NETFLIX VE FOX 2000 PICTURES SUNAR
PAZARTESİ
Ne yiyorsun?
-Tahmin et. -Edemem.
-Bence edersin. -Nasıl edeyim?
-Bugün günlerden ne? -Pazartesi.
Pazarları pizza oluyor. Kalan pizzayı yiyorsun.
Babana söyle, sana bal kabağı alsın.
Mevsimi geldi. Mahalle onlarla doldu.
-Tamam. -Güzel.
-Babana versene canım. -Teslimat!
Baba!
-Selam şampiyon. -Selam.
-İyi bir şey söyle. -İyi bir şey.
-101 konusunda haklıymışsın. -Nasıl yani?
Russell'lar bayağı beyaz.
Mahalle ne hâle geldi!
-Ama kim alelacele boyatıp taşınır ki? -Daire iyi durumda demiştin.
Keşke burada olsaydın.
-Bunu söylemenin kime faydası var? -İstesem kendim dövünürüm.
Durma.
Ben seni izlerim. Ben oynamıyorum.
Dışarı çıkmamı söylesene.
Bugün dışarı çıktığın gün olsun mu?
Sokaktan ne havadisler var?
Havlayan köpeğe ne oldu?
-İlaçlardan söz edeceğiz sanıyordum. -Ona da geleceğiz.
Oturmak istemez misin?
-O iş halloldu mu? -Köpek mi?
Galiba içeri almaya başladılar.
-Sonunda 311'i aradın mı? -David vazgeçirdi.
Zaten asıl ona dert. Aşağıya daha çok ses gidiyor.
-Yani biriyle konuşmuş olmalı. -Barışçıl çözüm.
-İki seanstır bunu yapıyorsun. -Mahalleyi sormamı mı diyorsun?
Seni rahatsız mı etti?
Niyetini anlamıyorum.
-Dua grubu nasıl? -İdare ediyorlar.
-İzlediğini biliyorlar mı sence? -Gerçekten bunu mu konuşacaksın?
101 ne oldu?
Taşınmışlar bile.
-Kaça satılmış? -Beş buçuk. Altı istiyorlardı.
-İsimleri neymiş? -Russell'lar.
Alistair ve Jane. Boston'dan gelmişler, emlakçı söyledi.
-Para nereden geliyor? -Adam bankacıymış.
-İnternette bir şey bulamadım. -Yakında öğrenirsin.
Ne oluyor Karl?
Merak, depresyonun azaldığını gösterir.
Komşularını dikizleyenler intihar etmez mi?
Şöyle diyelim.
İntihara kalkışanlar bu konuda şaka yapma hakkını kaybeder.
Bu hafta Dr. Kenner'la değerlendirme yapacağız.
On aydır seni kapıdan çıkarmayı başaramadığımı görünce
iyimserliğimin kaynağını merak edecek.
Elevan'den söz edelim.
İçkiyi azalttığına göre yan etkiler konusunda ne hissediyorsun?
Bence abartıyorsun.
15 yıllık psikoloğum. Tehdit duydum mu anlarım.
O senden yana şampiyon. Sayesinde hâlâ buradasın.
Sırtına saplanmış bıçakla terapi olmaz.
Ne olursa olsun her hafta geliyor. Hep yanındaydı.
Hayır. Beni kontrol etmekten zevk alıyor.
-Sahi mi? -Evet.
Elevan'i okudun mu? Yan etkilerine bir bak.
-Alkolle birlikte kullanılmadığı malum. -Hep öyle derler.
Kahretsin!
-Evet? -Karşı evde oturuyorum.
-Yani? -Annem size bunu gönderdi.
Kusura bakma…
-Misafire hazır değilim. -Peki.
Bunu ne yapmam gerekir sizce?
Şey yap…
Kapıyı it.
-Merhaba. Ben Ethan. -Evet.
Merhaba. Anna.
-Karşı evden geliyorum. -Evet.
-Misafir kabul etmediğinizi biliyorum. -Sorun değil. Beni şaşırttın, o kadar.
Aslında misafir sayılmam. Komşu demek daha doğru.
Lavanta severim.
Annem bunu göndereli günler oluyor.
Size hediye vermesi gereken benim. "Mahalleye hoş geldiniz" hediyesi.
Kedilerin diline bayılıyorum.
Kusura bakma, balık değil bunlar.
Senden hoşlandı.
Hayır.
-Yeni evinizi sevdin mi? -Eskisini özlüyorum.
Ama Boston'dan ayrılmamız gerekti.
Bunlar sizinkiler mi?
Aile mi? Evet.
Evdeler mi?
Hayır, burada oturmuyorlar. Ayrıyız.
Kaç yaşında?
Sekiz.
-Sen kaç yaşındasın? -Altı ay sonra 16 olacağım.
Beş ay sonra.
Ne iş yapıyorsunuz?
Psikoloğum. Çocuklarla çalışıyorum.
-Gerçekten mi? -Gerçekten.
-Çok ilginç. -Neden ilginç olsun?
Yani mesela Taco Bell'de çalışmaktan daha ilginç.
-Çocukların neden psikoloğu olsun ki? -Sahiden bilmiyor musun?
Hayır, eminim vardır ama yani neden?
Size gelen çocukların neden psikoloğa ihtiyacı var?
-Türlü sebeplerle. -Silahlı okul baskını ve işkence gibi mi?
O kadar dramatik olması gerekmez.
Bazıları depresyondadır, bazıları anksiyete sorunu yaşar,
bazıları sadece yeni bir yere uyum sağlamakta zorlanıyordur.
Odamdan evinizi görebiliyorum.
Yani normalde…
Şu anda evinizden babamı görüyorum.
Sen iyi misin?
Evet.
Emin misin?
Hayır, yok bir şey, sadece…
Hey.
Benimle konuşabilirsin.
Burada kimseyi tanımıyorum.
-Beni tanıyorsun. -Pek sayılmaz.
-Tanıyabilirsin ama. -Gerçekten mi?
Dost olabilir miyiz?
Elbette.
Vay. Ne çok filminiz var.
Çok fazla. Eşim öyle diyor.
Ayrıldığınızı söylemiştiniz.
Hâlâ eşim ama haklısın.
İstersen ödünç alabilirsin.
Babam televizyon konusunda çok katı.
Hoşça kal Panç.
Ne yazık ki sana alerjim var.
Neden söylemedin?
-Onu gücendirmek istemem. -O kadar da hassas değil.
Tamam.
-Peki o zaman. -Keyfini çıkar.
Teşekkürler.
-Görüşür müyüz? -Evet, görüşürüz.
…ya görgü kurallarından bihaber kaba taşralıların arasında yetiştiniz…
Ya da kadın olmanın
sizi medeni davranış kurallarından muaf tutacağına dair
yaygın kadınsı kuruntudan muzdaripsiniz.
Muzdaripsiniz… Muhtemelen ikisi de.
Muhtemelen. Ama göstermek istediğim…
SALI
-Brooklyn'e gidiyorum, bir şey lazım mı? -Tamam.
-Yok. Sağ ol, bir ihtiyacım yok. -Emin misin? Çöpü çıkarayım mı?
-Tamam. Madem buradasın. -Tamam.
David, üç aydır kiracımsın.
Resmiyete gerek yok. Bodrum merdivenlerinden gelebilirsin.
Hayır, seni ürkütmek istemem.
-Burası karanlık. Ampulü değiştireyim mi? -Loş olmasını seviyorum.
Peki.
Bu akşam Cadılar Bayramı.
Dışarı çıkmadığına göre nasıl yapalım? Şeker getireyim mi?
Şeker dağıtmayacağım. Işıkları söndürüp yokmuş gibi yapacağım.
Ama bir kâse şeker alıp verandaya bırakabiliriz.
Anında bitirirler, kâseyi de götürürler.
O zaman elma koyalım. Çocuklar elma almaz.
O zaman ne anlamı kalır?
Doğru. Tamam.
-İyi eğlenceler. -Sağ ol. Cadılar Bayramın kutlu olsun.
Zihnin çocukluğuna dönsün.
Mutlu muydun? Çocukluğunda kimi tanıyordun?
Peşimde bir şey var ama…
Ne olduğunu göremiyorum.
Faydasız.
Bir yerde yaşıyordun. Bir annen vardı. Seviliyordun, arkadaşların vardı.
Evet.
Evimden uzak durun!
-Orada! Atın! -Hey!
-Burası benim evim. -At ona!
Selam.
Ambulansa gerek olmadığına beni ikna etmelisin.
Yok, ambulans çağırma.
Kim olduğunu biliyor musun? Günlerden ne?
Evet, adım Anna. Cadılar Bayramı.
-Tamam, burada kaç parmak var? -Üç.
Tamam.
İyisin. İyi olacaksın.
Nefes alıp ver.
Karşıya geçiyordum ki veletler yumurta atmaya başladı.
-Sen de fena düştün. -Sen Jane Russell'sın.
Neden öyle dedin?
Oğlun uğradı. Ethan.
Dik otur, tamam mı? Şok geçirebilirsin.
Tanrım, burası amma karanlık.
-Sık sık bayılır mısın? -Bayılmadım.
Yani bayılmaya benziyor tabii.
Dışarıya çıkamıyorum.
Dışarı çıkmadın ki.
Panik atak geçiriyorum.
Kim geçirmiyor ki? Al. Biraz brendi iç lütfen.
Bende agorafobi var.
Dışarıya çıkamıyorum.
Bu boktan eve kapanmışsın.
Vay canına.
Bu kadar boktan bir eve kapanmak istemezdim.
Kocan mı geldi?
Kiracım.
Bodrumda kalıyor.
Bütün gün ne yapıyorsun peki? Yani çalışıyor musun?
Tanrım, ne meraklıyım.
Gitsem iyi olacak.
-Gitmemi ister misin? -Hayır.
Hayır. Sorun yok. Ben iyiyim.
-Bana danışıyorlar. -Danışıyorlar mı?
Psikologsun.
Şaşırdım!
-Evli misin? -Ayrıldık.
Çocuklar?
Kızım Olivia babasının yanında.
-Zor olmalı. -Öyle.
Evet. Çocuğundan ayrı olmak çok zor.
Her gün konuşuyoruz.
Evet ama…
Burada olmaları gibi değildir.
Bir yudum daha iç lütfen.
-Çıkmayı istiyor musun? -Kendi psikoloğum var.
Tamam. Anlıyorum. Tamam, pardon.
-Çok akıllıca. -Evet.
Anlıyorum.
Evet.
Şemsiye kullanarak dışarıya çıkmam üzerinde çalışıyoruz.
Henüz başaramadım.
Başaracaksın. Bir yolunu bulacaksın.
Seni neyin böyle yaptığını sormuyorum bak.
-Böyle derken? -Agorafobik.
Anksiyetem var. Kaygı bozukluğum var.
Panç.
-Yani… -Panç!
Bu ilaçlar bunun için mi?
Bu ne işe yarıyor? Şu pembe olan.
Inderal o.
-Beta bloker. -Nereden biliyorsun?
Üzerinde yazıyor.
Bunları alkolle kullanmaman gerekiyordur.
Mum için sağ ol.
Ethan getirdi. Teşekkürler.
Vay, tamam, konuyu değiştiriyorsun.
Galiba boynumu incittim.
O iyi bir çocuk.
-Bak. -Çok şirin.
Evet. İşte benimki.
Benim küçük bebeğim.
Çocuğun olunca "O benim çocuğum, işte benimki." diyorsun.
Sanki sana aitmiş gibi. Aslında pek öyle değil.
-Sen ona aitsin. -Doğru.
Doğru. Sen ona aitsin. Belki de daha önce kimseye ait olmamıştın.
Belki ebeveynlerine ait olduğunu düşünmüşsündür. Büyüyünce geçiyor.
Kesinlikle kocana ait değildin.
Çocuğun olduğunda onun için bir sen varsın.
Bunu sana anlatmama gerek yok.
Küpelerini sevdim.
Sağ ol, evet. Hediye. Eski bir sevgilimden.
-Kocan dert etmiyor mu? -Bildiğini sanmam.
-Güven sorunu var. -Neden o?
-Bilmem. -Bilmiyor musun?
Hayır. Hadi ama, hayır. Bilmiyorum. Hayır, bu…
Kim bilir neden?
İyi bir adam, iyi bir baba. Sadece…
Sinirli. Kontrolcü ve…
Benim de kendi sorunlarım var ama uğraşıyorum ve idare edebiliyorum.
Ama bazen aralarına girmem gerekiyor
ve Ethan için endişeleniyorum çünkü o çok hassas.
Aileler işte. Karmaşık.
Senin aileni karmaşık yapan ne?
Bak.
-Vay! Müthiş! -Evet. Orijinal Jane Russell.
-Konuyu nasıl değiştirdim ama. -Evet.
Evet, kime bulaştığını bilmiyorsun.
Sana meydan okuyorum…
Kim o?
Ben Alistair Russell. Karşı eve taşındık. 101 numara.
Kapıyı itin.
Rahatsız ettim, bağışlayın. Şeyi soracaktım…
Acaba bu akşam ailemden kimse sizi görmeye geldi mi?
Hayır.
Hayır, yalnızdım.
Peki, sağ olun.
Zahmet verdim.
Eşinize teşekkürlerimi iletin. Mum için.
Ethan uğrayıp bıraktı. Günler önce.
Güzel.
ÇARŞAMBA
-911, acil durum nedir? -Galiba evimde biri var.
-Adresinizi söyler misiniz? -Batı 121. Sokak, 104 numara.
-Selam! -Özür dilerim.
-Benim, David. -İyi misiniz?
-Evet, pardon. -Hanımefendi?
Evet, onu tanıyorum. Yanlış alarm. Özür dilerim.
Zili çaldım. Yarım saat oluyor.
Verandadaki yumurtaları da temizledim.
Ne arıyorsun?
Karşı evden bir adam kutu açmakta yardım istedi.
Bir şeyler depolayacakmış.
Maket bıçağın vardır.
Elinden iş geldiğini bilmiyordum. Seni müzisyen sanıyordum.
O yüzden ek iş yapıyorum ya.
-Küf var, biliyor musun? -Evet, biliyorum.
David, içeri gel!
David?
Kahretsin.
Çatı yalıtımı için bir usta lazım. Bu tehlikeli.
Birini çağırırım.
-İyi misin? -Evet.
Karşıdan sana iş veren kimdi?
Russell.
Tanıyor musun?
-Seni nasıl bulmuş? -El ilanı dağıtmıştım.
Hayır! Hayır…
Alistair Russell. Batı 121. Sokak.
-Orası konut mu? -Evet.
-Numarayı mesajla almak için bire basın. -Tanrım.
-Alo? -Ethan.
-Ben karşı evden Anna. -Merhaba.
Orada bir şey mi oluyor? Bir çığlık duydum.
Hayır. Sorun yok.
-Birinin çığlığını duydum. Sen miydin? -Hayır. Sorun yok.
Sen iyi misin?
O…
-Yok bir şey. -Ethan, yardıma ihtiyacın…
BİLİNMEYEN NUMARA
-Alo? -Evet?
Beni mi aradınız?
Merhaba, ben karşı evden Anna Fox.
Buyurun?
Az önce bir çığlık duydum, arayıp sorayım dedim…
Pardon, ne duydunuz?
Bir çığlık. Çığlık.
-Bir dakika önce. -Çığlık mı?
Evet, evinizden geldi.
Burada oğlumla benden başka kimse yok. Biz de çığlık atmadık.
Duydum…
Ben David, şu an müsait değilim.
Mesaj bırakırsanız sizi aramaya çalışırım.
David?
Ne oldu?
-Karşıdan gelen çığlığı duydun mu? -Hayır.
-Şimdi. Beş dakika önce. -Müzik dinliyordum.
-Çığlık duymadın mı? -Çığlık falan duymadım.
Kusura bakma.
İçeri gel.
-Bir şey ister misin? Yiyecek bir şey? -Yok, ben iyiyim.
Öyle mi?
Ethan, orada neler oluyor?
O kötü biri değil.
Sadece çok stresli. İçinde birikiyor, patlıyor.
-Ama sorun değil. -Öyle deme. Belli ki bir sorun var.
Eve gitmeliyim. Buraya gelmemeliydim. Özür dilerim. Sadece…
Hayır, dur.
-Özür dilerim. -Yok bir şey.
Neden bana böyle iyi davranıyorsunuz?
Çünkü çocuklar korunmalı.
Pardon. Kedi yüzünden.
Numaramı almanı istiyorum.
Annen iyi mi?
Evet, sanırım.
-Babamın tarafını tutması gerekiyor. -Peki.
Tamam, bak…
Ethan…
Bak Ethan, orada ne olursa olsun,
ne kadar kötü olursa olsun burası güvenli bir yer.
Her zaman buraya gelebilirsin.
-Her zaman. -Peki.
Ne yapmam gerektiğini bilemiyorum.
Çocuk Esirgeme'yi arasam kanıtım yok.
-Tavsiye ister misin? -Hayır.
-Başkalarının evini dikizleme. -Karl merak sağlıklıdır, diyor.
Seni kontrol etmekten zevk aldığını söyledin.
Sen de konuşabileceğimizi söylemiştin.
-Her şey yolunda mı Anna? -Ne oldu?
-Mesaj bırakmışsın. -Hayır, sanmıyorum.
Telefonumu kullanmayı bilsem sana dinletirdim.
Ne yapıyorsun?
David'in evden çıkışını izliyorum.
Eğlenceli bir şeye benziyor.
-Sanki kaçıyor gibi. -Sana başka bir numara vereceğim Anna.
Yeni ilaçlara geçerken telefonla bana ulaşamaman hoşuma gitmiyor.
Kaltak.
Cinayet davalarına gelme sebebin bu mu?
Hayır. Gittim çünkü senin davan babamınkine benziyordu.
Üvey annemi öldürmedi…
Yaramazlık yapıyorsun.
Saat 9.50.
Teşekkürler.
Başkalarının evini dikizleme Panç.
Yüzünü felç edecek birkaç iğne yapacağım.
Şimdi gözlerini kapat.
Her şey düzelecek Vincent. Her şey düzelecek.
Nefesinizi tutun, şans dileyin.
Telefonum nerede?
Geri git.
Neredesin?
Canına oku onun Jane.
Şimdi gözlerini kapat, bir şey olmayacak.
Telefonum nerede?
David?
-911 santral, acil durum nedir? -Komşum Jane bıçaklandı.
Yavaş olun. Adınız ne, neredesiniz?
Adım Anna Fox. Adım Anna.
Neredesiniz?
Batı 121. Sokak, 104 numara.
-121 mi dediniz? -121. Evet.
Komşunuz bıçaklandı, öyle mi?
Işıkları söndürdü.
Komşunuz nerede?
-Karşı evde. Ben… -Adresinizi söyler misiniz?
Evet. Batı 124. Sokak, 104 numara.
Bir dakika, "124. Sokak" mı dediniz?
-121. Sokak! -Yardım geliyor hanımefendi.
-Sakin olun. -Tamam.
-Komşunuz yanınızda mı? -Karşı evde.
Söyledim ya. Beni dinlemiyorsunuz!
Anna! Hanımefendi.
Anna, komşunu sen mi bıçakladın?
İmdat!
Jane. Geliyorum Jane.
Geliyorum Jane! Geliyorum!
Geliyorum Jane!
Merhaba.
Dedektif Little. New York Emniyeti. Birkaç sorum olacak.
-Evimde ne işiniz var? -Alt katta kiracınız varmış.
-Evde mi? -Bilmiyorum.
-Kızınız mı? -Burada mı?
Babasıyla. Jane'e ne oldu?
Merhaba.
-Ne oluyor? -İyi misiniz?
O neden burada?
-Bay Russell yanıldığınızı düşünüyor. -Karımla tanışmadınız.
Bir kez bana yardım etti.
-Akşamı birlikte geçirdik. -Hayır, hiç sanmıyorum.
Hatta karısını aramaya buraya geldi.
Oğlumu arıyordum, karımı değil. Kimse gelmedi dediniz.
Yalan söyledim. İskambil oynadık.
-Neden yalan söyleyesiniz? -Evet, neden?
Onu cezalandırmandan korktum.
-İskambil oynadı diye mi? -Fark etmez.
Mesele şu Dr. Fox, hiçbir şey olmadı.
-Hayır! Ne gördüğümü biliyorum! -Kimseye bir şey olmadı.
Fotoğraf makinesiyle zum yapmıştım.
-Çektiniz mi? -Çekmedim!
Evi gözetlediğini itiraf etti.
-Lütfen… -Neden çekmediniz?
Önemli olan herkesin iyi olması, tamam mı?
Peki o nerede?
Jane nerede?
Pardon, tanışmadık.
Ben Jane Russell.
Jane o değil.
Tabii ki benim.
Hayır, Jane değilsin.
O Jane değil. Jane'i tanıyorum, evime geldi.
Bu çok saçma.
-Jane Russell o. -Ethan'ı çağırın.
İyi misiniz Dr. Fox?
Söyle onlara.
Annemle hiç tanışmadınız.
Evet, çok eğlenceliydi.
Mahalle partisinde görüşürüz.
Dün evinize biri girdi diye 911'i aramışsınız.
Hayır. Yani evet.
Ama o bir hataydı.
Yanlış ihbarda bulunmak suçtur.
Teşekkürler Dedektif.
Sizi yalnız bırakabilir miyim Dr. Fox?
Bir şey gerekirse beni arayın. Gece gündüz.
Dört çocuğum var. Zaten uyumuyorum.
Kendinize iyi bakın.
Niye fotoğraf çekmedin?
Yardıma çalışıyordum, kayıt almaya değil. Sen de mi inanmıyorsun?
-Ben senden yanayım. -Öyle gelmedi.
-İnanmamaları anlaşılabilir. -Fotoğraf çekmedim diye mi?
Sağlıklı değilsin. İyiye gittiğinden emin değilim.
CUMA
ARAMA - JANE RUSSELL
ALISTAIR RUSSELL EŞ
ATKINSON'DA MÜDÜR NEW YORK
Atkinson, New York.
Merhaba, Alistair Russell'ı arıyorum.
-Ben Shelly. -Merhaba Shelly.
Alistair Russell'ı aradım, Joan seninle konuşmamı söyledi.
-Burada çalışmıyor. -Manhattan'a atandı sanıyordum.
Evet ama bizde değil.
Atkinson'ı bıraktı mı?
Boston'ı arayabilirsiniz. Ben pek bilmiyorum.
Çok uzun zaman geçmiş olamaz.
En iyisi Boston'ı arayın.
GELİŞMİŞ ARAMA
"Üzüntüm büyük
ama Pam'in anma töreni
Atkinson çalışanlarının moral verici mektup ve mesajlarıyla aydınlandı.
Sağ olun, Alistair Russell."
"Sağ olun, Alistair Russell" mı?
Pamela Nazin.
BROOKLINE'DA BİR KADIN ÖLÜ BULUNDU.
"Pamela Nazin, 47 yaşında.
Boston'daki Atkinson Group yöneticilerinden.
Perşembe sabahı erken saatte otoparkta ölü bulundu…"
-Steve Runyan. Buyurun. -Merhaba Steve. Adım Carol.
Bir sigorta poliçesindeki bilgileri doğrulatmak için arıyorum.
-Peki. -İnsan kaynaklarında mısınız?
Boston'da değil. Büyük şirket, küçük ofis. New York'u aramalıydınız.
Orayı aramamı söylediler de.
Çalışanın adı ne?
Inderal o.
Pamela Nazin.
"Yetkililer Bayan Nazin'in
altıncı kattaki evinin terasından düştüğünü tahmin ediyor."
-Kusura bakmayın. -Hayır, sorun yok.
Onu tanırdım, yardımcı olabilirim.
İşteki unvanı neydi?
Sanırım yönetici asistanıydı.
-Kimin asistanıydı? -Patronunun.
Alistair Russell.
Kendisi hâlâ şirkette mi?
Neden öyle dediniz?
Elimde bir adres var. Manhattan'a tayin olmuş.
Evet.
Bayan Nazin'in vefatından hemen sonra taşınmış.
Biliyorsanız neden soruyorsunuz?
Ben…
Böyle dosyalarda biz ölüm sebebini sorarız. Biz…
Bana numaranızı verin, sizi arayayım.
Evet, işte benimki.
Çocuğun olunca "O benim çocuğum, işte benimki." diyorsun.
Sanki sana aitmiş gibi.
David?
ACİL YANIT BEKLENİYOR
MASSACHUSETTS ŞARTLI TAHLİYE KURULU
Ne… Ne yapıyorsun?
Tanrım.
-Seni arıyordum. -Nedir o?
-Postamı mı karıştırıyorsun? -Özür dilerim.
-Yok artık. -Kapıyı çaldım.
-Bir şey soracaktım. -Ne soracaksın?
Buradayım işte, sor.
Jane.
Onunla tanıştın mı? Karşı evdeki kadınla?
-Jane mi? -Jane Russell.
-Hayır. -Onlara çalıştın.
Bay Russell'a çalıştım. Eşiyle tanışmadım.
Şimdi de ulağın mı oldum?
Al telefonu, ara Anna!
Hatta daha iyisi, sokakta bir dolaş!
Olmaz mı?
-Çok sinirlisin. -Neden acaba Anna?
Evet, şartlı tahliye sorunum var. Okumak ister misin? Al.
-Hayır, yerdeydi. -İhlal hâlindeyim.
Springfield, Massachusetts'te olmalıydım.
-Tamam. -Tamam değil!
Bar kavgasıydı.
Yanlış zamanda yanlış yerdeydim. Saldırıya uğradım ve tepki verdim!
Tanrım!
-Buraya inmemeliydim. -Bak, bu konuda uğraşıyorum.
Gece Connecticut'a gidip sabah biriyle görüşeceğim.
-Peki. -Uğraşıyorum.
Bu hiç olmamış gibi yapalım mı?
Aramız iyi, değil mi?
Evet.
Halletmem için bana birkaç gün ver.
David, hadi gidelim!
Kurtar beni buradan.
Kim olduğumu biliyorsun.
Evimizi gözetlemeyi bırak yoksa polis çağırırım.
Panç?
CUMARTESİ
Panç.
David?
Panç?
Hey! Burada ne işin var?
Zavallıcık, tüm gece burada kalmışsın.
Buraya nasıl indin ki?
Küpelerini sevdim.
Sağ ol, evet. Hediye. Eski bir sevgilimden.
-Konuşmak istemiyorsun. -Meşgulüm.
-Ama fikrimi söyleyemezsem… -Hayal görmüyorum.
Teker teker bakalım. Önce çocuk, sonra karşı evdeki cinayet.
Boston'da başka bir kadın. Bir küpe ve pek beğendiğin David.
-Bitti mi? -Hepsinin odağında da…
-Yapma. -…ilaç kullanan sen.
-Siktir! -Seni ilgilendiren bir şey yok.
-Hayatına devam et. -Yapamam.
-Neden? -Bilmiyorum, yapım müsait değil.
Keşke yapabilsem ama yapamam.
Başka herkes unutur, ben yapamam.
Annen nerede?
Yapmayın. Yeter.
Ethan? Neden bana yalan söylüyorsun?
-Sokaktan bana bağıramazsınız. -Böyle yardım edemem.
-Annemle tanışmadınız! -Yalan, biliyorsun.
-Kafanız karışık. -Ne gördüm, biliyorum.
-Yanılıyorsunuz. -Ne gördüm, biliyorum!
-Yanılıyorsunuz! -Senden söz ettik. Seni anlattı.
-Yapmayın! -Niye baban için yalan söylüyorsun?
Ethan.
Neden onu koruyorsun?
Size söyleyemem.
Eve git!
O çocuğa tokat atamazsın.
Çok şeye katlandım Bayan Fox, hepimiz öyle ama bu artık bitecek!
Ethan'la ilişkiniz uygun değil. O bir delikanlı!
O bir çocuk! 15,5 yaşında. Sizse olgun bir kadınsınız!
Ve tabii aklınız başınızda değil!
-Polis çağıracağım! -Durmayın.
Hadi. Eminim aramanıza sevinirler.
Sarhoş, münzevi, ilaç yutan, kedili kadın!
Sen…
Yanlış aileye bulaştın.
Oğlumdan uzak dur!
Lütfen!
PAZAR
Bu sensin. Bu kediciğin.
Bu da küçük burnu. Şu güzel çiçekler.
Çok güzel. Umut dolu.
BİLBAKALIMKİMANNA@GMAIL.COM (KONU YOK)
Ayağında bir şey mi var?
Orada bir şey mi var?
Panç, nedir o?
Yok bir şey.
Bunu kim göndermiş olabilir?
Anahtarı olan tek kişi kiracım David.
-O nerede? -Bilmiyorum.
-David'le sorununuz var mı? -Hayır. Yok…
-Burada bir şey yok. -Bakın, kimse yok.
-E-postayı izleyebilir misiniz? -İzlemek mi?
-İz sürmek. -Gmail izlenemez.
-Belki kendinize gönderdiniz. -Uyuyordum.
-Veya uyur görünmek istiyordunuz. -Uyuyordum. Ne oluyor?
Dr. Fox, birinin buraya girdiğine dair bir işaret yok. Hiçbir şey kaybolmamış.
-Kapı, pencere sağlam. -Biri evime girdi. Size kanıt gösterdim.
Boston'daki ofisimi aramış. Biliyor muydunuz?
-Evimi arıyor! -Bay Russell, lütfen.
-Neden kovuldun? -Evimizi gözetliyor!
-Oğlumu evine gelmesi için ayarttı! -Şiddet kullanıyor.
-Oğlumu taciz ediyor. -Oğluna vurdu. Gördüm.
-Hayal görüyor. -Ethan söyledi, Jane söyledi. Gördüm.
Jane o!
Sarhoşsunuz, bağımlısınız, hepsini siz uydurdunuz!
Az kalsın inanacaktım ama sonra bunu buldum.
-Nedir bu? -Karının çizip imzaladığı bir resim.
Bir de bana kuruntulu diyorsun adi herif!
Hey!
Bu sizsiniz.
O buradaydı. Bu kanıtlıyor.
Hiçbir şey kanıtlamaz. Aklınızı kaçırdığınızı kanıtlar.
Neler oluyor?
Kapı açıktı.
-Siz kimsiniz? -Aşağıda oturuyorum.
Kiracım. David.
-Soyadınız var mı David? -Yok. Sadece David. Sting gibi.
Winters. Soyadı Winters.
Aslında sadece Winter. "S" yok.
Gece neredeydiniz Bay Winters?
Connecticut'ta. İş için. Neden?
Biri gece iki civarı Dr. Fox uyurken fotoğrafını çekip e-postayla göndermiş.
-Biri içeri mi girmiş? -Dün gece olduğu ne malum?
Connecticut'ta tanığınız var mı?
-Evet. Birlikte olduğum hanım. -Numarasını alayım.
Onu arayabilirsiniz. Adı Elizabeth.
Dr. Fox, Bay Russell'ın evinde saldırıya uğrayan bir kadın görmüş.
-Siz bir şey biliyor musunuz? -Hayır.
-Bayan Russell'la tanıştınız mı? -Hayır.
Küpesi senin yatağının yanında, komodinin üstünde.
Güllü olan. Jane Russell'ın küpesi.
Kiracınızın odasında ne yapıyordunuz?
Mahremiyetle ilgili sorunları var.
Pekâlâ… Buna ne buyurulur?
O küpe tanıdığım bir kadına ait.
Kim o kadın?
Adı Katherine. Geçen hafta burada geceledi.
Benden maket bıçağı aldın.
Sen verdin.
Doğruymuş. Dün gece Darien'deymiş.
Saldırıdan hapse girmiş.
Hapisteymiş. New York'ta olmamalı.
Kadının evine gitti. Onunla tanışmış olmalı.
Küpesi yatağının yanında.
Ve benden bıçak ödünç almıştı. Hem de hapse girmiş.
O da işinden kovulmuş.
Asistanı ölmüş.
Beni tehdit etti. Kendi evimde.
Çocuğunu dövüyor.
Ben çocuk psikoloğuyum.
Tehlike altında olan, şiddet gören bir çocuğu ayırt edebilirim.
Ayrıca dün evimde Alistair'in Ethan'a tokat attığını gördüm.
Bir dakika…
Evet, evet. Dün.
Anlıyorum…
Bana nasıl baktığınızı görüyorum.
Ben deli değilim.
Hayal görmüyorum. Mantıksız mı konuşuyorum?
Kanıtım var.
Jane'in çizip imzaladığı resim var.
Biri de benim fotoğrafımı çekmiş. Ben uyurken.
Hakkımda ne düşündüğünüz, beni onaylamanız,
güvenilir bulup bulmamanız önemli değil.
O evde tehlike altında bir çocuk var.
Ona yardım edin lütfen.
Siz babasınız, değil mi?
Bir çocuğa yardım etmek isteyeceğinizi sanırdım.
Kocam burada olsa
o yardım ederdi.
Bana inanırdı.
Dr. Fox, aileniz öldü.
Bir çocuğa bir şey olmasına izin verirseniz
nasıl yaşarsınız, bilmiyorum.
Üzgünüm ama aileniz öldü.
Dağları seviyor musun Livy?
Beyaz bir yorganın altında uyuyan bir devin yatağına benziyorlar.
Yarın onlardan birinde kayak yapacaksın.
Bu, ata benziyor.
-Atımız olsa ne isim verirdin? -Ona Vixen derdim.
Vixen tilki demek.
Tilkinin dişisi hayatım.
-Sen ata ne isim verirdin anne? -"Tabii, tabii."
Eski bir televizyon dizisinden.
-Bunu yapamam. -Neyi?
Neyi?
Bunu.
Bu mutlu aile tatilini.
İkimiz her ayrıntıyı konuştuk
ve Noel'i mahvetmeyeceğimiz konusunda anlaştığımızı sanıyordum.
Ben artık dayanamıyorum.
Numara yapmak aptalca. Kızımıza değer vermiş olmuyoruz.
Üzülmesi umurunda değil mi?
Üzülmeli. Bu üzücü bir şey.
-Ömür boyu izini taşırsa beni suçlama. -Seni suçlarım. Suçlu olan sensin.
Başkasıyla yatan suçlanır.
BİLİNMEYEN NUMARA
Açacak mısın?
Eminim odur.
Ben açarım.
-Kes şunu! -Kesin!
Anna!
Üzgünüm ama aileniz öldü.
Ed? Ed!
Livy?
Olivia?
Hadi yavrum.
Yanındayım. Hadi.
Olivia.
Uyan!
911 ARANIYOR… ARAMA BAŞARISIZ
Doktorunuz Dr. Landy'yle konuştum.
Çok kötü bir dönem geçirmişsiniz.
Bence bu hanımla tanıştığınıza gerçekten inanıyorsunuz.
Ailenizle konuştuğunuza inandığınız gibi.
Doktor ilaçların halüsinasyona sebep olabileceğini söyledi.
Belki bunu sorun etmiyorsunuzdur.
Ben etmezdim.
-Jane Russell… -Evet, o. Veriler tutuyor.
Bu hanım, 101'den…
Söylediği kişi.
Jane Russell.
-O gece gördüklerinize gelince… -Ben…
Çok özür dilerim.
Elbette eşiniz kim olduğunu söylüyorsa odur.
Elbette odur.
Elbette öylesiniz.
Sizi bu işe karıştırdığım için özür dilerim.
Ben…
Ethan'ı bu işe karıştırdığım için de özür dilerim.
Kim bilir…
…ne düşünüyorsunuzdur.
Hepiniz.
Eğer…
Gözetim tavsiye etmek istersen anlarım.
PAZARTESİ
Dinliyorum.
İlaçlarımı…
İlaçlarımı aksatıyordum.
İçki içiyordum.
Gerçekten…
…karanlık bir ruh hâline girdim ve seninle paylaşmadım.
Bunu itiraf etmek zordur.
Ama söylemek iyi geldi.
Duymak da.
Elevan bana iyi gelmiyor sanırım.
-Hayır. -Hayal görüyorsan iyi gelmiyordur.
Gelmiyor bence, hayır.
Mani hissi de var.
Bir şeyin merkezinde olmak istedim.
Beni sarsacak bir şey lazımdı.
O dedektif senin için büyük şans oldu.
İşler sarpa sarabilirdi, biliyorsun.
Bunu düzeltmek istiyorum.
-David'den haberim yoktu. -Evet, çok fena oldu.
-Burada mı? -Hayır…
Öğleden sonra gelip
kalan eşyalarını alacak.
Yalnız kalacaksın demek ki.
Kilitleri değiştirmek istemem paranoyakça olmaz, değil mi?
Burada biri olmalı.
Sonra ikimiz haftada üç seansa dönelim.
Peki.
Ben Anna Fox.
Bugün günlerden…
Pazartesi. 6 Kasım.
Bu videoyu çekiyorum…
Çekiyorum…
Ben Anna Fox,
adresim 104 numara, Batı 121. Sokak, Manhattan, New York.
Bu videoyu çekiyorum.
Bu benim son vasiyetim olacak.
Randy Turo, kendisi avukat.
Onda yazılı vasiyet var.
Ed'le birlikte yapmıştık.
Olivia doğduktan sonra.
Yapacağım değişiklikler süper önemli değil…
Süper… Siktir, gerçekten mi?
Bunu yapma sebebim şu,
karışıklık yok…
Zihin sağlığım konusunda.
Zihin durumum.
Özellikle şunu belirtmek isterim…
David Winters'ın ölümümle hiçbir ilgisi yok.
Hatta gelmesini bekliyorum.
Gelip eşyalarını alacak.
Böylece ben…
Bunu yapabilirim.
Affedilmeyi diliyorum.
Gerçekten affedilmeyi diliyorum.
Geri dönmek istiyorum.
Baştan başlamak istiyorum.
Başka türlü yapmak istiyorum.
Ve yapamıyorum.
Yapamıyorum!
Panç!
Tamam.
Kim o?
Pardon. Aramaya çalıştım. Şemsiyemi ve eldivenlerimi almalıyım.
Yukarı çıkabilir misin? Bir dakikacık.
Hayır, çok ıslandım. Yorucu bir gündü, daha da bitmedi.
Lütfen. Sadece bir dakikanı alır.
-Teşekkür ederim. -Ne için?
Sana bir fotoğraf göstermek istiyorum.
Şarap kadehindeki yüz.
Evet, görüyorum.
Öldürüldüğünü gördüğüm kadın. Adının Jane Russell olduğunu söylemişti!
Onun adı Katie.
Ne?
Ethan, oğlu…
Onun öz annesi.
-Geceyi onunla geçirdin. -Çarşamba. Bir gece.
Harap hâldeydi. Neden sıvıştım sanıyorsun?
Perşembe gecesini Astoria'da bir kanepede geçirdim,
sırf ona rastlamayayım diye.
Sekiz aylık hamileyken adamdan kaçmış. Ortadan kaybolmuş.
Alistair iki yıl onu aramış, Oregon'da bir meth komününde bulmuş.
Oğlanı almış, kadın hapse girmiş.
-Konuyu nasıl değiştirdim ama. -Evet.
Kime bulaştığını bilmiyorsun.
-Bunu onlar mı söyledi? -Kadın söyledi.
Susmak bilmiyordu.
Yıllarca ondan saklanmışlar.
Boston'da yaşadıklarını öğrenmiş. Adam uzak dursun diye para ödüyormuş.
Neden adının Jane Russell olduğunu söyledi?
Sen Jane Russell'sın.
Neden öyle dedin?
Oğlun uğradı. Ethan.
Öldürüldüğünü gördüm.
-Dediğin gibi olsun Anna. -Evet.
Sana gösterdim. Fotoğrafı.
Evet, çok canlı görünüyor.
O gerçek.
Benimle polise gelmeni istiyorum.
Hayır.
David!
Bundan kaçamazsın!
-Gör bak. -Kahretsin!
Lütfen David!
Kahretsin!
David?
Aman Tanrım!
En harika yanı da ne, biliyor musun? Herkes beni New Hampshire'da sanıyor.
Doğada tedavi programı diyorlar ama aslında hapishane.
Geçen ay gidecektim ama yangın falan çıkmış.
Vedalaşacak vaktimiz olmamıştı.
David!
Püf noktası, oraya varmadan kaçmak.
Ne yaptın sen? David!
O öldü. Sen öldürdün.
Hayır. Ne?
Bu senin bıçağın. Senin evin. Sadece ikiniz varsınız.
Ne yaptın sen?
Hak etmişti.
Annemle yatıp kadının tepesini attırdı. Sonra da onu sepetledi.
Onu rahat bırakmış olsa belki annem buradan giderdi.
Belki bunların hiçbiri olmazdı.
Çığlık atma Anna.
Bu herkes için kötü olur.
Derin bir nefes al.
Bana hep öyle derler. Öz yönetim becerileri.
Güzel. Birlikte nefes alabiliriz.
Neden bu kadar ödün koptu? Zaten kendini öldürmeyecek miydin?
Hayır.
Bence çok güzel bir video olmuştu.
Evime nasıl girdin?
Anahtarların konusunda çok temkinli olduğun için.
Ve de ayık. Doğru.
Bütün hafta buradaydım.
Anneni öldürdün.
Bu seni rahatsız ediyor, değil mi?
Ona acıyor musun?
Sen ve Katie, tek bir işiniz vardı.
Tek bir kahrolası iş.
Ailenize bakacaktınız, değil mi?
İkiniz de.
Peki siz ne yaptınız?
Babama evi satan emlakçı kadın senden ve olanlardan söz etti.
Düşünmeden edemedim, benim için kusursuz bir kurban daha.
Neden hoşlanacağını iyi biliyordum.
Bu, yetenek mi, beceri mi?
Bunu bilmek.
Mesleki görüşüne göre?
Tamam, gördün mü? Artık benden hoşlanmıyorsun.
Boston'da olan bu muydu?
Pam'le aranda? Senden bıktı mı?
-Pam yaptığım her şeyden hoşlanırdı. -Pek emin görünmüyorsun.
O sadece bir başlangıçtı. Hâlâ çözmeye çalışıyorum.
-Ne demek o? -Henüz bir örüntü bulamadım.
-Ne örüntüsü? -Bunun!
Pek çok seçenek var, değil mi?
Büyüyünce ne olmak istiyorum?
Olay olurken orada olmayı ve hissetmeyi sevdiğimi biliyorum.
Pam yere çarptığında ölmesi beş dakika sürdü.
Katie'nin fotoğrafını bulmamış olsan
en sonunda içeri girip veda etmekle yetinecektim.
Yokmuşum gibi yapabilirsin.
Ölmeni izlemek istiyorum.
Tamam.
Biliyor musun, siktir et.
İzlemek mi istiyorsun?
Çünkü senin olduğun bir dünya…
Senin var olduğun bir yer
boktan bir dünya.
Artık işim bitti.
O havayı solumak istemiyorum.
Anna!
Bana karşı koymayı bırak!
Artık yaşamak istemiyorsun bile!
Uzun zamandır yaşamak istemiyordun!
Hadi bakalım!
Hayır!
Selam.
Mesaj bırakacaktım.
-Daha önce geldiniz mi? -Evet. Sizi uyandırmamamı söylediler.
Canınız yanıyor mu?
Yanmalı, değil mi?
Ağrı kesicilere abanmayın, insan kendini fazlasıyla iyi hissediyor.
David öldü mü?
Evet.
Çok üzgünüm.
Ama Russell'ları gözaltına aldık.
Adam tek kelime etmiyor ama Jane susmak bilmiyor…
Katherine Melli'nin cesedini bulduk. Fort Lee'de.
Gördüğünüz her şey doğruymuş.
Ve biz çuvalladık. Pek çok kişi sizden özür dileyecek.
İlk ben olmak istedim.
Özür dilerim.
Teşekkür ederim.
Videonuzu gördüm.
Bakın…
Dedektif Norelli Panç'ı evine aldı. Umarım sakıncası yoktur.
Buradan çıkmaya hazır olduğunuzda size geri verecek.
Herkes videoyu gördü mü?
Şimdilik…
Hayır.
Aslında telefonun yerini bulmakta zorlanıyoruz.
Sanırım telefon bir şekilde buraya gelmiş.
Bir saat sonra gelip sorduğumda
bana verirsiniz.
Görülmesini istemediğiniz her şeyi silin, olur mu?
Gerçekten mi?
Bu vakada zaten çok hata yaptım. Bir fazlasından zarar gelmez, değil mi?
Benimle açık konuşun.
Sizin için endişelenmeme gerek yok, değil mi?
Tamam.
9 AY SONRA
EMLAK AÇIK ARTIRMA
Artık gitmeliyim.
Sizi özlüyorum.
Hazır mısın?
Tamam.
Tamam, uzun sürmeyecek.
Gel.
Aferin sana.
ZUBIN NAKLİYE
A.J. FINN'İN ROMANINDAN UYARLANMIŞTIR
Alt yazı çevirmeni: Selen Akhuy