‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎อีกแล้วเหรอเนี่ย
‎ครั้งนี้ฉันเห็นบางอย่างจริงๆ นะ ‎พี่ต้องเชื่อฉัน
‎ตรงนั้นไม่มีอะไรสักหน่อย
‎มันก็แค่ไฟ
‎ดูดีๆ สิ
‎ไม่เห็นมีอะไร
‎พี่อาจจะพูดถูก
‎เอาละ หลานรัก
‎- สวัสดีครับ คุณย่า ‎- สวัสดีค่ะ คุณย่า
‎พร้อมจะฟังนิทานหรือยัง
‎เราอ่านเรื่อง คืนก่อนคริสต์มาส ได้ไหมครับ
‎ย่าว่าถึงเวลาของนิทานเรื่องใหม่
‎เอาละ อย่ามัวยืนเฉย มาเร็ว
‎สิ่งประดิษฐ์ของเจโรนิคัส แจงเกิ้ล
‎ดูสิ!
‎ย่าไม่เคยอ่านเรื่องนี้ให้เราฟัง
‎ย่าไม่เคยอ่านเรื่องนี้ให้ใครฟัง
‎"กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว"
‎มีนักประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในปฐพี
‎เจโรนิคัส แจงเกิ้ล
‎ในตอนแรกๆ สมองของเขาไม่เคยหยุดนิ่ง
‎ประดิษฐ์โน่นประดิษฐ์นี่
‎คนตื่นเต้นกันทั้งเมือง
‎จะวิ่งไปไหนจ๊ะ
‎ตื่นตาตื่นใจ
‎ร้านที่อลังการที่สุดเท่าที่เคยมีมา
‎ขอโทษค่ะ
‎ร้านของเล่นแจงเกิ้ล
‎ทุกอย่างล้วนมีชีวิต
‎แม้แต่สิ่งที่ไม่ควรมีชีวิต
‎เจโรนิคัสสร้างแรงบันดาลใจให้กับทุกคน
‎โดยเฉพาะกัสตอฟสัน ลูกมือที่เขาไว้ใจที่สุด
‎เตรียมพบกับช่วงเวลาปราดเปรื่อง
‎อันมหัศจรรย์พันลึกของกัสตอฟสัน
‎ทเวิร์ลลี่... เวิร์ลลี่
‎นี่
‎ได้ผล ได้ผลจริงๆ
‎ก็แค่ต้องปรับอะไรนิดหน่อย
‎เขาเป็นแค่ลูกมือฝึกหัด ไม่มีอะไรมากกว่านั้น
‎กัสตอฟสันนึกว่าตัวเองเป็นนักประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่
‎แล้วจะได้รู้กัน
‎แต่ตำแหน่งนั้นมีคนเป็นไปแล้ว
‎คุณแจงเกิ้ล คุณมีสิ่งประดิษฐ์เยอะแยะเลย
‎สำหรับสิ่งประดิษฐ์ที่น่าอัศจรรย์ที่สุดของเขา
‎เขารอให้ส่วนประกอบสำคัญมาถึง
‎และแล้ววันหนึ่ง...
‎พัสดุถึงคุณเจโรนิคัส แจงเกิ้ลครับ
‎นี่ไง
‎กุญแจสู่ฝันสุดเตลิดเปิดเปิงของเขา
‎และเปลี่ยนชีวิตเขาไปตลอดกาล
‎แปลกอย่างยิ่ง ‎ดังเวลามันหยุดนิ่ง
‎หากมันได้เกิดขึ้นจริง ‎ดูอะไรก็คงไม่เหมือนอย่างเคย
‎ก็คงจะต้องบอกลา ‎ความลำบากที่ผ่านมา
‎เตรียมตัวมองไปบนฟ้า ‎ขยับปีกบินถลาไปเลย
‎บางเวลาที่ชีวิตต้องล้มคว่ำ
‎ยังคงต้องคอยคิดแก้ไข ‎เจอคำตอบที่สงสัย
‎และเมื่อถึงทางตัน ‎ก็ต้องฝ่าฟันไป
‎ในมือเรานั้นมีหวัง ‎ดังไฟลุกไหม้
‎ทำความฝันสวยพริ้ง ‎อยากให้ได้เปลี่ยนเป็นความจริง
‎ก็เพราะเฝ้ารอ ให้ฉันได้มีวันนี้
‎มีอะไรก็ทำเข้า ‎เมื่อเธอคือความหวังของพวกเขา
‎มีทางเลือกตั้งมากมาย ‎มีเสียและมีได้
‎ที่สร้างได้ดังหวัง ‎และที่พังจนวอดวาย
‎คงจะพาใจสลาย ‎โปรดรู้ จะขอเป็นคนนี้ที่ยืนคู่
‎จะไม่ทิ้งกันไป ‎ไม่ว่ายังไง
‎จะต้องเห็นว่าสักวัน ‎ที่เธอชนะสะอาดใส
‎บางเวลาที่ชีวิตต้องล้มคว่ำ
‎เธอยังมีความคิดแก้ไข ‎เจอคำตอบที่สงสัย
‎- เมื่อถึงทางตัน ‎-‎ เมื่อถึงทางตัน
‎- ฉันจะช่วยเธอฝ่าฟันไป ‎- เธอจะช่วยฉันฝ่าฟันไป
‎ในมือเธอนั่นมีหวัง ‎ดังไฟลุกไหม้
‎ทำความฝันสวยพริ้ง ‎ที่ได้เปลี่ยนเป็นความจริง
‎ก็เพราะรู้ดีว่า
‎ต้องได้มีวันนี้
‎รู้ว่าเราจะต้องมี ‎ก็รู้ว่าเราต้องมีวันนี้
‎ก็เมื่อฝันเหล่านั้นร้องเรียกเรา ‎ให้รีบมา
‎ถ้าแม้เธอนั้นต้องการ
‎ต้องกล้าก้าวไป
‎มั่นใจไม่นานต้องเห็นผลงานยิ่งใหญ่
‎- เพราะเฝ้ารอให้ ‎- เพราะเฝ้ารอ
‎ฉันได้มีวันนี้...
‎นี่ ทุกคน ผมมีอะไรจะบอก
‎ผมจะแจกทุกอย่าง
‎เอ้านี่ คุณออกไปมือเปล่าไม่ได้
‎ต้องมีอะไรติดมือไปบ้าง
‎จะเป็นคริสต์มาสที่มีความสุขแน่นอน
‎วันวานเคยมี ลืมมันไป
‎ไว้ก่อนนะ
‎- ไม่เหลือร่องรอยใดๆ ‎- วันนี้คือวันที่เราต้องทำให้ดี
‎วันนี้คือวันที่เราต้องทำให้ดี
‎วันวานเคยมี ลืมมันไป
‎ไม่เหลือร่องรอยใดๆ
‎วันนี้คือวันที่เราต้องทำให้ดี
‎เป็นเวลาของเรา ‎เราต้องรีบคว้าเอา
‎ทุกๆ เรื่องที่ฝันมันจะได้เป็นจริงเดี๋ยวนี้
‎พ่อคะ มีอะไรเหรอคะ
‎เจสสิก้า วันนี้เป็นวันแสนวิเศษ
‎จำที่พ่อบอกได้ไหมว่าพ่อจะหามาให้ลูก
‎- อะไรเหรอคะ ‎- ไม่สำคัญหรอก
‎พ่อจะหามาให้ลูกเป็นสิบเลย
‎เป็นเวลาของเรา
‎เราต้องรีบคว้าเอา
‎ทันที
‎วันวานเคยมี ลืมมันไป
‎เป็นเวลาของเรา ‎เราต้องรีบคว้าเอา
‎เราต้องรีบคว้าเอา ทันที
‎วันวานเคยมี ลืมมันไป ‎ไม่เหลือร่องรอยใดๆ
‎ให้ฝันเป็นจริงเสียที
‎ฉันนั้นเฝ้ารอ ให้ฉันนั้นได้มี
‎เฝ้ารอให้มีมานาน ‎เฝ้ารอมานานให้มี
‎วันนี้
‎เจสสิก้า รอพ่อของลูกก่อน
‎หนูต้องไปหยิบชุดเอี๊ยมค่ะ ‎เราจะประดิษฐ์ของ
‎คุณสัญญาว่าจะดูสิ่งประดิษฐ์ของผม
‎เกือบดีแล้ว
‎ไม่นะ ศาสตราจารย์ ช่วยดูสักสองนาทีได้ไหม
‎ปรับระบบรักษาการทรงตัวไจโรสโคปหรือยัง
‎- ยังครับ แต่... ‎- ปรับหมุดยึดล่ะ
‎- ยัง แต่... ‎- ทำซะ แล้วจะดูให้พรุ่งนี้
‎- แต่ศาสตราจารย์... ‎- เฝ้าร้านด้วยนะ
‎มันสมองเรียกร้อง อัจฉริยะรออยู่
‎เยี่ยม
‎ในที่สุด หลังจากรอมาหลายปี
‎หนูบอกแล้วว่าพ่ออยู่บนนี้แล้ว
‎อยู่ไหนนะ
‎อยู่นี่เอง
‎พื้นฐานของ...
‎พร้อมกับบวก แต่ละอย่างยกกำลังสอง...
‎หารด้วยจำนวน "เอ็น" คูณสอง...
‎นี่แหละ
‎บางอย่างควรจะเกิดขึ้น...
‎เดี๋ยวนี้
‎เดี๋ยวนี้!
‎ได้ผล!
‎ไม่ต้องตกใจ มันควรจะเป็นแบบนี้
‎ไชโย
‎ลูกต้องมาดูนี่
‎นี่ผมเอง มาเอสโตร ดอนฮวน ดิเอโก
‎กระทิงเจอผมเมื่อไร มันขอตายดีกว่า
‎เป็นเกียรติของคุณที่ได้เจอผมเสียทีนะ
‎ส่วนฉัน...
‎- คุณล่ะ ‎- ฉันเจโรนิคัส
‎ส่วนนี่...
‎นี่คือครอบครัวที่แสนดีของฉัน
‎ผมเปราะบางนะ
‎ได้เลย
‎ค่อยโยนกุหลาบใส่เท้าเพื่อชื่นชมผมนะ
‎ชอบจังเวลาที่คนจ้องผม
‎ผมมีอะไรให้พวกเขาดูในรูปแบบของการเต้น
‎ทุกอย่างที่เราใฝ่ฝัน
‎- ที่ผมเคยสัญญากับคุณไว้ ‎- และคำนับ
‎ตอนนี้จะเป็นของเรา
‎ฉันเชื่อมั่นในตัวคุณค่ะ เจโรนิคัส
‎นี่ๆ ของเล่นวิเศษเพิ่งมีชีวิตขึ้นมา ตั้งใจดูสิ
‎ตั้งใจดู
‎หนูเชื่อมั่นในตัวพ่อมากที่สุด
‎พ่อก็เชื่อมั่นในตัวลูก
‎พ่อถึงได้...
‎เตรียมของขวัญคริสต์มาสไว้ให้ล่วงหน้า
‎แว่นตานักประดิษฐ์ของหนูเอง
‎วิเศษเลยค่ะ
‎ตอนนี้ลูกเป็นนักประดิษฐ์แล้วนะ
‎ใช่ค่ะ พ่อ เหมือนพ่อไง
‎เอาละ หันมาสนใจผมได้ละ
‎ศาสตราจารย์ คุณทำสำเร็จแล้ว
‎- ทำได้ยังไง ‎- คุณตัวเหม็นหึ่งเลย
‎เขาไร้ที่ติเลย
‎ชื่นชมผมอยู่ห่างๆ ที
‎เดี๋ยวจะมีแบบนี้เป็นล้าน
‎มีแบบผมเป็นล้านเหรอ
‎สำหรับเด็กแต่ละคน
‎แต่ผมมีเพียงหนึ่งเดียว
‎เราต้องฉลอง ฉันจะไปเตรียมมื้อค่ำ
‎- ฉลองอะไร ‎- จริงด้วย
‎เดี๋ยว ขอโทษนะ ครอบครัวที่แสนดี
‎กัสตอฟสัน ช่วยเก็บกวาดทุกอย่าง
‎และดูแลเพื่อนใหม่ของเรา
‎ตัวตนของเขาจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
‎- เรามาคุยเรื่อง "ล้าน" นี้กันเถอะ ‎- เจโรนิคัส
‎เดี๋ยวผมตามไป ที่รัก
‎ศาสตราจารย์ครับ
‎ศาสตราจารย์เจ คุณช่วย...
‎- จะเป็นคริสต์มาสที่สนุกมาก ‎- คุณสัญญาว่า...
‎รอจนเด็กทั่วโลกได้เห็นสิ่งนี้
‎ฉันก็เป็นนักประดิษฐ์
‎เห็นชัดว่าไม่เก่ง ตัวเหม็นไหมน่ะเหรอ เหม็น
‎เก่งไหม ไม่เลย
‎ฉันอีกล้านคนเหรอ
‎ปรับระบบรักษาการทรงตัวไจโรสโคป ‎ปรับหมุดยึด
‎ใครจะไปคิดเรื่องแบบนั้นได้
‎บ้าชัดๆ
‎ฉันมีแค่หนึ่งเดียว ฉันวิเศษสุดๆ
‎จะทำอะไรแบบนั้นได้ เขาจะต้องมี...
‎"แผนสร้างตุ๊กตาดอนฮวน"
‎ต้องรู้สึกดีมากสินะ ที่มีส่วนร่วม
‎ในการทำให้สิ่งที่น่าทึ่งมีชีวิตขึ้นมา
‎มันเป็น... จริงๆ เป็นผลงานของศาสตราจารย์
‎ฉันเป็นแค่ลูกมือของเขา
‎ฉันมั่นใจว่านายเคยสร้างอะไร ‎ที่น่าทึ่งเกือบเท่าฉัน
‎ก็นายเป็นนักประดิษฐ์นี่
‎ฉันบอกทุกคนว่า ‎มันแค่ต้องปรับอะไรนิดหน่อย
‎ศาสตราจารย์สัญญาว่าจะดูให้พรุ่งนี้
‎กระทิงรอให้ถึงพรุ่งนี้
‎แต่กว่าจะถึงตอนนั้น มันก็ตายเสียก่อน
‎เรารอถึงวันพรุ่งนี้ไม่ได้
‎เราน่ะเหมือนกัน ฉันและนาย
‎สร้างมาให้ยิ่งใหญ่แต่ว่าน่าเสียดาย
‎เขาเมินเหมือนว่าเราแสนชั่วร้าย
‎ดูนายสิ เหมือนผ้าขี้ริ้ว
‎และก็กลิ่นสุดๆ ไม่อยากจะพูดถึง
‎แต่ความเป็นจริงก็อาจจะกลายเป็นเรื่องขี้ปะติ๋ว
‎เพียงนายลองมาฟังฉันสักครั้งหนึ่ง
‎ที่มองเห็น แสงฉายชื่อนาย
‎กัสตอฟสันและดอนฮวนเคียงข้างกาย
‎รีบคว้าเอาไว้ อย่ามัวไปฝืน
‎ต้องหัดเรียนรู้เข้าไว้ ยืมใช้แล้วไม่คืน
‎ดูท่าเต้นนี่สิ
‎ตำราสิ่งประดิษฐ์นั่นอาจเป็นของเราได้
‎นั่นเป็นสิ่งประดิษฐ์ของศาสตราจารย์
‎นั่นเป็นสิ่งประดิษฐ์ของนาย
‎นายทุ่มเทแรงกายประดิษฐ์ขึ้นมา
‎มันเป็นของนายพอๆ กับที่เป็นของเขา
‎แต่นั่นคือการขโมย
‎ขอยืม
‎อย่างไม่มีกำหนด
‎เราร่วมกันสร้างอาณาจักรได้
‎ชื่อกัสตอฟสันจะสว่างไสวกว่าท้องฟ้าสเปนพันแห่ง
‎ส่วนฉัน ดอนฮวน ดิเอโก
‎จะยังคงเป็นเพียงหนึ่งเดียวคนนี้
‎สุดแสนง่าย
‎ขโมยที่ไหนเล่า
‎แค่เรายืมเอาไปใช้
‎แต่ไม่คืน
‎กัสตอฟสัน คิดว่าเราจะฉลองโดยขาดนายรึ
‎มาเร็ว ไม่งั้นอาหารพวกนี้จะลงท้องฉันล่ะนะ
‎กัสตอฟสัน
‎สุขสันต์วันคริสต์มาส แจงเกิ้ล
‎กัสตอฟสัน
‎เจโรนิคัส
‎กัสตอฟสัน
‎โอ้ ไม่นะ
‎เขาจะกลับมาไหมคะ
‎น่าเสียดาย ไม่จ้ะ
‎เจโรนิคัสพยายามพูดให้ตำรวจเชื่อ ‎ว่ากัสตอฟสันทำอะไรลงไป
‎แต่เขาไม่มีหลักฐาน
‎ดังนั้น เจโรนิคัสผู้มองโลกในแง่ดีเสมอ ‎จึงกลับไปทำสิ่งที่เขารู้ดีที่สุด
‎เพียงแต่ว่าอะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิม
‎ดูเหมือนเขาจะหาสกรูหรือไขเฟือง ‎ที่เหมาะสมไม่ได้
‎ปีแล้วปีเล่า คนเข้าร้านน้อยลงทุกที
‎หนี้สินท่วมหัว
‎(ลดราคา)
‎และเจโรนิคัสได้แต่มองดู ‎ตำราสิ่งประดิษฐ์ของเขาที่ถูกขโมยไป
‎ทำให้ลูกมือที่เคยภักดีของเขา
‎กลายเป็นผู้สร้างของเล่นที่ร่ำรวยที่สุดในโลก
‎แต่เจโรนิคัสไม่ถอดใจยอมแพ้
‎เมื่อเป็นนักประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่แล้ว ‎ย่อมเป็นเช่นนั้นเสมอ
‎แต่ดูเหมือนมนต์ขลังได้หนีหายไปจากเขา
‎และในไม่ช้า
‎(ธนาคารแห่งคอบเบิลตัน)
‎โชคดีนะ แจงเกิ้ล
‎ทุกอย่างก็จากเขาไปเช่นกัน
‎(โจแอนน์ แจงเกิ้ล ‎ภรรยาและมารดาอันเป็นที่รัก)
‎เจสสิก้าพยายามเติมเต็มช่องว่างที่เหลือ
‎แต่ความสูญเสียมันยิ่งใหญ่นัก
‎เกินกว่าเจสสิก้าตัวเล็กๆ จะเติมเต็มได้
‎ในที่สุดก็ปรากฏชัดเจน
‎เธอไม่เพียงสูญเสียแม่ แต่สูญเสียพ่อไปด้วย
‎เจโรนิคัสผู้ใจสลาย พ่ายแพ้ ‎มั่นใจว่าเธอไม่มีเขาอยู่ด้วยจะดีกว่า
‎และในที่สุด
‎เธอทำตามที่เขาปรารถนา
‎และร้านของเล่นแจงเกิ้ล...
‎(รับจำนำ)
‎ซึ่งเคยเป็นโลกแห่งความปรารถนา ‎และมหัศจรรย์ก็ไม่มีอีกต่อไป
‎ส่วนเจโรนิคัส แจงเกิ้ล
‎นักประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
‎สาบานว่าจะไม่ประดิษฐ์อะไรอีกเลย
‎นกกุ๊กกูข้างในไม่ยอมร้อง
‎มันเป็นมรดกตกทอดของครอบครัว
‎คุณมีครอบครัวไหม
‎ผมไม่เป็นอะไร
‎ผมไม่เป็นไร
‎ผมกวาดร้าน เช็ดเคาน์เตอร์
‎และถูพื้นแล้ว
‎เช็ดตู้เก็บอาหารหรือยัง
‎มันจะมีความหมายมากถ้าคุณซ่อมได้
‎เขาซ่อมได้แน่นอน ‎เขาคือนักประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
‎เด็กก็แบบนี้ ชอบจินตนาการ
‎ขอบใจจ้ะ
‎ลาก่อนครับ
‎เอดิสัน ถึงเวลาทำงานบ้านแล้ว
‎แม่ เรากำลังประดิษฐ์
‎นี่เป็นโรงรับจำนำ
‎ไม่เข้าใจหรือไง
‎ไม่ใช่นะครับ ‎มันคือโลกแห่งความปรารถนาและมหัศจรรย์
‎ลาก่อน เอดิสัน
‎ที่มีมนต์ขลัง ลึกลับ
‎- อรุณสวัสดิ์ครับ คุณจอห์นสตัน ‎- อรุณสวัสดิ์ เอดิสัน
‎วันนี้ประดิษฐ์หรือเปล่า
‎อีกไม่นานครับ
‎อรุณสวัสดิ์ คุณนายจอห์นสตัน
‎อรุณสวัสดิ์ เจอร์รี่
‎ในนี้มืดจัง
‎ค่อยยังชั่ว
‎ผมชอบมืดๆ มากกว่า
‎นายหน้ารับจำนำคนโปรดของฉัน ‎เป็นยังไงบ้าง
‎คนที่ไม่ใช่นายหน้ารับจำนำจริงๆ
‎คนที่อยากให้ทุกคนเชื่อว่าเขาเป็น
‎เจอร์รี่
‎ผมจะดีขึ้นถ้าคุณเรียกชื่อผม
‎คุณนี่น่ารักที่สุด
‎ฮัลโหล เจอร์รี่
‎เจโรนิคัสต่างหาก
‎เจอร์รี่
‎คุณมีอะไรมาให้ผมหรือเปล่า ‎คุณนายจอห์นสตัน
‎"คุณ" เฉยๆ
‎ฉันเป็นม่าย จำได้ไหม
‎เขาตายแล้ว ไม่อยู่แล้ว
‎จะไม่มีวันกลับมา
‎เขาไปอยู่ในที่ที่ดีกว่า
‎เจอร์รี่ สายฮา
‎คุณ... อาจจะอยากเปิดซองนี้
‎คุณจ่ายค่าแก๊สช้าไปสามเดือน ‎อันที่จริงสี่เดือน
‎เดือนก่อนหน้านั้นคุณจ่ายเกิน ‎คุณได้เครดิตคืน
‎- คุณนายจอห์นสตัน ผมจะขอบคุณ... ‎- คุณเฉยๆ
‎ถ้าคุณเลิกเปิดจดหมายของผม
‎มันเป็นแค่... สัมผัสที่หกที่ฉันมี
‎พรสวรรค์
‎รู้ว่าอะไรอยู่ข้างใน
‎โดยไม่ต้องเปิดดู
‎พอซะที
‎คุณนายจอห์นสตัน...
‎ผมไม่มีเวลามาทำแบบนี้
‎เจอร์รี่ ร่าเริงหน่อยสิ
‎คุณแค่ต้องยิ้มบ้าง
‎เพียงแค่คุณหกล้มคว่ำ
‎ก็อย่าเพิ่งย้ำว่าคุณไม่อาจลุกขึ้นนั่ง
‎คุณกำลังทำตัวแปลกๆ
‎เพียงแค่มันช่างหงอยเหงา
‎ก็อย่าเพิ่งเหมาว่า ‎ไม่มีทางจะฟื้นความหวัง
‎แค่เพียงเคยทำพลาด
‎แม้พินาศจนแทบแย่
‎ก็ยังแก้ตัวใหม่ได้อีกครั้ง
‎ปล่อยใจคุณนั้นให้เปิด
‎หวังไว้เถิด
‎เพราะฉันรู้… ถ้าคุณคิดที่จะรักแค่สักนิดนึง
‎คนข้างนอกมองเห็นคุณนะ
‎มันต้องพุ่งเข้ามาประชิดดัง ‎ทอดแพนเค้กหวานสุดจี๊ดจัง
‎ผมจะเอาไปวางไว้ตรงนี้
‎จะทำๆๆๆๆ ให้
‎ตรงนี้นะ
‎ใจเต้นและเล่นกับจังหวะ
‎มาเร็ว ขอสักครั้งล่ะ
‎จะปรุงให้คุณได้ชิมอะ ‎รักหอมๆ ร้อนๆ น่าลิ้มนะ
‎ต้องให้โลกเห็นคุณยิ้มหวานบ้าง
‎สักหน่อยน่า สักหน่อยน่า
‎โลกจะสวยด้วย ‎รอยยิ้มแสนหวาน
‎สวยด้วยยิ้มแสนหวาน
‎คุณเมาหรือเปล่า
‎เย้ๆ
‎หาให้เจอเถอะแสงนั้น
‎ก้าวออกข้างนอกบ้าง
‎มีแดนเซอร์ด้วยเหรอ
‎เลิกนั่งคนเดียวเปลี่ยวเหงาเศร้าใจ
‎คุณจะมัวมานั่งเศร้าใจ ‎อยู่ทำไม
‎ถ้าลุกขึ้นสู้ อาจคว้าได้
‎ระวังประตู
‎ถึงที่หมายที่หวังไว้ ‎ที่พูดไปเพราะฉันรู้ไง
‎ระวัง! นั่นมีค่ามาก
‎เมื่อชีวิตไม่สิ้น ก็ต้องดิ้น
‎กล้าบ้าบิ่น ต้องเย้ยฟ้าท้าดิน
‎อยากให้เปิด หวังไว้เถิด
‎ก็คุณรู้
‎ก็รู้
‎โลกต้องเห็นยิ้มหวานของคุณกันบ้าง
‎โลกจะสวยด้วยรอยยิ้มแสนหวาน
‎มีอะไรมากมายคอยท่า
‎แค่ยิ้มไว้หัวใจชื่นบาน
‎หวาน
‎เดาว่าเมื่อถึงยามตกอับ ‎คนเราจะยอมขายได้ทุกอย่าง
‎- เธอมาส่งจดหมาย ‎- ฉันกำลังแสดงความรัก
‎อย่างเคารพนับถือที่สุดที่ทำได้
‎คุณช่วยไปแสดงตรงนั้นได้ไหม
‎ทำเพื่อคุณได้ทุกอย่าง
‎รู้ไหม
‎ญาติคุณมาเยี่ยมแน่ะ สุขสันต์วันคริสต์มาส
‎หวังว่าเป็นญาติคนโปรดของผมนะ
‎ไม่ใช่
‎คุณเดอลาครัว
‎- แจงเกิ้ล... ‎- ผมกำลังรออยู่พอดี
‎ใช่ คุณถึงได้ไม่ตอบจดหมายผมเลย
‎ผมกำลังคิดอยู่
‎ตลอด 30 ปีมานี้ คุณสัญญาว่า ‎จะประดิษฐ์อะไรที่น่าตื่นเต้น
‎- ใช่ และผมคิดไว้อย่างหนึ่ง ‎- อะไรที่ตื่นตาตื่นใจ
‎เครื่องเงิน เอาไปหลอม ‎ปีนี้ 3.5 ปีหน้าจะเป็น 4.5
‎- สิ่งที่น่าอัศจรรย์ ‎- แล้วมันจะโดดไปเป็นห้า
‎สิ่งที่จะให้ธนาคารเห็นว่าได้กำไรคืนมา
‎ผมถึงต้องการเวลาเพิ่ม ผมเอาให้คุณดูได้
‎- เรากำลังย้าย... ‎- เสียใจด้วย
‎- ธนาคารรอต่อไปไม่ไหวแล้ว ‎- ดูสิ
‎- คุณจะเห็นกับตา ‎- ฟังผมนะ
‎หาเงินมาให้ได้ก่อนคริสต์มาส
‎นั่นมันอีกไม่กี่วัน
‎งั้นก็ขอดูสิ่งประดิษฐ์ ‎ที่ไม่เคยมีมาก่อนตามที่คุณสัญญา
‎ที่ไม่เคยมีงั้นเหรอ
‎เอาเส้นรอบวงของความตื่นตาตื่นใจ
‎หารด้วยอนุพันธ์ที่สอง ‎ของความน่าตื่นเต้น...
‎จะต้องใช้เวลา...
‎สองพันปี
‎ผมตั้งค่าเครื่องผิดพลาดไปเยอะน่ะ
‎- สิ่งประดิษฐ์ หรือไม่ธนาคารก็จะยึด... ‎- เดี๋ยว
‎- ร้านของเล่นแจงเกิ้ลกับสินทรัพย์ทั้งหมด ‎- คุณเดอลาครัว
‎ผมจะสูญเสียทุกอย่าง
‎ผมขอโทษที่ต้องพูด เพื่อนยาก
‎แต่ดูเหมือนคุณได้สูญเสียมันไปแล้ว
‎สุขสันต์วันคริสต์มาส
‎อะไรที่ไม่เคยมีมาก่อน
‎เขาเจอสิ่งหนึ่งที่อาจเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
‎อยู่นี่เอง
‎แต่ยังมีบางอย่างขาดหายไป
‎บางคนขาดหายไป
‎หลายครั้งที่เขานั่งลงเขียน
‎แต่เจโรนิคัสกลับคิดคำไม่ออก
‎(เจสสิก้า ลูกรักของพ่อ)
‎คำว่า "พ่อขอโทษ" คงจะยังไม่ถูกคิดค้นขึ้นมา
‎และถึงแม้ว่าเธอจะย้ายไปไกล
‎แต่ดูเหมือนหัวใจเธอไม่ห่างเลย
‎ยังคงมีความรัก ‎และปรารถนาที่จะได้รับความรักตอบ
‎แต่เจสสิก้าไม่อยากรออีกต่อไป
‎เธอมีชีวิตของตัวเองแล้ว
‎และลูกสาวคนหนึ่ง
‎สาวน้อยที่แปลกประหลาด
‎บางคนอาจบอกว่าช่างสงสัย ‎ถึงขั้นน่าอัศจรรย์ใจ
‎เจอร์นีย์
‎ใครๆ หวังให้ฉันซน
‎ออกวิ่งวนข้างนอก
‎แต่ใจชอบวัดสิ่งของต่างๆ
‎อย่างนี้แหละเพลินดีออก
‎แม่ว่าฉันเก่ง
‎ดูเหมือนดีนี่นา
‎เก่งก็ควรจะน่าพอใจ
‎ไม่เหมือนใครสิลำบากกว่า
‎มั่นใจว่ามีที่ของฉัน
‎และไม่นานจะตามเสาะหา
‎ให้พบเจอเพื่อนที่เหมือนกัน
‎ไม่ได้มีแค่ฉันหรอกหนา
‎แม่ของเธอสัญญาว่า ‎สักวันพวกเขาจะไปร้านของเล่นแจงเกิ้ล
‎ถ้าพวกเขาได้รับเชิญเท่านั้น
‎เจอร์นีย์
‎แล้ววันหนึ่ง...
‎เธอก็ได้รับเชิญ
‎แค่สองวันเท่านั้น ฉะนั้นลูกต้องรักษามารยาทนะ
‎และกินมื้อค่ำให้หมด
‎ไม่ว่ามันจะรสชาติยังไง
‎อย่าใจร้ายกับคุณตา
‎ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ใช่
‎- ทุกอย่างที่ลูกคิดไว้ ‎- เขาจะเป็นมากกว่านั้น
‎- หนูรู้ค่ะ ‎- ขึ้นรถได้
‎หนูรักแม่นะคะ
‎- รักลูกมากกว่า ‎- รอด้วยค่ะ หนูมาแล้ว
‎เธอรอไม่ไหว
‎เหมือนชื่อของเธอ ‎การเดินทางที่อัศจรรย์ที่สุดกำลังจะเริ่มต้น
‎(บ้านเนสบิตต์)
‎สุขสันต์วันคริสต์มาส!
‎(สินค้ามือสองที่ดีที่สุด)
‎(ไม่มีการคืนเงิน)
‎(ร้านของเล่นแจงเกิ้ล ‎รับจำนำ)
‎(เดี๋ยวกลับมาในห้านาทีหรือน้อยกว่า ‎หรือมากกว่า หรือมากกว่าน้อยกว่า)
‎ขอโทษค่ะ
‎หนูจะหาเจโรนิคัส แจงเกิ้ลได้ที่ไหนคะ
‎- เขาอยู่ตรงนั้นไง ‎- ขอบคุณค่ะ
‎ผมเอาอันนี้ละ
‎คุณคือคุณแจงเกิ้ลใช่ไหมคะ
‎ขึ้นอยู่กับว่าใครถาม
‎หนูชื่อเจอร์นีย์ค่ะ หลานสาวคุณ
‎หลานสาวฉันชื่อแจ็กกี้ ‎หรืออะไรสักอย่างที่มีตัว "ยู"
‎จัสติซ จูปิเตอร์ จูน จูลาย
‎เจอร์นีย์ค่ะ
‎นั่นสะกดเจ-โอ-ยู ‎มีตัวยูอยู่หนึ่งตัว โอเค
‎แม่หนูบอกให้เอานี่มาให้
‎"แสงสว่างจุดประกายการผสาน ‎จำนวนเอ็นครั้งระหว่าง..."
‎เข้าใจละ
‎"พ่อคะ..."
‎ตามที่อ้างน่ะนะ
‎ผมขอไข่หนึ่งฟองครับ
‎"หนูให้เจอร์นีย์อยู่กับพ่อจนถึงวันคริสต์มาสค่ะ"
‎ชื่อน่าสนใจดี
‎"เธอเป็นเด็กช่างซักถามแต่มีมารยาท
‎อย่างที่พ่อบอก ถึงเวลาที่พ่อจะได้พบ"
‎ฉันพูดแบบนั้นเหรอ ฉันพูดเมื่อไหร่
‎"หนูจะไปรับลูกในเช้าวันคริสต์มาส
‎หวังว่าพ่อสบายดี รัก เจสสิก้า"
‎(รัก เจสสิก้า)
‎ไม่
‎หลานสาวฉันไม่มาเยี่ยมฉันหรอก
‎หนูไม่มีที่อื่นให้พัก
‎พูดเบาลงอีกหน่อย ฉันฟังไม่ถนัด
‎หนูไม่มีที่อื่นให้พัก
‎เธออยู่ที่นี่ไม่ได้ ปีหน้าอาจจะได้
‎อีกห้าหรือสิบปีอาจจะได้
‎รู้ไหมว่าคนพูดถึงเด็กๆ ว่ายังไง ‎เด็กคือสุญญากาศที่สร้างสรรค์
‎ฉันให้เป็นแบบนั้นไม่ได้ ฉันทำงานอยู่
‎- แต่... ‎- ลาก่อน
‎ความสมมาตร
‎นำมาซึ่งการอยู่ร่วมกัน
‎ฉันไม่มีเวลาให้เรื่องนี้
‎เธอไม่เข้าใจเหรอ ตอนที่เราคุยกันข้างนอก
‎เธออยากได้แว่นนักประดิษฐ์เป็นของตัวเอง
‎"หนูอยากได้สายสีม่วงค่ะ พ่อ"
‎"มันต้องมีสายสีม่วง"
‎ฉันก็เลยทำตามนั้น
‎แม่ของเจสสิก้าคิดว่าลูกยังไม่พร้อม ‎แต่ฉันรู้ว่าลูกพร้อมแล้ว
‎เธออยู่ก็ได้
‎เยี่ยมเลย
‎หลังจากเซ็นนี่
‎ข้อสัญญาว่าจะรักษาความลับ ‎เพื่อปกป้องสภาพบุคคล
‎ที่สภาพจิตใจอยู่เหนือช่องว่าง ‎ระหว่างจินตนาการและความจริง ฉะนั้น...
‎เธอต้องไม่แตะ ย้าย ทำลาย ทำแตก
‎เธอต้องไม่หยิบอะไรจากร้านนี้ไป
‎เข้าใจไหม
‎เอาละ เซ็นตรงนี้
‎ปากกาหมึกหมดค่ะ
‎เขียนต่อไป ปากกาเต็มไปด้วยหมึก
‎เซ็นสัญญา
‎เธอเซ็นแล้ว
‎เธออยู่ภายใต้สัญญา
‎- นี่อะไรคะ ‎- ไม่ใช่เรื่องอะไรของเธอ
‎นี่ไงล่ะ มัน... ‎ไม่ใช่เรื่องอะไรของเธอ โอเคนะ
‎หิวไหม
‎ฉันมีไข่ฟองหนึ่ง เราแบ่งกันก็ได้
‎เอากระเป๋าไปที่ห้องนอนแรกทางซ้ายมือ
‎โอเค
‎อะไรเนี่ย
‎หนูเรียกคุณว่าคุณตาเจโรนิคัสได้ไหมคะ
‎ไม่เรียกได้ไหม
‎นั่นสิคะ
‎เรียกคุณตาเจฟังดูดีกว่าเยอะ
‎นี่
‎นี่ๆ นี่ โอเค
‎โอเค
‎เดี๋ยวเจอกันค่ะ คุณตาเจ
‎รีบกลับมาให้ช้าที่สุดล่ะ
‎ทำไมถึงไม่มีใครเรียกชื่อฉันนะ
‎เจโรนิคัสไม่ใช่คนเดียว ‎ที่ต้องการอะไรที่ไม่เคยมีมาก่อน
‎กัสตอฟสันก็กำลังหาอยู่เหมือนกัน
‎กัสตอฟสันคือใคร
‎เขาคือคนที่ขโมย ‎ตำราสิ่งประดิษฐ์ของเจโรนิคัสไปไง
‎พี่ฟังอยู่หรือเปล่าเนี่ย
‎ด้วยแรงผลักดันจากความโลภ ‎และความกระหายอำนาจของดอนฮวน
‎อาณาจักรของกัสตอฟสันพุ่งทะยาน
‎ทุกวันคริสต์มาสตลอดเกือบ 30 ปี
‎กัสตอฟสันเผยสิ่งประดิษฐ์ที่ขโมยมาทีละอย่าง
‎แต่แล้วก็หมด
‎(จบ)
‎กัสตอฟสันจึงไม่มีทางเลือก ‎นอกจากรื้อฟื้นความคิดของเขา
‎ถึงยังไงเขาเองก็เป็นนักประดิษฐ์
‎กัสตอฟสัน
‎ภายในใจเธอต้องเจอความอ้างว้าง ‎ลึกๆ แสนว่างเปล่า
‎เธอไม่อาจปิดบังและซ่อนเร้น ‎ฉันน่ะเห็นได้ทุกเรื่องราว
‎สิ่งที่เธอต้องการเพื่อจะเติมหัวใจ ‎ซ่อนในประตูบานนั้นหนา
‎- โอ มันคืออะไร ‎- อยากรู้แล้วใช่ไหมเอ่ย
‎- บอกซิมันคืออะไร ‎- รีบเข้ามาเลย
‎สิ่งที่พวกเธอจะได้เห็น ‎ไม่เหมือนที่เคยได้เล่นมาก่อน
‎มันจะต้องเป็นของที่ทุกคนคลั่งไคล้ ‎เปิดขายยอดทลายแน่นอน
‎และรู้หรือไม่ว่าเขาผู้ใดที่สร้างได้ถึงใจอย่างนี้
‎- รู้ว่าเขาคนไหน ‎- ต้องแมจิก แมน จี
‎- ใช่แล้ว เขานั่นไง ‎- เย้ ฉันล่ะคนนี้
‎- โอ ดังไปไกล ทั่วโลกร่ำลือ ‎- ดังไปไกล ทั่วโลกร่ำลือ
‎- แสนสุดยอดแห่งของเด็กเล่นขึ้นชื่อ ‎- ของเล่นของเด็กที่ขึ้นชื่อ
‎เหลือคาดเดา สิ่งที่จะเจอ
‎ต้องเฝ้ารอดู ด้วยสายตาเธอ
‎- มันคือ เวอร์ลี่ ทเวิร์ลลี่ ‎- เวอร์ลี่ ทเวิร์ลลี่
‎อย่ามัวแต่รอ รีบมาออร์เดอร์ซะ
‎รีบเชื่อซะโดยดี
‎นี่แหละแมจิก แมน จี
‎ชอบใจใช่ไหม
‎จะบรรเลงมนตราห้ามลืม "จี" ‎โน โน
‎จ้องฉันให้เต็มตา
‎จับแสงที่ฉายมา ‎ชอบใจใช่ไหม
‎จะบรรเลงมนตรา ต้องฉันสิ
‎สั่งมาได้เลยครับ ‎ต้องการร้อยอันเหรอ ผมดูออก
‎มองหน้าคุณก็รู้แล้ว หนึ่งพัน! ‎เดี๋ยว ห้าพัน!
‎นี่ก็อีกห้าพัน
‎พวกเขากำลังรุมผม ล้นหลามเหลือเกิน
‎นี่ เอาไปให้แม่อันหนึ่ง ‎และบอกให้โทรหาผม ใช่เลย
‎โอ ดังไปไกล ทั่วโลกร่ำลือ
‎ดังไปไกล ทั่วโลกร่ำลือ
‎- แสนสุดยอดแห่งของเด็กเล่นขึ้นชื่อ ‎- ของเล่นของเด็กที่ขึ้นชื่อ
‎เหลือคาดเดา สิ่งที่จะเจอ
‎ต้องเฝ้ารอดู ด้วยสายตาเธอ
‎- มันคือ เวอร์ลี่ ‎- เวอร์ลี่
‎- ทเวิร์ลลี่ ‎- ทเวิร์ลลี่
‎มาจัดไปให้มันเต็มที่ ‎เอาให้พอ
‎เอาใจคนหมู่มาก รู้ว่ามันยาก
‎เหมือนภาระที่เราจะต้องรับเอา ‎ด้วยหัวคิดอันเลิศเลอ
‎คืนแล้วและคืนเล่า ‎สำเร็จได้เพราะฉันเฝ้า
‎จนเป็นผลงานเรา เพื่อเธอ
‎เพื่อเธอ เพื่อเธอ เพื่อเธอ
‎โอ รีบเชื่อซะโดยดี
‎นี่แหละแมจิก แมน จี ‎ชอบใจใช่ไหม
‎จะบรรเลงมนตราห้ามลืม "จี" ‎โน โน
‎จ้องฉันให้เต็มตา ‎จับแสงที่ฉายมา
‎ชอบใจใช่ไหม
‎- อยากจะได้แล้วนั่นไง ‎- อยากเต็มที
‎ถ้างั้นเตรียมเอาเงินจ่าย เพราะนี่ไม่ได้แจกฟรี
‎และจะบรรเลงมนตรา ‎จะบรรเลงมนตรา
‎ต้องฉันสิ
‎โอ เย้
‎มันทำให้หน้าผมไหม้
‎- ตามหมอมา ‎- ใครก็ได้ช่วยเขาที
‎เราต้องออกไปจากที่นี่
‎ฉันแก้ล้อตรงกลางหกครั้งแล้ว
‎งี่เง่า งี่เง่า งี่เง่า
‎ฉันงี่เง่า ฉันโง่
‎ระบบรักษาการทรงตัวไจโรสโคปควรจะ...
‎ฉันอ่านมันผิด ทำให้ไจโรสโคปเสถียร...
‎บางทีคราวหน้าอาจจะมีคนต้องตาบอด
‎จะได้ไม่เห็นว่านายกลายเป็นตัวตลกขนาดไหน
‎ถ้าฉันไม่ได้เผาแบบของนายไปแล้วละก็ ‎ฉันคงผลิตนายออกมาจำนวนมาก
‎แล้วภาระการสร้างอาณาจักร ‎จะตกเป็นของใคร
‎ของฉันเองและจะเป็นของฉันต่อไป
‎หนึ่งเดียวเพียงคนนี้ตลอดไป
‎ฉันจะแก้ไข นายจะได้เห็น
‎หรือไม่ฉันก็คิดอย่างอื่นที่ดีกว่า
‎รู้ไหมว่าทำไม เพราะฉันคือผู้สร้างของเล่นแห่งปี
‎ผู้สร้างของเล่นแห่งปี
‎ผู้สร้างของเล่นแห่งปี!
‎ยกฉันขึ้นสิ
‎ไม่ต้องกลัว
‎ฉันอยากพูดให้กำลังใจดีๆ
‎ฉันขอให้นายอย่าโง่
‎ความสำเร็จต่างๆ ของนาย ‎ล้วนมาจากตำราสิ่งประดิษฐ์นั่นทั้งนั้น
‎งั้นทำไมไม่ขอยืมสิ่งประดิษฐ์ ‎ของเจโรนิคัสมาอีกสักอัน
‎- เพราะฉันได้ขโมย... ‎- ขอยืม
‎ทุกอย่างในตำรานั่น
‎ไม่มีสิ่งประดิษฐ์ของเขาแล้ว
‎ไม่มีอะไรเหลือในร้านรับจำนำของเขาแล้ว
‎ต้องให้ฉันตบหน้านายอีกทีไหม
‎เพราะฉันยินดีนะ จริงๆ
‎เมื่อเป็นนักประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่แล้ว ‎ย่อมเป็นเช่นนั้นเสมอ
‎ยังมีอะไรเหลืออยู่เสมอ
‎คุณตากำลังทำอะไรคะ
‎ไม่ควรมีใครพูดกับฉัน
‎เพราะคนคนนั้นยุ่งกับการทำงานบ้านของตัวเอง
‎- แต่หนูไม่อยาก... ‎- ยังคุยอยู่
‎- หนูแค่จะบอกว่า... ‎- ทำงานบ้าน
‎คุณตาต้องเพิ่มตัวแปรขึ้นอย่างมาก ‎จนถึงยกกำลังสอง
‎อีกตัวแปรหนึ่งค่ะ
‎เป็นไปไม่ได้
‎รากที่สอง อนุพันธ์จะเป็น...
‎เธอเข้าใจนี่เหรอ
‎แล้ว...
‎อันนี้ล่ะ
‎นั่นคือเส้นรอบวงของความตื่นตาตื่นใจ
‎แล้วนี่ล่ะ อันนี้
‎อนุพันธ์ที่สองของความน่าตื่นเต้น
‎เธออ่านสิ่งที่ฉันจด
‎นี่ๆ นี่ ระวัง
‎รอให้เขียนเสร็จก่อน
‎คราวนี้เธอหลอกฉันไม่ได้
‎แล้วนี่ล่ะ
‎นึกแล้วเชียว
‎ไม่เป็นไร
‎มันจะเป็นรากที่สองของความเป็นไปได้
‎แต่มันคำนวณผิด
‎รากที่สองของความเป็นไปได้ ‎คือการบวกหนึ่งถึงอนันตภาพ...
‎คูณด้วยจำนวนเต็ม ‎จากศูนย์ถึงความเป็นไปได้...
‎เดลตาทีคูณค่าล็อกของเส้นรอบวง ‎คูณหนึ่งลบเทตายกกำลัง...
‎อนุพันธ์ของ...
‎หารด้วยไซน์เทตา
‎จากศูนย์ถึงหนึ่ง ‎คูณด้วยอนุพันธ์ของเทตา หารด้วย
‎อันตรภาคจากหนึ่งถึงศูนย์...
‎ทีนี้น่าจะใช้ได้แล้ว
‎เธอมองเห็นเหรอ
‎คุณตาไม่เห็นเหรอ
‎ไม่... ไม่เห็นแล้ว
‎- หนู... ‎- ไม่ต้องพูดแล้ว
‎- ทำงานบ้านไป ‎- แต่คุณตาคะ...
‎งานบ้าน งานบ้าน
‎(บัดดี้ 3000)
‎(เจสสิก้า เจ.)
‎แม่เหรอ
‎ไหนล่ะโลกดินแดนแห่งนิทาน
‎อีกทั้งเรื่องราวให้ติดตามอ่าน
‎ถ้อยคำ
‎ที่ทำให้ฉันตัวสูงใหญ่
‎ไหนล่ะเสกมนตราใต้แสงจันทร์
‎และเซอร์ไพรส์ให้ตั้งตัวไม่ทัน
‎ก็ไม่เห็นว่ามัน
‎มีให้เพ้อฝันกันเท่าไร
‎และก็พร้อมเหินบิน ขึ้นไปให้ไกล
‎แผ่นพื้นดินกล้ามาฉุดรั้งได้อย่างไร
‎บินให้สูงหนักหนา และเอามือแตะฟ้า
‎เป็นไปได้เพียงใด
‎ผู้ชนะตัวจริงเป็นฉันดังใจคงดี
‎ด้วยหนทางมากมาย
‎จ้องฉันให้ดี ไม่มีพ่ายแพ้ง่ายๆ
‎ต้องมีสักวันที่ฉันได้เจอความหมาย
‎ทุกๆ ที่ที่เป็นไปได้
‎ผู้ชนะตัวจริง ยิ่งยากเท่าไร ทำได้
‎ดังใจ
‎ทันที
‎อย่าเห็นฉันตัวเล็กๆ แค่นั้นสิ
‎ใครจะรอให้ฮีโร่ต้องช่วยกันทุกที
‎ไม่ใช่ว่าเด็ก ‎แล้วเอื้อมแตะเมฆไม่ได้นี่นา
‎แม้ยังไม่ไกลเท่าไร
‎แต่สักวันต้องถึงดังใจ
‎ก็ตอนนี้เท้าเริ่มพ้นพื้นลอยขึ้นมา
‎แม้ว่าปิดประตู ล็อกหน้าต่าง
‎จะขึ้นหลังคา บินขึ้นฟ้าสุดกว้าง
‎จากกฎเกณฑ์ที่บดบัง ‎เรื่องใหม่หลากหลายที่ยัง
‎เฝ้ารอ
‎ยังเฝ้ารอ
‎ไม่ต้องบอกว่าเกินเอื้อมมือคว้า
‎ฉันไม่กลัวแม้ว่าใครขวางหน้า
‎ฉันเตรียมใจพร้อม
‎รู้ดีว่าไม่มีวันยอม
‎เมื่อฉันนั้นได้เข้าใจ ฉันนั้นได้เข้าใจ
‎ด้วยหนทางมากมาย
‎จ้องฉันให้ดี ไม่มีพ่ายแพ้ง่ายๆ
‎ต้องมีสักวันที่ฉันได้เจอความหมาย
‎ทุกๆ ที่ที่เป็นไปได้
‎และแม้ว่าไกลเกินเอื้อมเพียงใด ‎ใจฉันรู้ดีว่าฉันต้องไป
‎ผู้ชนะตัวจริงใช่ใครที่ไหน
‎ฉันนี้
‎ฉันนี่
‎ว้าว
‎"แจงเกิ้ลเอเตอร์ 2000"
‎ว่าแล้วเชียว
‎ผี!
‎เธอเป็นใคร
‎ฉันชื่อเจอร์นีย์ หลานสาวของเจโรนิคัส
‎ฉันชื่อเอดิสัน เอดิสัน ลาติเมอร์
‎ผู้ช่วยที่ศาสตราจารย์แจงเกิ้ลไว้ใจที่สุด
‎อยากมาเป็นลูกมือฉันไหม
‎เป็นลูกมือฉันไหม
‎ฉันถามก่อน
‎ในฐานะหัวหน้านักประดิษฐ์ ‎ฉันว่าเราต้องออกไปเดี๋ยวนี้
‎- ไม่ออกจนกว่าฉันจะเจอสิ่งที่กำลังหา ‎- อะไร
‎เจอแล้วก็จะรู้
‎เธอไม่ควรแตะต้องอะไรนะ
‎เธอไม่รู้ว่ามันอาจทำอะไร...
‎แบบนั้น
‎ในนี้มีอะไรบางอย่าง
‎ทำไมศาสตราจารย์ถึงไม่บอกฉัน
‎มัน... มันน่าทึ่งมาก
‎จะน่าทึ่งกว่านี้เมื่อฉันทำให้มันใช้การได้
‎ถ้าขนาดศาสตราจารย์ยังทำไม่ได้ ‎ทำไมเธอถึงคิดว่าเธอทำได้
‎เพราะไม่มีอะไรบอกว่าฉันทำไม่ได้
‎แปลว่าอะไร
‎เดี๋ยวนะ
‎มีอะไรผิดปกติก็ไม่รู้
‎เราเองก็คงผิดปกติเหมือนกันแหละ ‎ถ้าต้องติดอยู่ในห้องมืดๆ
‎ดูเหมือนแหล่งพลังงานกำลังอยู่ในภาวะซ้อนทับ
‎เราต้องหาอะไรสักอย่างมายุบฟังก์ชันคลื่น
‎มันจะใช้การได้ไหม
‎ได้สิ
‎มันจะใช้การได้ไหม
‎เป็นคำถามง่ายๆ ฉันขอคำตอบง่ายๆ
‎มันจะใช้การได้
‎อย่างน้อยฉันเชื่อว่าจะใช้การได้
‎มันจะใช้การได้ ‎อย่างน้อยฉันเชื่อว่าจะใช้การได้
‎ฉันยังไม่อยากตาย
‎ฉันยังไม่ทันแตกเนื้อหนุ่มเลยนะ
‎แตกเนื้อหนุ่ม
‎มาเร็ว
‎เอดิสัน ปล่อย!
‎ถ้าเกิดเรื่องอะไร ฉันอยู่ตรงนี้นะ
‎- ไม่เป็นไร ‎- ไม่เป็นไร
‎มาเถอะ
‎ไม่เป็นไร
‎ค่อยๆ
‎ระวังนะ
‎ฉันชื่อเจอร์นีย์
‎ฉันชื่อบัดดี้ บัดดี้ 3000
‎และนี่เอดิสัน
‎ฉันไม่เป็นไร
‎สวัสดี
‎เอดิสัน สวัสดี
‎ทำไมเธอใช้การไม่ได้กับคุณตาฉัน
‎ฉันใช้การได้มาตลอด
‎แค่ต้องมีคนเชื่อมั่น
‎- ใช่แล้ว ‎- ใช่แล้ว
‎เชื่อ! มันยุบฟังก์ชันคลื่น
‎ต้องเป็นส่วนหนึ่งในสูตรของคุณตาเจ มันได้ผล
‎เพราะเราเชื่อ
‎แน่นอนว่าเราเชื่อ มันลอยอยู่เหนือหัวเธอ
‎มันลอยอยู่เหนือหัวเธอ
‎แม่
‎ระวัง
‎เชื่อ เชื่อ เชื่อ
‎อะไร...
‎ฉันบินได้จริงๆ
‎- บัดดี้ ‎- บินได้จริงๆ
‎นี่มันอะไรกัน
‎เป็นไปได้ยังไง
‎เอดิสัน ปล่อยมือสิ
‎ปล่อยมือ
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎ไม่เป็นไรได้ยังไง
‎โป๊ะเชะ
‎ใครอยู่ในห้องทำงานฉัน
‎เชื่อ
‎เธอมาทำอะไรที่นี่
‎เธอทำอะไรลงไป
‎ผมบอกเธอแล้วว่าอย่าแตะต้อง ‎เธอไม่ฟัง
‎ในสัญญาระบุว่าเธอจะต้องไม่แตะ ย้าย
‎ทำลาย ทำแตก หรือหยิบอะไรจากร้านนี้
‎- จำได้ไหม ‎- หนูไม่ได้ย้ายมัน
‎เธอคิดว่าฉันจะเชื่อว่ามันเดินมาตรงนี้เองเหรอ
‎อันที่จริงมันบินมา
‎เป็นไปไม่ได้
‎ดูนะครับ ผมจะแสดงให้ดู
‎แบบนี้
‎เห็นไหม
‎เห็นไหม ฉันบอกแล้ว มันไม่ขยับ
‎มันขยับค่ะ คุณตาแค่ต้องเชื่อ
‎ศาสตราจารย์ ‎คุณคือนักประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดจริงๆ
‎ฉันไม่ใช่นักประดิษฐ์
‎เธอก็ไม่ใช่นักประดิษฐ์
‎แต่คุณตาคะ...
‎พอได้แล้วนะ
‎พอได้แล้ว
‎ถ้ามันใช้การได้ ฉันจะมีความสุขที่สุดเลย
‎มันใช้การได้ คุณตาต้องเชื่อหนู
‎หนูพูดความจริง หนูไม่โกหกหรอก
‎เธอไปนอนได้แล้ว
‎หนูไม่อยากนอน หนูอยากอยู่ซ่อมนี่ ได้โปรด
‎- นะคะ ‎- ราตรีสวัสดิ์
‎- คุณตาแค่ต้อง... ‎- เชื่อฟังฉัน
‎ไปสิ
‎หมุนวนและเวียนซ้ำ
‎ตอกย้ำในหัวใจ
‎เฝ้าคิดถึงอดีต
‎ชีวิตที่พลาดไป
‎ฉันเกือบจะได้สร้างสรรค์มากมาย
‎ต้องโดดเดี่ยวเปลี่ยวเหงา
‎แพ้พ่าย
‎สิ่งที่คิดค้นเอาไว้ ‎ครอบครัวช่วยหล่อเลี้ยงจิตใจ
‎ยังหัวเราะดังก้องไปตราบวันนี้
‎อธิษฐานขอด้วยกัน
‎ของสุดรักสร้างจากฝัน
‎มีรอยยิ้มหวานล่องลอยอยู่ทุกที่ไป
‎อยากนึกย้อนถึงวันเก่า
‎แต่เมื่อย้อนนึกถึงหน้าพวกเขา
‎ก็ไม่มีหวังคืนเราสู่วันวาน
‎พ้นผ่าน
‎บอกได้ไหมว่า
‎สู้เพื่ออะไร อยากจะถาม
‎ฉันน่าจะได้จบอย่างงดงาม
‎โอ เปลี่ยนไปเมื่อไร
‎ที่ฉันเลิกเชื่อหมดใจ
‎ยังหวัง
‎ให้มีทางเชื่อต่อไป
‎หมุนวนและเวียนซ้ำ
‎ตอกย้ำในหัวใจ
‎เฝ้าคิดถึงอดีต
‎ที่พลาดไป
‎สวัสดี สาวน้อย
‎อือ นะ
‎ขอโทษที่เสียมารยาท
‎- ฉันชื่อกัสตอฟสัน ‎- กัสตอฟสัน
‎โอเค ดีมาก
‎และเธอคงจะเป็นหลานสาว ‎ของเจโรนิคัส แจงเกิ้ล
‎เท่าที่รู้จักคุณตาของเธอ
‎ร้านของเล่นแจงเกิ้ล กำลังสร้าง ‎อะไรที่น่าตื่นเต้น
‎อะไรที่น่าตื่นตาตื่นใจ
‎มันเป็นแค่โรงรับจำนำ
‎เธอกับฉัน
‎ต่างก็รู้ว่ามีบางอย่างในนั้น
‎เธอบอกฉันได้นะ
‎ฉันอาจจะนำมาทำการตลาด ‎หรือผลิตมันเป็นจำนวนมาก ให้เขาน่ะ
‎หนูต้องไปติดป้ายลดราคาแล้วค่ะ
‎ในโรงรับจำนำ
‎วันสุดท้ายก่อนวันคริสต์มาส
‎ซื้อของขวัญที่เหมาะให้คนที่เหมาะของคุณ
‎(กำลังจะปิดกิจการ)
‎ได้ข่าวไหม ศาสตราจารย์กำลังขยายสาขา
‎เอดิสัน เขาไม่ได้จะขยายสาขา
‎เขาจะปิดกิจการ
‎เจอร์นีย์
‎ไม่ปิดถ้าฉันช่วยไว้ได้
‎เดี๋ยวค่ำมืดกันพอดี ยังมีอะไรต้องทำอีกเยอะ
‎ฉันขอโทษที่ตะคอก
‎- เธอไม่ควรยุ่มย่าม ‎- แต่มันใช้การได้
‎- สุขสันต์วันคริสต์มาส! ‎- สุขสันต์วันคริสต์มาส!
‎- คุณนายจอห์นสตัน ‎- เขาโตขึ้นเยอะ
‎กอดเด็กๆ แทนฉันด้วยนะคะ
‎ผมตามหาคุณมาทั้งวัน
‎คุณมักแวะมาที่ร้าน มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
‎เจอร์รี่ มาได้ยังไงเนี่ย
‎มีอะไรเหรอ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
‎- ไชโยๆ ‎- คุณนายจอห์นสตัน
‎รถคันใหม่ คุณชอบไหม
‎รถสวยดี
‎นี่ไม่ใช่...
‎มันมาได้ยังไงเนี่ย
‎คุณนายจอห์นสตัน ผมไม่...
‎ผมไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้
‎- ผมแค่ต้องการให้คุณไปรับพัสดุ ‎- ฉันรู้ๆ
‎คุณมีพัสดุต้องไปรับ
‎ทุกคนในคอบเบิลตันมีพัสดุต้องไปรับ
‎แต่ช่วงเทศกาล ‎ทุกคนไปอยู่กับครอบครัวและ...
‎คนที่รัก
‎ตั้งสติ
‎คุณนายจอห์นสัน ตั้งสติ
‎เจอร์รี่ ฟังนะ
‎หัดสนุกสนานบ้าง
‎พยายามส่งความสุข ยังไงนี่ก็คริสต์มาส
‎- ให้ช่วยไหมครับ ‎- ฉันทำเองได้
‎คุณต้องกดสลัก
‎เอาน่า
‎ดีมาก
‎คุณนายจอห์นสตัน ช่วยจัดการให้วันนี้นะ
‎- สุขสันต์วันเทศกาล เจอร์รี่ ‎- ผมกำลังปิดกิจการ
‎- หิมะควรจะตก ‎- ผมจะปิดร้าน
‎- แล้วเรื่อง... ‎- ได้ข่าวว่าหลานสาวคุณมาเยี่ยม
‎หลานๆ ก็เหมือนลูก เราก็แค่ส่งคืนได้
‎ช่วยบอกทีว่ากี่โมง
‎- แค่... ไม่ ‎- ผมจะ...
‎ไม่เป็นไร เจอร์รี่ ฉันทำได้
‎- เอาละนะ ‎- ขอบคุณ
‎- แต่คุณจะแวะไปใช่ไหม ‎- ติดแล้ว แน่นอน
‎และเราก็ไปละ
‎หลบไปให้พ้น!
‎- ไปละนะ บาย ‎- คุณนายจอห์นสตัน
‎ผมต้องย้ายออกก่อนวันคริสต์มาส ‎นั่นพรุ่งนี้แล้ว
‎- โอ้ เจอร์รี่ ‎- เจโรนิคัส
‎ผมชื่อเจโรนิคัส
‎เจอร์รี่ต่างหาก
‎ทำไมไม่มีใครเรียกฉันด้วย...
‎เฮ้ย
‎โอเค
‎โอเค นั่นใครก็ช่าง
‎เดี๋ยวเจอดีแน่
‎เจอร์นีย์
‎โดนแล้ว
‎หาเรื่องเองนะ ได้เลย
‎ฉันก็เคยเป็นเด็กเหมือนกัน
‎ไม่โดนค่ะ
‎มีคนโดนปาหิมะ
‎สมการจากหนึ่งถึงอนันตภาพ ด้วย...
‎ช่วยฉันหน่อยสิ เด็กๆ
‎- เราเล่นด้วยได้ไหม ‎- ได้สิ มาเลย มาปาใส่พวกเขากัน
‎- มาปั้นก้อนหิมะกัน ‎- เอาสิ
‎ไชโย
‎บอกแล้วว่าจะปาโดน
‎คุณตาเจ นี่สนุกจังเลย
‎ปาไม่โดนค่ะ
‎รู้อะไรไหม
‎เอดิสัน
‎เขาคงวิ่งเล่นสนุกอยู่ข้างนอก
‎มีของต้องเก็บอีกเยอะ ต้องเร่งมือหน่อย
‎เก็บให้เต็มกล่องพวกนี้นะ
‎- แต่หนูไม่อยาก... ‎- เก็บของ
‎- ใส่กล่อง ‎- คุณตา...
‎คุณตา
‎พยายามหาการอยู่ร่วมกันของสองคำนี้
‎เกิดอะไรขึ้น
‎กัสตอฟสัน เขาบอกว่า ‎เขาเป็นนักประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
‎- แต่ศาสตราจารย์ไม่... ‎- เอดิสัน อย่าบอกนะ
‎ฉันเป็นลูกมือที่แย่ที่สุด
‎เธอเป็นลูกมือที่แย่ แต่ไม่แย่เท่าฉัน
‎- บัดดี้ ‎- ฉันไม่เป็นไร
‎บัดดี้อยู่ไหน
‎แม่กำลังเรียกฉัน เธอไม่ได้ยินเหรอ ฉันได้ยิน
‎- มาแล้วครับ ‎- เอดิสัน
‎- เราต้องเอาบัดดี้คืนมา ‎- ใช่ เธอต้องเอาคืนมา
‎ฉันยังทำงานอยู่
‎เธอคิดเหมือนฉันหรือเปล่า
‎ถ้าฉันบอกว่าไม่ เธอจะหยุดคิดไหม
‎รถสวยมาก
‎รถคันใหม่น่ะ
‎ฉันกำลังปรับตัว
‎วันนี้ฉันเกือบชนใครตายแค่คนเดียว
‎ถือว่าก้าวหน้า
‎เจอร์นีย์ไม่ยอมเลิกล้มที่จะช่วยบัดดี้
‎ความหวังเดียวที่จะช่วยร้านของเล่นแจงเกิ้ล
‎และช่วยคุณตาของเธอด้วย
‎เราเข้าไปในนั้นไม่ได้
‎ความคิดว่าทำได้หรือทำไม่ได้ ‎กำหนดผลลัพธ์
‎แปลว่าอะไร
‎พวกคนซื้อมากันอีกแล้วเหรอ
‎ไม่เรียนรู้จากคราวที่แล้วบ้างเหรอ
‎เราเห็นมากับตา ไม่มีพลาดแน่
‎นายคือหลักฐานว่ายังมีคนโง่
‎โง่ โง่ โง่
‎เจอร์นีย์ เอดิสัน
‎ฉันบอกว่าห้ามเล่นในร้านไง
‎ทำอะไรลงไปเนี่ย
‎ตอนนี้ผมขอนำเสนอ
‎เจ้าของของเล่นชั้นนำ
‎และผู้ผลิตของเล่นแห่งปี 28 ครั้ง
‎เห็นหลานสาวผมไหม
‎มาเร็ว
‎ชายที่ความเป็นเลิศทางศิลปะของเขา ‎ไม่มีใครเทียบ
‎เธอถักเฟืองและสกรูไว้ในผม
‎ความปราดเปรื่องของเขา ‎ท้าทายตรรกะและคำอธิบายทั้งหลาย
‎คุณจะชอบเธอเมื่อได้รู้จักเธอ ‎ผมเริ่มจะชอบแล้ว
‎ปรมาจารย์...
‎ผมชอบแล้ว
‎ที่มหัศจรรย์ ปรมาจารย์แห่งความเลอเลิศ
‎(กัสตอฟสันนำเสนอ บัดดี้ 3000)
‎นักประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในปฐพี...
‎กัสตอฟสัน
‎คุณใจดีมาก
‎หุ่นยนต์โต้ตอบได้
‎เด็กคนไหนจะอดใจได้
‎สิ่งประดิษฐ์ล่าสุด
‎ยิ่งใหญ่ที่สุดของผม...
‎บัดดี้ 3000
‎นี่ไง
‎เราแค่รอให้มันอุ่นเครื่อง
‎เมื่อคืนผมเก็บกวาดบ้านและ...
‎สวัสดี
‎ทีนี้... ไม่ คุณไม่อยากพลาด ‎นี่จะน่าทึ่งมาก
‎ความอัศจรรย์จะทำให้คุณตกตะลึง
‎คุณนายจอห์นสตัน
‎- เจอร์รี่ ‎- พาผมไปที่โรงงานของกัสตอฟสันที
‎ชวนฉันดีๆ ฉันพาไปแน่
‎ช่างเถอะ งั้นผมเดินไป
‎โอ้ เจอร์รี่ อย่าเครียด ขึ้นมา
‎ชื่อเจโรนิคัส
‎ผมชื่อเจโรนิคัส
‎เวลาคุณเดิน คุณคือเจโรนิคัส
‎แต่เวลานั่งรถกับฉัน คุณคือเจอร์รี่
‎- ผมใช้เฟืองดีบุก... ‎- พวกเขาไม่เชื่อ
‎แทนที่จะเป็นเฟืองทองแดง
‎มันทำให้ขนย้ายได้ง่ายกว่า
‎เวลาคุณเอากลับไปให้เด็กๆ ในช่วงเทศกาล
‎ผู้ผลิตของเล่นแห่งปี 28 ครั้ง
‎ส่งของคุณภาพต่ำนี้ ‎ไปยังที่ที่เราส่งของเล่นที่ไม่ได้คุณภาพ
‎ร้านขายปลีกเหรอครับ
‎ไม่ใช่ เครื่องบดขยะ
‎เครื่องบดขยะเหรอ
‎ใช่ เครื่องบดขยะ
‎อยู่นั่นไง
‎ฉันจะล่อพวกยาม ส่วนเธอไปเอาบัดดี้
‎มันเป็นรายต่อไป
‎นี่
‎มาเร็ว บัดดี้
‎- โอ้ ที่รัก ‎- กลับมาทำไมอีก
‎คืองี้ ฉัน... ฉันลืมส่งของพวกนี้ให้
‎ฉันนี่แย่จริง
‎คุณก็รู้ว่าวันคริสต์มาสเป็นยังไง ‎ของพวกนี้ส่งกันไปส่งกันมา
‎พัสดุ ของขวัญ จดหมาย และอื่นๆ
‎พวกยามกำลังตามฉันมา
‎เร็วเข้า เราต้องกลับไปที่อุโมงค์
‎เธอทำได้ดีมาก เอดิสัน!
‎เธอโกหก!
‎ผมของนายเงางามเหมือนแผงคอม้า
‎ดวงตาของนาย สีฟ้าน้ำทะเล
‎และก้นของนาย
‎กับความร้อนแรงของพริกฮาบาเนโร ‎เก็บสดใหม่ที่กำลังจะ...
‎อย่าพูดจนจบประโยคนะ ขอร้อง
‎มีเด็กเข้ามาในโรงงานครับ ‎พวกเขาเอาหุ่นยนต์นั่นไปแล้ว
‎ไม่สนหรอก
‎มันเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ล้มเหลว เอาไปเลย
‎ถ้ามันล้มเหลว ‎ทำไมพวกเขาถึงพยายามเอาคืนไป
‎พวกเขาคงไม่ทำหรอก
‎มีเด็กอยู่ในโรงงาน
‎หยุดพวกเขาให้ได้ เตะหน้าแข้ง
‎ดึงผม บิดแขนของพวกเขา
‎หยุดพวกเขาให้ได้
‎เร็วเข้า
‎โอ้ ไม่นะ
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- มันหัก
‎นั่นเสียงพัดลมหรือเปล่า
‎- เอดิสัน ‎- ศาสตราจารย์
‎คุณตาเจ
‎เจอร์นีย์ เธอไม่เป็นไรใช่ไหม
‎- ค่ะ ‎- ไม่
‎เราสบายดี
‎เราต้องเอาบัดดี้ออกไปจากที่นี่
‎หันหลังกลับไปเดี๋ยวนี้
‎เดี๋ยวนี้ เดี๋ยวนี้เลย เจอกันที่ประตู
‎ไฟไหม้!
‎คุณตาเจ ไฟไหม้ค่ะ
‎เราต้องฝ่าใบพัดออกไป
‎เจอร์นีย์ ฟังฉันนะ เธอฝ่าใบพัดไม่ได้
‎เป็นไปไม่ได้ มันเป็นไปไม่ได้
‎ใช่แล้ว
‎รากที่สองของความเป็นไปได้ ใช่แล้ว
‎- รากที่สองของความเป็นไปได้! ‎- มันเป็นแค่ทฤษฎี!
‎สูตรในหัวฉัน
‎ยังไม่ได้ทดสอบ
‎เราเชื่อใจคุณตาค่ะ
‎เราไม่มีทางเลือก
‎มันเป็นทฤษฎี
‎เราติดตามผู้บุกรุกไปจนถึง ‎จุดที่ไฟไหม้ในหอคอยตะวันออก
‎- พังประตู ‎- ครับผม
‎คุณตาเจ เชื่อมั่นค่ะ
‎โอเค
‎อย่าหายไปนะ
‎โอเค
‎ความเร็ว
‎แรงเหวี่ยงจากจุดศูนย์กลาง ‎จุดแรงเฉื่อย
‎เร็วเข้า
‎เอาละ 45 วินาที ไม่
‎เดี๋ยวก่อนนะ
‎สี่ร้อยห้าสิบเมตร
‎เอาละ
‎ใบพัดหมุนที่ 500 รอบต่อร้อยวินาที
‎ติดอยู่ในกระแสของใบพัด
‎ซึ่งจะเข้ากับความเร็วของลัง ‎ในเส้นทางของความเฉื่อย
‎พวกเธอต้องเข้ามาที่มุม 35 องศา ‎ด้วยความเร็ว 450 เมตรต่อนาทีพอดี
‎จึงจะผ่านมาได้
‎โอเคค่ะ คุณตาเจ หนูรักตาค่ะ
‎ตาก็รักหลาน เจอร์นีย์
‎ไปกันเร็ว
‎เอดิสัน เราไม่มีเวลาแล้ว ไฟไหม้อยู่นะ
‎เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‎ขอบอกไว้เลย นี่ไม่ใช่ความคิดที่ดี
‎นี่เจ๋งมากเลย
‎ไม่เจ๋ง นี่เป็นคำแนะนำที่แย่มาก
‎ก้มหัว
‎เกือบไปแล้ว
‎ระวัง!
‎มันใกล้เข้ามาแล้ว
‎นี่มันบ้ามาก!
‎เอดิสัน เธอแค่ต้องเชื่อมั่น
‎ไม่มีเหตุผลที่ควรเชื่อ ‎แต่ฉันเชื่อ ฉันเชื่อ
‎เธอต้องชะลอมันหน่อย
‎เราชะลอไม่ได้
‎ชะลอ
‎- บัดดี้ ‎- มันทำได้ยังไง
‎มาเร็วเกินไป 35 องศา
‎บัดดี้
‎ไม่
‎เป็นอะไรหรือเปล่า เอดิสัน
‎- ไม่เป็นไรใช่ไหม ‎- ไม่เป็นไร
‎เจอร์นีย์ เอดิสัน
‎- เป็นอะไรหรือเปล่า ‎- คุณตาเจ
‎คุณตาเจ สูตรของคุณตาได้ผล
‎ศาสตราจารย์
‎ผมทำกลไกบังคับทิศทางด้วยเชือก
‎ทำให้เรารอดชีวิตออกมาทางอุโมงค์
‎เก่งมาก เอดิสัน
‎นักประดิษฐ์แท้ๆ
‎เหมือนคุณไงครับ
‎ถ้ากอดได้ฟรี
‎ฉันจะไม่ปฏิเสธ
‎คุณนายจอห์นสตัน คุณกลับมาแล้ว
‎ไปรษณีย์หญิงที่ดีย่อมตรวจให้แน่ใจ ‎ว่าการจัดส่งปลอดภัยดี
‎เด็กๆ เจอร์รี่ มาเร็ว
‎ฉันจะไปเอารถ คุณเอาลังมา
‎เปิดประตู
‎คุณนายจอห์นสตัน ช่วยขับชิดซ้ายที
‎ซ้ายดี ขวาแย่
‎"มันเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ล้มเหลว"
‎"อยากได้ก็เอาไปเลย"
‎หลีกไปให้พ้น
‎ถ้าชีวิตมีค่าก็หลีกไป
‎ถึงแล้ว หยุดรถได้แล้ว
‎เยี่ยมมาก
‎- ลงมาได้ ‎- ครับ
‎ระวังนะ
‎- ก้าวระวังๆ ตรงนี้อีกที่ ‎- โอเค
‎- ขอบคุณ ‎- นี่ค่ะ
‎โอเค
‎เอดิสัน ได้เวลากลับบ้านแล้ว
‎เร็วเข้า เรากำลังจะประกอบบัดดี้
‎แม่เรียกฉันกลับบ้าน ก็เลย...
‎ฉันต้องกลับแล้ว
‎ขอบใจที่ช่วยฉันเอาบัดดี้กลับมา
‎ฉันคงทำไม่สำเร็จถ้าเธอไม่ช่วย
‎เราต่างก็รู้ว่าไม่จริง แต่ก็ขอบใจที่พูดแบบนั้น
‎เจอร์นีย์ ฉันชอบเธอ ชอบมากจริงๆ ไปละ
‎ฉันไม่เป็นไร
‎บัดดี้
‎ขอบคุณครับ
‎ผมไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงกลับมา
‎เพราะคุณเป็นคนดี
‎หัวรั้น เจ้าอารมณ์
‎ตัดผม เปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ก็คงดูดีขึ้น แต่...
‎ก็ยังดูดี
‎เจโรนิคัส
‎ฉันเข้าใจเรื่องการสูญเสีย
‎แต่ความอัศจรรย์ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่คุณเสียไป
‎มันอยู่ในสิ่งที่คุณยังมีอยู่ด้วย
‎คุณนายจอห์นสตัน
‎คุณจอห์นสตัน...
‎ดูสิว่าผมเจออะไร
‎ผมลืมไปแล้วว่าใช้ยังไง
‎มันผ่านมานานมาก
‎ผมว่าคุณ...
‎วางไว้เหนือศีรษะใครบางคน
‎แบบนี้
‎และโน้มตัวมาจูบ
‎แบบนั้น
‎คุณจอห์นสตัน
‎คุณจอห์นสตัน คุณได้ยินผมไหม
‎- เหมียว ‎- โอเค
‎อยากยิ้มหวาน
‎ซาบซ่าน
‎ฟันกี่ซี่ในปากฉันก็ยิ้มกัน
‎ผมจะเก็บมิสเซิลโทนี่ไว้นะ
‎แค่ยิ้มไว้หัวใจชื่นบาน
‎บาน
‎มากันเป็นกลุ่มจริงๆ ด้วย
‎คุณตาคะ คุณตาต้องซ่อมบัดดี้นะ
‎ต้องทำให้มันใช้การได้อีกครั้งนะคะ
‎ฉันทำไม่ได้
‎ทำได้สิคะ
‎คุณตาคือนักประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
‎คุณตาทำได้ทุกอย่าง
‎หนูถึงได้มาที่นี่
‎หนูต้องเห็นด้วยตาตัวเอง
‎แม่เธอส่งเธอมาที่นี่ ‎แม่เธอเขียนไว้แบบนั้นในจดหมาย
‎เพราะหนูเขียนจดหมายแบบเดียวกัน ‎จากคุณตาถึงแม่
‎เธอทำแบบนั้นทำไม
‎แม่เอาแต่พูดว่าที่นี่มหัศจรรย์แค่ไหน
‎และคุณตามองเห็นสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็น
‎เหมือนหนู
‎ทุกที่ที่หนูเคยไป
‎หนูรู้สึกอยู่ผิดที่ผิดทาง
‎ที่นี่เป็นที่เดียว
‎ที่หนูรู้สึกว่าเหมาะกับหนู
‎เจอร์นีย์
‎เด็กที่มีจินตนาการ
‎เหมาะกับทุกที่
‎อย่ากลัวเมื่อคนอื่นมองไม่เห็น ‎สิ่งที่เรามองเห็น
‎แต่จงกลัว... ถ้าเรามองไม่เห็นมันอีกต่อไป
‎เข้าใจไหม
‎หนูรักคุณตาค่ะ คุณตาเจ
‎ก็เขาจะทำให้ดีดั่งเดิมอีกหน
‎เพื่อจะเดินทางคืนรัก พร้อมดั้นด้น
‎ก็เขาว่าเราจะทำ ‎เราจะทำให้เหมือนเริ่มต้น
‎ฉันนั้นเคยช้ำจิตใจสับสน
‎มันจะดีดังใจหรือต้องหมองหม่น
‎โอ ทำได้ไหม ‎ทำได้ไหมให้เหมือนเริ่มต้น
‎จะยากจะเย็นสักเพียงไหน
‎ฉันต้องบิดต้องขันสกรูฟันเฟืองให้แน่นทุกที่
‎ยังหวังว่าเขาจะเข้าใจ
‎คิดเป็นสูตรในฝันมานานนับปี
‎หรือว่านี่จะกลายเป็นจริงสักที
‎อยากจะให้ดีดั่งเดิมอีกหน ‎ซ่อมทุกอัน แก้ทุกชิ้นที่ร่วงหล่น
‎ฉันจะต้องทำ ‎และฉันจะทำให้เหมือนเริ่มต้น
‎ใช้เวลาเท่าไรยินดียอมทน
‎มันคุ้มที่ทำไปและไม่มีบ่น
‎แม้ถ้ามีทางทำ ถ้ามีทางทำให้เหมือนเริ่มต้น
‎ได้เดินทางมาไกลด้วยตัวฉัน
‎คนเดียวลำพังทุกก้าวที่ผ่าน
‎จะให้อภัยไม่ง่ายนัก
‎ยังไม่รู้ทำไงข้างหน้า
‎จะปล่อยให้ใจนำทางดั้นด้นไปหา
‎ต้องทำต้องทำให้
‎- เหมือนเริ่มต้น มันคงไม่ง่ายนัก ‎- เหมือนเริ่มต้น
‎- ทำให้มันเหมือนเริ่มต้น ‎- เหมือนเริ่มต้น
‎- ทำให้มันเหมือนเริ่มต้น เย้ ‎- มันคงไม่ง่ายนัก
‎ทำให้มันเหมือนเริ่มต้น
‎ทำให้มันเหมือนตอนเริ่ม
‎อยากจะให้ดีดั่งเดิมอีกหน
‎ชี้ชะตาลงเอยเรื่องราวของตน
‎ฉันจะต้องทำ ‎และฉันจะทำให้เหมือนเริ่มต้น
‎- เหมือนเริ่มต้น มันคงไม่ง่ายนัก ‎- เย้ เย้ เย้
‎ต้องทำให้เหมือนตอนเริ่ม
‎- ฉันต้องทำให้เหมือน ‎- เริ่ม เริ่ม
‎- ฉันต้องทำให้เหมือนเริ่มต้น ‎- เริ่ม เริ่ม
‎เริ่ม เริ่ม เริ่ม
‎- ฉันต้องทำให้ ‎- เริ่ม
‎ฉันต้องทำให้เหมือน เย้
‎- อยากจะให้ดีดั่งเดิมอีกหน ‎- ทำให้เหมือนเริ่มต้น
‎- ชี้ชะตาลงเอยเรื่องราวของตน ‎- ทำให้เหมือนเริ่มต้น
‎ฉันจะต้องทำ
‎- ฉันจะทำให้เหมือนเริ่มต้น ‎- ทำให้เหมือนเริ่มต้น
‎เย้ เย้ เย้
‎ทำให้เหมือนเริ่มต้น
‎ไม่แน่ใจ เริ่มต้นอีกครั้ง
‎เริ่มต้นอีกครั้งจะได้หรือไม่
‎พ่อคะ...
‎เจสสิก้า
‎หนูมารับเจอร์นีย์ก่อนเวลา
‎หวังว่าเธอคงไม่ทำให้พ่อรำคาญ
‎ดีจังนะคะที่พ่ออยากใช้เวลาอยู่กับเธอ
‎อันที่จริงพ่อไม่เคย...
‎ไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะน่ารักมาก
‎และเธอช่างประดิษฐ์อีกด้วย
‎- เธอคงได้มาจากพ่อ ‎- หรือลูก
‎เราควรจะไปกันแล้ว ‎ถ้าอยากไปให้ถึงก่อนเช้า
‎เจสสิก้า พ่อขอโทษ
‎เรื่องอะไรคะ
‎เรื่องที่พ่อถอดใจ
‎ที่พ่อทำให้หนูรู้สึก ‎เหมือนทุกอย่างเป็นความผิดหนูเหรอคะ
‎พ่อรู้ไหมว่าหนูไปที่ตู้จดหมายกี่ครั้ง
‎หวังว่าจะมีบางอย่าง ‎ที่ทำให้หนูรู้ว่าพ่อยังห่วงใย
‎ว่าพ่อยังคิดถึงหนูอยู่บ้าง
‎พ่อคิดถึงลูกทุกวัน
‎ทุกวันเลย
‎ดูจากเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้น
‎พ่อไม่แน่ใจว่าลูกอยากได้ยินข่าวจากพ่อ
‎พ่อเลยไม่ได้ส่งจดหมายพวกนี้
‎"พ่ออยากให้ลูกมีทุกอย่างในโลกนี้"
‎"เอื้อมไปถึงสวรรค์
‎ดึงดวงดาวลงมาเพื่อให้มันส่องแสงมาที่ลูก"
‎"ไม่ใช่แค่อ่านเรื่องมีความสุขชั่วนิรันดร์
‎พ่ออยากมอบความสุขให้ลูก"
‎"เจโรนิคัส แจงเกิ้ล ‎นักประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
‎ปรารถนาเป็นเพียง..."
‎พ่อที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
‎เจอร์นีย์ทำให้พ่อคิดถึงลูก
‎และแม่ของลูกมาก
‎พ่ออยากอยู่เคียงข้างหลาน ‎เหมือนที่พ่อควรจะอยู่เคียงข้างลูก
‎พ่อหมายถึง...
‎บางที...
‎กอดลูกไว้ให้แนบอุรา
‎บอกว่าชีวิตมีรักมากมาย
‎อาจจะเล่าให้ฟังเรื่องแสงหักเห
‎เป็นรุ้งงามขึ้นเป็นสาย
‎ถ้าแม้มีข้อข้องใจ
‎รอยยิ้มนี่หนาได้มาเช่นไร
‎ได้เจอลูก พ่อจึงยิ้ม
‎ได้
‎พ่อขอโทษ
‎พ่อรักลูกมากนะ
‎หนูก็รักพ่อค่ะ
‎พ่อจะ...
‎พ่อจะไปปลุกเจอร์นีย์
‎ถ้าลูกไม่ว่าอะไร
‎เราจะได้ร่ำลากัน
‎ถ้าแกหลับอยู่ เราอยู่ต่อก็ได้ค่ะ
‎หรืออาจจะนั่งรถไฟเที่ยวเช้า
‎หรือ...
‎เราอาจจะอยู่ฉลองวันคริสต์มาสที่นี่
‎ถ้าพ่อไม่ว่าอะไร
‎พ่อไม่ว่าอะไรอยู่แล้ว
‎นั่นใช่...
‎ว้าว
‎- บัดดี้ 3000 ‎- ใช่จริงๆ ด้วย
‎ซากของมันน่ะ
‎พ่อหวังว่าจะซ่อมมันให้เจอร์นีย์
‎เธอชอบมันมาก
‎ถ้าเริ่มซ่อมตอนนี้อาจจะ...
‎เราอาจจะซ่อมเสร็จทันตอนเช้า
‎ความสมมาตรและการอยู่ร่วมกัน
‎ซึ่งเป็นความมั่นคงของทั้งมวล
‎ลูกอ่านสิ่งที่พ่อจดไว้
‎หนูว่าพ่ออ่านสิ่งที่หนูจดต่างหาก
‎ใช่แล้ว
‎ดีใจจังที่ลูกกลับมา
‎เราต้องการอะไรสักอย่าง...
‎ขอบคุณค่ะ พ่อ
‎เปิดหัวใจไว้นะคะ หนูลืมไปเลย
‎- ได้แล้ว ‎- ได้นะคะ
‎นี่!
‎คุณตาเจ หนู...
‎แม่
‎คุณตาเจ คุณตาทำสำเร็จแล้ว
‎มีคนช่วยนิดหน่อย
‎แม่...
‎สวัสดี ลูกรัก
‎ช่วยเยอะเลยล่ะ
‎จากทั้งสองคน
‎ทีนี้ก็เหลือแต่เปิดเครื่องบัดดี้
‎โอเค
‎ฉันเชื่อ
‎เร็วเข้า เร็วเข้า บัดดี้
‎ฉัน... เชื่อ
‎เชื่อ
‎ขอแค่มีใครสักคนที่เชื่อ
‎บัดดี้
‎เจโรนิคัส
‎แกมีชีวิตแล้ว
‎มีชีวิต ใช่
‎ดีใจที่ได้เจอแก บัดดี้
‎ดีใจที่แกอยู่ที่นี่
‎ดีใจที่ได้มาที่นี่
‎เจโรนิคัส แจงเกิ้ล
‎กัสตอฟสัน
‎สวัสดี สาวน้อย
‎- นี่มันอะไรกัน ‎- ได้โปรด
‎หุ่นยนต์ที่คุณขโมยจากผมมา
‎จับเขาไปขังคุกใต้ดินเลย
‎ใช่ คุณนั่นแหละ
‎ผมขอให้คุณตำรวจจับเขาไปทันที
‎- เดี๋ยวนี้ ‎- เรื่องอะไร
‎คุณต่างหากที่เป็นหัวขโมย
‎หัวขโมยคงไม่มีนี่
‎ผังออกแบบหุ่นยนต์ที่ผมทุ่มเท
‎กลางวันไม่ได้พัก กลางคืนไม่ได้นอน
‎ผมอยากยอมแพ้อยู่หลายครั้ง ‎แต่ก็ไม่ยอมแพ้
‎- ผม... ‎- เรา
‎บากบั่นทำเพราะรู้ว่าสักวัน
‎- ผม... ‎- เรา
‎จะทำฝันให้เป็นจริงได้
‎หลักฐานมีให้เห็นชัดๆ
‎และซ่อนเป็นสีน้ำเงิน
‎"ทรัพย์สินของเจโรนิคัส แจงเกิ้ล"
‎อธิบายมาซิ
‎ผมไม่... ผม...
‎- มัน... ‎- หนูอธิบายได้ค่ะ
‎หลังจากที่หนูเจอคุณกัสตอฟสัน
‎หนูกลัวว่าเขาจะขโมยบัดดี้ 3000
‎หนูเลยทำเครื่องหมายไว้บนผังออกแบบ
‎เพื่อเป็นหลักฐาน
‎จับคุณแจงเกิ้ลไปเถอะน่า
‎นายบอกฉันว่านายประดิษฐ์ของพวกนั้น
‎นายโกหกเหรอ
‎นายเป็นหัวขโมยเหรอ
‎ใช่ นายน่ะ
‎เจโรนิคัส ช่วยผมด้วย
‎ฉันจะเอามาทาดอร์
‎ถึงยังไงเขาก็เป็นสิ่งประดิษฐ์ของฉัน
‎ฉันได้กลับบ้านแล้ว
‎อะไรเนี่ย
‎ผมคิดถึงคุณ
‎ผมชอบผมคุณจัง ทำผมเองหรือเปล่า
‎ในที่สุดเด็กๆ ทั่วโลกก็จะได้รักนาย
‎ผมน่ารักมากๆ
‎ตาแบ๊วแบบลูกหมาลูกแมว
‎- หลังจากที่โปรแกรมนายใหม่ ‎- โปรแกรมใหม่เหรอ อะไร
‎ฉันเป็นและจะยังคงเป็น ‎หนึ่งเดียวเพียงคนนี้ตลอดไป
‎เราจับตัวคนผิด มาเร็ว
‎มาตรงนี้ทำไมครับ
‎ไม่มีเหตุผลเลยนะ
‎คุณเชื่อคำพูดของเด็กเหรอ
‎ผมเป็นที่นับถือในชุมชนนี้นะ ดูเธอสิ
‎ดวงตาเธอเจ้าเล่ห์
‎คุณไม่เห็นเหรอ มาเป็นตำรวจได้ยังไงเนี่ย
‎- โอเค รู้ไหม... ‎- เดี๋ยว
‎ผมมีอะไรจะให้เขา
‎- ฉันเตรียมไว้ให้นายคืนนั้น ‎- อะไร
‎แต่นายหายตัวไป
‎(สุขสันต์วันคริสต์มาส)
‎(ขอให้โชคดี เจโรนิคัส)
‎เครื่องรักษาการทรงตัวไจโรสโคป
‎สำหรับทเวิร์ลลี่ เวิร์ลลี่ของนายไง
‎ฉันคงจะเอาทุกอย่างให้นายดู
‎นายก็แค่ต้องรอ
‎ผม...
‎มา ไปได้แล้ว
‎ตายจริง
‎คุณเดอลาครัว
‎สุขสันต์วันคริสต์มาส เพื่อนยาก สาวๆ
‎ผมขอโทษที่ต้องเป็นแบบนี้
‎หา! นั่นอะไรน่ะ
‎อะไรที่น่าตื่นเต้น
‎- ใช่ ‎- อะไรที่น่าตื่นตาตื่นใจ
‎ยิ่งไปกว่านั้น
‎อะไรที่ไม่เคยมีมาก่อน
‎- มันคือ บัดดี้ 3000 ‎- บัด... อะไรนะ
‎- มันคือหุ่นยนต์ ‎- ว่าไงนะ
‎หุ่นยนต์บินได้ค่ะ
‎มันเป็นไปได้เหรอ
‎เป็นอะไรที่น่าตื่นเต้น
‎อะไรที่น่าตื่นตาตื่นใจ
‎อะไรที่ไม่เคยมีมาก่อน
‎มันพูดได้เหรอ
‎มันพูดได้
‎- แกพูดได้ ‎- ใช่ครับ
‎ให้ตาย เจโรนิคัส คุณทำสำเร็จแล้ว
‎คุณนี่อัจฉริยะ เพื่อนยาก
‎- ก็ไม่ขนาดนั้น ‎- โอ้ ไม่
‎- ถ้าผมรู้อะไรละก็... ‎- บางคนเรียกผมว่าฉลาด
‎มันมีอะไรมากกว่านั้น
‎- ผมจดบันทึกมา 30 ปี ‎- แน่นอนที่สุด
‎ดูคุณสิ ผมจะต้องจูบคุณแล้วล่ะ
‎เราจูบกันจริงๆ
‎จากนี้ไป ไม่ว่าคุณต้องการอะไร ‎ธนาคารก็จะให้
‎- ไปตลอดชีวิต ‎- โอเค
‎- เขาเป็นอัจฉริยะ ‎- อัจฉริยะ
‎น่าประทับใจมาก
‎เป็นวันคริสต์มาสที่มีความสุขจริงๆ
‎เข้าไปเลยๆ ดูให้เห็นกับตา
‎เป็นวันคริสต์มาสที่มีความสุขจริงๆ
‎นี่มันอะไรกัน บัดดี้ วางฉันลง
‎อย่าเกร็ง
‎คุณตาเจคะ อย่าเกร็งค่ะ
‎ไม่ให้เกร็งได้ไง
‎พ่อกำลังบินค่ะ
‎พ่อก็ว่างั้นแหละ
‎ตามฉันมา บัดดี้ มาเร็ว
‎- สวัสดี ทุกคน ‎- สวัสดี
‎ร้านของเล่นแจงเกิ้ล เปิดกิจการแล้ว
‎โลกของความปรารถนาและมหัศจรรย์
‎เจอร์รี่ ลงมาเดี๋ยวนี้นะ
‎ไง เอดิสัน
‎บินสูง สูงขึ้น ไปเลย
‎แล้วทุกอย่างที่ถูกขโมยไปจากเจโรนิคัส ‎ก็กลับคืนมาหาเขา
‎และพวกเขาหัวเราะ ร้องเพลง
‎และเต้นรำ เหมือนเปลวไฟนั่นไง
‎ดูไปเรื่อยๆ
‎ทีนี้เห็นหรือยัง
‎คุณย่าก็เห็นเหรอคะ
‎หลานคิดว่าหลานเป็นคนเดียว ‎ที่มองเห็นอะไรๆ งั้นเหรอ
‎คุณย่าคือเจอร์นีย์
‎ใช่
‎งั้นเจโรนิคัส แจงเกิ้ลก็เป็น
‎- คุณตา... ‎- คุณตาทวด
‎- ใช่ ‎- จริงเหรอครับ
‎จริง
‎ทำไมคุณย่าไม่เคยบอกเรามาก่อน
‎ย่าต้องรอเวลาที่เหมาะสม
‎เมื่อหลานต้องการมันที่สุด
‎เมื่อหลาน...
‎พร้อมสำหรับความมหัศจรรย์
‎เพราะมันพร้อมสำหรับหลานอยู่แล้ว
‎ผมไม่เป็นไร
‎สวัสดี บัดดี้
‎สวัสดี เจอร์นีย์
‎- สวัสดี บัดดี้ ‎- สวัสดี
‎โอ้โฮ!
‎ดูนั่นสิ
‎สวยจังเลย
‎นั่นโรงงานของเจโรนิคัสในตอนนี้เหรอคะ
‎ใช่แล้วล่ะ
‎ย่าว่าถึงเวลาที่หลานๆ จะไปเยี่ยมแล้วล่ะ
‎เมื่อฉันนั้นได้เข้าใจ
‎ฉันนั้นได้เข้าใจ
‎ด้วยหนทางมากมาย
‎จ้องฉันให้ดี ไม่มีพ่ายแพ้ง่ายๆ
‎ต้องมีสักวันที่ฉันได้เจอความหมาย
‎ไปกันเลย
‎- ไม่ไกลนัก ‎- ผมบินได้
‎- ย่าครับ ‎- ดูพี่ของหลานสิ
‎เด็กน้อย อย่าไปไกล
‎ถ้าเชื่อเสียอย่าง อะไรก็เป็นไปได้
‎ฉันนี่
‎แปลกอย่างยิ่ง ‎ดังเวลามันหยุดนิ่ง
‎หากมันได้เกิดขึ้นจริง ‎ดูอะไรก็คงไม่เหมือนอย่างเคย
‎ก็คงจะต้องบอกลา ‎ความลำบากที่ผ่านมา
‎เตรียมตัวมองไปบนฟ้า ‎ขยับปีกบินถลาไปเลย
‎บางเวลาที่ชีวิตต้องล้มคว่ำ
‎ยังคงต้องคอยคิดแก้ไข ‎เจอคำตอบที่สงสัย
‎และเมื่อถึงทางตัน ‎ก็ต้องฝ่าฟันไป
‎ในมือเรานั้นมีหวัง ‎ดังไฟลุกไหม้
‎ทำความฝันสวยพริ้ง ‎อยากให้ได้เปลี่ยนเป็นความจริง
‎ก็เพราะรู้ดีว่า
‎- ต้องได้มีวันนี้ ‎- รู้ว่าเราจะต้องมี
‎ก็รู้ว่าเราต้องมีวันนี้
‎ก็เมื่อฝันเหล่านั้นร้องเรียกเรา
‎ให้รีบมา
‎ถ้าแม้เธอนั้นต้องการ
‎ต้องกล้าก้าวไป
‎มั่นใจไม่นานต้องเห็นผลงานยิ่งใหญ่
‎- เพราะเฝ้ารอให้ ‎- เราเฝ้ารอ
‎วันนี้
‎- ให้ฝันเป็นจริงเสียที ‎- เฝ้ารอให้มีมานาน
‎ให้ฝันเป็นจริงเสียที
‎- วันวานเคยมี ลืมมันไป ‎- วันวานเคยมี ลืมมันไป
‎ไม่เหลือร่องรอยใดๆ
‎วันนี้คือวันที่เราต้องทำให้ดี
‎ทุกๆ เรื่องที่ฝันมันจะได้เป็นจริงเดี๋ยวนี้
‎- วันวานเคยมี ลืมมันไป ‎- เป็นเวลาของเรา
‎เราต้องรีบคว้าเอา
‎- เราต้องรีบคว้าเอา ‎- ให้ดี
‎วันวานเคยมี ลืมมันไป
‎ไม่เหลือร่องรอยใดๆ
‎ให้ฝันเป็นจริงเสียที
‎ฉันนั้นเฝ้ารอ ‎ให้ฉันนั้นได้มี
‎เฝ้ารอให้มีมานาน ‎เฝ้ารอมานานให้มีวันนี้
‎คำบรรยายโดย ‎สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช