Tommaso, moeten we echt bij het eiland gaan vissen?
Maak je geen zorgen. -Wat als die oude verhalen waar zijn?
Kom op nou, Giacomo. Geloof je echt in zeemonsters?
Er zijn hier al zo veel vreemde dingen gezien.
Allemaal verhaaltjes. Om ons weg te houden bij een goeie visplek.
Maar, Tommaso... -Niks aan de hand.
Dat is beter.
Wat is dat?
Mis. Laten we gaan, voordat ie terugkomt.
Zie je dat ze bestaan.
Wat een monster.
Angstaanjagend.
Vis ontsnapt. Vis ontsnapt.
Mam vermoordt me.
Caterina.
Wacht.
Goedemorgen, Mr Branzino. En sorry.
Hoe gaat 't met Mrs Branzino? -Dag, Luca.
Pardon, maar heeft u...
Ja.
Giuseppe, kom terug.
Wil je ook weg, net als Enrico?
Dan heb ik nieuws voor je. Hij is dood, of hij is...
...daar ergens. Wat van de wereld zien.
Maar ik denk dood.
Oké, iedereen is er.
Monalisa, waarom glimlach je?
Wie nog meer?
Giuseppe.
Wat hadden we nou gezegd?
O, Giuseppe.
Oké, we gaan.
Hallo. -Goedemorgen.
Hoi, Mrs Aragosta. -Hé, Luca.
Goedemorgen. -Goeiemorgen.
Oké, het is veilig.
Roep maar als je wat nodig hebt.
Niemand?
Niet? Oké.
Giuseppe...
Landmonsters. Allemaal onder de rots.
Luca.
Lunch is klaar.
Ik kom eraan.
Kom, we moeten terug.
Je bent te laat. Was er een boot?
Wel verstopt? Want als ze maar een glimp van je zien...
Denk je dat ze nieuwe vrienden zoeken? Een praatje maken?
Nee, ze komen moorden. Als je dat maar weet.
Toen ik klein was, zagen we weken geen boot...
...en ze hadden toen geen motor.
Gewoon een landmonster met een peddel.
Hoi, oma. -Hé, Bubbel.
Hoi, pap. -Luca.
Kijk Prinsessa nou. Ze vervelt.
Zo schitterend.
Dit is pas een echte kampioen.
Heel mooi.
Niet in haar ogen kijken. -Sorry.
Niet verontschuldigen. Zwakte voelt ze.
Eten, Luca. Kom, we moeten die Branzino's verslaan op de krabbenshow.
Iedereen vindt Bianca Branzino zo goed met haar krabben...
...en dolfijnen-imitatie. Alsjeblieft zeg. Dat kan iedereen.
Toch?
Ik snap niet waarom dolfijnen zo doen. Waarom praten ze niet gewoon?
Luca, waar zit je aan te denken?
Nou, ik vroeg me af... Waar komen boten vandaan?
Uit landmonsterstad, net boven water. Ik heb daar wel eens gewonnen met kaarten.
Mam, wat doe je? -Ach, hij is toch oud genoeg.
Ben je naar boven geweest en veranderd?
Nee, stoppen. Afsluiten.
Ik was nieuwsgierig.
Ja, en dan slaan ze je aan de haak.
We praten en denken niet over boven, en we gaan al helemaal niet, duidelijk?
Ja, mam. -Hier. We gaan weer aan het werk.
Kijk me eens aan.
Je weet dat ik van je hou, hè? -Weet ik, mam.
We maken ons een beetje zorgen, hè?
Nee, dank je. Ik zit vol.
Boe.
Rustig maar, ik ben geen mens.
Gelukkig.
Hou eens vast.
Woon je hier ergens?
Hier? Nee, ik kom mijn spullen halen.
Hé, die is van mij.
Meneer, je vergeet je harpoen en...
Dank je wel.
Wat doe je?
Help me.
Eerste keer?
Natuurlijk. Ik ben een braaf kind.
Hé, rustig.
Haal adem.
Nou? Is het niet geweldig?
Nee, ik mag hier helemaal niet komen.
Fijne dag.
Dank je.
Fijne dag, nogmaals.
Oma...
...ben je echt naar...
Oké, allemaal. Dit is Smuca.
Hij is nu de baas. Begrepen?
Wauw, wat gênant, zeg.
Hier.
Kom mee.
Hé, net of ie er nog zit.
Ja, de fantoomstaart. Wen je wel aan.
O ja. Lopen.
Geen zorgen, ik heb 't uitgevonden.
Stapel eerst alles op elkaar.
Als een stapel stenen.
Heel goed. Of prima.
Lopen lijkt op zwemmen, maar dan zonder vinnen, of staart.
En zonder water. Anders is het precies hetzelfde.
Probeer maar.
Nog een keer.
Hoofd iets naar voren. En nu meer buik.
Dat heet liggen. Probeer dit eens.
Doe een stap zonder na te denken. Nee, niet bij nadenken.
Hoe kan ik nou niet denken?
Oké. Let op.
Voeten in de goede richting.
En dan vang je jezelf op voordat je valt.
Ja, zo.
Goed. Goed.
Ja. -Ik krijg het door.
Niet slecht. Alberto Scorfano.
Luca Paguro.
Een mensending. Ik ben een expert.
Wat betekent het?
Wat je net zei?
Kom, ik laat je nog meer zien.
Parelmoer zeg.
Woon je hier?
Ja, met mijn vader. Maar hij is er nooit, dus ik kan doen wat ik wil.
Is dat niet gevaarlijk? -Ja, mooi toch? Alles is goed hierboven.
Wat nog meer dan?
Lucht.
Zwaartekracht, oftewel vallen.
De hemel, wolken, de zon.
Niet in kijken. Grapje, kijk maar wel.
En dan zijn er nog mensendingen.
Ik verzamel al een hele tijd, dus je kan me alles vragen.
Ja, dat is de magische zangmachine.
Hij is alleen stuk.
Je hebt 'm on-stuk gemaakt.
Wat is dat?
De mooiste uitvinding van de mens.
De Vespa.
Je zit erop en hij brengt je overal naartoe.
In de hele wereld.
Vespa is vrijheid.
Cool, hè?
Ja...
Ga je er een maken? Je hebt de onderdelen.
Dat is zo.
Ik ga er een maken. Help je me?
Ik? Ja. Nee, ik kan niet.
Ik moet naar huis. -Nu?
Als mijn ouders hierachter komen...
...dan ben ik de pineut. Dus bedankt, maar...
Vaarwel. Voor altijd.
één uur later...
Oké, maar nu moet ik echt weg. -Oké. Dag.
45 minuten later...
Echt hoor, ik moet nu echt weg. -Oké, zie je.
twee uur later...
Nog mooier dan de foto. -Zeker.
Ik moet gaan.
Zie je morgen.
Luca, waar was je?
Niet boven zeggen.
Boven.
Wat zeg je daar? -Wat is er met je voet?
Luca...
Ik... -Ga je 't nog zeggen?
Het is mijn schuld. Ik had zeekomkommers nodig.
Ja, en ik kon ze niet vinden.
Mam, zijn leven is belangrijker dan je snacks.
Dank je.
Hoe heb je 'm hier gekregen? -Gereden.
Nee hoor. Ik heb 'm uit het raam geduwd.
Ik moest 'm wel weer in elkaar zetten.
Wil je erop rijden?
Dank je, maar dat hoeft niet.
Dan ga ik misschien dood.
Oké, dan rij ik. Jij houdt de schans vast.
Meneer, zullen we er een nachtje over slapen?
Wat je ook doet, niet bewegen.
Ik ben meer een ideeënman...
Neem me, zwaartekracht.
Dit hoort zo. Focus.
Niet bewegen.
Ik heb hem gedood.
Was dat goed?
Zag je hoe hoog ik ging?
Goeie schans, hoor.
Kom, we bouwen er nog een.
Kom op, Luca.
Ben je niet goed wijs, stupido?
We moeten samen.
Als je de voorkant niet vasthoudt, valt ie uit elkaar.
En wie houdt de schans vast?
De schildpad. Die is sneller dan je denkt.
Oké, daar gaan we.
Kom je?
Nee, in geen miljoen jaar.
Hé, ik ken dat. Je hebt een Bruno in je hoofd.
Een Bruno? -Ja, dat heb ik soms ook.
'Alberto, dat kan niet. Dat wordt je dood. Niet in je mond stoppen.'
Luca, niet naar die stomme Bruno luisteren.
Waarom heet ie Bruno?
Doet er niet toe. Elke naam is goed. Maar zeg gewoon: Silenzio, Bruno.
Silenzio, Bruno.
Harder. Silenzio, Bruno.
Silenzio, Bruno. -Silenzio, Bruno.
Silenzio, Bruno.
Hoor je hem nog? -Nee, alleen jou.
Mooi, hou je vast.
Silenzio, Bruno. Silenzio, Bruno.
Silenzio, Bruno.
We leven. Niet te geloven.
Aanpakken, Bruno. -Ja.
Wat zijn dat voor lichtjes?
Ansjovis. Die slapen daar.
Echt? -Ja.
En die grote vis beschermt ze. Ik heb 'm ooit aangeraakt.
Hij voelde als een vis.
Jouw leven is veel cooler dan 't mijne.
Ik kom nooit ergens. Ik droom er alleen maar van.
Je bent hier.
Dankzij jou. Anders had ik dit nooit gezien.
Ben je weleens in de mensenstad geweest? -Ja.
Nee.
Maar mijn pa heeft erover verteld. Dus ik ben wel een expert.
Je pa lijkt me heel cool.
Je boft maar.
Ja, zeker.
Weet je nog toen we bijna die rots raakten?
We vlogen door de lucht en ik riep yeah. En jij riep nee.
Een echte Vespa zou nu geweldig zijn.
Ja, dat is mijn droom.
Ja.
Luca, kijk.
Wilde Vespa's.
Luca, neem over.
Ja, man.
Kom op, harder.
Ik doe het, Alberto. Ik doe het.
Alberto?
O nee. Ik ben in slaap gevallen.
Wat?
Daniela, moeten we dit nou echt doen?
Wat?
Jongen, je hebt een probleem.
Beloof ons dat je nooit meer stiekem naar boven gaat.
Het spijt me heel erg.
Maar zo gevaarlijk is het daar niet. Ik kan het je laten zien.
Zie je nou? Onze zoon wil dood.
Mam, we zijn altijd voorzichtig. -We?
Ik en mijn vriend Alberto.
Maar hij is een van ons.
O ja, er is meestal een slechte invloed.
Goed dat je mij erbij haalt.
Luca, dit is mijn broer. Je oom Ugo.
Wat fijn dat je zo snel kon komen.
Maar natuurlijk. Hallo, Luca, wat leuk om...
Luca, sla eens op zijn hart.
Ja, dat rode ding. Toe maar.
Harder.
Dank je. Veel te veel zuurstof hier.
Niet zoals in de diepte. Daar kom je wel achter.
Wat?
En er is geen zonlicht, maar er valt toch niks te zien.
Of te doen. Het is alleen jij en je gedachten...
...en zo veel walviskarkassen als je op kan.
De stukjes drijven zo je mond in. Je blijft eten.
Je ziet het ook niet. Dus als je...
Mond open, karkas naar binnen.
Lekker, ik kan het je aanraden.
Kom, geen tijd te verspillen. -Mam, wat bedoelt hij?
Je blijft de rest van het seizoen bij oom Ugo.
Nee, ik kan niet.
Twee seizoenen dan. Of liever drie?
Waarom doe je dit?
De wereld is gevaarlijk, Luca...
...en daarom ga je veilig naar de bodem van de oceaan.
Je kent het boven niet.
Maar ik ken jou wel. En dit is het beste.
Punt uit.
Hé, kijk me eens aan.
Je weet dat ik van je hou, hè?
Ze sturen me naar de diepte.
Naar mijn doorschijnende oom. Wat moet ik nou?
Blijven? -Hier? Dan gaan ze me zoeken.
Oké, dat kan...
...maar gaan ze je daar ook zoeken?
O nee, dat is krankzinnig.
Daar hebben ze vast veel Vespa's. En eentje voor ons.
Een echte Vespa.
Kunnen we daar wel overleven? -Wij?
Wij kunnen alles. We zwemmen naar Vespastad, zoeken signor Vespa...
Wacht. Bestaat die echt?
Klinkt toch logisch? -Ja, ga door.
Dan zeggen we: Signor Vespa, wij willen er zo een.
Wat een prachtige tekening.
Ja, ik weet het. Luca, denk je eens in.
Elke dag ontdekken we wat nieuws. En elke nacht slapen we onder de vissen.
Niemand die zegt wat we moeten doen. Alleen wij.
Vrij.
Neem me, zwaartekracht.
Silenzio, Bruno.
Kom mee.
Papà, wat is dat?
Hoe komen we daar?
Dit wordt een makkie.
Als je maar niet nat wordt.
Ik vind het te druk.
Hé. Silenzio, Bruno.
Ben je niet goed wijs, stupido?
Gelukt. -Zie je?
Volg mij nou maar.
Een klassiek mensenstadje. Cool, toch?
Nu moet jij het zeggen.
Dames. Ben je niet goed wijs, stupido?
Zei ik het soms verkeerd?
Alberto, dit is te gevaarlijk.
Laten we weggaan.
Waarheen?
Signor Vespa.
Mannaggia. Daar gaan we weer.
Mamma mia, niet weer.
Ciao.
Hier is de trots van Portorosso.
Ciao, belle.
Ik ga ervan blozen.
En kijk nu maar eens hoe ik een grote sandwich eet.
Dat is het. Zo gaan we de wereld zien.
Hé, help eens.
Mamma mia. Zeg iets. Ben je gewond?
Mijn hoofd doet pijn... -Jij niet, Ciccio. Ga opzij.
O, piccolina, als er een krasje op zit...
Iemand heeft vandaag geluk gehad.
En wie?
Van buiten de stad?
Ik heet jullie welkom.
Ciccio?
Het is me een genoegen, Nummer Eén en Nummer Twee.
Wat een stijlvolle kleding.
Hoe kom je eraan? Van een lijk?
Een lijk.
Grapje.
Signor Vespa...
Signor Vespa?
Hij is grappig.
Ik ben Ercole Visconti. Vijfvoudig winnaar van de Portorosso Cup.
De Portorosso wat?
De Portorosso Cup.
Hoe denk je dat ik die mooie Vespa kon kopen?
Hé, niet kijken. Ze is te mooi voor je.
Heerlijk. Hij kan geen woord uitbrengen.
En hij ruikt als een pescheria.
Hé, mijn vriend ruikt lekker. -Sorry, ik maak het goed.
Ciccio, Guido...
Wat doe je?
Luca. -Alberto.
Even in bad.
Nee. -Da's leuk.
Hé. Ercole, basta.
Wie hebben we daar? Spuuglia.
Train je zo voor de race?
Jouw schrikbewind...
...komt ten einde.
Net als vorig jaar? Toen je halverwege opgaf?
Omdat je steeds moest overgeven?
Ik gaf niet op. Ik moest stoppen.
Da's nog erger. Ga nu weg. Ik heb plezier met mijn nieuwe vrienden.
Ze gaan met mij mee.
Stap op. Ik heb gewicht nodig.
Veel plezier met je club. Voor losers.
Er is weer wat waargenomen, in de haven.
Ja, we loven een beloning uit. Een mooie prijs.
Voor mij. Ik win de prijzen. Ciccio, haal je vaders harpoen.
We gaan een zeemonster vangen.
Die imbecille is een zak, omdat hij altijd wint...
...waar hij eigenlijk te oud en gemeen voor is.
Kijk, wij underdogs moeten elkaar helpen, toch?
Wat voor honden?
Underdogs. Kinderen die anders zijn.
Met rare kleren, en die wat meer zweten.
Te veel? Te veel.
Zijn jullie hier voor de race?
De Portorosso Cup?
Nou, lekker gebabbeld.
Ik moet dit afleveren. Altijd in training.
Laten we haar vragen over die race.
Zo is die grote bek aan zijn Vespa gekomen.
Giulia.
Hé, Spuuglia?
Giulia. Mijn naam is Giulia.
Oké. Als je racet in een cup, wat krijg je dan?
Soldi. Prijzengeld.
Oké...
Ga door. Vraag naar dat prijzengeld. -Daar hebben we niks aan.
Dat kan een Vespa worden. Vraag 't nou.
Hallo weer. -Ciao.
Kunnen we van dat geld wat anders maken?
Zoiets als... -Dat.
Nee, maar wel dat.
Zo mooi.
Dat willen we.
Goed, dan winnen we gewoon de race.
Dan moet je Ercole verslaan. -Dan doen we dat.
Echt? Hij denkt dat hij van Ercole kan winnen.
Achteraan aansluiten.
Elke zomer verpest hij mijn leven.
Dus als iemand hem verslaat, ben ik dat.
En het is geen gewone race.
Het is een slopende, Italiaanse triatlon.
