KILKENNY, IRLANDIA
Co?
Wilk!
- Z drogi! - Szybko!
Panie, ratuj nas.
Nie zbliżajcie się!
Matko Boska, ratuj nas.
O Boże!
Nie!
Jesteś Wolfwalkerką?
Dziękuję.
NAGRODA ZA ZABICIE WILKA
SEKRET WILCZEJ GROMADY
Poluj na wilki Co po tamtej stronie są
Poluj na wilki Aż wszystkie znikną stąd
Widzisz, Merlynie? Prosto w nos.
Co mówisz? Naprawdę mierzyłam w nos.
Dobrze, że się zgadzasz.
Robyn.
Tak, ojcze?
Rozumiem, że zajmujesz się obowiązkami?
Tak, ojcze.
Już kończę.
- Wygląda na to, że nie próżnowałaś. - Próżnowałam? Nie.
Zamiatałam, odkurzałam, wycierałam podłogę.
Aż trudno nadążyć.
Ciekawe, jak daleko jest do tego plakatu. Pięć metrów?
Mowy nie ma. Ponad sześć.
Chociaż nie jestem pewna.
Nie zastanawiałam się nad tym. Sprzątałam.
To nasz nowy dom, Robyn. Chwyć za wiadro i szczotkę, nie za to.
Nudno tak tu siedzieć przez cały dzień.
Powinniśmy przeżywać razem przygody, tak jak w Anglii.
Och, mała. Lord protektor ma jasne zasady.
Żadnych dzieci poza murami miasta.
W lesie roi się od prawdziwych wilków.
To ja muszę na nie polować, nie ty.
Nie boję się wilka.
Nigdy go nawet nie widziałaś.
I tak się nie boję.
Tak, i dlatego muszę się bać za ciebie.
Odprowadzę cię do bramy.
Wrócę przed zachodem słońca.
Nie wychodź na dwór.
Poćwiczymy tropienie.
Tak, teraz.
Ciasta!
Znajdź go. Pójdę za tobą.
Ryby! Świeże ryby!
Dobra robota.
Wyje wilk, słychać go
Biegnie wilk, uciekaj w mig
Wyje wilk, słychać go
Biegnie wilk
Marynowane ostrygi, trąbiki i brzegówki!
Popij to kubkiem oślego mleka!
Ohyda.
- Tylko dwa farthingi. - Gdzie on jest?
Przepraszam. Przechodzę.
Wilk
Biegnie wilk, uciekaj w mig
Robyn.
Chciałam cię odprowadzić do bramy.
Naprawdę? A potem co?
Pójść za mną i sama zatłuc wilczą watahę?
Tak, ale możemy polować razem.
Na wilki, niedźwiedzie, a nawet smoki!
Co mam z tobą zrobić?
Moglibyśmy wspinać się na góry, spotykać giganty i wiedźmy,
znaleźć syreny, a nawet selkie.
Kocham ciebie i twoje fantazje.
Wyje wilk, słychać go
Wyje wilk, uciekaj w mig…
Wyje wilk
Goodfellowe!
- Żołnierze! W nogi! - Chodź tutaj!
Tak jest! Zostań tu, mała.
Strzelaj do wilka! Poluj na wilka!
Dopadnij wilka! Zabij wilka!
Strzelaj do wilka! Poluj na wilka!
- Dopadnij wilka! - Mamy cię, wilku.
Zabij wilka! Strzelaj do wilka!
Hej, Angielko. Gdzie się wybierasz w tym stroju?
Jestem łowczynią.
„Jestem łowczynią”.
Słyszeliście ten jej akcencik?
Jestem łowczynią, tak jak mój ojciec. On jest najlepszy.
Nieprawda. To mój ojciec jest najlepszym łowcą.
Tak? Polujemy na wilki dla lorda protektora.
Lord protektor bez powodu uwięził mojego ojca.
Wy, Anglicy, zadzieracie tylko nosa.
Powinniście wrócić do siebie.
- Ale najpierw daj nam postrzelać z kuszy. - Nie!
- Zapłacisz za to, Angielko. - Popchnęła go!
Już nie żyjesz!
- Co tu się dzieje? - Żołnierz! W nogi!
Musisz się tak szwendać, Robyn?
Chciałam ci pomóc i spotkałam tego chłopca.
Chwalił się swoim ojcem.
- Potem chciał mi zabrać kuszę i… - Robyn!
Nie jesteśmy jeszcze mile widziani na tych ziemiach.
Lepiej, żebyś była w domu, kiedy pracuję. Tam jesteś bezpieczna.
Z tobą też będę bezpieczna.
Nie, Robyn! Zostań!
Rób, co ci każę.
To dla twojego dobra.
Posłuchaj…
Kiedy wrócę dziś wieczorem, pomożesz mi zrobić strzały.
Opowiesz mi swoje historie o gigantach i smokach. Chciałabyś?
Chyba tak.
Dobrze. Bądź grzeczna.
Żadnych dzieci za murami. Rozkaz lorda protektora.
Gdyby tylko zobaczył, jak dobrą jestem łowczynią,
zabrałby mnie ze sobą.
Czym ty jesteś? Sokołem czy kurczakiem?
Zabij wilka!
Dajcie mi spokój!
Idźcie sobie!
Mam cię, wilku!
Mamy flagę, chłopaki! Za mną!
Precz z lordem protektorem!
- Natychmiast przestańcie! - Wynocha!
- Łap flagę! - Uciekać!
Dalej, mali rebelianci!
Dobra robota! Uciekajcie!
Tak. Widzę.
Nie wejdę w nią.
Pomocy! Wilk!
Wilk?
Wilk! Leć szybko, Merlynie. Znajdź wilka.
Wilk!
- Uciekać! - Wracać!
Uciekać!
Wilki!
Uciekaj! Cofnij się!
Pomocy!
Cofnij się!
