JUJU MENELEFON
Hai, teman serahim.
Ada awak nampak skor Saint-Saëns? Tiada dalam fail saya.
Manalah saya tahu di mana muzik awak?
Entahlah. Maaf kerana bertanya.
Awak dah selesai?
Saya nak pinjam fon telinga. Fon saya rosak.
Saya tak dapat tumpukan perhatian juga.
Awak tahulah.
"Hore. Cuti musim panas!"
Saya akan berada di bilik.
Sama-sama.
Tak, awak perlu ke utara. Ladang anggurnya hebat.
Enak wainnya.
Di sebelah Venice. Apa namanya?
-Veneto. -Itu satu pilihan.
-Ya, saya dah dapat. -Ya!
Hai!
Juju, awak berdua dah habis berlatih?
Vi masih berlatih.
-Juliet anak bongsu kami. -Bukankah mereka kembar?
Beza dua minit.
Dengar khabar awak masuk Juilliard.
Tahniah, hebat betul.
Itu kakak saya, Vi. Dia akan ke Juilliard tahun depan.
-Julie nak cuti setahun. -Bijak.
Saya ada sepupu. Dia belajar seni halus dan ke kolej.
Lapan tahun kemudian dia ajar seni di tadika.
Seni sangat penting.
Ada lapan bilion orang di bumi.
Semua orang nak perhatian, itu tak akan berlaku.
Generasi Instagram perlu fikir tentang kerjaya jangka panjang.
Saya tiada media sosial, jadi...
-Lihat? -Bagus. Itu permulaan yang bagus.
-Bila kita bertolak? -Bila-bila saja.
Mereka tinggal di asrama Lindberg Academy.
Sekolah seni di mana gadis...
Tak apa. Saya tak kenal dia pun.
Pastikan awak dah bersiap untuk esok.
-Bagus berjumpa awak. -Terima kasih.
Okey.
Maaf, apa nama tempat itu?
Max!
-Hai. -Hai, Vi.
Ya, tiada masalah, Vi! Perlahan-lahan!
Kereta akan kemas sendiri!
Cinta muda. Mimpi ngeri seorang ayah.
Awak ada bawa pil awak?
Ayah tahu awak kecewa dengan Juilliard.
Mereka yang silap... Dengar cakap ayah.
Awak ada hati yang baik.
-Awak ada wajah yang cantik. -Ayah.
Tak kira apa semua artis itu kata,
hidup bukan hanya tentang solo dan kemasyhuran.
Sekolah akademik tentu berebut nak awak.
Ayah akan ambil barang awak.
UNTUK PEKERJA KERAS! - SAYANG M & A (JANGAN BERITAHU KAKAK AWAK!)
BERCITA-CITA TINGGI MENYERLAH
Moira Wilson salah seorang pemuzik terbaik
di Lindberg Academy.
Bagi kebanyakan kamu,
apa yang berlaku enam minggu lalu ialah pengalaman kehilangan pertama.
Kematian Moira mengingatkan kita tentang kekecewaan yang kita alami
dalam hidup kita dan dalam kerjaya seni kita.
Kamu semua tahu,
Moira sepatutnya adakan solo konsert
dalam persembahan muzik kita pada suku ini.
Sebagai satu tradisi sekolah,
konsert senior telah berjaya melancarkan kerjaya
ramai graduan Lindberg.
Selepas mengadakan perbincangan,
kami ingin mengadakan semula pertandingan konsert senior sempena memperingati dia.
Pelajar jurusan muzik dialu-alukan untuk menyertainya.
Hantar persembahan kamu kepada Dr. Cask.
KELUARGA PELAJAR BUNUH DIRI: SEKOLAH SENI 'TAK PEDULI'
Awak dah bersedia untuk bertanding lagi?
-Apa? Saya tak suka. -Dah beritahu dia berita itu?
-Siapa kata saya tak tahu berita? -Awak ikut perhimpunan?
Saya sibuk.
-Mereka adakan pertandingan lagi. -Sempena Moira Gila.
Boleh jangan panggil dia begitu?
Dia ukir simbol di dinding dan lompat keluar jendela.
Dia bercakap dengan bayang-bayang dan dia dwicakat.
Itu penting sebab...
Dia tulis dengan kedua belah tangan. Seperti Leonardo da Vinci.
-Dia sangat pelik. -Dia bijak.
Pertandingan itu sangat ganjil.
Dia mati enam minggu yang lalu.
Ya, masih baru tapi persembahan itu peluang yang besar.
Orang lain patut diberikan peluang.
-Juilliard hantar peninjau tahun ini. -Yakah?
Pemuzik terbaik saya akan mengagumkan mereka.
-Ini pertandingan terbuka. -Awak murid Cask.
Guru terbaik, murid terbaik.
Jika awak nak pendapat saya yang tak berat sebelah,
awak sepatutnya menang dulu.
-Jadi awak tolak dia dan... -Diam!
-Dia ditakdirkan untuk berjaya. -Ia sepatutnya begitu.
-Awak nak tukar penyertaan awak? -Dah terlambat.
Lagipun Roger tak benarkan.
-Awak tahu apa pendapat saya? -"Tiada sesiapa menang dengan Mozart."
Sebagai kakak awak, saya nak suruh awak beranikan diri.
Ulang dengan saya,
"Roger Melling, awak guru pengecut yang mabuk..."
-Saya tak boleh cakap begitu, bukan? -Kenapa?
Awak takut dia akan cakar awak?
Sudahlah.
Itu distonia fokus dan biasa bagi umurnya.
Dia akan cakar awak.
Hei, buku awak...
MOIRA WILSON TEORI MUZIK AP
Rangkaian.
Bagus. Sangat bagus.
Nampaknya awak dah berjaya berlatih
sambil menagih dadah dan minum bawah umur.
Saya biar pakar saja yang minum.
Kelakar.
-Mereka adakan pertandingan semula. -Ya.
-Awak yakin? -Saya nak tukar persembahan saya.
Saya mempertimbangkan No. 2 Saint-Saëns.
Rangkap ketiga masih perlu dibaiki tapi saya yakin.
-Maksud awak persembahan Vivian? -Tak sukar pun.
Cask benarkan Vi main.
Henry ada kaedah sendiri.
-Saya tahu, tapi jika saya berpeluang... -Awak akan rosakkannya.
Itu yang awak mahu?
Teruskan dengan Herr Amadeus.
Dia akan membalas jasa awak.
Dr. Cask?
Persembahan saya untuk esok.
"Kegemilangan abadi menanti dia Yang mengalu-alukan aku dalam kegelapan
"Buku ini ada aluan yang diperlukan, Satu, dua, tiga, empat, lima, enam."
Tartini.
Penggubahnya.
Tak tulis nama lagunya.
Itu Devil's Trill.
Vivian tak tahu awak akan main lagu yang sama dengannya,
bukan?
Jangan beritahu dia.
Dia tentu akan marah.
Semoga berjaya.
Jules, buka pintu sekarang!
Kita dah lewat! Jules!
Teman serahim, awak hutang...
-Alamak. -Kelakar betul.
-Awak tak catat dalam kalendar? -Tak, ia tak sepatutnya...
Tak guna!
Mari sini. Pandang saya.
Tumpukan perhatian, faham?
Okey.
Tak apa. Pakai tampon dan pergi.
Vi?
-Vi. -Bukan sekarang, Jules.
Bagus, Andy.
-Ada sesiapa lagi? -Saya belum lagi.
Juliet. Marilah.
Mari sini.
Di sini menyatakan
awak juga akan mainkan lagu Saint-Saëns?
Betulkah?
Mula jika awak dah bersedia.
Juliet, awak dengar tak?
Dia dah sedar.
-Kami menunggu jururawat. -Apa yang berlaku?
Awak pengsan.
Bagaimana persembahan saya?
Awak buat dengan baik.
Roger kata awak makan Propranolol.
-Untuk kawal gementar awak? -Ya.
Memandangkan kejadian baru-baru ini, awak mungkin rasa tak stabil.
Ada apa-apa yang mengganggu fikiran awak?
-Fikiran bermasalah? -Tidak.
Tiada apa-apa.
Ingat, E-flat major.
Salah sikit.
Cari di mana.
Sama lagi.
Untuk pengakhiran, jangan lupa nama kadens.
Hantar transkripsi kepada saya
pada hujung hari, semua.
Juliet, awak okey? Dah jumpa jururawat?
Ya, cuma gementar.
Awak main dengan baik. Roger ajar awak teknik baru?
Tak, saya cuma ada inspirasi.
Walau apa pun, ia berjaya.
Teruskan usaha awak, faham?
Okey.
Vi!
Vi, tolonglah.
Vi, berhenti.
Maaf. Salah saya. Saya patut cakap saya tukar lagu.
Awak curi lagu saya.
-Apa yang lucu sangat? -Tak, cuma...
Awak yang suruh saya tukar.
Kepada Beethoven atau Grieg atau Rachmaninoff.
-Saya tak fikir dulu. -Ya.
Jika awak fikir dulu, awak akan sedar awak memalukan diri.
Saya dah tahu awak cemburu.
Akibat kelakuan awak, kini semua orang pun tahu.
LINDBERG ACADEMY PERSEMBAHAN MUZIK SENIOR
-Apa khabar awak? -Baik.
Awak pilih Saint-Saëns.
Semasa saya cadangkan
awak main lagu Mozart saja,
saya buat demi kebaikan awak.
Tapi itu sudah berlalu.
-Awak bangga dengan saya? -Bangga?
Sudah tentu saya bangga dengan awak.
Empat tahun kita belajar bersama. Awak pemuzik yang bagus.
Ya.
Jika saya boleh buat lebih?
Saya tak faham.
Jika saya boleh jadi lebih baik?
Jika saya boleh jadi hebat?
Mungkin saya cuma perlu peluang bersaing untuk buktikan diri?
Saya kagum dengan cita-cita awak.
Tapi jika semua orang jadi ketua konsert, maka tak akan ada orkestra.
Awak pemuzik yang bagus. Saya percaya pada awak.
Tapi awak perlu uruskan jangkaan awak.
Tak semua orang boleh jadi pemuzik solo.
-Apa yang saya harus jadi? -Guru muzik.
Pemuzik berkumpulan.
Awak pengiring yang sensitif.
Sekolah sentiasa mencari guru.
"Pengiring sensitif"?
Saya berlatih tiga jam sehari semasa saya berumur sembilan tahun.
Saya tak pernah miliki PlayStation.
Tak pernah merokok.
Awak tahu umur purata orang di negara ini hilang dara?
17 tahun.
Bulan depan, saya akan jadi statistik tak normal.
Saya luangkan hayat demi muzik
dan awak fikir saya nak duduk di piano di dewan sekolah
untuk mengajar budak gred 7?
Awak undi dia?
-Apa? -Pertandingan itu.
Awak undi Vi?
Vivian
ialah pemuzik yang lebih berbakat.
Kita lupakan saja.
Tidak.
Awak dah tak layak mengajar saya.
-Saya tak layak? -Jangan berpura-pura.
Kita berdua pun tahu.
Jika awak guru yang baik, awak dah biar guru lain ajar saya.
Juilliard pula? Itu salah saya juga?
Saya suruh awak luaskan pilihan.
Northwestern, Oberlin, awak dah tentu berjaya.
Tapi awak berkeras nak ke Juilliard.
Juilliard dengan kadar penerimaan 6%.
Awak tak boleh terima
bahawa saya ada cita-cita.
Bahawa saya tak nak pegang watak sampingan.
Dengan bakat awak,
awak akan jadi pemuzik yang bekerja di restoran segera.
Lebih baik daripada pemabuk
yang berpura-pura mengajar
walaupun dah 20 tahun dia tak buat persembahan.
Julie...
Kami memilih untuk gantung dia.
Kami akan adakan siasatan tapi Roger guru yang baik.
-Kami tak nak keterlaluan. -Ya.
Awak perlukan guru sementara.
Saya dah tanya Laura. Dia ada kekosongan.
Saya nak Dr. Cask.
Henry hanya bekerja dengan pelajar yang serius tentang kerjaya muzik.
Saya serius.
Apa-apa sajalah.
Saya akan buat begitu jika itu kakak saya.
Saya kasihan dengan dia.
Biar betul.
-Biar betul. -Tolonglah, Jules.
-Apa itu? -Tampon, betul tak, Vi?
Awak memang teruk.
Dengar dulu.
Bagus begini.
Kini kita seri.
Apa maksud awak?
Apa maksud saya?
Teman serahim. Bersama-sama selamanya, ya?
Ya.
Awak dah tahu tentang Roger?
Ya. Balasan yang teruk.
Cask akan ajar saya.
Tahniah.
Skala kromatik, dari B-flat.
Dalam triton. Kedua-dua tangan.
Okey. Rangkap pertama.
Itu Mozart.
Saya sangka awak nak main Saint-Saëns.
Atau awak cuma nak buat kakak awak marah?
Saint-Saëns.
Rangkap pertama.
Kenapa awak tukar persembahan awak?
Entah.
Kenapa awak tukar persembahan awak?
Saya nak tewaskan dia.
Teknik dia tak melebihi awak.
-Itu bukan... -Itu pujian.
Teknik dia tak sebaik mana.
Kecekapannya lagi teruk.
Tapi kenapa Vivian menjadi bintang dan awak pula
begini?
Dia bermain seperti Setan ada di pintu.
Moira pula?
Moira?
Dia tewaskan Vi kali pertama.
Itu cara dia bermain?
Dia bermain seperti Setan ada di bilik.
Muzik mencekik darah.
Jika awak nak berjaya, awak tak akan biar apa-apa menghalang awak.
Termasuk Vivian.
Tak guna.
Ayah - Negara Da Vinci... Salam, anak-anak
Dia tulis dengan kedua belah tangan. Seperti Leonardo da Vinci.
Biar betul.
"Satu, jampi."
"Kedua, jaminan."
'Ketiga, kejayaan."
"Keempat, penyempurnaan."
"Lima, penyucian."
Enam...
Hei - Awak nak - Datang - Parti - Senior?
Jumpa di laman selatan
Ini tradisi!
Tak boleh.
Vi tentu tak nak jumpa saya.
-Ada perintah kurung. -Dia nak.
Cepat. Kita dah lewat.
-Jika kita tertangkap? -Belum pernah.
Tunggu, Max.
Apa khabar?
Hai!
Bantuan dah datang.
Apa khabar?
-Ini untuk awak. -Terima kasih.
Sesuatu untuk saya?
Terima kasih.
Baiklah, semua.
Siapa perlukan dadah? Doktor dah tiba.
Awak pemberontak, Jules. Orang tersingkir.
Unit gerila yang menentang kezaliman...
Okey.
Sebab dah pukul 3 pagi!
Dah selesai, faham?
Saya bersama Max...
Awak tak faham bahasa?
Biar betul.
Tidak, saya tak nak.
Saya tak nak tidur dengan awak lagi.
Berhenti menelefon saya.
Vi?
Vi, awakkah?
Biar betul.
Hai, Jules. Awak okey?
Kenapa awak jadi pemuzik?
Terus terang,
untuk menarik perhatian wanita.
-Pemain muzik yang nakal. -Biar betul, Max.
Entah. Saya memang nak jadi pemuzik.
Awak pula? Kenapa awak jadi pemuzik?
-Awak dah dengar. -Bukan dari awak.
Ibu bapa saya suka dua benda.
Percutian mahal
dan filem muzikal Hollywood klise.
An American in Paris ialah filem kegemaran mereka.
Oscar Levant main Concerto Gershwin dalam F.
Saya tonton babak itu 100 kali
antara umur empat dan lima.
Kemudian saya merayu dan agar saya berhenti,
ibu bapa saya biar kami sertai latihan piano.
Akhirnya saya rasa lengkap.
Vi tak begitu suka.
Kemudian sesuatu berlaku.
-Apa? -Dia semakin mahir dan saya tidak.
Tak, persembahan awak hebat.
Awak makan vitamin baru?
-Entah, mungkin hari bertuah. -Biar betul.
Okey, tapi awak perlu janji tak akan beritahu sesiapa.
Terutamanya Vi.
Saya curi buku teori Moira.
Apa?
Buku itu terjatuh semasa mereka membersihkan peti suratnya.
Saya membaca dan menelitinya.
Seolah-olah ia berhubung dengan saya.
Seolah-olah ia cuba membantu.
Saya rasa lebih yakin.
Seperti saya ada kawalan.
Kita semua ada tabiat buruk.
Bagaimana dengan Vi?
Tahun depan awak bersekolah di San Fran.
Dia bersekolah di Pantai Timur.
Ya, kami
akan berusaha.
-Awak mencintainya? -Ya.
Awak pun tahu caranya. Cinta, benci dan selebihnya.
-Tak juga. -Apa? Awak tak pernah dicium?
Kita semua pernah mengalaminya.
Saya pun nak.
Dicium.
Hai, sayang.
Apa yang berlaku? Kami cuma...
-Dia adik saya. -Kami cuba hubungi awak.
-Max bantu saya. -Jules, jangan berlagak suci.
Saya nampak cara awak pandang dia.
Awak pula berpura-pura tak tahu dia suka awak.
Kami cuma bersembang.
Apa? Saya nampak awak!
-Kami bersembang. -Saya dengar semuanya.
Vi, kenapa dengan awak?
-Vi! -Kenapa dengan awak?
-Vi! -Jangan bercakap!
Maaf, sayang. Tiada apa yang berlaku!
Apa ini?
Vi?
-Tunggu! -Jules, tunggu.
Di mana Vi?
Ya, Tuhan.
Vi, sayang? Saya datang.
Bertahan.
Tak apa-apa.
Tunggu sekejap, sayang.
Vi, sayang.
Tak apa.
Max.
Bawa semua orang balik.
Awak nampak cahaya tak?
Cahaya apa?
Hai, saya perlukan ambulans. Tolonglah, Jules!
-Jules. -Apa yang berlaku semalam?
Selepas Vi terjatuh?
Dia jumpa kami, ceritakan apa berlaku dan kami balik ke sekolah.
-Vi pula? -Juliet?
Pengetua Gordon nak jumpa awak.
-Hai. Bagaimana... -Mereka menunggu awak.
Juliet.
Silakan.
Saya rasa awak dah tahu apa yang berlaku.
Kakak awak dan Max berkeliaran di luar kawasan sekolah.
-Dia okey? -Dia tak apa-apa.
Dia digantung sekolah.
Mereka akan diasingkan semasa waktu sekolah.
Kami cuba hubungi ibu bapa awak
sejak hospital hubungi kami. Awak tahu di mana mereka?
Mereka berada di Eropah.
-Vi masih boleh bermain? Lengan dia... -Patah. Di dua bahagian.
Vivian akan berehat daripada bermain piano.
Untuk seketika.
-Berapa lama? -Enam bulan.
-Dia perlu hadir di Juilliard. -Proses pemulihan tak boleh digesa.
Itu sebabnya awak ada di sini.
Latihan dah berjalan terlalu lanjut untuk kita ubah persembahan.
Henry kata awak dah menguasai Saint-Saëns.
Awak nak saya jadi pemuzik utama?
Awak tak perlu buat keputusan sekarang.
Tapi dengan kemajuan awak baru-baru ini, awak calon yang sesuai.
Saya ada peperiksaan akhir.
Kami boleh berikan tempoh latihan tambahan.
Ya.
Ya, saya terima.
Keputusan dah dibuat.
Andy?
Dah bersedia?
Vi!
Tahniah.
Dia tak akan maafkan saya.
Tapi awak terima juga.
Terima kasih.
Awak terlepas sedikit.
Vi.
Tolonglah, Vi.
Awak tahu apa doktor cakap?
Saya tak akan main seperti dulu lagi.
Saya bersimpati tapi saya tak patahkan lengan awak.
Tak, awak tak perlu buat begitu.
Apa maksud awak?
Awak sepatutnya halang saya.
Max kata awak halang dia.
Awak biar saya jatuh.
Betul tak, Jules?
Dulu kita sangat rapat.
Saya tahu kita dah tak rapat lagi.
-Tapi saya tak sangka... -Saya dengar awak bertelefon.
Awak bercakap dengan siapa?
Awak tak tahu apa-apa.
Saya tahu awak curang dengan Max. Dia berhak tahu.
Awak nak beritahu dia, bukan?
Ada sesuatu yang tak kena dengan awak. Saya yakin.
Kali ini, jangan harap saya akan selamatkan awak.
MOIRA WILSON CARI
SATU LAGI BAKAT DISIA-SIAKAN
DIDAPATI MATI OTAK
KEMATIAN AYAHNYA PENGORBANAN DIRI
BAWAH JAGAAN SAUDARA
Hei.
-Awak nak berbincang? -Terima kasih kerana datang.
-Semuanya okey? -Tak juga.
Ini buku Moira yang saya beritahu awak.
Saya tak pasti, tapi selepas malam itu, saya sedar.
Perkara dalam gambar ini berlaku kepada saya.
Bukan saja berlaku, ia membantu. Ini Vi.
Ini Roger.
Saya rasa ini saya.
Maksud awak, buku ini meramal masa depan.
Tidak, sudah tentu tidak.
Perkara ini berlaku kepada Moira juga.
Awak tahu ibu bapanya meninggal sebelum dia mati?
Ibunya terjatuh dari lif ski dan berada dalam koma.
Ayah dia membakar rumah mereka.
-Dengan dirinya di dalam. -Teruk betul.
-Psikosis boleh diwarisi... -Diwarisi di sekolah juga?
Sama ada ia berlaku kepada Moira dan kini saya,
atau saya jadi gila seperti dia.
Orang gila tak akan kata mereka gila.
Fikir secara munasabah.
Moira alami tragedi peribadi yang dahsyat.
Dia tak boleh bercakap, jadi dia lukiskan.
Ini terapi seni.
Mungkin awak nampak gambar ini
dan awak rasa awak mengalaminya?
Secara tak sedar.
Awak bakal buat persembahan dan ada peperiksaan.
Awak cemas, Jules.
Saya tahu.
Maaf.
Saya tak tahu nak cakap dengan siapa. Sebenarnya,
saya perlu beritahu awak sesuatu.
-Boleh kita bincang dulu? -Tidak!
Cuba cakap dengan munasabah!
Awak tak dengar cakap saya pun!
Dua hari lagi. Awak rasa cemas?
Jika awak perlu apa-apa.
Esok hari jadi kami.
Ibu bapa saya balik dan nak bawa kami makan malam.
Selamat hari jadi.
Awak lapang tak?
Hai, sayalah.
Pintu terbuka.
Awak okey?
Tidak.
Okey.
Di mana Vi?
Entah.
Sebenarnya, kami...
Kami dah berpisah.
Bagus.
Kenapa?
Maaf.
Ini idea yang teruk.
Max!
Selamat hari jadi
Selamat hari jadi, Vivian dan Juliet
Selamat hari jadi
Buat hajat!
Kami gembira mendengar berita Juju.
Semestinya kami sedih bagi Vi.
Tapi kali terakhir Julie buat persembahan solo di khalayak umum...
-Darjah dua? -Ya.
Guru pertama mereka beri Juju buat konsert solo dan...
-Saya tak pernah main solo dengan Gwen. -Ada.
Muzik gavotte. Kasihan dia...
Boleh jangan cerita?
Henry, anak-anak kata kerjaya awak menakjubkan.
Awak main dengan siapa? Berlin?
Saya buat persembahan dengan Berliner. Moscow, London. Kini saya di sini.
Penjaga generasi baru.
-Saya terlepas jenaka? -Tak, "generasi baru."
Muzik klasikal.
Statistik tak begitu menggalakkan, bukan?
-Cass. -Tak apa.
Teruskan. Tak salah berdebat.
-Apa statistik itu? -Begini...
Penonton yang semakin kurang, semakin tua.
Hanya 1.5% muzik yang distrim dalam talian ialah muzik klasikal.
Jangan silap. Mereka pilih jalan ini,
kami tahu mereka bekerja keras dan ia amat menakjubkan.
Tapi saya tertanya-tanya,
dalam 10 tahun akan datang, ada tak orang nak mendengar mereka?
Awak kenal komposer bernama Tartini?
Lagu Devil's Trill.
Tartini seorang pemain biola.
Suatu hari, dia bangun dan nampak Setan duduk di hujung katilnya.
Setan dengan biolanya.
Dia tanya kenapa makhluk itu ada di sana.
Setan kata dia akan ajar dia irama yang sempurna,
sangat merdu,
hingga dia akan menangis mendengarnya.
Setan cuma minta rohnya sebagai ganti.
Selepas komposer itu betul-betul bangun, Setan dah ghaib.
Dia ambil pen dan mula menulis.
Tiga ratus tahun kemudian,
banyak karya Tartini telah dilupakan.
Kecuali Devil's Trill.
Nasib baik Setan tak main piano.
Muzik jenis ini tak mudah.
Awak perlu mula di tadika,
awak habiskan sepanjang hayat,
dan mungkin suatu hari nanti awak boleh bertanding.
Semasa kita tonton konsert, persembahan solo itu,
kita bukan setakat menonton muzik.
Ia suatu pengorbanan.
Kita hidup di dunia yang lebih suka mendengar remaja bodoh
mencarut mengikut rentak dram,
tapi selagi ada orang hargai pengorbanan itu,
muzik sebenar akan hidup,
dijaga oleh orang yang berhak.
Makanan dah tiba.
Hei! Vi.
-Vi, kembali ke sini. -Sayang, apa...
Vivian Lowe, awak nak ke mana?
Maaf, Henry. Entah kenapa dengan dia.
Semua orang rasa tertekan. Awak menginap di sini?
Ya, di motel?
Kopinya teruk tapi... Apa nama motel kita?
Awak ada tiket?
-Tiket apa? -Tiket valet.
Awak mabukkah?
Saya boleh hantar Juliet balik.
Rumah saya dekat dengan sekolah.
Maaf. Semalam satu kesilapan. Saya perlukan masa.
Ada apa-apa penemuan?
Tak sangka awak pemimpin konsert.
Saya memenanginya di Jerman. Leon München.
-Awak menang Leon München? -Tempat kedua,
dan 20 tahun yang lalu, tapi ya.
Esok.
Dengar baik-baik sebab saya akan cakap sekali saja.
Ada sesuatu dalam diri awak.
Potensi untuk menjadi hebat.
Ia belum cukup lagi, tapi ia wujud.
Ada orang di dunia yang akan cuba menjatuhkan awak,
jadi awak perlu berlatih bercakap pada diri.
"Saya ada bakat."
Apa awak buat?
-Saya sangka awak... -Awak silap.
-Awak kata... -Biar betul.
Saya cuba berikan awak keyakinan.
Bukan memusnahkan kerjaya dengan mencium pelajar!
Apa yang lucu?
Tiada apa.
Saya dah tahu.
-Tentang awak dan Vi. -Saya tak faham.
Saya nampak nombor awak di telefon dia.
Saya tak sedar hingga awak berikan saya nombor awak.
Awak tidur dengan dia, bukan?
Saya buat dengan kebenarannya.
-Lagipun, kami dah berpisah. -Kenapa awak masih telefon dia?
Awak mencintainya, bukan?
Dulu saya memuja awak.
Tapi awak dan Roger sama saja.
Berlagak seperti orang penting di rumah kosong
dengan piala tempat kedua dari dua dekad yang lalu.
Awak pula.
Awak tak pernah alami kegagalan?
Saya ada pengalaman pahit juga.
Mulai esok, itu akan berubah.
Awak pun kata tadi.
Saya ada bakat.
Saya tak akan terlepas peluang saya seperti awak dan Roger.
-Saya akan jadi hebat. -Ya.
Sebut beberapa nama tokoh hebat.
Gould, Ashkenazy, Horowitz.
Apa persamaan mereka?
Entah. Apa persamaan mereka?
Mereka tak pergi ke sekolah seni.
Pernah awak fikir kenapa Perahia dan Pollini
tak pernah gagal memenangi pertandingan muzik?
Sebab mereka dah capai tahap tertinggi sebelum orang lain.
Mereka buat persembahan di dunia sebelum pandai menaiki basikal.
Awak tak akan terlepas peluang awak, Juliet.
Awak dah pun terlepas.
Itu tak benar.
Saya tak sama seperti awak.
Betul.
Awak tak pernah menang piala pun.
Tak guna! Keluar!
PENGORBANAN:VI
Awak persembahan terakhir.
Malangnya, Henry tak dapat datang.
Dia tak sihat.
Saya pasti semuanya baik saja.
Saya cuma nak awak tahu.
Saya perlu cakap dengan awak.
Ya. Tumpang lalu.
Selamat malam!
Terima kasih kerana datang malam ini.
Untuk kelas muzik senior,
malam ini mewakili kemuncak perjalanan seni
yang berlangsung selama empat tahun di Lindberg.
Tanpa berlengah-lengah lagi,
ini dia persembahan pertama kita.
Masuklah.
Saya mula tertanya-tanya...
Hai, teman serahim.
Max beritahu saya apa yang berlaku.
Apa yang saya buat hingga awak benci saya?
Apa salah saya?
Darjah dua. Solo awak dengan Gwen? Ingat tak?
Mak tak ingat.
Awak begitu teruja.
Malam itu tiba, awak berjalan keluar
dan awak jadi kaku.
Seperti arnab terpaku dengan cahaya.
Mak dan ayah tak mampu bawa awak turun pentas, jadi saya naik.
Saya naik, pegang tangan awak,
dan saya kata...
Awak ingat tak?
Saya kata saya akan sentiasa berada di sisi awak.
Mungkin saya bukan kakak yang baik,
tapi saya tunaikan janji saya.
Sebagai balasan, awak rampas guru saya,
teman lelaki saya, masa depan saya.
Awak tahu usaha saya untuk masuk ke Juilliard?
Pengorbanan saya?
Awak merampasnya begitu saja.
Demi apa? Sebab saya lebih berbakat daripada awak?
Dulu.
Dulu awak lebih berbakat.
-Saya yang buat persembahan malam ini. -Biar betul.
Awak pemuzik ganti.
Kita akan lihat apa kata peninjau dari Juilliard
semasa pemuzik ganti ini keluar ke pentas dalam 10 minit.
Awak fikir ada peninjau dari Juilliard?
Saya tahu ada. Alexis kata...
Alexis bodoh.
Juilliard tak perlu hantar peninjau. Ia sekolah muzik terbaik.
Ia tak perlu hantar peninjau.
Awak fikir keadaan akan berubah.
-Jangan nak buat saya cemas. -Saya tak perlu
buat begitu.
Awak boleh berjalan keluar dan buat persembahan terbaik
dalam sejarah muzik dan tiada apa yang akan berubah.
Awak masih Juliet Lowe
dan awak masih tak ke mana-mana tahun depan.
Kita berdua gagal.
Tapi saya ada alasan.
Awak cuma tak berbakat.
Semoga berjaya.
Saya ada bakat.
Juliet, dah tiba masanya.
Tunjukkan bakat awak, Juliet.
Jumpa di luar.
Juliet, apa yang berlaku?
KELUAR
Juliet,
awak bintang.
Ya.
Betul.
Diterjemahkan oleh: Audrey Teo
Penyelia Kreatif Vincent Lim