Zwemmen, fietsen en pasta eten. Dus je hebt een teamgenoot nodig.
We komen er wel uit. Dank je, mensenmeisje.
Hé, wacht even, Alberto.
Zullen we in haar team gaan?
Beter idee.
Hé, Spuug... Meisje. -Santa mozzarella.
Je mag bij ons in het team.
Ik race alleen.
Maar wij zijn ook van die honden.
Laat maar, Luca. Ze racet liever alleen.
Misschien geeft ze nu minder over. -Wacht even.
Jullie willen in mijn team, hè? Laat maar zien wat je kan.
Oké, spring erop.
Nee, laat zien wie de baas is.
Santa mozzarella. Kijk recht vooruit.
Als je omlaag kijkt, val je.
Ik kan 't.
Mogen we in jouw team?
Kun je hindernissen ontwijken? Een oude dame die oversteekt?
Kun je tegen agressieve, verbale aanvallen?
Mooie fiets, Nummer Eén en Nummer Twee. Geintje. Wat een domme fiets.
En kun je overweg met een duivels moeilijk parcours?
Silenzio, Bruno.
Stop. En jij? Kun je wel zwemmen?
Ja, ik ben ontzettend slecht in zwemmen.
Jij kan niet zwemmen, jij kan niet fietsen.
Waar komen jullie vandaan?
Da's geheim. We zijn weglopers.
Weglopers? Ik weet het niet, ragazzi...
Alsjeblieft? Ze willen me naar een vreselijke plek sturen.
Ver van alles wat me lief is.
Maar als we die race winnen...
...dan zijn we vrij.
Mijn leven is top. Maar ik help hem.
Geef me nog één kans.
Nee.
Maar jullie zijn net zo hongerig als ik. En dat is het belangrijkste.
Ik heb zeker honger. -Perfetto. Jij eet, jij fietst en ik zwem.
Underdogs?
Underdogs.
Nu alleen nog het inschrijfgeld regelen. Bij mijn vader.
Oké, ik doe het woord. Doe zo gewoon mogelijk.
Hij kan niet tegen angst.
Hé, papà. Mijn vrienden komen hier eten.
Is er genoeg voor vier?
Ben je niet goed bij...
Wat zou hij daarmee doodmaken?
Alles dat zwemt.
Hai visto il giornale vandaag?
Die foto is nep, papà.
Iedereen hier doet alsof ie in zeemonsters gelooft.
Ik doe niet alsof.
We gleden uit.
Het eten is klaar.
Trenette al pesto.
Oké...
Waar komen jullie ook alweer vandaan?
Het zijn klasgenoten. Uit Genua.
Luca en...
Alberto. -Alberto.
Wat brengt jullie naar Portorosso?
Grappig dat je dat vraagt. Ze komen voor de race.
De race?
Ja.
Maar maak je geen zorgen.
Maak je geen zorgen?
Maak je geen zorgen.
Giulietta. Ik ga wat zeggen.
Ik wil niet dat je meedoet. Je raakt zo overstuur.
Papà, per favore. Ik heb nu een team.
En dan het inschrijfgeld. We zitten krap.
Ik draai dubbele diensten in de pescheria. -Ik heb weinig handel.
Ik moet meer vis vangen.
Pardon?
Wij kunnen helpen.
Kunnen jullie vissen?
Wij kennen heel veel vissen.
Kan dit koppie verliezen?
Wil je werken? Goed dan.
Echt waar?
Grazie, papà.
Machiavelli. Heb niet het...
Nee. Machiavelli.
Sorry van de kat. Ik weet niet waarom ie dat deed.
Het is goed. We gaan terug naar...
Zoeken jullie een slaapplek?
Cool.
Oeps. Sorry. Dit is mijn...
Schuilplaats.
Ja, mijn schuilplaats.
Buonanotte, jongens.
Ik gleed uit. Tot morgen.
Op het nippertje. -Ja. Die mensenvader is groot.
Die weet wat doodmaken is. -Ik dacht dat we eraan gingen.
Rustig, we zijn heel goed in dit mensengedoe.
Ja, je hebt gelijk.
Zag je me op de fiets? Giulia zei 'kijk vooruit' en daar ging ik.
Ja, en onze Vespa wordt nog beter dan een fiets.
Zodra we die hebben, gaan we op reis.
Ik kan niet wachten.
Hoe kon mam hem nou vertellen over dat bloeddorstige stadje?
Hoe kon hij dit nou doen? Niks voor hem.
Blijf op je hoede. De landmonsters zitten...
Daniela, wacht. -Niet vandaag, landmonster.
Ik ben het. -Ik schrok me de schubben.
Jij bent sterk. -Komt door de zenuwen.
Nee, het heeft me wakker geschud.
Wauw, we zien er griezelig uit.
Getsie. Kom, we gaan onze zoon zoeken.
O nee. Alberto, wakker worden.
Wat? De lucht heeft gelekt.
O, daar zijn jullie.
Buongiorno.
Oké, dat inschrijfgeld moeten jullie verdienen.
Giulietta, jij gaat bezorgen. -Ben al op weg. Ciao.
Jullie gaan met mij mee.
Welk mes krijg ik? Nou?
Geen.
Buongiorno, Massimo.
Jij kijkt of er zeemonsters zijn, hè? We rekenen op jou.
Geen zorgen, Tommaso. Ik hou m'n ogen wijd open.
Die ontkomen niet aan mij.
Hé, dit is geen pleziervaart. Doe 's wat nuttigs.
Hé, hou op met die grappen.
Opgegeten door een zeemonster. -Wat?
Nee, zo ben ik geboren.
Geen goeie vangst vandaag.
Misschien zitten we boven een spookvissenkerkhof.
Dat denken wij niet, maar de vissen.
Op dit tijdstip zitten de meeste vissen daar.
Ciao, Giulia. -Ciao.
Weer een record.
Santo pecorino.
Je vrienden kunnen echt vissen.
Benissimo. We gaan ons inschrijven.
Oké, wat is ons plan? Denk na, Daniela.
Jij neemt altijd het voortouw. Nu wil ik eens.
Weet je het zeker? -Ja, laat mij maar.
Hallo daar, jongeman. Mij fop je niet.
Lorenzo... -Denk je dat dat zomaar kan?
Dat we je niet zouden vinden? Raad eens...
...het is tijd om naar huis te gaan.
Laat dat een lesje zijn. -Snel, voordat zijn moeder komt.
Ik kan het dus niet.
Maar ik wel. Ik herken mijn zoon meteen als ik...
...hem zie.
Alle haaien.
Grazie, papà. Kom, we moeten opschieten.
Oké.
Beste Portorossanen. Ik ben het. Giorgio Giorgioni.
Zeemonsterdoder en geliefd pastaleverancier.
Zeemonsterdoder? -Dat is signora Marsigliese.
Ze werkt voor de sponsor. Dit gaat uren duren.
De beste pasta van Ligurië, en betaalbaar voor iedereen.
Kom op met de regels. -Enthousiasme. Hoe heerlijk.
Om de race te winnen...
...moet je team de verraderlijke wateren van de baai trotseren...
...een kom heerlijke pasta verorberen...
...en dan naar de top van de berg rijden en weer terug.
Dat klinkt best lastig.
Ja, om te verliezen. Wij gaan winnen.
Zelfvertrouwen is goed, maar we moeten wel...
Hier is de kampioen.
Ciao.
Ercole.
Ben je niet wat te oud, Ercole? -Signora, ik ben 16.
Dat zei je vorig jaar ook. -Maar nu is het echt zo.
Hou je geld in je zak, ragazzi.
Ercole gaat het record breken. Zes keer op rij.
O nee, ik geloof m'n ogen niet.
Spuuglia, zit jij in een team met deze zwervers?
Negeer hem. -Kon dat maar.
Je vrienden moeten nog de rare figurenbelasting betalen.
Hé, Ercole. Geef terug.
Ercole moet helemaal niks. Hij is de Portorosso Cup-kampioen.
En iedereen houdt van hem. -Welnee, ze zijn bang voor je.
Wie houdt er van me?
Zie je? Iedereen. Zelfs jij.
Ik ben 't zat. Kom, Luca. -Hé, de zwervers willen vechten.
Alberto. -Silenzio, Bruno.
Het is voor onze Vespa. -Stop.
Een Vespa?
Da's verboden voor vullis.
Jij bent gewoon bang dat we een eind maken...
Aan mijn rijk van onrecht. Heb je nog wat nieuws?
Ja zeker, jij lijkt op een...
Een meerval. -Een meerval.
Dat zijn bodemvissen met twee zielige snorharen.
Hou je bek.
Luister, piccoletto. Jochies als jij eet ik bij mijn ontbijt.
Ik doop ze in mijn cioccolata en...
...finiti.
Hier, schrijf je in. Mijn missie is jou vernietigen.
Dat wordt me een race.
Sorry, vandaag geen handtekeningen. Laat je hand maar zakken.
Luca, bravo. Het is gelukt.
Giulia Marcovaldo. -Ciao, Giulia. In je eentje?
Vandaag niet.
Luca Paguro. -Alberto Scorfano.
Oké, we hebben één week om te trainen.
Ik kan 't.
Wacht. Wat?
De pasta is elk jaar anders. Je moet je voorbereiden.
Op cannelloni, penne, fusilli, trofie, zelfs lasagne.
En het moet met een forchetta. Dat zijn de regels.
Regels zijn voor regelmensen.
Botsamme. Nee, ik durf niet.
Ik wist het wel.
Niet vergeten, piccoletto...
Forza, Luca. Laat je niet gek maken. Je kan het.
Oké. Silenzio, Bruno. Daar gaan we.
Ik kan 't niet.
Zwemmen mensen zo? -Wat gênant.
Zie je zeemonsters?
Nee, maar ik zie wel aas.
O nee, het is Ercole. Wegwezen.
Luca, sneller.
Ercole?
Guido. -Ik gleed uit.
Ciccio, sla hem.
En nu echt.
Waar is die andere?
Ercole.
Giulia, dit is wol. Dat mag niet nat worden.
Ciccio, maak het droog. Subito.
Luca? Alberto? Alles goed?
Alles goed.
Dat was de training voor vandaag. -Ja, eens.
Ciccio, de motor. Ze ontsnappen.
Guido, sla hem.
Met minachting.
Schoppen.
Ik heb een idee. -Liefje?
Hé, mag ik meedoen?
Sorry, ik ben geen benen gewend.
O, oké.
Pak de bal.
Kom maar op.
Niet van ons.
Eens zien of Bianca Branzino dat ook kan.
Jullie hebben je pasta wel verdiend.
Waar kan hij zijn? -Je hebt wel gewonnen. Denk ik.
Ja, ik denk het. Kom, blijven zoeken.
Alberto, ik denk dat ik mijn ouders heb gezien.
Nee, die komen hier niet.
En zo ja? Dan moet ik naar de diepte.
Rustig nou, dat gebeurt niet.
Oké, jongens. We moeten het over techniek hebben.
Hé, ragazzi. Help even met de netten.
Jij, die sterke. Andiamo. -Zo terug.
Hé, we gaan winnen.
En dan krijg jij je Vespa.
Waarom wil je die ook alweer? -Omdat dat geweldig is.
Dan gaan Alberto en ik elke dag naar een nieuwe plek.
En dan slapen we onder de vissen.
De vissen? Oké.
En wat ga jij doen als je wint?
Dan zeg ik tegen iedereen: Ik zei 't toch?
Ja...
En dan? -Dat is alles.
Tijdens school woon ik bij mijn mama in Genua.
Maar elke zomer ben ik hier. Iedereen vindt me een raar kind...
...dat er niet bijhoort.
Ik ken dat.
Toch? Daarom gaan we winnen. En dan scanderen ze onze namen.
En Ercole's leven is verwoest.
Sorry, te veel? Mam zegt dat ik soms wat te veel ben.
Nee, voor mij niet.
Je weet dat dat geen vissen zijn, hè?
Wel waar, Alberto heeft het me zelf verteld.
Kom mee.
Dit is een telescoop. Ik mag 'm gebruiken van Bernardi.
Dan lijkt alles heel dichtbij. Kijk maar.
Zie je vissen?
Wat zijn dat dan?
Sterren, net als de zon. Van die enorme vuurballen.
Dus Alberto had het fout.
En om die sterren heen zweven de planeten.
Kijk.
Dat is Saturno. Mijn favoriet. De lichtste van alle planeten.
Als de oceaan groot genoeg was, kon ie erin drijven.
Kom op, Luca.
Dus zo vliegen machines? -Sì.
En dit noemen ze steden? -Sì.
Groter dan Portorosso? -Zoals Genua. Echt 20 keer zo groot.
Dus we wonen op een ronde rots die om een ster zweeft...
...in het zonnestelsel? -Cool, toch?
Komt er nog iets na het zonnestelsel? -Een stelsel vol zonnestelsels.
En dan? -Een universum vol met stelsels.
En dan? -En dan...
Geen idee.
Maar volgend jaar ga ik kijken door de telescoop op school.
Misschien zie ik het dan. Dat ding is zo groot.
Beloof me dat je me alles vertelt.
Sorry, was dat te veel?
Nooit.
Hé, Luca. Ik heb je overal gezocht.
Sorry. -Kom mee.
Mag ik deze lenen? Alleen vanavond.
Je mag 't hebben.
Het universum is van jou.
Wauw, dank je wel.
Luca. -Oké.
Waar gaan we heen? -Ik wil je wat laten zien.
Je gelooft 't niet, maar dat zijn geen vissen.
Wat? -Giulia heeft het me uitgelegd.
Het zijn vuren. Maar dan een miljoen keer groter.
Helemaal niet.
Straks ben je van ons, lieve Vespa.
Kijk. Ik heb overal aan gedacht. Met vlammen erop.
Wat cool.
En we kunnen een telescoop meenemen. -Ja...
En die schiet bliksem. -Nee...
Je kijkt er doorheen.
Op Giulia's school hebben ze een nog grotere.
Zullen we haar daar opzoeken?
Waarom wil je dat?
Het klinkt interessant.
Met een Vespa hebben we ons eigen leven.
We hebben geen school nodig.
Kunnen we het niet proberen?
Een paar dagen?
Luca, zeemonsters gaan niet naar school.
Wat als ze je vissenkop zien?
Hé, wie hebben we daar?
En zonder de hulp van Giulia.
Laten we gaan. -Nee.
Er zit een luchtje aan jullie.
Behalve die stank dan.
Jullie verbergen iets.
Dat we slimmer zijn dan jij?
Dat verbergen we niet.
Dat zie je meteen.
Mensen denken dat ik een aardige jongen ben.
Maar dat ben ik niet.
Stop. -Wachten, piccoletto.
Ik zal 't even duidelijk stellen.
Dit is mijn stad. Dat is één.
En twee, ik wil jullie hier niet.
Ik zei stop.
Leg dat neer, piccoletto. Straks bezeer je je.
Laat hem gaan.
Ga weg. Voordat ik me bedenk.
Niemand wil jullie hier, idioti. Blijf maar rennen.
Waarom deed je dat? We hadden weg moeten gaan.
Nee, niks aan de hand.
Alles onder controle.
Als je mij maar volgt, weet je nog?
Opstaan.
Kom op. Kom op, Alberto.
Nee...
Zeemonster.
Ugo?
Opstaan.
Over twee dagen is de race.
Espresso.
Hup, Luca.
Hé, niet aanmoedigen.
Wat leuk.
Ongelofelijk.
Lorenzo, was ik te streng voor hem?
Nee, je deed het voor zijn veiligheid.
Het is mijn schuld. Ik gaf hem veel te weinig aandacht.
Maar ik wilde hem wegsturen.
Ik had nooit gedacht dat hij dit zou doen.
Alsof ik niet eens weet...
...wie hij is.
Luca.
Luca, stop.
Luca.
Waar gaan we heen?
Stukje afsnijden.
Steiler, ruig terrein... Lekker.
Waarom train jij niet?
Ik train altijd.
Bravo, Luca. Dat was je snelste ronde.
Jongens, kijk.
De trein naar Genua.
Gaat die naar je school?
Ja.
Wat ik me afvroeg, is jouw school voor iedereen?
Het kost wat geld, maar ik denk 't wel.
Mooi. Dank je, Giulia, voor het laten zien van dat stomme ding.
Gaan we nu door met waar het om gaat? Want als we verliezen, komen we nergens.
Santa mozzarella. De afdaling.
Oké, dit moet je weten... -Commandeer hem niet zo.
Wat is jouw probleem? -Ik weet wat hij nodig heeft.
O ja? Wat dan?
Mij. Net als op het eiland. Wij samen.
Nee.
Alberto, stop. -Daar is Bruno weer.
Nee, dat was ik.
Stop, Alberto. Kijk uit.
Porca paletta, wat was dat?
Niet nu, Ciccio. Ogen op het water.
Aan 't werk.
O nee. Luca. Alberto.
Straks ziet ze ons. Kom mee.
Ik wilde je laten zien hoe het moet.
Dat weet je niet eens. -We kwamen toch beneden?
Je reed zo de zee in.
Prima.
Helemaal niet. Mijn ouders zagen me.
Luca, die zijn hier niet. -Je kletst maar wat.
Dat stadje maakt je gek.
We moeten die Vespa winnen en wegwezen.
Dat maakt geen verschil.
Ik wil niet...
Ik wil naar school.
Weer dat? Dat kan helemaal niet.
Jij bent gewoon bang.
Helemaal niet, jij bent bang.
Hou je kop.
Wat als zij je ziet? Of iemand anders?
Ga van me af.
Jullie leven nog.
Jij mag nooit meer op mijn fiets.
Blijf jij maar eten.
Wat is er aan de hand? -Niets, laten we gaan trainen.
Nou, we willen je wat vragen.
Kunnen we met jou mee naar jouw school?
Santo pecorino. Wat een geweldig idee.
Ja, natuurlijk.
Giulia, neemt jouw school alle soorten mensen aan?
Wat als het geen mensen zijn?
Alberto...
Wat als het bijvoorbeeld zeemonsters zijn?
Zeemonsters?
Op school willen ze vast geen zeemonsters, toch?
Wat een malle grap, Alberto.
Ja, het is moeilijk voor te stellen. Ik laat het je zien.
Kom op. We hebben geen tijd voor die onzin.
Help.
Doe ons geen kwaad.
Ik wist dat... -Zeemonster.
Hoor je dat? Hierheen.
Luca?
Daar blijven.
Een zeemonster. Daar.
Ragazzi, nu.
Idioti, nu is ie ontsnapt.
Naar de boot. We gaan 'm doden.
Daar zijn jullie. Ik heb jullie favoriet gemaakt. Trenette al pesto.
Waar is Alberto?
Die is weg, signor Marcovaldo.
Weet je waar hij is?
Nee, maar hij wil niet dat we hem komen zoeken.
Misschien. Maar voor het geval dat.
Oké, maar wij kunnen nog steeds meedoen.
Jij zwemt, en eet, dat heb je al eens gedaan, en dan rij ik.
Dat mag toch?
Dat is dan oké... -Luca...
Slapen onder de vissen... -Ik kan het uitleggen.
Ze kunnen overal naartoe en dan kiezen ze Portorosso?
Heb je dit stadje al eens gezien? Mijn vader jaagt op zeemonsters.
Luca, je moet hier weg.
Maar we zijn toch underdogs?
Denk je dat ik wil dat je weggaat?
Ik ben nog nooit zo gelukkig...
Maar het is het niet waard.
Je begrijpt het niet.
Nee, dat klopt. Je leven wagen voor een Vespa?
Mijn ouders wilden me wegsturen.
Daarom deden we dit.
Maar het is voorbij.
Vaarwel, Giulia.
Het spijt me.
Alberto?
Wat doe je hier?
Het spijt me.
Ik wou dat ik het kon terugdraaien.
Prima, je hebt spijt. Ga nu maar.
Alberto?
Wat zijn dat voor tekens op de muur?
Wat betekenen ze?
Ik begon ermee toen mijn vader wegging.
Heb je hier al die tijd alleen gewoond?
Ik ben gestopt met tellen.
Hij zei dat ik oud genoeg was.
Ik dacht dat hij...
...zich wel zou bedenken.
Maar ik snap het wel.
Hij is beter af zonder mij.
Jij ook. -Dat is niet waar.
Dat is het wel. Jij bent anders. Jij bent netjes.
Ik verpest altijd alles.
Silenzio, Bruno. Dat is die domme stem in je hoofd.
Dat heb jij me geleerd. Een Vespa, de wereld zien...
Laat 't los. Oké?
We hadden nooit vrienden moeten worden.
Zeg dat nou niet.
Alberto? -Ga weg.
Ik zeg het niet nog een keer.
Goed, dan ga ik.
Ik ga de race winnen.
Wat? -Ja.
Ja, en dan is de Vespa voor ons.
Dan rijden we samen weg. -Luca, je bent gek.
Misschien ben ik wel gek. Neem me, zwaartekracht.
Luca.
Wat doe je?
Alles oké. Ik zie je morgen.
Ik ga wat bedenken.
Je wil je team opsplitsen?
Ja, als dat mag.
Luca, wat doe je hier?
Ik ga zelf wel racen.
Dat mag, maar ik raad het je niet aan.
Dank u.
Maar hoe ga je...
Wat als de...
Je kan niet zwemmen.
Weer alleen?
Vrijwilligers, jullie zijn laat.
Eén bekertje per kind. -Ja.
Eén per kind. Duidelijk. -Hier...
Voor als Giulia...
HUP GIULIA
Ciccio, sta stil. Olio d'oliva.
Hij snijdt als een mes door het water. Een glibberig mes.
Ik moet zo lachen.
Zelfs je vreselijke vrienden willen geen vrienden zijn.
Luca. Dit is een slecht idee.
Hé, zwerver. Heb je geen behoorlijk zwempak?
Signore e signori, de Portorosso Cup gaat zo beginnen.
Er zijn er een paar gezien, maar wees niet bang.
Als er zeemonsters opduiken, zijn wij er klaar voor.
Zwemmers, op uw plaatsen.
Wat?
Zwemmen, Ciccio. Kom op.
Zwemmen.
Trenette.
Kom op.
Dank je.
Dat hoeft niet.
Jammer niet zo. Imbecille.
Andiamo. Rennen.
Finito.
Per mille cavoli, Guido. Sneller.
Eten, idiota. Più veloce. -Hé, dat mag niet.
Hij is klaar.
Klaar.
Hij moet hier ergens zijn.
Dorst? Water?
Niet doen. -Niet weer.
Dat is hem. Luca, stop.
Sorry, mam. Sorry, pap. Ik moet dit doen.
Kom onmiddellijk terug.
Wauw, hij gaat hard.
Oeps. Scusa.
Ik pak je wel in de afdaling.
Spuuglia, je hebt de afdaling nog nooit gehaald.
Wat?
Impossibile. Hij speelt vals. Arbitro.
Niet nu. Kom op.
Ik ben er zo dichtbij.
Luca...
Blijf daar.
Alberto...
Ik kom naar je toe.
Wat is er, piccoletto? Bang voor een beetje regen?
Voor de laatste keer, jullie horen hier niet. Verlaat mijn stad.
Een zeemonster. Daar.
Ciccio, mijn harpoen. Veloce.
Alberto... -Nee, stop. Blijf daar.
Je bent nog steeds oké.
Andiamo. -Alberto, wacht.
Wat?
Je bent echt gek.
Van jou geleerd. Naar het water.
Nee. Ciccio. -Hier.
Hallo. Pardon.
Aan de kant. Via, via.
Luca.
Sorry.
Luca... -Jongen.
Jullie hadden weg moeten gaan.
Nu ga ik zeemonsters doden.
Vaarwel, rijk van onrecht.
Giulia.
Mostri marini. Geef hier.
Giulia, alles oké?
Ja, ik ben oké.
Bedankt, jongens.
Giulietta? -Papà, ik...
Kijk. -Jij gaat nergens heen.
Ik zag ze 't eerst. De beloning is voor mij.
We zijn niet bang voor je. -Nee, wij voor jullie.
Iedereen griezelt van jullie, want jullie zijn monsters.
Stop, het zijn geen monsters.
O ja? Wie zijn het dan?
Ik weet wie ze zijn.
Het zijn Luca en Alberto...
...en...
...ze zijn de winnaars.
Luca. -Laat ons erdoor.
Wat? -Echt?
Maar het zijn niet eens mensen.
Signora Marsigliese?
Feitelijk, en wettelijk...
...hebben zij gewonnen.
Wij?
Nou en? Het zijn zeemonsters.
Wat? Kom op.
Ciccio, Guido, nog een harpoen.
Idioti. Doe voor één keer eens wat nuttigs.
Guido. -Ciccio.
Oeps.
Nee, piccolino.
Het schrikbewind is voorbij. Eindelijk.
Luca...
We waren doodongerust. Doe dat nooit meer.
Je hebt keihard gereden en al die mensen verslagen.
Ik ben zo trots op je, en zo boos.
Ik hou van je, mam.
Zoon...
Signore e signori, de winnaars van de Portorosso Cup...
...zijn de underdogs.
We hebben gewonnen.
Underdogs.
Geef hier. -Hier.
Gelukt.
Ze hebben gewonnen.
Dit is de mooiste Vespa van de hele wereld.
Perfect.
Mam, wat doe jij hier?
Ik ben hier bijna elk weekend.
Je krijgt me toch niet. -Underdogs voor altijd.
Wat hij heeft gedaan was fantastisch.
Maar hij kan hier niet blijven.
Of wel?
Sommige mensen zullen hem nooit accepteren.
Maar anderen wel.
En hij weet wie de goeien zijn.
Waar gaan jullie eerst naartoe? -We blijven nog even hier.
We moeten 'm eerst opknappen voor onze wereldreis.
Oké, ga dan maar pakken.
Dat moet ik ook doen. Voor school.
O ja, school. Daar leer je heel veel.
Ik kan wat boeken voor je achterlaten. -Echt?
Kom, Alberto.
Heb je je lunch voor in de trein? -Sì.
Je trui? Als het koud wordt... -Voor de miljoenste keer, sì.
Ik hou ook van jou, papà.
Santa mozzarella, het is gelukt.
Ik kijk al uit naar de volgende race.
Of we maken gewoon plezier.
Ciao, Giulia.
Nou, dan gaan we onze Vespa opknappen.
Ja, daarover...
Die heb ik misschien een beetje verkocht.
Luca?
Mam? Wat doen jullie hier?
Als je belooft ons elke dag te schrijven...
...en goed op jezelf te passen, zelfs beter dan goed...
...dan mag je naar school.
Echt waar?
Alles is geregeld. Je gaat bij Giulia en haar moeder wonen.
Dat heeft je vriend geregeld. Het viel niet mee.
Luca, beloof je het? -Ja, ik beloof het.
Dank jullie wel.
Niet vergeten, we zijn er altijd voor je.
Hé, kijk me eens aan.
Je weet dat ik van je hou, hè?
Dat weet ik.
Kom, Alberto. De trein gaat zo.
Waar zijn je spullen?
Ja, nou, kijk...
Je gaat toch wel mee?
Ik wilde wel, maar Massimo vroeg of ik wilde blijven.
Bij hem in huis. En ik dacht...
Hij heeft me nodig. Snap je?
Ik kan het niet zonder jou. -Je bent nooit zonder mij.
Als je weer van een klif springt, of tegen Bruno zegt dat ie weg moet gaan...
...dan ben ik dat.
Maar hoe weet ik of je oké bent?
Je hebt me van het eiland gehaald.
Ik ben oké.
Serieus, wat bedoel je nou?
Geen idee. Zoek dat maar voor me uit.
Go, Luca.
EINDE
Vertaling: Richard Bovelander
Sommigen verklaren me voor gek dat ik in de diepte woon.
Maar zij zijn gek. Ik ben niet gek, maar zij.
Het is een mooi, simpel leven.
Weg van al die drukte waar je niet op zit te wachten.
Walviskarkas.
Maar het is best leuk.
Je hoort mij praten. Ik praat aan één stuk door.
Soms wel 12 uur lang.
En jij mag luisteren, bofkont.
Goed gedaan.