Nie potrzebuję już opiekunki.
DWA LATA PÓŹNIEJ
Wszystko w porządku?
Tylko…
myślałem…
Liceum jest gorsze od otarcia się o śmierć.
Wiem, bo prawie zginąłem pięć razy w ciągu jednej nocy.
Stawiłem czoła swoim lękom.
Pokonałem demony.
Przeżyłem. Ale nie zostawiła dowodów.
Od dwóch lat nikt mi nie wierzy.
- Nikogo tam nie ma, mały. - Jestem Cole.
Cole, przepraszam. Na pewno był tam ktoś jeszcze?
Był, kiedy tam wjechałem.
Wszyscy założyli, że to zmyśliłem. Że jestem wariatem.
Wiecie, co jest gorsze od bycia niewidzialnym?
Bycie widzialnym.
Zamknijcie tę cipę w psychiatryku.
To moja wina.
Powiedziałem wszystkim, co się stało.
Martwi gliniarze, krew, koleś bez koszulki.
Jestem jak Sarah Connor w Terminatorze 2, mówiąca, że roboty są prawdziwe.
Ale…
najgorsze jest to…
że za nią tęsknię.
Kumam. Jesteś dziwnym kolesiem
zakochanym w morderczej, fikcyjnej opiekunce.
- Pierwsza klasa jest trudna. - Jestem w trzeciej.
- Co? - Przychodzę tu od trzech lat.
- Ty jesteś w trzeciej? - Tak.
Jasne. Musisz kogoś bzyknąć.
- To twoja rada? - To, kurwa, mówię.
- Nie jesteś pielęgniarzem? - Od 8,00 do 14,00.
A wcześniej psychologiem.
Studiowałem w Cornellu! Jestem psychiatrą!
Czemu tu pracujesz?
Czemu się czepiasz? Myślałem, że się lubimy. Nie?
- Tak. - Kumplujemy się.
Nie jesteś moim jedynym uczniem.
Czeka na mnie 27 innych dzieci.
Część z rzeżączką, część dwubiegunowa jak Kanye West.
Część ma chlamydię.
Drożdże na fiucie, ustach. Dostają się do oczu.
- Ohyda! - Do oczu!
Ta kanapa jest cała w opryszczce.
Słyszysz? To dzwonek. Czyli jest 8,00.
Doktor Davis wychodzi, wchodzi Duży Carl.
- Szczepimy. - Co?
- Dawaj, bo ci dokopię. - Nie!
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Cipa!
Frajer.
No weź!
Hej.
Hej, Melanie.
Wszystko gra?
- Tak. Jest super. - Dobra.
- Po minie nie widać. - To takie oczywiste?
Byłaś ze mną tamtej nocy. Widziałaś to, co ja.
- Bee, gliny, krew… - Cole…
- Pomóż mi. - Doktor Davis kazał o tym nie mówić.
Duży Carl mówi o pamiętaniu jasnych stron, jak wtedy, kiedy spotkał Rihannę.
W nocy, o której mówisz, było bieganie i ukrywanie się,
ale było też całowanie.
Może pamiętaj o całowaniu.
Powinieneś nienawidzić szkoły.
Każdy, kto lubi liceum, potem łysieje i ma problemy z erekcją.
- Serio? - Tak.
Kluseczko!
- Nie nazywaj mnie tak. - To najsłodsza ksywka!
Myślałem, że ja mam najsłodszą.
Nie jesteś słodki, Diego.
- Nieźle, Boom Boom. - Spierdalaj.
- Jak się trzymasz? - Ja? Dobrze.
Mogę cię podwieźć do szpitala, jeśli chcesz.
Pomogę ci, ziom.
Jimmy! Jedziesz w weekend nad jezioro?
Tak! DJ Jimmy Jammy będzie gotowy.
- Chcesz iść z nami na lekcję? - Nie, pójdę sam.
Podziwiam twoją niezależność.
Mnie by przeszkadzał brak przyjaciół. Nara, Coleslaw.
Rany!
Faust musiał zastanawiać się nad własną egzystencjalną wiarą.
Mefistofeles chciał od doktora Fausta odpowiedzi na temat wiary…
Dobra, lwy.
Przeniosła się do nas nowa uczennica, Phoebe Atwell.
Jest z programu Anioł stróż,
w którym młodzież bez praw obywatelskich jest nominowana
do ponownego zasymilowania się ze społeczeństwem.
Powitajmy ją w stylu lwów.
Uczniowie…
Phoebe, powiedz nam o sobie trzy rzeczy.
Myślę, że węże to najbardziej niezrozumiane gady…
Mój ulubiony film to Uwolnienie albo cokolwiek Roba Reinera…
i się spóźniam.
O czym ty mówisz? Jesteś na czas.
Nie. Okres mi się spóźnia.
Już dziewięć dni.
Wahałam się, ale teraz myślę, że je zachowam.
Bo patrząc na wasze piękne twarze…
jestem tak pełna optymizmu co do naszej przyszłości…
że chcę krzyczeć.
Dobrze. Proszę kontynuować. Dalej.
Rudy lisku, rusz tyłek i zostaw jogurt.
Walnięta suka.
- Czytałam artykuł o dziurawcu. - Tak?
Jak to się mówi? Homeopatia.
Nie wiem, o czym mówisz.
- Mogę się zwierzyć? - Tak.
Czasem wciąż czuję się trochę nieswojo z tą sytuacją z Cole’em.
- Boisz się własnego dziecka? - Tak.
Nie boję się, ale nie sądzisz…
- To możliwe, nie? - Co?
- Nie sądzisz, że… - Hej!
Cześć. Przygotowujemy pyszny posiłek!
- Tak, jagnięcina i… - Ziemniaki!
Ziemniaki i brokuły.
- Pełny zestaw. - Jak długo mam je brać?
Dopóki nie poczujesz się lepiej.
Są po to, żeby utrzymać twoją wyobraźnię w ryzach.
To…
- Nie wiecznie. - Nie wiecznie.
Dobra.
Ale wiesz, co jest wieczne?
Nakrywanie do stołu.
- Musisz nakryć do stołu. - I proszę.
Hej, Melanie.
Jak leci…
- Cześć. - Cześć.
Mam pytanie na temat wypracowania.
Dobra, spoko.
Motywy w Fauście. Co myślisz?
- Gretchen jest na straconej pozycji. - Tak.
Samotna postać z trudną przeszłością. A potem… zostaje stracona.
Wiem. To naprawdę…
Rany!
To duża butla balsamu.
Nie, to… To dlatego, że…
Mam nienaturalnie suche łokcie.
- Seksualnie? - Nienatu…
Puk, puk. Cześć! Nie chciałem przeszkadzać.
- Rozbieracie się? - Nie…
- Panie Johnson, co pan… - Zdejmujecie ubrania?
- Nie, tato. - Nie.
Myślałem, że się zabawiacie.
O Boże.
- Nie. - Zabawy przez net.
- Wyjąłeś balsam. - Mam suche łokcie.
- Balsam jest też do masturbacji. - Nie! Dlaczego?
- Rany… - Hej!
Ty i Melanie? Co?
Opowiedz. Jesteście ze sobą czy nie? Co się dzieje?
Nie widzi mnie tak.
Co? Jej strata.
I twój zysk.
