NETFLIX SUNAR
Dün gece rüyamda yine Manderley'ye gittim.
Araba yolumuzun olduğu yerde karanlık ve kederli ağaçlar bitmişti.
Doğanın hükümdarlığı başlamıştı ama ev hâlâ ayaktaydı.
Manderley.
Her zamanki gibi gizemli ve sessizdi.
Ölüp de dirilmişti.
Rüya gören herkes gibi ben de başka bir hatırama atladım.
Bir anda yıllar öncesine gittim.
Deneyim ve beklentimin olmadığı Monte Carlo'daki o yaz mevsimine döndüm.
Sekiz miydi?
-Oui. -Tamam.
Merci. Au revoir.
Kendisini artık tanıyamıyor olsam da o dönemki hâlimi anlayabiliyorum.
Bayan Van Hopper olmasa acaba hayatım nasıl olurdu?
O işte çalışmasam.
İlginçtir ki varoluş sürecim onun merak duygusuna tabiymiş.
O olmasa Manderley'ye asla gidemez…
…ve seninle tanışamazdım.
Bayan Van Hopper.
Nerede kaldın?
Kusura bakmayın. Postanede bir paket bekledim. Ben…
Yeğeniniz yollamış.
Herhâlde o gudubet kızla olan balayı fotoğraflarıdır.
Sen aç.
-Öğle yemeği için masa ayırt. -Olur. Yine saat bir için mi?
-Şimdi için. Maxim de Winter'a rastladım. -Tamam.
Belli ki kalbi hâlâ kırık.
Arkadaşınız mı?
Maxim de Winter. Manderley'nin sahibi.
-İngiltere'nin en güzel evlerinden. -Doğru.
Eşi geçen yıl öldü. Arkadaşa çok ihtiyacı var.
Başgarsona söyle, bizi yan yana oturtsun.
Bahşiş vermen gerek.
Öğrettiklerimi düşünürsek sen bana para vermelisin.
-Sağ olun Bayan Van Hopper. -Aptal kız.
Bonjour.
Madame.
-Merci. -Bonjour.
Mademoiselle.
-Madame Van Hopper'ın masası mı? -Evet. Merci.
Hayır.
Pardon. Acaba Bay de Winter da onunla oturabilir mi diye sordu.
-Monsieur Maxim de Winter mı? -Oui.
Nereye oturacağına Bay de Winter karar verir.
Pek tabii.
Merci.
Özür dilerim. Az mı geldi? Durun. Başka param var.
Çok üzgünüm monsieur.
Bir dakika.
Yapmayın. Çok sıkıcı bir adammış.
-Efendim? -Şu de Winter denen muhterem.
Sağ olun.
Monsieur de Winter, bu taraftan lütfen.
Des huîtres, une douzaine.
"Des huîtres, une douzaine."
Maxim de Winter. Bu ne sürpriz.
Monte'de olduğunuzu bilmiyordum.
Bize katılın.
Edie Van Hopper. Yeğenim Billy'yi hatırlarsınız.
Blenheim'da tanışmıştınız. Billy Whitney. Benim boylarımda.
Saman sarısı saçları var ve bir gözü de biraz tembel.
Unutmam mümkün değil. Selamımı söyleyin.
Biliyor musunuz?
-Muhteşem bir kızla evlendi. -Öyle mi? İyi.
Fotoğraf yollamış. Göstereyim. Gel. Düğün müthişti.
Muhakkak ama yalnız yemeyi yeğlerim. İyi günler Bayan Van Hopper.
-Hayır. -Ne?
Akraba değiliz. Çalışanım o.
Onun vasisiyim de diyebiliriz.
Anlıyorum. Müsaadenizle.
Canım, fotoğrafları getir. Bay de Winter bakmak ister.
Rica ediyorum. Zahmet etmeyin.
-Gerek yok. -Ne zahmeti!
Zahmet olmaz. Yürü. Çabuk. Hayır. Bir koşu gidip gelir.
En sevdiğim kısım bu.
Fotoğrafları getirmesini istedim.
Masadan koşarak uzaklaşıp gitti. Geri de dönmedi.
İçimden dedim, "Ne olur resmini yapmasın."
Kız sanatçı sonuçta.
Neyse, koşarak geri geldi. Leş gibi ucuz gül suyu kokuyordu.
Nasıl bir kokudur!
Bana münasip bir bekâr gösterin,
ben de size aklını oynatmış gibi davranan bir oda dolusu kadın göstereyim.
Geç kaldın.
-Pardon. -Boş ver, otur.
Bizi akraba zannetti. Yok daha neler!
Manderley balosuna bayılmıştım. Göz kamaştırıcıydı.
Vahim olaydan beri yapılmadı galiba.
Yaşananlar inanılır gibi değil.
-İzahı var mı? -Korkunç.
O kadına âşıktı!
Rebecca'sına.
Günaydın Bayan Van Hopper.
Bayan Van Hopper?
İyi misiniz?
Hastayım.
Gece boyunca midem bulandı.
-Şeyi… Medecin'i ara. -Tamam.
-Hemen ara. Doktoru. -Tamam.
Kova nerede?
Getirdim! Hazır.
Madame gelecek mi?
Hayır. Biraz rahatsızlandı. Doktor istirahat önerdi.
Bugün tek başımayım.
Olmaz. Teras sadece konuklara özeldir.
Ama bir hanımefendi refakatçisiyim. Ciddi misiniz?
Evet, çalışanlar oturamaz.
Monsieur? Genç hanım bana eşlik edecek. Sandalye getirin lütfen.
Elbette Monsieur de Winter.
-Hayır, lütfen. Oturamam. -Hiç sorun değil.
İçimizden gelmedikçe konuşmayız.
Bunu yapmanıza hiç gerek yoktu.
Kendi çıkarım için yaptım.
Dünün gazetesi bu. Çoktan okudum.
Sağ olun. Çok naziksiniz.
-İşiniz tam olarak… -Hanımefendiye refakat ediyorum.
Ücretli ahbaplığa muhtaç olması kişiliğini ele veriyor.
Karar verdiniz mi?
Des huîtres, une douzaine.
Kahvaltıda mı?
Onu duydunuz. Et encore du café.
Bien, Monsieur de Winter. Mademoiselle.
Kabalık olarak görmeyin ama neden o kadın?
Birçok insana gayet iyi refakat edebilirsiniz.
Hep seyahat etmek isterdim, ayrıca yılda 90 paunt ödüyor.
Size çok gelmeyebilir ama benim için büyük para.
Demek yalnızlığa fiyat biçilebilirmiş.
Tuhaf, değil mi? Kimisi yalnızken çok mutlu,
kimisi de vakit geçirecek birini arıyor. Kim olursa.
Ya siz?
Ailem öldü. Dolayısıyla…
Yalnızlığa alışığım.
Kahvaltınız geldi.
Et voilà. Une douzaine d'huîtres.
Nicedir denemek istiyordum…
Isınmadan bir tadın.
Çok teşekkürler. Hayatımda ilk kez bu kadar konuştum.
Çok etkileyiciydi.
-İstiridyeler için de özür dilerim. Ben… -Önemli değil.
Çok sağ olun. Ben…
Uzun zamandır bu kadar eğlenmemiştim.
À bientôt.
Merhaba?
Resepsiyondan.
Merci. Madame hasta. Ona iletirim.
Not size mademoiselle.
Merci.
Ne istiyorlarmış?
Resepsiyondan gelmiş.
MAXIM DE WINTER ARABAYLA GEZELİM.
Sizi merak etmişler.
Kaçmayı nasıl başardınız?
Tenis dersi bahanesiyle. Oyunumu geliştirmemi istiyor.
Sinsice.
-Nereye gidelim? -Neresi olursa.
Merak ettiğiniz bir yerler vardır.
Buraya epey uzak ama.
Olsun. Temiz hava iyi gelir.
3,5 litrelik Bentley mi bu?
Evet. Nasıl araba uzmanı oldunuz?
Babam sayesinde, arabalara bayılırdı.
Mahzuru yoksa, ne zaman vefat ettiler?
İki yıl önce, enflüanzadan.
Aslında annem hastalıktan gitti.
Babam da dört gün sonra öldü.
Sizce kederden ölünebilir mi?
-Patavatsızlık ettim. Özür dilerim. -Hayır.
Dikkat!
Bir şey yok.
Her şey kontrolümde.
EGZOTİK BAHÇE LÜTFEN EL SÜRMEYİN
Meksika'da yetişen bir kaktüs var, 20 metre yüksekliğe ulaşabiliyor.
200 yıl yaşayabiliyor ama 70 yaşına kadar çiçek açmıyor.
Bunca bilgi nereden?
Okuyorum. Bildiğim ne varsa kitaplardan.
Henüz tecrübe edemedim. Yaşlanmadan deneyim kazanma niyetindeyim.
Bakın!
Buraya gelmiş miydiniz?
Yıllar önce.
Balayımda.
-Eşiniz nasıl vefat… -Lütfen. Bu bahsi kapatalım.
Bay de Winter.
-Hadi. -Olmaz. Yapamam.
Evet, yaparsınız. Sürmüşlüğünüz var, değil mi?
Evet, benim…
Güzel. Kitaptan öğrenmediyseniz sorun yok.
Manderley'yi anlatır mısınız? Çok güzel bir yermiş.
Öyledir. Doğru. Bir evden fazlası. Tüm hayatım orası diyebilirim.
Yüzyıllardır babadan oğula geçmiş.
En azından şimdiye dek.
Vârisim olmadan ölürsem kız kardeşime kalacak.
Onun oğlanlar da tatlı çocuklar ama onlarda de Winter kumaşı yok.
İşte geldik.
Sağ salim getirdiniz, sağ olun.
Eşyalarınızı unutmayın.
Yardım eder misiniz?
AŞK ŞİİRLERİ ANTOLOJİSİ
Şu valizi tutup benimle aynı anda kaldırır mısınız?
Bir, iki, üç.
MAX'E REBECCA'DAN
Onu yerine koyun lütfen.
Tabii. Özür dilerim.
Anahtarı valeye bırakın. İyi geceler.
İyi geceler.
Merhaba.
Hemşire bir saat önce gitti.
Tenis koçunun tek ücretsiz dersi geç saatteydi.
Ben de servis antrenmanı yaptım.
Akşam karanlığında tenis dersi mi?
Evet.
Max'ten Rebecca'ya. Rebecca'dan Max'e.
Seni aptal. Şahsi kitabına niye bakarsın ki?
Oui, merci.
Size. Monsieur de Winter yolladı.
CAP D'AIL'DA ÖĞLE YEMEĞİ?
Au revoir. Merci.
-Çıkıyorum. -Ne giydin öyle?
İçin görünüyor.
-İçinde çamaşır var mı? -Elbette.
MONACO-VILLE'DE GEZİNTİ?
Güzel evleri resmediyorum.
Tenis raketine ihtiyacın yok. Tamamdır.
Mademoiselle.
Merci.
-Ne yapıyorsun? -Görürsün.
Hatırayı koku gibi şişeleyebilsek nasıl olurdu sence?
Canın istediğinde kapağını açabilirdin.
O anı yeni baştan yaşamak gibi olurdu.
Şu kısacık hayatında hangi anları şişelemek isterdin?
Bu haftayı. Şimdiyi. Her anını.
Asla unutulmazdı.
İstemediğin hatıraları da atıp kurtulurdun.
"Arabayla gezelim."
"Cap'ta öğle yemeği."
''Kumsal.''
Ama buranın sahilini seviyorum.
Çok güzel.
Şimdi oldu!
Neye bakıyorsun?
-Şey… -Bakayım.
-Yerinde olsam bakmazdım. -Neysi ki yerimde değilsin.
-Pardon. -Önemli değil.
Hadi gel. Yüzmeye gidelim.
Gelsene. Hadi!
-Girsene! -Hayır!
-Ama neden? -İstemiyorum!
Neden korkuyorsun?
Çok soğuk.
-Hatta buz gibi. -Hiç de bile. Çok güzel!
Buradan anlaşılıyor. Buz gibi!
-Buraya gel! -Hayır. Şampanyayı bitireceğim.
Hiç umurumda değil!
Tanrı aşkına! Beni soktuğun hâle bak.
Kalkmışsınız.
Ben…
İyileşmenize çok sevindim. Hemşire nerede?
Ayrıldı.
Yüzmeye gitmişsin. Tenisten sonra mı?
Evet.
Durma. Saçını kurut. Sallanma.
Yemeğe inecek miyiz?
Ben ineceğim.
Sen hizmetliyle görüşüp yarın sabahki trende bize yer ayırt.
Valizleri de toplayıver.
Yarın mı?
Billy cumartesi New York'a gidiyor. Aynı gemiye binebiliriz.
Avrupa'dan sıdkım sıyrıldı.
Islak sıçan gibi bakma suratıma.
New York'a hemen alışırsın.
Bolca delikanlı ve heyecan.
Hepsi de senin dengin.
Gerçekten söz olmaz mı sandın?
Fazla kaptırmadığın iyi oldu. Malum, eşini kaybedince kafayı yedi.
Çok ani ve acıklı oldu.
Sana âşık olduğunu gerçekten düşünüyor musun?
Gönül eğlendirdi canım. Hepsi bu.
Uzaklara gideceğiz. New York'a gideceğiz.
Bir şekilde atlatırsın.
Her şeyi unutursun.
İnan bana, hepsini unutacaksın.
Bir saniye.
Bayan Van Hopper gidiyor, ben de gitmeliyim.
-Ne anlatıyorsun? -Şu an. Bugün.
Veda etmek istedim.
-Niye daha önce söylemedin? -Çünkü dün gece karar verdi.
Yeğeniyle buluşmak için Paris'e gidiyoruz. Oradan Cherbourg'a ve gemiyle New York'a.
Tamam. Ağlama. İzin ver de düşüneyim.
Ben…
Fazla kalamam. Aşağıda beni bekliyor.
Benimle gel.
Ne?
Manderley'ye.
Ne?
-Sekreterin olarak mı? -Hayır.
Karım olarak.
Sana evlenme teklif ediyorum şapşal.
Manderley'ye gelemem.
Gelirsin. Hani dünyayı görmek istiyordun?
Dünyada Manderley'den iyisi yok.
Tabii ki indi. Başka nerede olacak?
Trene yetişmek için 20 dakikaya çıkmam lazım.
-Ben söylerim. -Gitmesek?
Mecburuz. Aslında bunu iple çekiyorum.
Beklediğim tam da o.
Merak etme.
Yine kim geldi?
Aldığım en olağanüstü haber bu! Arkadaşlarıma anlatmalıyım! İnanamıyorum!
Planınız ne? Her şeyi öğrenmeliyim.
Burada evlenip Avrupa'da balayına çıkacağız.
Sonra Manderley'deki eve döneceğiz.
Hayretler içindeyim. Daha romantik bir hikâye var mıdır?
"Manderley'deki eve." Hayret yani. Peri masalı gibi.
Tamam. Gidip bakayım da valizlerin trene gitmesin.
-Acele edin. -Sen halledersin.
Evet, gidin. Bizim konuşacaklarımız var.
Üstüme iyilik sağlık, elin de pek çabukmuş.
Namünasip şeyler mi yaptın?
Anlamadım.
Neyse ki sana anlatacak bir ailen yok.
Günah benden gitti.
Manderley'de işin zor olacak.
O vasıflara sahip değilsin.
-Öğrenirim. -Sana bir şey diyeyim tatlım.
Bacak arana kıstırdığın adamlar fazla kalıcı olmazlar.
Hoşça kalın Bayan Van Hopper.
Seninle evlenmesinin tek nedeni,
o devasa evde eşinin hayaletiyle yaşamak istememesi.
Hayaletlere inanmam.
Tanrı'm. Bunu yapmalarını hiç sevmiyorum.
İyi ki abartmıyoruz.
Hanımefendiyi bilirsiniz efendim.
Manderley'deki her şeyin yolu yordamı vardır.
Canım, bu bey Frith.
Merhaba.
Her şeyi usulünce yapalım. İşte oldu.
-Ne yapıyorsun? -Hoşuna gitmedi mi?
Gel bakalım.
Max, indir beni.
Bayan Danvers.
Manderley'ye hoş geldiniz.
Merhaba. Memnun oldum…
Teşekkür ederim.
Çay hazır.
Evin idaresi Danvers'tadır. Merak etme, sadece görünüşü korkutucudur.
Maxim, burası muhteşem!
Kes şunu.
İşte geldi. Gezgin geri döndü. Seni gördüğüme sevindim Max.
-Ben de seni Frank. -Seyahat nasıldı?
Beklenmedik şekilde epey hareketli geçti.
-Frank Crawley, Bayan de Winter. -Memnun oldum.
Sağ olun. Merhaba.
Frank malikânenin müdürü. O olmasa burası yıkılır.
Hayır. Abartıyor. Ona kulak asmayın.
Sizi sıkmak istemem ama birkaç belgeye acilen imza lazım.
Onu fazla meşgul etmeyeceğim, söz.
-Gidelim mi? -Tamam.
Danvers. Bayan de Winter'a evi gösteriver.
Gerek yok. Beklerim.
Saçmalama. Hadi git. Sana yetişirim.
Malikâne 300 yılı aşkın süredir aileye ait.
VIII. Henry'nin hediyesiymiş.
Harikulade.
Konuklar için misafir odası kullanılabilir.
Şömineyi yakmasını Frith'e mutlaka söyleyin
ama Bay de Winter genelde kahvesini buradaki kütüphanede içer.
İyi ki siz varsınız Bayan Danvers. Tüm bunları aklımda tutamazdım.
REBECCA DE WINTER'DAN BAY FRANK CRAWLEY'YE
Beyefendiyi mahcup etmeyeceğinize eminim.
Ailenin kökeni Tudor Hanedanı'na uzanıyor.
Peki şuradaki kim?
Caroline de Winter. Bay de Winter'ın büyük halası.
Göz alıcı biri.
Evet, ayrıca İngiltere'de doktor lisansı almış ilk kadınlardan biri.
Beyefendinin gözde tablolarından.
Herkes nerede yatıyor?
Hizmetçiler yukarıda, erkekler alt katta. Sizde de böyleydi herhâlde.
Böyle bir evi ilk defa görüyorum.
Özür dilerim. Hizmetçilik yaptınız sanıyordum.
Ebeveyn odası artık doğu kanadında.
Ne güzel bir desen.
Bu kızın adı Clarice. Hizmetçiniz gelene dek size yardım edecek.
Hizmetçim yok ama olmadan da idare ederim.
İhtiyacınız olduğunu göreceksiniz.
Clarice bu görevi üstlenebilir belki.
Buradan deniz görülmüyormuş.
Hayır, görülmüyor.
Bay de Winter olur da almak isterse eski gardırobu buraya sığmaz.
Bu kanattaki odalar çok daha ufak.
Önceden burada yatmıyor muydu?
Hayır. Bayan de Winter'ın odaları batı kanadındaydı.
Çok güzel bir oda. Boş durmayacak kadar hoş.
Misafir odaları fazla boş kalmaz.
Bayan de Winter sağken çok konuk ağırlardık.
Manderley balosu büyük bir etkinlikti.
Sizi Clarice'le bırakayım.
Bana bir soru sor.
Nasıl bir soru?
Ne olursa.
Senden sır saklamam.
Evlendiğimize göre sence de böyle olması gerekmez mi?
Her evlilikte sırlar vardır.
Onu anlatabilirsin…
İstersen.
İyi geceler canım.
Maxim?
Ellemeyin.
Uyurgezeri uyandırmak tehlikelidir.
Atla deve bir olay değil ama ahırların çatıları yenilenmeli
zira kiremitler çürümüş.
-Günaydın canım. -Günaydın.
-İyi uyudun mu? -Fena değil.
Gel.
-Eve alıştınız mı? -Ziyadesiyle, sağ olun.
Güzel.
Yukarıda görüşürüz, tamam mı?
-Fazla sürmez. -Bayan de Winter.
Bay Crawley.
Frank diyebilirsiniz.
Erken kalkmalıydım.
-Birlikte kahvaltı ederdik. -Olsun.
Uyurgezersin, biliyor muydun?
Afiyet olsun.
Jasper!
Nereye gidiyorsun?
Jasper!
Jasper, nereye kayboldun?
MANDERLEY'YE GELEN KONUKLAR
MASKELİ BALO
Rahatsız ettiğim için üzgünüm…
Bay de Winter'ı gördün mü Clarice?
Yara bandı var mı? Elimi kestim.
Bakayım.
-Önemi yok. Bir şey olmaz. -Amanın. Bir saniye.
Hazır gelmişken hanımım, bugünkü menüler için onayınızı alsam?
Evet. Güzel. Gayet uygun. Gayet iyi.
-Peki ya dana rosto sosu? -Evet, harika seçim.
Ama boş bırakmıştım.
Bayan de Winter sos konusunda çok seçiciydi.
Peki. Öyleyse…
Bayan de Winter'ın seçeceğinden. Teşekkürler.
Peki hanımım.
-Buyurun. -Çok teşekkürler.
Her şey yolunda mı canım?
Londra'dan yeni iç çamaşırları getirtmeyi düşünüyorum.
Dantelli çamaşır ve bir gecelik.
Giydiklerinden ne zaman şikâyet ettim ki?
Güzel, değil mi? Sadece ikimiz.
Sanki balayımıza geri döndük.
Sen de özlemedin mi? Araba gezileri, yeni yerler, ufak kafeler.
Köhne bir otel görüp orada kalmalar.
Gerçek hayat öyle değil.
-Jasper! -Ben getiririm.
Kendi hâline bırak. Bir şekilde döner.
Yamaç çok dik. Ya düşerse?
Bırak, dedim!
Jasper!
Jasper, gel buraya!
Jasper!
Jasper, çık oradan.
Jasper, buraya gel.
Peki, sana bir tasma bulalım.
Merhaba.
Burada bir şey yok ki sersem. Dur!
Ben…
Burada birinin yaşadığını düşünemedim.
Yaşamıyorum, değil mi? Bekçi kulübesinde kalıyorum.
Sabahtan beri kazarak midye aradım.
Sen de mi kazıyordun?
Hayır. Ben…
Köpeğime bir tasma lazımdı. Sizi tutmayayım.
-Senin değil o. -Değil.
-Bay de Winter'ın köpeği. -Yok.
Kadının köpeği o.
Kadın buraya gelmiyor artık.
Denize kavuşmuştu, değil mi?
Boğulmuş.
Ona benzemiyorsun.
Evet. Hadi gel Jasper.
Bir şey söylemedim, değil mi?
Hadi yürü Jasper.
Buraya niye gelmek istemediğini anladım.
Nereden bilebilirdim?
Hiç paylaşmazsan nasıl anlayabilirim?
-Kapıda kilit olmalıydı. -İçeride biri vardı.
Bekçinin oğlu Ben'dir. Kimseye zararı dokunmaz.
Maxim, ben…
Eyvah!
-İtalya'da. -İşte burada.
Evet. Düğünden hemen sonra.
Ne kadar sade bir elbise.
Max haklıymış. Hiç de beklediğim gibi değilsin.
Sen de daha iyi görünüyorsun ihtiyar.
Fazla çökmemişsin.
-Lütfen başlama. -Yalan mı?
Altı ay önce perperişandın, herkes bunun farkında.
Nineciğim, bunlara baktın mı?
Çok güzel değiller mi?
Pes! Evet.
Bunlar düğünümde çekildi.
Avlanmadığını söylediler, doğru mu?
Maalesef at binmeyi bilmem.
Binmen lazım ama! Yoksa tüm eğlenceyi kaçırırsın.
Bize gel. Öğretirim.
-Vilayette ata en iyi binen kadındır. -Sen sus Giles.
Eğlence anlayışına uyulmaması kardeşimi şoke edebilir.
Kızın eğlence anlayışını bilmiyorum ama eğlenmeyi hak ediyor.
Aslında düşünüyordum da belki baloyu yeniden canlandırabilirim.
Muhteşem bir fikir.
Bunu konuşmamıştık.
Bu kadar mutsuz olma.
Baloyu eskiden severdin.
Yeni eşinin şerefine düzenleyebilirsin.
Peki.
Karar verildi öyleyse.
-Yeni ev sahibemize. -Evet. Yeni ev sahibemize.
Sen Manderley'de mi kalıyorsun canım?
Burada yaşıyor.
-Hatırlasana nine. -Sizi tanıştırdık.
Maxim'in eşi o.
Hayır, değil.
Maxim'in eşi değil o.
Olur mu öyle saçmalık!
Balo müjdesi iyi oldu.
Arayı fazla açmıştık.
Seni hatırlamıyorum.
Hayır, ben…
Sizinle bugün tanıştık.
Maxim, kim bu çocuk?
-Tanrı aşkına. -Tamam, nineyi eve götürelim.
Rebecca'ya ne yaptın?
-Bırak. -Hallederim!
Rebecca'yı göreceğim.
-Bırakın beni! -Kendisi biraz…
Günün bazı saatlerinde…
-Pes yahu! Bindirin arabaya. -Tek isteğim…
Sen gidip kızla konuş.
Arabaya binelim nine. Hadi.
Bunu çiçek odasından aldım. Umarım uygundur.
-Sağ ol. -Özür diliyorum.
Büyükannemizin Rebecca'ya düşkünlüğü aklımdan çıkıvermiş.
Önemli değil.
Alabildiğine sinir bozucu bir insandı.
Kimse ona karşı koyamazdı. Erkekler, kadınlar, çocuklar, hayvanlar.
Biz ölümlüler onunla aşık atamayız.
-Efendim. -Neden ağlıyor?
Oturma odasındaki bir porselen kayıp.
Danvers da oğlanı kovacak.
-Orada… -Hangi parça?
Tam bilemiyoruz.
Danvers!
-Her şey yolunda mı? -Evet, yolunda.
Oturma odasındaki bir şey kaybolmuş.
-Danvers! -Ne kaybolmuş?
Niye Robert'ı suçluyorsun?
Dresden porselenleri çok değerlidir.
-Ben almadım. -Sırf o parça 100 paunt.
-Efendim, mümkün değil… -Kim aldı peki Frith?
Temizlikçiye oturma odası yasak. Orayı ben temizliyorum.
Sağken Bayan de Winter'la yapardık.
-Frith'in dediği… -Ben yaptım.
Ben kırdım. Kırıldı.
Kazara oldu. Düşüverdi.
Öğrendin işte.
Aklandın Robert.
Kırık parçalar nerede hanımım?
Yazıhanenin çekmecesinde, gerilerde.
Londra'ya yolla. Belki tamir ederler.
Tabii ki efendim.
Bir maruzatım olacak. Yine böyle bir olay yaşanırsa
Bayan de Winter bizzat bana söylesin.
Konuyu artık kapatsak mı?
Frank.
Bayan de Winter.
Max'le Londra'ya gittiniz sanıyordum.
Londra'ya mı gitti?
Evet, bazı evrak işlerini halletmeye.
Asma kilit istedi. Üstünüze kilitliyordum.
Çok yazık.
Burası çürüyüp gidecek.
Evet.
Artık kayık yok.
Max açılmayı sevmiyor.
Boğulmuş, Ben söyledi.
Affedersiniz. Biliyorsunuz sanmıştım.
-Hayır. -Felaket…
Felaket bir hava vardı.
Rebecca gibi yaman bir denizci için bile.
Kayık battı.
Enkazı bulamadılar.
Naaşıysa iki ay kadar sonra Edgcumbe'da kıyıya vurdu.
İki ay mı? İnanılır gibi değil!
Zavallı Maxim.
Naaşı teşhis etmeye Max'i bizzat götürdüm.
Geçmişi fazla düşünmemelisiniz.
Max'e iyi geliyorsunuz. Adam değişti.
Rebecca çok korkmuş olmalı.
Denizde bir başına.
Hiçbir şeyden korkmazdı.
Bir şey sorabilir miyim Frank? Dürüstçe cevaplayacağına söz ver.
Haksızlık bu. Ne soracağınızı bilmiyorum.
Rebecca çok mu güzeldi?
Evet.
Hayatımda gördüğüm…
…en güzel canlıydı galiba.
Güzel, değil mi?
Eski hâlini koruyorum.
Sanki bir yere gitmiş, gelecekmiş gibi.
Beni korkuttunuz.
En sevdiği gecelik buydu.
O gece giyer diye çıkarmıştım.
Tutsanıza.
Dokunun.
Yanına hizmetçi almazdı. "Senden başkasını istemiyorum Danny."
Ne kadar uzundu, görüyor musunuz?
O vücutla ne giyse yakışırdı.
Saçlarını her akşam onun yerine tarardım.
"Hadi Danny, saç vazifesi." derdi.
Arkasında durur…
…ve her seferinde 20 dakika boyunca tarardım.
Upuzun, simsiyah saçlarını.
Beyefendi de katılırdı.
Eşinin saçını taramayı severdi.
Yemek için giyinirlerdi, konuklar aşağıda beklerdi.
"Daha sert Max, bastırarak!"
Beyefendi bir kahkaha patlatırdı.
O zamanlar hep gülerdi.
Sizin saçınızı tarıyor mu?
Hayır.
Bayan Danvers, odayı bu şekilde tutmanızı Bay de Winter mı istedi?
İstemesine gerek yok.
Hanımım hâlâ burada.
Hissediyor musunuz?
Acaba sizin hakkınızda ne düşünüyordur?
Eşini çalıyor ve soyadını kullanıyorsunuz.
-Eminim Max mutlu olsun isterdi. -Mutlu mu? Hayır, asla mutlu olmayacak.
Hayatının aşkıydı o.
Maxim?
Günaydın hanımım.
Amanın! Kaşımışsınız.
Çok mu özledin sen?
Merhaba.
Yeni Bayan de Winter olmalısınız.
Sanırım bir hata oldu.
-Eşim Londra'da. -Sizi yalnız mı bıraktı?
Soysuzun teki gelip sizi kaçırır diye korkmuyor mu?
Adım Jack Favell. Nasılsınız?
Kartınızı bırakmak ister misiniz?
Defolmamı söylemenin pek kibarcası.
Çok tatlısınız.
Merak etmeyin. Danny'yi görmeye geldim.
Beni çaya davet etti.
-Gerçi çok erken geldim. -Bayan Danvers mı?
Burada biraz dolanayım dedim,
aksi takdirde şaplağı yiyebilirim.
Bay Favell?
Nereye gidiyorsunuz?
Charlie, gelsene.
-Pardon, Bay Favell! -Geldim.
Phillippa! Gelsene Charlie.
-Sakin ol Starlight. -Tuttum.
Fazla dinçsin. Seni ihmal etmişler.
Şaşırmadım.
Senin hakkından sadece Rebecca gelirdi oğlum.
Evet.
Rebecca'yı tanır mıydınız?
Kuzenimdir. Kuzenimdi.
Atla gezintiye çıkalım.
Olmaz. Binmeyi bilmiyorum.
Size öğretirim. Yoksa daha önemli bir işiniz mi var?
-Nasıl… -Üç deyince bacağınızı atın.
-Hazır mısınız? -Siz…
Bir, iki, üç.
-Bana bir el versene. Tamam. -Oldu.
Siz…
Çok hızlı gitmeyiz.
İşte böyle.
Nasıl bir his?
-Şimdi dizginleri siz alın. -Tamam.
-Yavaş ve sıkmadan. -Peki.
Kaldırmadan. İşte oldu.
-Anladım. -Kucağınızda tutun.
Burası çok önemli, kalçanızı sıkın.
Üstünde oturduğunuzu bilsin.
Bu akşam çok ağrı çekeceksiniz.
Bana eşlik edin. Hazır mıyız?
Tamam.
Canım, sana bir şey sorsam?
Max sana kazadan hiç bahsetti mi?
Rebecca'nın o günkü Londra seyahatinden?
Hayır.
Hiçbir şeyden bahsetmedi.
Öyleyse Rebecca o gece dönüp kayıkla açılmadan önce…
…Max onu gördü mü, bilmiyorsun.
Bilmiyorum.
Rebecca bana bir şey söyleyecekti.
Çok önemli bir şeymiş.
Ne olduğunu bilmemek…
Ağırıma gidiyor.
Çapkın imajıma yakışmadı, değil mi?
Başka zaman gelip Maxim'e sor.
Sorardım.
Ama ziyarete gelmem maalesef yasak.
Hatta geldiğimi söylemezsen iyi olur.
Arkadaşsınız sanmıştım.
Alakası yok.
Ayrıca onun meşhur hiddetinden
ikimizden birinin nasibini almasını hiç istemem.
Anlamadım.
Henüz cicim aylarındasınız.
Danny'yi bekletmesem iyi olur. Nasıl biri olduğu malumun.
Onu niye davet ettiniz?
Jack Favell'i.
Çaya davet etmişsiniz.
Bay de Winter'ın onu menettiğini pekâlâ biliyorsunuz.
Bir yanlışlık olmalı hanımım.
Bay Favell'i görmeyeli bir yıl oluyor.
Merhaba Frith.
Merhaba efendim. Bay Favell haber vermeden ziyarete geldi.
Frith'e ne dediğinden bana ne!
Danvers davet etmiş, Bay Favell bana öyle dedi.
Bayan Danvers'ın zoruyla mı o adamla at bindin peki?
Açıklayabilirim!
-Neyi açıklayacaksın? -Sana anlatacaktım.
Onu neden kayıkhaneye götürdün, anlatmak ister misin?
Ona yeni geceliklerini mi gösterdin?
Bunu nasıl düşünürsün?
Seni kızdıracağını bilseydim onu araziye bile sokmazdım Maxim.
Lütfen.
Seni seviyorum.
Gerçekten mi?
Onu Bayan Danvers çağırdı.
Danvers'ın adını ağzına alma artık!
Gelin.
Bayan Danvers.
Size yol vermeye geldim.
Bay de Winter da aynı görüşte mi?
Bu karar bana ait.
Bakın…
Rebecca'ya küçüklüğünden beri bakmıştım.
Evlendiği zaman bu eve birlikte gelmiştik.
Onun dostuydum.
Sırdaşıydım.
Böyle bağlar koparılamaz.
Yerine yenisi konamaz. Sizden bunu beklemem hataydı.
Başka bir evde iş bulursun.
Hayır.
Biz kadınların kaderi ya evlenmek ya da hizmetçi olmaktır.
İkisi için de çok yaşlıyım.
Geçimini biz sağlarız.
Para değil, mesele şu…
Bunu iş olarak görmüyordum. Hayatım Rebecca'dan ibaretti.
Evet.
Size layık olamadıysam üzgünüm. Mahcup etmek istemezdim.
Fakat şu var ki bildiğinizi okumayı çok istediniz.
Hayır. Bu hayata yabancıyım.
Ev, çalışanlar…
Bay de Winter, sizin bana yardım edeceğinizi ummuştu.
Yardımımı istemediniz.
Peki…
Ya şimdi istersem?
Özür dilerim.
Aptallık ettim.
Senin hatan değildi.
Biliyorum.
Çok üzgünüm.
MANDERLEY BALOSU
Tamam.
ORDÖVRLER İSTİRİDYE
Çok iyi olmuş hanımım. Mükemmel. Bunları derhâl bastıracağım.
Londra'daki Voce'ye kostüm diktirecekseniz cumadan önce haber vermeliyiz.
Evet. Maalesef aklıma pek fikir gelmiyor.
Balodaki en önemli hanım siz olacaksınız.
-Bunu bilerek seçiminizi yapın. -Olur.
Kendinize güvenin.
Doğal güzelliğinizi onlara gösterin.
Hanımım?
Haddimi aşmak istemem.
Bayan Danvers söyledi, henüz kıyafet seçmemişsiniz.
Fikrimi paylaşmamı ister misiniz?
Evet, lütfen. Her öneriye açığım. Otursana.
Galerideki eski tablolar.
Bence en güzel kostüm o tablolardan çıkar.
Hele ki kırmızı elbiseli kadın.
Nefis bir seçim.
Clarice söyledi.
Söylememin mahzuru yoksa evin hanımına layık bir seçim.
Özür dilerim.
DÜK VE DÜŞES
Bunu Bayan Danvers'a götürür müsün?
-Eksiği olmasın. -Tamam.
-Çok sağ ol. -Doğruca eve girin.
-Pardon. -Üzgünüm!
-Hoş geldiniz. -İyi misiniz?
-Evet. Biraz rüzgâr çıktı Frank. -Doğru.
-Yağmur yağmasa bari. -Eminim yağmaz.
Eyvahlar olsun.
-Ne yapıyorsun? Çek elini! Bırak! -Göremez miyim?
Olmaz, sürprizi bozarsın.
Sürpriz sevmediğimi bilirsin.
Bu seferkini seveceksin.
Beni tanıyamayacaksın.
Seninle gurur duyuyorum.
Beni aşağıda çok uzun bekletme.
Öyleyse çık da hazırlanayım.
Al.
Olmaz. İçemem.
Saçmalama. Kimseye söylemem.
Hayır, git! Giremezsin!
Konuklar geliyor hanımım.
Peki. Onları selamlayalım.
Söyle onlara, hanımım birazdan geliyor.
Pekâlâ.
-Burada bekleyip ne yapıyorsun? -Hiç.
-Eski günlerdeki gibi, değil mi? -İyi oldu.
Kostümün nerede?
-Üstümde ya Giles. -Sırf lakırtı.
-Şahanesin. -Şampanya.
-Yine geciktim. -Mazeretin ne?
-Ağaç devrilmiş. Kaldırtmam gerekti. -Hayır, bu kostüm için.
Her yıl bunu giyerim ama.
Nihayet. Geliyor.
Nasılsınız Bay de Winter?
Şaka mı bu?
Tabii ki hayır. Tablodaki elbise. Dedim ki…
Gidip değiştir.
Ne oldu? Ne yaptım…
Hemen gidip değiştir.
Ne yaptım ki?
Hemen, dedim!
Özür dilerim.
Haberim yoktu hanımım.
Bayan Danvers'ın fikriydi.
Rebecca bunu daha önce giydi, değil mi?
Bayan Danvers dedi ki beyefendi de…
…siz de beğenirmişsiniz.
Tut şunu.
-Büyük talihsizlik. -Çok acayipti, değil mi?
-Olmaz. Gelemem. -Saçmalama! Canım, mecbursun.
Hayır.
O kadar kötü değil.
Anlamıyorsun. Gelemem. Artık olmaz. Bu yaptığımdan sonra olmaz.
Nereden bilebilirdin ki?
Yüzünü yıka. Ben sana giyecek bir şey bulurum.
Bilmem gerekirdi.
-Hiç giymemeliydim. -Toparla kendini.
Ya burada oturup kendine acırsın
ya da benimle aşağı iner ve bu yaşananlara gülüp geçersin.
Max'in ifadesi…
Yerimde Rebecca olsa o şekilde konuşmazdı.
Çok farklı insanlarsınız, bunda utanacak bir şey yok.
-Peki. -Hadi.
Artık ana karada değilsin. Soğukkanlı ol.
-Ne dersin? -Tamam.
İş görür bu.
Düzeleceğim.
Aferin sana.
-Aşağıda görüşürüz. -Tamam.
-Tamam mı? -Tamam.
Daha mutlu olamazdım…
Lort ve Leydi Crowan, Bayan de Winter'ı takdim edeyim.
Elbisenizin beğenilmemesi büyük şanssızlık.
-Evet. -Boş verin.
Çok güzelsiniz.
Üstünüzdeki de benim abuk giysimden daha rahattır.
Saçmalama canım. Müthiş görünüyorsun.
Maxim, ben…
Başlı başına bir hataydı. Seni asla buraya getirmemeliydim.
Savaştan dönmüş bahriyeliler ve piyadeler var.
Burası size göre değil.
Vatanları uğruna cesurca savaşmışlar.
Eve dönüp açlıktan kırılıyorlar, keşke kalsalardı oldukları yerde…
Rebecca!
Maxim?
Şimdi anladınız mı?
Onun yerini asla alamaz, yerine geçemezsiniz.
Siz yaptınız.
Başından beri bana karşıydınız.
Hayır. Size yardım ediyordum.
Beni kandırıp bunu tezgâhladınız.
İkimiz de biliyoruz ki siz bir hiçsiniz. Hiçbir değeriniz yok.
Ne beyefendiye ne de bu eve layıksınız.
Sizi asla sevmeyecek.
Neden sevsin ki?
Sevdi ama.
Hayır, sevemez çünkü siz Rebecca değilsiniz.
Onu görmeliydiniz.
16 yaşındayken babasının kocaman vahşi atına bindi
ama onu ehlîleştirmeyi başardı.
Onunla işi bittiğinde atın ağzından köpük ve kan geliyordu.
Sizi bu evde uzun süre tutarak yüzünü kara çıkardım.
Buna müsamaha etmezdi.
"Cehennemde ilk seni göreceğim Danny."
Ama Rebecca öldü! Öldü!
Beyefendi sizi terk edip boşayacak. Sonra ne yapacaksınız?
Çeker giderim.
Nereye gideceksiniz?
Yeniden evlenemezsiniz.
Ev çekip çeviremeyeceğiniz kesin. Size destek olacak bir aileniz yok.
Tamam.
Neler hissettiğinizi biliyorum. O kadar kötü değil.
Çabucak olup biter.
Korkmayın.
En hayırlısı bu.
Sizi burada kimse istemiyor.
Frith! Robert! Gelin çabuk.
-Tekne karaya oturmuş. Bahriyeyi arayın. -Yoldalar efendim.
Maxim.
Orada ne işi var?
Daniel, beni bekle.
Hadi! Devam edin. İşte böyle.
Geri çekilin! Geliyor!
Dalgıç denizde.
Değerli bir şey olmalı.
Balıkçı teknesi için o.
Denizde bir şey bulmuşlar.
İşte bu! Helal sana!
Geliyor!
Hiçbir şey söylemedim, değil mi?
O, geri dönmeyecek.
Balıklar onu çoktan yemiştir, değil mi?
Frank.
Burada olmamalısınız.
Orada dikilmeyin. Hadi. Açılın. Geri çekilin.
Naaş, Rebecca'nın kayığından çıktı. Aynı saç rengi.
Alyansındaki işlemeler de aynı. Şüphesiz ki Rebecca'nın naaşı.
Salak salak konuşma.
Eminim mantıklı bir açıklaması vardır.
Sana tuhaf gelmiyor mu?
Ağabeyin, başka birinin naaşını eşi olarak teşhis etmiş.
Hayır Giles, gelmiyor.
O kadar ilgiliysen gidip Maxim'e sor.
Sorardım ama saatlerdir onu gören olmadı.
Ne oldu? Polis onu niye sorguluyor?
Hayır. Eve gelmedi. Niye ki? Ne zaman serbest bırakıldı?
Onu görürseniz bana haber verin.
Tabii ki veririm Frank. Sağ ol.
Korkmayın. Kendinize dikkat edin.
Bitti.
O, kazandı.
Kim?
Rebecca.
Bulunan onun naaşıysa…
…senin gömdüğün kimdi?
Bilmiyorum.
Maxim.
Gerçeği söyle.
Bilmiyorum. Yemin ederim.
Nasıl boğulmuştu?
Boğulmadı.
Bana yalan söyleme.
Boğulmadı.
Zaten ölmüştü.
Kayığı hasarlıydı.
Ben yapmıştım.
Kasten.
Maxim.
Onu tanımıyordun.
Kimse tanımıyordu.
Neler olacağını balayımızda anlatmıştı.
Londra'daki dairesini tutacağını.
Yatağına aldığı erkekleri. Öz kuzenini bile.
Yalvarırım Maxim!
Rol yapmaktan haz alıyordu.
Onu boşamayacağımı bildiğinden kusursuz eş rolünü oynardı.
Çünkü ona âşıktın.
Ondan nefret ederdim.
Gaddarlığından.
Kendi korkaklığımdan.
Onu boşamayacağımı, aile şerefimizi gözettiğimi bilirdi.
Nasıl öldü peki?
Londra'dan döndüğünde Favell'in ziyarete geleceğini söyledi.
Eve geldiğimde yalnızdı. Farklı görünüyordu. Yüzü soluktu.
Londra'da doktora gitmiş.
"Düşünsene Max. Çocuğum olsa babası olmadığını kanıtlayamazsın." dedi.
Şerefimi ayaklar altına almak ona yetmiyordu.
Soyadıma, evime, her şeyime göz dikmişti.
Şöyle dedi: "Durma Max, hadi yap."
"Tetiği çekip özgürlüğüne kavuş."
Lütfen.
Mermi onu delip geçti.
Hemen yere yığılmadı, öylece dikildi.
Çok sakindi.
Sanki rahatlamıştı.
Sonra da öldü.
Bunca zamandır Rebecca'ya hâlâ âşıksın sanmıştım.
Bana niye anlatmadın?
Anlatamazdım.
Seni kaybetmekten çok korkuyordum.
Polise gidip her şeyi anlat.
Haberin yoktu.
Başına bir şey gelmez.
Beni görmek istemezsen anlarım.
Karar senin.
Naaşı teşhis ederken…
…yanıldın.
Üzüntünden, travma yüzünden oldu.
Sadece biz biliriz. Kimseye söylemeyiz.
Hayır. O, kazanmadı Maxim.
Kazanmadı.
İzin vermeyeceğiz.
Yorum yapmanıza gerek yok.
Sayın Yargıç James Crouch için kalkın.
Geri çekilin.
Sessizlik! Yerinize geçin.
Burası… Oturun beyefendi.
Rebecca de Winter'ın bulunan naaşı için adli tahkikat yapmak üzere toplandık.
Ceza davasında değiliz.
Bayan de Winter'ın ölüm şeklini araştıracağız.
Mahkeme, Kerrith Polis Teşkilatından Dedektif Welch'i dinleyecek.
Dedektif Welch.
Bay de Winter'ın geçen yıl teşhis ettiği naaş…
…eşine ait değilmiş.
Rebecca de Winter'ın naaşı kendi kayığının kamarasından çıkarıldı.
Bu durum kafamı kurcaladı. Keza teknedeki hasarın şekli de.
Ne şekildeydi?
Su hattının altında dört deliğe rastladık. Balıkçı kamasıyla delinmişe benziyor.
-Ya da ekserle. -Yani?
Kayık bilinçli batırılmış.
Bana kalırsa Sayın Yargıç, bu tahkikattan ancak iki karar çıkabilir.
İntihar…
…veya cinayet.
Eşiniz, öldüğü gün Londra'ya gitmiş.
Vakit geldi.
Polise verdiğiniz ifadede, eşinizin geri döndüğünde
"endişeli ve mutsuz" göründüğünü söylemişsiniz.
Savunmaya geçme. Sakince cevapla.
Londra'ya neden gitmişti?
Bilmiyorum.
Bu gibi meseleleri kocasıyla konuşmaması normal miydi?
Evliliğimde sorun vardı iması mı bu?
Aklım almıyor.
Geçen yılki teşhiste eşinizi nasıl tanıyamadınız?
İki ay denizde kalmış, 32 kilometre sürüklenmişti.
Organları şişmiş, çürümüş, kolları kopmuş ve yüzünde et kalmamıştı.
Sessizlik!
Kibirli ve aptalca davrandım.
-Sinirime hâkim olamadım. -Hayır, tutkuluydun.
Sana inanacaklar.
Londra'da doktora gittiğini başka kim biliyor?
Sen, ben ve o doktor.
Somut bir delil bulacakları yok.
Denizde çok kalmış.
Tek kozları o doktor.
Bay Favell'e istenmediğini söyledim ama ısrar etti.
Sağ olun Bayan Danvers.
Ne istiyorsun?
Viski sodamı tazelesen iyi olur.
Rebecca'dan konuşacağım, istersen karını yatağa yolla.
Hiçbir yere gitmem. Rebecca'yla ilişkini biliyorum.
Sahiden mi?
Her şeyi biliyor musun?
Ramak kalmıştı Favell.
O gece ikinizi yakalasaydım…
-O gece burada değildi. -Ama beni davet etmişti.
Mesele bu.
Ya intihar ya cinayet. Adam öyle dedi, değil mi?
Eve misafir çağırmak
hayatına son vermeyi düşünen birinin yapacağı işe benzemiyor, değil mi?
Bu düşünce bir yıldır içimi kemiriyordu.
Ama şimdi mantıklı gelmeye başladı.
Sonunda seni terk etmeye karar vermişti. O yüzden mi öldürdün?
Kanıtın yok. Senin lafına karşılık benimki.
Hayır.
Seninkine karşılık Rebecca'nınki.
"Bu mektubu alınca Manders'a gel.
Sana bir şey söyleyeceğim
ve bir an evvel seni görmek istiyorum. Rebecca."
Bakayım.
-Defol evimden. -Galeyana gelme Maxim.
Evet. Galeyana gelme Max.
Sana teşekkür etmeye geldim.
Yıllar boyu çok cömert davranıp eşini benimle ve birçok adamla paylaştın.
Acaba yenisiyle de şansımı denesem mi?
Sana bahsettiğim hiddet buydu.
Kaç para istiyorsun?
Göründüğünden akıllı bu kız, değil mi?
Kan lekesi olacak.
Yazık bana.
Kız doğru diyor ama.
Ben zengin değilim Max.
Kumara çok düşkünüm
ama keyfini sürdüğüm de belli bir hayat tarzım var.
Sanırım yaklaşık olarak…
…10.000 paunt beni idare eder.
Notu verir ve yarın kürsüde ağzımı açmam.
Buna şantaj derler.
-Ne yapıyorsun? -Polisi arıyorum.
Evet. Ara onları.
Belki aynı hücreye düşeriz.
Fazla kalmayız ama.
Bence seni asarlar Maxim.
Müfettiş Welch'in talebi uyarınca, bu sabahki duruşmada bir değişiklik oldu.
Kürsüye gelecek olan kişi, de Winter evinin kâhyası Bayan Danvers.
Sizin haberiniz veya onayınız olmadan Manderley'de kuş uçmaz diyebilir miyiz?
Evdeki işleyişin sorunsuz sürmesinden sorumluyum.
Hanımınızın Bay Favell'le ilişkisini de bu sayede öğrendiniz zaten.
İçli dışlı olduklarının farkındaydım ama hanımımın özeline karışmazdım.
Öyle de olmalı.
Fakat sıra dışı koşullar altındayız.
Dün bana söylediğinizi mahkemeyle de paylaşırsınız belki.
Bay Favell'e bir not gönderildiğini öğrendim.
Sizinle paylaşmasını ısrarla istedim.
Bay de Winter'ın mahkemeden saklamak istediği bir not.
Evet.
Bayan de Winter'ın öldüğü gece Bay Favell eve davet edilmiş.
Notta bu şekilde yazıyor.
Bay de Winter bu not karşılığında para teklif etmiş.
-Notu Rebecca de Winter yazmış. -Evet.
Paylaşması gereken acil bir haber olduğu yazıyor.
Bay Favell'e ne kadar teklif edilmiş?
10.000 paunt.
Bu, bir çek.
Nota karşılık olarak Bay de Winter tarafından imzalanmış.
Karşılığında olduğu ne malum? Sadece bir çek o.
Sessizlik! Hanımefendi.
Bayan Danvers, sizce Rebecca de Winter'ın boğulmuş olması mümkün mü?
Hayır, efendim. Değil.
Ölümünden önceki haftalarda
ayakta duracak hâli yoktu ve midesi bulanıyordu.
Pantolonunun bel bölgesini gevşetmemi istemişti.
Karnı şişiyordu.
Öldüğü gün neden Londra'ya gittiğini söylemiş miydi?
-Hayır. -Garip.
Benden sakladığına göre çok hususi bir mesele olmalı.
Mesela doktorla randevu gibi.
Aile doktoruyla değil, daha ağzı sıkı biriyle.
Meraklı gözlerden uzakta,
sanki sağlık durumunun gizli kalmasını istemiş gibi.
Yalnızca sevgilisi Jack Favell ile paylaşmak istemiş gibi.
Katil. Aşağılık bir katilsin!
Çocuğuma hamileydi! Umarım seni asarlar.
Umarım asılırsın! Rebecca'yı öldürdün!
Ancak iki karar çıkabilir.
İntihar için bir gerekçe olmadığını umarım kabul edersiniz.
Fakat cinayet için bariz bir gerekçe var.
Cezai soruşturma yapılana dek bu tahkikat askıya alınmıştır.
Hanımlar ve beyler, dava ertelenmiştir.
Kimse kanundan üstün değil.
Çekin ellerinizi!
Bayan Danvers.
Hiç konuşma. Kanıtlayamazlar.
Randevu ve adres defterleri, günlük, ev bilançosu, ne varsa verin.
O doktorla görüşüp ödeme yaptı.
Londra'daki kadın doktorlarını ara.
POLİS
Affedersiniz, arama izniniz var mı?
-Bayan de Winter? -Frank!
-Ne oldu? -Çekleri, hesap özetleri lazım.
-Doktorunun adı ve adresi yazan ne varsa. -Peki. Burada. Aradığınız tam da bu.
-Doktor lazım. -Onun doktoru mu? İşte.
DR J. BAKER VE İŞTİRAKLERİ
Bu olmalı.
Yazıklar olsun.
Adamın tarafını tuttun ya, yazıklar olsun.
Taraf tuttuğum yok Bayan Danvers. Ben…
Sen yok musun Frank! Gündüzleri Bay de Winter'a yağ çeker,
geceleri kulübenin kapısını tırmalardın.
Bir velet gibi ağlardın.
Rebecca hepinizden tiksinirdi.
Manderley partilerindeki, Londra'daki erkekler.
Sizleri birer oyuncak gibi görürdü.
Bir kadın niçin gönül eğlendiremezmiş?
Benim Rebecca'm hayatı istediği gibi yaşadı.
Bir erkeğin onu öldürmesi doğal.
Canınız yanmış olmalı.
Dünyadaki tek dostunuz öyle bir sırrı mezara götürmüş.
Eşyalarınızı toplayın Bayan Danvers.
Hava kararmadan gitmiş olun.
DR J. BAKER VE İŞTİRAKLERİ
-Hanımefendi? -Çok özür dilerim, çantamı unutmuşum.
Kiminle görüşmüştünüz?
Dr. John Baker ile.
Teşekkür ederim.
Burada bekleyin.
-Dr. Baker. -İyi akşamlar Tas.
"Danvers."
Çok sayıda hastaya bakıyorum.
Onu hatırlamıyorum.
Belki dosyasını görünce hatırlarsınız.
Dosyayı okumak daha faydalı olur.
Yardım için ne lazımsa yapacağız.
Hayır. Burası bu hâlde olmamalı.
Nereye gitti?
Kim?
Buradaki genç hanım.
Yok.
Sekreterime sorayım.
Yanlış yere koymuş olabilir.
Şu bahsettiğiniz kızın buradan çıkabileceği bir kapı var mı?
…BÜYÜME UTERUSTA YAYILMIŞ. …RAHİMDE KÖTÜ HUYLU TÜMÖR
Raporu okudum ve tek kelimesini değiştirmedim.
Rebecca Danvers. Şimdi hatırladım. Korkunç bir vaka.
Gerçek adı o değildi. Hamile de değildi.
Peki niye sahte isim kullandı?
Niye aile doktoruna gitmek dururken sizinle görüşmeye Londra'ya kadar geldi?
-Bu haberi ailesine vermek istememiştir. -Başka adamdan hamile olduğunu mu?
Müfettiş, o tür bir kadın doktoru değilim.
Doğum uzmanı değilim. Benim alanım onkoloji.
Üreme organlarındaki kanser vakalarına bakarım.
Şişikler, yorgunluk. Yaygın semptomlar.
Kanser olmuş.
-Jack Favell'e vereceği haber buydu. -İntihar ettiğini kanıtlamaz.
Acı çekmek istememiştir.
Evet, bana bunu söylemişti.
Semptomlar görüldüğünde kanser çok ilerlemişti.
İlk nisan ayında geldi.
Mayıs ayındaysa tedavi için çok geç kalındığı belliydi.
Birkaç haftalık ömrü kalmıştı ve oldukça acı çekiyordu.
Nasıl intihar etti?
Denize açılıp kayığını batırmış.
Boğulmuş.
Şansın yaver gitti Max.
Kazandığını sanıyorsun.
Kanunlar seni yakalayamasa da ben yakalayabilirim.
Diyeceğin başka bir şey var mı?
Şimdi söyle.
Rebecca'dan en çok niçin nefret ediyorum?
Senden çaldığı şey için.
Sonsuza kadar yok oldu. Âşık olduğum o komik, genç, dalgın kız.
O kız değilsin artık.
Bunun için ondan nefret etme.
O alev de ne? Tanrı'm. Manderley yanıyor.
Hadi! Uzaklaşın oradan.
Bahçeyi boşaltın! Hadi! Çabuk!
Bahçeden uzaklaş Frith!
Kim içeride? Herkes çıktı mı?
-Bilmiyorum efendim. -İyi misin? Ne oldu Clarice?
-Onu gördüm. -Ne diyorsun? Kimi gördün?
Bayan Danvers'ı.
Ona yardım edin! Hortumlar nerede?
-Danvers nerede? -Kayıkhaneye gitti.
Bayan Danvers! Rica ediyorum!
Lütfen gelin.
Yardımımı istemiştiniz. Buyurun.
Bayan Danvers, lütfen.
Sevdiğim tek insanı öldürdü.
Manderley'yi size bırakamam.
O ev bize aitti.
Atlamanıza gerek yok.
Kocanızı destekleyeceğinizi biliyorum ama mutluluğu asla tadamayacaksınız.
Tadacağım.
Dün gece rüyamda yine Manderley'ye gittim.
Bayan Danvers'ı ve Rebecca'yı gördüm.
Ama bu sabah uyandım ve ölüleri arkamda bıraktım.
Gerçek yuvamızı bulma maceramızda uğradığımız duraklardan biri olan…
…Kahire'deki havasız, ufak odamızda, aynanın önünde otururken…
…şu anda olduğum kadını anlayabiliyorum.
Uğruna alevlerle boğuşmaya değer…
…tek şeyi kurtarmakla doğru kararı verdiğimi biliyorum.
Aşkı.
DAPHNE DU MAURIER'NİN ROMANINDAN UYARLANMIŞTIR
Alt yazı çevirmeni: İbrahim Melih Tu-men