Statek matka do bramy.
Czterej jeźdźcy są w drodze.
Otworzyć drzwi stajni. Powtarzam.
Ładunek jest bezpieczny. Jeźdźcy są w drodze.
NIEUPOWAŻNIONYM WSTĘP WZBRONIONY
Mam wyglądać ładnie.
Chodź tu.
Jesteśmy w Vegas!
Vegas!
Zrobiliśmy to!
Już cyknęło zdjęcie.
Chodźmy.
NOWOŻEŃCY
W drogę!
Kocham życie!
Kocham.
Co ty wyprawiasz? Usiądź normalnie.
Co właściwie przewozimy?
Po co taki arsenał do ochrony?
Kto wie.
Może to kompaktowa broń jądrowa albo oryginał konstytucji
zapisany krwią ojców założycieli.
Pewnie. Albo…
Wielka Stopa.
Albo fragment laski boga Ra,
albo żywa Amelia Earhart.
- Lepiej nie wiedzieć. - Racja.
Mam coś dla ciebie za to, że zrobiłeś ze mnie porządną kobietę.
O czym ty gadasz?
Dobra.
Bierz się do roboty.
Doigrałeś się.
Już wiem.
Może to ten łazik, który rzekomo został na Księżycu?
Dobrze celujesz w pozaziemskie klimaty,
zważywszy na to, że wracamy stamtąd.
- Czyli to możliwe. - Co takiego?
Że transportujemy… wiesz co.
Świętego Graala.
Może.
Ale nie tego od Jezusa.
Chodzi o to, co nie powinno być ruszane.
Mam powiedzieć na głos?
Serio nie wiem, o co ci chodzi.
Strefa 51.
Sekcja zwłok w sekretnym hangarze.
Już mówię. Wieziemy kosmitę.
- O Boże. - Uważaj!
Blackwing oberwał.
Ruchy, chłopaki.
- Wyciągamy! - Szybciej!
Dalej, ruchy.
Kilka ofiar śmiertelnych.
Tu nikt nie przeżył. Zajrzyjmy tam.
- Sprawdzić drugi ładunek! - Przyjąłem!
Czterej jeźdźcy do statku matki.
Odbiór. Mówcie.
Mamy sytuację kryzysową. Potrzebne wsparcie.
Odbiór.
Co się stało?
Mieliśmy groźny wypadek.
Są liczne ofiary śmiertelne.
Potrzebna pomoc medyczna.
Odbiór. Rozpoczynamy ewakuację medyczną.
Wzywamy pomoc. Nie przerywaj łączności.
Jeźdźcy, co z ładunkiem?
Z ładunkiem?
Ładunek został uszkodzony.
Rozerwany kontener leży na drodze.
Czekajcie na instrukcje.
Posłuchajcie uważnie.
Każdy, kto może, niech natychmiast odejdzie od ładunku.
Co mamy zrobić?
Stul ryj i słuchaj. Zabierz stamtąd swoich ludzi.
Rannych zostaw.
Wynoście się stamtąd. Słyszysz?
Odbiór.
Zostaw to.
Co?
- Nie zbliżaj się do tego. - Co?
Masz się nie…
Uciekajmy.
Sam słyszałeś. Jazda!
Wracajmy. Musimy im pomóc!
Nie ma komu. Rozumiesz? Wszyscy mają przejebane.
Czekaj!
Nie możemy się zatrzymywać.
Jesteśmy już daleko, wyluzuj.
Wcale nie.
Dobra.
Co to było?
To coś nas tropi.
Oddala się. Chodźmy.
- Cholera. Jaja sobie robisz? - Speniałem.
Gotowi?
Raz, dwa, trzy, cztery…
NETFLIX PRZEDSTAWIA
MAGISTER FILOZOFII
Tysiące demonstrantów protestowało przed Kapitolem
przeciwko decyzji przegłosowanej przez Kongres.
Rząd zatwierdził kontrowersyjną propozycję
unicestwienia ostatniej hordy zombie.
Skutki tej decyzji były opłakane.
Wojska amerykańskie straciły wielu żołnierzy
i musiały się wycofać.
Opanowane przez zombie Las Vegas odgrodzono murem od reszty kraju.
Prezydent zamierza spełnić
swoją obietnicę wyborczą
i wybić do cna zombie w Las Vegas.
Działania będą drastyczne. Taktyczna bomba atomowa zostanie zrzucona
na Las Vegas za cztery dni.
Bombardowanie zbiegnie się z obchodami Dnia Niepodległości.
Nakazano całkowitą ewakuację
obozu kwarantanny McCarrana.
Ruchy broniące praw obywatelskich twierdzą,
że nie ma dowodów na obecność zakażenia
na terenie obozu.
Przepraszam.
Mogę porozmawiać z tamtym panem?
Scott, ktoś do ciebie.
Panie Ward.
Cześć. Pan Bly Tanaka?
Pan do mnie?
Uratował pan sekretarza obrony
przed hordą krwiożerczych potworów,
zdobył Medal Wolności i skończył…
Smażąc burgery.
Wiem, jak wygląda moje życie.
Proszę posłuchać.
W sejfie pod bulwarem Strip znajduje się 200 milionów dolarów.
Ubezpieczyciel już wypłacił mi za nie odszkodowanie.
To kasa nieopodatkowana, niewykrywalna.
Nie do wydania.
Dlatego potrzebuję pana.
Zostało 96 godzin.
Rząd wycofał ponad połowę wojsk
ze strefy objętej kwarantanną.
Obszar jest niechroniony.
Niech pan zbierze ekipę i wydostanie moją forsę.
W zamian oferuję
sumę 50 milionów do podziału dla pana ekipy.
Zainteresowany?
Proszę nie odpowiadać. Niech się pan zastanowi.
Liczymy na pana.
Do usłyszenia wkrótce.
Cieszcie się.
Rząd finansuje rozwiązanie medyczne.
PRAWDA O KWARANTANNIE
Problem się rozwiąże.
Sam wiesz, że nie ma zakażonych.
Zakażeni dawno staliby się zombie.
Są więźniami politycznymi naszego rządu.
Wystarczy być imigrantem lub walczyć
o prawa gejów czy dostęp do aborcji.
Ani się obejrzysz, a będą ci mierzyć temperaturę
albo wyciągną cię siłą z domu
niby z troski o bezpieczeństwo.
Testowaliśmy tysiące bomb na pustyni w Nevadzie.
Tu będzie tak samo.
Uwaga osoby zatrzymane w obozie kwarantanny McCarrana.
Trwa ewakuacja placówki.
Czeka na was autobus do Barstow.
Podczas wsiadania do autobusu
należy okazać tymczasową przepustkę zdrowotną.
Autobusy odjeżdżają co kwadrans.
- Cześć. - Kate!
Dusisz mnie.
- Cieszycie się na wyjazd? - Tak!
Daj dzieciom dokończyć pakowanie.
No już.
Kate, obiecaj mi coś.
Jeśli coś mi się stanie,
dopilnuj, aby dzieci wyjechały do Barstow.
Co miałoby ci się stać?
Znacie się?
Znasz kojota?
Geeta, nawet o tym nie myśl.
Pomaga dostać się do miasta,
ukraść kasę z automatu i wrócić.
Wrócę raz-dwa.
Jeśli nie zdobędę kasy, utkniemy w Barstow na zawsze.
Strażnicy mają wszystko w dupie.
Za pięć tysi mogę kupić wolność sobie i dzieciom.
Do piątku dzieci muszą stąd wyjechać.
Zrobię wszystko, żeby ochronić swoją rodzinę.
Nie każdy stamtąd wraca.
Nie było rozmowy.
- Zaczekaj. - Daj spokój.
Wszystko gra, miłe panie?
Nie masz nic lepszego do roboty?
Kate…
- Co tam pieprzysz, gówniaro? - Nic nie mówiła.
- Tak, wolontariuszko? - Kate.
Stul ryj!
Dobra.
Co? Mówiłaś coś?
Nic nie mówiłam.
Pierwsze objawy zakażenia to opryskliwość
i zachowanie antyspołeczne.
Spójrz na mnie i się nie ruszaj.
W normie.
Autobus służbowy odjeżdża za pięć minut.
Twoja kolej.
Jeśli chcesz,
zmierzę ci temperaturę analnie.
Masz dość niski wynik.
Na pewno nic ci nie jest?
- Nie jesteś zakażona? - Nic mi nie jest.
Czuję się dobrze.
Posłuchajcie,
jesteście na granicy, więc uważajcie na siebie.
A ty lepiej nie przegap autobusu.
Dupek.
Odbiło ci?
Wiesz, jak szybko mógłby się ciebie pozbyć?
Powie, że spadła ci temperatura i każdy mu uwierzy.
- Wiem. - Wiesz i co?
On…
To bez znaczenia.
Przepraszam.
Obiecaj, że nie zrobisz nic głupiego.
Geeta, nie warto tak ryzykować.
Masz rację.
Nie zrobię tego.
Obiecuję.
Dzięki.
Autobus służbowy odjeżdża za pięć minut.
Mamo!
KANDYDAT
Tak?
Panie Tanaka, jestem w rozterce.
Nie przepadam za panem.
Więc niechętnie zgadzam się na wykonanie zlecenia.
Niech pan szuka ekipy.
Potrzebuje pan pilota helikoptera i kasiarza.
Prześlę esemesem adres.
Ma pan tam być jutro o 16.
Zgodził się.
Głupio mi prosić, ale…
Muszę zawieźć dzieci do szkoły, a jeśli się spóźnię…
Naprawię go.
Dziękuję, Mario.
Nie ma sprawy. Uważaj, bo się usmarujesz.
Daj jej kluczyki do auta zastępczego.
- Dziękuję. - Ucałuj ode mnie dzieciaki.
Pa.
Kurwa.
Cześć.
Cześć!
Myślisz, że to zły pomysł?
Słuchaj, Scotty. Nie ma nad czym myśleć.
To cholernie zły pomysł.
- Czyli nie? - Tego nie mówiłam.
Zatem tak?
Tego też nie mówiłam.
Jesteś zaciekawiona.
Tyle to już wiedziałeś, zanim tu przyszedłeś.
Pomyśl tylko.
Zrobiliśmy wiele, uratowaliśmy tylu ludzi
i co z tego mamy?
Może chociaż raz
zrobimy coś dla siebie?
Możemy zginąć.
I pewnie zginiemy.
Ktoś na pewno umrze.
Pięćdziesiąt milionów.
Pięćdziesiąt baniek.
Do podziału po równo?
Ty, Vanderohe i ja weźmiemy po 15 baniek.
A reszta…
Nie musi o tym wiedzieć.
No właśnie.
O kim jeszcze myślałeś?
Miała pani gościa.
Jak poszło?
W końcu odwiedziła mnie po pół roku.
Nawet półgodzinna rozmowa z nią kończy się kłótnią.
Wydaje się szczęśliwa.
To chyba dobrze.
Na pewno panią szanuje,
choć tego nie pokazuje.
A jeśli nie, to walić ją.
Przywaliłeś z grubej rury.
Co myślisz?
Gdy wtedy walczyliśmy z zombiakami,
te potwory nie miały dla mnie twarzy.
Teraz dotarło do mnie, że to byli ludzie.
A ich twarze widzę cały czas.
Nie wiem, czy powrót tam to dobry pomysł.
Serio.
Ale może przyniesie mi to…
katharsis?
Mamy go.
Proszę, proszę.
Vegas trzeba było zbombardować już w latach 90.
- Świetne. - Peters!
Jasny gwint.
Jak leci?
Co ty tu robisz?
Jak w robocie?
Robota ssie. Co tu robicie?
Zbieramy ekipę na zlecenie.
Ile płacicie?
Jeśli się uda,
to dostaniesz dwa miliony dniówki.
Dwie bańki?
Tylko dla mnie?
Dwie bańki, jeśli się uda?
Wchodzę w to na stówę.
Chcesz wiedzieć, jakie są zagrożenia?
A co mnie to? Dwie bańki to kupa forsy.
Nienawidzę swojego życia.
Z dwiema bańkami w łapie
mogę je totalnie odmienić.
Wchodzę w to. Dzięki.
Nie chcesz nic wiedzieć?
Pewnie potrzebujecie helikoptera?
- Tak. - A ja jestem pilotką.
- Tak. - Właśnie.
Piszę się na to.
- Wchodzę w to. - Dzięki, stara.
Nic się nie zmieniła.
Wciąż jest dziwna.
Jedziemy po mojego gościa.
Dalej.
No raczej. Wyskakuj z forsy!
Mikey Guzman.
Coś mi się obiło o uszy.
Patrz.
GUZMAN ŻYWYCH TRUPÓW
Tu Mikey Guzman na żywo z Las Vegas.
Nadciąga banda pięciu, niech no policzę…
Siedmiu szuraczy!
Masz kulkę, skurwielu. Podwójny headshot!
Wariat.
Huczy o nim na Reddicie.
Szacuneczek!
- Zajebiście. - Tak to się robi.
Wielkie dzięki.
Mówił Guzman Żywych Trupów 420.
Daj lajka i zostaw suba.
Skurwiel ma rolexa za dziesięć tysiaków.
Qué onda, güero?
Mikey Guzman.
Co tam?
Chcesz zarobić pół bańki?
A kogo muszę zabić?
Uwielbiam go.
SEJFY I ZAMKI GWENDOLINE
Co tu robimy?
Mówiłeś, że potrzebujemy kasiarza, to go mamy.
Chcesz zarobić ćwierć bańki za dzień pracy?
O Boże.
Dasz radę?
- Otworzyć go? - Tak.
Też pytanie.
Pokazujecie mi Madonnę z Dzieciątkiem i aniołami Botticellego
i pytacie, czy chcę ją bzyknąć.
No dobra.
Twórcą tego arcydzieła
jest Hans Wagner.
Nazwał je Der Götterdämmerung.
Złożył tym samym hołd operze Richarda Wagnera…
Pierścień Nibelunga.
Czy można go otworzyć?
Nie wiem.
- Naprawdę. - No dobra.
Uwaga z tymi łapskami.
Czy jako światowej klasy ślusarz
mam szansę go otworzyć?
Powiem skromnie, że tak.
Wchodzisz w to?
Oto wrota do innego świata.
Skierowała was do mnie opatrzność.
Podejmę się zadania.
- Jak się nazywasz? - Scott Ward.
- Jak? - Scott Ward.
Jestem Dieter.
Gotowa się zabawić?
LAS VENDETTA
Scott.
To Damon i Chambers.
Zapłacę im ze swojej działki.
- Jak leci? - Witam w zespole.
Scott, co to za dzieciuch?
Spójrz na niego.
Daleko mu do pogromcy zombie.
Jestem Dieter. Żaden sejf mi się nie oprze.
Jaja sobie robisz?
Nie, otworzy sejf.
Bez niego nie damy rady.
Chodźcie tu.
Oto nasza ekipa.
Jakże miło was widzieć.
Oto wasz cel.
Kasyno Vegas Bly.
Do Vegas nie można polecieć,
bo ruch powietrzny zamknięto.
Ale można stamtąd wylecieć.
Na szczycie północnego budynku hotelu, czyli Sodomy, jest helikopter.
Dzięki sprawnej współpracy i komunikacji
robota powinna pójść jak z płatka.
Macie na to 32 godziny.
Z niedobitkami zombie
tacy twardziele jak wy poradzą sobie w mig.
Chwila.
Przepraszam.
Jak zabić zombie?
Jezu.
Ktoś jeszcze nigdy nie zabił zombie?
Podstawy znacie.
Zombiaki, szuracze, jak zwał, tak zwał,
zabija się ciosem w mózg.
W mózg.
Więc strzelajcie w głowę, prościzna.
Są pytania?
A jeśli zmiażdżę takiemu głowę kamieniem?
Czy to wystarczy?
Wystarczy, bo celujesz w mózg.
Rozumiem.
Panie Tanaka, proszę mówić.
Idziecie na bulwar Las Vegas Strip.
Dotrzecie do kasyna w dwie godziny.
Odszukacie agregat.
Sejf jest w piwnicy Gomory, południowej wieży hotelu.
Na końcu korytarza.
Dostępu bronią niegroźne zabezpieczenia.
Odblokujecie je.
W tym czasie nasza pilotka i mechanik tankuje helikopter.
Na dole kasiarz zabiera się do roboty.
Jest jak chirurg albo malarz,
który tworzy arcydzieło z pomocą ledwo słyszalnych kliknięć.
Mechanizm w końcu ulega jego delikatnemu dotykowi.
Ładujecie pieniądze do helikoptera
i odlatujecie w kierunku zachodzącego słońca.
Zadanie wykonacie
na dobę przed zbombardowaniem miasta.
Byle nie po japońsku: jako tako.
Proszę pana.
Nie wolno już tak mówić, trzeba zachować szacunek.
Ale…
Japończykowi akurat wolno.
Jak wolicie.
Pójdzie wam jak z płatka.
Przyjrzyjcie się.
Dobra robota.
Chwila.
Czyli chodzi o zombie?
Tak. Myślałem, że ci to pasi?
Ciągle nawijasz, że chcesz rozjebać zombiaka.
Tak tylko gadałem.
Co?
Jebię to.
To jakiś obłęd. Wszyscy zginiecie.
- Chryste. - Sorry.
Amatorzy.
Zaczekaj, ziomek.
Bierzcie ekwipunek. Widzimy się punktualnie o szóstej.
Zrozumiano.
Moment.
Jestem Martin, szef ochrony pana Tanaki.
Jestem do waszej dyspozycji.
Mam dostęp do całego sprzętu.
Będę wam towarzyszyć, bo doskonale znam kasyno.
Są pytania?
Dobrze. Widzimy się o szóstej.
Co?
Jak samopoczucie?
Jest pan wariatem.
Jeśli mam zdechnąć w Las Vegas
lub spędzić kolejny dzień, przerzucając kotlety…
wolę ryzyko za parę baniek.
Wie pan już, jak dostaniecie się do miasta?
Tak.
Nowo przybyli muszą przejść kompletne badanie
zgodnie z wymogami stacji kwarantanny w Barstow.
Osoby bez przepustki zdrowotnej nie mogą się poruszać
po częściach wspólnych.
Cześć, Kate.
- Co tu robisz? - Musimy pogadać.
- Nie! - Czekaj.
Wysłuchaj mnie.
Nadarzyła się okazja.
Musisz mi pomóc.
Brzmi to niedorzecznie,
ale zrób coś dla mnie.
Dla ciebie?
Jedną przysługę.
W zamian dostaniesz 15 milionów.
Piętnaście baniek?
Nie masz takich pieniędzy.
Dostanę je, jeśli mi pomożesz.
Nie wynagrodzę ci tego, co zrobiłem,
ani bycia kiepskim ojcem.
Właśnie.
Ale dzięki 15 bańkom komuś pomożesz.
Będziesz mogła wrócić na studia.
Na pewno dobrze wykorzystasz te pieniądze.
Co mam zrobić?
Kojot?
Weź nas ze sobą.
Proszę.
Nieźle jak na pierwszy raz.
Kapuję już.
Cóż za cudeńko.
Nie celuj lufy we mnie.
Przepraszam.
Nasz transport.
Dobrze. Wody?
Jaja sobie robisz. Co to ma być?
Co?
Jeśli to wszystko jest po to,
żebyś odnowił relację z córką…
Wcale nie. Zaufaj mi.
Jest wolontariuszką w obozie i ma znajomości.
Zawiezie nas do strefy kwarantanny.
Nie wezmę jej z nami do miasta.
NEVADA WITA
UWAGA! WJAZD DO STREFY OBJĘTEJ KWARANTANNĄ
Siemanko. Nie znamy się jeszcze. Jestem Martin.
Nie gadaj do mnie. Nie ufam nikomu i tobie też nie.
Nie zbliżaj się do mnie.
Zrozumiano.
Prosimy wszystkich o uwagę.
Trwa ewakuacja placówki. Nikt z personelu…
Drodzy przestępcy, oto wasz kojot.
Kojot ma imię?
Lilly, ale „kojot” brzmi fajnie.
Mów mi, jak chcesz.
Zmywam się.
Za dobę widzimy się za Barstow.
- Dobra? - OK.
Tylko nie zgińcie od bomby albo zombie.
Co się stało?
Mama zniknęła.
Masz.
Takie pytanko.
Słucham?
Możesz dać mi coś większego?
Jeśli to zrobię, to skończysz martwy.
Martwy?
Będzie auf Wiedersehen.
Co z tym zrobić?
Ja pierdolę. Serio?
Dieter, nie wkurzaj Vana.
Dziękuję.
- Coś ty zrobiła? - O co ci chodzi?
Przestań!
Puść mnie!
Co tu się dzieje?
Co ci odwaliło?
Nie ma jej.
Wzięłaś Geetę do miasta.
Ją i dwie inne babki.
Biorę różnych ludzi.
Kasa gwarantuje im wolność.
- Sama wiesz. - Nie wróciła.
Nie każdy wraca.
- Znają ryzyko. - Ona ma dzieci!
Tego mi nie mówiła.
Gdyby mi powiedziała, tobym jej nie wzięła.
Widziałaś, jak umiera?
Nie.
Zawróciłam, a one szły dalej.
Nie wróciły z miasta, przykro mi.
Czekałam długo, ale w końcu…
Jadę z wami.
- Nie. - Jadę.
Nie ma mowy.
Zaginęła matka dwojga dzieci,
którymi się zajmuję.
Muszę ją znaleźć.
Jak ją opiszesz, to ją znajdziemy.
- Mam ci wierzyć? - Kate!
- Zostajesz! - Nie pytam o pozwolenie!
Mówię ci, co zrobię.
Chodź tu.
Posłuchaj mnie. Wiem, jak tam jest.
Nie pozwolę ci wejść do miasta.
Zostaniesz tu.
Poszukamy tej babki i potem się spotkamy.
- Dobra? - Nie.
To ty posłuchaj.
I tak tam pójdę.
- Albo pójdę bezpiecznie z tobą… - Kate…
Albo…
zakradnę się po was
i pewnie zginę.
Twój wybór.
Co wolisz, tato?
Jeśli ją zobaczymy, to dobrze.
Ale nie będziesz jej szukać na własną rękę, bo to niebezpieczne.
Jeśli coś odwalisz, ktoś z ekipy może zginąć.
Zrozumiano?
Oni też mają rodziny.
Mam cię mieć cały czas na oku.
To mój warunek. Zrozumiano?
Tak.
To jest Kate.
Pójdzie z nami.
- Cześć. - Jak leci?
Pojebało cię?
Dobrze się bawicie?
Co on gada?
Bomba ma was zabić? O to wam chodzi?
Czeka ostatni autobus.
Zmiataj, Speedy Gonzales!
Jesteś w strefie obowiązkowej ewakuacji.
- Potrzebujemy jeszcze kogoś. - Po co?
Nie wiesz, jak tam teraz jest.
- Mamy dużą ekipę… - Potrzebujemy jeszcze kogoś.
Co tu się wyrabia?
Chcesz zarobić 20 patyków?
Dwadzieścia tysiaków?
Bardzo, kurwa, chętnie.
Nie rozumiem. Po jakiego chuja go wciągnęła?
Wyrażaj się.
Jaja sobie robisz?
Idziemy w epicentrum zombie, żeby zrobić skok na kasyno.
- Jest twoja. - A ciebie rażą przekleństwa?
Moja? Ale bajer.
Pasuje mi.
Zabawimy się?
Znam się na rzeczy.
Jeśli się wystraszysz albo zdenerwujesz,
to schowaj się za mnie.
- Obronię cię. - Dzięki.
Co tam, ziomek?
Niesiesz paliwo.
Nie dotykaj mojej piły.
I nie gadaj do niej…
ziomek.
- Pewnie. - Teraz się rozumiemy.
Ruszajmy!
Na co się gapisz?
Stań za mną.
Lufa w górę, palancie.
Jeszcze możesz zawrócić.
Oto i oni.
Resztki szuraczy.
Co im się stało?
A jak myślisz?
Głupki zostały na słońcu.
Byś widział, co jest, gdy pada.
Wtedy ożywają na parę godzin.
Scheisse.
Dawaj.
Długo musi padać?
Cykaj.
Turyści.
Ty jesteś Lilly?
Dobrze znasz ten teren, co?
Co cię to?
Może dużo.
Co wiesz o zombiakach?
Wszystko.
A co?
Dobrze wiedzieć.
Wow, was ist das?
Co to ma być?
Co tu się stało?
Tutaj policja i wojska padły.
Ostatnia linia frontu.
Cicho.
Słyszycie?
- Co do licha? - Schowajcie się za samochód!
Co to ma być?
Valentine.
Valentine?
Tygrysica-zombie.
To już przeginka.
- Wymiata. - Czad.
Droga wolna.
- Idziemy. - Dobra.
Co to było?
Tygrysica Siegfrieda i Roya.
Strzeże ich terenu.
- Nie ma innej drogi? - Nie bardzo.
Cummings, pokaż ten pistolet.
Nie ma mowy.
Tylko na chwilę.
Podoba mi się. Piękny.
I niezawodny.
Mówisz?
Mogę go dotknąć?
- Chcesz go dotknąć? - Tak.
Tylko przez chwilę.
Jasne.
Na to właśnie liczyłam.
- Co ty gadasz? - Co ona odwala?
Zastrzelcie ją!
Wiedzą o nas, musimy przestrzegać ich zasad.
- Jakich zasad? O czym ona gada? - Wariatka.
Bez ofiary nie przejdziemy dalej.
- Serio? - Nie ma mowy!
Musimy okazać uległość.
- Oni nie myślą. - Zastrzel sukę!
- Wystarczy ich zastrzelić. - Nie.
- Oni tacy nie są. - Zastrzel ją!
Cholera!
Nie mówię o szuraczach, którzy faktycznie nie myślą.
Szuracze chodzą i żrą. Mówię o tych drugich.
- O alfach. - Tak. Są mądrzejsi i szybsi.
Są zorganizowani i zgotują nam piekło.
Proszę.
Mówicie, że miasto jest waszym więzieniem.
Mylicie się. To ich królestwo.
Możemy się po nim kręcić, ale na ich warunkach.
- Boże! - Wchodzimy do jego serca.
Mam matkę, którą kocham.
Każdy ma mamę, pizdo.
Ale nie każdy wykorzystuje kobiety na kwarantannie.
Kłamczucha! To nieprawda!
Zamknij się. Widziałam, co im robiłeś…
jebany gwałcicielu.
Boże! To kłamstwa!
- Kurwa, nie! - Ona już idzie.
Kto taki?
- Co za „ona”? - Uwolnijcie mnie.
Nie ufajcie jej.
Proszę was.
Pomóżcie mi. Jesteśmy drużyną.
Co do…
Co do chuja?
Scheisse.
Pomocy. Zastrzelcie to paskudztwo!
Posłuchaj mnie.
Nie zrobię ci krzywdy.
Pomóżcie mi.
Nie!
Pomocy!
Zostaw mnie.
Co robisz?
Boże!
Zostaw mnie.
Nie!
Pomocy!
- Zabiła już kogoś? - Tak, parę osób.
Wrócili?
Jako szuracze.
Według mnie zaczęło się od któregoś z nich.
Jeśli on cię ugryzie…
- Zmieniasz się w alfę. - Tak.
Zabierają go do hotelu Olympus.
Już wiemy, które miejsce omijać.
Nie wiem, co tam się dzieje.
Ludzie, których tam zabierają, wracają jako zombie…
ale te szybsze.
- Przemienią go w zombie? - Tak.
Tam może być Geeta.
Już o tym rozmawialiśmy.
- Mamy czas. - Nie ma mowy.
Dobrze.
Tak myślałam.
Dzięki temu gnojkowi możemy wejść do miasta?
Dzięki gnojkowi wkupiliśmy się w ich łaski,
ale nie będziemy panoszyć się po ulicach.
Zajdziemy dalej przez budynki.
Ruszajmy.
- Jest tu jakaś hierarchia? - O co ci chodzi?
Niemiec jest najważniejszy,
bo umie otworzyć sejf.
Ale potem chyba jestem ja?
Beze mnie nie polecicie helikopterem.
Więc jestem drugą najważniejszą osobą.
Wasza dwójka jest po mnie.
Na pewno jestem ważniejsza od tego kolesia.
Nie sądziłam, że nas słuchasz.
Od tego też jestem ważniejsza.
Nie ufam mu.
Wiesz, po co tu jest?
Patrzy nam na ręce,
żebyśmy nie zwiali z całą kasą.
Zachęć nas.
Nie namawiam do złego,
ale zachęć nas,
żebyśmy dali mu zdechnąć.
Co się tak na mnie gapicie?
To wolny kraj.
Można gapić się na innych.
To już nie jest ani wolny kraj, ani USA.
Nie słyszałaś?
Czyli to jeszcze bardziej wolny kraj?
Nieważne.
Co to, kurwa, jest?
Zostawcie mnie!
Co do chuja?
Co to?
Nie.
Pogadajmy.
Mogę wam pomóc.
W porządku.
Co do chuja?
Nie.
Posłuchaj.
Pogadajmy szczerze.
Cholera.
Nie dotykaj.
Nie świeć im po oczach.
Już to widziałam. Hibernują.
Mamy iść naprzód po omacku?
Wyznaczę drogę.
Idź przodem.
Chcesz popatrzeć na moją dupcię?
Nie. Nie ufam ci, że nam pomożesz.
Widzę, że coś knujesz.
Gdy będziemy w kasynie,
porozmawiamy sobie o twojej roli w naszej wyprawie.
Jak tam chcesz.
Mam cię, suko.
Ty skurwielu.
Cholera.
Kurwa!
Tędy!
- Gdzie Chambers? - Była za mną.
- Coś ty jej zrobił? - Nic.
Zaczęła strzelać, była daleko.
Pierdolisz! Była tuż obok ciebie!
Co się stało?
Ty skurwielu!
Zostaw ją! Już po niej!
Chambers!
Wstawaj!
Uciekaj!
Biegnij!
Idziemy.
Guzman! Już po niej.
Musimy iść dalej!
Lilly.
Geeta nie żyje, prawda?
Nie miałaby z nimi szans.
Nie bądź taka pewna. Był tu taki koleś.
Zniknął mi z oczu. Myślałam, że nie żyje.
Wyszedł po trzech dniach.
Co mu się stało?
Wzięli go do hotelu Olympus.
Zamknęli w pokoju z dwiema osobami.
Przywódca brał po jednej osobie.
Koleś przeżył, bo uciekł.
Więc to dla ciebie nic nowego?
Zostawiać innych.
Myślisz, że mi się to podoba?
Robię, co trzeba.
Hej.
Spójrz na to.
Co do licha?
Czy to…
Schemat naszego sejfu.
Ktoś też go miał.
Parszywy gad.
Tanaka ściągał tu inne ekipy.
Wiedziałeś o tym?
Pierwsze słyszę.
Peters, idź na dach.
Uruchom helikopter. Cruz ci pomoże.
Zagada mnie.
Cieszę się na widok przyjaciół.
Też mi coś.
Kojot i ja zabezpieczymy teren i wejścia.
Kate i ja poszukamy agregatów.
Awaryjny agregat na trzecim piętrze powinien ruszyć.
Dobra.
Van i Dieter idą do sejfu.
Guzman z wami.
Dobra.
Mam kartę dostępu do pierwszych drzwi i windy służbowej.
Wejście jest obok kas.
Masz. Wejdziecie bez problemu.
Dziękuję.
Ta jest moja. Dla ciebie mam drugą.
Każdy wie, co ma robić. Ruszamy.
Tak jest.
Ale rupieć.
Nie spieprz sprawy.
Jasne.
Pa.
Co to ma być?
Całą kasę przejebał na makietę?
Wkurza mnie ta tygrysica.
Chory schemat.
Co to było?
Gryzie cię sumienie?
Tylu zostawiłaś na pewną śmierć.
Tak, gryzie.
Babkę, której szuka Kate,
też postrzeliłaś?
Nie. Ona się zgubiła.
Zostawiałam, jeśli nie miałam wyboru…
lub ktoś na to zasłużył.
W obozie napatrzyłam się na to,
co ludzie zrobią, by przetrwać.
Tutaj chociaż reguły są jasne,
a oni nie próbują nikogo wyruchać.
Wyroluj mnie…
a zarobisz dwie kulki w czółko.
Dlaczego dwie?
Drugą dostaniesz za friko.
Cholera.
Co teraz?
Czekamy.
Musiałem to zrobić.
Co takiego?
Zabić ją.
Potem rozpowiadali o mnie różne rzeczy.
- Kochałem ją. - Jasne.
Kochaliśmy się.
Przepraszam, jeśli tego nie okazywałem.
Kapuję. Luz.
- Na pewno? - Tak.
Musiałeś to zrobić.
Była jedną z nich.
Nie ma o czym gadać.
Moment.
Myślisz, że to dlatego milczałam przez lata?
Wiesz…
Tak mi podpowiadała logika.
Nie.
Nigdy nie obwiniałam cię
za tamte wydarzenia.
To już nic nie rozumiem. O co ci chodziło?
To nie…
To nie dlatego…
że zabiłeś mamę.
Milczałam, bo zerwałeś ze mną kontakt.
Nie było cię przy mnie.
Nie przyjeżdżałeś.
Nie chciałeś o tym rozmawiać.
Nie pocieszyłeś mnie.
Masz rację.
Gdy spoglądałem na ciebie,
widziałem ją.
To mnie bolało.
I to cholernie.
Gdy próbowałem wrócić do twojego życia…
odepchnęłaś mnie, więc trzymałem się na dystans.
Moglibyśmy jeszcze kiedyś…
Zrobić co?
Nie wiem.
Mogłabyś iść na studia.
Będzie kasa, mógłbym otworzyć knajpę.
Nowego food trucka.
Moglibyśmy żyć.
Może…
Sprzedawałbym domowe zapiekanki.
Domowe zapiekanki?
Co o tym myślisz?
Spoko.
Fajny pomysł.
Ale nienawidziłam cię przez lata i ciężko mi się nagle przestawić.
Przepraszam.
- Źle to zabrzmiało. - Spoko.
Rozumiem.
Róbmy swoje.
Ay, su puta madre.
Guzman!
Trafiłem pannę młodą.
Dostała trzy kulki.
Właściwie to cztery.
Cztery.
I kto jest teraz pogromcą zombie, Vanderohe?
Przepraszam. No dobra.
Götterdämmerung.
Czekałeś na mnie pośród mroku.
Cóż za piękność.
Spójrzcie.
Inne hieny cmentarne
próbowały przepiłować zamek.
Jaka głupota.
Głupiutkie trupki.
O nie.
Schrzanili czytnik kart.
A może to jesteśmy my?
Zastanów się tylko.
Spójrz na nich. To my.
Może to my z innej osi czasu.
I tkwimy…
zamknięci w pętli czasowej.
Walczymy, umieramy…
i tak w kółko.
A Tanaka…
pociąga za sznurki.
Jak diabeł i bóg.
Ty, Guzman, ja i reszta ekipy
jesteśmy pionkami w jakiejś chorej grze.
Wciąż powtarzamy swoje błędy.
Aż w końcu…
następuje paradoks…
i zaczynamy wszystko od nowa.
Ekstra.
Bum.
Niesamowite.
Widzę.
Tam będzie pierwsze zabezpieczenie.
Wygląda mi to na pułapkę.
Trzeba ją czymś uruchomić.
- Tam. - Widzę.
Masz świetny fryz.
Dzięki.
Boże.
Chryste.
Cześć, kochanie.
Mam cię.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Powodzenia.
Witaj, piękna.
Spokojnie.
Nie!
Co ty wyrabiasz?
Miałeś tylko pobrać próbkę krwi.
Co tam krew.
Wiesz, ile za głowę zapłaci mój szef?
Albo rząd?
Właściwi ludzie mogą stworzyć ich więcej.
Chodzi o władzę nad armią zombie.
To broń masowego rażenia.
Nie na to się umawialiśmy.
Mam dotrzymać słowa czy nie?
Tak myślałem.
Więc trzymaj gębę na kłódkę.
Zmywajmy się.
Czemu? Będą jej szukać, jeśli radyjko nie zawyje?
Na pewno słyszeli ten jęk agonii.
Jeśli znajdą jej zwłoki, już po nas.
Co nam zrobią?
Nie wiem.
I to mi się podoba.
Ruchy.
Idź przed siebie.
Dalej, głupku.
W porządku.
Nic mi nie jest.
Skąd ich bierzesz?
Kto chce ciepłą rąsię?
Spróbuj sobie.
Leć po nią.
Patrz na to.
Widziałeś, Dit?
Ciągnie go do ciepła, a nie do mięsa.
Zabezpieczenie pójdzie w ruch
lada… moment.
Tylko tyle?
Wystraszyłem się śmiertelnie.
Scheisse!
Kurwa mać.
Zabezpieczenia miały być niegroźne.
- To legalne? - Tanaki to nie rusza.
Nie patyczkował się.
To wszystko? Teraz jest bezpiecznie?
Chyba tak.
Teraz raczej tak.
Powodzenia.
Stary, zabawa dopiero się zaczęła.
Tak!
Dawaj!
Tak jest!
Ty kupo złomu.
Kurwa!
Wszystko w porządku?
Tak.
Pomożesz mi, Vanderohe?
- Jasne. - Dziękuję.
Raz, dwa, trzy.
Jeśli go otworzę…
czeka nas zagłada lub rozkwit.
Śmierć… lub odrodzenie.
Głębokie, bracie. Ale podoba mi się.
Ostatecznie prezydent ugiął się
i zrezygnował z bombardowania w święto.
Wcześniej prezydent mówił tak
o bombardowaniu w Dniu Niepodległości:
„Zobaczycie fajerwerki wszech czasów.
Na dodatek w patriotycznym klimacie”.
Rząd obawia się, że aktywiści będą dążyć
do ciągłego opóźniania daty bombardowania.
Dlatego podjęto drastyczną decyzję
o zrzuceniu bomby dobę wcześniej.
Co do kurwy?
…dziś wieczorem.
Matko boska.
Pojebało ich?
Co?
Zobaczycie to u nas.
To obłęd.
Stowarzyszenie Sobowtórów Elvisa…
Myślicie, że otworzył już sejf?
Zmywajmy się stąd.
Peters.
Tak?
Mamy problem.
Zrzucą bombę wcześniej.
Fajnie, że będzie szybciej,
bo już się niecierpliwiłam.
Zniszczą miasto za 90 minut.
Jak ci idzie?
Dobrze. Mam tu basenik
i smażę się na słoneczku.
Równa opalenizna to podstawa, co nie?
Jak wam idzie?
Otworzyliście już sejf?
Mamy małe opóźnienie…
ale jesteśmy blisko.
Dobra. Wypucuję machinę i wpadajcie.
Czekam na was. Wszystko gotowe.
Kurwa mać.
Dieter, jak ci idzie?
Scheisse!
Nie przeszkadzaj mu.
Widzisz te cztery zamki?
Wiesz, co to znaczy?
- Nie. - No właśnie.
Jest to obrotowy mechanizm szyfrujący, prawda?
Potwierdzam.
Słuchaj, byczku…
Przez ciebie muszę zacząć od nowa.
Jeden błąd i zablokuje się na zawsze.
Kapujesz? Na zawsze.
Ile czasu potrzebujesz na otwarcie?
- Pół godziny. - Dobra.
Pół godziny ciszy.
- Jasne. - Silencio.
Cisza.
Vanderohe, ucisz ich.
Muszę się skupić. Dziękuję.
Pół godziny styknie.
Zbombardują nas za godzinę i 20 minut.
Mamy około godziny, by dotrzeć do helikoptera i odlecieć.
- Masa czasu. - Pewnie.
Jest inne wyjście?
Dobiec do granic miasta?
Nie zdążymy.
Nie potrzebujemy planu B. Ufamy mu.
- Jasne. - Zdąży.
Na pewno.
Prawda, Van?
Zdąży.
- Dieter da radę. - Kurwa.
To pewnie wyjście ewakuacyjne.
Wejdę tam.
Pewnie tędy weszła poprzednia ekipa i szuracze.
Co myślisz o tofu?
O czym?
O tofu z food trucka.
Z tofu da się zrobić wszystko.
Hamburgera, frytki, koktajl, sernik.
Czy sernik z tofu się sprzeda?
Może tak, bo weganizm jest modny.
Ludzie nie są już na szczycie łańcucha pokarmowego.
Jak myślisz?
Brzmi spoko.
Myśl dalej.
Gotowe?
Tak, zabezpieczyłam.
Cholera.
Ile tam mamy?
Przynajmniej 200 tysi.
- Pomyśl o sejfie. - Łap.
W życiu nie miałem tyle forsy w ręku.
Ale gdy otworzy się sejf, ta kasa będzie…
gówno warta.
Mogę ją wziąć.
Nie, spoko.
- Na pewno? - Tak.
O Boże.
Słuchajcie…
udało mi się.
Co?
Skończyłeś?
Skończył.
Wystarczy przekręcić uchwyt.
Musiało się udać.
Vanderohe, czyń honory.
Ruchy, ruchy.
Za 20 minut miasto wyleci w powietrze.
Pakujemy forsę i się zawijamy.
Vanny, i co teraz myślisz?
Jest dobrze, Scott.
Bardzo, kurwa, dobrze.
Vanderohe.
Pakujemy, Guzman.
Jak za dawnych czasów!
Może nie całkiem, ale też jest jazda.
No tak.
Co jest?
Nie wiem.
Mnie możesz powiedzieć.
- Tak myślisz? - Pewnie.
Głupek z ciebie.
Przegapiłem coś? Mamy kasę…
Nie przyjechałam tu dla kasy, durniu.
Nie zrozum mnie źle. Chętnie przytulę miliony.
Ale…
przyjechałam tu dla ciebie.
Wtedy sądziłam, że nam się ułoży, a ty…
zniknąłeś.
Gdy cię zobaczyłam, powróciło…
dawne uczucie.
Nie czekałam na ciebie.
Jestem szczęśliwa.
Jakoś mi się układa.
Pomyślałam…
że może…
Sądziłem, że zjebałem sprawę…
na zawsze.
Na zawsze to masa czasu.
Myliłem się co do wszystkiego.
Mojej relacji z tobą i Kate.
Widziałaś ją?
Kate?
- Jest tam Kate? - Nie ma!
- Kate! - Gdzie się podziała?
Kate?
Kate!
Cholera! Wiem, dokąd poszła.
Posłuchaj. Przemyślmy sprawę.
- Poczekaj na resztę. - Nie ma co myśleć.
Wiem, dokąd poszła. Idę po swoją córkę.
- Pójdę z tobą. - Nie.
Sam tam nie pójdziesz.
Dziękuję.
Tędy!
Chodźmy.
Idziemy!
Co teraz?
Kasa.
Dobra.
Guzman, osłaniaj ten róg.
Cholera!
Dalej, Dieter!
Nie!
Co ty wyprawiasz?
Wypuść nas.
Boże, dwa razy cię wkręciłem.
Aleś ty tępa.
Tanaka ma w dupie pieniądze.
Zawartość tej torby jest warta 10 razy więcej niż sejf.
Lecę zabić waszą durną pilotkę.
Naprawiła helikopter, to mam czym odlecieć.
Au revoir.
- Idiotka. - Wypuść nas!
Kurwa.
Nie!
Uwaga, wybuch!
Cześć, skarbie.
Słyszysz mnie?
Pokaż się.
Cholera!
Troje.
Biegniemy do windy, a potem na dach.
Nie zatrzymujcie się.
Biegnijcie!
Kurwa!
Chodźcie!
No już!
Odpalaj!
Szybciej.
Peters! Co u licha?
Daj mi pół minuty.
Co to, kurwa, jest?
Głowa jego królowej.
Martin miał wypuścić wszystkich z obozów,
jeśli będę milczeć.
Kłamca!
Cholera! Chodźcie!
Idziemy.
Wiem, co robię. Idź już!
Zatrzymam go.
Leć już!
Leć!
Tak jest, skurwielu.
Jeszcze krok i ją rozwalę.
A raczej jej resztki.
Co robimy?
Lećcie!
Lecimy!
Cholera.
Czyżbym widziała zombiaka w pelerynie?
Leć i nie gadaj.
Gdzie forsa?
Nie ma.
Posłuchaj.
Musimy wydostać Kate z Olympusa.
Ile zostało czasu?
- Dziewięć minut. - Cholera jasna!
Ty gnojku! Jeśli się uda…
to lepiej ją znajdź.
Chryste.
- Kate? - Geeta.
Geeta, ty żyjesz.
Wróciłaś po mnie.
Peters.
Tylko mnie nie wykiwaj.
Idź już!
- Ugryzł cię? - Nie.
- A ciebie? - Nic nam nie zrobił.
Wynośmy się stąd.
Kate?
Kate!
Kurwa!
Sadie!
Kate!
Chodźmy stąd.
Uciekajmy!
Kate!
Cholera.
Kate!
Uciekajcie!
Zostawiła nas.
Szlag by to. Odleciała.
Słyszycie?
Miałam cię zostawić i uratować swój tyłek,
ale ukształtowało mi się sumienie
i teraz mnie gryzie.
Właźcie.
- Leć! - Cholera jasna! Trzymajcie się!
Trzymajcie się!
Nie!
LAS VEGAS ZBOMBARDOWANE
Tato?
Udało nam się.
Dzięki Bogu nic ci nie jest.
Nie jest źle.
Naprawdę.
Rana jest płytka.
Nie musisz tego robić.
Przestań.
Wiem, co mnie czeka.
Nie mów tak.
Przestań.
Zastanawiałem się…
i to dość mocno.
Kanapki z homarem.
Z naszego food trucka.
Kanapki u Scotta.
Każdy lubi kanapki z homarem.
Jasne.
Każdy je lubi.
Mam coś dla ciebie.
Proszę.
To nie miliony…
ale wyciągną dzieciaki Geety z obozu.
Weź kasę.
Pomóż tym ludziom.
Dobrze.
Jestem z ciebie dumny.
Kocham cię.
Wybacz, że odszedłem.
Tchórz ze mnie.
Wcale nie.
Jesteś najdzielniejszy na świecie.
Bardzo cię kocham.
Przepraszam.
- Tak? - Niech na ciebie spojrzę.
Tato.
Przepraszam.
UTAH WITA
Chcę wynająć tamten samolot.
To własność prywatna.
Nie można go wynająć.
Może da się coś załatwić.
Smacznego.
Wygląda przepysznie.
Jak robicie takie cudeńka w tej kanciapie?
Czysta magia.
Wznieśmy toast.
Jesteśmy w pracy.
Tylko jeden…
Jeden kieliszeczek. Uszczęśliwią mnie panie.
Bardzo proszę.
- Czemu nie. - I o to chodzi.
Zacytuję mistrza Josepha Campbella.
„Dopiero na dnie otchłani
można odnaleźć skarby życia. Na każdym kroku
potykasz się o skarb”.
Ironia losu w rzeczy samej.
- Do dna. - Zdrówko.
Na zdrowie.
Dobry.
Proszę usiąść.
Już dobrze.
Zabierz to.
- Przepraszam, wstyd mi. - Nic się nie stało.
Nic mi nie jest.
Kiepsko pan wygląda.
- Harowałem. - Skóra jest zimna.
Powiadomimy o tym kapitana.
Skoczę do łazienki.
Opłukam twarz i będzie dobrze.
Niech będzie.
- Wstajemy. - Dziękuję.
- Chodźmy. - To tam?
Tak, właśnie tam.
Na pewno nic panu nie jest?
W porządku.
Ogarnij się.
Dobry wieczór. Mówi kapitan.
Wkrótce wylądujemy w Meksyku.
Proszę wracać na miejsca i zapiąć pasy.
Lokalny czas to 21.30.
Temperatura wynosi 20 stopni.
Dziękujemy za wspólny lot.
Kurwa mać.
Napisy: Aleksandra Domke-Jarre