‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪ครั้งหนึ่งเคยมีคนฉลาดพูดเรื่องความรักไว้ว่า
‪"เราอาศัยอยู่ในจักรวาล ‪ที่ถูกครอบงำด้วยความวุ่นวายและโชคชะตา
‪ที่ที่อาศัยเพียงโชคร้ายชั่วขณะเดียว
‪ก็ทำให้ความหวังและความฝันทั้งหมดของเรา ‪ถูกสูบลงคอห่านไปได้"
‪นายทำได้น่า นายทำได้ แค่จูบเธอซะ
‪แค่...
‪เธอชอบนาย โอเคไหม
‪ใช่ ฉันคิดว่า... ใช่ เธอชอบจริงๆ
‪ไม่ เธอไม่ชอบ เธอชอบ เธอไม่ชอบ
‪นายใช้เวลาตลอดสุดสัปดาห์ ‪คอยผัดผ่อนช่วงเวลานี้ออกไป
‪และตอนนี้นายก็ไม่มีเวลาเหลือแล้วจริงๆ
‪ไม่มีเวลาเหลือ ตรงตามตัวอักษรเลย
‪ใช่แล้ว นี่แหละๆ ‪นี่คือช่วงเวลาของนาย นี่คือ...
‪จะเข้านานแค่ไหนกัน
‪อีกแป๊บเดียว!
‪โอเค
‪ใช่แล้ว
‪- ไงคะ ‪- ไงครับ
‪- ทุกอย่างเรียบร้อยไหมคะ ‪- ครับ แค่ท้องไส้ปั่นป่วนนิดหน่อย
‪- ฉันก็แค่ห่วงว่าคุณอาจตกเครื่อง ‪- ไม่หรอก ผมยังมีเวลาอีกสองสามนาที
‪คุณเชื่อลงไหมว่าน้องสาวคุณโชคดีขนาดไหน
‪เธอถูกส่งไปทำงานที่โรม ‪แล้วฉันก็ถูกส่งไปหลุมนรกที่พังเละเพราะสงคราม
‪อืม ผมว่าถ้าคุณจะเป็นนักข่าวสงคราม
‪นั่นอาจเป็นสิ่งที่คุณคาดหวังไม่มากก็น้อย
‪ใช่สิ พ่อคนหัวแหลม
‪นี่เป็น...
‪นี่เป็นสุดสัปดาห์ที่พิเศษพอดูเลย
‪ค่ะ
‪คือฉันต้องยอมรับว่าตอนเฮลีย์บอกฉัน ‪ว่าพี่ชายของเธอ
‪จะมาเยี่ยมในสุดสัปดาห์เดียวกับที่ฉันมา ‪ฉันเซ็งน่าดูเลย
‪แต่... ปรากฏว่าคุณไม่ได้น่ารำคาญ ‪ขนาดที่ฉันคิดว่าคุณจะเป็น
‪ผมว่านั่นเป็นเรื่องดีที่สุดที่เคยมีคนพูดกับผมเลย
‪อ๋อ นั่นเป็นเรื่องดีที่สุด ‪ที่ฉันเคยพูดกับใคร เพราะงั้น...
‪- งั้นผมก็ถือเป็นเกียรติสองเด้งเลย ขอบคุณครับ ‪- ไม่เป็นไรค่ะ
‪แต่พูดจริงๆ นะครับ ขอบคุณสำหรับ...
‪ช่วงเวลาที่น่าทึ่ง
‪ผมว่าผมไม่เคยเจอใครเหมือนคุณเลย
‪คุณเป็นนักโปรยเสน่ห์สินะคะ
‪ไม่ครับ ผมสัญญาเลยว่าผมไม่ใช่ ‪ผมเป็นนักโปรยเสน่ห์ที่ห่วยแตกมาก
‪ผมแค่พูดอย่างจริงใจ
‪งั้น...
‪งั้น... งั้น...
‪แจ็ค พวก!
‪ไม่น่าเชื่อ นายมาทำอะไรที่นี่
‪- เกรกไง ‪- ใช่แล้ว เกรก
‪ใช่ ฉันจำได้แล้ว
‪- โทษทีนะ ‪- สวัสดีครับ
‪- สวัสดีค่ะ ดิน่าค่ะ ‪- ยินดีที่ได้พบ
‪ยินดีที่ได้พบเหมือนกันค่ะ
‪เราเคยอยู่หอเดียวกันที่มหา'ลัย
‪เราเคยเรียกเขาว่านายชักว่าว
‪เพราะเขาเคยชักว่าวบ่อยๆ
‪- ฉันว่านั่นไม่ใช่ฉันนะ ‪- ไม่ นั่นนายแน่ๆ
‪จะยังไงก็เถอะ...
‪ที่จริงฉันต้องกลับไปลอนดอนแล้ว
‪- ฉันกำลังจะไปสนามบิน ‪- ไม่จริง ฉันก็ด้วย
‪- หุบปากน่า ‪- ฉันกำลังจะไปเดี๋ยวนี้เลยจริงๆ
‪- ใช่แล้ว ฉันมีรถ ฉันขับพาเราไปได้ ‪- จริงเหรอ
‪จริง
‪ไม่เป็นปัญหาหรอก
‪อ๊ะ งั้นคุณจะไปแล้วเหรอคะตอนนี้
‪ครับ
‪ผมว่าผม...
‪คงต้องไปแล้วตอนนี้
‪โอเคค่ะ
‪ขอฉัน... ฉันแค่ต้องบอกลา...
‪คือว่า...
‪ไม่รู้เราจะได้เจอกันอีกเมื่อไร เพราะงั้น...
‪ได้เลย ได้สิ บอกลาเลย
‪ขอบคุณ...
‪อีกครั้งนะครับสำหรับสุดสัปดาห์ที่...
‪- แสนวิเศษ ‪- ค่ะ มัน...
‪- เอ้อ โทษทีครับ ผมนึกว่า... ‪- อ๊ะ โอเคค่ะ
‪ค่ะ
‪- ยินดีที่ได้พบครับ ‪- ยินดีที่ได้พบเหมือนกันค่ะ
‪เรื่องนี้กำลังเกิดขึ้นจริงๆ
‪- มาเถอะ นายชักว่าว ‪- อืม
‪- พวก นายเชื่อลงไหมเนี่ยเรื่องโชคชะตานี่ ‪- ไม่ๆ ที่จริงฉันเชื่อไม่ลงเลย
‪ดังนั้น กับการปรากฏตัวโดยประจวบเหมาะ ‪ของเจ้าเบื๊อกแค่คนเดียวจากอดีต
‪โชคชะตาก็ผ่านมา ‪และเตะผ่าหมากความรักเข้าให้อย่างจัง
‪ซึ่งก็เหมือนที่คนฉลาดคนนั้นคงจะบอก
‪"โชคชะตาอาจเป็นไอ้ตัวแสบของแท้"
‪(สามปีต่อมา)
‪เสร็จแล้วค่ะ
‪ระวังนะคะ
‪มันโอเคสำหรับฉัน
‪นั่นใช้ได้เลย
‪- คุณสวยจัง ‪- เธอสมบูรณ์แบบ
‪ตื่นเต้นไหมคะ
‪โอเคไหมคะ เอาละ
‪เธอสวยสมบูรณ์แบบ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ไม่เป็นไรครับ
‪ยินดีด้วยค่ะ
‪ไปนะคะ
‪มันจะไม่เป็นไร ไม่เป็นไรเลยสักนิด
‪- อรุณสวัสดิ์ ‪- อรุณสวัสดิ์
‪เฮลส์
‪เฮลีย์
‪อืม อีกแป๊บเดียว
‪เธอโอเคไหม
‪- อืมๆ ฉันไม่เป็นไร ‪- เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‪การแต่งงานมันเครียด ใช่ไหมล่ะ
‪เหตุผลเดียวที่ฉันหลับได้ ‪ก็เพราะฉันใช้...
‪ยาช่วยนอนหลับแบบหยอดใต้ลิ้นพวกนี้ ‪ที่แรงพอจะทำให้ม้าสลบ
‪ตายแล้ว ฉันดูโอเคไหมเนี่ย
‪เธอสวยชวนตะลึงเลย
‪ชีวิตมันไม่มีต้นมีปลายเลย ว่าไหม
‪คือว่านาทีหนึ่งฉันยังเถียงกับ ‪คนแปลกหน้าอยู่ในที่จอดรถ
‪แล้วนาทีต่อมา เราก็คบกันมาได้หกเดือน ‪รักกันสุดหัวใจและกำลังจะแต่งงานกัน
‪ฉันอยากให้แม่กับพ่ออยู่ที่นี่จัง
‪พี่รู้
‪อืม
‪- มันไม่เป็นไรหรอก ‪- ใช่
‪มีเจ้าสาวอยู่ในไอ้บ้านบ้านี่ไหม
‪โอ้โห เฮลีย์ที่รัก
‪เธอดูวิเศษสุดๆ
‪ขอบใจนะไบรอัน ทุกอย่างเรียบร้อยไหม ‪นายรู้บทบาทนายนะ นายไม่เป็นไรใช่ไหม
‪- อืม ไม่มีปัญหา ‪- เหรอ
‪แต่มีคำถามอยู่สองข้อ
‪เราหยุดเรียกมันว่า "เพื่อนเจ้าสาว" ‪และเรียกว่า "เพื่อนชาย" แทนได้ไหม
‪ไม่ได้ คำถามที่สองล่ะ
‪เพราะมันฟังดูเป็นสาวน่ะ ฉันเป็นผู้ชาย แต่...
‪ข้อสอง
‪ฉันจะได้นั่งข้างวิเตลลี่ไหม
‪- ไม่ ‪- โอเค
‪ทำไมถึงไม่
‪คือเธอก็รู้ว่าเขากำลังคัดตัวนักแสดง ‪หนังเรื่องใหม่อยู่ตอนนี้
‪เธอรู้บ้างไหมว่านั่นจะช่วยอาชีพฉันได้ยังไงบ้าง
‪- ทำให้นายได้ฟันหญิง ‪- ใช่เลย
‪ไบรอัน ฉันต้องเอาคนอังกฤษทุกคน ‪ไว้โต๊ะเดียวกัน แต่ไม่ต้องห่วง
‪- ฉันจะแนะนำนายให้เขา ฉันสัญญา ‪- ก็ได้ โทษที
‪ยังไงนี่ก็เป็นวันของเธอ โทษที ‪ตราบเท่าที่ฉันไม่ต้องนั่งข้างรีเบคก้า
‪เพราะฉันทนไม่ได้ ‪ที่เขาจะเกาะติดฉันทั้งคืน เพราะเขา...
‪- โทษที ฉันจะหุบปาก ‪- ใช่ ดีเลย
‪ฉันว่าฉันพร้อมแล้ว
‪อื้อหือ!
‪เรื่องนี้กำลังเกิดขึ้นจริงๆ! น้องสาวพี่จะแต่งงาน
‪ใช่แล้ว เธอจะแต่งจริงๆ
‪ไว้เจอเธอที่นั่น ฉันต้องรีบไปตัดผมด่วน
‪อะไรนะ ตอนนี้เหรอ นายจะไปร่วมพิธีสายนะ
‪ใช่แล้ว ไบรอัน
‪โห เรารู้จักกันมานานแค่ไหนเนี่ย
‪แล้วเธอก็ยังไม่ไว้วางใจฉันสักนิดเลย ใช่ไหม
‪- ไม่เลย ‪- ไม่ไว้ใจเลย
‪ฉันจะได้เจอเฟเดริโก้ วิเตลลี่ ‪ฉันเจอเขาด้วยทรงผมสวะๆ ไม่ได้
‪ไม่เป็นไร ก็ได้ ไปเถอะ อย่าสายก็แล้วกัน ‪โอเคนะ นี่วันแต่งงานฉัน
‪- ขอละ อย่าสายนะ ไบรอัน ‪- นี่วันแต่งงานฉันนะ ไบรอัน
‪- เขาจะสาย ‪- ไปกันเถอะ
‪- เฮลีย์ ก็แค่... ขอถามอะไรนิด ‪- อะไรเหรอ
‪โต๊ะชาวอังกฤษนี่น่ะ ‪อแมนด้าไม่ได้นั่งที่นั่น ใช่ไหม
‪- นั่งสินะ โอเค ‪- ฟังนะ
‪ฉันเสียใจจริงๆ ฉันไม่มีทางเลือก
‪นั่นโอเคไหม
‪โอเคไหมที่ต้องนั่งข้างแฟนเก่า ‪ที่เป็นฝันร้ายของพี่ทั้งวันน่ะเหรอ
‪ฟังนะ มันไม่เป็นไรหรอก ‪มันจะไม่เป็นไร โอเคไหม
‪ผมจะบอกอะไรคุณอย่าง
‪ผมไม่ให้เราจัดงานแต่งงานที่ต่างประเทศแน่
‪ฉันยังไม่ได้ตอบตกลง ‪ว่าเราจะแต่งงานกันเลย
‪ใช่ ผมรู้เรื่องนั้นดี เชื่อผมเถอะ
‪เพื่อนๆ ผมคิดว่ามันบ้าที่คุณไม่โดดตะครุบโอกาสนี้
‪การใช้ชีวิตที่เหลือของเราทั้งชีวิต ‪กับใครบางคนเป็นเรื่องใหญ่
‪มันไม่ใช่การตัดสินใจ ‪ที่ฉันจะโดดเข้าใส่ได้เฉยๆ
‪ผมขอคุณตั้งแต่หกเดือนก่อนนะ
‪- เอาอีกแล้ว ‪- อแมนด้า!
‪นั่นมัน...
‪เอ้านี่ พวก
‪คือว่าฉันคิดจริงๆ นะว่า "เพนเน่" ‪เป็นภาษาอิตาลีที่แปลว่า "ไอ้จ้อน"
‪เพราะมันออกจะเล็กๆ ‪แบบว่าดูเป็นหลอดๆ
‪แต่อันที่จริง "เพนเน่" ก็แค่เป็น ‪ภาษาอิตาลีที่แปลว่า "เพนเน่"
‪คุณซื้อเจ้านั่นมาเพื่อยั่วโมโหฉันเหรอ
‪เปล่า ผมใส่มันเพราะมันดูเจ๋ง
‪คุณดูเหมือนนักมายากลเลยว่ะ
‪อะไรกัน...
‪ผมซื้อมาตั้ง 3,000 เลยนะ
‪อุ๊ยตาย อแมนด้า ว่าไง
‪- โอ้โฮ เธอดูสวยหยด ‪- ขอบใจนะ ที่รัก
‪พวกเขาจองการแสดงคาบาเรต์ไว้เหรอ
‪- เปล่าครับ ผมเป็นแฟนอแมนด้า ‪- แล้วคุณก็อยู่คณะคาบาเรต์
‪- นั่นมันน่าทึ่งมาก ‪- เปล่านะ
‪ฉันไม่รู้เลยว่าเธอมีแฟนใหม่ นั่นก็ดีแล้ว
‪ฉันดีใจจริงๆ ที่เธอก้าวข้ามผู้ชายคนสุดท้าย ‪ที่เธอคบนั่นไปแล้ว
‪เขาชื่ออะไรนะ แชซเหรอ ‪ครั้งสุดท้ายที่ฉันเจอเธอน่ะ เธอแบบว่า
‪"ฉันกำลังคบกับไอ้กร๊วกนี่"
‪ไม่นะ ผมนี่แหละแชซ
‪- ว่าไงนะ ‪- ผมแชซ เพราะงั้น...
