"Şunu söyleyebilirim…
Cennetteki her şey, dünyadakinden daha gerçek."
Emanuel Swedenborg
NETFLIX SUNAR
ELIZABETH BRUNDAGE'IN "HER ŞEY YOK OLUR" ROMANINDAN
KIŞ, 1980
ÖNCEKİ BAHAR
Mutlu yıllar sana
-Mutlu yıllar Franny. -Aferin kızlar.
Seni çok seviyorum.
Hadi!
Size pasta getireyim.
-Ben şarap getireyim. -Tamam.
-Ben yaparım, sen de bir şey atıştır. -Sağ ol.
Son zamanlarda çok zayıfsın, biz anneler yanında kötü görünüyoruz.
-Güzel, değil mi? -Evet.
-Ne oldu anne? -Çok sıcak, babanın gözleri kapanıyor.
-Ben iyiyim. -Worcester'dan buraya dört saat geldik.
Biliyorum, size kahve getireyim.
Kahve yapar mısın? Bir şişe de beyaz şarap lazım.
Beyaz şarap, tamam. Anne, kahveyi sen yapsan?
Hemen dönerim.
Millet, kadehlerimizi Dr. George'a kaldıralım.
İşte bu!
-Resmiyete döküldü, değil mi? -Evet, resmen döküldü.
Artık doktora öğrencisi karısı değilim.
Başka iyi haberlerim de var.
Tezim sayesinde kuzeyde bir iş buldum.
-Çok hızlı olmuş. -Harika bir tez olmalı.
Ben hâlâ okumadım.
-George çok ketum. -Hayır, korkuyorum.
Catherine sanat okulunun en iyisiydi.
-Bard'daki pozisyon mu? -Hayır, Saginaw'da.
Eyaletin kuzeyinde küçük bir özel üniversite.
Sen şehir kızısın, hayallerindeki işi yapıyorsun.
Bunu iyi düşündün mü?
George çok istiyor. Buradaki mücadeleden bezdi.
Babası parayı kestiğinden beri işler daha kötü.
Ailesinden para aldığını bile bilmiyordum.
Meğer Franny doğduğundan beri alıyormuş.
Taşınmak da pahalı.
Ama orada yaşam masrafları daha az.
-Hem çok güzel bir yermiş. -Evet, oradan geçmiştim.
Zengin hafta sonu tatilcileri ve cahil cühela takımı.
Biliyorum ama George benim için çok şey feda etti,
ona en azından bunu borçluyum.
-Selam. -Selam.
Bizim için mükemmel bir ev buldum.
İşte geldik.
Kilit biraz sorunlu.
Vay canına, çok güzelmiş.
Tamam.
George'a geçen hafta söylemiştim, ev 1800'lerin sonundan kalma.
-Kesinlikle tadilat gerekecektir. -Evet, boya badana şart.
Evet ama iskeletine baksana. İnanılmaz!
Böyle eski bir ev için bir vizyonunuz olmalı.
Karım sanat restorasyon uzmanı, emin ellerdeyiz.
Bunu kim burada bırakır ki?
Çok güzelmiş.
Mandıra çiftçileri her yerde zor zamanlar geçiriyor.
Bugünlerde zor bir iş.
Çok üzücü.
-Doğru, üzücü. -Biz mutlu kılacağız.
Gerisine de bak, gel.
Göster bakalım.
-Üst katı görelim George. -Tamam, üst kat.
Ne kadar büyük?
Bunu hatırladın mı?
George, baksana.
Çizdiğin deniz manzaralarını piyanonun üstüne koyacaktım, bulamadım.
-Ofise götürmek üzere koliledim. -Onlara bayılıyordum.
Eski hayatımın bir yadigârını koyayım dedim.
Belki bu ev sana ilham olur, yeniden çizmeye başlarsın.
Sanmam, tezi yazdığımdan beri kendimi daha çok yazar gibi görüyorum.
Tamam, kedi mi olsun, bebek mi? Hangisi?
Sanırım sonunda uyudu.
Yarın için geriliyor musun?
Hayır, gerilmeli miyim?
Her insan ilk gününde gerilebilir, çok normal bir tepki.
-Gerginliğimi almaya bahane mi arıyorsun? -Bahaneye ihtiyacım mı var?
Gerginliğini nasıl alayım?
-Ne oldu? -Bu koku ne?
Sen de alıyor musun? Egzoz dumanı kokusuna benziyor.
-Değil mi? -Evet, sanırım aldım.
Giderek güçleniyor.
-Hayaletler kurşunsuz mu kullanıyordur? -Ben ciddiyim, kes şunu.
Anne, korkuyorum!
-Geçti, gel buraya. -Korkuyorum!
Gir bakalım, geçti.
Dur, ciddi misin?
Anne, korkuyorum. Orada uyumak istemiyorum.
SAGINAW ÜNİVERSİTESİ
Amerika'nın Ren Nehri.
Kampüs için rüya gibi bir yer.
Açık konuşacağım Claire.
Bu işi almanın sebebi
Swedenborg'un George Inness üzerindeki etkisi hakkında yazdığın bölümdü.
Swedenborg mu? Çok enteresan. Tezimde en çok zorlandığım kısım oydu.
Ne bakımdan?
Sanırım her şeyden kuşku duyan tipik bir New York'luyum.
Inness kadar dâhiyane bir ressamın
bir 18'inci yüzyıl mistiğine kanması hâlâ aklıma yatmıyor.
Swedenborg sıradan bir mistik değildi.
Bu dünyadaki her şeyin, ruhlar âleminde de bir karşılığı olduğunu anlamıştı.
Inness, manzaralarını bunu düşünerek çizdi.
Onu anlıyorum.
-İhtiyacın olursa ofisim burası. -Vay canına, çok güzelmiş.
Swedenborg'la ilgili anlayamadığım şey melekler ve hayaletlerle iletişimi.
Ölümü, ihtişamlı bir geçiş olarak güzelleyip durması.
Buralarda hâlâ birçok insanın Swedenborg'u desteklediğini söyleyeyim.
Ben de buna dâhilim.
Bazen seanslar bile düzenliyoruz. Seni de çağırırım.
Karımı da getireyim. Ailemizde asıl inançlı olan o.
İşte burası senin ofisin.
Sanırım yanlış hediye seçtim.
GÖRÜLENLER VE DUYULANLAR EMANUEL SWEDENBORG
Kapaktaki resme lafım yok.
Ölüm Gölgesi Vadisi.
George Inness'in şaheseri.
Artık resmen Inness'in topraklarındasın.
Dünyayı onun gözünden görmeye başlarsan şaşırma.
Teşekkürler Floyd.
-Selam. -Merhaba.
-Bayan Claire, değil mi? -Evet, bir şey mi vardı?
Evet efendim.
Ben Eddie Lucks, bu da küçük kardeşim Cole.
Bir yardımcıya ihtiyacınız olursa diye kendimizi tanıtmak istedik.
Bahçe, marangozluk, tesisat…
Boya badanaya gelince, Leonardo sayılırız.
Hem de çok ucuza çalışırız.
Bilyemi sevdin mi?
Evet, çok güzelmiş. Nasıl oynayacağını göstereyim mi?
Cole bu kasabanın en iyi çocuk bakıcısıdır.
Evet, fark ettim. Nerede oturuyorsunuz?
-Dayımızla kasabada. -Gerekirse referansımız çok.
-Peki, kartınız var mı? -Kart mı?
Bakayım.
Kartvizitleri evde unutmuşum.
Ama kalemim var.
Bence onları tutmalıyız.
Başka fiyat almayalım mı? Kasabada bu işi yapacak insan bol.
Ben aldım bile, bu çocuklar yarı fiyatına çalışıyor.
Salatadan başka bir şey yememeye döndüğünü söyleme.
Öğlen çok yedim.
Peki ya doktorun tavsiye ettiği protein içecekleri?
Bu sabahkini içmemişsin.
Mideme dokunmasın diye artık akşamları içiyorum.
-Franny, pilav ister misin? -Hayır, ata binmek istiyorum.
-Yürü at, yürü! -Yürüyorum.
Yürü at, yürü!
Çok korkutucusun.
Bak, bir at daha.
Hazır mısın?
-Bir, iki, üç. -Atçık.
Vay canına.
-Geliyor musun? -Birazdan, bulaşıkları yıkayayım.
Şu tencereyi uzatır mısın?
-Sağ ol, birazdan gelirim. -Tamam. Geç kalma, çok yorgunum.
ANDAÇ
AİLE KAYITLARI
ÖLÜMLER
LANETLİ
"Lanetli."
George.
George, uyan.
Uyuyorum.
TARİH TOPLULUĞU
-Nerede? -Sekiz.
-Bir buçuk kilo çok. -Hayır ama…
Biri geldi.
-Merhaba, Tarih Topluluğu burası mı? -Evet, burası.
Gönüllü arıyor musunuz, bilmem
ama buraya yeni taşındım, insanlarla tanışıp burayı tanımak isterim.
Bilgilerinizi yazın.
Peki.
Size bir program göndereceğiz.
Ayrıca merak ediyorum da,
bölgede bulunan eski evlere dair elinizde bilgi var mı?
Eski bir ev satın aldım da.
Aslında sizin evin bir fotoğrafı sergide.
-Gerçekten mi? Nerede? -Evet, yan odada.
Evi inşa eden çift de var.
Vayle ailesinden yıllar öncekiler, evin ilk sahipleri.
Gidip bakayım, teşekkürler.
RAHİP JACOB SMIT & KARISI, 1882
SMIT SOYAĞACI
JACOB SMIT 1859 LANETLİ
-Kediye benzemiyor. -Benziyor.
-Adı Şapkadaki Kedi. -Kulakları küçücük.
-Burnu filan da küçük. -Burnu normal.
Ama çok küçük!
Birini öldürmüş.
Bir tenis maçı yüzünden.
-Kim? -Caravaggio.
Hiç şaşırmadım.
İnsanlar ne kötülükler yapıp yırtıyor.
Kendi tecrübene dayanarak mı söylüyorsun?
Sanat mı okuyorsun? Saginaw'da ders veriyorum.
Hayır, tabii ki hayır.
Tişört yaptırmak için fikir arıyordum.
-Ben edebiyat okuyorum. -Hangi okulda?
-Cornell'de. -Gidip gelmek uzun sürüyordur.
Biraz ara verdim.
Crow Hill At Çiftliği'nde zenginlere çalışıyorum.
Orayı biliyorum.
Tenis kulübünün yanında. Bazen orada oynuyorum.
Umarım yenilgiyi Caravaggio'dan daha iyi kabulleniyorsundur.
George Claire.
Tabii ya.
Doğru, Claire.
Arkadaşım Eddie bahçıvanınız.
Sanırım işe karınız almış.
Bu da kızınız mı?
Evet, Franny.
Merhaba Franny. Kitap nasıl?
Burada ne yazıyor?
Bakalım.
Tamam, diyor ki…
"Burada olmamalı, etrafta dolanmamalı.
Annen evde değilken burada olmamalı."
Memnun oldum Franny.
Gitmeye hazır mısın?
George?
Gördüğüm fotoğrafa inanamayacaksın.
GÜZ
-Göle gidelim mi? -Evet!
Yüzmek ister misin?
Hadi Franny, seni yakalayacağım.
-Yakalayıp suya atacağım. -Hayır!
Franny, ısıran kaplumbağalara dikkat et.
Eyvah, popomu ısırdı!
Yaz mevsimi resmen bitmemiş miydi?
Burada mevsimler söz dinlemez.
Yarın kar bile yağabilir.
Serinlemeniz için limonata getirmiştim ama siz o işi halletmişsiniz bile.
Siz de girip yüzün. Su çok güzel.
İnan bana…
Çok cazip görünüyor.
Cazibe için ne derler, bilirsiniz. Kurtulmanın tek yolu ona kapılmaktır.
Dayın ne iş yapıyor?
Cenaze arabası şoförü.
Her kasabaya bir tane lazım.
Aileni sorabilir miyim?
Araba kazasında öldüler.
Tanrım, başın sağ olsun.
En azından bir iyi yanı var.
Birden büyüyüveriyorsun.
-Ama Cole üniversiteye gidecek. -Peki ya sen?
Hayır, benim kaderimde yokmuş.
-Müzik okumak istemiştim ama… -Gerçekten mi? Ne çalıyorsun?
Bir sürü enstrüman çalıyorum. Eski bir gitarım var.
Evde piyano var, yeni akort ettirdim.
Çalabilecek biri olsa iyi olurdu. Piyanoda çok kötüyüm.
Peki, teşekkürler Bayan Claire.
-Catherine, pardon. -Sorun değil.
Alışırsın.
Lütfen bunu dediğimi ona söylemeyin.
Tamam.
Hudson Nehri ekolü ressamları.
Ruhlar âlemini temsil eden manzara resimleri.
Bu konuyu araştırırsanız ne kadar faydalı olduğunu göreceksiniz.
-Böyle devam edin. -Teşekkürler.
-Edeceğiz. -Görüşürüz.
-George Claire? -Evet, merhaba. Buyurun?
Justine Sokolov. Misafir dokuma eğitmeniyim.
-Eşim Bram'le tenis oynuyorsunuz. -Bram mi?
Bram, tabii ya. Karısının burada çalıştığını söylemişti.
Bölümümüzde şimdiden tarikatvari bir ekol başlatmışsın.
Ben de… Ofisin burası mı?
Karınla seni davet etmek istedim ki bu tantananın sebebini öğrenelim.
Çok güzel olur.
Karımın da Saginaw'dan birileriyle tanışması hoş olur, yapalım.
Harika, ev numaran kayıtlarda var, eşini arayıp konuşurum.
-Harika. -George Claire.
-Vay canına, bunları sen mi çizdin? -Evet, uzun zaman önce.
Teoriye odaklanıp işin sanat kısmını bıraktım.
Yeterince iyi değildim.
Katılmıyorum.
Bunlar cüretkârca çizilmiş ve oldukça eşsiz resimler.
Teşekkürler, bir de karımınkileri gör. Ailemizdeki asıl ressam o.
Sabırsızlıkla bekliyorum. İletişimde olacağım George Claire.
-Ne oldu? -Koku giderek kuvvetleniyor.
Evet, sebebini buldum. Garajın üstündeyiz.
Yarın vantilatörle havalandırırım.
-Ama neden ara ara geliyor? -Cath, bırak şu hayalet hikâyelerini.
Bu eve olumsuz bir yafta yapıştırmana izin vermeyeceğim.
Anne, neredesin?
Anne, korkuyorum!
-Ne oldu? -Neler oluyor? Neredeydin?
-Ne oldu, anlat. -O kadını gördüm anne, korkuyorum.
Geçti, merak etme.
-Annen burada, gel yanımızda yat. -Cath, yine mi?
Doktorunun yazdığı yatıştırıcıları alsak böyle bir sorunumuz olmazdı.
Sana kaç kez söyledim, çocuğa gereksiz ilaç vermek istemiyorum.
Sorun bu evde.
Siz burada yatın, ben Franny'nin odasında yatarım.
-Babam bana kızdı. -Hayır, kızmadı.
Hayır tatlım, sana kızmadı.
Çok güzel olmalı.
Evet, sanırım.
Bil bakalım geçen kiminle karşılaştım.
Kiminle?
Patronun George Claire'la.
-Öyle mi? -Evet.
Ben resmen tanışmadım bile. Nasıl biri?
Sahtekâr.
Yalancı.
Nereden anladın?
Çünkü adamı çekici buldum.
Hadi bakalım!
-Eddie'nin odun kırışını izleyelim mi? -Olur.
Baltala.
CENNET, RUHLAR DÜNYASI VE CEHENNEM
"Bu dünyadaki her birimiz,
ruhlar dünyasında bir benzerimize bağlıyız.
Bir bakıma onlarla biriz."
Biriz.
Ne istiyorsun?
CROW HILL AT ÇİFTLİĞİ
Burada ne arıyorsun?
Bilmiyorum.
Çok küstah bir herifsin, değil mi?
Geliyorsan kapıyı kapat.
Onun okulda bir sosyal hayatı var, bense burada tek başımayım.
Bir sorun var. Ses tonundan belli.
Ben…
Bazı şeyler görmeye başladım.
George'a söylemekten çekiniyorum.
Catherine, yemek yiyor musun?
Oradaki kilise nasıl? Bu konuda dua ettin mi?
Seninle evlenerek doğru şeyi yaptı…
Gitmem lazım, moral için sağ ol anne. Seni seviyorum.
Uzun koştun.
Evet, kaptırıp uzağa gittim. Niye öyle yaptım, bilmem.
Sonra bu kır çiçeklerini gördüm.
Sağ ol ama derse geç kalacaksın.
Evet, biliyorum. Acele edeyim.
Bak, kim evde.
Merhaba.
-Ne yapıyorsun? -Bir saniye.
Bay Claire, değil mi?
Nihayet tanışabildik. Ben Eddie.
-Kardeşimle beraber… -Vayle kardeşler, değil mi?
Artık değiliz efendim.
Lucks adını kullanıyoruz, dayımızın soyadını aldık.
Bana bir iyilik yap.
Karım burada yaşadığınızı ve olanları bilmiyor.
Öğrenmese daha iyi olur.
Zaten gergin bir kadındır,
öğrenirse sizi burada istemez.
Başüstüne Bay Claire.
-Kardeşimle yalnızca iş için buradayız. -Teşekkürler, minnettarım.
Biraz tuhaf, değil mi?
Buraya dönmek istemeniz.
Bu evi çekip çevirmeye alışkınız.
Peki.
-Kocanla okulda mı tanıştınız? -Evet, lisansı beraber okuduk.
Güzelmiş.
-Ailen müzik okumanı destekliyor muydu? -Evet, beni müziğe başlatan annemdi.
Ama babam öğrendiğinde beni sopayla dövdü.
-Ciddi misin? -Evet.
Ağzımı burnumu kırdı.
Müzik okuluna başvurmak istersen başvuru ücreti için sana bir çek yazarım.
Tıpkı ben.
Selam George.
Eddie bana en sevdiği Louis Armstrong şarkısını çalıyordu.
-Adı neydi? -"Someday You'll Be Sorry."
Doğru, hayatımın hikâyesi.
Bu ne sürpriz.
Eddie iş için burada olduğunu söylemişti.
Eğlencenin de buna dâhil olduğunu bilmiyordum.
Boya yapmayı bitirdik,
Bayan Claire gitmeden önce bir şey çalmamı istedi.
-Ben de… -Yapma Eddie.
Lütfen, çalmana mani olmayayım.
Bana ne derseniz deyin, oyunbozan biri değilimdir.
Evin erkeği lafını söyledi.
Şarkını bitir Eddie.
Evet, lütfen.
Sıçayım.
Tanrım…
Catherine.
CROW HILL AT ÇİFTLİĞİ
Bana ne yapıyorsun böyle?
Tanrım.
Daha önce hiç böyle bir şey yapmamıştım.
Sorun ne?
Ne? Sadece laflıyordum.
-Paylaşıyordum. -Benim neyim var?
-Niye bunu yapıp duruyorum? -Willis, ben ciddiyim.
Seni daha iyi tanımak istiyorum.
Basit, sıradan muhabbetler işte.
Mesele bu değil.
Ne yapıyorsun?
Seninle yattım diye sana kandım mı sandın?
Hayatım senin gibilerin etrafında geçti.
-Neden bahsediyorsun? -Babam onları savunarak zengin oldu.
Hırsızlar, düzenbazlar, psikopatlar.
Hepsi paçayı yırttı çünkü dünya erkekler için böyle işliyor.
Peki, erkeklere karşı çok katı fikirlerin var.
Her şeye karşı katı fikirlerim var.
Hadi, defol git.
-Yapma Willis. -Hayır.
Bu iş bitti.
Willis!
-Selam! -Şeker mi, şaka mı?
-Girin. -Merhaba, ben Catherine.
Tabii ya.
George, merhaba.
-Bu sana. -Teşekkürler.
Bram, neredesin? Claire'lar geldi.
-Vay canına, harika. -Geldim, geldim.
-Sağ ol. -Merhaba.
-Ben Catherine. -Bram.
-Davet için sağ olun. -Bak, ne getirmişler.
-Sağ ol George, nasılsın? -Eviniz çok güzel.
-Sağ ol. -Resimlere bayıldım.
Burası elimizde olduğu sürece tadını çıkarıyoruz.
-Kirada mısınız? -Hayır.
Bu eski Hudson Vadisi evlerini bilirsiniz.
Bize ait sanırız ama aslında emanetçileriyizdir.
-Hepimizi toprağa gömerler. -Karım evimizin perili olduğunu düşünüyor.
Muhtemelen haklı. Hepsi biraz perili sayılır.
Sonuçta Başsız Süvari'nin diyarındayız.
Ceketlerinizi alayım.
Önce alpakalar kestirmeye başlamadan dışarı çıkıp onlara bakalım.
-Evet. -Bu taraftan.
-Bayılacaksınız. -Alpakalar kestirir mi?
Söylesene Bram.
Böyle kaliteli otu nereden buluyorsun?
-Kendim yetiştiriyorum. -İyiymiş.
Buraya bir sonraki Amerikan klasiğini yazmaya geldim
ama zamanımın çoğu bahçeyle ilgilenmeye gidiyor, anlarsın ya.
Buraya bayıldım, çok güzel.
-Teşekkürler. -Yaptıkların eşsiz.
Sağ ol.
Kulağa tuhaf gelecek ama, dokuma benim için spiritüel bir deneyim.
Dokuma yaparken içimi kozmik bir güç sarıyor.
O motifleri görüyorum.
-Bazen övgü kabul etmeye çekiniyorum. -Neden? Öyle düşünme.
Franny için bir şey yapsan çok sevinirim.
-Parasını veririm. -Maliyetini versen yeter.
George annesi için bir atkı istedi, onun yanına ekleyiveririm.
Tamam.
-Tek çocuğunuz mu var? -Evet, dört yaşında.
Ya siz? Çocuğunuz var mı?
Hayır, yok.
Bram'le bir süre kararsız kaldık,
sonra son kararı doğa verdi.
Doğru karardı.
En hayırlısı bu oldu.
Ben de kararsızdım ama birdenbire…
Oluverdi işte.
Sonra evlendik. Gerçi o konuda da kararsızdım.
Sanırım durmadan kendi içinde çatışan bir Katolik kızıyım,
gözlerimi kapayıp vazifemi yapıyorum.
Evliliğimizin ilk birkaç senesini
bebek ve okul yüzünden hatırlamıyorum bile.
Hâlâ kendimize gelmeye çalışıyoruz.
Sanat kulübü tarzı bir kadın grubu toplantısına katılıyorum.
Ayda bir Albany'de toplanıyoruz
ve orada tanışabileceğin çok sayıda yaratıcı kadın var Catherine.
Benimle toplantıya gel.
Seve seve gelirim. Burada kimseyi tanımıyorum.
Artık tanıyorsun.
Ailenin servetine konup
tüm gününü kitap yazmayarak geçirmek çok güzel olmalı.
Ben ikisini de sevdim. Özellikle Justine'i, enteresan bir kadın.
Kendiyle ve vücuduyla çok barışık.
Lazanyayı silip süpürdüğü kesin.
-Bu söylediğin çok ayıp. -Hadi ama, şakaydı.
Onları ben de sevdim.
Özellikle de…
…Bram'in otunu sevdim.
O kadar içip araba sürebileceğine emin misin?
Evet.
-Ben gayet iyiyim. -Öyle mi?
Göstereyim.
Georgie, yavaşla!
-Yavaşla George. -Gerçekten mi?
Yavaşla!
Dur George!
-Tanrım, ne yapıyorsun? -Ne var? Biraz eğleniyordum işte.
Eğlenmek nasıldı, hatırlıyor musun?
-Bu hiç komik değil. -Hadi ama.
Yapma Cath.
Catherine, nereye gideceksin? Hadi, arabaya bin.
-Cath! -Çek ellerini üstümden!
İki zeki insanız.
-Bunu görebilmeliydik. -Neyi?
Hayalindeki kitap kapağı biyografindeki hayatın bir parçası olmak için buradayım.
Karısıyla taşrada yaşayan profesör.
Her şeyimi sana feda ettim!
Ah kıyamam, hayatlarımızı mahvettim, çok özür dilerim.
En kötüsü de elimdeki tek şeyin bu olması.
Ben neyin olduğunu söyleyeyim. İçip ağlıyorsun.
Sen alkolü kaldırabilen biri değilsin, hele ki ağzına lokma koymadığında!
Herkesin hayatımda olan her şey için
yemek yemememi sebep göstermesinden bıktım!
-Lütfen, bin şu arabaya! -Çek ellerini.
Siktir!
Tanrım. Cath?
Aman Tanrım. Çok özür dilerim, yoksa…
Ben…
Cath?
Cath, iyi misin?
Kalk Cole, seni evine götüreyim.
Cath?
Seni incitmek istememiştim.
Seni incitecek bir şey yapmam.
Ama bunun da ötesinde…
Senin ihtiyaçlarına karşı yeterince duyarlı değildim.
Bunun için sana bir özür borçluyum.
Hatta özür de yetmez.
Bildiğim tek bir şey var…
Seni seviyorum.
-O neydi? -Tanrım, neler oluyor?
Geçti yavrum.
Bir şey yok, merak etme.
"Birbirimize bakıyoruz ve utanmıyoruz.
Ben düzgün bir evliliğin sembolüyüm,
sense bağımsız bir kadının.
İşte aramızdaki bu mesafede birbirimize kenetlenmişiz."
-Düşündüğümden geç döndün. -Öyle mi?
Dolap bomboş.
Çıkıp yiyecek bir şeyler alabilirim.
-Ne yemek istersin? -Justine'le yedim.
TEKNE İSKELESİ
Fakülte toplantısı için mükemmel bir manzara.
Evet, aslında çoğu zaman yalnız açılırım, aslında biraz bencilce.
Eskiden ben de açılırdım. Connecticut sahilinde büyüdüm.
Doğru ya. Ailenin teknesi mi vardı?
Kuzeniminki bana kaldı. Kayıp Ufuk.
-Hatta o teknede boğuldu. -Çok üzüldüm.
Evet, daha 19'undaydı.
Ama çok bilgeydi.
Öldüğü zamanı hatırlıyorum.
Cenazeden sonra günlüğünü çalmıştım, defalarca okudum.
Korkunç bir hareket, biliyorum
ama bir şekilde ona erişebilmek istedim.
Peki bir şey öğrendin mi?
Evet, birkaç şey.
Eşcinselmiş, mutsuzmuş.
Tipik kederli sanatçı.
Derken tüm o tasaları bir talihsiz anda yok oluverdi işte.
Hepimiz önemsiziz Floyd.
Swedenborg bunun aksini iddia ediyor.
Ölümün yalnızca bir başlangıç olduğunu söylüyor.
Kitabı okudun mu?
Yapacaklar listemin başında.
Gel, içeri gir. Cath!
Ceketini alayım.
Merhaba.
Catherine, bu Floyd DeBeers, bölüm başkanımız.
Beni muhteşem bir tekne turuna çıkardı.
Çok memnun oldum.
Karşılığında ben de eve davet ettim, gerçi pek adil olmadı.
-Hakkınızda çok iyi şeyler duydum. -Ben de senin.
George, bunu planladın mı?
Neyi?
Yemin ederim, geleceğini söylememiştim.
Gördün mü George? Tesadüf diye bir şey yoktur.
Özür dilerim, resim çok ilgimi çekince okumaya başladım.
Özre gerek yok.
Kapak resminin ne olduğunu biliyorsun, değil mi?
Öbür dünyaya gitmeye hazırlanan bir ruh.
-Gerçekten mi? -Ressam, Swedenborg ekolündendi.
Ölümün doğumla aynı olduğuna ve kutsallığına inanırdı.
Floyd, sen beni dinle.
Karımın bu konulara girmesini istemezsin.
Cath, Floyd'a evi gezdirsene.
Ben de kokteyl hazırlayayım.
Size etrafı göstereyim mi?
-Sabırsızlanıyorum. -Harika.
Kızımı çoktan yatırdım ama odasına göz atabiliriz.
Dört yatak odamız var ama ikisini kullanıyoruz.
Genç bir çift için odanın fazlası olmaz…
İyi misiniz?
Yalnız değiliz, değil mi?
Ne demek istiyorsunuz?
Kötü bir niyeti yok.
Burada kalmasının bir sebebi var.
O kadını ben de, kızım da gördük.
Çünkü senin için burada. Bunu bilmeni istiyor.
İlk başta çok korkmuştum ama şimdi…
Ne zaman varlığını hissetsem içim…
…huzur doluyor.
-Biliyorum, çok saçma geliyor. -Hiç de saçma değil.
Soyadı Smit, Jacob Smit'in karısıymış. Jacob bu kasabanın rahibiymiş.
Bu evi onlar inşa etmiş, kütüphanede bu kadarını buldum.
Ben de kampüste araştırayım.
George'a söylemeyin, bilmesin. Delirdiğimi düşünüyor.
Tabii ki söylemem.
George korktuğu için böyle davranıyor. Yaşıtı çoğu erkek korkar.
Sen sabırlı olmaya çalış Catherine. Sevgiyle manevi olarak sana yetişebilir.
Bir de…
Burada bir seans düzenleyelim.
-George olsun olmasın. -Gerçekten mi?
Ev arkadaşınızla ilgili biraz bilgi ediniriz.
Güle güle Floyd.
İyi geceler ve harika bir akşam için sağ olun.
Dikkatli sür.
İnanamıyorum Cath, sana bayıldı.
Floyd'u kimsenin yanında bu kadar mutlu görmemiştim.
Bir süre üst kattaydınız, bir şey dedi mi?
-Hangi konuda? -Benim hakkımda.
Fevkalade bir profesör olduğunu söyledi.
Sen de fevkalade bir eşsin, bunun benim için önemi çok büyük.
Misafir ağırlamak bize iyi geldi. Değil mi? Bunu daha sık yapmalıyız.
Tüm bölümü davet etmek istiyorum. Büyük bir parti verelim, ne dersin?
Burayı Franny için mutlu bir yuva hâline getirmeliyiz.
Bu fikre karşı değilim
ama komşularımızı ve kasaba halkını da davet etmeliyiz.
Komşular mı? Ciddi misin?
Sırf senin çevrenin değil, kendi çevremin de parçası olmak istiyorum.
Tamam, öyle olsun.
Niye elimde yuvarlak bir kek var?
-Partiler hiç bize göre değil. -Kendi adına konuş.
Olay da o, kimse sarhoşken şerifi etrafta istemez.
Şarap?
Merhaba, şarap?
Biraz alayım, çok az…
Tamam, yeterli.
Bram'in arkadaşı.
O da yazar.
Evet, ikisi de roman yazıyor… Pardon.
Gözlük takmaya 13 yaşında başladım.
Teşekkürler. Sağ ol delikanlı.
Evet. Eve iyi çekidüzen vermişsiniz.
Seni hayatımın aşkı, eşim Millicent'la tanıştırayım.
Çok memnun oldum.
-Evinizde bir seans düzenleyecekmişiz. -Evet, umarım yakında. Sağ olun.
George? Ben Travis, Mare'ın kocası.
-Travis, memnun oldum. -Bu seferki kekinin üstüne yok.
Teşekkürler, şuraya koyalım.
-Travis? Gelsene, bunu dinlemen lazım. -Geldim canım.
Ben de kek yapacaktım.
Ama Bram başka bir şeyi tercih edebileceğini söyledi.
Muhteşem.
İçelim mi?
-Tamam, hadi. -Hadi.
-Burası muhteşem görünüyor Catherine. -Teşekkürler.
Bambaşka bir yer olmuş.
Biraz boya badana çehresini değiştirdi.
Eddie ve Cole'u burada görmek beni çok mutlu ediyor.
-Dönmelerine izin vermen ne güzel. -Nasıl yani?
Burada büyüdüler ya?
Biliyordun, değil mi?
Sandım ki…
Evi ilk gösterdiğimde George'a hikâyeyi anlatmıştım…
Ne hikâyesi?
Muhtemelen canını sıkmak istemedi.
-Ben Travis'i bulayım. -Hayır, ne hikâyesi Mare?
-Çocukların ailesinden bahsetmedi mi? -Hayır.
Yani, şöyle ki…
Ella çok yakın bir dostumdu ve…
Ama bazen şunu düşünmeden edemiyorum…
Artık özgür.
Kocasının maddi sorunları vardı, biliyorum
ama o korkunç adamın acımasızlığı akla hayale sığmazdı.
Onlara ne oldu?
Şimdi vakti değil, partiyi mahvetmeyeyim.
Hayır.
Mare, yalvarırım. Öğrenmem gerek.
Pekâlâ.
Benim duyduğuma göre
bir gece
Calvin Vayle, Ella'ya ve çocuklara uyku ilacı vermiş.
Onlar uykuya daldıktan sonra
dışarı çıkıp çiftlikteki tüm inekleri vurmuş.
Olamaz.
Onlarla işi bittiğinde yatak odasının altındaki garaja girip
iki kamyoneti çalıştırmış ve tüm pencereleri kapamış.
Egzoz kokusu.
Sonra yukarı çıkıp
Ella'nın yanına uzanmış ve…
-Tanrım, yanılmışım. -Bir daha uyanmadılar.
Yanlış kadın sandım.
-Ne konuda yanıldın? -Arkadaşın Ella burada Mare.
Aman Tanrım, bunu nereden buldun?
Bu neden sende? Bu yüzüğü hiç çıkarmazdı.
Üç aydır bu evde yaşıyorum. Kimse bana hiçbir şey anlatmadı.
Ne postacı, ne bir komşu, ne veznedar.
Tanrım, çok aptalım!
Hayır, öyle değil.
-Tanrım. -Catherine, biz çiftçiyiz.
İnsanların özel hayatına burnunu sokmak bize göre değil.
Bu evi sıcacık bir yuvaya çevirdin.
Herkes hayatına devam ediyor, eminim George…
George'u savunmaya vaktini harcama Mare.
George Claire her zaman istediğini alır.
Justine, hakkında bilmediğim bir şey söyle.
Hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun ki.
Biliyorum.
Dokumacısın, kumaş dokuyorsun.
İnsanların aklına da ağlarını örüyorsun.
Karımın aklına soktuğun fikirler gibi.
Peki.
Hakkımda bilmediğin bir şey söyleyeyim.
Öğrenciler bir hocaya tapıyorsa o işten şüphelenirim.
Kesin altından bir bela çıkar.
-Bu bir eleştiri mi, tavsiye mi? -Dürüst oluyorum.
İncil'de yazdığı gibi. "Gerçek seni özgür kılar."
Ondan pek emin değilim.
İnsanlar gerçeği duymak istemiyor, özgür olmak hiç istemiyor.
-Ne? Kim demiş? -The Eagles, hatırlasana.
"Hotel California."
Evet, hepimiz kendi hapishanemizi seçiyoruz.
Hadi, ellerini uzat.
Neden haklı olduklarını göstereyim.
-El falıma mı bakacaksın? -Hadi.
Tamam.
Şimdi…
Kurtulmaya çalış bakalım.
Bu kadarı yeter. Artık bırakabilirsin George.
Bırakabileceğimi biliyorum ama bırakmamı istiyor musun?
Kesinlikle istiyorum.
George, canımı yakıyorsun.
Bırak.
Ne?
Pes artık George.
"Hotel California", Justine.
"Hotel California."
İyi geceler.
Dikkatli gidin.
E?
Çok başarılı bir partiydi, değil mi?
Arkadaşın Justine kaçığın teki. Sorun çıkarmaya mı çalışıyor?
Hayır, Justine'le bu akşam konuşmadım ama bunu sorman çok ilginç.
Bence asıl ilginç olan ne, biliyor musun?
Bu partinin bizi birbirimize yakınlaştırması gerekiyordu
ama insanlar gider gitmez yine içine kapanıp buz kesildin.
Bana bu evin hikâyesini nasıl anlatmazsın?
Tanrım.
Bundan korkuyordum.
Yalanlarından birinin açığa çıkmasından mı?
Sana yalan söylemedim Cath, seni işin tatsız kısmından koruyordum.
İşin tatsız kısmını kaldırabilirim, doğum yaptım ben, hatırlasana.
Seni korumaya çalışıyordum.
İster inan ister inanma, burada mutlu olmanı istedim.
Bu ne böyle?
Bu evin tesisatına sıçayım!
Neler oluyor?
Ne oluyor?
Franny aileni uzun süredir ziyaret etmedi. Hafta sonunu orada geçirin.
CHOSEN HALK KÜTÜPHANESİ
İKİ KİŞİ OKSİJENSİZ KALARAK ÖLDÜ
Floyd, ben Catherine.
Ben hazırım.
Bu gördüğüm kadın, Ella Vayle.
Ölümü hakkında bu gazete haberini buldum.
Ama sanırım…
Sanırım bana ulaşmaya çalışıyor, nedenini bilmeliyim.
Yani bu ruh, evin sizden önceki sakini mi?
Evet, daha önce yanılmışım.
Ben de evin ilk sahiplerine dair ilginç bir şey öğrendim,
bu grubun ilgisini çekebilir.
Kim? Smit ailesi mi?
Rahip Smit'in karısı Swedenborg'un ilk takipçilerindenmiş.
Maalesef mutlu bir evlilik değilmiş.
Smit katı bir Kalvinistmiş
ve karısının felsefi araştırmalarından hiç hoşnut değilmiş.
"Lanetli."
Karısı henüz 26 yaşındayken evinde gizemli bir biçimde ölmüş.
-Evimde ne çok ölüm yaşanmış. -Hayır, öyle düşünme.
Biz ruhların yaşadığı evleri nimet sayarız.
Bu evlerde iki dünya arasında geçitler
ve vaktimiz geldiğinde bize yol gösterecek rehberler vardır.
Bazı dinlerde "koruyucu melek" denir.
Belki geçit kapısını Swedenborg'cu dostumuz açmıştır.
Bunu yapmada iyiyizdir.
Çünkü en büyük amacımıza ahirette ulaşırız.
Bu ruhların kötü olabileceğini hiç düşünmüyor musunuz?
Kötü bir ruh yalnızca kötü bir insanla iletişime geçer.
Senin öyle biri olmadığını varsayıyoruz.
Şunu unutma.
Kötülük yalnızca davet edildiği evde büyür.
Çünkü iyilik her zaman galip gelir. Bu dünyada olmasa öteki dünyada.
Ne dersiniz, başlayalım mı?
Bırakın bu ruh her kimse
kendi adına konuşsun.
Kötülük gün yüzüne çıkıyor.
Dikkatli olun!
Geldiğini gösteriyor. Geldiğine memnunuz, değil mi Catherine?
Evet, memnunuz, memnunum.
Gel buraya!
-Hayır! -Ella.
-Ne oldu? -Bu tarafa geçmeye çalışıyor.
Ama bir şeyler ya da biri ona engel oluyor.
Beni boğuyorsun!
O neydi?
Aman Tanrım.
Ne yazık ki bu evde bir ruh daha var.
Ama ikinci ruhun tabiatı ortaya çıkana kadar
etrafındaki insanlara dikkat et Catherine.
-Anne. -Merhaba canım.
Gel buraya.
-Babaannenlerde eğlendin mi? -Evet.
-Sahilde deniz kabuğu topladınız mı? -Evet.
-Öyle mi? Güzeller miydi? -Evet!
Çabuk olun, herkes binsin. Şehir yolunda trafiğe kalmayalım.
Hadi, neredeyse tamamız.
Tommy, güzel. Geldiğin için…
-Justine. -George.
Bize katılacağını bilmiyordum.
Floyd bir refakatçi daha istedi.
Geldim!
Tamam Katie, sen sonuncusun.
-Nereye gidiyoruz? -Arabaya bin canım, hemen geliyorum.
Eddie!
Sana vermem gereken bir şey var.
Gerçeği öğrenmeden önce evde bulmuştum.
Biraz sıkışmış.
-Kalsın. -Hayır, bu sana ve Cole'a ait.
Annen sizde olmasını isterdi.
İstemiyorum.
Birkaç hafta önce fark etmiştim.
Böylesi doğru geldi.
Annemle çok iyi anlaşırdınız.
Üstteki üçünün tarihi geçmemiş ama eşimin arabasındakininki geçmiş.
Cezayı ödeyeceğim ama onun adına olacak.
Aslında bunu Willis Howell almış.
Bu çok tuhaf.
Hem kadın hem erkek adı.
-Efendim? -"Willis" ismi.
Güzel bir kız.
Hafta sonları sık gelir.
Babamın arkadaşı.
Merak etmeyin, cezayı kızdan alırım.
Yeni hesap açmak istiyorum.
Tabii Bayan Claire.
Buyurun, şu formu doldurun.
Ortak hesapsa George'un da imzası lazım.
Değil.
Pekâlâ millet, işte geldik.
George Claire?
İnanamıyorum.
Doktor Warren.
-Ne tuhaf bir tesadüf. -Kesinlikle tuhaf.
Buradan taşındığını duymuştum.
Bu sergiyi gelip görmesem olmazdı. Thomas Cole tutkumu hatırlarsınız.
Evet, keşke tezinde de aynı tutkuyu görebilseydik.
Affedersiniz. Profesör Claire.
Üçüncü Yaşam Yolculuğu tablosunda denizci neden öyle perişan?
Üçüncünün adı Orta Yaş.
Cole'un gençliğin getirdiği özgüveni yitirdiğimizi düşündüğü dönem.
Denizcinin ellerine bakın, ellerini dümenden çekmiş.
Teşekkürler Profesör Claire.
Merak ediyorum da…
Tavsiye mektubu olmadan nasıl öğretim üyesi oldun?
Ben sadece geçici eğitmenim.
Profesörlerden biri acilen izne ayrılınca
yardım için başladım.
Bu durumda öğrencilerinin sana profesör demesi ilginç.
Evet.
Aslında düzeltip duruyorum.
Hatta düzeltmekten bıktım.
İyi günler Claire.
Bu…
Bu neydi böyle?
Hiçbir fikrim yok.
Bence var.
Bence artık Justine'le görüşmemelisin.
Saginaw'da hakkında çok laf dönüyor.
Ne gibi laflar George?
Gizliden gizliye lezbiyenmiş.
Sana kafayı taktığı belli.
Hatta bence…
…aramızda sorun çıkmasına sebep oluyor.
-Floyd, tatil için eve mi? -Efendim?
Hayır, henüz değil.
-Hâlâ halletmem gereken birkaç iş var. -Bir sorun mu var?
Aslında…
Bugün Shelby Warren aradı.
Columbia'daki danışmanın.
Başvurunla beraber gönderdiğin tavsiye mektubunu
kendisinin yazmadığını söylüyor.
Shelby'nin hatırladığına göre sen tavsiye mektubu istemişsin
ama hayır demiş.
İçine sinmezmiş, konuşmayı hatırlıyorum.
-Tavsiye mektubu sahteydi, değil mi? -Hayır, ben…
Floyd, ben hak ettiğim mektubu yazdım.
Sebebini anlatayım.
Bildiğin gibi, seni çok sevdim
ve öğrencilerin de sana bayılıyor ama bu ciddi bir suçlama.
Bunu tatilden sonra konuşsak? Lütfen Floyd.
Nasıl bir ikilemde olduğunu anlıyorum.
Floyd, tüm ailem burada.
Bir saate eve gitmem lazım.
Sana kendimi açıklama fırsatını hak ediyorum.
Erkek erkeğe.
Bir dostun olarak.
Bir toplantı ayarlarım.
Audrey'yi sessiz sakin biri sanıyorsunuz
ama zamanında delinin tekiydi.
-Hiç de bile! -Sonra George doğdu.
George'un başı beladan kurtulmazdı, o yüzden 30'umda saçıma kır düştü.
Kes şunu!
Ama asıl baş belası George'un o çok düşkün olduğu kuzeniydi.
Meğer homonun önde gideniymiş.
Ailesi için boğulması mı, eşcinselliği mi daha kötüydü, bilmem.
Bu çok çirkin bir laftı.
Kız haklı Tom.
Henry'nin ölümü bir trajediydi.
Çok yetenekli bir delikanlıydı.
Çok güzel sulu boya resimler yapardı, küçücük tablolar çizerdi.
Neler çizerdi?
Sahil, balık kartalları, deniz fenerleri. Sahilde ne olursa işte.
Hindi hazır millet.
Ama eşsiz olan onları sunuş biçimiydi.
Öldükten sonra eserlerini sergilemek istediler
ama hepsi kayboluvermiş.
-Çok yazık. -Kesinlikle.
-Hindi harika George. -Teşekkürler.
Yiyin, soğumasın.
Bir dakika müsaadenizle.
Yine buna mı başladın?
Midem bulandı George.
Evliliğimi kusuyorum.
Beni rahat bırak.
Catherine…
Neler oluyor?
Cath? Catherine?
George?
Lütfen.
Kimse bizi anlamıyor.
Ben yanındayım.
George.
Kendini azat et.
FLOYD'LA TOPLANTI
Tatilin nasıl geçti?
Merhaba Floyd.
George.
Yarın görüşeceğiz sanıyordum.
Ilık havanın tadını mı çıkarıyorsun?
Evet, kış bastırmadan son bir kez açılayım dedim.
Teknen olduğu için çok şanslısın.
Beni en son götürdüğünde açılmayı ne kadar özlediğimi fark ettim.
Özellikle de moralim bozuk olduğunda.
-Gelmek ister misin? -Hayır, olur mu…
-Rahatsız etmeyeyim. -Sorun değil.
Nehirde de konuşabiliriz.
Selam.
Ne oldu? İyi misin?
İşler…
…pek iyi gitmiyor.
Onun yüzünden, değil mi?
Onun gibileri iyi bilirim.
Öyle biriyle büyüdüm.
Ben senin gibi iyi biriyle olsam bastığı yeri öperdim, gerçekten.
Sana gerçeği anlatmaya can atıyorum.
Shelby'yle Columbia'da yaşadığım sorunlarla ilgili gerçeği.
Durum çok karışık
ama kısaca…
Bir suistimali ihbar ettiğim için aralarından dışlandım.
Cinsel suistimaldi.
Senin iyiliğini istiyorum, o yüzden seni dinlemeye hazırım
ama evrakta sahtecilik, sebebi ne olursa olsun bir suç.
Yanlış bir izlenim bırakmak istemem.
Bunu sır olarak saklayamam.
Bunu anlıyorum, nasıl bir ikilemde olduğunu biliyorum ama…
Yani…
Yarın bunu İnsan Kaynakları'na bildirmeyi planlıyorum.
Neticesini biliyoruz.
Okulda kalmana izin vermeyecekler.
İyi misin George?
Canını sıkma.
Bu da geçecek.
Evet.
Bunu atlatacaksın, bana inan.
Selam Cal.
-Siparişimi almaya geldim. -Hemen getireyim.
Pardon, merak ettim de…
O atkıyı nereden aldın?
Biri hediye etti.
Buyurun. 6,57 dolar.
Sağ ol, sekize yuvarlayalım.
Geç saatlere kadar çalışmaya mı başladın?
Tanrım…
Şu hâline…
Sırılsıklamsın.
Bu ne iş Justine?
-Beni resmen takibe mi başladın? -Resmen değil.
Peki niye nereye baksam oradasın?
Çünkü Catherine'e çok değer veriyorum.
Evet, bunu gösterdin.
-Bu lafını nasıl alayım, bilmiyorum. -Bence biliyorsun.
Söylesene, annen ona yaptığım atkıyı beğendi mi George?
Annem…
Aslında pek beğenmedi.
Çok kalitesizmiş.
Demek o yüzden başkasının boynunda gördüm.
Siktir git.
Müzede olanları açıklamak ister misin?
Bana söyleyecek bir şeyin varsa söyle de gitsin Justine.
Söylerim.
Hükûmet, rehineler için bulunulan yeni talepleri yerine getiremeyeceklerini
ve İran'ın rehinelere iyi davranmadığını söyledi.
Carter hükûmeti, İran üzerindeki baskıyı artırmak üzere bugün rehineleri…
Aman Tanrım.
Ne yapıyorsun?
Psikopat herif!
Üstüne başına ne oldu?
Üstüme kustum.
Konuşmamız gerek.
-Bu gece olmaz. -Nedenmiş?
Duymadın mı? Hastayım dedim.
O zaman burada yat. Neyin varsa bana bulaştırma.
Gerçekten buradaysan
bana bir işaret göster.
Aman Tanrım!
Ne oluyor?
Erkek arkadaşına söyle, sabah camı onarsın.
Cole, ben George Claire.
Bu sabah acil bir durum var.
Bugün biraz daha erken gelebilir misin?
Buyurun?
Şu ilacı almam gerek.
Kızımın karabasanları için.
Komadan çıkamayabileceğini söylüyorlar.
Onu diyen doktor Justine'i tanımıyor.
Ne kadar güçlü bir karakteri olduğunu bilmiyor.
…Ziraat Bakanlığı. Resmî açıklama yarın yapılacak.
Polis, dün Hudson'dan çıkarılan cesedin kimliğini belirledi.
Hudson yelken topluluğunun gediklilerinden
68 yaşındaki Saginaw profesörü Floyd DeBeers'a ait.
Ne?
Evet, sanırım dün nehre açılmış ve…
Kalp krizi geçirip suya düştüğünü düşünüyorlar.
İnanamıyorum.
Tanrım.
Evet.
Kısa zamanda çok kaynaştınız, biliyorum.
Anma törenini sana bildireceğim.
Tamam.
Geçici bir bölüm başkanı atamamız gerekecek.
Seni önerdiler, tabii ilgilenirsen.
Tanrım.
Olur.
Bölüm için her şeyi yaparım.
Size çok acı bir haberim var.
Bazılarınız çoktan duymuş olabilir.
Bir dakika, niye bu açık?
Ben bu slaydı seçmemiştim.
Bu da ne?
Bunu kim yaptı?
Şaka mı bu?
Bunu kim yaptı?
Bunun sorumlusu kim?
Sikerler.
Erkencisin. Dersi iptal mi ettin?
Bir sorun mu var Cath?
-Neden sordun? -Çünkü…
Protein içeceğini yine içmemişsin.
Sağ ol.
Cole nerede?
Bugün çok erken çağırmışsın, erken çıkması gerekti.
Peki, güzel.
Oturup o yapmak istediğin konuşmayı sonunda gerçekleştirebiliriz.
Bu gece olmaz.
-Neden olmasın? Hani çok önemliydi? -Bence artık değil.
-Yukarıda ne yapıyordun? -Franny'yi yatırıyordum.
Ne? İyi geceler öpücüğü veremeyecek miyim?
Çok yorulmuştu George.
-Ben yine de gidip öpeyim. -Hayır, çocuk uyuyor George…
George.
-Kıyafetleri neden üstünde? -Söyledim ya, yorgundu.
Bu gece don bekleniyor.
Yola çıkmak için kötü bir zaman.
Nereye gidiyorsun?
-Tanrım! -Yürü aşağı.
Bırak beni!
Catherine!
Ne yapıyorsun? Ne yaptığını sanıyorsun?
Bırak beni George!
Benim kızımı alıp nereye gideceğini sanıyorsun?
-Eve! -Senin evin burası!
Senin olduğun yer ev olamaz George.
Siktir!
Floyd'u biliyorum.
Kıyafetlerin sırılsıklamdı. Ya Justine?
Ondan nefret ediyordun, bu senin işin, biliyorum.
Ya kimliğini çaldığın kuzenin?
Sen gerçekten kafayı yedin, farkında mısın?
-Sen artık iyice sıyırdın. -Hayır, gözüm açıldı.
Babasının kim olduğunu öğrendiğinde Franny'ninki de açılacak.
Gitmek mi istiyorsun? Git hadi.
Hadi, kalk.
Kızını o paranoyak, aç beyninle uydurduğun bu korkunç canavara bırak.
Aman Tanrım.
Olamaz!
İmdat!
Biri bize yardım etsin!
Franny!
Ella, yardım et.
Kader.
Catherine.
Kader yolunda dizilmiş…
…çakıl taşlarını toplayabilirim.
Senin canın yanmasın diye.
Aman Tanrım. Franny!
Seni nereye sakladı?
Ama başkasının özgür iradesi…
…ona aittir.
Bizim özümüz bir oldu.
Yavrum?
Bunu durduracak güce ulaşmak için
canımı yine olsa yine verirdim.
Yavrum.
Nerede…
Şunu bil Catherine.
O nasıl benim yanımda olduysa
ben de senin yanındayım.
Hayır.
Kes şunu.
George.
Kendini azat et.
Kötülükle bütünleşenler asla galip gelemez.
Bir daha!
Bayan Claire?
Cole, karım hasta, onu rahatsız etme.
Franny'yi öğle uykusuna yatır.
İçeceği dolapta hazır.
Mutlaka içsin.
Franny uyuyunca gidebilirsin.
Hoşça kalın Bayan Claire.
Geçmiş olsun.
-Laughton'ların evi. -Alo, Travis.
-Ben Sam Pratt. -Sam, her şey yolunda mı?
Aslına bakarsan bir sorunumuz var.
Profesör komşum burada.
Anlaşılan karısına bir şey olmuş.
Yukarıda…
Bu balta senin mi George?
29 yaşındaki Catherine Claire
Chosen'daki çiftlik evinde vahşice öldürüldü.
Cesedini Saginaw profesörü olan kocası…
Willis.
Eddie.
Duymuşsun.
-Bir şey yapmalıydım. -Tamam.
İşte geliyor.
Tamam, al bakalım.
Ne düşünüyorsun?
Üzgün görünüyor.
Cinayetle biten soygun. Cidden mi?
Tanıklar doğrulandı.
Üniversite tüm gün derste olduğunu söyledi.
Bu gece salalım mı? Ailesi dışarıda.
Tamam, konuşmam gereken başka biri var.
Gel.
Bizi yarın gelmeye zorlayamazlar.
Bir ceza avukatı tutana kadar kimseyle konuşmayacaksın.
Manhattan'dan biri.
Sabah ilk iş bu lanet kasabadan çıkıp Connecticut'a gidiyoruz.
Ona vurduğunu gördün mü?
Tehdit ettiğini?
Hayır, öyle değil…
O adamdan nefret ediyordu.
Birçok kadın kocasından nefret eder.
Birçok adam da karısından.
Ama baltayla saldıracakları anlamına gelmez.
Karısını aldatıyor olabilir miydi?
-Belki kadın kocasını aldatıyordu. -Bunu o adam yaptı!
Yaptığını söylüyorum, bana inanmak zorundasın.
İnanmıyorum demedim ama elle tutulur bir şey vermiyorsun.
Hay sikeyim!
-Sağlam bir tanığı mı var? -Bütün gün işteymiş.
Sanat bölümünü içmeye götürmüş, hatta çocuk bakıcısını çağırmış.
Ama daha öncesinde yapmış olabilirmiş. Adli tabip de teyit etmiş.
Mümkün ama kanıtlaması zor.
-Ya parmak izi? Parmak izi var mıydı? -Her yerde, adam orada yaşıyor.
Baltada başka kimin izi var dersin?
-Eddie Vayle'ın. -İmkânsız.
Eddie olamaz.
O çocuk zavallı annesine çekmiş.
Travis, bunu George Claire'ın yaptığı ayan beyan ortada.
-Onu tutuklaman lazım. -Biliyorum.
Ama bu sonuca başka birinin ulaşması lazım.
Bu zaman alabilir.
O evde yaşayan kadınlar için adalet hani?
-Koruyucu melek. -Uyan.
İyilik her zaman galip gelir. Bu dünyada olmasa öteki dünyada.
Franny! Biri bize yardım etsin!
Justine, vakit geldi.
George?
Sen uyurken biri aradı.
-Bir muhabir daha mı? -Hayır.
Eski bir dostun olduğunu söyledi.
Çok gizemli bir mesaj bıraktı.
Adını söyledi mi?
Evet.
Sokolov, Justine Sokolov.
Ben…
MERHABA GEORGE, BENİ HATIRLADIN MI? BEN HER ŞEYİ HATIRLIYORUM.
Bunun sorumlusu onlar.
Bu onların suçu.
Sana hep engel olmaya çalıştılar.
Sana imrendiler.
Seni görmezden geldiler.
Dürtülerine güven.
Git.
Açılmana izin veremem.
-O teknenin aidatları gecikti. -Hemen döneceğim.
Hayır, izin veremem.
İzin verirseniz sevinirim.
Yardım eder misiniz?
KAYIP UFUK
-Travis. -Merhaba.
-Konuşalım mı? -Evet.
Cehennemin kapıları yalnızca kapıya dayananlara görünür.
Kötü olanlar, kendi kötülükleriyle cezalandırılır.
Lanetli.
Ruhlar âlemi ne cennettir ne cehennem.
Biz ikisinin ortasındayız.
Çocuklarımızı kaybettik.
Senin sayende ruhlarımız kenetlendi.
Senin sayende giderek güçleniyoruz.
Sonsuz bir denize akan…
…küçücük damlalarla.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