JUJU TUMATAWAG
Uy, kambal.
Nakita mo Saint-Saëns score ko? Wala sa folder ko.
Bakit ako tinatanong mo?
Ewan. Pasensya na sa tanong.
Tapos ka na ba?
Pahiram ng headphones mo. Sira 'yung akin.
Wala naman akong magagawa.
Alam mo na ang sinasabi nila.
"Yahoo. Spring break na!"
Sa kwarto lang ako.
Walang anuman.
Hindi, sa hilaga dapat. Ang gaganda ng ubasan.
Parang wine country.
Sa tabi ng Venice. Ano ngang tawag?
-Veneto. -Pwede.
-Oo, ako'ng bahala sa'yo. -Oo!
Uy!
Juju, anak, tapos na kayong mag-practice ngayon?
Si Vi, hindi pa.
-Si Juliet ang bunso. -Akala ko, kambal sila.
Dalawang minutong pagitan. May tagabukas ng pinto.
Pero nabalitaan na namin. Juilliard.
Congrats, ang galing.
Kapatid ko 'yun, si Vi. Sa Juilliard siya sa susunod na taon.
-Magpapahinga muna si Julie. -Ayos 'yun.
May pinsan ako. Nag-fine arts siya, kolehiyo, lahat.
Nagtuturo siya sa preschool ng paggamit ng washi tape.
Uy, mahalaga ang crafts.
Walong bilyon ang tao sa planeta.
Lahat gustong mapansin, at 'di 'yun mangyayari.
Kailangang magpakatotoo ng henerasyong nasa Instagram.
Wala akong social media...
-Kita mo? -Mabuti. Ayos 'yan.
-Ano'ng oras tayo aalis? -Kahit kailan.
Boarding school sila, Lindberg Academy.
'Yung art school na may babaeng...
Ayos lang. 'Di ko siya talaga kilala.
Okay, uy, anak, ihanda mo na lahat para bukas.
-Nice to meet you. -Salamat.
Okay.
Pasensya na, ano'ng lugar?
Max! Max!
-Hi. -Uy, Vi.
Oo, walang problema, Vi! Sige lang!
Mag-isang bababa laman niyan.
Puppy love, bangungot ng ama.
Dala mo ang gamot mo?
Alam kong nasaktan ka sa nangyari sa Juilliard.
'Di nila alam ang nawala sa kanila-- Makinig ka.
Mabait ka.
-Maganda ka. -Dad.
Kahit ano'ng sabihin nila sa'yo,
may mas mahalaga pa sa solo at spotlight.
At mag-aagawan sa'yo ang mga academic school.
Kukunin ko na ang gamit mo.
SA PABORITO NAMING MASIPAG! - LOVE M & D (P.S. 'WAG MONG SABIHIN SA KAPATID MO!)
MANGARAP KA NANG MATAAS SUMIKAT NG BUONG NINGNING
Si Moira Wilson ay isa sa pinakamagagaling na musikero
na nag-aral sa Lindberg Academy.
Para sa marami sa inyo,
ang nangyari anim na linggo na ang unang pagkamatay na naranasan n'yo.
Ang pagpanaw ni Moira ay paalala ng dilim na kinakaharap ng lahat
sa buhay natin at sa mga hangarin natin sa sining.
Tulad ng alam n'yo,
si Moira dapat ang sa concerto solo
sa music showcase natin ngayong quarter.
Matagal nang tradisyon ng paaralan,
sa senior concerto matagumpay na nagsimula ang career
ng maraming graduate ng Lindberg.
Pagkatapos ng maraming diskusyon,
nagpasya kaming ulitin ang kumpetisyon para sa senior concerto sa alaala niya.
Hinihikayat na sumali ang mga music major sa lahat ng larangan.
Ipasa n'yo ang repertoire n'yo kay Dr. Cask.
NAGPAKAMATAY, BINALEWALA NG ESKWELA
Excited na kayong orch nerds sa round two?
-"Orch nerds"? Ayoko n'un. -Sinabi mo na sa kanya?
-Sino'ng nagsabing 'di ko alam? -Nasa assembly ka?
May ginawa ako.
-Uulitin ang concerto. -Sa ngalan ni Moirang Baliw.
Tigilan mo nga ang tawag mo sa kanya?
May mga inukit siya sa pader at tumalon sa bintana.
Wala siyang kinakausap at ambidextrous siya.
May kinalaman 'yun kasi...
Dalawang kamay siya magsulat. Parang si Leonardo da Vinci.
-Ibang klase siya. -Ang galing niya.
Kakaiba lang ang kumpetisyon.
6 na linggo na siyang patay.
Parang ang bilis, pero malaking oportunidad ang showcase.
Dapat may ibang magkatsansa.
-May pupuntang scouts ng Juilliard. -Talaga?
Mapapahanga mo na naman sila sa concerto mo.
-Bukas ang kumpetisyon. -Ano ba, kay Cask ka.
Pinakamahusay na guro at mag-aaral.
Pero kung hinihingi mo ang patas kong opinyon,
ikaw dapat noong una pa lang.
-Kaya itinulak mo siya, tapos-- -Tumahimik ka nga!
-Tapos, ang galing na niya. -Nabubuo na ang kwento.
-Papalitan mo ang entry mo? -Huli na ang lahat.
'Di papayag si Roger.
-Alam mo ang opinyon ko. -"Walang nanalo ng kahit ano kay Mozart."
Jules, sabi ko sa'yo bilang kapatid mo, lakasan mo ang loob mo.
Ulitin mo,
"Roger Melling, wala kang kwentang lasenggong guro--"
-'Di ko 'yun pwedeng sabihin, 'no? -Bakit?
Takot kang baka kalmutin ka?
Tumigil ka na.
Focal dystonia 'yun, at karaniwan sa edad niya.
Kakalmutin ka niya.
Uy, may nalaglag...
MOIRA WILSON AP TEORYA NG MUSIKA
Phrasing.
Magaling. Napakagaling.
Mukhang nakapag-practice ka
kahit panay ang droga at inom.
Bahala na ang eksperto sa pag-inom.
Nakakatawa.
-Uulitin ang concerto. -Balita ko nga.
-Positibo pakiramdam mo? -Iniisip kong magpalit ng piyesa.
Tinitingnan ko ang Saint-Saëns' No. 2.
Papraktisin pa ang third movement, pero kaya ko.
-'Yung piyesa ni Vivian? -'Di masyadong mahirap.
Payag si Cask kay Vi.
Iba ang istilo ni Henry.
-Alam ko, pero kung masusubukan ko-- -Papalpak ka.
'Yun ba ang gusto mo?
Kay Herr Amadeus ka na lang.
Gagantimpalaan ka niya. Palagi.
Dr. Cask?
Piyesa ko para bukas.
"Naghihintay ang kadakilaan Sa tatanggap sa akin sa kadiliman
"Ipinapakita ng aklat ang daang tatahakin Isa, dalawa, tatlo, apat, lima, anim."
Si Tartini.
Ang kompositor.
Hindi sinabi ang piyesa.
Devil's Trill 'yan.
Siya nga pala, 'di alam ni Vivian na pareho kayo ng tutugtugin,
'no?
'Wag n'yong sabihin sa kanya.
Papatayin niya ako.
Galingan mo.
Jules, buksan mo ang pinto!
Jules, male-late na tayo! Jules!
Kambal, may utang kang...
-Lintik. -Nakakatawa.
-'Di mo ba tinatandaan sa kalendaryo? -Hindi, hindi pa dapat...
Lintik!
Uy, uy. Halika. Tumingin ka sa'kin. Uy.
Mag-focus ka, ha?
Okey.
Okay ka. Mag-tampon ka at tara na.
Vi?
-Vi. -Jules, 'wag ngayon.
Ang galing, Andy.
-Meron pa ba? -'Di pa ako tumutugtog.
Juliet.
Halika ka na.
Ang nakalagay rito,
Saint-Saëns din ang tutugtugin mo?
Tama ba?
'Pag handa ka na.
Juliet, naririnig mo ba ako?
Gising na siya.
-Hinihintay ang nurse. -Ano'ng nangyari?
Nahimatay ka.
Kumusta? Magaling ba ako?
Ang husay mo.
Sabi ni Roger, umiinom ka ng Propranolol.
-Para sa anxiety ba? -Opo.
Sa mga nangyari kamakailan, baka medyo mahina ka.
May iniisip ka bang kakaiba?
-Nakakabagabag? -Wala.
Wala.