‪ตายจริง
‪เธอคบคนชื่อแชซสองคนติดกันเลยเหรอ
‪นั่นเป็นชื่อที่ไม่เหมือนใครจะตาย ‪นั่นมันบ้ามาก
‪ซิดนีย์เหรอ ซิดนีย์ นั่นนายหรือเปล่า ซิดนีย์!
‪ตายแล้ว ฉันไม่รู้เลย...
‪มาแล้ว ขอโทษครับ ขอโทษด้วย
‪แชซ ที่รัก นี่ซิดนีย์ค่ะ
‪- ว่าไง อแมนด้า เป็นไงบ้าง ‪- อดีตเพื่อนร่วมแฟลตเราน่ะ
‪ซึ่งนุ่งคิลต์มาด้วยเหตุผลอะไรสักอย่าง
‪ถึงเขาจะไม่ได้ใกล้กับการเป็นชาวสก็อตเลย
‪ใช่ ผมเลือกทำแบบนั้น
‪ตอนนี้ก็นึกเสียใจนิดๆ แล้ว
‪มันเป็นผ้าตาหมากรุกเนื้อหนักพอดู
‪และมันก็เริ่ม...
‪เสียดสีหน่อยๆ ตรงบริเวณ...
‪หว่างขา
‪ลูกอัณฑะน่ะ
‪- เราเข้าไปกันดีไหม ‪- ไปสิ
‪เอาสิ เข้าไปกันเถอะ เข้าไปกัน
‪คุณอยู่ในวงการคาบาเรต์มานานแค่ไหนแล้วคะ
‪ผมเปล่า ผมเป็นโปรดิวเซอร์เพลง
‪- นายแชซอีกคนนี่มันเป็นใครกัน ‪- อย่าห่วงเรื่องนั้นเลย
‪ไข่ฉัน ไข่เพื่อนเก่าที่รักของฉัน ‪ฉันว่ามันจะไม่เป็นไรนะ
‪ก็แค่ต้องหาทางจัดการมัน ทำนองนั้น
‪เอาละ เธอพร้อมนะ
‪พร้อมสิ พร้อม ฉันว่างั้น
‪มาเถอะ
‪เดี๋ยว แจ็ค
‪- ฟังนะ ฉัน... ‪- มีอะไรเหรอ
‪พี่ก็รู้ว่าฉันจะ...
‪ฉันจะยอมแลกอะไรก็ได้เพื่อให้พ่อได้มาอยู่ที่นี่วันนี้
‪แต่การมีพี่เดินพาฉันไปตามทางเดินนั่น
‪ก็เป็นเรื่องดีที่สุดรองลงมา ‪เท่าที่ฉันขอได้แล้ว เพราะงั้น...
‪อีกอย่าง พี่ช่วยดูกระเป๋ายาฉันให้ทีได้ไหม
‪ขอบคุณนะ
‪ได้อยู่แล้ว
‪มาพาเธอไปแต่งงานกัน
‪แต่งงาน!
‪- มาเถอะ ‪- โอเค
‪- ไบรอันไปทำห่าอะไรอยู่ไหนน่ะ ‪- เขาจะมาที่นี่
‪ทำไมเขาต้องไปตัดผมเวรอะไรตอนนี้ ‪เขาเป็นบ้าอะไร
‪ตายแล้ว ทำไมฉันถึงตัดสินใจจะทำเรื่องนี้นะ
‪เพราะเธอรักเขาไง
‪โอเคนะ
‪ใช่แล้ว
‪โอเค มาทำเรื่องนี้กัน
‪อ๊ะ ไม่นะ ฉันเกือบลืมบอกพี่
‪พี่จำดิน่า เพื่อนชาวอเมริกันของฉัน ‪ที่พี่เจอในโรมได้ไหม
‪- จำได้ ‪- เขาอยู่ที่นี่
‪- วะ...ว่าไงนะ ‪- ใช่แล้ว
‪โทษทีนะ เดี๋ยวๆ
‪เธอบอกว่าเขามาไม่ได้แน่ๆ นี่นา
‪แล้วนอกจากนั้น ยังไงเขาก็มีแฟนแล้ว ใช่ไหม
‪ใช่สิ อืม ปรากฏว่าเขามาได้ ‪แล้วเขาก็เลิกกับแฟนเขาแล้วด้วย
‪- ใช่แล้ว มาเถอะ ไปกัน ‪- ดะ... เดี๋ยวสิ
‪โอเค
‪ใช่เลย
‪ตายจริง
‪ขอต้อนรับทุกคน
‪เรามารวมตัวกันที่นี่วันนี้ ‪เพื่อเป็นพยานในพิธีสมรสของ
‪โรเบร์โต้และเฮลีย์
‪ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ...
‪โทษที บอกแล้วว่าฉันมาทัน
‪อันเดรอาคะ นี่พี่ชายฉัน แจ็ค ‪แล้วนี่ก็เพื่อนเจ้าสาวฉัน ไบรอัน
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีครับ
‪นี่โซเฟีย แม่ของโรเบร์โต้
‪สวัสดีครับ
‪สวัสดี
‪สวัสดีครับ
‪โอเค
‪ดีใจที่ได้เจอคุณทุกคนครับ
‪- เขาเพิ่งจูบปากฉันเต็มๆ ‪- ฉันก็ด้วย
‪อันที่จริงฉันว่าฉันโดนลิ้นด้วย
‪อ๋อ คุณไม่ได้อยู่คณะคาบาเรต์
‪แต่ฉันชอบสูทคุณมากนะคะ
‪- มันดี ใช่ไหมล่ะครับ ขอบคุณครับ ‪- ค่ะ
‪หลานชายอายุหกขวบของฉัน ‪มีชุดเหมือนกันเปี๊ยบเลย
‪- หลานหกขวบ ‪- ฟังเหมือนเด็กที่เจ๋งพอดูนะ
‪ค่ะ เพียงแต่กางเกงเขาเย็บติดกับท่อนบน
‪แล้วเขาก็มีสาบเล็กๆ นี่ไว้ปล่อยจุ๊ดจู๋น้อยๆ ‪ของเขาออกมา น่ารักมาก
‪ไม่ละครับ ผมมีแค่ซิปแบบคลาสสิก
‪ฟังนะ ฉันว่าฉันควรไปเสวนา ‪กับญาติๆ รายใหม่ของฉัน
‪ไปเถอะ ไปเลยๆๆ
‪- อย่าอารมณ์อ่อนไหวมากนะ ‪- ไม่ พี่ไม่เป็นหรอก ไม่เป็นๆ
‪โห พวก
‪- เธอดูมีความสุขมากเลย ‪- ใช่
‪นายได้ไปตัดผมมาหรือเปล่า
‪- มันดูเหมือนเดิมเปี๊ยบ ‪- ไม่ ไม่เหมือนนะ
‪- เหมือนสิ ‪- มันกลมขึ้น
‪- พวก... ‪- มันกลมขึ้น แจ็ค
‪ร้อนนะ
‪- ค่ะ วันนี้ร้อนจริงๆ ‪- ร้อนมาก
‪แต่มันสวยดีนะคะ
‪โห ชุดยอดเลย
‪- ขอบคุณมากค่ะ ‪- สวยนะครับ
‪ขอบคุณค่ะ ชุดคุณก็เหมือนกัน ‪ฉันหมายถึงมันไม่... มันไม่ใช่ชุด
‪นี่คิลต์ครับ
‪ค่ะ ฉันรู้ ฉันรู้ ค่ะ
‪เป็น... ชุดตามประเพณีสก็อต
‪- ค่ะ ใช่ ฉันรู้เรื่องนั้น ‪- ครับ
‪ผมไม่ใช่ชาวสก็อต
‪- ไม่ใช่เหรอคะ ‪- ไม่ใช่ครับ
‪งั้นทำไมคุณนุ่งคิลต์ล่ะ
‪แดดอิตาลีเจ้าเก่า
‪ตะไคร่
‪ตายจริง
‪ฉันว่าคุณไม่...
‪ฉันว่าคุณไม่ควร...
‪ตกลงว่าคู่ของคุณอยู่ไหนครับ
‪อ๋อ ไม่มีคู่หรอกค่ะ
‪แบบว่า... ฉายเดี่ยวน่ะค่ะวันนี้
‪- ผมก็ฉายเดี่ยว ‪- เหรอคะ
‪อ้อ อืม
‪- ตกลงนะครับ ‪- ตกลงค่ะ
‪คู่หูงานแต่ง
‪นั่นคือ... นั่นคือเรื่องที่เราตกลงกันเหรอคะ
‪- จับมือสัญญากันแล้ว ‪- จับมือ...
‪คู่หูงานแต่งทำอะไรบ้างคะ
‪เราใช้เวลาด้วยกันนิดหน่อย
‪- อยากดื่มอะไรไหม ‪- ที่จริงไม่เป็นไร...
‪มันฟรี
‪- แชมเปญสองแก้วนะ ‪- ค่ะ
‪- มันฟรี แต่... ‪- เดี๋ยวผมมา
‪- ไม่ต้องค่ะ ไม่เป็นไร ‪- อย่าไปไหนนะ
‪- ตายละ เขาอยู่นั่นไง ‪- ใคร
‪วิเตลลี่
‪- โห ‪- ใช่เลย
‪เขาปั้นดาราหนัง แจ็ค
‪ดาราหนัง
‪ฉันมีโอกาสเดียวที่จะทำให้เขาประทับใจ
‪บางทีนายอาจทำได้ ‪ด้วยคำกล่าวของนายหลังจากนี้
‪ใช่
‪คำกล่าวอะไร
‪คำกล่าวของเพื่อนเจ้าสาวไง
‪ไม่มีใครบอกฉันว่าต้องกล่าว ‪ในฐานะเพื่อนเจ้าสาว
‪- บอกสิ มันอยู่ในกำหนดการ ‪- ไม่ ฉันว่าฉันไม่เห็น
‪โอ๊ย ไม่นะ
‪ฉันไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลย!
‪มันจะไม่เป็นไรหรอก
‪- มันจะเป็นสิ ‪- แค่ด้นสดไปก็พอ พวก
‪- เวร นั่นรีเบคก้า ‪- ว่าไปตามน้ำ
‪อย่าทิ้งฉันไว้ตามลำพังกับเธอ ขอร้อง ‪เธอเกาะหนึบเลย
‪- ฉันสลัดไม่หลุด อย่าไป ‪- หนุ่มๆ
‪- ไง ‪- อื้อหือ เจอกันจนได้!
‪รู้ไหมว่านั่นอะไร
‪นั่นรถแสนสนุก พร้อมจะรับพวกคุณทุกคนขึ้นไป
‪ขอบคุณ
‪สนุกๆๆๆ
‪รถไฟแสนสนุก
‪- ขึ้นรถเลย ‪- นั่นไง
‪- โห คุณดูยอดเลย ‪- ขอบคุณ
‪- คุณดูดีจริงๆ คุณดูวิเศษเลย ‪- คุณก็ด้วย
‪ดีจริงๆ ที่ได้เจอคุณ
‪- คุณดูยอดสุดๆ ‪- เอ้อ ขอบคุณ
‪- ฉันจะ... ‪- คุณสูงขึ้นหรือเปล่า
‪- คุณใส่รองเท้าเสริมส้นอยู่หรือเปล่า ‪- ผมจะ... อืม...
‪- แจ็ค ‪- ขอตัวแป๊บ
‪- แจ็ค แจ็ค ‪- หือ
‪- ว่าไง ผม... ‪- คุณดูเริดไปเลย
‪- ขอบคุณ ‪- ฉันชอบสูทคุณมาก
‪ขอบคุณมากๆ อืม ผมก็แค่...
‪ผมจะไปหาอะไรดื่มหรืออะไรสักอย่าง ผมว่านะ
‪อ๊ะ เอาสิคะ
‪แจ็ค ตายจริง
‪- แจ็ค ‪- สวัสดีครับ
‪สวัสดีค่ะ
‪- ไงครับ ‪- ดีจังที่ได้เจอ...
‪ไงคะ
‪- ดีใจที่ได้เจอคุณเหมือนกัน ‪- ตายแล้ว...
‪ค่ะ ฉัน...
‪สบายดีไหม คุณสบายดีนะ
‪- ครับ ผมสบายดี ‪- ดีแล้วค่ะ
‪ครับ
‪คุณดูยอดเลย
‪ขอบคุณค่ะ
‪ยังไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณให้ผมถ่อมาถึงที่นี่
‪เพียงเพื่อจะจ้องดูหมอนั่น ‪ที่คุณเคยอึ๊บด้วยมาสองปี
‪งั้นก็หยุดจ้องเขาสิ
‪อย่างน้อยคุณก็ได้อัปเกรด
‪- อัปเกรดอะไรกัน ‪- หมายความว่าไง "อัปเกรดอะไร"
‪ผมหน้าตาดีกว่าเขานะ
‪ผมสูงกว่า เรื่องบนเตียงก็เก่งกว่าแน่นอน
‪ฉันไม่รู้ว่าคุณรู้ขนาดนั้นได้ไง ‪เคยนอนกับเขาเหรอ
‪อ๋อ ไม่ มันเห็นชัดๆ อยู่แล้ว ดูเขาสิ เขา...
‪อะไร คุณหมายความว่าไง
‪คุณจะบอกว่า ‪เขาเก่งเรื่องบนเตียงกว่าผมเหรอ
‪รู้อะไรไหม ฉันไม่มีเวลาวิเคราะห์เต็มๆ หรอก
‪จริงเหรอ ผมมีเวลานะ ‪ผมถามคนอื่นๆ ตรงๆ เลย
‪และพวกเขาทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวกัน
‪"เออๆ นายเจ๋ง โชคดี พวก"
‪- ไปยืนตรงนั้นทีค่ะ ‪- ว่าไงนะ
‪ไกลอีก
‪ใช้ได้ยัง
‪เหมาะเหม็ง
‪คุณโอเคไหม
‪แบบว่าอะไรๆ มันท่วมท้นจนรับมือยากหน่อยๆ
‪ไม่ ฉันไม่เป็นไรค่ะ เราไม่เป็นไร
‪ผมรักคุณมากจริงๆ
‪ผมก็แค่อยากให้คุณมีวันที่ดีที่สุดที่เคยมีมา
‪ไม่มีอะไรทำลายวันนี้ได้หรอกค่ะ
‪คือว่าผมอยู่ในรถผม ในที่จอดรถว่างๆ นี่
‪เชื่อผมเถอะ มันไม่มีใครเลย
‪แล้วเฮลีย์ก็เดินมาหาผมและพูดว่า...
‪เย็ดแม่ง
‪เธอว่าไงนะ
‪โทษทีค่ะ โทษที ก็แค่...
‪- เดี๋ยวฉันกลับมานะคะ ‪- ครับๆ
‪ฉันเข้าใจเรื่องนั้นนะ
‪ไม่ นั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอพยายามจะพูด
‪- ไง ‪- มาร์ค
‪คุณมาทำบ้าอะไรที่นี่
‪แปลกใจที่เห็นผมเหรอ
‪ใช่ แปลกใจนิดหน่อย ‪คือว่าคนอื่นๆ ทุกคนได้รับเชิญมา
‪คุณต้องการอะไร
‪ผมรู้ๆ
‪คุณรู้สึกเหมือนคุณต้องใส่หน้ากากนี่ต่อไป
‪แต่ผมอยู่ที่นี่แล้วตอนนี้
‪และผมก็พร้อมที่จะให้เราเป็นคู่รักแสนสุข
‪ว่าไงนะ
‪ฉันเป็นคู่รักแสนสุขอยู่แล้วกับสามีฉัน
‪ซึ่งอยู่ในห้องถัดไปนี่เอง
‪- สวัสดีค่ะ สวัสดี ‪- งานสวยงามมาก
‪คุณใจดีจัง อีกเดี๋ยวฉันจะกลับมาหาคุณนะคะ ‪ฉันจะกลับมาหาคุณ
‪ฉันบอกคุณไปหลายหนแล้วว่าฉันไม่...
