Komisja Senacka ds. Działań Rządowych rozpoczyna przesłuchania
w sprawie banków ubezpieczonych przez rząd.
Interesuje nas, czy obecne przepisy są w stanie zagwarantować
odpowiedni charakter, doświadczenie i uczciwość osób kupujących takie banki.
Są one podstawą amerykańskiego kapitalizmu
oraz amerykańskiego snu.
BANKIER
FILM INSPIROWANY PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI
WASZYNGTON, ROK 1965
Uważaj na siebie, Bernard. Chcą zrobić z ciebie przykład.
Komisja wzywa Bernarda S. Garretta.
Chyba rozumie pan powagę sytuacji?
WILLIS, TEKSAS, ROK 1939
Carlyle i Spring?
Zgadza się. Roczny dochód 80 tysięcy, czyli znaczny,
ale Miller chce go wycenić z mnożnikiem sześć.
Za wysoki.
Za godzinę przychodzi negocjować. Może się zaangażujesz?
W porządku.
Chłopak nieźle poleruje.
Pracuje ciężej niż inni.
MNOŻNIK 6 – ZA WYSOKI
Tu nie ma podobnych,
ale to są inne moje budynki w hrabstwie.
Mnożnik 6 jest rozsądny.
Pozostałe budynki są w Conroe, które korzysta na odkryciu ropy,
więc to złe porównanie.
Tu też jest ropa.
Hej! Co robisz, mały?
Szpiegujesz biznes tych białych?
Wracaj tu!
Twój ojciec o tym usłyszy!
Uważaj, mały!
Jak myślisz, co by ci zrobili ci biali, gdyby cię przyłapali?
Gdy byłem młody, potrafili za to zabić.
Wiesz, jak to jest widzieć chłopaka na stryczku?
Nie myśl, że ci to nie grozi, bo dawno nikt nie zawisnął.
Chciałem zrozumieć ich biznes.
WARTOŚĆ BIEŻĄCA ANNUITA
Masz wielki talent.
Jak się tego nauczyłeś?
Masz zły kolor skóry.
Czarni nie mogą tak zarabiać.
Biali ich nie dopuszczą, nawet geniuszy.
Może nie w Teksasie.
Myślisz, że gdzieś indziej będzie inaczej?
Jesteśmy w Kalifornii!
Co się stało?
Nie mogę się doczekać kolacji z twoim wujem.
Firmy lotnicze przeżywają rozkwit.
Northrop szuka 5000 nowych pracowników na linię produkcyjną,
a tam biorą takich jak my.
Mogę załatwić ci rozmowę już jutro.
Dziękuję, ale zamierzam pracować w nieruchomościach.
Nie ma zbyt wielu czarnych agentów.
Mówię o kupnie i wynajmie.
Wyszłaś za milionera?
Deacon.
Życzę ci powodzenia, synu.
To nie jest teksańska dziura.
Nieruchomości są tu drogie.
Bernard ma oszczędności dzięki firmie założonej w Houston.
A co zamierzasz robić, zanim znajdziesz coś, na co cię stać?
Szukać.
I roztrwonić oszczędności?
Nie mieć na czynsz?
Deacon, przestań.
Dostaniesz czynsz co miesiąc,
zawsze miesiąc naprzód.
Położę Bernarda juniora spać.
Przepraszam.
Eunice, co twój mąż ma przeciwko pracy?
Gdybyśmy potrzebowali pieniędzy, zanim znajdzie budynek,
zatrudnię się w klubie.
To nie miejsce dla mężatki.
Bernard na to pozwoli?
Nie rozmawialiśmy o tym.
Mężczyzna by ci nie pozwolił.
To nie jego decyzja.
Co to ma znaczyć?
Mój mąż jest geniuszem.
Zobaczysz.
Wiem, że to niewiele.
Nie planuję tu długo zabawić.
Jesteś dla siebie za surowy.
Nie chcę, żeby nasz syn dorastał w szopie.
Ja wychowałam się w szopie.
Abraham Lincoln wychował się w szopie.
W chatce z bali.
Tak mówią na szopy postawione w lesie.
Nie ma różnicy.
Ja zabiorę was dwoje z tej szopy.
I to niedługo.
Dzięki za podwózkę.
Nie ma sprawy.
Przepraszam, że tata był wredny.
A był? Nie zauważyłem.
Ładna fura.
Dzięki.
To mój znajomy, Matt.
Nic nie wspominałeś o bogatym wuju.
Nie bogatym. I kuzynie.
Starczy, że ma pan samochód.
Powodzenia w poszukiwaniach.
OCEANSIDE – DOSTAWCY MEBLI
Cześć.
Z czego żyje twój kuzyn?
Kupuje budynki.
Naprawdę?
Kurczę.
Jestem Bernard Garrett.
Widziałem pański budynek. Jestem ciekaw ceny.
NA SPRZEDAŻ
Nazywam się Bernard Garrett. Czy pan jest...
Mówi Bernard Garrett, inwestor.
Jaka jest cena?
Aż tyle?
Jak uzasadnić tę cenę przy obecnych cenach czynszu...
Ile lokali jest w budynku i co...
Budynek wymaga pracy.
Możemy ponegocjować...
Tak, rozumiem. Dziękuję.
NA SPRZEDAŻ PYTAĆ WEWNĄTRZ
To biała dzielnica, Bernard.
Już niedługo.
Czarna dzielnica dwie ulice dalej pęka w szwach.
Ile ten Barker chce za budynek?
Stać nas na niego.
Ale nie zostanie nic na remont.
A gdybym znalazła nam wspólnika?
Dobra, panowie! To było coś!
Joe!
Eunice!
Wróciłaś do mnie.
Jak ty wyglądasz!
Daj spokój, zachowuj się.
Kochanie.
A to kto?
Ten wuj, o którym tyle mówiłaś?
Mój mąż.
Że kto?
Chwila.
Od trzech lat.
Gratulacje, stary.
Masz szczęście,
jeśli ślub to twoja bajka.
To nie dla mnie, ale kto chce ślubu, nie trafi lepiej niż Eunice Perkins.
Garrett.
Miło cię poznać, Garrett.
Mam na imię Bernard.
Ja słyszałem „Garrett”, a wy?
Właśnie tak.
Jaja sobie robię, stary.
Napijesz się?
Jest 16:00.
Wiem. Późno zaczynasz!
Każę nalać coś mocnego.
Jackie, zrób mu jakiegoś mocnego drinka.
Potrójnego.
Może wyleci mu ten kij z dupy.
Nawet mu nie opowiedziałeś o swoim pomyśle.
Nie będę z nim robił interesów.
Ani w ramach pożyczki, ani współpracy.
To degenerat.
Daj spokój, Bernard!
Nie potrzebuję go.
On nie jest taki, jak myślisz.
Doprawdy? Tak sądzisz?
Policja chyba się z tobą nie zgadza.
To jest burmistrz.
Chcesz go poznać? To znajomy Joego.
Nie.
Jeśli nie dopuścisz Joego,
będziesz musiał wynegocjować niższą cenę.
Cena wynosi 40 tysięcy.
Nikt nie da więcej niż 35.
A pan da 35?
Mogę dać 30.
Czemu miałbym brać 30, skoro mogę dostać 35?
Budynek potrzebuje jeszcze renowacji.
Najemcy nie narzekają.
Oni zajmują tylko połowę budynku.
Ale z nowymi kuchniami i podłogami...
Moi najemcy nie zapłacą więcej, choćby mogli się w nich przejrzeć.
Ale inny rynek zapłaci.
Czarni lekarze, prawnicy i nauczyciele
pragnący wynieść się z gett, do których ich wepchnięto.
Nikt nie walczy o ten rynek.
A ja mogę.
Imponuje mi pana pewność siebie.
Ale dziesięć tysięcy poniżej ceny wyjściowej to za mało.
Kiedy wynajmę lokale, zapłacę pełną cenę.
Powiedzmy...
PAŹDZIERNIK
do czerwca.
Mam panu pożyczyć dziesięć tysięcy, żeby mógł pan kupić mój budynek?
To byłaby inwestycja.
To pożyczka.
Na trzy razy więcej, niż przeciętna rodzina zarabia w rok.
- Dwa i cztery dziesiąte. - Słucham?
Średnie wynagrodzenie w 1953 roku wyniosło 4233 dolary.
Dziesięć tysięcy to 2,4 raza przeciętny dochód.
Podziwiam pańską biznesową ikrę,
ale nie tak robię interesy.
Przykro mi.
Z POZDROWIENIAMI OD EDWARDA REEDA BANK MID CITY
Dziękuję za spotkanie.
Patrz, kto wszedł.
Elegant, jak na kolorowego.
Zobaczymy.
Nazywam się Garrett. Chciałbym mówić z panem Reedem.
Niestety pan Reed wyszedł. Coś mu przekazać?
Mam dobry wzrok i widzę tabliczkę na jego biurku.
Przejęzyczyłam się.
Pan Reed nie ma czasu.
Ale mogę coś przekazać.
Nie. Nie trzeba.
Dziękuję.
Panie Reed.
Znam pana?
Zna pan pana Barkera.
Chcę wziąć kredyt na zakup jego budynku.
Proszę się umówić w środku.
Obaj wiemy, że nie zostanę umówiony.
Pan Barker skorzysta na tym kontrakcie.
Proszę posłuchać.
Twój wuj będzie miał niezły ubaw.
Szukaj dalej. Znajdziesz inny budynek.
Tak.
Czas do łóżka, mały.
Tak?
Bernard, telefon do ciebie.
- Halo? - Panie Garrett, mówi Patrick Barker.
Czy powołał się pan na mnie, żeby dostać kredyt w Banku Mid City?
W pewnym sensie...
tak.
Uważa pan, że to zgodne z obyczajem biznesowym?
Gdybym się trzymał obyczaju,
wciąż byłbym pucybutem w Teksasie.
Nie pytałem o pański życiorys.
Pytałem, czy pana zdaniem to zgodne z obyczajem biznesowym.
- Nie. - Dobrze.
Przynajmniej tu się zgadzamy.
Reed chce pana widzieć rano w banku, aby podpisać umowę o kredyt.
Słucham?
Zgodziłem się zostać żyrantem.
Jest pan tam?
Dlaczego pan to robi?
Bo obyczaj biznesowy
ma na celu okpić takich jak pan.
Poszedł pan do Reeda, mimo że gra jest ustawiona,
bo ma pan tak dużą wiarę w ten kontrakt.
To pokazuje, kim pan jest.
To chce pan tego kredytu?
Tak.
Czasem musisz się odprężyć i cieszyć się tym, co osiągnąłeś.
Lubisz cygara?
Nie palę.
Nie pieprzę twojej żony.
Przy każdym stoliku zapewniasz o tym klientów?
Nie. Niektóre musiałbym pominąć.
Rozchmurz się, stary.
Nie jestem takim dupkiem.
Tylko innym dupkiem, tak?
Niektórzy tak twierdzą.
Chodź. Pogadamy na zewnątrz.
Czego ode mnie chcesz?
Poza twoją żoną?
Lubię patrzeć, jak czarni odnoszą sukcesy.
Czasami nawet inwestuję, żeby ich wesprzeć.
Nawet mnie nie znasz.
Jesteś inteligentny i ambitny.
Obaj wiemy, że to nie wystarczy.
Jesteś też wściekły.
Ale to ukrywasz.
A to najlepsza wściekłość.
Daje siłę, a nie przysparza wrogów.
Nie jestem wściekły.
Jasne.
Ładne okulary.
Plusy czy minusy?
Czy to ważne?
Ciekawi mnie, jak wyglądasz bez nich.
Ufasz temu Barkerowi?
Nie musiał mi pomagać.
A jeśli nie zdążysz z remontami albo znalezieniem najemców?
Zdążę.
Widzisz? Wściekłość.
Idę po kolejnego drinka.
Nie jestem wściekły.
Jesteś!
Co ty tu robisz?
Proszę pani, nazywam się Bernard Garrett.
Remontuję puste mieszkania.
W jakich godzinach?
Prawo wymaga, żeby prace budowlane prowadzić między 8:00 a 18:00.
- Jeśli potrzebuje pani napraw... - Nie potrzebuję.
I przekaż właścicielowi budynku,
że kiedy zacznie podwyższać czynsze, mojego nie podwyższy.
Tak jest.
Pan Barker podkreślał to, kiedy sprzedawał mi budynek.
Nie błaznuj mi tu, chłopcze.
To biały budynek.
Nie możesz być właścicielem.
Weź ten skrobak i zacznij z drugiej strony.
Dobra.
- Cześć. - Siema.
Dzięki, że jesteś.
Jasne.
Jak się masz?
Dam półtora dolca za godzinę.
Świetnie.
I pasuje ci praca dla mnie?
Całe życie dla kogoś pracuję.
Tak. Ale pytam o pracę dla mnie.
Płaci pan zielonymi. Tylko ten kolor mnie obchodzi.
Chętnie popatrzę, jak buduje pan biznes.
Sam chciałbym spróbować drugi raz.
Drugi raz?
Parę lat temu założyłem biznes.
Lodziarnię dla kierowców.
Okazuje się, że ludzie nie chcą jeść lodów w samochodzie.
- Mówisz poważnie? - Tak.
- Do pracy. - Dobra.
Podłączasz to tutaj. O tak.
Może być.
Krok w tył.
Tutaj.
Zedrzemy farbę z barierek
i odmalujemy je, a potem wrócimy z tynkiem.
Zaczniemy od góry.
- Bernard Garrett? - I...
Tak. Jakiś problem?
Otrzymaliśmy skargę na pana.
Pani Cooper z lokalu 2A nie chce, żeby pan tu pracował.
Dlaczego?
Podawał się pan za właściciela.
- On jest właścicielem. - Nie mówię do ciebie.
Jestem właścicielem.
Wszelkie dokumenty są w urzędzie.
Ale na wszelki wypadek mam kopię.
Chyba prawdziwy.
Na to wygląda.
Proszę o szacunek dla najemców.
Tak jest.
Przepraszam za kłopot.
Nie możesz tu być po 18:00.
Pracownicy nie mogą, pani Cooper.
Ja jestem mieszkańcem.
Wprowadzam się.
PRZEPROWADZKI
Oby mamie spodobał się nowy dom.
Na pewno się spodoba.
- Pani Garrett? - Tak.
Anita Jefferson. Rozmawiałyśmy o wynajmie mieszkania.
Oczywiście. Miło panią poznać.
Cały budynek zajęty.
Imponujące.
Mam na oku budynek dwie przecznice stąd.
Zainteresowany?
Jako wspólnik?
Tak. Pół na pół.
Ale mam warunek.
Bernard...
Zadaję się z ludźmi,
którzy po uściśnięciu mi dłoni
myją ręce, bo jestem brudnym Irlandczykiem.
Ale robią ze mną interesy, bo mają z tego zysk.
Masz dar dostrzegania ukrytej wartości budynku.
Będziesz dzwonił razem ze mną.
Urabiał inwestorów.
Ale kiedy przyjdzie się pokazać i podpisać papiery, ja to zrobię.
I razem zarobimy.
Dużo pieniędzy.
Pół na pół?
Pół na pół.
NA SPRZEDAŻ
To tutaj.
Proszę bardzo.
Twój podpis.
Halo? Tak.
Oczywiście.
Dzwonię w sprawie domu...
NA SPRZEDAŻ
DO WYNAJĘCIA BARKER I WSPÓLNICY
NA SPRZEDAŻ
UMOWA SPRZEDAŻY NABYWCA: PATRICK BARKER
Ustawmy kanapę tutaj.
A lampę tutaj, w rogu.
Doskonale.
To wygląda świetnie.
Co sądzisz, kochanie? Ładnie, co?
Chyba jest jakiś problem z samochodem.
Sprawdzisz to?
Dobrze.
Dobrze, stolik pójdzie tam, kanapa tutaj,
a lampa na drugą stronę.
I nie pozwólcie mu nic przestawić, kiedy wróci.
- Tak jest. - Dobrze.
Myślimy o rozszerzeniu działalności na domy jednorodzinne.
A więc...
wejdź i powiedz, czego twoim zdaniem tu brakuje.
Bernard.
Ten dom jest piękny.
Tak sądzisz?
- Tak. - Czegoś w nim brakuje?
Mebli.
Czyli dobrze się spisałem?
To chyba zależy od ceny?
Nie tym razem.
Weź je. Ja mam już komplet.
Mówisz poważnie?
Zaspało ci się.
Czas wstawać, kochanie.
Pani Barker chciałaby zaoferować,
że wykupi pańskie udziały w nieruchomościach Barker/Garrett.
Nie mam powodu ich sprzedać.
Mogę zajmować się budynkami sam.
To wykluczone.
Nie chcę pracować z...
Wolałabym nie kontynuować współpracy.
Jaka jest oferta?
To skandal.
Jestem właścicielem 50% kilkunastu nieruchomości.
Mam je oddać za tyle co nic?
Nie muszę płacić panu ani centa.
Na aktach własności pana nie ma.
Nie mogło mnie być.
Mieliśmy umowę.
Wszyscy wiemy, jakie były intencje pani męża.
Podniosę ofertę do 25 centów na dolarze.
Jeśli zdecyduje się pan ją odrzucić,
może pan odejść z niczym.
Albo zobaczy mnie pan w sądzie.
Z innym prawnikiem.
Musi być sposób, aby udowodnić jego wolę.
Musiałbyś znaleźć świadka.
Ale...
to nie mogę być ja.
Straciłbym licencję.
Pan Reed z Mid City...
Jest teraz jej bankierem.
Nie wstawi się za tobą.
Muszę mówić z panem Reedem.
Przykro mi.
Pan Reed przyjmuje tylko osoby umówione.
To pilne.
Proszę poczekać.
IZBA ROZRACHUNKOWA
INSTYTUT BANKOWOŚCI BANK MID CITY
BANK OF AMERICA – BIURA ZARZĄDU
INWESTYCJE – C. KELLY
Nie wiem, na ile znasz rynek nieruchomości.
Eunice mówiła, że masz dwa czy trzy budynki.
Siedemnaście.
Ale kiedy stuknie się pierwszy,
ile można się nauczyć z każdym nowym?
Siedemnaście?
Łącznie z klubem 18.
Matka robiła w nieruchomościach.
Znasz ten budynek?
Jasne. Są w nim biura zarządu paru banków.
Najwyższy biurowiec w centrum Los Angeles.
Chcę go kupić.
Razem z tobą.
Strasznie duży budynek na najdroższej działce w mieście.
Wiem.
Potrzebowalibyśmy kredytu.
Chyba nie kupiłeś 18 budynków bez żadnego?
Mam w San Francisco bankiera, z którym od lat robię interesy.
Napijesz się?
Dziękuję, nie piję.
Wiesz, że ani jeden budynek w centrum LA nie należy do osoby czarnoskórej?
I to nie bez powodu.
Tak. Będziemy musieli przepłacić.
Nie mówisz nic nowego.
A teraz...
przekonaj mnie.
Cóż...
Aby dowiedzieć się o stanie rynku nieruchomości,
najlepiej być w banku.
Kupując ten budynek, będziemy w 12 bankach.
Poza tym zastanowią się dwa razy, zanim odmówią nam kredytu,
jeśli ich biura będą nasze.
Zuchwały plan, panie Garrett.
Myślę o nim na gruncie logiki.
Jaka szkoda.
Słucham?
A co z rozkoszą z postawienia się tym na górze,
i to w ich własnym zamku?
Nic?
Nieważne.
Ale na gruncie logiki mam zastrzeżenie do twojego planu.
Jakie?
Informacje, które poznamy, obracając się wśród bankierów,
będą dotyczyły nieruchomości w białych dzielnicach.
Planuje pan kupować nieruchomości w białych dzielnicach, panie Garrett?
Właśnie to zrobimy.
I jak, u diabła, zamierzasz tego dokonać?
Tak samo, jak kupimy Gmach Bankierów.
Że co mam robić?
Być nami dla reszty świata.
Nie mam pojęcia o bankowości. Nie umiem kupić banku.
Nie kupujemy banku.
Kupujemy siedzibę banków.
Banki to najemcy.
Dobra.
Będziesz twarzą naszej spółki.
Myśli pan, że mam do tego kwalifikacje?
Wszystkiego cię nauczymy.
Ten koleś? Poważnie?
Musi to tylko przetrawić.
I co?
Zaniemówi, kiedy go gdzieś poślemy?
Nie zaniemówi.
Zaufaj mi, to dobry wybór.
Stawiam 100 dolarów przeciwko jednemu, że nie podoła.
Nie znasz innych białych,
którzy mogliby nas reprezentować?
Zaufanych? Nie. Ty znasz?
Ja nie ufam białym.
Jak możesz tak żyć?
Szczerze, to czarnym też nie ufam.
O czym ty mówisz?
Robię mnóstwo interesów z białymi.
Koleguję się z nimi.
Z niektórymi przyjaźnię.
Mówię tylko, że co by się nie działo,
w relacjach z ludźmi zawsze jest drugie dno.
Tak po prostu jest.
Kiedy to zaakceptujesz,
nic cię nie zaskoczy, kiedy wystawi swój szpetny ryj.
Nie mogę tak żyć.
To mi się w tobie podoba.
Jesteś dobrym człowiekiem.
Świat jeszcze cię nie zdeprawował.
Jesteś jak dziecko.
Ale to się zmieni, kiedy się dorobisz.
Zaryzykuję.
Nie masz wyboru.
Dzięki.
Cześć.
Matt Steiner, zgadza się?
Liceum Hollywood?
- Tak! - Jasne.
Byłeś parę lat starszy, ale wszyscy cię tam znali.
Skąd ta skwaszona mina?
Rozmyślałem.
O czym?
O nowej pracy.
Jakiej?
Nieruchomości.
Jako pośrednik?
Bardziej jako inwestor.
No, pracowałbym z inwestorami.
Ramię w ramię.
Zatrudniają cię?
Byłbym wspólnikiem.
Wspólnikiem.
- Susie. - Tak.
- Miło cię widzieć. - I ciebie.
Wchodzę w to.
Jesteś pewien?
Nauczcie mnie, czego trzeba. Nie zawiodę.
Bądź na polu golfowym Rancho Park jutro o 6:00 rano.
Nie spóźnij się.
Dziękuję.
Dzięki.
Zjawi się w ogóle?
Dzień dobry.
Nie mówił pan 6:00?
- Mówiłem. Byłeś tu o 6:00? - Tak.
Świetnie.
Grywasz w golfa?
Nie.
Zanim przejdziemy do nieruchomości,
nauczysz się rozmawiać z bogatymi białymi
i wyglądać jak jeden z nich.
Masz miesiąc, żeby nauczyć się grać w golfa.
Tak, jakbyś robił to od dziecka.
Dasz radę?
Uprawiałem wiele sportów, więc...
Więc... tak?
- Tak. - W porządku.
Zabierz go i daj mu sprzęt.
Pokaż mu podstawy, ja zrobię resztę.
Tędy, proszę.
To jak, sto do jednego?
Myślisz, że już po wszystkim, bo tak świetnie uczę golfa?
Matematyka można udawać, golfisty nie.
To prawda, Joe.
Bernard, poznaj Dona Silverthorne’a, mojego bankiera.
Przyleciał, żeby zobaczyć,
jacy z nas wariaci.
Miło mi.
Cholera!
No to chyba mam odpowiedź.
Spróbujmy jeszcze raz.
Co mam zrobić inaczej?
Uderz niżej.
- Dzięki. - Nie ruszaj głową.
Nie ruszać głową...
Poruszyłeś się.
Jeśli chcecie, żebym finansował tę szaradę,
nie oferujcie za budynek ponad dwóch milionów.
Więcej nie zaryzykuję.
Jestem w stanie kupić go za mniej.
Nie o pana się martwię.
Trafiłem.
O niego.
Nie chcesz teraz dać mi tego dolara?
Stary sposób wyceny budynków
to liczba lat, po ilu zysk z czynszu przewyższy cenę kupna.
Jeśli kosztuje 300 tysięcy,
a ty zarabiasz 30 tysięcy netto rocznie, mnożnik wynosi dziesięć.
Dziś częściej używa się stopy kapitalizacji.
Ale są one powiązane.
Stopa kapitalizacji to liczba odwrotna
mnożnika, o którym mówiliśmy.
Trzysta tysięcy równa się 30 tysięcy razy M.
M wynosi dziesięć lat.
Jedna dziesiąta razy 300 tysięcy równa się 30 tysięcy.
Jedna dziesiąta to dziesięć procent.
Czyli stopa.
Zacznijmy od powtórki z matematyki.
Byłoby super.
- Tak? - Przenieś tę czwórkę.
Którą czwórkę?
Nawet przy putterze głowa, kurna, w dół.
Głowa, kurna, w dół...
Masz błąd w odejmowaniu, a ostatni krok jest zły,
ale poza tym zaczynasz chwytać.
Przepraszam.
Dobrze.
Teraz pomnóż przez 1,25.
Przez 1,25...
Nie. Nie! Stój!
Nie...
Nie śmiejcie się!
Co to ma być?
Uderz ją!
Uderzam!
Ostrożnie. Nie zabij się.
Przestań. Wystarczy.
Mamy jakieś 50 metrów do greenu, więc użyjemy wedge’a.
Uderz mniej więcej z taką siłą.
Pamiętaj. To wedge, więc nie bój się machnąć.
Co innego zrobisz?
Głowa, kurna, w dół.
Jezu. Błagam.
Jest tam.
Cholera jasna! O mój...
Super!
Trzymałem głowę w dole i...
To będzie 432 tysiące.
Tak. Zgadza się.
Udało ci się, stary! Łapiesz!
Co ty tu robisz?
To mój czas.
Chcę kupić budynek.
Ma roczny dochód 100 tysięcy, współczynnik pustostanów osiem procent,
12 tysięcy kosztów operacyjnych rocznie i potrzebuję stopy kapitalizacji 10%.
Jaką najwyższą stawkę mogę zaoferować?
Gdzie poleciała?
Samym środkiem, jakieś...
Cholera, nie wiem. Nigdy tak daleko nie uderzyłem.
Osiemset tysięcy.
- Ma rację. - Masz rację.
- Ma? - Tak.
Stworzyliśmy potwora.
Algebra jest łatwa.
Miesiąc temu nie wiedziałeś, co to.
- To prawda. - Masz talent.
Jest gotów.
Tak. Jest gotów.
Gmach Bankierów należy do Charlesa Renaulta.
Budynek ma 14 pięter,
11 tysięcy metrów kwadratowych przestrzeni komercyjnej.
Zbudowano go w 1929 roku
i wciąż jest najwyższym biurowcem w centrum.
Uważa się go za klejnot architektury śródmiejskiej.
To jego biuro?
To jego biuro.
Urządzone w sali balowej.
Cholera. Jak bogaty jest ten koleś?
Bardzo.
Musimy dobrze cię przedstawić, żeby wziął cię na poważnie.
Zadbałem o to, żebyś wpadł na niego w klubie Hancock Park.
Nie ma bardziej ekskluzywnego klubu.
Nie wpuszczą mnie.
Tym się nie martw.
Witam, panie Steiner.
Dziękuję.
Może pan korzystać z klubu jako gość
w ramach wymiany z pana klubem w Pensylwanii.
Pański szofer zaczeka na terenie klubu?
Będę tuż za bramą.
Gdyby były problemy, znajdź mnie.
Nie będzie żadnych problemów.
Obiecuję.
Dziękuję, Anton.
- Denerwuję się. - Czym?
Kiepsko sobie radzę ze stresem.
Błagam. Masz to we krwi.
- Ale co? - Aktorstwo.
Skąd pan wie?
Myślisz, że dorobiłem się, nie umiejąc dostrzec talentu?
Dorwij go.
Tak jest.
Panie Steiner?
Tak?
Jackie mówi, że szuka pan partnera do gry.
Ja zawsze chętnie gram.
Jeśli znajdę godnego rywala.
Charles Renault, miło mi.
Fajnie było w przebraniu?
Musisz spróbować. To ekscytujące.
Nie, dzięki.
Pasuje ci, żeby biały chłopak załatwiał twoje interesy,
ale nie założysz czapki,
żeby go przy tym dopilnować?
To jedyna praca, której udało mi się uniknąć.
Chciałbym, żeby tak zostało.
Chyba znaleźliśmy rywala, Jimmy.
Dobrze.
To jak, robimy to?
Jeśli mówiąc „my”, masz na myśli siebie, to tak.
Pamiętaj,
skup się.
Głowa, kurna, w dół.
Daj mi powód do dumy.
Powie, że wynajmuje po 20 centów za stopę,
ale to kit.
Bierze raczej 15.
Będzie robił wszystko, żebyś zaakceptował wyższą wartość bazową.
Czego nie zrobię.
Będzie cię sprawdzał. Sondował.
Jeśli dasz mu powód, żeby wątpić w twoje zdolności rachunkowe,
natychmiast cię przejrzy.
Zaimponuj mu.
Jak na polu golfowym.
Jak to zrobić?
Co jest odpowiednikiem uderzenia na 300 metrów?
Obiad z czterech dań.
Przylatują prosto z Francji.
Smacznego.
Wynajmujemy po 20 centów za stopę.
To 272 880 brutto rocznie.
Koszty wynoszą 80 tysięcy.
Zostaje 192 880 zysku.
Stopa kapitalizacji dziesięć procent daje nam 1 928 880.
Z premią 25% wychodzi 2 411 100.
Jeśli tyle oferujesz, rozważę to.
Rzecz w tym, Charles,
że masz najemców płacących po 15 centów.
Wieloletnich najemców.
Może i kilku frajerów płaci 20...
Więcej niż kilku.
Dobrze, średnio 18 centów.
To da zysk na poziomie...
Na poziomie 245 592, ale to nieistotne.
Jeśli na dowód pokażesz mi umowy, to w porządku.
Jeśli nie, obstaję przy 15 centach.
- To za mało. - To wysoko.
Zwłaszcza uwzględniając minimum 9% pustostanów.
- Mniej. - Doliczyłem się 12.
Skąd miałbyś to wiedzieć?
Jest listopad.
O 17:00 robi się ciemno.
Jeśli chcesz wciskać kit,
musisz zapalać światła w pustostanach o 16:30.
Rozumiem, to dużo pracy.
Ale te lokale ściągają stawkę do 13,5.
Znajdę najemców.
Powiedzmy 16 centów. Uczciwe?
To daje wycenę 1 383 000 dolarów przy stopie kapitalizacji 10%.
Ale to za niska stopa jak na ten rynek.
Mam wiele kontraktów z zyskami 12 procent,
co dałoby...
1 152 533 dolary wartości wewnętrznej.
Dokładnie 1 152 533 dolary.
Jak to liczysz w pamięci?
Nie ma szans, żebym to policzył.
Ale może dam radę udawać?
Jak?
Praktyka.
Wykuję na pamięć.
To wszystko?
Mam niezłą pamięć.
Aż tak dobrą?
Mam tydzień na naukę, tak?
Okantować kanciarza.
Podoba mi się.
Jeśli to się uda,
Renault oprotestuje stopę.
Musisz być na to gotowy.
To centrum miasta, ryzyko jest niskie.
Za niskie na 12% zwrotu.
Obstaję przy 10%.
Spróbuje przekonać cię do stopy kapitalizacji 10%,
której nie przyjmiemy.
Bo do tego dojdzie 25% premii.
Ale musisz mieć dokąd prowadzić rozmowę.
Więc zapamiętaj też scenariusz dla stopy kapitalizacji 10,5%.
Ale premia 25% przy stopie 10,5% to za wysoko, dobrze?
Stopa 10,5% oznacza wartość wewnętrzną 1 317 000 dolarów.
Z premią 25% to daje 1 646 250 dolarów.
To za wysoko.
Tak, brzmi za wysoko.
Żebyś wiedział, że to za wysoko.
Możesz opchnąć mu wybór.
Lubię cię.
Wreszcie zagrałem tu przyzwoitą partię golfa.
Ale jeśli chcesz wycenić budynek na stopie 10% w kwitnącym rynku,
kiedy inni zaoferują 12%,
to nie damy ci 25% zysku w marży.
Zróbmy tak.
Dam ci dwie opcje.
Albo my dostaniemy stopę 11%, a ty dostaniesz swoje 25% zysku w marży,
albo my dostaniemy stopę 10,5%, ale ty weźmiesz 18% zamiast 25% marży.
Możesz wybrać. Ale...
bez jego pomocy.
Jesteś inny, niż się spodziewałem.
Wezmę drugą opcję.
Dobrze.
Jak się spisałem?
Zrezygnowałeś z 17 tysięcy.
No cóż.
- Jaka wyszła liczba? - 1 554 060 dolarów.
Ale możemy zaokrąglić do 1 560 000, jeśli zostawisz mi to biurko.
Nie wierzę, że się udało.
Ja wierzę.
Jutro poznamy najemców,
przedstawimy się jako wspólnicy Matta,
a im poopadają szczęki.
Powinienem zatrudnić fotografa, żeby uwiecznił tę chwilę.
- Joe. - No co?
Przesada?
Tak. Zdrowie.
CHARLES RENAULT – DRUGIE PIĘTRO
Dzień dobry.
ZARZĄD GMACHU BANKIERÓW
NA SPRZEDAŻ
DO WYNAJĘCIA
DZIELNICE BIAŁE – CZARNE
BUDYNEK NR 14
BUDYNEK NR 21
BUDYNEK NR 28
Uśmiech.
GMACH BANKIERÓW
DZIELNICE INNE – MIESZANE – CZARNE
WILLIS W STANIE TEKSAS WITA
Cześć, tato!
Jak się masz?
A kogo ja widzę?
Cześć, dziadku.
Tato.
- Nałożę ci ziemniaków. - Nie trzeba.
Jaki chłopiec nie lubi ziemniaczków?
Spróbuj, kochanie. Są pyszne.
Tata zna wiceprezydenta.
Naprawdę?
Poznał go. Bernard jest skromny.
Johnsona?
Tak. Odwiedził Gmach Bankierów.
Ach, tak.
Dobre. Bardzo dobre.
Myślałem, że nie palisz.
Nie palę.
Ale wiem, że je lubisz.
Te są o wiele lepsze niż moje.
Powodzi wam się w Los Angeles.
Miałeś rację.
W jakiej sprawie?
Zarabiania tak jak biali.
Znalazłeś miejsce, gdzie to możliwe.
Tutaj nie byłoby na to szans.
Może nawet jest gorzej.
W Kalifornii nie jest idealnie, ale...
jest inaczej.
Nie sądzę, żeby chodziło o Kalifornię.
Jestem z ciebie dumny.
Gdzie idziesz?
Na spacer do miasta.
W takim stroju?
Pójdę na drugą stronę torów.
To załóż też krawat.
Zamierzam.
Weź ze sobą juniora.
Musi zobaczyć z bliska, skąd pochodzi.
DLA KOLOROWYCH – DLA BIAŁYCH
Dlaczego krany są oddzielne?
Tutaj jest inaczej, synu.
Tak.
Przykro mi, że to widziałeś.
W porządku.
Ile za pucowanie butów?
Obsługujemy tylko białych.
Uważasz, że to błąd?
Uważam, że świat się zmienia.
Ale w Teksasie nie zmienił się aż tak.
Czuję, że muszę to zrobić.
Wiem.
Dlatego cię wspieram.
Co my wiemy o bankowości?
Banki przyjmują depozyty i oferują kredyty. Często na budynki.
Posiadać bank to posiadać drugą stronę branży nieruchomości.
Mam wrażenie, że pominąłeś parę zawiłości.
Choćby to, że jesteśmy czarni, a ten cholerny bank jest w Teksasie.
Prawo Teksasu nie zabrania nam kupić banku.
Przyznaję, że w praktyce nasz kolor skóry może być problemem.
Przyznajesz, powiadasz?
Poślemy tam Matta.
Nie gadaj.
Ale w Los Angeles Matt tylko otwiera drzwi,
nie prowadzi potem interesów.
A już na pewno banku, co nie jest proste.
Musielibyśmy go nadzorować.
Niby jak chcesz to robić?
Tam mamy prawo wejść do banku tylko jako pomoc.
Myślałem, że to ci się spodoba.
Mieszkam w LA.
Nie planuję przeprowadzki do Teksasu. A ty?
W dni robocze.
Chcesz pracować jako woźny we własnym banku?
Nie będę musiał.
Matt każdego wieczora będzie przychodził do mnie.
Myślisz, że zgodzi się przeprowadzić do takiej dziury?
Bez urazy dla twojej kosmopolitycznej ojczyzny.
Poza tym Matt ma niezłą fuchę tutaj.
Musi mu się to opłacać.
Czyli będziemy mu płacić jeszcze więcej za to, że jest biały.
Pomyśl, ile dobrego moglibyśmy zrobić dla czarnej społeczności.
Pomóc kupować domy, zakładać firmy.
Poza tym wartość tego banku jest niedoszacowana.
Przy takim kapitale można podwoić wartość kredytów.
Możemy dużo zarobić.
Już dużo zarabiamy.
Poważnie chcesz mi powiedzieć,
że to ma uzasadnienie finansowe?
To jest aktywizm społeczny, Bernard.
Czysty aktywizm.
Można to robić na inne sposoby.
A może masz wyrzuty sumienia, że zostawiłeś ojca.
Powiem ci coś.
Jeśli jeden wyjazd do domu potrafi tak zachwiać twoją racjonalnością,
to mamy problem.
Z całym szacunkiem,
ale nie sądzę, żebyś to zrozumiał.
Przepraszam.
Nie obudziłem się dziś czarny?
Zdawało mi się, że tak.
Tak, wciąż czarny.
Chcesz powiedzieć, że skoro dorastałem w Kalifornii i miałem trochę kasy,
nie jestem dla ciebie czarny?
To nie miało być osobiste.
Miało.
Przepraszam.
Bernard, jeśli pojedziemy do Teksasu
zadzierać z segregacją, to przegramy.
Nieważne, czy to legalne.
Nawet jeśli doktor King doprowadzi do reform,
to nastąpią one za wolno,
żebyśmy uniknęli bankructwa.
Sprowadź ojca tutaj.
Pomóż mu bezpośrednio.
Nie próbuj ratować wszystkich czarnych w Teksasie,
bo nie możesz.
Rozumiem, jeśli nie wejdziesz w to ze mną.
Nie kupisz tego banku sam, Bernard.
Nie za tę cenę.
A więc znajdę wspólnika.
Jezu Chryste.
Mówiłem, że pieniądze cię zmienią.
Zapamiętaj moje słowa. To zły pomysł.
Ale to jeszcze bardziej zuchwałe niż kupno Gmachu Bankierów.
A to nam wyszło, co nie?
Niech będzie. Wchodzę w to.
Cholera.
Chcę powiedzieć, że jesteście skończonymi wariatami.
Gotowy?
Ja...
Opisz działanie banku w trzech zdaniach.
Piekarnia sprzedaje chleb drożej, niż kosztuje wypiekanie.
Bank zarabia,
sprzedając kredyty drożej, niż kosztuje go uzyskanie na nie środków.
Bank dostaje pieniądze od deponentów za 3%
i pożycza je za 5%.
To rzeczywiście były trzy zdania.
Chodźmy.
To będzie frajda.
Zakładasz czapkę?
Podziękuję.
No dobrze.
Wchodzimy?
Panowie, Don Silverthorne.
- Florance. - Steiner.
Florance junior.
- Następny. - Zapraszam panów.
Dziękuję.
Tak, oczywiście. Panowie.
Mój syn ma zagwarantowaną pozycję, żeby chronić moje 20% udziałów?
Tak jak w aneksie,
ale nie będzie jedynym inspektorem kredytowym.
Zamiarem mojego klienta jest zwiększenie objętości kredytów,
a tym samym rentowności banku.
Będzie odpowiadał bezpośrednio przed panem, panie Steiner?
Zgadza się.
Kim są Bernard Garrett i Joseph Morris?
To moi wspólnicy.
Czemu ich tu nie ma?
Szczerze? Są tak bogaci, że im się nie chce.
Po to mają mnie.
Bez urazy, ale mają setki takich inwestycji.
To wspaniale.
Ale dziś chcą podpisać tę inwestycję.
Zaznaczę, że pełna kwota na zakup banku
od 11:00 jest zdeponowana w moim banku.
A liczy się tylko to.
Gratulacje, jesteś właścicielem banku w swoim rodzinnym mieście.
Czas się zabierać do Los Angeles.
Nie pytaj.
Jesteśmy nowymi właścicielami Banku Mainland.
Zamierzamy zmienić politykę banku w zakresie kredytów dla czarnoskórych.
Ale potrzebujemy pomocy
w poszukiwaniu odpowiedzialnych kredytobiorców.
Otrzyma pan kredyt...
Jest oczywiste, że nie możemy afiszować się z nową polityką
ani z faktem posiadania banku.
Inaczej całe nasze przedsięwzięcie będzie zagrożone.
Ale zapewniam, że nasz cel to upowszechnienie przedsiębiorczości
i posiadania domów w naszej społeczności poprzez dostęp do kapitału.
Dzięki kredytowi kupiliśmy nowy sprzęt
i w kwartał podwoiliśmy dochód.
Zatwierdziłeś w tym tygodniu 14 kredytów?
Coś takiego.
Ode mnie przyszło pięć.
Bank ma wiele niewykorzystanego kapitału.
Wiedziałeś, że planuję podpisywać nowe kredyty.
Nie widziałem tylu wniosków naraz,
odkąd tu pracuję.
A pracuję tu, odkąd miałem 18 lat.
Gdzie znajdujesz tych ludzi?
Kim jest „Solomon Johnson”?
Szeroko zarzucam sieć.
Im więcej kredytów, tym większy zysk.
Także i twój.
O ile będą spłacane.
Mamy zabezpieczenie.
Mój wspólnik Joe przyjeżdża z LA co dwa tygodnie.
Chętnie pana pozna.
Powiedziałem, że to najlepszy grill.
Dziękuję.
Prowadzę bardzo proste księgi rachunkowe,
ale mogę pójść po nie do biura.
Pokażę je panu.
- Byłoby wspaniale. - Dobrze.
Spóźniłeś się.
Florance odkrył kredyty.
Zawsze był podejrzliwy, teraz nie spuszcza ze mnie oka.
Dlaczego?
Marzył, żeby zostać prezesem,
a nie odpowiadać przed 10 lat młodszym gościem.
Tu jest okropnie.
Jesteśmy tu dopiero trzy miesiące.
Tyle wystarczy.
Dlaczego przyjąłeś tę pracę?
Zarabiam 25 tysięcy rocznie.
Kupiliśmy dom za miesięczną pensję.
Mówiłeś, że zostaniesz ich wspólnikiem.
- Tak. I... - Wspólnicy nie mają pensji.
Są właścicielami.
Nie o tym zawsze marzyłeś?
I zostanę nim.
W następnym banku.
Kupujecie kolejny?
Rozważamy to.
To by było coś.
Prawda?
Zgadzamy się, że knajpa to bezpieczny wybór?
Bernard Garrett, jak mniemam.
A to Joe Morris?
Śledziłeś mnie?
Sprawdzam, do kogo należy mój bank.
Jesteście słynni.
To zdjęcie z wiceprezydentem, jeśli się nie mylę.
Posłuchajcie...
ja nie mam nic przeciwko wam.
Jak wspaniałomyślnie.
Ale gdyby ludzie dowiedzieli się,
że bank nie tylko udziela kredytów czarnym,
ale i należy do dwóch z nich,
byłaby panika bankowa.
Skąd mieliby wiedzieć?
Nie mają dostępu do ksiąg.
Ty masz,
a trzy miesiące nie wiedziałeś.
- Mogę im powiedzieć. - Mógłbyś.
I miałbyś 20% banku w ruinie zamiast w rozkwicie.
Czego chcesz?
Chronić inwestycję.
Jeśli bank upadnie, moje 20% jest bezwartościowe.
Jedziemy na jednym wózku?
Nie do końca.
Ojciec nie wiedział, że sprzedaje bank czarnym,
a to oszustwo.
Nie sądzę, Bob.
Nasze nazwiska były na umowie, którą podpisałeś.
Nawet o nas pytałeś.
Nie wiem, kto ci to mówił.
Nikt nie musiał. Byłem przy tym.
Nieprawda.
Pamiętasz już?
Poza tym twój ojciec wiedział.
Kłamiesz.
Zapytaj go albo pokażę list, w którym omawia to z Silverthorne’em.
Macie się za cwanych.
Jesteśmy cwani.
Jak na kolorowych.
Nie mogliście zacząć powoli?
Od razu 19 kredytów dla swoich?
Macie tu inny list.
Z urzędu Rewidenta ds. Waluty z Departamentu Skarbu USA.
Przesuwają doroczną kontrolę dwa kwartały wcześniej.
Będzie za miesiąc.
Były anonimowe donosy o nieprawidłowych kredytach.
Myślisz, że po trzech miesiącach wiesz o mieście wszystko?
Nie wiesz.
Ja się tu urodziłem.
Ja też. W tym domu.
Cóż...
zatem powinieneś był wiedzieć, że to się wyda.
Musimy zawiesić kredyty dla czarnych do końca kontroli.
A co z tymi, które są już w księgach?
Mogę coś zasugerować?
Mogę dostać mocnego drinka?
Kupmy inny bank.
Podwójnego drinka.
Co? Nie, ja...
mówię poważnie.
PIERWSZY KRAJOWY BANK MARLIN
Bank Marlin jest mały.
Możecie kupić go za 274 tysiące,
połowę tego, co daliście za 80% Mainland.
Jako prezes obu
mógłbym przenieść kredyty czarnych z Mainland do Marlin
przed kontrolą.
To powinno powstrzymać wścibski rząd
i przekonać do nas Florance’a.
To ciekawy pomysł,
ale nie mamy z Joem 274 tysięcy gotówki w kieszeni.
A Silverthorne nie sfinansuje kolejnego banku w Teksasie.
Zgoda. Ale chyba mam rozwiązanie.
Marlin ma dwa miliony w depozytach,
ale tylko milion w kredytach.
Dlatego nie generuje zysku.
Kupimy bank.
Za milion z depozytów kupimy kredyty z agregatora.
Znalazłem już pakiet kredytów z oprocentowaniem 8% oferowany za 6,5%.
Ten spread 1,5% da bankowi natychmiastowy zysk.
Tylko jeśli są wypłacalne.
Sam sprawdź kredyty.
Mnie wydają się pewne.
Cały pakiet sprzedają za 971 tysięcy.
To nie rozwiązuje naszego problemu z gotówką.
Nie, ale gdybyście założyli z Joem spółkę brokerską,
Bank Marlin mógłby zapłacić
prawie 200 tysięcy prowizji za ten pakiet.
Diabelnie wysoka prowizja za pakiet kredytów warty milion.
Być może, ale to legalne.
Koszt spada o dwie trzecie,
bank pozostaje rentowny i nie zawieszamy kredytów.
Same plusy.
Brzmi aż za dobrze.
Każcie to sprawdzić prawnikom.
Matt, nawet jeśli to możliwe,
Joe jest zajęty w Los Angeles nadzorem nad nieruchomościami,
a ja nadzoruję ciebie i Bank Mainland,
do którego nawet nie mam prawa wejść.
To dla nas zły moment, żeby brać na siebie drugi bank w Teksasie.
Nie musielibyście, gdybym ja nim kierował.
Tak naprawdę.
Matt...
nie wiem jak Joe, ale ja mam z tym problem.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Podać ci?
- Nie. - Dobrze.
Miałem być współwłaścicielem kolejnego banku.
Wpisaliśmy to w umowę.
Do niedawna nie miałeś pojęcia o bankach.
Wiele się nauczyłem.
To nie to, że w ciebie nie wierzę. Ja...
Co?
Mówimy o 274 tysiącach naszych pieniędzy.
Chyba powinniśmy mieć ostatnie słowo?
Jeśli tu się nie rozwinę,
to muszę ustąpić i wrócić do LA.
- Szantażujesz nas? - Nie.
To nie w porządku.
Wiele mnie nauczyliście.
Chcę stać się jak wy.
Właścicielem.
Cokolwiek postanowicie...
doceniam wszystko, co dla mnie zrobiliście.
Mówiłeś, że to będzie skomplikowane.
Powiedziałem: „To zły pomysł”.
Potem zgodziłem się rzucić z tobą z urwiska i jest jak jest.
Teraz musimy kupić dzieciakowi z 90-dniowym doświadczeniem własny bank.
Bez niańki.
Dzień dobry. Bardzo się cieszę, że będę z wami pracował.
Osiągniemy wielkie rzeczy.
Rozwiniemy bank, a równocześnie pomożemy społeczności.
Moje drzwi są otwarte.
Pokażmy ludziom nowe oblicze.
Dwunasty kredyt w pakiecie to ta posesja.
Kolejny piękny dom w białej dzielnicy.
Daj mu piątkę.
Dziękuję za pomoc.
Jak inaczej się nauczę?
Możesz przestać.
Nikt już nie widzi, że sprzątasz.
Cokolwiek robię, robię jak najlepiej.
Żałuję, że musisz to nosić.
Nie musiałabyś, gdyby mi ufali.
Masz mi za złe, że tu jestem?
Troszkę.
A ty mi, że chciałem własnego banku?
Troszkę.
Naprawdę?
Wiesz, że nie urodziłem się bogaty.
Nauczyliście mnie takiego udawać.
Dobrze wiem, że...
to działa, bo jestem biały.
I jesteś mężczyzną.
Ja tylko...
chcę szacunku za to, co zrobiłem dla biznesu.
Szacunek to nie byle co.
Niektórzy podejmują wielkie ryzyko, żeby go zdobyć.
Chcę, żeby ten bank odniósł sukces.
Żebyś ty odniósł sukces.
I nie zrozum mnie źle,
ale jesteś bankierem ledwie od trzech miesięcy.
Bernard też.
Kredyty są pewne.
Przyjrzeliśmy się każdej z nieruchomości.
Szybko poszło.
Upewnij się, że dokumenty się zgadzają, zanim przekażesz pieniądze.
Oczywiście.
I zadzwoń do tego prawnika z Houston.
Pracowałem z nim już. Michael O’Keefe. Ufam mu.
Dzwoniłem. Przyjdzie.
Doskonale.
Przepraszam.
Fantastyczne miejsce.
Rano wracam do domu.
CZARNUCH JEST TU WŁAŚCICIELEM
Nic nie szkodzi.
Raz-dwa to naprawię.
Dobrze.
Jego oświadczenie było raczej ostrożne.
Nie otrzymałem zapewnień, że Związek Radziecki
odstąpił od wyścigu kosmicznego.
Moim zdaniem...
Panie Steiner, pański prawnik kończy już przeglądać pakiet.
Świetnie.
- Jestem do dyspozycji. - Dzięki.
Dziękuję za tak szybką pomoc.
Jak wyglądają kredyty?
Solidnie. Może pan podpisać dokumenty.
Świetnie.
AGREGATOR KREDYTOWY CENTRAL TEXAS
NABYWCA: M. STEINER
ZESTAWIENIE KREDYTÓW
WARTOŚĆ CAŁKOWITA: 971 213 DOLARÓW
CZEK
- Hej. - Hej.
Jak się masz?
Dobrze, a ty?
Dobrze.
Jak poszło?
Wypisałem czek na 971 tysięcy dolarów.
To coś nowego.
Urodzony biznesmen.
No nie wiem...
Powiedz to tym, którzy inwestowali w lodziarnię.
Miałeś 19 lat.
Tak. Ale to były oszczędności taty.
Nie chcę stracić też pieniędzy Bernarda i Joego.
Mają farta, że jesteś.
To ja mam szczęście. Uczę się od o wiele mądrzejszych.
Matt,
oni nie są mądrzejsi.
Przecież to niemożliwe.
To moi przyjaciele.
Przepraszam. Nie chciałam...
- Nie. - Ale... Matt!
Nie mów tak.
Halo?
Mówi Florance.
Czterech białych klientów
chce wycofać z banku pieniądze,
bo ich zdaniem należy
do Krajowego Stowarzyszenia na Rzecz Popierania Ludności Kolorowej.
Wisiało na drzwiach Mainland.
BANK PODLEGŁY KOLOROWYM
Subtelne.
W ciągu dwóch dni pięciu białych klientów wycofało pieniądze.
Florance odwiódł od tego dziewięciu.
Nie wątpię.
Zważywszy, że to pewnie Florance wymyślił i rozsiewa te plotki.
Co? Czemu tak sądzisz?
Już dawno ci mówiłem, Bernard.
Nie ufam ludziom.
Zwłaszcza białym. Pamiętam.
Nie. Powiedziałem, że i białym, i czarnym.
Różnica jest taka, że kiedy biały cię okantuje,
może liczyć na to, że inni biali przymkną na to oko.
A ta świadomość wydobywa z ludzi to, co najgorsze.
Jak można być takim pesymistą, a mimo to wstawać z łóżka?
Nawet ustawiona gra może dawać frajdę.
Matt Steiner?
Tak.
Jestem inspektorem z urzędu Rewidenta ds. Waluty.
Czym mogę służyć?
Halo?
Właśnie był u mnie inspektor federalny.
Miał przyjść za miesiąc.
W Marlin, nie w Mainland.
Co powiedział?
Kazał przygotować księgi. Wraca za godzinę.
Cholera.
To nie przypadek.
Matt nie jest gotów.
Jak mógłby być?
Na pewno się potknie.
Nie pozwól na to.
Musiałbym siedzieć przy nim przez cały czas, żeby go ochronić,
a tego nie mogę zrobić.
Mógłbyś zrobić coś zbliżonego.
Musi być inny sposób.
Joemu duma nie zabrania ubierać się jak szofer.
Joe jest w czepku urodzony.
Dla niego to przebieranki.
A ja nie. Mnie ledwie było stać na czepek.
Ile razy wkładałam ten strój dla dobra biznesu?
Ty jesteś...
- Kobietą? - Tak.
Kocham cię,
ale czym się różnisz od białego,
który każe ci znosić upokorzenia,
bo jesteś czarny?
Trzeba było brać szofera, kiedy mogłeś.
Czapki źle się komponują z moją twarzą.
Ty zażartowałeś.
Co innego mogę teraz robić?
Kiedy odkryje się, jak działa życie,
można się tylko śmiać.
Na pewno nie podać kawy?
Nie, dziękuję.
Może zimnej wody?
Na koniec dnia w piątek
kredyty zaległe o ponad 60 dni stanowiły poniżej 5%?
Tak.
Ile dokładnie ich było?
Trzy procent.
Omawiamy tu informacje poufne.
Woźny by ich nie zrozumiał.
Ktoś inny by mógł.
Proszę wyjaśnić ten zakup.
Pakiet kredytów miał zwiększyć stosunek kredytów do kapitału.
Ma kłopoty.
Sam widzę opis.
Interesuje mnie powiązana opłata,
189 186 dolarów i cztery centy dla Biura Kredytowego Valley National.
Nie ma żadnego opisu.
To prowizja brokera.
Zapłacił pan 189 tysięcy za znalezienie pakietu kredytów o wartości 971 tysięcy
w agregatorze w Houston?
Bardzo wysoka prowizja.
Wynosi 19,5%, ale zawiera opłatę za przyszłe konsultacje.
Osobliwy układ.
Pan Garrett i pan Morris?
Czy to powinno pana interesować?
Nie ma pan szukać nieprawidłowości?
Dobrze, przejdźmy do kredytów.
Zapłacił pan za nie 971 213 dolarów.
W księgach widnieje taka wartość.
Oczywiście.
Proszę pokazać metodologię, która uzasadni taką wartość.
Mam od tego eksperta.
Proszę go wezwać.
Nie ma go w pracy.
Ale mogę sprawdzić jego dokumenty.
Poproszę.
Chce znać metodologię użytą do wyceny kredytów z pakietu.
Dobrze.
Słuchaj uważnie.
To równanie wartości bieżącej.
To jest schemat miesięcznych płatności danego kredytu.
Dodaj poprawkę na współczynnik ryzyka.
W Teksasie to standardowo 5%.
Takiego użyłem.
Wyrwij tę kartkę.
Nie możesz jej tam wnieść.
To pismo Bernarda. Zapamiętaj.
Nie dam rady.
Dasz. Masz świetną pamięć.
Denerwuję się.
Posłuchaj.
Jeżeli to zawalisz, on obniży wartość kredytów,
co zagrozi stabilności banku.
Twojego banku.
To twój bank.
A teraz weź się w garść i go uratuj.
Pokaż to jeszcze raz.
Dobrze, mam już metodologię.
Wrócimy do tego.
Znalazłem problemy z poszczególnymi kredytami.
Wyceniłem kredyty zachowawczo.
Nie złamaliśmy prawa.
Jeśli chcą nas zamknąć, to mają na to mnóstwo sposobów.
„Współczynnik ryzyka 5%?
A co jeśli będzie susza?
Czarnuchy, powinniście wycenić kredyty
przy założeniu, że wystąpi susza trzydziestolecia.
Dla was ryzyko to 25%!”
Ten kredyt trzeba natychmiast sprzedać.
I ten.
Dlaczego? Co z nimi nie tak?
To kredyt na 21 tysięcy dolarów.
Na rachunku kapitałowym ma pan 200 tysięcy.
Dobrze.
Nie wie pan, czemu to problem, prawda?
Ustawa o bankowości stanowi, że bank nie może mieć w księgach kredytu
o wartości wyższej niż 10% kapitału.
W tym przypadku 20 tysięcy.
Dobrze.
Ale to kredyt na 4 tysiące.
Z okresem spłaty 25 lat. Tak samo ten.
Bank tej wielkości ma limit 20 lat spłaty.
Ten kredyt z pozoru jest legalny, ale spłaty zalegają trzy miesiące.
Nie zażądam sprzedaży, ale oznaczę jako zagrożony.
Obniżę jego wartość w księgach o 40%
ze względu na wysokie ryzyko.
Chwileczkę, zaraz wracam.
Skąd one się wzięły w pakiecie?
- Nie wiem. - To niedopuszczalne.
Sprawdziłem każdy kredyt, Matt.
Nie było żadnego powyżej 20 tysięcy ani 20 lat.
Sprawdziłeś je, kiedy kupowałeś pakiet?
Sprawdziłeś cholerne kredyty?
Przejrzałem je. Może niedokładnie.
Samo zestawienie...
Nie do wiary.
Nie mogli w nim kłamać.
Matt, tu nie ma ograniczeń.
Co?
Nie podają tu ograniczeń kwot ani okresów spłaty
poszczególnych kredytów.
To tylko średnie.
Nie skłamali,
tylko ukryli gówno w średnich.
Jak nasz prawnik to przegapił?
- To nie był O’Keefe. - Co?
Bernard szybko się uwinął, więc przełożyłem zakup.
Musiałem znaleźć kogoś innego.
- Jak? - Popytałem.
Że co? On popytał. Co to ma niby znaczyć?
Mówiliśmy, że nie jesteś gotowy.
Zmusiłeś nas i proszę.
Kogo dokładnie poprosiłeś o polecenie prawnika?
Kogo, Matt?
Florance’a.
Florance’a?
Spytałeś Florance’a?
Podmienił cholerne kredyty.
Niby dlaczego?
Żeby zniszczyć Marlin.
A najgorsze jest to, że dowiaduję się w tym durnym stroju,
że ty mu pomogłeś!
To na pewno nielegalne.
Co on z tego ma?
Kartę przetargową.
Przeciwko nam w Mainland.
Albo chciał, żebyśmy przegrali.
Musimy sprzedać 27 kredytów w tydzień i sami pokryć obniżki wartości.
Stracimy 300 tysięcy,
chyba że Matt odniesie z Bankiem Marlin największy sukces w historii Teksasu.
Możecie go też zamknąć.
To Matt zawinił.
Nie, to ja.
Kiedy postanowiłem przyjechać tu i stawić czoła temu wszystkiemu.
Joe ostrzegał.
Ty ostrzegałaś.
Tata ostrzegał, gdy miałem 13 lat.
Gdyby to było łatwe, ktoś zrobiłby to dawno temu.
Chcecie się z tym pogodzić?
To jedyne logiczne wyjście.
Możemy ich pozwać.
Podpisałeś oświadczenie, że wiesz dokładnie, co kupujesz.
Prawnik skłamał. Jego pozwijmy.
Ty możesz, my nie.
My nie wygramy takiej sprawy. Nie w Teksasie.
Poza tym Marlin i tak do tego czasu upadnie.
Nie stracę go. Musi być coś, co mogę zrobić.
Przykro mi, Matt.
Wiem, że ci na nim zależy, ale zajmij się Mainland.
Jak?
Obserwuj Florance’a.
A kiedy do banku wejdą biali,
niech widzą białego w biurze prezesa,
żeby nie wycofali pieniędzy.
Dom Garrettów.
Tak, jest tutaj. Chwileczkę.
Joe, to do ciebie.
Mówi Joe.
Nie mówię ci tego,
ale mam znajomego w urzędzie Rewidenta.
Wczoraj powiedział,
że Steinerowi udało się pozbyć złych kredytów.
To nieważne.
Więcej pieniędzy w niego nie włożymy.
Sprzedał je za pełną cenę,
a więc Marlin jest z powrotem na plusie...
bez waszego kapitału.
Kto dał za te gówniane kredyty wartość nominalną?
Bank Mainland w Willis.
Że co?
Skurwysyn!
Co ty wyprawiasz?
Mainland dał pełną cenę
za kredyty, których wartość obniżyłeś w Marlin?
To tylko tymczasowe.
- To oszustwo. - Jeśli wycenimy je...
W ten sposób zatopisz oba banki, Matt.
Dawaj księgi.
- Poczekajmy... - Dawaj księgi, do cholery.
Ja tylko przeniosłem...
Matthew Steiner, prezes Banku Mainland?
- Tak. - Norman Dunn,
zastępca Rewidenta ds. Waluty okręgu południowego.
Departament Skarbu wycofał licencję Banku Mainland.
Bank trafi pod zarząd FDIC zgodnie z ustawą o bankowości.
To pan Amos z FDIC.
Panie Steiner, jest pan zwolniony.
Musi pan opuścić gmach banku.
Proszę zostawić księgi.
Panie i panowie,
Departament Skarbu zamknął ten bank do odwołania.
Depozyty są ubezpieczone przez rząd do wartości 10 tysięcy dolarów.
Po audycie ksiąg banku pieniądze zostaną państwu zwrócone.
Budynek zostaje zamknięty.
Prosimy wszystkich o wyjście.
ZAMKNIĘTE
Przepraszam, chciałem uratować oba...
Zejdź mi z oczu.
- Panowie Garrett i Morris? - Tak.
- FBI. Aresztuję was. - Za co?
Obrócić się.
Nie. Za co jesteśmy aresztowani?
- Sąd powie. - Walić sąd.
- Co zrobiliśmy? - Bernard.
- Co on jęczy? - Rozumiem.
Czarny może trochę zarobić, póki siedzi cicho.
Ale nie zniesiecie, żeby pomógł swoim.
Nie uniknie pan tego.
Chce pan sobie zrobić krzywdę, stawiając się?
- Puszczać mnie! - Bernard! Nie!
Idziemy.
Zarzuty stanowe zostały oddalone.
Pozostały jednak jeszcze zarzuty federalne.
Odnoszę wrażenie, że wkroczyliśmy w sferę polityczną.
Jeśli dobrze to rozegramy,
tych zarzutów też unikniemy.
Jak to polityczną?
Senator John McClellan z Arkansas
prowadzi przesłuchania w sprawie banków z kapitałem państwowym.
Ich celem wydaje się zmieszanie z błotem tak zwanego „niedostatecznego nadzoru”
ze strony Departamentu Skarbu,
żeby usprawiedliwić roszerzenie uprawnień jego komisji.
A tym samym zapewnić ciągły napływ dotacji na kampanię
oraz przysług ze strony banków.
Co to ma wspólnego ze mną?
Oficjalnie czy nieoficjalnie?
Nieoficjalnie.
„Musimy zmienić prawo,
i to szybko!
Inaczej takie czarnuchy będą kupować banki i udzielać kredytów innym czarnuchom!”
Właśnie tak.
Są też plusy, Bernard.
Jako że tak pięknie wpasowujemy się w plan McClellana,
cały kraj mówi o tym, jak dwóm czarnym udało się kupić dwa banki
pełne pieniędzy białych w Teksasie i udzielać kredytów innym czarnym.
McClellan jako jeden z pierwszych walczył z makkartyzmem.
To prawda.
To chyba musi być w porządku?
Bernard, nie potrafię zajrzeć człowiekowi w duszę.
Ale powiem ci jedno.
On chce na przesłuchaniach coś udowodnić.
Jeśli pomożecie mu tego dokonać,
wątpię, żebyście mieli problemy z jakimikolwiek zarzutami.
A jak się ma do tego Matt?
I to jest dobre pytanie.
Prawnik odradzał to spotkanie.
Widać nie zależy mu na twoim dobru.
Możemy tu zawrzeć układ, który ocali ci życie.
Konkretnie jaki?
Czy...
zwróci mi pan pieniądze? Dom?
Nie.
Ale mogę zagwarantować nietykalność.
Dzięki niej uniknąłbyś konsekwencji
za okłamywanie opinii publicznej 23 razy
na temat tego, do kogo należą banki Mainland i Marlin,
za nieuczciwe wycenianie kredytów w tych bankach
i za nielegalne przenoszenie kredytów między rzeczonymi bankami.
To prosta historia.
Tych dwóch mężczyzn cię zmanipulowało,
wykorzystało cię, żeby bogacić się, przedstawiając ciebie jako szefa,
choć w rzeczywistości to dwóch czarnych pociągało za sznurki.
Oni nie zmusili mnie do tych rzeczy.
Działali zgodnie z prawem.
Nie znajdzie pan dowodów, że je złamali.
W przestępstwach bankowych...
zawsze są subiektywne elementy.
A więc...
tych dwóch czarnych zarobiło...
w sumie 189 tysięcy
na zakupie kredytów wartych nominalnie 971 tysięcy, a faktycznie 663 tysięcy.
Ja to nazywam nadużyciem funduszy banku.
A to jest przestępstwo.
To skomplikowane.
Nie wydaje mi się.
Chyba że nie zmusili pana do kupna tych gównianych kredytów...
żeby skasować bank na 189 tysięcy prowizji.
Wtedy byliby niewinni...
a ktoś inny powinien iść za kratki.
Żałuję, że was zapoznałem.
Nie kazałeś go zatrudniać.
Joe wiele razy mnie ostrzegał.
Chciałem w niego wierzyć.
Mam nadzieję, że właściciel ceni twoją pracę przy remoncie.
Ceni...
bo to ja.
Tak.
Zeznał pan, że cały czas wykonywał pan polecenia
panów Garretta i Morrisa.
Zgadza się?
Tak.
Odmówił im pan kiedyś czegoś?
Na przykład zakupu kredytów przez Bank Marlin,
za który Garrett i Morris otrzymali 189 tysięcy dolarów,
albo odkupienia przez Mainland po drastycznie zawyżonych cenach
problematycznych kredytów?
Byli moimi przełożonymi. Wykonywałem ich polecenia.
WARTOŚĆ BIEŻĄCA ANNUITA
Zaskoczyła mnie prośba o spotkanie.
Moja oferta wymagała odpowiedzi „tak” lub „nie”.
Zwłaszcza po zeznaniach Steinera.
John, Bernard nie jest człowiekiem,
który zawiera umowę bez sprawdzenia szczegółów.
Jego obrona w dużej części opiera się na tym,
że to zrobił.
Mam w zeznaniach obciążyć przepisy bankowości.
Masz powiedzieć prawdę.
Co powinno dać taki efekt.
Przepisy pozwoliły ci ukrywać tożsamość
i podejmować działania, które doprowadziły do upadku dwóch banków,
co zagroziło oszczędnościom tysięcy niewinnych klientów.
Inaczej postrzegamy prawdę.
Jestem z Arkansas.
Nie musisz mi mówić, że czarni czasem są na gorszej pozycji.
„Czasem”.
Tego tutaj nie zmienimy.
Prawda jest taka, że mimo wszelkich przeszkód
ty nie wychylałeś się, robiłeś swoje
i stałeś się jednym z najbogatszych czarnych w kraju.
Ziściłeś amerykański sen.
A potem postanowiłeś zachwiać porządkiem społecznym w Teksasie.
To może być lekcja.
Masz teraz wybór.
Przyjmij nietykalność.
Wyjdź i potwierdź to, co powiedział nam Steiner.
Że wykorzystałeś luźne zasady, żeby się wzbogacić.
Pozwól Kongresowi usprawnić przepisy, a pójdziesz wolno.
Możesz też odrzucić układ...
i mówić, co chcesz.
Ale wiedz,
że kiedy skończysz wygłaszać mowę o rasizmie i uciemiężeniu czarnych,
porównamy twoje zeznania punkt po punkcie
ze słowami Steinera i Florance’a,
i wielu innych białych.
Dzięki Bogu w konstytucji nie ma tego typu rozróżnienia.
Po tym wszystkim
sąd wyda orzeczenie,
kto mówi prawdę...
a kto kłamie.
I kłamcy pójdą za kratki.
Z zewnątrz wygląda pięknie.
Miałaś rację.
Było za wcześnie, żeby czarni kupili bank w Teksasie.
Może.
A może dobrze zrobiłeś.
Jak to?
Bo trafiłeś tutaj.
Biali mogą kupować domy i zakładać firmy,
bo mają kredyty od banków.
Czarni nie.
Może czas, żeby ktoś powiedział o tym głośno,
żeby coś się zmieniło.
Jeśli odezwę się za głośno, McClellan pozbawi mnie nietykalności.
Co powinienem zrobić?
Mówili, że oszalałam, gdy cię poślubiłam.
Zawsze myślałeś inaczej niż wszyscy inni.
Ale to dlatego się w tobie zakochałam.
Cokolwiek postanowisz dziś zrobić, to się nie zmieni.
Możesz dać mi chwilę?
Mam zazdrościć, że zeznajesz pierwszy?
Nie, stary.
Jestem tylko rozgrzewką przed geniuszem zbrodni.
To gorzko się zawiodą,
bo ja wszystko zwalę na ciebie.
Cholera. To był też mój plan.
Przy naszym pierwszym spotkaniu
uznałem cię za sztywnego, bezkrwistego czarnego,
który nie zauważyłby ręki białego na gardle,
choćby patrzył w lustro.
Miło, że zrobiłem dobre wrażenie.
Okazuje się,
że jesteś rewolucjonistą.
Kiedy ja cię poznałem,
myślałem, że jesteś nadzianym playboyem.
Stary...
wiedziałeś rzeczy lata przede mną.
Nawet o mnie.
Już po pięciu minutach.
Komisja wzywa Bernarda S. Garretta.
Masz jego okulary? Nie założył.
Nie potrzebuje ich.
Musi przeczytać oświadczenie.
On nie potrzebuje okularów.
Chyba rozumie pan powagę sytuacji?
Wysłuchamy oświadczenia.
Panie przewodniczący.
Akt założycielski naszego kraju stanowi, że wszyscy ludzie są stworzeni równymi,
i kreśli wizję społeczeństwa,
w którym prawo chroni równo wszystkich obywateli.
To szczytny cel.
Ale wszyscy wiemy, że dla wielu obywateli to kłamstwo.
To przesłuchanie w teorii
ma na celu odkrycie i reformę niebezpiecznych praktyk bankowych.
Ale tak naprawdę
chodzi tu o to, jak dwóm czarnoskórym udało się kupić bank w Teksasie.
Panie Garrett, proszę stąpać ostrożnie.
Mógłbym o tym mówić bez końca.
Albo podsumować to tym.
Nasz uniform.
Przywołuję pana do porządku.
- Nie skończyłem. - Karygodne.
Bez kredytu nie można kupić domu.
Założyć firmy.
Ostrzegłem już pana.
- Nie można budować majątku. - Panie Garrett!
I walczyć o swój amerykański sen.
Wyprowadzić świadka.
Dlaczego to dla pana tak ważne, żeby wykluczyć całą rasę
z amerykańskiego snu?
BERNARD GARRETT I JOE MORRIS STRACILI FORTUNY,
KIEDY RZĄD PRZEJĄŁ ICH AKTYWA
W WYNIKU PRZESŁUCHANIA MCCLELLANA.
W ROKU 1965 W CAŁOŚCI BIAŁA ŁAWA PRZYSIĘGŁYCH W TEKSASIE
UZNAŁA ICH WINNYMI NADUŻYCIA FUNDUSZY BANKU
I ZOSTALI SKAZANI NA TRZY LATA POZBAWIENIA WOLNOŚCI.
SPOŚRÓD 177 BUDYNKÓW W POSIADANIU GARRETTA I MORRISA
EUNICE UDAŁO SIĘ ZACHOWAĆ TYLKO JEDEN,
JAKO ŻE NA AKCIE WŁASNOŚCI WIDNIAŁO JEJ NAZWISKO.
ROBERT FLORANCE JR KUPIŁ BANK MAINLAND
SPRZEDAWANY PRZEZ FDIC
ZA UŁAMEK CENY,
KTÓRĄ BERNARD I JOE ZAPŁACILI JEGO OJCU.
UWAGA – WSTĘP WZBRONIONY
Jasne, że wyszedłeś pierwszy.
Chcieli się mnie wreszcie pozbyć.
Chodźmy do domu.
Wszystko zabrali.
To chodźmy dokądś.
Z czego się śmiejecie?
Nie wszystko zabrali.
Nie wiedzieli o dwóch domach, które kupiliśmy
na Bahamach.
Co?
Jak ty to zrobiłeś?
Matt zadzwonił, zanim złożył zeznania.
Był zdruzgotany.
Halo?
Tu Matt.
Możemy pogadać?
Powiedział, że grozi mu 50 lat więzienia,
jeśli nie powie tego, co mu kazali.
Powiedziałem, żeby robił, co musi,
ale jako że nie zabrali nam jeszcze pieniędzy...
poprosiłem go o przysługę.
BERNARD I JOE ZACZĘLI ODBUDOWYWAĆ MAJĄTEK NA BAHAMACH,
PO CZYM WRÓCILI DO STANÓW ZJEDNOCZONYCH.
DZIĘKI SETKOM BUDYNKÓW MIESZKALNYCH KUPIONYCH W „BIAŁYCH” DZIELNICACH
MIELI ONI ISTOTNY WKŁAD
W WALKĘ Z SEGREGACJĄ MIESZKANIOWĄ W LOS ANGELES.
TRZY LATA PO ICH PRZESŁUCHANIACH SENACKICH
KONGRES UCHWALIŁ USTAWĘ MIESZKANIOWĄ
ZAKAZUJĄCĄ ODMOWY SPRZEDAŻY I WYNAJMU NIERUCHOMOŚCI
ZE WZGLĘDU NA RASĘ, RELIGIĘ LUB PŁEĆ.
GMACH BANKIERÓW
OBSZAR ZASTRZEŻONY
DLA KC
Napisy: Juliusz P. Braun