Tandaan n'yo, E-flat major.
May accidental dito.
Hanapin n'yo.
Ganoon ulit.
At sa dulo, 'wag n'yong kalimutang pangalanan ang cadence.
Ipasa n'yo ang transcriptions n'yo
bago matapos ang araw, mga binibini at ginoo.
Ayos ka lang? Pumunta ka sa nurse?
Opo, kinabahan lang.
Ang galing mo. May pinapagawa bang iba sa'yo si Roger?
Wala, baka may inspirasyon lang ako.
Anuman 'yun, epektibo.
Ituloy mo lang, ha?
Okey.
Vi!
Vi, teka.
Vi, tigil.
Pasensya na. Nagkamali ako. Dapat sinabi ko sa'yo.
Ninakaw mo ang piyesa ko.
-Ano? May nakakatawa? -Hindi, kasi--
Ikaw ang nagsabing magpalit ako.
Kay Beethoven o Grieg o kay Rachmaninoff.
-'Di ako nag-isip. -Hindi nga.
Kung nag-isip ka, alam mong pinahiya mo lang ang sarili mo.
Alam ko nang naiinggit ka.
Sa ginawa mo, alam na rin ng lahat.
-Kumusta ang pakiramdam mo? -Mabuti.
Itinuloy mo 'yung kay Saint-Saëns.
Alam mo, noong sinabi kong
kay Mozart ka na lang,
iniisip ko lang ang ikakabuti mo.
Pero kalimutan na natin 'yun.
-Pinagmamalaki mo 'ko? -Pinagmamalaki?
Siyempre, pinagmamalaki kita.
Apat na taon tayong nag-aral. Magaling kang piyanista.
Tama.
Paano kung mas gagaling pa?
'Di ko maintindihan.
Paano kung mas gagaling pa ako?
Paano kung mahusay ako?
Paano kung kailangan ko lang palang patunayan ang sarili ko?
Julie, hanga ako sa ambisyon mo.
Pero kung concertmaster tayong lahat, 'di magkakaroon ng orchestra.
Magaling kang piyanista. Bilib ako sa'yo.
Pero iayon mo ang inaasahan mo.
'Di pwedeng lahat tayo, mangarap ng concerti.
-Ano dapat ang pangarapin ko? -Magturo.
Magtrabaho sa chamber.
Sensitibong akompanista ka.
Naghahanap lagi ang mga paaralan.
"Sensitibong akompanista?"
Tatlong oras ako mag-practice araw-araw noong siyam na taong gulang ako.
'Di ako nagkaroon ng PlayStation.
'Di ako nanigarilyo.
Alam mo kung ilan taon karaniwang nagsisimulang makipag-sex sa bansang ito?
17.
Sa susunod na buwan, 'di na ako ituturing na normal.
Inilaan ko buong buhay ko sa musika
at sa tingin mo, para 'yun makaupo ako sa school hall keyboard
at magturo ng lintik na grade 7?
Binoto mo ba siya?
-Ano? -Sa kumpetisyon.
Binoto mo ba si Vi?
Si Vivian...
ang mas magaling na musikero.
Kalimutan na natin 'to.
Hindi.
Napag-iwanan na kita, Roger.
-Napag-iwanan? -'Wag kang magtanga-tangahan.
Alam ko. Alam mo.
Kung maayos-ayos kang guro, matagal mo na akong ipinasa sa iba.
At ang Juilliard? Kasalanan ko rin, 'di ba?
Sabi ko sa'yo, sumubok ka ng iba.
Sa Northwestern, Oberlin, baka nakapasa ka.
Pero nagpumilit ka. Sa Juilliard lang.
Sa Juilliard, na may 6% acceptance rate.
'Di mo matanggap, 'no?
Na may mga ambisyon ako.
Na hindi ako papayag na 'di ako mapansin.
'Di mapansin? Sa ginagawa mo,
ikaw ang unang virtuoso na tindera ng hamburger.
Kaysa naman lasenggong nagpapanggap
na pinili niyang magturo
pero 20 taon na siyang hindi tumutugtog.
Julie...
Sinuspinde namin siya.
Magkakaroon ng imbestigasyon, pero napakagaling na guro ni Roger.
Ayaw naming magpadalos-dalos.
Kailangan mo ng tutor.
Sinabihan ko na si Laura. Pwede siya.
Baka pwede sana ako kay Dr. Cask.
Mga estudyante lang na seryosong magka- career sa musika ang tinuturuan ni Henry.
Seryoso ako.
Ewan ko sa'yo.
Pero oo nga. Kung kapatid ko 'yun, oo.
Pero seryoso, naaawa ako sa kanya.
Talaga?
-Talaga? -Naku, Jules. Diyos ko.
-Ano 'yan? -Tampon, 'di ba, Vi?
Gago ka talaga, alam mo 'yun?
Okey. Okey, makinig ka. Kita mo?
Ayos 'to. Ayos 'to.
Quits na tayo.
Ano'ng sinasabi mo?
Ano'ng ano'ng sinasabi ko?
Kambal. Habambuhay tayo magkasama, 'di ba?
Tama.
Nabalitaan mo kay Roger?
Oo. Ang malas.
Kay Cask ako ilalagay.
Congratulations.
Chromatic scale, mula B-flat.
Tritones. Dalawang kamay.
Sige. First movement.
Mozart 'yan.
Ang alam ko, Saint-Saëns ang tutugtugin mo.
O palabas lang 'yun para asarin ang kapatid mo?
Saint-Saëns.
First movement.
Bakit ka nagpalit ng piyesa?
Ewan ko.
Bakit ka nagpalit ng piyesa?
Gusto ko siyang talunin.
Pareho lang kayo ng technique.
-Hindi-- -Tanggapin mo na.
Pareho lang siya.
'Di siya magaling mag-practice.
Pero bakit siya ang sikat, at ikaw ang...
kung ano ka man?
'Pag siya, parang may demonyo sa pinto.
Eh, si Moira?
Si Moira?
Natalo niya si Vi noong una.
Ganoon ba siya tumugtog?
'Pag siya, parang may demonyo sa kwarto.
Patayan sa musika.
Kung gusto mo talagang sumikat, 'di mo hahayaang may humadlang sa'yo.
Kahit si Vivian.
'Tang ina.
Dad - Bansa ni D a Vinci... Magandang araw mga tsikiting
Dalawang kamay siya magsulat. Parang si Leonardo da Vinci.
'Tang ina.
"Una, panalangin."
"Pangalawa, paniniyak."
"Pangatlo, tagumpay."
"Pang-apat, kaganapan."
"Panlima, pagpapadalisay."
Pang-anim...
Uy - Pupunta ka ba - sa- Senior- Party?
Magkita tayo sa South Lawn
Tradisyon 'yun!
'Di ako pwede.
Ayaw akong pumunta ni Vi.
-Lampas curfew na. -Gusto niya.
Tara na. Late na tayo.
-Paano kung mahuli tayo? -Hindi pa.
Uy, Max. Hintay.
Kumusta, pare?
Uy!
Dumating na ang pampalakas.
Kumusta, pare?
-May dala ako para sa'yo. -Salamat.
At para sa'kin?
Ikaw na talaga. Salamat.
Sige, party people.
Sino'ng may kailangan? Heto na ang doktor.
Rebelde ka, Jules. O.P. ka.
Gerilyang nag-aalsa laban sa kalupitan ni--
Sige na.
Kasi 3:00 ng umaga!
Tapos na, okay?
Kami na ni Max...
Ano sa "tapos na" ang 'di mo naiintindihan?
Seryoso ka ba?
Hindi, tapos na ako.
Tapos na ako sa'yo.
'Wag mo na 'ko tawagan.
Vi?
Vi, ikaw ba 'yan?
'Tang ina.
Hi, Jules. Ayos ka lang?
Pwedeng magtanong? Bakit ka tumutugtog?
Sa totoo lang,
para sa mga babae.
-Chicks sa band camp. -Seryoso, Max.
Ewan ko. Siguro, noon ko pa gusto.
Ikaw? Bakit ka nagsimula?
-Narinig mo na 'to. -'Di sa'yo.
May dalawang gusto ang mga magulang ko.
Mga mamahaling bakasyon
at mga korning Hollywood musical.
An American in Paris ang paborito nila.
Tinugtog ni Oscar Levant ang Concerto in F ni Gershwin.
Siguro 100 beses ko napanood ang eksenang 'yun
noong apat hanggang limang taong gulang ako.
Tapos, nagmakaawa ako, at siguro, para mapatahimik ako,
pinag-piano lessons kami ng mga magulang ko.
Parang barya sa alkansya, swak lahat.
Kay Vi, 'di masyado.
Tapos, may nangyari.
-Gaya ng? -Gumaling siya, at ako, hindi.
Hindi, ang galing ng audition mo.
May bago kang vitamins?
-Ewan, maganda ang araw ko noon. -Seryoso.
Sige, pero ipangako mong hindi mo ipagsasabi.
Lalo na kay Vi.
Ninakaw ko theory book ni Moira.
Okey, ano? Teka, ano?
'Di ko sinadya. Nililinis nila ang mailbox niya, nalaglag.
Binabasa ko, pinag-aaralan ko siguro.
At para akong kinakausap.
Parang tumutulong.
Mas may kumpyansa ako.
Parang kontrolado ko ang mga bagay.
Siguro lahat tayo, may bisyo.
Paano si Vi?
Sa susunod na taon, pupunta kang San Francisco.
Sa East Coast naman siya.
Oo...
kakayanin namin.
-Mahal mo siya? -Oo ba.
Ano ba, Jules. Alam mo na 'yan. Pag-ibig, galit, at iba pa.
-Hindi, hindi masyado. -Ano? 'Di ka pa nahahalikan?
Napagdaanan nating lahat 'yan.
Gusto ko.
Mahalikan.
Uy, babe.
Ano'ng meron? Nag...
-Kapatid ko 'yan. -Tinatawagan ka namin.
-Tinutulungan lang ako ni Max. -Tigilan mo 'yan.
Nakita ko tingin mo sa kanya.
Ikaw naman, paasa, parang 'di mo alam na gusto rin niya.
Nag-uusap lang kami.
Nakita ko kayo!
-Nakita mo kaming nag-uusap. -Narinig ko lahat.
Vi, ano ba 'yan?
-Vi! -Ano ba 'yun?
-Vi! -'Wag kang magsalita!
Baby, sorry na. Makinig ka, walang nangyari!
Ano ba 'yan?
Vi?
-Teka! -Jules, teka.
Nasaan si Vi?
O, Diyos ko.
Vi, baby? Papunta na ako, ha?
D'yan ka lang, ha?
Ayos lang lahat.
Sandali na lang, baby.
Vi, baby.
Okay. Okay, okay lang.
Max. Max.
Patulugin mo na 'yung iba.
Nakita mo 'yung ilaw kanina?
Anong ilaw?
Hi, oo, kailangan ko ng ambulansya. Jules, sige na!
-Lintik, Jules. -Ano'ng nangyari kagabi?
Pagkahulog ni Vi?
Sinabi niya ang nangyari, bumalik na kami.
-At si Vi? -Juliet?
Tawag ka ni Principal Gordon.
-Uy. Kumusta ang-- -Hinihintay ka nila.
Juliet.
Maupo ka.
Siguro alam mo na ang nangyari kagabi.
Naggagala ang kapatid mo at si Max sa labas ng school.
-Okay siya? -Ayos siya.
Suspindido siya.
Ihihiwalay sila sa oras ng klase.
Tinatawagan namin ang mga magulang n'yo
mula noong tumawag ang ospital. Alam mo kung nasaan sila?
Nasa Europe sila.
-Makakatugtog si Vi? 'Yung kamay niya-- -May dalawang bali.
Magpapahinga muna si Vivian sa pagpi-piano.
Matagal-tagal.
-Gaano katagal? -Anim na buwan.
-Papasok na siya sa Juilliard. -'Di pwedeng madaliin ang pagpapagaling.
Kaya ka nandito.
Ang tagal na ng rehearsals para baguhin pa namin ang repertoire.
Sabi ni Henry, kabisado mo na ang Saint-Saëns.
Ibibigay n'yo sa'kin ang concerto?
'Di mo kailangang magdesisyon ngayon.
Pero sa pag-usad mo ngayon, sa tingin namin, kayang-kaya mo.
May finals ako.
Pwedeng dagdagan ang practice mo.
Sige.
Sige, payag ako.
Ayos na.
Andy?
Handa ka na?
Vi! Vi!
Congratulations.
'Di niya ako mapapatawad.
Pero pumayag ka.
Salamat.
May napalampas ka.
Vi.
Sige na, Vi, pakiusap?
Alam mo ang sabi ng doktor?
Baka 'di na ako makatugtog tulad dati.
Patawad at ganito, pero 'di ako ang bumali sa kamay mo.
Hindi, 'di mo kailangang humingi ng tawad.
Ano'ng sinasabi mo?
Sana tinawag mo ako.
Sabi ni Max, tinawag mo siya.
Pinabayaan mo ako.
'Di ba, Jules?
Malapit tayo sa isa't isa dati.
At nagkalayo na tayo, alam ko, siyempre.
-Pero 'di ko naisip-- -Narinig kita sa telepono kagabi.
Sino'ng kausap mo?
'Di mo alam ang sinasabi mo.
Alam kong niloko mo si Max. Dapat niyang malaman.
At ikaw ang magsasabi sa kanya, 'no?
May nangyayari sa'yo. 'Wag mong isiping 'di ko alam.
Tandaan mo lang, 'di kita tutulungan ngayon.
MOIRA WILSON MAGHANAP
SAYANG NA NAMANG TALENTO
NAKITANG BRAIN-DEAD
SINUNOG ANG SARILI
SA KAMAG-ANAK
Uy.
-Gusto mong mag-usap? -Salamat at nakipagkita ka.
-Ayos lang ba ang lahat? -Hindi.
Libro ni Moira, 'yung sinabi ko sa'yo.
'Di ako sigurado, pero noong isang gabi, naisip ko.
'Yung mga nasa litrato, nangyayari sa'kin.
'Di lang nangyayari, nakakatulong. Ito si Vi.
'Yan si Roger.
Ito ako. Sa tingin ko.
Ang sinasabi mo, hinuhulaan nito ang hinaharap.
Siyempre, hindi.
Nangyari din ito kay Moira.
Alam mong namatay magulang niya bago siya?
'Yung nanay niya, nahulog sa ski lift at na-coma.
'Yung tatay niya, sinunog ang bahay nila.
-Nasa loob siya. -Diyos ko, ang sama naman.
-Nasa pamilya ang psychosis-- -Nasa school din ba?
Nangyari ito kay Moira at sa akin naman ngayon,
o nababaliw na ako gaya niya.
Walang baliw na alam na baliw siya.
Pag-isipan natin 'to.
Nagkaroon ng matinding trahedya sa buhay si Moira.
Wala siyang makausap, kaya iginuhit niya.
May art therapy.
'Di ba mas malamang na nakita mo 'to
at ngayon, nakikita mo sa buhay mo araw-araw?
Nang 'di mo namamalayan.
Malapit na ang concerto at ang finals mo.
Kinakabahan ka lang, Jules.
Alam ko.
Pasensya na.
'Di ko alam kung sino'ng kakausapin. Sa totoo lang,
may kailangan ako sabihin sa'yo.
-Pwede bang pag-usapan natin? -Tapos na!
Ayusin mo nga 'yung sinasabi mo!
Ni hindi ka nakikinig sa'kin!
Dalawang araw. Kinakabahan ka?
Kung may kailangan ka.
Birthday namin bukas.
Nandito na mga magulang ko. Magdi-dinner kami.
Sana maulit nang maulit.
Libre ba kayo?
Uy, ako 'to.
Bukas ang pinto.
Ayos ka lang ba?
Parang hindi.
Okey.
Nasaan si Vi?
Ewan ko.
Ang totoo...
Naghiwalay kami.
Mabuti.
Ano'ng problema?
Pasensya na.
'Di ito magandang ideya.
Max!
Maligayang bati
Maligaya, Vivian at Juliet
Maligayang bati
Mag-wish kayo!
Tuwang-tuwa kami sa balita ni Juju.
Siyempre, nalungkot kami para kay Vi.
Pero huling tumugtog ng solo si Julie sa publiko noong...
-Grade 2? -Oo.
Binigyan si Juju ng unang guro ng solo sa concert at--
-'Di kami tumugtog ng solo ni Gwen. -Tumugtog.
Gavotte 'yun. 'Yung kawawa, tutugtog na--
Tama na, pwede?
Henry, sabi nila, ang ganda ng career mo.
Saan ka tumugtog? Berlin ano?
Tumugtog ako sa Berliner. Sa Moscow, London. Ngayon, nandito na ako.
Tagapag-alaga ng bagong henerasyon.
-'Di ko nakuha 'yung punchline? -Hindi, "bagong henerasyon."
Classical music.
'Di maganda ang istatistika, 'no?
-Cass. -Hindi, sige.
Sige lang. Ayos lang ang kaunting debate.
-Anong istatistika ba? -Kasi...
Kaunti at matanda na ang audience.
1.5% lang ng sini-stream na musika ang classical.
Sila ang pumili nito,
at kita naming nagsisikap sila, at kahanga-hanga 'yun.
Pero mapapaisip ka,
sa susunod na 10 taon, may makikinig pa ba sa kanila?
Kilala n'yo ba si Tartini, ang kompositor?
Devil's Trill.
Biyolinista si Tartini.
Isang araw, nagising siyang may demonyo sa paanan ng kama niya.
Demonyong may hawak na biyolin.
Tinanong niya kung ano'ng ginagawa roon.
Sabi ni Satanas, tuturuan niya siya ng himig na napakaperpekto,
napakabanal,
na mapapaiyak siya sa kagandahan.
Ang hinihingi lang niyang kapalit ay isang kaluluwa.
Pagkagising ng kompositor, totoo na ngayon, wala na ang demonyo.
Kumuha siya ng panulat, at nagsulat siya ng ilang nota.
Pagkaraan ng tatlong daang taon.
Halos limot na ang gawa ni Tartini.
Maliban sa Devil's Trill.
Buti hindi nagpi-piano ang demonyo.
Hindi madali ang musika namin.
Mag-uumpisa ka sa pre-school,
ilalaan mo ang buhay mo,
at baka isang araw, gumaling ka para lumaban.
'Pag nanood kayo ng concert, 'yung solo, ang concerto,
'di lang musika ang pinapanood n'yo.
Sakripisyo 'yun.
Kahit sa mundo natin, mas gustong makinig ng tao sa kabataang
nagmumura kasabay ng tambol,
pero hangga't may mga nagpapahalaga sa sakripisyong iyon,
magpapatuloy ang totoong musika,
pinapanatili ng mga karapat-dapat dito.
Heto na ang masarap.
Hoy! Vi.
-Vi, bumalik ka. -Anak, ano--
Vivian Lowe, saan ka pupunta?
Pasensya na, Henry. 'Di ko alam kung ano'ng nangyari.
Nase-stress lahat ngayon. Dito ba kayo tutuloy?
Oo, sa B&B?
'Di masarap ang kape, pero... Ano na ngang pangalan ng lugar?
Nasa iyo ba 'yung ticket?
-Anong ticket? -'Yung ticket sa valet.
Lasing ka ba?
Pwede kong ihatid si Juliet.
Katabi ng school ang bahay ko.
Pasensya na. Mali 'yung nangyari kagabi. Kailangan ko pa ng panahon.
May bago ba sa'yo?
Nagko-conduct ka pala.
Napanalunan ko 'yan sa Germany. Sa Leon München.
-Nanalo ka ng Leon München? -Second place,
at 20 taon na ang nakaraan, pero oo.
Bukas.
Makinig ka, kasi isang beses ko lang 'to sasabihin.
May taglay ka.
Binhi ng kahusayan.
'Di pa yumayabong, pero meron.
May mga susubok na kumbinsihin kang hindi 'yun totoo,
kaya sanayin mo 'tong sabihin sa sarili mo.
"May taglay ako."
Ano'ng ginagawa mo?
-Akala ko-- -Mali ang akala mo.
-Sabi mo-- -Diyos ko.
Pinapalakas ko ang loob mo.
'Di ko sinusugal ang trabaho ko sa pakikipaglandian!
May nakakatawa ba?
Wala.
Kasi, alam ko.
-'Yung sa inyo ni Vi. -'Di ko naiintindihan.
Nakita ko number mo sa phone niya.
'Di ko alam na sa'yo hanggang ibinigay mo kahapon.
Ginagalaw mo siya, 'no?
Wala akong ginawang 'di siya payag.
-Tapos naman na. -Bakit mo pa siya tinatawagan?
Mahal mo siya, 'no?
Alam mo, hanga ako sa'yo dati.
Pero pareho lang kayo ni Roger.
Nagsiga-sigaan sa walang lamang bahay na 'to
kasama ng second-place trophy mo na dalawang dekada na.
At ikaw.
Wala kang alam sa pagkabigo, 'no, Juliet?
Mahirap ang pinagdaanan ko.
Simula bukas, magbabago na 'yun.
Sinabi mo nga.
May taglay ako.
'Di gaya n'yo ni Roger, 'di ko papalampasin ang pagkakataon ko.
-Gagalingan ko. -Oo.
Sino nga ang ilang magagaling?
Sina Gould, Ashkenazy, Horowitz.
Ano'ng pagkakapareho nilang lahat?
Ewan ko. Ano'ng pagkakapareho nila?
'Di sila nag-arts high school.
'Di ka ba nagtataka kung bakit ang gaya nina Perahia at Pollini,
'di nanalo sa mga kumpetisyon sa concerto sa paaralan?
Kasi nalampasan na nila 'yun bago pa makapaglakad ang karamihan.
Nasa pandaigdigang entablado na sila bago pa sila maglakad.
'Di mo mapapalampas ang tsansa mong maging magaling, Juliet.
Napalampas mo na kasi.
'Di 'yun totoo.
'Di ako katulad mo.
Hindi.
Ni wala ka ngang trophy.
Leche ka! Lumabas ka!
VI:SAKRIPISYO
Huli ka sa first half.
'Di makakarating si Henry.
May sakit daw siya.
Sigurado, ayos lang lahat.
Sinasabi ko lang sa'yo.
Kailangan kitang makausap.
Oo. Makikiraan.
Magandang gabi!
Salamat sa pagpunta n'yo ngayong gabi.
Para sa aming senior music class,
ngayon ang pagtatapos ng paglalakbay sa sining
na inabot nang apat na taon dito sa Lindberg.
Kaya naman 'di ko na patatagalin,
tatawagin ko na ang unang magtatanghal.
Pasok.
Iniisip ko...
Uy, kambal.
Sinabi ni Max ang nangyari.
Ano'ng ginawa ko para magalit ka sa'kin?
Saan ako nagkamali?
Noong grade 2. 'Yung solo n'yo ni Gwen. Natatandaan mo?
'Di tanda ni Mom.
Excited na excited ka.
Dumating ang gabi, at lumabas ka...
at nanigas ka.
Para kang palakang inilawan.
'Di ka mapababa ng stage nina Mom at Dad, kaya umakyat ako.
Umakyat ako, hinawakan ko ang kamay mo,
at sinabi ko sa'yo...
Naaalala mo ba?
Sabi ko, lagi akong nandito para sa'yo.
'Di ako ang pinakamabait na kapatid,
pero tumutupad ako sa pangako.
At bilang kapalit, kinuha mo ang guro ko,
ang boyfriend ko, ang hinaharap ko.
Alam mo gaano ko pinaghirapan ang Juilliard?
Ang isinakriprisyo ko?
Tapos, kinuha mo lang.
Para saan? Kasi mas magaling ako sa'yo?
Dati.
Mas magaling ka sa'kin dati.
-Pero ako ang tutugtog ngayon. -Niloloko mo ba 'ko?
Pamalit ka.
Tingnan natin sasabihin ng scouts ng Juilliard
paglakad ng pamalit na 'to sa entablado maya-maya lang.
Ano, tingin mo, may scouts ng Juilliard dito?
Alam ko. Sabi ni Alexis--
Tanga si Alexis.
Walang scouts ang Juilliard, ang pinakamagaling na art school.
'Di nila kailangan.
Naku, Jules. Akala mo, may magbabago.
-'Wag mo akong guluhin. -'Di kailangan
kasi, ganito ang sitwasyon.
Pwede kang tumugtog sa pinakamagaling na pagtatanghal
sa kasaysayan ng musika at walang magbabago.
Ikaw pa rin si Juliet Lowe
at wala ka pa ring pupuntahan next year.
Pareho tayong bigo, tayong dalawa.
Pero buti ako, may dahilan.
'Di ka lang magaling.
Good luck sa'yo.
May taglay ako. May taglay ako.
May taglay ako.
Juliet, oras na.
Galingan mo, Juliet.
Papanoorin kita.
Juliet, ano'ng nangyayari?
Juliet,
ang galing mo.
Oo.
Ang galing ko.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Alyssa Lesaca
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce