Γεια.
Θέλετε να κάτσω εδώ;
Μπορώ να καπνίσω;
Μισό.
Από πού θέλετε να ξεκινήσω;
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Είμαι 23 ετών
και… ακόμη δεν καταλαβαίνω τι είναι αυτό που κάνουν οι άνθρωποι.
Είναι λες κι όλα αυτά χτίστηκαν με το τίποτα και…
το τίποτα τα συγκρατούσε όλα.
Σ' αυτά τα μέρη μεγάλωσα.
Ωραία διαμερίσματα. Κάποια έχουν μπαλκόνια.
Και τα δέντρα είναι όμορφα.
Ούτε αυτά τα καταλαβαίνω, αλλά μ' αρέσουν.
Νομίζω πως θα μ' άρεσαν όλα.
Θα 'πρεπε να 'ναι πολύ χάλια δέντρο για να μη μ' αρέσει.
Ενίοτε αναρωτιέμαι αν η ζωή μου πήγε στράφι.
Όχι πως δεν αντιλαμβάνομαι την ομορφιά των πραγμάτων.
Παίρνω κατάκαρδα καθετί όμορφο
και μου ξεσκίζει την καρδιά σχεδόν μέχρι θανάτου.
Απλώς κάτι μέσα μου πάντα μ' έκανε να απεμπλέκομαι…
ώσπου τίποτα να μη με συγκρατεί.
Ξέρεις πού πας, έτσι;
Στρίβεις στο πρώτο αριστερά. Δεν το χάνεις.
Ραντεβού στο πάρκινγκ. Δυο τρία λεπτά πάνω κάτω.
Φοράω τζόκεϊ.
Κόκκινο κασκόλ, λευκό πουκάμισο, μπλε ζακέτα με κουκούλα.
Ένα τζιν, παλιά αθλητικά. Τίποτα ασυνήθιστο.
Με το κασκόλ καλύπτω το μισό κάτω πρόσωπο.
Αν κι είναι λίγο αργά πια. Το κάνω καιρό αυτό.
Και δεν είναι άγνωστη η φάτσα μου.
Όχι συναγερμούς! Είμαι καταζητούμενος! Θα με σκοτώσουν!
Θεέ μου! Τι γίνεται;
Βγάζει πολλή θλίψη η φάτσα μου,
οπότε το παίζω τρελός για να μη με περάσουν για χέστη.
Πέστε κάτω! Πέστε κάτω τώρα, γαμώτο!
Όταν ληστεύεις τράπεζες, κυρίως ληστεύεις γυναίκες,
οπότε δεν θες με τίποτα να 'σαι αγενής.
Κυρία μου, δεν είναι προσωπικό.
-Κανένα πρόβλημα. -Το όνομά σας;
-Βανέσα. -Γεια σου, Βανέσα. Χαίρω πολύ.
Εσένα πώς σε λένε;
Πλάκα έχεις, Βανέσα. Άνοιξε το συρτάρι τώρα.
Ενώ στεκόμουν εκεί με το όπλο παρατηρώντας την…
κάτι με κυρίευσε.
Σαν ένα είδος θλίψης.
Είναι… λες και πάντα ήξερα ότι έτσι έπρεπε να τελειώσουν όλα.
Μα δεν το είχα συνειδητοποιήσει μέχρι εκείνη τη συγκεκριμένη…
στιγμή.
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
ΟΤΑΝ Η ΖΩΗ ΞΕΚΙΝΟΥΣΕ,
ΕΙΔΑ ΕΣΕΝΑ
Την Έμιλι την είδα για πρώτη φορά σ' ένα τοπικό πανεπιστήμιο.
Εκείνο με τους Ιησουίτες. Τίμια σχολή.
Και δεν θέλω να λέω ψέματα, αλλά
σκέφτηκα "Φίλε, πόσο θα γούσταρα να την πηδήξω αυτήν".
Δέκα φορές σε φώναξα.
Σόρι. Είχα δυνατά τη μουσική.
-Γεια. -Ωραίο πουλόβερ.
Ευχαριστώ. Απ' την Κόβεντρι το πήρα.
Ένα παλιό, θλιβερό πουλόβερ.
Είμαστε μαζί στην Αγγλική Φιλολογία.
Το ξέρω. Χάλι μαύρο πάντως το μάθημα, έτσι;
Ναι. Αλλά πάντα είσαι εκεί.
Πράγματι.
Θα τα ξαναπούμε υποθέτω.
Από πού είσαι;
Έλμπα, Νέα Υόρκη.
Πώς είναι εκεί;
Μια απ' τα ίδια λίμνη. Μια απ' τα ίδια πόλη. Απλώς… λίγο πιο σκατένια.
Εγώ έχω την ίδια κοπέλα απ' το λύκειο.
Αλήθεια; Γλυκό αυτό.
Ναι, σπουδάζει στο Νιου Τζέρσεϊ.
Όνομα έχει;
Ναι. Μάντισον Κοβάλσκι.
Πολύ όμορφη είναι.
Ναι. Πανέμορφη.
Μ' άρεσε πολύ η Έμιλι, αλλά είχα υποσχεθεί στη Μάντισον να πάρω το υπεραστικό
για να πάω να τη δω στη σχολή.
Έμενε στην εστία και το κρεβάτι της δεν χωρούσε δύο άτομα, αλλά…
τουλάχιστον είχε φύγει η συγκάτοικός της, γιατί…
Πέθανε η γιαγιά της.
Κρίμα.
Σιγά. Γριά ήταν.
Τότε…
τα χαιρετίσματά μου στη Μάντισον.
Η Μάντισον με θεωρούσε σκυλάκι.
Πάμε.
Τα πάρτι που με πήγαινε ήταν άθλια τα περισσότερα.
Τα πιτσιρίκια έπιναν μπίρες σ' ένα υπόγειο με ντεκόρ τσιμεντόλιθους.
Μια μαλακία μεταξύ φοιτητικού παιχνιδιού, μπουντρουμιού σεξ και κόκκινων φαναριών.
Τα πάντα ήταν φουλ καταθλιπτικά.
Ένα σωρό άσχετοι τύποι ήξεραν τη Μάντισον.
Μόνο έναν μήνα στη σχολή, αλλά, άγνωστο πώς, την ήξεραν όλοι.
Ήθελε να συγκεντρώνει όλα τα βλέμματα επάνω της, όχι πως πειράζει. Τέλος πάντων.
Απλώς ένιωθες λίγο άβολα όταν ήσουν εκείνος στο πάρτι
που συνόδευε την κοπέλα πάνω στο τραπέζι που πηδιόταν μ' ένα φάντασμα.
Είχα δουλειά, στην οποία πήγαινα, αντί να κάνω καλύτερα πράγματα,
όπως οτιδήποτε. Όμως έπρεπε να δουλέψω.
Ο γερο-Φατούκ είχε μισή ντουζίνα κόρες κι εγγονές,
κι όλες δούλευαν στο εστιατόριό του.
Δεν ξέρω αν είχε κι εγγονούς, πάντως και να 'χε, δεν δούλευαν εκεί.
Όλες οι εγγονές οδηγούσαν Escalade ή Denali ή κάτι τέτοιο.
Κάποιες τα είχαν με σερβιτόρους.
Γουστάρει να τον παίρνει απ' τον κώλο.
Να της χώνεις τη μούρη στο μαξιλάρι, να τη φτύνεις.
Πραγματικά πρέπει να 'ναι παλαβιάρα.
Απορώ ποιος της τα 'μαθε όλα αυτά.
-Γεια. -Γεια.
Για να σε δω να το κάνεις.
Ωχ, όχι. Γαμώτο, σκατά. Σκατά! Γαμώτο!
Είσαι ή δεν είσαι άντρας;
Ε; Πέτα την ψηλά. Ψηλά!
Να την ακούσουν στη σάλα, καριόλη!
-Γάμησέ με με δαύτον! -Έτσι, γάμα τον.
Δυο βδομάδες άντεξα μόνο.
Μετά τη δουλειά, περνούσα απ' τον Τζέιμς Λάιτφουτ.
Κολλητός μου απ' το δημοτικό.
Είχε χάσει τον πατέρα του μικρός…
το ίδιο και τη μητέρα του. Και μετά…
Και μετά γύρισε κατεστραμμένος απ' τον πόλεμο ο αδελφός του,
οπότε ο Τζέιμς είναι μόνος, βασικά.
Φίλε!
Μόνο εμένα έχει.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Ήθελα να πάω μέχρι την τράπεζα και προσφέρθηκε να με πάει.
Είχαμε τύχη βουνό εκείνη τη μέρα.
Κι ήρθε κι ο Ρόι.
Έβαφε σπίτια, αλλά δεν δούλευε.
Τι λέει;
Κι ο Τζέιμς φώναζε στον Ρόι για τον ξάδελφό του Τζο,
-επειδή ο Τζο έλεγε διαρκώς… -Θα πάω, κόφ' το.
Ρόι. Του το είπες; Πες στον ξάδελφό σου
-να μην πάει στους πεζοναύτες. -Γιατί εγώ;
-Αφού θα πάει. -Μην πας στους πεζοναύτες, φίλε.
Πες μου έναν καλό λόγο, εντάξει;
-Δεν θέλω να κάνω μια ζωή αυτό. -Γιατί να καταταγείς;
Δεν θέλω να κάνω μια ζωή αυτό. Εσένα γιατί σ' αρέσει να τριγυρνάς με το αμάξι;
Δεν καταλαβαίνω γιατί.
Θέλει να κάνει τα δικά του. Άσ' τον να τα κάνει, ρε γαμώτο!
Έχεις υποχρέωση, από αγάπη στον ξάδελφό σου, τον οποίο αγαπάμε όλοι πολύ.
Και τώρα μου λες "Θέλω να τον στείλω στον τάφο"; Τι κάνεις;
-Τι σκέφτεσαι; -Κατατάχθηκα, φίλε. Έληξε.
Καταλάβαινα μόνο τα μισά απ' όσα έλεγε ο Τζέιμς.
Παρατηρούσα ότι έμοιαζε να μην ξέρει τι του γίνεται,
έτσι όπως κουνούσε τα χέρια,
κι ότι μάλλον ποτέ κανείς δεν θα τον άκουγε σ' όλη του τη ζωή.
-Δεν είναι σακαράκα. -Είναι, φίλε. Ό,τι χειρότερο.
Θέλω μόνο λίγο νερό για τη μηχανή.
Φέρτε μου λίγο νερό.
Είχα πρόβλημα με την τράπεζα.
Είχαν κάνει ένα λάθος και πήγα να το λύσουμε.
Μου στείλατε αυτήν την υπερανάληψη, αλλά είναι λάθος. Έχω αποπληρώσει.
Ορίστε.
Είναι ειδοποίηση νέας υπερανάληψης.
Αδύνατον. Δεν έχω κάνει ανάληψη μετά την τελευταία κατάθεση.
Με εκείνη την κατάθεση το υπόλοιπό σας ανήλθε στα δέκα δολάρια.
Μα υπήρξε μία επιπλέον χρέωση υπερανάληψης στον λογαριασμό σας,
που τον γύρισε πάλι σε αρνητικό.
Μα πώς με χρεώσατε πάλι για υπερανάληψη αφού είχα αποπληρώσει;
-Η κατάθεση δεν φάνηκε εγκαίρως. -Μα πλήρωσα εδώ, μετρητά.
-Δεν φάνηκε, κύριε. -Μετρητά ήταν, γαμώτο. Από κοντά.
Δεν φάνηκε.
Ο επόμενος!
Λυπάμαι για το αμάξι, φίλε.
Σακαράκα ήταν.
Πήρες πίσω τα λεφτά σου;
Όχι.
Στην επιστροφή για το σπίτι του Τζέιμς, ο Ρόι πάσαρε τον μπάφο του.
Και μετά από μερικές τζούρες, νιώσαμε πάλι νικητές.
Η επομένη ήταν μια ωραία φθινοπωρινή μέρα, που μύριζες τα βρεγμένα φύλλα.
Πήγα στο εμπορικό, λοιπόν, να δω κάτι γνωστά παιδιά.
Ήθελαν να τους δώσω απ' τα Xanax μου, τα οποία έπαιρνα επειδή…
είχα κάτι κρίσεις πανικού.
ΛΕΥΚΟΣ ΑΡΡΕΝ
-Πάρτε, αγόρια. -Καταπιείτε το.
-Τι κάνετε αργότερα; -Θα πάμε σ' ένα πάρτι.
-Κάποιας Μάγκι. -Καλή φάση. Να 'ρθω;
Εννοείται. Θες λίγο…
Και σε αντάλλαγμα μου έδιναν έκστασι.
Εννοείται ότι θέλω έκστασι!
Εσύ είσαι;
-Γεια. -Γεια.
-Τι… -Ξέρεις τη Μάγκι;
-Τι; -Ξέρεις τη Μάγκι;
Ναι, ψιλό.
Μικρός ο κόσμος.
Τι λες τώρα!
-Τι; -Οι κόρες σου είναι τεράστιες.
Ναι... Πήρα λίγο έκστασι.
Πώς είναι;
Βασικά, πολύ ωραίο.
Θα σου έδινα λίγο, αλλά…
δεν έχω άλλο.
Δεν πειράζει. Μου έδωσαν πριν κι αρνήθηκα.
Μου το έδινε ένας άκυρος τύπος. Είπε να το κουμπώσω στον πισινό.
Τι φάση;
-Αλήθεια; -Ναι.
-Ποιος είναι αυτός ο τύπος; -Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω. Τελείως φευγάτος.
Το λες και προσβλητικό.
Ναι, αλλά έτσι μιλάνε κάποια αγόρια.
Πολύ χαίρομαι που είσαι εδώ.
Γιατί;
Επειδή μ' αρέσεις. Πολύ.
-Άσε με, μωρέ. -Αλήθεια το λέω.
Και…
Και φοράς πολύ γαμάτο τζάκετ.
Και… Τι;
-Κάτι σκεφτόμουν. -Τι σκέφτεσαι;
Απλώς ότι είσαι σκοτεινός.
Θες να πάμε μια βόλτα;
Τα χείλη σου έχουν απίστευτη γεύση.
Τι απέγινε η Μάντισον Κοβάλσκι;
Είναι παγοκολόνα.
Νομίζω πως σε λατρεύω.
Κάνε ό,τι θες, φίλε.
Μερικές φορές νιώθω λες κι έχω δει ήδη ό,τι θα συμβεί.
Κι είναι σκέτος εφιάλτης.
Τι;
Τίποτα. Απλώς…
Συγγνώμη.
Ποτέ να μη ζητάς συγγνώμη γι' αυτό που νιώθεις.
Γιατί μου φέρεσαι τόσο καλά;
Με τραβάνε οι αδύναμοι.
Έτσι βρίσκεις εκείνη που θα σε πληγώσει.
Μπορείς να γυρίσεις στη στιγμή που συνάντησες την πιο αγαπημένη σου
και να θυμηθείς πώς ακριβώς ήταν;
Όχι πού ήσασταν ή τι φορούσε,
αλλά περισσότερο τι είδες σ' εκείνη και σ' έκανε να πεις
"Ναι, γι' αυτό ήρθα εδώ".
Μιλούσε μαζί της στο τηλέφωνο κι είχα στήσει αυτί.
Και γιατί είχες στήσει αυτί;
-Είσαι κόπανος. -Σόρι. Θέλω να πω…
θα ήταν απαίσιο για σένα.
Τον ξεμπρόστιασα την επόμενη μέρα και πήγε να μ' εξαγοράσει.
Θα μ' έστελνε σε κατασκήνωση βόλεϊ, αν δεν το 'λεγα στη μαμά.
Έλα, ρε.
-Ήθελα πολύ να πάω. -Ναι; Και τι έκανες;
Πήγα στην κατασκήνωση.
Και μετά το είπα στη μαμά.
Μαλάκας ακούγεται ο μπαμπάς σου.
Μερικές φορές νιώθω πως δεν υπάρχει η αγάπη.
Φερομόνες είναι, που μας ξεγελούν.
Εγώ σ' αγαπώ.
Σ' ευχαριστώ.
Φεύγω οριστικά στο τέλος του εξαμήνου.
-Θέλω πολύ να σπουδάσω στον Καναδά. -Τι;
Από πότε;
Από τώρα.
Είναι μια πολύ καλή σχολή στο Μόντρεαλ.
-Στο Μόντρεαλ; -Ναι. Είναι το Παρίσι του Καναδά.
Ξέρω τι σκατά είναι. Πες μου ότι κάνεις πλάκα.
-Δεν είναι αστείο. -Γιατί να κάνω πλάκα;
Δηλαδή, αυτό ήταν; Πρέπει να χωρίσουμε, έτσι απλά;
Δεν μπορούμε να είμαστε μαζί από δυο διαφορετικές χώρες, οπότε…
Έμιλι, τι σκατά;
Μπορείς να φερθείς ώριμα, σε παρακαλώ;
Έμιλι, σε παρακαλώ!
Δεν γίνεται να μην το συζητάμε αυτό, σε παρακαλώ; Έμιλι!
Γαμώτο!
ΓΙΝΕ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΡΙΕΡΑΣ ΣΤΙΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ
Τι κάνει έναν καραγκιόζη σαν κι εσένα να θέλει να καταταγεί στον στρατό των ΗΠΑ;
Ο τύπος είχε θανατερή φάτσα και κάθε λίγο πετούσε κι ένα "καραγκιόζη".
-Τι διάολο κάνεις; -Ρε καραγκιόζα.
Απλώς βλέπω στις ειδήσεις ότι πεθαίνουν παιδιά εκεί πέρα.
Ξέρετε;
Συνομήλικοί μου απ' το Κλίβελαντ, που κάνουν κάτι καλό,
ενώ εγώ κάθομαι και κλαίγομαι επειδή με χώρισε η κοπέλα μου.
Διάολε.
Σε πλήγωσε.
Ψάχνεις το διαμάντι στον βούρκο.
Έναν σκοπό, έτσι;
Ναι. Έναν σκοπό.
Τι λες τώρα! Θα σου πω εγώ περί σκοπού.
Μ' αρέσει.
Ήμουν παιχνιδάκι.
Ήξερε ότι μ' είχε. Την επομένη πια είχα ορκιστεί.
Ενάντια σε κάθε εχθρό.
-Αλλοδαπό κι εγχώριο. -Αλλοδαπό κι εγχώριο.
Πώς τον αφήνεις να πάει στον πόλεμο;
-Τι θες να κάνω; -Μετάπεισέ τον.
Του μίλησα. Κάθε μέρα του μιλάω, γαμώτο!
Δεν έχεις προσπαθήσει να τον μεταπείσεις. Θα σ' ακούσει εσένα.
Τζέιμς, σ' ακούω, ρε φίλε!
-Τον ξέρω τον αδελφό σου. -Πάω Ιράκ!
-Τον ξέρεις τον αδελφό μου; -Δεν καταλήγουν όλοι έτσι.
Του έχεις μιλήσει; Του 'χει στρίψει βίδα!
Μπορείς να…
Πας πιο κει;
-Προσπαθώ να σε βοηθήσω! -Τα είπαμε! Φεύγω την άλλη βδομάδα!
-Δεν ξέρω τι να σου πω! -Τι σκατά;
-Ούτε καταλαβαίνεις… -Τζέιμς! Άκου!
-Τι; -Δεν θέλει να κάνει αυτό μια ζωή, εντάξει;
Από πότε σε νοιάζει, ρε φίλε; Δεν έχεις πει λέξη και τώρα τον στηρίζεις;
Θα σηκώσει κάποιος το γαμω-τηλέφωνο που χτυπάει 20 λεπτά;
-Άκου… -Κάνε άκρη, αδελφέ!
-Παρακαλώ; -Γεια. Εγώ είμαι.
-Μ' ακούς; -Ναι. Ακούω. Bούλωσ' το, Τζέιμς!
Σόρι. Τι κάνεις;
Φεύγω σύντομα.
Για Μόντρεαλ.
Μπορούμε να αποχαιρετιστούμε;
Βασικά, δουλεύω σήμερα.
-Δεν τρέχει τίποτα. -Όχι. Θέλω να αποχαιρετιστούμε.
Πέρνα απ' τη δουλειά.
Μετά απ' του Φατούκ, ο Ρόι μου 'χε βρει δουλειά σ' άλλο εστιατόριο.
Είχε πάρτι εκείνη τη μέρα και σέρβιρα ποτά.
Κάλεσα τον Ρόι και τον Τζο για να πιουν τσάμπα.
Φυσικά, είπα και στην Έμιλι να περάσει.
Άργησε, όμως.
-Όλα καλά; -Ωραίος, αδελφέ.
-Ήρθε; -Όχι ακόμη.
Χαλάρωσε. Βάλε σφηνάκια.
Φεύγω για Πάρις Άιλαντ την Κυριακή.
-Στους πεζοναύτες, έτσι; -Ναι.
Ωραίος τρόπος να πας παράδεισο.
Μήπως είδες την Έμιλι;
Ανάσαινε, εντάξει; Χαλάρωσε. Δεν καταλαβαίνω γιατί φρικάρεις.
Τι σκατά, ρε φίλε; Ποιος είναι αυτός;
Δεν έχω πρόβλημα μ' αυτό γενικώς…
-Ναι. -…μα αν νιώθεις καλύτερα, τότε…
-Γεια. -Γεια.
Από δω ο Μπέντζι. Είναι απ' την Γκάνα. Πάει στο Κέις.
Μπέντζι, γεια.
Έσφιξα πολύ γερά το χέρι του Μπέντζι, αντρίκια,
ώστε να το κρατήσει μακριά της.
Ξέρω ένα καλύτερο εστιατόριο να πάμε, το Μι Αλντία.
Έχει καταπληκτικό φαγητό. Πάμε εκεί.
-Μπορώ να σου πω; -Όχι.
-Γιατί; -Γιατί γίνεσαι…
-Είσαι καλά; -Μπέντζι, δώσ' μου ένα λεπτό, φίλε.
Κανείς δεν θεωρεί καλό το Μι Αλντία.
Δεν ζητάνε ταυτότητα. Να σε μεθύσει θέλει.
Ήρθα να σε χαιρετήσω. Τι σκατά θες;
-Θες να του τη χώσω στ' αχαμνά; -Όχι, Τζο.
Ήρθες να με χαιρετήσεις μαζί του.
Δεν είμαι μαζί του.
-Το βρίσκεις δίκαιο αυτό; -Ναι.
-Άσε με να του τη χώσω. -Τζο, τράβα παλουκώσου κάτω.
Έχω δουλειά. Φύγε.
Θα ήθελα να φύγεις.
Εντάξει.
Τι κάνεις;
-Έλεος, ρε φίλε. Χαλάρωσε, ρε συ. -Εντάξει.
Τι σκατά; Μπορείς να πηδήξεις δέκα από δω μέσα. Ξέχνα την.
-Εντάξει; -Μάλιστα, κύριε.
Κάνε μου μια χάρη. Κουράστηκα, πάω σπίτι. Φρόντισε ένα φιλαράκι μου, τον Τόμι.
Εκείνος εκεί. Καλό παιδί. Άψογος. Τώρα αποφυλακίστηκε.
Ο Τόμι ήταν λιώμα.
Κι εγώ έπρεπε να φροντίσω να μην ξεράσει στο μαγαζί.
Έλεγε συνέχεια ότι όλοι ήταν δήθεν και…
Μια χούφτα πουθενάδες! Οι καριόληδες της Κόζα Νόστρα.
Λένε παχιά λόγια,
αλλά δεν έχουν τα κότσια να του βάλουν το όπλο στο κεφάλι.
Να του βάλουν τ' όπλο στο κεφάλι και να του τινάξουν τα μυαλά!
Αυτό έλεγε συνέχεια.
Ότι δεν είχαν τα κότσια να του βάλουν το όπλο στο κεφάλι…
…και να του τινάξουν τα μυαλά!
Και μετά άρχισε να ρωτά τι έκανα εγώ.
Λοιπόν, με τι ασχολείσαι, μικρέ;
Μόλις κατατάχθηκα στον στρατό.
Κατατάχθηκες;
Καρφί δεν τους καίγεται για σένα.
Μα πώς σου ήρθε;
Απλώς…
δεν είχα καμιά καλύτερη ιδέα.
Μα…
έχεις τα κότσια να βάλεις όπλο στο κεφάλι κάποιου και να του τινάξεις τα μυαλά;
Όλα καλά θα πάνε.
Πρέπει να φύγω, Τόμι.
-Γιατί; Πού πας; -Για ύπνο. Είναι αργά.
Τι, θες να σε πάω κάπου; Θα σε πάω εγώ.
-Μπορείς να οδηγήσεις; -Εννοείται, αγόρι μου.
Ο Τόμι καβάλησε πεζοδρόμιο, μεταξύ άλλων.
Ευχαριστώ.
-Να προσέχεις, εντάξει; -Έγινε.
Δεν τον είδα ποτέ ξανά.
Πειράζει που ήρθα εδώ;
Βασικά, εγώ…
Θα σου έφερνα αυτά ούτως ή άλλως.
Αποχαιρετιστήρια τούρτα, υποτίθεται, αλλά είχαν μόνο μάφιν έτοιμα.
Και θα 'ταν 12, αλλά έδωσα ένα στον Τόνι, επειδή έπρεπε οπωσδήποτε να φάει κάτι.
Τι έχεις;
Δεν είχα ξαναδεί την Έμιλι να κλαίει.
Συγγνώμη για νωρίτερα, έτσι;
Της είπα ότι ήξερα πως δεν έφερε επίτηδες τον Μπέντζι
κι ότι απλώς ήταν μια γλύκα,
που πίστευε στη διαφορετικότητα και στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Σταμάτα!
Για όλα φταίω εγώ. Λυπάμαι πολύ.
Όχι. Ποτέ δεν πρέπει να ζητάς συγγνώμη, μωρό μου, εντάξει;
Ποτέ δεν πρέπει να ζητάς συγγνώμη. Όλα καλά.
Όλα καλά, εντάξει;
-Συγγνώμη, μωρό μου. -Δεν πειράζει.
-Θες ένα μάφιν; -Ναι!
Ναι!
Σίγουρα;
Μάφιν;
Πέρασε ώρα μέχρι να πάψει να κλαίει.
Και μετά γελάσαμε.
Και μετά χαζολογήσαμε…
και ήταν τέλεια.
Δεν θα πάω στο Μόντρεαλ.
Κατατάχθηκα στον στρατό.
Τι;
Γιατί το έκανες αυτό;
Ήμουν στενοχωρημένος, μωρό μου.
-Και κατατάχθηκες στον στρατό; -Ναι.
Μπορεί να βγει σε καλό. Εγώ θα φύγω κι εσύ θα πας στο Μόντρεαλ.
-Δεν θέλω να πάω στο Μόντρεαλ. -Εσύ το λάτρευες.
Ο μόνος λόγος που θα πήγαινα ήταν για να φύγω μακριά από σένα.
Επειδή σ' αγαπώ.
Κοίτα.
Ξέρω ότι σ' ενδιαφέρουν οι σπουδές.
Και θες να τις τελειώσεις, έτσι;
-Ναι. -Ωραία, οπότε…
…όσο κάνεις εσύ αυτό…
εγώ θα κάνω το δικό μου.
Δυο χρονάκια είναι.
Μόνο δυο χρονάκια μπροστά σε μια ζωή μαζί.
Και το εννοώ αυτό. Πραγματικά. Ότι…
…μόνο εσύ είσαι για μένα.
Το ίδιο νιώθω κι εγώ.
Ίσως πρέπει να παντρευτούμε.
Πήγαμε στο δικαστήριο, λοιπόν…
και παντρευτήκαμε.
Και μετά το γιορτάσαμε.
Ήταν λες κι ήμασταν τα δύο πιο όμορφα πράγματα στον κόσμο…
και κανείς δεν μας ξεπερνούσε.
Οι μέρες πέρασαν, όμως.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ
Κι έφυγα για τη βασική εκπαίδευση.
ΚΟΡΜΟΣ
Πρώτα μας κούρεψαν.
Καλώς ήρθατε στον στρατό!
Τις επόμενες δέκα βδομάδες, αυτό που θα βγαίνει απ' το στόμα σας
είναι "Μάλιστα, κύριε λοχία" και "Όχι, κύριε λοχία"!
Έγινα σαφής;
Μάλιστα, κύριε λοχία!
Αυτό ισχύει και για σας που κουρεύεστε!
Δεν είστε ξεχωριστοί! Δεν είστε ξεχωριστοί! Έγινα σαφής;
Μάλιστα, κύριε λοχία!
Θέλω πιο δυνατά.
Μικρό "κύριος", επώνυμο "λοχίας"!
Έγινα σαφής;
Μάλιστα, κύριε λοχία!
Τι κάνεις; Περνιέσαι ακόμη για όμορφος;
-Όχι, κε λοχία! -Περνιέσαι για όμορφος;
-Όχι, κε λοχία! -Τσακίσου σήκω απ' την καρέκλα μου!
Φύγε! Άντε γεια!
Μετά κάναμε καμιά εκατοστή εμβόλια.
-Ο επόμενος. -Κι ανακάλυψα ότι είχα…
Αχρωματοψία.
Αυτό εξηγεί πολλά.
Μπορώ να γίνω νοσοκόμος;
Ξέρεις τι χρώμα έχει το αίμα, έτσι; Ο επόμενος!
Εμείς είμαστε η μαμάκα σας κι ο μπαμπάκας σας.
Σε καμία φάση δεν θα κάνετε αυτό που θέλετε, όταν θέλετε.
Πολλή ορθοστασία στη σειρά, και πονούσαν τα πόδια μας, ήμασταν ασυνήθιστοι.
-Έγινα σαφής; -Μάλιστα, κύριε λοχία!
-Τι σκατά είναι αυτό; -Τι κάνετε με τα χέρια σας;
Κάτω τα κωλόχερά σου! Ανήκεις στον στρατό των Ηνωμένων…
Τα κορδόνια σας θα είναι μέσα απ' τα παπούτσια
και τα παπούτσια σας θα είναι κολλητά. Εκτελέστε.
Εμπρός, βγάλτε τα!
-Πέντε, τέσσερα… -Τι σκατά έχεις εσύ;
-…τρία, δύο… -Σβέλτα, σβέλτα, σβέλτα!
-Το 'χετε κάνει εκατό φορές! -…ένα.
-Εκτελέστε. -Κουνηθείτε, να πάρει!
-Δέκα, εννέα… -Δεν θέλω να βλέπω υφάκι!
…οκτώ, επτά…
Μας άφησαν με τα εσώρουχα και διασχίσαμε σε βαθύ κάθισμα μια μεγάλη αίθουσα.
Η αίθουσα βρομούσε παπάρια, άπλυτα. Και πόδια, επίσης άπλυτα.
Όλα καλά.
Ο επόμενος.
Ήταν και κάποιος που έπρεπε να τσεκάρει τις κωλοτρυπίδες όλων.
Κατέβασ' τα.
Πολύ μ' αρέσει το τζάκετ, φίλε.
-Μ' αυτό θα βγάλω έξω το κορίτσι μου. -Α, ναι;
Φαντάσου το με μετάλλια και παράσημα.
Ώστε θα πάρεις και μετάλλιο, ε;
Αυτός είναι ο Χιμένεζ.
Στάνταρ!
Είχαμε γίνει φίλοι επειδή θέλαμε κι οι δυο να γίνουμε νοσοκόμοι.
Κατατάχθηκε επειδή άφησε έγκυο το κορίτσι του.
Σ' αγαπώ. Πάρα πολύ, εντάξει;
Και το θέλω αυτό.
Θα βρω δουλειά και θα σας φροντίσω και τους δυο.
Πώς;
Θα τη βρούμε την άκρη, εντάξει;
Δες πώς είσαι, ρε αδύναμο παπάρι!
Δεν αξίζεις μία!
-Πολλές φωνές. -Έξι…
Κουνήσου! Κουνήσου, μουρόχαυλε!
Θες να πεθάνεις, ρε μουνί; Οι χατζήδες ακολουθούν κατά πόδας!
Μας "στόλιζαν" με κοσμητικά όπως…
Καυλί μ' αυτιά! Σήκω πάνω, ρε καυλί μ' αυτιά!
-Τα χέρια μας ήταν… -Χρησιμοποίησε τα κωλόχερά σου!
-Τα στόματά μας ήταν… -Πουτσοθήκη!
Κλείσε την κακάσχημη πουτσοθήκη σου!
Οι λοχίες παρίσταναν διαρκώς τους εξοργισμένους.
Τι σκατά;
Άλλη φορά, κάνε πέρα,
μη μου τη δώσει και σου στρίψω το γαμημένο το λαρύγγι σου!
Μετατραυματικό στρες, λένε.
Τι κοιτάς εσύ; Μπροστά τα μάτια!
Όπως εκείνη τη φορά που ο λοχίας Κόουλ μου 'ριξε μπουνιά στο πέος στο άσχετο.
Προσοχή!
Ο λοχίας Ντέκο μέχρι που έπνιξε έναν πιτσιρικά.
Λοχία Ντέκο!
Γαμημένε χατζή!
Κύριε λοχία, ο Λεβίν είναι.
Μα δεν έφταιγε το μετατραυματικό στρες.
Ο Ντέκο δεν είχε υπηρετήσει πουθενά. Μαλακίες έλεγε.
Κάποιοι λοχίες όντως είχαν πάει στο Ιράκ, αλλά κι εκείνοι μαλακίες έλεγαν.
Στο Ιράκ υπάρχουν παιδιά με χειροβομβίδες,
που προσπαθούν να πλησιάσουν ύπουλα Αμερικανούς στρατιώτες
ώστε να τους τινάξουν στον αέρα!
Αναγκάστηκα να πατήσω με το όχημά μου τέτοια παιδιά με χειροβομβίδες!
Γι' αυτό μου 'χει λασκάρει βίδα!
Πάμε! Πρέπει να πας δεξιά! Πρέπει να πας…
Γαμώτο μου, ξύπνα, αγόρι μου! Ξύπνα, αγόρι μου! Ξύπνα!
Αριστερά!
Χατζής αριστερά!
Χατζής δεξιά! Χατζής στα δέντρα! Κοιτάμε ψηλά!
Πλησιάζει ύπουλα, χατζής αριστερά!
-Χατζής δεξιά! -Αριστερά!
Χατζής αριστερά!
-Χατζής αριστερά! -Χατζής δεξιά!
Άρχισα να έχω την περίεργη αίσθηση ότι όλα ήταν φτιαχτά.
Ότι απλώς παριστάναμε τους στρατιώτες.
Οι λοχίες απλώς παρίσταναν τους λοχίες.
Μπαρμπούτσαλα, μπαρμπούτσαλα, μπαρμπούτσαλα…
Μαλλιά κουβάρια, μαλλιά κουβάρια…
Κι ο στρατός παρίστανε τον στρατό.
Γιατί όπου κι αν πάμε Πάντα θα ξέρεις
Πως ο στρατός παρελαύνει
Τη βασική εκπαίδευση δεν την έβγαζες μόνο αν έκανες απόπειρα αυτοκτονίας.