‪- ยินดีด้วยค่ะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪- ฉันไม่สนใจ ‪- ผมรู้ๆๆๆ
‪เพราะว่า... เพราะคุณคิดว่า ‪ผมไม่ได้รักคุณจริงๆ
‪แต่ตอนนี้ผมกำลังพิสูจน์ว่าผมรัก ‪ด้วยการทำเรื่องโรแมนติกอย่างเหมาะสม
‪นี่ไม่ใช่เรื่องโรแมนติกอย่างเหมาะสม ‪นี่มันโรคจิต!
‪ขอร้องละ มาร์ค ไปซะเถอะ
‪- ไปตอนนี้เลย ขอร้องละ ‪- ผมเพิ่งมาถึงเอง
‪ถ้าคุณไม่ไป ฉันจะให้ รปภ. โยนคุณออกไป
‪ทำไมคุณไม่ลองทำงั้นล่ะ ดูซิว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪- ฟังนะ ไอ้ทุเรศ... ‪- เฮลีย์
‪- ไง ‪- โรเบร์โต้
‪นี่ใช่หนึ่งในเพื่อนชาวอังกฤษของคุณ ‪ที่ผมได้ยินเรื่องพวกเขาอยู่เรื่อยไหม
‪สวัสดีครับ ผมโรเบร์โต้
‪ค่ะ ค่ะ นี่...
‪นี่... นี่มาร์คค่ะ
‪แต่เขาแค่แวะมา และน่าเสียใจที่อยู่ต่อไม่ได้
‪- ได้ อยู่ได้สิ ‪- ไม่ ไม่ คุณอยู่ไม่ได้ เพราะ...
‪เอ้อ ไม่มีที่ให้คุณนั่ง นั่นอย่างแรกเลย
‪อ๊ะ ไม่ ไม่มีปัญหา
‪ลอร่าญาติคุณมาไม่ได้ ‪เพราะงั้นเราก็ให้เขานั่งที่โต๊ะอังกฤษได้
‪นั่นไง เหมาะเจาะเลย
‪- มาเถอะ ผมจัดการเอง ‪- วิเศษเลย
‪โรเบร์โต้ ก็แค่...
‪ค่ะ...
‪แม่งเอ๊ย!
‪- แต่เรื่องคุณล่ะ ก่อนนี้คุณมีแฟนนี่ ‪- ค่ะ แต่ไม่มีแล้วละ
‪เขาคิดว่าเป็นความคิดที่ดี ‪ที่จะนอนกับพนักงานของเขาเกือบทุกคน
‪- อูย ‪- เพราะงั้นก็ใช่เลย
‪ฉันเลยต้องเลือกระหว่างบินมา ‪ร่วมงานแต่งสุดงดงามของเฮลีย์ในโรม
‪หรือไม่ก็กลับบ้านแล้วก็ซ้อมหมอนั่นแม่งให้น่วม
‪อืม มันยังไม่สายนะ
‪- คือคุณยังซ้อมเขาให้น่วมตอนคุณกลับไปได้เสมอ ‪- อ๊ะ จริงด้วย
‪- ค่ะ ‪- ได้สองต่อเลย
‪ฉันกลับไปวันอังคาร ฉันอัดเขาได้ตอนนั้น
‪ก่อนที่เราจะ...
‪คะ
‪ผมเคยถามถึงคุณ...
‪ตลอดเวลาเลย
‪ฉันเคยถามถึงคุณเหมือนกัน
‪เธออยู่นั่นเอง!
‪- ไง เธอดูสวยมากเลย ‪- เธอก็ด้วย ยอดจริงๆ ที่ได้เจอเธอ
‪ฉันขอยืมตัวเขาไปหน่อย แป๊บเดียว ‪เราจะรีบกลับมา โทษทีนะ
‪เดี๋ยวกลับมาคุยนะ ขอร้องละ รอก่อน
‪ให้ตายสิ เฮลส์
‪เขาสวยกว่าที่พี่จำได้ซะอีก
‪ฟังนะ พี่รู้ว่าเธอยุ่งอยู่
‪แต่เธอบอกว่ามีโต๊ะอังกฤษ
‪เขานั่งที่โต๊ะนั่นหรือเปล่า
‪พี่ช่วยหุบปากสักแป๊บได้ไหม แค่ฟังฉันก็พอ
‪เพราะฉันมีปัญหานิดหน่อย
‪- ก็ได้ เรื่องอะไรล่ะ ‪- มาร์ค ฟิชเชอร์อยู่ที่นี่
‪- อะไรนะ ไอ้น่าขนลุกที่โรงเรียนนั่นเหรอ ‪- ใช่
‪เธอเชิญเขามาทำบ้าอะไร
‪ฉันไม่ได้เชิญเขามา เขามาเอง
‪เอ้อ บอกเขาให้กลับไปสิ
‪คนเราจะโผล่ไปงานแต่ง ‪โดยไม่ได้รับเชิญเฉยๆ ไม่ได้
‪แจ็ค พี่ไม่เข้าใจ
‪เขาบอกว่า... เขาบอกว่าเขาหลงรักฉัน
‪แล้วเขาก็ขู่จะทำตัวโรคจิตเต็มขั้น ‪และทำลายงานแต่งฉัน!
‪- เขาทำอะไรนะ ‪- ฉันรู้ เขามันบ้าโคตรๆ
‪แล้วเขาก็เมาโคเคนไม่รู้เรื่องแล้ว!
‪เอาละ โอเค ไม่ต้องห่วง พี่จะพาเขาออกไป
‪พี่ทำไม่ได้ เขาเอาแน่ไม่ได้เกินไป ‪ไม่มีใครรู้ว่าเขาจะตอบสนองยังไง
‪- ก็ได้ งั้นเอาไงล่ะ ‪- ฉันไม่รู้ๆๆ!
‪ให้ตายสิ พี่พกยาฉันไว้หรือเปล่า
‪ส่งมาเร็ว ขอบคุณๆๆ
‪- เธอไม่ได้จะอ้วกใช่ไหม ‪- โอ๊ย พี่เตรียมกระโถนไว้ดีกว่า
‪แม่ง
‪- ก็แค่อย่ากังวล... ‪- ตายจริง
‪อะไรๆๆ
‪ใช่แล้ว ใช่เลย
‪เจ้านี่น่ะ นี่คือยานอนหลับที่ฉันใช้อยู่
‪ใช้เจ้านี่สองหยด ‪มันจะทำให้เขาสลบไปเป็นชั่วโมงๆ
‪มันแรงสุดๆ
‪โทษที ว่าไงนะ
‪และโรเบร์โต้ก็จัดให้เขานั่งที่โต๊ะพี่ ‪ตายแล้ว มันเหมาะเจาะเลย
‪แค่หยอดเจ้านั่นสองหยดลงไปในแก้วแชมเปญเขา
‪มันจะยอดเยี่ยมเลย
‪แต่ใช้แบบเพลาๆ มือก็พอ ‪เพราะมันเป็นขวดสุดท้ายที่ฉันมี โอเคไหม
‪- เอามันใส่กระเป๋าพี่ไว้ ‪- ขอถามอะไรแป๊บนะ
‪ได้สิ
‪เธอเสียสติไปแล้วเหรอวะ
‪พี่จะไม่มอมยามาร์ค ฟิชเชอร์หรอกนะ
‪ฟังนะ แจ็ค
‪มาร์คบ้าพอที่จะทำลายงานแต่งนี้ได้ทั้งงาน
‪และทำให้ฉันขายหน้าต่อหน้าครอบครัวใหม่ของฉัน
‪ซึ่งหลายคนคิดไปแล้วว่า ‪ฉันเป็นไอ้เวรอยู่หน่อยๆ
‪- ต้องมีทางอื่นสิ ‪- ไม่มีทางอื่น
‪- ไม่มีเลย ขอร้องละ ไม่มีทางอื่น ‪- ต้องมีสิ ต้องมี
‪- ไม่ ไม่มีทางอื่นแล้ว ‪- ต้องมีทางอื่นสิ!
‪แจ็ค...
‪เฮลีย์ ทำไมคุณหายตัวไปเรื่อยเลย ‪คนสวยของผม
‪เราต้องไปถ่ายรูปกัน
‪- ไงครับ ‪- ไง
‪น้องสาวคุณนี่นางฟ้าชัดๆ จริงไหม
‪- ใช่ ‪- ค่ะ
‪มาเถอะ
‪เฮลีย์...
‪เฮลส์ เฮลส์
‪เฮลส์
‪เฮลีย์!
‪เธอเป็นน้องสาวนายๆๆ
‪โอเค
‪สวัสดีครับ
‪เธอติดค้างพี่โคตรๆ เฮลีย์
‪คุณรู้ไหมว่ามีวิธีที่ต่างกันกี่วิธี ‪ที่คนแปดคนจะนั่งรอบโต๊ะตัวหนึ่งได้
‪ไม่ อย่าพยายามหาคำตอบเลย ‪มันเป็นคณิตศาสตร์ที่ซับซ้อนมาก
‪คุณคำนวณไม่ถูกหรอก
‪แต่มีเป็นพันๆ วิธี
‪เชื่อฉันเถอะ
‪ไปค้นดูมันทีหลัง
‪ยังไงก็เถอะ ประเด็นคือ
‪เรื่องที่ดูไม่สลักสำคัญ ‪อย่างเรานั่งอยู่ตรงไหนของโต๊ะ
‪อันที่จริงเป็นโชคชะตา
‪ที่กำหนดว่าความรักจะประสบความสำเร็จ
‪หรือล้มเหลว
‪ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‪ช่วยนั่งลงด้วยครับ อาหารกลางวันจะเสิร์ฟแล้ว
‪ไม่เอาน่าๆๆ
‪เขาก็แค่คนคนหนึ่ง ไม่ต่างจากคนอื่นๆ
‪คนที่หล่อเหลา สง่างาม ประสบความสำเร็จ
‪แต่ไม่เป็นไร แค่เดินไปหาแล้วทักทายก็พอ ‪ให้ตายสิวะ
‪"สวัสดีครับ ผมไบรอัน"
‪เห็นไหม ง่ายจะตาย
‪เขาเป็นแค่คนธรรมดา
‪เขาก็เข้าห้องน้ำเหมือนคนอื่นๆ
‪นึกภาพเขาเปลือยสิ
‪ใช่แล้ว ชายเปลือย
‪แค่ชายเปลือยนั่งขี้อยู่บนโถส้วม
‪อ๊ะ เรานั่งข้างกัน มันสนุกขนาดไหนล่ะนั่น
‪ยอดเลย
‪ขอบคุณครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ขออีก ขอบคุณครับ
‪สวัสดีค่ะ
‪สวัสดี
‪ฉันนั่งตรงนี้ แล้วคุณก็...
‪- นั่งตรงนั้น ใช่ ‪- ไม่เชิงว่า...
‪แบบนั้นก็โอเค
‪เราแบบว่าโบกมือให้กันเฉยๆ ก็ได้
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดีค่ะ
‪- สวัสดีครับ ผมไบรอัน ‪- ดิน่าค่ะ
‪เดี๋ยวๆๆ
‪เดี๋ยวนะ...
‪นี่ พวก นี่
‪ฟังนะ ขอฉัน...
‪ดื่มค่ะ
‪ไม่มีทางที่หำหมอนั่นจะใหญ่กว่าผม
‪มันอาจหนากว่า แต่มันไม่ยาวกว่าแน่
‪นี่คุณยังพูดเรื่องนี้ไม่หยุดจริงๆ เหรอ
‪อืม ใช่
‪จะบอกให้คุณรู้ไว้นะ หนากว่าก็สำคัญพอๆ กัน
‪คุณไม่อยากให้หำเรียวยาวเหมือนดินสอ ‪จิ้มขึ้นไปในนั้นหรอก
‪- ผมมีหำเหมือนดินสอเหรอ ‪- คุณช่วยหยุดทีได้ไหม
‪- คุณนี่เหมือนเด็ก 12 ขวบ ‪- เครื่องเคราผมไม่เหมือนเด็กก็แล้วกัน
‪ไม่ ไม่เหมือน แต่สมองคุณเหมือน
‪ได้ โอเค อืม...
‪- ว่าไง ‪- อ๊ะ สวัสดีค่ะ
‪ต้องล้อเล่นกันแน่ๆ
‪โอ๊ย ยอด ผมไม่ได้นั่งกับคุณด้วยซ้ำ
‪- ผมต้องนั่งกับคนที่ผมไม่รู้จัก ‪- น้องสาวคุณคิดอะไรอยู่น่ะ แจ็ค
‪คือว่าผมก็ไม่รู้เลยจริงๆ
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีค่ะ
‪นี่มันยอดเลย จริงไหม
‪ชะตาลิขิตให้เราอยู่ด้วยกัน
‪เห็นๆ อยู่
‪- สวัสดี ทุกคน ‪- ไง พวก
‪มาร์ค ฟิชเชอร์มาทำอะไรที่นี่
‪ฉันจะอธิบายทีหลัง
‪ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ ‪คุณและคุณนายคาร์โบนี่ครับ
‪ดื่ม ดื่มเถอะ ทุกคน มาร์ค
‪ยินดีต้อนรับสู่โต๊ะสี่
‪- ใช่ แด่โต๊ะสี่ ‪- ดื่ม พวก
‪- ดื่ม ‪- ดื่ม
‪ดื่ม
‪- แด่เรา ‪- โชคดีค่ะ
‪อาจเป็นได้
‪ขอบคุณค่ะ
‪สรุปว่าคุณกับอแมนด้าคบกันมานานแค่ไหนแล้วคะ
‪- อ๋อ ผมคบเธอมาประมาณปีหนึ่งแล้ว ‪- โห
‪ใช่ และเธอก็เลือกนั่งข้างแฟนเก่าเธอ
‪มากกว่าแฟนเธอตัวจริง เพราะงั้น...
‪ใช่สิ มันเสียมารยาทพอดู ใช่ไหมคะ
‪โดยเฉพาะเมื่อคุณคิดว่า ‪พวกเขามีความสัมพันธ์แบบไหนกันมาก่อน
‪- คุณหมายความว่าไง ‪- มันเป็นเรื่องเนื้อหนังมังสาล้วนๆ รู้ไหม
‪ส่วนตัวน่ะฉันไม่เชื่อหรอก
‪ว่าเคยมีความสัมพันธ์ที่มีความหมายแบบไหน ‪สร้างมาจากเซ็กซ์เยอะขนาดนั้น
‪- มันเลยพิลึกอยู่นะที่พวกเขานั่งด้วยกัน ‪- ใช่สิ
‪ใช่ คือว่ามันเป็นแบบ... มากกว่า ‪และไม่ค่อยมีอะไรแบบ...
‪- คุณรู้ไหมว่าฉันหมายถึงอะไร ‪- ครับ รู้
‪ซั่มกันบานเลย แต่คุยกันน้อยมาก
‪และคุณก็รู้ว่าเรื่องพรรค์นั้น ‪ไปลงเอยที่ไหน
‪- ใช่ไหม ‪- ครับ
‪โทษที พวก ขอเหล้าแรงๆ เลยได้ไหม
‪มีแต่เรื่อง... ไปหมด แล้วก็ไม่ใช่เรื่อง...
‪- คุณรู้ใช่ไหมว่าฉันหมายความว่าไง ‪- รู้สิ รู้
‪ฉันเห็นว่าคุณสวมกระดุมข้อมือที่ฉันซื้อให้คุณ
‪อ๋อ ใช่
‪อืม มันเป็นคู่เดียวที่ผมมี ก็เลย...
‪ไปตายซะ
‪คือผมได้ยินมาว่าคุณเป็นนักข่าว
‪- ค่ะ ‪- อยู่ในวงการข่าว
‪ค่ะ ใช่แล้ว
‪ใช่เลย เดาถูกตั้งแต่รอบแรก
‪ตกลงข่าวอะไรครับ เรื่องแฟชั่นเหรอ
‪เปล่าค่ะ ฉันเป็นผู้สื่อข่าวสงคราม
‪ผมคิดว่าเคยมีใครบอกไว้ เดี๋ยวนะ
‪คุณเคยถูกลักพาตัวไปหรือเปล่า
‪ค่ะ ใช่
‪อุ๊บ
‪- ค่ะ อุ๊บ ‪- อุ๊บครั้งใหญ่เลย ไม่สิ ไม่ใช่อุ๊บ
‪แต่คุณก็รู้ว่าผมหมายถึงอะไร ‪แบบว่าไม่ระวังเลย เอ้อ ไม่ใช่ไม่ระวัง
‪- ไม่ใช่หรอกค่ะ ไม่ใช่ไม่ระวัง ‪- ตกลงว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น
‪เราไปรายงานข่าวในอัฟกานิสถาน แล้ว...
‪อ๊ะ นั่นเป็นความผิดพลาดข้อแรกของคุณ
‪อัฟกานิสถาน ขอทีเถอะ
‪แล้วเกิดอะไรขึ้นล่ะ ไม่ต้องบอกผมหรอก
‪อืม พวกตาลีบัน...
‪- ตาลีบัน น่าแปลกใจเนอะ ใช่ ‪- ค่ะ
‪ค่ะ มีกองกำลังตาลีบัน ‪ที่เข้ามาในพื้นที่ของเรา...
‪โดยไม่ได้รับเชิญเหรอ
‪- ค่ะ ‪- แน่อยู่แล้วว่าไม่ได้รับเชิญ
‪- แน่อยู่แล้วค่ะ ‪- คุณจะเชิญตาลีบันมาทำไม
‪เราทำข่าวอยู่ในอัฟกานิสถาน
‪แล้วกองกำลังตาลีบันก็เข้ามา ‪พาตัวเราออกไปข้างนอก
‪- จับเราเรียงแถว เอาปืนจ่อหัวเรา... ‪- คุณใส่ชุดอะไรอยู่
‪- อะไรนะคะ ‪- ตอนนั้นคุณใส่ชุดอะไร
‪เพราะเห็นๆ ว่าชุดนี้น่ะ...
‪พวกเขารับไม่ได้แน่
‪แถวนั้นน่ะพวกเขาไม่ชอบให้เปิด...
‪หน้าอก
‪ไม่ใช่ว่านี่มันเปิดหรอกนะ นี่มัน...
‪นี่มัน... ครับ
‪ยอดเยี่ยมมากๆ... สุดๆ เลย
‪ผมจะลักพาตัวคุณ
‪และพิสูจน์มาแล้วเห็นๆ อยู่ ‪พวกเขาลงเอยด้วยการเลิกกัน
‪เอ้อ ไม่หรอก เพราะเธอพูดอยู่เรื่อย ‪เรื่องหำบิ๊กบึ้มของเขา เพราะงั้น...
‪- จริงเหรอ ‪- ใช่ อืม ยังไงของผมก็ใหญ่อยู่ดี เพราะงั้น...
‪- ใหญ่ยังไง ‪- ใหญ่กว่าของเขา อาจจะงั้น
‪คุณพูดถึงอะไรอยู่น่ะ ช้อนหรือส้อม
‪- ทั้งคู่ ‪- คุณชี้ให้ดูบนโต๊ะได้ไหมว่าขนาดไหน
‪ทั้งคู่ ติดกัน
‪- สองอย่างนั่นติดกันเหรอ ‪- ใช่
‪- คนอเมริกันนั่นใคร ‪- อ๋อ นั่นดิน่า เพื่อนของเฮลีย์
‪โอ๊ย ใช่สิ ผู้หญิงที่นายเจอในโรม ‪แล้วไม่ยอมหยุดพล่ามถึง
‪ฉันไม่ได้พล่ามถึงเธอ
‪โอ๊ย ไม่เอาน่า นายหาข้ออ้างทุกอย่าง ‪ในโลกมาเพื่อพูดถึงเธอ
‪เราอยู่ที่นั่นกันหลายวัน
‪อันที่จริงเราไม่รู้เลยว่ามันเป็น ‪กลางวันหรือกลางคืนในตอนนั้น และ...
‪ผมอยู่วงการประกันรถยนต์
‪- ว่าไงนะคะ ‪- ผมอยู่วงการประกันรถยนต์
‪- โอเค ‪- มันใช้ได้นะ
‪โอเคค่ะ
‪มันไม่น่าเบื่อเท่าที่ฟังเหมือนจะเป็นหรอก ‪ขอบคุณ
‪- ขอโทษค่ะ ว่าต่อไปสิ ‪- ไม่เป็นไรครับ คือว่างี้
‪ผมทำงานกับคนสองคน ชื่อจิมกับเจฟฟ์
‪เอ้อ ผมเรียกเขาว่าเจฟฟ์ ‪จิมเรียกเขาว่าเจฟฟรีย์
‪จิมเริ่มทำงานในปี 2001
‪จากนั้นเจฟฟ์ก็เริ่ม...
‪- ดีเลย ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ขอบคุณ
‪- ขอบคุณ ‪- แค่นั้นแหละ
‪แล้วเจฟฟ์ก็เริ่มงานในสองสามปีถัดจากนั้น
‪- ในปี... ‪- ฉันนึกว่าเธอมีแฟนแล้ว
‪เอ้อ ไม่แล้วละ
‪ปรากฏว่าเขานอกใจเธอแบบร้ายกาจจริงๆ
‪อ้อ นั่นยอดเลย พวก
‪นั่นยอดเลย นายควรฉวยโอกาสไว้ ‪จริงๆ นะคราวนี้
‪เอ้อ ตอนนี้ฉันก็ตั้งใจจะทำงั้น
‪เพราะงั้นก็ใช่ จิมกับเจฟฟ์เป็นคนฮากลิ้งเลย
‪โห คุณกระดกไม่ยั้งเลย จริงไหม
‪- ถ้าสถานการณ์เรียกร้องน่ะค่ะ ‪- อ๋อ แน่นอน
‪ซึ่งมันก็เป็นงั้นจริงๆ
‪คุณได้รับอนุญาตให้ดื่มไหมตอนถูกลักพาตัวไป
‪อีกทีนะ ผมต้องเล่าเรื่องนี้ให้คุณฟัง
‪ผมจอดจักรยานผมไว้ ‪และข้างนอกก็เป็นฤดูใบไม้ผลิ
‪และผมก็ล็อกมันไว้ แล้วผมก็เข้าไป
‪เปิดประตู
‪แล้วก็เจอไซรัป
‪- อะไรนะคะ ‪- ไซรัป
‪- ไซรัปเหรอ ‪- ไซรัปเต็มมือจับประตูเลย
‪ถึงขนาดที่ว่ามีไซรัปนองอยู่บนพื้นข้างใต้มันด้วย
‪- บนพรมน่ะ ‪- มุกของเจฟฟ์อีกเหรอคะ
‪จิมสิ อะไรนะ เจฟฟ์เหรอ
‪ฉันพูดว่า "มุกของเจฟฟ์" แบบว่าเจฟฟ์...
‪ไม่ นี่ไม่ใช่เจฟฟ์ นี่มันก่อนเจฟฟ์มา
‪อ๊ะ ขอโทษค่ะ ฉัน...
‪ค่ะ คุณพูดถูก มัน...
‪นี่จิม ผมพูดเองฟังเองอยู่หรือไงกัน
‪เปล่าค่ะ
‪เจฟฟ์ยังไม่ได้เข้าทำงานจนกระทั่งปี 2008
‪ไม่สิ เดี๋ยวนะ
‪ผมกำจัดจักรยานนั่นไป
‪เพราะงั้นเขาก็จะเริ่มงานในฤดูใบไม้ผลิ...
‪ของ...
‪ปีสองพันเท่าไรนะ...
‪รอเดี๋ยว
‪- รู้อะไรไหมคะ ช่างมันเถอะ มันไม่ได้... ‪- ไหนๆ ก็ไหนๆ น่า
‪ไบรอัน
‪ไบรอัน ช่วยอะไรฉันทีได้ไหม พวก
‪ช่วยจับตาดูมาร์คได้ไหม ‪ถ้าเขาขยับ มาตามตัวฉันเลย
‪ฉันจะรุกแล้ว
‪อวยพรให้ฉันด้วย
‪ตอนนั้นเป็นปี 2006 ย้อนกลับไปในปี...
‪ใช่แล้ว 2008 ใช่ เขามานี่แล้ว
‪- ขอโทษที่ขัดจังหวะ ‪- ว่าไง
‪ดีๆๆ พวก ก็แค่สงสัยว่า ‪คุณอยากไปหาอะไรดื่มที่บาร์หรือเปล่า
‪- ฉันอยากไปค่ะ ขอตัวนะคะ ‪- นั่นฟังดูยอดเลย
‪โอเค
‪- จะมาด้วยไหม แจ็ค ‪- ไปสิ อืม ไปอยู่แล้ว
‪เอ้อ วิเตลลี่
‪- อะไร คุณจะไปไหนเหรอ ‪- วิเตลลี่
‪- เอ้อ คุณอยากให้ฉันไปกับคุณไหม ‪- โอ๊ย ไม่
‪ก็ได้
‪โอ๊ย... ผมบอกคุณแล้ว...
‪คุณ... คุณวิเตลลี่ครับ
‪- ครับ ‪- ผมไบรอัน
‪อ้อ ยินดีที่ได้พบครับ
‪ไบรอัน
‪โทษทีครับ
‪ขอผมนั่งลงได้ไหม
‪ผมแค่อยากนั่งลง
‪ไม่เป็นไรนะ ไบรอัน มีอะไรให้ช่วยไหม
‪- อ๋อ ครับ ‪- อะไรเหรอ
‪คุณวิเตลลี่ครับ ผมแค่อยากบอกว่า ‪ผมเป็นแฟนตัวยงเลย
‪- ขอบคุณครับ ขอบคุณมาก ‪- ไม่ ผมเป็นจริงๆ นะ
‪และผมก็สนใจมากๆ ที่จะทำความเข้าใจว่า ‪คุณไปได้ไอ...
‪เดียของหนังคุณมาจากไหน
‪- ไอเดียใช่ไหม ‪- ไอเดียครับ
‪อ๋อ อืม...
‪แบบว่าเรื่องของไอเดียน่ะนะ คือว่า...
‪พวกมันไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมา
‪พวกมันมาหาคุณเหมือนกับ...
‪อุบัติเหตุที่น่ายินดี
‪คุณรู้ใช่ไหมว่าผมหมายถึงอะไร ‪ในตัวคุณน่ะ จริงๆ นะ...
‪มาจากที่ไหนสักแห่งในตัวคุณ ‪ที่ลับบางแห่งที่มืดดำ...
‪- ที่มืดดำ ‪- จนมองไม่เห็นในตัวคุณ
‪มองไม่เห็น...
‪นี่ คุณ
‪วิเตลลี่
‪- โอเคครับ ขอบคุณที่มา ‪- ขอบคุณครับ
‪ขอบคุณ
‪- ยินดีที่ได้คุยกับคุณครับ ‪- ขอบคุณครับ
‪ครับ
‪ขอบคุณ
‪เป็นไงบ้าง
‪- เรื่องวิเตลลี่น่ะ เป็นไงบ้าง ‪- อืม ก็ดี
‪ให้ตายสิ ฉันรู้อยู่แล้วเชียว
‪เป็นเรื่องราวที่สุดยอด คืนที่สุดยอด
‪นั่นมันบ้าชะมัด ‪ฉันเห็นได้เลยว่าคุณกำลังตื่นเต้นสุดขีด
‪เจฟฟ์ยืนหัวเราะอยู่ตรงนั้น ‪เขายังสวมถุงมือนั่นอยู่
‪หัวเราะอยู่หลังถุงมือ
‪แล้วก็ยังใส่ชุดวอร์มสีม่วงนั่นอยู่ด้วย
‪และผมก็แบบว่า "ใช่ นั่นมันได้ผล ได้ผลจริงๆ ‪ตามที่วางแผนไว้เลย"
‪ซิดนีย์ โทษทีนะ
‪ฉันไม่อยากพูดอะไรที่ดูเสียมารยาท แต่...
‪ฉันกำลังหวังอยู่หน่อยๆ
‪ว่าจะได้พูดคุยเป็นการส่วนตัว
‪แบบว่า...
‪แค่เราสองคนน่ะ
‪เปิดอกแบบลูกผู้ชาย
‪คุณจะว่าอะไรไหมถ้า...
‪โอเค ซิดนีย์
‪- อะไรเหรอ แจ็ค ‪- ที่ฉันหมายถึงน่ะ...
‪ฉันหมายถึงดิน่ากับฉัน
‪แล้วฉันจะไปไหนล่ะ
‪คือก็ไม่รู้สิ พวก
‪ทางโน้นไหม
‪- ทางโน้นเหรอ ‪- ใช่
‪ฉันไปก็ได้
‪ใช่ นายมันยอด เดี๋ยวเจอกันนะ
‪- นายก็ยอด ‪- โอเค
‪ผมรู้สึกแย่มาก
‪นั่นรู้สึกเลวร้ายมากเลย
‪ดูคุณสิ คุณออกจะสุดยอดขนาดนั้น
‪แต่คุณชิลๆ กับมันมากเลย ฉันปลื้มมันมาก ‪ฉันว่าคุณน่าทึ่งนะ
‪ฉันคิดจริงๆ นะว่าคุณน่าทึ่งมาก
‪แต่ช่างเถอะ รู้ไหม
‪เธอรักนาย เธอรักนาย
‪เธอเป็นของนาย
‪นายทำได้
‪ใช่ๆๆๆ เธอรักนายแน่นอน
‪เร็วเข้า ก่อนซิดนีย์จะกลับมา ‪บอกฉันเลยว่าคุณทำอะไรมาบ้าง
‪เร็วเข้าเหรอ บอกคุณเลย...
‪เล่าทุกเรื่องที่คุณทำมาในช่วงสามปี ‪ให้ฉันฟังในสิบวินาที
‪- ก็แค่... ‪- ซิดทำแบบนั้นได้
‪ตั้งแต่คราวก่อนที่ผมเจอคุณ ‪ผมมีความสัมพันธ์ที่ล้มเหลว
‪กับอแมนด้า คนที่นั่งติดกับผมน่ะ
‪แล้วผมก็ไปเอเชีย เดินทางไปทั่ว
‪ติดโรคร้ายกาจมาโรคหนึ่ง กลับมา
‪แล้วผมก็เพิ่งผ่านการรับรอง ‪เป็นวิศวกรโครงสร้างเมื่อเร็วๆ นี้...
‪ในที่สุด
‪เฮ้ นั่นแปดวินาทีเอง!
‪คุณนับอยู่จริงๆ เหรอ
‪คือว่าคุณมีเวลาเหลือสองวินาที ‪แต่คุณไม่มีอะไรจะเติมให้เต็ม
‪ไม่ ผมไม่มีจริงๆ แหละ ‪มันเป็นการยอมรับที่น่าเศร้ามากๆ
‪คือว่ามีอะไรเยอะเลยที่...
‪- นี่ ‪- ขอโทษค่ะ ขอตัวเดี๋ยว
‪คุณตื่นอยู่
‪ผมตื่นอยู่ ผมก็ต้องตื่นอยู่แล้ว
‪ทำไมผมถึงจะไม่ตื่นล่ะ ‪จะยังไงก็เถอะ เราต้องคุยกัน
‪ใช่ ใช่สิ
‪ตราบเท่าที่คุณไม่พูดว่าเราควรอยู่ด้วยกัน
‪เราควรอยู่ด้วยกัน
‪คุณอยู่บนโลกไหนกันเนี่ย มาร์ค
‪คุณอยากให้ฉันสักมันติดหน้าผากไว้เลยหรือไง
‪ฉันรักโรเบร์โต้
‪ไม่
‪หมายความว่าไงที่ว่า "ไม่"
‪สายสัมพันธ์ระหว่างเรามันปฏิเสธไม่ได้
‪คุณก็แค่กลัวที่จะบอกโรเบร์โต้ ‪แต่โอเค ไม่เป็นไร
‪เขาจำเป็นต้องรู้ เพราะงั้นคุณก็ไปบอกเขา ‪ไม่งั้นผมจะบอกแทนเอง
‪ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษครับ...
‪ตอนนี้จะเป็นการเต้นรำครั้งแรก ‪ของเฮลีย์กับโรเบร์โต้
‪รออยู่นี่นะ
‪นี่ ว่ามาเลย ตาคุณแล้ว
‪ฉันเป็นผู้สื่อข่าวต่างประเทศ อย่างที่คุณอาจจำได้
‪ฉันเดินทางไปที่ที่เลวร้ายมากๆ บางแห่ง
‪ฉันเห็นคนจำนวนมากถูกยิง ฉันถูกลักพาตัว
‪กลับบ้านมา
‪แม่ฉันป่วยและตายไป
‪และฉันก็พบว่าแฟนฉัน
‪ชอบมีเซ็กซ์กับอะไรก็ตามที่มีรูให้เสียบได้ ‪เพราะงั้น...
‪นั่นมัน...
‪- โห ‪- แค่นั้นแหละค่ะ
‪ค่ะ
‪ผมเสียใจด้วย
‪ค่ะ ไม่เป็นไร มันก็แค่... แบบว่าชีวิตก็อย่างนี้
‪ไม่ ผมหมายถึงผมเสียใจที่นั่นมันนาน 12 วินาที
‪เพราะงั้นนั่นก็...
‪แปลว่าคุณแพ้
‪อืม เรามา...
‪นี่ มาหวังกันเถอะว่า...
‪จากนี้จะมีแต่โชคดี ดีไหม
‪ค่ะ ขอให้เป็นงั้น
‪- ชุดเธอ! ‪- โทษที
‪- เราจะไปไหนกัน ‪- แค่ตรงนี้ก็พอ แค่ตรงนี้แหละ
‪- เธอโอเคไหม ‪- ไม่ ไม่เชิง
‪- มาร์คยังตื่นเต็มตาโคตรๆ เลย! ‪- อะไรนะ เป็นไปได้ไง
‪ให้ตายสิ แจ็ค มันเป็นแผนง่ายๆ แท้ๆ
‪พี่ทำเรื่องนี้พลาดได้ยังไง
‪นี่! เดี๋ยวๆ
‪เธอก็รู้ว่านี่เป็นครั้งแรก ‪ที่พี่แอบเอายาใส่เหล้าใคร
‪- พี่รู้สึกแย่อยู่แล้วเรื่องนั้น แล้วตอนนี้... ‪- ใช่ ฉันรู้ๆๆ ฟังนะ
‪ขอร้องละ ขอที พี่ช่วยจัดการให้แน่ใจได้ไหม ‪ว่าเขาจะไม่เข้าใกล้โรเบร์โต้ โอเคนะ
‪- โอเค ‪- ฉันต้องไปทำอะไรหน่อย
‪- เธอต้องไปทำอะไร ‪- ก็แค่ต้องไปถ่ายรูปห่าพวกนั้นเพิ่ม
‪เรื่องดิน่าเป็นไงบ้าง
‪ใช่สิ มันไปได้สวยๆๆ
‪- มันดีแล้ว ‪- ยอดเลย
‪แต่เธอรู้อะไรไหม มันเหมือนที่แม่เคยพูด
‪เราคาดหมายว่าจะได้เจอสิ่งที่แย่ที่สุด ‪แต่หวังให้มันออกมาดีที่สุด
‪และพี่ก็รู้สึกเหมือนนี่คือช่วงเวลาของเรา
‪- นี่คือ... นี่มัน... ‪- ใช่ๆ นั่นยอดเลย ยอดๆ
‪สวัสดี เจ้าไข่
‪สวัสดีครับ
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดี
‪- ฉันคริสติน่าค่ะ ‪- ช่วยถือเจ้านั่นไว้ได้ไหมครับ คริสติน่า
‪ผมต้องจัดการ...
‪ขยับอะไรนิดหน่อย
‪คิลต์น่ะครับ รอเดี๋ยวนะ
‪โทษทีครับ
‪ล้วงเข้าไปที่...
‪พวกนั้นทำเรื่องนี้ได้ยังไงกันวะ
‪นั่นมันพันรอบเหมือนกระบองสองท่อนเลย
‪แค่แกะออกมา
‪แต่นแต๊น สำเร็จ
‪ขอบคุณครับ ผมซิดนีย์
‪โอเคค่ะ
‪โอเคครับ
‪ไม่เป็นไร
‪เธอไปซะแล้ว
‪นี่ พวก
‪มีอะไรเหรอ
‪ผมจะบอกว่าทำได้ดีนะในนั้น
‪อะไรนะครับ
‪ไม่เอาน่า วิธีที่คุณจัดการ
‪ให้คุณได้นั่งติดกับอแมนด้าที่งานแต่งไง
‪อะไร คุณคิดว่าผมอยากนั่งติดกับแฟนเก่าผม ‪ที่งานแต่งงานน้องสาวผมเหรอ
‪ผมไม่ใช่พวกมาโซคิสต์
‪- แต่มันพอดิบพอดีไปหน่อย ใช่ไหมล่ะ ‪- มันเป็นงั้นเหรอ
‪ใช่ มันเป็นงั้น คุณก็รู้ ใช่
‪ฟังนะ พวก
‪อแมนด้ากับผมน่ะจบกันโดยสิ้นเชิงแล้ว จบสิ้นเลย
‪ผมหมายถึงเราคบกันมาสองปี
‪แต่กว่าจะถึงท้ายช่วงนั้น ‪เราก็เกลียดกันเลยก็ว่าได้
‪งั้นคุณจะบอกว่าตอนนี้คุณเกลียดเธอเหรอ
‪- "เกลียด" เป็นคำที่แรงนะ ‪- คุณเพิ่งพูดออกมา
‪แต่ไม่ชอบน่ะแน่นอน
‪ระวังไว้ด้วย พวก
‪เพราะที่คุณพูดถึงนั่นคือคู่หมั้นในอนาคตผม
‪- จริงเหรอ ‪- หมายความว่าไงที่ว่า "จริงเหรอ"
‪อะไรล่ะ เพราะผมไม่มี... ‪ไม่มีเจ้านั่นเหรอ ใช่ไหม
‪ผมวัดรอยเท้านั่นได้ไม่เท่าสินะ อะไรล่ะ ‪คุณคิดอะไรอยู่ตอนนั้น
‪"โอ๊ย ไอ้หมอนี่ที่ยืนอยู่หน้าฉัน
‪มีไอ้จ้อนพิลึกๆ ขนาดจิ๋วสุดๆ ‪ที่ทุกคนหัวเราะเยาะ"
‪ไม่ ชาวบ้านไม่ได้ทำงั้น เขาหัวเราะคุณ
‪เพราะคุณเป็นไอ้พิลึกที่เดินไปทั่ว ‪กับไอ้จ้อนใหญ่ๆ ของคุณ
‪"โอ๊ย ดูฉันสิ ฉันพกหำใหญ่มางานแต่ง
‪ทุกคนเคารพฉันเพราะไอ้จ้อนใหญ่ของฉัน!
‪โอ๊ย มันหนาจริงๆ หนาจริงๆ ‪ชอบมันด้วยเถอะ ชอบมันที"
‪- โทษทีนะ ผมตามคุณไม่ทันเลย ‪- ใช่เลย
‪อยู่ห่างๆ เธอไว้ซะ
‪- ก็ได้ ‪- ดีแล้ว
‪- ผมจะอยู่ห่างๆ ไว้ ‪- โอเค
‪- ใช่ ‪- ใช่
‪- ดีที่ได้คุยกัน ‪- ใช่ เป็นการคุยที่ยอดเลย
‪- อืม ‪- อืม
‪- โอเค ‪- อืม
‪ไงคะ
‪- ไงครับ คุณ ‪- ทุกอย่างโอเคไหมคะ
‪ครับ ครับ
‪- คุณอยากดื่มอะไรไหม ‪- ครับ ผมอยากจริงๆ
‪ผมว่าผมอาจเปลี่ยนไวน์นี่ ‪แล้วขอจินแอนด์...
‪เย็ดเป็ด
‪ขอตัวเดี๋ยว
‪เขาขอจินแอนด์เย็ดเป็ดค่ะ ขอบคุณ
‪ฉันล้อเล่นน่ะ
‪คุณทำอะไรเนี่ย
‪ฉันขอโทษจริงๆ
‪ขอโทษๆ
‪ทำไม... ไม่นะ โอเค
‪แค่อยู่นิ่งๆ สักแป๊บ
‪โทษที
‪ฉันรู้ว่านายมีความรู้สึกนี่กับเฮลีย์ ใช่
‪แต่เธอไม่ได้รู้สึกแบบเดียวกัน ‪เพราะงั้นนายก็ต้องยอมรับเรื่องนั้น
‪อ้อๆๆ งั้นเหรอ
‪งั้น...
‪ไปยังไงมายังไง ‪เราถึงอึ๊บกันเมื่อสามสัปดาห์ก่อนล่ะ
‪- ว่าไงนะ ‪- ใช่แล้ว
‪อึ๊บกัน
‪ก็แค่...
‪โอเค ฉันไม่รู้จริงๆ ว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น
‪แต่ฉันรู้ว่าเธอมีความสุข
‪ขอร้องละ ขอที อย่าทำลายเรื่องนั้นเลยนะ
‪โอเคๆ
‪แต่ฉันจะทำให้เธอมีความสุข ไอ้งั่ง!
‪ไม่! โอเค...
‪โอเค โอเค
‪ให้ตายสิ เรื่องนี้กำลังเกิดขึ้นจริงๆ
‪โทษที ฉันขอโทษจริงๆ ขอโทษมากๆ
‪- อ๊ะ นี่ แจ็ค... ‪- ซิดนีย์
‪ฉันจะกลับไปโรงแรม ไปนุ่งกางเกงมา
‪- คิลต์นี่มันมากไป ‪- วิเศษ! ยอด!
‪นายช่วยอะไรฉันสักแป๊บได้ไหม ซิดนีย์!
‪- ซิดนีย์! ‪- ได้ ได้สิ แจ็ค
‪- ซิดนีย์! ‪- อืม มาแล้ว
‪- ฉันต้องหาห้องสักห้อง ‪- ใช่สิ เกิดอะไรขึ้น
‪ฉันจะอธิบายทีหลัง
‪- ผมเฟเดริโก้ วิเตลลี่ครับ ‪- ดิน่าค่ะ
‪- ดิน่า ยินดีที่ได้พบครับ ‪- ยินดีที่ได้พบค่ะ
‪ฉันรักผลงานคุณ
‪เข้ามาแล้ว โอเค
‪- โอเค ซิดนีย์ ‪- หือ
‪- ตู้นั่น ‪- อืม
‪- เปิดประตูอีกบาน ซิดนีย์! ‪- ทั้งสองบานเหรอ
‪เอาละ โอเคๆ
‪- อย่าเอาฉันยัดใส่ตู้เลย! ‪- บ๊ายบาย
‪- ฉันว่าจิมมีภาพวาดนั่น ‪- ใช่เลย
‪สวยดีนะ
‪- ไปเถอะ ซิดนีย์ ‪- ขอร้องละ! ช่วยด้วย!
‪สวัสดีครับ
‪ขอยืมตัวเธอสักเดี๋ยวได้ไหม
‪ได้สิ ได้อยู่แล้ว
‪โทษทีนะคะ
‪ขอโทษนะครับ
‪แจ็ค
‪เอาละ
‪ผมต้องการคำตอบ และผมก็ต้องการมันเดี๋ยวนี้
‪เรื่องอะไรล่ะ แชซ
‪ก็แค่เรื่องการแต่งงานทั้งหมดนั่น
‪ฟังนะ เป็นเพราะแฟนเก่าคุณหรือเปล่า ‪นั่นคือปัญหาใช่ไหม
‪ให้ตายสิ! อย่าเหลวไหลหน่อยเลย!
‪ก็ได้ ดีแล้ว เพราะ...
‪เขาบอกว่าเขาเกลียดคุณ เพราะงั้น...
‪นั่นของดีนะ
‪เขาว่าไงนะ
‪ช่วยผมด้วย!
‪ผมอยู่ในตู้!
‪เฮ้ย!
‪มีอะไร
‪คืองี้ พี่เพิ่งได้ยินอะไรแปลกๆ นิดหน่อย
‪ดูเหมือนว่าเธออึ๊บกับมาร์ค ฟิชเชอร์ ‪เมื่อสามสัปดาห์ก่อน
‪เขาบอกว่างั้นเหรอ
‪คือว่านั่นมันเหลือเชื่อจริงๆ นะ ‪แบบว่ากล้าดียังไง!
‪ให้ตายสิ! เธอนี่โกหกได้ห่วยที่สุดในโลก
‪ตอนนั้นเธอคิดอะไรอยู่
‪ฉันรู้ ฉันทำเละจริงๆ มันเป็นอุบัติเหตุ
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดีค่ะ
‪เธอจะมีเซ็กซ์กับใครสักคน ‪แบบเป็นอุบัติเหตุได้ยังไงวะ
‪เรื่องนั้นมันเกิดขึ้นได้ไง
‪ขอร้องละ ให้ฉันอธิบายนะ
‪พี่รู้ใช่ไหม ตอนฉันไปลอนดอนเมื่อสองสัปดาห์ก่อน
‪- แล้วฉันก็เครียดโคตรๆ เรื่องงานแต่ง ‪- อืม
‪ฉันไปผับ แล้วก็ดื่มไปสองสามแก้ว
‪แล้วใครล่ะที่เดินเข้ามาถ้าไม่ใช่มาร์ค ฟิชเชอร์
‪เราเริ่มคุยกัน เราดื่มเหล้าไปสองช็อต
‪และก่อนเราจะรู้ตัว ‪เรื่องหนึ่งก็นำไปสู่อีกเรื่อง โอเคนะ
‪แต่มันไม่มีความหมายอะไร แจ็ค
‪แน่ละ ปรากฏว่าเขาหมกมุ่นกับฉัน ‪มาตั้งแต่เราอายุ 15
‪สิบห้า แจ็ค แล้วก็ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
‪ใช่ เราเคยดูดปากกันสองหน ‪เขาอาจเคยจับนมฉัน ฉันไม่รู้
‪- ฉันอาจเคยถูๆ ไถๆ เขาผ่านกางเกงยีน ‪- พี่ไม่ต้องการรายละเอียด
‪โทษที
‪ให้ตายสิ เฮลีย์ พี่นึกว่าเธอรักโรเบร์โต้ซะอีก
‪โอ๊ย ฉันรักนะ
‪ฉันรัก ยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น
‪เขาจะรู้ไม่ได้เด็ดขาด
‪มันจะฆ่าเขาทั้งเป็น
‪ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‪ตอนนี้เราจะได้ฟังคำกล่าว ‪ของเพื่อนเจ้าสาว ไบรอัน
‪ไบรอันอยู่ไหน
‪ไบรอัน
‪เฮ้ยๆๆ ฟังนะ พวก
‪โอเค
‪- พวกเขาเรียกนายไปกล่าวอวยพรแล้ว ‪- กล่าวเหรอ
‪คำกล่าวที่นายต้องกล่าว ‪ในงานแต่งงานไง จำได้ไหม
‪- งานแต่งอะไร ‪- งานนี้
‪งานที่เราอยู่นี่ งานแต่งงานเฮลีย์ ‪นายเป็นเพื่อนเจ้าสาว
‪- เพื่อนชาย ใช่แล้ว ‪- เออ ใช่ๆๆๆ
‪- นายอยากทำให้วิเตลลี่ประทับใจ จำได้ไหม ‪- อ๋อ ใช่ วิเตลลี่
‪เขาอยู่ไหนน่ะ
‪เหวอ เฮ้ยๆ
‪ทำไมคนทั้งหมดนี่มองผมล่ะ
‪ความฝันนี่เริ่มประหลาดขึ้นๆ ทุกที
‪แม้กระทั่งวิเตลลี่
‪ผู้กำกับหนังชาวอิตาลีนั่น
‪ใช่ เขาหน้าตาดี ใช่ไหมล่ะ
‪ผมปิ๊งเขานิดหน่อย แต่...
‪ผมไม่ได้เป็นเกย์ด้วยซ้ำ แต่...
‪ผมก็จะทำมันอยู่ดี
‪แต่ผมอยากให้เขาให้บทผม ‪ในหนังสักเรื่องของเขานะ
‪แค่บทเดียว
‪แค่บทเล็กๆ บทเดียว
‪ผมจะเล่นให้ดี
‪ผมจะเล่นให้ดีเพื่อคุณ
‪ให้บทผมเถอะน่า ไอ้เวร!
‪นั่นเค้ก
‪เค้กในฝัน
‪- เดี๋ยวก่อน ‪- ไบรอัน
‪- ฉันจะ... ‪- ไม่!
‪ฉันจะพานายไปห้องน้ำ โอเคนะ
‪ขอเสียงปรบมือให้เพื่อนเจ้าสาวครับ
‪ไบรอัน
‪ครับ
‪ช่วยด้วย!
‪ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!
‪ช่วยด้วย!
‪ช่วยด้วยๆๆๆๆ!
‪นี่!
‪ขอบคุณครับ
‪เค้กแสนสวยนั่น
‪อะไรครับ มีอะไรเหรอ
‪ตายจริง เกิดวิกฤตการณ์ที่ที่ทำงานฉัน ‪ฉันต้องไปแล้วค่ะ
‪- เราเอารถผมไปก็ได้ถ้าคุณอยาก ‪- โอ๊ย นั่นจะวิเศษไปเลยค่ะ
‪- ขอบคุณมากค่ะ ‪- ครับ ไปกันเถอะ
‪ผมจะไปเจอคุณข้างนอกนะ
‪เฮลีย์ นี่ ขอโทษค่ะ
‪ฉันต้องไปแล้ว ฉันเสียใจจริงๆ
‪- โอ๊ย ไม่นะ ‪- มีเรื่องที่ที่ทำงาน
‪อ้อ โอเค ฟังนะ ไม่ต้องห่วง
‪ดิน่าจะกลับแล้ว มาเถอะ ไปกัน
‪- โอเค ‪- ตายแล้ว
‪ใช่แล้ว นั่งลง นั่งลง ไบรอัน
‪ตายจริง
‪โอเค
‪ไปละ ไบรอัน
‪บาย
‪ดิน่า
‪แจ็ค ไงคะ ฉันกำลังหาคุณอยู่เลย
‪- คุณไม่ได้กำลังจะไป ใช่ไหม ‪- ฉันรู้ค่ะ ฉันเสียใจจริงๆ
‪ฉันพยายามจะบอกลาคุณ ‪มีพายุเฮอร์ริเคนนี่ในเม็กซิโก
‪และฉันก็ต้องกลับไปเพราะ ‪บ.ก. ฉันอาหารเป็นพิษ
‪เรื่องมันยาวค่ะ ฉันเสียใจจริงๆ ‪ฉันพยายามบอกลา
‪แต่บางทีเราอาจมาเจอกันได้อีกที หรือไม่ก็...
‪คุณจะไปเม็กซิโก ‪หรือกวาดาลาฮาราเร็วๆ นี้ไหมคะ
‪ฟังนะ ผมก็แค่ต้องพูดอะไรบางอย่าง
‪ค่ะ
‪ฟังนะ ผม...
‪เขาอยู่นั่นไง!
‪- นี่ คุณเกลียดฉันสินะ ‪- อะไรนะ
‪- แชซเพิ่งบอกฉันว่าคุณเกลียดฉัน ‪- ผมไม่ได้พูดว่า "เกลียด"
‪เอ้อ คุณพูดจริงๆ
‪โอเค ไม่ๆ ผมพูดว่า "เกลียด" ก็จริง
‪แต่หลังจากนั้นผมก็เปลี่ยนมัน
‪ใช่ เป็น "ไม่ชอบ"
‪แหม คุณช่างใจดีจริงนะ แจ็ค
‪คุณก็ไม่ชอบผมเหมือนกัน
‪ทำไมเราต้องทำเป็นว่าความสัมพันธ์ของเรา ‪เป็นอะไรอื่นนอกจากเรื่องรันทดที่มันเป็นด้วย
‪- ถูกไหม ‪- ก็ได้ อืม โอเค
‪ฉันว่าคุณก็คงมีประเด็นที่ฟังขึ้น
‪- ขอบคุณ ‪- อืม
‪ขออีกแค่เรื่องเดียว
‪- อะไรเหรอ ‪- ตายแล้ว! แจ็ค!
‪คุณมันไอ้เศษสวะ!
‪แจ็ค คุณโอเคไหม
‪ตายแล้ว แจ็ค เดี๋ยว
‪ค่ะ ฉันจะแต่งงานกับคุณ แชซ
‪ใช่สิ ผมไม่รู้ว่าผม...
‪ขอฉันดู...
‪จมูกผมเลือดออกตลอดแหละ
‪เฮลีย์กับผมอึ๊บกัน!
‪- เขาว่าไงนะ ‪- ไม่จริง!
‪แต่เขาทำอะไรอยู่น่ะ
‪ขอโทษครับ แต่มันเป็นเรื่องจริง ‪เฮลีย์กับผมอึ๊บกัน และเราก็รักกัน
‪เฮลีย์ เอาเลย บอกพวกเขาสิ บอกไปเลย
‪ไสหัวลงจากเวทีซะ
‪เฮลีย์ๆๆ
‪- ไม่ คุณไปเลย ไปกู้โลกเถอะ ‪- ฉันเสียใจจริงๆ
‪มันเลือดออกตลอดแหละ
‪ไม่เป็นไรหรอก
‪ไปเถอะ
‪- ฉันจะส่งข้อความหาคุณ ‪- ครับ
‪- เวรเอ๊ย ‪- ไปเถอะ ใช่ๆ ผมไม่เป็นไร
‪เฮลีย์!
‪มันจริงไหม
‪ฟังนะ...
‪ไม่นะ
‪โอเค
‪มาเถอะครับ นั่งก่อน
‪วิเตลลี่... วิเตลลี่... วิเตลลี่...
‪ให้บทผมมา ไอ้ระยำ
‪โอ๊ย เวรเอ๊ย
‪โรเบร์โต้ ขอร้องละ
‪พูดกับฉันเถอะนะ
‪ผมไม่อยากเชื่อเลย คุณทำไปได้ยังไง
‪- มันเป็นฝันร้ายโคตรๆ เฮลีย์ ‪- ฉันรู้
‪มันเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ ‪และฉันก็เสียใจจริงๆ และฉันก็รักคุณมากกว่า...
‪ไม่ มันจบแล้ว
‪- ขอเถอะ ให้ฉันอธิบายให้คุณฟังนะ ‪- ไม่ๆๆ ผมไม่อยากพูดกับคุณ
‪ไม่มีวัน ไม่มีวันอีกแล้ว มันจบแล้ว
‪- งานแต่งงานนี่จบแล้ว! ‪- โรเบร์โต้!
‪ตายแล้ว!
‪และนั่นไงคะ
‪โชคร้ายนิดเดียว แล้วทุกอย่างก็วินาศสันตะโร
‪แต่ถ้าอะไรๆ ดำเนินไปต่างจากนี้ล่ะ
‪จำได้ไหมตอนฉันพูดเรื่องวิธีเป็นพันๆ วิธี
‪ที่คนแปดคนจะนั่งรอบโต๊ะตัวหนึ่งได้
‪ดื่มค่ะ
‪ดื่ม
‪และแล้ว ในที่สุด
‪ก็มีความหวังสุดท้ายอยู่เพียงหนึ่งเดียว ‪ที่ทุกอย่างอาจดำเนินไปอย่างถูกต้อง
‪ไง ทุกคน
‪เหี้ยแล้ว
‪- มีอะไรเหรอคะ ‪- เหี้ยแล้ว!
‪แจ็ค
‪โอ๊ย เวรละ
‪- แจ็ค เกิดอะไร... ‪- ผมไม่ควรอยู่ที่นี่
‪อะไรนะ แจ็ค
‪ขอโทษครับ ขอโทษ
‪โทษทีครับ
‪แม่ง!
‪ขอตัวนะครับ ขอโทษด้วย
‪นายทำบ้าอะไรอยู่วะ
‪ฉันเพิ่งกินยานอนหลับอย่างแรงมากเข้าไป
‪นั่นเป็นเรื่องแปลกมากนะ ‪ที่จะทำในงานแต่งงานน้องสาวนาย
‪เออ ฉันไม่ได้เจตนาโว้ย ไอ้งั่ง
‪หยุดเถอะ แจ็ค นายทำฉันคลื่นไส้
‪ให้ตายสิ เราจะทำให้ ‪การเอานิ้วล้วงคอนี่ได้ผลได้ยังไง
‪โอ๊ย ฉันทำไม่ได้ ฉันทำไม่ได้
‪ฟังนะ นายต้องช่วยฉัน เอานิ้วนายล้วงคอฉัน
‪- ว่าไงนะ ‪- ฉันทำเองไม่ได้ ฉันก็แค่...
‪ฉันอยากให้นายทำให้ฉัน ตกลงนะ
‪นายมีนิ้วใหญ่ยาวเก้งก้างพิลึกๆ พวกนั้น
‪มันจะลงคอฉันไปได้ลึกกว่า
‪ฉันต้องไปทำให้วิเตลลี่ประทับใจ ‪ฉันจะมายุ่งกับเรื่องนี้ไม่ได้
‪ดิน่าจะคิดยังไงถ้าฉันเริ่มโงกหลับที่โต๊ะ
‪- เธอจะคิดว่าฉันเป็นไอ้ปัญญานิ่มสุดขีด! ‪- ก็ใช่
‪ขอร้องละ ไบรอัน ทำเพื่อฉันนะ
‪- ฉันไม่อยาก ‪- ฉันอยากให้นายทำเรื่องนี้เพื่อฉัน
‪ฉันไม่อยากทำจริงๆ
‪ขอร้องละ นี่งานแต่งงานของเฮลีย์
‪- โอเคๆ ‪- โอเค
‪แต่ฉันอยากให้นายจำไว้ว่าฉันเป็นเพื่อนที่ดีแค่ไหน
‪โอเค ได้ เพื่อนที่ยอดเยี่ยม
‪- เพื่อนที่ดีที่สุด ‪- เพื่อนที่ดีที่สุด นายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน
‪ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ ‪คุณและคุณนายคาร์โบนี่ครับ
‪จะทำยังไง... นายอยากทำยังไง...
‪- ไม่นะ! โอเคๆ ‪- แค่เอานิ้วเวรของนายมาให้ฉัน
‪- โอเคๆๆ ‪- เหยียดมันตรงๆ ไว้ก็พอ
‪ทำอยู่
‪ไม่ๆๆ!
‪ให้ตาย นี่เป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตฉัน
‪โอ๊ย ไม่นะ
‪โทษทีค่ะ ไม่นะ ฉันแค่...
‪ฉันแค่อยากมาเช็กดูว่า ‪พวกคุณโอเคไหม คุณโอเคนะคะ
‪โอเคนะ
‪ค่ะ ฉัน... ฉันจะไปหา... ฉันจะไป...
‪ฉันจะไปหาอะไรสักอย่าง...
‪ยอด ขอบคุณครับ ขอ...
‪ขอกาแฟให้ผมด้วย...
‪ได้ไหมครับ
‪- ขอบคุณครับ ‪- ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น
‪ฟังนะครับ ผมอยากให้คุณไม่เคย...
‪เราแค่ทำเป็นว่า...
‪แบบว่าอะไรก็ตามที่คุณเห็นก่อนนี้ ‪ไม่เคยเกิดขึ้นได้ไหม
‪มันเป็นภาพติดตาตรึงใจพอดูนะคะ
‪ออกจะลืมได้ยาก
‪ครับ เอ้อ ไม่
‪มีคำอธิบายที่...
‪มีเหตุผลเต็มร้อยเลยสำหรับเรื่องนั้น
‪มันเป็นเรื่องตลกน่ะ
‪จริงๆ นะครับ ตลกมาก
‪และผมก็จะเล่าให้คุณฟัง แต่ไม่ใช่วันนี้
‪เราแค่พยายามลืมๆ มันไปได้ไหม
‪ค่ะ ฉันพยายามได้
‪- ดีแล้วครับ ดี ‪- โอเคค่ะ
‪นั่นมัน... มันพิลึกนะ มันพิลึก
‪ครับ ผมรู้
‪- แต่... ‪- ขอโทษครับ คุยต่อเถอะ
‪ก่อนนี้คุณกำลังจะเล่าให้ผมฟัง...
‪ว่าคุณทำอะไรมาบ้าง ‪ตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่ผมเจอคุณ
‪โอเค อืม ฉันว่าเรื่องหลักก็คืองานค่ะ
‪แบบว่ามันกลืนกินทุกอย่างไป
‪บอกตรงๆ นะคะ ฉันหมายถึงว่า ‪ฉันเพิ่งหยุดและเงยหน้าขึ้นมาจริงๆ
‪ตอนที่แม่ฉันป่วย
‪มะเร็งร้ายถึงชีวิตของแม่ฉัน ‪กวนใจคุณหรือเปล่าคะ
‪เปล่า เปล่าครับ ไม่เลย
‪เล่าต่อไปสิครับ
‪- แน่ใจนะคะ ‪- ครับ
‪โอเคค่ะ
‪คือว่าฉัน...
‪ฉันรู้ว่าฉันเคยบอกคุณแล้วว่า ‪แม่กับฉันสนิทกันจริงๆ ยังไง และ...
‪แบบว่าคุณก็รู้ มันก็แค่...
‪คือเรื่องทั้งหมดมันเป็น...
‪เหมือนหมัดที่ตุ๊ยท้องเข้าเต็มรัก บอกตรงๆ นะคะ
‪ความจริงก็คือฉันก้าวข้าม ‪ความไม่มีที่มาที่ไปของมันไม่ได้เลย รู้ไหมคะ
‪แบบว่าทำไมต้องเป็นแม่
‪ใช่ ทำไมนะ
‪คือว่าฉันไม่...
‪ปกติแล้วฉันไม่...
‪คุยกับใครเรื่องนี้หรอกค่ะ ‪เพราะมันรู้สึกประหลาดมาก แต่...
‪คือว่าฉันหัวใจสลายกับมันจริงๆ
‪ฉันไม่คิดจริงๆ ว่าฉันจะข้ามมันไปได้ และฉัน...
‪ความจริงก็คือฉันคิดว่าฉันจะไม่มีวัน ‪ก้าวข้ามมันไปได้จริงๆ รู้ไหมคะ
‪นี่ล้อเล่นกันเหรอวะ
‪โทษทีค่ะ ขอตัวเดี๋ยว
‪- ทำไมคุณถึงตื่นอยู่ ‪- ทำไมผมถึงตื่นอยู่เหรอ ทำไมผมจะไม่ตื่นล่ะ
‪ขอเหล้าช็อต!
‪- เหล้าช็อตเหรอ ‪- เหล้าช็อตๆๆๆ!
‪- เธอบอกว่าจะเอาเหล้าช็อต ‪- เหล้าช็อตๆๆๆ!
‪เอาเหล้าช็อตให้คุณผู้หญิงคนนี้ที
‪เอาละ
‪- แมดดี้ ริชาร์ดส์ ‪- อะไรนะ
‪แมดดี้ ริชาร์ดส์ไม่เคยบ่นอะไร ‪เกี่ยวกับเรื่องในห้องนอนของผม
‪เธอบอกเสมอว่าผมได้คะแนน ‪7,5 เต็มๆ จาก 10
‪และในเวลาช่วงนั้นส่วนใหญ่ ‪ผมแข็งตัวไม่เต็มที่ด้วยซ้ำ
‪เพราะงั้นนึกภาพดูสิว่าคุณได้อะไรอยู่
‪ฉันโชคดีมากเลย จริงไหม
‪ทำได้ดีค่ะ ทำได้ดี
‪ใช่ อืม คุณโชคดี และ...
‪คุณก็ควรรู้สึกโชคดี
‪น่าๆๆ
‪แค่เดินไปหาแล้วก็ทักทายเขา ให้ตายเถอะ
‪ไบรอัน ไสหัวไป
‪แจ็ค! แจ็ค! แจ็ค!
‪แจ็ค!
‪มีอะไร
‪คือแชซขอฉันแต่งงาน
‪ฉันบอกว่าแชซขอฉันแต่งงาน
‪อ้อ ยินดีด้วย
‪ฉิบหาย
‪คุณต้องการอะไร
‪พวก
‪อย่าทำลายงานแต่งงานน้องสาวฉัน ตกลงนะ
‪มันไม่ถูกต้อง
‪ผมไม่ได้จะทำลายอะไรทั้งนั้น
‪ผมกำลังช่วยเธอ
‪ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษครับ
‪ไม่นะ มาร์ค
‪ตอนนี้จะเป็นการเต้นรำครั้งแรก ‪ของเฮลีย์กับโรเบร์โต้
‪แจ็ค! แจ็ค!
‪- มาเถอะ ‪- ไง ไบรอัน
‪ลุกขึ้น แจ็ค
‪ให้ตายสิวะ
‪แจ็ค ไม่เอาน่า
‪แจ็ค
‪แจ็ค!
‪- นายทำอะไรอยู่เนี่ย ‪- พยายามช่วยนายไง
‪ด้วยการตบหน้าฉันเนี่ยนะ
‪ก็ได้ งั้นก็นอนไป ฉันแค่...
‪ไม่ ฟังนะ ฉันขอโทษ
‪ฉันขอโทษๆ ฉันรู้นายพยายามช่วยอยู่
‪ฉันก็แค่เครียดมากๆ
‪เฮลีย์กำลังเจอเรื่องยุ่งเหยิงครั้งใหญ่จริงๆ
‪ฟังนะ นายดึงเฮลีย์ออกมาจากเรื่องยุ่งเหยิง ‪ไม่เรื่องใดก็เรื่องหนึ่งตลอด
‪อืม ใช่สิ ก็เธอเป็นน้องฉัน เธอต้องการฉัน
‪แล้วฉันก็คิดว่าดิน่าเกลียดฉันด้วย
‪ทำไมล่ะ
‪ฉันเผลอหลับไปตอนเธอกำลังบอกฉัน ‪เรื่องแม่เธอกำลังจะตาย
‪ให้ตายสิ พวก
‪ใช่เลย
‪ฉันนี่เป็นไอ้เวรจริงๆ
‪ไม่ นายไม่ใช่ไอ้เวรหรอก แจ็ค
‪- ฉันเป็น ‪- นายเปล่า
‪ฉันคิดว่านายอาจเป็นคนดีที่สุดที่ฉันรู้จัก
‪แต่นายจะให้ความสำคัญคนอื่นๆ ทุกคนก่อน ‪ไปเรื่อยๆ ไม่ได้
‪ฉันห่วงเรื่องนายนะ พวก
‪ใช่สิ
‪ฉันรักนายว่ะ พวก
‪- อืม โอเค ‪- ไม่ ฉันหมายถึง... ไม่ๆ
‪ฉันไม่ได้หมายถึงอะไรแบบ...
‪ฉันรักนายแบบรักเลย
‪แบบมากกว่าแค่เพื่อน รู้ไหม
‪ใช่สิ
‪นี่
‪คุณบอกโรเบร์โต้หรือยัง
‪- ไม่ได้บอก ไสหัวไป ‪- ผมจะให้เวลาคุณจนกว่าเค้กจะออกมา
‪ตายละ
‪แจ็ค มากับฉันที
‪- มาเถอะ ‪- โอ๊ย ไม่เอาน่า พี่เหนื่อยเกินไป
‪ลุกขึ้นสิ มาเถอะ
‪พี่กินยานอนหลับนั่นไปใช่ไหม
‪แจ็ค!
‪ไอ้พี่เบื๊อกเอ๊ย
‪- ตื่นเถอะ ขอร้อง ‪- พี่ตื่นสุดๆ
‪- เดินสิ ‪- พี่เดินอยู่
‪- ให้ตายสิ ‪- พี่เดินอยู่
‪- เธอจะพาพี่ไปไหน ‪- ก็แค่ที่ไหนสักแห่งที่เป็นส่วนตัว
‪นี่เป็นส่วนตัวมาก
‪แจ็ค ขอร้องละ
‪- ทำไมทุกคนตบตีพี่อยู่เรื่อย ‪- ฉันต้องการพี่นะ
‪ทำไมล่ะ
‪คือว่าฟังนะ นี่เป็นเรื่องใหญ่ขนาดนั้นจริงเหรอ
‪แบบว่าเราแค่ผ่อนคลายแล้วก็ไปนอนไม่ได้เหรอ
‪มาร์คจะบอกโรเบร์โต้ว่าฉันมีอะไรกับเขา
‪แต่แบบว่าตอนเธอยังเด็กกว่านี้ใช่ไหม
‪- เมื่อไร ‪- สองสามสัปดาห์ก่อน
‪ให้ตายสิ
‪และโรเบร์โต้ก็จะทิ้งฉันไป ‪และฉันก็สมควรโดนแล้ว
‪เพราะฉันทำทุกอย่างพัง!
‪- ไม่ เธอเปล่าสักหน่อย ‪- ทำสิ ฉันทำ!
‪ฉันเป็นไอ้ขี้แพ้สุดขีดเลย
‪เธอไม่ใช่ไอ้ขี้แพ้
‪ตกลงนะ
‪เธอเป็นน้องสาวพี่
‪และเธอก็เป็นคนที่ตลกที่สุด ฉลาดที่สุด ‪ช่างห่วงใยที่สุดในโลก
‪และถ้าปรากฏว่าโรเบร์โต้ให้อภัยเธอไม่ได้ ‪กับความผิดพลาดที่โง่เง่าจริงๆ เรื่องหนึ่ง
‪- โอ๊ย แจ็ค! ‪- แต่... ไม่ๆๆ ฟังนะๆๆ
‪ถ้าเขาทำไม่ได้... ‪ฟังนะ ถ้าเขาอภัยให้เธอไม่ได้...
‪พี่จะยังอยู่ตรงนี้
‪พี่จะอยู่ใกล้ๆ เธอเสมอ
‪เราเป็นไอ้ขี้แพ้ด้วยกันได้
‪นี่
‪พี่ว่าเธอกับพี่มีปัญหาเดียวกัน
‪เหรอ
‪เรากลัวที่จะให้ความสัมพันธ์ที่แท้จริง ‪เกิดขึ้น เพราะว่า...
‪เรารู้ว่ามันง่ายแค่ไหนที่จะเสียคนที่เรารักไป
‪- แจ็คๆ ‪- พี่ตื่นอยู่
‪- พี่ตื่นอยู่ๆๆ ‪- ขอทีเถอะ
‪- ขอร้อง ‪- พี่อยู่ตรงนี้เต็มๆ
‪กาแฟไหม
‪- อืม ‪- โอเค
‪คือผมกลับไปถึงที่โต๊ะผมแล้วก็พบว่า...
‪พวกเขาทุบโน้ตบุ๊คผม
‪จิมกับเจฟฟ์น่ะเหรอ
‪โน้ตบุ๊ตเก่าน่ะ ‪ไม่ใช่โน้ตบุ๊คเครื่องหลักที่ผมใช้
‪จิมกับเจฟฟ์ฟังดูเหมือนไอ้หอกหัก
‪โน้ตบุ๊คเก่าน่ะ
‪โอ๊ยตาย ฉันมีเรื่องต้องบอกคุณ
‪- พวกเขาไม่ใช่เพื่อนคุณหรอก ดื่ม ‪- ดื่ม
‪- คุณดื่มนั่นสิ ‪- ผมดื่มอยู่
‪โอ๊ยตาย ฉันอยากได้ขนมปัง
‪ว่าไง
‪คนหล่อเหลาในชุดสีกรมท่า
‪- รีเบคก้า ‪- หือ
‪ทำไมคุณชอบผมล่ะ
‪คือผมเป็นคนประสาทจนเลอะเทอะ ‪ที่หมกมุ่นกับตัวเองสุดๆ
‪อืม ก็ใช่ แต่ฉัน...
‪ฉันว่าฉันไม่ใส่ใจเท่าไรกับเรื่องพวกนั้นของคุณ
‪แต่คุณไม่คิดว่าผมเป็นเจ้างั่งอยู่นิดๆ เหรอ
‪อ๋อ คิดสิ
‪คิด
‪คือว่าคุณเป็นเจ้างั่งสุดๆ ใช่เลย
‪- ใช่ ‪- อ้อ อืม
‪แต่ฉันว่าก็คงมีใครสักคนสองคน
‪ที่จะบอกว่าฉันเป็นเจ้างั่งสุดๆ อยู่หน่อยๆ
‪เพราะงั้นการที่คุณเป็นเจ้างั่งสุดๆ ‪ก็คล้ายๆ จะเป็น
‪สิ่งที่ที่จริงแล้วฉันชอบที่สุดในตัวคุณ
‪ฉันว่าที่ฉันกำลังพูดอยู่ก็คือ ‪ฉันชอบคุณเพราะเป็นตัวคุณนี่แหละ
‪โอ้โห
‪นั่นมัน...
‪ผมว่าไม่เคยมีใครชอบผม ‪เพราะเป็นตัวผมมาก่อนเลย
‪ปกติแล้วพวกเขาชอบผมเพราะตัวตนที่ผมแสร้งทำ
‪แบบว่าเป็นครั้งคราวน่ะนะ
‪อืม...
‪กับฉันคุณไม่ต้องเสแสร้ง
‪ขอบคุณ
‪ไม่หรอก ขอบคุณ
‪- โทษที นั่นมัน... ผมไม่รู้ว่านี่... ‪- ไม่
‪- ไม่ๆ ฉันไม่... ‪- ผมก็แค่... ผม...
‪ฉัน... แน่นอนว่าฉันไม่
‪เพราะมัน...
‪ฉัน... คุณจะว่าอะไรไหมถ้า...
‪- ถ้าเราทำอีกสักรอบ ‪- แบบนั้นก็ดี
‪- เหรอ ‪- ใช่
‪เธอเป็นของนาย
‪- มาร์ค! ‪- คุณต้องการอะไร
‪- ฉันแค่อยากคุยกับนาย ‪- เอ้อ ไม่มีอะไรให้คุยหรอก
‪มาร์ค ขอทีๆๆ
‪แค่... แค่ฟังก็พอ
‪ฉันรู้ว่านายรู้สึกยังไงเรื่องเฮลีย์
‪แต่บางทีบางอย่างอาจแค่ไม่ได้ถูกลิขิตมา
‪- ไม่ใช่เรื่องนี้ ‪- ก็แค่...
‪ที่ฉันรู้ก็คือเฮลีย์ควรจะได้มีความสุข
‪ใช่
‪แต่เธอมีความสุขกับโรเบร์โต้
‪ถ้านาย...
‪ถ้านายแคร์เธอจริงๆ ปล่อยเธอไปเถอะนะ
‪โอเค โอเค
‪แจ็ค แจ็ค
‪ซิดนีย์
‪- ฉันไม่ได้อยู่ในสภาพที่ดีที่สุดตอนนี้ ‪- คืองี้ แจ็ค นายเก่งเรื่องผู้หญิง
‪และฉันก็กำลังสงสัยว่านายมีอะไรจะชี้แนะไหม
‪เชื่อฉันเถอะ ฉันไม่ใช่คนที่เหมาะที่สุด ‪ที่จะขอคำแนะนำเรื่องอะไรทั้งนั้น
‪- เหมาะสิ นายเหมาะ แจ็ค ‪- ไม่ใช่ตอนนี้
‪นี่ ฉันรู้ว่าฉันไม่ได้เซ็กซี่ขนาด...
‪แบรด พิตต์
‪แต่ตอนนี้ฉันเริ่มกังวลว่าฉันอาจ...
‪ฉันอาจคิดมากเกินไปก็ได้ แต่...
‪เอ้อ ฉันน่าเบื่อหรือเปล่า
‪แจ็ค
‪- ซิดนีย์ๆๆ ‪- โทษที แจ็ค
‪ว่ามาสิ
‪ฟังนะ
‪- พยายามฟังให้มากขึ้น ‪- ใช่ เพราะนายเก่งเรื่องนั้น
‪- ไม่ๆ ‪- นาย...
‪ได้
‪- พยายาม... ‪- นายปล่อยให้คนอื่นได้พูด
‪- ซิดนีย์... ซิด... ‪- นายสร้างบรรยากาศ นายสร้างบรรยากาศ
‪แค่ฟังคนอื่นให้มากขึ้น
‪และฉันก็รู้ว่าพวกเขาเป็นเพื่อนนาย ‪โอเคนะ แต่ว่า...
‪เลิกพูดไม่หยุดเรื่องจิมกับเจฟฟ์เถอะ
‪ฉันไม่ได้รู้จักพวกเขาดีขนาดนั้น
‪งั้นทำไมนายพูดเรื่องพวกเขาไม่หยุดเลย
‪ฉันควรทำให้ตัวเองฟังดูป็อปขึ้นน่ะ
‪มันไม่ได้ผล
‪ไม่ได้ผล
‪- ไม่ได้ผลแน่ๆ ใช่ไหม ‪- มัน...
‪เลิกพูดเรื่องจิมกับเจฟฟ์
‪และให้ตายสิ...
‪รับฟัง
‪โชคดีนะ
‪- เดินหน้า ‪- ใช่
‪ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‪ตอนนี้เราจะได้ฟังคำกล่าว ‪ของเพื่อนเจ้าสาว ไบรอัน
‪- คุณจะไปไหนน่ะ ‪- เวร นั่นผมนี่
‪นั่นคุณนี่นา
‪เฮ้!
‪สวัสดีครับ ทุกคน
‪ขอโทษด้วยที่ผมพูดภาษาอิตาลีไม่ได้
‪ความรักเป็นเรื่องประหลาด ใช่ไหมครับ
‪บางครั้งมันก็คาดเดาไม่ได้...
‪ชวนสับสน
‪แต่ผมคิดว่า...
‪เรื่องสำคัญที่สุด...
‪คือคนที่คุณอยู่ด้วย
‪รักคุณที่คุณเป็นคุณ
‪เป็นคุณก็เพียงพอ
‪และคุณก็รักเขาแค่เพราะเขาเป็นเขา
‪และนั่นก็คือสิ่งที่เฮลีย์กับโรเบร์โต้มี
‪และนั่นก็คือสิ่งที่ผมมีร่วมกับรีเบคก้า
‪ป่าเถื่อน!
‪ขอโทษจริงๆ ครับ ตายละ
‪ฉันรักเธอสุดๆ เฮลส์ และ...
‪ฉันดีใจจริงๆ ที่เธอมีความสุข
‪และฉันก็หวังว่ามันจะคงอยู่ตลอดไป
‪แด่เฮลีย์กับโรเบร์โต้
‪ขอบคุณครับ
‪นั่นมัน... นั่นมันโอเคไหม
‪ฉันว่ามันยอดมาก คุณทำดีมากเลย
‪- ผมจะไปเอาเครื่องดื่มอีกแก้วนะ ‪- อืม เอาสิ
‪เฮลีย์กับผม...
‪เฮลีย์กับ...
‪เฮลีย์...
‪เฮ... เฮลีย์...
‪เฮลีย์...
‪กับ...
‪โรเบร์โต้...
‪ผมหวังว่าคุณ...
‪ทั้งสองคนจะมีความสุขร่วมกันมากๆ
‪ขอบคุณครับ
‪เดี๋ยวฉันกลับมา โอเคนะคะ
‪- ฉันจะไปคุยกับเขา ‪- โอเค
‪- นี่ครับ ‪- อ๊ะ ขอบคุณค่ะ
‪มาร์ค
‪โอเคไหม
‪ไง
‪ผมมาคิดดูแล้ว
‪เรา...
‪บางทีเราอาจไม่ควรแต่งงานกัน
‪เพราะ... คือว่า...
‪เห็นได้ชัดว่าคุณไม่ได้รักผม และ...
‪นั่นก็จะไม่เวิร์กจริงๆ ถูกไหม
‪ถูกไหม
‪ใครสักคน ที่ไหนสักแห่ง ‪จะโชคดีมากๆ ที่ได้คุณไป
‪อืม
‪โดยเฉพาะกับของลับที่สุดเริดนั่น
‪ผมรู้อยู่แล้วเชียว
‪แต่คุณใจดีนะที่ช่วยยืนยันเรื่องนั้น
‪เพราะมันคาใจผมอยู่
‪เพราะงั้นก็... ครับ
‪ครับ
‪ไม่ค่ะ แตงโมที่นี่ของคุณมีเมล็ดมากไปเยอะเลย
‪นั่นแหละตรงที่คุณผิด
‪คุณผิด
‪โอเค ในอเมริกาน่ะ เราไม่เอาเมล็ด
‪แบบว่าเราปลูกมันโดยไม่มีเมล็ดเลย
‪ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำยังไง
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดีครับ
‪- ฉันคริสติน่า ‪- คริสติน่าเหรอครับ
‪- คริสติน่า ใช่ค่ะ ‪- ผมซิดนีย์
‪- อ้อ ซิดนีย์ ‪- สวัสดีครับ
‪- ตกลงคุณทำงานอะไรล่ะคะ ซิดนีย์ ‪- ผมอยู่ในวงการประกันรถน่ะ
‪ไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่ฟังเหมือนจะเป็นหรอก
‪ผมทำงานกับคนสองคน...
‪เล่าเรื่องตัวคุณให้ผมฟังสิครับ คุณทำงานอะไร
‪- ตัวฉันเหรอคะ ‪- ว่าคุณทำงานอะไร ใช่ครับ
‪- ฉันทำงานในที่ทำการไปรษณีย์ ‪- ในที่ทำการไปรษณีย์เหรอ
‪- ค่ะ ในโรม ‪- คุณล้อเล่นแล้ว โห ในโรมเหรอ
‪- และฉันก็มีเพื่อนคนหนึ่ง ‪- น่าตื่นตาตื่นใจ ว่าต่อสิครับ
‪- เธอทำงานกับฉัน จูเลีย ‪- จูเลียเหรอครับ
‪- จูเลียค่ะ ‪- เล่าต่อสิ
‪- ค่ะ เธอเป็นผู้หญิงที่บ้ามาก ‪- ผู้หญิงบ้า
‪- ตลก ‪- ครับ สุดยอดเลย
‪- ค่ะ ‪- เธอฟังดูเหลือเชื่อ
‪- ฉันชอบคิลต์คุณ ‪- โอ๊ย ระวังนะครับ
‪เลี้ยงอาหารค่ำผมก่อนสิ
‪คุณมาที่นี่คนเดียวเหรอคะ
‪ผมมาที่นี่คนเดียว ใช่ครับ
‪คุณมาที่นี่คนเดียวหรือเปล่า
‪ค่ะ ฉันมาคนเดียว
‪เวลาเท่าไรแล้ว
‪ผมไม่รู้สิ ผมไม่รู้ๆๆ
‪ผมไม่รู้หรอก
‪- อะไรนะ คุณอาศัยอยู่ในกล่องหรือไง ‪- ใช่
‪เพราะมันแบบว่าไร้เมล็ด
‪เวร
‪ตายแล้ว ฉันต้องไปแล้ว
‪ไปก่อนนะคะ โอเค
‪เฮลีย์!
‪- นี่ ขอโทษนะ ‪- ว่าไง ดิน่า
‪เธอดูสวยมาก ฉันมีความสุขกับเธอจริงๆ
‪ไว้ฉันจะโทรหาเธอนะ ‪เพราะฉันต้องไปทำงานบางอย่าง
‪- ตอนนี้เลยเหรอ ‪- ใช่ ขอโทษ
‪ฉันรักเธอ เพื่อน บายนะ บาย
‪ดิน่า
‪อ๊ะ ดูสิว่าใครตื่นแล้ว
‪สวัสดีครับ
‪ครับ ผมเสียใจจริงๆ ‪กับเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนนี้ ผม...
‪คืนนี้ออกมาไม่เหมือนที่ผมวางแผนไว้เท่าไร
‪เหรอคะ แหม...
‪อะไรล่ะคะในชีวิตที่ออกมาเหมือนที่วางแผน
‪ครับ ผมว่าก็คงงั้น
‪- เวร ‪- งั้นคุณจะไปแล้วเหรอครับ
‪อ๋อ ค่ะ ฉันต้องไป
‪ฉันมีสายไม่ได้รับจากที่ทำงาน 16 สายเห็นจะได้ ‪และฉันก็เมาเกินจะสังเกตเห็น
‪ผม...
‪ตอนนั้นผม...
‪ตอนนั้นผมกำลังจะจูบคุณ
‪คืนนั้นน่ะ
‪ผม...
‪ผมแค่รู้สึกว่ามีบางอย่างพิเศษระหว่างเรา
‪และ... ผมก็รู้ว่าเรื่องนี้ดูบ้าบอ
‪เพราะเรารู้จักกันแค่สองสามวัน แต่ผม...
‪ผมไม่เคยรู้สึกถึงสายสัมพันธ์แบบนั้นมาก่อน
‪หรือตั้งแต่นั้นมา
‪และผมก็มีความรู้สึกว่าคุณรู้สึกแบบเดียวกัน
‪ผมเลยแค่อยาก...
‪ผมก็แค่ต้องรู้ว่า...
‪ผมจินตนาการไปเองไหม
‪คุณไม่ได้จินตนาการไปเอง
‪ฉันว่าเราคงแค่พลาดช่วงเวลาของเราไป
‪- ให้ตาย ‪- ครับ
‪ครับ
‪ฉัน...
‪ครับ
‪ใช่สิ
‪ครับ ขอบคุณ
‪ขอบคุณครับ
‪ไง
‪อ้อ ตกลงนายก็กุ๊กกิ๊กกับรีเบคก้าสินะ
‪คือว่าฉันไม่รู้สิ
‪ฉันก็แค่... ฉันไม่รู้ ‪ฉันไม่รู้ว่าเรื่องนั้นเกิดขึ้นได้ยังไง
‪แม่สาวอเมริกันอยู่ไหนล่ะ
‪เธอไปแล้ว
‪เสียใจด้วย พวก
‪บางอย่างก็แค่ไม่ได้ถูกลิขิตมาให้เป็นไปด้วยดี
‪ถูก
‪แบบฉันกับการแสดง
‪- จริงเหรอ ‪- อืม
‪ฉันตระหนักได้ว่าฉันไม่จำเป็นต้องแสดง ‪ฉันเป็นแค่ฉันเองก็ดีแล้ว
‪งั้นก็จบแค่นั้นสินะ แค่...
‪แค่นั้นแหละ
‪พอแล้ว ไม่เอาอีกแล้ว
‪คนเราต้องเปลี่ยนไปเมื่อถึงจุดหนึ่ง ใช่ไหมล่ะ
‪- เราจะยังทู่ซี้ต่อไป... ‪- อ๊ะ คุณอยู่นี่เอง
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีครับ
‪ผมกินใจจริงๆ กับคำกล่าวของคุณ
‪- จริงเหรอครับ ‪- ครับ จริงๆ
‪ขอบคุณมากๆ ครับ
‪- คุณเป็นเพื่อนนักแสดงของเฮลีย์ใช่ไหม ‪- ครับ ผมเอง
‪ผมกำลังทำหนังเรื่องใหม่
‪ทำไมคุณไม่เอานามบัตรผมไป
‪และโทรหาผู้ช่วยผมพรุ่งนี้ล่ะ
‪- ครับ ‪- เราจะดื่มกาแฟกัน
‪- ครับ ยอดเลย ผมจะทำ ‪- โอเค
‪- ผมรักกาแฟ ‪- ไว้เจอกันครับ ไปละ อืม
‪โอ้โห
‪- นั่นมันเหลือเชื่อเลย เมื่อกี้เพิ่งเกิดอะไรขึ้น ‪- ไม่รู้สิ
‪ฉันนึกว่านายจะเลิกแสดงแล้วซะอีก
‪ไม่ นั่นมันเหลวไหล ฉันสนใจแต่การแสดง
‪อย่างน้อยเราคนหนึ่งก็มีโชคเหลืออยู่บ้าง
‪นายพูดเรื่องอะไรอยู่ เราทุกคนโชคดี
‪จริงเหรอ
‪นายเคยคิดบ้างไหมว่ามีโอกาสน้อยแค่ไหน
‪ที่นายจะเกิดมา
‪ถ้ามีอะไรในประวัติศาสตร์ ‪เปลี่ยนไปแม้แต่อย่างเดียว
‪แค่หนึ่งในบรรพบุรุษนับล้านๆ ของนาย
‪ไม่ได้ผ่านมาเจอกัน ‪ในช่วงเวลาที่พวกเขาเจอกันพอดีเป๊ะ
‪งั้นนายก็จะไม่มีตัวตนอยู่
‪นายจะไม่มีวันได้มีชีวิตแม้แต่วันเดียว
‪- นายแต่งเรื่องนั้นขึ้นมาเหรอ ‪- เปล่า
‪มันเป็นคำพูดที่มาจากหนังเรื่องหนึ่งของวิเตลลี่ ‪แต่มันจริง ใช่ไหมล่ะ
‪ใช่
‪ฉันหมายถึงมันน่ากลัวพอดู
‪แต่ถ้าเราซื่อสัตย์กับตัวเอง
‪ทุกอย่างก็ขึ้นกับโชคชะตา
‪และฉันก็เดาว่าชีวิตคือ ‪การคว้าโชคพวกนั้นไว้เมื่อมันผ่านมา
‪ขอฉันโทรกลับได้ไหมคะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ไงครับ
‪ไงคะ
‪แค่ออกมาวิ่งเหรอคะ
‪ดิน่า
‪- ไง ‪- ตายแล้ว
‪- ฉันรู้จักคุณเหรอคะ ‪- คุณจำได้ไหมว่าเราเจอกันที่...
‪ไสหัวไป
‪นี่จริงจังนะ ไสหัวไปซะ
‪ใช่เลย
‪โอเค
‪ไง ทุกคน
‪เดี๋ยวนะ นายไม่ควรนั่งตรงนั้นไม่ใช่เหรอ
‪ผมว่าผมควรนั่งนะ
‪คุณทำบ้าอะไรอยู่วะ นั่นมันเรื่องห่าอะไรกัน
‪เขาเป็นนักแสดงที่น่าทึ่งที่สุดที่คุณเคยเห็นมา
‪- ผมก็ไม่รู้สินะ ‪- ไม่ค่ะ เขาเป็น เขาสุดยอด
‪- ค่ะ ‪- ขอบคุณครับ
‪และคุณน่ะ
‪คุณจะเป็นไอ้งั่งถ้าไม่ให้เขาเล่นหนังของคุณ
‪- แบบว่าไอ้งั่งโคตรๆ จริงๆ น่ะ ‪- ใจเย็น รีเบคก้า
‪ถ้าเขาหมกมุ่นกับคุณมากกว่านี้ ‪เขาก็จะเป็นสตอล์กเกอร์แล้ว
‪- ผมไม่ใช่สตอล์กเกอร์ ‪- เขาไม่ใช่สตอล์กเกอร์
‪- ผมเป็นผู้เฝ้าดู ‪- แต่เขาเหมือนแฟนคลั่งๆ นิดหน่อย
‪คาดไว้เลยว่าจะเจอเขาในที่อาบน้ำคุณ ‪เป็นแบบ "ผมอยากดูหนังของคุณ"
‪- ไม่ใช่นะ! ‪- ขอบคุณครับ
‪ขอโทษครับ โอ๊ย ตายละ!
‪- มันเป็นอุบัติเหตุ! ‪- นี่ค่ะ!
‪ฉันนึกว่าคุณอยากเย็นมากกว่าร้อน!
‪ฉันหวังว่าจู๋เขาจะไม่โดนลวกนะ
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดี
‪ขอบคุณ!
‪ไม่มีอะไรออกมาเลย มีแต่ลม
‪ไบรอัน
‪มีรูปหมาป่าเลียรูก้นเด็กทารกด้วย
‪ฉันไม่ชอบมัน
‪มันขึ้นมา... ผื่นกำลังขึ้นมาเพราะคิลต์นี่
‪อ๊ะ เขาอยู่นั่นไง
‪ไอ้จ้อนคุณ!
‪- ควักมันออกมาเลยสิงั้น ‪- ว่าไงนะ
‪ดูนะ ทุกคน! แจ็คกำลังจะควักไอ้จ้อนออกมา!
‪- เปล่านะ ผมเปล่า! ‪- เอาออกมา!
‪คุณทำอะไรอยู่
‪ฉิบหาย!
‪คนอังกฤษพวกนี้มันบ้า!
‪คำบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร