NETFLIX SUNAR
17 EYLÜL
Kaldır!
Tommy, kaldır şunu!
Neyi kaldırsak ağırdan alıyor. Söyle, çabuk olsun.
Her sütunu dört günde diksek altı ay gecikiriz.
O senin adamın.
Sakin ol kardeşim.
Kızıma söz verdim, bu köprüyü ilk o geçecek.
-Henüz doğmamış olan mı? -Evet, o.
Kaldır!
Niye yine indiriyorsun? Çıkar şu herifi oradan.
-Martha nasıl? -Martha iyi. O hep iyi.
-Saat kaç? -Üç.
Mark ve Wendell mola versin.
Tamam.
Jimmy'nin mesai kartını yarın sen onayla.
-Yarın. -Tamam.
KIZIMIZ OLACAK
Çok tekmeliyor mu?
Şey mi…
Evet. Artık çok hareketli.
-Efendim? -Altta mı, üstte mi?
Geç oldu.
-Pek matah bir his değil. -Çok şanslısın.
Çok sağ ol.
-Rica ederim. -Teşekkürler. Bakalım nasıl gidecek.
Lanet olsun.
Önce senden ricam,
şurayı imzala.
Paraf.
Tarih.
Şurayı atladın.
Paraf. Şeyin yanına…
Her şey tamamsa ben gidiyorum.
-Görüşürüz abla. -Sağ ol.
-Hoşça kal. -Görüşürüz.
Seni seviyorum. Evde görüşürüz.
-Tamam. -Bol şans.
Şimdi de senden
en alta bir imza rica edeceğim.
Sonra her şey tamam. Araba sizindir.
-Teşekkürler Chris. -Ne demek. Rica ederim.
Komisyon alıyor, ona ne teşekkür ediyorsun?
-Parayı ben verdim, bana et. -Sağ ol.
Teşekkür ederim.
Sağ ol.
Tebrikler. Arabanız oldu.
-Gelebilmene sevindim. -Tebrikler. Her şey tamam.
Söylesene,
saatten haberin yok, nasıl köprü inşa ediyorsun?
Of… Bu çok iyiydi. Çok komik.
Arkaya çektirdim. Birazdan geliyorum.
-Sağ ol Chris. -Hoşça kal.
Son olarak sosyal güvenlik numarası lazım.
-O niye lazımmış? -Krediyle ilgili.
-Seni seviyor ama gösteremiyor. -Sevmiyor.
-Kadın bize araba aldı. -Doğru.
Ama maksadı başkaydı. Benim alabileceğimi biliyordu.
Beni ezmek istedi. Araba diğer tarafta.
Bu yüzden minivan aldı. Erkekliğimi eziyor.
Korna iyiymiş.
Sesi gür.
Anita çok kıskandı.
Aman. Anita'yı kim takar, siktirsin.
-Ne önemi var? -Yok. Sadece…
Hiçbir önemi yok. Önemli olan şey tam karşımızda, bak.
Aman Tanrım!
Ruhuyla aynı renk, gri. Süper.
-Annenin ruh rengi bu. -Artık bu araba bizim.
Evet, öyle.
Önemli olan bu. Kumaş döşeme önemli.
Isıtmalı koltuklar, hava yastıkları önemli.
-Bence bu araba sana çok yakışacak. -Ne demezsin, tam benlik.
-Önemli olan şey üçümüz. -Evet.
Ailemiz önemli. Ablandan bize ne.
Önemli olan ne mi? Önemli olan bu işte.
Evet.
-Bir şey aldım. -Tanrım.
Çok hoş.
Bir saniye…
-Bu ters mi? -Ters değil.
Hayır, ters bu.
Ben öyle yaptım. Benim tercihimdi. Kızım böyle.
İlginç, değişik, sevimli, zeki.
-Mütevazı. -Mütevazı, alçak gönüllü.
-Arayayım mı? -Evet.
-Su falan ister misin? -Hayır.
Tam planladığımız gibi. Otursana tatlım.
Tamam, birazdan otururum.
Otur hadi.
Tabii, ihtiyacımız varken açmaz.
Barbara, selam, yine biz.
Kasılmalar altı dakikaya düştü.
Başlıyor… Başlıyoruz.
Ritmimizi bulmaya başladık,
keyfimiz yerinde.
Ne zaman?
Sahiden mi?
Evet, bu sürpriz oldu ama elden ne gelir, değil mi?
Tamam, bizi haberdar et. Telefonunu bekliyoruz.
Sağ ol.
Tamam. Doğum eğitimlerinde ne demişlerdi,
"Durum değerlendirmesi yapacağız. Her şey planlandığı gibi
düzgün gitmeyebilir, işler değişebilir."
-Şu anda da bir şey değişti. -Ne gibi?
Barbara… Başka bir doğumdaymış.
-Doğumda mı? -Eva'yı hatırladın mı?
Evet ama doğumum başladı.
-Onu çok sevmiştik. -Arar mısın?
-Eva'yı mı? -Hayır, Barbara'yı.
-Kendim konuşmak istiyorum. -Doğum yaptırıyor.
Ben de doğuruyorum.
Tamam.
-Paniğe gerek yok. -Panik yaptığım yok.
-Burada olmasını istiyorum. -Tamam.
Ne kadar sürecekmiş? Söyledi mi?
Eva yolda, Barbara da işi bitince gelecek.
Kontrol bende değil.
-Dediğini ilettim. -Sus.
İşi bitince gelir.
Özetle durum bu. Sakin ol.
Başka bir şey yapalım. Olur mu? Dans edelim.
-Hadi. -İstemiyorum.
Dikkatimi dağıt.
Dikkatini mi dağıtayım? Fıkrayla, espriyle falan mı?
Evet.
Sevdiğin bir şeyle ilgili bir espri… Dolapta ne var?
Brokoli mi? Dolapta brokoli var.
Brokolinin en sevdiği müzik neymiş?
Biliyor musun ne?
-Neymiş? -Brock and roll.
-Hadi canım. -Aynen öyle.
-Brokoliye yakıştıramadım. -Brokoli içkisini nereden alır?
-Nereden? -Salata barından.
Yapma kanka, anlasana işte.
Esprilerin rezalet.
Of…
-Bu ne? -Tamam.
Suyum mu geldi?
-Tanrım. -Sorun yok.
Bu ne demek?
Ebe nerede?
-Tamam. -Lanet olsun.
Üstünü çıkaralım.
-Bu da ıslak mı? -Hayır, iyi böyle.
-Peki. -Ebeyi yine arar mısın?
-Çünkü… -Ararım.
Sancım başladı. Tanrım.
Of. Siktir.
Bana öyle bakma.
Şuraya otursana.
-Gel tatlım. -Tanrım.
Gel.
Topa oturmayacağım.
Topu istemiyor musun? Bunun için verdiler.
-Esneme hareketini yap istersen. -Hiç yapamam şu anda.
-Yavaş. -Siktir. Galiba yapamayacağım.
Niye midem bulanıyor?
Şöyle mi?
Hareket nasıldı?
Tanrım. Pardon.
İçim bir tuhaf.
Midem çok bulanıyor.
Sırtımı ovar mısın?
Sağ ol.
Siktir.
Kusabilirim.
Bir şey yemedin ki. Ne çıkaracaksın?
Ne bileyim. Pardon.
-Çok yakışıklı görünüyorsun. -Sağ ol.
Ayrıca çok korkmuş gibisin.
Korkmuyorum.
-Sahiden mi? -Sahiden.
-Korkuyor musun? -Alakası yok.
Gözlerin acayip
tedirgin.
-Değilim. -O zaman beni öp.
Öpeyim mi?
Çok değil.
Geldi.
Bak, göz açıp kapayıncaya dek geldi.
-Selam. -Merhaba.
Kasılmalarının arasında altı dakika var ve suyu geldi.
Vay canına.
-Güzel. Nasılsın? -İyiyim. Sen?
-İyiyim. Barbara'yla konuştun mu? -Evet.
-Güzel. Nasılsın? -İyiyim.
-Su ister misin? -İstemem.
-Barbara geliyor mu? -Su alır mısın?
-Merhaba Martha. -Merhaba.
Kusura bakma. Midem çok bulanıyor. Su getirir misin?
-Tamam. -Sağ ol. İyi olur.
Nasıl gidiyor?
İyi. Fakat son iki kasılma çok yoğundu.
-Biliyorum… -Daha sık.
Evet. Midem bulanıyor.
-Bu… -Pek de…
-İstifra ettin mi? -Hayır, bir şey yemedi.
Tamam. Aslında…
Bu oldukça normal. Aslında iyiye işaret.
-Öyle mi? -Bebek geliyor.
Çok terledim. Beni tutar mısın?
Barbara'yı beklediğini biliyorum
ve planların değişmesi insana biraz tuhaf gelir
ama burada olduğum için mutluyum.
-Yanında olacağım. -Bir sancı daha geliyor.
Tanrım.
Tamam.
Nefes alıp vermek yeterli mi yoksa…
-Hatırladın mı? -Evet.
Tamam.
Tatlım.
Bu ne ya…
Çok fena.
Harika gidiyorsun. Nefes al.
Harika gidiyorsun.
-Ağrı kesici var mı? -Tamam.
-Sancılar geldiğinde dayanmaya çalış. -Bu ne berbat bir his ya!
Bu çok fena.
Bebeğin kalp atışını dinlemek istiyorum. Tamam mı?
-Ne durumda olduğuna bakacağım. -Su getirdin mi?
Bir saniye şuraya uzanır mısın?
-Elimi veya başımı tutar mısın? -Tabii.
Sadece…
-Suyu getirdin mi? -Evet.
Bunu karnına süreceğim. Biraz soğuk.
Bu ne? Kalp atışları için mi?
Evet.
Niye su gelmiyor?
-Şişeyi ortasından sık. -Bak, dinle.
-Dinle. -İyi misin?
-Duydun mu? -Vay canına.
-Kalbi güçlü atıyor. Harika. -Duyuyor musun?
-Ritmin sesi çok iyi. -Merhaba yavrum.
Merhaba yavrucak.
Güzel. Harika. İyi gidiyorsun!
-Şöyle yapalım… -Duydun mu?
-Evet. -Martha.
Martha, poponun altına şunu koyalım.
Hangi safhada olduğunu anlamak için…
…seni muayene edeceğim.
-Açılmış mısın diye. -Gözlüğünü sevdim.
Sağ ol.
-Kasılmalar sıklaşmış. -Keşke epidural yaptırsaydım.
Altı dakikadan daha kısa sanki.
-Çok daha kısa. -Tamam.
Ne?
Kasılma aralıklarından bahsediyoruz.
Tamam.
Altı dakikadan kısa.
Tamam. Bacaklarını şöyle kaydıralım.
Tamam.
Parmaklarımla rahim ağzına dokunacağım.
Biraz rahatsızlık verebilir.
Peki. Vay canına.
Altı santimetre civarı.
Bebek epey aşağıda.
Geliyor mu?
-Geliyor. İyi. -Çok hızlı.
-Harika. Çok iyi gidiyorsun. -Ne çabuk.
Harika gidiyorsun.
-Tamam. -Evet.
Süpersin.
Selam.
Merhaba.
-Midem çok bulanıyor. -Evet.
Hayır, olamaz…
Tamam, dinle…
-Derin nefes al. -Bir saniye…
Tamam.
Tanrım! Siktir!
Tamam.
-Tanrım! -Bebek geliyor.
-Evet. -Çok kötü.
-Dinle. -Çok fenayım.
Martha. Seni biraz küvete alalım mı?
-Bence küvete alalım. -Bu ne ya!
-Küveti dolduralım. -Tamam.
-Bir dakikaya gelirim. -Küvete gidelim mi?
Çok fena. Çok kötü.
-Suya girelim mi? -Olur, fark etmez.
-Tamam. -Tanrım. Kusacağım.
Tamam.
Tamam. Biraz kendini kaybettin.
Yapamayacağım.
Eva, Barbara nerede?
-Tabii ki yapabilirsin. -Sağ ol ama hayır, yapamam.
-Yapıyorsun bile. -Tanrım. Bu ne böyle ya!
-Yapamam. -Yapıyorsun.
Kalkalım.
-Kalkıp banyoya gidelim. -Yapamam. İstemiyorum.
Hadi. Kalk.
Hadi bakalım…
İşte oldu.
-Yapamam. -Tamam.
Ellerini şöyle koy. Kalkıyoruz.
-Banyoya ufak bir yürüyüş yapalım. -Bir, iki, üç.
-Hop, oldu. -Tamam.
-Yapamam. -Tamam.
-Popom açıkta mı? -Bana yaslan.
-Tamam. -Bana acımıyor.
Yürüyebilirsin. Hadi. Yürü.
-Hadi. -Kusura bakma. Utanç verici.
Yürüyebilirsin.
-İşte oldu. -Sen hiç doğum yaptın mı?
Yaptım.
-Tanrım. -Kaç çocuğun var?
-Küçük bir kızım var. -Kusacağım.
-Küçük kız mı? -Bir kızım var.
Canım çok yanıyor.
Çöpü çıkardın mı? Tuhaf bir koku alıyorum.
Çıkarırım. Önce seni banyoya götürelim.
Gel.
Tamam. Siz banyoya girin.
Ben yatak odasını hazırlayacağım.
Pekâlâ.
Geçecek.
-Nasıl gidiyor? -İyiyiz.
-İyi mi? Güzel. -Evet.
Tatlım, kollarını kaldır.
Ne? Deniyorum.
İşte oldu.
Rezalet.
Çok iğrenç. Kokusu geliyor. Tanrım!
-Su iyi mi? -Hadi bebeğim.
Lütfen, çıkıver hadi.
Elimi tut.
-Böyle daha iyi. -Değil mi?
-Müzik açar mısın? -Müzik mi?
-Bir de ışıkları kapatır mısın? -Tamam.
-Seni seviyorum. -Bir öpücük verir misin?
Seni seviyorum!
-Seni seviyorum. İyi misin? -Evet. Müziği getir.
Tamam.
Nefes al tatlım.
Alıyorum.
Tamam.
Çok kötü ya.
Galiba altıma yapacağım.
Bu ilginç bir ses.
-Kıpırdama. -Evet.
Tanrım!
Bu ses ıkınma sesi gibi. Ikınmak ister misin?
-Ikınmalıyım. -Tamam. Seni sudan çıkaralım.
Tamam.
-Kan mı o? -Tamam, gel.
Sorun değil. Sadece birkaç damla. Çok normal.
Hadi bakalım. Yatak odasına geçelim.
Ikınayım mı yoksa…
Yok. Şimdi değil. Biraz bekle. Önce bir…
Ne kadar açıldığını kontrol etmeliyim.
Şöyle…
Evet.
Bacakları kaldır. Tamamdır.
Tamam.
Çok şişmanım.
Pekâlâ.
-Martha? -Efendim?
Rahim ağzını kontrol edeceğim, tamam mı?
Biliyorum, kusura bakma… Bebeğin kafasını hissedebiliyorum.
-Öyle mi? Geliyor! -Rahim ağzını hissetmiyorum.
Hadi bebeğim.
Bence rahim ağzı tam açık.
-Tamamen açılmışsın. -Sana kolay şerefsiz.
-Martha, beni dinle. -Efendim?
Hazır hissediyorsan ıkınmaya başlayabilirsin.
Kasılma gelince ıkın, tamam mı?
Bana birkaç saniye ver.
Aman Tanrım!
Evet.
Aferin.
Aferin sana.
Çok güzel.
Güzel!
Tamam.
Aferin. Harika.
Böyle devam et, sen bu işi biliyorsun.
Harika gidiyorsun.
Hızlıca bebeği dinleyip ne durumda olduğunu kontrol edeceğim.
Bir dakika canım.
Evet. Dinlen tatlım.
-Dinlen tatlım. -Sadece…
Martha, seni yan çevirelim, tamam mı?
Bebek bu pozisyonu sevmedi galiba.
-Evet, bu taraf daha iyi gibi. -Yan mı yatsın?
-Hadi. -Evet.
-Tanrım! -Bu pozisyonda ıkınmaya devam et.
Tamam.
Aferin sana. Güzelce ıkın.
Evet.
Tamam.
-Tamam. -Ikın.
Güzel.
Tamam.
Geldi mi? Bebek nerede?
Bakalım.
Biraz dinlen.
Kalp atışları olması gereken ritme geri dönmedi.
O ne demek?
Bir saniye…
-Bir saniye. Bekle. -Tatlım, gitme. Nereye gidiyorsun?
Ritme geri dönmedi derken?
Sorun değil. Son iki kasılma sırasında
kalp atışları beklediğim ritme geri yükselmedi.
Ama anormal denilecek bir durum değil.
-Normali ne peki? -Şey…
-Gidişatı kontrol edeceğim. -Peki.
Böyle devam ederse yardım gerekebilir.
Sevk edebilirim.
-Hastaneye mi? -Evet.
Ama gözüm üstünde. Eşinin yanına dönebilirsin.
-Geliyorum. -Sorun yok, değil mi?
Yok. Her şey yolunda. Sen geç.
-Tatlım? Beni dinle. -Annem nerede?
-Beni dinle. -Ne oldu?
Harika gidiyoruz.
Harika ıkınıyorsun. Bir süredir çok iyi gidiyorsun.
Çok yol katettin. Hastaneye gidersek de üzülme.
Hayır, sandalyeyi getir. Hastaneye gitmem.
-Ama… -Kararı ben veririm.
-Martha? -Burada doğuracağım.
-Bebek geliyor. Biraz izin ver. -Dinle.
Bebeği hemen doğurmalısın.
Bu kasılmada tüm gücünle ıkınmanı istiyorum.
Hadi bakalım.
Tamam. Hadi, kafasını gördüm.
Ikınmaya devam et. Ikın.
Ikın!
Ikın Martha.
-Bekle. Lütfen. Çık. -Tamam.
Bakalım ne durumdayız.
Hadi ama.
Tamam, 911'i aramalısın.
Evde doğumda bebeğin tehlikede olduğunu söyle.
-Tamam. -Nasıl yani?
-Martha, bebeği hemen çıkarmalıyız. -Telefonu ara ki bulasın.
Tamam mı? Şu anda yapıyoruz. Ayağa kalk.
Alo, Formosa 423 Numara'dayım.
Evde doğum için bir ambulans lazım.
Formosa 423 Numara'da evde doğum gerçekleşiyor.
Evet, lütfen. Sağ olun.
-Tamam. -Uğraşıyorum!
Bebeği ıkınarak çıkaracağız. Derin bir nefes al. Ikın.
-Ikın tatlım. -Ikın.
Ikın!
Nefes al ve ıkınmaya devam et!
Hadi!
-Ikın Martha! -Ikın!
Kendini salıverme! Derin nefes al. Ikın ve bebeği çıkar.
-Tamam. -Şimdi!
Hadi!
Hadi, ıkınmaya devam et! Tamam.
İşte böyle!
Geliyor!
Hadi yavrucak!
Hadi! Evet.
Tamam!
Merhaba!
Aferin kızıma. Nasılsın bakalım?
Hadi. Ses ver.
Çok sessiz. Aman Tanrım.
Bir saniye annesi. Bekle!
Bekle.
Tamam.
Sesi güzel. Gerçekten iyi.
Rengi yerinde.
Merhaba güzelim, anacığını görmek ister misin?
Mükemmel bir bebek.
Tamam işte!
Merhaba tatlım!
Aman Tanrım.
Gözlerin ne güzel.
Merhaba yavrum.
Biliyorum.
Onu biraz saracağım.
Merhaba güzelim.
-Başardın. -Mükemmel bir bebek.
Şuna bak!
-Çok güzel. -Tanrım.
Tamam tatlım.
Teni buz gibi.
Hayatımda gördüğüm en güzel şeysin.
Dünyadaki en güzel şeysin.
Merhaba!
Merhaba. Kızım benim.
Bana ver. Morarmış.
-Ne? -Ne?
-Hadi. -Ne oluyor yani?
Hadi kızım.
Hayır!
Hadi.
-Hadi kızım. -Ne demek istiyor?
-Hadi. -Ne…
Hadi bebek. Hadi.
Sağlıkçıları içeri al. Hemen gelsinler.
Hadi kızım!
Hadi, nefes al! Hadi.
Hadi ufaklık.
Buradayız!
Burası!
Dur!
Hadi!
9 EKİM
Merhaba, pardon ama bu benim masam.
O kadar korkunç muyum?
Hayır, hiç değilsin.
Ben… Sadece…
Ofisi kullanma vakti bende. Çıkar mısın?
Tamam. Tanrım. Hemen gidiyorum.
-Sorun değil. -Sağ ol.
Çok özür dilerim.
Eşyalarımı alayım.
Tekrar özür dilerim.
Bir şeyleri yaparken gereken zamanı ayırmıyoruz.
Yemek yemeye, hayatın tadını çıkarmaya yeterli zaman ayırmıyoruz.
Yemek sırasında yanımda akıllı telefon bulundurmam.
Martha, sen misin?
Tanımadın mı? Annenin arkadaşıyım.
-Evet. -Birlikte briç oynuyoruz.
-Tabii, evet. -Söyle bakalım, nasılsın?
-İyiyim. -Öyle mi? Güzel.
Annen bana her şeyi ama her şeyi anlatır.
Her şeyi biliyorum.
Olanlar korkunç.
Kabahat o dolandırıcıda.
Hapislerde çürüyecek o, inan bana.
Bedelini ödeyecek.
Tişörtün güzelmiş.
Teşekkürler.
Rica ederim.
Kemerini tak.
-Müzik açayım mı? -Hayır.
Ne düşünüyorsun?
Hiç.
Martha, bir şey var. Endişelisin, biliyorum.
Bu konuda. Bulacakları şey hakkında.
-Bulacakları şey mi? -Evet.
Sevişmeden önce şarap içtiğimi mi?
Suşi yiyip yemediğimi mi?
Yoksa kastettiğin… Senin mesele mi?
Benim mesele.
Benim… Alkolü bırakmam mı?
Yani şey, ne kadar oldu, en son…
Uzun zaman oldu.
Altı yıl, beş ay, üç gün.
Dört gün.
Ölüm sebebine dair bir teorimiz yok.
Kriminal otopsi esnasında histoloji,
toksikoloji ve mikroloji testleriyle
altta yatan bir enfeksiyon, genetik bir anomali
veya plasentada sorun olup olmadığına bakıldı.
Tespit edilen tek şey bebeğin oksijensiz kaldığı.
Böyle vakaların %60-70'inde tatminkâr bir açıklama bulunamaz.
-Doktorsun, değil mi? Adın ne? -Dr. Ron.
Dr. Ron. Sen bir doktorsun Dr. Ron. Doktorsun ulan.
Tıbbi olarak cevaplayamadığımız durumlar var.
Ebeye karşı hukuki işlem başlatıldı
ve çok yakında tıbbi bilirkişi raporu…
Senin tıbbi görüşün ne? Sen de tıbbi uzmansın.
Bir halt bildiğin yok.
Bu önlenebilir miydi, kabahat kimde?
Bir halt bilmiyorum diyorsun.
Cevaplayamayacağım sorular var.
Şu anda hangi soruya cevap verebiliyorsun?
Kesin olan şu ki, işlemlere başlandı ve sonuç…
Siktir!
Özür dilerim.
Dışarı çıkacağım. Özür dilerim.
-Bu tip şeyler vakit alabilir. -Bebek nerede?
Morgda.
Organları bağışlamak mümkün mü?
Hayır. Kriminal uzman bu opsiyonu eledi.
Bazı aileler naaşı
tıp bilimlerine
eğitim amaçlı bağışlar.
Başınız sağ olsun.
Teşekkürler.
7 KASIM
-Borcum nedir? -25 dolar.
25 dolar. Buyurun. Teşekkürler.
-Sağ olun. -Hoşça kalın.
Sevdiğin yazı tipini söyle tatlım.
IVETT HUZUR İÇİNDE YATSIN
Büyükannen de aile mezarlığında yatıyor.
-Nesini beğenemedin… -Sen mi yazdın?
Evet.
-Sen yazdın yani? -Evet.
Kızımın adı bu değil. Adı Yvette.
İlk harfi "Y" ve son harfi "E."
"Yvette."
Özür dilerim.
Ona kızma. Sean'ın dediğini yazdı.
Büyük büyükannenin adının Macarca yazılışı.
İsim listesinin hep sonunda olmasın diye.
Ne alakası var? İsim listeleri soyadına göre sıralanır.
Ayrıca Amerikan yazımını senin için seçmiştik.
Evet ama bu ufak bir detay Martha.
-Ufak bir detay. -Evet.
Evet.
Evet, haklısın.
Artık ufak bir detay.
Ufak bir detay. O kadar. Zaten cenaze de olmayacak.
-Cenaze olmayacak. -Öyle demek istemedim.
-Mezar taşı olmayacak. -Martha? Yazımı değiştiririm.
-Yeter ki yazı tarzını seç. -Hepsi büyük vakit kaybı.
Ne?
Martha.
Martha!
-En azından yazı tipini seç! -Martha!
Ne anlamı var ki, zaten naaşı üniversiteye bağışlayacağım.
Bunların hepsi…
Martha!
Tam bir vakit kaybı.
Martha! Hadi ama!
-Bir tane alabilir miyim? -Tabii ki.
Siparişimiz dursun, birkaç değişiklik yaparız,
ödemeyi hallederim.
Hayır, ben ödemek istiyorum.
Ben ödemek istiyorum.
Teşekkürler.
Benim de ödeyebileceğim şeyler var.
Sean, içme. Tekrar başlarsın sonra.
-Sean, nereye? -Beş dakika.
Sikeyim.
Sean.
Yardıma ihtiyacı var.
Martha ne yaptığını bilmiyor.
Hata üstüne hata yapıyor.
Ona doğru yolu göstermek bize düşüyor.
Ne konuda?
Kuzeni Suzanne'i tanıyorsundur.
-Tanımıyorum. -Öyle mi?
Harika bir kızdır.
Şehir merkezinde şahane bir bürosu var.
Davayı bizim için üstlenmeyi kabul etti
ama tüm belgeleri ona teslim etmem lazım.
-Yani belgeleri sana vermemi istiyorsun. -Aynen.
Bunu Martha'yla konuşmalıyım.
Sahiden mi?
Bu gaddarlığın hesabını sormak istemiyor musun?
Martha şu anda bunun kararını verecek durumda değil.
Bu yüzden
bir kereliğine de olsa sorumluluk almak istersin sandım.
Ciddiyim.
Sakıncası yoksa kendim teslim etmek isterim.
Ne zaman?
Yakında.
Etsen iyi olur.
Köşede bırak beni. Geri kalanını yürürüm.
Kapıya kadar bırakmayayım mı?
Hayır, biraz hava almak istiyorum.
EBE BEŞ YIL HAPİS İSTEMİYLE YARGILANIYOR.
SAĞLIK KURUMLARI EBELERE SAVAŞ AÇTI.
Merhaba.
Selam.
Sigara mı içtin?
Kusura bakma.
-Günün iyi geçti mi? -Evet.
-Senin? -Evet, iyiydi.
Dava meselesini konuşmalıyız.
Bu işi bitirmeliyiz.
Daha önce ölümden döndüm. Karanlık ve soğuktu.
Çok karanlık, çok soğuk. Şimdi ise kızımız karanlık ve soğukta
ve hiçbir şey yapamıyorum. Elim kolum bağlı.
Lütfen Martha.
Ben annen değilim.
Senin partnerinim. Biz bir takımız. Konuşabilir miyiz Martha?
Martha…
…lütfen çık.
Onu özlüyorum.
Onu özlüyorum. Lütfen Martha.
Kusura bakma. Bana söz vermeni istiyorum…
Onu bir yere gönderme.
Lütfen.
Söz ver.
Söz.
Sean burada olabileceğini söyledi.
Çok acı çekiyor.
Kanka mı oldunuz?
-Hemfikir olduğumuz konular var. -Seçim hakkı veriyor musun ki?
Martha, bir dakika. Martha, lütfen.
Fikrini değiştiremeyeceğimi biliyorum, amacım bu değil.
Bebeğini tıbbi araştırmalara bağışlayacağını biliyorum.
Tek istediğim, araştırma bittiğinde
onu geri alman, al ki gömebilelim.
O kadar. Yapılması gereken şey bu tatlım.
Sen dedin diye mi? Tabii.
Minik bebeğinin bedeni bir hayvan gibi toplu mezara mı
atılsın istiyorsun?
Aman Tanrım.
Komik mi şimdi bu?
Evet. Çok adice.
Martha.
-Beklediğiniz için sağ olun. -Pekâlâ.
Burayı imzalayın.
Evet.
Bir imza da şuraya.
En alta da bir imza lazım.
21 ARALIK
Merhaba. Suzanne Weiss'a bakmıştım.
-Koridorun ilerisinde solda. -Teşekkürler.
Hayır, bunu kapısına bırak.
-Bu kim? -17.30 randevunuz.
-Merhaba. -Merhaba.
Ben Sean.
-Carson'dı, değil mi? -Evet. Elizabeth gönderdi.
Evet.
İçeri geçelim mi?
-Tabii. -Tamam.
Umarım iyi bir zamanda geldim.
Belgeleri unuttum. Hemen dönerim.
-Anlaşılan akrabayız. -Sanırım öyle.
Ne ilginç.
Niye çocuğumu ortadan kaldırıyorsun?
Bu odaya ihtiyacımız yok.
Çünkü çocuğumuz yok.
-Niye bana karşı soğuksun? -Soğuk mu?
Evet.
Ben mi soğuğum?
-Evet. -Anlıyorum.
Yani…
Annemle bir olup arkamdan iş çeviren sensin.
Onu bırakır mısın lütfen?
Martha, geri asmak istiyorum.
Fotoğrafı verir misin?
Kes şunu.
Siktir.
Elin nasıl?
Bu elmayı istemiyor musun?
Kararmış.
-İstemiyorum. -Peki.
Aklından neler geçiyor?
Ne düşünüyorsun?
Elimi düşünüyorum.
-Ne durumda? -İyi.
Bir süreliğine Seattle'a gitmeyi düşünüyorum.
-Seattle mı? -Evet.
Yolculuk olur. Benimle gelsene. Birlikte…
Uzun yol yaparız.
Küçük bir arsası olan ucuz, eski bir ev alırız,
elden geçirmeme yardım edecek arkadaşlarım var orada.
İkimize de iyi gelir Martha.
Çok iyi olur. Sana da bana da iyi gelir, değişiklik iyidir.
Yani…
Hadi, gidelim.
Bence gitmeliyiz.
Seni özlüyorum.
-Dokun. -Yapma!
-Dokun. -Sean.
Seni özlüyorum.
Tamam.
Dokun.
Siktir et!
Çıkar şunu.
Klips arkada.
Sean! Öyle yırtma. Bırak…
-Çıkart. -Yavaş…
Sean. Çıkarmama izin…
Bırak da çıkarayım!
-Gel buraya. -Hadi!
Kes şunu!
Beni dinle.
Bir saniye izin verirsen çıkarırım.
Sikerim ulan!
Tamam. Pardon. İzin ver… Bir saniye.
Siktir et. Artık canım istemiyor.
Neden yaşamak istemedin?
Neden?
13 OCAK
Merhaba Chris, n'aber?
Of, başın sağ olsun.
Sorun değil… Bir saniye.
Neler hissettiğini tahmin bile edemiyorum…
Evet. Baksana…
Arabayı geri alıp parasını vermeni istiyorum.
Sonra satarsın.
-Olur mu? -Satmana yardım ederim.
Birkaç ay sürer ama…
Olmaz, hemen lazım. Paraya sıkıştım.
Elimden bir şey gelmez.
Araba buradan çıktıktan sonra bir şey yapamam.
Ama altı aydır kullanmıyorum, araba yeni gibi.
-Anlıyorum ama… -Chris, sıkıştım.
Patronum bu konuda… Tamam.
Hemen halletmen lazım.
-Tamam. -Pardon.
Şöyle… Bir şartla…
Araba tehlikeli mi?
Arabada bir sorun var mı?
-Araba tehlikeliyse… -İade alabilirim.
O nasıl olacak?
Bir kaza olsa bir şekilde geri alabilirim.
-Öyle yapalım. -Tamam.
Filizlenmeyi mi araştırıyorsun?
Daha iyi bir kitabım var.
Buna bak.
-Hayır, bu. Evet. -Bu.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Selam.
Annemin durumunu konuşmalıyız.
Üç ayda beş yıl yaşlandı. Neredeyse evi yakıyordu.
Kabahat bende mi?
Ev yanıyor diye aradığında telefonuna bakmayan sensin.
Sırf benimle görüşmek için yapıyor.
Beni niye arada bırakıyorsunuz?
Her aradığında toplantıdaydım.
-İstifa etmedin mi? -Ne?
-Chris öyle dedi. -Chris'le konuşmadım.
Arabayı iade ederken Sean söylemiş.
Ne?
Bu senin. Ve…
-Benim değil. -Arabadaydı.
Bir rulo da film buldum.
Senin için tabettiriyorum.
Gitmeliyim, işim var. Görüşürüz.
-Seni seviyorum. -Ben de seni.
Bence endişelenecek bir şey yok.
Herkes kadının kellesini istiyor. Böyle bir hatayla
iki ila sekiz yıl yatması neredeyse garanti.
Ölmekte olan bir bebek için vaktinde ambulans çağırmamak ağır ihmal,
hapse atılmasına yetecektir.
Anladım.
Vereceğin ifade ile bu dava
çantada keklik diyebilirim.
Bir darbe de tazminat davasıyla indirmek isterseniz
güvendiğim bir avukat ayarlayabilirim.
Bence iki davayı da kazanabilirsiniz.
Milyonlarca dolar tazminat alabilirsiniz.
Bu köprüyü biliyor musun?
Duvardaki köprü.
-Hayır. -Bu köprünün hikâyesi ilginçtir.
1940'larda birdenbire yerle bir oluyor.
Kıyamet kopuyor. ABD'nin en büyük üçüncü köprüsü.
Golden Gate, George Washington, üçüncü de Tacoma.
40'larda yapı çöktüğünde nedenini çözemiyorlar,
uzmanları çağırıyorlar.
Matematikçiler, bilim insanları, kimse çözemiyor.
Temele, çelik halatlara bakıyorlar, sorun yok.
Her şey normal.
Sonra bir bilim insanı "rezonans" diyor.
Ne?
-Rezonans. Biliyor musun? -Hayır.
Rezonans…
Her katı nesnenin bir titreşimi vardır.
Dış titreşimle iç titreşim aynı olursa rezonans olur.
Bazen o kadar güçlü olur ki koca bir köprüyü bile indirir.
-Sık olur mu? -Hayır, mesela
salıncaklar kendi başına hareket eder ya,
işte o rezonans. Sağ ol.
Her şey için.
-Görevimiz. -Evet.
Gitmeliyim.
Taksiye atlayalım.
-Hemen çağırayım. -Yalnız gitmeliyim. Üzgünüm.
Lanet olasıca.
Christie Caddesi'ne gidebilir miyiz? Çabuk lütfen. Teşekkürler.
SUÇLU BULUNACAK MI?
SUÇLAMALAR: GÖREVİ İHMAL
SUİSTİMAL
KASITSIZ ADAM ÖLDÜRME
EVA WOODWARD DAVASI KIZIŞIYOR
Parti iyi miydi?
-Evet. -Öyle mi?
Sen neredeydin?
-Delme mi yapıyordun? -Evet.
Robert'la konuştum, üç haftadır seni görmüyormuş.
E, neyi deliyorsun?
Yalana gerek yok.
Asıl sen yalan söyledin.
Pis yalancı.
Kaltak.
Yalancı kaltağın tekisin.
Beş para etmez bir yalancısın. Siktiğimin soytarısı.
Soytarının tekisin. Soytarı, yalancı kaltak.
5 ŞUBAT
-Alo! -Pardon.
-Ne yapıyorsun Chris? -Çok pardon.
-Beni unuttun mu? -Pardon. Kaygan, dikkat et.
Annemin evine geldin diye heyecanlandın mı?
Koşar adım gittin resmen. Tamam.
Kuzenim mi o?
İnanmıyorum.
-Selam. -Merhaba.
-Burada ne arıyorsun? -Yüzünü gören cennetlik.
-Sorma. -İnanılmaz.
Annen davet etti. Girsenize.
-Mutfakta. -Tamam.
Merhaba. Vay, ördek varmış.
-Evet. -Harika görünüyor.
Yağlamamı ister misin?
-İyi yapabilir misin? -Tabii, yaparım.
-Al. Sağ ol. -Teşekkürler. Şununla yaparım.
Salata için yardım lazım mı?
Evet, harika olur.
-Salatayı yap, yeme. -Tamam. Tazeymiş.
Evet, tazedir.
Bunları doğrayayım mı? İnce veya kalın?
-Çok kalın olmasın. -Tamam.
Ama ince de olmasın.
Merhaba tatlım.
-Nasılsın? -İyiyim. Martha nerede?
Birazdan gelir.
Yalnız mı?
Bilmem.
Fırına mı?
Ne çabuk yaptın.
-Güzel. -Bir şey mi planladın?
Ne? Hayır.
-Bir şey planlamışsın. -Ne?
Bir şey planlamışsın.
Biraz hukuki tavsiye için Suzanne'i çağırdım.
Ne konuda?
-Anahtarlarımı buldun! -Öyle görünüyor.
Kâsenin içindeydi, ne komik.
Başka bir şey?
-Şimdilik yok. -İyi misin?
-Öyle mi? -Çay falan içmek ister misin? Al.
Hayır, sağ ol.
-İşte Liz. -Bana Liz diye hitap etme.
-Nasılsın? -Merhaba tatlım.
-N'aber? -Bunlar senin için.
-Sanırım güneş gülü. -Ne güzel. Kasımpatı!
Bunu sana aldım.
-Bana mı? -Işıklıymış.
-Nasıl yardımcı olabilirim? -Harika.
Ayağındakine dikkat et.
-Ne zaman oldu? -İçeri girerken olmuştur. Temizlerim.
Kendi bokuna basmıştır.
Salona geç. Çok hoş, değil mi?
-Merhaba. -Merhaba.
-Evet, çok hoş. Merhaba. -Nasılsın?
Seni görmek ne güzel. Seni de Chris.
-Emlakçı dekorasyonu yaptım. -Harika görünüyor.
-Ne olduğunu biliyor musun? -Hayır.
Peki, göstereyim. Tek başına duran şu koltuğu görüyor musun?
-Evet. -Yalnız ve hüzünlü görünüyor, değil mi?
O yüzden ben de renkli ve neşeli bir kırlent bulup
üstüne koyuyorum. Şıp diye güzelleşiyor.
Evet. Oturmak ister misin?
-Gördün mü? -Evet. Otursana.
Pek çok evde bu tür dekorasyonlar yaptım.
Para için değil, hobi olarak. Dostlarıma falan.
-Ben masayı hazırlayayım. -Tamam.
-Evet… -Martha?
-Saç fırçası ister misin? -Fırça mı? Hayır.
İstemiyor musun? Peki. Kıyafetin çok şeker.
Gerçi duruma uygun giyinmeni beklerdim.
Ne durumu?
-Chris, içkin var mı? -Bunu suya koyacağım.
-Kadeh kaldırmak istiyorum. -Tamam.
-Size. -Kadeh mi?
Evden çıkmanızın şerefine.
-Kendinizi… -Sağ ol. Şerefe.
-Dışarı çıkın. İyi hissedin. -Sean.
-Merhaba. Suzanne. -Kuzeni miydin?
-Evet. Memnun oldum. -Ben de.
Geçen gün kilisedeki eleman bir şey dedi…
-Eleman? Papazı mı diyorsun? -Evet, papaz.
Vaaz veriyordu.
Epey derin…
…birkaç kelam etti.
"Zaman tüm yaraları iyileştirir." dedi. Çok etkilendim.
Güzel söz.
Boş vaktinde hâlâ müzik yapıyor musun?
Yok, epey oldu. Sadece iş güç.
Para verirlerse müzik yapıyorum.
-Kilisede mi? -Evet.
Epey heyecan verici.
-Farklı bir ortam tabii. -Farklıdır.
Tapınmayı sevenler.
Ne güzel işte, groupie'lerden iyidir.
-Aslında pek farkı yok. -Doğru.
-İyi bir gruptunuz. -Sağ ol.
-Grup iyiydi, tam zamanıydı. -Evet.
-Grunge'ın yeniden doğuşu falan. -Aynen.
Manyaktı. The White Stripes dönemi, değil mi?
-Stripes vardı. Başka? -The Hives vardı.
Hives, Strokes, Beck.
Gerçi Beck farklı, daha yumuşak. Siz daha serttiniz.
The Stripes'ın olayı neydi?
-Yardım lazım mı? -Stripes şeydi…
-Yardım? -Hayır. Yeni bir kadeh doldurdum.
Neydi ya? Kardeş…
Karı koca… Kardeş…
Kardeş veya karı koca olduklarını
iddia ediyorlardı.
-Stripes mı? -Evet.
Öyle bir numaraydı.
-Kim bunlar? -Akıllıca.
-The White Stripes var ya? -Grup mu bu?
Çok komiksin.
-The White Stripes'ı bilmiyor musun? -Yo.
Sahiden mi? Bu…
-Hayır. The White Stripes mı? -İnanılmaz.
2001, 2002'de neredeydin, mağarada mı yaşıyordun?
Araba reklamlarına çıktılar. "Seven Nation Army."
-Ne şarkıydı ama. -Evet.
-Ha, o şarkıyı biliyorum. -Evet.
-Şeyde çalan şarkı… -Evet.
Hikâyeleri şöyle, bunlar iki kişilik bir grup.
Genç bir çift. Erkeğin adı Jack White.
-Kızın adı… -Meg.
Meg. Bir grupları var ama grup…
Evliler…
Evliler ama herkese kardeş olduklarını söylüyorlar.
Evliler ama dünyanın gözü önünde ilişkileri yıkılıyor.
Sonny ve Cher gibi.
Millet onlara baktığında şöyle düşünüyor, "Aman Tanrım.
Kavga mı ediyorlar?" Kimse müziği dinlemiyor.
-Dedikodunun peşindeler. -Aynen.
Müziğin değil.
Bir çift müzik çalarken
kimse şarkıyı veya enstrümanları düşünmez.
Varsa yoksa "Sevişiyorlar mı? İhtiyaçları ne? Çocukları var mı?"
Rezalet.
Donny ve Marie'ye bak. Tam tersi.
Ama onların müzikleri zaten berbattı, fark etmiyordu yani.
Ama arka plandakileri düşünmek istemezsin.
Doğru. Hem müzikleri kötü olsa hem de kardeş…
Dediğime geliyor işte.
Peki sizin gruba ne oldu?
Bilmem, aptalca işler. Herkes büyüdü ve kendi yoluna gitti.
-Farklı gruplara mı yoksa sound'lara mı? -Hayır. Sadece…
"Tamam, harika. Git baba ol. Bu işlere vaktin yok." tarzı söylemler.
-Çocukmuşum gibi bakmalar. -Diğerleri mi?
Evet. Yani benimle konuşma biçimi hoşuma gitmedi.
-Senden yaşça büyüktü. -Evet ama tavrı küçümseyiciydi.
"Çocuklarım var, bu yüzden sizden üstünüm." havaları.
Doğru olmaz tabii.
Aynen. Ne fark eder ki?
-Hayatını değiştirmiyor. -Hayır, böyle bir şeyi yapmak.
Büyük bir atılımın eşiğinde gençken yapılır tabii.
-Niye yapasın ki? Çok mantıklı. -Atarlanman yersiz.
-Ne oluyor? -Ne atarı?
-Sadece muhabbet ediyoruz. -Ne? Ona katıldım.
Evet, biz de aynı fikirdeyiz. Herkes öyle.
-O zaman sorun ne? -Sorun mu?
Adamın üstüne gitme, konuşuyoruz.
Sakince muhabbet ediyoruz.
Anlıyorum. Sakince ha?
Evet. Ben…
Tamam.
Özür dilerim. Düşüncesizlik ettim.
-"Bebek." Buraya varacağını düşünemedim. -Tanrım.
Ne diye burada toplandık ki? Saçmalık bu. Ne oluyor ya?
Madem sordun söyleyeyim.
Şey konusunda Suzanne'e danıştım…
-Ne konuda? -Dava.
Davanın savcısı sen misin?
-Evet. -Evet. Kendisi mükemmel bir avukat.
Hem de aileden.
Bizi seviyor. Doğru sonuca ulaştığımızdan emin olmak için burada.
Dava kazanıldı sayılır. Herkes bu kadından nefret ediyor.
Aynen öyle. Hem seni yargılamalarını istemiyorum.
-Kimin? -İnsanların.
İnsanlarmış. Kastettiğin "insanlar" Judith gibiler mi?
-Bence… -Kapa çeneni Chris.
Markete elma almaya gittiğimde Judith'le karşılaştım.
20 dakika sonra hâlâ aynı elmayı almaya çalışıyordum.
Sean'la buluşmaya 25 dakika geç kaldığım için biliyorum.
Elmayı almam bir dakika sürdü.
Geri kalan sürede arkadaşın beni esir alıp kafamı ütüledi,
benden ne bok istediğini anlamaya çalıştım.
Beni yargılamalarından mı korkuyorsun?
Martha.
Mesele beni yargılamaları da değil.
Onların bakış açılarına uygun davranayım, kalıba gireyim istiyorsun.
-Psikoloğa gitmen lazım! -Hiç de bile. Sağ ol Anita.
-Tamam. -Lazım. Uyuz.
Ne düşündüklerini kim takar? Önemli olan benim. Benim bedenim.
Ben buyum. Anlıyor musun?
Evet, anlıyorum tatlım.
Peki duruşmaya gitmeye karar verdin mi?
-Senin sikik duruşmana falan gitmem. -Niye tatlım?
Beceriksizliğinin bedelini ödemeli.
-Mesele para mı? -Hayır!
Başkalarının ne düşündüğü mü?
Mesele sensin.
Bununla yüzleşmen.
Yüzleşiyorum. Yüzleşiyorum be! Yüzleşiyorum işte!
Bence yapmıyorsun. Adalet yerini bulmalı.
Bu senin derdin. Bunu isteyen tek sensin. Bu senin tarzın!
Benim değil! Bunu isteyen sensin!
Martha, benim istediğim gibi yapsaydın
şu anda bebeğin kucağında olurdu.
Sen var ya…
Utanıyorsun.
Benden utanıyorsun.
Başarısız olduğum için utanıyorsun. "Ne büyük utanç!"
Başarısız oldum!
-Evet. -Resmen yerin dibine girdin.
Kendimden utanıyorum.
Sana kendini savunmayı,
hakkını aramayı öğretemediğim için bir anne olarak utanıyorum.
Annemin bana öğrettiği gibi bununla başa çıkmayı öğretemedim.
Babam toplama kampına götürüldükten sonra annem boş bir baraka bulup
beni doğurmuş.
Kimseden yardım almadan.
Beni döşeme tahtalarının altına saklayıp yiyecek çalmaya çıkmış,
sırf beni hayatta tutmaya yetecek kadar süt üretebilmek için,
hayata tutunmama yetecek kadar.
Ama ağlayacak kadar gücüm olmamalıymış yoksa yakalanırmışız.
Nihayetinde beni doktora götürdüğünde doktor benden umudu kesmesini,
hayatta kalacak
gücümün olmadığını söylemiş.
Ama annem çok ısrar edince
doktor beni ayaklarımdan tavuk gibi tepetaklak havaya kaldırmış,
"Kafasını kaldırmaya çalışırsa…
…umut var." demiş.
Ne yapmışım biliyor musun?
Başımı kaldırmışım.
Şu anda senden yapmanı istediğim şey bu.
Başını kaldır ve kendin için savaş, Tanrı aşkına bunu yap.
Git o mahkemeye ve o kadınla yüzleş.
Şu anda neler hissettiğini yüzüne anlat.
Bunu yapmalısın Martha. Gerçekleri anlatmalısın.
Yoksa bu meseleyi asla atlatamayacaksın.
Asla hayatına devam edemeyeceksin.
Bu badireyi atlatman lazım Martha.
Kes şunu.
Çay koyayım. Babam ne zaman şey olsa çay yapar…
Kızları ondan tiksindiğinde mi?
Bence Martha yeni bir başlangıç yapacak.
Güzel. Üzgünüm. Ben…
Seni hiç sevemedim.
-Yoksul olduğundan değil. -Hayır, sebebi…
Entelektüel olmamam, süslü kelimeler kullanmamam.
Kaba saba olmam ve…
Al, tam Scrabble'lık bir kelime. "Kubat" olmam.
Ne istiyorsun?
Ne mi istiyorum? İsteğim…
Muhtemelen memleketime gitmek. Evet, en çok istediğim şey bu.
Niye gitmiyorsun?
Herkes senin gibi refah içinde yaşamıyor.
Bunu al,
bir daha geri gelme.
Martha'ya de ki… Ne istersen de.
Babanın hasta olduğunu veya başkasına âşık olduğunu söyle.
Umurumda değil.
Yeter ki asla dönmeyeceğini bilsin.
Küçük bir parti kaçağımız var.
Parti kaçağı.
Anladım.
Burada olacağımı annesinin sana söylemediğinden
haberim yoktu.
Önemli değil.
Kedi mi seversin, köpek mi?
-Kedi. -Harbi mi?
Ben de.
Hadi oradan.
Kediler niçin havaalanına gidemez?
-Niye? -Çünkü "pist" var.
Amma da eğlendin.
Seninle daha önce tanışmalıymışız.
Bence de.
Hiç Seattle'a gittin mi?
-Hayır. Sen? -Evet.
Oraya gideceğim.
Güzel yerdir.
Eminim öyledir.
22 MART
Adam öldürme suçundan yargılanan eski ebe ve evde doğum aktivisti
Eva Woodward, bugün mahkemeye çıkacak.
45 yaşındaki Woodward evde doğum esnasında ölen bebeğin…
Tamam, geçebilirsiniz. Teşekkürler.
Önceden söyleseydi… Bir saniye. Merhaba Martha.
Geldiğin için sağ ol.
Hapis yatacağını sana garanti ederim.
-Çok kolay olacak. -Biliyorum.
Ayağa kalkın.
Herkesin dikkatine.
Suffolk İlçesi yargıcı Yargıç Spencer'ın
huzuruna çıkan herkes dikkatini buraya versin,
yargıç sizleri dinleyecek.
Tanrı Massachusetts Eyaleti'ni korusun.
Duruşma başlamıştır. Oturabilirsiniz.
Eva Woodward'a açılan kamu davasında dün tarafların açılış konuşmalarını dinledik.
İddiaları kanıtlama yükümlülüğü savcılık makamında.
Bu sebeple önce savcılık söz alacak. Tanık sizin.
Sayın Yargıç, savcılık Martha Weiss'ı çağırıyor.
Bayan Weiss, buyurun, kâtip size yemin ettirecek.
Lütfen karşımda durun.
Sağ elinizi kaldırın.
Yalnızca doğruları söyleyeceğinize yemin eder misiniz?
-Ederim. -Lütfen adınızı söyleyin.
Martha Weiss.
-İzninizle Sayın Yargıç. -Buyurun.
Sanığın doğumda
hangi vesileyle ebelik yaptığını söyler misiniz?
Asıl ebe gelemeyince
yerine yedek olarak geldi.
İlk tercihiniz olan ebe Barbara'nın gelemediğini duyunca
keyfiniz kaçmıştı.
Onu tanımıyordum ama sorun olmaz diye düşündüm.
Bebeğinizi güvenle doğurtacağına inandınız.
-Evet, inandım. -Niye ona güvendiniz?
Kalifiye bir ebe olan Barbara güvendiği içindi, sanırım.
Bayan Woodward doğum esnasında bebeğin kalp atışlarını
kontrol ederek ne durumda olduğuna baktı mı?
Evet.
İlk kontrol ettiğinde kalbi güçlü atıyordu, değil mi?
Evet.
Kaç kere kontrol etti?
Sanırım üç kere.
-Üç kere mi? -Evet.
-O kadar mı? Sadece üç mü? -Evet.
-Sonra da banyo yapmanızı söyledi. -Evet.
Siz banyodayken tekrar kontrol etti mi?
-Hayır. -Yani siz banyodayken
bebeğin kalp atışlarının kontrol edilmediği
uzun bir süre geçti, doğru mu?
Evet.
Kalp atışlarındaki düşüşün hayati tehlikeye işaret ettiğini
ve bebeğin ölümüne sebep olabileceğini hiç söyledi mi?
Bana söylemedi.
Bu riski bilseydiniz, hastaneye gitmek ister miydiniz?
Elbette isterdim.
-Bilerek bebeğinize zarar verir miydiniz? -Tabii ki hayır.
Hayır. Yani hayatınızın en zorlu anlarından birinde,
zorlu bir doğum esnasında,
güvendiğiniz ve bugüne dek
yüzlerce doğumda bulunmuş, sizden çok daha deneyimli bir kadın
size "Hemen hastaneye gitmelisin." dese gider miydiniz? Evet mi hayır mı?
Evet, giderdim.
Başka sorum yok Sayın Yargıç.
Bay Lane, tanık sizin.
Teşekkürler Sayın Yargıç.
Öncelikle kaybınızdan ötürü başsağlığı dilemek istiyorum.
Sağ olun.
Niye evde doğumu seçtiğinizi sorabilir miyim?
Doğum anına bebeğin karar vermesini istedim.
Evde doğum yapma konusunda çok istekli ve kararlı olduğunuzu söyleyebilir miyiz?
-Evet. -Partneriniz de hemfikirdi.
Birlikte karar verdik. Evet.
Ama ikiniz de bir sorun çıkarsa
hastaneye gitmeniz gerektiğini biliyordunuz, doğru mu?
Elbette, evet.
Çünkü biliyordunuz ki bir problem çıkarsa
-hastanede gerekli ekipman… -Evet.
…ve uzman olacaktı.
-Değil mi? -Evet.
Buna rağmen komplikasyon oluştuğunda
ve ebeniz ritim bozukluğu nedeniyle hastaneye gitmeyi önerdiğinde
siz evde kalmaya karar verdiniz.
Evet ama bunu bana söylemedi. Hayır.
Şunu sorayım. Ebeye güvendiğinizi söylediniz. Doğru mu?
-Evet. -Kocanıza güveniyor musunuz?
-Partnerime mi? -Evet.
Evet, güveniyorum… Güveniyordum.
Zira partneriniz hastaneye gitmeniz konusunda
ebenin şiddetle tavsiyede bulunduğunu ifadesinde belirtti.
Birlikte bir takım olduğunuzu söylüyorsunuz.
Ama partneriniz hastaneye gidelim dediğinde itiraz ettiniz.
Bu doğru mu?
Evde kalmak istedim.
Hastaneye gitmek istemediğinizi
ısrarla kocanıza belirttiniz mi?
Belirttim. Evet.
Bebek doğduktan birkaç dakika sonra nefes alıp verişinde
bir anormallik
veya başka bir soruna dair belirti var mıydı?
-Hayır… -Ağladığını duydunuz mu?
-Evet, biraz. -Onu tuttunuz mu?
-Evet, tuttum… -Bedeni sıcak mıydı soğuk muydu?
Hatırlamıyorum.
Hatırlamıyor musunuz? Bir tuhaflık fark ettiniz mi?
Ayaklarının morarmaya başladığını fark ettiniz mi?
-Ayaklarına bakmadım. -Ellerine baktınız mı?
Hayır.
Ayağına eline bakmadınız. Göz rengini gördünüz mü peki?
Sarışın mıydı, esmer miydi,
saçı gür müydü, seyrek miydi?
Evet, o…
-Efendim? -Esmerdi. Evet.
Saçı koyuydu. Evet.
Başka ne fark ettiniz?
El veya ayak parmakları uzun muydu, sayıları tam mıydı?
-Yüzüne baktım dedim. -Yüzüne baktınız.
Evet.
Bebeğinizi tutarken neler hissettiniz?
Ne mi hissettim?
Evet, yeni doğurduğunuz bebeğinizi tutarken neler hissettiniz?
Elma kokuyordu.
Elma mı kokuyordu?
Bebeğin durumunu soruyorum. Sağlıklı bir bebeğe benziyor muydu?
Evet.
Bebeğiniz ani bebek ölümü sendromundan öldüyse…
İtiraz ediyorum Sayın Yargıç.
Kesin ölüm sebebi bu sendrom olarak belirlenmedi.
Kararı jüri versin, tanık değil.
Yine de ne düşündüğünü duymak istiyorum.
Cevap verebilecek durumdaysanız cevaplamanızı isterim.
Ara verebilir miyim? Kısa bir ara?
Bay Lane?
Başka sorun yok Sayın Yargıç.
O hâlde öğleden sonraya dek duruşmaya ara veriyorum.
-Sağ olun. -Duruşma aradan sonra devam edecek.
Ayağa kalkın.
Buyurun?
Elinizde Weiss adına kayıtlı fotoğraf var mı?
Weiss…
Evet, varmış.
Negatifleri hazırladık
ama ses çıkmayınca tabetmedik.
-Bakmak ister misiniz? -Evet. Görebilir miyim?
Elbette.
Buyurun.
-Hemen tabedebilir misiniz? -Tabii ki.
Birkaç saniyeye olur.
Birazdan dönerim.
Tanrım.
Sayın Yargıç, savcılık makamının öne sürdüğü iddialardaki
tutarsızlıkları gösteren ek belgeleri mahkemeye sunmak isterim.
-Yargıçla görüşebilir miyim? -Doğrudan mı?
-Evet. -Buna pek izin olmaz.
Biliyorum. Lütfen sorun.
-Sorayım. -Teşekkürler.
Burada bekleyin.
Sayın Yargıç, Bayan Weiss mahkemeye seslenmek istiyor.
Bu pek görülmüş bir şey değil ama dinleyelim.
Bayan Weiss, mahkemeye seslenmek mi istiyorsunuz?
Evet, teşekkürler.
Bu kadın…
…kızıma bilerek zarar vermedi.
O gece tek yapmak istediği sağlıklı bir bebek doğurtmaktı.
Bence olanlar senin suçun değil.
Bence olanlar onun suçu değil.
Teşekkürler.
Yaşananların bir sebebi olabilir ama bu sebebi bu salonda bulamayacağız.
Burada dikilip tazminat veya para talep edersem
o zaman
kaybım telafi edilebilir demiş olurum ama edilemez.
Kızımı geri getiremem.
Hiçbir para, karar veya ceza…
Geri getiremez…
Bu acıyı başkasına nasıl yaşatırım?
Zaten yaşamış birine?
Bunu istemeyeceğini biliyorum.
Hem de hiç.
Dünyada bulunduğu o kısacık zamanda kızımın amacı
bu değildi.
Diyeceklerim bundan ibaret. Teşekkürler.
-Sağ olun Bayan Weiss. -Ayağa kalkın.
Ana panel. İçeri bakınca "Ne oldu? Çizgi filmden." dedim.
Hatırlıyorum çünkü fosforlu yeşildi.
-Hatırlıyor musun anne? -Teşekkürler.
Bunu biz söylemedik.
Söyledin anne.
-Öyle mi? -Sevdiğin limonlu haşhaşlı kek.
Limonlu haşhaşlı mı? Ben öyle kek sevmem.
-Aman Tanrım. -Seversin.
Sever miyim?
-Peki. -Jerry Thompson.
Jerry Thompson.
-Oydu. -Evet.
-Bir partiye gitmiştik.
Yaşça büyük biri parti veriyordu, biz de gizlice kaçtık.
Özür dilerim, artık biliyorsun.
Şekerleme kostümü giymiştik.
Evet!
Çünkü Şükran Günü kostümlerimizi sen yapmıştın.
Ne hatırlıyorsun?
3 NİSAN
Lucy!
Luce!
Lucianna!
Tatlım.
Yemek vakti.
İn aşağıya. Yemek vakti böceğim.
Tamam.
İşte buldum seni.
Acıktım. Yemekte ne var?
En sevdiğin.
Lolipop mu?
Taco mu?
Hayır.
Reçelli sandviç mi?
O hiç değil.
Patlamış mısır mı?
O hâlde acıkmadım.
Koşalım mı?
SİZ VEYA BİR TANIDIĞINIZ ACI ÇEKİYOR, VE ZİHİN SAĞLIĞI SORUNLARI YAŞIYORSA
KRİZ KAYNAKLARINA ULAŞMAK İÇİN WWW.WANNATALKABOUTIT.COM
Alt yazı çevirmeni: Berkcan Navarro