Bana doğru yürüdü Dansa davet etti
Hoş görünüyordu Şansımı deneyeyim dedim
Ne yapacağımı bilemedim
Seni seviyorum diye fısıldadım
O da beni sevdiğini söyledi Ve beni öptü
Sonra evlenme teklifi etti
Hep yanında olmamı istedi
Mutluluktan neredeyse ağladım Sonra beni öptü
Bebek Bakıcısının Maceraları mı?
Cidden mi Lara Jean?
Şimdi bir 80'ler filminde yaşamayı hayal etme zamanı değil.
Bugün hariç. Bu farklı çünkü bir hayal değil.
Bu benim gerçek hayatım.
Farklı görünmüyor muyum?
Hayır. Bir fark göremiyorum.
-Ne açıdan? -Erkek arkadaşı olan biri gibi.
Yakında burada olacak ve hazırlanmaya başlamamışsın.
Duş aldın mı?
Dışarı çık.
Duş alacağım.
Masalların gerçek olmadığını söylerler.
Ama bazen...
...mutlu sonlar gerçek olur.
Aşk romanı okumaya başladığımdan beri bu anı düşünüyordum.
İlk randevum.
Nasıl olmuşum?
-Mükemmel. -Harika görünüyorsun.
Pekâlâ.
Selam.
Ne haber?
-İyilik. -Öyle mi?
-Bu sana. -Teşekkürler.
Selam Kitty.
-Bu sana. -Gerbera papatyası en sevdiğimdir.
-Doktor Covey. -Hangi restorana? En iyilerini bilirim.
Baba, bunları suya koy. Git.
Yüksek sesle söyle. Saat 11'de.
Saat 11'de.
-İyi eğlenceler. -Çok da eğlenmeyin.
Hoşça kalın.
Cardona's'a hiç gelmemiştim.
Güzel bir yer.
-Heyecanlandım. -Öyle mi?
Bu iyi. Evet!
-Bence seveceksin. -Tanrım. Çok güzel.
-Señorita için. -Teşekkürler.
-Ve señor. -Grazie.
Menüleri büyükmüş.
Büyük menü lüks olduğunu gösterirmiş.
Bu restoranda iki çatal veriyorlar.
Birincisini düşürme ihtimaline karşı ikinciyi veriyorlar.
Hayır, öyle değil.
-Aynen öyle. -Değil.
Bak gör.
Peter, dur. Çok utanç verici.
-Ne oluyor? -Niye...
Peter.
Neyse ki yedeği var.
Bu benim ilk randevum.
Kimsenin kız arkadaşı olmamıştım.
Umarım iyiyimdir.
Hey. Anahtarlarını ver.
-Hayır, sürmek mi istiyorsun? -İyi bir sürücüyüm.
Karda sürmekten korkarım ama şunu dinle.
Kar yağmıyor.
-Tamam. Bizi öldürme yeter. -Evet!
Lütfen.
-Bundan nasıl haberin oldu? -Kendi yöntemlerim var.
Tamam, bir dilek yaz ve gökyüzüne gönder.
-Bu bir dilek değil. -Nasıl?
Bu bir dilek değil. Şu anda oluyor, dilek olamaz.
-Ne? Ne oldu? -Ne?
Bu bitsin istemiyorum.
Şu anda bitmesini mi düşünüyorsun?
-Sadece aklıma geldi, tamam mı? -O düşünceyi aklından çıkar!
İlk randevumuzda ayrıldığımızı düşünemezsin.
Sadece birbirimizin kalbini kırmamızı istemiyorum.
Söz veriyorum, kalbini kırmayacağım.
Söz, kalbini kırmayacağım.
-Sevdin mi? -Evet.
-Şuna bak! Harika. -El yazın çok iyi.
Bunu yapabiliriz.
Tamamdır.
Isı dolsun.
Güzel.
-Aman Tanrım! -İşte gidiyor.
Başardık. Çok güzel.
Herkes adlarımızı görsün.
Arabanın büyüklüğüne alışabilecek miyim bilmiyorum.
-Evet, öyle. -Çok yüksek.
-Oldukça yüksek bir araba. -İnerken düşüyormuş gibi hissediyorum.
Bekle o zaman, ben gelip seni yakalarım.
Pekâlâ...
İlk randevun nasıldı?
Benimle çıkmamışsın gibi söyle.
Bu...
...mükemmeldi.
-Öyle mi? -Evet.
-Pekâlâ, iyi geceler. -Tamam, iyi geceler.
İyi geceler.
Sağ elindeki büyük kısmı sol elindeki küçük parçanın üzerine koy.
Böyle giyinmemiz şart mı? Diğerleri böyle giyinmeyecek.
Bunu giyeceğiz. Babam istiyor.
Harika görünüyorsunuz. Kore yeni yılını seviyorum.
-Keşke orada olsaydım. -Evet, keşke.
-Bir sürü fotoğraf göndereceğim. -Vakit geldi! Gidelim!
Kızlarım.
Olamaz. İşte başlıyor.
İki güzel, küçük gül gibisiniz.
Margot mu o? Tatlım, keşke burada olsaydın.
-Keşke. Sizi seviyorum. -Hoşça kal.
Başardım.
Evet, bunu beklemiyordum.
Günaydın. Harika görünüyorsunuz.
-Sağ ol! -Buyur doktor.
Sağ ol Jasmine.
Hanbok giymediğin için dışlanmış hissetmiyor musun?
Evet anne. Âdeta yıkıldım.
Teşekkürler.
-Bira ister misin Dan? -Olur.
-Dan, biriyle çıkıyor musun? -Carrie!
Alt tarafı bir soru! Sonsuza dek bekâr kalman gerekmiyor.
Babam, Kore kökenimizi canlı tutmamızın önemli olduğunu söylüyor.
Ama tatillerde bu kadar fazla çaba sarf etmemizin asıl sebebi,
ailesinin yanında olarak anneme daha yakın hissetmesi.
Yani erkek arkadaşın mı var?
Alınma ama üniversiteye kadar yalnız kalırsın sanıyordum.
Adı Peter
ve ben olmam Lara Jean'le çıkmazdı çünkü onu tanımıyordu bile
ama ona yazdığı aşk mektubunu yolladım. Aslında beş tane vardı.
Peter'ın eski sevgilisini kıskandırıp aşkını gizlemek için numaradan çıktılar,
sonra gerçekten çıkmaya başladılar.
Şimdi de gerçekten sevgililer ve çok tatlılar.
Tatlı hikâye.
Çocuk işi ama tatlı.
Haven'a bir fotoğrafını göster.
-Hadi be! Bu erkek arkadaşın mı? -Evet, neden?
Bunu söylemekten nefret ediyorum
ama bir kızla jakuzide o işi yaparken videosunu görmüştüm.
Evet, o kız bendim.
Ama sadece öpüşüyorduk.
Bu...
...aslında çok havalı.
Dondurma istiyorum. Ya siz?
-Olur. -Olur.
Bu sana.
Teşekkürler.
Kitty aşk mektuplarımı gönderdiğinde mahvolmuştum.
John Ambrose'un mektubunun kaybolması için haftalarca dua ettim.
Bir şey duymayınca kâbusun bittiğini düşündüm
ama sanırım bitmemiş.
Sevgili Lara Jean,
mektubu açıp senden geldiğini gördüğümde inanamadım.
Vay canına. Görüşmeyeli beş yıl mı oldu?
Kızgın falan değilim. Bunu aldığıma çok sevindim.
11 yaşında bile ne kadar olgunmuşsun.
Ben 11 yaşındayken annem okul sonrası hâlâ atıştırmalık verirdi
ama sen karmaşık düşünceler ve hisler içindeymişsin.
İnanılmaz.
Okuyunca okuldan sonra kapıda kalışımızı hatırladım.
Hatırlıyor musun?
Robertson'ların ağaç evine gidip akşama kadar Harry Potter okumuştuk.
O zamanlar sana bir aşk mektubu yazsaydım şöyle bir şey olurdu.
''Seninle okumayı seviyorum.
Çok güzelsin.''
Ama seninki bundan fazlasıydı.
Tek bir sorum var. Neden şimdi gönderdin?
Sebebi ne olursa olsun okuduğuma sevindim.
Sevgiler, John Ambrose.
Aman Tanrım.
John Ambrose McClaren bana bir mektup yazdı.
Yani altıncı sınıfta o da benden mi hoşlanıyormuş?
Şimdi de hoşlanıyor mu?
Tamam. Sakin ol.
Aşk mektubunu içinden gelip yazmamış. Daha ziyade teşekkür kartı gibi.
Cevap vermeye gerek yok.
Ama cevap vermemek kabalık olmaz mı?
Kesinlikle nezaketsizlik olur, ben cevap vereyim.
Ama dostça. Kibarlık olsun diye.
Mektubu için teşekkür et ve devam et.
Sevgili John Ambrose,
Umarım iyisindir.
Siyasete ve diplomasiye olan ilgini sürdürdün mü?
Eminim daha zeki, düşünceli ve tatlısındır...
Ne diyorum ben?
Bunu söyleyemem.
Sevgili John Ambrose,
Ne güzel bir el yazın var.
Adını zarfta görünce kalbim küt küt attı ve sonra...
Çok eziğim.
Sevgili John Ambrose,
Öncelikle cevap yazdığın için teşekkürler.
Uzun zaman sonra konuşmak güzel.
Ağaç evinde hava kararıncaya kadar okuduğumuz günü hatırlıyorum.
Hufflepuff'lı olduğunu söylemiştin, ben de öyleydim
ve bunun bir işaret olduğunu düşünmüştüm.
Aman Tanrım.
Bunu yapamam.
Bunu Peter'a söylemek zorunda mıyım?
GÖNÜLLÜ OL!
Herkes seçtiği bahar dönemi hizmetini kafeteryaya bildirsin lütfen.
Ne haber Covey?
-Hazır mısın? -Daima.
-Aklından neler geçiyor? -Nasıl yani?
-Snickerdoodle. Düşünceliyken yersin. -Nereden bildin?
Bilmem, belki de birkaç ay önce Instagram'da yazdığın etiketinden.
-Aramızda ne olduğunu bilmiyordum. -Umarım şu an sebebi bu değildir.
Kitty mektuplarımı göndermişti, hatırlıyor musun?
Bu ciddi bir soru mu?
Hayır, tabii ki hatırlıyorsun. Ama bana diğerlerini sormuştun ya.
Sonuncusu Model BM'den birine gitti, demiştim.
-John Ambrose McClaren'di. -Hadi canım.
McClaren mi? O benim dostumdu.
Bana cevap yazdı.
Sana gerçekten mektup mı yazdı? E-posta falan mı? Yoksa...
Evet, gerçekten mektup yazdı.
Benden bahsetti mi?
-Ne gibi? -Bilmem. "Kavinsky nasıl? İyi mi?'' gibi.
Hayır.
-Cevap yazdın mı? -Henüz yazmadım.
-Yani yazmayı planlıyor musun? -Muhtemelen yazmalıyım.
-Neden? -Çünkü yazmazsam kabalık olur.
Peki bana niye söylüyorsun? İzin mi istiyorsun yoksa...
Hayır, sana söylemesem garip olurdu.
Lütfen hizmetlerinizi akıllıca seçin. Adler'ı temsil edeceksiniz.
Ufkunuzu genişletin. Teşekkürler.
Hey!
Ne haber yakışıklı?
-Ne haber LJ? -Selam Trevor.
Dostum, şunu dinle. Oakwood Marketi'nde altı yer ayarladık.
-Herkes tamam. -Hadi, seni kaydedelim.
-Oakwood mu? -Evet.
Belleview'da oluruz diye düşünmüştüm.
Ben kaçayım. İyi kavgalar.
Kaydol işte. Eğlenceli olacak.
Margot, Belleview'da gönüllü oldu.
Belleview üniversite başvuruları için daha iyi.
Bilmiyorum, bizimkilerle antrenmanda Oakwood'a gitmeye karar vermiştik.
-Sen git. Ben de Belleview'a kaydolacağım. -Emin misin?
Git, kaydol. Cidden.
Tamam, bunu telafi edeyim.
Antrenmandan sonra kahve içelim.
Saat beşte.
İyi fikir.
-Harika. -Çok tembelsin.
Hadi çocuklar. Belleview'a kaydolalım.
Seksenliklerle kutu oyunu mu oynayacağız? Sağ ol, almayayım.
Hayatta olmaz. Hayır, çoktan aşevine kaydoldum.
Yeni bir program önerdim. Hayvan Sahiplenme Programı.
Chris, evde köpeğinle takılacaksın yani.
Evet, sahiplenilmiş bir köpek. Dâhice, değil mi?
Gerçekten dâhice. Destekliyorum.
BELLEVIEW HUZUREVİ
Tabii ki Belleview'a kaydoluyorsun.
Beklenenden şaşmyorsun Lara Jean. Çok şirin.
-Sen Oakwood'a gidiyorsundur. -Yarı çürük malları ayırmak mı?
Hayır, sağ ol.
Hikâyende, bu hafta sonu Cardona's'a gitttiğini gördüm.
Klasik Kavinsky.
Ayrılmadan önce bir kere daha cacio e pepe yersem ölecektim.
Sana bir tavsiye, yazın pantolonuna sığmak istiyorsan
salata söylemeye başlamalısın.
Peter'la başladığımızda
Gen'le eski ilişkisi konusunda endişeleneceğimi sanmazdım.
Ama Peter'la yaşadığım her ilki Peter onunla çoktan yaşadı.
-Pardon, dolu mu? -Evet. Sevgilimin. Üzgünüm.
-Buna ihtiyacın yok, değil mi? -Var.
-Peter geliyor. Biraz geç kaldı. -Öyle mi?
-Bu sandalye dolu mu? -Evet. Erkek arkadaşımın, geliyor.
Pekâlâ, çok üzgünüm Covey.
Koç herkesi kusuncaya kadar koşturdu.
Bana haber verebilirdin.
İstedim ama böyle bir kuralı var.
Mesaj atmak yasak, yoksa oynayamazsın. Her maçta oynamam gerek, yani...
Çok üzgünüm.
Seni bekletmeyecek daha iyi bir plan yapmalıydım.
Evet, yapmalıydın.
-Gidelim buradan. -Ne?
-Babanı ara. -Ne?
-Geç geleceğini söyle. -Ne? Nereye gidiyoruz?
Dışarı çıkıyoruz.
-Tamam. -Evet. Gidelim.
-Hemen. -Tamam, geliyorum.
Hiçbir şey yapmana gerek yok.
-Çok sağ ol dostum. -Sağ ol.
-Hazır mısın? -Evet.
-Öyle mi? -Hadi, gidelim!
Hadi.
Birlikte lunaparktayız.
İşte gidiyoruz!
-Fikir senindi. -Evet!
Bu randevu harika.
-Ya şimdi? -Çarpışan arabalar!
Bu iş bende. Hadi! Hallettim!
Hadi. Hadi!
-Hadi! -Hadi!
-Dur, yapma. Hayır Peter! -Dur!
Ciddiyim, dur.
-Hadi! -Hayır!
Evet!
Zafer benimdir!
Ben kazandım!
-Tebrikler. -Pardon hanımefendi. Şunu alabilir miyim?
Teşekkürler.
-Lütfen izle. -Tamam.
-İzliyorum. -Tamam.
Bu ilişki meseleleri çok garip.
Bir an işler ters gidiyor
ama sonra büyülü bir şekilde her yerde parıltılar oluyor.
Her şey hallolunca da peri masalına geri dönüyorsun.
Açık hava sporu seviyor, sabah insanı, iyi ayakkabılar giyiyor.
-Neden bahsediyorsun? -Bayan Rothschild. Bence çıkmalılar.
Boşanmış, biliyorsun.
Geçen sene olmuş.
Tabii, yıllardır biriyle çıkmayan babam komşumuzla çıkmaya başlayacak.
Bu biraz hayal Kitty.
Peter'la çıkmanı söylediğimde de böyle söyledin.
Peki nasıl sonuçlandı?
Biraz itilmeye ihtiyaçları var.
Kitty.
Babamla Bayan Rothschild'ı rahat bırak. Çok ciddiyim.
Çalılarını kesmiş Lara Jean. Bu bir mecaz!
-Emin misin? Henry dışarıda kalabilir. -Ne ikram edeyim?
-Pirzola falan. -Evet.
-Numarayı getireyim. -Aferin oğlum.
Merhaba.
-Merhaba. -Merhaba. Sizi görmek güzel.
Tamam. İşte Bobby'nin iletişim bilgileri. Mesaj atayım mı?
Tabii. Sana numaramı vereyim.
-Tamam. -Pekâlâ.
Bu adam bahçe konusunda uzman.
-Gülhatmi hakkında ipucu verdi. -En sevdiğim.
-Sahi mi? -Evet.
Bence sıkıcı açelyalardan daha cazipler.
Kesinlikle.
Pekâlâ. Gitsem iyi olur.
-Sizi görmek güzeldi Bayan Rothschild. -Trina de lütfen.
Trina.
-Hadi. -Eşlik edeyim.
Pekâlâ.
Sevgililer Günü'ne kadar âşık olacaklar!
Bunu bahçeyle ilgili bir konuşmadan nasıl anlayabilirsin ki?
Çünkü babam köpek seven biri değil.
Sizi endişelendirmeyeyim.
Margot, Belleview'dakileri severdi
ama diğerlerinden çok daha fazla bahsettiği biri vardı.
Bunu geçmek zor!
Çoğu insan için.
İşte bu kesinlikle Song Covey.
Stormy olmalısınız.
Sen de Lara Jean olmalısın. Ablan bana bakman için mi gönderdi?
-Gönüllü oldum. Dorothy nerede? -Margot İskoçya'dan memnun mu?
St. Andrews'u seviyor.
Umarım orada sadece okumuyordur. İskoçya'da hiç kötü zaman geçirmedim.
-Pan Am'deki rotalarımdan biriydi. -Kabin memuru muydunuz?
Kabin memuru mu?
Bu duyarlı söylem tamamen saçmalık. Ben Pan Am hostesiydim.
30.000 fitte füme istiridye, havyar ve cin martini servis ettik.
Gökyüzünün şov kızlarıydık.
-Gel, seni gezdireyim. -Hayır, Dorothy'yi beklemem gerek
Doroth'nin sana söyleyeceği tek şey ilk yardım setinin ve tombalanın yeri.
Burayı gerçekten tanımak istiyorsan beni takip et.
Tamam, geliyorum!
Burası el sanatları odası ve örgü kulübü.
Neden yalnız yapabileceğin bir şey için kulüp kurmuşlarsa.
Oyun odası.
Kaybetmeyi hazmedemiyorlar, oynamama izin vermiyorlar.
Birkaç komünist işte.
Komünist mi?
Hilda medyum olduğuna karar vermeden önce burası kahvaltı salonuydu.
Sizi duyabiliyoruz, biliyorsun.
Ama ne söyleyeceğimizi bilmiyor muydun?
İşte Dorothy.
Bu, sevgili arkadaşım Lara Jean.
Lise gönüllülerimizden biri.
-Merhaba. -Merhaba.
Bak Dorothy, bu özel bir kız.
O harika Bloody Mary kokteyline gösterdiğin özeni ona da göster.
Beni güldürüyorsun.
-Göster onlara tatlım. -Teşekkürler.
-Dolduruyorum. -Kerevizini de ye.
-Evet. -Lifli beslenmesi gerek.
Hayır, gerek yok. Burada yazıyor. Lara Jean Covey.
-Benim. -Hoş geldin. Birini daha bekliyoruz.
Bir tek ben kayıt oldum sanıyordum.
Adler'dan evet ama Port Smith'ten bir genç daha var. Adı...
John Ambrose McClaren.
Selam Lara Jean.
Selam.
-Lara Jean! -İlk yardım çantasını getireyim.
-İyi misin? -Evet.
Parmağımı takip et.
Evet.
-Ne yapıyorsun? -Sarsıntı var mı diye bakıyorum.
Nasıl anlıyorsun?
-Sana bazı sorular soracağım. -Tamam.
Ben kimim?
Aşk mektubu gönderdiğim biri.
Evet, o.
O mektubu geri istiyorum.
Neden?
Yazalı çok uzun zaman oldu ve ne dediğimi hatırlamıyorum,
ne kadar utanmam gerektiğini bilmek istiyorum.
Tamam. Mektubu bir şartla getiririm.
Okuduktan sonra geri vereceksin.
Ortaokulda birinin benden hoşlandığına dair kanıt gerek.
Dalga mı geçiyorsun? Herkes senden hoşlanırdı.
Bence bu doğru değil.
Ama eğer öyleyse bile ben...
Diğerleri umurumda değildi.
Tamam.
Hasta nasıl?
İyi. Utanç içinde ama iyi.
Güzel. Tekrar dava açılmasını istemiyorum.
Hazır mısınız?
Hadi. Hallettik. Yavaş yavaş.
Güzel. Yavaş yavaş. Pekâlâ.
Al ama geri vereceksin. Şartım bu. İster al ister bırak.
-Anlaştık. -Tamam.
-Hazırız. -Hazırız.
Erkek arkadaşın olunca diğer erkekleri düşünmezsin sanıyordum.
Ama işte bu durumdayım, Peter'a deli oluyorum
ama John Ambrose'la konuşmamızı düşünmeden edemiyorum.
Diğerleri umurumda değildi.
O mektubu şimdi değil de ortaokulda alsaydı
neler olabileceğini düşünmek istemiyordum.
Ama düşünüyorum.
Bir sorum var.
O mektupları yazdığında
en çok kimi seviyordun?
En sevdiğin biri olmalı.
Hepimizi eşit ölçüde sevmiş olamazsın. Biri diğerlerinden daha yoğun olmalı.
Dürüst olmam gerekirse
mektuplardan biri diğerlerinden daha yoğundu.
Benimkiydi. Değil mi?
Bendim.
Değil mi?
Biraz sim ya da inci eklemek istemiyor musun?
Çok abartmak istemiyorum. Bu ilk Sevgililer Günü'müz.
Doğru.
Sen ona tatlı ve içten bir şey verirken o sana eczaneden bir şey getirirse olmaz.
Utanç verici olurdu.
Margot'ya zamanında ulaşmaz o.
Neyse ki bu sadece yolun karşısına gidecek.
-Trina'ya kart mı veriyorsun? -Ben değil. Babam veriyor.
Burnunu sokma hakkındaki konuşmayı unuttun mu?
Hem sim babamın tarzı değil.
Ben el atana kadar Peter Kavinsky de senin tarzın değildi.
Git hadi! Gidip turtanı al!
Başarı hikâyelerimden biri olarak daha destekleyici olmanı beklerdim.
Hazırlan Lara Jean.
Geçen yıl Peter her ders Gen'e bir şarkı söyletirdi.
Tamam. Bitirelim şu işi.
Aman Tanrım.
Gaza geldim!
BEN SENİNİM ÖPTÜM
Vay canına!
Dostum, ne çok postan var.
Tanrım. Bu insanların yarısını tanımıyorum bile.
Kız futbol takımındandır.
Kelly mi?
Evet, iyi kızdır, severim.
Hey.
Kavinsky hayran kulübü için endişelenme.
Kılını bile kıpırdatmadan Gen'in canına okudun.
Sanırım öyle.
Bazen erkek arkadaşım keşke daha az tanınır olsaydı diyorum.
Büyük başın derdi büyük olur.
-İstemiyorum. Geri al. -Hayır. Bu, artık senin.
-Ama bunu istemedim. -Artık senin.
-Dur. İğrenç. -Artık senin.
Zor tabii. Bak, düşünüyordum da...
Seni buldum.
Beni buldun.
Sevgilimi arıyordum.
Hadi.
Nereye gidiyoruz?
Göreceksin.
Sana bunu vermek için mükemmel bir yer olduğunu düşündüm
çünkü burası üstüme atladığın, her şeyin başladığı yer.
Tamam.
Çok güzel.
-Takar mısın? -Evet.
Tamam. Şey...
Hadi canım!
Ayrıca kartın da burada.
Bayıldım.
-Bir şey daha. -Tamam.
"Ay doğmaz hayalini getirmeden
güzel Lara Jean.
Bu yıldızlar gözlerin gibi parlar
güzel Lara Jean.''
Beğendin mi?
Kimse bana şiir yazmamıştı.
Cidden, bu çok romantik. Ben...
Chris, neden Sevgililer Günü Subway geleneğimiz için marangozhanedeyiz?
Marangozhane bugün kaldırabileceğim tek yer.
Akapelladan kulağım kanadı.
Kavinsky de sana söyletti mi?
Hayır, bana daha iyi bir şey verdi.
Güzel! Çocuk işini biliyor.
Ben de sana küçük bir Sevgililer Günü hediyesi aldım.
-Çok tatlısın. -Tavsiye.
Tamam.
Kavinsky'yle işleri ilerletmeden önce mutlaka %100...
-Hayır, %1.000 emin ol. -Ben de öyle planlıyorum. Biliyorum.
-Bana güven... -Başka bir şey söyleyecektim.
Orayı başkasına açmadan önce
sen kendin kullanmayı öğren.
Göz kırpamıyorsun, sorun değil.
Sadece söylüyorum! Kendinle nasıl ilgileneceğini bil.
Tamam, anladım. Teşekkürler.
Hey.
Marangozhanede yemek istemenin başka bir sebebi yok mu?
İkimiz de talaş kokusunu seviyoruz ve bu bir suç değil.
Ben gidiyorum.
Sanırım bu senin.
Teşekkürler.
Aman Tanrım.
Kapa çeneni.
-John Ambrose, seni görmek güzel! -Selam Bayan Glick.
Selam John.
Bugün eğlenceli olacak. Heyecan verici bir projem var.
Her yıl yapılan Belleview bahçe partisi yaklaşıyor.
Geçen yıl yağmur yağdı, biz de içeriye taşımaya karar verdik.
-Bahçe partisi burada mı olacak? -Evet!
Birkaç eğrelti otu, peynir tabağı koyarız. Birkaç ışık. İyi olur.
Ama burayı temizlemeniz gerek.
-Ivır zıvır dolu. -Vay canına.
Bu da ne?
Bay Sawoski'nin başarısız bahçıvanlık girişimleri
ve ölen sakinlerin eşyaları.
Kimsesizlerdi. Alacak kimse yok.
İkiye ayırın. Çöpler ve bağışlanacaklar.
Bahçe partisini duyduğumda art deco zarafeti hayal etmiştim.
Bitki ve peynir tabağı değil.
Evet, biraz iç karartıcı.
Evet.
Şuna bak.
İtalya'da yaşayan birinin eski aşk mektupları.
Fotoğrafını da göndermiş, arkasına not yazmış.
"Sevgili Linda...''
Bu kişisel bir şey. Bunu okumak tuhaf.
Buna ne dersin?
JOHN AMBROSE MCCLAREN'A
Unutma, ödünç olarak veriyorum.
Öyle.
''Sevgili John Ambrose,
Matt Kaplan'daki Cadılar Bayramı partisini hatırlar mısın?
Ne giyeceğimi haftalarca düşündüm. Çok heyecanlıydım.
Ne giyeceğimi kimseye söylemedim.
Sonra oraya gittim.
Sanki artık benim dışımda herkes
Cadılar Bayramı'nda giyinmek için fazla havalıydı.
Kendimi çok ezik hissettim.
Oraya uygun değilmişim gibi.
Sonra yumurta kıyafetiyle sen geldin.
Ben de havalı bir ezik olabileceğimi fark ettim.
İşte o zaman anladım.
Kırmızı spor ayakkabılarıma kadar hissetmiştim.
Seni seviyorum John Ambrose. Seni gerçekten seviyorum.
Neden gitmek zorundasın?
Belki bir gün tekrar görüşürüz ve böyle hissettiğimi asla bilmezsin.
Ama ben bileceğim.
Bir zamanlar kalbimin sana ait olduğunu ben hep bileceğim."
Bunu yazdığıma inanamıyorum.
Bunu okuduğuna inanamıyorum.
Aşağıda, yazdıklarımı okuduğumu bildiğine inanamıyorum.
Lara Jean, iyi misin?
Bilmiyorum.
Odama gel.
Hiçbir kadın yüzünde o bakışla dışarıda durmamalı.
"Belki bir gün tekrar görüşürüz.
Bir zamanlar kalbimin sana ait olduğunu ben hep bileceğim.
Sevgiler, Lara Jean."
Neden?
-Neden bu aptal aşk mektuplarını yazdım? -Bence heyecan verici.
Tekrar görüşeceğinizi bilmişsin. İşte buradasın.
-Erkek arkadaşım var. -Ne olmuş?
Neredeyse tüm ilişkilerim diğerleriyle çakışırdı.
Bu farklı. Peter'la kalp kırmayacağımıza söz verdik.
Hep birinin kalbini kırarsın, onlar da seninkini kırar.
-Kimsenin kalbi kırılmasa? -İşini bildiğin sürece imkânsız.
Seninle içme vaktimiz geldi.
Stormy.
-Ben 16 yaşındayım. -Sen bilirsin.
Bana kalır. Sana soda getireyim.
Benim zamanımda içki içme yaşı 18'di ve senin çok kalmamış.
İlk kocamla o zaman tanışmıştım.
-Nasıl tanıştınız? -Komşumuzdu.
Şarkı yazarıydı.
Salonda oturup şarkı söyleyişini izlediğimi hatırlıyorum.
Sonra bir gün şarkının benim hakkımda olduğunu fark ettim.
Bir erkek sana bir şarkı yazarsa
o zaman âşık olduğunu bilirsin.
Peki ya şiir?
Evet, tabii. Aynı şey. Şiir dediğin melodisiz bir şarkıdır.
Peter bana Sevgililer Günü için harika bir şiir yazdı.
Eminim ezberlemişsindir.
"Ay doğmaz hayalini getirmeden
güzel Lara Jean.
Bu yıldızlar...''
''Gözlerin gibi parlar
güzel Annabel Lee.''
Nereden...
Delikanlının iyi bir zevki varmış. Hakkını vereyim.
Bunu söylediğim için üzgünüm ama bu şiirin yazarı
Edgar Allen Poe.
İçki istemediğine emin misin?
Hadi!
Bekle, hadi. Neydi o?
-Hadi, durmayacağım! -Bir tane Instagram için çekelim.
Merhaba anne.
Bir de asıl hesap için.
Krem harikası. Gizli malzemesi...
-Krem şanti mi? -Bu yüzden...
Evet, bence...
-Ne? -Evet.
Pekâlâ.
Son dondurmalı sandviç.
-Bölüşelim mi? -Teşekkürler.
Dostum! Her seferinde!
-İçki oyunu sevmiyorsun demek. -Hem de hiç.
Oyuncudan değil, oyundan nefret et.
Ediyorum zaten.
Tamam. Dökül.
Birinin kız arkadaşı olmaya kısa bir ara vermem lazım.
Sana ne yapıyor?
Hayır, öyle değil. Ruhsal olarak.
-Tamam. Devam et. -Şöyle.
Buradayız, dondurmalı sandviç paylaşıyoruz ve bu harika.
Ama Peter'la paylaşıyor olsaydık
daha önce bir başkasıyla da paylaşıp paylaşmadığını düşünürdüm.
Öyleyse de Gen'le olup olmadığını.
Dondurmalı sandviçten öteye geçmesem geri kafalı olduğumu mu düşünür?
Belki dondurmalı sandviç paylaşmaktan fazlasını isteyen benim.
Tüm bu sorulara tek bir cevabım var, o da "Bilmiyorum."
Bir kızın kafasında bunlar mı döner?
-Benim kafamda bunlar dönüyor. -Sen olmadığım için mutluyum.
Dondurman olmadığıma da.
O yüzden geri çekil.
Baksana Lucas.
-John Ambrose McClaren'ı hatırlıyor musun? -Evet. Elbette.
Beşinci sınıfta kafayı ona takmıştım.
Ona ve Creed'deki Michael B. Jordan'a.
Altıncı sınıfta kafayı ona takmıştım.
Belleview'da birlikte gönüllüyüz.
Bir anlamı yok.
Peter'la olan ilişkimden çok memnunum.
Demin bahsettiğim çok düşünme olayı var ya.
John Ambrose'layken olmuyor.
Onunla daha kolay.
Arkadaş olduğumuz için öyle, değil mi?
Şanslısın LJ.
-Nasıl? -Seçeneğin var.
Okulumuzda iki gey erkek falan var.
Üzgünüm.
Kendi sorunlarımı düşünüyordum ve senin yaşadıklarını hiç düşünmedim.
Dinle, çok yakında liseyi bitireceğiz ve gerçek dünyada olacağız.
Senin için sıraya girecekler.
Nasıl bu kadar eminsin?
Çünkü gey olduğunu bilmezken
o sırada ilk ben vardım.
Bu harika konuşmayı bir ısırık daha alabilmek için yaptın.
PETER: İYİ MİSİN? GİTMEK İSTER MİSİN?
OLUR
Bekle. Şu kadarcık mesafeden mesaj mı atıyorsunuz?
Hey.
-Gidelim mi? -Olur.
Hoşça kal Lucas.
Size iyi geceler.
Evet!
-Siz arkadaş mıydınız? -Hayır.
Burada görecek bir şey yok.
-Gidin. -Hoşça kal LJ.
Hey.
İyi misin?
-Bu gece biraz sessizdin. -Bir şey sorabilir miyim?
Evet. Elbette.
Bana yazdığın şiirle ilgili.
Şiiri kendim yazdığımı...
...söylemedim.
Özür dilerim, şiiri sana okuduğumda...
...o kadar mutluydun ki kendim yazmış olmayı diledim.
Senin için öyle bir şey yazabilmiş olmayı.
Ama yazar olan sensin.
Kızgın mısın?
Hayır.
Bayıldım.
Güzel çünkü ben yazmasam bile
seninle ilgili öyle hissediyorum.
Güzel Lara Jean.
Vay canına.
Bunda gerçekten başarılı.
Nasıl bu kadar iyi?
Bunu bu kadar kolayca yapmayı nereden biliyor?
Sence nasıl?
Başka neyde iyi biliyor musun?
Şu an seninle sevişmek istemiyorum.
Sorun değil. Ben...
Şu an sevişmeye çalışmıyordum.
-Söylemek istedim. -Tamam.
Her ihtimale karşı.
Bana güven Covey. Acele ettirmek istemiyorum.
Özellikle de evinizin önünde park etmiş bir arabada.
-Acele ettirdiğimi mi düşündün? -Hayır. Ben...
Geçen sene mezuniyet partisinde
Peter'la benim hakkımdaki hikâyeyi hatırladın mı?
Hayır, sadece...
Gen'le bunu çok yapıyordunuz, değil mi?
Gen'den bahsetmesek olur mu?
Gen'le ilgili değil. Bu...
Seksi özlüyor musun?
-Hayatında bir boşluk var mı? -Boşluk mu? Hayır.
Hayır. Kesinlikle yok.
Tamam, şöyle düşün.
Önceden paraşütle atlıyordun.
Bense hiç paraşütle atlamadım.
Bu yüzden bunu yapmak istersem
hâliyle sana sorardım.
Söz veriyorum, paraşütle atlamaya karar verirsen
seninle gelmeyi çok isterim.
Bir uçurumdan atlamak...
...çok büyük bir karar, yani...
Bunu unutma.
Tamam.
Sana eşlik edeyim.
-Tamam. -Tamam.
Pekâlâ, herkes rahat mı? Herkes iyi mi?
-Evet. -Tamam.
Bu hafta büyük bir ödülümüz var.
Bayan Glick'in oğlu tarafından bağışlanan eski gouda peyniri. Çok teşekkürler.
Çek hadi!
Pekâlâ. Tamam.
İlk numara...
B-4.
Mektubumu geri vermediğini unuttuğumu sanma.
O-62.
Geri alamayacaksın. Utanç verici.
-B-11. -Utançtan mı konuşalım?
Önce altıncı sınıfta kekeleyerek Shakespeare oku.
Bunu hatırlamıyorum.
N-32.
G-48.
İyi ama kekelesen bile hâlâ popülerdin.
Kızlar pijama partilerinde "Peter mı, John mı?" diye sorarlardı.
G-60!
Evet, olay da bu zaten.
Peter'la arkadaş olduğum için bana yanaşıyorlardı.
I-24. Mezuniyet dansını hatırlıyor musun?
Sabrina Fox onunla gitmemi istediğinde inanamamıştım.
İnanamamıştım.
Ama sonra bütün gece Peter'la dans etmeye çalıştı.
Grupla dans ediyormuşuz gibi yapamadığım yavaş şarkılarda bile.
Hey!
Kesin gevezeliği. Numaraları söyle.
I-25.
İçki oyununu sevmemin beklenmediği yaşlara gelmek için sabırsızlanıyorum.
Evet, sence neden ikimiz de cumartesi günü gönüllü olup yaşlılarla takılıyoruz?
N-40.
Biz ezik miyiz?
Biraz olabiliriz. I-30.
-Ama havalı birer eziğiz. -Kesinlikle havalı birer eziğiz.
-Evet. -Dalga mı geçiyorsun?
B-2.
Tombala!
Kapak olsun!
Peter Kavinsky demişken sana selamı var.
Güzel.
-Hâlâ takılıyor musunuz? -Aslında takılıyoruz.
-Hâlâ ortaokuldaki gibi mi? -Bu ne demek?
Yani partilerde falan hep pizzanın son dilimini alırdı.
Bunu ona söylediğinde de ''Ben sporcuyum." derdi.
Bir keresinde doğum günümdü
ve bana harika bir fıstık ezmeli, çikolatalı kek yapmıştın ya?
-Evet. -Çok iyiydi. Onun sonuncusunu da almıştı.
Ama ona hiç kızmazdık çünkü o...
Peter Kavinsky, bilirsin.
-Evet, biliyorum ve... -Gen'le hâlâ birlikteler mi?
-Ne? -Hâlâ takıldığınıza göre öyle olmalılar.
Hayır, Gen'le artık arkadaş değiliz. Peter'la da ayrıldılar.
Mantıklı.
Lisede kimsenin ilişkisi yürümez zaten.
Doğru ve o konuda sana söylemem gereken...
Ne harika bir takım olmuşsunuz. Ama bu olmamış.
Tombala eşyaları bodruma. Burası bahçe partisi için temizlenmeli.
Gidip biraz erik kokteyli yapayım.
-Dorothy. -Dorothy.
Bodrum mu varmış?
-Vay canına. -Aman Tanrım.
Burada Mozart büstü var. Yeni albümünü sevdim.
Hey, bak.
Aptal bahçe partisini ve eğrelti otunu unut.
İnsanlara istediklerini vermeliyiz.
Eskisi gibi giyinip, süslenip dans etmeleri için bir bahane.
-Öyle mi? -Yıldız Balosu'nu geri getirmeliyiz.
Yaşlıların sadece tombala istediklerini düşünmek saçmalık.
Evet, kesinlikle.
Harika bir fikir.
-Güzel. -Gerçi...
...dürüst olmak gerekirse bence yaşlılar nedense tombalayı seviyor.
Evet.
Bu bana bir şey hatırlatıyor.
Zaman kapsülü. Gömdüğümüz zamanı hatırlıyor musun?
Evet, ağaç evindeki pizza partilerimizden birindeydi.
Pizza partileri.
O ağaç evinde çok güzel zamanlar geçirdik.
Öylece takılıyorduk.
Okuyorduk.
-Sana bir şey söylemem gerek. -Ne oldu?
-Ağaç evi yıkacaklar. -Neden?
Robertson'lar taşınıyorlar ve yeni çiftin çocukları yok, yani...
Zaman kapsülünü kazıp çıkarmalıyız.
Gelecek nesillerden bunu çalalım mı?
Gelecek nesiller ormansız bir dünyada, kalabalık kentlerde yaşayacaklar.
O aşamada muhtemelen su altında yaşıyor oluruz.
Ama eğlenceli olabilir.
Ne dersin?
Evet, harika bir fikir. Gömerken orada olan herkesi çağırabiliriz.
Evet.
Evet, kesinlikle. Herkesi çağırabiliriz.
Harika olur.
Ben pizza getiririm.
Belki sen de o fıstık ezmeli, çikolatalı kekten yaparsın.
Ahtapotların solunum sistemini eşşiz kılan,
tek değil, üç kalpleri olmasıdır.
Gözünün altına bir kesik atın ve solungaçlı kalbini göreceksiniz.
Ahtapot bir yumuşakçadır
ve önümüzdeki hafta Portland Akvaryumu'nda bunlardan birini göreceğiz.
Ben hallederim.
Bu cuma ne yapıyorsun? Müsait misin?
Emin değilim. Neden?
Ortaokulda gömdüğümüz zaman kapsülü vardı ya?
Onu çıkarmalıyız.
Sadece biz mi?
Hayır, gömdüğümüz diğer kişilerle birlikte.
-Gen mi yani? -Hayır.
Gen olmaz. Videomuzu paylaştı.
-Bunu yaptığından emin değiliz, değil mi? -Davet etsek bile geleceğini sanmıyorum.
Ben, sen, Chris,
Trevor ve John Ambrose olacağız.
Demek ona cevap verdin.
Komik hikâye.
Belleview'da birlikte çalışıyoruz.
-Yok artık. -Evet.
-Cidden mi? -Evet.
-Belleview'a sen mi çağırdın? -Hayır, cevap bile yazmadım.
Tanrım, Covey.
Hiç erkek arkadaşı olmamış bir kıza göre erkeklerle uğraşmayı iyi biliyorsun.
Pardon?
Zaman kapsülü. Evet, hadi yapalım. Ne olacak ki?
Kim bilir ne bulacağız.
Güzel.
İzle.
-Hayır. -İzle.
-Lütfen. -İzle.
Tanrım.
Çikolatalı, fıstık ezmeli kek mi?
Peter, tuzlu karamelli seviyor.
Lara Jean.
Hey.
İki salamlı pizza. Yeterli, değil mi?
İşte Johnny McClaren!
Peter Kavinsky. Selam dostum.
-Seni görmek güzel. -Seni de.
-Ne haber? -İyi, pizza mı aldın?
-Neyli? -Evet, iki tane salamlı.
En garantisi.
İkisini yan yana görene kadar
bunun ne kadar kötü bir fikir olduğunu fark etmemiştim.
Hey! Pizza mı söylediniz?
Tanrım, çok açım.
-John! -Evet.
-Gelmişsin. -Tamam.
Vay be dostum. Uzun zaman oldu!
Evet, bunu LJ'yle planladık, yani...
-Gelebilmene sevindim. -Chris'i bekliyoruz.
Sanırım davetiyem kaybolmuş.
Tanrım. Gen ve Peter. Eski günlerdeki gibi.
Yapıyor muyuz, yapmıyor muyuz?
Neden nehirden geliyorsun?
Ceset gömdüm.
Evet, sıra sende!
-Tamam, sakin ol Chris. -Şunları senin için alayım.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Kürek benim. Bu konuda sana güvenmiyorum.
Nereye gömmüştük?
-Yardım lazım mı? -Yok, hallederiz. Sağ ol.
Burada, değil mi?
Kek öyle yenmez.
Hayır, şuna bak! Alttan yedi.
Biliyor musun? En iyisini sona sakladı.
Bu iş böyle yapılır.
Hey. Neden pizza getirmemi söylemedin?
Pekâlâ, şu kötü çocuğu açalım!
Ben başlıyorum.
-Bunu kim koydu? -Ben. Bileklik işte.
Sadece bir bileklik değil, o ip hayatındaki en değerli şeydi.
Sanırım.
-Beyzbol topu. Sanırım bunu sen koydun. -Evet, benim.
Claremont Park'ta sayı yaptığım zamandan.
Evet, koşarak gelip beni annenin önünde öptün. Hatırladın mı?
Hayır. Hatırlamıyorum.
Tamam. O da benimki.
Evet, Crystal Ballroom'daki Linkin Park konseri.
-Linkin Park mı? İnek. -Ne?
Linkin Park harikadır.
McClaren, hatırladın mı?
-Moda diye her gün bu şapkayı takardın. -Aman Tanrım.
Lara Jean, Seahawks tişörtünü John'u etkilemek için almamış mıydın?
-Hayır. -Eğer bu doğruysa çok tatlı.
McClaren, eskiden kekelerdin, hatırladın mı?
Artık olmadığını fark ettim.
Evet, sağ ol. Teşekkürler.
Eminim konuşma terapistim işe yaradığını duysa çok sevinirdi.
Her şey yolunda.
Bu, gelecekteki Chris için.
O benim.
Vay canına!
O zaman da dâhiymişim...
...şimdi de dâhiyim.
Bence bir dâhi paranın değer kaybettiğini bilir.
20 dolarlık bir banknot altı yıl öncesinden daha değersiz.
-Tamam, yakaladın. -Biliyorum. Sağ ol.
Sen kaldın. İçinde ne var?
-Bu boş. -İmkânsız. Bir şey koydun. Hepimiz koyduk.
Ne diyeceğimi bilmiyorum çünkü içinde bir şey yok.
Son dilimi isteyen var mı?
Çok yavaşsın.
-Ne? -Biz artık kaçalım.
-Evet, ben gidiyorum. -Kalıp temizliğe yardım edebilirim.
-Ben hallederim. -Dostum, sorun değil.
Bu karışıklıkta payım var, sorun değil...
Hayır dostum. Sanırım kız arkadaşıma temizlikte yardım edebilirim.
Yine de sağ ol.
-Aşağı ineyim, sen de uzatırsın. -Olur.
Yarın görüşürüz.
Tabii.
Neden McClaren'a birlikte olduğumuzu söylemedin?
İstedim. Denedim. Uygun bir zaman olmadı.
-Evet, flört ederken olmaz. -Flört etmiyorduk. Yani...
Bir daha pizza istersen bana söyle, ben alırım.
-Bu pizza konusu da ne? -Mesele pizza değil.
Pizzayı o getirirse partiyi ikiniz veriyormuşsunuz gibi olur.
Bir nevi öyleydi.
Bunu yapamazsın Lara Jean.
-Sevgilin varken olmaz. Doğru değil. -Tabii.
Sevgilinin partisine eski sevgilini davet etmek gibi.
Onu ben davet etmedim! Yani açık açık.
-Bahsetmiş olabilirim. -Öyle mi? Ne zaman?
Bilmiyorum. Ne önemi var? Pizzayı sen ayarladın.
-Bir yere varamıyoruz. -Böyle olmaması gerekiyordu.
-Nasıl olmalıydı? -Bilmiyorum ama böyle değil.
Ayrılmak mı istiyorsun?
Bekle, ne? Hayır. Neden öyle söyledin?
Bilmiyorum.
Bu yüzden mi bizden bahsetmedin? Yedeğin olsun diye mi?
Hayır, sebebi asla bu değil.
Başladığımızdan beri nasıl davransam bilmiyorum.
-Sevgililik rehberi falan okumadım. -Bu da ne demek?
Küçük şeyler. Mesela Gen maçın için süslenirdi.
-Bunu yapmalı mıyım? -Sırf Gen değil.
Bütün kızlar bunu yapar.
-Tamam, yapmamı istiyor musun? -İstemiyorsan hayır.
Umursadığını göstermen güzel olurdu.
Sevgililer Günü'nde birine serenat yapmak gibi mi?
Bence senin tarzın değil.
-Benim tarzım değil. -Tamam, yani...
Buraya gel.
Bir daha tartışmayalım, olur mu?
Tamam.
Şunu alayım.
Bu taraftan.
Sinsice sessiz kalma yeteneğine sahipsin.
Peter'la ilişkimizi sana söylemeliydim.
Sorun değil.
Lara Jean, ben...
Çok utandım.
Çünkü her şeyi yanlış anladım.
Bütün hata bende.
Özür dilerim.
Madem bu konuları açık açık konuşuyoruz...
-Bana John Ambrose diyorsun ya? -Herkes sana öyle diyor.
Biliyorum.
Senin yüzünden.
Ne?
Altıncı sınıftan önce herkes bana John derdi.
Sonra seninle tanıştım, bana John Ambrose dedin
ve iki ismimizi de kullanmanın ne kadar havalı olduğunu söyledin.
Seni düzeltmek istemedim ve ortak bir yanımız olması hoşuma gitti.
Ben de insanlardan John Ambrose demelerini istedim.
Vay canına.
Ne diyeceğimi bilmiyorum.
İyi miyiz John...
...Ambrose?
Biz hep iyiydik.
Lara...
...Jean.
ÇAKMA ŞÜKRAN GÜNÜ
-Brüksel lahanası yapıyor muyuz? -Geçen yıl kimse yemedi.
Kitty, Çakma Şükran Günü'nde patates yapılır, diyor.
Tamam. O zaman bence tamamız.
Düşündüm de biraz Brüksel lahanası alacağım.
-Merhaba. -Nasılsın?
Bilirsin işte.
-Biraz... -Bakayım.
-Bunlar güzelmiş. -Evet, bunlar çok lezzetli.
Babamı hiç hoşlandığı biriyle görmemiştim.
Ama orada, elleri cebinde, gergin bir şekilde gülüyordu.
Biraz umutsuz görünüyor.
-Merhaba. -Merhaba.
Brüksel lahanası alacaktım ama dikkatim dağıldı.
-Anladım. -Şey için.
-Çakma Şükran Günü. -Çakma Şükran Günü.
Normal Şükran Günü gibi ama mart ayında. Bir aile geleneği.
-Tanrım, çok eğlenceli. -Sen de gel.
Evet.
Yani ben...
Hindi yemek için kasıma kadar beklemek istemezsin.
Değil mi? Gelir misin?
-Tamam, ben de varım. -Pekâlâ.
-Detayları sana mesajla paslarım. -Tamam.
-Kimse öyle demez. -Güzel argo.
-Geleceğin için sevindim. -Ben de.
Ama sana bir şey söylemeliyim.
Babamın gönderdiği kart var ya?
Onu Kitty yaptı.
Bir dakika Bayan Rothschild'a gönderilen
simli sevgililer günü kartı babandan değil miydi?
Bu çok şaşırtıcı.
-Babam Brüksel lahanası aldı mı? -Brüksel lahanası almadı.
Tamam.
Baba.
Ne?
-Biraz daha al. O yetmez. -Tamam.
Bunu sevdim.
Pekâlâ.
-Taze fasulyede bir sorun mu var? -Hiç Covey tarzı değil.
Masadaki diğer her şey annemin yemek dergilerinden çıkmış gibi.
-Fark etti. -Dikkatliymiş.
-Aptalca, konserve fasulye geleneği. -Hayır, sembolik bu.
Yani annem için.
Tamam, belli ki bunun bir hikâyesi var. Bir hikâyesi var mı?
Üniversitedeyken bir yurt odasındaki Şükran Günü partisine davet edildim.
Ama tuhaf olan şey, mart ayının ortasındaydık
ve partiyi veren kız gördüğüm en havalı kızdı.
Evie, anneleri.
Ve yılın en iyi iki tatilinin yıl sonunda,
arka arkaya olmasının haksızlık olduğunu
ve mart ayında da yemek verip kutlamamız gerektiğini düşünüyordu.
Evet ve herkes yemek için bir şeyler yapıp getirmişken
babam sadece...
Konserve fasulye getirmiş.
Doğru.
-Annem tüm gece dalga geçmiş. -O kadar çok dalga geçti ki kızdı sandım.
Ama oda arkadaşı annemin flört tarzının dalga geçmek olduğunu söylemiş.
Hayır.
Bu çok tatlı bir gelenek.
-Anlattığın için teşekkürler. -Evet, sağ ol.
Başka bir gelenek daha var.
Evet. Taze fasulyeyi yeni gelenler yemeli.
-Buna gerek yok. -Gerek var.
Annem sana yedirmiş, Margot da Josh'a. Yani...
Öyleyse tamam. Değişmez bir kuralmış.
Tamam.
Afiyet olsun.
-Sorun değil. Konserve ürünleri severim. -Şimdi anlaşıldı.
-Eve için. -Evie.
Nasıl? Güzel mi?
Aslında çok kötü değil.
-Değil mi? -İşte böyle.
Sosu uzatır mısın?
Hindi keseyim. Şunu alır mısın canım?
-Evet, tabii. -Pekâlâ.
Tamam, hadi bakalım.
-Baba, bu çok gereksiz. -Daha önce yaptın, değil mi?
Bu kız arkadaşlık olayında yanlış şeyler yapmış olabilirim.
Ama bugün olmaz.
Sonuncusu acıdı.
LJ! Çok güzel olmuşsun. Pete bayılacak!
Dostum, hey.
Ne?
Nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum.
Söyle gitsin.
Peter ve Gen'i birlikte gördüm.
Yakın görünüyorlardı.
Ne kadar yakın?
-Merhaba. -Bugün Gen'le miydin?
-Evet. -Yine başlıyoruz.
Annesi ve babası arasında sorun varmış, o yüzden morali bozuktu
ve onu anlayan biriyle konuşmak istemiş, hepsi bu.
Hepsi bu mu?
-Kavinsky! Gidelim! -Peter, bu önemli.
Hayatında ne olursa olsun, aradığında koştuğunu göstermeye çalışıyor.
İş o noktaya geldiğinde her seferinde onu seçiyorsun.
Bu saçmalık. Tamam mı? Seni seçiyorum.
Seçim yapmam gerekti ve seni seçtim.
Seçim mi? Bu da ne demek?
Seni bir daha incitirse ayrılacağımızı bile bile videoyu çekti.
-Biliyor muydun? -Evet Lara Jean...
-İnkâr ettin. -Çünkü aranız zaten çok kötüydü.
-Benim amacım... -Onu korumaktı. Her zamanki gibi.
Seni korumaktı.
-Peter. -Covey.
Cidden. Gidelim.
Üzgünüm LJ ama öyle.
-Bunu sonra konuşsak? -Nereden biliyordu?
-Neyi? -O gece.
Yatacağımı söyledim. Gen nerede olduğunu biliyordu. Nasıl?
Jakuzide onu bekliyordun, değil mi?
Peter!
İkimiz daha birlikte sayılmazdık.
Videoyu bu yüzden çekti.
Seni bulmaya gelmeseydim,
Gen'le olacaktınız ve biz hiç beraber olmayacaktık.
Belki de öyle olmalı.
Öyle deme. Ciddi olamazsın.
Gitmelisin.
-Yapma bunu Covey. -Git.
Hayır, birbirimizin kalbini kırmayacağımıza söz verdik.
Evet, bence ikimiz de tutamayacağımız sözler verdik.
Tabii.
Seni özlüyorum anne.
Keşke ne yapacağımı söyleyebilsen.
Sekize çeyrek var.
Biliyorum.
Tamam.
Seni hiç tanıyamamışım
Tanrım, gerçekten denedim
Hazırlıksız yakalandım
Bağımlısı oldum
Bunu yapabileceğimizi düşündüm Ama aptallık etmişim
Bunu geç anladım
Avukatımla konuşurken Bu adamı nerede bulduğumu sordu
Gençlerin bazen yanlış insanlara Âşık olduklarını söyledim
KALP KIRIKLIĞI
Hata yapılabilir Sorun değil
Âşık olduğunu düşünebilirsin Gerçekten acı çekerken
Hata yapılabilir Sorun değil
Benim için böylesi daha iyi
Hikâyeden çıkan ders bu bebeğim
Herkes Portland Akvaryumu gezisi için on dakika içinde sıraya girsin.
Çalışma sayfalarınızı ve izin kâğıtlarınızı almayı unutmayın.
Arkadaşınızı da unutmayın.
Hata yapılabilir Sorun değil
Âşık olduğunu düşünebilirsin Gerçekten acı çekerken
Hata yapılabilir Sorun değil
Benim için böylesi daha iyi
Hikâyeden çıkan ders bu bebeğim
Hiç sevilmemektense Sevilip kaybetmenin
Daha iyi olduğunu söylerler
Bunlar saçmalık olabilir
Ama sana söylemem gerekti
Bunu geri ister misin?
Evet.
Evet, tabii.
-Yapamıyorum. -Yardım edeyim.
Peter'la birlikte olursak her şeyi atlatabileceğimizi düşünmüştüm.
Yanılmışım.
Bu, aşkımızın gerçek olmadığı anlamına mı geliyor
yoksa hazır mı değildik, bilmiyorum ama birbirimize karşı dürüst olmadık.
Ben kendime karşı da dürüst olmadım.
AĞAÇ EVİNDE BULUŞALIM MI?
Selam.
Peter'la ayrıldığımızı biliyorsundur.
Evet, bir şeyler duydum.
Bunun bir nedeni benimle birlikteyken hep seni düşündüğünü hissetmemdi.
Ve yeterince iyi olmadığım düşüncesi. Seni hiç unutamayacağını düşünüyordum.
Sonra fark ettim ki seni unutamayan kişi aslında...
...benmişim.
Bunu hatırlamazsın ama...
Bunu zaman kapsülüne koydum çünkü bu dostluk bileziğimiz.
Peter konusunda yanılıyorsun.
Sana deli oluyor.
Bana kendi söyledi.
Onu seni incitmek için çağırmadım.
Sadece...
Annemle babam ayrılıyor
ve bu çok kafa karıştırıcı.
Peter da bunu yaşadı.
Bunu oraya sakladım
çünkü aynı şeyi koyduğumu bilmeni istemedim.
Büyükannemin öğrettiği jung diye Korece bir kelime var.
İki insan arasındaki kopmaz bağ demek.
Sevgi, nefrete dönüştüğünde bile onun için daima şefkat duyarsın.
Gen'le aramızda jung var.
Bir yanımız hep diğerine bağlı olacak.
Devam etmek istiyorsam
onunla bağı olduğu için Peter'ı suçlamamam gerekiyor.
JOHN AMBROSE: SELAM!
YARINKİ YILDIZ BALOSU'NA HAZIRIM!
İşte buradasın. Gel tatlım.
-Harika görünüyorsun. -Sense baloya hazır görünmüyorsun.
Ben sadece gönüllüyüm. Giyinmem garip olur.
O zaman...
...herhâlde buna ihtiyacın olmaz.
Giyinmek istememen çok yazık.
Oysa bu sana gerçekten çok yakışırdı.
Ama koyayım.
Stormy.
Ver o elbiseyi bana.
Nasıl olmuşum?
Şu görünüşün yasalara aykırı olmalı.
Vay canına.
Selam.
-Harika olmuşsun. -Teşekkürler.
-İyi ki giyinmeye karar vermişim. -Ben de.
-Bu, babamın. Evet. -Harika.
Gidelim mi?
-Evet. -Evet.
''Bu, babamın.'' da ne?
Masanın arkasından çık ve gelip tadını çıkar.
Bu insanlar kendi içeceklerini alabilirler.
Çalışmamız gerekiyor.
Onu ikna et, olur mu?
Hadi, dansa kaldır.
Ne bekliyorsun?
Görünüşe göre dans etmemizi istiyorlar.
Gönüllüler olarak bence istediklerini vermeliyiz.
Sonunda dans ediyoruz.
Seni altıncı sınıf dansına davet etmek istemiştim.
Evet.
Hatta evine gittim.
Bir sürü çubuk topladım,
çubuklarla sokağa ''dans'' yazdım,
sonuna soru işareti koydum.
Evet. Pencerenin önüne.
Sonra baban eve geldi.
Eminim o...
Evet, herhâlde insanların bahçelerini temizliyorum sandı.
Bu yüzden on dolar verdi.
Çok gerildim.
Sonra eve gittim.
Buna inanamıyorum.
Evet.
Aslında şu an biraz utanç verici.
Muhtemelen bunu söylememeliydim.
Kavinsky'yle birliktesin.
O ve ben...
İyi misin?
Biraz hava alalım.
-Tamam. -Evet.
Vay canına.
Hadi.
Tanrım, bu ayda kar yağdığına inanamıyorum.
Muhtemelen sabaha erir ama...
Tamam!
-Tamam! -Hayır.
-Ne olacağını biliyorsun, değil mi? -Hayır.
-Ne yapıyorsun? -Kar meleği!
Üşüdün mü?
-Evet, donuyorum. -Tamam.
Hadi.
Peter yüzünden.
Üzgünüm.
Lara Jean.
İyi misin tatlım?
Öpüştük.
Ama ben...
Başka biri olmasını istedim.
Her şeyi mahvetmiş gibi hissediyorum.
Hayır. Kendine çok yükleniyorsun.
Bazen neyin doğru olduğunu öğrenmek için yanlış adamı öpmek gerekir.
Ben öyle yaptım.
Bir kadının kabul edemeyeceği kadar.
Ama ya çok geçse? Peter ve ben ayrıldık.
Ne olmuş yani? Gidip düzelt.
Tabii istediğin buysa.
Ya o istemezse?
Neyi istemezse?
Beni.
Bu...
...canını çok acıtır.
Evet.
Tamam. Stormy?
Elbiseni yarın getirsem olur mu?
Hayır.
Çünkü senin.
Teşekkürler.
-Gitmem gerek. -Git.
Peter.
Karda sürmeyi sevmediğini söylemiştin.
İstersen kalbimi kır Covey.
İstersen kalbimi paramparça et.
İstediğini yap.
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Bir fener yakıp gökyüzüne gönderdiğinde dilek tutman gerekir.
Peter'la birbirimizi incitmeyeceğimize söz vermemizi istemiştim.
Var olmayan bir şey istedim.
Sonsuza dek mutlu olmak istedim.
Ama artık yarım yamalak bir aşk istemediğimi biliyorum.
Hepsini istiyorum.
Bunun için de her şeyi riske atmalıyız.
Başa dönebilseydim hiçbir şeyi değiştirmezdim.
Çünkü tüm bu olanlar bizi bu noktaya getirdi.
Bu da bizim hikâyemiz.
Ve hâlâ daha başındayız.
Alt yazı çevirmeni: Serbay Öznalcı