Nie wiem, co to za zysk, ale jej strata.
Dobra.
Wiem, że nie chcesz brać tych tabletek,
ale musisz pokazać mamie i mnie, że przynajmniej próbujesz.
Zrobisz to dla mnie?
Próbuję, ale mam ci powiedzieć, że wszystko wymyśliłem?
Chcę…
Chcę tylko, żebyś poczuł się lepiej.
Żebyś czuł się normalnie.
- A jeśli nigdy nie będę normalny? - Nie mów tak. To trudne, ale…
- przeciwności losu kształtują charakter. - Tak. Wiem.
Mówiłeś to tysiąc razy, ale…
kazałeś mi pozostać wiernym sobie.
- Tak. - A…
- A teraz każesz mi kłamać. - Nie każę.
To się stało, tato.
Dobra.
Mówię prawdę.
Dobranoc.
Kocham cię.
Mam inny balsam, który…
Tato… Boże!
- Dalej w to wierzy. - Dobra.
Więc to zrobimy.
- Jutro. - Tak.
Jutro odbierzemy go razem w porze lunchu. Dobra?
Cole, spóźnisz się.
Nie mogę znaleźć wypracowania.
- Sprawdzałeś w tyłku? - Gdzie?
Żartuję. Nie mam pojęcia. Ledwo wiem, ile mam lat.
AKADEMIA PSYCHIATRYCZNA CZWARTEK GODZINA 13,00
„Akademia psychiatryczna”?
Dziś o 13,00?
Cole, chodź.
Już idę.
- Chcesz prowadzić? - Nie.
Też nie chcę, ale to zrobię.
- Melanie. - Co tam?
- Odsyłają mnie. Dzisiaj. - Co? Pokaż.
Co? Nie.
To miejsce doprowadza cię do szału.
Musisz się wyrwać.
Musisz wyjechać z miasta i oczyścić umysł.
Jedziemy nad jezioro w ten weekend. Jedź ze mną.
- Rodzice mi nie pozwolą. - To ich nie pytaj.
Ja nie pytałam taty.
Już zabrałam jego wóz, więc…
Zabrałaś tacie wóz?
Nie wiem. To chyba nie jest dobry pomysł…
Mają mnie uspokoić, ale tylko czuję się jak ktoś inny.
I mdleję.
To nic takiego. Wszyscy na czymś jadą.
- Serio? - Tak.
Wszyscy kombinujemy, żeby żyć jak najlepiej.
Jak Brian Pankauskas.
Dzieciak z wąsikiem Zorro.
Adderall. Rozprasza się podczas snu.
Brian, szybko.
Albo Mia Hughes.
Znana jako Mia „Howard” Hughes.
Żadnych pęknięć.
Myśli, że jeśli nadepnie na pęknięcie, macica jej eksploduje.
Nie!
Cholera.
A co z tą nową? Co bierze?
Cześć, laska. Jedziesz nad jezioro?
Tak. Strzelę ci palcówkę.
Nie wiadomo, ale podobno zabiła swoich rodziców.
- Kto tak mówi? - Wszyscy.
Jakim trzeba być psycholem, żeby zabić własnych rodziców?
TO SIĘ DZISIAJ SKOŃCZY
Co jest?
Słuchaj, jezioro, jeden weekend, ty i ja.
Dobra?
Pa, Mel… Kurwa!
Faust musiał zastanawiać się nad własną egzystencjalną…
PICARD 1-0 OBCY
…uczciwością moralną, by osiągnąć władzę i odnieść sukces.
Cole?
Streścisz to, co mówiłem?
- To musiało boleć! - Nieźle, stary!
Tak!
Myślę, że…
Droga na skróty oznacza wykręcanie się.
Zdobycie czegoś bez pracy nie daje satysfakcji.
Dobrze. Czas na lunch.
Cole, dyrektor Highbridge prosiła cię do gabinetu.
Przyszli twoi rodzice.
Wybierz czerwoną albo niebieską pigułkę.
Chcę tylko, żebyś poczuł się lepiej. Żebyś czuł się normalnie.
Nie wracam.
Thelma i Louise.
To najlepsza bryka świata!
Chodź, Boom Boom. Ruchy.
- Ostrożnie! - Dobrze, że dołączyłeś, Cole.
Będzie zabawa. Rozruszamy fiuty!
Jazda.
- Nigdy nie wagarował. - Wiem.
- Nie jest taki. - Dzwonek chyba nie działa.
- Skąd wiesz? - Wiem.
Juan!
- Skąd wiesz? - Ostatnio nie działał.
Kiedy ostatnio?
Wpadłem do niego.
- Po co? - Tak posiedzieć.
- Co robiliście? - Nie wiem.
Graliśmy w gry wideo i…
- I co? - Paliłem zioło, nie chciałem ci mówić.
- Nie możesz… - Jestem idiotą.
To wtedy próbowałeś wsadzić mi…
Co tam, sąsiedzi? Jest imprezka?
- Cole zaginął. - O nie!
Co mnie to obchodzi?
Słyszeliśmy, że może on i Melanie razem wagarują. Więc…
To w jej stylu. Lubi WDP.
- WDP? - „W dupę”?
Wagarować do piątku. Dziś jest czwartek, więc wagaruje.
Spoko. Jest z Melanie, to nastolatkowie…
- Może ze sobą chodzą. - Żartujesz?
Melanie jest z Jimmym.
- Kto to? - Znacie go?
- Nie. - Nie znamy.
O mój Boże. Jest taki zabawny!
Piszemy do siebie, wymieniamy gifami i memami.
- Ciągle LOL, ROTFL, LMAO. - Dobra…
Juan, gdybyś musiał zgadnąć,
dokąd mogliby pójść, gdyby byli razem?
Wszystko w porządku. Wejdźcie. Impreza z winkiem.
- Pogramy. - Masz nowe Halo?
- Tak, ale tłukę w Fortnite’a. - Tak!
Kochanie, spędza czas z kolegami.
- Nie martwię się. - Nie?
- Cieszę się. - Super.
Juan, nie obchodzi cię, gdzie jest twoje dziecko.
- Nie. - Ale co z twoim drugim dzieckiem?
O czym ty mówisz?
Gdzie się podziało?
- Halo? - No…
Kurwa! Nie.
Serio?
Jeśli wasz dzieciak rozjebie mi auto, ja rozjebię was!
Rozjebię was oboje! Jebać to!
Serpentyna w spreju.
On zapłaci.
Wybacz. W ostatniej chwili powiedzieli, że jadą z nami.
W porządku.
Na łodzi będziemy się dobrze bawić.
Melanie, jeśli chcesz być z nimi, to w porządku. Nie musisz mnie niańczyć.
- Hej, Melanie? - Tak?
Dziękuję za wiarę we mnie.
Zawsze w ciebie wierzyłam, Cole.
Jesteś moim przyjacielem.
- Tak? - Tak.
Dobra.
Ale… Które? Te.
Idealne.
- Tak? - Idealne nad jezioro. Niesamowite.
Chodźmy. Jazda.
- Hej. - Hej.
Coś jeszcze?
- Nie, to wszystko. - Na pewno?
Spojrzałeś za mnie, a tam są gumki.
- Chcesz? - O nie. Ma chłopaka.
Jebać go. Nie lubi go.
Lubi ciebie.
- Naprawdę? - Magnum XL.
Są jak biżuteria od Tiffany’ego.
- Dobra. - Sto dolców.
Dzięki. Powiem, że przysłała mnie Wielka Marge.
Cole, chodźmy. Jazda.
BRAK ZASIĘGU
O tak! Do dzieła!
Hej. Co myślisz?
Wszyscy świetnie się bawią. Fajnie!
- Szaleństwo! - Słuchaj…
- Nie idę. - Co?
- Nie mogę. - Cole.
Spójrz na mnie.
Moja łódź!
Są normalni.
Hej! Pij!
A ja nie.
Muszę wrócić. Muszę iść do psychiatrycznego liceum.
Muszę się pogodzić z tym, co wszyscy mówią.
Nie!
Jeśli to zrobisz, wygrają.
Jesteś niewinny.
Dlatego jesteś wyjątkowy.
Nie idę bez ciebie. Chodź! Zabaw się!
Dobra.
- Proszę się odsunąć. - Tak.
- Słonko, zdjęcie dziecka. - Słonko?
Nieważne. Tak. To Cole.
- K, O, L… - Nie, C, O, L, E.
Jasne.
Chachi, zdjęcie twojego.
- Co? - Mogę o coś zapytać?
Jest może system rozpoznawania twarzy na światłach,
Alexa i Siri ciągle podsłuchują…
orwellowska taktyka stosowana na obywatelach?
Widziałem w telewizji. To istnieje?
Gdyby to istniało, nie byłbym zaskoczony zdradą.
- Jebana suka! - O kim pan mówi?
Moja laska. 90% uciekinierów wraca przed kolacją.
- Nie uciekł. - Chyba że wsiadł do vana, to umarł.
Bez obaw.
Jeśli do jutra nie wrócą, sprowadzę posiłki…
i spotęguję wysiłki.
- Słyszałaś „van”. - Wsiadł do vana!
Ja słyszałem „kolacja”. Wracajmy do domu, zróbmy kolację.
- Bawi się. - Dobry pomysł. Hej, Juan?
Jeśli się odezwą, zadzwonisz, prawda?
- Nie zadzwoni. - Dziel i rządź.
- Zostań tutaj. - Tak.
- Pójdę do domu. - Tak.
Nie pal trawki.
To zbyt ważne.
- Tak! - Jestem królem świata, suki!
- Na dół? - Chodźmy na dół. Już!
Chodź, ziom!
Co tak długo?
- Nie… - W co gracie?
Dwie minuty w niebie.
- A nie siedem? - Dwie są bardziej realistyczne.
- Stary! - Dobra.
Zobaczmy, kto ma parę.
- Raz… - Co?
…dwa, trzy.
Nie denerwuj się.
Najpierw Cole i Melanie.
Wystrzeli ci serpentyna w spreju.
- Nie… - Do szafy.
Cole, będzie super.
- Pierwszy raz z dziewczyną? - Co?
Dotknąłeś cycka? Może ci się poszczęści.
- Do zobaczenia za dwie minuty. - Zaczekaj…
Pozwolisz dziewczynie siedzieć w szafie z kolesiem?
Spoko. Przywykł do siedzenia w szafie. No nie?
To Cole. Nie wiem, czy ma fiuta.
- Mam penisa. - Wiem!
Nie słuchaj Jimmy’ego. To idiota.
To twój chłopak.
Nie przez najbliższe dwie minuty.
Masz w lewej kieszeni sprej, czy cieszysz się, że mnie widzisz?
Sprej mam w prawej kieszeni.
Cole!
- Masz miękkie łokcie. - To moja najlepsza cecha.
Żadna atrakcja. Chodźcie.
- Rozdawaj. - Dalej.
- Chcę iść z Boom Boom. - Odpadam.
Nie możesz odpaść!
- Nie chcę wenery. - Nie mam!
- Łysiejesz. - Już nie.
Odrosły mi włosy. To choroba autoimmunologiczna.
- Jestem „autoimmunologiczna” na ciebie. - Ignorancja.
Więc ci odbiło?
- Diego, zamknij się. - Widziałeś sektę?
Zostaw go.
Cole może mówić za siebie, Kluseczko.
Cóż… Nie wolno mi o tym mówić.
W porządku.
Dalej, ziom! Muszę wiedzieć.
Były trupy i mieszanie krwi?
Cóż, nie zdążyli zmieszać krwi, ale…
Cole, napijesz się?
Czego chciała sekta? To musiało być dobre. Coś, za co warto zabić.
Tak.
Musieliby mi obiecać spełnienie marzeń.
- Wymarzone życie. - Niby jak?
Denerwujecie go.
- Musi być jakiś kontrakt z szatanem. - Tak.
- Dawaj. Gadaj! - Przestań!
Cole nie przyjechał tu rozmawiać o sekcie czy księdze szatana.
- Możemy zmienić temat? - Jezu. Dobrze.
Dziękuję.
Baw się dobrze!
Skąd wiesz?
Co?
O księdze szatana.
Powiedziałaś: „księga szatana”.
- Co masz na myśli? - Nie mówiłem ci o niej.
Tak, Cole. Mówiłeś.
Tamtej nocy.
Cole oszalał.
- Melanie. - Nie bądź śmieszny.
Skąd wiesz o księdze, Melanie?
Bo się w niej podpisałam.
CO, KURWA?
…ZNOWU!
Zawarłam taki sam układ.
Melanie, zabiłaś ją.
Mieliśmy to zrobić w wannie, a nie tryskać mi w twarz!
Uspokój się. Musiała umrzeć, żeby wymieszać krew.
Ale nie na dywanie!
Wszystko wsiąknie! Wujek mnie zabije!
Nie trzyj, tylko przytykaj. Tak jest lepiej.
Diego nie miał zadawać miliona pytań.
Nie krytykuj mnie za wrodzoną ciekawość.
Boom Boom to wasza kumpela!
Jebać ją! Śmiała się z moich włosów.
Wymieszaj krew ofiarny z krwią niewinnego.
Tak to działa, Cole.
Miałeś wziąć leki, wypić wino i odpłynąć, żebyśmy pobrali krew!
Ale nie.
Więc teraz musimy odebrać ci krew i cię zabić.
Widzisz, Cole? Nie zwariowałeś.
Jesteście tą samą sektą.
Jazda, Cole!
- Nie! - Tak.
- Jakim cudem żyjesz? - Ile ma być krwi?
Mogę oderwać kończynę? Opróżnić go?
Którą ręką walisz konia? Wyrwę drugą.
Co słychać, Cole?
Wyglądasz, jakbyś zobaczył czarnego ducha.
Ale nie jestem Kacprem. Dopierdolę ci.
Tęskniłeś?
Nie!
- Wszystko spoko. - Eksplodowała ci czaszka!
Szatan pracuje główką.
Widziałem, jak umieracie!
Bo nie żyjemy.
Kończymy przed świtem
albo wrócimy w próżnię na dwa lata przed kolejną próbą.
Zróbmy koktajl z Cole’a.
Tak! Wypierdolmy go.
Co?
- Przypierdolmy. - Tak!
Do dzieła!
Ostro mu przypierdolimy.
- Dlaczego? - Chcę być influencerką.
Dość gadania. Masz coś, żeby go związać?
Pewnie.
Świetnie. Co to, kurwa, jest?
Miałeś iść do sklepu z narzędziami, idioto.
Ale do pasmanterii miałem bliżej.
Czekaj. Dlaczego go związujemy?
Zamiast po prostu zabić?
- Jazda! - O tak!
- Stop. Hammer time! - Nie mogę patrzeć, jak się czołga.
Prosto na jaja. W dół.
Musi być żywy na rytuał.
- Gdzie Sonia? - Gdzie ta seksowna psychopatka?
Jestem. Poszłam po ciastka.
- Cofnąć się! - Rany! Tak, Cole.
Bronisz się, tak jak ci pokazałem!
- Cofnijcie się wszyscy! - Upuśćmy mu krwi.
Wróciliśmy!
Ty!
Wiedziałem, że bierzesz w tym udział! Autostopowiczka i zabójca Picarda.
Też jesteś zła!
Szukam tylko paliwa. Kończy mi się w skuterze.
Widzę, że bawicie się w cosplay.
Zostawię was.
O nie!
Znowu wszystko się spieprzy.
Nic się nie spieprzy.
Cholera!
W twarz! Prosto w twarz.
Max, bierz ich.
Cholera, miło wrócić!
Już idę, Cole! Idę po ciebie!
Jedź! Jazda!
- Jedź! - Zostaw mnie!
- Co robisz? - No już, jedź!
Jedź!
Skurwiel! Najpierw Travis Scott i Kylie Jenner zerwali, a teraz to?
Co to było?
Widziałaś to?
Martwą laskę i żądnych krwi wariatów?
Oczywiście, że widziałam! Dlaczego ją zabili?
Wiem, że to zabrzmi dziwnie,
ale to sekta, zawarli pakt z szatanem
i za swoje dusze dostaną wymarzone życie.
Dzięki Bogu, że nie zombie. Nienawidzę ich.
Wierzysz mi?
Tak. Czego spodziewać się po atencyjnych milenialsach z kompleksami?
- Cholera. - Brawo.
Spieprzyliście.
- Wypuściliście go. - To było proste.
Jak ciężko jest spuścić krew z pierwszaka?
Wy nawaliliście za pierwszym razem.
Tylko dlatego mnie wezwano.
Dobra, czas ucieka, tik, tak. Jazda!
Mamy to nagrać?
Nie apka TikTok! Zegar.
Stary zegar.
- Opowiedz o psycholach. - OK.
Ci starsi umarli dwa lata temu,
ale wrócili do życia, jakby byli z mimetycznego metalu.
Z ciekłego stopu?
- Oglądałaś Terminatora 2? - Tak.
Mało jest tak dobrych sequeli.
Musimy trzymać się razem. Dokąd idziesz?
„Razem”? Nie jesteśmy razem.
Bear Grylls mówi, żeby nie się rozdzielać.
A sam siedzi w Ritzu z kolesiami z Queer Eye.
Nie spoczną, póki nas nie zabiją.
Obojga.
Dorwijmy ich! Już tracę włosy.
- Sonya mnie przeklęła. - Niby jak, Allison? Patrz.
Jesteśmy po środku jeziora i nie wiemy, gdzie są.
Wiemy.
Nie mają pojęcia, do czego jesteśmy zdolni.
Potrzebujemy broni. Co masz w plecaku?
Nie twoja sprawa i nic pożytecznego.
Zobaczę, co mam. Serpentyna w spreju, zapalniczka…
„Magnum XL”.
Z kim chciałeś uprawiać seks swoją wielką pałą, Cole?
Myślałem, że ten wieczór potoczy się inaczej.
Mają czas do świtu na dokończenie rytuału.
Musimy dotrwać do rana.
Są tam.
Zajmę się tym.
Będzie świetnie.
Teraz się zgodzisz? Musimy trzymać się razem.
Phoebe?
- Ja bym nie szedł sam. - Nie jesteś mną.
Po coś tu przyjechałam.
Boże!
Przepraszam?
Proszę pana? Cześć.
- Cześć. - Wie pan…
Jak leci?
Przepraszam. Nie chcę przeszkadzać, ale potrzebuję pomocy.
Czy mógłby mnie pan podwieźć?
Tak. Dam radę.
Ale za chwilę, bo żona poszła po drewno na opał.
- Nie bój się. - Oczywiście. Tak.
Chodź.
Dziękuję.
Trzęsiesz się jak osika. Rozgrzejmy cię.
Chodź.
Chodź. Ogrzej się.
Usiądź.
- Dobra. - Co?
Zajmiemy się tobą.
Miły ogień, co?
Tak. Bardzo miły.
Lubisz ryby?
Jasne.
Lubię lucjana.
Super.
Co tu robisz sama?
Nie jestem sama. Nie byłam.
To długa historia. Wciąż tam jest.
Oby nic mu nie było.
Tak.
Przepraszam, nie chcę zawracać głowy, ale kiedy wróci pańska żona?
Nie wiem.
Odeszła dziesięć lat temu.
- Nie, uspokój się. - Muszę iść.
Powinnam już iść. Nie! Zabieraj łapy! Nie dotykaj mnie. Puść!
- Muszę iść. - Cicho, rybko.
Zabieraj łapy!
Robicie ciastka z piankami? Uwielbiam je!
Najważniejsze jest osiągnięcie równowagi temperatury
między pianką, czekoladą i krakersami.
Uwielbiam je. Jem je dla przyjemności!
To intymne spotkanie.
To spadamy z naszymi częściami intymnymi.
Wracaj tu!
Cholera!
- Wsiadaj! - Nikt nie ucieknie od Leeroya!
Gruby smok.
NIM SONYA SIĘ ZAPISAŁA
BALSAMOWANIE ZWŁOK
Musisz wyglądać wspaniale dla pana. Dla pięknego mrocznego pana.
Sonya.
Przyszłaś po mnie.
Wypatroszę cię jak rybę!
Cicho, gwałcicielu.
Boże!
Co jest?
Twoja krew należy do nas, Cole!
Tak, Cole!
Cholera! Chodź.
- Serio? - Wyłącz długie, dupku!
Cholera!
Odetnę ci twarz jak Hannibal Lecter!
Zrzuć ją!
Zrobię ci…
Kurwa!
Jedziemy?
Słyszałaś to? Chodź.
- Staruszka Sonya nas zawiodła. - „Staruszka”?
- Dowalę ci! - Dobra. Spokojnie.
Dzieciaki, może zmieńcie pieluchy i napijcie się soku.
- Zostawcie to zawodowcom. - Olejmy ich.
Walić ich.
Że co, Teletubisiu?
Kluseczko, mów głośniej. Na starość słabnie słuch.
Co, Zoolanderze?
Na starość słabnie słuch, Morganie Freemanie.
Słyszałem. Morgan Freeman dokopie ci jak na dieta keto.
Ssij mi cyce, skurwielu.
Nie ruszaj się.
Czemu jeszcze nie śpi?
Dość tego pieprzenia. Chcecie się zabawić? Rozdzielmy się.
- Zobaczymy, kto ich znajdzie. - Rywalizacja.
Tak. To rozumiem.
- Tak. - Życzę pecha.
Odchodzą.
- Parkour… - Czekaj na rudą!
Chodźmy.
Trzymam cię.
Skończyliście bzykanie?
- To… - Już!
To ofidiofobia!
- Już! - Indiana Jones też bał się węży!
Chodź.
Coley! Chodź się pobawić!
- Dokąd teraz? - Tędy.
Dokąd? To buty do czytania, a nie do biegania.
Na końcu jeziora jest domek.
Tam płynęłam. Ukryjemy się do świtu.
Domek w lesie.
Tam nigdy nie ma morderców.
- Max! Przestań. To straszne. - Tak powinno być. Polujemy na dzieci.
Wiecie co? Mam tego dość. Dość tego gównianego pościgu.
Bądźcie dżokejami i mi go przyprowadźcie.
Chyba dżentelmenami.
Dobra skała na relaks!
- Padam. - Mam dość bycia trupem.
Pośpieszymy się? Czemu próbujesz wyglądać seksownie?
Na pustyni tylko woda jest seksowna.
- Kto łazi w szpilkach do pieprzenia? - To wy się pieprzcie.
Idziemy. Ubezpieczaj tyły.
To mogę zrobić. Obaj macie urocze tyłki.
- Patrzyłaś na mój tyłek? - Masz szczęście, że jesteś seksowna.
Wszystkim to powtarzam! Macie szczęście, że jestem seksowna.
Chwila. Muszę zawiązać buty.
Przepraszam, że cię zostawiłam.
Dziękuję, że wróciłeś.
Nikt po mnie nie wracał.
Co? Nie musisz przepraszać. Ja przepraszam.
Przeze mnie masz najgorszą noc życia.
Miałam gorsze noce.
Przebijesz grzechotniki, miotacze ognia i trupy?
Widziałaś głowę Sonii?
Już widziałam śmierć.
Myślisz, że wszystko ma jakiś sens?
Nie, Cole.
Nie ma czakr, Mikołaja,
bratnich dusz, zaświatów.
Tak to jest, Ponyboy.
„Niewinność”. Sranie w banie.
Rany. To…
ponura wizja świata jak na kogoś,
kto sprowadzi na niego nowe życie.
Jesteś w ciąży.
- To było kłamstwo. - Co?
Powiedziałam to, żeby wszyscy dali mi spokój.
- Chodź. - Ty…
Musimy iść.
- W prawo. - Tak.
W górę.
Trzy księżyce i ten kurczak.
- Ale prawdziwe. - Chcę go złapać.
Świetnie, że buchnął wóz z Melanie.
- To nastolatkowie. - Tak!
- Cudowne rodzicielstwo. Bierz wygraną. - Nie.
A jeśli ja zrobię wszystko? Zapalę, zatkam.
Jeśli nie dotknę, to nie palę.
Bierne palenie.
Jezu!
Spokojnie, Snoop.
Boże. Jedziesz w trasę?
Domek będzie pusty?
Wiem, że będzie. To domek mojej rodziny, od dawna nikogo tam nie było.
Nie chcę o tym rozmawiać. Nieważne. Jest pusty.
Chwila, przyjechałaś na wielką imprezę, żeby siedzieć samotnie w domku?
Chciałam być sama. Nie zrozumiesz.
Co… Tak. Wierz mi, rozumiem samotność.
Wszyscy w szkole myślą, że jestem dziwny.
Nie zauważyłam. Trzyczęściowy garnitur ma sens.
Tak. Dobra, ale…
Myślę, że nikt nie wybiera…
Myślałam o tej chwili od dawna, Cole.
ROZMOWA O PRACĘ MARZEŃ
Chcę być najlepszą dziennikarką świata.
Znaną i szanowaną, jak Geraldo.
Tylko… do wyruchania.
- Nie odezwiemy się. - Ale…
Pokażę wam najważniejsze wiadomości! Jak wam się to podoba?
- Allison. - Co?
- O Boże! - Cholera!
O mój Boże! Zabiłaś Bambiego?
Ojej. Puśćcie sobie bajkę.
Rodzice zawsze umierają!
Cholera!
Boże!
Szkoda, że Bee nie rozwali mi na was głowy jak w filmie z bukkake.
Allison, czekaj!
- Pomyśl o możliwościach dziennikarskich. - Mów dalej.
„Młoda, gorąca dziennikarka ratuje nastolatków w kanionie”. Prawda?
Prawda?
O tak!
Przypominasz mi młodą Kelly Ripę.
- Tak! - Z odrobiną Barbary Walters.
Z wyglądu?
Masz niezrównany głos.
Właśnie! Jesteś gotowa na najlepszy czas antenowy.
- Najlepszy? - Jesteś gwiazdą.
- Myślisz, że jestem gwiazdą? - Lśniącą, jasną gwiazda.
Właśnie.
Jeśli was puszczę, zrobicie to dla mnie?
Możemy zapomnieć o tym, co się stało.
To moja kwestia, decho!
Mój cycek!
Ja pierdolę! Znowu?
Wy gówniarze! Gdzie poszliście?
Cholera!
Pomóżcie mi, proszę.
Cole, lepiej nie patrz mi na tyłek, mały zboku!
Nie ważcie się, kurwa!
- Nie! - Na trzy.
Nie ważcie się. Zastrzelę was!
Ohyda.
Stój, delfinku.
- Nie masz… - Jaj?
Nie masz kul.
Potrzebujesz mnie do rytuału!
Nie sądzę.
Czekaj! Moja torba.
But? Niczego cię nie nauczyłem?
Phoebe, chodźmy!
Chodź.
- Jasna cholera! - Serio? Torba?
W końcu znalazłeś mojego fiuta.
Potrzebujemy kodu.
- Spróbuj „Jenny”. - To cyfry.
Raz, dwa, trzy, cztery…
No dalej!
Hej! Co robicie?
To moja łódź!
- Pomocy. - Proszę.
Ktoś nas goni.
- Wynoście się stąd! - Umrzemy.
Potrzebujemy pomocy, bo…
Nie!
MAX PO PROSTU CHCE ZABIJAĆ LUDZI
Nie znasz różnicy między solonymi i pikantnymi frytkami?
Bo ja tak.
Może przyniesiesz mi frytki, które zamówiłam?
Spóźnię się na fitness i zajmą mój rowerek.
Gdzie masz koszulkę, pizdo?
Chcesz kogoś zabić?
O nie!
Wierz lub nie, ale tęskniłem. Dziwne, nie?
- Podaj kod. - Zabiłeś mnie… i lubię cię bardziej.
- Bierz ich, Max! - Niezła łódka. Urocza.
To moja łódź. Nazywa się Jenny.
Uwielbiam piosenkę „Jenny”.
Tommy Tutone z 1981 roku.
- 867-5309. - Pospiesz się!
- Tak! - Odpalaj!
Czas na Jackassa!
Idziesz, Knoxville?
- Ostatnio umarłem pierwszy. - Będziesz ostatni!
Pręż bicepsy!
- Cholera! - Idę po ciebie!
Szybciej, Cole!
Już płynę!
Przetnij linę!
Phoebe, przetnij!
Phoebe, już!
Dawaj, stary. Jestem tuż za tobą.
Co robisz?
Zaufaj mi.
Cole! Poddajesz się?
To żadna zabawa.
SERPENTYNA W SPREJU… SUKO!
Spokojnie.
Serpentyna w spreju… Ale słabe.
Ale łatwopalne.
- Nie! - Idę po ciebie, Cole!
Nie!
Pierdol się, Cole!
O cholera.
Dobrze wybrałem.
Co robisz?
Wyluzuj, walnięta blond Pocahontas. To chwila introspekcji.
Właśnie zrobili z Maxa papkę.
Ta noc nie jest fajna!
Powinienem się cieszyć, że żyję.
To progres jak na horrory.
Ale Cole jest geniuszem.
Już nie jest dzieckiem.
Wcześniej mogłem dać mu klapsa, teraz muszę go zabić jak mężczyzna…
- Ma rację. - Widzisz?
Nie jestem matematykiem, ale z naszej ósemki
73% to trupy, czyli 49% żyje,
a tylko 6% z tego wyjdzie.
- Małe szanse. - Źle liczysz.
Mam dysleksję, kiedy się stresuję.
- Się na to pisałem nie. - Za dużo ćwiczysz.
Weź do ręki książkę.
Na to właśnie się pisałeś.
„Spuścić krew Cole’a”. „Zabić Boom Boom”.
Cole to Channing Tatum zabijania!
Mel. Mam pytanie.
Nadal myślisz, że wrócimy jakoś rano?
- Co? - Idziemy do escape roomu z Laureen na 12.
Mamy być 15 minut wcześniej.
- Trzeba podpisać zgody. - Jesteście pipami.
Dość tego! Wiesz, że to słowo nas drażni.
- Spadam. - Nie.
- Była umowa. - Miałem zabijać, a ty mnie nie obrażać.
Tak!
Diego…
- spadamy. - Małe dupki.
Dlatego nie lubię być piątym kołem u wozu.
Ziomy górą…
O cholera! Co do chuja?
Co to było?
Diego!
Nie rozumiesz, jak to działa.
Kluseczko?
A ty?
Ja tu zostaję! Moje stopy są na ziemi!
Słyszysz, szatanie?
- Tu nie ma zasięgu. - To telefon satelitarny.
Plan B to nie tylko pigułka, którą łykam.
Boże.
- Tu Archie. - Panie Johnson.
Przepraszam, że późno dzwonię. Tu Melanie.
Jest z tobą Cole?
Tak, ja i Cole byliśmy nad jeziorem. Chyba za dużo wypiliśmy.
- Dzięki Bogu! - Odbierze nas pan?
Dobra. Przyjedziemy po was.
Dziękuję.
- Jedziemy. Są nad jeziorem. - Kto to był?
- Melanie. Są nad jeziorem. - Boże! Wszystko w porządku?
Tak. Była trochę roztrzęsiona…
Nie z nią! Z autem!
Ile jeszcze do świtu?
Jakieś trzy godziny.
Wyczytałeś to z gwiazd?
Tak. Konstelacje obracają się wokół Gwiazdy Polarnej
i są jak zegar.
Przepraszam, tata mnie tego nauczył, kiedy byłem mały.
Marzyłem, że jak dorosnę i kiedyś zgubię się na pustkowiu,
przeżyję tylko dzięki odwadze i nocnemu niebu.
Tak jak teraz?
O czym ty marzyłaś?
Nie. To zbyt dziwne.
Lubię dziwactwa.
Chciałam być Alicją.
W Krainie Czarów.
Wpaść do króliczej nory, obudzić się w dziwnej krainie,
spotkać szalone postacie i…
mieć po drodze przygody.
Szalone, dzikie, zwariowane przygody.
Tak jak teraz.
Płyńmy do Wakandy i zapomnimy o wszystkim.
Ćwiczyłem akcent. „Czy to twój król?”
Nie ma szans.
To tu. Tutaj płynęłam.
- Idziesz? - Tak.
Cholera. Dobra, za mną.
Chodź.
To miejsce jest super.
To był domek mojej rodziny.
Nie byłam tu odkąd moi rodzi…
Od kiedy?
Nie, nic. Nic ci nie jest?
Muszę iść do łazienki. Jest tu?
Na zewnątrz jest wychodek.
Nie możemy wyjść.
Chcesz jedynkę czy dwójkę?
Wolę nas zabić, niż przy tobie srać.
Wytrzymasz?
To szkodzi na dno miednicy.
- Dobra! Śmiało. - Gdzie?
Do wazonu. Nie wiem!
- Sikaj. - Dobra.
Odwrócisz się? Troszkę prywatności?
Jak chcesz.
I zatkaj uszy.
- Co? - Mam kompleksy na punkcie strumienia.
- Słabo leci, ale według lekarza w normie. - O Boże…
Cholera!
- To nie było zabawne dla żadnego z nas. - Wcale nie jest taki słaby!
Przeżyję zapalenie spojówek, jeśli to pomoże twojej miednicy.
- Cholera! - Wybacz.
Pomóc ci to zmyć?
Nie, spoko. Mocz jest sterylny.
- Chodź. Przeżyję. - Tak.
Tu będzie najbezpieczniej. Poczekamy do świtu.
Tak, wygląda bezpiecznie.
Ruchy, suko.
Tak…
Co to za miejsce?
To moja królicza nora.
Zrobiłam ją w dzieciństwie.
Czułam się tu bezpiecznie.
Herbatka Alicji?
Mamy ich.
Nie jestem pewien, czy to dobrze.
Przy nim każdy kończy w kawałeczkach.
Oto plan: czekamy.
Co? Planujesz czekać?
Aż spali mnie świt?
Mam co robić. Odwiedzę Cinnamon w klubie ze striptizem.
Doprowadziłam nas aż tutaj.
Trzymaj się mnie. Przyszłość to kobieta.
Co to, kurwa, znaczy?
Kto to? Odbierz. Tak.
- Cześć. - Mamy go.
Wszystko z nim w porządku?
- A kiedykolwiek było? - Nie.
Tak, jest z Melanie nad jeziorem. Nasłała…
- Podała. - Nasłała lokalizację.
Mówi się „nasłać”.
- Podaje się, a nie nasyła. - Kto to?
- Podała. - Juan?
- Będziemy za 30 minut. - Jesteście na haju?
W porządku. Zabiorę naszego syna do domu.
Paliłeś trawkę? Kochanie?
Co mówiłaś?
- Jesteś na haju? - Z kim rozmawiasz?
Z tobą. Jesteś na haju?
Nie wiem, z kim rozmawiasz.
Jesteś na haju?
- Ja? A może ty? - Paliłeś trawkę!
Będę z tobą szczery…
Wjeżdżamy do tunelu! Rozłączyłem się.
- Dobre wyczucie czasu. - Tak.
Wciąż cię słyszę, klonie Joego Exotica…
- Co? - Rozłączyłem się. Przepraszam.
Oddzwoń.
Kto to?
Mój ulubiony Króliś.
Był moim najlepszym przyjacielem i…
zgubiłam go, kiedy…
miałam sześć lat.
Dwa dni temu pojawił się w mojej szafce z kluczem do domku
i wróżbą z napisem:
„To się dzisiaj skończy”.
Kto włożył go do szafki?
Nie wiem.
Anioł stróż?
Mam wrażenie, że dzisiejszy dzień… nie jest zbiegiem okoliczności.
Kaseciak!
Rany.
Są ekscytujące, bo kasety są kruche i…
Tak.
Za każdym razem, gdy je puszczasz, to może być ostatni raz.
- Uwielbiam tę piosenkę. - Ja też!
Pewnego razu ja i moja opiekunka słuchaliśmy tego przez 48 godzin.
- Brzmi na fajną. - Tak, była fajna. Jest. Nie wiem.
To ona zaczęła to wszystko.
Moja zawsze mówiła, że ma mnie chronić.
- Cześć! - Hej.
Myślałam, że fajnie będzie wyciągnąć go na jedną noc,
ale potem zwariował.
Znowu zaczął mówić o sekcie.
Dobrze, ale gdzie auto? Moi prawnicy się z tobą skontaktują.
- Gdzie Cole? - Tam. Zaprowadzę was.
Ale ostrzegam, mówi dziwne rzeczy.
- Cholera… - Dobra.
- Koszmarny dzieciak. - Wiem.
- Kim jesteś? - John.
Juan.
Jesteś latynoską wersją mnie.
Dokładnie!
Panie Johnson, lepiej tu zostanę.
Myśli, że jestem zła. Nie chcę go znowu straszyć.
Świetny pomysł.
- Dziękuję. - Dobrze. Ostrożnie!
Chodź! Biegniesz pełną parą?
Srać mi się chce. Oby mieli łazienkę.
Szczerze mówiąc, myślałam, że będziesz kiepsko całować.
- Jesteś zaskakująco dobry. - Często to słyszę.
- Często? Naprawdę? - Trochę ćwiczyłem.
Z kim?
Z dziewczyną, która chce nas zabić.
Nie mam szczęścia do kobiet. Okazują się być morderczyniami.
Cóż…
twoja passa trwa.
Jak to?
Co?
O co chodzi?
Zabiłam rodziców.
Musimy się spieszyć. Króliś jest sam, a ma tylko jedno oko.
- Wiesz, gdzie go zostawiłaś? - Tak. Przy wodzie.
Rozbił ich wóz, w którym byłam.
Gdybym nie zostawiła Królisia
albo poczekała, nadal miałabym rodziców.
Nadal miałabym rodzinę.
Śmiało. Powiedz to. Wiem, że chcesz.
Co?
Frazesy z Buntownika z wyboru, że to nie moja wina.
To samo mówili mi wszyscy pracownicy opieki społecznej.
Nie mówię, że to nie twoja wina.
Ale nie mogę powiedzieć, że twoja.
Przeszłaś przez coś, czego żadne dziecko nie powinno przechodzić.
I jest do bani, że musisz dźwigać ten ból do końca życia.
Ale przeciwności losu kształtują charakter.
Jesteś zdecydowanie…
najsilniejszą osobą, jaką znam.
Nie przeżyłbym dzisiaj bez ciebie.
Cole? Synu?
Tato?
Chodź na górę. Jedźmy do domu.
- Jest zamknięte! - Nie idź tam!
- To mój tata. - Jesteśmy bezpieczni.
- Synu, chodź. - Może to pułapka.
T-800 i T-1000 podszywali się pod ludzi.
Wracajmy do domu.
Może Melanie próbuje cię wywabić.
Chodź już. Nic ci się nie stanie.
Śmierdzi tu sikami!
Cole!
- Nie zostaniemy tu wiecznie. - Nie musimy.
- Tylko godzinę. - Cole, wyjdź.
- Wszystko gra. - Słuchaj!
Wszyscy moi bliscy zginęli na moich oczach.
Proszę, nie idź tam.
Tata jest w niebezpieczeństwie i musimy mu pomóc.
Słuchaj ojca, Cole!
Musimy mieć jakąś broń.
To ironia losu, bo mój tata trzymał tu swój sprzęt myśliwski.
Co? Czemu nie powiedziałaś? Bierzmy go.
Nie znam szyfru do sejfu.
- Miałam sześć lat. - Rany.
Więc to się dzisiaj skończy.
TO SIĘ DZISIAJ SKOŃCZY
SZCZĘŚLIWE NUMERY
Cole?
Bardziej erotycznie już nie będzie.
Odsuńcie się! Phoebe i ja wychodzimy!
Jaka Phoebe?
Wyimaginowana przyjaciółka. Ma urojenia.
Znów jesteś loco, Cole!
Nie jestem loco.
Wiem, że nie.
Tylko ci się wydaje.
Skąd masz kuszę?
CHCĘ MIEĆ PLATYNOWĄ PŁYTĘ
Trzy, dwa, jeden…
Nie skreślaj mnie tak, Frank.
Zrobię wszystko za sukces!
John?
Tato, odsuń się od niego!
- Weź głęboki wdech. - Uspokój się.
Cholera!
- Cole! - Próbowałeś mnie zastrzelić!
I spudłowałeś!
Jesteś niezdarną suką.
Nie, przestań!
Umrzesz jako prawiczek.
Cholera!
- Nie żyje. - To demon!
- Synu… - Proszę, Cole, przerażasz mnie.
Nie zbliżaj się!
- To ja! - Cofnij się!
Odłóż to, proszę. Dobra? To ja, Melanie.
Cofnij się!
Kocham cię, Cole.
- Nie jest sobą. Musimy mu pomóc. - Dobra, Cole…
- Ona w tym siedzi! - W czym?
- W sekcie. - Mówi prawdę.
Nie ma sekty! Dobra?
- Odłóżcie broń! - Odłóżcie.
Niezły chwyt, mała!
Chodźmy!
- Cole, przestań! - Chodź! Dalej!
Cole!
- Dokąd śmigasz, złotko? - Puść mnie!
Nie! Dość! Spadamy stąd!
Nigdzie z tobą nie idę.
O Boże, masz szlaban. Nie będzie Coachelli…
Zabiorę ci spiralę!
Muszę zająć się tatą. Uciekaj.
Biegnij do świtu. Nie przestawaj.
Znajdę cię. Obiecuję.
Idź.
- Cole! - Tato…
- Cole. - Nie jestem szalony. Przysięgam!
- Przestań. - Przepraszam, że krzyczałem.
Ale musisz zrozumieć, że to demon.
Dobrze. Jestem tutaj.
Dobra.
- Chodź. - Dobra.
W porządku.
- Kocham cię, tato. - Ja ciebie też.
- Nigdzie nie idę. - Przepraszam.
Będzie dobrze.
- Tato? - Będzie dobrze. Jestem tu.
Nie rozumiesz, muszę ją uratować.
- Nie rozumiesz… - Mam cię. Zabiorę cię do domu.
Było blisko.
Rzut nożem to nie twoja specjalność.
Trzymaj się zaufania jako broni masowego rażenia.
Zaufanie jest dla tych, którzy boją się wierzyć w siebie.
- Też tak myślałam. - Wiem.
Jesteś nienawidzącą siebie marudą.
Jesteś idealną kandydatką do mojej drużyny.
Bądź najlepszą wersją siebie.
To jak będzie?
Walka!
Koniec gry!
Mogłaś być grubą rybą.
A jesteś tylko przynętą.
Elektryczne auta…
Boże, to takie głupie…
auta.
Mój synek!
Boże, moja szyja. Co za noc.
Mamy ze sobą wiele wspólnego.
To, jak na ciebie tam patrzył…
Kiedyś tak samo patrzył na mnie.
Zagadasz mnie na śmierć?
- Chciałam, ale już nie chcę. - Twój plan nie wypali.
Nie wróci. Jego tata pewnie go zamknął.
Cole jest fanem Terminatora. Jeszcze wróci.
Cholera! Gdzie to jest?
Cole, otwórz drzwi.
Cole! No weź! Cole, daj mi kluczyki. Cole!
Otwórz! O nie! Nie idź tam.
Cole! Otwórz drzwi.
- Wyłącz silnik! - Posłuchaj.
Posłuchaj mnie.
Ponoć przeciwności losu kształtują charakter.
Tak…
Charakter można zmierzyć tym, co robimy dla ludzi, których kochamy.
Cole…
Kocham ją i coś obiecałem.
Cole, nie… Cole!
Co ja tu robię?
Potrzebujesz Cole’a. Jest z tatą.
Rodzice nie mają szans z zakochanym nastolatkiem.
Ludzie zrobią wszystko, by dostać to, czego chcą.
A Cole chce…
ciebie.
Ciekawe, kto to może być.
Cole!
- Dobrze się bawisz? - Gdzie ona jest?
W Zatoce piratów. Bądź tu za 20 minut
albo umrze.
Idź za dymem.
Hej…
jesteś brzydsza ode mnie.
Hej! Melanie.
Nie będę walczył. Nie rób jej krzywdy!
- Cole! - Phoebe, nic ci nie jest?
- Nie. - Tu mam siedzieć?
Jestem! Weź moją krew, zabij mnie.
Mam dość tego gówna!
Dobra, masz mnie! Puść ją!
Najpierw muszę cię oddać.
Komu?
Jej.
Ty…
Cześć, Coley.
Powinienem był się tego spodziewać.
Bee?
Znacie się?
Cześć, Phoebe. Urosłaś.
Była moją opiekunką.
Tak.
Myślałam, że nie żyjesz.
Nie.
Podobno zginęłaś w nocy po wypadku.
Króliś sobie poradzi.
Kocham cię.
Cudem tylko ja przeżyłam.
„Cud…”
to umowa z szatanem.
Albo faustowski układ.
Mefistofeles przyszedł po spłatę długu.
Bierz.
- Dźgnij mnie. - Dobra.
Wspaniały zjazd rodzinny…
ale się śpieszymy, dziwki. Jazda.
Byłaś moją przyjaciółką.
Znalazłam coś lepszego.
Jak my wszyscy.
Dziękuję.
Wypijemy i dostaniemy to, na co zasłużyliśmy!
Już czas.
Jazda.
To obrzydliwe.
Nie wiem, gdzie były twoje usta.
Świat jest mój.
Dawaj.
Cholera! Zostaw trochę dla ryb.
Tak. Czuję to.
Przeklęta przepowiednia się spełniła.
Zadziałało?
- Ciepło mi. - Dzieje się.
Coś jest nie tak. Nie czuję się uroczo.
Zakryj usta!
„Krew ofiary zmieszana z krwią niewinnego”.
Nie jesteś już taki niewinny, prawda?
Jest prawiczkiem! Musi być!
Spójrz na tego chudego gnoja. Kto by go bzyknął?
Powiesz im czy ja mam to zrobić?
Nie!
Jeśli ofiara krwi jest skażona, to…
Zdradziłaś nas!
Ty pieprzony ogierze, Cole!
Nawet nie jestem zły! Szacunek!
Czarna siła, suko!
Boże, przyjmuję Jezusa Chrystusa jako mego pana i zbawiciela.
Duży Carl miał rację.
Musiałem sobie bzyknąć!
Chwila, więc wszystko ustawiłaś, żeby nas uratować?
Szukam paliwa. Kończy mi się w skuterze.
Milion fanów nie jest fajny. Wiesz, co jest fajne?
Miliard fanów.
Kiedy wiesz, czego chcesz, zrobisz wszystko, by to mieć.
Cześć.
Byłaś moim aniołem stróżem.
Dziewczynce nic nie jest?
Zostało jej mało czasu.
Boże…
Gdyby dało się ją uratować…
co byś za to dała?
Oddałabym wszystko.
Przysięgałam cię chronić.
Chwila, skąd wiedziałaś, że…
że zrobimy… że sprawię…
że nie będę…
no wiesz, „niewinny”?
Nie wiedziałam.
Ale mówiłam, że odpowiednia dziewczyna doceni twoją dziwaczność.
Droga na skróty oznacza wykręcanie się.
Zdobycie…
…czegoś bez pracy nie daje satysfakcji.
Zwłaszcza miłości.
Kochałem cię.
Zmieniłeś mnie tamtej nocy.
Tęskniłem za tobą.
Więc to koniec? Jesteśmy bezpieczni. Możemy już iść.
- Jeszcze nie. - Cole!
- Co… - Tata?
- Bee? - Hej, panie Johnson!
Hej!
Cole, znalazłem opiekunkę. Gdzie byłaś?
Wychował pan dobrego chłopca.
Schodzę.
Dbajcie o siebie, dobrze?
Co robisz?
Ten rytuał…
ma zwycięzców… i przegranych.
Ty albo oni.
Nie ma remisu z tym szatańskim gównem.
Pokonaj demony albo zgiń.
Ale są pokonane.
Nie wszystkie.
- Jak to? - Jestem ostatnim demonem.
Zaczekaj. Proszę, musi być inny sposób.
Nie.
Bee, musi być inny sposób. Proszę, nie.
Pa, Phoebe.
Pa, Bee.
Pa, Cee.
Pa, Bee.
W porządku.
Co to, kurwa, było?
Czekaj!
Widziałeś to?
Opiekunkę, która właśnie zamieniła się w czarny dym?
Tak, Cole! Ciężko było to przegapić.
To była prawda.
Wszystko, co mi mówiłeś.
Wszystko… Mówiłeś prawdę.
Boże! Zadzwonię do twojej mamy i powiem, że nie jesteś czubem.
Nie żebyśmy cię tak nazywali. Nie mamy cię za czuba.
Teraz mi wierzysz?
- Wierzysz mi? - Tak.
Wierzę ci, Cole.
W to nie uwierzysz.
Dobra.
Mój chłopak.
Zrobię temu zdjęcie.
Zadzwonię do twojej mamy.
Kochanie, mam Cole’a. Nic mu nie jest.
To długa historia. Ale go mam.
- Koniec z urojeniami? - Tak. Tylko mi się wydawało.
To brzmi jak wariactwo. Nic dziwnego, że chcieliście mnie zamknąć.
- Teraz chcę zamknąć za sobą szkołę. - O Boże! Wspaniale!
Jesteś moim sukcesem. Uratowałem ci życie.
Jesteś jak mały Tom Cruise.
Masz grzywkę jak z boysbandu.
Przeleciałeś kogoś? Widzę. Taki jesteś duży.
Tyczkowaty, sztruksowa marynarka, głowa do góry, okulary.
Ty sukinsynu z Magnum XL. Robisz swoje. Tak jest.
Robisz postępy, pracujesz i widzisz efekty.
Dupa w górę! Chodź, przytulimy się.
Tak to robimy w Cornellu. Spójrz na siebie. Dostałeś drąga?
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz