NETFLIX SUNAR
-Tekilaya mı geçsem? Gerçi… -Neden olmasın?
-Mihrace, bana şarkı söyle! -Söyle!
Niye yolun bu tarafından gidiyor? Ne oluyor? Bu ne?
-Ne yapıyor bu? -Ben sürebilir miyim hanımefendi?
-Korktun mu mihrace? -Yok, korkmadım.
Korkmuşsun.
Hanımefendi, inek!
İnek kıpırdamaz.
Kutsal inek, so jao!
Geçirdiğim en iyi yaş günüydü. Sen olmasaydın…
Mutlu yıllar sana
Yok artık.
Mutlu yıllar sana
Çok âlemsin.
İyi ki doğdun sevgili Pinky
Mutlu yıllar…
Affedersiniz, bir hikâyeye böyle başlanmaz.
Sonuçta ben Hint'im
ve hikâyeye başlamadan önce yüce bir güce dua etmek
milletimin eski ve mukaddes bir âdetidir.
Ben de bir tanrının ayağını öperek başlamalıyım ama hangisinin?
Müslümanların tek tanrısı var. Hristiyanların üç.
Biz Hinduların 36 milyon.
Yani toplamda 36 milyon dört adet
kutsal ayaktan birini seçebilirim.
Bu tanrıların var olmadığına inananlar var
ama ülkemde her iki tarafa da oynamakta yarar vardır.
Hint girişimciler hem dürüst hem sahtekâr, hem alaycı hem inançlı,
hem sinsi hem de samimi olmalıdırlar.
Çin başbakanı Wen Jiabao,
bu ay Hindistan'a gelip önde gelen Hint girişimcilerle buluşacak.
Başbakan, büyüyen Hint ekonomisi hakkında bilgi alacak.
Dünyanın gözü bu iki süper gücün buluşmasında olacak.
Jiabao'nun…
Ekselansları, Sayın Jiabao.
Hint girişimcilerle buluşacağınızı öğrendiğimde
size e-posta göndermek istedim.
EKSELANSLARI WEN JIABAO, BAŞBAKANLIK BİNASI, PEKİN
Ülkemiz, her ne kadar içme suyu, elektrik,
kanalizasyon, toplu taşıma,
hijyen, disiplin, nezaket ve dakiklikten yoksun olsa da
bolca girişimciye sahip.
Başbakan Jiabao, Hindistan'ın patlama yapan dış kaynak ekonomisini…
Bir süredir ülkenizin yükselişini takip ediyorum.
Biliyorum ki siz Çinliler, bağımsızlık ve şahsi hürriyet âşığısınız.
Sizi hizmetkârları yapmaya çalışan Britanyalılara izin vermediniz.
Bunu takdir ediyorum Sayın Başbakan.
Zira ben de bir zamanlar hizmetkârdım.
Bugünse Hindistan'ın Silikon Vadisi Bangalore'da tanınmış bir girişimciyim.
İsmini Amerika'daki Silikon Vadisi'nden almış
ama Amerika'nın artık demode olduğu aşikâr.
Gelecek, Hindistan ve Çin'de.
Bana kalırsa dünyanın geleceği
sarı ile buğday benizlilerin elinde,
zira eskiden efendimiz olan beyaz adam
hayatını sodomi, cep telefonu ve madde bağımlılığıyla heba etti.
Dolayısıyla size bilabedel
hayat hikâyem vasıtasıyla Hindistan gerçeklerini anlatmak isterim.
Bunlar ailemin en besili ve en mühim üyeleri.
Onlardan sonra kurnaz, ihtiyar ninem Kusum gelir.
Abim Kishan'ı çay ocağında çalışmaya zorlayan oydu.
Bir çekçek sürücüsü olan babamın tüm parasını alan da.
Laxmangarh köyünden geliyorum, karanlık taraftadır.
Hindistan iki ülkeden oluşur,
aydınlık Hindistan
ve karanlık Hindistan.
Bence sizin gibi zengin biri benim hangisinden geldiğimi bilir.
Başlıca özelliklerimi en iyi anlatan şey, birkaç sene önce
bir girişim maceram yüzünden
polis tarafından hazırlanan posterdir.
KAYIP ARANIYOR
Evet, polis tarafından aranıyorum. Neden mi?
Bilahare anlatacağım
ama muhteşem hikâyemin tamamını dinlemeden beni yargılamamaya söz verirseniz.
Oku. Sen.
Okuyamıyor musun?
"A, G, Z…"
Onlara ne öğrettin işe yaramaz herif?
-Özür dilerim… -Ne özrü?
"Burası şanlı bir ülke.
Tanrı Buda, burada aydınlanma yaşadı.
Bu ülkede doğduğumuz için Tanrı'ya müteşekkiriz."
Gel oğlum.
-Bu kadın kim? -Büyük Sosyalist efendim.
Büyük Sosyalist çocuklara ne mesaj vermiştir?
Herhangi bir köyden herhangi bir çocuk
büyüyünce Hindistan başbakanı olabilir.
Ormanda, her nesilde bir kez görülebilen
en nadir hayvan hangisidir?
Beyaz kaplan.
İşte sen osun. Beyaz kaplan.
Buradan uzakta, görkemli başkentimiz Delhi'deki bir okulda
burslu okumanı sağlayacağım.
Baba, bunun adını biliyor musun?
Neymiş?
"Köprücük kemiği."
-Köprücük kemiği mi? -Evet.
Köprücük kemiği.
Bunlara da "omuz" deniyor.
Burası "omurga."
-Peki bunun adı ne? -"Yanak."
-Peki ya bu? -"Burun."
Bunun adı ne?
Karanlıkta hep beraber uyurduk,
bacaklarımız tıpkı bir kırkayak gibi birbirine dolanırdı.
TİMSAHLAR NASIL YÜZER?
ÇOK YAŞA BÜYÜK SOSYALİST
Balram!
Leylek. Köyümüzü yöneten
ve kazancımızın üçte birini toplayan toprak ağası.
Köyümüzü öyle bir sömürüyordu ki yiyecek lokmamız kalmamıştı.
Büyük oğlu Firavun Faresi'nden daha da çok korkardık.
Babamın onlara mütemadiyen borcu vardı.
Bir daha sordurtma lan!
Kardeşim!
Defterini ve tebeşirini al gel, hadi.
Çay ocağına mı? Delhi'ye gidecektim.
Babam efendiye ödeme yapmamış.
Ninem çalışman gerektiğini söyledi.
Kishan!
Ne yapıyorsun? İşinin başına dön!
Hepsini kır.
Hoşuna gitmedi mi?
Kafamı kırdığını farz et.
Canım…
Yemeğini yesene.
Bir daha okul yüzü görmedim.
Ye hadi.
O senenin sonunda babam verem oldu.
Hiçbir siyasetçi köyümüze hastane yapmadığından
iki günlük mesafedeki başka bir köye gittik.
Doktor bulayım.
Doktor moktor gelmedi.
Seçim vaatleri bana,
özgür bir demokraside fakir olmamanın önemini öğretmişti.
Tanrı hakikattir…
Öldüğünde bile kaderine direniyordu.
Ölüme, yeniden doğuşa ve tekrar ölmeye. Hepsi boştu.
O anda anlamıştım ki
Hindistan'da özgürlüğünü kazanmak zordur.
Sonradan sebebini anladım.
10.000 yıllık tarihinde,
bu ülkeden çıkmış en büyük icat, horoz kümesi.
Kanı görüp kokusunu alabiliyorlar.
Sıralarının geldiğini bilmelerine rağmen isyan etmiyorlar.
Kümesten kaçmaya çalışmıyorlar.
Bu ülkedeki hizmetkârlar aynı şekilde yetiştirilmişler.
Sırtında taşıdığı mobilyalar iki yıllık maaşı kadar,
yine de parayı, tek kuruşuna dahi dokunmadan
patronuna götürmek üzere pedal çeviriyor.
Tüm hizmetkârlar böyle.
Neden? Hintler dünyanın en dürüst ve manevi insanları oldukları için mi?
Hayır.
Çünkü yüzde 99,9'umuz horoz kümesinde sıkışıp kalmışız.
Hizmetkârlar o kadar güvenilir ki
içlerinden birinin eline kurtuluşun anahtarını verseniz
onu size küfür kıyamet geri fırlatır.
Vaktimi müşterilere kulak kabartarak geçirmeyi öğrenmiştim.
Bir fırsat çıkmasını umarak.
Çay alır mısınız? Çay koy!
Abim bunu yapmayı uzun süre önce bırakmıştı.
Çabuk ol.
Sağır mısın? İşine dön.
BÜYÜK SOSYALİST
Siz komünistlerin Tanrı inancı yoktur efendim
ama kadere inanır mısınız?
Onu ilk kez orada görmüştüm. Leylek'in küçük oğlu, Ashok Bey.
Amerika'dan ülkesine, ailesinin kömürden servet kazandığı
Dhanbad'a yeni dönmüştü.
O anda anlamıştım, efendim olacaktı.
Ashok Bey'e ikinci bir şoför aradıklarını duydum.
Yeni dönmüş…
Araba sürmeyi bilmiyorsun ki!
Sürücü kursu için sadece 300 rupiye ihtiyacım var ve…
Olmaz! Hep baban gibi nankör oldun.
Burada Kishan'la kalacaksın.
Ninem onu evermişti,
karısıyla işi pişirsin diye ona iki hafta vermişti,
artık burada mahsurdu. Benim de kaderim buydu.
Neyse, boş ver.
Şoför olsaydım bir sürü manda alırdın,
bütün köy sana gıpta ederdi.
Toprak ağalarının şoförlüğünü mü yapacaksın?
Köyün en zengin kadını olabilirdin.
İnandığın tüm tanrılar üzerine yemin et,
her ay kazandığın parayı son kuruşuna kadar ninene göndereceksin.
-Yemin ederim. -Sırıtmayı kes!
Elini çimdikle ve yemin et!
Çimdikliyorum! Nine, bir düşün…
Köyün en zengin kadını olacaksın.
Bu baston altından olacak, şöyle sallayıverdiğinde
tüm köy önünde sıra olacak.
Dur! Ninem en sevdiğin yemeği yaptı!
Zeytinyağlı bamyayı sen ye! Ben Dhanbad'da yerim!
Geriye, sürmeyi öğrenmek kalmıştı.
Dikkat etsene pezevenk!
Sen tatlıcı kastındansın.
Ancak savaşçı kastından biri vahşi bir atı ehlîleştirebilir.
Müslümanlar, Racputlar ve Sihler sert insanlardır.
En iyisi sen tatlı yapmaya devam et.
Sürmek yeterli değil. Şoför olmalısın.
Seni geçmeye çalışan olursa şöyle yap…
Çekil ulan pezevenk!
Yollar ormana benzer.
İyi bir şoför, öne geçmek için kükremelidir!
Oturdukları evi bulmak zor olmamıştı.
Sadece kapıyı aşmam gerekiyordu.
-Evet? -Namaste efendim.
Ne istiyorsun?
Şoföre ihtiyacınız var mı?
Dört yıllık tecrübem var. Efendim yeni öldü…
Kaybol. Şoförümüz var.
İki aracınız olduğunu görüyorum, iki şoförünüz var mı?
Derdin ne senin? Defolsana şerefsiz!
Efendim? Burası sizin eviniz mi?
Namaste. Sizin köyden geliyorum! Laxmangarh'dan.
-Laxmangarh mı? -Evet!
Tanrıların işine bakın efendim!
Ana kavşaktaki çay ocağında çalışıyordum efendim.
Aracınıza çay getirirdim.
Oğlanı içeri al.
-Ama efendim… -Al içeri.
Sizi bulduğuma inanamıyorum.
Siz gittiğinizden beri ekinler soldu.
Dua edip durduk…
Daha çok oğlunuz olsaydı da köyü yönetselerdi diye.
Kalk.
Beni hâlâ hatırlıyorlar mı?
Tabii ki efendim.
Herkes sizi baba gibi görürdü.
Toprak ağalarının en iyisi ve en kutsalı, Gandi gibi.
Gandi gibi mi?
-Evet efendim. Mohandas Karamçand Gandi. -Peki.
Ne istiyorsun?
İzninizle efendim,
şoförünüz olmak isterim. Ya da oğlunuzunki.
-Müslüman mısın? -Hayır.
Sık sık yıkanırım.
Temizimdir ve tembellik etmem.
-Ben Ashok. -Hop, dur bakalım.
Önce deneme sürüşüne çıkaralım.
-Bakalım iyi mi. -Tamam.
Şansa bak, Firavun Faresi.
-İyi sürüyor. -Evet.
-Hangi kasttansın? -Halwai efendim.
Üst sınıf bir kast mıdır?
Bir zamanlar, Hindistan dünyanın en zengin ulusuyken,
binlerce kast ve kader mevcutmuş.
Bugünlerde sadece iki kast var.
Koca göbekliler ve ufak göbekliler.
Ve sadece iki kader var. Ye ya da yem ol.
Alt sınıf bir kasttır.
-Hizmetkârlarımız üst kastlardandır. -Kastın ne önemi var?
-İçer misin? -Hayır efendim.
-Bizim kastta içki içilmez. -Ne yaparsın?
Hırsızlık mı?
Halwai demek.
-Tatlıcı mısın? -Evet.
Bu yüzden mi tatlı konuşuyorsun?
-Yemek yapar mısın? -Tabii. İyiyimdir.
-Mesela? -Her türlü tatlı yaparım.
Gulab jamun, rasgulla, ladoo, rasmalai, kaju barfi.
Ne dilerseniz.
Yemek yapan bir şoför. Al sana Hindistan. Yarın başlayabilir misin?
Dur bakalım. Önce ailesini araştıracağız.
-Kaç para istersin? -Para istemem efendim.
Ailem gibisiniz. Hiç aileden para istenir mi?
Ayda 1.500.
Hayır efendim, bu çok yüksek. Yarısını vermeniz yeterli.
İki aydan fazla kalırsan 2.000 rupi yaparız.
-Benim şoförüm olacaksın. -Başüstüne.
O kadar korna çalmasan?
Üstüme mi çıkacaksın?
-Yürü git! -Önüne bak!
Niye öyle yaptın?
Levyeyi çıkaralım mı?
-Yapma. -Levyeyi çıkaralım.
Rol kestiğini biliyorum. Henüz işe alınmadın hödük!
Firavun Faresi, köydeki adamını aramış olmalı
çünkü iki gün sonra işe alındığımda
tüm şeceremi biliyorlardı.
Ülkemizin şanı ve şerefi, Hint ailesi.
Her efendi, hizmetkârının ailesinin yaşadığı yeri bilmek zorundadır
zira günün birinde hizmetkâr işverenini soyup kaçabilir.
Öyle bir durumda…
Gayet normal. Aynısını yapardım.
Asıl mesele efendinin, hizmetkârın ailesine yaptıkları.
İşte horoz kümesi böyle işler.
Hindistan'daki milyonlarca kişiyi işte böyle kapana kıstırır.
Tabii ki Leylek ve oğulları sadakatime güvenebilirdi.
Odan burası.
Benim odam mı?
Beraber kalacağız.
Mağazadan sana yatak alırım.
Hiç gerek yok.
Yerde rahat ederim. Merak etme.
Çatı bile birinci sınıf!
Al. Hep bunu giyeceksin.
-Benim mi? -Evet.
-Baksana kahraman! -Buyurun?
Umarım halı seviyorsundur.
Bunları temizledikten sonra tüm camları yıka.
Anladın mı?
Ama ben şoförüm efendim.
Hayır. Sen "iki numaralı şoför"sün.
İki numaralı hizmetkârın bir numaraya duyduğu nefret gibisi var mı?
Ben temizlik yaparken o, efendi gibi etrafta dolanırdı.
Her bir Hindu tanrısını sıraya dizmiş, sürekli dua ederdi,
beni sizin gibi bir komünist, bir Naksalit olmakla suçlarmış gibi.
Duayla önüme geçmesine izin veremezdim.
Efendim, Ram Persad neden yemiyor?
-Son günlerde ağzı da kokuyor. -Sen fazla konuşma.
Bu adam bir şeyler saklıyordu
ve başarılı bir girişimci daima rakibinin sırlarını öğrenir.
Aferin. Güzel. Sesi duydun mu? İyi geldi, değil mi?
Hey, şoför! Buraya gelsene.
Peki, şimdi uzanman gerekiyor…
Selam! Gel.
Sana birkaç soru soracaktım.
Biraz arkanı döner misin?
-Olur. -Hayır!
Onu kastetmedim. Burada dur.
Bence sırtın…
Şimdi utanç duysam da
o gün Ashok Bey'in eşi, Pinky Madam'ı o tür kadınlardan sanmıştım.
Affedersin, kendimi tanıtmadım.
Merhaba, ben Pinky. Memnun oldum.
Tatlım, yeter. Onunla konuşmalıyım.
-Peki. Tamam. -Konuşmalıyım.
Pekâlâ şoför. İkimiz de… Affedersin. Adın neydi?
-Balram efendim. -Balram.
Peki Balram, internet nedir, biliyor musun?
Hayır efendim ama bir koşu markete gidip
-istediğiniz kadar alabilirim. -Yok, gerek yok. Sağ ol.
Facebook'un var mı?
Evet. Kitapları hep sevmişimdir.
Okuyabildiğini duymuştum. Hiç bilgisayar gördün mü?
Evet. Köyde bir sürü vardı, keçilerle filan.
-Keçi mi? -Evet.
Keçiler bilgisayardan iyi anlar.
Yanlış bir şey söylediğim belliydi.
Gördün mü Pinky? Sadece iki üç sene okumuş.
Okuryazarlığı var
ama okuduğunu anlamıyor. Yarım akıllı.
Adilik etme. Yanında duruyor.
-Adilik etmiyorum. -Hadi Ashok.
Anlatamadım galiba.
Şoförümüz ülkenin en bâkir piyasasını temsil ediyor,
nette gezinmeyi, cep telefonu almayı, orta sınıf olmayı bekliyor.
Ona yardımcı olabilirim.
Yeni Hindistan sensin Balram.
Yeni Hindistan benim.
Gidebilirsin.
Benden bahsediş şekli hoşuma gitmemişti.
"Yarım akıllı"ymış! Ama haklıydı.
Hindistan'a geldiğinizde
benim gibi milyonlarla tanışacaksınız.
Kahverengi kafalarımızı açıp fenerle içine bakın.
SİBER KAFE
Yarım yamalak, yalan yanlış bir sürü fikir göreceksiniz.
İşte hayatlarımızı yöneten, çorba olmuş bu fikirlerdir.
Çok güzel. Biraz daha yukarı. Orası.
Gelecek, Amerikan firmalarına dış kaynak sağlamakta baba.
Gelecek Çin'de. Otobanlar için kömüre ihtiyaçları olacak.
Bizde de kömür var.
Yatırım çeşitliliği lazım. IT sektörü uçtu, internet…
İnternet mi? O ne?
Kömür elle tutulur bir şey.
Ashok Bey'e göre internet örümcek ağı kadar gerçekmiş.
Tüm insanları birbirine bağlıyormuş…
-Bunu niye yaptı? -Biliyorum.
Niyeymiş?
-İnternet yüzünden. -Hey!
Fazla bastırıyorsun. Babam rahatsız oluyor. Yavaş yap.
Neden hizmetkârlara vuruyorsun? Amerika'da olsan sana dava açarlar.
Burası Amerika değil evlat.
Bize bu yüzden saygı duyuyorlar. Unutma.
Biraz daha yukarı.
ORGANİK ODA SPREYİ
Say. Sonra başımın etini yeme.
Sadece 200'ü bende kalıyordu.
Tamam beyim!
Ninem her ay Kishan'ı geri kalanını almaya yolluyordu.
Aynı kasttan değiller. Kadın Hristiyan.
-Buna rağmen evlenmiş mi? -Evet.
Amerika'da normalmiş.
Kadının ailesi de karşı çıkmış ama adam dinlememiş.
-Kadın Amerikalı mı? -Hayır, Hint.
Burada doğmuş. Oraya 12 yaşında göç etmiş.
Bana anlattı.
Seninle konuşuyor mu?
Konuşmak mı?
Aramızdan su sızmıyor be!
Ben bir numaralı şoförleriyim!
Ciddi misin?
Ben de girebilir miyim?
-Yasak. -Neden?
Ne demek "neden"? Mukesh görürse beni fırçalar!
-Kendine iyi bak. -Sen de.
Ne aptalmışım! Ramazan ayıydı.
Tabii ki gündüzleri yiyip içemiyordu.
Bir numaralı şoför Müslüman'dı ve Leylek, Müslümanlardan nefret ediyordu.
Ay ve güneş var oldukça hanımefendinin adı baki kalacak!
Çok yaşa hanımefendi!
Çok yaşa sosyalizm!
Düşüp bayılacaktım.
Milyonlarca seçim afişinde
çocukluğumdan beri gördüğüm kadın karşımdaydı.
Büyük Sosyalist.
Karanlıktan gelen herkes gibi, o da alt kastlardandı.
İyi bir girişimci gibi
kendi çabasıyla yükselip başbakanımız olmuştu.
Zenginlere giydirmeyi iyi biliyordu, onu bu yüzden seviyorduk.
Benim sayemde
devlet madenlerinden vergisiz kömür alıyorsun.
Bu konuda minnettarlığımızı göstermiştik.
İki milyon rupi biraz fazla. Orta yolu…
Evlat! Buraya gel.
-Bir şey mi istediniz? -Ben getireyim.
-Evlat! Gel buraya. -Gelsene puşt!
Zengin patronların beni kazıklamaya çalışıyor.
-Ne diyorsun? -Şoför, kaybol!
Kapa çeneni itoğluit!
Madem devlete para ödemiyorsunuz bana ödeyin.
2,5 milyon rupi.
Ciddiyim!
Yoksa Laxmangarh'a, siz hödükleri bulduğum yere dönersiniz!
O şerefsiz karıya zırnık vermem.
Doğruca Delhi'ye gidip muhalefet partisine para yedirelim.
Gelecek seçimi kaybedecek.
Hemfikirim. Baba, Delhi'ye beni gönder.
Burada kalıp aile işini öğren. Mukesh'le ikimiz gideriz.
-Baba. -İzninle baba. Pardon.
Sana o şekilde terbiyesizlik etmesi yanlıştı.
Öyle yapmamalıydı. Bir saniye.
Delhi, New York gibi küresel bir şehir.
Ashok. Karına söyle, haddini bilsin.
Affedersin ama karşında oturuyorum. Bana söyle.
NYU'da doktora yapmış bir kayroprakti doktoruyum.
Kâğıt parçalarının yeri yatak odası duvarıdır, tıpkı onun gibi.
Peki, sana bir şey diyeyim mi?
Ashok'la Delhi'ye gideceğiz, senin vergi kaçırma sorununu çözüp
sana kartpostal göndereceğiz. Nasıl?
Pinky Madam'ın öfkesi nereden geliyordu?
-Gelenekler umurunda değildi. -Kocamı tanırım!
Bir numaralı şoför, efendimi Delhi'ye götürmek için ikramiye alırken
ben de size anlatmayı hiç istemediğim bir şey yaptım.
-Ne yapıyorsun? -Demek geldin!
Ashok Bey'i Delhi'ye götürecekmişim.
Pajero'yu iyice parlatmalıyım.
Yanlışın var. Onları ben götüreceğim.
Sahi mi? Cami ziyaretine mi?
Araçtan uzak dur.
Mukesh Bey'in sana,
artık adın Muhammed mi Abdürrezzak mı her neyse,
3.000 rupi zam yapmak isteyeceğini sanmam.
20 senedir şoförleriyim.
Ashok Bey oğlum gibidir.
Çocukken okula ben götürürdüm.
Anlıyorum.
Ama Allah bilir efendimin aklına ne çarpık fikirler soktun!
Lütfen, benim de bir ailem var.
Hepimizin yok mu?
Ne sefil bir hayat,
sırf hizmetkâr olabilmek için dinini ve ismini saklaması gerekmiş.
Yanına koşup özür dilemek istedim.
"Delhi'ye sen git." demek. Hakkını helal et kardeşim.
Bakarsınız bir gün işime yarar.
Klimalı arabayla Delhi'ye gidiyorum!
-Tatlım, kapımı… -Evet.
-Çişim geldi. -Olamaz, zavallım benim!
-Balram, valizleri alır mısın? -Tabii.
Şuradan yük arabası al.
Tüm valizleri indir ve arabayı düzgünce park et.
Başüstüne.
Şu kısım muhteşem.
Aşırı parlak olan birkaç şeyi değiştirmek istiyorum.
-Valizleri bir yere bırakıver. -Balkona bak!
-Gökyüzü efendim! -Ne? Kayan yıldız mı göreceksin?
Valizleri söylediğim odalara taşı. Etrafı temizle.
Ashok Bey'e yemek hazırladıktan sonra arabayı garaja götürdüm.
Şoförler dâhil tüm hizmetkârlar orada yaşıyordu.
Delhi hakkında bilmen gerekenler, yolların kaymak gibi,
insanların kötü ve polisin acımasız olduğu.
Efendilerin kıyafetleri burada yıkanır.
Tuvaletler şurada.
Patron çağırdığında şu telefon çalar.
Dua etmek istersen tapınak bile var.
Burası da keyif odamız.
Paramız olunca burada kâğıt oynarız.
Şoförün vitiligo diye bir hastalığı vardı,
bu yüzden palyaçoya benziyordu. Midemi bulandırıyordu.
Çılgın partilerin adresi burası! Gel!
Dikkat etmezsen sivrisinekler seni diri diri yer.
Sıtma taşıyorlarsa haftalarca yatak döşek yatarsın.
Dang taşıyan bir sivrisinekse…
Yemin billah tüm vücudun titrer.
Kesin ölürsün.
-Sivrisinekten mi? -Kesinlikle.
Burası senin odan.
Güzel. Kiminle paylaşacağım?
-Aileni mi getireceksin? -Hayır.
-Aşna fişne mi yapacaksın? -Hayır.
-Ufaklık nasıl? -Bu homo da kim?
Hadi işinize.
-Çantasını ara. -Ararım.
-Hadi, yürüyün! -Bırak da bakalım.
Herifin kıyafeti seninkinden güzel.
-Ezikliği çantasından belli. -Pekâlâ Köy Faresi…
Sana kaç para ödüyorlar?
Yeterince. Hâlimden memnunum.
Demek sadık bir köpeciksin.
Geri çekilip yüzünden mümkün olduğunca uzak durdum.
Patronun bir şey isterse…
Bende her şey mevcut.
Yabancı şaraplar…
Golf topları.
Hatunlar.
Efendimin o taraklarda bezi yok. O iyi bir adam.
İyi bir adam mı?
O zengin bir adam!
BALRAM
-Ulusal Parti Merkezi. Gidelim. -Günaydın.
-Gerek yok. -Hayır efendim. Lütfen.
Cidden, ben açarım.
Sonraki birkaç gün, Ashok Bey'i, Firavun Faresi'ni ve kırmızı çantayı
çeşitli devlet yetkililerine götürdüm.
Demokrasi, siz sarı benizlilerin, kanalizasyon,
içme suyu ve Olimpiyat alanlarındaki başarılarınıza rağmen,
hâlâ sahip olmadığı bir şey.
Hindistan'ı ben yönetsem önce kanalizasyon borusu…
ULUSAL PARTİ
…sonra demokrasi getirirdim.
Başkan'ın konutuna. Çabuk!
-Balram, ben açarım. -Efendim.
HİNDİSTAN KRALİYET BANKASI
Çıkışı kaçırdın salak!
Yapma.
Onu kovup Delhi'yi bilen birini tutmalıyız.
Yeni geldik. Sakin ol.
New York'a gelip 42. Cadde'yi bulamadığını unuttun mu?
Olur böyle şeyler.
Alışırsın. Merak etme.
Bana ilk kez dokunmuştu.
Kusura bakmayın.
-Çok sağ olun. Evet. -Görüşmek üzere. Güle güle.
Ashok Bey neye üzülmüştü acaba?
Başkan'ın konutuna giren ben olsaydım
"Balram buradaydı!" diye naralar atardım.
Ben yokken onları sürekli ziyaret et,
daha fazla para koparmalarına izin verme.
Bak, bakana rüşvet verdikten hemen sonra
Mahatma Gandi'nin yanından geçiyoruz.
Dünyanın en büyük demokrasisiymiş! Kıçımın kenarı.
-Karın gibi konuştun. -Onun adını anma.
Umarım senin Hindistan'da kalacağını biliyordur.
Az olsun.
İyice karıştır lütfen.
İyi bir hizmetkâr efendisini tanımalıdır, tepeden tırnağa, dudaktan anüse kadar.
Efendim.
Buyurun efendim. Patatesleri çıkardım.
Patates, Firavun Faresi'ni osurtuyordu.
Hafızan iyiymiş evlat!
Kardeşime kilometreyi her gün oku.
Başüstüne.
Böylece aracı izinsiz kullanmadığını
ve araca hizmetçi atmadığını anlarız.
Neye gülüyorsun?
Polis, Delhi'deki tüm heykellere
kamera yerleştirmiş. Seni izliyorlar.
-Anladın mı? -Evet.
Tek başınayken klima ve müzik açma.
-Boş ver klimayı. -Klima açtırırsan
yüz bulup tepene çıkar.
Treni kaçıracaksın. Gel.
Firavun Faresi gidince Ashok Bey tek efendim olacaktı.
Laxmangarh'da olsak ona "Kuzu" derdik.
Güle güle.
Bu şarkıya bayılırım. Sesi aç.
Hadi. Mukesh abi burada değil, aç iyice.
Efendimin meyve esanslı parfümü burun deliklerime dolmuştu.
Sevdin mi?
Evet efendim.
Aramızda kalsın. Pinky'ye bile söyleme.
Tabii ki!
Bırakacağıma söz vermiştim.
Tabii ki söylemem.
Hizmetkâr ile efendisi arasında geçenler sırdır.
Ben efendin değilim! Öyle şeyler deme.
Bana "efendim" demeyi kes.
-Adım Ashok. Öyle diyebilirsin. -Ashok.
Evet, Ashok. Güzel bir isim değil ama yapacak bir şey yok.
-Güzel bir isim efendim. -Sahi mi?
Beğeniyor musun? Senin olsun.
Olimpiyatlarda Hindistan'ı temsil etmelisiniz.
Keşke sizinkiler gibi kollarım olsa.
Sessiz olabilir misin?
Sağında!
Balram, görmemi engelliyorsun. Gel. Otur.
Karanlıkta, bu kadar mutlu birini görmemiştim.
Ne de olsa kuzunun kanında hâlâ toprak ağalığı vardı.
Güle güle.
Yalnızsan ya da patrona kızmışsan bu iyi gelir.
İçinde intikam, tecavüz, cinayet, seks, ne istersen var.
Keyifli vakit geçirebilirsin.
Hatta asılabilirsin.
Kırmızı sütyen, koca memeler…
Hoşuna gitti mi Köy Faresi?
Koca memeler, dev kalçalar!
Mango gibi tutar, ufak ufak kemirirsin.
-Sonra emersin! -Ne diyor bu?
Dikkat et de küçük faren o dev mağaralarında kaybolmasın!
Ayarlayayım mı?
Şehirli kızların bacağında ve koltuk altında kıl olmadığını gördüm.
Ne?
Annenin oralarda kılı var mı? Şuralarda ve şuralarda?
Sizin köyün kadınları kıllı mı?
Bütün aile ağaçtan sarkıyormuş…
Niye anamdan bacımdan bahsediyoruz?
Şaka yapıyoruz oğlum.
Ben sizinkilerden bahsediyor muyum?
-Hadi ama! -Geri gel.
O günden sonra fikirlerimi Delhi'deki kimseyle paylaşmamaya
karar verdim.
Kâğıtları götünüzde saklıyorsunuz.
Köy Faresi! Nereye? Ölmeye mi?
-Şerefsiz! -İbne.
Amca, tek kişilik bir oda var mı?
Şurada var.
Kim yalnız kalmak ister ki?
Pinky Madam, Ashok Bey'in köydeki amcasını görmek istedi.
Böylece Leylek'in aracıyla memlekete gidiyordum.
Çok güzel.
Bu hiç hoşuma gitmedi.
Kaza yapsaydım onun suçu olurdu.
Nineni göreceğine memnun musun?
-Evet, çok memnunum. -Güzel.
Az önce ne yaptın Balram? Parmağını gözüne mi değdirdin?
Kutsal bir yerden mi geçtik?
Evet efendim.
Kutsal bir ağacın yanından geçtik, onu selamladım.
Nerede? Hangisi?
-Şurada hanımefendi. -Şu büyük olan.
Bu bölgenin tamamı kutsaldır.
Nasıl da doğaya tapıyorlar. New York'ta kim yapar?
-Brooklyn'de arka bahçesi olanlar. -Eminim.
Yine yaptın. Bir tane daha mı geçtik?
Evet. Şu patikayı görüyor musunuz?
-Evet. -Evet.
Tanrı Buda, Aydınlanma Ağacı'na
o patikadan yürüyerek varmış.
-Gerçekten mi? -Evet.
Affedersiniz ama bence siz de aynısını yapın.
-Yoksa kısır olabilirmişsiniz. -Yok canım.
-Tamam, yapmamız lazım. -Hayır!
Nasıldı? Sol, sağ ve baş. Yap hadi.
Geçtiğimiz her ağaç, kaya ve tapınağa dinî bir tepki veriyordum.
Şu tepeyi görüyor musunuz?
Onlar için bilge gibiydim.
Sol, sağ, baş.
-Sol, sağ, baş. -Sol, sağ, baş.
Onları Ashok Bey'in amcasına bıraktım.
Ona "Manda" diyorduk.
Benim de ailemle yüzleşmem gerekiyordu.
Merhaba amca, ne var ne yok?
Nasıl gidiyor abi?
Demek aileni hatırladın.
Delhi'ye gittiğinden beri para göndermedin.
Kusura bakma abi. Şimdi geldim işte.
Torunum büyük adam oldu!
Ama ninesini hâlâ çalıştırıyor.
Bu dünyada ihtiyarların kaderi bu.
Onu Delhi'ye götürüp buradan kurtarmak istiyordum.
Tavuğunu ye.
Kendi ellerimle yaptım.
Yıllardır böylesini yememişsindir.
Ashok Bey bir vejetaryen.
Amerika ona kafayı yedirtmiş.
Ben de vejetaryen olacağım.
Ne? Sen Brahman mısın?
Ye. Bir deri bir kemik kalmışsın.
Düğün için forma girmelisin.
-Kimin düğünü? -Seninki!
Sana bir kız bulduk.
Sene bitmeden evleneceksin.
Daha erken. Hazır değilim.
Değil misin?
Sen tavuğunu ye.
Evlenmek istemiyorum.
Bencilliği bırak da aileni düşün.
Ye.
-Sen Ashok Bey değilsin. -Anlamadın mı?
Zorla mı evlendireceksin? İstemiyorum.
Beni delirteceksin.
Kardeşim!
Nereye gidiyorsun? Dur!
Ne var?
-Para yollamaya devam et. -Yollamam.
Ailenin parası o!
Senin kanını emip iliğini kurutmuş.
Tıpkı babam gibi seni de öldürecek.
Niye et yemiyormuşum? Pinky niye pantolon giymiş?
Niye çocuğumuz yokmuş? Bir susmadılar.
-Bence oraya dönmeyelim efendim. -Olabilir.
Her üç binadan biri Bangalore'da inşa ediliyor.
Nedeni ne sence?
-Amerika'yla çalışmak. -Yatırım çeşitliliği mi?
Doğru. Hiç fena değil Balram.
Finansal hizmetler işine gireceğim.
Tanıdığım Wall Street şirketleri var.
Sizi hemen Bangalore'a götürebilirim.
-Şimdi mi? -Evet.
-Ülkenin ta öbür ucunda. -Sorun değil efendim. Uyumam.
-Gece boyunca sürerim. -Yok, sağ ol.
Önce iş planı oluşturmalıyım. Doğru dürüst yapmalıyım.
Yaparsınız efendim.
Evet, yapacağım.
-Ashoky! -Evet?
Ashok Bey gerçek bir girişimci olsaydı da hemen o gün Bangalore'a gitseydik
hayatımız bambaşka bir yön alırdı.
Zenginler çarçur edebilecekleri fırsatlarla doğarlar.
Peki ya fakirler?
Eve dönecek miyiz yoksa burada kalmak mı istiyor?
Konuşun. Masaya yumruğunu vur.
O konuyu hiç konuşmadık.
Bence net konuşmuyor çünkü o da henüz kararını…
Balram! Ne yapıyorsun?
-Zencefilli çaylarınız. -Elinle.
Ne yapıyor?
Pinky, iğrenç bir şey bu.
Kıyafetin leş gibi, ağzın da ha bire çiğnediğin paan kokuyor.
Şu çayı al ve git.
-Başka fincan getir. -Tabii.
Önce ellerini yıka.
Genelde böyle yapmaz. Kusura bakma.
Bu alt kastlar yok mu, hepsi aynı.
-Görüşürüz. -Yine gel.
-Ashok'la konuş. -Olur. Güle güle.
-Balram? -Efendim hanımefendi?
Gel lütfen.
-Gel şöyle. -Çok özür dilerim. Bırakacağım.
-Sorun değil. Otur. -Paan yemeyi bırakacağım.
Hayır. Mesele o değil… Otur.
Bence yanımızda çalışman yanlış.
Eğitimini tamamlamalısın, bir aile kurmalısın.
Ashok Bey ve siz, ailem gibisiniz.
-Öyle deme. Bu doğru değil. -Gerçekten öyle.
Buna inanmıyorsundur herhâlde.
Ailem Amerika'da ne iş yapıyor, biliyor musun?
Jackson Heights'ta dandik bir bakkal işletiyorlar,
bira, paan ve porno satıyorlar.
Ödevlerimi bodrumlarında yapardım.
Bir gece annemin başına silah dayadılar,
yine de mesaisini bitirdi.
Ben kendimi kurtardım Balram. Sen ne yapacaksın?
-Ashok Bey ve size hizmet edeceğim. -Hayır.
-Tamam. Dur. -Gerçekten.
Şunu demeyi kes. İşte bu yüzden kast sistemi tam bir saçmalık.
Mukesh, kast olayı yüzünden neredeyse Ashok'u benimle evlendirmiyordu.
Siktirsin.
Umurumda değil.
-Bu, diş macunu mu amca? -Evet, iyidir.
Dişlerini bembeyaz yapar.
-Kaşıntı için merhem nerede bulunur? -Eczanede.
Beş yüz!
-Bunlar işe giyilir mi? -Evet, bak.
Onlar 200. Bu ise deri, daha kaliteli.
İndirimli fiyat 100 rupi!
-Kaça? -İndirimli fiyat 100 rupi!
Seç beğen al.
Pantolon da 250. Özel tasarım.
Neden babam apış aramı kaşımamamı tembihlememişti?
Neden bana diş fırçalamayı öğretmemişti?
Neden beni hayvan gibi yaşayayım diye yetiştirmişti?
Keşke insan kendi geçmişini de böyle kolayca tükürüp atabilse.
Bir olayın, diğerine nasıl bağlandığını veya bir gerekçenin,
diğerini nasıl güçlendirip zayıflattığını sorarsanız
bu tür şeylerden anlamadığımı söylerim.
Uyarayım, hikâyem çok daha karanlık bir hâl almak üzere.
CİNAYETTEN ARANIYOR
Üstüme bir şeyler mi sıçrayacak?
Aman Tanrı'm!
İyi ki doğdunuz hanımefendi. Nice yıllara.
-Nasıl olmuş ama? -Hayatım. Çok güzel.
-Lütfen girin Bay Mihrace. -Gel.
Köy Faresi!
Orada tek başına durma. Gel bizimle takıl.
Yalnız kalmak insanı bunalıma sokar.
Şuna baksana! İngiliz mihracesi gibi giyinmiş!
Altına işemeyesin.
Biri bez getirsin şuna.
-Göt oğlanı! -Seni güzelce bir…
Odan nasıl?
Hamam böceği var mı?
-Sorun değil… -Harikaydı. Baksana tatlım, uyumuş.
-Balram! -Hayır! Uyandırma! Uyuyor.
Eve nasıl döneceğiz? Bekle…
Ben nazikçe uyandırayım. Balram.
Balram!
Eyvah! Galiba altına sıçtı.
Çok özür dilerim.
-Çok özür dilerim. İyi misin? -Vay be.
-İyi misin? -İyi misin?
-Çok özür dilerim. -Hadi, ağlama.
Sızmışım.
-Pardon. -Boş ver.
Pinky, dur. Dur Pinky. Yalnız değiliz.
Ne? Bizim Balram o.
Evet ama…
Boş ver tatlım. Hadi ama.
Çok sarhoşsun.
Yeterince değilim. New York'a dönmek istiyorum.
-Yine başlama. -"Başlama" mı?
Ne demek o? Hiç konuşmak istemiyorsun ki.
Hindistan'a altı aylığına gelmiştik.
Galiba burada kalmak istediğin için benimle konuşmuyorsun.
Aileme yardım ediyorum. Onlara borçluyum.
Onlardan bahsetmesek?
Onların yanındayken varlığınla yokluğun bir, farkında mısın?
Şey gibi…
Yağsız süt gibi.
Yağsız sütü kimse sevmez.
Bara gidebiliriz…
Tanrı'm. Dur.
Selam tatlı kız!
Alın hanımefendi. Sadece 100 rupi.
Çok açım.
Bakabilir miyim?
Tabii.
Lütfen hanımefendi. Üç tanesi 200 rupi.
-Açım. -Arabaya dokunma.
Yapma. Kabalık etme.
-Efendim? -Balram!
Al. Aferin sana. Hoşça kal. Üstü kalsın.
Çok şeker.
-Bir şey diyeceğim. Balram. -Efendim?
-İn hadi. Çocukla öyle konuşulmaz. -Ne yapıyorsun?
-İn. -Yok hanımefendi. Ben süreyim bence.
-İn arabadan. -Efendim?
-Patron o. -Balram, bak.
Bu senin olsun.
Seni burada, Buda'yla baş başa bırakıyorum.
-Yeşil yandı. Hadi. -Kimseye ihtiyacım yok.
-Ashok Bey! -Hoşça kal!
Efendisiz bir hizmetkâr nedir ki?
-Çok acayipti! -Kral hareketti! Vay be!
-Hanımefendi… -Ne yapıyorsun? Ben süreceğim.
Hayır, Balram. Sen sürmeyeceksin. Gel buraya, hayır.
Seni bırakacağımızı mı sandın? Kızdın mı?
Yok hanımefendi. Anne babam gibisiniz.
-Size kızamam. -Otur.
-Baban değilim. Öyle şeyler deme. -Efendim.
"Efendim" demeyi de kes! Hepimiz dostuz!
-Bin! Hadi, bugün doğum günü! -Başüstüne.
Bu herif neden yavaş gidiyor?
Tekilaya mı geçsem?
Mutlu yıllar sana
İki yaşında değilim.
Mutlu yıllar sana
Çok âlemsin.
İyi ki doğdun sevgili Pinky
Âlem adamsın…
Mutlu yıllar…
-Hayır efendim. Gidelim. -Onu hastaneye götürmeliyiz.
Madamın başı belaya girer.
-Polisi arayayım. -Yapmayın! Pinky Madam.
-Küçük bir çocuğa çarptım. -Arabada bekle.
-Onu bindir. -Çocuğa çarptım.
-Arabada bekle. -Ambulans çağır.
-Bana bırak. -Hayatta mı?
Lütfen beni dinleyin efendim,
hemen gitmezsek başı belaya girer.
Biri görecek. Lütfen efendim.
Lütfen arabaya binin efendim. Lütfen.
-Polisi aramalıyız. -Sakin ol!
-Hayır, polisi… -Sakin ol canım! Lütfen!
-Bir çocuğu öldürdüm! -Lütfen!
-Lütfen! Bırak beni! -Lütfen canım, sakin ol.
-Geri dönmeliyiz. -Olmaz.
-Geri dönelim. Lütfen. -Olmaz hayatım.
Lütfen. Aman Tanrı'm!
Lütfen Balram. Yaşıyor mu diye bakmalıyız.
Lütfen, onu hastaneye götürmeliyiz.
Ne yaptım ben? Ne yaptım?
O ne?
Çocuk kıyafeti.
Sabahın ikisinde yolda ne işi vardı?
Aynen öyle.
Bizim suçumuz değil. Aptal çocuk önümüze atladı.
Ona aptal deme.
Affedersiniz.
Hadi be!
-Ne yapacağım şimdi? -Hiçbir şey efendim.
O insanları bilirsiniz. Bazen 10, 20 çocuk yaparlar.
İsimlerini bile hatırlamazlar.
-Yokluğunu kimse fark etmez. -Evet ama…
-Ya biri ihbar ederse? -Kim efendim?
Sokak boştu…
Ayrıca ailesi Delhi'deyse bile
polis bu tip insanları karakola dahi sokmaz.
-Onu dinlememeliydim. -Siz merak etmeyin efendim.
Endişelenmeyin. Bana bırakın. Ben hallederim.
Siz gidip yatın. Zor bir gün geçirdiniz.
Yüzüme, en zor anda bile
efendisine karşı görevini yapmış bir hizmetkâra mahsus,
sımsıcak bir gülümseme yayılmıştı.
Balram, içeri gel. Buyur.
-Merhaba efendim! -Gel.
-Otur. -Geç şöyle.
Kanepeye otur. Rahatına bak.
-Artık ailedensin. -Yok efendim.
Hadi, otur.
-İyi misin? -Çok iyiyim.
Dün gece olanları kimseye anlattın mı?
Hayır efendim. Arabayı yıkayıp yattım.
-Güzel. -Evet.
Kimseye tek kelime etmemelisin.
Başüstüne.
-Biraz paan alır mısın? -Yok efendim, bıraktım.
-Hadi! Hâlâ çiğniyorsun, biliyorum! -Gerçekten. Ashok Bey, söyleyin.
-Paan çiğniyorsun. -Yapmayın.
Hadi, aç.
-Güzel mi? -Çok güzel!
Hâkim konusu halloldu.
Adamınız denileni yaparsa merak etmenize gerek yok.
Adamım denileni yapacak.
-Değil mi Balram? -Evet.
-Okuman var mı? -Tabii ki var.
-Oku bakalım. -Peki efendim.
Biraz paan bulaştırdım.
"İlgili makama.
Ben, Balram Halwai, aşağıdaki beyanı kendi irademle veriyorum.
Bu senenin 3 Kasım gecesi, sürdüğüm araç
kimliği belirsiz birine ya da birilerine veya nesnelere çarpmıştır."
Anlamadım efendim.
Sonra açıklarız. Sen devam et.
"O anki panikle, yaralı şahsa karşı sorumluluğumu yerine getirmeyip
olay yerinden kaçtım.
Araçta tek başımaydım ve tek sorumlu benim."
Ailene haber verdik.
Ninen… Adı neydi?
Balram?
Adı neydi?
-Kusum efendim. -Kusum.
Laxmangarh'a kadar gidip ona her şeyi açıkladım.
Abinle tanıştım. Tüm ailen oradaydı.
Bunun için seninle gurur duyuyor
ve ifadene tanıklık etmeyi kabul etti.
Bak. Şu onun parmak izi.
Üstünü imzalayıver.
Yazmayı bilmiyorsa parmak basabilir.
Yazabiliyor. Ona aptal muamelesi yapma!
Sus Ashok.
-Bunu yapmayalım. Doğru değil. -Balram, imzala.
O hâlde Pinky'yi alıp karakola git ve olanları anlat.
Hukuktan anlıyorsan şu işi hallet. Aksi takdirde sus!
Balram, sen devam et.
Balram, hadi.
İmzala kardeşim. Tam şurayı.
Kardeşim değil misin?
Evet efendim.
Birlikte yiyip içiyoruz.
Babamız burada, ben de öyle. Kardeşimiz Ashok da.
-Endişeye gerek var mı? -Yok efendim.
Hadi.
Dışarıda bekle. Seni çağıracağız.
-Oldu mu? Hadi. -Hadi.
Peki efendim.
Gerek yok.
Bunu yeniden hatırlamak beni o kadar öfkelendiriyor ki
gidip zengin bir herifin boğazını kesebilirim.
Seçeneğim olduğunu bir an bile düşünmedim.
Hâkime doğruyu söyleyebileceğimi veya kaçabileceğimi düşünmedim.
Bana viski ver.
Horoz kümesinde mahsurdum
ve sanmayın ki sizi oradan kurtaracak milyon rupilik
bir yarışma programı var.
Dünyanın en büyük demokrasisi.
Benim gibi milyonlarca insan için
kurtulmanın tek bir yolu var.
Bu adamın ailesinin yapacaklarını kabul etmek.
Sırf bana değil, aileme yapacaklarını da.
Bunu normal biri kaldıramaz ancak bir ucube, bir manyak kaldırabilir.
Hatta bir beyaz kaplan.
Demek buradasın!
Patronun deli gibi seni arıyor.
Hatta dün gece buraya geldi.
Hasta mısın?
Tifo mu kaptın?
Dang mı? Sıtma mı?
Başın büyük belada gibi.
Hıyar herif.
Seni kaç kere aramam gerekiyor?
Mal gibi bakma. Yağ şişesini getir, aval herif.
Maç şikeli galiba.
Bizim kriketçiler çok korkak oynuyor.
Döndünüz mü?
Gelin, oturun.
Kim önde?
Kendin bak.
-Kaybediyoruz. -Balram.
Evet.
Balram?
Sana söylediler mi?
Ona söylemediniz mi?
Ben söylerim.
Balram.
Emniyette bir tanıdık bulmuşlar.
Yaptığımı kimse görmemiş, o yüzden sana ihtiyaçları kalmamış.
Hadi artık. Kes duygusallığı. Ayağıma masaj yap!
Niye onu tekmeliyorsun?
Çok tembel!
Niye ona vuruyorsun?
-Pinky, sakin ol. -Bunu nasıl yapar? Sanki…
Sakin olamam. Senin umurunda değil.
-Hoşuna gitti mi? -Pinky, bırak onu!
Yaptığı şeyden sonra mı?
-Sen uzak dur! -Her şey yolunda.
Bu mu yolunda?
Ya bu saçmalık?
Benden bu kadar.
Artık yokum.
Tazminat vermek için kurbanın ailesini arıyor.
-Neyiz biz, katil mi? -Bunu yapmaz.
Kapa çeneni.
Karın delirmiş. Ona mukayyet ol!
Verdiğin beyanat hep yanımda duracak.
Baksana kardeş.
-Yiyecek verir misin? -Yürü git.
-Günlerdir tek lokma yemedim. -Ceplerim boş, yürü.
Bir rupin vardır, lütfen ver kardeşim.
-Yürü. -Nereye yürüyeyim?
Yürü, dedim! Kafan basmıyor mu?
Bunu mu istiyorsun? Kıyafetimi çıkarıp sana mı vereyim?
Çıplak mı kalayım?
-Yiyecek… -Bu kadın bana cinnet geçirtecek!
Yiyecek verin…
Altı ayda 36 rupi kazandım. Sana mı vereyim?
Ben ne yiyeceğim?
Yiyecek bir şey ver evladım.
Kadın kafayı sıyırmış! Götürün onu. Kafayı yemiş.
Tutuklayın şunu, polissiniz.
Balram.
Beni götürür müsün?
Yıllardır anahtarı arıyormuşsun oysa kapı hep açıkmış.
Bir şey mi dediniz?
Uçuş mu?
-Hangi uçuş? Ne? -Hangi uçuş olduğunu bilmiyorum.
-Niye uyandırmadın? -Efendim…
-Niye haber vermedin? -O öyle istedi.
Niye arkamdan iş çeviriyorsun?
-Niye yaptın bunu? -Benim suçum yok.
Kimi suçlayayım o hâlde? Şoförümsün!
Kocasını terk eden kadın duymamıştım.
-O beni terk etmedi. -Vurmayın efendim.
-Beni terk etmedi. -Vurmayın.
Beni asla terk etmez, şerefsiz!
-Yakam… -Nerede o?
-Yakamı… -Nerede?
Yakamı bırakın!
Keşke seni hapse atsalardı.
Efendimin aramasını iki gün bekledim.
Bana haber vermeden Amerika'ya mı dönmüştü?
İyi misiniz?
Niye sen de toparlanıp gitmedin?
Kendinizi bu şekilde aç bırakmanız doğru değil.
Efendim, ben…
Hepsi onun suçuydu.
Kaltak.
Pizza söyleyeyim mi?
İyi geldi mi?
Tanrı'ya inanmalısınız.
Ninem der ki Tanrı'ya inanırsan iyi şeyler olur.
Bana karşı niye bu kadar iyisin?
İşim bu, efendim.
Size limonata yaptım.
Bunu için, kendinize geleceksiniz.
Ashok Bey?
Sevgi kisvesi altında efendilerimizden nefret mi ediyoruz
yoksa nefret kisvesi altında onları seviyor muyuz?
Pinky nerede?
Uyumalısınız efendim.
Gitme Balram, tamam mı?
Buradayım.
"Bana karşı niye bu kadar iyisin Balram?"
Pinky Madam gidince onun yerini almam gerektiğini biliyordum.
İçki içmesine engel oldum, ona moral verdim.
Bu yemeğin tadını unutamayacaksınız.
Enfes.
Artık sırf senin yediklerini yiyeceğim.
Ben de sizin yediklerinizi yemek isterim.
Hindistan'ı benden iyi biliyorsun.
Aslına bakarsan
beni Amerika'da okumaya teşvik eden annemdi.
Pinky onu çok severdi.
Pinky Madam bana, büyük bir adam olduğunuzu,
Hindistan'a faydalı olacağınızı söyledi.
-Ne zaman? -Gitmeden hemen önce.
Havaalanı yolunda durmadan ağladı.
Mukesh Bey'in sizi yönetmesine izin vermeyeceğinizi söyledi.
Size inandığını söyledi.
Geri dönecektir efendim.
Evet.
Geri dönecek. Hissediyorum.
Ben de hissediyorum.
Nasılsın?
Git arabayı getir.
Arabayı getir.
Boşanma mı?
Öyle mi dedi?
-Merak etme. İlgileniyorum. -Gittiğine seviniyorsun.
Hayır. Sadece senin mutluluğunu istiyorum.
-Onunla konuşacağım. -Dur Ashok.
-Onunla konuşmalıyım. -Onu bu şekilde arayamazsın.
Yalvarmayı kes. Pişman olacaksın.
Pişman olduğum tek şey o gece ona araba kullandırtmaktı.
-Senin hatan değil. Biliyorsun. -Benim hatam.
İstediğin kadar yanında kalacağım.
Sevdiğin pizzadan söyleyeyim, makarnalı olandan.
Affedersin abi. Sen olmasan…
Bakın size ne getirdim.
Sıcacık bir bamya.
-Şu anda istemiyorum. -Tıpkı geçen geceki gibi.
Bakın, çıtır çıtır.
Umurumda değil.
Öyle demeyin, azıcık tadın.
Aç değilim!
Git lütfen.
İstemiyor. Niye sıkboğaz ediyorsun?
Götür şunu pezevenk!
Bir saniye rahat bırakamaz mısın?
Ashok seni çağırana dek ayak altında dolaşma!
Başüstüne.
Hizmet etme arzusu içime işlemiş,
kanıma karışmış, beynime kazınmıştı.
9.300 rupi, tuhaf bir miktar,
neredeyse üç aylık maaşımdı ama tam da değil.
Belki de 10.000 rupisi vardı, sonra 700'ünü çıkardı.
Yok, hayır.
Zenginler böyle düşünmez.
Hâlâ öğrenemedin mi sersem?
Sana 10.000 rupi borcu olduğunu düşündüyse on katını borçludur.
On katı mı? Hayır! Yüz katını.
Bana o beyanı imzalattılar ve hiçbir karşılık istemedim.
Niye istemedim ki? Aklımdan bile geçmedi.
Aklımdan bile geçmedi.
Seni nasıl bir geleceğin beklediğini hiç düşündün mü?
Gözler.
Gözlerin gördüğü sürece çalışabilirsin.
Fakat 50, 55 yaşına geldiğinde kıçına tekmeyi basarlar.
Ya sonra?
Para biriktirdiysen kendine ufak bir gecekondu alırsın.
Benim gibi zekiysen ve ek gelirin varsa daha çok şey alırsın.
En iyi ihtimalle böyle olur.
Patronunun seni sebepsizce kapıya koyduğunu düşün.
Ya da kaza geçirdiğini!
Ölürsün maazallah!
Ya da evsiz kalırsın.
Köy Faresi…
Her şey yolunda mı?
On numara.
Maalesef bütün şoförler senden bahsediyor.
Patronun arabasında yalnız oturuyormuşsun,
kendi kendine söyleniyormuşsun.
Doğru mu bu?
Gecekondunun alın yazım olduğunu
elbette kabul edemezdim.
İlerleyen haftalarda şoförlerin, efendilerini nasıl kazıkladığını öğrendim.
Birinci yöntem, gereksiz onarımlar için
efendine sahte faturalar ver.
Sağ olun.
İkinci yöntem, efendinin benzinini öbür şoförlere sat.
Öz güvenin arttıkça
para karşılığı müşteri taşımaya başla.
Delhi'de pek çok durak mevcut.
Zamanla hepsini öğrenirsin.
O paraya baktığımda suçluluk duymuyordum.
Öfke duyuyordum.
Hindistan'da sadece iki kast vardır.
Nihayet göbeğim büyüyordu.
Ashok Bey, ananı sikeyim.
Araba sürüyoruz burada. Dikkatim dağılıyor. Al şunu.
Alsana ulan!
İktidarsız herif seni!
Ne yaptığını biliyorum.
Lütfen bana kızmayın.
Tapınakta sağlığıma dua ediyordun.
Evet efendim.
Evet. Sizin için endişelendim.
Adınıza 101 rupilik adak yaptım.
Gel. Yanıma otur.
Gel.
Gel şöyle.
Cidden burada mı yaşıyorsun?
Çok rutubetli, kokuyor da…
Burası benim için Tac Mahal gibi.
-Tac Mahal… -Evet.
Tac Mahal bir mezar Balram. Tac Mahal'de yaşanmaz.
Peki efendim.
Hayatım hiç istediğim gibi gitmedi.
-Ne yapmak istiyordunuz? -Müzik.
Ya da müzik yapımcılığı.
Yıllarca ABD'de yaşadım, onlar gibi olmaya çalıştım.
-Ama Hintlik ruhumda var. -Kesinlikle efendim.
Biz Hint'iz be!
Bangalore'a gidip ülkemin geleceğine yön vermek istiyorum.
Yapmak istediğim bu.
Ne isterseniz yapabilirsiniz efendim.
-Kaliteli adamsınız. -Kaliteli adam mı?
Müthiş efendim! Müthiş!
Çok güzel! Çok keyifliydi!
Sağ ol Balram.
Böyle söyleyebildiğinizi bilmiyordum.
-Deniyorum. -Hayır efendim. Cidden.
Ben de az biraz şarkı söylerim.
-Sahi mi? -Evet.
Hadi, söyle bana. Evet.
Peki. Bir kuple söyleyeyim.
Ninem öğretmişti.
Hadi bakalım.
Ah Murari, sana ne denir ki?
Ne denir ki
Ah Murari, sana ne denir ki?
Ne denir ki
Senin bu dünyanda Yaşamak istemem ki
İstemem ki!
Senin bu dünyanda Yaşamak
İstemem ki!
Seninle grup kurmalıyız Balram.
İkimiz. Ortalığı kasıp kavururuz.
Kesinlikle efendim.
Keşke seninki gibi sade bir hayatım olsa.
Tatlı Balram'cığım.
Çok şekersin.
Görkemli başkentime ayak basmışsınız efendim.
JIABAO GELDİ
Bangalore'a geldiğinizde belki bir şeyler içeriz.
Eski patronumdan aşırdığım parayla tek bir kadeh bile
Johnnie Walker Black içemezdim
ya da Pinky Madam'ın verdiği parayla bu lüks otelde kalamazdım.
Efendim gibi aydınlık tarafta doğanlar iyi olma fırsatına sahiptir.
Benim gibi kümeste doğanlarsa o seçeneğe sahip değildir.
Muhalefet partisi
ve sürpriz peşindeki Büyük Sosyalist, kırsal bölgelerden destek umuyor.
Partisi bombok durumda.
Bu sefer bunlar hükûmet kuracak,
seçimlere dek yemlemeye devam etmeliyiz.
Hayır. Yapamam.
İşler değişecek, sonra istediğini yaparsın.
-Zor. -Ne halt ediyorsun?
Kim izin verdi? İnanabiliyor musun?
Niye ona para verdin?
Radyoyu kapatsana!
Bu pezevenk hayır işi yaptığını sanıyor.
-Niye yaptı ki? -O babanın parası mı hıyar?
-Kim olduğunu sanıyorsun? -Affedersiniz. Bir daha olmaz.
Şoförlerin yanında söylediklerinize dikkat edin. Dudak okumada ustayızdır.
Firavun Faresi'nin adımı söylediğinden emindim,
sonra her hizmetkârı korkutan bir kelime geçti,
"ikame."
-Parlamentoya. -Başüstüne.
Telefonum.
Şunu arabaya koy.
En azından iki üç yıllık maaşıma eş değerdi.
Fazlasını hak ediyordum.
İlerleyen günlerde, kırmızı çantaya bakmamaya çalıştım.
Şehir, içimdeki yangını seziyordu,
kendisi de yangın yeriydi.
Baba?
Onu çalsan bile hırsızlık sayılmaz.
Ashok Bey vergi vermemek için siyasetçilere rüşvet veriyor.
Yani kimden çalıyor?
Bu ülkenin sade vatandaşından.
Benden.
Ve senden.
Yürü.
Balram! Yürüsene.
Birkaç saat sürer.
Kırmızı çantayla buraya gelseydim nereye giderdim?
Güvercinler. Köpek. İstasyon.
Hepsi seziyordu.
Horozun biri kümesten kaçmaya çalışıyordu.
Ashok Bey aileme ne yapardı acaba?
-Efendim? -Evet?
Size söylemek istediğim…
Size söylemek istediğim bir şey var.
Tabii. Söyle.
Kafatasınızı parçalayıp paranızı çalmak istiyorum.
Ne düşündüğünü biliyorum.
Memleketi özledin, değil mi?
Evet.
Bir seyahat planla.
Bir de…
Masrafı dert etme. Al.
-Oldu mu? İyi geceler. -Evet.
Sadece tek yön biletine yetecek kadar para vermişti.
Beklentileri altüst edip…
YAŞA BÜYÜK SOSYALİST
…fakir halkın desteğiyle
seçimi kazanan Büyük Sosyalist şöyle demişti,
"Çeşmelerimizden su akmazken
Delhili zengin siyasetçiler bize ne verdi?
Cep telefonu."
Fakir biri susayınca telefon içebilir mi?
Yanlış ata oynamışız.
Kapat şunu hıyar!
Seni duyamıyorum. Tekrar et.
Anladım. Yürü! Çekil!
Evet. Aptal köylülerin hepsi ona oy verdi.
Şimdi ne halt edeceğiz?
İlerlesene pezevenk! Neden bu yola girdin?
Çok yaşa sosyalizm!
Babam içten tebriklerini sundu. Başarınız bizi çok mutlu etti.
Ne tatlısın.
Minnettarlığımızı göstermek için
partinize bir milyon rupi bağışlamak isteriz.
Muhalefete de o kadar mı vermiştin şerefsiz?
Dört milyon isteriz. Pazartesi akşamı, Sheraton Oteli.
Anlaştık mı?
Köyden otobüse bindim, sonra da trene…
Seni sorunca burayı gösterdiler.
Ninem bana göz kulak olacağını, şoförlük öğreteceğini söyledi.
-Kimsin sen? -Dharam.
Lattu teyzenin dördüncü oğlu.
-Elindeki ne? -Mektup.
Mektup mu? Göster bakalım.
Sevgili torunum, sen bize para göndermeyeli
yedi ay iki gün oldu.
Şehir seni yoldan çıkarmış.
Hayat burada iyice zorlaştı. Tanrı Indra mutsuz.
Bize tekrar para göndermelisin.
Düğününü planladım.
Buraya gelmezsen kızı otobüsle yanına yollarız.
Reddedersen
her şeyi açıklayan bir mektup yazıp efendine yollarız.
Beni gerçekten evlendirecek mi?
Evet.
Dön, tekrar tokat atacağım.
Dön hadi!
Ertesi sabah Ashok Bey hiç yapmadığı bir şey yaptı.
Kim bu?
Bana bir gün izin verdi.
Kuzenin mi?
Evet efendim. Akrabam.
Ama zenginlerin hiçbir şeyi karşılıksız vermeyeceğini öğrenmiştim.
İkamemi bulmuştu.
Her nesilde bir kez dünyaya gelen o yaratığı işte o zaman gördük,
beyaz kaplan.
Büyük Müslüman şair İkbal, şu sözlerinde haklıymış,
"Bu dünyada güzel olanı fark ettiğin anda
kölelikten kurtulursun."
Ben ertesi sabah dönmeyince
kaçacağını umuyordum.
Sheraton'a mı?
Evet, Sheraton'a.
Pinky aradı.
New York'a taşınıp taşınmayacağımı sordu.
Gidecek misiniz?
Olmadığım biri gibi mi davranayım? Sonuçta memleketim burası.
Buda'yı kandırmaya çalışan kurnaz Brahman'la ilgili bir hikâye var.
Brahman sorar,
"Efendi, kendinizi insan mı, Tanrı mı addediyorsunuz?"
Buda gülümser ve cevap verir, "Hiçbiri."
"Ben sadece siz hâlâ uykudayken uyanmış olan birisiyim."
Ne oldu? Neden durdun?
Tekerlekte bir sorun var efendim.
Bana bir dakika verin. Kontrol edeyim.
Tamam.
-Ne oldu? -Tekerlekte bir tuhaflık var.
Peki.
Yardım çağıralım.
-Efendim? -Yardım çağıralım!
Buraya kim gelir?
İnerseniz beraber tamir edebiliriz.
Olmaz. Yağmur var. Yardım çağıralım.
Yapacak bir şey yok. Yoksa geç kalacaksınız.
İnerseniz fazla uzun sürmez.
Peki.
-Şişeye dikkat edin. -Tamam.
Ayakaltından kaldırayım.
-Bu mu? -Evet.
-Bana normal göründü. -Hayır.
Uzun zaman önce bir ikame almalıydınız!
Ben siyasetçi değilim.
Onlar, öldürüp hayatlarına devam edebilen özel insanlardır.
Ben yapamam. Sinirlerim yatışana dek dört hafta bu odadan dışarı adım atmadım.
Müthiş başarı hikâyemin son aşaması,
sosyal girişimcilikten ticari girişimciliğe geçmekti.
Kolay bir iş değildi.
Ama bir avantajım vardı.
Bangalore'daydım ve Ashok Bey bana geleceği göstermişti.
Dış kaynak.
Amerika'ya hizmet eden çağrı merkezlerine girip çıkan tüm o sürücüleri görünce
yerimi bulduğumu anlamıştım.
Ama rakipleri nasıl alt edecektim?
Sonra, "Ashok Bey ne yapardı?" diye düşündüm.
Efendim!
Namaste efendim.
Minnettarlığımın göstergesi olarak ufak bir ikram getirdim.
Ne için?
Bana yapacağınız tüm yardımlar için.
Merak etmeyin. Hepsini vermedim ama yeterliydi.
Beni neden bulamadılar sizce?
Çünkü Hindistan'ın yarısıyla aynı yüzü paylaşıyorum.
KATİL ARANIYOR
MANOJ TAKSİ DURAĞI
Süresi dolmuş ehliyetlere sahip tüm çağrı merkezi sürücüleri tutuklandı.
Girişimciler fırsat yaratır.
Kendi işletmemi böyle kurdum.
Beyaz Kaplan Şoförleri.
Yaz sıcaklarına karşı tamamı klimalı 26 aracı
vardiya usulü işleten 30 şoförüm var.
Banka hesaplarımla birlikte
toplam varlığım, Ashok Bey'den ödünç aldığım paranın 15 katı.
Ekselansları, web sitemi ziyaret edin.
Eğer beğenirseniz şu düğmeye basabilirsiniz…
ASHOK SHARMA'YI ARAYIN! ÖDÜLLÜ TAKSİ
Evet, Ashok.
Kendime bu ismi verdim.
Ama şoförlerime hizmetkâr gibi davranmıyorum.
Dinleri umurumda değil ve kesinlikle onlara "ailem" demiyorum.
Onlar çalışanım.
Onlara sözleşme imzalatıyorum, kendim de imzalıyorum.
Bir sorun çıktığındaysa suçu üstlenmelerine izin vermiyorum.
Hastaneye götüremez miyiz?
Ölen çocuğun abisi.
Çarpan sürücünüz de şurada.
Merhaba, ismim Ashok Sharma.
Bu aracın sahibi benim. Bu olaydan ben sorumluyum, sürücüm değil.
Vahim bir olay ama artık çok geç…
İşleri efendilerimden farklı yürütmeyi seçtim.
Artık aydınlık taraftayım.
Oğlunuzun kaybına çok üzüldüğümü bilmenizi isterim.
Burada 40.000 rupi var.
Mecbur olduğum için değil, istediğim için veriyorum.
Anladınız mı?
Öbür oğlunuza da yardım ederim.
Gelip yanımda şoförlük yapabilir, onunla ilgilenirim.
Eski patronum sürekli aklımda,
onu özlüyorum.
Kaderini hak etmedi.
Firavun Faresi'nin boğazını kesmeliydim.
17 KİŞİLİK AİLE KATLEDİLDİ
Aileme ne olduğunu öğrenemeyeceğim.
Yalnız tahmin edebilirim.
Fakirlerin zirveye yükselmesi ancak iki yolla mümkün,
suç veya siyaset.
Sizin ülkenizde de durum böyle mi?
Annenle babanı özlüyor musun?
Bir bardak daha süt verir misin amca?
Bir kâse de dondurma.
Onu pazar günü yeriz.
Hayır. Bugün yiyeceğim.
Akıllı oğlan.
-Bu araç mı? -Evet.
Ekselansları, e-postadan hatırlarsınız.
Beyaz Kaplan, Ashok Sharma. Nasılsınız?
Biz girişimciler, daima yarını düşünürüz.
Emlak. Amerikan şirketleri Bangalore'a akın ettiğinden
beyazlara yatacak yer lazım olacak.
Sağ olun beyefendi.
İyi gezmeler efendim.
Beyazların suyu ısındı.
Ölmeden sonlarını görürüz.
Bu, buğday benizliler ile sarı benizlilerin asrı.
Tanrı kalanları korusun.
Bazen düşünüyorum da beni yakalasalar bile
pişman olduğumu söylemeyeceğim.
Hizmetkâr olmamanın ne demek olduğunu
bir gün, bir saat, hatta bir dakikalığına bile olsa
öğrenmeye değerdi.
Tipik bir Hint cinayet filminde ne olur?
Fakir adam zengini öldürür
ve ölü adamın "Katil!" diye bağırarak kendisini kovaladığına dair kâbus görür.
Gerçekte öyle olmaz.
Asıl kâbus, cinayeti işlemediğini,
efendini öldürmediğini, gözünün korktuğunu
ve hâlâ birinin hizmetkârı olduğunu görmektir.
Sonra uyanırsın,
terlemen durur, nabzın yavaşlar.
Kâbus bitmiştir.
Yapmışsındır. Efendini öldürmüşsündür.
Ben taraf değiştirdim.
Başardım. Kümesten kaçtım.
ARAVIND ADIGA'NIN BEYAZ KAPLAN KİTABINDAN UYARLANMIŞTIR
Alt yazı çevirmeni: Cem Arıkan