NETFLIX PRESENTEERT
Ik denk dat het voorbij moet zijn.
Als de gedachte er is, blijft hij.
Hij plakt. Blijft hangen. Hij overheerst.
Ik kan er niets aan doen. Geloof me.
Hij blijft.
Hij is er, of ik wil of niet. Als ik eet, als ik naar bed ga.
Hij is er als ik slaap en als ik opsta.
Hij is er altijd. Altijd.
Ik denk het nog niet lang.
Het idee is nieuw.
Maar het voelt tegelijk ook oud.
Wanneer begon het?
Wat als ik deze gedachte niet bedacht...
...maar hij in mijn hoofd is geplant?
Is een onuitgesproken idee niet origineel?
Misschien heb ik het steeds al geweten.
Misschien moest het wel zo eindigen.
Jake zei ooit:
'Soms is de gedachte dichter bij de waarheid...
...bij de realiteit, dan een actie.
Je kunt alles zeggen of doen, maar je kunt geen nepgedachten hebben.'
Het is stil op de weg.
Het is hier stil. Leeg.
Meer dan verwacht.
Veel te zien, maar weinig mensen.
Niet veel gebouwen of huizen.
Lucht.
Bomen, velden, hekken.
De weg en de grindbermen.
'Wil je koffie?'
'Nee, dank je,' zeg ik.
'De laatste kans voor het echte platteland.'
Ik bezoek Jake's ouders voor het eerst.
Als we daar aankomen.
Jake, mijn vriend.
Hij is nog maar kort m'n vriend.
Het is ons eerste trip samen.
Onze eerste lange rit.
Dus raar dat ik me nostalgisch voel.
Over onze relatie, over hem, over ons.
Ik zou zin moeten hebben in de eerste van velen.
Maar dat heb ik niet. Helemaal niet.
Ik heb hier meer schuren gezien dan in jaren.
Mogelijk in mijn leven.
Ze lijken op elkaar.
Wat koeien, paarden, schapen, velden.
En schuren.
Zo'n grote hemel.
Het voelt alsof ik Jake al langer ken.
Hoe lang is het?
Een maand? Zes weken, misschien zeven.
Ik hoor het te weten. Vast zeven weken.
De verwachtingen kloppen. Ik voel mijn angst groeien. Het is tijd...
We hebben een echte band.
Een zeldzame en intense band.
Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt.
… groeit. Het is tijd voor het antwoord. Eén vraag.
Eén vraag te beantwoorden.
Het sneeuwt.
De winter komt eraan.
Ja.
Kijk naar de lucht.
Ik denk dat dit voorbij moet zijn.
Hè? -Wat?
Zei je iets?
Nee, ik denk het niet.
Vreemd. -Ja.
Ik denk dat dit voorbij moet zijn.
Waarom zou ik ermee doorgaan?
Ik weet het, hoe het zal gaan.
Jake is aardig, maar...
...het wordt niks. Ik weet dat al een tijdje.
Misschien is het menselijk om toch door te gaan.
Het alternatief kost te veel energie.
Daadkracht.
Je blijft in een slechte relatie omdat het makkelijker is.
Gewoon natuurkunde.
Een object in beweging blijft in beweging.
Mensen blijven vaak in relaties hangen.
Het is Newtons eerste wet van emotie.
Zullen we stoppen voor koffie...
...of een snack, of zo?
De laatste kans voor het echte platteland.
Nee, dank je. -Zeker weten?
Ik wil mijn eetlust niet bederven.
Oké.
Weet je, mijn moeder voelt zich de laatste tijd niet goed.
Wat vervelend. -Dus het kan...
...dat het geen uitgebreid maal is, omdat ze dat niet redt.
Ze voelt zich niet goed. -Wat is er dan?
Dus als je wat wilt snacken...
...of zoiets, dan kan dat best.
Qua eetlust bederven.
Misschien zelfs wel een goed idee.
Nee, dank je.
Oké.
Kom, vrienden sluit je aan bij mij en accepteer Jezus in je hart.
Want zoals Jesajah 1:18 ons leert...
...al zijn je zonden rood als scharlaken...
...ze worden wit als sneeuw.
Ze kijken er echt naar uit je te ontmoeten.
Ik wil je niet het verkeerde idee geven.
Dat is fijn. -Ik heb veel over je verteld.
Ja, ik kijk ernaar uit ze te ontmoeten.
Misschien is het oneerlijk dat ik met hem mee ga…
...terwijl ik onzeker ben over onze toekomst.
De ouders ontmoeten is tenslotte de spreekwoordelijke volgende stap.
Ik heb de mijne niet eens verteld dat ik met Jake uitga.
Ik praat nooit over hem. Dat ga ik ook niet.
Ze voelt zich niet goed.
Oud worden is niet voor mietjes, zei Bette Davis al.
Klopt, maar...
...het woord mietje is niet zo geschikt.
Ja. Ja, natuurlijk. -Zo negatief.
Andere tijden.
Ik denk dat het nieuwsgierigheid is.
Jake is moeilijk te vatten.
Misschien toont het me zijn afkomst.
Zoals het kind is, is de man, en zo. -Ben je een fan van Wordsworth?
Wordsworth? -William Wordsworth, de dichter?
Ken ik niet, nee.
Waarom?
Ik dacht zomaar aan hem.
Kwam in me op.
Zijn gedicht:
Ode: Maningen van Onsterfelijkheid uit Herinneringen aan de vroege Kindschheid.
Tjee, Is dat de titel?
Klinkt als een heel gedicht. -Ja…
Ik denk aan… -Volle woordwaarde met Wordsworth.
Ontslagen.
Wil je horen hoe het begint?
Het is... -Ik ben geen metaforisch type...
Deze spreekt me gewoon aan.
Wordsworth schreef trouwens gedichten aan een vrouw die Lucy heette.
Net als ik.
Een mooie, geïdealiseerde vrouw die jong sterft.
Jakkes.
De vergelijking gaat niet verder dan je naam.
En dat je perfect bent, natuurlijk.
Dat is heel lief.
Wie...
Wie is dat?
Gewoon een vriendin. Ik neem niet op.
Ik vind het niet erg. -Het is oké.
Ik vind het niet erg.
Dat is vreemd. Zag je die schommel?
Welke schommel? -Zo gek.
Een mooie nieuwe schommel bij een verlaten huis.
Nee. Dat miste ik. -Wat?
Ik zag het niet.
Waarom zou dat daar staan? Er woont duidelijk niemand.
Iemand trekt erin en...
...zet eerst de schommel neer? Meer kan ik niet bedenken.
Ik... -Dat lijkt me onwaarschijnlijk.
Nou ja, om de kinderen...
...te vermaken terwijl de ouders het huis inrichten.
Vreemd.
Ze zeggen dat het flink kan gaan sneeuwen. -O, ja?
Ze voorspellen het.
Moeten we teruggaan?
Ik heb wel heel wat werk te doen morgen.
Ik moet vanavond naar huis om... -Dat lukt wel.
Ik heb sneeuwkettingen in de kofferbak.
Waar werk je aan? -Ik moet woensdag een essay af hebben.
Welke is dat?
Gevoeligheid voor hondsdolheidsinfectie in de neuronen van de achterwortelganglia.
De ganglia semilunaria ook, toch?
Ja, precies.
Punt voor mij.
Interesse in en geïnformeerd over het werk van mijn vriendin.
Punt voor Jake.
Hoe ver is het essay?
Het is nergens.
Ik moet vanavond echt terug om eraan te werken.
Ik breng je thuis. Kettingen.
Sneeuwkettingen.
Ja, ik mag Jake echt.
En hij is goed opgeleid.
Ons vakgebied is anders, maar hij is nieuwsgierig.
Dat is een plus.
Hij is schattig op zijn onhandige manier.
We zijn samen interessant.
Mensen kijken naar ons samen.
Wie zijn dat? Alleen word ik niet bekeken.
En Jake ook niet. Hij zegt dat hij het voelt.
Hij voelt zich onzichtbaar.
Wil je muziek luisteren?
Sorry, wat?
Ik vroeg of je naar muziek wilde luisteren.
Dat is goed.
Zo ver buitenaf zijn niet veel zenders.
Wat een vreemd lied.
Om...
Hier in deze uithoek. -Het is uit Oklahoma.
De musical.
Ik wist niet dat je van musicals hield.
Nou, eigenlijk niet.
Maar ik ken een paar musicals.
Oklahoma, Phantom, Carousel, South Pacific...
...Guys and Dolls, Flower Drum Song, Wicked...
...How to Succeed in Business Without Really Trying, Music Man...
...Pyjama Game, Cabaret...
...The Lion King, Grease, The King and I, The Sound of Music...
...Pal Joey, Charley's Aunt, On The Town...
...My Fair Lady.
Maar ik ken Oklahoma het beste.
Ze voeren het om de paar jaar op, om voor de hand liggende redenen.
Wie doet het om de paar jaar?
Soms zie ik kinderen...
...die in vorige uitvoeringen zaten.
In de supermarkt, aan het werk bij winkels.
Ouder geworden.
Dit meisje zit goed in haar vel.
Fijn voor haar.
Ze protesteert te veel, zo blijkt.
Dat overkomt ons allemaal.
Wat?
Te veel beweren dat alles zo goed gaat.
Daarom hou ik van reizen.
Het is goed om jezelf...
...eraan te herinneren dat de wereld groter is dan je eigen hoofd.
Snap je?
Perspectief. -Perspectief.
Het is hier prachtig.
Op een sombere manier.
Wat was mijn laatste reis?
Ik hoor het te weten, maar nee.
Er komt niets in me op.
Het is vreemd. Ik ben de laatste tijd zo duf.
Hou je van dit landschap?
Ja, het is prachtig.
Het is melancholisch.
Dat vind ik mooi.
Dat is de dichter in je.
Ja. Dat zal wel.
Misschien.
Werk je nog ergens aan?
Ik heb net iets afgemaakt.
Ja. Geen idee.
Mag ik het horen?
Je mag het lezen.
Ik hoor ze graag in je stem en je bent zo goed in het reciteren.
Niet echt, maar bedankt.
Het past bij het poëtische landschap.
Ik heb geen zin om op te treden.
Om de tijd door te komen.
Ik wil niet dat je je verveelt.
Het heet 'Bonedog'.
'Thuiskomen is vreselijk...
...of de honden je gezicht likken of niet...
...of je een vrouw hebt...
...of een vrouwvormige leegte die op je wacht.
Thuiskomen is vreselijk eenzaam...
...zodat je met liefde terugdenkt aan de zware luchtdruk...
...waar je vandaan kwam...
...want alles is erger als je thuis bent.
Je denkt aan het ongedierte aan de grasstengels...
...aan lange uren onderweg, pechhulp en ijsjes...
...en de bijzondere vorm van sommige wolken...
...en stiltes vol verlangen omdat je niet terug wilde.
Thuiskomen is...
...gewoon vreselijk.
En de huiselijke stiltes...
...en wolken dragen slechts bij aan de algemene malaise.
De wolken, zoals ze zijn, zijn eigenlijk verdacht.
Ze zijn van een ander materiaal dan die je achterliet.
Je bent zelf uit ander, wollig weefsel gesneden...
...teruggekeerd, resterend...
...door maanlicht verweerd...
...niet blij om terug te zijn, versleten op de verkeerde plekken.
Een louche pak, haveloos, afgedragen.
Je komt thuis...
...verwilderd, vervreemd.
De zwaartekracht van de aarde...
...lijkt wel verdubbeld...
...trekt je veters los...
...verzwaart je schouders...
...etst zorgen in je voorhoofd.
Je komt uitgehold thuis...
...als een droge bron verbonden met morgen...
...door een broze draad van...
...wat dan ook.
Je geeft je over aan het juk van identieke dagen...
....men moet wel, op zeker moment.
Maar goed...
...in ieder geval ben je terug.
De zon rijst en daalt als een vermoeide hoer...
...het weer verstild als een gebroken lichaamsdeel terwijl je ouder wordt.
Niets beweegt, behalve het getij van zout in je lichaam.
Je blik vermoeid...
...draag je je weer met je mee...
...de grote, blauwe walvis, een skeletachtige duisternis.
Je komt thuis...
...met röntgenogen…
...je blik hongerig.
Je komt terug met je mutantengaven...
...naar een huis van been.
Alles wat je nu ziet...
...alles...
...is been.'
Wauw.
Wauw is multifunctioneel.
Dat besefte ik net.
Misschien betekent het...
Het kan zijn dat je ervan hield...
...of dat het onbeschrijfelijk slecht was.
Ik vond het geweldig. Echt.
Het is prachtig.
Het is alsof...
...je het over mij schreef.
Dat is de hoop als je een gedicht schrijft.
Wat?
Universaliteit in het specifieke, of zo.
Alsof je het over mij had.
Ik denk dat dit voorbij moet zijn.
Jake is geweldig.
Hij is heel lief. Hij is gevoelig.
Hij luistert naar me en is slim.
Maar er is gewoon iets onbenoembaars.
Iets diep, ondoorgrondelijk, onherstelbaar mis.
Gaat het? -Ja.
Je lijkt nogal ver weg.
Ik zit te denken.
Waarover?
Ik weet het niet. Vage dingen in mijn hoofd.
Vage dingen in je hoofd.
Ik dacht over tijd.
Echt? -Ja.
Alsof we in een trein zitten die ons ergens brengt.
Zonder afslag, zonder uitgang...
...net als Mussolini's trein rijdt hij op tijd.
Dat is niet echt waar, over Mussolini en treinen.
De spoorwegverbeteringen gingen hem voor.
Hij eiste de eer op...
...en zelfs toen kwamen ze niet altijd op tijd.
Ik had het niet over Mussolini's trein.
En je kunt altijd van een trein springen. -In films.
In het echt sterf je als je uit een rijdende trein springt.
Dat is zeker waar.
Misschien kijk ik te veel films.
Dat doet iedereen. Maatschappelijke kwaal.
Vul mijn brein met leugens om de tijd te doden...
...in een oogwenk...
...en een knipper in ondraaglijke slowmotion.
Het is als het rabiësvirus...
...dat zich hecht aan onze ganglia...
...en ons in zichzelf verandert.
Virussen zijn monsterlijk.
Alles wil leven, Jake.
Virussen bijvoorbeeld.
Maar...
Zelfs neppe slechte filmideeën willen leven.
Ze groeien in je brein...
...en vervangen echte ideeën.
Daarom zijn ze gevaarlijk.
Maar weet je...
...dat er insecten zijn die zichzelf opblazen?
Ja. -Niet alles wil leven...
Er zijn mieren, sommige luizen. -Ten bate van hun volk.
Er zijn zelfmoordenaars.
TULSEY TOWN IJSSALON
Kom, ga met mij mee.
Dus niet alles wil leven.
Toch?
Klopt. Ze willen...
...dat hun volk overleeft.
Dat is hun eigenlijke Zelf, met een hoofdletter.
Hoe dan ook, we weten niet of ze iets willen.
Het is waarschijnlijk hoe ze geprogrammeerd zijn.
Of zijn we allemaal geprogrammeerd?
En nu zijn we allebei dood. -Ta-da.
Ik ben nog niet klaar om naar binnen te gaan.
Ik moet m'n benen strekken. Lange benen.
Lange rit.
Is dat niet onbeleefd?
Ze weet dat we er zijn. We zwaaien al een tijdje naar elkaar.
Ze weten dat ik mijn benen graag strek. Ik leid je rond.
Jake, het is koud en het wordt donker.
Ik geef je een korte rondleiding.
Misschien komen we...
...in de lente terug en kunnen we naar de sterrenhemel kijken.
De schapen.
Laten we hoi zeggen.
Hoi schaap. -Hoi schaap.
Er is hier iets akeligs en droevig.
En het stinkt.
Hoe zou het zijn als schaap?
Je hele leven in deze ellendige, stinkende plek, zonder wat te doen.
Eten, poepen, slapen, steeds weer.
Dat zijn ze.
De schapen.
Wat is er met de lammeren gebeurd? -Wat?
Wat gaat... -Ik weet niet wat je vraagt.
Ze zijn al dood, dus wat kan ze nog meer overkomen?
Ik bedoel, worden ze begraven? -Waarschijnlijk in de lente verbrand.
Maar ze zijn voor nu bevroren, dus prima.
Geen zorgen.
Kom, ik laat je de oude varkensstal zien.
Ze moesten ze in laten slapen.
Dat is naar. -Rotte situatie, de varkens.
Het leven is niet altijd mooi op een boerderij.
Wat is er met hen gebeurd?
Met de varkens?
Laat maar. Dat bevalt je niet.
Kan niet. Nu moet je het vertellen.
Ja? -Ja. Jezus.
Oké, nou…
Mijn vader was een paar dagen niet bij de varkens geweest.
Ze hadden het druk.
Hij gooide alleen eten in het hok.
Na een paar dagen...
...merkte hij dat ze allemaal in deze hoek lagen...
...dus controleerde hij ze.
Ze zagen er slecht uit. Hij besloot ze te verplaatsen.
En ze zijn zwaar.
Het zijn varkens, nietwaar?
Eindelijk kon hij er een verplaatsen en ontdekte...
...dat de hele buik krioelde met maden.
De varkens werden levend opgegeten.
Het leven kan wreed zijn op een boerderij.
Gaan we? Het wordt koud.
Alles moet sterven. Dat is de waarheid.
Men denkt graag dat er altijd hoop is.
Dat je de dood kunt kunt overwinnen.
Het is een uniek menselijke fantasie dat dingen beter worden...
...misschien vanwege het uniek menselijke begrip dat dat niet zo is.
Ik weet het niet zeker.
Ik vermoed dat mensen de enige dieren zijn...
...die weten dat hun dood onvermijdelijk is.
Andere dieren leven in het heden.
Mensen kunnen dat niet, dus bedachten ze hoop.
Hallo?
Ik ben er. We zijn er.
Hallo?
Jake hier.
Hallo?
We komen eraan. -Oké.
Wil je pantoffels?
Ik... -De vloer is koud.
Oud huis. Houd dit even vast? -Ja.
Ja, bedankt, denk ik.
Ze zijn vast groot. Het zijn mijn oude, maar ze zijn warm.
