NETFLIX SUNAR
Berbat bir şey.
-Matt'i gördünüz mü? -Yukarı çıktığını gördüm.
-Merhaba anne. -Merhaba.
Giydirme.
Geçecek.
İkiniz de bunu atlatacaksınız çünkü Tanrı'nın size çizdiği bir yol var.
-Biliyorum ama ayakkabımı giydirme. -Kendini toplayacaksın.
Yine o her zamanki harika ve özel insan olacaksın.
Ayakkabımı bağlamana gerek yok.
Bağlama anne.
-Yakında yapmamız gerekiyor. -Yakında derken?
-Bebeğin doğmasına iki hafta var. -Evet.
Amniyotik sıvın düşük.
Kızınız da zaten sağlıklı bir boyutta. Çıkaralım onu.
-Kızmış. -Duydum. Ne dediğini duydum.
-Pardon. Doğunca mı öğrenecektiniz? -Bizim doktorumuz olsanız bilirdiniz.
Maui'ye gitmek için bu haftayı buldu, cidden inanılmaz.
"Ben bir sörfe gideyim." Alt tarafı ilk çocuğumuz.
Bebek hâlâ ters, akşama sezaryen yapmak istiyorum.
Bu akşam mı?
-Daha karyolayı kurmadım. Ben… -Ciddi misin?
Halletmem gerektiğini biliyordum. Listemden çıkarmamı söyledin.
Listenden çıkarmanı istedim. Ben hallederim. Merak etme.
Çok güven verici.
-Tatlım, hallederim. -Buna gerçekten hazır mısın?
Evet! Hayır. Kim gerçekten hazır olur ki?
"Buna gerçekten hazır mısın?" derken ne demek istiyorsun?
Bu akşam değil de yarın yapsak?
Fantezi futbol seçmem var da. İş yerinden birkaç arkadaşla.
Güzel bir havuz oluşturduk ve…
Şaka. Niye beni ciddiye alıyorsun? Yapma. Sakin ol tatlım.
Güzel espri.
Tamamdır.
-Tamam mı? -Evet, ellerim terliyor.
-Aynen. -Evet.
BOSTON MEMORIAL HASTANESİ
-Niye bize önceden haber vermediniz? -Sürpriz yapmak eğlenceli olur dedik.
"Bebeği bu gece doğurtup Marion'ı gıcık edelim" dedik.
-Espri anlayışın harika Matt. -En azından var. Görüşürüz!
Anne, biter bitmez ararız, tamam mı? Seni seviyorum.
Hayır! O sırada Skype'tan arayın.
-Ne? Anne! -Giderek tuhaflaşıyoruz.
Kızımla birlikte odada olmak
ve torunumu dünyaya gelirken görmek istiyorum.
-Ben onunla ilgileneceğim. -Kuzen Janey'nin bebeği gibi mi?
Anne, üstünden çok zaman geçti.
-Başlıyoruz. -O kadar da değil.
Markete giden bir arabaya binip, yolcu koltuğunda bebeği kucağına oturtup
kemeri üstünden takamazsın.
Markete giden arabada yolcu koltuğunda bebeği kucağına oturtup
kemeri üstünden takamayacağını biliyorum!
Harika. Beni Skype'tan ara.
Tatlım benim. Yarın görüşürüz annem.
-Tamam, hadi güle güle. -Ben…
Babaya bir öpücük ver.
Bir öpücük de annesinden. İki öpücük.
-Hadi artık. -Tanrım.
Hazırım. Dansa hazırım.
-Matt. Selam. -Selam.
N'aber?
Bu arada ton balıklı güvece hiç yanaşma.
Ortadakinin tadı bok gibi.
O güveci annem yaptı Oscar.
Çok güzel. Sahiden…
Böyle…
-Baskın bir tadı var. Baskın… -Sorun değil, boş ver.
Gel buraya.
-Matt. -Jordan, hiç…
Gel buraya. Hayır, gel. Sarılalım. Buna ihtiyacın var.
Sarılın.
Dök içini. Nefes al.
Yapma şunu.
Sana bir şey söyleyeyim. O konuşma var ya?
Yaptığın konuşma.
Oraya çıktın ve konuştun.
Ben…
Ne desem bilmiyorum.
Bir şey yazacağını sanırdım ama "Hayır, doğaçlama yaparım" dedin.
Bitti mi? Şu an katlanacak hâlim yok.
-Lütfen. -Hayır Matt. Bana bak.
-Dayanacaksın. Nedenini söyleyeyim. -Dinlemiyorsun.
-Winapoo Kampı'na gitmiştik ya? -Evet.
Yüzüne zehirli sarmaşık değmişti. Su toplamaya başladı, kabardı. Kabartılar…
Kabartılar patlıyor, cerahat fışkırıyordu.
Manyak gibi görünüyordun.
Yemeğe geldin. Marcy oradaydı, ondan çok hoşlanırdın.
Kız onu görünce çığlık attı.
-Yıkılmıştın. -Evet.
-Ama atlattın. -Evet.
Atlattın mı?
Çünkü güçlü ve kendinden eminsin. Bunu da atlatacaksın.
Bu çok daha kötü bir durum.
Neresi aynı?
-Sadece… -Yemin ederim…
Yumruğu basarım. Bana tek kelime daha etme.
-Vay be. -Katlanamam dedim.
-Yeminle… -Niye yumruğunu sıkıyorsun?
Kes artık.
-Nasılsın? -İyiyim.
-Bir şey olmayacak, tamam mı? -Tamam.
Seni çok seviyorum.
-Anestezistimi seviyorum. -Kes şunu. Dalga geçme.
Çok güzelsin.
Matt!
-Evet, Marion? -Göremiyorum. Hadi!
Harikasın Liz. Şimdi bakmasan iyi olur Matt.
Başlıyor. Bakmayı hem istiyorum hem istemiyorum.
Bir yandan bakmak istiyorum, bir yandan istemiyorum.
-Harika gidiyorsun. -Tanrım. Ebeveyn olmak üzereyiz.
-Seni seviyorum. -Ben de seni seviyorum.
İyi misin? Ne durumdayız doktor?
Geliyor.
-Bebeği görüyor musun? -Evet.
-İnanamıyorum Liz! -İşte geldi.
Bir bebeğimiz oldu.
-Şunu almak istedim… -Matt.
Hiç gerek yoktu.
-Biliyorum, içimden geldi. Hak ediyorsun. -Çok güzel. Teşekkürler.
-Takayım. -Teşekkürler.
Yine de bez değiştireceksin.
Yaşlanınca bezimi değiştirmeye söz verirse bana uyar.
-Seni seviyorum. -Ben de.
-Nasılsın? -Biraz ağrım var ama…
-Nasılsın Liz? -Maddy'yi görmek istiyorum.
Tahmin ettim.
-Bana yardım etmen gerekecek. -Memnuniyetle.
-Biraz sendeleyecek. -Tamam.
-Ağırdan alacağız, tamam mı? -Acele etme.
-Seni oturtalım. Yavaş. -Depar atmaya hazırım.
-Tamam. -Başım dönüyor.
Acele etme tatlım. Acele…
Liz?
Nesi var?
-Başı dönüyor muydu? -Bilmiyorum. Liz!
Nefes almakta zorlanıyor. Yardım çağıracağım.
-Bana bak! -Acil durum!
Liz! Bana bak!
-Biraz açıl. -Nesi var?
-Liz? -Oksijen maskesi!
-Liz! -Duyuyor musun?
-Hemen çıkmalısınız! -Durun. O benim karım.
-Fenalaştı. Belirti yoktu. -Ne oluyor? Liz! O karım!
-Tansiyonu düşmüş olmalı. -İki miligram epi.
Dursana. Liz! Dur… Liz!
Bay Logelin.
Merhaba. Ne oldu doktor? Neler oluyor?
Eşiniz pulmoner emboli geçirdi.
-Akciğere kan pıhtısı atmış. -Ne demek bu?
Ne demek…
Karımın öldüğünü söylemeyin.
-Karımın öldüğünü söylemeyin. -Ne?
Ne oldu? Maddy mi?
Ne… Matt!
Hayır!
Nasıl olur?
Seninle bir gün daha geçirmek için her şeyimi verirdim.
İşte burada.
Bebek için hazır değil.
Karyolayı bile kurmamış.
Oldum olası aşırı çocuksuydu, biliyorsun.
-Merhaba Matt. Nasılsın canım? -Aşırı çocuksuyum.
Bebeği alabilir miyim?
-Demin biberon verdim. -Tamam.
Doğrusu, Maddy…
Tek bir ebeveynin olacaksa keşke annen olsaydı.
Çünkü o bu işi daha iyi yapardı.
Ne kadar çabuk o kadar iyi.
Bilmiyorum.
Bunu nasıl yapacak, bilmem.
-Bak işte. Bunu ona söyler misin? -Evet.
Yok.
Tamam Maddy. Peki.
Sen kazandın Maddy.
Ne var, söyle. Aç mısın?
Yine bezini mi değiştireyim?
Tamam. Bir saniye.
Bekle Maddy.
Tamam. İşte.
Tamamdır.
Peki. Dur, hepsini alamadım.
Aman…
Sıçayım!
Niye ayaktasın?
Bir daha uyuyabileceğimi sanmıyorum.
O bebeğin altındaki ne?
-Bez. -Balon gibi olmuş.
-Ters mi? -Bez düzgün.
Sadece biberon vermeye geldim.
Hazırladım bile. Ağladığını duyduk.
Sen içirsene.
Gel bakalım.
-Matthew, hayatım, konuştuk da… -Minnesota'ya taşınmalısın.
-Maddi açıdan hesaplı. -Öyle. Orada iş bulabilirsin.
Annenle ben Maddy'yi büyütmene yardım ederiz.
Hep beraber oluruz. Kilisen, destek sistemin olur.
-Burada yalnızsın. -Yalnız değilim. İşim burada.
Orada teknoloji sektöründe iyi iş yok. Arkadaşlarım burada.
-Arkadaşların biraz tuhaf. -Olabilir ama yine de arkadaşlarım anne.
Liz burada.
Burada nereye baksam, baktığım her yerde onu görüyorum.
Tanrı'nın planı deyip durursun.
Ülkenin diğer ucunda
büyüdüğüm kasabadan biriyle tanışma ihtimalim neydi?
Tanrı mı? Asıl benim bir planım vardı.
Liz yüksek lisans sonrası dönüp çalışacak ve yaşayacaktı.
Seninle tanışmadan önceki plan buydu.
Sen kalmak istiyorsan kal.
Ama Maddy bizimle geliyor.
-Marion… -Bu onun için en iyisi.
İnanmasan da senin için de en iyisi. Seni önemsiyorum.
Beceririm sanıyorsun ama beceremezsin.
Çocuk büyütmek gece gündüz dur durak bilmeyen bir iş.
Anlıyorum ve bunu düşüneceğim.
Güzel.
Düşündüm.
Evet, şimdi düşündüm. Haklısın.
Haklısın Marion, beceremem. Bu işi beceremem ama yine de…
Yapacağım.
Evet, yapacağım. Maddy'yi büyüteceğim.
Maddy'yi büyüteceğim çünkü babasıyım.
-Çünkü onu seviyorum. -Sevdiğini biliyorum.
-Sahiden biliyor musun? Çünkü şüpheliyim. -O bebeği sevdiğine şüphem yok.
Liz'imi sevdiğine de şüphem yok.
Ama can yeleği olsun diye Maddy'yi kendine saklamak istiyorsun.
Planını bozduğum için özür dilerim.
-Tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır. -Sopayla dürterek de çıkarırsın.
Marion!
Çocuk yetiştirmekle ilgili verebileceğim tek bir tavsiye var.
Rahat ol.
Ebeveyn olarak ıvır zıvır bir sürü şey yapıyoruz.
Her şey mükemmel olsun diye çabalıyoruz.
Ama kontrol bizde değil.
Bu gerçeği kabullenmelisin.
Liz seni seviyordu.
Bunu görmek beni mutlu ediyordu.
Senin de onu ne kadar sevdiğini gördüm.
Evet.
Sen…
Sen iyi bir babasın.
Babası olduğun için şanslıydı Mike.
Sağ ol.
Geçen yıl teyzem öldü. 99 yaşındaydı.
-Vay be. Şoka uğramışsındır. -Öyle oldu.
-Dinle, istediğin kadar izinlisin. -Tamam.
-Ne kadar gerekirse. -Sağ ol.
Beş altı hafta. Ne kadar olursa.
Muhtemelen 10…
-20 yıl. -Evet.
O kadarı anca yeter ama işime ihtiyacım var.
Anlıyor musun? Bu yüzden o kadar ara veremem.
Dinle Howard, evden çalışıp ihtiyacın olduğunda gelirim diye düşündüm.
Geldiğimde kızımı getirmem gerekecek.
-Ona sen mi bakıyorsun? -Evet.
Güzel. Harika, tamam.
-Yapamayacağımı düşünüyorsun. -Öyle düşündüğümden değil…
-Erkek olduğum için mi? -Hayır.
-Kadında olup da erkekte olmayan ne var? -Sabır. Duygusal hassasiyet.
-Göğüsler. -Bazı erkeklerin de var.
Acın var, duymazdan geliyorum.
Bak, bebeklere bayılırım. Bende de üç tane var.
Fotoğrafta bebek değiller ama başta bebeklerdi.
İnan bana, tam bir eziyet. Seni tüketir.
-Katı kaka başladı mı? -Hayır.
Şu anda krema kıvamında bokla muhatabım.
Kremanın tadını çıkar. Büyük bir geçiş. Katı kakaya geçtin mi işler sarpa sarar.
Peki.
Onları saklayıp güllerine ve çiçeklerine gübre niyetine koy, içi besin dolu.
-Müthiş bir tüyo. -Evet.
Londra işinin beş haftası var, biliyorum. Emin ol, ilgileneceğim.
Yapılması gereken işi kesinlikle yapabilecek durumdayım.
Ama yapabileceğimden emin değilsen Oscar'ı görevlendirebilirsin.
-Yok artık, Oscar mı? -Evet.
Hayır. Oscar'ı boş ver.
"Oscar'ın müşterilerle ilgilenmesini ister misin?" diye sordun mu?
-Evet. -Prova ettiğimiz gibi?
-Söyledim Oscar. İşe yaradı. -Sana demiştim. Harika bir haber.
Yas tutan birine çiçek göndermek zalimce.
Çünkü çiçekler ölür ve atman gerekir.
Çok moral bozucu.
Birinin öldüğünü hiç görmedim.
Ama bir sincabın öldüğünü görmüştüm.
Hayat döngüsünü düşündürüyor.
Aslında döngü değil, bir çizgi çünkü başı ve sonu var.
Oscar.
-Konuşmayı keser misin? -Tıpkı karım gibi konuştun.
Maddy'yi kundaklayacaksın, değil mi?
-Liz'i kundaklamış mıydın? -Tabii.
Öyleyse evet, Liz nasıl isterse öyle yaparım.
Ama bu çok acayip görünüyor.
Çok sıkı olmuş Marion.
Kaçacağını falan mı düşünüyorsun?
N'aber? Nasılsınız?
Acılı cips. İsteyen var mı nineler? Bebeğe vereyim mi?
-Ayıp kaçmayacaksa çok hoşsunuz hanımlar. -Teşekkürler.
-Ne demek… -Kes şunu.
-Sabahlıklı pijama şeyi… -Jordan.
-Kes şunu. -Ne yapıyorum?
-Anneme yazıyorsun. -Yazmıyorum.
-Gözümün önünde yazıyorsun. -İki annene de yazıyorum.
Marion, n'aber? Çok hoşsun.
-Jordan. -Hırka bluz hesabı.
Jordan, kes şunu.
-Annen seksiyse suçum ne? -Yeter.
-Söyledim işte. -Kes!
Sana bir hediyem var, verebilir miyim?
Bekle, hemen dönerim. Bir şey aldım.
Liste yapıyoruz. Tulum lazım.
Tuvalet kilidi de lazım. Tuvalette boğulabilirler.
Bak.
Ne zamandır soracağım, ne kadar kalacaksın?
-Keşke dönmem gerekmese… -Sana demedim anne.
Bunu konuştuk. Ama Marion, senden yüzde yüz emin değilim.
Minnesota'ya dönmeyi reddettiğin için altı ay kalırım.
-Altı ay mı? -Evet.
-Mike ne olacak? -Şu anda Mike umurumda değil.
Selam Matt.
Selam Mike.
-N'aber? -İyidir.
Pekâlâ.
-Bir saniye dürüst olalım. -Tamam, dürüst olalım.
Öncelikle burada olmana çok mutluyum.
-Biliyorum. -Gerçekten çok mutluyum.
Ama endişem şu, eğer…
Eğer uzun süre burada kalırsan birbirimizin sinirine dokunmaya başlarız.
Sadece altı ayda mı?
Bu yüzden annem giderken sen de gidersin diye düşündüm.
Yeni doğan torunuma bakabileceğini bilmeden
evime nasıl giderim?
Bakmama izin vermezsen nereden bileceksin?
Şahane bir noktaya parmak bastı.
Bir sıfır.
Matt bir sıfır önde. Bak, sana ne getirdim kardeşim.
-O ne? -Evcil hayvan aldım.
-Süs balığı. -Dinle bak.
Evcil hayvanı sahibi çocuklar çok mutlu olur.
-Alerjileri de olmaz, biliyor muydun? -Kedi ve köpek için geçerli o.
-Tüh, aynı haberi okumuşsun. -Pekâlâ. Jordan, bu…
Tamam, kekledim seni. Kusura bakmayın.
Bu balığa gıcığım. Tanya vermişti.
Tanya beni terk edip leş gibi balığını evimde bıraktı.
Bebek mağazasına gidelim mi?
-Tabii! -Sağ ol.
Bekâr Baba Takımı! Sana yardım için buradayım.
Teşekkür ederim. Pekâlâ Marion, şuna ne dersin?
Döndüğünde söz, seni bilgilendireceğim, Maddy'nin nasıl olduğunu haber vereceğim.
Sürekli Instagram'a fotoğraf yükleyeceğim.
Tamam. Ben de Anna'yla eve dönerim.
Ama her şeyi güzelce idare edemezsen kıçını kaldırıp Minnesota'ya taşınacaksın.
-Bunu neden kabul edeyim? -Çünkü mesele sen değilsin.
-Anlaştık. -Kanka, bir soru.
-Balığa tamam mısın? -Balığı istemiyorum ya!
-Nasılsın? -İyiyim. Siz?
İyiyim. Şöyle vereyim.
-Bunlar harika. -Eh…
Öyle gülümsemeyi bıraksan iyi olacak. Şöyle vereyim.
Benim çocuğum yok, arkadaşım için. Onun bebeği için. Bunları o alıyor.
Her şeyi o ödüyor.
Dur biraz.
Bu senin bez pişik merhemin.
Bu Maddy'nin. Bunu ayıralım.
Seninkini oraya koy,
sorunun için aldığın şeyin parasını senin vermen gerektiğini görsün.
Bunu da Maddy'ye alıyorum.
-O senin, bu Maddy'nin. -Tamam.
Bahsettiği durum… Yani…
-Kabartı. -Kabartı. Ama tıraştan.
-Poponda. -Popomda değil.
Tıraş yüzünden kabartılar oluştu…
-Nerende? -Ve…
İzlediğim bir videoya göre
tıraş yüzünden kabartı oluşmasın diye bez pişik merhemi kullananlar varmış.
-Boynum pürüzsüz. Bak… -Harika görünüyorsun.
Harika mıyım? Bak. Harika görünüyormuşum.
Bir de poposunu gör.
"Şimdi sekizinci 44 milimetrelik pimi takın."
Göremiyorum, sekizinci…
44 milimetrelik pimi göremiyorum.
Boş bakıyorsun. Ayakkabının yanına bak.
Baksana.
-Tamam. -Neden aptal gibi davranıyorsun?
-Görmedim diye mi? -Mok kafalı bir aptal gibi davranıyorsun.
-Çocuğumun önünde küfretme. -Etmedim. "Mok" dedim.
-Niye "mok" diyorsun? -Bebek var, küfredemem!
-Başka kelime seçsene. -Seçtim. "Mok."
Var ya, senin baban bir "döt."
Söyledim işte. Salak bir "döt."
"Mok" kafalı şapşal.
Bak, olmuyor.
-Altına uzanıp mandalı çek. -Uzandım. Bozuk.
-Hep çok sabırsızdın. -Sabırla ne alakası var?
Yapmaya çalışıyorum ama yapamıyorum işte anne!
Sıçayım.
Hiçbir şeyi yapamıyorum.
Bunu yapamam.
Liz olmadan olmaz.
Sadece kızın için en iyisini yapmalısın.
Hayatın boyunca yapman gereken tek şey bu.
Ben yapabileceğine inanıyorum.
İşte burada.
Artist.
-Senin için günde on kez dua edeceğim. -Dokuz olsa da kendini kahretme, tamam mı?
Seni seviyorum anne.
-Büyük şans. -"Güle güle babaanne."
-Gel bakalım. -Tuttun mu?
Bir anlaşma yaptık.
Gerekirse onun iyiliği için taşınacaksın. Tamam mı?
-Bencillik yok. -Anlaştık.
-Seni seviyorum! -Bol şans.
Seni seviyorum Maddy. Anneanneciğin seni seviyor.
-Hoşça kalın. -Güle güle!
Kangurulu baba.
-Nasıl oldum? -Harika oldun. Kral gibi.
-Laf olsun diye söyleme. -Krala benzedin.
-Takacaksın. -Aşağı bastıracaksın.
-Bastırdım. -Buradan bastırdım.
-Tak işte. -Hayır, hâlâ sallanıyor.
Beyler!
Üçüncü kilidi taktınız mı ki?
Tanrım! Hayır, olamaz Maddy.
Özür dilerim babacığım.
Hadi.
-Yerleşti. Sağlam. -Sabit.
-Teşekkürler. -Dört yıl bakıcılık yaptım.
-Bekle. -Ne?
Kız uyandı.
-Uyanmadı. -Uyandı. Sesini duydum.
-Biberon yanımda değil. -Tüh.
Mama burada. Tamam mı?
Tepesini keselim.
Çok acıkmış.
Yaşasın!
-Annesi nerede? -Annesi astronot, NASA'da eğitim alıyor.
-Annesi bugün nerede? -Annesi San Quentin'de hapis yatıyor.
Annesi nerede?
Çocukların gürültüsünden kaçmak için pazartesiyi iple çekiyorum.
Vay be. Onlar da sizden kurtulduklarına seviniyordur.
Sana çiçek aldık.
Bu arada dileklerinden biri gerçek oldu.
Bir sürü bez değiştiriyorum.
Bu ufaklık çok kaka yapıyor.
Bebek çok tatlı papi.
-Şunu atsam? -Tabii.
-Sağ ol. -Ne demek.
Bak Maddy, annenin gitmeni isteyeceği okuldan geçiyoruz.
Yani oraya gideceksin.
Orada rahibeler var. Rahibeleri seversin.
Çünkü penguen gibi giyinirler, gerçek bu.
Ayrıca bekârlar.
Biliyorum.
Biliyorum, hoşuna gitmedi.
Bekâr kalmak istemiyorsun ama kalacaksın.
Güzel sohbetti.
Hadi Maddy.
Ne var?
Hız treni. Hadi Maddy.
İşte. Raylardan iniyor.
İniyor. Tıngır mıngır gidiyor.
Hayır anne, dinle beni. Anlamıyorsun.
Ciddiyim, durmadan ağlıyor. Durmuyor.
Bazen sana ninni söylerdim, hemen sakinleşirdin.
Uyusa da büyüse, ninni
Babası da bara gitse, ninni
Uyu hadi Maddy
Daha tiz deneyelim.
Uyu hadi Maddy
Maddy, uyu hadi
Uyu hadi Maddy
İşe yaramıyor.
Maddy, uyu hadi
Hayır. Daha da beter oldu. Bu hiç…
-Ses sensörlü değil ki. -Susmuyor.
Babanın sözünü dinle! Baban uyumanı söyledi Maddy.
Baban yorgun!
-Bu kötü muamele değil gerçekten. -Sınırı zorluyor.
Meme uçlarım o kadar çatladı ki bakmaya bile korkuyorum.
Emzirirken biraz tahrik olmam garip mi?
Kocam seks istiyor. Bense ölsün istiyorum. Bu yanlış mı?
Hayır.
-Affedersiniz. -Pardon, Adsız Alkolikler ileride.
Onun için gelmedim. AA toplantısı için gelmedim.
Şimdi uyudu ama saatlerdir ağlıyor.
Saatlerce ağladı, sonunda bitkin düştüm, yüzüm ağrıdı ve sinirlerim bozuldu.
Arabayı açmayı bilmiyorum, katlamayı da bilmiyorum.
Peki. Kusura bakmayın ama bu grup yeni anneler için.
Yalan söylüyorsunuz çünkü kapıda "ebeveyn" yazıyor.
Ebeveynim ve ne yapacağımı bilmiyorum. Bu boktan mevzuları konuşacak kimsem yok.
Bok demişken, yangın hortumu gibi kıçından bir şeyler fışkırıyor.
Normal mi bilmiyorum ama iki türü var.
Bazen flamayla vuruyor.
Hafif katı ama bitişik oluyor ve direkt vuruyor.
Ya da saçma atıyor. Sprey gibi. Hızlı bir darbe.
Yardıma ihtiyacım var. Ağlamanın durmasını istiyorum.
Ağlamasını nasıl durdururum?
Peki, ilk çocuğumda ilk birkaç ay kolik vardı.
-Kolik nedir? -Bebekler sebepsiz yere saatlerce ağlar.
Gözlerin pörtler.
-Bebeğe kolik bulaştırdım. -Hayır, kolik öyle olmaz.
Ellerimi yıkamadan bebeğe dokunuyorum, öyle kolik bulaştırdım.
Bebeğe kolik bulaştıramazsın. Sindirimle ilgili bir şey.
Rahatladım.
Bende beyaz gürültü işe yaradı.
-Beyaz gürültü mü? -Beyaz gürültü.
Sonrası için sözü Matt'e bırakıyorum.
Müşterileriniz için nasıl yürüyeceğini gösterecek.
Pekâlâ Matt, sıra sende.
Matt.
-Matt! -Uyumuyorum.
Uyumakmış! Hayır, bu adam hiç uyumaz. Derin düşüncelere dalmış.
Evet, derin… Aynen öyle.
Çok derin düşüncelerdeyim. Teşekkürler Howard.
Sebebi de çok heyecanlı olmam…
-Evet… -Bu konuda.
Bu yükseltmeyle birlikte
döşemeden, duvarlara ve ışıklandırmaya kadar
binlerce ama binlerce hazır görselin sunacakları gerçekten…
Ağlama sesi duyan?
Ağlama sesi mi? Ben duymuyorum.
Bende deviasyon var, bazen burnumdan ıslık sesi geliyor.
-Belki odur. -Hayır, o değil.
Affedersiniz. Bir saniye, lütfen.
-Ne? -Dur. Nereye…
Affedersiniz.
Hadi bakalım.
Süpürge, evet.
Hadi.
Süpürge geliyor.
Maddy!
-Hey! -Bu süpürge berbat.
-Ne oluyor? -Hadi Maddy.
-Ne oluyor burada? Ne yapıyorsun? -Süpürge olayını deniyor.
-Onu alayım. -Süpürge olayı mı? Pekâlâ.
Süpürge sesini seviyor.
Merhaba.
-Matt'in bebeği var. -Merhaba.
Bir hışımla çıktığım için üzgünüm ama bazen ağlama krizine giriyor
ve susup sakinleşmesini sağlamak imkânsız.
-Serçe parmağımı emdirelim mi? -Hayır.
-Benimkilerde işe yarardı. -Hayır.
-Emerlerdi. -Hijyenik değil.
Belki bunun yardımı olur. Beyaz gürültü uygulaması.
-Uyumama yardımcı oluyor. -Sağ olun.
Bebeğim hep ten temasıyla sakinleşirdi.
Şimdi 25 yaşında.
Kolay ağaç haritası arayüzüne dikkat edin.
Yine müşterilerimize istediklerini veriyoruz, o da sadelik.
Değil mi? İstediğiniz bu değil mi? Sadelik istiyorlar.
Bir sorunum var. Burası bir iş yeri. Bebeklere göre bir yer değil.
Burada ben bir nevi…
-Pislik görevi görüyorum. -Kim görevlendirdi?
Meraktan soruyorum. Doğuştan mı, yoksa…
Üstümde de bir pislik yok mu sanıyorsun?
O pisliğin üstünde de başka bir pislik var.
-Pislikler zinciri. -Pislikler zinciri. Aynen öyle.
Yani… Buyurun.
Sadece şunu söylemek istedim, harika bir sunumdu Matt.
Akılda kalacağı kesin. Bu hafta konuşacağız.
Sağ olun, teşekkürler. Birazdan kovulacağım için anlamı büyük.
-Sağ olun. -Hayır. Arayacağız. Sağ ol Fionna.
Görüşürüz.
-Hadi. Bitir. -Bana bak.
Öyle şanslı değilsin, kovmuyorum. Sadece senin için endişeliyim.
En son ne zaman ara verdin? Bebek bakıcısı diye bir şey var.
-Merhaba Maddy. -Evet.
Benim adım Summer. Şimdi seni kucağıma alacağım.
Henüz dil bilmiyor. Daha bir bebek.
Bebeğe saygılı davranmak gerektiğine inanırım.
Değil mi Maddy? İyi anlaşacağız.
-Evet. -İşte böyle.
Her baba molayı hak eder. Biraz eğlen. Bakıcın var. İyi vakit geçir.
Buna ihtiyacın var. Bekâr bir ebeveynsin.
Bunu söylemek çok acayip. "Matt bir baba."
Bunu sesli söylemek hâlâ… "Matt bir baba."
Gerçekten acayip. Manyakça.
-Acayip. Selam. -Ne yapıyorsun?
-Seni dinliyorum. -Ciddi misin sen?
-Ne var? -Ne demek ne var? O neydi?
Geçen farklı tipleri görmedin mi?
-Tüm tatlar. Hepimize göre. -Anlaşıldı. Gitmem lazım. Eve gidiyorum.
Matt.
-Affedersiniz. -Matt!
-Ne? -Ne oldu? Nereye gidiyorsun?
Eve gidiyorum.
-Niye gidiyorsun? -İyi vakit geçirmiyorum.
Nasıl yani? Kızlar var. Tek atıyoruz…
Kızlar umurumda değil. Şu an kız düşündüğümü nereden çıkardın?
Seni eğlendirmek için çıkardım.
Senin tarzınla eğlenmek istemiyorum Jordan.
İstemiyorum.
-Anlıyorum. Liz'den beri hiç çıkmadın ama… -Kes! Bak dostum.
Sakın.
Sakın yapma. Liz'in konusunu açma.
Sakın yapma.
Aptal kafam.
-Güle güle de. -Hoşça kal!
Güle güle.
Onu bir daha görmeyeceğiz, değil mi?
Biz bize yeteriz. Başkasına ihtiyacımız yok.
Javier geliyor.
Babanın yeni en iyi arkadaşı. Mamamızı, bezimizi getiriyor.
Kimseyle konuşmamız gerekmesin diye ihtiyaçlarımızı getiriyor.
Bu zili başkası çalarsa ölür. Anladın mı?
Babacığın zilini çalan ölür diyorum.
"Zili çalmayın" dedik.
"Şu zili çalmayın" dedik!
Birini geberteceğim.
-Günaydın! Merhaba. -Selam.
-Canım torunum nerede? -Burada ne…
Giyindi mi?
-Burada ne arıyorsun? -Maddy'nin pediyatri randevusu var.
-Perşembe oldu mu? Sıçayım! -Evet!
Pediyatri randevusunu unutmadın, değil mi?
Hiçbir şeyi unutmadım. Son anda yakaladın.
-Gidiyorduk. Küvetten yeni çıktı. -Onu küvette mi bıraktın?
Güzel.
Evet.
Yeme düzeni nasıl?
İyi sanırım.
O…
Çoğunlukla iyi sanırım.
Bazen o sırada uyuyorsa bir saat falan geç verebiliyorum.
Ya sen? Sen nasılsın?
-Benimle ilgisi yok. O… -Maddy nasıl? İyi mi?
Mükemmel olmadığımı biliyorum.
Farkındayım.
Hatta bir hiçim.
-Rezilim, tamam mı? -Matt, rezil değilsin. Maddy gayet iyi.
Kilosu 60, boyu da 70 persentile çıkmış.
Acıktığında beslemeye başlayabilirsin.
Umarım bunu söylememin sakıncası yoktur ama karın seninle gurur duyardı.
Sorun değil Marion.
Sorun değil.
-Aç mısın? Öğle yemeği yiyelim mi? -Hayır. Aslında havaalanına dönmeliyim.
-Hemen mi? -Evet.
Mike'a spa'da olacağımı söyledim.
Sen…
-İstersen seni bırakayım. -Hayır, öğle uykusunu kaçırmasın.
Öğle uykusuna mı yatacaksın? Tanrım.
Matthew, bugün bir ebeveyn olarak senin için iyi bir gündü.
Bugünkü gibi küçük zaferleri içinde küçük bir kutuda sakla.
Onlar en değerli varlıkların olacak.
Beni yeniden gelmek zorunda bırakma.
Peder Mayfield onu Minnesota'da vaftiz etmeden önce.
-Üç haftaya Saint Augustine'de görüşürüz. -Dur, ne…
-Üç hafta sonra Minnesota'da. -Minnesota…
-Anneanneciğin seni seviyor Maddy. -Kimse bana Minnesota'dan bahsetmedi.
Kim biberonunu bitirmiş bakayım?
Sen bitirdin. Evet, bitirdin. Pek acıkmışsın.
"Açım baba."
-İlk uçuşu. -Hiç anlaşılmıyor.
-Pek tatlıymış. -Evet…
Sıçayım.
Çok özür dilerim.
Tanrım! Maddy!
Selam!
Şirinlik abidesi!
Merhaba tatlım!
-Oldu mu? Tamam. -Tamam mı? Hadi.
Anna, gel de soğuk bir şeyler içelim.
Tamam.
Sizi burada oynaşırken yakaladığımı hatırlıyor musun?
Sorma. Hatırlıyorum tabii.
Mike'ın hokey sopasıyla kovalamıştın.
"Bu evde olmaz!" diye bağırıp duruyordun.
"Bu evde olmaz!"
O gece şans yüzüne gülecek sanmıştın.
Gerçekten de güldü, değil mi?
Korkunca deli kuvveti geliyor. Hiç o kadar hızlı koşmamıştım.
Oda farklı görünüyor.
Tavan arasından çocukluğuna ait birçok şey getirdim.
Beğendim. Çok beğendim.
Başlarda sabah akşam buradaydım.
Sabah akşam.
Yatağa uzanıp yastıkları kokluyordum.
Ağlıyordum. Sinirleniyordum.
Günde bir saate düşürdüm. Kendime o kadarına izin veriyorum.
Maddy'nin ara sıra bizde kalmasına izin vermeni çok isterim.
Büyüdüğü zaman.
-Yazları burada geçirebilir. -Yazları mı?
Matt, çocuğun bir aileye ihtiyacı var.
Hayatında bir kadın olmalı.
Gece kulübünde tanıştığın bir kadını kastetmiyorum.
Ya da Tinders'ta.
"Tinders" mı?
Tinder'ım yok. Ayrıca sen…
Tinder'ı nereden biliyorsun? Bunları nereden çıkarıyorsun?
Ben…
Bu akşam Maddy'ye bakabilir misin?
Evet!
Birkaç arkadaşla buluşup bir şeyler içerim.
-Öyle yap. Evet! -Tamam.
Teşekkürler.
Anne?
-Babam bebeği olmasından memnun muydu? -Bebeklere bayılırdı.
O yüzden bir sürü kadından bir sürü bebeği oldu.
-Evet ama seninle evlendi. -Evet, şansıma.
Sana sahip olduğum için şanslıydım.
Umarım senin yarın kadar iyi bir anne olabilirim.
İyi bir annesin.
Maddy, bak neler olacak.
Bebeği görüyor musun?
Ne güzel, değil mi? Rahibe…
Çok iyi, değil mi?
Gelsene.
Uyan baba! Bugün okul günü!
-Uyan! -Uyandım.
Şöyle yaklaşacaksın…
Sinsice yaklaşıp kapacaksın.
Üstüne, altına, üstüne.
Peki.
Tamam, biri oldu. İzin ver de…
Bu da ne?
Bence yeni bir tarz.
Fırsat verilirse moda olabilecek yeni bir stil.
Kıpırdama.
Tepeden bastıracağız, şöyle…
Kımıldama, tamam mı?
Kızların hepsi etek giyiyor
ama etek giyince pantolonumu unutmuşum gibi hissediyorum.
Ama kural olduğunu söyledi.
Kural mı? Saçma kuralları tanımayız biz.
-Maddy, bu okulu seviyor musun? -Annem buraya gitmemi istemiş. Seviyorum.
Bunu duymak bana yeter.
-Git bakalım. Seni seviyorum. -Ben de seni seviyorum.
İki öpücük. Alından. Yakaladım.
-Görüşürüz baba. -Görüşürüz!
-Günaydın. -Günaydın.
Bay Logelin, kıyafet kurallarını konuşmalıyız.
İyi günler dilerim!
Burada kıyafet kuralları var!
Maddy, sıra sende. Pas mı bahis mi?
-Rest. -Yine mi rest?
-Vay! -Yine mi rest?
-Ben çekiliyorum patron. -Enayi gibi çekil bakalım.
-Ciddi görünüyor. -Blöf mü yapıyor bilmiyorum.
-Cidden. -Yüzüne bakayım.
Tam bir poker suratı. Bildiğin poker suratı. Bunu çözemezsin.
-Aklından ne geçiyor, bilmiyorum. -Maddy'nin zihnini görebilirim. Durun.
Bir şey göremedim. Yokum, çekiliyorum.
Benden rest. Dalga mı geçiyorsun?
Şuna baksana. Çat. Kız.
-Sende ne var? -Neyin var?
-As. -Ne?
-Hayır! -Cep roketleri.
-Cep asları. -İyi bir eldi.
-Cep roketleri var! -Hepsi senin. Al.
-Topla. -Ne? Tamam, hepsi senin.
-Hepsi benim. -Tamam. Hadi.
Hepsini bugün yemeyeceksin.
-Yaşasın! -Hadi bakalım.
Sebzelerini yedin mi? Pasta mı o?
Evet!
Öyle eğleniyorlar ki çocuğum olsa da getirsem diyorsun.
Benim var.
Deli olan. İşte Maddy.
Merhaba baba!
-Merhaba! -Bombalama!
-Matt sen misin? -Matt benim.
Oscar ve Rose'un bugün gelmem için neden ısrar ettiği anlaşıldı.
-Galiba aramızı yapıyorlar. -Vay be.
Artık denemeyin, demiştim.
-Ben de aynısını söyledim. -Öyle mi?
Kafa bulalım. İçeceği yüzüme at, kötü görünsün.
Ya da onlarla arkadaşlığı keselim.
Ne yalan söyleyeyim, yeni beyazlar arıyordum zaten.
Öyle. Gerçekten.
Burada bir sürü var.
-Ne iş yapıyorsun? -Animasyon.
Animasyon sanatçısı, güzel. Farklı bir iş.
Ben de bu arkadaşla çalışıyorum. Oscar'la çalışıyorum.
-Selam. -Adım bu.
Eskitme. Şaka, istediğiniz kadar söyleyin.
Oliver'ın doğum günü partisinde tanışmış oldunuz.
Evet.
-Harika. -Şansa bak.
Şansa bak, değil mi?
Sen harikasın, sen de harikasın.
Bu…
-Ayarlanmış bir şey değil ama. -Anladık.
-Hiç çaktırmadın Oscar. -Evet.
-Teşekkürler. -Harika.
Sağ ol.
-Merhaba Rose. -Merhaba Rose.
Hayret bir şey.
Adım Liz.
Dalga geçme.
Dalga geçmiyorum. Adım… Yani arkadaşlarım Lizzie der.
Animasyon sanatçısısın. Neyin animasyonunu yaptın?
-Şanslı Jim diye bir dizide çalışıyorum. -Şanslı Jim'i biliyorum.
Maddy o diziye bayılıyor.
-Onu izlemesine izin veriyor musun? -Evet, çizgi film.
Hiç izledin mi? Adı Şanslı Jim çünkü kadınlarla şansı dönüyor.
Seks anlamında mı?
-Adamı leprikon sanıyordum. -Evet, leprikon.
Epey şanslı ve epey azgın bir leprikon.
-Çocuklar izlememeli diye uyarı var mı? -Kesinlikle uyarı var.
-Altın küpünün yerini biliyor musun? -Begorra, altın küpü hemen şurada.
Şimdi gökkuşağı kayboluverdi.
Bence palavra sıkıyorsun.
İtirazın yoksa sana ne sıktığımı göstereyim güzelim.
Yoncanı koparmaya hiçbir itirazım yok.
-Yıldızlar görüyorum. -Şimdi yıldızdan fazlasını göreceksin.
Yeter.
Kapandı.
-Baba, güreşmek üzereydiler. -Biliyorum. Bu biraz…
Sana göre fazla şiddet içeriyor.
-Sen kadını aradın mı? -Kes.
-Ne demek "kes"? -Kes. Mankafalık etme.
-Ne mankafası? -Mankafalık etme.
-Maddy anlar, değil mi? -Ne dedim?
Neyi anlarım?
-Ne dedim ben? Jordan. -Bana bırak.
-Jordan. -Arkadaşlar bunun içindir.
Bazen iki yetişkin tanışır ve âşık olurlar.
İkisi de miyoptur. Böyle bir ortak noktaları vardır.
Güzel şeyler yaparlar. Parkta uzun yürüyüşlere çıkarlar.
Böyle özel birini bulursun.
Ama sonra bir gün o kişi çirkinleşip sırtına tekmeyi basar.
-Horluyorsun diye! -Ne anlatıyorsun?
-Yerde yatarsın, harap olursun. -Ne?
-Kolların halı yanığı olur. -Ne… Yeter!
-Yetmez, tamam mı? -Yeter.
-Özel birini bulacak mısın, bilemezsin… -Sadece kendinden bahsediyorsun.
-Bunu anladın, değil mi? -Anladım.
Ama birbirlerinden hoşlandılarsa ve sonra hoşlanmaları geçtiyse
birbirlerinden yine hoşlanamazlar mı? Bu eğlenceli olmaz mı?
-Evet Maddy. -Vay canına.
Çak bakalım ya da sarıl. Gel buraya.
-Harikasın. Sen bir dâhisin. -Laflarına anlam verebildiğine göre öyle.
Kıskanma. Sen çok akıllısın. Babana çekmediğin kesin.
-Niye erkek pantolonu giyiyorsun? -Ayrılmayın. Koşmak yok.
Maddy, sen erkek misin, kız mısın?
-Kes mankafa! -Madeline!
Bunu anlamıyorum. Çocuk ona sataşmış. O çocuğun ailesiyle konuşmalısınız.
Konuştum.
Ama pantolon giyen tek kız olduğu için ona sataşıyordu.
Ya bir oğlan okula etekle gelmek istese?
Bu o oğlanı ilgilendirir. 21'inci yüzyıldayız.
Bay Logelin, Madeline anaokulunda. Örnek alacak bir anneden mahrum.
Kızımın neden mahrum olduğunun gayet iyi farkındayım.
En azından kız kıyafeti giymenin bir seçenek olduğunu gösterin.
Rahibeler niye bu kadar katı, anlamıyorum.
Bu katılık niye?
Rahibe kampında ne oluyor da bu kadar kuralcı hâle geliyorsunuz?
Çarpılmak istemediğim için daha fazla konuşmayacağım.
Al bakalım Maddy.
Bunlara ne dersin?
Hayır. Bunu istiyorum.
-Onu mu istiyorsun? -Evet.
Peki, madem öyle istiyorsun.
-Dışarı mı çıkıyorsun? -Evet. Rose geliyor.
Babacığın da dışarı çıkacak.
-Oscar'la. -Hayır, Oscar'la değil.
-Jordan'la mı? -Hayır, Jordan'la da değil.
Bir hanımla mı?
Evet, bir hanımla.
-Rahatsız oldun mu? -Sen oldun mu?
Önce ben sordum.
Okuldan Rahibe Kathleen mi?
Hayır, okuldan Rahibe Kathleen değil.
-O zaman olur. Kim? -Doğum günü partisinden bir arkadaş.
Bak ne diyeceğim. Sana bir sürprizim var.
Büyüdüğünde verecektim ama işte annenin mücevher kutusu.
Buradan sana özel bir şey seçmeni istiyorum.
-Hangisi olursa mı? -Hangisini istersen.
Bu.
Vay canına.
Bunu beğendim.
Çok iyi bir seçim.
Gel takayım.
Annem bunun içinde mi?
Evet, onun içinde. Senin içinde. Benim içimde.
O…
Hayatına değdiği herkesin içinde.
-Yani… -Peki buna ne dedi?
Annesinin DNA'dan dolayı onun içinde olduğunu söyledi.
-Ne? -Evet, yemin ederim.
Bu kız dâhi falan mı?
Niye, biliyor musun? Maddy çok soru soruyor.
Mumya gösterisine götürdüm. DNA'dan bahsediyorlardı.
Ben de ona DNA'yı açıklamaya çalıştım.
Bunu yaparken de…
Ne oldu?
Sanırım hâlâ bekâr olmana şaşırdım.
-Parkta onca seksi bekâr anne varken. -Kes şunu. Kes.
Bekâr ebeveynlerin seksi bir yanı yok.
Aşırı çalışırız, uykusuzuz, üstümüz başımız bebek kusmuğu içinde…
-Çok seksi. -Seksi mi?
-Seksi. -Bunlar seksi mi?
-Çok komiksin. -Büyük badireler atlatmışsınız.
-Sen ve Maddy. -Büyük badireler atlattık.
Ama iyiyiz. Biz…
Tek başımızayız ve böyle iyiyiz.
Anlıyorum.
Ben de tek başımayım ve iyiyim. Hâlimden memnunum.
Öyle mi?
Herhâlde önünde iyi bir baba örneği vardı.
Hayır, yoktu.
Aslında tam tersiydi. Babam yüzünden ne yapmamam gerektiğini biliyorum.
Seni şimdi öpeceğim, tamam mı?
Tamam.
Sanırım hazırım.
Takma dişlerim kalsın mı çıkarayım mı?
Kalsın.
-Hata yaparsam suçu ona atarım. -Tabii.
Adımın Lizzie olması seni rahatsız ediyor mu?
Hayır.
Ama istersen değiştirebilirsin.
Tamam.
İstersen bana
"Ekselansları" diyebilirsin.
Ya da mesela annem adımı Majesty koyacakmış.
-Ona benzer bir şey harika olur. -Tamam. Aklımda.
Hank'e ne dersin?
-Hank'e ne dersin? -Neden?
-Ne istersen, dedin. -Tamam.
-Tamam mı? -Tamam, test edelim.
-Hemen test edelim. -Anlaştık mı? Test ediyoruz.
Git. Sağ salim eve gir Hank.
Tanrım.
-İyi eğlendim, sağ ol Hank. -Hank!
-İyi geceler!
Hayır, yapma. Bu kadar yeter. Sağ ol.
İyi geceler.
Vay.
Vay canına.
-Selam. -Geç kaldın.
-Ne demek geç kaldın? -Rose'a 11'de evde olacağını söyledin.
Bil bakalım saat kaç? Şu anda 11'i 13 geçiyor.
-Evet. Geç. -Peki. O kadar geç değil.
-Selam Rose. -Selam.
-Yemin ederim, onu yatırdım. -Öyle mi?
Ne o? Geç kaldım diye cezalandıracak mısın beni?
Öyle mi? Geç kaldı diye babanı cezalandıracak mısın?
-Tamam. -İşte böyle.
-Güzel. -Ayakkabılar bağlı mı? Galiba değil.
-Selam Maddy. -Babam nerede?
Evet, babanın işi uzadı ama biz seni izlemeye gelmek istedik.
Belki sonra dondurma alırız.
Baban kimseyle eğlenceli bir şey yapmıyor
ve sana doğruyu söylüyorum.
Yazılımımızla yeni AVM'nizi her yönüyle tasarlayabileceğinizi anlatacağım.
Görmeniz gereken… Ne oluyor? Kes şunu.
Pardon, çocuğu işe getirme günü, tahmin edersiniz…
-Hayır, değil. -Evet, öyle.
-Çıkalım. -Hayır, bir saniye.
Kes şunu Maddy. Yapma.
Biz…
Anahtarların bende. Onları camdan atacağım.
Anahtarlarımı bırak. Dur… Anahtarları ver. Dur, ne yapıyorsun?
-En sevdiğin film hangisi? -Cuma Kızı.
Peki. Harika bir film.
Tehlikeli Bebek.
Daha yenileri düşüneyim. 1940'lardan önce olmayanları.
Benimkini sor.
-En sevdiğin film ne? -I'm Gonna Git You Sucka.
Baba!
O ne?
-Ciddiyim. Camda bir şey var sandım. -Hayır, artık numaralarına kanmam.
Ne alaka? Camda bir şey var sandım. Seni kandıracak değilim.
Olamaz, gömleğinde sümük var. Çıkar hemen!
Hemen çıkar!
Yemeğe başlamadan önce önemli bir şey söyleyeceğim.
-Tamam. -Cumartesi gecesi çıkmam gerekiyor.
Ama Jennifer'ın annesi onlarda kalabileceğini söyledi.
-Neden seninle gelemiyorum? -Yetişkinlere göre şeyler yapacağım.
-Oldu mu? -Evet.
Hadi bakalım yavrum, yatma vakti. Bunlarla mı uyuyacaksın?
Çıkarman lazım.
Tamam, atla bakalım.
Hadi bakalım. İyi geceler yavrum.
İyi geceler tatlım. Anneciğin seni seviyor.
İyi geceler Maddy.
Bana gidelim mi?
Poker oynamaya mı?
Poker oynamayı bilmiyorum. Aklımda ondan da eğlenceli bir şey var.
Vay be.
-Twister mı? -Bir nevi Twister.
Peki.
Bu bilgiyi aldığıma göre dürüst olmak istiyorum.
Tamam.
Şundan emin olmak istiyorum…
-Maddy… -Önce gelecek.
-Evet. Onun… -Biliyorum.
Öncelikli olması lazım.
-Anlıyorum. -Bu…
-Gerçekten anlıyorum. -Tamam.
Sevdiğim özelliklerinden biri bu.
Eh…
O zaman belki sana poker oynamayı öğretebilirim.
KARNAVAL LUNAPARKINA HOŞ GELDİNİZ
Vay canına!
-Muhteşem! -Öyle, değil mi?
Çok eğleneceğiz.
ÇILGIN SÖRF
Kardeşim, durdur artık!
Yeter!
Baksana, yavaşlat…
Burası çok gürültülü.
-İyi misin Maddy? -Evet.
Öyle mi?
Biraz kıssanız…
Çok gürültülü!
Gel, yanımda kal.
Baba! Palyaçoya vurdun!
Tanrım!
Bir şeyi yok Maddy.
Evet.
-Sağ olun. -Sağ olun.
Gel, elini ver tatlım.
Ne muhteşem bir gün, değil mi?
En güzel günlerden biri. Böyle bir günü hiçbir şey mahvedemez.
-Mükemmeldi. -Evet, çok eğlenceliydi.
Evet. Seninle konuşmak istiyorum. Konuşabilir miyiz?
-Evet. -Bak…
Ben…
Seni görüştüğüm biriyle tanıştırmak istiyorum.
Bir arkadaşım…
Onunla çıkıyorum. Bir arkadaşımla çıkıyorum, tamam mı?
Görüştüğüm biri
ama bence onu seversin.
-Baba? -Evet.
-Lolipop alabilir miyim? -Elbette.
Bir şeyler daha alalım. Biraz daha şeker alalım, tamam mı?
Birini eve götürüp konuşmayı orada bitiririz.
Olur ama kimseyle tanışmak istemiyorum.
-Buraya gel Maddy. Gel hadi. -Ne?
-Selam. -Selam.
-Nasılsın? -İyiyim, sen?
İyiyim. Maddy, bu Lizzie.
Selam! Bana "Kuğu", "Abi" ya da "Taş Kafa" diyebilirsin.
Çay partisine gitmek ister misiniz?
Hayır mı?
15 dakika sonra çayı suya atıyorlarmış, güzel olabilir.
Evet. Ben de müthiş kararsızım.
Çocuk müzesinde havalı bir örümcek sergisi olduğunu duydum.
İster misin?
-Tarantula severim ama zaten gittik. -Evet.
Peki kafamıza eseni yapalım mı?
-Olur. -Olur mu?
-Kafamıza eseni yapalım Kuğu. -Yapalım! Ne güzel. İkiniz…
-Değil mi? Ne hoş. Belki çok erken. -Şuna bakın!
Evet!
Sandal geçerken el sallayalım.
Hazır mısınız? El sallayalım. Böyle.
-Gördünüz mü? Ne güzel değil mi? -Evet.
Küçükken bu ördeklerle oynardım!
Merhaba Billy.
Merhaba Bella.
-En sevdiğin oydu. -Ve merhaba Lily!
Ördek, ördek, ördek…
Kaz!
Solo yapayım.
Solo, evet!
Kaleyi çizmek ister misin?
-Evet. -Ne renk olsun?
Mor ve siyah.
-Ve mavi. -Harika olur.
Belki ortasına ateş falan ekleyebilirsin.
-Aynen! -Değil mi?
Vay be.
-Selam. -Selam Kuğu.
-Beğendin mi? -Evet. Bu ilginç bir şey.
-Maddy, buna devam edemeyebiliriz. -Nedenmiş?
Çünkü bunlar duvar. Bizim evimiz buna uygun bir ev değil.
Anneannenin evindeki duvarlara yazıp çizmen lazım çünkü hepsi beyaz.
Yakında ziyaretine gidecek misin?
-Evet. Doğum günü. -Güzel.
-Kuğu hâlâ burada mı? -Evet. Aslında koridorda.
-Burada mı kalacak? -Bu gece değil.
İyi geceler demek istiyor, olur mu? Tamam mı?
Kuğu?
Selam Maddy. Bugün çok zevkliydi. Sen eğlendin mi?
-Evet. -Güzel.
Burada kaldığında senin yatağında mı uyuyacak?
İğrenç.
Hayır, bence bu iğrenç.
Evet. Ölümüne tiksinç. Küvette yatar.
-İstersen yastık alabilirsin. -Ne güzel. Daha rahat olur.
-Çok cömertçe. -Evet.
Örnek almalısın.
-İyi geceler Maddy. -İyi geceler. Güzelce dinlen.
İki öpücüğü unuttun.
Az kalsın unutacaktım.
Bu benden. Kocaman bir tane de annenden.
Tamam mı? Seni seviyorum.
Uyu bakalım.
İyi misin?
Hayır, bir şey unuttum.
Kendime biraz kızgınım.
Sağ ol. Bugün onunla çok iyi anlaştın.
Yapma. Çok kolaydı. Maddy olağanüstü.
Belki sabah Maddy'yi bıraktıktan sonra bana gelirsin.
Latte getirirsen şansın yaver gidebilir.
Peki.
-Bay Logelin. -Gitmeliyim, geciktim. Affedersiniz!
Burada tüm kız öğrencilerin etek giyme kuralı var.
Kural mı? Saçma kuralları tanımayız biz. Babam öyle diyor.
Tamam. Sen bu okula ilk kabul edildiğinde baban bir belge imzaladı.
Kurallara uymayı kabul etti.
Rahibe Kathleen kurallara uyup bundan böyle bu eteği giymeni istiyor.
Erkek donu mu o? Maddy erkek donu giyiyor. Herkes baksın!
-Maddy erkek donu giyiyor. -Erkek donu!
-Bakın, erkek donu! -Kes artık Darren.
-Sen kes! -Seni uyarıyorum Darren!
-Erkek donu! -Erkek donu!
Bombalama!
Babamı istiyorum!
-Babam nerede? -Hâlâ ona ulaşmaya çalışıyoruz.
19 CEVAPSIZ ARAMA ST. JOSEPH'S OKULU
BOSTON MEMORIAL HASTANESİ
Maddy Logelin? Teşekkürler.
Maddy?
-Babacığım! -Maddy.
Merhaba. Ah, Maddy.
Merhaba bebeğim.
Bakayım.
-Bay Logelin, ben… -Lütfen.
Nasılsın?
-Özür dilerim babacığım. -Ne?
Özür mü? Hayır.
Özür dilemene gerek yok. Asıl babacığın senden özür diliyor.
Tamam, hadi. Gidiyoruz.
-Beyefendi, bekleyin. -Hayır.
-Dikiş lazım. -Hayır.
Dinle beni.
Burada yapmayacağız çünkü siz doğru iş yapamıyorsunuz.
Daha önce geldim. Almayayım. Hadi.
Dikiş atılmazsa ciddi bir yara izi kalacak.
Bana bak.
Çok güçlüsün.
Çok güçlü bir kızsın. Tamam mı?
Gurur duyuyorum. Bil bakalım başka kim gurur duyuyor?
Annen şu an seninle gurur duyardı.
Dikiş attıracağız, tamam mı?
Elimi sık yeter.
İşte böyle.
Aferin Maddy.
İyi gidiyorsun.
-Selam. -Selam.
Seni aradım. İyi mi?
Evet…
Açmadığım için kusura bakma. Daha erken gidemediğime kızgınım.
-Kendini suçlayamazsın. Sadece kazaydı. -Suçlayabilirim.
Orada olmadığım için kendimi suçlayabilirim.
-Her şey olabilirdi, gözünü kaybederdi. -Ama kaybetmedi.
-Kaybedebilirdi. -Kaybetmedi.
Onu görebilir miyim? Bunu getirdim.
Çok tatlıymış.
Ama sanırım uyuyor.
Bence şu anda hazır değil.
-Neye? -Buna.
Bu aramızdaki şeye hazır değil.
-O mu hazır değil, sen mi değilsin? -Bak Kuğu…
Bugün gittiğim hastane
Liz'in öldüğü hastaneydi.
Tanrı'ya şükür bugün vaktinde gidip onun elimi tutabildim.
Çünkü Liz'de durum farklıydı. Liz'in…
Elini tutamadım, odadan yaka paça çıkarıldım.
Yaka paça çıkarıldım ve döndüğümde o artık yoktu.
O artık yoktu ve ağzından bir tüp sarkıyordu.
Matt, başına böyle bir şey geldiği için çok üzgünüm.
Benim başıma gelmedi.
Sorun da bu.
Benim başıma gelmedi.
-Peki. -Benim için üzülme.
Tamam, ben…
Gidiyorum.
Maddy'ye sevgilerimi ilet.
-Ne oldu, neyin var? -Annemin kolyesini bulamıyorum.
-Ne demek bulamıyorum? Kayıp mı ettin? -Hatırlamıyorum.
Hatırlamıyorum da ne demek? Acaba oyun parkında mı düştü?
Olabilir.
Tamam. Sakin ol.
Ortaya çıkar. Tamam mı?
-Hırvatistan'a gitmen gerek. -Hırvatistan mı?
Evet, bir aylığına. Oradaki ofisi kurmak için.
Niye Oscar'ı göndermiyorsun? Eşi Hırvat. Hırvatça biliyor.
-Öyle mi? -Evet.
Umurumda değil. Sen git. Sana güveniyorum.
Howard, zor. Benim için çok zor.
Maddy'yi bir aydan uzun bırakabilir miyim, bilmem.
Bu bir fırsat. Üniversite harcı belini bükecek.
-Ne harcı? Haftayı atlatmaya bakıyorum. -Evet, bu işler böyledir. Bir düşün.
Düşünmeme gerek…
İş için seyahat etmem gerekiyor ama onu o kadar süre bırakmak istemiyorum.
Üstelik seyahatler yeni başlıyor.
Yapılacak doğru şeyi bilememeye hoş geldin.
Babaların uzmanlık alanı.
Kuğu, Minnesota'ya geliyor mu?
Artık Kuğu'yu pek göremeyeceğiz.
-Nedenmiş? -Çünkü Kuğu'yla ayrıldık.
Ne? Bu konuyu benimle konuşmadın.
Konuşmadım çünkü iznine ihtiyacım yok.
-Arayıp hâlâ çıktığınızı söyle. -Hayır. Öyle olmaz.
-Olmasını sağla. -Kes şunu. Zorluyorsun.
-Niye umurunda? Tanışmak istememiştin. -Evet ama artık tanıdım.
Bize daha çok insan lazım. Başkalarının bir sürü var.
-Neden bahsediyorsun? -Hep ikimiziz.
Sana babalık ettiğim, yanında olduğum için üzgünüm.
İstediğin bu mu?
Hep ikimiz değiliz.
Jordan var, Oscar var. Poker pazarlarımız var.
-Poker pazarlarında Kuğu yok. -Çünkü Kuğu poker oynamıyor.
Bana ne! Onu sevdim, büyükannelerimle Mike dedemi de seviyorum!
-Ama hiç görüşmüyoruz! -Nasıl görüşmüyoruz? Gidiyoruz işte!
Neden güzel bir şey olunca hep elinden alınıyor?
Buna bir cevabım yok.
Sormak istediğin başka şeylere de cevabım yok. Başka soru sorma.
Günün geri kalanında, uçuş boyunca başka soru cevaplamayacağım.
Duydun mu beni? Soru hakkın bitti.
Elimi verdim kolumu kaptırdım. Çantanı taşı.
Ne? Bu afra tafra kime? Kime…
Hop! Ayaklarını yere vurma, karışmam!
Çok eğleneceğiz. Kuzenlerin seni bekliyor Maddy.
Bir de odanı görsen. Şahane.
Evet, gir bakalım.
Duvarda senin yaptığın resim asılı.
Süper.
Ben bavulu boşaltmayı severim
çünkü eşyalarımın içinde tıkış tıkış durmasından
ve hiçbir şey bulamamaktan hoşlanmam.
-Annemin kolyesini kaybettim. -Evet. Baban söyledi.
-Sana başka bir kolye alayım. -Babamın anneme aldığı gibi olmaz.
Doğru.
Nasıl biriydi?
Annen muhteşemdi.
Çünkü güçlü ve akıllıydı.
Bana onu çok hatırlatıyorsun.
Mahallede bir anne turu yapsak mı?
-Evet. -Sadece ikimiz. Hadi.
Annenin en iyi arkadaşı Anastacia orada yaşardı.
Stacy. Evlerinin arkasında bir dere vardı, oraya gidip iribaşları çıkarırlardı.
O pis kokulu çamuru, pisliği mutfağıma getirirlerdi.
Sonra her cumartesi sabahı annen gelip burada futbol oynardı!
Selam. Liz'in odası artık temelli Maddy için mi hazırlandı?
Evet.
-Sorun olur mu? -Bence kafa karıştırıcı.
Özellikle yaşadıklarından, kazadan sonra.
Tam olarak kaza değildi.
O ne demek?
Onu başkaldırmaya teşvik edeceğine okulun istediği kurallara uysaydın…
Bunu bilmediğimi mi sanıyorsun? Olanlar için kendimi suçlamıyor muyum?
Buna itiraz etmemi beklemiyorsun herhâlde.
-Uzatma. -Niye çabalıyorum ki?
-Hepimiz çabalıyoruz. -Hayır.
Liz dışında ortak bir noktamız yok.
-Hem de hiç! -Maddy var.
Mike, senden özür dilerim ama burada kalmayacağım.
-Seninle uğraşamam. -Yapma…
Bence ikinizin ortak yanları var.
Ne yapıyorsun?
-Gidiyoruz. Babaannene gidiyoruz. -İstemiyorum. Burada kalmak istiyorum!
Hiç başlama Maddy. Tamam mı? Sadece bir süreliğine.
Beni hiç dinlemiyorsun.
Maddy.
Burası annemin odasıydı, kalmak istiyorum.
Anneannem ve dedemle yaşamak istiyorum. Neden ikimiz de kalamıyoruz?
Dönmek istemiyorum.
Annem üniforma giymemi istediyse bile Saint Joseph'e gitmek istemiyorum.
Dinle…
Annen mutlu olmanı isterdi.
Annen öyle isterdi. Gel buraya.
Maddy nasıl?
Mutlu.
Orada çok mutlu görünüyor.
Aklıma ne geldi dersin?
İstediğimi yapmama izin vermediğin için gidip babamda kalmak istemiştim.
Çok iyi hatırlıyorum.
Seni şehrin diğer ucundan doğruca buraya getirmişti.
Biliyordu.
Herhâlde yaptığı en bencilce olmayan şeydi.
…sana
Mutlu yıllar sevgili Marion
Mutlu yıllar sana
Üflememe yardım et. Sen say.
Bir, iki, üç.
Pekâlâ millet, pasta isteyen var mı?
Tatlım…
Bebekken seninle bir anlaşma yapmıştım.
Her zaman senin için en iyisini yapmaya çalışacaktım.
Şu anda yapamam, buraya taşınamam.
Ama bu senin taşınamayacağın anlamına gelmez.
Marion anneannen ve Mike deden…
…anneni yetiştirdiler.
Annen muhteşemdi. Tıpkı senin gibiydi.
Bak…
Sen ve annen başıma gelen en iyi şeysiniz.
Ve ben…
Benimle ilgilendiğin için…
…sana teşekkür ederim.
Denediğimi bilmeni istiyorum…
…ama burada mutlu olduğunu biliyorum.
Annenin yapmamı isteyeceği şeyi yapmak istiyorum.
İki öpücük.
Biri annenden. Biri benden.
Dinle.
Eğlenceli olacak.
Çok eğlenceli olacak. Anneannen ve dedenle vakit geçireceksin.
-Döneceksin, değil mi? -Evet. Tabii ki döneceğim.
Babacığının gidip çalışması ve bazı işleri halletmesi lazım.
Bencillik etmek istemiyorum.
Burada ailenle vakit geçirmeni istiyorum.
Tamam mı? Harika olacak. İyi olacak.
Tamam mı?
Sarıl bana.
-Seni seviyorum. -Ben de seni.
Bak Matt, bunu duymak istemediğini biliyorum
ama açıkçası hiçbirimiz senin böyle bir iş çıkarabileceğini beklemezdik.
Kıza tek başına bakabileceğine hiç ihtimal vermiyorduk.
Cidden hepimizin beklediğinden çok daha iyi bir iş çıkardın.
-Kendinle gurur duymalısın. Bunu başardın. -Sonuçta ölmedi, değil mi?
-Onu doyurdum. -Evet.
Bezini taktım, giydirdim.
Evet, iyi iş çıkardım.
Benim yaptığım muhtemelen asgari düzeyde ebeveynlikti.
-Bu kadarı yeter, değil mi? -Kendine çok yükleniyorsun.
-Onu kastetmedim… -Kendime çok yüklenmiyorum.
Çocuğumu büyütebileceğime kimse inanmıyordu. Ben neden inandım?
Ne yapıyorum ben?
Nasıl bir karar veriyorum ve bu kimin için en iyi karar?
Çünkü bilmiyorum.
Şerefe.
-Buna şerefe demem. -Başardım.
Matt, içeri gel.
-Kapıyı kapat. Bir sandalye çek. -Peki efendim.
-Maalesef kötü bir haberim var. -Kötü haber mi?
Gidiyorum.
Ofisten ayrılıyorum. O zincirde yukarı çıkıyorum.
İşimi devralman için seni tavsiye ettim.
Artık odaklanmak için daha çok vaktin var.
İş için daha çok seyahat edebilirsin. Bence hazırsın.
Bu iş senin olabilir. Ayrıca sana…
…yeni bir maaş.
-"Köpek maması al" yazıyor. -Arkasını çevir.
-Vay canına. -İşte üniversite harcı çıktı.
Ne diyeceğimi bilmiyorum.
-Bunu hak ediyorsun. -Teşekkürler.
Hak ediyorsun.
Seninle gurur duyuyorum.
Kendimi hep sana karşı bir baba gibi gördüm.
Baba değil de, belki amca ya da kuzen gibi.
Bir ağabey.
Komşu? Belki de komşu gibi.
-Yaşça büyük bir komşu. -Anladım.
-Duygusallaşmak istemiyorum. -Oralara girmene hiç gerek…
Yok ama şunu söylemek istiyorum…
Seni kovmadığıma çok mutluyum.
Ben…
Ben de mutluyum.
İyi bir adamsın.
Şimdi git Hırvatistan'da canlarına oku.
-Gelecek ay da Londra'da. -Tamam.
Görüyor ve artırıyorum.
O ne?
-Zamanımızı boşa harcama. Çekil J. -Çekilme J.
Böyle hisseden tek ben miyim? Maddy'nin olmaması tuhaf değil mi?
Evet, öyle.
-Genelde kurabiyelerle oynarız. -Kurabiyelerle, evet.
Fiş de iyi. Nakit oyun falan ama…
Kurabiyen var mı?
Kurabiye mi istiyorsunuz?
-Kurabiye alalım. -Harika olur.
Kurabiye getireceğim. Her birini yeseniz iyi edersiniz.
-Tamam. -Anladınız mı?
Her birini yeseniz iyi edersiniz. Yoksa sorun çıkar.
Getirdikten sonra biri kalsın, bak neler oluyor.
O da kızı özlediğini söylese yeterdi.
Kuru yemişler iyi. Pek çeşit yok ama Brezilya fındığı var.
Beni bu geziye davet ettiğin için çok teşekkürler. Cidden.
-Ekürin olacağım için çok heyecanlıyım. -Hırvatçam biraz paslandı.
-Bir şeyler öğret. -Evet, tabii. Tamam.
Tekrar et. Začepi.
-Začepi. -Začepi.
-O ne demek? -"Sessiz ol" demek.
-"Sessiz ol" mu? -Začepi.
-Neden bunu öğrenmek isteyeyim? -Yani… Beni tanımıyor musun?
-Začepi mi? -Evet. Karım hep öyle der. "Začepi!"
Ördeğe bak. Ördekçiğe bak.
Ördeğe bak.
Şu ördeklere bak.
Evet.
Bu ördeği sevdin mi?
Sevmedin mi? Gel, sıradakine bakalım.
Peki ya bu ördek? Bu ördeği sevdin mi?
Sevmedin mi? Peki.
En sevdiğim buydu.
-En sevdiği oymuş. -Çünkü hep güneşe bakıyor.
Tamam. Seni seviyorum baba. Yurda dönünce ararım.
Hayır, gergin değilim.
Evet.
Evet. Her şeyi yapabilirim.
-Oğlum, şuna bak! -Ne?
Yok artık.
Maddy.
Gel. Yapabilirsin Maddy.
Jordan!
Hadi Maddy!
-Hadi Maddy! -Hadi!
-Görüyor musun? İzliyor musun? -İzliyorum.
Tanrım.
Jordan!
Yürüyor!
Ağlamıyorum, gözüme bir şey kaçtı.
İlk gününe hazır mısın?
Zor olacak çünkü benden başkasıyla vakit geçirmedi.
Ayrılma problemi yaşayabilir ama artık büyüdün.
Babaya iki öpücük ver. Biri benim için, biri annen için.
Maddy.
-Biraz kalıp bakayım, olur mu? -Tabii. Sorun değil.
Kapıya gitmeliyiz.
Uçakta konuşmak mı istersin, uyumak mı?
Ben ikisini de yapıyorum. Uykumda konuşuyorum yani.
Öyle yaparsam dürtüp uyandır ya da istersen benimle konuşabilirsin.
-Uykumda konuşurken ilginç oluyorum. -Sana inanıyorum.
Sağ ol dostum. Bunu söylemen çok hoş.
Ben de sana inanıyorum. Matt?
-Sana gerçekten inanıyorum. -Kapı aslında şu tarafta.
-Matt? -Začepi!
Anlaşıldı.
Merhaba.
Babacığım!
-Bugün geleceğini bilmiyordum! -Sürpriz yaptım!
-Bil bakalım ne oldu. -Ne?
Bak, ne buldum.
-Bulmuşsun! -Evet.
Buldum ve uçağa binip sana kendim getireyim dedim, gel.
Dur bakayım.
Hadi, eve gidelim.
-Ağlama. -Ağlamayacağım.
Sen nereye, ben oraya.
Sarıl bana.
-Noel'de görüşürüz, tamam mı? -Tamam.
Gel Maddy. Hadi.
İşte burada. Al bakalım.
Teşekkür ederim Marion.
Yani…
Anladığın için.
Artık hiçbir şeyi anlayamıyorum.
Ama seninle çok gurur duyardı, bunu biliyorum Matt.
Marketten aldığın çiçeklerle geldiğinde
senin doğru kişi olduğunu söylemişti.
Öyle sımsıkı tutmuştun ki saplarını ezmiştin.
Doğru.
O kadar gergindim ki.
O günü dün gibi hatırlıyorum.
Dündü zaten.
Ona iyi bak.
-Anneanneciğin seni seviyor. -Dedeciğin de. Sarıl bana.
Peki, indiriyorum seni. Babana iyi bak.
-İyi yolculuklar. -Görüşürüz Mike.
Baba?
Evin yakınında üniforma giyilmeyen okullar var mı?
Evet ama seni doğrudan üniversiteye göndermeyi düşünüyorum.
O yüzden bunu düşünmemize gerek yok, tamam mı?
-Selam. -Selam.
-Buradan geçiyorduk da, uğrayalım dedik. -Hayır, geçmiyorduk.
-Geçiyorduk… -Geçmiyorduk.
Geçmiyorduk.
Buralarda değildik ama bir yerde durup çiçek aldım.
"Aptallık ettim, özür dilerim" demek için.
Çiçekleri getirip sana vermek istedim ama yoksan merdivene bırakmak istemedim.
Biri gelip çiçekleri çalar ve eline geçmez diye korktum.
Gerçekten bu binada bir sürü çiçek hırsızı var.
-Söylemek istemedim ama evet. -Akıllıca olmuş.
Maddy?
Seni görmek ne güzel. Nasılsın?
Dişim sallanıyor. Bak.
Diş Perisi ziyarete gelecek.
Onları alayım.
Özür dilerim.
Beni affedebilir misin?
Önce biraz Maddy'yle konuşmam lazım.
Peki.
Pekâlâ. Sana çok ciddi bir soru soracağım.
En çok neli dondurma seversin?
-Çilekli. -Çilek severim.
Vanilyalı.
-Kahveli. -Dur. Kahveli mi?
Cidden mi? Kahveli dondurma mı seviyorsun?
Ama gerçek kahveyi sevmiyorsun, değil mi?
-Hayır, iğrenç. -Tamam, güzel. Evet, iğrenç.
Sana kahve verirse bana mesaj atar mısın?
Anlaştık.
Ah, canım benim.
Peki.
Onu yeterince beklettik mi?
-Bence evet. -Bence de evet.
Hadi.
Maddy ve ben dondurma alacağız.
Bize katılır mısın?
Evet, olur.
Evet, katılırım.
Dondurma dansın mı bu?
Dondurma
Dondurmamı aldım
Dökeceksin Ve param kalmadı
Döktür Param kalmadı
Döktür Ve param kalmadı
Dökme
-Sorun olmadığına emin misin? -İyiyim. Korkmuyorum.
Peki.
Sadece yıl sonuna kadar, tamam mı? Hoşuna gitmezse başka bir yer buluruz.
Ama eğer sen korkmuyorsan ben de korkmuyorum.
Merhaba Bay Logelin.
Hoş geldin Maddy.
Kıyafet seçiminiz ilginç efendim.
Ben üniformamı giydim, Maddy de pantolon giyiyor.
Çok hoş olmuşsun Maddy. Kıyafet kurallarını değiştiriyoruz.
-Teşekkürler. -Hadi, okula.
Maddy!
Seni bu kadar seviyorum.
Bu dansı bilmiyorum.
İyi günler.
Alt yazı çevirmeni: Eda Söylerkaya