Strzelaj! Na miłość boską, strzelaj!
Merlynie!
Co?
Nie! To mój ptak! Zostaw go!
Stój!
Robyn!
- Robyn! - Nie ma Merlyna!
- Musimy go znaleźć. - Mogły cię zjeść żywcem.
Co ty sobie myślisz? Co ty tu robisz?
- Chciałam ci pomóc. - Pomóc mi?
Właśnie dlatego mówiłem, żebyś została w środku!
- Zabrały Merlyna, ojcze. - Nie, mała.
Nie pójdziesz za nim. Nie tam.
Nie możemy go zostawić.
Obiecałem twojej matce, że cię ochronię.
Już dobrze, kochanie.
Będziesz bezpieczna w mieście. Chodźmy.
To dla twojego dobra.
Na Boga, ale z ciebie szczęściara.
Nie widziałaś? To była Wolfwalkerka, na Croma!
Uspokój się.
Wszyscy wiedzą, że nie można wycinać ich lasu.
Inaczej cię dopadną. Taki układ.
Nie ma żadnego układu.
Zawarł go święty Patryk z dawnymi poganami. Łamiecie go, barany!
- Trzeba oczyścić las. - Nie widziałeś?
Widziałem tylko atak wilków.
Wilki odpowiedziały na jej wezwanie.
W lasach roi się od wilków, mówię ci.
Wkrótce ich nie będzie.
Wkrótce wejdą głodne za mury miasta.
Nie. Poskromimy te ziemie, jak nakazał lord protektor.
Ach, wielki lord protektor.
Znany z tego, że dotrzymuje słowa. Przezabawne.
Stary król przynajmniej nas chronił.
Ten cały lord protektor to zwykły karierowicz.
Lord protektor.
Co niby objął protekcją?
Chodź tu!
Jeśli masz jakieś skargi, powinieneś je zgłosić je do mnie.
Co robicie? Nie!
- Łapy precz ode… - Nie ruszaj się!
- Jezusie, Maryjo i Józefie. To kpiny. - Właź.
Wypuśćcie mnie!
Niczego nie zrobiłem!
Na Croma! Niech was piekło pochłonie!
- Kolejny atak wilków? - Tak, panie.
Jeszcze paru takich i wybuchnie następne powstanie.
Jeśli nie oczyścimy lasów, farmerzy nie będą mogli pracować,
a przez te wilki drwale nie mogą ścinać drzew.
- Nie może tak być. - Tak, panie.
Musimy im pokazać, że wilki nie stanowią zagrożenia.
To tylko zwierzęta. Wykończ je.
Tak, panie.
A to twoja córka, tak?
Tak, panie. To Robyn.
Żadne dziecko nie może być poza murami. Czemu nie siedzi w zmywalni?
Panie, ona tam nie pracuje.
Ty! Zaprowadź ją do zmywalni.
Ojcze.
Rób, co każe lord protektor, mała.
Wyjeżdżam na południe, żeby zdusić powstanie.
Kiedy wrócę, w lesie ma nie być ani jednego wilka.
- Tak, panie. - Goodfellowe, masz dwa dni.
Nie zmarnuj ich.
Hej, dziewczynko.
Widziałem już kiedyś tę, która zabrała ci ptaka.
Jakiś czas temu. Była z mamą.
Słowo daję, że to jedna z Wolfwalkerów.
Wolfwalkerów?
Tak, Wolfwalkerów.
Umieją rozmawiać z wilkami. Ale potrafią też leczyć.
Jej matka uzdrowiła mnie jakąś dziką magią.
Może wyleczy twojego ptaka. A może go zje.
- Nie wiem. - Muszę go odzyskać.
Kiedy dotrzemy za mury, żadne z nas nigdzie nie pójdzie.
Dotrzymasz tajemnicy?
Moje owce.
Nie zamknęliście dobrze klatki.
Wypuściłeś owce?
Za to też mnie obwinicie? Wszystko przez Seána Óga!
Wracaj do środka.
Chcę rozprostować nogi!
- Pomóżcie mi z owcami, ciołki! - Odprowadzę je!
Hej! Łapać go!
Hej, ty, wracaj do środka!
Zagońcie te owce.
Puszczać! Gdzie wasze maniery?
Wracaj do środka!
Masz tydzień więcej w dybach.
- Gdzie dziewczynka? - Nie widzę jej.
Może w lesie.
Hej, wy, poszukajcie dziewczyny. Pobiegła do lasu.
Przyprowadźcie ją do zamku. To rozkaz lorda protektora.
- Tak jest. - Niech was…
Angielscy żołnierze. Za kogo oni się mają? Tak się szarogęsić.
- Co takiego? - Nic!
Ruchy!
Tak jest!
Merlynie? Merlynie!
Poluj na wilki
Co po tamtej stronie są
Poluj na wilki
Aż wszystkie znikną stąd
Merlyn?
Merlynie!
No proszę. Jesteś zdrowy jak ryba. Jak to możliwe?
Cieszę się, że jesteś cały.
Jak wyleczyli ci skrzydło? To ta dziewczynka, prawda?
Co zrobiła? Bałam się, że cię zje.
Cofnij się, bo strzelę!
Merlynie, co ty wyprawiasz?
Odejdź stąd, wilku! Bo przysięgam, że…
Merlynie, przestań! Nie! Co…
Nie podchodź, wilku.
Nie. Idź sobie.
Nie! Ojej.
Cofnij się! Złapię cię! Odejdź, wilku!
Merlynie?
Merlynie! Czekaj!
Merlynie!
Ojej!
Merlynie?
Co?
Możesz już wyjść. Czujemy cię. Tak, cuchniesz.
Wiedziałam, że tu jesteś. Wyjdź z kryjówki.
Pokaż się.
Nie zabijajcie mnie.
Zrobię, co zechcę. Chodź tutaj.
Jesteś…
Wolfwalkerką. Co z tego? Powinnaś mi podziękować.
- Dlaczego? - Uratowałam ci życie.
Uratowałaś? Ugryzłaś mnie!
A ty kopałaś mnie w pysk.
Bo mnie atakowałaś.
Próbowałam cię wyswobodzić.
Poza tym weszłaś do mojego lasu.
Twojego? To nasz las.
Twoje wilki atakują drwali i owce.
Powinni trzymać się bliżej miasta. Ty też, mieszczuchu.
Pokaż no się nam.
- Widzisz coś? - Złaź ze mnie!
- Jak pachniesz? - Przestań!
Jak mieszczuch. Masz jakieś futro?
To moje! Zostaw!
Przestań się wiercić i daj mi to naprawić, zanim będzie za późno.
Hej, puść mnie!
Przestaniesz? Daj mi to naprawić!
No dobra.
Ale co?
Naprawione. Nie ma sprawy. Możesz iść.
Uzdrowiłaś Merlyna.
Tak. Naprawiłam ciebie i twojego ptaka, i uratowałam ci życie.
Nie ma za co, mieszczuchu. Pa!
Nie, czekaj. Kto to?
Czy to… twoja matka?
Idź już, bo cię wilki zjedzą.
Co? Ale…
O nie. Za późno. Zjedzą cię!
Nie!
Ojej!
Uciekaj, mieszczuchu! Wilki cię dopadną!
Nie uciekniesz, mieszczuchu!
Zostawcie mnie!
Okropnie się wleczesz.
Boisz się własnego cienia. Co ty możesz wiedzieć o wilkach?
Po co ci tyle rzeczy?
Przestań! To mój sprzęt do polowań!
O, łowczyni. Taka dziewczynka?
Ty też jesteś dziewczynką.
Nie jestem. Jestem Wolfwalkerką!
Ojej!
Hop!
Kiedy śpię, jestem wilczycą.
Kiedy nie śpię, jestem Mebh! Mebh Óg MacTire!
A ty jak masz na imię?
- Robyn. - Robyn?
To znaczy „rudzik”. Lubię ptaki. Wdrapuję się wysoko, żeby je złapać.
Jestem dla nich za sprytna. Szybko je dopadam.
Znowu w pułapce. Ale z ciebie łowczyni.
Dwa punkty dla mnie, zero dla ciebie.
Ojej!
Wkurzasz mnie. To wcale nie jest śmieszne.
Opuść mnie!
Dobra, mieszczuchu.
Skoro chcesz.
Nie. Czekaj!
Nie nazywaj mnie mieszczuchem.
Dobrze, Robyn. Wracasz do domu. Koniec zabawy.
Mebh Ogamacatemera, wydaje ci się…
- Słyszysz? - Co?
Jakiś człowiek. Wypędzę go.
Człowiek? O nie. Ojcze.
To tylko jeden mieszczuch. Przestraszę go.
Nie. Stój.
Ale było blisko.
Czego się boisz? Mamy ze sobą watahę wilków.
Hej, mówiłam wam.
Nie możecie wychodzić za dnia. Mamusia zakazała. Idźcie spać.
Ta w jaskini to twoja mamusia?
Oczywiście! Czy nie wyglądam jak ona?
A te inne wilki to też ludzie?
No coś ty! Oszalałaś?
Myślisz, że mam taką dużą rodzinę?
Nie wolno mi tu być. Powinnam wracać.
Świetnie, że mogę się ciebie pozbyć. Zamknij oczy.
Co? Dlaczego?
Nie chcę, żebyś znała drogę do mojej nory.
- Ale już ją znalazłam. - Zamknij się i idź.
Skieruję cię do miasta.
Nie. Muszę najpierw odzyskać kuszę.
Po co ci ona? Żeby znów postrzelić ptaka?
Nie, strzelanie…
Nieważne.
Tędy, miastowa łowczyni Robyn.
Hej! Nie popychaj mnie tak szybko.
Przestaniesz narzekać?
Czujesz to?
Fuj, Mebh.
Miejskie smakołyki.
„Miejskie smakołyki”?
Co? Gdzie ona znowu poszła?
Co im powiedziałeś?
Że wraca do domu. To oczywiste.
Jeśli wilk ją chapnął, może zmienić się w jedną z nich?
W wilczycę?
Nie. W tego całego pół-wilka, pół-czarownicę, pół-człowieka.
Wolfwalkera? Daj spokój.
Ścinamy ich drzewa, Ned. Nie powinniśmy tego robić.
Nie gadaj bzdur.
Seán Óg i żołnierze nas zmuszają.
Jeśli Lord Żelaznoboki nie zrobi czegoś z tymi wilkami,
nie tylko my przestaniemy słuchać jego rozkazów.
Ja mam ich dość.
To moje miejskie smakołyki.
Nie chcę ich. Muszę odzyskać kuszę.
Dobrze. Ale te miejskie smakołyki są moje.
- Nie chcemy już tego nadętego lorda. - O nie, Ned.
- Co? - Co to było, Ned?
Chyba wiatr.
Hej, co zrobiłeś z ziemniakami?
Z ziemniakami? Hej, chleba też nie ma.
Nie ma ziemniaków ani chleba?
- Mój kapelusz. Oddawaj. - Mój chleb. Oddawaj.
Tam ktoś jest! Co do…
Moje mleko!
Coś mi zabrało mleko!
Szybko!
Prawie nas złapali.
Mnie nikt nie złapie, mieszczuchu.
Jak możesz tam mieszkać? Strasznie śmierdzi.
To prawda, śmierdzi.
Nie lubię tam być.
Tęsknię za Anglią.
Co to jest „Anglia”?
Tam kiedyś mieszkałam.
Mogłam chodzić, gdzie chciałam, bawić się z kolegami.
Było naprawdę fajnie.
Brzmi jak las.
Wspólnie z Merlynem pomagaliśmy nawet ojcu polować.
Teraz nie pozwala mi opuszczać miasta.
Zostań w lesie. Tu jest świetnie.
- Można biegać. - Bawić się.
Jeść, robić bałagan, wspinać się.
Być wolną.
Nie mogę. Nie mogę zostawić ojca.
Musi pracować dla lorda protektora i…
Ty też nie będziesz mogła zostać w tym lesie. Wycinają go.
Mowy nie ma! Odstraszę ich.
Lord protektor chce zabić wilki. Musisz odejść.
Odchodziliśmy. Ja, mamusia i wataha.
Co was zatrzymało?
- Mamusia poszła. - Jako wilk?
Tak. Miała nam znaleźć nowy dom.
To na pewno będzie wielka nora, z dala od śmierdzieli i z górą jedzenia.
Będzie wspaniała!
Więc gdzie ona jest? Myślisz, że ją złapali?
Nie. Nic jej nie jest. Nikt nie może złapać mojej mamusi.
Gdyby ci śmierdziele ją złapali, kazałabym moim wilkom ich zjeść!
Czyli czekasz na jej powrót?
Tak.
Na całym świecie mamy tylko siebie.
Tak jak ja i ojciec.
A jeśli znajdą norę?
Nie znajdą. Nikt jej nie znalazł.
Ja znalazłam.
Tak. Tylko dlatego, że ci pozwoliłam.
Powiem o tobie ojcu.
Nie wiedzieliśmy, że Wolfwalkerzy istnieją naprawdę.
Że jesteście ludźmi. Lepiej już pójdę.
Słuchaj, pomogę ci.
Czekaj jutro przy dużym drzewie.
Przyniosę chleb… To znaczy „miejskie smakołyki”.
W porząsiu. Na razie, mieszczuchu.
Na razie, leśniuchu.
O, to ty.
Nie zjadły cię jednak? Świetnie.
Miałeś rację. Dziewczynka uzdrowiła Merlyna.
Naprawdę? Mówiłem ci.
Lepiej już pójdę.
Jakby co, wiesz, gdzie mnie znaleźć.
Ojcze?
Muszę go przekonać.
Musimy tu posprzątać, zanim wróci.
„Ojej, Robyn, ale tu lśni czystością”.
Dziękuję, ojcze. Usiądź. Odpocznij.
„Bardzo chętnie, mała”.
Ciężki dzień?
„Tak. Ani śladu wilków”.
A gdybym ci powiedziała, że mogę namówić wilki do odejścia
i nie musimy ich zabijać?
„Powiedziałbym, że znów zmyślasz”.
Ależ skąd. Obiecaj, że nie będziesz zły.
„Obiecuję”.
Spotkałam w lesie dziewczynkę, która ma magiczne moce.
Uzdrowiła Merlyna.
Jest Wolfwalkerką.
„Wolfwalkerką”?
Naprawdę. Kiedy śpi, zamienia się w wilka. Może rozmawiać z wilkami.
Miały z mamą zabrać stąd wilki,
- ale mama zaginęła. - „Zaginęła? Biedactwo”.
Prawda? Ale jeśli pomożemy ją znaleźć,
wspólnie opuszczą las,
a ty wypełnisz rozkazy lorda protektora.
„Genialne, mała. Absolutnie genialne.
Dziękuję. Problem rozwiązany.
Możemy żyć tak jak wcześniej”.
Moja dziewczynka. Chodź tutaj.
Jak się czujesz po ataku wilków? Trochę wstrząśnięta?
Wszystko gra. Usiądź. Odpocznij.
Jak miło.
Jak tam praca w zmywalni? Pewnie jesteś zmęczona.
No tak. A gdybym ci powiedziała…
Merlyn wrócił. Ale miałaś dzień, mała.
Tak. Ale gdybym ci powiedziała…
Mój dzień był okropny.
Wszystkie pułapki zostały uszkodzone. Nigdy nie widziałem takich wilków.
A gdybym ci powiedziała, że mogę namówić wilki do odejścia
i nie musisz ich zabijać?
Obiecaj, że nie będziesz zły.
Mów dalej.
Nie obiecałeś.
Wiem. Mów dalej.
- Wróciłam po Merlyna… - Poszłaś do lasu?
Posłuchaj. Jest Wolfwalkerką. Tak jak mówił drwal. Naprawdę istnieją!
- Wróciłaś tam? - Ale…
- Wyszłaś ze zmywalni? - W sumie to tam nie dotarłam.
Co? Lord protektor rozkazał…
- Jeśli znajdziemy… - Słuchaj!
Musisz przestrzegać zasad lorda protektora.
Rozkazał ci, a ty go nie posłuchałaś.
Nie boisz się zakucia w dyby?
Musimy współpracować, żeby zostać w tym mieście.
- Jutro sam zabiorę cię do zmywalni. - Proszę. Myślałam, że zrozumiesz.
Mogę ci pomóc. Musimy tylko…
Pomożesz mi, robiąc co ci każą, i zostając w mieście, z dala od niebezpieczeństwa.
Obiecaj mi.
Obiecuję, ojcze.
Dobrze. Idź do łóżka.
Matka by mnie wysłuchała.
Chciałaby, żebyś była bezpieczna.
Śpij dobrze.
Znajdziemy sposób, żeby jej pomóc.
- Robyn? - Ojcze?
- Wszystko dobrze? - Tak.
To tylko zły sen.
Oboje powinniśmy wcześnie wstać. Chodźmy.
Jak miło, że dołącza do nas nowa dziewczynka.
- Pilnuj jej. - Dobrze.
- Ma pracować cały dzień. - Tak jest.
- Praca to modlitwa. - Dobrze, dziecko.
Byłam o połowę młodsza od ciebie, kiedy tu zaczęłam.
Rób, co ci się mówi, a będzie dobrze.
To dla twojego dobra, mała.
Praca to modlitwa, dziewczynko.
Lepiej nie przestawaj.
O nie.
Dziewczynko.
Dziewczynko!
Jezusie, Maryjo i Józefie. Wychodź z tej sali.
Lord protektor zakazał tu wchodzić.
Masz szczęście, że to ja cię znalazłam, a nie on.
Zakułby cię w dyby.
Lord protektor oczekuje przestrzegania zasad. Pamiętaj o tym.
A teraz idź już do domu.
O, jesteś.
- Znów ją widziałaś? - Robyn!
Wchodź do środka. Rozchorujesz się.
Jesteś łowczynią czy służącą?
Praca to modlitwa.
W takim razie wymodliłam całą Biblię.
Grzeczna dziewczynka.
To dla ciebie nowe,
ale to dobre życie dla młodej damy.
Ale nie dla mnie.
Mogę sprawić, że Wolfwalkerzy odejdą. Posłuchaj.
Robyn Goodfellowe, dość tych bajek.
Mogę ją znaleźć…
Rób, co ci się mówi. Koniec zmyślania.
- Ale… - Żadnych „ale”.
- Wolfwalkerzy… - Oni nie istnieją.
Istnieją. Prawda, Merlynie?
Merlynie, czujesz to?
Co ci się stało?
Widzę twój zapach.
Co? O nie.
Co? Co mam robić? Jak to się stało? O nie.
- Wilk! Robyn, wstawaj! - Ojcze, pomocy!
Nie, ojcze. To ja! Ojcze!
Co to?
Widziałeś?
Mebh!
- Mebh! - Robyn!
Coś się ze mną stało.
Tak, widzę.
Myślałam, że wyleczyłam ugryzienie. Myślałam, że będzie dobrze.
Mamusia mnie zabije.
A mnie zabije mój ojciec.
Hej! Uspokójcie się. Dajcie jej odetchnąć!
Tak czy siak, sin é. I dobrze.
To rewelacja cię taką widzieć! Myślałam, że jesteśmy ostatnie.
Rewelacja? Jestem Wolfwalkerką!
Wiem! Mamusia mówiła, że będzie źle, jeśli kogoś ugryzę, ale to świetne!
Is maith sin!
Jest źle. Zabiją mnie. Co z moim ciałem?
Śpi sobie w najlepsze.
Jesteś wilczycą, kiedy śpisz, a dziewczynką, kiedy nie. To nic takiego!
Ale żołnierze i… mój ojciec…
Nie przejmuj się nimi. Najpierw naucz się być wilkiem. Chodź.
Po co chcesz być człowiekiem? O wiele lepiej być wilkiem. Pokażę ci.
Czujesz mnie?
Oczywiście. Każdy by czuł.
Zamknij oczy.
Nie potrzebujesz oczu, żeby widzieć.
Możesz też usłyszeć najdelikatniejszy ruch.
A twoje łapy słyszą przez ziemię.
Masz cztery łapy,
więc możesz naprawdę szybko biegać i wysoko skakać!
Hej, poczekaj na mnie!
Nos przy ziemi! Bądź wilkiem!
Wypuszczasz je?
Nocą las należy do nas. Poczekaj, a zobaczysz.
Dalej już nie pójdę, mieszczuchu.
Las zmniejsza się każdego dnia.
Wiem. Próbuję ich odstraszyć… ale niczego nie łapią.
Co ty na to?
Pełno śmierdzących ludzi.
Ja też tam jestem.
Słodko śpisz, pochrapując.
Lepiej już wrócę. Boję się, Mebh.
Tak. Miasto to nie miejsce dla wilka.
Nawet jeśli mnie nie zastrzelą, to mnie uwiężą.
Myślisz, że twoją matkę mogli…
Nie! Jej nikt nie może złapać.
Przepraszam. Jak długo jej nie ma?
Odkąd…
Nic jej nie jest. Wkrótce wróci. Obiecała.
Nie martw się. Gdziekolwiek jest, znajdziemy ją. Pomogę ci.
Tak! Jesteśmy teraz dwie.
Wymknę się i spotkamy się tu jutro.
Będę na ciebie czekać, znowu!
Znajdziemy ją. Będziecie mogli spokojnie odejść.
Obiecujesz?
Obiecuję.
Wilk! Łapać go!
Wilk, tam! Strzelać!
Wilk w mieście!
- Wilk! - Wilk w mieście!
O Boże!
Lord protektor będzie zły!
- Otwierać! - Wilk!
Wilk.
Łapać go, już!
Załadować muszkiety! Otoczyć bestię!
Zabić wilka!
Zabić bestię!
Ognia!
Załatwić tego wilka!
Goodfellowe, co to ma być?
Dość! Zajmę się tym wilkiem osobiście. Wracajcie do łóżek.
- Widzisz go? - Dokąd poszedł?
Rozejrzyj się. Gdzieś tu jest.
Ten zapach.
- Wiedziałam! - Wilk w zamku!
Widzisz go?
Przeszukać każdy kąt.
Nie dajcie mu uciec!
Dziewczynko.
Tutaj, szybko.
Halo!
Tylko Wolfwalker mógł cię zmienić. Kiedy to się stało? Gdzie?
Czy wilczyca, która cię ugryzła, jest blisko? Żyje? Gdzie jest Mebh?
Jesteś mamą Mebh. Powiem jej, że cię znalazłam.
Bardzo się ucieszy. Czeka na ciebie w lesie.
To znaczy, że wciąż tu jest? W lesie?
Nie! Musi odejść!
Musimy cię uratować. Jak cię wypuścić?
Wilk w zamku!
W tej postaci cię zabiją.
Wracaj do ludzkiego ciała i to już.
Jeśli tylko podważę…
Nie powinna była cię gryźć.
Bierz Mebh i uciekajcie. Nie jest tu dla nas bezpiecznie.
- Mebh nie odejdzie bez ciebie. - Nie może tu przyjść.
Niech nie czeka. Musi uciekać. Ty też, dziewczynko.
Już!
Co mam zrobić, Panie?
Zdławiłem jedno powstanie, a tutaj wybuchło następne.
Trzeba ucywilizować te dzikie ziemie.
Taka jest Twoja wola.
Wilku,
jutro pokażę im, że cię poskromiłem,
tak jak poskromię te ziemie.
Jeśli wierzą w boską wolę, nie muszą się niczego obawiać.
- Co do… - Pędź!
Niech Mebh zabierze watahę w bezpieczne miejsce.
Pędź! Już!
Jak mam to zrobić?
No już.
Wstałaś, Robyn?
- Tak, ojcze? - Mieliśmy w domu wilka.
Wszedł, kiedy spałaś. Mógł cię zabrać.
Ojcze, ja…
Czyha na ciebie tyle niebezpieczeństw.
- Obiecałem, że cię ochronię. - Ale…
- Chodź z nami. - Lord protektor cię wzywa.
Do tyłu!
Co z tym zrobicie, Żelaznobocy?
Goodfellowe. Wilk zagraża miastu.
Dostał się do zamku, do moich komnat.
- To niedopuszczalne. - Panie…
Dość! Zawiodłeś. Nie jesteś łowcą.
Od teraz będziesz służył w mojej armii jako szeregowy.
- Ludzie! Proszę o spokój! - Cisza.
Jutro wszystkim wam pokażę.
Poskromię te ziemie. Znajdę ich norę.
Każdy jeden wilk zostanie zgładzony.
Nie! Przestań!
Jest inny sposób!
Wypuśćcie Wolfwalkerkę.
Co…
Proszę! Musisz posłuchać!
Zakuć ją w dyby.
- Nie! Proszę! - Przestań!
To tylko dziecko. Znam ten las.
- Wciąż mogę ci pomóc, panie. - Cisza!
Już jest bezpiecznie! Wracajcie do łóżek!
Jutro dotrzymam słowa.
Straż!
- Odsunąć się! - Z drogi!
Godfellowe, oboje macie ostatnią szansę.
Wykonaj rozkaz albo pójdziesz na wojnę.
Tak, panie.
Dziewczynko, chodź tutaj.
Nie chcę słyszeć pogańskich bzdur w tym mieście.
Przestrzegaj zasad albo nigdy więcej nie zobaczysz ojca. Rozumiesz?
Tak, panie.
Podwoić straże. Zaryglować bramę.
Żadnych wilków w obrębie murów.
Tak jest. Robi się!
Posłuchaj. Jeśli chcemy zostać razem, musimy wykonywać rozkazy.
Musisz robić, co ci każą, córeczko.
Mam nową przyjaciółkę, mamusiu. Jest mieszczuchem, ale miłym.
Ma na imię Robyn.
Jest ode mnie wyższa, ale ja jestem silniejsza.
Rozczesała mi włosy i dała ten kwiatek.
Pochodzi z miejsca zwanego Anglią.
Jutro spotykamy się przy dębie.
Obiecała nam pomóc.
A… ty… gdzie jesteś?
Obiecałaś, że wrócisz, ale to było już tak dawno.
Zgubiłaś się? Coś ci się stało?
Robyn pomoże mi cię znaleźć. Obiecała.
Jesteśmy teraz dwie.
Seoithín seothó
Czas iść do pracy.
Merlynie, nie mogę spotkać się z Mebh.
Znajdź ją. Powiedz jej, żeby odeszła.
Poprowadź ją. Musi uciekać.
Przynajmniej ty jesteś wolny.
To dla twojego dobra, mała.
Ptaszek! W samą porę.
Co tak długo, Robyn?
Robyn! Gdzie jesteś?
Jak to nie może wyjść z miasta?
Nie odejdę. Obiecała. Pomóż mi ją znaleźć, Merlynie.
Gdzie byłaś?
Co ty tu robisz, Mebh?
Czekałam całe wieki!
Powinnaś była odejść.
Merlyn miał ci powiedzieć.
Co mówisz? Z kim rozmawiasz?
Z nikim.
Zapomniałam o węzłach. Powinny już być zrobione.
Musisz iść. Zabierz watahę w bezpieczne miejsce.
Mówiłam ci, że nie odejdę bez mamusi.
Musisz mnie posłuchać, Mebh.
Musisz opuścić las. Zabierz wilki i idź.
Ale… mówiłaś, że mi pomożesz.
- Pomagam ci tak, jak tylko mogę. - Obiecałaś.
Lord protektor spali las. Do wieczora pozabija wszystkie wilki.
Musisz je stąd wyprowadzić. Rozumiesz?
Idź już.
Mówiłaś, że mi pomożesz. Obiecałaś.
Idź, Mebh. Zabierz ze sobą Merlyna. Żegnaj.
Podobno ma wilka.
Podobno to wielka bestia. Większa od normalnego wilka.
- Mamusia? - Ale to będzie widok.
Myślisz, że go zabije?
Pewnie. To potwór.
- Mamusiu! - Szalone dziecko!
- Ostrożnie! - Uważaj!
Zrobisz komuś krzywdę.
Wychodzimy. Wszyscy muszą iść na dziedziniec.
Lord protektor każe wszystkim zebrać się na dziedzińcu. Chodź.
Postawili na scenie dużą klatkę.
O nie.
Jestem najlepszym żołnierzem!
Pchajcie! Jeszcze trochę.
Dobrze. Wystarczy. Odsuńcie się.
Na pozycje.
- Stój, Mebh! Proszę. - Tam jest moja mamusia! Puszczaj!
Mebh, nie!
Ludu Kilkenny, wysłuchałem waszych skarg.
Ataki wilków, zabite bydło, wilk biegający po naszych ulicach.
- Posłuchajcie. Nie musicie się bać. - Mebh, stój.
Puszczaj!
Musisz stąd uciekać.
Puszczaj.
Hej! Tutaj! Złapałam wilka.
- …cywilizowany kraj. - Patrzcie! Złapała wilka.
Nie możemy…
Moi myśliwi, musimy zabić nowego wilka.
Nie! Złaźcie ze mnie!
Muszę znaleźć mamusię. Puszczajcie.
Robyn, przestań. Co ty robisz?
Zjem was wszystkich! Wypuśćcie mnie!
Twoja mama prosiła, żebym cię chroniła.
Kłamiesz! Wiedziałaś!
To dla twojego dobra. Przepraszam.
Dopadnij wilka…
Wysłał mnie tu sam Pan,
żebym ujarzmił dzicz.
Pokażę wam, że można ją poskromić. Patrzcie.
- Wilk! - Mamusia!
Zabić wilka!
Zabić bestię!
Naprawdę ma wilka.
Dość! Wystarczy! Cisza!
Nie musicie obawiać się tej bestii.
Otworzyć klatkę.
- Zabić wilka. - No już.
Widzicie? Te niegdyś dzikie stworzenie zostało poskromione.
Jest posłuszne. Niczym wierny sługa.
Pozbędę się z naszych ziem tego nędznego pomiotu.
Mamusiu!
Mebh, nie!
- Hej! - Mamusiu, to ja. Jestem tu.
- Co to ma być? - Jestem tu.
Puszczaj ją! To moja mamusia!
Wypuść ją!
Goodfellowe, zajmij się tą dzikuską.
Nie umiesz niczego złapać? Co ty wyprawiasz?
Zakuj tego demona w dyby.
Ojcze! Nie!
- Straż! - Stój!
Nie ruszaj się.
Stój, dzikusko.
Ojcze! Nie!
Robyn! Odsuń się!
Ojcze, przestań! Tak nie można!
Robyn! Odejdź stąd!
Oj!
- Ugryzł żołnierza! - Ojcze!
Wilk go ugryzł!
Odciągnąć go.
- Oj! - Dobrze.
- Oj! - Zamknąć go!
- O nie! - Zasłonić!
Mamusiu!
Mamusiu, co oni zrobili?
Chodź tu!
Jestem Wolfwalkerką!
Zbiorę moje wilki i wrócę po mamusię!
A potem was wszystkich zjemy!
Ludzie! Słuchajcie mnie.
Nie bójcie się dzikich dziewczynek i wilków,
bo dziś w nocy położymy temu kres.
Spalę ten las doszczętnie.
Zabiorę działa do nory tych bestii.
- Poślę je do piekła. - Nie!
Przetrwamy. Taka jest wola Pana.
- Przygotować szwadron. - Tak jest.
- Z drogi. - Ruszać się.
Z drogi.
Co z tobą, Goodfellowe? Nie umiesz złapać nawet dziewczynki?
Udowodnij dziś swoją wartość jako żołnierza
albo jutro cię zakuję.
A teraz skończ z tą dziką bestią.
Czego nie da się poskromić, trzeba zniszczyć.
Nie, proszę. Nie możesz.
Robyn! Przestań.
I, na litość boską, naucz ją manier, bo inaczej zrobi to ktoś inny.
- Tutaj. No już. - Spokojnie. Odsunąć się.
- Chodźcie, chłopaki. - Zmykać do domu.
Wychodzić z zamku.
Nie, proszę. Ojcze, nie.
Wystarczy. Wracaj do obowiązków.
- Nie możesz. - Już!
Szybko! Z tą bronią zwycięstwo będzie szybkie.
Robyn, co ty wyprawiasz?
Lord protektor zakuje nas w łańcuchy.
Źle postępuje, ojcze. To wszystko jest złe. Nie widzisz?
Odsuń się. Musimy robić, co nam mówią.
Dlaczego, ojcze?
Boję się.
Ojcze?
Nie będę mógł wiecznie cię chronić.
Boję się, że kiedyś skończysz w klatce.
Ale ja już jestem w klatce.
Wilki!
Co się dzieje?
Przepraszam, ojcze.
Robyn!
- Bestia na wolności! - Co…
Nie!
Złapać ją!
Zasłonić bramę!
- Opuścić bramę! - Nadchodzą!
Ognia!
- Nie! - Nie dajcie jej uciec!
Próbowałam ją powstrzymać, ale nie mogłam.
Zginie.
Nadchodzi!
Dalej!
Zamknąć bramę!
Podnieść most!
Do broni!
Szybko.
Ognia!
Mierzyć w bestię!
- Wilk! - Uwaga!
Czas zaatakować tych mieszczuchów!
Zjedzmy ich wszystkich!
Mają moją…
Mamusia?
Mamusia.
Mamusia!
Mamusiu, wróciłaś.
Mebh.
Myślałam, że nigdy cię już nie zobaczę. Ale ona mnie uwolniła.
Mebh, przepraszam.
Próbowałam cię tylko chronić. Nie wiedziałam, co robić.
Byłam…
Przepraszam, Mebh.
Chodź tu, mieszczuchu.
Już nie jestem mieszczuchem.
Dzięki, że pomogłaś mamusi.
Nie!
Mamusiu! Nie! Co ci się stało?
Mamusiu! Nie!
Robyn!
- Mamusiu! - Robyn! Uciekaj!
Mamusiu, co ci jest?
Nie, ojcze!
- Chodź, Robyn! - Nie, ojcze!
- Zastrzeliłeś ją! Jak mogłeś? - Szybko, uciekaj!
Puszczaj! Mebh!
- Muszę jej pomóc! Puszczaj! - Cofnąć się!
- Do tyłu! Cofnąć się! - Nie!
- Co ty zrobiłeś? - Do tyłu!
Zostawcie nas!
Przestań! Nie! Puszczaj!
- Robyn! Zostań! - Przestań!
Mebh!
Nie!
Muszę jej pomóc! Umiera!
Przestań, Robyn!
Puszczaj!
Mebh!
Nie, Robyn! Dlaczego? Nie rozumiem!
Nie widzisz? Jestem jedną z nich. Jestem Wolfwalkerką.
Nie. Proszę, zostań ze mną. Nie mogę cię puścić.
Ojcze.
Robyn.
Robyn!
- Naprzód! - Do broni.
Szyk!
Postradałeś zmysły, Goodfellowe? Co tu się dzieje?
Robyn odeszła.
- Zakuć go. Zajmiemy się nim później. - Tak jest.
Świeży trop.
Ruszać! Spalić wszystko!
Tak jest. Naprzód.
- Nie ruszaj się. - Naprzód.
- Spalić las! - Spalić doszczętnie!
O Boże, co ja zrobiłem?
Robyn, obudź się, proszę.
Mamusiu!
Proszę, mamusiu, oddychaj.
Nigdy nie leczyłam czegoś tak poważnego. To wymaga czasu.
Nie zostawię cię, mamusiu.
Opóźnię ich.
Idźcie za nią.
- Uwaga! - Szykować broń!
Przygotować się do marszu!
Są w środku! Naprzód!
Tak jest! Naprzód!
Naprzód!
Możemy ich odeprzeć. Jesteśmy wilkami!
- Szyk! - Mają broń i działo.
Ale nie bójcie się. Są w naszym lesie. Chodźmy!
- Odwagi! - Dalej!
Do przodu!
Ładować broń.
- Wykurzyć je i wybić! - Tak jest!
- Rozproszyć się! - Więcej ognia!
- Tutaj! - Spalić to!
- Spalić las! - Naprzód!
- Dać tu więcej ognia! - Spalić to!
Co to, do licha, jest?
Rozproszyć się!
Podłożyć tu więcej ognia!
Skryjcie się wśród drzew.
Użyjcie pułapek.
Do diaska!
Przyciągnijcie ogień.
Atakujcie z ukrycia, kiedy przeładowują.
Status?
Nie!
Nie potrafię, mamusiu. Nie potrafię.
Nie mam tyle siły.
Proszę, powiedz mi, co mam robić.
Wataha. Potrzebuję watahy.
Co? Co to było?
W nogi!
Boże, co to było?
To Wolfwalker.
Gusła.
- Uciekać! W nogi! - Co wy robicie?
Utrzymać szyk!
Wracać na pozycje!
- Otoczyły nas. - W nogi!
Litości!
Ognia! Strzelać!
Ognia!
Są wszędzie!
Robyn.
Robyn, uciekaj!
Kanonierzy! Nie pozwólcie im uciec!
Wyrżnąć te paskudne bestie!
Szybko! Chodźcie tutaj. Potrzebuję waszej pomocy.
Robyn?
Gdzie jest Robyn?
Uciekinierzy zostaną zabici!
Wykonujcie moje rozkazy, a przetrwamy.
Prowadzi nas Pan.
Robyn.
Naprzód!
- Załadować działo! - Tak jest.
Pokażcie się, ohydne kreatury.
Nadszedł wasz kres.
Tam! Diabelskie leże!
Zwycięstwo jest bliskie!
Kanonierzy, ognia!
Kryć się!
Robyn!
Muszkieterzy…
Ognia!
Wracać!
Nie, Robyn!
Robyn?
Robyn, wstawaj.
Wstawaj! Uciekaj!
Dość tego, Goodfellowe.
Ohydne ptaszysko!
Stój! To tylko dziewczynka.
Na chwałę Pana, oto twoja kara i zguba!
Robyn! Nie!
Boże Wszechmogący, chroń mnie.
Goodfellowe.
W twoje ręce, Panie…
powierzam swą duszę.
Ojcze?
Ojcze.
Musimy pomóc Mebh.
Mamusiu, proszę, nie odchodź.
Nie zostawiaj mnie znowu.
Proszę.
Mebh.
Robyn.
Starałam się. Naprawdę się starałam,
ale jestem za słaba.
Potrzebuję jej.
Mogę pomóc, tak jak obiecałam.
Mebh, jesteśmy teraz dwie.
Jesteśmy teraz dwie.
Pokaż mi, co robić, Mebh. Ja nie wiem.
Pokażę ci. Rób to, co ja.
- Co to jest? - Czary.
O rety!
Słyszycie? To piękna pieśń.
- Mebh! - Mamusia.
Mebh, moja wilczko.
Mamusiu, wróciłaś.
Myślałam, że znowu odeszłaś. Tęskniłam za tobą.
Dziękuję, mo chara.
Moja przyjaciółko.
Ojcze.
Nie odchodź.
Zostań, proszę.
Jesteś jednym z nas.
Ojcze, należysz teraz do naszej watahy.
Wszystko dobrze, skarbie.
Wszystko dobrze, ojcze.
Chodźcie!
Ścigamy się!
Wyje wilk, słychać go
Biegnie wilk, wolny tak
Wyje wilk, słychać go
Wolny tak
Wyje wilk, słychać go
Biegnie wilk, wolny tak
Wyje wilk
SEKRET WILCZEJ GROMADY
Wolny tak
Wilk opuści śpiące dziecko
Wilk pobiegnie aż po świt
Wilk poprowadzi cię w snach
Wolny tak
Wyje wilk, słychać go
Biegnie wilk, wolny tak
Wyje wilk, słychać go
Wolny tak
Wyje wilk, słychać go
Biegnie wilk, wolny tak
Wyje wilk, słychać go
Wolny tak
Wyje wilk, słychać go
Wolny tak
SEKRET WILCZEJ GROMADY
Napisy: Marzena Falkowska