Voilà.
Jij niet? -Nee.
Nee, jij moet ze nemen. Ze zijn van jou.
O, nee. Dan zou ik geen heer zijn.
Mijn pantoffels zijn jouw pantoffels.
Zeker weten? -Ja.
Ga zitten.
Ze komen zo.
Muziek? -Goed.
Boven zijn de slaapkamers.
Verder niet veel.
M'n moeders naaikamer...
...slaapkamer, linnenkast.
Ik kan het je na het eten laten zien als je wil.
Het is niet chic, zoals je ziet.
Het is leuk. Mooi.
Ja? -Jawel.
Lijkt op het huis waar ik opgegroeide.
Alle boerderijen zijn hetzelfde.
Zoals alle gelukkige gezinnen.
Ik weet niet of Tolstoj dat goed had.
Geluk in een gezin is net zo genuanceerd als ongeluk.
Had hij het niet over huwelijks... -Ha, daar zijn ze.
Ik maak ondertussen een vuurtje.
Je ouders wisten toch dat we kwamen?
Ze hebben ons uitgenodigd.
Uitnodigen is wat formeel voor mijn familie...
...maar natuurlijk. Er is overlegd. -Oké, cool.
Dit vuur is lekker.
Gezellig.
Wat is daar? -De kelder.
Oké.
We houden hem dicht omdat oude huizen vaak tochtig zijn.
Juist.
De kelder is niet afgewerkt.
Een gat in de grond.
Een gat in de grond?
Alleen de ketel, wasmachine, droger en zo.
We gebruiken hem nergens anders voor.
Het is zonde van de ruimte.
Ik haat de kelder, als je het echt wilt weten.
Je hebt er sterke gevoelens over.
Weet je, als kind...
...zijn kelders eng.
Wij hadden er geen in ons appartement...
...maar met al die enge films, snap je het wel.
Ga niet naar de kelder.
Precies.
Hij verstopt zich daar.
Wie? -Wat?
Wat zijn die krassen?
Hond. Van de hond, voornamelijk.
Ik hou van honden.
Ik wist niet dat ze een hond hadden.
Ik merk meestal of er een hond is.
Rondslingerend speelgoed... -Mijn ouders zijn netjes.
Waar is ie? Wat voor soort? Hoe heet hij?
Zo veel vragen. Jimmy.
Een bordercollie.
Waarschijnlijk buiten, of...
Hoi, Jimmy.
Hoi.
Hij is nat.
Dat is... -Ha, daar zijn ze.
Hoe was de rit?
Ja, prima.
Leuk je te ontmoeten, Louisa.
Jake heeft ons zoveel over je verteld.
Hij heeft me ook veel over jullie verteld.
En je kwam toch?
Hoi.
Nou, laten we eten.
Of het eten is zo koud als een tiet in een bronzen beha.
Ruikt lekker. -Ik hoop dat je trek hebt.
Alles zelfgemaakt. Alles op tafel komt van de boerderij.
Het is prachtig.
Jake zegt dat je schilder bent.
Ja. Dat klopt.
Ik weet er niks van, maar ik hou van schilderijen waar je herkent wat je ziet.
Hoe heet het? Abstract, dat snap ik niet.
Abstract kan ik ook. Smeer wat verf op, hoe heet het?
Doek. Dat is oplichterij, als je het mij vraagt.
Ik hou van schilderijen die net foto's zijn.
Dat zou ik nooit kunnen. Dat is talent.
Waarom maak je dan geen foto, pap, als je van foto's houdt?
Het is veel sneller en foto's lijken precies op foto's.
Ik hou van foto's, vooral sportfoto's.
Wat voor schilderijen maak jij, Lucy?
Ik maak geen abstracte kunst, dus dat is in mijn voordeel.
Goed. Dat bedoel ik. Zie je? Goed.
Ik schilder vooral landschappen.
Zoals buitenschilderijen?
Ja. Plein air.
Dat is in de open lucht schilderen.
Ik probeer het gevoel van het licht en de sfeer vast te leggen.
Dat klinkt mooi. Jake schilderde ook.
Mam. -Hij deed erg zijn best.
Dat wist ik niet.
Hij was erg goed. -Mam.
Ik probeer m'n werk te voorzien van een soort...
...innerlijkheid. -Dus je schildert binnen?
Mijn innerlijk. Dus een landschap geeft weer hoe ik me toen voelde.
Eenzaam, vreugdevol, bezorgd, verdrietig.
Dat klinkt interessant.
Zoals die met dat meisje dat in een veld zit en naar een huis kijkt.
Christina's World. Wyeth.
Ja. -Precies.
Maar zonder mensen.
Hoe kan een schilderij van een veld verdrietig zijn...
...zonder een verdrietig persoon erin?
Een interessant probleem.
Ja. Daar heb ik moeite mee.
Ik heb foto's van mijn werk, als jullie ze willen zien.
O, ja.
Ja? -Ja?
Ja. -Ja?
LUCY - GEMISTE OPROEP LOUISA - GEMISTE OPROEP
Deze.
Ze zijn mooi, maar ik zie niet...
...hoe het me iets moet laten voelen...
...zonder een persoon erin die iets voelt.
Als er niemand is die verdrietig of vreugdevol is...
...of wat voor emotie dan ook.
Misschien ben je zelf degene die naar die plek kijkt.
Dan moet ik mezelf daar zien.
Als je er was, zou je jezelf niet zien.
Wel als ik naar beneden kijk. Ik ben geen spook.
Dat kan ik bevestigen.
Zeker in de slaapkamer.
Ik bedoel, maar als je er naar keek...
....zonder naar beneden te kijken, zou je het zien en iets voelen.
Wat voor gevoel een omgeving je geeft, gaat over jou, niet de omgeving, toch?
De gevoelens zijn niet intrinsiek aan die plek.
Dat gaat boven m'n pet.
Ze zijn echt mooi. Je hebt talent.
Bedankt. -Mooie kleuren.
Bedankt.
Jake, je zei niet dat je vriendin zo getalenteerd was.
Toch wel.
Maar goed...
Ooit dacht ik...
Ik had gedacht...
Omdat...
Dus, Jake zei...
...dat je kwantumfysiek studeert aan de universiteit.
Ja. -Fysica.
Echt? -Ja.
Dat is toch ongebruikelijk voor een meisje?
Ja, best wel.
Ik vraag het maar.
Iets minder tegenwoordig, gelukkig.
Nou, na de brugklas begreep ik niet meer wat Jake zei...
...dus het is mooi dat hij met iemand zijn ideeën kan delen.
Jake zegt dat er veel beroemde natuurkundige echtparen zijn geweest.
Pap.
Ja. Wel wat.
Pierre en Marie Curie deelden een Nobelprijs.
Zelfs ik ken hen. Nou ja, Ik ken haar. Straling.
Radioactiviteit. -Radium.
Ja. -Ik ben zo blij dat Jake iemand heeft.
Vertel eens hoe jullie elkaar ontmoet hebben?
Jake wil niet. Ik hou van romantische ontmoetingsverhalen.
Zoals in Forget Paris.
Billy Crystal? -Ik vond die film niks.
Billy Crystal is een mietje.
Nou...
Ik ging met een vriendin naar een bar bij de campus...
...en het was een trivia-avond.
O, wat leuk. Jake is dol op trivia.
We speelden de genie editie van...
We speelden de genie editie... -Genus.
...van Trivial Pursuit. Wat?
Het is genus editie.
Ik dacht altijd dat het genie was. Ik zeg het al jaren verkeerd.
Ik ben duidelijk geen genus.
Dat is een goeie.
Nee.
Genus is niet...
...hetzelfde als genie. Een genus is een categorie.
Ik dacht dat het de genie editie was.
Ik vertelde rond dat hij alles wist in de genie editie.
Daar was ik trots op.
Waarom hebben we de genie editie niet? -Er is geen...
Genie editie. -Oké.
Dus Jake was met z'n team...
...en mijn vriendin en ik in de buurt en ik keek naar hem.
Je vond hem leuk? -Ja.
Hij was heel serieus over het spel, dat vond ik charmant.
En hoe heette zijn team?
Brezjnevs wenkbrauwen. -Brezjnevs wenkbrauwen.
Ik vroeg wie Brezjnev was, om iets tegen hem te zeggen.
En hij zei dat Brezjnev een Sovjetingenieur was.
En een generaal van...
Een afdelingshoofd van... -Secretaris van de communistische partij.
Tijdens de jaren van Grote Sensatie.
Stagnatie. -Stagnatie.
Maar, die teamnamen zijn belachelijk. Ze zijn altijd zo opschepperig.
Maar bij Jake vond ik het niet zo erg.
Ik negeerde het omdat ik hem leuk vond.
Hij is leuk, hè?
Dus ik verzamelde mijn moed om met hem te praten...
...want hoewel hij naar me keek, was het duidelijk dat hij niets zou zeggen.
Je zei toch dat jullie over Brezjnev spraken?
Ja, dat is waar.
Maar daarna zeiden we niets meer, bedoel ik.
Dus ik zei iets van: 'Jullie gaan lekker.'
En ik moest bijna schreeuwen, het was zo'n herrie.
En Jake hief zijn glas en zei: 'Tja...
...we hebben versterking.'
En ik lachte, dat brak het ijs...
...en ik denk dat dat hem aanmoedigde want hij vertelde me...
...dat hij een cruci...
Verbalist. -...verbalist was.
Ik wist niet wat dat was.
Maar dat wilde ik niet toegeven. Dus ik zei: 'Cool.'
En hij sloofde zich weer uit...
...en ik dacht: Hij is zo onhandig. Hij kan niet flirten.'
Dat was eigenlijk best aantrekkelijk.
Maar hij ging door.
En hij zei dat zijn teamnaam eigenlijk Ipse moest zijn.
Ik dacht: jakkes.
Vond je hem niet meer leuk?
Nee.
Toch wel.
Ik wilde dat hij ophield.
Dus ik zei...
'Ik ken dat woord niet. Doe toch normaal.'
En hij zei: 'Tja, ik ben een klootzak.
Ik ben niet zo goed in kletsen...
...en Ipse is een woord voor zelf.'
Maar daarna praatte hij als een normaal mens en hij was grappig.
Ik zag dat hij mijn nummer wilde...
...maar hij was verlegen.
En ik stond op om te gaan.
M'n vriendin wilde weg.
En Jake flapt eruit of hij mijn nummer mocht?
Goed gedaan. Jake.
Dat werd tijd.
En zo is het gekomen.
Dat was zo'n...
...zes weken geleden?
God, voelt langer.
Het voelt als eeuwen.
Ik kan...
Kan me niet herinneren hoe lang het is.
Ik kom zo.
Hallo, welkom bij Red Line.
Ik ben Yvonne. Ik help jullie vandaag. -Er staat iemand achter je.
Echt?
Dat is Nimrod.
Hij is een idiote stagiair die me volgt.
Hoi, ik ben Nimrod. -Hoi.
Willen jullie bestellen of hebben jullie vragen?
Hoe is de Santa Fe-burger? -Heel populair.
Oké, welke is lekkerder? De Santa Fe-burger...
...of de Natchez-burger?
Lastig. Ze zijn allebei lekker.
Heb je geen favoriet?
Ik denk dat... -Kijk, ze is veganist, dus...
Wat doe je? -Wat je niet weet...
...over deze geweldige vrouw is dat ze geen serveerster is.
Kun je weggaan. -Ze is wel een serveerster.
Maar alleen om haar school te betalen...
...zodat ze dierenrechtenadvocaat kan worden.
Nee, ze eet sinds haar vijfde geen kruimel vlees of melk meer.
Toen ze besefte dat een hamburger een gemalen koe is.
Ze heeft de rest van haar leven geprobeerd om de wereld beter te maken...
...voor dieren, en ik hou van haar.
Ik hou van haar. Ik hou van haar omdat ze de mooiste...
Dat was prachtig, Yvonne. Je bent ontslagen.
Ik had die baan nodig.
Ik weet het.
Zei je dat je van me houdt?
Ja.
Idioot.
Dat was lekker.
We moeten gaan. -Hij was een goede jongen.
Op school kreeg hij zelfs een ijverigheidsspeld.
Doe je dat nog steeds? -Nee.
IJver. Acht jaar, snap je dat nou?
Het was wat. Z'n vader en ik kregen nooit zo'n speld.
Nooit. -Zeker. Op geen enkele leeftijd.
Ik heb veel gewonnen, maar nooit een ijverigheidsspeld.
Ik kende het woord ijver niet op m'n achtste.
Maar Jake wel. Je wist het.
Jake wist het.
Weet je nog hoe blij je was met die speld?
Nee.
Hij droeg hem naar school. -Nee.
Dat deed hij elke dag. Jawel.
Nee, ik was teleurgesteld. Ik wilde de slimheidsspeld.
IJverigheid... is een troostprijs.
'Je bent een harde werker, niet slim, maar leuk dat je het probeerde.'
Doe niet zo zuur. Het was een mooie speld.
Jakey?
Toetje?
Ik heb Jake's favoriete chocoladetaart gemaakt.
Lekker.
Ik zeg nooit nee tegen chocolade.
Zalig.
Sou dat niet salig sijn?
Help me.
Ik serveer 't toetje in de woonkamer.
Dat is uit My Fair Lady.
Dat was jij. Ja. -Ze zei dat hij een mietje was.
Dat zeg je al jaren.
Je kunt dit niet blijven doen.
Je lijkt stil.
Gaat het?
Mag je ze?
Ze zijn erg aardig.
Heel aardige ouders.
Goed gedaan, maatje.
Ja. -Ja.
Natuurlijk.
Ze houden veel van je.
Ja. -Dat is belangrijk bij ouders.
Dat zal wel.
We hadden wel gedoe.
Iedereen heeft gedoe met z'n ouders.
Hé, waar is Jimmy gebleven?
Daar is hij.
Je bent een stinkend nat monster, hè? -Sorry.
Sorry. -Waarvoor?
Zijn geur.
Het is een hond.
Het is oké. Jimmy.
Hè, wie is dat?
Zie je het niet?
Nee.
Ik ben het.
Nee, dat ben ik. Was ik dat niet?
Hoe... -Sorry voor de vertraging...
Mijn hemel. -Noodgeval in de keuken.
Nou, hier is het, Jake's favoriet. Ta-da.
Chocolade kerstboomstam.
Ook al is het geen kerst.
Het doet me denken aan toen Jake op zijn duim zoog.
Terwijl hij er te oud voor was.
Hij zei 'kerst, kerst, kerst' terwijl hij eraan zoog.
Kerstboomstam. Lijkt wel op een duim.
Ziet er goed uit.
Geniet ervan.
Bedankt.
Het is prachtig.
Bedankt. Geniet ervan.
O, hemel.
Ik heb problemen met mijn oren.
Als iemand zich afvraagt waarom ik de hele avond aan m'n oren zit.
Heel erg.
Tinnitus. Het is niet anders.
Wat is tinnitus?
Niet leuk, dat is zeker.
Zeker niet leuk.
Maar het is zoals het is.
Ik hoor gezoem in mijn oren.
Niet zozeer een gezoem, maar een gesis. Meer een...
...fluisteren.
O, altijd?
Ja.
Alsof er steeds iemand naar me fluistert.
Misschien zijn het de geheimen van het universum.
Geen idee.
Misschien zijn het aandelentips.
We zouden rijk zijn.
Sorry, sorry.
Ik dacht dat hij uit stond.
Waar is m'n bril. -Alsjeblieft.
Gewoon een vriendin.
Haar vriendin belt vaak. -Je kunt opnemen.
We vinden het niet erg. -Nee. Het is niet belangrijk.
Maar misschien wel. Er is een sneeuwstorm.
Misschien zit ze vast. -Het is oké.
Is het een sneeuwstorm? We willen niet vastraken.
Het is oké. Ik heb sneeuwkettingen. -Ik moet morgen werken.
Heb je de kettingen omgedaan? Nog niet, ze liggen klaar.
Met kettingen red je het wel.
Wat? Het spijt me. -De sneeuwkettingen.
O, hemel. Ik noem ze de fluisteraars.
's Nachts is het ergste. -Wat?
Nacht. -O, 's nachts is het ergste.
Ik slaap maar weinig.
Dat klinkt heel moeilijk. Wat naar.
Sorry? -Ik zeg dat het me spijt.
We zeggen allebei sorry.
Neem die telefoon maar op. Het kan belangrijk zijn.
Het is oké.
Ik...
...weet waar ze voor belt. -Luister tenminste naar de voicemail.
Oké.
Natuurlijk.
Er is maar één kwestie. Ik ben bang.
Ik voel me gek. Ik ben niet helder. Hoe... de vermoedens kloppen.
Ik voel mijn angst groeien. Het is tijd voor het antwoord, één vraag.
Eén vraag te beantwoorden.
Ze is in orde.
Wat wilde ze? -Ze belde zomaar.
Wat leuk.
Vrienden zijn belangrijk.
Jake had er nooit veel als kind. Of zelfs daarna.
Weet je je 50e verjaardag nog?
Twintigste. -Wat zei ik?
Vijftigste.
Hemeltje, waar zit mijn hoofd?
Maar goed.
Vrienden kunnen helpen.
Dat vond ik altijd.
Want het leven kan zwaar zijn.
Op een boerderij.
Makkelijker wordt het niet.
Wat? -Het wordt niet makkelijker.
Wat niet? -Het leven.
Nee, dat is zo. Het is een sneltrein naar de shit.
In godsnaam, mam.
Oké, ja. Ik overdrijf. Daar ben ik het mee eens.
Een sneltrein naar de chips.
Je moeder was altijd heel grappig.
Daar hield ik van.
Het was het eerste waar ik verliefd op werd.
Het is weggevaagd... met de leeftijd.
Het slijt weg, denk ik.
Het is niet leuk meer.
Ik mis haar zo.
Dus Lucia studeert gerontologie.
Echt?
Wat fascinerend.
Fascinerend.
Ja.
Ik was altijd geïnteresseerd in de problemen van ouder worden.
Onze maatschappij heeft een walgelijke relatie met ouderen.
Zo dwaas, want het is een onvermijdelijk, natuurlijk deel...
...van de levenscyclus van alle levende wezens.
Bovendien is het vreselijk onaardig.
Wat interessant. En medelevend.
We moeten haar houden, Jake.
Wat is ze aardig.
Jeetje...
...het ziet er slecht uit.
Ik weet het niet, Jake. We moeten...
Jake?
-Wat?
Ik denk dat we moeten gaan. Het ziet er slecht uit.
Ik heb sneeuwkettingen.
Waar ben je?
Boven. -Ik kom naar boven.
Dat je het weet.
Jake?
Waar ben je?
JAKE'S KINDERKAMER
Jake?
BONEDOG
'Thuiskomen is vreselijk.
Of de honden je gezicht likken of niet.
Of je een vrouw hebt of een vrouwvormige leegte die op je wacht.
Thuiskomen is vreselijk eenzaam.'
Sorry, je liet me schrikken.
Het spijt me.
Dit is Jake's kinderkamer.
Ja, ik zag het bord op de deur.
O, dat.
Hoe moet ik het uitleggen?
Mijn geheugen wordt minder.
Vroege tekenen van...
Alzheimer?
Dementie?
Lewy-bodies... -Ja, dat is het, denk ik.
We zijn maar gaan labelen.
Door het hele huis zie je overal labels.
Ik merkte het niet.
Je zult het merken.
Het spijt me te horen dat je...
Het is goed.
Eerlijk gezegd...
...kijk ik ernaar uit dat het erger wordt...
...zodat ik niet meer weet dat ik dingen niet weet.
Dat lijkt me...
...prettiger om...
Kom op.
Ja. -Ze zeggen dat achter de wolken...
De zon... -...de zon. Ja, dat was het.
Ze zeggen dat achter de wolken de zon...
Dat geloof ik ook.
Dit is Jake's oude kamer.
Jullie kunnen hier vanavond blijven.
Z'n moeder en ik zijn niet ouderwets.
Neuken en zo.
Ik moet vanavond naar huis.
Ik moet morgenochtend werken.
Ik weet dat dit bed...
...een beetje klein lijkt voor twee...
Kom op.
Volwassenen?
Het is tenslotte een kinderbed. Zelfs niet voor een tweeling.
Voor één kind. Maar voor één avond gaat het vast wel.
Dat is erg vriendelijk, maar ik moet echt...
Ik denk dat jullie in dit bed niet zullen neuken.
Niet gemaakt om te neuken. Het is een kinderbed.
Voor één kind, geen twee.
Juist.
Ik kan wel een oude... van mijn vrouw vinden.
Iets om vannacht te dragen.
Ergens in een oude koffer.
Ik kan wel iets van mijn vrouw voor je vinden voor vannacht.
Voor vannacht. O, kijk...
...het is Jake's kinderkamer.
Jake.
O, het is de vriendin.
Doe open.
Jake, de sneeuw. Ik moet weg.
Ik zeg hem steeds weer dat hij moet gaan.
Mam, je moet eten.
Ik kom zo.
Mam.
Jake is altijd een goede jongen geweest.
Mam.
IJverig.
Hij won een speld.
Misschien niet zo getalenteerd als de andere leerlingen...
...maar hij werkte zo hard.
En dat is nog indrukwekkender.
Als genus...
Genie, mam.
Dat is gewoon geluk.
De genetische loterij, zoals men zegt.
Maar om zo succesvol als Jake te zijn...
...zonder speciaal talent of gave…
Dat is veel indrukwekkender.
Ja.
Misschien moet je... -Straks.
Oké.
We gaan zo.
Laat het me afmaken.
Mam?
Indrukwekkend hoe je voor je moeder zorgt.
Dat is zeldzaam.
We stoppen onze ouderen meestal weg.
Heel bijzonder hoe toegewijd je bent.
Ik ben blij dat je dat zegt. Dat doet me goed.
Soms...
...is het alsof niemand je goede daden opmerkt.
Alsof je alleen bent.
Ik zie het.
Ik wacht beneden.
Voor wat privacy.
Ik wil niet weggestopt worden.
Ik moet dit beëindigen.
Een eind aan maken. Een schone lei.
Niet blijven hangen. Niet wachten tot het beter gaat.
Je kan niet blijven wachten.
Ik weet niet meer wie ik ben hier...
...waar ik stop en Jake begint.
Als in een flipperkast kaatsen mijn emoties heen en weer.
Jake moet me zien als iemand die hem ziet.
Hij moet gezien worden en erkend worden.
Alsof dat mijn doel is in dit leven.
Om Jake te erkennen. Om hem op te beuren.
En mijn erkenning voor hem moet bevestigd worden...
...doordat ik erkend word.
'Kijk naar mijn vriendin. Kijk wat ik heb. Ze is slim.
Ze heeft talent. Ze is gevoelig.
Ze kan dit. Ze weet dat. Ze maakt dit. Ze geeft daarom.'
Ik breng hem naar het toilet, dan gaan we.
Ik moet ermee stoppen.
Is dat het meisje?
Ja, pap, Louisa.
Goed. Ik heb geld voor je...
NACHTJAPON
Nachtjapon.
Voor haar.
Dat is heel aardig. Ik...
Ik moet vanavond naar huis.
Binnenkort.
Ik begrijp het niet. Wat bedoelt ze?
Ik weet het niet.
-Ik heb morgen dienst.
Ze is serveerster.
We ontmoetten elkaar toen me bediende.
Het is een lief verhaal.
Ik vroeg haar naar de...
Santa Fe-burger.
Ik ben in de war.
We brengen je naar de wc.
We willen geen ongelukjes.
Weet je nog gisteren?
Wat doet dit ding hier?
Ik weet het niet.
Wat vies. Er zit Jake's babyvoeding op.
Wat doet hij hier?
Ik zou m'n hoofd nog verliezen als het niet vastzat.
Wil jij hem in de wasmachine gooien? Ik zet hem net aan.
M'n handen vol met al dat speelgoed.
Jake zou zijn hoofd nog verliezen als het niet vastzat.
Natuurlijk.
Waar staat ie? -In de kelder.
Jake wil niet dat ik daarheen ga.
Jake kan bazig zijn.
Dat moet je niet toelaten.
Dat is de andere kant van z'n persoonlijkheid is. Die ijver.
Hij wil alles beheersen.
Er zijn zoveel dingen die hem nerveus maken.
Hij sluit zich steeds meer af. Het is een probleem.
De weinige mensen die hij nog heeft moeten allerlei regels volgen.
Echt een probleem.
Ja, vast mijn schuld.
Door die schuld voel ik me verplicht...
...om het altijd zijn zin te geven.
Een vicieuze cirkel.
Maar wat bedoel je nou?
Ik bedoel...
...breng de nachtjapon naar de kelder.
Doe eens wild.
Je stuurde haar naar beneden?
Naar de wasmachine.
Mam. Echt?
Je hoeft geen was te doen voor mijn moeder.
Je bent te gast en we zorgen voor vannacht voor een schone nachtjapon.
Het is niet erg.
Maar we moeten echt op pad.
Ik heb hulp nodig met de sneeuwkettingen. -Oké, ik kom.
Tragisch hoe weinig mensen hun ziel bezitten voor ze sterven.
'Niets is zeldzamer in een man'...
...zegt Emerson...
...'dan een eigen daad.'
En het is waar.
De meeste mensen zijn anderen.
Hun gedachten zijn andermans mening.
Hun leven een imitatie, hun passies een citaat.
Een citaat van Oscar Wilde.
Er is maar één vraag.
Ik ben bang. Een beetje gek. Ik ben niet helder.
De vermoedens kloppen. Ik voel mijn angst groeien.
Nu is het tijd voor het antwoord. Slechts één vraag.
Eén vraag te beantwoorden.
Mijn god.
Jake, is je moeder...
Ze...
Ze slaapt.
Ze is...
We moeten gaan.
Het wordt verraderlijk.
Weet je zeker dat ze oké is?
Diep in slaap.
Goed moment om te gaan.
En je vader?
Hij is...
Hij struint ergens rond.
De afvoer zit weer dicht.
Leuk je te ontmoeten.
Insgelijks.
Bedankt voor jullie gastvrijheid.
Je bent hier altijd welkom.
Jake is een goeie jongen, hè?
Ja. -Ja?
Een goede man, eigenlijk.
Mee eens?
Ja.
Goed dan.
En?
Vond je ze aardig?
Ja, ze zijn heel aardig.
Echt? -Ja.
Ze zijn soms opdringerig, maar het zijn fatsoenlijke mensen.
Dat was duidelijk.
Ze vonden jou geweldig.
Fijn. Ik ben blij.
Zo slim, zei mijn moeder.
Echt?
Niet tegen jou. Dat zou gênant voor je zijn.
Maar toen ik haar hielp met de afwas.
Ik herinner me niet dat Jake met de afwas hielp.
Ik twijfel over veel van wat er vanavond gebeurde. Alsof...
Toen pa en jij discussieerden over...
Wat?
Toen pa en jij discussieerden over...
Het leek alsof alles een beetje...
Heffingen. -Juist, heffingen.
Ja, ik weet het weer. Ik ben een beetje duf.
Je hebt veel wijn op.
Hij was blij dat iemand het verschil wist. -Is dat zo?
Ja.
Je merkte het niet, want hij schonk steeds bij.
Deed hij dat? -Ja.
Ja. -Juist.
Dat merkte ik niet.
Ja. -Verraderlijk.
Dan is het lastig bij te houden.
Ja. -Zoals ik al zei...
Alles bij elkaar, ging het heel goed.
Het was een geslaagde avond.
Ja.
Iedereen ontmoette elkaar.
Dat is waar. Ze zijn erg aardig.
Vond je ze aardig? -Ja.
Ze vonden jou ook aardig.
Dat is een goed teken, denk ik.
Teken?
Teken.
Teken is misschien niet het juiste woord.
Het ding. Het is goed.
Het is fijn.
Fijn als mensen die je mag, elkaar mogen.
Mensen zien zichzelf als punten die door de tijd bewegen.
Ik denk 't tegenovergestelde.
We staan stil...
...en tijd gaat door ons heen...
...als een koude wind...
...onze warmte stelend...
...ons schraal en koud achterlatend. -Wat denk je?
Ik weet het niet, de dood.
Het voelt alsof ik vanavond die wind was.
Waaiend door Jake's ouders.
Zien zoals ze waren. Zien zoals ze worden.
En zien als ze weg zijn.
Waar denk... -Als alleen ik over ben.
Waar denk je aan?
Alleen de wind.
Niet veel.
Echt?
Ik ben moe, Jake. De wijn, denk ik.
Ja, je dronk veel.
Ja.
Het is deprimerend, zoals je weet. -Natuurlijk weet ik dat.
Ik vind het belangrijk dat mensen...
...dat bedenken als ze onder invloed beslissingen nemen.
A woman under the influence. -Geweldige film.
Ik weet het niet.
Ik heb die film vaak bekeken voor mijn essay van woensdag.
Ik voelde een verwantschap met Mabel, denk ik.
Ze is zo'n krachtig, vreselijk benadeeld personage.
Is dat zo?
Ik denk...
...dat Mabel Longhetti instort omdat ze iedereen wil plezieren...
...waardoor ze een martelaar is voor de vrouwenemancipatie.
Maar alleen voor feministen die standaard spin-offs...
...als kunst accepteren. De majestueuze Gena Rowlands...
...Mrs Cassavetes, is een geweldige actrice, ze laat het personage nooit los.
Mee eens. Ik vond haar geweldig in die rol.
Ze leek te omvatten wat...
Op deze leeftijd is haar schoonheid te ontwikkeld voor ingénue rollen...
...en lijkt Rowlands oud of jong.
Nuances in haar uitdrukking transformeren Mabel Longhetti...
...van een stralende schoonheid in een treurige, slonzige dronkenlap.
Rowlands externaliseert schizofrene onthechting.
Mabel versplintert voor je ogen.
Haar gezicht toont haar zinsbegoocheling.
Rowlands vertolking is een aaneenschakeling van hoogstandjes...
...een hele rij Oscars. Het is uitputtend.
Ze is weliswaar een geweldige actrice....
...maar niets is gedenkwaardig, omdat ze zo veel doet.
Het is de meest vergankelijke vertolking die ik ooit heb gezien.
Ik weet niet wat je bedoelt met vergankelijk?
Mabel probeert haar pols door te snijden...
Nick doet een pleister op de snee.
De idiote symboliek doet het je uitgillen.
Maar na tweeënhalf uur film ben je zo suf dat je slechts kunt kreunen.
De details die de pathologische aard van de personages rond Mabel...
...en haar isolement moeten tonen worden in plaats daarvan slappe, valse momenten.
Het is onduidelijk of het de personages zijn...
...of dat het Cassavetes is die zich niet bewust is van wat hij doet.
De kinderen mompelen maar dat ze van haar houden.
Er is geen aanwijzing hoe je dat moet ontcijferen.
Bemoederen ze haar?
Behandelen ze haar in een reversie als een kind dat gesust moet worden?
Of hebben ze net zo onbeschaamd lief als zij?
En wat moeten we doen met de asserties van arbeider Nick?
Is asserties wel een woord?
Ik ken alleen assertief. -Het zijn allebei woorden. Zoek maar op.
Wat moeten we met de liefdesasserties van Nick de arbeider?
De film is volkomen tendentieus.
Het is allemaal gepland, maar het is niet doordacht.
Ik begrijp wat je bedoelt.
Jij bent de expert in cinematografische dingen.
Ja.
Dat ben ik.
Ik was, denk ik, gewoon in de ban...
...van de sympathie die Cassavetes voor haar toonde.
Ik denk dat onze samenleving een zekere vriendelijkheid mist...
...een zekere bereidheid om de worsteling van anderen te accepteren.
De worsteling die veroorzaakt wordt door...
Een vervreemdende maatschappij?
Geen idee. Ik denk het.
Ja. Het lijkt hopeloos.
Wat?
Alles.
Alsof je je oud voelt...
...je lichaam vergaat, je gehoor, je zicht...
Je kunt niets zien en je bent onzichtbaar.
En je hebt zoveel verkeerde keuzes gemaakt...
De grote leugen.
Wat is de leugen? -Ik weet het niet. Dat...
Dat het beter wordt. Dat het nooit te laat is.
Dat God een plan heeft.
Dat leeftijd er niet toe doet. -Hou je mond.
Dat...
...het voor de dageraad het donkerst is. Dat...
...achter de wolken de zon schijnt.
Dat...
...er op ieder potje een deksel past.
Allemaal clichés.
Kop dicht, Mabel. Ga zitten, Mabel.
En God geeft ons nooit meer dan we aankunnen.
Dat heeft God goed gedaan.
Hé, wil je iets zoets?
Wat bedoel je?
Dessert. -We aten toch een toetje bij je moeder?
Ik geloof dat er iets taartachtigs was...
Dat klopt.
Ik ben suikerverslaafd.
Geen idee.
Misschien houdt het me wakker.
Absoluut.
We moeten Jake wakker houden. Het is zo verraderlijk.
Er is een Tulsey Town bij de volgende afslag.
Tulsey Town?
Nu open? Met dit weer? Het is ijskoud.
Het is perfect weer voor een Brrr.
Vind je niet?
Ik denk het wel.
we gaan naar Tulsey Town
met softijs voor jou
Tulsey Town.
Jezus, daar had ik nooit aan gedacht.
Wat denk je dat Tulsey Town is?
Gebaseerd op de clown.
Het is een circusstad.
Misschien als zo'n plek waar....
...artiesten in het laagseizoen heen gaan.
Geregeerd door de clowndame?
Nou, ja, ze draagt een kroon.
Heeft ze een clownskroon?
Een goedgunstige en tolerante ijsclownkoningin.
Helemaal van lactose.
Ze is lactosetolerant.
Ze is lief, maar kil.
Net als je moeder.
Wat bedoel je? -Niets.
Ik zei dat zomaar. Het floepte eruit.
Vond je mijn moeder kil? -Nee.
Ze was heel lief, echt.
Want ik accepteer dat niet...
...de moeder als oorzaak van alle psychische problemen.
Dat is vrouwenhaat. Freudiaanse onzin.
Het is verleidelijk om een zondebok aan te wijzen.
Wat voor zonden?
Alle. Waarom je je zo voelt. Waarom je zo bent.
Dat is vrouwenhaat. Freudiaanse onzin.
Een persoon, een volwassene, moet op zeker moment...
...verantwoordelijkheid nemen voor wie hij is.
Vind je niet?
Ja. Moeders hebben hun eigen pijn.
Hun eigen historie van verwaarlozing en misbruik.
Maar op zeker moment in de twintigste eeuw...
...kregen ze de schuld van elke jeugdzonde...
...schizofrenie, autisme, narcisme, homoseksualiteit....
Niet dat homoseksualiteit gelijk is aan die andere dingen.
Uiteraard. -Natuurlijk niet.
Moeders de homoseksualiteit van hun kind ten laste leggen...
...impliceert dat homoseksualiteit iets negatiefs is.
Ik bedoel dat toen homoseksualiteit nog als ziekte beschouwd werd...
...in de handboeken voor 1973...
...dat het vaak werd geweten aan een verwennende moeder.
Juist.
Het is vreselijk hoe we mensen labelen en afschrijven.
Ik zie elke dag de kinderen op school.
Ik zie degenen die erbuiten vallen. Ze zijn anders. Ze passen er niet bij.
En het leven dat ze daardoor hebben.
Soms zie ik ze jaren later, in de stad, in de supermarkt.
En kan ik zien dat ze het nog steeds met zich meedragen.
Als een...
...zwarte aura.
Als een molensteen.
Als een etterende wond.
Jake.
Ik denk dat we... -Hier. Ta-da.
O, jee, dat is heftig.
Heftige plek, het land van Tulsey Town.
Ook hier klimaatverandering. Heb je de roman Ice gelezen?
Ik denk het niet. -Van Anna Kavan?
Ik denk het niet.
Uit 1967, het is een soort fabel...
Haal de ijsjes, het is ijskoud.
Ik wil eerst zien wie er vanavond werkt.
Ken je degenen die hier werken?
Sommigen.
Ik stop hier soms na een bezoek aan mijn ouders.
Sommige serveersters hier mag ik niet, dus ik wil het checken.
Wat is er met ze? -Ik weet het niet.
Mensen kunnen onaardig doen.
Ik wacht in de auto. -Nee. Zeg hallo.
Ze komen niet als ze weten dat ik het ben.
Hallo, is er iemand? -Ik kom zo.
Dus Ice speelt zich af tijdens een milieuramp...
...waardoor de wereld een bevroren woestenij wordt.
En het belangrijkste...
Hoi.
Kan ik u helpen, meneer?
Dus ja, ik wil een Oreo Brrr.
En hij wil...
Hetzelfde.
Twee, graag.
Twee dezelfde.
Sorry, we moeten weer verder.
Kunnen we ze zo snel mogelijk krijgen?
Sorry.
Sorry voor de stank, ze zijn aan het vernissen..
Vernissen?
Planken.
Geen probleem.
Ik ken dit meisje. Ik heb haar eerder ergens gezien. Haar gezicht.
Die uitslag, ik ken haar.
Het ligt op het puntje van mijn tong. Puntje van mijn brein, zoals Jake zegt.
Ze is iemand. Komt ergens vandaan.
Ik weet het zeker.
Het is een flinke sneeuwstorm.
Verrassend dat jullie open zijn. -Flinke sneeuw daar, flinke Brrr hier.
Ja, dat dacht ik ook al.
Je bent aardig.
Je bent niet zoals zij.
Lomp en gemeen en mooi.
Bedankt.
Zo bedoelde ik het niet.
Je ziet er geweldig uit.
Je ziet er vriendelijk uit en je bent erg knap.
Zo bedoelde ik het niet. -Het is goed. Ik begrijp het.
Er lijkt...
Er lijkt een soort hardheid te zijn die hoort bij een bepaalde schoonheid.
Dat heb jij niet.
Misschien lijden de knappen ook. Ik weet niet...
...misschien bezorgt de schoonheid hun leed.
Ik ben geen psychiater.
Wat een vreemd opmerking. Natuurlijk is ze geen psychiater.
Ze is niet ouder dan 15.
Extra hoog. Omdat je zo aardig bent.
Bedankt.
Dat is dan acht dollar.
Jake?
Hou maar.
Bedankt. -Graag gedaan. Bedankt.
Ik maak me zorgen.
Pardon?
Ik mag 't eigenlijk niet zeggen. -Gaat het? Moet ik hulp roepen?
Het is geen vernis.
Dat is niet waarom het stinkt.
Wat bedoel je?
Je hoeft niet te gaan. -Waarheen?
Voorwaarts. In tijd.
Je kunt hier blijven.
Ik ben zo bang. -Waarvoor? Waar ben je bang voor?
Ik maak me zorgen om jou. -Bedankt.
Fijne avond. Doe voorzichtig. De wegen zijn verraderlijk.
Zag je haar armen?
Van wie? -Dat meisje bij Tulsey Town.
Welk meisje? Er waren er meerdere.
Meerdere? Het waren er drie.
Meerdere is meer dan twee.
Echt?
Zoek maar op. -Kun je dat niet steeds zeggen?
Maar goed, die met de uitslag op haar armen.
Niet gemerkt.
Je doet met opzet onnozel.
Niet mijn bedoeling. -Niet mijn bedoeling.
Maar goed.
Hoe vind je de Brrr?
Te zoet? -Ja, erg zoet.
Ik vergeet altijd hoe zoet ze zijn. Een klein beetje is genoeg.
Ik kan niet meer op. -Je hebt bijna niks gegeten.
Het is erg zoet.
Ja. Het is veel.
Koud? -Ja. Door het ijs, denk ik.
We zitten midden in een sneeuwstorm.
Wiens idee was het om nu naar Tulsey Town te gaan?
Ik zeg niks.
Wat vreemd.
Dit is waarschijnlijk de laatste keer dat ik met Jake in een auto zit.
Binnenkort is dit 'n herinnering.
Dan zijn we allebei ergens anders en herinneren we ons dit moment.
Deze lach.
En misschien voelen we spijt.
Misschien verzacht de tijd de ruwe kantjes...
...denken we allebei: dat was best fijn.
Waarom moest het eindigen? Maar er is geen weg terug.
Er is nooit een weg terug.
Je bent plotseling zo stil. -Ik kijk naar de storm.
Als je de ander niet kunt vertellen wat je denkt, is dat niet goed.
Je bent er klaar mee. -Wat bedoel je?
Zonde van de stop.
Ik kan nu wel zeggen dat ik midden in de nacht bij Tulsey Town was...
...midden in de negorij, midden in een sneeuwstorm.
ik ben je favoriete clown uit Tulsey Town waar ijs aan bomen groeit
dus wees niet bang, kom met mee en eet zoveel als je wil
de frons verdwijnt van je gezicht
als je je eerste hap neemt
van vanille, chocolade of aardbei
en we zijn dag en nacht open
Dat zal ik nooit meer doen.
Superleuk, maar voortaan zonder mij.
Ja. -Heb je dat gelezen?
Wat gelezen?
Het is een essayboek van David Foster Wallace.
Nee.
Het is een essayboek.
Ik heb het niet gelezen.
We moeten ze ergens kwijt.
Ze smelten en de bekerhouders worden plakkerig.
Oké.
Er staat een essay in over televisie.
Mooie mensen zijn aantrekkelijk…
Mooie mensen zijn prettiger om te zien dan minder mooie mensen.
Maar wat betreft televisie, door de grootte van het publiek...
...en de interactie tussen beelden en kijkers ontstaat een cyclus...
...die de verlokking van schoonheid versterkt...
...en ons eigen gevoel van veiligheid wordt aangetast onder die blik.
Dat komt uit het essay.
Dat is interessant.
Hij pleegde zelfmoord.
Ja. Ja, dat wist ik.
Ja, iedereen weet dat.
Zelfs mensen die niets over David Foster Wallace weten...
...en nooit een woord van hem lazen.
Zelfmoord wordt het verhaal.
De mythologie.
Een waarschuwing. Heel irritant.
Heel irritant.
Ik denk dat we niet meer weten hoe we mens moeten zijn.
Wie niet?
Onze maatschappij, onze cultuur, mensen.
Wat het ook is.
Ieder van ons.
Heb je ooit Guy Debord gelezen?
De spektakelmaatschappij? -Precies. Ja.
Ja. Natuurlijk.
Debord zegt…
'Het spektakel kan niet worden opgevat als een visueel bedrog...
...veroorzaakt door massamedia.
Het is een wereldbeeld dat werkelijkheid geworden is.
Zie de wereld door dit glas hapklaar voor ons geïnterpreteerd.
En het infecteert onze hersenen. We worden het.
Als een virus.
Ik word gek van die smeltende dingen.
Ze gaan alles plakkerig maken.
Heb je een plastic zak of zo?
Een servet misschien? -Niets.
Ik wil ze ergens weggooien.
Er is niet veel in de buurt.
Verderop is een weg die ik ken.
Daar is wel een vuilnisbak.
Misschien moeten we gewoon naar huis gaan.
Naar de boerderij? -Nee. Naar de stad.
Ik ben bang dat we vastraken.
Als we afslaan en vastlopen, vindt niemand ons.
Ik zit me niet lekker als ik ze niet weggooi. Het laat me niet los.
Oké? Shit.
Shit.
Hé. Het is...
...geen probleem.
Echt.
Dat weet ik, Ames.
Ames? -Dat weet ik.
Is dat kort voor Amy?
Dat klinkt niet goed.
Dat lijkt mijn naam niet.
Of mijn bijnaam.
Hierin dan, snel.
Dan kun je m'n school zien.
Gaat dit naar een middelbare school?
Mijn middelbare school, waar ik iedere vreselijke dag was.
Zo lang.
Zo vreselijk lang.
Kunnen we omdraaien? Dit voelt niet goed.
Het is maar een school. -Het voelt verkeerd.
Ik kan niet omdraaien. De weg is te smal.
Ik ga naar de school, dump de bekers en we gaan.
Nee, ik weet niet wat dit is.
Het slaat nergens op. Hoe komen schoolbussen hier?
Het is een plattelandsschool.
Ja, ik kom van een boerderij. Ik zat op een plattelandsschool.
Er was een normale ingang...
...met een verharde weg.
Het is oké. Alles is gekleurd.
Dat moet je beseffen.
Het is gekleurd? -Gekleurd door stemming, door emotie...
...door ervaringen.
Er is geen objectieve realiteit.
Er is geen kleur in het universum.
Toch? Alleen in de hersenen.
De hersenen geven kleur aan elektromagnetische...
Ja. ik ben natuurkundige. Ik weet wat kleur is.
Ja, dat ben je.
Je weet het.
Kleuren zijn daden van het licht.
Daden en lijden.
Dat is prachtig.
Het is niet natuurkundig...
...maar poëtisch.
Ja, ik ben tenslotte een dichter.
Ja. Het is prachtig.
Deze weg lijkt te lang. -Lijkt.
Is het belangrijkste.
Tijd is ook iets wat alleen in de hersenen bestaat.
Toch worden we ouder. -Ouder en ouder, ouder en ouder.
Zo lijkt het.
Soms voel ik me veel jonger...
...dan ik ben. Vanbinnen nog een kind.
Tot ik langs een spiegel kom.
Is jonger beter? -Ja.
Ik denk het. Het is bewonderenswaardig.
Jeugd is bewonderenswaardig?
Hoe kun je iemand bewonderen om zijn leeftijd?
Alsof je een bepaald punt in een beek bewondert.
Het is gezonder...
...helderder...
...leuker.
Aantrekkelijker, hoopvol.
Als een cola-reclame.
Bijna al het baanbrekende werk...
....in wetenschap en kunst wordt door jongeren gedaan.
Oude mensen zijn de as van de jeugd.
Luister, Jake, ik denk dat we...
Ta-da.
Wauw. Zoiets groots had ik niet verwacht.
Honderddertig klaslokalen...
...gymzaal, twee kleedkamers, jongens, meisjes...
...aula, tien wc's, zes kantoren...
...lerarenkamer, decaan.
Het is regionaal, dus elf gemeenten komen hier
Je kent je school goed. -Als mijn broekzak.
Er is hier iemand. -Schoonmakers?
Conciërge? Zoiets.
Wat?
Daar.
Vuilnisbak. Ik ben zo terug.
Kom op. Ja.
Waar was je?
Die bak zat vol strooizout.
Voor het ijs.
Ik wist nog dat er nog een bak was aan de andere kant bij de dienstingang.
Missie volbracht. -Kom op.
Vochtig hier.
En best rustig.
Eerder griezelig dan vredig.
Dat vind ik niet. -Ik wil gaan.
Hoezo zo'n haast ineens? -Ineens?
Ik zeg de hele tijd al dat ik naar huis wil.
Ik heb je wel 40 redenen gegeven waarom ik vanavond terug moet.
Dat is wel waar. -Ja?
Ik dacht gewoon...
Het is hier rustig en stil.
baby, it's cold outside
Echt?
Je citeert een verkrachtingslied?
Het is geen verkrachtingslied.
Ze zegt dat ze weg wil. Hij negeert haar.
Hoe noem je dat dan?
Ze wil blijven. Ze is alleen bang wat mensen...
Ze vraagt hem: wat heb je in mijn drankje gedaan?
Jezus. Het is geschreven in 1936.
Het gaat niet over drugs.
Drugs of niet, hij probeert haar over te halen met sterke drank.
En in de jaren 30 hadden ze slaapmiddelen.
Het is een lied over dwang.
Waarom word je zo boos?
Ik wil naar huis.
Naar de boerderij? -Niet naar de boerderij, naar mijn huis.
Jake, mijn huis.
Oké.
Bedankt.
Dan zegt hij: waarom kwets je mijn trots...
...alsof het haar taak is hem aantrekkelijk te doen voelen.
Ongeacht haar eigen verlangens, alsof het haar taak is.
Dat zie ik.
Je hebt me overtuigd. Het spijt me.
Het spijt me.
Het is goed.
Jezus. -Wat? Wat?
Iemand keek naar ons.
Ik zag niemand. -Hij keek naar ons.
Als een viezerik.
Late we gaan. -Geloof me, ik ken die blik heel goed.
Jake, wat bedoel jet?
Ik ga hem eens zeggen wat ik denk. -Laat het nou.
Het is onacceptabel. -Kom nou.
Nee. Ik ben zo terug.
Dit...
Dit kan niet. Ik ben zo terug. -Toe. Laten we gaan.
Jake. Niet doen.
Jake.
Shit.
Ik had niet moeten komen.
Verdomme.
Het is moeilijk nee te zeggen. Dat is me nooit geleerd.
Het is makkelijker om ja te zeggen.
Soms word je overrompeld.
En vragen ze: mag ik je nummer?
Het simpelste is ja zeggen...
...en die ja wordt meer ja's en dan is het ja, ja, ja.
Hij is geen monster, hij...
Jake?
Hij slaat je niet.
Toch?
En de seks was vast goed.
Tenminste soms.
Maar...
Hoelang duurt het om onderkoeld te raken?
Misschien is het geen slechte manier om te gaan.
Jake?
Jake.
Shit, shit, shit.
Mijn god.
Kloteding. Shit.
Shit, shit.
O, god.
Jake?
Jake, ik wil weg. Alsjeblieft?
Hallo.
Sorry. Mijn vriend is hierbinnen.
Ik denk dat hij hier vroeger op school zat.
Misschien ken je hem, ik...
Ik weet niet of je hier werkte toen hij hier was.
Hoe kan ik dat weten? Maar goed...
Heb je toevallig iemand gezien?
Hoe ziet je vriend eruit?
Het is lastig iemand te beschrijven.
Het is zo lang geleden dat ik me hem amper herinner.
Ik bedoel...
We spraken eigenlijk nooit. Ik merkte hem niet eens op. Er waren veel mensen.
Ik was er met mijn vriendin...
We vierden ons jubileum...
...en wilden wat drinken, maar die gast bleef maar naar me kijken.
Het is vervelend.
Het hoort erbij als vrouw. Je kan niet wat drinken. Altijd bekeken worden.
Hij was een griezel, weet je?
Ik dacht nog: ik wou dat mijn vriend hier was.
Dat is nogal triest.
Dat een man een vrouw alleen met rust laat...
...als je met een andere man bent.
Alsof je bezet bent. Alsof je eigendom bent.
Maar, ik kan...
Ik herinner met niet hoe hij eruitziet.
Waarom zou ik?
Er is niets gebeurd.
Misschien was het...
...gewoon een van de duizenden non-interacties in mijn leven.
Alsof ik een mug moet beschrijven die me 40 jaar geleden beet.
Zo'n iemand heb je hier zeker niet gezien?
Ik heb niemand gezien.
Oké.
Behalve jou dan. Ik zie jou.
Ik maak een beetje zorgen om hem.
Dat is vast niet nodig.
Hij is veilig hier.
Het is hier veilig.
Het is stil.
Mag ik naar hem zoeken?
Als je je natte schoenen uitdoet. Ik heb de vloeren schoongemaakt.
Ze zijn van jou.
Dag.
Ja. Dag.
Jake?
Kom met me mee.
ik ben je favoriete clown uit Tulsey Town waar ijs aan bomen groeit
dus wees niet bang, kom met me mee en eet zoveel als je wil
de frons verdwijnt van je gezicht
als je je eerste hap neemt
van vanille, chocolade of aardbei en we zijn dag en nacht open.
O. -Kom.
Ga met me mee.
Zonder zelfmedelijden is het niet zo erg, want je bent maar een varken.
Of, nog erger, een varken vol met maden.
Iemand moet een varken met maden zijn.
Dan ben jij het maar. Dat is gewoon pech.
Je moet roeien met de riemen die je hebt. En weer door.
Don't worry 'bout a thing.
Dat lied maakt me altijd aan het huilen. -Ik was er dol op.
Er is goedheid in de wereld. Je moet zoeken, maar het is er.
Je bent aardig. -Ach. Ik evolueer.
Zelfs nu nog. Als geest. Als herinnering.
Als stof. Net als jij. -We zijn hetzelfde.
Alles is hetzelfde als je goed kijkt.
Als natuurkundige weet je dat.
Jij, ik, ideeën. We zijn allemaal één.
We gaan je aankleden.
Bedankt.
Ik accepteer het.
Ik accepteer...
...het allemaal.
Accepteer de erkenning, deze prijs.
Ik accepteer alles wat het inhoudt.
Dat deze prijs aan het eind van een lang, productief leven komt...
...als erkenning voor het werk dat ik decennia geleden deed.
Mijn zoektocht nam me mee door het fysieke, het metafysische...
...door waanideeën...
...en terug.
En ik deed de belangrijkste ontdekking van mijn carrière...
...de belangrijkste ontdekking van mijn leven...
Alleen in de mysterieuze vergelijkingen der liefde...
...zijn er logische oorzaken te vinden.
Ik sta hier alleen vanwege jou.
Jij bent de reden dat ik ben.
Jij bent al mijn redenen.
Bedankt.
de vloer kraakt
de deur piept
er zit een veldmuis te knabbelen aan een bezem
en ik zit in m'n eentje
als een spinnenweb op een plank
in m'n eentje
in een eenzame kamer
maar als de maan in mijn raam verschijnt
en een straal over mijn bed werpt
dan begint de schaduw van een boom
te dansen op de muur
en een droom begint in m'n hoofd te dansen
en alle dingen die ik wens
worden zoals ik wil
en ik ben beter dan die slimme cowboy
die denkt dat hij beter is dan ik
en het meisje dat ik wil is niet bang voor mijn armen
en haar eigen zachte armen houden me warm
haar lange, verwarde haren
vallen over mijn gezicht
als de regen
in een storm
de vloer kraakt
de deur piept
er zit een veldmuis te knabbelen aan een bezem
en de zon verblindt mijn ogen
het waren allemaal leugens
ik ben wakker
in een eenzame kamer
ik droom niet meer van haar armen
ik laat haar niet met rust
naar buiten
ik haal een bruid
ik haal een vrouw
die ik de mijne kan noemen
Ondertiteld door: Christi Westny-de Roo