Ένα παιδί προσπάθησε να κρεμαστεί από έναν σωλήνα.
Γαμώτο! Ρε φιλαράκι, γαμώτο.
Βοήθεια! Κύριε λοχία!
Δεν πέθανε, αλλά ούτε κι έβγαλε την εκπαίδευση.
Μ' ακούς;
Ναι. Γεια.
Είσαι καλά;
Βγήκα κρυφά απ' τον στρατώνα.
Ναι, αλλά είσαι καλά;
Τώρα ναι.
Κάτω τα κεφάλια κι οι πισινοί!
Όταν μας δίδαξαν να γίνουμε νοσοκόμοι, παίζαμε πολύ με κούκλες.
Μη σου πεθάνει. Πίεζέ το.
-Κρατάς τη ζωή του. -Θωρακικό τραύμα!
-Πάμε! Τικ τακ, τικ τακ. -Μη βγάζεις τη γάζα.
Βάλε το πλαστικό απ' τον επίδεσμο.
Πίεσε εκεί.
Ασφάλισε και τις τρεις πλευρές! Αεροστεγώς!
-Τελείωνε. -Τσέκαρε για τραύμα εξόδου.
Είχαν κούκλες μόνο με κορμό και κεφάλι,
κούκλες με λαστιχένια οστά να προεξέχουν απ' τα πόδια.
Κούκλες που πετούσαν ψεύτικο αίμα.
Μέχρι και μωρά κούκλες με αγγελικά πρόσωπα.
Τραυματικός ακρωτηριασμός!
Προχωράτε! Καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση!
Ένα και δύο και τρία και τέσσερα και πέντε!
-Ανάσανε. -Προχωράτε!
Ο Χιμένεζ κι εγώ σώσαμε 47 κούκλες απ' τον θάνατο.
Κι έτσι, περάσαμε την εκπαίδευση.
Νοσοκόμοι Μάχης!
Σας είπαμε να σκεφτείτε μια κραυγή λόχου.
Είχατε μία εβδομάδα για να το πράξετε!
Αυτή είναι η λεγόμενη προθεσμία!
Από αυτήν τη στιγμή, έχετε χάσει την προθεσμία!
Λοιπόν!
Εφόσον δεν έχετε σκεφτεί μια κραυγή λόχου,
πήρα τη λεγόμενη πρωτοβουλία…
να σκεφτώ μια κραυγή που θα πρέπει να μάθετε!
Και σκέφτηκε αυτό.
Νοσοκόμοι Μάχης μάχιμοι
Μέρα νύχτα πρόθυμοι
Σαν κι εμάς κανείς δεν θα βρεθεί
Ο λόχος Τσάρλι είναι κορυφή
Μη σταματάτε, μπροστά, μπροστά
Νοσοκόμοι Μάχης, πάμε δυνατά
Μεριάστε!
Περνούν οι Νοσοκόμοι Μάχης!
Ου! Τε!
Περνούν οι Νοσοκόμοι Μάχης!
Μεριάστε!
Κι έκτοτε, όποτε διέταζαν προσοχή τον λόχο,
κάτι που δεν συνέβαινε λιγότερο από ένα εκατομμύριο φορές τη μέρα,
έπρεπε να φωνάζουμε την κραυγή μας ολόκληρη.
-Περνούν οι Νοσοκόμοι Μάχης! -Χωρίς εξαιρέσεις.
Είστε μαλακοί σαν τα ωραία βυζάκια!
Μεριάστε!
Και σαν να μην έφτανε αυτό, λίγο καιρό μετά,
αναγκαστικά, ο σημαιοφόρος, που ήμουν εγώ,
έκανε το ρομπότ σ' όλο το ρεφρέν.
Περνούν οι Νοσοκόμοι Μάχης!
-Μεριάστε! -Περνούν οι Νοσοκόμοι Μάχης!
Μην καταταγείτε ποτέ στον κωλο-στρατό, λοιπόν.
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ ΞΕΠΑΡΘΕΝΙΑΣΜΑ
Είχες πλήρη συναίσθηση όταν πήγαινες σε αποστολή εκτός βάσης για πρώτη φορά.
Περίμενες να σου ρίξουν ανά πάσα στιγμή.
Ακόμη και σε μια περιοχή όπου δεν έβλεπες ψυχή στον ορίζοντα,
ήσουν σίγουρος πως κάποιος χατζής σε περίμενε όλη μέρα να σου ρίξει.
Προσοχή. Προσοχή. Ανταλλαγή πυρών.
Τρέχουσα θέση, Βίκτορ-Σιέρα 453, 132.
Αναμείνατε για αναφορά SALUTE.
Επείγον, επείγον. Βάση Ρέιβεν. Εδώ Κεμπέκ-Ρωμαίος-Φόξτροτ.
Απέχουμε επτά λεπτά, καθ' οδόν προς ΑΠ. Όβερ.
Νούμερο ένα, γκάζωσε.
-Έχουμε ανταλλαγή πυρών! -Πάμε γρήγορα!
Τουλάχιστον 17 με 20 άτομα.
Δραστηριότητα, συντονισμένη επίθεση. Αιτούμαστε άμεσα ενισχύσεις!
Δεχόμαστε καταιγισμό πυρών, κοντά σε…
Επαφή δεξιά! Πάμε! Έξω! Έξω!
Βάση Ρέιβεν! Που να πάρει! Βάση Ρέιβεν!
Λοχία!
-Τι έχουμε; -Δύο τραυματίες εκεί!
Φέρ' τους εδώ! Καλώ τη Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης.
-Εντάξει, ελήφθη. -Έφυγες!
Άρνολντ, προσοχή πίσω.
Πάρτε τα τσουμπλέκια σας. Πάμε, πάμε!
Γαμώτο!
Εμένα κοίτα! Πάρε ανάσα.
Μαζί μου!
Πάμε!
Κάτω!
Καλύψτε δεξιά! Πάμε!
Πάμε!
Νοσοκόμοι!
Κάτω!
Πίεζέ το!
Χέσε με εμένα! Πάνω στον λόφο!
Μείνετε εδώ!
Εισερχόμενος! Τι χρειάζεσαι;
Τουλάχιστον δύο τραυματίες μπροστά! Μαζέψτε τους!
-Έγινε. Προχωράτε! -Πάμε, πάμε!
Εντάξει.
Νοσοκόμος!
-Εδώ. Βάλ' του μέσα τα σωθικά! -Το κέρατό μου!
-Πάμε. -Μέσα τα σωθικά του, είπα!
Κι άλλο!
-Πάμε όλοι. -Σηκώστε τον.
Έτοιμοι;
-Τρία, δύο, ένα! -Έτσι.
Έρχεται ελικόπτερο! Ελικόπτερο! Σηκώστε τον!
-Σηκώστε! -Πάμε!
Μέσα στη σκόνη έβλεπα το πρόσωπό του.
Τα μάτια του ήταν φοβισμένα και θρηνούσαν, κι είχε μπει σε πρωτόγονη φάση επιβίωσης.
Κοίτα με!
Τα μάτια μας συναντήθηκαν και είπα…
Εγώ είμαι εδώ!
Το είπα πολύ δυνατά, για ν' ακουστώ πάνω απ' τα ελικόπτερα.
Και μετά ντράπηκα, γιατί ήταν βλακεία αυτό που είχα πει.
Φύγαμε!
Έτοιμοι! Πάνω!
-Πάνω! -Φύγαμε!
Πίσω! Κάνε πίσω!
Ω, ναι!
Γαμώτο!
Το γαμημένο το αίμα δεν βγαίνει απ' τη βέρα μου.
Στις αρχές, οι πεζικάριοι έμοιαζαν τρία μέτρα κι αήττητοι.
Ανυπομονούσαν να σκοτώσουν.
Ήθελαν τόσο να σκοτώσουν,
που υπήρχε διάχυτη εμπιστοσύνη στη δύναμη πυρός μας.
Και μια μούφα συντροφικότητα.
Ανάπαυση!
Τι στον πούτσο;
Έτρεχε. Απλώς έτρεχε. Όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Και μετά…
Ρε φίλε, τι σκατά έγινε;
Ήταν ένας τύπος, με τ' άντερά του να κρέμονται.
Τα ξαναχώσαμε μέσα.
Ενώ μας έριχναν.
Τρέξαμε στο ελικόπτερο.
Άκουσα ότι εκείνοι στο ελικόπτερο πέθαναν.
Γαμώτο!
Κύριε λοχία; Όντως πέθαναν εκείνοι που βάλαμε στο πουλί;
Ποιος σας το 'πε;
-Ο Άρνολντ, το άκουσε. -Ο Άρνολντ είναι καθυστερημένος.
-Έτσι νόμιζα ότι άκουσα, κε λοχία. -Σκασμός, Άρνολντ!
Αυτός είναι ο αρχιλοχίας Γκριν. Έλεγαν ότι είχε ήδη σκοτώσει 15 χατζήδες.
Ήταν σκληρός καριόλης.
Άρα, δεν πέθαναν;
Πάψε ν' ασχολείσαι τόσο, εντάξει;
Ξεπαρθενιάστηκες σήμερα.
Είχαμε οκτώ γαμημένες απώλειες σήμερα.
Από 800 άντρες.
Και θα 'μαστε εδώ έναν χρόνο, γαμώτο.
Με αντίστοιχες μέρες. Υπολόγισέ τα.
Τη γαμήσαμε.
Τι νομίζατε πως ήρθατε να κάνετε εδώ;
Ρε Λέσινγκ, μας νταουνιάζεις.
Η αλήθεια πονάει.
Κι είχε δίκιο.
Τα πάντα εκεί αφορούσαν τον θάνατο.
Μέχρι η περιοχή που βρισκόμασταν λεγόταν "το Τρίγωνο του Θανάτου".
Και, σαν ηλίθιοι, την περιπολούσαμε σπιθαμή προς σπιθαμή.
Γενικά, νιώθαμε κάτι σαν ωραιοποιημένα σκιάχτρα.
Το παίζαμε πολυάσχολοι, φουλ εξοπλισμένοι και πιο βλάκες κι από τούβλα.
Εκείνη με το φόρεμα, φτυστή η Πεμπλς απ' τους Φλίντστοουνς.
Α, ναι. Τη λες και νοστιμούλα.
Αυτός είναι ο λοχίας Νορθ. Ήταν απ' το Άινταχο.
-Επίσης, ήταν φονιάς. -Σταμάτα!
Αφού το θες, μωρή! Γαμώτο μου! Σταμάτα να κουνιέσαι!
-Μίστερ! Μίστερ! -Θέλετε αυτό; Αυτό;
Θέλετε αυτό;
Άκρη. Κάντε πέρα! Πεμπλς, έλα δω. Έλα δω, Πεμπλς.
Το θες αυτό; Το θες; Ναι;
Φύγαμε.
Τα Χριστούγεννα ήρθαν οι μαζορέτες των Ντένβερ Μάστανγκ.
Χαιρετούσαν και χοροπηδούσαν, με τα λευκά τους δόντια.
Το όλο θέαμα έμοιαζε αληθινά απαίσιο.
Όμορφες γυναίκες, με δέρμα σαν ακριβή κρέμα.
Δεν είχαν σκοπό να σου κάτσουν. Κι αυτό ακριβώς ήταν το θέμα.
Έπρεπε να θες να τις πηδήξεις
κι εκείνες έπρεπε να μη σου κάτσουν.
Αφού το θες, μωρή!
Κοιτάξτε με όλοι και πείτε "χατζήδες"!
Χατζήδες!
Εμένα, πάντως, δεν με πείραζε. Δεν έβλεπα καν πορνό, βασικά.
ΗΠΑ! ΗΠΑ!
Τον έπαιζα στις χημικές χέστρες.
Ούτε καν σκεφτόμουν άλλες.
Γάμησέ με.
Γάμησε εμένα.
Δεν ντρέπομαι. Προσπαθούσα να είμαι σωστός.
Μου λείπεις απίστευτα, μωρό μου.
Κι εμένα.
Έχω πολύ ευχάριστα νέα.
Ναι; Τι πράγμα;
Οι γονείς σου θα βοηθήσουν να πάρουμε σπίτι.
-Μ' ακούς; -Ναι, ακούω. Απλώς…
-Χαίρομαι, αυτό. -Τέλος χρόνου.
-Ρε φίλε, μιλάω. -Τελείωνε.
Μιλάω στο τηλέφωνο, ρε φίλε!
Σε σκέφτομαι όπου κι αν πάω, μωρό μου.
-Γαμιέσαι, ψάρακα! -Κι εσύ, ρε!
-Μιλάω στο κωλο-τηλέφωνο! -Τελείωνε, γαμώτο!
-Τι έγινε; -Τίποτα, μωρό μου. Απλώς…
-Ανυπομονώ να γυρίσω κοντά σου. -Τέλος, στρατιώτη.
Γαμώτο.
Τέλος, στρατιώτη!
Σ' αφήνω, μωρό μου.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ σ' αγαπώ.
Δικό σου, κε λοχία.
Ηρέμησε, πετσετοκέφαλε! Κάνε πίσω, γαμώτο!
Τον ρωτάς τι συνέβη;
Λέει ότι έγινε όταν ήταν δεμένος με πλαστικά δεματικά, μέρες πριν.
Χριστέ μου. Φίλε, δες το χέρι του τύπου.
Γαμώτο.
Συγγνώμη, κύριε λοχία;
-Ναι. -Θα δείτε λίγο το χέρι του;
Κυτταρίτιδα είναι.
Μας τελείωσαν τα αντιβιοτικά.
Και λοιπόν;
Πώς μπορώ να τον βοηθήσω;
Πες του να φάει σκατά και να ψοφήσει.
Πες του να πάει σ' ένα νοσοκομείο,
να δει γιατρό και να πάρει αντιβίωση, γιατί δεν έχουμε εδώ.
Ναι, παρακαλώ. Εντάξει. Φρόντισε να πάει νοσοκομείο, έτσι;
-Δεν μας πάνε. -Πάλεψέ το, φιλαράκι. Βάλε τα δυνατά σου.
Μάλιστα, κύριε!
Ο επόμενος;
-Παρακαλώ! -Άντε πάλι με τα μαλακιστήρια.
Πεμπλς, έλα δω!
Όχι, άσ' την, φίλε. Έλα δω.
Τι σκατά κάνεις;
Αυτό είναι για σένα, εντάξει;
Θέλω να το πάρεις. Είναι για σένα. Εντάξει.
Ρε φίλε, τη χτύπησαν, γαμώτο!
Για δες!
Της έφτιαξες τη μέρα, γαμώτο!
Γαμώτο!
Ξέρεις τι θα γούσταρα τώρα;
Τάκο;
Άντε γαμήσου, μωρή! Άντε γαμήσου!
Ναι, ένα γαμημένο τάκο. Ναι, θα γούσταρα ένα τάκο.
Τι θες μέσα;
Με λίγο κάρνε ασάντα, λίγο γκουακαμόλε, λίγα κρεμμύδια.
Τι; Ναι, άντε γαμήσου!
Το κορίτσι μου είναι η μοναδική.
-Σοβαρά; -Ναι, αδερφέ.
-Η μοναδική; -Η μοναδική.
-Κι ο Μπαουτίστα, όμως; -Ρε, άντε και γαμήσου!
Τι λες να κάνουν τώρα;
Μάλλον θα 'ναι με τον νέο της γκόμενο.
Θα πρέπει να τον σκοτώσω.
Θα 'ναι κανένα "βουνό".
Έλειπε έναν χρόνο κι η γυναίκα του έχει μωρό ενός μήνα
και λέει ότι είναι δικό του.
Το σιχαίνομαι εδώ, φίλε.
Θέλω να γυρίσω πίσω.
Βάση Ρέιβεν, Βάση Ρέιβεν!
Εδώ Έκο-5-Νοβέμπερ, όβερ.
Έκο-5-Νοβέμπερ, εδώ Βάση Ρέιβεν.
-Θα αλλάξουμε πορεία. -Ελήφθη. Όβερ.
-Επικεφαλής, εδώ δύο. -Σας ακούμε.
-Θα στρίψουμε δεξιά. -Ελήφθη.
Συγγνώμη, λοχία Νορθ;
Τι θες, μαλακιστήρι;
Λέω να μη δοκιμάσουμε να περάσουμε από δω, κε λοχία. Ας μείνουμε στον δρόμο.
Ώστε έτσι λες, μαλακισμένο στρατιωτάκι;
Αυτός ο δρόμος περνά από σκατοζώνη.
Να θέσω σε κίνδυνο τόσους άντρες για να μη γλιτώσεις δύο γαμω-λεπτά;
Με την Πρώτη Διμοιρία κόλλησαν τέσσερα οχήματα στην προσπάθεια να περάσουμε.
Μια χαρά το βλέπω.
-Δεν είναι. Τα σκατά από κάτω… -Τέλος!
Κλείσε το βρομόστομά σου.
Πάτα το, Τσιτάχ.
Σταμάτα το όχημα, στρατιώτη.
Σταμάτα το όχημα!
Σταμάτα το γαμημένο το όχημα! Γαμώτο!
Όπα. Τι έλεγα, ρε φίλε;
Τσιτάχ!
Πάρ' τον αρρωστιάρη πισινό σου κι έλα δω βγάλε τη μαλακία απ' τη λάσπη!
Εγώ δεν θα το έκανα αυτό, κυρ λοχία!
Αυτό κάναμε κι εμείς. Μόνο θα δυσκολέψεις τη ΔΤΑ όταν έρθει.
Βούλωσ' το και στον τομέα σου.
Χρειάζεσαι Bradley και καλώδιο ρυµούλκησης.
Βούλωσέ το.
Ελήφθη, κύριε λοχία.
Που να σου…
-Γαμώτο. -Βράζει ο τόπος, φίλε.
-Διψάω… -Μπι!
Τράβα φέρε μου ένα Bradley.
Θα κολλήσουμε εδώ για…
Ο Νορθ λέει πως η ΔΤΑ θα κάνει ώρες να 'ρθει.
Θέλει εγώ, ο Γιούρι, ο Λέσινγκ κι ο Χιμένεζ
-να φέρουμε Bradley με καλώδιο. -Σώπα!
Εσύ είσαι στον ασύρματο, εξυπνάκια.
-Όχι, να πά' να γαμηθεί πες του. -Σοβαρά;
Ναι, σοβαρά. Πες του να γαμηθεί.
-Μπαουτίστα! -Έρχεται, κυρ λοχία!
Πάμε, παιδιά! Προχωράμε!
-Ο πισινός του Νορθ είσαι; -Όχι.
Δεν θα περιμένω να μου ρίξουν το επόμενο τετράωρο.
Ο Τσιτάχ αγαπά την Αμερική.
Ισχύει.
Πάμε να φύγουμε απ' αυτό το γαμημένο σκάμμα, λοιπόν!
Μην αφήσεις τον Νορθ να σε δουλέψει.
Να μη σε πηδήξει πολύ, εννοεί.
Α, ναι, τον έχει μεγάλο;
Παλιομαλάκα.
Γαμώτο!
Κάτω!
Γαμώτο!
Μην πας καταπάνω, γαμώτο!
Γαμώτο! Όχι, όχι, όχι.
Όχι, όχι!
Η μυρωδιά είναι κάτι που ξέρεις ήδη.
Κυλάει μες στο αίμα σου.
Ο καπνός μπαίνει στους πόρους και σε κάθε αδένα σου.
Το στόμα σου είναι γεμάτο…
σε σημείο που είναι σαν να την τρως τη μαλακία.
Καμία άλλη επαφή;
Όχι. Δεν είδαμε τίποτα.
Πάω να φέρω ένα Bradley.
Πάω για τις σορούς.
Φέρε τα πράγματα.
Στρατιώτη.
Αυτός ήταν ο Λέσινγκ.
Ο οδηγός μας ήταν ο Γιούρι.
Ο πολυβολητής μας ήταν ο Μπαουτίστα.
Κι εκείνος…
Κι αυτός είναι… ο στρατιώτης Χιμένεζ πίσω.
Ας τους βγάλουμε.
Γαμώτο. Λοχαγέ… Γαμώτο. Λιώνουν τα γάντια μου, λοχαγέ.
Όλα καλά. Κάνε τα χέρια σου σαν γάντζους.
Μάλιστα, κύριε.
Εντάξει.
-Εντάξει; -Ναι.
Εντάξει.
Αφήστε τον.
Μίστερ, μίστερ, μίστερ! Φαγητό!
Μίστερ, μίστερ! Μίστερ, φαγητό!
Φαγητό, μίστερ! Μίστερ! Φαγητό!
Μίστερ, μίστερ! Φαγητό!
Μίστερ. Φαγητό. Μίστερ, μίστερ!
Ξαφνικά δεν υπήρχε τίποτα το ενδιαφέρον πια.
Δεν υπήρχε τίποτα.
Βλέπεις άσχημα πράγματα;
Ναι, λίγο.
Σκοτώνεται κόσμος;
Γιατί βλέπω στις ειδήσεις ότι… σκοτώνεται κόσμος.
-Εμπρός; -Εδώ είμαι, μωρό μου.
Θα το αντέξεις, εντάξει;
Το ξέρω ότι θα το αντέξεις.
Μπορείς να μου πεις για σένα λίγο;
Πώς τα πας εσύ;
Βασικά, έπιασα δουλειά ως σερβιτόρα στο Ακάντεμι,
κοντά στη γειτονιά που λέω να μείνουμε.
Σ' αρέσει η περιοχή προς Λάρτσμιρ, έτσι;
Μωρό μου.
Ναι, μωρό μου, εδώ είμαι. Απλώς…
Σίγουρα είσαι καλά;
Απλώς μου λείπεις.
Κι εμένα.
Σ' αγαπώ.
Γαμώτο!
Όρθιος! Γαμώτο!
Εντάξει! Καλά είναι!
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΠΙΣΩ, ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ!
ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
Μετά τον θάνατο του στρατιώτη Χιμένεζ στη μάχη,
αυτός ο στρατιώτης φρόντισε και τη δική του διμοιρία,
υπηρέτησε σε τρεις διμοιρίες και ολοκλήρωσε αποστολές…
-Θέλω μόνο να την κάνω από δω. -…όσο κανείς άλλος νοσοκόμος.
Δεν νιώθω πως έχω κάνει κάτι άξιο εορτασμού.
Είναι τιμή μου να σου απονείμω το Μετάλλιο Ανδρείας.
Το μόνο μου κατόρθωμα ήταν να μην πεθάνω.
Όχι πως έπαιξα κάποιο ρόλο εγώ σ' αυτό.
-Συγχαρητήρια, δεκανέα. -Ευχαριστώ, κε αρχιλοχία.
Η Έμιλι με πήγε πίσω στο Οχάιο κι είδα το καινούριο μας σπίτι.
Άρχισα νυχτερινά μαθήματα σ' ένα σχολείο που δούλευε η Έμιλι
και βρήκα μια δουλειά με οκτώ δολάρια την ώρα.
Με βοήθησε ο Τζο, ο ξάδελφος του Ρόι.
Σκατά καφές αυτός!
Κακομαθημένα κοπρόσκυλα.
Μόνο ο Τζο κι εγώ είχαμε κάποια σχέση με πόλεμο, φόνους ή οτιδήποτε τέτοιο.
Άλλη σημασία είχε ο κόσμος για εκείνους κι άλλη για μας.
Κι όταν γύρισε ο Τζο, είχε προβλήματα για λίγο.
Σε ρώτησα μόνο αν έπρεπε να πιεις κι άλλο, αφού ήσουν ήδη λιώμα!
-Κι είπα πως ναι. -Κι εγώ είπα πως όχι, δεν έπρεπε!
-Γαμώτο! -Διάολε!
Σταμάτα!
Όχι πως είχε μόνο εκείνος προβλήματα.
Εγώ δεν κοιμόμουν. Κι όταν κοιμόμουν, έβλεπα όνειρα με βία.
Είσαι καλά;
Τι έγινε;
Έχεζα αίμα, έκλανα αίμα και ψόφαγα για λίγο ύπνο.
Βασικά, φερόμουν σαν ένα θλιμμένο, παλαβό καθίκι μ' όλη τη φρίκη που 'χα δει.
Τελείωνε. Θ' αργήσουμε.
Ναι, μωρό μου. Έγινε.
Σ' ευχαριστώ που σκέφτηκες να το κάνεις αυτό.
Γιατί σενιαριστήκαμε μόνο εμείς;
Δεν έχει σημασία.
Δεν το πρόσεξα.
Όλοι αυτοί οι μεσοαστοί με τα φράγκα. Έλεος.
Και δεν μπαίνουν καν στον κόπο να βάλουν ένα σακάκι στο γαμω-θέατρο!
-Σταμάτα. -Ναι, σ' εσένα μιλάω!
-Τι ζόρι τραβάς; -Εσύ τι ζόρι τραβάς;
Ότι δεν είχες καν την τσίπα να βγάλεις το τζάκετ του γκολφ!
-Σταμάτα, σε παρακαλώ. -Παλικαρά…
-Γαμήσου, ρε καριόλη. -Θέλω να φύγω.
-Δεν έχουμε να πάμε πουθενά. -Θα ήθελα πάρα πολύ να φύγουμε.
Όλα καλά, φίλε. Τίποτα αξιοπερίεργο.
Ο τύπος είναι μαλάκας απλώς.
Θα πάρω το τζάκετ και θα σ' το χώσω στον κώλο!
Μουνί.
Θέλω να φύγω.
Έδωσα κατά λάθος μπουνιά στον καθρέφτη της τουαλέτας ενώ έπλενα τα χέρια μου.
-Πάμε να φύγουμε. -Χριστέ μου.
Φεύγουμε αμέσως, γαμώτο.
Κι όταν γυρίσαμε, πήρα κι άλλα Xanax.
Την ίδια βραδιά έτυχε να περάσει ο Τζέιμς Λάιτφουτ να με καλωσορίσει πίσω,
αλλά τον συνέλαβαν για διάρρηξη στο σπίτι μου.
Φίλε;
Ξύπνα.
Τι σκατά, ρε φίλε; Ποιος είσαι;
Γαμώτο μου, γαμώ! Σόρι…
Μόνο που δεν ήταν το σπίτι μου. Ο άχρηστος μπήκε σε λάθος σπίτι.
Από τότε που έφυγα για Ιράκ, χτύπησε στο γόνατο,
ενώ δούλευε στη Διεύθυνση Οδοποιίας, και εθίστηκε στην οξυκωδόνη.
-Δεν το ήθελα! -Προχώρα!
-Συγγνώμη! -Τελείωνε.
Κωλόμπατσε! Άντε γαμήσου!
Τον έβγαλα με εγγύηση κι άρχισε να έρχεται συχνά στο σπίτι.
Φίλε, είσαι καλά;
Όχι. Όχι, δεν είμαι καλά.
Βοήθησέ με.
Γαμώτο.
Βαθιά ανάσα.
Βαθιά. Έτσι μπράβο.
Λίγο καιρό μετά, πήγα τον Τζέιμς στην τράπεζα.
Ήθελε να μιλήσω στον ταμία εκ μέρους του, επειδή ήξερα, έλεγε, να τα λέω ωραία.
Γαμώτο.
Θα σε κάνω πληρεξούσιο στα επιδόματά μου.
Και θα μου δώσεις τα μετρητά, εντάξει;
Εμένα δεν μου ανοίγουν λογαριασμό,
επειδή είμαι στη μαύρη λίστα.
Έχει γαμηθεί η πιστοληπτική μου ικανότητα.
Έλα.
Δεν μπορώ να εξαργυρώσω τις επιταγές.
Δεν πέτυχε ιδιαίτερα.
Ο ταμίας με θεωρούσε αρχίδι, επειδή ήμουν φτιαγμένος με οξυκωδόνη,
κι εγώ δεν προσπάθησα να κρύψω το γεγονός ότι τον θεωρούσα μαλάκα.
Να σου πω κάτι;
Είσαι μαλάκας και θέλω τον διευθυντή σου.
Εγώ είμαι ο διευθυντής.
-Και πάλι είσαι μαλάκας. -Καλώς.
-Κύριε. -Είμαι βετεράνος του πολέμου, φίλε!
Και μου φέρεσαι σαν να 'μαι ανεπιθύμητος!
Δεν ξέρω τι θα κάνω,
αλλά δεν είναι τρόπος αυτός να φέρεσαι στον κόσμο, ρε αρχίδι!
Καλή σας ημέρα.
-Ευχαριστώ, παιδιά. -Ευχαριστούμε.
Ευχαριστώ για τη βοήθεια.
-Γαμώ. Πήρες τα λεφτά; -Όχι, δεν τα πήρα τα γαμημένα.
Φίλε, μεγάλη ατυχία έτσι όπως παίχτηκε η φάση.
Σόρι, φίλε.
Ναι. Ευχαριστώ πάντως.
Εννοείται.
Μπορείς να μου βρεις κι άλλα χάπια;
Τα πάντα είχαν αλλάξει. Και τίποτα δεν είχε αλλάξει.
Το πρόβλημα ήταν ότι μ' άρεσε τρελά η οξυκωδόνη.
Έτσι όπως μ' έκανε να νιώθω, δεν σήκωνα μύγα στο σπαθί μου.
Πού διάολο ήσουν;
Όχι.
Εσύ πού ήσουν;
Σε περίμενα πριν τρεις ώρες. Τι σκατά αγόρασες;
Τι αγοράζεις, γαμώτο;
Θα σου πω τι δεν αγοράζω.
Τις μαλακίες σου.
Δεν αγοράζω τις μαλακίες σου.
Της υποσχέθηκα να πάψω να διαχειρίζομαι τα κατάλοιπα του πολέμου με χάπια.
ΔΟΚΤΩΡ ΤΑΔΕ
Κάνετε καθόλου αυτοκτονικές σκέψεις;
Μερικές φορές, ναι.
Απλώς νιώθω ότι… αν πέθαινα στο Ιράκ…
θα ήταν πιο ευτυχισμένη τώρα.
Θα στενοχωριόταν για λίγο, αλλά…
τελικά θα ζούσε καλύτερα.
Πότε γυρίσατε;
Πριν οκτώ μήνες.
Έχετε εξεταστεί για Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες;
Αυτό δεν κάνουμε εδώ;
Βασικά, προσπάθησα.
Όλο μεταφέρατε τον φάκελό μου.
Κάποιος θα 'φυγε κι ο αντικαταστάτης προσπαθούσε να βρει άκρη. Δεν ξέρω.
-Παίρνετε κάποια αγωγή; -Xanax.
Για το άγχος. Μα δεν με πιάνουν πια.
Επίπεδο πόνου;
Ψυχολογικά ή σωματικά;
Και τα δυο.
Εννιά στα δέκα.
Έχετε ακουστά την οξυκωδόνη;
Φυσικά, η Έμιλι τα πήρε, και, εύλογα, είχε φτάσει στα όριά της.
Εντάξει.
Αυτά είναι για μένα τώρα!
Γιατί πολύ θα γούσταρα…
Πολύ θα γούσταρα ένα διάλειμμα…
απ' όλη αυτήν τη σκατοκατάσταση!
Άντε και γαμήσου!
Μακάρι να μη σου έλεγα ποτέ ότι φεύγω.
Για το Μόντρεαλ.
Θυμάσαι που φορούσες εκείνη τη λευκή κορδέλα στον λαιμό;
Ήταν η φάση μου.
Ναι, μ' άρεσε αυτό.
Δεν το βλέπω να ξαναγίνουμε όπως τότε, όμως.
Όχι.
Δεν με πειράζει, όμως.
Ναι.
Ούτε εμένα.
Κι έτσι γίναμε χρήστες.
ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ
ΖΩΗ ΝΤΟΠΑ
Μωρό, πώς θες τ' αυγά σου;
Θα βγάλεις βόλτα τη Λιβίνια; Πρέπει να φύγω σε δέκα λεπτά.
Τα θες χτυπητά ή τηγανητά;
Χτυπητά. Σε φρυγανισμένο ψωμί.
Σαν σάντουιτς, εννοείς;
Ναι, σαν σάντουιτς.
Η φάση όταν είσαι πρεζόνι είναι πως αυτοκτονείς πολύ αργά,
αλλά νιώθεις άρχοντας όσο το κάνεις!
Δεν πειράζει.
Σήμερα μένω ως αργά.
Αν δεν είσαι εκεί ως τις 5:00, δεν θα βγάλω το μάθημα.
-Ο καθηγητής λείπει ακόμη. -Έγινε, μωρό μου.
-Στις 5:00 δεν είπες; -Στις 5:00 μ.μ.
-Ναι, κυρία μου. -Ευχαριστώ.
Στην αρχή είπαμε ότι θα παίρναμε σκύλο και δεν θα ήμασταν πρεζόνια.
Παραμείναμε πρεζόνια, όμως, οπότε είμαστε απλώς πρεζόνια με σκύλο.
Φεύγω.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ.
Μην το ξεχάσεις.
"Το πλεκτό της στο χέρι μου και η άδεια της πολυθρόνα έτοιμη για κείνη.
Κλαίω από δυσαρέσκεια κι απογοήτευση…"
Λία; Συνέχισε. Πάω μέχρι την τουαλέτα.
Καλά;
Βέβαια το μέλλον φάνταζε κακό.
Χρωστούσες.
Το τελευταίο μου επίδομα κατατέθηκε σε λάθος λογαριασμό και…
Έμπηγες το μαχαίρι στην καρδιά των γονιών σου ξανά και ξανά.
Παλιοί φίλοι σε απέφευγαν. Οι καινούριοι, έτοιμοι να σου βγάλουν τα μάτια.
Μπλακ.
Μα πάντα υπήρχε κι άλλη ηρωίνη να πάρεις.
Κι αυτό συνήθως ηρεμούσε λίγο τα πράγματα.
Δώσε μου άλλα 80, αν μπορείς, και παίρνω το επίδομα την Παρασκευή.
Γύρνα μου το σάντουιτς.
Αν δεν ήξερες, θα έλεγες πως ο τύπος ήταν ο Μπιφ απ' το Επιστροφή στο Μέλλον,
αλλά δεν ήταν.
Ήταν ο Χάπια…
…και Κόκα.
Να σ' το βάλω σε πιάτο; Πρέπει να 'ναι έτοιμο.
Σέλι, έλα πάρε το σάντουιτς!
Γεια.
Τι κάνετε;
Φτιάχνουμε σπέσιαλ ζαχαρωτά.
Μ' αρέσουν.
Να δοκιμάσω;
Εξαρτάται.
Εσύ τι λες, πρεζάκι; Να δοκιμάσει τα σπέσιαλ ζαχαρωτά;
Εντάξει! Άνοιξε καλά για το τρενάκι!
-Τσαφ τσουφ! -Κι όποιος γνώριζες ήταν αρχίδι.
Μη με δουλεύεις, ρε. Δεν θα μου δώσεις τα 80;
Δεν ξέρω, φίλε. Είναι πολλά για κάποιους.
Σε παρακαλώ, ρε φίλε.
Ίσως. Αλλά θα σε στείλω σ' έναν τύπο στο Μπάκαϊ.
-Εντάξει. -Θα πάρεις κάτι για τον Μπλακ.
Για τον Μπλακ;
-Ναι. -Τι θα πάρω;
Ένα χρηματοκιβώτιο. Μη ρωτήσεις τι έχει μέσα.
Γιατί, τι έχει μέσα;
Είσαι σκατομαλάκας.
Σε παρακαλώ, πες μου ότι βρήκες.
-Τι σκατά είναι αυτό; -Ποιο;
Α, φυλάω ένα χρηματοκιβώτιο για τον Χάπια & Κόκα.
Εκείνο τον μαλάκα;
Τον σιχαίνομαι.
"Εκείνος ο μαλάκας" μας δάνεισε, οπότε το θεώρησα σωστό.
Εντάξει;
16 ΛΕΠΤΑ ΜΕΤΑ
Σ' το είπα ότι είναι καθίκι! Δεν με πιάνει η μαλακία.
Κι εσύ φυλάς το χρηματοκιβώτιό του, που θα 'χει το καλό πράμα μέσα.
Φωνάξαμε τον Τζέιμς Λάιτφουτ, λοιπόν, που δούλευε σε κλειδαρά κάποτε.
Δεν ακούω τίποτα.
Έγινε τίποτα;
Α, ναι. Αν έγινε λέει; Πανέξυπνο.
Κοπάνα το.
-Ναι, κοπάνα το. -Γαμώτο.
Θύμωσε, μωρό μου.
Ανοίγει!
Να πά' να γαμηθούν.
Τι;
Άνοιξε την πόρτα!
Η αστυνομία, γαμώτο!
Δεν είναι αυτοί.
Αστυνομία!
Η αστυνομία είναι, γαμώτο!
Πέτα όλα τα ναρκωτικά. Γρήγορα!
-Γαμώτο! -Ξέρουν για το χρηματοκιβώτιο. Σ' το 'πα.
Δεν ξέρω πώς σκατά ξέρουν.
-Γαμώτο! -Τι κάνεις;
-Αδειάζω! -Δεν γίνεται έτσι!
Γαμώτο!
-Λοιπόν, άκου. -Εντάξει.
Βάλ' τα χέρια πίσω απ' το κεφάλι. Μείνε έτσι.
Ναι.
Ας το κάνουμε όμορφα και ήρεμα!
Γαμώτο.
Τι μαλάκας είναι τούτος! Έλα, άνοιξε.
Πέρνα, φίλε.
Φυλάξου!
Φίλε.
Πόσο πράμα είχε εκεί μέσα;
Πείτε μου!
Πολύ.
Γαμώτο!
Είπες ότι είσαι η αστυνομία, μαλάκα.
Σ' εμένα το φορτώνεις, ρε παρτάλι;
Δεν έφταιγα εγώ!
Σταμάτα! Σταμάτα! Σταμάτα, θα τον σκοτώσεις!
Λοιπόν, ακούστε τι θα γίνει.
Ο Μπλακ θα φορέσει τη μαύρη μάσκα.
-Τι; -Τη μαύρη του μάσκα.
-Ποια μαύρη μάσκα; Τι εννοείς… -Τη γαμημένη μαύρη του μάσκα!
-Σταμάτα να το λες! Δεν καταλαβαίνω! -Θα φορέσει τη μαύρη του μάσκα!
Δεν καταλαβαίνω τι σημαίνει αυτό!
Θα μας σκοτώσει όλους.
Θα σκοτώσει εσένα.
-Κι εσένα. -Όχι!
Σίγουρα εκείνο το αρχίδι!
Και μετά, μαντέψτε. Θα σκοτώσει κι εμένα.
Εκτός…
αν μπορείτε να μου δώσετε
ένα τεράστιο μασούρι γαμημένα μετρητά.
Εδώ και τώρα.
Δεν έχουμε καθόλου λεφτά.
Ούτε σκυλοτροφή δεν έχουμε.
Έχω ένα σχέδιο.
Έχω εγώ ένα σχέδιο.
ΚΡΑΤΑΩ ΟΠΛΟ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΛΗΣΤΕΙΑ
ΤΡΑΠΕΖΑ
Εντάξει, είμαστε πάτσι.
Θεέ μου.
Πόσα…
Θεέ μου.
Μιλάμε για πολλή πρέζα.
Κι αυτό σήκωνε γλέντι.
Σόρι.
-Εμπρός; -Γεια. Τζο.
-Τζο; -Ναι. Ο ξάδελφος του Ρόι.
Γαμώτο. Έλα, Τζο, τι λέει, φίλε;
Ρε φίλε, μπας και λήστεψες καμιά τράπεζα σήμερα;
Θα πάω φυλακή, ρε μωρό.
Όχι. Ορίστε. Λέει ότι ο ύποπτος είναι 1,80 και με γαλάζια μάτια.
-Είσαι εντάξει. -Ναι, μα δες τη φωτογραφία.
Μου μοιάζει;
Ναι, ίσως καλύτερα να μη βγαίνεις για λίγο.
Το βασικό πρόβλημα ενός ναρκομανούς είναι πως ό,τι λεφτά πιάνεις τα χαλάς σε πρέζα.
Μέχρι να στερέψουν τα λεφτά. Κι όταν στερέψει η πρέζα, αρρωσταίνεις.
Οπότε πρέπει να βρεις κι άλλα λεφτά.
Τράβα λήστεψε κι άλλη τράπεζα, γαμώτο!
Είσαι καλά;
Απλώς φτερνίστηκα.
Πρέπει να 'σαι άρρωστος, φίλε.
Όχι, καλά είμαι. Απλώς όλο φτερνίζομαι.
ΚΡΑΤΑΩ ΟΠΛΟ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΛΗΣΤΕΙΑ
Φαντάζομαι πως κανείς δεν κάνει ληστεία αν δεν είναι απελπισμένος.
Η ληστεία είναι ζήτημα καθαρού αυτοεξευτελισμού.
Ευχαριστώ.
Κι εμείς είχαμε αυτοεξευτελιστεί.
Το τρελό είναι ότι κατά ένα 80% οι ταμίες δεν πολυσκάνε αν ληστεύεις την τράπεζα.
Υπάρχουν κι εξαιρέσεις,
όπως εκείνη η κυρία στο Γουέστ Σάιντ, φτυστή η Τζάνετ Ρίνο.
Δεν δίνω παραπάνω.
Πλάκα κάνεις τώρα;
ΚΡΑΤΑΩ ΟΠΛΟ
Ξέρεις να διαβάζεις, έτσι;
Δεν δίνω παραπάνω.
Μα αυτή ήταν ακραία. Συνήθως είναι πολύ πολιτισμένο.
Γεια σου, μωρό μου.
Καλά;
-Πού ήσουν; -Στην τράπεζα. Δεν πήρα πολλά.
Σαν τσαντάκιας νιώθω, γαμώτο.
Ναι, αυτή είναι. Εντάξει.
Πώς γίνεται να ληστεύεις τόσες γαμημένες τράπεζες
και παρ' όλα αυτά, κατά έναν γαμημένο τρόπο,
να μου χρωστάς ακόμη έναν σκασμό φράγκα;
Τι σκατά;
Γιατί "πίνουμε" πολλή πρέζα.
Ε, να "πίνετε" πολύ λιγότερο, καριόλη, γιατί έτσι χρωστάω κι εγώ στον Μπλακ,
κι ο Μπλακ δεν γουστάρει τα χρέη.
Καλό πράμα, έτσι; Τα λέμε στη γωνία.
Τι σκατά εννοείς;
Σου είπα ότι χρειαζόμουν οδηγό.
Δεν το είπες αυτό, γαμώτο.
-Ναι, σε πήρα το πρωί. -Όχι.
Είπα ότι θέλω οδηγό για τη ληστεία.
Δεν άκουσα αυτό. Δεν παίρνω μέρος σε ληστεία από πρεζόνι.
Δεν είπες ότι χρωστάς στον Μπλακ;
Ναι! Επειδή μου χρωστάς εσύ!
Θες να τον ξεπληρώσεις ή όχι;
Να συζητήσουμε τους όρους, φίλε.
Είναι απλοί. Ληστεύω τη γαμω-τράπεζα και με περιμένεις για να πληρώσεις τον Μπλακ.
Δεν μ' αρέσουν οι όροι.
-Δεν ξέρω αν θα 'μαι εκεί. -Αυτοί είναι!
Ρε απόβρασμα καριόλη.
Αυτοί είναι οι γαμημένοι οι όροι!
Έλα, Σίνα, μπορείς και καλύτερα.
Είναι πολλά λεφτά.
Πενήντα είναι, σε χαρτονομίσματα του ενός. Είπα, όλα απ' το συρτάρι.
ΣΚΑΤΟΜΠΑΝΚ
Ο τύπος χέστηκε σε τι φάση είσαι εσύ.
Δεν αστειεύομαι.
Θα δείξω το όπλο φεύγοντας, για να ξέρει ότι δεν τα έδωσες εύκολα.
Κι αυτό σε κάνει καλό παιδί;
Πολέμησες γι' αυτήν τη γαμω-χώρα;
Ξέρεις ποιους όρους δεν συζητήσαμε;
Εκείνους που είσαι στ' αμάξι μου και μας πυροβολούν οι μπάτσοι!
Αυτούς τους όρους δεν συζητήσαμε, μαλακισμένο πρεζόνι!
Πού ήσουν; Είναι Τετάρτη.
Έπρεπε να 'ρθεις στο σχολείο ως τις 5:00!
Συγγνώμη, μωρό μου. Ήμουν πολύ χάλια.
Τώρα είμαι εγώ χάλια κι ακύρωσα το μάθημά μου,
γιατί χέστηκα επάνω μου, γαμώτο!
Γαμώτο.
Προσπαθώ πάρα πολύ να κάνω κάτι χρήσιμο.
Όχι μόνο να…
κάθομαι στον γαμω-καναπέ και ν' απολαμβάνω την ντάγκλα μου.
-Γαμώτο! -Τι σκατά είναι αυτό;
-Μωρό μου, γαμώτο. -Δεν μπορώ!
Δεν μπορώ να το κάνω!
-Όλα καλά, μωρό μου. -Θα με βοηθήσεις;
Έλα δω. Όλα καλά. Εγώ είμαι εδώ.
Όλα καλά. Σφίξε το χέρι σου.
Ωραία.
Έτοιμη;
Είμαι εδώ μαζί σου. Κάντε γρήγορα, ρε γαμώτο!
Αφήστε μας να δουλέψουμε.
Μωρό μου; Εδώ είμαι. Δίπλα σου.
Δεν θα σ' αφήσω, εντάξει; Εγώ είμαι εδώ. Εντάξει;
Γυναίκα, 22. Αγωνική αναπνοή, συσταλμένες κόρες.
-Σας παρακαλώ. -Ταχυκαρδία…
-Πρέπει να είμαι δίπλα στη γυναίκα μου! -Περιμένετε στην αίθουσα.
Εντάξει, αλλά μπορείτε να…
-Να μείνω πέντε λεπτά; -Όχι.
-Μόνο θα εμποδίζετε εδώ. -Κύριε, δεν μπορείτε να βοηθήσετε.
Εντάξει, φεύγω!
-Χριστέ μου. -Πάμε.
-Καμία αντίδραση. -Τον αεραγωγό.
Συνδέω την οθόνη.
-Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε. -Τι θα κάνω χωρίς εκείνη;
-Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε. -Έμιλι, απ' έξω είμαι, μωρό μου!
-Ηρεμήστε. Πείτε μου τι συνέβη. -Δεν ξέρω.
Βοηθήστε με.
Ηρεμήστε και πείτε μου τι έγινε.
Αποκοιμηθήκαμε στο σπίτι κι όταν ξύπνησε είχε μελανιάσει!
-Πόση ώρα ήταν λιπόθυμη; -Δεν ξέρω!
Τι πήρε;
-Δεν ξέρω. -Τι πήρε;
Δεν ξέρω, γαμώτο, κυρία!
Βοήθα μας να τη βοηθήσουμε. Πες μου τι πήρε.
Θα μου πείτε αν αναπνέει ή όχι;
Σας παρακαλώ, είμαι νοσοκόμος…
Προσπαθούμε όσο μπορούμε. Πρέπει να μου πεις τι πήρε.
Ηρωίνη πήρε.
Σ' αγαπώ.
Ξέρω ότι έχεις προβλήματα.
Ξέρω ότι είσαι κατεστραμμένος.
Μα, σε παρακαλώ, μην καταστρέψεις την κόρη μου.
Αν την αγαπάς…
θα φερθείς αντρίκια και θα φύγεις.
Σήκω και φύγε.
Αλλιώς θα σε τσακίσω.
Γαμώτο! Άντε γαμήσου!
Γαμώτο!
-Τι σκατά κάνεις; -Στάσου.
-Στο Έλμπα πάει αυτό; -Τι σκατά κάνεις;
Ξαναμπές μέσα, Εμ.
-Τι σκατά κάνεις; -Ξαναμπές μέσα.
Δεν ξαναμπαίνω στο γαμίδι!
-Άκουσέ με. -Τι στον…
Μωρό μου, άκουσέ με, γαμώτο, εντάξει;
-Είσαι καλά; -Ναι.
-Συγγνώμη. -Μην την αγγίζεις.
Μάλιστα, κύριε.
Πρέπει να γυρίσεις στην αποτοξίνωση.
Δεν θέλω να πάω εκεί.
Θέλω να είμαι μαζί σου.
-Δεν μπορείς να μείνεις μαζί μου. -Δεν είναι δική σου απόφαση αυτή.
-Ναι, δική μου είναι, Εμ. -Όχι.
-Ναι, είναι… -Όχι!
-Ναι! -Δεν είναι δική σου απόφαση αυτή!
Περίμενα… δύο χρόνια…
να γυρίσεις από εκείνη την κόλαση.
Δύο χρόνια.
Κι έμεινα δίπλα σου σ' ένα σωρό μαλακίες.
Και δεν θέλω να το περάσω μόνη αυτό.
Μη μ' αναγκάσεις να το περάσω μόνη.
Λυπάμαι πολύ… αλλά δεν μπορώ.
Δεν κάνω για σένα.
Για τίποτα δεν κάνω.
Έχω έναν θόρυβο μες στο κεφάλι.
Δεν μπορώ…
-Σταμάτα. -Είναι τόσο δυνατός.
Και δεν μπορώ να τον κάνω να σταματήσει.
Θα σταματήσει.
Κάποια μέρα απλώς θα… σιγήσει.
Μπορείς να ξαναμπείς στο λεωφορείο;
Για μένα;
Θα μαστουρώνω και χωρίς εσένα.
Μη, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, μωρό μου, μόνο…
Θα μαστουρώνω.
Δεν είναι καν τόσο ενδιαφέρον. Δεν θα διαφωνήσουν για τα μετρητά.
Σκοτίστηκαν. Είναι σαν να παίρνεις άμμο από παραλία.
-Μα είναι λεφτά άλλου. -Της τράπεζας είναι.
Τα χρειάζεσαι ναι ή όχι;
Εννοείται πως ναι.
Θα πάρω περισσότερα αν χτυπήσουμε όλα τα ταμεία.
Γι' αυτό, όμως, χρειάζομαι εσένα.
Αφού θα το κάνουμε μαζί, γιατί παίρνω μόνο το 10%;
Γιατί εγώ θα μιλάω και θα οπλοφορώ.
Εντάξει; Αν κρατούσες εσύ το όπλο κι απειλούσες αθώους, θ' άλλαζε η φάση, ε;
-Δώσ' το μου. -Όχι, δεν σ' το δίνω.
-Μα είπες ότι αν το είχα… -Δεν με νοιάζει! Θα κάνουμε ό,τι είπαμε.
Έλεος. Μπορείς να σταματήσεις να είσαι τόσο χέστης, ρε φίλε;
Δεν γαμιέται; Πάμε.
Όχι συναγερμούς!
Κύριε, μην αγγίξετε το κωλο-τηλέφωνο! Μην το αγγίξετε!
Θέλω όλοι να δώσετε τα λεφτά σας στον κύριο εδώ.
Μην αγγίξεις το κωλο-τηλέφωνο.
Γαμώτο!
Φύγε, φύγε!
Τι σκατά, ρε;
-Πας καλά; -Μιλάμε για μεγάλη 'φτίλα.
-Συγγνώμη, φίλε. -Τι κάνουμε τώρα;
Δεν ξέρω, γαμώτο.
Πάμε πάλι; Θα οδηγώ εγώ και πάτε εσείς για τη ληστεία.
Πρέπει να ληστέψω τράπεζα επειδή είσαι χέστης εσύ;
Δεν κάνω για ληστείες.
Χάπια, άκου, είναι τα τριπλάσια, τετραπλάσια λεφτά.
Σμπαράλια τα νεύρα μου, φίλε.
Έλα, ρε φίλε.
Καλά, αλλά θέλω το όπλο.
-Δεν θα το πάρεις. -Θα το πάρω το γαμίδι!
Κι εσύ είσαι κωλοπρεζόνι.
Με μετατραυματικό στρες.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΣΑΚΙΖΕΙ ΑΜΕΡΙΚΗ
Τι σκατά έπαθες, ρε φίλε;
-Μάλλον η κλοναζεπάμη. -Ποια;
-Ήταν χάλια τα νεύρα μου. -Πήρες κλοναζεπάμη;
Λίγη.
-Μπορείς; -Μπορώ.
Μπορείς;
Μπορώ, ρε καριόλη. Πάμε.
Κατέβασέ το!
Λοιπόν, δώστε στον κύριο τα λεφτά σας!
Τώρα!
Γαμώτο.
Πας καλά, ρε; Φέρ' το το γαμημένο!
-Ρε γαμώτο. -Πάρε τα γαμω-λεφτά και πάμε.
-Κυρία, κλείστε το κωλο-τηλέφωνο! -Κάτω!
-Ξεκίνα! -Έλα!
Τι έγινε; Έριξες σε κανέναν;
-Όχι. -Ο Χάπια & Κόκα;
Την πούλεψε, φίλε. Την πούλεψε.
Πού πας; Τι σκατά κάνεις;
Γύρνα… Γαμώτο!
Τα μετρητά σας όλοι!
Άνοιξε το ταμείο! Βγάλ' τα αμέσως! Σβέλτα.
Γαμώτο!
Μην τον αφήσουμε. Θα μας δώσει με τη μία, φίλε. Πάμε πίσω να τον πάρουμε.
-Όχι. -Τι "όχι", ρε Τζέιμς; Κάνε αναστροφή!
Γαμώτο.
Ποτέ μην κλειδώνεις ένοπλο με αθώους. Ανάμεσα στις πόρτες έπρεπε να 'μαι.
Πάτε καλά; Καθυστερημένοι είστε;
-Τζέιμς, κάνε αναστροφή, γαμώτο! Τώρα! -Όχι.
Καλά!
Έρχεται η αστυνομία.
Άνοιξε την πόρτα αυτήν τη στιγμή.
Έθεσες σε κίνδυνο τόσες ζωές. Αν δεν ανοίξεις, θα σ' απολύσουν.
Τι σκατά ήταν αυτό;
-Δεν μ' αρέσει αυτό! -Τ' άκουσες;
Δεν μ' αρέσει αυτό, φίλε. Δεν μ' αρέσει.
Τον βλέπεις;
Αυτός είναι; Τον βλέπω! Αυτός είναι! Σταμάτα!
Φίλε, μπες μέσα! Έλα!
Τι σκατά κάνεις; Μπες στο γαμημένο το αμάξι τώρα!
Μπες μέσα.
Γαμώτο.
Ξεκίνα!
Πας καλά, ρε;
Εσύ φταις για όλα.
Κακώς σε πήρα μαζί.
Γαμώτο.
-Γαμώ! Τον πυροβόλησαν, φίλε. -Τι σκατά;
-Του έριξαν, γαμώτο. -Είπες ότι δεν χτυπήθηκε κανείς!
Θα το πιέζουμε εκεί, έτσι;
Κάτσε να δω από πίσω.
Κάτσε να δω. Στάσου. Ξέρω ότι πονάει.
Ξέρεις να τον φροντίσεις, έτσι;
Δεν έχει τραύμα εξόδου!
-Να τον πάμε στο νοσοκομείο. -Δεν γίνεται.
Τζέιμς, αν δεν τον πάμε στο νοσοκομείο, θα πεθάνει!
Δεν γίνεται τώρα! Δεν μ' ακούς! Θα μας συλλάβουν, γαμώτο!
Μόλις ληστέψαμε τράπεζα. Έχεις σαλτάρει, γαμώτο;
Σ' έχουν δει άπειρες φορές!
Πρέπει να σκεφτείς λογικά, λοιπόν!
Τι θα κάνουμε;
Πήγαινέ με στο νοσοκομείο, φίλε.
-Πήγαινέ με. -Λυπάμαι.
Λυπάμαι, φίλε.
Παιδιά…
Δεν μπορούμε. Το ξέρεις. Το ξέρεις ότι δεν μπορούμε, έτσι;
-Έτσι; -Παιδιά…
Τι να κάνουμε;
Σε παρακαλώ.
Συγγνώμη!
Συγγνώμη. Συγγνώμη.
Μόνο οδήγα, φίλε.
Εντάξει.
Πάρε μας από δω.
Γαμήθηκε τελείως!
Ποτέ δεν μάθαμε πώς χτυπήθηκε.
Μα δεν είχε σημασία.
Πάμε.
Πάμε!
Τι θέλει αυτός εδώ;
-Πήγαινε μέσα. -Τι θέλει;
Πήγαινε μέσα.
Αν είναι να με καθαρίσεις, πάμε κάπου αλλού;
Ξέρεις…
για τους γείτονες.
Δεν θα σε καθαρίσω.
Δεν θα πάρω πίσω τα λεφτά μου…
αν σε καθαρίσω.
Δεν μπορώ να το κάνω άλλο.
-Μια χαρά μπορείς. -Δεν μπορώ.
Μπορείς.
Για το κορίτσι σου… μπορείς.
Πρέπει να ξενερώσω πρώτα.
Μάντεψε.
Θα οδηγεί ο Μπλακ στις ληστείες, για να τον ξεπληρώσω.
Σου δάνεισε;
Ναι.
Μου φτιάχνεις μια δόση;
Νιώθω…
πάρα πολύ κουρασμένη.
Το ξέρω, μωρό μου.
-Θέλω να ησυχάσω. -Το ξέρω.
Μου φτιάχνεις άλλη μια δόση;
Ναι, μωρό μου, όταν γυρίσω.
Όταν γυρίσω, μωρό μου.
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Ξέρεις πού πας, έτσι;
Στα τρία πρώτα αριστερά, δεν το χάνεις. Δεν αργώ. Δυο τρία λεπτά το πολύ.
Και μην αργήσεις. Ραντεβού στο πάρκινγκ.
Δώσ' μου τα γαμημένα τα λεφτά μου, Βανέσα! Πάρ' τα πόδια σου!
Σπρώξ' τα προς τα δω! Τώρα!
Βανέσα, θέλω να μου κάνεις μια χάρη.
Τι πράγμα;
Να χτυπήσεις τον συναγερμό.
Μη φοβάσαι. Δεν θα σε πειράξω.
Σ' ευχαριστώ.
Ορίστε τα…
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Συνεπώς, εγκρίνουμε την αναστολή, η οποία ισχύει αμέσως.
Ευχαριστούμε, κυρίες και κύριοι. Ο πελάτης μου το εκτιμά δεόντως.
Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Καλή τύχη.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟ ΓΟΥΟΚΕΡ
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου