Przestało padać.
NA PODSTAWIE PRAWDZIWYCH WYDARZEŃ
Zgromadzone na Wembley 40 000 osób szaleje z emocji.
Zapewne każda z nich jest po stronie Henry'ego Coopera.
STADION WEMBLEY, LONDYN - 1963
Rozcięcie Coopera się powiększa! Co za rana.
Musi szybko kończyć walkę.
Clay kwestionuje decyzję sędziego,
ale sędzia go nie słucha. Clay kpi z Coopera.
-Tu jestem! -Dawaj!
Cooper próbuje trafić lewą...
Uderza i pudłuje!
Wracając do narożnika, unosi ręce.
Tłum skanduje jego imię!
Boże, Cooper.
-Wracaj do domu! -Kpisz?
Co zrobiłem?
Nic. W tym problem. Mieliśmy plan.
Plan? Angie, spójrz na niego.
Rozwalam gnojka.
Co racja, to racja. Przyłóż mu!
-Możesz go choć znokautować? -Nie chcę się zbliżać.
Jak zaplamię spodenki krwią, to mama mi tego nie dopierze.
Wszyscy mają w dupie krew...
-Przynoszą mi szczęście! -Mama robi ci pranie?
Zamknij się.
Obaj się zamknijcie. Słuchaj.
Trzy rundy za nami. Źle to wygląda.
Fakt.
Ludzie oczekiwali większych emocji
od Coopera i Cassiusa Claya.
Mówią, że Cassius to bardziej aktor niż bokser.
Cooper by się nie zgodził.
Miejmy nadzieję, że Clay zakończy jego cierpienie.
Być może nie doceniliśmy Claya. Może jest tak dobry, jak twierdzi.
-Wykończ go! -Wykończę, jak będę gotów.
-Dajesz, Cooper. -Walka!
Nie masz czegoś do roboty?
-Prostym go! -Tak!
-Napieraj! -Dalej!
Dajesz, Cassius.
Świetnie.
-Bez klinczu! -Wytrzymaj, Cooper!
Nie czekaj, rusz się!
-Cofaj! -Ruszaj się!
-Dawaj! -Clay kpi z Coopera.
Dobrze!
Tańcz...
-Ludziom się to nie podoba. -Ani trochę.
Garda! Co on robi?
Nie wiem.
Nie załatwisz go chodzeniem!
-Patrz na ring! -To Elizabeth Taylor?
Ręce w górze!
Nie!
Tak skończyła się czwarta runda.
-Cios przed gongiem... -Wstawaj!
Czysty fart! Wstawaj!
Wstawaj, dasz radę!
Clay zaryzykował o jeden raz za dużo. Nadal nie wie, gdzie jest.
Jest półprzytomny! Clay...
Wyobraź sobie gościa, który przez 25 lat życia
przychodzi do pracy o dziewiątej.
Można według niego ustawiać zegarek.
Pewnego ranka, po 25 latach punktualności,
nie tylko się spóźnia, ale też nie wygląda jak on.
Guz, podbite oczy, krew z nosa, rozcięta warga,
podarte ciuchy, rozczochrany.
Szef pyta, co mu się stało.
On na to, że spadł ze schodów
i niemal zginął.
A szef na to: „I to ci godzinę zajęło?”.
Jules, pracuj z nami.
Copa ma zasady.
Członkowie zespołu mają swoją lożę.
Cliff jest źle ubrany i nie miał krzesła!
-Jeśli twój gość dobrze śpiewa... -Świetnie!
...to nie potrzebuje gitarzysty.
Jego pierwszy singiel był hitem w USA.
Tutaj nie miał hitów.
Niepotrzebnie się zgodziłem. Mogliśmy mieć Marka Wilsona.
-Kogo? -Iluzjonistę?
Z The Magic Land of Allakazam?
Uwielbiam ten program.
Nawet on to wie, a wygląda jak kretyn.
Wal się!
Byliście wspaniali!
-Dziękuję, dobranoc! -Poprosić Myrona o bis?
Ludzie zapłacili za niego.
-Brawa dla Myrona... -Sam?
Myron Cohen, panie i panowie.
-No dobrze. -Dobra.
-A teraz... -Nie spieprz mi planów.
...młody człowiek pierwszy raz w Copacabanie.
Znacie go z przeboju You Send Me.
Panie i panowie, powitajmy Sama Cooke'a!
Wspaniale tu być!
Jak się dziś czujecie?
Odkąd zacząłem śpiewać...
Przepraszam.
Zanim zacząłem myśleć o śpiewaniu,
marzyłem o występie w Copie.
Dziękuję, że pozwoliliście mi spełnić to marzenie.
Uznałem, że zacznę występ
od czegoś, co możecie rozpoznać. Chłopaki.
Nie.
Która godzina?
Wolałam wykonanie Debbie Reynolds.
Chodźmy.
Dałeś dziś ciała, chłopcze.
Zarobiłeś kiedyś ćwierć bańki na śpiewaniu?
-Nie... -A ja tak.
Dopóki ci się nie uda, stul dziób.
Facet ma rację.
Kiepsko ci poszło.
To prawda.
Nie musiał tego śpiewać, ma hity. A wybrał to.
Wiem.
Tak? Mogę pomóc?
Tak. Ja do pana Carltona.
-Proszę przekazać, że Jim Brown... -Jim Brown?
Boże, z NFL?
Dziadku! Jim Brown z NFL
do ciebie przyszedł.
Nie do wiary.
No nie.
Kogo ja widzę na własnym ganku.
James Nathaniel Brown.
Dzień dobry, panie Carlton.
Przestań. Graba, synu.
Usiądźmy.
Napijesz się czegoś? Lemoniady?
-Nie trzeba, dziękuję. -Jak chcesz.
Ja się napiję.
Przynieś no lemoniadę i dwie szklanki.
-Robi się! -Gdybyś zmienił zdanie.
-Długo jesteś na wyspie? -Przyleciałem w nocy.
I wpadłeś się przywitać.
To miłe.
Ciotka mówiła, że zechce mnie pan zobaczyć.
Wcześnie wstaję, więc uznałem, że wpadnę.
Kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje.
Ale to już wiesz.
Sporo ci w tym roku dał.
Można tak powiedzieć.
Ktoś, kto zdobył 1860 jardów w sezonie
nie musi być tak skromny.
Dokładnie 1863.
Już lepiej.
Długo nikt tego nie pobije.
Oddałbym ten rekord
za wygraną z Packersami w ostatnim meczu.
O ich wygranej jutro zapomną wszyscy,
którzy nie mieszkają w Goose Bay.
A twój rekord zapamiętają na zawsze.
Nie widzę przeszkód, żeby za rok go pobić i wygrać.
Słusznie, synu.
Jimmy, pamiętaj.
Gdybym mógł ci w czymkolwiek pomóc, wal jak w dym.
To miłe z pana strony.
Nasze rodziny od dawna się znają.
Troszczymy się o siebie, odkąd ludzie się tu osiedlili.
Chciałem osobiście ci powiedzieć,
że dopóki tu jestem, to się nie zmieni.
Ciotka byłaby szczęśliwa,
słysząc tak ciepłe słowa.
Nie wszyscy mieszkańcy wyspy tak mnie wspierają.
Ludzie są pełni zawiści.
Chrzanić ich.
Ja uważam, że jesteś nie tylko ważny dla naszej społeczności,
ale i dla całej Georgii.
Nigdy nie byłem bardziej dumny,
że mieszkam na St. Simons.
Zawsze dodaję,
że stąd pochodzi wielki Jim Brown.
Proszę bardzo.
-Dwie lemoniady. -Dziękuję, skarbie.
Dziękujemy.
Przepraszam, że przerywam rozmowę, dziadku.
Przesuniesz sekretarzyk w wolnej chwili?
Wybacz, prawie zapomniałem.
Przestawia pan meble?
Wie pan,
-mogę pomóc. -To miłe,
ale wiesz, że nie wpuszczamy czarnych do domu.
Miło było cię zobaczyć, synu.
Tak trzymaj.
Jesteśmy z ciebie dumni.
Urzędnicy, agencje rządowe,
biali liberałowie i rozważni czarni czekają bezczynnie,
a grupa czarnych odszczepieńców przemawia na ulicach,
w kościołach, na stadionach i balach
w całych USA.
Głoszą słowa nienawiści,
którymi zajęłoby się FBI, gdyby mówili je biali z Południa.
Przed rokiem 1970
Elijah Muhammad, założyciel i duchowy przywódca grupy,
zamierza wezwać do zniszczenia białego człowieka.
Posłuchajcie Elijaha Muhammada zapowiedzianego przez Malcolma X,
przywódcę muzułmanów w Nowym Jorku i ambasadora ruchu.
W kościele śpiewaliśmy,
że nadciąga rydwan.
-To dobrze czy źle? -Dobrze!
Musimy jednak pamiętać,
że co dla nas jest dobre,
dla innych może być złe.
Wy tu siedzicie,
wiedząc, że usłyszycie dobre wieści,
ale musicie pamiętać,
że co jest dobre dla owcy,
niekoniecznie będzie dobre dla wilka.
-Wszyscy tu zebrani... -Miałeś dawno wrócić.
Wiem.
Wróciłem jak najszybciej.
Dzięki Bogu, że nic ci nie jest.
...nieustraszeni czarni w USA...
Gdzie dziewczynki?
W łóżku.
Obiecałem, że je utulę do snu.
Przepraszam.
Jutro je położysz spać.
No tak.
Jutro.
Rozmawiałeś z nim?
Tak.
I co?
Louis X powiedział, że jeśli postanowię
odejść z Narodu Islamu, to będę w tym sam.
-Szlag by go. -Betty!
Proszę.
Nie zbudź dziewczynek.
Nie byłby w Narodzie, gdyby nie ty.
-Nie kierowałby świątynią w Bostonie! -Jest mi wdzięczny za nauki.
Mówiłeś mu o grzechach Posłańca?
Sekretarki i dzieci?
To go nie poruszyło?
Czcigodny Elijah Muhammad...
-Nie nazywaj go tak. -...był przynętą do Narodu.
Jak dla mnie i wielu innych.
Wyobraź sobie nawracanie kogoś na chrześcijaństwo,
a potem odwodzenie go, bo Chrystus okazał się kimś innym.
Louis mógłby się przejść do obskurnych mieszkań,
w których Elijah trzyma te biedne dziewczęta.
Zobaczyłby na własne oczy!
Może Louis X nie jest gotów na prawdę.
Może nikt z nich nie jest.
Co teraz zrobimy?
Do Narodu należy dom,
samochód i wszystko, co mamy.
-Jak poznają nasz plan... -Liczę, że nasza przyjaźń
nakaże Louisowi milczenie.
-Nie możesz na to liczyć. -Muszę.
Muszę, dopóki czegoś nie załatwię.
Co innego możemy zrobić?
Jeśli przez to przejdziemy, zostaniemy sami.
Póki co.
Ale...
Mam jeszcze asa w rękawie.
Co?
PEWNEJ NOCY W MIAMI...
MIAMI, FLORYDA - 25 LUTEGO 1964
Nawet nie umie pływać.
Chłopak powierzga i utonie.
Wyłaź, zanim się utopisz.
Racja. Zacznij myśleć o walce.
Myślę o walce, Angie.
Byłeś na kolejnych treningach Listona, jak prosiłem?
Nie muszę.
Oglądanie jego treningów to jak chodzenie do cyrku.
Wygląda jak niedźwiadek na rowerku.
Tylko mu dać kapelutek. To zwierzę, nie bokser.
Zwierzę, które cię rozszarpie, jak odwrócisz wzrok.
Jeśli popełnisz przy nim te same błędy,
-załatwi cię. -Pokonałem Coopera.
Gong cię ocalił. Gdyby nie to,
dokończyłby robotę.
Samo gdybanie. Wygrana to wygrana, Ferdie.
-Zaraz wrócę. -A ty dokąd?
-Zajrzę do Malcolma. -Dobry Boże.
Chcesz coś powiedzieć?
Przypomnieć ci, co myśli Louisville Group?
O co się wściekają? Ciężko trenuję.
To oni płacą za trening. I nam.
Mówię ci, że marudzą.
Co ich obchodzi Malcolm?
Nie rozumiesz, czemu białego biznesmena może wkurzać facet,
który nazywa ich demonami?
I dobrze.
Nazwał ich diabłami.
Malcolm dobrze cię traktuje.
Wiem, ale inwestorzy wiedzą to, co widzą w telewizji.
Płacą mi za szkolenie. Nie dobierają mi znajomych.
Chcą, żeby ich forsa szła na trening,
a nie na bilety nienawidzącego białych demagoga.
Co mówili, dając mi forsę?
-Że możesz z nią zrobić... -Co chcę, Angie.
A jeśli chcę sprowadzić przyjaciela,
który wesprze mnie duchowo, to tak zrobię.
Jak chcą zwrotu, to im oddam.
Z nawiązką, po walce.
A teraz wybaczcie. Wracam za godzinę.
Da sobie radę. Trochę wiary.
-Ładnie brzmi. -Prawda?
Cholera!
No co? Świetnie brzmi.
Może moim głosem, ale nie L.C.
On by nie użył takich słów.
Racja. Jemu pasuje...
Dawaj, mała Daj powąchać te majteczki
-Twój brat to chłop ze wsi. -Kto to mówi.
Ja jestem elegancka.
Nie wiem, po co załatwiam taki apartament
dla panny ze wsi.
Nie prosiłam o Fontainebleau.
Byłabym szczęśliwa w Sir John z Cassiusem
albo w Hampton House z Malcolmem i czarną bracią.
Ale tu mi się podoba.
Ładnie jest.
No i...
Cieszę się, że tu przyjechałam.
Z tobą.
Dawno mi nie śpiewałeś.
Wiem.
Halo?
Brat Sam?
Malcolm!
Jest z tobą brat Cassius?
Nie, pewnie szykuje się do walki. A czemu?
HAMPTON HOUSE - MOTEL I DOMKI
Chociaż może wpadnie, zanim pojedzie do centrum kongresowego,
to pogadamy.
Dzwoniłeś do Jima?
Tak, też go nie widział.
Jak zadzwoni, powiem mu, że go szukasz.
Dziękuję, Sam.
Do zobaczenia na miejscu.
-Nie przegapiłbym tego. -Jasne.
Proszę.
-Tak, bracie Kareem? -Masz gościa.
Brat Cassius.
Myślałem, że nie wpadniesz.
Nie wejdę na ring bez ubezpieczenia.
Jasne.
Dziękuję.
Gotów na dziś?
Trenuję do tej walki od trzech lat.
-Bardziej gotów nie będę. -Cóż.
Może lepiej trochę zbastuj, aż będzie po walce.
Dlaczego?
Łatwiej ci będzie cię skupić.
Choć raz twojej głowy będzie chciał
przeciwnik, a nie cała widownia.
-Oglądasz zapasy? -Zapasy? Nie,
-nie powiedziałbym. -Tak myślałem.
Mój ulubiony zapaśnik to Gorgeous George.
-Pewnie dobrze wygląda? -Jak na Europejskie standardy.
Blond czupryna, ładna fryzura.
-Tłum musi go kochać. -Skądże.
Stroszy piórka jak paw, przechwala się.
Publiczność go wygwizduje.
Im bardziej krzyczą, tym bardziej ich prowokuje.
Czyli to ten zły?
Poniekąd.
Zapasy są skomplikowane.
Dlaczego masz być jak ktoś, kogo wszyscy nienawidzą?
Bo wszyscy widzowie
płacą stówę, żeby zobaczyć jego porażkę.
Ja to widzę tak. Niezależnie od walki
-George wygrał wojnę. -Może wy po prostu
-lubicie być celem. -Uczymy się od najlepszych.
Touché.
Załatwiłem ci bilet w drugim rzędzie.
-Obok Sama. -A Jimmy?
Komentuje walkę przy ringu.
Ale spokojnie, po walce
wszyscy wracamy tutaj na zwycięską imprezę.
A...
mówiłeś im coś jeszcze?
Nie zabrałem się za to. Wiesz...
-Zamierzam... -Nie szkodzi.
Każdy z nas inaczej podąża tą ścieżką.
-Dzięki, Malcolm. -Jasne.
Muszę wracać do ekipy.
Walka jest o 22.
-Nie spóźnij się. -Bez obaw.
Pokój z tobą.
Na zewnątrz.
Clay, w biało-czerwonych spodenkach, jest cztery centymetry wyższy,
sprawia mistrzowi kłopoty.
-Dawaj, leszczu. -Dobra.
Cieszę się, że tu jesteśmy. To świetna walka.
Właśnie o tym mówię.
-Rusz nim, Cash! -Ciśnij go!
Cios, cios, doskok i cofasz.
Na zewnątrz, wpadasz i wypadasz. Super.
-O to chodzi. -Dalej, jedziesz!
Pokaż mu, skarbie!
-Tak! -Najważniejsze,
że stoi na palcach. Nikt tak się nie rusza.
Tańczy. Unosi się. Dalej, Cash.
O to chodzi!
-Dalej! -Cash dobrze wygląda, jest rozgrzany,
świetnie się rusza...
Uważaj na hak, Cash.
Dalej!
Liston ma go przy linach.
Odejdź stamtąd!
Patrz tylko! Dawaj!
Ciśnij go!
Rany, robisz się brzydki.
Zmęcz go!
-Pamiątka! -Dalej, Cash!
Ruchy, mistrzu!
Właśnie. Widzisz?
Mądrze walczy.
Dobrze. Ciśnij go.
Ruszaj się, atakuj prostym.
Dobra? Trzymaj się planu.
Wody.
Nieźle.
Masz go. A teraz go wykończ i zabierz do domu pas.
Ciśnij go. Ledwo zipie.
Masz go.
Mówiłem, że to brzydal. A z bliska?
Straszny.
Wracajmy do domu.
Kończ, Sonny.
Jesteś gotowy.
Dalej, kończ!
Kończ. Świetnie, chłopcze.
Świetnie, Sonny!
Kończ!
Jesteś mistrzem!
Jestem najlepszy!
Jestem królem świata!
Mówiłem im!
Mówiłem!
-Mówiłeś! -Mówiłem!
Jestem najlepszy! Jestem królem świata!
Jestem piękny!
To Sam Cooke!
Najlepszy rockandrollowy balladzista świata!
To Sam Cooke! Piękny! Obaj jesteśmy piękni!
-To Sam Cooke! -Jesteś piękny.
Wstrząsnęliśmy światem!
-Widzimy się w Hampton House! -Ponoć rozwalił mu rękę.
Proste. Z drogi.
Malcolm!
Mówiłem im!
Przyznajcie mi rację!
Pamiętam cię! Ty go wybrałeś!
Mówiłem ci! Pamiętam!
Tu jest impreza?
Pan Cooke.
Jestem brat Kareem.
Brat pastor polecił, aby pana wpuścić wcześniej.
-Jestem pierwszy? -Zgadza się.
Ja i moje szybkie fury.
Tędy, proszę.
Co za nora.
Może, może...
Tak.
Przyznasz, że brat umie śpiewać.
Jeśli kogoś to kręci.
No tak.
-Za szybko. -Tak!
Nie widziałem, czym mu przywaliłeś.
Wiem jedno.
Zobaczył swoje odbicie i strach go obleciał.
Tak?
-To było piękne, Cash. -Co za wieczór!
Stary.
Skończyła mu się benzyna, a w okolicy nie było stacji.
Mówię ci, to jest początek.
-Poddał się przed siódmą. -To początek.
-Dopiero. -Dokąd idziemy?
-Co robimy? Czyja to noc? -Gdzie Sam?
-Kto jest mistrzem? -Malcolm, prowadź.
-Wiesz dobrze. -Myślałem, że ja.
Mówiłem im!
-Załatwiłeś go w szóstej. -Mówiłem: „El Negro campeón-o...”.
Twój znajomy już jest.
-Ciężko przegapić jego furę. -Król Miami!
-Dobra. -Tak.
Wpuściliśmy go do twojego pokoju.
Dziękuję.
-Coś jeszcze? -Wszystko mamy.
-Bóg jest wielki. -Zaprawdę.
Co tak długo?
Nie przejechaliśmy na czerwonym na każdym skrzyżowaniu.
Mówiłem, jedź z nami.
Miałbym zaparkować na parkingu? No i odwoziłem Barbarę.
Smutno ci tu było samemu?
I bez was potrafię się zabawić.
Spodziewaliśmy się tu tabunów panienek.
-Nie jesteś zmęczony? -Jestem pełen energii.
-Byłem jeszcze przed pierwszym ciosem. -Dobra.
Dacie wiarę, że sprowadzili na ring Williego Pastrano?
Mówią, że boksuje jak ty.
Ja? Odbiło ci?
Pastrano to mistrz tańca.
Jeśli on jest mistrzem, to ja taniec wynalazłem.
Spytaj Sonny'ego.
-O tak. -Jestem jak 95,5 kg kłopotów.
Jak mnie ważyli, nie zauważyli, że to pół kilo to nie ja.
A co?
Pół kilo daru od Boga, który mi zesłał!
Skurwiel.
Po jednej stronie ringu był Joe Louis,
po drugiej Rocky Marciano.
W szóstej rundzie widziałem kątem oka,
jak spojrzeli na siebie, pytając,
czemu oni tak nie potrafili.
Poważnie!
Ta walka to dowód, że Bóg jest ze mną.
Na pewno nie był z Sonnym.
Sonny to poganin. Jak to mówią?
Karą za unikanie ścieżki prawości
jest podążanie wybraną przez siebie ścieżką.
Tak, Cassius Marcellus Clay
nowym mistrzem świata wagi ciężkiej!
-Tak! -Bez jednego draśnięcia.
O rety.
-Cash? -Co jest?
-Co? -Mów.
Jestem aż tak przystojny?
A mam dopiero 22 lata.
Nie powinienem być taki wspaniały.
Aleksander Wielki podbił świat, mając 30 lat.
Ja podbiłem świat boksu w wieku 22 lat.
I to bez zadrapania.
-Racja. -Jedziemy.
-Matmę zostawiam wam. -Super!
To gdzie i kiedy ta impreza?
Dobre pytanie. Co planujemy?
Uznałem, że to wspaniała okazja,
by przemyśleć dzisiejsze wydarzenia. Jak rzekł nasz brat,
zawdzięczamy to sile wyższej.
Nikt więcej nie przyjdzie?
Bez obaw, bracie. Niczego nie stracisz.
Ale...
-Chciałem zamoczyć. -Spokojnie.
-Przeżyjesz. -Malcolm.
Nie odpuściłem imprezy w Fontainebleau...
Fontainebleau?
Fontainebleau, w Miami Beach?
Zabukowałeś sobie pokój?
Malcolm, spokojnie.
Allen go zarezerwował.
Allen Klein, białas.
-Taka jego rola. -Rola?
Mówienie białasom...
-Robi, co mu każę. -Dajcie spokój.
Jim mówi, że mu jaja spuchły.
Dobra.
Możemy chociaż coś wszamać?
Owszem, możemy.
Może i jestem bojownikiem, ale umiem miło spędzać czas.
Co ja zrobiłem?
Lody.
Piwa pewnie nie masz?
Głupie pytanie. Chipsy?
Są chipsy?
Mogę kogoś po nie wysłać.
-Jaki to smak? -Waniliowe...
-i waniliowe. -Cholera.
Co za ironia.
Ostatnio najbardziej lubiłeś waniliowe.
Dobra. Fakt.
Pójdziemy chociaż w żywsze miejsce?
Całe Miami świętuje tę wygraną.
Wszyscy spodziewali się imprezy z Sonnym.
Uważam, że to kiepski pomysł,
żebyś w pierwszą noc jako mistrz świata
odrzucał całą tę dobrą wolę.
Dobrą wolę? Czyją?
Prasy,
która wspierała tego bandziora,
licząc, że poustawia braciszka? Oszalałeś.
Poza tym zebraliśmy się,
by uczcić
przyjęcie wiary przez Cassiusa.
-Malcolm! -Wiary?
-Co? -Powiemy im?
Skoro chcesz im powiedzieć.
Moment.
Chyba nie powiesz tego, o czym myślę?
Od dawna o tym myślałem.
Oficjalnie dołączę do Narodu Islamu.
Cassius...
-to na pewno dobry pomysł? -A czemu nie?
To nie wygłupy, żeby wkurzyć białych?
-To nie wygłupy. -Nie ma tu kamer.
Został mistrzem na swoich warunkach.
-Na przekór krytykom. -Nie możemy ogłosić,
-że biały człowiek to diabeł. -Dlaczego?
Zaczynamy nową erę, w której nikt nie zabroni nam
wyrażać swojej opinii.
Jimmy nie ugryzł się w język nawet raz.
Co fakt, to fakt.
Zgadzasz się z nim?
Zawsze mam przerąbane.
Ale dopóki wygrywam, żaden rasista mi nie podskoczy.
-Racja. -Skoro to dobry pomysł,
-to czemu sam się nie nawrócisz? -Cholera.
A próbowałeś schabowych mojej babci?
No i lubię białe panienki. Chrzanić to.
Jeszcze dostrzeżesz światło, Jimmy.
Dzięki wam nie muszę. Odpowiedzialność zbiorowa.
Ładne garnitury już masz.
Myślałeś o przejściu na muszki?
Nie ubiorę się jak Żołnierz Allaha.
-Już to widziałem. -Tak?
A zdjęcia z treningu? Odstawiłeś się.
Prawdziwy czarny muzułmański wojownik.
-Właśnie. -Zdjęcia nie kłamią.
Co jest, Malcolm?
Zostawiłem nowy aparat w aucie.
-Pójdę po niego. -Teraz?
Dopiero go kupiłem.
Wyluzuj.
Ochrona przypilnuje ci samochodu.
Wszystko w porządku?
Muszę coś wziąć z samochodu.
Pójdę z tobą.
-Pilnuj drzwi. -Dobrze, bracie.
Co się stało?
Tutejsi czarni ci dupną twój szajs?
Wyszczekany ten twój znajomy.
Zabawianie białych na Południu
z każdego czarnego zrobi wyszczekanego.
Walczę.
A ty co, wielki niemowlak?
Jestem pełny energii i już.
Impreza się rozkręca.
Nie będziemy tu siedzieć całą noc.
Nikt inny nie planował imprezy.
Knajpa na dole jest otwarta całą noc.
Zrobimy tam balangę, jak Malcolm się rozchmurzy.
-On się mną opiekuje. -To duży chłopiec.
-Nie zaatakujesz Malcolma. -Poradzi sobie z krytyką,
skoro zdobył sławę, krytykując innych.
-Musisz się tak ciskać? -Taki już jestem
-i taki zostanę. -Dorośnij!
Panowie.
Lodów?
-Wszystko gra, bracie? -Tak.
Zadzwonię, póki tu jestem.
Telefon w pokoju nie działa?
Wolę rozmawiać z żoną na osobności.
Nie chcę wyganiać chłopaków. Zaraz wrócę.
-Tylko jedna rzecz może to poprawić. -Jaka?
Towar Sama.
Walcie się.
-Dawaj, gdzie go masz? -Mowy nie ma.
Sprawdź futerał.
A co tam jest?
Sprawdź.
-Nic nie znajdziesz. -Znajdzie.
Założę się o ten tani garniak.
Nie wypijcie mi wszystkiego.
Attallah?
Cześć, tatusiu.
Hej, skarbie!
Czemu nie śpisz o tej porze?
-Obudziłeś mnie. -Przepraszam.
Nie chciałem.
Ale dobrze, że rozmawiamy. Mam coś dla ciebie.
Chcesz?
Dobrze.
Zejdź z krzesła.
Teraz trzy susy do przodu.
Spójrz w lewo.
-Co widzisz? -Książki.
Zgadza się.
Weź jedną z nich.
Którą?
-To twoja ulubiona liczba. -Jeden. Dwa.
Trzy. Cztery. Pięć. Sześć.
Super.
A teraz otwórz.
Spójrz do środka.
Widzisz?
TĘSKNIĘ ZA WAMI! CAŁUJĘ! TATA
Dziękuję, tatusiu.
A teraz przeczytaj to siostrom.
-Dobrze. -Attallah? Do łóżka.
-To tatuś. -Wiem, skarbie.
Ale czas spać.
Mogę z nim pomówić jeszcze kilka minut?
Dobrze.
Gdzie jesteś?
Kto tam?
Coś wam przynieść, bracia?
Nie trzeba.
To dobrze.
A dałby mi może brat autograf?
No jasne, stary. Wejdź.
Przełożony nie może cię zobaczyć?
Tak, brat Kareem rządzi twardą ręką.
Uczy dyscypliny.
Nie jestem fanem rządzenia twardą ręką.
Nie dokuczaj młodemu.
-Daj mu autograf. -Super!
Jestem od mistrza dwa lata starszy.
Tyle osiągnąłem, że czasem się zapominam.
Wiesz, że Jim Brown to najsilniejszy facet na świecie?
Tak. Jestem z Toledo.
Od lat oglądam jego mecze.
-Raz prawie na jednym byłem. -Tak?
No!
Tylko forsy nie miałem.
Panie Cooke... Skrobnie pan?
Pewnie, bracie.
Stary. Jamaal.
Tak?
-Mogę o coś spytać? -Śmiało!
Lubisz być muzułmaninem?
Lepsze to niż kraść torebki w Toledo.
Racja.
Ale...
Ciężko ci było z wyrzeczeniami?
Tak.
Lubiłem sobie czasem łyknąć.
-A babuni schabowe? -Mówiłem?
I harmonogram jest uciążliwy.
-Tak. -Ale brata to nie dotyczy.
W sensie?
Brat nie będzie roznosił ulotek.
Pewnie tak.
A żałujesz czegoś?
Czy żałuję?
Wiesz, z dołączeniem do ludu Allaha.
No.
Tak.
Chyba tak.
Naprawdę?
Żałuję, że nie dołączyłem, gdy byłem młodszy.
Taki Rollo ganiał mnie codziennie po szkole.
Dlatego przestałem tak chodzić.
Pewnie gdybym dołączył wcześniej,
załatwiłbym go i nakopałbym mu do dupy.
-Rozumiecie? -Do tego nie trzeba religii.
-Wystarczy gang. -Co za różnica?
Lepiej pójdę, zanim brat Kareem wróci.
Jesteśmy z brata dumni.
-Dzięki, bracie. -Jasne.
Pij, póki możesz.
Szlag.
Betty?
Malcolm?
-Udało mu się. -Słyszałam.
Chwała Allahowi!
Czy ty płaczesz?
Ze szczęścia.
Jak i ja.
A zamierza...
Jutro ogłosi przejście na islam.
Myślisz, że twój plan się powiedzie?
Trudno powiedzieć.
Mam dobre przeczucie.
Malcolmie.
Ty jeden w niego wierzyłeś.
Musicie otrzymać to błogosławieństwo
i zrobić to razem.
Naprawdę w niego wierzę.
On w ciebie też.
Powinien.
Cash.
-Mogę ci coś powiedzieć? -Jasne, wal.
Nakręciłem film.
-Jako producent? -Nie, wystąpiłem w nim.
Wspaniale, ale żaden z ciebie aktor.
Tak powiedziałem gościowi od obsady.
-Ale on mnie obsadził w westernie. -W westernie?
No.
Kogo grasz?
Kawalerzystę.
Z oddziału specjalnego.
Śledzimy generała konfederatów.
-Chronią go Apacze. -O rany.
-Nieźle brzmi. -Tak.
-Jesteś bohaterem? -Nie sam.
Moja postać ginie w połowie filmu.
-Co? -Nic, stary.
Można się było spodziewać po czarnym bohaterze.
Tacy od razu giną.
Dobrze mi poszło.
Może to moja przyszłość.
Rola składanego w ofierze w westernie czarnego
to nie to samo co futbolista.
Ile ci zapłacili?
Trzydzieści siedem tysięcy.
Rany!
-Nieźle. -I kolana tak nie obrywają.
Chcieli cię tam tylko dlatego,
że znają cię z boiska.
Potrzebujesz futbolu jak ja boksu.
Wszyscy jesteśmy gladiatorami.
Władca siedzi i nas obserwuje,
kierując kciuk w górę lub w dół.
Ja nie chcę mieć pana.
Całe życie biegać nie będę.
Mów za siebie.
Ja zamierzam biegać, tańczyć i walczyć do starości.
W domu wszystko w porządku?
Dziewczynki grzeczne?
Starają się.
Malcolm.
Tak?
-Wszystko dobrze? -Tak.
Wszystko w porządku.
-Czołem. -Cześć, Samie Cooke.
Zastanawiałem się, co tak długo ci schodzi.
Dzwoniłem do Betty.
Ty nie dzwonisz do Barbary?
Nie, ona wraca do Los Angeles.
Mam nadzieję, że niepotrzebnie was nie rozdzieliłem.
Skądże.
-Na co patrzysz? -Wracajmy.
Idą.
Serio masz supersłuch.
Jebany Jim Brown to ja.
Tylko nie wspominaj o tym filmie.
Wstydzisz się?
-To nic takiego. -Ani słowa.
Obiecuję.
-Dzięki. -Bracie Malcolmie.
A ty co, przystojny, bogaty...
Bracie Malcolmie.
-Mogę w czymś pomóc? -Nie trzeba.
Wiesz, gdzie mnie szukać.
-Bóg jest wielki. -Zaprawdę.
-Co z nim? -Myśli, że ktoś go śledzi.
Nie widzieliście tych dwóch białasów?
Wiem, kiedy mnie obserwują.
A może obserwują mnie? Jestem sławny.
Nie wszyscy chcą cię dopaść, Malcolm.
FBI łazi za mną od tak dawna, że lepiej niż ja
wiedzą, gdzie będę.
Widzisz, czym skutkuje brak ćwiczeń? Mózg świruje.
Właśnie.
Może to ćwiczeń nam trzeba.
-Porozciągamy się? -Poważnie?
Jak na pogrzebie.
Wiem, kiedy mnie obserwują, Sam.
Udziela mi się twoja paranoja.
To, że nie widać pluskiew, nie znaczy, że ich nie ma.
I weszliśmy na dach.
Nie możesz być jak Bing Crosby
i skupić się na pieprzonych pozytywach?
Spójrz na ten widok.
To na pewno dla mnie.
Miło, co?
Zdecydowanie kojąco.
Tu na górze jest chłodniej.
Z dala od wścibskich agentów.
Żartuj, ile chcesz, Sam.
Odkąd spiąłem się z panem Muhammadem, jest gorzej.
Mój wywiad w Nowym Jorku obserwowało dwóch agentów.
Przysiągłbym, że tych samych.
Przecież nie ufasz dziennikarzom.
Ten należy do Narodu. To była ważna rozmowa.
Postanowiłem udokumentować swoje życie
własnymi słowami, póki mogę.
O czym ty mówisz?
Jimmy...
Ostatnio w powietrzu coś wisi.
-Gniew? -Niepokój?
Wilgotność?
Raczej groźba.
Przeczucie.
Śmierć.
Jim rzuca futbol i zostaje aktorem.
-Kurwa, stary. -Musiałem rozluźnić atmosferę.
Posłuchajcie.
Nie rzucam futbolu.
Po prostu sprawdzam inne opcje.
To świetny pomysł. Śmiało, Jim!
LA to kraina mlekiem i miodem płynąca. Możemy robić, co chcemy.
-W Beverly Hills nie zamieszkasz. -Nie muszę.
Mamy własne, czarne Beverly Hills. Z lepszym widokiem.
Baldwin Hills!
Na wzgórzu, z widokiem na miasto
i góry w oddali. Lepiej niż w Harlemie.
Albo Overtown. Bez kamienic i zachłannych właścicieli.
Słońce, baseny i plaże.
Bez książki mówiącej, gdzie nam wolno, a gdzie nie.
W Kalifornii liczy się tylko forsa.
Mówisz, jakby cię tam ciągnęło.
To ja tam ściągam innych.
Uważaj, Jimmy, bo cię wciągnie tymi bajkami.
Jedyne katastrofy w Hollywood dzieją się na ekranie.
Wierz mi, tam jest przyszłość.
Więc też powinienem grać.
Za ładny jestem, żeby nie grać.
-Właśnie. -Ty też, Malcolmie.
-Tak? -Byłbyś reżyserem.
-Pokaż aparat. -Dawaj.
Cóż.
-To fajny sprzęt. -Dobra.
-Betty go kupiła. To rolleiflex... -Uwaga!
-Aparat... -Jeszcze raz!
Sam, proszę!
Odwaliło wam? Dajcie mi ten aparat.
Oszalałeś?
-Wiesz, ile to kosztuje? -Czuły punkt.
Aż nam puścił gadkę.
Tak.
Mam lepszą reputację niż wy razem wzięci.
Daj spokój.
Reputacja nie przechodzi z dekady na dekadę.
Gadasz jak w latach 40.
Żadna frajda.
Pokaż aparat, panie czarny.
Dobra, ale przestańcie się wydurniać.
Jasne.
Chryste!
„Odwaliło wam?”
-„Odwaliło wam?” -Cyka nam zdjęcie.
Czekajcie.
Stary, dobrze wyglądasz.
To rolleiflex 3.5.
Niemiecka dwuobiektywowa lustrzanka.
Piękny sprzęt. Z wizjerem.
-Kawał aparatu. -Nie. Arcydzieło.
No.
A w trasie zawsze mam podręcznego nikona.
Jak uciekasz przed FBI?
Albo jadę na wielbłądzie.
Dokąd?
Do Mekki.
Lecisz do Arabii Saudyjskiej?
Tak. Każdy muzułmanin powinien odbyć tę podróż choć raz.
Nie mam teraz wystąpień,
więc to dobra okazja.
Może odwiedzę też parę innych miejsc.
Chciałbym zobaczyć piramidy.
Brzmi fantastycznie!
I tak będzie.
Jedź ze mną, jeśli czas ci pozwoli.
-Pojadę. -Tak?
No pewnie? Siostry z Afryki?
Dawaj, Jim. Wiem, że się piszesz.
Na panienki owszem.
Ale mam kolejną rolę.
Między nią a zgrupowaniem nie zdążę.
Też to przemyśl, Sam.
Zostawisz za sobą kraj na jakiś czas
-i nabierzesz perspektywy. -Nie mam czasu.
Na perspektywę zawsze jest czas.
Jestem zawalony.
Muszę się przygotować na powrót do Copy.
Daj spokój. Zapomnij o Copie.
-Nie było tak źle. -Daj spokój.
Dobra, może było.
Za mało się bujasz jak na ich gust.
Może nie skaczę po scenie jak Jackie czy James Brown,
ale to nie mój klimat.
Ja sprzedaję głos, słowa, wizerunek, przekaz.
Przekaz?
W Copie musiałbyś go sprzedać białym.
I co? Oni też mają duszę.
Do każdej duszy można trafić.
-Powinieneś to wiedzieć. -Nie marnujesz energii,
-próbując trafić do białych? -Nie!
Zdobywając ich serca muzyką,
robię przejście nam wszystkim.
Nie zawsze oni będą słuchać popu,
a my muzyki czarnych.
Kiedyś muzyka będzie jedna dla wszystkich.
Co przekazujesz, grając osobno dla białych
i osobno dla czarnych?
Słuchaj. Występujesz w miejscach, gdzie jedyni czarni poza sceną
-donoszą żarcie. -Wiem.
Mnóstwo razy chciałem komuś przywalić.
Więc użyj swojej broni! Głosu!
Czarni wstają z kolan.
Zabieramy głos.
Sam, masz chyba najskuteczniejsze
i najpiękniejsze medium z nas, a nie wykorzystujesz go dla sprawy.
Bzdura!
Moje utwory śpiewają mistrzowie.
Mam własną wytwórnię i rzeszę czarnych artystów.
Nie sądzisz, że moja kreatywność i przedsiębiorczość
inspirują ludzi tak samo
jak twoje wkurzające przemówienia?
Czekaj, zapomniałem. Nic innego nie robisz.
-Robię bardzo dużo. -Tak? Sportu nie uprawiasz.
-Futbol mnie nie kręci. -Nie umiesz śpiewać.
Z gówna bata nie ukręcisz.
O co te wrzaski?
Jesteś jak cała reszta.
-Zafascynowany gwiazdami. -Daj mu skończyć!
Rozejrzyjcie się. Który z nas nie pasuje?
-Nie pasuje? -Nie pasuje.
Brat Sam, jedyny, którego lubią biali.
-Czyli ty. -Odpuść, stary.
Zawsze umiałeś się zakręcić.
Może tatuś za mało cię tłukł.
-Nakopię ci. -Nie. Olej go.
-Wszystko gra? -A ty czego chcesz?
-Zabieraj łapy. -O nie.
Mamy chronić brata pastora.
Nie potrzebuję ochrony.
Skoro to już wiemy, to spadówa.
Czarny, odejdę, gdy...
Pomyśl, zanim coś powiesz.
-Bóg jest wielki. -Większy niż my.
-Chronią cię barany. -Ja ich nie wybieram.
Co z tobą, Sam? Wyluzuj.
Przy tym spiętym czarnuchu nie wyluzuję.
-Skończyliście spinę? -Ja się nie spinam.
To Malcolm. Zawsze wściekły.
Wściekły?
Tak sądzisz, bracie?
To, co się wokół dzieje, powinno wszystkich wkurzać.
Wam się powiodło. Wesoła burżuazja,
która nie rozumie, o co toczy się gra.
Myślisz, że mistrzowski pas go ochroni
przed diabłami, które od samego początku mu grożą?
-Niech spróbują. -Albo Jimmy.
Najlepszy futbolista świata.
Wspomaga też czarnych przedsiębiorców.
To nie zagraża białym?
Myślisz, że jego FBI nie ma na oku?
Nie zapeszaj.
Dlatego, bracie, nasz ruch
to walka.
Walczymy o życie.
I co nam powiesz, bracie?
Pan Soul.
Albo to.
Głębokie słowa, bracie.
Uwielbiam te kawałki.
Zawsze przodem do drzwi, jesz placek z fasolą, zadufany...
W większości to kościelne piosenki, na których wyrosłeś.
Zmieniłeś je tak, by spodobały się białym.
Gówno prawda.
Współpracuję z artystami gospel...
Wiesz, co oddałem Kościołowi?
Ile razy to słyszałem?
To największa wada „czarnych ludzi sukcesu”.
-Szkodzicie... -Znowu zaczyna.
...obiecując, że jak się dorobicie, to im oddacie.
W ramach jałmużny czy innego datku.
-Już dobrze. -Nie, Jimmy.
Jednego nie rozumiesz.
Tobie się udało,
ale większość,
której pozostały niespełnione, niszczące ich sny,
została z tyłu.
A za nimi ciągnie się smród pesymizmu.
Ale chcieli dobrze.
Malcolm, zjesz tych lodów?
Ludzie, na których tak ci zależy, nigdy cię nie pokochają.
Jesteś jak figurka w pozytywce.
Małpka.
To prawda. Jesteś małpką tańczącą do katarynki.
Zaczynacie sobie dogryzać.
Jak ja oberwę, nie będę się hamował.
Cassius, co to byli za Anglicy,
z którymi się ostatnio bujałeś?
-Beatlesi. -Właśnie, Beatlesi.
Pół życia spędzasz w trasie, zabawiając dzieci bigotów.
A biali i tak ściągają tu swój pop.
Zaczekaj.
Beatlesi są zabawni i w ogóle,
ale to nie Sam Cooke.
To raczej taki trend.
Jak nie oni, to ktoś inny.
Sęk w tym, że to zbyt ważny czas,
by marnować kreatywny geniusz na uległość.
Na marynarkę też jest za gorąco.
Do czego zmierzasz?
Ja jestem tylko jednym głosem.
Tylko jednym.
Cassius jest kolejnym, który używa pięści i słów.
Jimmy to brak strachu i nieustępliwość.
Ty mógłbyś być najdonioślejszym głosem.
Czcigodny Elijah Muhammad...
Moment.
Nie pytałem o zdanie czcigodnego Elijaha.
Znowu. Elijah to, Elijah tamto.
Ale jak Elijah Muhammad każe ci się zamknąć,
zrobisz to.
To, co zachodzi między Narodem a...
Słuchasz ich, gdy każą ci tu przyjść i namówić Cassiusa,
by dołączył do czegoś, w co sam nie wierzysz.
Do niczego go nie namawiam! Sam przyszedł po poradę.
Miał pytania.
Jego pasja do islamu pochodzi z serca.
Pasja to...
mocne słowo.
Nie mogłeś przestać mówić o tym, jak się cieszysz
-na myśl o ujawnieniu wiary. -Tak.
-Owszem, tak było. Jest. Ale... -Tak?
Jeśli mam być szczery, bycie muzułmaninem
brzmiało lepiej przed tym spotkaniem.
Jak możesz mieć wątpliwości?
Dotarłeś na szczyt. Nie rozumiem.
On nie sądził, że wygra.
-Cash? -Wiedziałem.
Jestem najlepszy...
Większego ode mnie nie będzie. Ale...
-Spokojnie. -Jestem spokojny.
Tylko się trochę stresuję. To normalne.
Malcolm!
Naciągacz przejrzy naciągacza.
Pytanie, panie wszechwiedzący.
Jak czarnym ma pomóc
prowadzenie interesów inaczej niż wszyscy?
W głupszy sposób niż reszta?
Nikt ci nie zarzuca złych decyzji.
A może ty, skoro myślisz, że nie wiem o inwazji Brytyjczyków.
Zainwestowałem w nią.
Mam pod opieką grupę Valentinos.
Pięciu braci Womack.
Najmłodszy z nich, Bobby, napisał przebój It's All Over Now.
Nagrali świetny kawałek. Zatrząsł listami R&B.
Trafił na 94. miejsce listy Billboard's Hot 100.
Zadzwonili do mnie z Anglii.
Jakiś zespół chce nagrać cover.
Beatlesi?
-Nie, The Rolling Stones. -Jak Muddy'ego Watersa?
Właśnie. Bobby się nie zgodził, mówił, że to ich kawałek.
Ale decyzja należy do mnie, a ja patrzę szerzej.
Dałem im zielone światło.
-Tak? -Tak.
Ich wersja trafiła na szczyty list przebojów.
Nie tylko R&B, popowych też.
Ale jak ta wersja się wybiła,
wszyscy zapomnieli o wersji Bobby'ego.
Spadła z list R&B.
-Bobby się załamał. -Nic dziwnego.
Daj skończyć.
Męczyło go to pół roku.
Bo po pół roku dostał pierwsze tantiemy.
Bobby napisał tekst, a moja firma ma prawa do piosenki.
Każda białaska, która kupi tę płytę,
napycha moje kieszenie. Nasze.
Białasy grają koncerty i nie wiedzą, że pracują dla nas.
Bobby spytał, czy Stonesi nie chcą przerobić więcej jego piosenek.
Wiecie, kto zarabia więcej niż autor kawałka
z 94. miejsca na Billboard Hot 100?
Autor kawałka z pierwszego miejsca.
Ja to wiedziałem. Bobby też już to wie.
To nie jest walka o prawa? Ja nie chcę uszczknąć tortu.
Ja chcę poznać przepis.
Gratuluję sprytu, bracie.
Nie rozumiesz, że nie wszystko jest czarno-białe.
Dla ciebie zabójstwo Kennedy'ego
to sprawiedliwość dla białego diabła.
Ja go lubiłem. Moja mama po nim płakała.
Moja też.
Jak miałem się czuć,
jak mój znajomy w telewizji mu ubliżał?
Nie ubliżałem mu.
Powiedziałeś, że dopadły go jego grzechy.
Żeby podkreślić swoją rację.
To parafraza.
Moja cała rodzina mieszka na południu Chicago.
Nie w Harlemie jak ty. Czarni muzułmanie...
-Naród Islamu. -Naród Islamu w Chicago jest olbrzymi.
Wiem, gdzie mieszka Elijah Muhammad.
Ma największą chałupę w okolicy. Jak willa burmistrza.
Bywałem tam na kolacji.
Więc widziałeś, że żyje jak faraon.
Nie wspomina o skorumpowanych czarnych radnych i ich przekrętach,
narkotykach i szkodzeniu społeczeństwu,
ale potępia białych diabłów.
Weź się zastanów.
Mam coś dla ciebie.
Wskazówka, która pozwoli rozwikłać zbrodnię?
Można tak powiedzieć.
Myślałem o pewnej piosence, którą słyszałem w radiu.
Skojarzyła mi się z tobą.
Okazała się popularna.
Piękne słowa.
Zwłaszcza początek.
„Ile dróg musi człowiek przejść, nim nazwie się człowiekiem?”
Jakby pytał, ile muszą zrobić uciśnieni,
nim inni zobaczą w nich ludzi.
Daje do myślenia.
Znam Blowin' in the Wind, odkąd wyszło.
-Nie zdenerwowało cię to? -A powinno?
To nie ten biały Bob Dylan z Minnesoty?
-No i co? -Cóż.
Białas z Minnesoty, który nic nie zyska
dzięki piosence, która mówi więcej o zmaganiach naszych braci,
o naszym ruchu, niż wszystkie twoje teksty.
Może nie jestem tak lotnym biznesmenem,
ale skoro twierdzisz, że mówienie o walce szkodzi interesom,
to czemu ta piosenka jest wyżej na listach niż twoje?
Dlaczego ten utwór
zdobył wyższe miejsca
niż twoja twórczość?
-Nie. -Sam!
-Daj spokój! -Wracaj, Sam!
Idź z Bogiem.
-To było zbędne. -Ani trochę, Cash!
Powinniśmy być przyjaciółmi!
Jestem jego przyjacielem i dlatego przemawiam mu do rozsądku!
Już nikt,
ani ja, ani ty, ani Jimmy, ani Sam,
nie może się wahać!
Nasi bracia i siostry umierają na ulicach.
Czarni umierają!
Każdego dnia!
Trzeba nakreślić granicę, Jimmy.
Granicę, która mówi,
że albo jesteś z nami, albo przeciw nam.
Ja wierzę w potencjał tego brata, Jimmy. Aż nazbyt.
Zbyt mocno, by zostawić go po drugiej stronie!
Pójdę po niego, zanim odjedzie.
Wiesz,
zawsze mnie bawiło,
że ci jaśniejsi są tacy waleczni.
Co masz na myśli?
Żółciutki jesteś.
Jak pomyślę o najbardziej wygadanych, nieustraszonych braciach,
to zawsze mają jasną skórę. Ty,
W.E.B. Du Bois, Adam Clayton Powell...
Nie zwracam uwagi na karnację.
Wszyscy jesteśmy czarni...
Nie mów do mnie jak do debila.
Wiesz, że się różnimy.
Jak nie ma białych,
jaśniejsze panny idą do jednego kąta,
a ciemniejsze do drugiego.
Wiesz, że ci o jasnej karnacji obrywają czasem bardziej od czarnych
niż od białych.
Co chcesz powiedzieć?
Zastanawiam się, czy to kreślenie granic
ma na celu pokazanie czegoś białym,
czy może udowodnienie czegoś czarnym.
Cóż, to...
ciekawy punkt widzenia.
Takie spostrzeżenie.
Nie wiń Sama, że dba o interesy.
Musi.
Jeśli mamy być wolni, wolność...
-Wiesz o tym. -Ważna jest wolność gospodarcza.
A on ją osiągnął jak nikt.
On jedyny nie czeka, aż biali wystawią mu czek.
Ja też nie czekam na czeki od białych.
Ty nie masz pracy, Murzynie!
Cholera. Dosłownie.
Wiem, co masz na myśli.
Stary.
Biali opanowali do perfekcji jedno.
Mówią o naszych pasjach tak, że zapominamy, co się liczy.
Myślałem, że lubisz rolę bohatera NFL.
Bohatera?
Nie jestem bohaterem.
Widzisz, Malcolm, niektórzy biali
tylko klepią się po plecach za to, że nie są dla nas okrutni.
Sądzą, że powinniśmy ich wielbić,
bo zdobyli się na łaskę,
by traktować nas niemal jak ludzi.
Spodziewasz się od psa medalu za to, że go nie skopałeś?
Nienawidzę skurwieli bardziej niż tych, którzy otwarcie nas gnoją.
Nigdy nie zapomnę, co o mnie myślą.
Nie wątpię, Jimmy.
U Sama podoba mi się to,
że on też nie zapomina.
Nie sugeruj mu, że jest inaczej.
Nie sugeruję...
Mówię jedynie, że tacy jak Sam, ty i Cassius
-to nasza największa broń. -Nie jesteśmy bronią, Malcolmie.
A musicie nią być.
Jeśli mamy wygrać.
Stary.
Malcolm.
Bracie, mów.
Co cię trapi?
Nie wiem.
-Garbus to nie jest. -Ale fura.
Szał.
Ci to się wożą.
Macie drobne?
Jasne, mały. Czekaj.
-Jak tam? -Jak tam, młody?
Podzielcie się.
Dzięki! Gratki, mistrzu!
-Daj jednego. -Jasne.
„Mistrzu”. Można przywyknąć.
Zaraz Malcolm sprawi, że będą mówić Mistrz X.
Ma za sobą parę ciężkich miesięcy.
-Malcolm? -Ma dość.
Czyli islam?
Nie przestanę się przyjaźnić z tobą i Jimem.
-Tego nie wiesz. -Wiem.
-Musimy się wspierać. -Dlaczego?
Bo tylko my rozumiemy, jak to jest być nami.
-Nami? -No wiesz.
Młodymi. Czarnymi. Prawymi.
Słynnymi. Nieprzepraszającymi.
-Wezmą cię na cel. -I tak wezmą.
Tu nie chodzi o prawa obywatelskie.
Ci aktywiści mają gdzieś dziewczynki, które zginęły w Alabamie.
Dlatego przemawiają do głuchych.
Nie dają czarnym tego, czego chcą.
Czyli czego?
Tego, co masz, ale bierzesz za pewnik.
Władzy.
W rękach czarnych.
To mi się podoba.
Mnie też.
Swój chłop!
Im też.
Władza to świat, w którym można być sobą.
Patrzeć, gdzie chcemy.
Myśleć, co chcemy.
Nie odpowiadając przed nikim.
Czarni nie zasługują choć na tyle?
Możemy robić, co chcemy, bracie.
Powiedz mi.
Co chcesz robić?
Chcę imprezować.
A ty nie?
Chcę.
To ruszajmy.
Miami, jesteś gotowe?
Wasz mistrz!
Nic piękniejszego nie zobaczycie!
Ekipa w komplecie.
Super, masz go.
Nie uciekałem.
Ale przejmę obowiązki gospodarza.
-Tak? -Tobie już wystarczy.
Przenosimy imprezę do Fontainebleau!
Zapominasz, że brat Cassius już nie pije.
Od godziny nie chuchał ci w twarz.
Daj spokój.
Malcolm?
No dobrze.
Sam, dlaczego się kłócimy?
Ja się z tobą nie kłócę.
Tylko z tym gościem.
Kiedyś umiałeś się zabawić.
A teraz wszędzie zachowujesz się jak przed kamerą.
Zawsze taki byłem.
Może, ale zawsze byłeś też...
kimś więcej.
Gotowi?
Pamiętasz, jak się poznaliśmy, Sam?
-Mam już dość tych pytań. -Czyli nie?
Pamiętam.
W Harlemie.
Nawet mnie nie znałeś.
Tak powiedziałem, ale cię znałem.
Wielu braci prosiło o dyżur przed Apollem.
-Poważnie? -Tak.
Rozumiałem ich, bo byłem na twoim występie w Chicago.
Byłeś na występie?
Nie. Byłem...
na pięciu.
W Bostonie również.
Cholera, w Bostonie? Serio?
Serio.
A co tam się stało?
-Mogę opowiedzieć? -Śmiało.
-Na pewno? -Tak.
Sammy występował z Jackiem Wilsonem.
Przyszedłem na występ Sama, ale Jackie śpiewał przed nim.
Grał to, co zwykle. Tańczył i tak dalej.
Nie w moim stylu.
Wreszcie jego występ się skończył
i na scenę miał wyjść Sam.
Wiedziałem, że doda wydarzeniu klasy.
Rozgrzałem ci ich, bracie.
Nie spierdol tego.
Panie i panowie, brawa dla Sama Cooke'a!
Sam wyszedł na scenę.
Tłum oszalał.
Dzięki!
Sam podszedł do mikrofonu. Chwycił go
po swojemu. Pieścił go
jak najdelikatniejszy kryształ.
Albo piękną kobietę.
Trofeum z NFL.
-Dasz dokończyć? -Mów.
Pieścił mikrofon.
Zbliżył go do ust, otworzył je...
Padło nagłośnienie.
Co?
To nagłośnienie?
Mikrofon jest wyłączony.
Co za pech.
Gówno, nie pech.
Jackie to król sabotażu.
Sam utknął na scenie.
Bez dźwięku i z wkurzonym tłumem.
Sytuacja się rozkręciła.
Muzycy zwiali jak niewolnicy z pola.
A wy, kurwa, dokąd?
Mamy grać, a nie się bić. Powodzenia!
Sam stał tam jak kołek.
Pamiętam, że myślałem,
że sam się prosi o śmierć.
I co się stało?
Coś...
Coś cudownego.
Znacie Chain Gang?
Zaśpiewam a cappella.
Zabieraj się stąd!
Chodźmy.
-Dobra. -Idziemy.
Dalej!
Nie słyszę!
Widziałem, jak się pocił i śpiewał.
W tle
można było usłyszeć tylko śpiew.
Wiecie co? To wystarczyło.
Tak, to...
To było coś, Sam.
Coś wspaniałego.
Tak było, Cash.
Naprawdę.
Bracie, mógłbyś góry przenosić, nie kiwając palcem.
Jeśli cię zdenerwowałem,
to dlatego, że mam o tobie dobre zdanie.
Tak.
Wszyscy jesteście naszą wspaniałą przyszłością.
Nie zapominam o tym.
Ty również, Malcolmie.
Schlebia mi to.
Bierzesz świat na barki, ale twoje zdrowie cierpi.
Nie będzie musiał dłużej dźwigać go sam,
bo dołączymy do Narodu.
Malcolmie...
Wiem.
O co chodzi?
Malcolm?
Jak mówiłem,
moja relacja z Narodem
nieco się skomplikowała.
Nie wiem, jak długo w nim będę.
Czekaj, opuszczasz Naród Islamu?
Myślałem, że to rzecz po grób.
Cóż, chyba...
sprawdzę tę teorię.
Dlaczego miałbyś odejść?
A to, co mi mówiłeś?
To, co mi pokazywałeś?
Naród jest pełen dobrych i prawych braci i sióstr.
To jego przywódcy nie dotrzymali im kroku.
Czekaj.
Pomożesz mi przejść na islam,
a potem sam go porzucisz?
Nie, Cash.
Zawsze będę muzułmaninem.
Właściwie...
można powiedzieć,
że stanę się nim jeszcze bardziej.
Nie rozumiem.
Cóż,
nie odchodzę, by zostać sam.
Odchodzę...
by założyć nową organizację,
bliższą uczciwym
i prawym założeniom islamu.
Kto w niej będzie?
Sądzę, że pójdzie za mną wiele osób.
Zwłaszcza...
jeśli ty będziesz jedną z nich.
-Powiedz coś. -Ty skurwielu.
Zaczekaj, Cash!
Wykorzystywałeś mnie.
Nie, bracie. Próbuję cię ratować.
To ciebie trzeba ratować!
-Zaczekaj! Nie! -Cash!
Jeśli głęboko w sercu nie wierzysz, że byłem ci przyjacielem,
nie powinieneś do mnie dołączać.
Jeśli jakaś cząstka ciebie uważa,
że spędzony przez nas wspólnie czas
wynikał z mojego egoizmu czy oportunizmu,
to zachęcam,
odejdź ode mnie.
Odejdź z czystym umysłem i sumieniem,
wiedząc, że postępujesz właściwie.
To jedyne, co możesz zrobić.
Cassiusie Marcellusie Clay, jesteś tam?
Mamy tu dziennikarzy.
Przyszli.
Ktoś musiał mnie widzieć z Samem.
Nie wiń ich
za chęć pogawędki z mistrzem świata.
Tak.
Pogadam z nimi
-i pomogę im opchnąć gazety. -Słusznie.
Idziesz?
Cóż,
nie mam nic do powiedzenia.
A oni przyszli do ciebie, a nie do mnie.
Chcę, byś przy mnie był.
Dobrze.
Wybaczcie.
Mówiłem, fajfusy, że wymiatam!
A teraz bić mi tu czołem!
Kurwa, przedziwna noc.
Tak.
Wiesz, że wiem, co tam się dzieje?
Cassius rozmawia z prasą.
Nie. Ogólnie.
Wiesz,
to, że nie wydaję piosenek o ruchu,
nie znaczy, że o nim nie piszę.
Wiesz, jak Malcolm się angażuje.
Wkurzyłem się na piosenkę Dylana.
Dlaczego?
Bo jest zajebista.
Zajebista.
Poczuj ducha rywalizacji.
To nie jedyny powód.
Miałem wrażenie...
że to ja powinienem był ją napisać.
Nazywam się Panem Soulem, a nie mam takich na koncie.
To może zacznij?
Zacząłem nad czymś pracę.
Gdy tylko to usłyszałem.
Naprawdę?
Tak, ale to co innego.
Jeszcze nie grałem tego publicznie.
Jak to leci?
Tak zwani eksperci się mylili.
Następnym razem nie pytajcie bukmacherów.
Pytajcie mnie, to wam powiem.
Czy możemy założyć, że skoro stoi z panem Malcolm X,
myśli pan nad zostaniem muzułmaninem?
Nad niczym nie myślę. Jestem muzułmaninem.
Od dziś
nie będę się posługiwał nazwiskiem Cassius Clay.
To niewolnicze nazwisko.
-Jak mamy pana nazywać? -Cassius X.
Doradzał pan Clayowi w sprawach religijnych?
Spójrzcie.
To mój brat i...
-Nowy mistrz wagi ciężkiej. -...przyjaciel.
Mówię, co wiem i rozumiem,
a Cassius ma własny rozum.
Możemy liczyć na rewanż z Listonem?
Daj spokój, rewanż z Listonem?
Przecież on jeszcze jest w szpitalu.
Skoro mamy to z głowy, to chyba czas na imprezę, Sammy?
-Tak. -No.
Ale jestem szybki!
Jestem tak szybki, że po walce
drogówka chciała wlepić mi mandat.
Dajcie mi Sonny'ego Listona, Joego Louisa i Rocky'ego Marciano,
a rozwalę ich jednego wieczoru.
Tak będzie.
Wiecie, że wymiatam.
Kto wymiata?
Ty!
Właśnie, Malcolm! Odstaw to i chodź.
Zróbcie nam zdjęcie.
Chcę mieć zdjęcie z Malcolmem.
Zobaczmy.
Zawsze mam rację.
O to chodzi. Dawaj.
Jest i mój brat!
Mówiłem im! Pokazałem!
Mówili, że mają dla mnie przeciwnika.
Malcolm, chodź tu.
Jego też sprałem!
Przyjechaliśmy tu z Hampton House.
-Zapraszam. -Dziękuję!
-Jak leci, Johnny? -Fantastycznie. Dzięki. Usiądź.
Wspaniale.
Pięknie śpiewa.
-Niesamowicie. -Dziękuję.
Powiedz, Sam.
Skąd tyle pomysłów na wspaniałe utwory?
Obserwuję otaczający mnie świat.
Co masz na myśli?
Jeśli spojrzycie na to, co się dzieje,
zagłębicie się w myślenie ludzi,
określicie odpowiednią porę,
zawsze napiszecie coś, co przemówi do ludzi.
Zaśpiewasz nam coś jeszcze?
Macie ochotę?
To co, masz coś, co przemówi do ludzi?
Ostatnio nad czymś pracuję.
Nikt tego nie słyszał.
Poza garstką przyjaciół.
Cudownie. Chętnie posłuchamy.
-Do dzieła. -Dobrze.
Zaczynajmy.
Panie i panowie, Sam Cooke!
NIE MA BOGA PRÓCZ ALLAHA
Mistrz świata porzuci nazwisko Cassius Clay.
Będzie znany jako Muhammad Ali.
Biegiem!
Nagrania kolidują z treningami Cleveland Browns,
a skoro Browns nie pozwalają mi
zacząć treningów w późniejszym terminie bez wniesienia wysokich grzywien,
niniejszym kończę karierę futbolisty.
Zajmę się karierą aktorską.
Przepraszam, wracam do pracy.
AUTOBIOGRAFIA MALCOLMA X OPOWIEDZIANA ALEXOWI HALEYOWI
„Nastał czas męczenników. Jeśli mam być jednym z nich,
„to za bractwo.
„Tylko ono może ocalić ten kraj”.
Malcolm X, 19 lutego 1965
Został zamordowany dwa dni później.
NA PODSTAWIE SZTUKI „ONE NIGHT IN MIAMI...” KEMPA POWELSA
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Małgorzata Fularczyk