Dobry Boże, to ty. Wchodź.
Co u ciebie, babciu?
Wciąż żyję.
Myślałam, że przyjedziesz wcześniej.
Autobus się spóźnił.
Odebrałabym cię, ale nie pozwalają mi już prowadzić.
Posprzątałam twój pokój.
Powkładałam trochę rzeczy do szafy.
Idź, rozgość się.
Dobrze.
Tak.
Ładnie to zrobiłeś.
Kurwa mać. Psiakrew.
- Hej, Shelly. - Tak?
Znowu mi, kurwa, zabrałaś portfel?
Tak. Ukradłam go. Tyle było w nim kasy.
Wrócę za jakieś parę dni.
Będę tęsknić.
Z tą kobietą są same problemy.
Gdyby nie jej synek, wykopałabym ją z tej przyczepy.
Pewnie trochę czasu minie, zanim się przyzwyczaisz.
Tak.
Musisz po prostu znaleźć coś dla siebie.
I tyle.
Nie możesz się nad sobą użalać.
Nie, proszę pani.
Co niedziela chodzę do kościoła.
Skoro tu mieszkasz, też będziesz chodził.
Zna pan warunki swojego zwolnienia?
Tak.
Testy na obecność narkotyków. Wizyty co dwa tygodnie.
Nie będzie pan łamał praw lokalnych, gminnych, stanowych ani federalnych.
I znajdzie pan pracę.
Rozumiemy się?
Ma pan pomysł na pracę?
Nie. Zobaczę, co znajdę.
Widzimy się za dwa tygodnie.
Powiem ci tak.
Dam znać, jeśli coś się zwolni. Spróbuję ci pomóc.
- Dziękuję. - Jasne.
- Palmer? - Kiedy cię, kurwa, wypuścili?
Cholera jasna! Myślałem, że posiedzisz jeszcze pięć lat.
- Udało ci się zapuścić brodę? - Dobra.
Mogłeś powiedzieć, że wracasz. Urządziłbym ci cholerne przyjęcie.
- Tak? A kto by przyszedł? - Jełop Ned.
- No jasne. - Widzisz?
Kiedy ostatnio gadaliśmy,
wysłałem ci forsę do paki, tak jak prosiłeś.
- Ale się nie odezwałeś. - Dzięki, stary.
Wciąż z drugą żoną?
Nawet nie pytaj.
Nie wiem, co sobie myślałem. A teraz mam ośmiolatka,
a Darleen wciąż kopie mnie w jaja.
- Jak tam mały Jake? - Mały Jake ma 15 lat, stary.
- Piętnaście? - Piętnaście.
- Jezu. - No. I świetnie gra w piłkę.
- Tak. - Naprawdę?
- Tak jak tatuś. - Ja myślę.
Twój rekord przyłożeń pobito dopiero parę lat temu.
- Bez jaj. - Jakiś pierwszak.
- Pierwszak? - A niech mnie.
Kogo my tu mamy? Palmer.
- Kiedy wyszedłeś? - Parę dni temu.
O rany.
Do twarzy ci.
Znasz mojego tatka. Nie miałem wyboru.
Dobrze cię widzieć.
Ciebie też.
- Mieszkasz u Vivian? - Tak. Na razie.
Gdybyś czegoś potrzebował, daj znać, dobra?
Naprawdę. Czegokolwiek.
Cholera. Chcę, żeby twój stary przestał mi wlepiać mandaty.
- Przestań. - Zagrajmy w bilard.
Zagrajmy, zanim żona zadzwoni.
Palmer, jesteś następny.
Proszę.
Dzięki.
- Cosimo, jak leci? - Czego chcesz?
Zrobić manicure i wydepilować dupę.
Czego mogę chcieć?
Daj mi burbona z colą.
Jesteś wnuczkiem Vivian, nie?
Co jest, przystojniaku?
Nie umiesz mówić?
Serio dopiero co wyszedłeś z paki.
Eddie, obudź się.
Spóźnimy się do kościoła.
Spóźnimy się przez tego chłopaka.
Msza zaczyna się o 10. Nie spóźnijmy się.
Przepraszam.
Sam, to jest mój wnuczek, Eddie.
Wolałby, żebyś mówił do niego Palmer, chociaż Eddie o wiele ładniej brzmi.
Nocowałeś u mojej mamy
i nie mieliście na sobie piżamy ani bielizny.
Cicho, Sam.
Zamknij okno.
Przez dwie rodziny robiłam sobie fryzurę.
Dot, pamiętasz Eddiego?
Eddie, to jest Dot.
Mój wnuczek.
- Przestań. - Zostaw go.
Dzień dobry. Witam wszystkich w kaplicy Wesley.
Pewnie dziwnie jest tu wrócić, co?
Żebyś wiedział.
Wiele się nie zmieniło. Nadal wszystko kręci się wokół kościoła i futbolu.
- Amen. - Za to otworzyli nową kawiarnię.
- Eddie. - Pan komendant.
- Słyszałem, że cię wcześniej wypuścili. - Tak.
Staraj się nie wychylać.
Nie chciałbym znowu cię tam wsadzać.
Tak, proszę pana.
- Widzimy się w komisariacie. - Dobrze, tato.
Cholera. Przepraszam za to. Stary pryk.
Zdziwiłbym się, gdyby nie podszedł.
Słuchaj, powinienem był cię odwiedzić
albo przynajmniej wysłać ci list.
Być lepszym przyjacielem.
Nie ma sprawy.
- Jak tam? - Hej.
Typowa cholerna niedziela.
Chryste. Z tym dzieciakiem naprawdę jest coś nie tak.
Proszę. Daj to mamie.
Dopilnuj, żeby zjadła. Wytrzyma przez tydzień.
- Dziękuję, pani Vivian. - Słodziak.
- Do widzenia. - Pa, pa.
Pa, Palmer,
Dobranoc, babciu.
Miłych snów, Eddie. Cieszę się, że wróciłeś.
Ja też.
- Późno wstałeś. - Faktycznie.
Potrzebuję paru rzeczy.
Mógłbyś kupić je w drodze powrotnej?
Pewnie.
Czekaj. Dam ci pieniądze.
Raczej nie masz swoich.
Jasne.
Uważaj na siebie.
Później wrócę.
Nie żartuję. Ogol się, bo obcierasz mnie tam na dole i to boli.
Ogolę się, bo cię kocham i twoją truskaweczkę też.
- Co to za koleś? - Powiedz mi jeszcze, jak mnie kochasz.
Nieważne.
Tylko patrzy.
- Dziękuję. - Dziękuję. Miłego dnia.
Dzień dobry.
POSZUKIWANY KASJER
Dać panu formularz?
Tak, pewnie.
Dziś rano już kogoś zatrudniłem.
- Cześć, co słychać? - Hogan.
Zapomniałem tylko zdjąć ogłoszenie.
Dobrze cię widzieć.
Ciebie też.
Przepraszam, myślałam, że wciąż kogoś szukają.
Nie szkodzi.
Którą stronę pani chce?
Tę stronę.
Myślę, że mogę ją trochę upiększyć.
To dobrze.
Jego mama znowu gdzieś pojechała.
Zostanie z nami, dopóki nie wróci.
Przyda mi się trochę koloru.
Już daję.
Dziękuję.
Będziesz musiał spać na kanapie.
Sam będzie spał w twoim łóżku.
Nie mam nic przeciwko kanapie. W domu też na niej śpię.
Chłopiec w twoim wieku powinien spać w łóżku.
Nie przeszkadza mi to. Mogę oglądać telewizję.
Za dużo telewizji szkodzi.
Przepraszam, chciałem to tylko wziąć.
Dała mi ją przyjaciółka, Emily.
Zawsze, kiedy dostaje nową lalkę, daje mi swoją starą.
Kurwa.
Tę pogryzł jej pies, ale wciąż się nadaje.
Tylko musi trochę skakać. Widzisz?
Wiesz, że jesteś chłopcem?
Tak.
Chłopcy nie bawią się lalkami.
Ja jestem chłopcem i się bawię.
Kolacja!
Na razie, Palmer.
- Klopsy. - Dziękuję.
Poszczęściło ci się z pracą?
Jeszcze nie.
- Na pewno ci się uda. - Pani Vivian.
- To dla niej. - Uwielbiamy pani klopsy.
Jeden dla ciebie, jeden dla mnie.
Jak długo zwykle nie ma twojej mamy?
Cicho bądź.
Kiedy oddasz mi resztę z zakupów?
- Oddałem ci. - Nie, brakuje.
Jak to „brakuje”?
Nie mam całej reszty.
- Policz. - Nie muszę liczyć.
Brakuje.
Dwanaście dolarów i 13 centów. No dalej, policz.
Jedz kolację.
OGŁOSZENIE O PRACĘ POTRZEBNY WOŹNY
SZKOŁA PODSTAWOWA W SYLVAIN
DOZORCA
Otwarte.
Jestem Eddie Palmer. Przyszedłem na rozmowę.
Proszę wejść.
Calvin Sibs. Proszę usiąść.
Proszę to wypełnić, a potem pójdziemy do dyrektora Forbesa.
Przepraszam, ale nie mogę pana zatrudnić z tego prostego powodu,
że jest pan karany.
Rozumiem, proszę pana,
ale odbyłem wyrok bez żadnych kłopotów.
Może i tak,
ale muszę brać pod uwagę bezpieczeństwo dzieci.
Nigdy nie zrobiłem niczego dzieciom.
Jeśli nie mogę myć podłóg,
może mi pan powiedzieć, co mam robić?
Panie Sibs, co pan myśli?
Ma doświadczenie. Dwanaście lat w pralni, kuchni i ogrodzie.
Ale to pan decyduje.
Dwa lata z rzędu był pan zawodnikiem All-USA w Riverside?
Tak, proszę pana.
Stypendium Uniwersytetu Stanu Luizjana?
Palmer.
- Jest pan spokrewniony z Vivian Palmer? - Tak. To moja babcia.
Jest szanowaną członkinią naszej wspólnoty.
Tak. Byłem z nią w kościele w niedzielę.
Piękne kazanie.
Dobrze. Powiem tak.
Jestem dużym miłośnikiem drugich szans.
Proszę pozwolić, że przedłożę to radzie szkoły
i spróbuję pociągnąć za parę sznurków.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Dziękujemy za ten posiłek
i za to, że pozwoliłeś naszej trójce być razem.
Amen
Amen.
Nigdy pani nie przeprosiła za to,
że wczoraj go pani oskarżyła, choć nie wziął pieniędzy.
Pij mleko, Sam.
Źle policzyłam.
Przepraszam.
W porządku.
Mam odebrać?
- Nie zjesz, nie oglądasz. - Halo.
- Tak. - Dobrze.
Dobrze.
Dziękuję. Dobrze. Do zobaczenia.
Dostałem pracę.
Brawo, Palmer.
- Dobrze. - Na zdrowie.
Łazienki i klasy mają być sprzątane codziennie.
To my otwieramy drzwi. Wkrótce potem przychodzą dzieci.
Musisz być punktualny. I musisz to nosić.
Dobrze.
- Dostanę klucze? - Zobaczmy najpierw, jak pójdzie.
Padł klimatyzator w sali Maggie Hayes.
- Napraw go. - Dobrze.
Przyda ci się to.
Dobra robota, Kayleigh.
- Ładne detale. - Śnieżynki.
Przepiękne. To kościół czy dom?
Stacy, mówiłam ci, żebyś to zostawiła.
Ja w sprawie klimatyzatora.
Ach tak. To tutaj. Dzięki Bogu.
Palmer.
- To Palmer. - „To Palmer”.
Świetnie. Oby udało się panu go naprawić. Wydaje dziwne dźwięki.
Jest gorąco i nie możemy go używać.
Przestań, Toby!
- Toby? - Niczego nie zrobiłem.
Jakbyś się czuł, gdyby ktoś to zrobił tobie?
Przynieś ręcznik papierowy i pomóż posprzątać.
Dobrze. Malujcie dalej.
O czwartej.
Wiem. Palmer, poznałeś już moją żonę, Lucille?
- Nie. - Miło mi cię poznać.
- Ciebie też. - Słyszałam o tobie.
Znacie się od dziecka, nie?
Od piątego roku życia. Był wtedy nieco chudszy.
Pracujemy nad tym.
Emily, wskakuj do auta.
To wstyd, jak jego mama się prowadzi.
Dziwi mnie, że jeszcze go jej nie zabrali.
Nie ma z nim żadnych kłopotów. Cicho bądź.
Mówię ci, nie możesz go zatrzymać.
- Niektórzy mają za wiele do powiedzenia. - Kto ma za wiele do powiedzenia?
Nie podsłuchuj rozmów dorosłych, Sam.
Ale tu jestem, pani Vivian.
To nie znaczy, że masz słuchać.
Dot zawsze wtyka nos w nie swoje sprawy.
Czyje sprawy?
Mówiłam ci, przestań słuchać, Sam.
Nie mogę przestać słuchać, skoro pani mówi.
Rany Julek!
Cześć, jestem Penelopa.
To mój dom w chmurach, a to moi przyjaciele.
Witajcie w klubie.
Przygotujcie swoje różdżki.
Codziennie razem latamy
Poznając nowych przyjaciół
Dot jest fajna, a Phoebe miła
A ja mam błyszczące rajstopki
Pani Vivian wciąż śpi.
Nieważne, co mówią
My przez chmury pędzimy
Rozłóżcie skrzydła
W Klubie Latających Księżniczek Penelopy
Zebraliśmy się, by uczcić Vivian Palmer,
która zostanie głęboko w naszych sercach.
Pamiętając jej radość, śmiech…
i dobrze przeżyte życie,
będziemy ją opłakiwać, aż ponownie spotkamy się
w królestwie niebieskim.
Była wspaniałą kobietą.
Weź tyle wolnego, ile potrzebujesz.
Dokąd jedziemy?
- Po co musiałem się spakować? - Nie martw się.
Dalej. Wychodź.
Chodź.
POLICJA
Tym razem ile jej już nie ma?
Jakieś dwa tygodnie.
I przez cały czas był u Vivian?
No pewnie. Co za kobieta…
Nie ma mnie, więc zostaw wiadomość.
Albo nie. Mam to w dupie.
Nie mogę go zabrać do siebie.
Samą Emily trudno opanować.
Na pewno nie możesz być z nim jeszcze trochę? Masz miejsce.
To nie mój problem.
W porządku. Zostaw go.
Zadzwonię do opieki społecznej.
Trafi do systemu.
Palmer.
Dokąd idziesz?
Kurwa.
CIASTKA Z CZEKOLADĄ
Palmer.
Panie Maggie mnie podwiozła.
- Dzień dobry. - Proszę wejść.
Chciałam się tylko przywitać.
Napije się pani czegoś?
Poproszę wodę. Dziękuję.
Pewnie.
Nieważne, co robimy, ważne, że robimy to razem.
- Ostatnia na księżycu to piękne jajo. - Piękne?
Wszystkie latające księżniczki lecą na księżyc.
Wyobraża to sobie pani? Księżyc.
Niezwykłe.
Uwielbiam to!
Zwolnijcie.
- Proszę. - Dziękuję.
Nie ma sprawy.
Uwielbiam latać na księżyc.
Przykro mi z powodu Vivian.
Nie znałam jej za dobrze, ale wydawała się bardzo dobrą osobą.
Była dobrą kobietą.
Ostatnio całkiem często opiekowała się Samem.
Nie wie pani, gdzie jest Shelly?
Wiem tyle, co pan.
Raz, dwa, trzy.
Moc księżniczek…
Co słychać?
Dobrze. W porządku.
Nigdy nie wyjeżdżała na długo.
Może zróbmy tak. Dam panu swój numer
i jeśli będzie pan miał pytania lub czegoś potrzebował,
albo będzie miał pan dość, proszę zadzwonić.
Pewnie. To bardzo pomoże.
Ma pan komórkę?
Nie. Tu jest… telefon na ścianie.
- Mogę? - Pewnie.
Jak za dawnych czasów.
Zapytałam go, czy nie chce ze mną zostać, ale woli zostać z panem.
Iskry!
Robi pan dobry uczynek.
Większość ludzi by go zostawiła.
Co miałem zrobić?
Ojejku. Czy to smok?
- Pa, Sam. - Do widzenia pani.
Dziękuję.
Nie ma mnie, więc zostaw wiadomość.
Albo nie. Mam to w dupie.
W co grasz?
Układam pasjansa.
Mogę zagrać?
Nie. To dla jednego gracza.
To chłopiec czy dziewczyna?
Myłeś się dzisiaj?
Tak, wcześniej.
Śmierdzisz.
Palmer!
Chciałem tylko sprawdzić, czy jesteś.
- Oglądam telewizję. - Dobrze.
Palmer!
Jezu Chryste.
Co?
Nigdzie nie idziesz, prawda?
Nie. Jestem tutaj.
Gotowe do wyjścia?
Jestem gotowy do wyjścia!
Co mówiłeś?
Jestem gotowy.
To wychodź. Trzymaj.
Ale zimno.
W DuBois and Guidry zarabiamy dla ciebie…
Dobra.
Idź spać.
Palmer.
Tak?
Wiesz, kiedy wróci moja mama?
Nie. Chciałbym wiedzieć.
Czasami jestem zły na mamę za to, że wyjeżdża.
Też czasem jesteś zły na swoją?
Ledwie ją znałem.
Ale znałeś tatusia.
Tak.
Tęsknisz za nim?
Tak.
Tak. Czasami tak.
Pani Vivian też za nim tęskniła.
Ale teraz może go zobaczyć.
Na pewno tak.
Idź spać, Sam.
Palmer? Dobranoc.
Dobranoc.
STYPENDIUM UNIWERSYTECKIE DLA EDDIEGO PALMERA
BYŁA GWIAZDA FUTBOLU OSKARŻONA O PRÓBĘ MORDERSTWA
Hej. Wskakuj.
Hej, Palmer.
Mama mi to kupiła.
Dostała to na wyprzedaży.
Powiedziała, że to była okazja, bo zapłaciła 50 centów.
Była tam kobieta, która nazywała się Maciora.
Ta Maciora chciała ukraść to mamie.
Ale ona jej nie pozwoliła,
bo wiedziała, że najbardziej na świecie uwielbiam księżniczki.
Brawo. Świetna robota.
Kto jeszcze mieszka w oceanie?
Meduzy?
Meduzy. Kto jeszcze?
- Palmer? - Dobra.
Naprawdę?
Czekajcie. Zostańcie tu.
Cześć, Eddie.
- Hej, tu Lucille. - Hej.
- Poznaliśmy się w kościele z Tommym. - Racja.
Wspominał, że pracujesz w szkole.
Słuchaj…
Emily uwielbia Sama
i zastanawiałam się, czy nie mogliby się pobawić.
Sam mówi, że muszę spytać ciebie, bo jesteś jego tatusiem.
Pobawić?
Pojechałby teraz z nami od domu, żeby mogli się pobawić.
Mógłbyś go potem odebrać, powiedzmy około piątej?
- Pewnie. - Tak?
Hej.
- Mówiłem ci. - Jedźmy.
Patrzcie, już jest.
Wchodź.
- Chryste. - Co robisz?
No chodź.
Nie wiem. Siedzi tam.
Nie gryzę. Możesz wejść.
- Wejść? - Tak.
Nie wiem, co robi.
Do diabła.
Cholera.
Napijesz się czegoś?
- Nie. - Chcesz coś? Dobra.
- Zdejmiesz kurtkę? - Nie, dziękuję.
- Hej, Palmer. - Hej, Sam.
Coles jeszcze w pracy?
Tak mi powiedział.
Zobacz. Już czas na podwieczorek.
Rozgość się tutaj.
Po prostu usiądź. Tak będzie dobrze.
Ile chce pan kostek?
Chodzi o cukier.
Dwie.
Ostrożnie. Jest gorąca.
- Piękne, proszę pana. - Dziękuję.
Proszę o paluszki.
Mały palec w górę.
Wiesz, że w Anglii piją herbatę?
Tak.
Ale dobra. Co pan sądzi, panie Palmerze?
Tak.
Bardzo dobra.
Przepyszna. Poproszę jeszcze trochę.
- Do widzenia. - Pa, Sam.
- Trzymaj się. - Pa.
Uwielbiam podwieczorki.
Emily to twoja dziewczyna?
Mówi, że chce za mnie wyjść, kiedy będziemy starsi.
To niezła propozycja.
- Nie poślubię jej. - Nie wiadomo. Może poślubisz.
Nie. Zbytnio się rządzi.
Co ty nie powiesz?
Dobra. Pewnie, Daryl.
Przyjdę. Chętnie zobaczę, jak gra.
Jezu.
Byłeś kiedyś na meczu futbolowym?
Futbolowym?
Widzisz tego gościa? Numer trzy. To rozgrywający. Grałem na tej pozycji.
- Super. Miałeś numer? - Pewnie. Dziewięć.
Patrzcie, kto przyszedł.
- Dobry wieczór. - Hej, Sammy.
Słyszałem, że mieliście podwieczorek.
O tak.
Nie przejmuj się. Też musiałem w paru brać udział.
Z pewnością.
Psiakrew. Max, Morgan, złaźcie z siatki!
Obowiązki wzywają. Miłej zabawy.
Dobra.
- Głodny? - Tak.
- Dzięki. - Dziękuję bardzo.
Dobry wieczór.
Co tu robisz, Sam? Zostałeś fanem Rebelsów?
Tak. To rozgrywający. Palmer też nim był, kiedy grał.
- Rozgrywający? - Dawno temu.
Co wam podać?
Już wiem.
Ciastka.
Ciastka!
- Proszę. Ja stawiam. - Dzięki.
Macie inne plany na weekend?
Nie wiem.
Chcesz iść ze mną na kwestę do kręgielni?
- Pewnie. Palmer też może? - Nie. Pani zaprosiła ciebie.
Nie ma nic przeciwko, prawda?
- Pewnie. Będziesz mile widziany. - Nie mogę. Muszę coś zrobić.
Nieprawda. Kłamiesz. Nie musisz niczego robić.
Palmer, proszę.
- Chyba ktoś tego chce. - Musisz.
- No dobrze. Pójdę. - Tak.
Panie i panowie, witamy w Riverside High,
szkole Riverside Rebels i Honey Belles.
Palmer!
- Jak leci? - Cześć, jak tam?
Spoko.
Nie zapomnijcie kupić losów. Pięć dolarów za jeden. Wszystkie wpływy…
Dobra, chyba zdążyliśmy.
Koleżko, mogę dostać jedno?
Dziękuję.
Jak wpakowałeś się w niańczenie?
Nie zadawaj się z Shelly, stary.
Zaufaj mi. Trzymaj fiuta jak najdalej od niej.
Bo go oparzysz.
Dobrze, że wróciłeś.
- Ciasteczko. - Ned.
- Zostaw te ciastka. - Zepsuta piłka!
Dobrze.
Świetny mecz.
Widzisz? Dziesiątka to mój syn, Jake.
Widzę go.
- Jak im idzie w tym sezonie? - Żartujesz? Trzy do zera.
Wygrali ostatni mecz z przewagą trzech przyłożeń.
Najlepsza ofensywa, jaką widziałem od lat.
Widziałeś jeszcze potem Wesslera?
A co?
Szukałem go i jego starego. Nie znalazłem ich.
Stary, powinieneś to sobie odpuścić.
Trzeba było skopać też dupę jego synowi.
Nie.
To on przechwalał się tą kasą, którą zgarnął jego tatulek.
A prawie niczego tam nie było.
I za co cię zamknęli?
Stary przeżył, nie? Nic mu nie było.
Miał szczęście, że użyłeś aluminiowego kija.
Inaczej byłoby po nim.
Odsiedziałeś swoje. Nikomu nic nie jesteś dłużny.
W przeciwieństwie do Colesa.
Zostawił cię tam jak chuja na lodzie.
Nie pierdolę. Jeśli masz być na kogoś zły, to na niego.
Podanie. Jake Reed…
Świetnie!
A nie mówiłem? Tak jak cholerny tatuś!
Panie i panowie, oto Honey Belles!
Honey Belles.
Jesteśmy Riverside!
Wejdź do środka i zamknij za mną drzwi.
Dokąd idziesz?
Nieważne. Sprawy dorosłych.
Czemu nie mogę iść z tobą?
Bo tak powiedziałem.
Najbardziej podobały mi się Honey Belles. Mama w nich była.
Nie dziwię się.
Zamknij drzwi.
Zamknij na klucz.
Nazywała się Bubba-Jean
i była z Hawany w Alabamie…
- Czekaj. Nazywała się Bubba-Jean? - Kici, kici.
Miała do mnie wpaść,
żebym poczęstował ją babcinym bimbrem.
- Hej, Sibs. - Hej, Jake.
- Hej! - Ale chwyt.
Super wygrana!
Cześć, Jake!
- Tommy się nie dał. - Byle dać czadu, nie?
- Jake! - Zawsze to robimy.
- Wasz najlepszy mecz. - Hej.
Sodówa uderzyła ci do głowy i nie witasz się z tatą?
Chodźmy stąd. Spił się.
Idę po piwo. Jake.
Zobacz, kto tu jest.
To twój szef, Sibs.
Ddawać mi tu piwo!
Jak tam idzie mojemu kumplowi Palmerowi?
Grzeczny jest?
Idzie mu dobrze, Daryl.
Przepraszam. Przeszkadzam ci?
Próbuję tylko się napić…
w spokoju.
Jeśli szukasz spokoju, lepiej, kurwa, znajdź inny bar.
Gdzie, do diabła, jest moje piwo?
- Ja pójdę. - Dobra.
Chodź, mamy twoje piwo.
- Chodź, pogramy w bilard. - Spoko.
- Pograjmy. - Pograjmy w bilard.
- Dobra. - Weź nasze rzeczy.
Dzień dobry. Wstawaj.
Nie mogę się doczekać kręgli.
- Po co ci to? - To dla ciebie.
Idź się ubierz.
KWESTA NA POMOC OFIAROM HURAGANU
Tak!
- Dobrze. - Świetnie!
Nieźle.
Ojej! Brawo!
Brawo, Sammy!
Podoba mi się twój taniec.
Skończyłem. Dostanę trochę pieniędzy na gry?
Dziękuję.
Wychodzimy za dziesięć minut.
Dobrze.
Masz już taki?
Nie. Ten na ścianie wciąż działa.
Czyli byłeś rozgrywającym w Riverside.
Tak, w okresie świetności.
Potem poszedłem na USL.
Co? Co to za mina?
W sekrecie kibicuję Bulldogsom.
Chodziłaś do Georgii?
Dalej, Psy! Do ataku!
Nie możesz tak tutaj mówić.
Tylko ty wiesz. Jeśli komuś powiesz, zaprzeczę.
Dochowam tajemnicy.
Dziękuję.
Chodziłem na USL tylko przez rok, a potem…
Potem odebrałem nieco inną edukację.
Tak, słyszałam o tym.
Ludzie gadają.
Coś o tym wiem.
A teraz tu wróciłem i jest…
Tak! Znowu wygrałem!
A ty jak tu trafiłaś?
Byłam w innej instytucji.
W małżeństwie.
Tak, mieszkałam z mężem w Atlancie.
Poznaliśmy się na studiach i pobraliśmy wkrótce potem.
Nie wypaliło.
Po rozwodzie chciałam być bliżej rodziny.
Mam w Sylvain kuzyna, więc…
przeniosłam się.
Czasem bywa tu trochę zbyt…
prowincjonalnie.
Trzeba wymyć śmietniki.
Weź je na tył. Jest tam wąż. Wyczyść je.
Dobrze.
Daryl był w szkole dupkiem.
Niewiele się zmieniło.
Osobiście nie spędzam czasu z dupkami.
Tak.
Sam?
- Chodź na chwilę porozmawiać. - Dobrze.
Widziałem, że pan Palmer podwiózł cię dziś do szkoły.
- Zawsze to robi? - Tak.
Mieszka tuż obok ciebie, prawda?
Jego dom jest przy przyczepie mamy.
- Zawsze jest dla ciebie miły? - Tak.
I wszystko gra?
Gdyby cokolwiek nie grało, możesz mi powiedzieć.
Wszystko w porządku. Mów.
Pański oddech dziwnie pachnie.
Dobrze. Baw się dalej.
Wypłucz.
Ubieraj się. Nie możemy się spóźnić.
Widzimy się za dwa tygodnie. Powodzenia.
Pa.
- Lubisz piwo korzenne z lodami? - Nie wiem. Nigdy nie próbowałem.
Naprawdę? Nigdy?
Chodź.
I co?
Niebo w pucharku.
Po co musiałeś spotkać się z tym panem?
Zrobiłem coś złego i teraz on musi sprawdzać,
czy zachowuję się dobrze.
Co zrobiłeś?
Nie byłem miły.
Skrzywdziłem kogoś.
Ukradłem pieniądze i inne rzeczy, które do mnie nie należały.
Mama kiedyś ukradła pieniądze, ale nie musiała się spotkać z tym panem.
Niektórych ludzi przyłapują, innych nie. Mnie przyłapali.
Mama mówiła, że musi kraść, bo jesteśmy biedni.
Wiele osób jest biednych i nie kradnie.
Ty ukradłeś.
Zgadza się. Ukradłem, a teraz żałuję.
Ja też ukradłem.
Tak?
Myślisz, że tej osobie tego brakuje?
Wiem, że brakuje. Płakała w klasie.
Pani Maggie spytała, czy ktoś to widział. Powiedziałem, że nie.
Czyli w dodatku skłamałeś.
Myślisz, że ta dziewczynka poczuje się lepiej, kiedy jej to oddasz?
Tak. Też bym się lepiej poczuł.
Na pewno to doceni.
Ukradłem też coś pani Vivian, ale nie mogę oddać.
Tak?
Byłem głodny.
Rozumiem.
Gdybyś poprosił panią Vivian o cokolwiek na całym świecie,
na pewno by ci pomogła.
Jak myślisz?
Myślę, że tak.
Ja też.
Nie oszalejesz mi tu zaraz od tego cukru?
Dobrze, jesteś otulony.
Tak jest o wiele wygodniej niż na kanapie.
Bo to łóżko.
Palmer?
Tak?
Nic.
Dobranoc, Sam.
Dobranoc.
Może powinniśmy dzisiaj włożyć tam coś innego?
Dobrze.
Weź bochenek chleba i worek.
Połóż to na stole.
Usiądź.
Dobrze.
Niewiele osób o tym wie.
W twoim wieku trzy razy z rzędu wygrałem stanowe zawody w robieniu kanapek.
Nie ma takich zawodów.
Nie ma? To jak je wygrałem?
Tajemnica polega na równym rozsmarowaniu musztardy
na obu kromkach.
Jurorzy to uwielbiają.
Zmyślasz.
Nazywasz mnie kłamcą?
W gruncie rzeczy tak.
Masz rację.
Zrób coś dla mnie, dobra?
Możesz wziąć ciastka, ale zjesz to wcześniej?
Dobrze.
Zuch chłopak. Chodźmy.
Dzień dobry, Sam.
Dzień dobry panu.
- Wcześnie, co? - Kto rano wstaje, temu pan Bóg daje.
STO LAT, SAM
…sto lat
Niech żyje, żyje nam
Proszę.
Jeszcze jedna!
Dmuchaj.
I już.
Oby ci się spodobało.
Gitara! Ale ja nie umiem grać.
Tak naprawdę to ukulele. Pokażę ci, jak się gra.
O tak.
Zobacz.
Tu są nuty.
G, C, E, A.
A teraz zaśpiewaj…
Mój pies ma pchły
- Co o tym sądzisz? - Super.
Spróbuj.
Mój pies ma pchły
- Super! - Nieźle.
- Dzięki. - Mój pies naprawdę ma pchły.
Dobrze wiedzieć.
Spróbuj jeszcze raz, jednocześnie.
Mój pies ma pchły
- To była pomyłka. - O tak.
To ty?
- Tak. - Ale byłeś słodziakiem.
No dobra.
Vivian sama cię wychowała?
Tato umarł, kiedy byłem w szkole średniej.
Zaopiekowała się mną.
A twoja matka?
Uciekła, kiedy miałem pięć lat. Vivian była dla mnie bardziej jak matka.
Dużo korespondencji.
Tak. Wiem.
- Wiesz, że powinieneś to przejrzeć? - Po co? Niczego dobrego tam nie będzie.
Jeśli chcesz, mogłabym ci pomóc przejrzeć część rzeczy.
Nie musisz.
Wiem, że nie muszę. Ale mogą tam być jakieś bony.
O Jezu.
Hej, ostrożnie z tym.
Ten jest za 12,61 $.
Dobra.
Tu jest równe 13 i możesz zachować resztę.
Dziękuję.
- Otwieramy ten od prawnika? - Tak.
Dobrze.
Co piszą?
Chodzi o testament Vivian. Prawnik prosi o szybki kontakt.
I tyle?
Dobrze.
Eddie Palmer? Wiedział pan o testamencie?
Nie wiedziałem.
Zgodnie z wolą pańskiej babci,
jej dom i ziemia mają być sprzedane,
a pieniądze darowane Kościołowi Świętych Chrystusowych.
Poleciła także, żeby przekazać panu pięć tysięcy dolarów.
Chwila. Czyli…
oddaje dom kościołowi?
Tak postanowiła?
Obawiam się, że tak.
Ma pan jakieś inne pytania?
Kiedy mam się wyprowadzić?
Po sprzedaży domu
będzie miał pan 30 dni, żeby się wyprowadzić.
Gotowe? Ruch w prawo.
Obrót w lewo.
- O tak. Nie tak… - Tak?
Dobra. Więc teraz… Tak.
Sam, czemu zachowujesz się jak dziewczyna?
Nie wiem.
A ja wiem. Bo jest pedałem.
Przestań, Toby.
Pewnie na Halloween przebierze się za wróżkę.
I co teraz zrobisz?
Nic.
Idź do klasy, Sam.
Uciekajcie stąd.
Jeśli jeszcze raz go dotkniesz, złamię ci rękę.
Zrozumiano?
Leć.
Pamiętajcie, jeśli chcecie wstąpić do Klubu Latających Księżniczek Penelopy,
wystarczy wysłać do nas list.
Przyślemy wam nawet certyfikat. Uwielbiam nowych członków.
Księżniczka Penelopa mówi, że jeśli wyślę do nich list,
mogę dołączyć do ich klubu.
Dadzą mi nawet certyfikat.
Dobrze, wracamy.
Napiszesz go dla mnie?
Posłuchaj.
Do pewnych rzeczy możesz dołączyć, do innych nie.
- …gotowe na przygodę. - Tak?
Ilu chłopców występuje w tym programie?
- Ani jeden. - Co ci to mówi?
- Mogę być pierwszym. - Uwaga.
Iskierka! Cześć, Iskierko.
Gemmo, Lilly, chodźmy.
Zobacz! Mają go.
Mogę go dostać?
A może lepiej Książe Piotruś albo na przykład pirat?
Nie chcę być piratem. Chcę być Księżniczką Penelopą.
Nie możesz być księżniczką. Wybierz coś innego.
Dlaczego? Emily będzie księżniczką.
- Emily jest dziewczynką. - No i?
Chodź. Popatrz na mnie.
Jedne kostiumy są dla chłopców, a inne dla dziewczynek.
To nie znaczy, że nie możesz ich nosić. Możesz.
Ale dzieci bywają złośliwe.
Szczególnie kiedy widzą coś, do czego nie przywykły.
Spodziewają się, że ten kostium będzie nosić dziewczynka.
Jak twoja przyjaciółka, Emily.
Powinni zrobić strój dla chłopców.
Zrobili.
To Książę Piotruś.
- Gotowy na Halloween? - Nie mogę się doczekać.
Baw się dobrze.
Eddie Palmer. Cześć, Sam. Wciąż opiekujesz się tym chłopcem?
Nie masz prawa opiekować się żadnym dzieckiem.
Jesteś zwykłym przestępcą.
Chodź, Sam.
Wie pani co?
Palmer widział się z tamtym panem i jest grzeczny.
Więc może się pani odpieprzyć.
Chodź.
Dzwonię do opieki społecznej.
Hej, Sam?
Jestem grzeczny, co?
Bardzo grzeczny.
Chodźmy.
Nie mogę się doczekać, aż zobaczę wasze stroje na Halloween.
Grupa trzecia może zabrać plecaki. Pa, skarbie.
Hej, Sam. Masz na jutro kostium?
Latającą Księżniczkę Penelopę. Palmer mi kupił.
Penelopę? Super. Nie mogę się doczekać, aż cię zobaczę.
- Do widzenia pani. - Pa.
Co za przebranie.
Nie chce mi się utrzymać na głowie.
Chodź tu.
Proszę. Teraz powinno być dobrze.
Mam nadzieję. Dzięki.
Nie ma za co.
Pewnie nie możesz się zdecydować. Różowy czy fioletowy.
Jestem latającą księżniczką kowbojem.
Jedziemy. Wio.
Samantha ubrała kostium dziewczyny.
Pewnie ma na sobie figi.
Przepraszam.
Czy ktoś widział panią Maggie?
- Tu jest! - Nie.
Nie. Jestem dyrektor Forbes.
To sztuczne wąsy!
Nie. Są prawdziwe. Urosły mi dziś rano.
Nie!
Pani Maggie jest chyba na wagarach,
bo dzisiaj lekcje poprowadzi dyrektor Forbes.
- Nie. - Tak. Posłuchajcie.
Halloween i każdy inny dzień w roku polega na tym,
żeby być tym, kim się chce.
Jestem kowbojem!
Czy to astronauta?
Mamy też wiedźmę.
A czy to jest…
Wygląda jak latająca księżniczka. Rzeczywiście, to ona.
I jeszcze jedna.
Wszyscy wyglądają dziś wprost cudownie.
- Cukierek albo psikus! - Mam słodycze.
- Wejdźcie. - Dziękuję.
Moje ulubione.
- O rany. Ładne mieszkanie. - Dziękuję.
Kim jesteś na Halloween?
- Ja? - Tak.
Byłem woźnym.
Pomożesz mi?
Wystarczy już słodyczy.
- Było bardzo dobre. - To dobrze.
- Co u niego? - Ogląda telewizję.
Uwielbia to robić.
Na zdrowie.
Dzisiaj w szkole było naprawdę świetnie.
To dobrze.
Myślę, że dobrze się bawił.
- Cieszę się, że wpadliście na kolację. - Ja też.
Muszę cię o coś spytać.
Dobrze.
Jak trafiłeś do więzienia?
To dłuższa opowieść.
Nie wiem. Nie rozumiem tego.
To dobre pytanie.
Na uniwersytecie wszystko szło dobrze,
aż na jednym meczu tak oberwałem, że nie wiedziałem, jak się nazywam.
Przeszedłem parę operacji i to był koniec futbolu.
Oraz szkoły.
Wróciłem do domu. Zacząłem brać narkotyki.
Robić inne rzeczy.
Trafiłem do aresztu na noc. Obiecałem, że to się nie powtórzy.
Był taki bogaty chłopak.
Wciąż się chwalił,
ile to kasy jego tata ma w sejfie w domu.
Pewnej nocy włamaliśmy się z chłopakami.
Nikogo miało w środku nie być.
Jego ojciec wrócił do domu.
Miał pistolet.
Pobiłem go prawie na śmierć.
I tak wylądowałem w więzieniu.
Nie byłeś sam?
To nieważne. Zrobiłem, co zrobiłem.
Tak.
Ale zobacz, co zrobiłeś dzisiaj.
Śpi.
Zmęczony?
Nie.
Pociąg towarowy by go nie obudził.
Było fajnie.
Dobrze.
To widzimy się w szkole.
Dobranoc.
Wciąż patrzę.
Dobrze. Macie jeszcze parę minut.
Możecie się pomylić.
- Chcesz pobawić się w podwieczorek? - Możemy się przebrać?
Oczywiście.
- Pewnie. - Super.
Co będziemy robić? Cześć, Eddie.
Są mocno podekscytowani.
Posłuchaj. Nie ma pośpiechu. Przyjedź, kiedy będziesz gotowy.
Daryl też wpadnie. Wypijemy po piwie.
- Pozdrów Tommy’ego. - Dobrze. Ale będzie fajnie.
- Do zobaczenia. - Pa, mały.
DZIEL ZE MNĄ SIEĆ
SZKOŁA PODSTAWOWA W SYLVAIN
JAK ZOSTAĆ OPIEKUNEM PRAWNYM
SŁUŻBY OCHRONY PRAW DZIECKA
ZASADY OPIEKI PRAWNEJ
ZASADY OPIEKI PRAWNEJ W LUIZJANIE
W czym mogę pomóc?
Jak się spisuje klimatyzator?
Wpakujesz mnie w kłopoty.
Naprawdę?
NA SPRZEDAŻ
- Muszę iść. - Nie. Nie musisz.
Tak. Muszę.
Pomożesz mi z czymś?
- Tak. - Chodź tu.
Sam nie wiem. Popatrz, ile tego jest.
Znasz kogoś, komu to się przyda?
Moja babcia by tego chciała.
Na pewno tak.
Sam!
- Cześć. Co… - Co się stało?
- Eddie, tak bardzo… - Co się dzieje?
Nie wiem. Zostawiłam ich na chwilę. Przebierali się.
Kiedy wróciłam, miał rozsmarowany makijaż i płakał.
Nawet nie wiem, co się stało. Przepraszam.
Już dobrze.
Hej, koleżko.
Powiesz nam, co się stało?
Wszystko dobrze.
To ci sami, którzy ci dokuczali? Byli tam?
Posłuchaj, synu.
Wiem, że nie chcesz tego usłyszeć, ale czasami musisz oddać.
Eddie.
Byli ode mnie więksi.
Wiem, ale jeśli się teraz nie obronisz, te dzieciaki nigdy ci nie dadzą spokoju.
Eddie.
To nie były dzieci.
Jak to?
Popatrz na mnie. Kto ci to zrobił?
Możesz nam powiedzieć.
Tata Toby’ego.
Co?
Tata Toby’ego. Twój przyjaciel Daryl to zrobił.
Hej, Eddie.
Eddie! Dokąd idziesz?
Eddie, nie rób…
Słuchaj. Miał już kieckę. Dałem tylko temu małemu pedziowi trochę…
Nie! Co ty robisz?
Przestań!
- Eddie! - Palmer!
- Eddie!
- Puśćcie mnie! - Eddie.
Co ty wyprawiasz, do cholery?
- Uspokój się! - Palmer…
Dla ciebie to też zabawne?
Dorosły doprowadza dziecko do płaczu, nakładając mu makijaż?
- Nie było mnie tam. - Akurat, kurwa!
- To było w twoim domu. - Nie było mnie tam.
Wyjaśnijmy sobie jedno.
Jeśli twój tatuś po mnie przyjdzie, tym razem nie ujdzie ci to płazem.
Możesz mi wierzyć.
Dwanaście jebanych lat!
Co się gapicie? Już po wszystkim.
- Kurwa. - Chodź.
- Wstawaj. - O Boże.
No już.
- W porządku z nim? - Jezu Chryste.
Co zamierzasz zrobić? Pobić wszystkich, którzy go wyśmiewają?
Tylko tych powyżej trzydziestki.
Można inaczej załatwiać takie rzeczy.
- Będziesz mieć kłopoty? - Daryl nie wniesie skargi.
Masz szczęście.
Sam płakał, aż zasnął.
Pytał o ciebie.
To dla ciebie.
Sam, posłuchaj.
To, co zrobił ci Daryl, było złe.
Wiesz o tym, prawda?
Nic złego nie zrobiłeś.
Rozumiesz?
- Tak. - Zupełnie nic.
Rozumiesz, synu?
Tak.
Dobrze.
Hej, mam pomysł.
Chodź.
Dobra. Na razie mamy tyle.
„Drogi Klubie Latających Księżniczek Penelopy"…
- Dobrze? - Tak.
„Jestem Sam i bardzo chciałbym zostać waszym członkiem".
Napisz, że bardzo mi się podoba program i że oglądam go codziennie.
„Oglądam wasz program i…
uwielbiam go
najbardziej na całym świecie”.
W porządku.
Teraz się tu podpisz.
Gotowy do wysyłki.
Cześć, Sammy.
Cześć, kochanie.
Nie przytulisz mamy? Chodź.
Cześć, mamo.
Tak bardzo za tobą tęskniłam.
No proszę. Cześć.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Wszystko w porządku.
Słyszałam o pani Vivian.
Przykro mi.
Była dobrą kobietą. Lubiłam ją.
Sammy, chyba czas iść do domu.
Weźmiesz swoje rzeczy?
- Do domu? - Tak.
- Nie zapomnij o tym. - Nie zapomnę.
Spędziliśmy miło czas.
Możesz mnie odwiedzać, kiedy tylko chcesz.
Dobra.
Przyniosę resztę twoich rzeczy.
Dzięki, Palmer.
Skąd to wziąłeś?
To nie twoje.
Dostałem od Palmera na urodziny.
Hej. Zgadnij co?
Mam dla ciebie najlepszy prezent.
Najlepszy na świecie.
Musiałam pojechać bardzo daleko, żeby go zdobyć.
Szukałam dla ciebie gwiazdki z nieba.
- Naprawdę? - Tak.
Jest piękny.
Bardzo chcę ci go dać.
Dobra, mały.
O rany. Naprawdę się tu wprowadziłeś, co?
- Trochę cię nie było. - Tak.
Chodźmy.
Mówiłam, że czas iść, Sam. Chodź.
Idź.
Dzięki, że go pilnowałeś. Chodź po prezent.
Chodźmy do domu.
Chcę się umyć.
Hej, jak tam Sam?
Shelly wróciła.
Naprawdę?
Nie wyglądała za dobrze.
Dość chorowicie, wiesz?
Na pewno Sam jutro przyjdzie.
Mam nadzieję.
- Hej… - Muszę…
- Muszę wracać. - Nie zatrzymuję cię.
Cześć.
Gdzie twój kanapnik?
Jerry wyrzucił.
Naprawdę? Dlaczego to zrobił?
Powiedział, że mama wychowywała mnie na ciotę,
a on nie będzie mieszkał z małą ciotą.
Co to znaczy „ciota”?
Dla niektórych to oznacza, że jesteś inny.
Jesteś ciotą?
Jestem inny. To na pewno.
Hej. Wiesz, jacy jeszcze jesteśmy?
Przystojni.
Nie śmiej się. Obaj jesteśmy przystojniakami.
To onieśmiela ludzi. Peszy ich.
- No i nigdy nie ufaj gościowi z plerezą. - Co to jest plereza?
Jest straszna i tyle. Chodź, podrzucę cię do szkoły.
Dzięki, Palmer.
Pojedziemy po szkole na lody z piwem korzennym?
Nie mogę. Muszę pomóc mamie.
- Dlaczego? - Bo przeprowadzamy się do Jerry’ego.
I będę chodził do innej szkoły.
Czyli będę musiał cię odwiedzać.
Obiecujesz?
Masz moje słowo.
Chodźmy. Chryste. Jaka matka, taka córka.
Tak.
Wspaniałe te komentarze.
Zawsze mnie ponaglasz. Nie ponaglaj mnie!
…dotykaj mnie, kurwa!
Odczep się!
Zamknij się, kurwa. To nie moja wina.
- Odpierdol się. - Tylko słucham.
Zawsze tak jest.
Co to było?
Co się tu wyrabia? Gdzie Sam?
- Gdzie jest? - Nie ma go tu.
Jebana policja. Opieka społeczna go zabrała.
Jebana matka roku.
OPIEKA SPOŁECZNA DZIAŁ DZIECIĘCY
W poniedziałek spotykamy się z matką w sądzie rodzinnym.
Sędzia zdecyduje, czy Sam trafi do domu zastępczego, czy wróci do matki.
Zazwyczaj szukamy krewnych do tymczasowej opieki.
Proszę wypełnić te formularze.
Byłem karany.
Jest pan na warunkowym?
Przykro mi. Agencja nie przyzna panu licencji na opiekę.
Mogę go zobaczyć?
- Nie. - Jest pewnie przestraszony.
- Widok znajomej twarzy… - Rozumiem.
Musiałby pan być rodzicem, członkiem rodziny lub opiekunem.
Może sędzia zrobi wyjątek.
Ale to mało prawdopodobne.
Czego chcesz?
Gdzie jest Jerry?
Nie wiem. Ty mi powiedz.
Hej, masz dla mnie papierosa?
Dziękuję.
Po co przyszedłeś?
Co to jest?
Opiekun prawny?
Przepiszesz mi Sama pod opiekę.
Czemu miałabym to zrobić?
Bo póki nie wytrzeźwiejesz, żaden sąd ci go nie odda.
Wynoś się z mojego domu.
Weź to.
Myślisz, że możesz kupić mojego syna?
Nie.
- Myślisz, że jesteś ode mnie lepszy? - Nie.
Myślisz tak.
Myślisz, że skoro mnie przeleciałeś,
to jesteś jego tatusiem?
Nie jesteś nim, kurwa.
I nie jesteś ode mnie lepszy.
- Nie chcę kasy. - Nie myślę tak.
- Jasne. - Nie myślę.
Może jestem teraz w nieco lepszej sytuacji.
Ale jeśli coś ci się stanie,
zabiorą Sama i wyślą tam, gdzie chcą.
- Nie. - A oboje wiemy…
- Nie. - …że nie jest taki jak inni chłopcy.
Oddadzą mi Sammy’ego.
Wszystko będzie z nami dobrze, jasne?
Wyjedziemy z tego zadupia i wytrzeźwieję.
Właśnie tak zrobię, wiesz?
Kupię nam wielki dom.
Pokażę ci i zobaczysz, że mogę to zrobić.
Mogę…
- Proszę, weź pieniądze. - Nie.
- Shelly, posłuchaj. - Nie patrz tak na mnie.
- Proszę. - Nie.
Nie patrz tak na mnie.
Nie patrz na mnie!
Wynoś się stąd.
Wynoś się stąd!
Wypierdalaj z mojego domu!
Przepraszam, że tak znienacka.
Panie Palmer, proszę za mną.
Panie Palmer, wygląda na to, że idzie pan w dobrym kierunku.
Być może, kiedy unormuje pan swoją sytuację życiową
i nie będzie pan na warunkowym, będzie mógł pan znów wystąpić o licencję.
Proszę.
Zrobiłem w młodości to, co zrobiłem.
Dostałem za swoje i nikogo nie winię, Wysoki Sądzie.
Ale dawno już nie czułem, że jestem w czymkolwiek dobry,
aż poznałem Sama.
Zdecydowałam, że chłopiec zostanie pod opieką państwa.
Trafi do rodziny zastępczej,
aż jego matka będzie w stanie odzyskać prawo opieki.
Wysoki Sądzie, to narkomanka. Nie ma na to szans.
Przykro mi.
Muszę odrzucić pański wniosek o opiekę tymczasową.
Proszę, nie. Wiem, jak to jest zostać samemu.
Nie mogę go porzucić.
Nie porzucę go.
Przysięgam, że nikt nigdy nie będzie już musiał martwić się o Sama.
Dobrze się nim zaopiekuję.
Naprawdę dobrze.
Przykro mi. Taka jest moja decyzja.
Proszę pani.
- Powinnam tu być. Jestem. - Nie może pani wejść.
Łapy precz. Jestem tutaj.
- Przepraszam za spóźnienie. - Przepraszam.
- Co on tu robi? - Przepraszam.
Jestem matką Sama.
- Proszę się nie zbliżać. - Przepraszam. Nie.
Wysoki Sądzie, przepraszam za spóźnienie, ale przyszłam.
Policjanci nawet z Samem nie porozmawiali.
Wpadli do mojego domu i zabrali mojego syna.
Nawet nie powiedzieli czemu.
Pani Burdette, złożono skargę o znęcanie i zaniedbanie
do opieki społecznej.
Opisano panią jako agresywną i pobudzoną.
To nieprawda. Nie.
Pobudzoną? Tak, byłam pobudzona. Przyznaję.
Miałam ostatnio problemy zdrowotne.
Nie zaprzeczam.
Nie wiem, co tam jest napisane, albo co powiedział on lub ktoś inny.
Ale nigdy nie tknęłam mojego syna.
Nawet nie podniosłam na niego głosu.
Nie jest nieszczęśliwy.
- Rozumiem. - Zrobię, co zechcecie.
Chcecie sprawdzić moje siki? Proszę bardzo.
Błagam was.
Nie wysyłajcie mojego chłopca do obcych ludzi.
Musi być ze swoją mamą.
Proszę.
W porządku?
Sam?
Hej, Sammy, chodźmy.
Jeszcze trzeba coś zapakować, chodź.
Mam dość twojego pieprzenia!
Cholera! Znowu ty?
Ile razy mam, kurwa, powtarzać, żebyś przestała?
Mam cię dość!
Spalę tę jebaną przyczepę.
Ty i twój pedalski dzieciak wylądujecie na ulicy.
Do Świąt będzie ciągnął druta.
Mam dość twojego pieprzenia, kurwa.
Ty zakłamana dziwko! No dalej. Powiedz to.
- Co z tobą, kurwa, nie tak? - Mamo!
Zostaw moją mamę!
- Puszczaj! - Mamo!
- Zabieraj tego gnoja! - Nie rób mu krzywdy!
- Zostaw mnie, gnoju! - Proszę!
Tego chcesz? Zaraz wywalę…
- Nie! Hej! - Co?
O Boże.
Przez ciebie Jerry latał.
Latał, kurwa.
Nigdy wcześniej tego nie robił.
- Chodź, Sam. - Latał! Co?
Dokąd idziesz z moim synkiem?
Ty sukinsynu!
Będzie dobrze. Słyszysz?
- Tak. - W porządku?
W porządku.
Zostań tu, dobrze?
Macie telefon?
Dziękuję.
Halo.
To ja.
- Zabrałem Sama. - Jezu Chryste.
Shelly zadzwoniła na policję. Szukają cię.
Musisz go przywieźć.
Nie mogę. Nie w tamto miejsce.
- Eddie, to porwanie. - Nie jest zdolna do opieki.
Może i tak, ale dokąd pojedziesz?
Chcesz wrócić do więzienia? Tego chcesz?
To jego matka, Eddie.
Dobra czy zła, to jego matka.
Zadzwoń do Colesa.
Co zrobimy?
Wszystko będzie dobrze. Słyszysz?
Mój synek! Sammy!
- Do tyłu. - Nie! Sammy!
O Boże.
Puszczajcie mnie! O Boże, nie!
Trzymać ją.
- Musimy wyjść. Chodź. - Sammy!
- Trzymać ją. Ostrożnie. - Sammy!
- Zaskarżę was. - Spokojnie.
Przytrzymajcie ją na ziemi.
- Cholera. - Sammy.
- Jestem spokojna! Chodź do mamy. - Ona nie da rady.
- Oszalała. - Proszę, chodź do mnie.
Tak.
Zabiorę Sama do Maggie. Na razie zostanie tam.
- Moje dziecko. - Dobra?
Kocham Cię. Cześć. Wszystko dobrze?
Skrzywdził cię? Tak się martwiłam.
- Przykro mi. - Odwróć się, Eddie.
Wszystko dobrze?
Ręce do tyłu.
Nie mogłeś usiedzieć w spokoju, co?
- Mama się martwiła. - Idziemy.
Moje kochanie. Mój słodki synek.
Nie dajcie mu trafić do systemu.
- Już dobrze. - Nie!
Nie, Sammy.
- Zostawcie go! - No już, Sammy.
- Przestań. - Zostawcie go, kurwa!
- Za wcześnie wyszedłeś. - To go boli.
- Chodź, Sammy. - Nie!
- Zostawcie go! - Sammy.
Kocham cię, skarbie.
Mama cię kocha. Zaopiekuję się tobą.
- Nigdy tego nie robisz! - Robię.
- Nigdy o mnie nie dbasz! - Dbam, kochanie.
Puszczaj mnie!
Palmer!
Idź do mamy, Sam.
Palmer!
- Już dobrze. - Palmer.
Sam.
Palmer!
Możesz wyjść.
Shelly powiedziała, że zabrałeś tylko Sama, by coś zjeść.
Pewnie zbyt się naćpała, by pamiętać.
Dlatego musimy wycofać oskarżenie.
Sam jest wciąż u Maggie.
Byłem ci dłużny.
Tak. Byłeś.
Masz mnie za okropną matkę.
Cześć, Sammy.
Cześć, kochanie.
Wiem, że jesteś na mnie zły.
Nie szkodzi.
Też bym była na siebie zła.
Muszę z tobą porozmawiać o czymś bardzo ważnym.
Możemy to zrobić?
Mogę usiąść obok ciebie?
Tak, mamo.
Dziękuję.
Myślałam trochę o różnych sprawach.
Myślę, że najlepiej byłoby, gdybyś zamieszkał z Palmerem.
To dobry człowiek.
Bardzo mu na tobie zależy.
To dla mnie trudne.
Naprawdę trudne, kochanie.
Ale…
Daj mi swoje ręce.
To nie dlatego, że cię nie kocham.
Kocham cię całym swoim sercem.
Co o tym myślisz?
Chcesz mieszkać z Palmerem?
Chcesz, żeby był twoim tatusiem?
Tak.
Chodź mnie przytul.
Już dobrze.
- Masz wszystko, co trzeba? - Na to wygląda.
Idziemy dziś na kolację do pani Maggie?
Tak. Ugotuje twój przysmak, brokuły.
Brokuły?
Naprawiłem klimatyzator Forbesa. Odniosę go.
Palmer.
Mam coś dla ciebie.
Twoje klucze.
Zasłużyłeś na nie.
Dziękuję, Sibs.
Mały nie lubi czekać. Spływaj stąd.
- Pa, Sam. - Pa, Emily.
- Kiedy następny podwieczorek? - Nie wiem. Ty mi powiedz.
Nie znam rozkładu.
Chodź, musimy coś odebrać.
SPRZEDANE
Hej, Sam? Chodź tutaj.
To do ciebie.
Nigdy jeszcze nie dostałem listu.
Otwórz. Zobacz, co to.
WITAJ W KLUBIE LATAJĄCYCH KSIĘŻNICZEK PENELOPY
Popatrz. Jest tu złota gwiazdka.
I moje imię. Tutaj. Sam Burdette i…
Tak.
Gratuluję.
KONIEC
Napisy: Marzena Falkowska