.
Dalej uparty jak osioł.
I twardy jak kamień.
Ty świrusie.
Wiecie, że mam 18-letniego syna?
Już ma 18?
Tak, patrzcie.
- Przystojniak. - Tak.
Jak nic po mamie.
Sprowadziły się koło nas jakieś zbiry.
Cissy chce się wynieść.
Załatwiłeś gnata do obrony?
Tak, mam coś na boku.
Na jednym boku Smitha, a na drugim Wessona.
Nie, idź stąd, chłopcze.
Nie, dziękuję.
W wietnamskich barach nie ma ograniczeń wiekowych?
Nie, odejdź. Wypieprzcie go stąd.
- Proszę. - Dwadzieścia dolców.
Idź już.
Ma teraz więcej w kubku niż ja w portfelu.
- Stary, oskubią cię. - Szlag.
Kiepsko.
A tak serio...
Po powrocie z Wietnamu było ciężko.
Mówili na nas zabójcy dzieci.
Uwierzyłem w te brednie.
Jak się zmieniło wasze życie?
„Czas pozbyć się rozpaskudzonych imigrantów i zbudować mur”.
„Czarni niech się lepiej, kurwa, obudzą”.
- Nie! - Tylko mówię...
Nie mów, że głosowałeś na prezydenta z ostrogą piętową.
- Głosowałem. - Nie chrzań.
- Proszę cię. - Nie wierzę.
- Tak myślałem. - Usunąć go.
Ten szczerzący się czarny na przodzie to byłeś ty.
Stałeś zaraz za Trumpem. „To ja!”
PREZYDENT Z OSTROGĄ PIĘTOWĄ 25.10.2016
Czarni za Trumpem, patrzcie.
Tylko patrzcie. Wspaniałe transparenty, dziękuję.
Fake news.
Oni tak gadają.
- Fake news. - Zawsze.
Chcę wreszcie dostać, co moje.
Rozumiem cię.
Całe życie byłem ruchany. Teraz zadbam o swoje.
Szlag. To prawda.
Dawniej
- być bratem to było coś. - O, tak.
Walczyliśmy z władzą.
- Kochaliśmy się. - Amen.
Trzymaliśmy sztamę w tej pieprzonej dżungli.
Słusznie.
Waleczny Norm tego wymagał.
- Racja. - Dawajcie.
Dawać. Bum!
Bum!
- Otis. - Vinh.
- To nasz przewodnik Vinh. - Cześć, jestem Eddie.
- Vinh. - Melvin.
- Miło mi. - Jak leci?
- Dobrze. - Paul.
Miło poznać.
Panowie, witajcie ponownie w Wietnamie.
Dzięki, stary.
Oto plan wyprawy. Proszę.
- Proszę. - Dzięki.
- Dla ciebie. Dzięki. - Usiądź.
Wybierając się do dżungli beze mnie, popełniacie duży błąd.
- Znamy tę dżunglę. - I to jak.
Racja.
Macie wszystkie dokumenty?
Tak, tu są.
Od Pentagonu i od wietnamskiego rządu.
Gdy znajdziemy szczątki Normana,
DPAA wyśle ekipę, która zabierze go do domu.
Na cmentarz w Arlington.
Co oni się tak gapią, do cholery?
Kto?
Ci dwaj.
Szlag. Gapią się na nas bite dziesięć minut.
- Wyluzuj, stary. - Jak mam wyluzować? Gapią się na mnie.
Na nas wszystkich.
Ci panowie kupili wam te drinki.
Są z byłego Wietkongu i chcą was powitać z powrotem w swoim kraju.
Serio?
- To mój kuzyn Nguyen. - Co ty gadasz?
I młodszy brat mojego ojca.
- Ale ty jesteś z południa. - Walczyli po stronie północy.
Nguyen oprowadza turystów z Wietnamu Północnego.
Amerykańska wojna zwróciła wietnamskie rodziny przeciwko sobie.
- Paul. - Stary.
Równie dobrze to oni mogli rozwalić Normana.
Wzniesiesz tę cholerną szklankę? Wojna się skończyła. No już.
Dalej, stary.
Zdrowie.
- Dobranoc. - Się wie.
- Czuć miłość. - Patrz na niego.
- Mówię wam. - No tak.
Teraz rozumiem, czemu ta misja była taka ważna.
O to właśnie chodzi w tej wojnie.
Otóż to.
Dobra, bracia. Nasz cel jest w C-47.
Trzymajcie się!
- Dalej. - Trzymać się!
- Ubezpieczać teren! - Kryć ich!
- Ruchy! Dawać! - Otis, ciśnij!
Na ziemię! Ubezpieczać!
Teraz!
Ładuję.
- Załaduj! - Ładuję.
Odwrót!
Kurwa! Zaciął się!
Teraz! Biegnij!
Ruchy!
Szybciej!
Oberwał!
Przerwać ogień! Paul! Wstawaj!
Zabezpieczyć teren!
Paul, chodź tutaj!
Odsunąć się!
Bracia!
Chodźcie tutaj.
Sprawdźmy, co tu mamy.
- Czad! - O ja cię pierniczę.
Wiecie, co to znaczy?
Złoto nas urządzi.
Organizowałem wiele wypraw dla żołnierzy z wojny amerykańskiej.
Miło, że możecie ujrzeć nasz kraj w innym świetle.
Patrzcie tylko.
- Tego tu nie było. - Nie do wiary.
Byliśmy im niepotrzebni. Wysłaliby McDonald's,
Pizzę Hut i KFC,
a pokonalibyśmy Wietkong w tydzień.
- Racja. - Palce lizać.
Paul, kiedy służyłeś?
Byłem trzy razy. Od 1967 do 1971 roku. Pierwsza Dywizja Piechoty.
Brałeś udział w operacji Junction City?
- Byliśmy tam wszyscy. - Racja.
Mój ojciec też tam był.
- Tak? - W 25 Dywizji Piechoty Wietnamu.
Walczył do samego końca.
Bracie, żółwik. Przybij.
Moja rodzina była w Sajgonie, kiedy go zdobyto.
Ojciec spędził półtora roku w komunistycznym obozie reedukacyjnym.
Wielu nie miało tyle szczęścia.
Pamiętacie te posrane filmy o Rambo?
- Stallone. - Tak.
Mnie tam się podobały.
Chyba sobie kpisz.
On i ten gość Walker, Strażnik Teksasu.
- O nim nie mówię. - Stary!
Ratujący wyimaginowanych jeńców wojennych.
Skurczysyny z Hollywood chciały cofnąć czas i wygrać tę wojnę.
Pierwszy poleciałbym do kina, gdyby zrobili film o prawdziwym bohaterze,
jednym z nas. O kimś takim jak Milton Olive.
Skoczył na granat i ocalił życie braci.
(18 LAT, 11 MIESIĘCY, 15 DNI)
Pierwszy brat z Medalem Honoru w Wietnamie.
Miał osiemnaście lat.
Kocham was, ale na coś takiego bym się nie pisał.
Nikt ci nie każe za nich umierać.
Nawet nie zamierzam.
Aretha śpiewała: „Lepiej pomyśl”.
- Vinh. - Co on chrzani?
Bracia, ja spadam. Dzięki wielkie.
- Dzięki. - Dobra.
- Tak? - Uważaj, stary.
Będę uważał. Na razie.
Dokąd on idzie?
Ma coś do załatwienia.
Tiên...
nic się nie zmieniłaś.
Oboje wiemy, że to nieprawda. Ale dziękuję za komplement.
Chyba dobrze ci się wiedzie?
Staramy się.
- To prawda. Kiedy się da. - Racja.
Pyszne.
Kłamiesz.
Złoto należy do wietnamskiego rządu.
Monsieur Desroche zamieni złoto w gotówkę.
Tylko on może się zająć tak ogromną transakcją.
- Współpracowałaś już z nim? - Tak.
Jest drogi. Bierze 20%.
Dla mnie 10%.
Nie ma innej opcji?
Zajmuję się eksportem międzynarodowym.
- Dlatego do mnie zadzwoniłeś. - Tak.
Mamo.
Mam wszystko, o co prosiłaś.
Chodź, przedstawię cię komuś.
Moja córka Michon.
To mój dawny przyjaciel Otis. Z czasów wojny amerykańskiej.
Witaj, Otis.
Miło cię poznać.
Muszę już iść.
Dziękuję, skarbie.
Czy to...
Czy to nasza córka?
Tak.
Była bękartem wroga.
Ja byłam dziwką.
Jej ojciec był moi, czarnuchem.
Biały amerykański żołnierz nauczył nas tego słowa.
Nikt nas nie chciał.
Byłyśmy zbrukane, nie mogłyśmy nawet myć toalet.
Naszą piękną Michon nazywali karaluchem.
Nie.
Dobranoc, Tiên.
Dobranoc, Otis.
Mój tata żyje?
Powiedz mi w końcu prawdę.
Wiesz, co się stało z tatą,
a każesz mi to w kółko powtarzać.
Jesteś mi to winna.
Jestem twoją matką.
Urodziłam cię.
Zajmij się teraz własnym życiem.
Kocham cię.
Jak weszliście w jego posiadanie?
Zadaje pan sporo pytań.
Monsieur, być może pochodzi z banku, który obrabowaliście w Manili.
Może poszukują go władze.
Pieprzę taką robotę.
Nie jesteśmy przestępcami, jasne?
W mojej pracy muszę być ostrożny,
dlatego sprawdzam ludzi, z którymi robię interesy.
Ten facio działa mi na nerwy.
Panowie, na tym skończymy.
Chwileczkę.
Niech pan siada i okaże nam trochę szacunku.
Gdzie były Francuziki w czasie II wojny?
Hitler zapędził was w kozi róg.
Pieprzona Ameryka uratowała wam tyłki.
Gdyby nie Wujaszek Sam,
mówilibyście teraz deutsche, zajadając się kiełbaskami,
sznyclami i kiszoną kapuchą zamiast croissantami i winniczkami.
Daj spokój.
- Nie. - Odpuść!
Pieprzyć to. Nie skończyłem.
Ten sukinsyn nie będzie mi tu gadał.
Mój tata, świeć, Panie, nad jego duszą,
wylądował w Normandii i zabił wielu defilujących nazistów.
Coś panu powiem. Naziści nie byli tchórzami, takimi jak wy.
- Skończyłem. - Lepiej ci?
- Tak. - Cóż.
Dziękuję za tę bezrozumną, amerykańską wersję II wojny światowej.
Proszę, zrozum. On dużo ryzykuje.
A my nie?
DeKrocz, musimy ufać sobie nawzajem.
Panie Desroche...
Nasz pluton dostał rozkaz odnalezienia wraku samolotu C-47,
który przewoził zapłatę dla miejscowych. Lahu.
Lahu nie chcieli gotówki,
więc ich pomoc przeciwko Wietkongowi Wuj Sam opłacał w złocie.
Znaleźliśmy złoto i...
Zakopiemy je. Póki co. Powiemy, że Wietkong je zabrał.
Później wrócimy i je zabierzemy.
Raczej zrabujemy.
To żaden rabunek!
Kto uważa inaczej?
My pierwsi ginęliśmy za amerykańską flagę.
Właśnie tak.
Nasz brat Crispus Attucks skonał w pieprzonej masakrze bostońskiej.
Giniemy za ten kraj od samego początku w nadziei,
że kiedyś zajmiemy należne nam miejsce.
A oni tylko kopią nas w tyłek. Walić to!
Ameryka jest naszą dłużniczką. To my stworzyliśmy tę dziwkę!
Czyli co, bracie?
Czyli... przejmiemy to złoto.
Tak jak oni zamierzają przejąć twoją gablotę.
Przejmiemy je za czarnych żołnierzy, którzy nie wrócili do domu.
Za braci i siostry wyrwane Afryce i rzucone do Jamestown w Wirginii
w 1619 roku.
Damy to złoto naszym braciom.
Rozumiecie?
- Zakopmy nasze złoto. - Rekompensaty.
Bracia.
BOSTON 5 MARCA 1770
Wróciliśmy parę tygodni później, ale przez napalm
zgubiliśmy punkty orientacyjne.
Niedawno lawina błotna odsłoniła ogon C-47,
a zdjęcia satelitarne pomogły ustalić jego położenie.
Jest pan lepiej poinformowany niż pański kolega.
Wchodzi pan w to czy nie?
To moja ostateczna oferta za kilo minus prowizja.
Tiên mówiła, że 20.
Nie da się przewieźć milionów dolarów przez amerykański Urząd Celny.
Dodatkowe dwa procent to cena założenia fikcyjnej spółki
i nieopodatkowanego konta w Makau.
Będziecie mieli dostęp do środków w każdym banku na świecie.
Skąd mam wiedzieć, że nie jesteście oszustami?
Sam pan mówił, że musi nam zaufać.
Dodatkowe 2% pójdzie z jej działki.
Tak.
- Ja to pokryję. - Biznes kosztuje.
- A więc zgoda? - Tak.
- Zgoda. - Zgoda.
A Wuj Sam nie popisał się w Wietnamie lepiej niż Francja.
Panowie, widzimy się za kilka dni.
A teraz wybaczcie.
Mam sporo do zrobienia dla nas wszystkich.
Powodzenia.
Jeszcze coś.
Vive la France.
A to sukinsyn.
Nie kupuję tego.
Co ty tu, kurwa, robisz?
Martwię się o ciebie.
Czemu?
- Dowiedziałem się, że się tu wybierasz. - No i?
Sprawdzam, jak się masz.
Gówno cię obchodzę.
Przeciwnie. Odbija ci bardziej niż zwykle.
No cóż...
już sprawdziłeś.
Przyjechałeś po złoto. Nie kłam.
Szukacie złota. Czytałem maile od Otisa.
Ustaw sobie silne hasło. „1-2-3-4”?
Bez jaj, tato.
Czego chcesz, David?
- Równej działki za pomoc. - Wykluczone!
Jak to wyjdzie na jaw, wrócisz do paki z pustymi rękami.
Bawisz się w gangsterkę?
Po tym, co mi zgotowałeś, uznaj to za świetną okazję.
Ty niewdzięczny czarny profesorku.
Powiesz im czy ja mam to zrobić?
Ty to potrafisz wychowywać.
A może po prostu zrzucimy twojego chłoptasia z balkonu?
Wasze tyłki polecą ze mną.
- Nie waż się grozić mojemu synowi. - Bo co?
Bo się z tego nie wykaraskasz.
- No, dalej! - A co!
Spokój, do cholery!
Nie dostaniesz pełnej doli.
- Podzielicie się z tatą. - Zapomnij.
Godzisz się albo nie.
Widzisz? To twoja wina.
Coś ci powiem.
Jesteś mi kulą u nogi,
odkąd się urodziłeś.
Mówię, jak jest.
Weź to ode mnie.to
Niech to szlag.
David, jesteś zwykłym szeregowcem.
Robisz, co każemy, i nie zadajesz pytań. Zrozumiano?
Absolutnie, chrzestny ojcze.
- Mam złe przeczucia. - Nic mi nie będzie.
Złoto zmienia, nawet starych przyjaciół. Uważaj na siebie.
Jasne.
Oby nie był mi potrzebny.
Do zobaczenia niedługo.
- Będziesz tam stał? - Naokoło, sukinsynu.
- David. - Tak?
Dlaczego tu przyjechałeś?
Bo to mój tata.
Zostało nam niewiele czasu.
- Potrzebuje psychologa. - Wiem.
Gada do siebie.
Odkąd straciliśmy Normana, przestał być sobą.
- Woła go przez sen. - Wierzę.
- Kim on był? - Norm?
To był najlepszy wojak pod słońcem.
Mało który brat zostawał dowódcą.
Braci traktowano jak mięso armatnie.
Białym chłopakom na studiach się upiekło.
Czarnych wysyłano na linię frontu, gdzie ginęliśmy jak muchy.
Mówili na niego Waleczny, bo nie bał się żadnej wymiany ognia.
Nauczył nas radzić sobie w dżungli.
Dzięki niemu uwierzyliśmy, że wrócimy do domu żywi.
Przed wyjściem żona włożyła mi do plecaka chustkę.
Miałem doła, więc rozwinąłem ją, a tam wiersz!
Jak miło!
- Powiedz nam go. - Nie wiem, czy pamiętam.
„Jak kwiat daktylowca pozostaje w cieniu drzewa,
tak piękne kobiety będą czekać na bohatera”.
Musimy być bohaterami dla naszych rodzin.
Zgadza się.
A ja? Przed wyjściem moja dziewczyna pocałowała mnie...
Z lewej!
- Z lewej! - Szybko!
Szybciej!
Przerwać ogień!
- Wszyscy cali? - Tak.
- Tutaj cali. - Dobra.
W wojnie chodzi o forsę.
Forsa to wojna.
Zawsze gdy wychodzę z domu,
widzę pełno gliniarzy, jakby robili jakiś nalot.
Czuję, jak niewiele jestem wart.
Zaszczepił w nas wiarę.
Pokazał nam kierunek, cel.
Uczył nas historii czarnych braci, kiedy mało kto o tym mówił.
Uświadamiał nas, że wpajają nam antykomunistyczne brednie.
Był naszym Malcolmem i Martinem.
Umiał nas okiełznać.
Żaden wuj Tom.
Był twardzielem, bez dwóch zdań.
Jak Ali.
CHCEMY POKOJU
NIXON TO MORDERCA MUSI ZAPŁACIĆ KRWIĄ
Oto głos Wietnamu prosto z Hanoi...
RADIO HANOI WIETNAM PÓŁNOCNY
...stolicy Demokratycznej Republiki Wietnamu.
Czarni żołnierze,
w Memphis w stanie Tennessee biały mężczyzna zgładził Martina L. Kinga,
który bohatersko się sprzeciwiał okrutnej dyskryminacji rasowej w USA.
Dr King sprzeciwiał się także wojnie amerykańskiej w Wietnamie.
Czarni żołnierze, wasz rząd wysłał 600-tysięczną armię,
by stłumić powstanie.
W ponad 122 miastach wasze siostry i bracia są wściekli.
Zabijają ich, a wy walczycie przeciwko nam z dala od miejsca, gdzie was potrzeba.
Obywatele Wietnamu Południowego sprzeciwiają się tym faszystowskim czynom
skierowanym przeciwko czarnym walczącym o prawa obywatelskie i wolność.
Stanowią oni tylko 11% ludności USA,
ale 32% armii amerykańskiej w Wietnamie.
Czarni żołnierze, czy to sprawiedliwe, że służy was więcej niż białych,
którzy was tu wysłali?
Nie ma nic gorszego, niż być wysłanym na śmierć na wojnie
lub zostać okaleczonym na całe życie bez świadomości sytuacji.
Dedykuję to nagranie
braciom z Pierwszej Dywizji Piechoty.
Wielkiej Czerwonej Jedynce, Drugiemu Batalionowi, 136 Pułkowi.
Dobrego dnia, panowie.
Uważajcie na siebie.
- Ja pierdolę. - Nie tutaj jest nasz pieprzony wróg!
Cholerni biali posunęli się za daleko.
- Biblia mówi: oko za oko. - I ząb za ząb.
Musimy zabić paru białasów.
Nasi bracia i siostry robią tam niezły rozpierdol.
Kocham cię, ale się mylisz. Na maksa.
Mówisz o doktorze Kingu. O człowieku pokoju.
I to go zabiło.
Jestem wściekły jak wszyscy. Każdy brat ma do tego prawo.
Ale jesteśmy braćmi.
Nie użyją naszego gniewu przeciw nam. Panujemy nad nim.
Jeśli zrealizujecie te zamiary, nic się nie zmieni.
Więc wycofajcie się. To rozkaz.
Pieprzyć rozkaz, Norm!
Będziesz musiał mnie zabić.
Brat przeciw bratu.
Spośród nas wszystkich twój tata był z nim najbliżej.
Był jego wyznawcą.
To była jego jedyna religia.
Pływający targ! Chcecie coś, bracia?
- Macie coś z grilla? - Ja może coś kupię.
- Co to? Macie banany? - Chcesz kupić?
Komu zimnego browarka?
- Sześciopak. - Daj je.
Nie wpuszczaj jej.
Super.
- Może pomarańcze? Dobre. - Masz piwo. Trzymaj.
Rozetniesz? Nie, dzięki. Jak się to je?
Smakuje jak kurczak.
Wątpię. Każdej rasie inaczej smakuje.
Kupi pan pomarańcze?
- Pomarańcze? - Nie.
Masz jakąś kasę?
- Tanio sprzedam. Kup. - Nie dzisiaj. Không.
- Proszę pana. - Không. Nie.
Wezmę parę bananów.
- Właśnie to kupuję. - Banany.
- Nieźle. - Widzisz to?
Nie, i dziękuję. Tak.
No proszę.
Wspaniale. Nie, dziękuję.
Proszę pana. Kurczak.
- Halo! - O co chodzi?
Proszę pana. Kurczak.
Nie dzisiaj.
Nie. Nie.
Nie chcę.
Nie.
Z całym szacunkiem. Nie.
Nie.
Z całym szacunkiem, nie.
Vinh, powiedz mu.
„Nie” znaczy „nie” w każdym języku, do cholery.
Powiedz mu.
- Ten jest tłusty. - Nie!
Nie.
Vinh, powiedz mu!
Nie! Odsuń się.
Proszę.
Nie będzie jadł.
Zamknij się. Nie będę słuchał tego żółtka.
Od rana nie sprzedałem ani jednego kurczaka.
- Wiesz co? - Nie zje go.
Zasrana dziura.
- Zacofańcy. - Proszę pana.
- Zabieraj go ode mnie! - Weź go.
- Zacofane gnojki. - Ruszamy.
- Szlag! Może ma syfa! - Przestań.
- Nie, sukinsynu! - Chodź, tato.
To tylko głupi kurczak.
Sukinsynu!
- Zabiłeś mi rodziców! - Co?
Zabiłeś mi ojca i matkę!
Nic o mnie nie wiesz! Walcie się!
Zabiję cię, skurwielu!
Gówno o mnie wiesz!
Nie zabiłem twoich rodziców. Wal się!
- Chodź. - Nie znasz mnie!
No już.
Lepiej skończ pierdolić!
Przestań już.
Gówno o mnie wiesz!
- Na wojnie, żołnierzyku! - Paul, wyluzuj!
- Uwziął się na mnie! - Skurwiel.
- Wiem. - Co, kurwa?
Twoja stara.
Co tam się odpierdala?
- Luz, bracie. - Zabiję cię, skurwielu!
- Zamknij się i spierdalaj! - Tato.
- Luz. - Przestań pierdolić!
Gówno o mnie wiesz.
Co robisz?
On wie, co znaczy „żółtek”!
Wali mnie to!
Wali mnie to równo! Próbowałem z nim gadać!
Pierdol się!
Eddie, zostaw tę cholerną kamerę.
Masz atak paniki. Często ci się to zdarza?
- Tak, ma PTSD. - Często tak masz?
- Wybucha. - Luz.
Już się wyniósł. Spokój.
David, co ty o tym wiesz?
Guzik wiesz.
- Nie mam żadnego cholernego... - Masz koszmary.
- To prawda. - Nie mam.
Wszyscy mamy PTSD.
- Powiedz mi. - Oddychaj.
Widzę...
- No już. - Ja...
No już, stary. Dobrze.
- No już. - Widzę duchy.
Widzę...
duchy.
Wszyscy tak mamy!
- Też je widzisz? - Tak.
Przychodzą do ciebie w nocy?
Waleczny Norm odwiedza mnie prawie co noc.
Do was też mówi?
- Bracie, spokojnie. - Raczej nie.
Spokojnie.
- Luz, stary. - Wyduś to.
Wyduś to. Już.
- Dalej, stary. - Myślicie, że świruję.
Nie!
Dwóch cwanych czarnych?
- Wcale nie. - Nie mów tak do mnie.
Jasne. Czarni kolesie nie lubią być tak nazywani.
Wiesz co, stary? Jesteś czarny.
Czarny. Czarny! Czarny! Żółty, a też czarny.
- Co? - Czaisz?
Mam dość tych bredni! Ogarnij się!
Zgadzam się z tobą.
Żółwik!
Dalej, David. Przybij.
No już.
Ty też, Vinh. Dalej! Przybijaj.
Dalej, Paul.
- Bracia! - Norm!
Spadaj z tym.
Mówię: „Wybierz sobie drinka”,
a on każe wybrać kelnerce.
Przepraszam.
- Jak leci? - Jak tam?
W barze się polepszy.
Nie spodziewałem się tu Amerykanki.
Jestem Francuzką.
- Słucham? - Jestem Francuzką.
Usiądź.
Podróżujesz sam?
Z grupą wietnamskich weteranów. Jeden z nich to mój ojciec.
To musi być głębokie przeżycie,
wrócić z ojcem po tylu latach.
Tak, bardzo.
Jak masz na imię?
Hedy. Jak Hedy Lamarr. Nie znasz?
Dawna gwiazda Hollywood.
Ale na nazwisko mam Bouvier.
Spoko.
Jasne.
- Jestem David. - Dawid z Biblii.
Bardziej David Ruffin z The Temptations.
Motown.
Zgadza się.
Są tu inne miejscówki na wieczór?
Widziałaś kiedyś tyle skuterów?
- Dziękuję. - Proszę.
Dobra.
Co to za jedni?
Simon jest moim najlepszym kumplem.
Z Seppem czasem się bzykamy.
Czym się zajmujecie z Simonem i Seppem?
Lokalizujemy stare miny i detonujemy bomby.
- Rany, spoko. - Właśnie.
Niezła zadyma, nie ma co!
Wyjaśnij mi, jak się załapać na rozbrajanie min.
Bouvierowie mają wietnamską przeszłość.
Wojna nie ma końca dla tych, którzy brali w niej udział.
Miny podłożone dawno temu...
nadal po tylu latach zbierają śmiertelne żniwo.
A twoja rodzina?
Moja rodzina dorobiła się fortuny na plantacji kauczuku.
Potem wykupili rynek ryżu i zarobili jeszcze więcej.
Białe złoto.
Wspaniały biznes rodzinny.
Oparty na wyzysku Wietnamczyków.
Dlatego zajmujesz się minami.
Co rodzina Bouvierów na to?
Jaka rodzina?
Trzy lata temu założyłam MPMB.
MPMB?
Tak, Miłość Przeciwko Minom i Bombom.
Pewnie przypominam spadkobierczynię Patty Hearst,
która obsadziła się w oklepanej roli burżujki z poczuciem winy.
Wiem wszystko o oklepanych burżujkach.
Jestem ubogim głupkiem, który lubi uczyć dzieciaki.
Moje wyrzuty sumienia są mniej niebezpieczne.
Tak, mniej.
Nie licząc szkolnych strzelanin.
Bo to nic fajnego.
Zawsze byłeś rozsądny.
Masz żonę i córkę, które cię kochają.
Twój syn kocha cię za dwóch.
Nie mogłem odwzajemnić tej...
miłości.
Udało ci się powrócić do świata.
Ja w środku jestem... rozjebany.
Kompletnie rozwalony.
Rozwalony.
Kurwa.
- Wszyscy jesteśmy rozwaleni. - Nie tak jak ja.
Norm oberwał, gdy odpieraliśmy żółtków. Mam go przed oczami.
Widziałem, jak konał.
- Winisz się za to? - Bardzo.
Po powrocie chodź ze mną na terapię.
Siedzenie w kółku i użalanie się nad sobą mi nie pasi.
Nie jestem taki i się nie zmienię.
Musisz z kimś pogadać.
Rozmawiam z moim bratem Walecznym Normanem co noc.
Pij piwo!
Właśnie, pij.
- Tak. - Pij.
- Nie załapał. - Źle cię zrozumiał.
Simon.
- David. - Co słychać?
Nic takiego.
Ten koleś przy barze jest z tobą?
- Nieźle się zaprawił. - Brat.
Pijany jak świnia.
Pieprzeni Amerykanie.
To bardzo poruszająca wyprawa.
Na to wygląda.
Amerykanie są na maksa niedoinformowani.
Tracicie czas na reality TV
albo na wybieranie telewizyjnego klauna na prezydenta.
Na to czekałem.
W imieniu wszystkich czarnych w USA,
czyli jedynej grupy niegłosującej na tego sukinsyna,
zaprzeczam zasadności wszelkich oskarżeń i zarzutów wobec nas
i naszym rzekomym powiązaniom z rasistą z Gabinetu Owalnego.
Tak mi dopomóż Bóg.
Dupek! Co jest, kurde?
Bracia poszukują zagubionego skarbu młodości.
I szczątków kochanego Normana Earla Hollowaya
zabitego w akcji 7 grudnia 1971 roku.
Przyjechaliśmy po poległego brata. Brata!
Grób jest święty. Nie będą go plądrować łajdaki ani wandale.
Na wzgórzach jest złoto! Cholerne złoto!
- Dzięki za jazdę taki kawał. - Spoko.
Robisz zajebiste wyprawy.
- I to jak. Dzięki, Vinhi-vin. - Nie ma za co.
Nie ma nic cenniejszego niż wolność i niepodległość. Tak mówi nasz wuj.
- Jaki wuj? - Wuj Ho Chi Minh.
Został twoim wujem?
Jest ojcem współczesnego Wietnamu.
Jak wasz Jerzy Waszyngton.
Mój drogi, źle poinformowany... Dziękuję.
...wietnamski bracie.
Nasz wuj Jerzy miał 123 niewolników.
Jak mawiają w drugim języku naszych kolonistów: touché.
Wyciągnij ręce. Dawaj plecy.
Spryskaj mi ręce i plecy. No już.
Tato, przecież pryskam.
Bracia, nie wierzę, że znowu tu jesteśmy.
Widzimy się w tym miejscu za parę dni.
- Dobra. - Możecie się spóźnić,
będę czekał.
Obyście go znaleźli.
Bon voyage.
Dzięki.
No to zaczynamy.
Bracia. Nauczę cię tego. Gotowi?
- Idziemy. - Tak.
- Macie dokumenty? - Ja wziąłem.
To czapka z kampanii Trumpa? Szlag!
Prosto. Idę.
Z Bogiem.
Hej, skarbie, dobre wieści mam
Wracam do domu Ale to wiedziałaś już
Tak!
Wojna to piekło
Kiedy skończy się?
Kiedy ludzie zaczną Znów spotykać się?
Czy naprawdę jest lepiej
Jak piszą w gazecie?
Powiedz, bracie, co się dzieje
Nie wiem, co się dzieje
Co się dzieje? Bracie, co się dzieje?
Co się dzieje?
Bracie, co się dzieje?
Co się dzieje, stary?
Jak się trzymasz?
Pytasz mnie o to co pięć minut.
Przeszedłem Wietnam w pojedynkę. Służyłem tu długo.
Stójcie!
Niech Otis nas dogoni.
Paul, dalej nieźle drałujesz.
Się wie.
A jeśli ktoś dostanie udaru albo zwichnie kostkę?
Otis jest sanitariuszem. I to dobrym.
Raz wyjął ze mnie kilka kul.
Z twojego czarnego tyłka.
Co to?
Woda.
Co? Mam dmuchać w alkomat?
- A to co? - To na moje biodro.
Wiem. Ale co konkretnie?
Oksykodon.
W kulki sobie lecisz?
Podejrzewasz, że popijam, a sam wciągasz opioidy?
- To na receptę. - Sam sobie przepisałeś?
Urząd do Spraw Kombatantów mi dał. Jak wszystkim.
Lepiej uważaj z tym syfem.
- A to co, porada odwykowa? - A potrzebna ci?
Macie mnie za ćpuna?
Szlag.
Proszę. Nie potrzebuję tego.
Tędy.
Cześć, dzieciaku!
Dzieciaku!
Dzień dobry.
Witam.
Idziemy.
Boli go.
Oby mu przeszło.
Tato!
Co to, u diabła, jest?
Gibony.
Raz widziałem, jak jednego rozszarpał lampart.
Tu są lamparty?
Teraz już nie. Kłusownicy je wybili.
- Widzisz to? - Co?
Jakby chodził tam człowiek.
Ledwo mignął, ale widziałem.
- Może to małpa. - Żadna cholerna małpa.
Widzisz coś?
Czysto.
O Boże.
Wybacz te nerwy. To dlatego, że znów tu jestem.
Nie jest łatwo.
Spoko.
Źle to zorganizowałeś, ale fajnie, że tu jesteś.
Tata cię kocha.
Wiesz o tym, prawda?
- Tylko dziwnie to okazuje. - Tak.
Ale wiem o tym.
Też cię kocham.
Szlag! Kto ma sprej na owady? Zaraz zeżrą mnie żywcem.
Otis go miał.
Rusz swój koślawy tyłek i go przynieś.
Sam rusz swój ciężki tyłek.
Przecież tam siedzisz.
- Kurde. - Siedzisz obok spreju.
Ja muszę się podnieść i po niego iść.
Cholerny leń z ciebie.
A z ciebie żałosna dupa wołowa.
- Cicho. On chce spać. - Na razie nie śpimy.
Zawsze wysyłasz mnie na posyłki, jakbyś sam nie mógł ruszyć tyłka.
Ja muszę specjalnie wstać, żeby go przynieść.
A ty siedzisz obok. Czaisz? Masz dupę jak stodoła. Niech cię szlag.
Paul.
A to sukinkot.
Czarnuchu, wstawaj.
- Co? - Wstawaj.
Czemu nam nie powiedziałeś?
- Co? - Jak to co?
Nie dziwota, że tak się palił do planowania.
- Tiên ci go dała? - A co?
Wszyscy powinniśmy...
- Nie. - Bierz gnata!
- No już! - Ty sukinsynu!
- Dawaj. Skop mu tyłek. - Szlag.
Nic ci nie jest?
Pieprzony pantoflarz.
Nie rozumiesz, kim ona jest?
I ten francuski gnój Desroche.
Nie znam Desroche'a,
ale poręczenie Tiên mi wystarczy.
To dziwka, nie zapominaj o tym.
Lepiej licz się ze słowami.
Ta skośnooka cipka cię otumaniła.
Ale to nadal dziwka!
Nie! Stary!
Zabieraj te łapy! Zabiję cię!
- Zabiję skurwysyna. - Spokój!
Spokój! Co z tobą, do cholery?
Oddychaj!
No już. Daj mu to.
Lepiej mu to daj.
Zabieraj. Nie chcę tego.
Masz.
Zadowolony?
Chodziliśmy po tym wierzchołku.
Wcześniej też tak mówiłeś. Perspektywa jest całkiem inna.
Nie, to musi być tutaj.
Jasny szlag! Zgubiliśmy się!
- Otis i Eddie coś kombinują. - Co?
Mamy łazić wkoło, wykończyć się i wrócić do domu.
Potem wrócicie i wszystko zgarniecie?
Tak? To po co bym łaził za twoim żałosnym tyłkiem?
Bo nie stać cię na samolot, sprzęt i hotel.
Potrzebowałeś chciwego bankiera.
Stul pysk!
Ty i Tiên coś kombinujecie.
Coś wam powiem.
Mam to gdzieś. Jasne? Jestem tu dla Norma.
Dla Norma. Reszta lata mi koło dupy.
Przejmować się naćpanym oszustem? Walę to.
Dokąd to, chłopcze?
Tam, gdzie król chodzi piechotą.
- Idź. Zadbaj o swój interes. - Pokaż ten GPS.
To całkiem bez sensu.
O szlag.
- Tato! Chodźcie tu! - Co?
Chyba coś znalazłem!
- Złoto! - Kurde.
Weźcie łopatę!
Chyba znalazłem złoto! Tato! Znalazłem je!
- Oby to była prawda. - Złoto!
Gdzie jesteś?
Uważaj pod nogi.
Weźcie łopaty!
Weźcie łopaty! Znalazłem!
Uwaga pod nogi.
Jasna cholera.
- To jest to? - Tak.
Jasna...
Cholera! Kurna!
- Pokaż. - To jest to.
O szlag.
Sprawdź na mapie.
Współrzędne się zgadzają.
Tak.
Ziemia obiecana, bracia.
To na pewno tu.
Tak, tutaj.
- Boże. - Tutaj.
- Dzięki, Panie. - Trafiliśmy!
To tutaj, bracia!
Zrobię zdjęcie.
Nie! Żadnych dowodów.
- Zabierz ten aparat. - Racja.
Potrzymaj.
No już!
Śmiało.
- No już! - Dawajcie.
Chłopaki! Mam coś! Tutaj!
Jest sygnał.
- Tutaj? - Tak.
- Coś tam jest. - Masz? O szlag!
Tam coś jest.
To jest to miejsce?
- Chwila, coś widzę. - Uważaj na palce.
- Otis, jest tam. - Uważaj na rękę. Wykopiemy to.
Uwaga na ręce.
- Dalej. Jest wieko! - Mam uchwyt.
- Szlag! - Odpadł?
- Uchwyt się urwał. - Zardzewiał.
Nie zasypuj, co odkopane!
- Bierz to! - Już dobra.
Chwyćmy dobrze.
Gotowi? Do góry!
- Cholera. - Zaraz, gdzie to jest?
- No dalej! - To jakiś żart?
Przechylę.
Pieprzone złoto głupców.
Jesteśmy kretyni jak złoto.
- Kretyni jak złoto. - Musi tu być!
Mam jeszcze jeden! Tutaj coś jest.
Gdzie?
- Tutaj. - Idę!
- Tam! - Dobra!
- Masz? - Tak.
Kopiemy.
- Jeszcze jeden! - Idę!
Właśnie tutaj.
- I tam. - Dobra.
- Nic ci nie jest? - Nie.
- Sygnał! - Szlag!
Wszędzie są sygnały!
- Dobra. Chodź. - Tam.
- Wszędzie są sygnały. - Szlag!
Schowaj do kieszeni.
- Tutaj są trzy. - Tu jeden.
Kopcie.
Sygnały są na całym wzgórzu!
Dawaj.
Cudownie.
Tutaj jest.
Pewnie ześlizgnęło się z błotem.
Muszę wam coś powiedzieć.
Co?
To skurwysyńska żyła złota!
- Ja pierdolę, żyła złota! - Ruszcie tu tyłki!
Zacznij kopać, czarnuchu.
Ja nie wydobywam złota, tylko je znajduję!
- Wal się! - Głupek.
- Uważaj na palce. - Kop dalej!
Czterdzieści pięć tysięcy za sztabkę. Razem 17 milionów.
Tak.
Ja nie wracam bez Normana.
Normowi wisi, czy znajdziesz jego szczątki.
Pamiętasz, co mówił? „To złoto należy się naszym braciom”.
Co chcesz powiedzieć?
Przeznaczmy je na wyzwolenie czarnych.
Nasze wyzwolenie. Trzeba dbać o siebie.
Mówię o rekompensatach dla czarnych.
Ja dostałem swoją.
A nasi bracia?
A moja rodzina?
Niech każdy robi ze swoją dolą, co chce.
- Norman tego chciał. - Widzisz? Otis wie.
Norman chciał, żeby to złoto posłużyło sprawie.
Łatwo ci mówić, Eddie. Jesteś kasiasty. Forsa ci lata.
- Nie jestem kasiasty. - Jasne. Nieważne.
- Nie jestem bogaty! - Dobra.
- Jestem spłukany. - Jakim cudem?
- Wszystko straciłem. - Pieprzy.
Bardzo bym chciał.
No to mów.
No już, szczerze.
Byłe żony, złe inwestycje, zaległe podatki,
życie ponad stan, alkohol, różne głupoty.
- Długo by wymieniać. - Ale zapłaciłeś za tę wyprawę.
Tak, kartą, na której mam debet.
A te salony samochodowe z twoim nazwiskiem?
Nie są moje.
Moje nazwisko napędza interes,
więc je zatrzymali.
Ale jak tylko przestanie, to je wywalą.
Nie mam ani kibla, ani okna,
żeby się przez nie wysrać. Takie są fakty!
Niech to szlag.
Przykro mi.
Chodźmy poszukać Norma.
Waleczny Norm czeka.
Cholera.
Kiepska sprawa.
Bracia, mam coś! Silny sygnał!
- Tutaj! - Jesteś pewien?
Tak. Jest na całym obszarze.
Potężny. Tutaj.
Tutaj.
O mój Boże!
Szlag.
To Norm.
Bracie.
To Norm?
- Tak, to on. - Szlag.
Jasna cholera. No dalej.
Szlag.
Witaj, Norm.
Jesteśmy tu wszyscy.
Otis, Melvin, Eddie.
Mój syn David też tu jest.
Nie sądziliśmy, że to tyle potrwa.
Wróciliśmy zgodnie z obietnicą.
Tym razem, kiedy wsiądziemy do samolotu,
żeby wrócić do domu,
ty polecisz z nami, bracie.
Twoi rodzice zmarli, pewnie to wiesz.
Ale twoje siostry, Janet i Kim, będą na nas czekać...
na lotnisku, bracie.
Wracasz do domu, bracie.
Do domu.
Chodźcie tu.
Błogosławiony Boże.
Zebraliśmy się wokół twego tronu,
by podziękować ci za ten dzień...
i za to ponowne spotkanie w gronie rodziny, przyjaciół...
i braci.
Pogrążeni w modlitwie prosimy cię o łaskę bezpiecznej podróży
i uzdrowienie serc.
Módlmy się, w święte imię syna Twego.
Amen.
Cholera! Co to za dźwięk?
Cykady.
- Cykady? - Tak.
Słychać je inaczej niż w domu.
Nie jesteśmy w domu.
Nie w domu.
- W porządku? - Tak.
Synu, weź to ode mnie.
- Dobra. - Trzymam.
- Upuść go. - Puść.
Podaj mi wodę.
Nawodnij się.
- Boże, zmiłuj się. - Dzięki.
Mogę wziąć jeszcze z 15 kilo.
Świetnie, chłopcze.
Mój syn robi za tragarza i dostanie sprawiedliwą działkę.
- Spoko, tato. - Żadne spoko.
Odkąd to stałeś się najsprawiedliwszym
sukinsynem pod słońcem?
Wal się.
Gdyby cię okantowano tyle razy co mnie,
nauczyłbyś się rozpoznawać tych zasranych drani.
Ile potrzebujesz?
Tyle wystarczy? Chcesz więcej?
Zabierz mi to sprzed nosa.
Pamiętasz?
Pamiętasz, co Norm mówił o forsie?
Nie pamiętam.
O, nie! Mam już powyżej uszu
namawiania was, kretyni, żebyście się kochali.
Chcecie się pozabijać, no to już!
Myślałem, że tutaj...
Miałem nadzieję, że znów będziemy jak bracia.
Ale to się nie ziści, i to przez to.
Zamieniliście braterstwo na to gówno! Prawda, Paul?
Ten skurczybyk koślawi do tyłu.
„Eddie, jesteś czarny jak kruk, a nie biały jak śnieg.
Więc gdybyś nie wiedział
i forsą nie śmierdział, to będziesz siedział.
Jam ci to powiedział”.
Mama powtarzała mi,
że pieniądze to źródło całego...
O szlag!
- O Boże! - Co, kurwa?
Eddie.
- Kurwa. - Rany. Co to?
- Otis, stój! To pole minowe! - Eddie!
To pole minowe!
Stój, Otis.
Już dobrze.
Jestem tu.
Jestem z tobą.
- Jestem z tobą. - Bracia.
Jezu!
- Jezu! - Co?
Tato! Chyba na coś nadepnąłem.
- Zostań tam. - Ja pierdolę!
David, nie ruszaj się.
David!
- Stójcie! - Wszyscy cali?
Tato, nie! Odłóż to! Oni mogą pomóc!
- Właśnie wracamy do obozu. - Nadepnął na coś!
- To płyta naciskowa? - Wtedy byłby już martwy.
Może to niewypał. Albo i nie.
Możemy wam pomóc. Zobacz! Pomożemy.
Dobra, chodźcie!
David, nie ruszaj się.
Co będzie z moim synem?
Może jedynie podnieść stopę i modlić się, żeby nie wybuchło.
Musi być inny sposób.
Może jest, ale ja nie znam.
Kurwa!
Jethro Bodine.
- Co? - Kto?
Pamiętacie tego wieśniaka z Oklahomy?
Wszedł na minę. Pamiętacie?
Tak.
Wyrzucimy Davida w powietrze
tak samo jak tamtego wieśniaka, czaicie?
To może się udać.
Daj mi linę.
Jak mam iść?
Prosto na mnie, tu sprawdziłem.
Zrób to dla nas obu. Nie przenoś ciężaru.
Zostań, gdzie jesteś.
David, chwyć linę.
Owiń ją sobie wokół ciała. Dwa razy.
Dalej. Dwa razy.
O, tak. Dobrze.
Tak wysoko, jak się da.
Popatrz na mnie. Gdzie studiowałeś?
- W The House. - Właśnie.
Kto tam studiował?
- Mów. - Edwin Moses. Rocznik 1978.
- Co zrobił? - Zdobył dwa złote medale olimpijskie.
Czterysta metrów przez płotki.
Robił 13 kroków między płotkami. Reszta robiła 15.
Ten facet latał.
A ty co zrobisz?
- Co zrobisz? - Polecę.
- Jak kto? - Jak Moses.
Niech każdy chwyci linę.
Cofnijcie się. Otis, do tyłu.
- Cofajcie się. Ty też, Mel. - Cofamy się.
Dobra.
- Trzymaj. - Będzie dobrze.
Dobrze! O, tak.
Kurwa.
- Łapcie linę! - Naciągnijcie!
Posłuchajcie.
Trzymajcie jak najmocniej.
- W porządku? - Tak.
Gotowe.
Na trzy ciągniecie jak porąbani!
Dobra!
Zrozumiano?
- Tak, bracie. - Jasne.
Dobra.
Raz...
dwa...
trzy!
No dalej.
Bóg jest wielki.
Dobra.
Dobrze. A teraz...
Co jest?
Na kolana, kurwa.
- Tato. - Odłóż tę cholerną broń!
Zdemaskowali nas.
Tylko spokojnie.
Nie obchodzi nas, co robicie. Po prostu odejdziemy.
Otis, dźwięk wybuchów się rozniósł.
Ktoś tu się zaraz pojawi.
- Bierzemy złoto i spadamy. - Serio?
Ktoś musi zabrać Eddiego.
Ambasada USA czy coś.
- Nikt nie może się dowiedzieć. - Kurwa, stary, wyhamuj.
Musimy pochować Eddiego.
Głuchy jesteś?
Musimy stąd spadać, Otis!
- Nie zostawię tak Eddiego! - Pomogę wam.
Ty nam pomożesz? Dobra.
Ożywisz go?
- Weź linę i zwiąż ich. - Nie ma mowy.
Pogadajmy.
Otis, nie będziesz rozkazywał. Teraz ja tu rządzę.
Tato!
Żadne tato!
Zabiłem o wiele lepszych chłopaków niż ty
i nie zawaham się wpakować ci kulki.
David, zwiąż ich.
Chcesz swoją dolę? Zwiąż ich.
Chcesz nadal być moim synem?
Zrób to.
Chodź tu, chłopcze.
- Dobra. - Daj rękę.
Oszukałeś mnie.
Chcesz coś powiedzieć, to powiedz to mnie, a nie jemu.
Coś wam powiem.
Jestem skurwysynem.
Właśnie tak.
Jestem skurwysynem.
Żegnaj, bracie.
Spoczywaj w mocy.
Amen.
Oddamy dolę Eddiego jego rodzinie.
Tak należy zrobić.
A David?
Mój syn zasłużył na sprawiedliwą dolę.
Zgoda?
- Zgoda. - Dobra.
Jak mogłem być o ciebie zazdrosny?
Byłeś taki cholernie pewny siebie.
Mogłem się domyślić, że z ciebie pieprzona szuja.
Hedy, dałaś sobie z nim spokój? Jego ojciec nas pozabija.
Seppo, przymknij się.
Bardziej się boję twojego ojca niż min.
Przymknijcie się wreszcie.
- Tutaj. - Tutaj?
Jeden dzień i dotrzemy do...
Uważaj z tym gównianym oksykodonem. Może uzależniać.
- Na czym stanęliśmy? - Tutaj?
Vinh powinien...
Vinh wypada. Jest w zmowie z Charliem.
Prawda, zdrajco?
Skoro mi nie ufasz...
to mnie zastrzel... zaraz po nich.
A to co, u licha?
Noktowizja, mój drogi. Wyczaimy, co się dzieje.
Muszę się wysikać.
- Musi siku. - Słyszałem. Nie jestem głuchy.
Konwencja Genewska tu nie obowiązuje,
ale daj się jej wysikać.
Możesz rozwiązać mi ręce? Proszę.
Jak mus, to mus.
Tylko szybko.
Chodźmy.
- Do drzewa. - Tak.
Nie wolałbyś, żebym ściągała przy tobie spodnie
w lepszych okolicznościach?
Flirtowałeś ze mną, bo miałeś ochotę na szybki numerek
czy naprawdę byłeś mną zainteresowany?
Jestem zainteresowany.
Zostawiłaś bogatą rodzinę, aby zrobić coś dobrego, pomóc ludziom, dzieciom.
Poza tym mi się podobasz, nie będę ściemniał.
To mnie wypuść.
Daj mi dziesięć minut. Tylko o to proszę.
Nie lubię przerywać amorów. Ładniutka.
Zaprowadź ją z powrotem.
Słuchaj ojca, synu.
Bezużyteczny gnojek. Chodziło mi tylko o ucieczkę,
nie pieprzyłabym się z tobą za skarby świata.
Puść mnie!
Dobra. Rozumiem.
Tak myślałem.
Sprawdź, czy są dobrze związani.
- Tak. - Tato.
- Szlag! - Weź broń!
Mam broń.
Dawaj go tu.
- Seppo się uwolnił! Broń! - Łap go.
Rozwalę ci łeb!
Wiedziałem!
Kolejny skurwysyński naćpany oszust.
David, nie widzisz, co robi Otis?
Ułatwiasz mu zadanie!
Twoja matka by się ciebie wstydziła!
Nie jesteś moim zasranym synem!
Dla mnie jesteś martwy. Słyszysz?
- Weź linę. - Martwy! Pogrzebany!
- Weź linę. - Pieprzony tchórz!
- Wstyd! - Weź linę, David.
Nie waż się. Spróbuj tylko ruszyć tyłek.
Spróbuj ruszyć swój zasrany tyłek!
Nielicha wyprawa.
- Przyjacielu, pomogę. - Nie.
Dam radę. Dziękuję.
- Zabierz to ode mnie. - Gdzie Eddie?
Zwichnął kostkę. Zostawiliśmy go z jedzeniem i wodą.
Uparł się.
Jest uparty jak osioł.
- Brzmi kiepsko. - Tak.
Mówiłem, żebyście nie szli sami.
Mam kolegę w okolicy. Wyśle ekipę ratunkową.
Chcesz zarobić szmal, o jakim dotąd mogłeś tylko pomarzyć?
Eddie nie zwichnął kostki, prawda?
Nie. Pomóż mi.
Zabiliście go?
Boże, nie.
Pole minowe.
Otis! Twoi wspólnicy.
Żadni moi wspólnicy.
Hedy!
- Hedy! - Seppo!
Seppo!
Oddajcie nam nasze złoto.
Mówi, że to jego złoto.
Zapomnij.
- Oddamy wam kolegę za złoto. - Nie jest naszym kolegą!
- Co? - To, co słyszałeś.
Hedy, na miłość boską, pomóż mi.
David, musisz mu pomóc.
Otis? Proszę.
Chcemy go żywego.
- Kurwa! - Kurwa.
Podzielimy się.
Starczy dla wszystkich.
Chcesz dzielić to,
co już jest nasze?
Co on mówi?
Podobasz mi się.
Czarny Wuj Sam. Dzielimy się.
To dla ciebie, reszta dla nas.
Jesteśmy Amerykanami.
Zabijesz nas albo go zranisz, masz problem na skalę międzynarodową.
Nie będziemy nikogo zabijać... póki co.
Słyszałeś.
Nikt nie dostanie nic. Nic!
Czarny Wuju Samie, to własność Wietnamczyków.
Zabieramy, co nasze.
Nie zabierzesz tego, co nasze.
Na tej sztabce jest napisane USA, kolego.
USA?
Właśnie.
- Może i tak, ale ja nie wierzę. - To lepiej uwierz.
Kim wy, kurwa, jesteście?
- My? - Wy.
Wojsko wietnamskie.
Czyżby? Gdzie macie naszywki?
Po co nam zasrane naszywki?
Calley. Mówi ci to coś, bracie?
Po pierwsze nie jesteś moim bratem.
Tak, znam Kalifornię.
Ty idioto.
Nie chodzi o stan.
Pułkownik Calley. Słyszałeś o My Lai?
Wiem, co było w My Lai.
I ty, amerykański morderco,
zabójco niewinnych dzieci i niemowląt.
Okrucieństwa były po obu stronach.
Idź sobie possać jebane pałeczki.
- Uspokój się. - Walić go!
„Uczyńmy Amerykę znów wielką”. Coś ci pokażę!
- O kurwa! - Simon!
Chavy!
Simon!
Dalej!
Chavy!
Gdzie jest Norm?
Zginął. W akcji.
Đi đi mau! Ruszamy.
- Idź! - Đi đi mau!
Idź. Dam radę.
Dobra.
- Mel! - Tak.
- Daj apteczkę. - Tak.
I telefon satelitarny.
Umarł!
- Dobra. Odwróć się. - Otis.
Odwróć się. Przeszła na wylot.
- Uciśnij. - Seppo.
Wiem, że boli. No już.
Cały czas uciskaj.
Oddychaj spokojnie. Nie przerywaj.
Dobrze. Stale uciskaj.
Pięknie. Uciskaj mocno.
Jeszcze mocniej. Wiem, że boli.
Dasz radę.
Weź rękę! Muszę zabandażować ciasno.
Na wylot.
Wyprostuj się!
Wytrzymaj. Już dobrze.
Co z nim?
- Przeżyjesz. - Co z nim?
Małe ukąszenie komara.
- Nie spieprz tego. - No już.
Weź się w garść.
- Jest dobrze. - Posłuchaj...
Jak ten żółtek wróci do miasta,
od razu zbierze wszystkich osiłków. Mam pomysł.
Do kogo dzwonisz?
Do Tiên. Wydostanie nas stąd.
Co, kurwa, robisz?
- Powinienem cię zajebać. - Zrób to.
Bez strachu, strzelaj, brachu.
Nie kuś mnie, sukinsynu.
Co wam odpierdoliło?
Bracie.
Zostało niewiele benzyny.
Dojedziemy najwyżej do ruin świątyni.
- Kilka kilometrów. - Co nam to da?
Jeśli chcecie walczyć, to trzeba się gdzieś schronić.
Otis, myśl trochę. Tiên jest po stronie Wietkongu.
Dlatego wiedzieli o złocie.
I zrobili tę cholerną zasadzkę! Mel?
Znasz Tiên?
Nie.
Myślisz, że powie ci prawdę?
Posłuchaj, stary.
Przedrzemy się przez dżunglę do rzeki.
Do wioski Hng Ng. O, tutaj.
Zaczekamy do zmroku. Zwiniemy łódkę
i okrążymy Tân Châu.
- Lepiej nie! - Tân Châu.
Nie da rady. To ponad 30 kilometrów.
Wystraszyłeś się gimnastyki, tłuściochu?
David nie dojdzie z tą nogą.
David to już nie mój problem.
To twój syn.
Mój syn...
jest zdrajcą.
Jesteś z nami czy nie?
Moja dola to moja dola. Z jego zróbcie, co chcecie. Jasne?
Posłuchaj, zjebie!
- Norm kazałby nam zostać razem. - Racja.
Ale to mój problem, Otis.
Norma nie ma wśród żywych. Jasne?
Mój problem.
Na razie!
„Pan jest moim pasterzem! Nie brak mi niczego!
Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach!
Prowadzi mnie nad wody! Orzeźwia moją duszę!
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach przez wzgląd na swoje imię!
Chociażbym chodził ciemną doliną,
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną.
Twój kij i Twoja laska są tym, co mnie pociesza!”
Mogę wam pomóc wywieźć to z kraju.
- Dobrze. Dostaniesz swoją część. - To znaczy ile?
Milion.
Też chcemy dołączyć.
- Chcecie dołączyć? - Tak.
Dobra.
Kurde, Otis. Wystaw to złoto w necie.
Mel, to co mam robić? Eddie, Simon,
chryja z Paulem i porwanie. Nie było tego, jasne?
A Seppo?
Wiemy, co go spotkało. Nadepnął na minę.
Tak na szybko, żeby nas oświecić.
My też dostaniemy milion?
Szlag!
Pół.
Nie zwiną mojego złota. Nie tym razem.
Nie dam się znowu orżnąć. Wyjebać bez wazeliny.
Jeden poszedł tędy.
Reszta wsiadła do auta i odjechała tam.
Thuong. Weź trzech ludzi i jedźcie za nimi.
Wy trzej.
Ze mną.
Ruszamy!
Dedykuję to nagranie bratu Marvinowi Gaye'owi
oraz braciom z Pierwszej Dywizji Piechoty.
Wielkiej Czerwonej Jedynce, Drugiemu Batalionowi, 136 Pułkowi.
Dobrego dnia, panowie.
Mają słaby umysł. Brak im odwagi.
Nie są tak silni jak Paul. Skądże.
Nie są tak nieustraszeni. To nie ich wina.
Urodzili się słabi. Otis i jego dziwka.
Złodzieje samochodów, ulicznicy, włamywacze.
Nie zrabują moich sztabek złota.
Nie Paula. O, nie.
Nie dam się znowu orżnąć.
Chcą mnie wydymać bez wazeliny.
Nie Paula. Nie tym razem.
Nie.
Sukinsyny.
Nastawili syna przeciw mnie.
Moją własną krew. Jasny szlag.
Cóż...
zobaczymy, kto tu wygra.
Mam gdzieś, co mówią w urzędach. Oni gówno wiedzą.
Najgorsi lekarze na świecie. Nowotwór złośliwy? Cholera.
To wy mi go zafundowaliście.
I to pieprzone miejsce.
Urządzali mi kąpiele w rakotwórczym herbicydzie Agent Orange.
Te wojskowe gnidy wypalały nim ziemię!
Rozpylali to gówno w powietrzu i wodzie.
Mam to w krwiobiegu, komórkach, DNA i w mojej zasranej duszy!
Ale nie zamierzam od tego umrzeć.
Nie zabijecie Paula. Słyszycie?
Słuchajcie.
Nie zabijecie Paula.
A rząd USA mnie nie wykończy.
To ja wybiorę... kiedy...
i jak umrę.
Czaicie?
Nie wykończyliście mnie wtedy,
to nie zajebiecie mnie teraz.
W porządku?
W porządku.
- Pewnie rwie jak diabli. - Tak.
Dzięki.
Nie dziękuj mnie, tylko wujowi Meli-Mel.
Wy dranie.
Hedy, dostał gorączki. Rana się chyba zakaziła.
Opiekuj się nim.
Złaź ze mnie!
Złaź!
Szybko.
OTWORZYĆ PO MOJEJ ŚMIERCI
Co jest między tobą a twoim ojcem?
Jacklyn.
Kto to jest?
Moja matka.
Moja mama...
miała ciężki poród.
Nie przeżyła?
Wybacz mi.
Wtrącam się. A to nie moja sprawa.
Mój ojciec...
kochał ją bardziej niż mnie.
Nie pozwala mi o tym zapomnieć.
Nienawidzi mnie, odkąd się urodziłem.
Wszystko moja wina.
To ja powinienem umrzeć, nie ona.
Cholerny wąż. No już.
Pierdol się!
Boże, oszust z ciebie.
Chodź do tatusia.
O kurwa.
Masz, co chciałeś, Norm. Wszystko dla ciebie.
Co za gówniane życie!
Jeśli mam odejść, to jak mężczyzna, bracie.
Moralność i etyka.
Jakbym słyszał Walecznego Normana.
Ciągle słyszę jego głos. Każe mi postępować słusznie.
Norman zdążył rozkminić to życie.
Nie umrzemy w Wietnamie.
Do boju, bracie.
Bracia.
Spałem, kompletnie odleciałem.
Bóg obudził mnie kuksańcem.
Spytałem go: „Boże, czemu budzisz mój czarny tyłek?”.
Bóg odparł: „Paul, pieprz tych sukinsynów. Rób swoje”.
Spytałem Boga: „Co mam robić?”.
A on podniósł głos, nie krzyczał,
ale jego niebiański głos stał się trochę niższy:
„Pieprz tych sukinsynów, Paul. Oni gówno wiedzą.
Rób swoje. Pokaż, że masz rację”.
Co tu robisz, bracie?
Chciałem z tobą pogadać.
O czym?
Przecież wiesz.
Odejdź, proszę.
Nie, idź stąd.
Nie mogę, Paul.
Będę szczery.
Norm!
O to chodzi.
To był wypadek.
Nic się nie stało, bracie.
Wypadek.
Wybaczam ci.
Słyszysz?
Wybaczam ci.
Nic się nie stało.
No już.
No już, Paul. Bracie.
Wybaczam ci.
Bóg jest miłością. Miłość jest Bogiem.
No już. Jestem z tobą.
Na dobre. Nic się nie stało.
Znam cię, bracie.
Umarłem za ciebie.
Kop dalej. Jest was mniej.
Nas jest zawsze mniej.
Gdzie złoto?
Waleczny Norman je zabrał.
Należało do niego.
Kim jest Waleczny Norman?
Taki czarny sukinsyn.
Gdzie reszta?
Nie powiem.
Jesteśmy braćmi. Łączy nas więź.
Walczyliśmy w nieetycznej wojnie, która nie była nasza,
za prawa, których nie mieliśmy.
To moi bracia.
Zabiłeś mojego brata.
Tak.
Nie idź rozmawiać o moim ojcu
Bóg to mój przyjaciel Jezus to mój przyjaciel
Stworzył dla nas ten świat
I dał nam wszystko
Prosi nas tylko o to
Byśmy dawali sobie miłość
- Mój brat, Marvin. - Jesteś pijany.
W życiu nie byłem bardziej trzeźwy.
Kop!
Już wystarczy.
Dobra, kopię.
Nie idź rozmawiać o moim ojcu
Szybciej!
Bóg
Szybciej!
Jest mym przyjacielem Przyjacielem
Szybciej!
Kocha nas
Szybciej.
Wiemy to czy nie
I wybaczy nam wszystkie nasze grzechy
Wszystko gra?
- Obserwuj! - Robi się.
Wporzo.
Kto był na wojnie, wie, że ona nigdy się nie kończy.
Ani w głowie, ani w rzeczywistości. Zmienia się tylko natężenie.
Co ty powiesz.
Jeśli umrę, wyślij moją działkę tutaj.
Niech któreś z was go weźmie.
Ja nie chcę.
W życiu nie strzelałem.
Pewnie bym spudłował, zwłaszcza z moją nogą.
Widziałeś mojego ojca?
Czuję, że jest z nim Desroche.
- Kto? - Twój rodak.
Zawarł z nami układ, ale chyba nas wykiwał.
Może na niego wpłynę.
Warto spróbować.
Jesteś gotów?
To nie mój pierwszy raz w Wietnamie.
Jeśli przeżyjemy, nauczysz mnie.
Przeżyjemy wszyscy.
Jeśli przyjadę do Paryża, pokażesz mi Champs-Élysées.
Co takiego?
Champs-Élysées. To duże, co tam macie.
Champs-Élysées.
- Zgoda? - Zgoda.
Zapamiętaj plan.
Tak jest.
UCZYŃMY AMERYKĘ ZNÓW WIELKĄ
Kim jest twoja piękna towarzyszka?
Możemy mówić po francusku.
Ci ludzie to część naszej wietnamskiej historii.
Więc to należy do nich.
Musimy myśleć o ich poświęceniu.
Wszyscy się poświęcaliśmy.
Są czarni, ale to nie znaczy, że poświęcali się bardziej.
To tylko biznes.
Co on powiedział?
Że zielone jest ważniejsze niż czarne.
Macie działkę Normana?
Pyta o działkę Normana.
Nie wiem.
Norman jest w tych sprawach bardzo zasadniczy.
- Mogę o coś spytać? - Tak.
Czy Tiên brała w tym udział?
Tiên jest mądra, ale nie pociągają jej
takie przedsięwzięcia. Nic o tym nie wie.
Jej niewinność dorównuje twojej ignorancji.
Zabierz złoto.
Odejdź w pokoju. Z Bogiem.
Chcemy tylko tego, po co przyszliśmy.
Świetnie.
Dranie!
Jedź!
- Nic nie czuję. - Kurwa.
Przeszła na wylot.
- Przeżyjesz, stary. - Trzymaj się.
Granat!
Nie!
Wszyscy twoi bracia nie żyją.
Nikt nie przeżył.
Cholera.
Gdzie złoto?
Pięciu braci nie umiera, tylko się powiela.
Pozwól.
Obłęd!
Chrzestny ojcze, wyjdziesz z tego.
Drogi Davidzie.
Synu.
Jeśli to czytasz, wiesz, że spotkałem się ze Stwórcą.
Dałem ten list mojemu najlepszemu kumplowi,
twojemu ojcu chrzestnemu Otisowi,
po wylądowaniu w Wietnamie.
MUZEUM POZOSTAŁOŚCI WOJENNYCH
Wróciłem, żeby stawić czoło demonom, które nawiedzały mnie i dręczyły ciebie.
Przeze mnie czułeś się niekochany.
Nasz brat Waleczny Norman rozkazywał nam, braciom, się kochać.
W tym względzie cię zawiodłem.
Mogę cię tylko przeprosić...
że zgotowałem ci piekło.
Uwierz mi.
Właśnie przyszedł.
To nie była twoja wina.
Wielu rzeczy nigdy się o mnie nie dowiesz lub ich nie zrozumiesz, Davidzie.
DLA: CISSY COOPER DWA MLN DOLARÓW
Chciałbym cofnąć czas.
PAMIĘCI TYM, KTÓRZY ZGINĘLI, SŁUŻĄC W WIETNAMIE
Ale nie mogę.
ODDAJEMY WAM CZEŚĆ
Nikt nie może.
Próba mikrofonu!
Chcę się czymś z wami podzielić.
Odebraliśmy czek od naszego żołnierza Eddiego na dwa miliony dolarów!
Próba mikrofonu!
Ja mówię: „Black Lives”, a wy: „Matter”!
- Black Lives! - Matter!
- Black Lives Matter! - Black Lives Matter!
Black Lives Matter!
MIŁOŚĆ PRZECIWKO MINOM I BOMBOM
Dziękuję, że tu jesteście w tym smutnym, ale pięknym dniu.
Z radością ogłaszam, że ten dar trzech milionów
został przekazany w imieniu mojego zmarłego kolegi Seppa Havelina.
Sfinansuje on akcję usuwania min i bomb,
a także pomoże powrócić do życia ofiarom na całym świecie.
FUNDACJA IM. SEPPA HAVELINA
Ale po wsze czasy
twoja wspaniała matka Jackie i ja...
będziemy cię kochać.
Uwierz, że zawsze będę cię kochał, synu.
Twój ojciec.
Twój tata.
Otis.
Nie mógłbym wyjechać bez pożegnania.
Ojcze.
Brakuje mi ciebie. Kocham cię.
Ja też cię kocham.
By ocalić ducha Ameryki.
4 KWIETNIA 1967
Byliśmy przekonani, że nie możemy ograniczyć naszej wizji
do niektórych praw czarnoskórych.
Ameryka nie będzie wolna,
dopóki potomkowie jej niewolników nie wyswobodzą się w pełni
z kajdan, które ciągle noszą.
Poniekąd się zgadzaliśmy z Langstonem Hughesem,
czarnym bardem Harlemu, który pisał: „O tak!
Mówię to wprost. Ameryka nie była Ameryką dla mnie,
a jednak przysięgam, Ameryką zostanie!”.
RÓWNO ROK PÓŹNIEJ
DR MARTIN LUTHER KING JR, ZAGORZAŁY KRYTYK WOJNY WIETNAMSKIEJ,
ZOSTAŁ ZAMORDOWANY W MEMPHIS W STANIE TENNESSEE W USA.
Uważajcie na siebie.
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Uśmiech!
Cięcie!
Napisy: Dorota Nowakówna