Agencie Ritter!
Co dziś ma dla nas CIA?
Pani komandor.
Zbliża się zmierzch. Do roboty.
Zakładnikiem jest agent CIA.
Syryjskie władze przetrzymują go w pobliskim budynku.
Sygnał wywoławczy to „Randy”.
Podejdziemy od południa. Mogą nas dostrzec stąd i stąd.
Ilu syryjskich żołnierzy się spodziewamy?
Nie dysponuję takimi danymi.
Nie no, świetna gadka.
Jest pan komikiem?
Nie, to po prostu mądrala.
Nie, ja jestem mądralą.
On to raczej twardziel.
Brawo.
BEZ SKRUPUŁÓW TOMA CLANCY'EGO
Trzy, dwa, jeden...
Dalej!
Czysto!
Tożsamość zakładnika potwierdzona. To on.
Spadamy.
-Co to? -Trzymam cię.
To byli rosyjscy żołnierze.
Mieli być Syryjczycy.
Ja tu nie widzę Rosjan.
Na co czekamy? Ruchy!
Idziemy.
Granatnik!
-Na ziemię! -Kryć się!
Greer!
Mamy rannego. Trzeba go zabrać.
Zakładnik ma priorytet.
Widzimy się w punkcie ewakuacji.
Trzymaj się!
Sprawdź, czy Rusek żyje.
Dawać ich do ewakuacji.
Granat!
Najemnicy.
Rosyjski transport.
Ritter kłamał. To nie kryjówka.
To ruski arsenał.
Widzę.
Uwaga.
Za mną.
Tak jest.
Do dzieła.
Ritter! Co to za Rosjanie?
To nie zwykli najemnicy, tylko rosyjscy żołnierze.
Wiedziałeś o tym.
Potwierdź cel.
Orzeł Sześć. Potwierdzam.
Potrzebny nalot, koordynaty NP675290.
Powinienem był wiedzieć. Straciłem tam żołnierza.
Taka branża, słonko.
Zostaw go, żołnierzu.
-A ty co? -Ale już.
Brawo.
WASZYNGTON - 3 MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Powiedzieć ci coś romantycznego?
Co takiego?
Nie masz litości.
Posłuchaj. Usadź tyłeczek na kanapie.
Przynieść ci wody?
Wolałabym wino.
Niech będzie mrożona herbata.
Tak lepiej.
Z cukrem.
Robi się.
Potrzebowali tego, ale skąd to zachowanie?
Trzeba pomóc nauczycielom w szkołach publicznych.
-Już ci niosłem herbatę. -Nie szkodzi,
siostra Easton strasznie trajkotała. Tu jest bezpieczniej.
Fakt.
Dorwała cię, co?
Pam mówiła nam o twojej nowej pracy. Klasa.
Na razie tylko otrzymał propozycję.
W prywatnej ochronie.
Znośne zmiany, dobra płaca.
To spory krok.
Odejść z wojska.
Kiedy masz termin?
-Za miesiąc, siedemnastego. -Siedemnastego.
Pamiętam nasz pierwszy poród.
Jak myślisz, że na wojnie nie można spać,
to zaczekaj, aż brzdąc zgłodnieje.
Załatwi cię.
Spodziewamy się córki.
Córki? No to przerąbane.
CHARLOTTE, KAROLINA PÓŁNOCNA
Głodny?
Pomożesz mi wynieść śmieci?
Jasne.
Tato, mieliśmy grać w Twistera!
Już, sekundkę.
Pamiętasz ten wieczór?
Pamiętam tę sukienkę i te buty.
A ja twoje włosy.
Jadę, tylko utknąłem...
Jezu, ruszcie się!
Skąd wracasz?
Byłem z chłopakami u Happy'ego.
Znowu z tymi twoimi komandosami?
Kochanie, nie zaczynaj.
Co do...
Halo?
Co się stało?
Jak tam moja maleńka?
Nadal w ciąży.
Sam spróbuj.
Nie o ciebie pytam.
No to wybacz.
To jak ci tam w środku, skarbie?
Tatuś tu na ciebie czeka.
Calusieńki pokój już masz gotowy.
Co mówisz?
Będzie córeczką tatusia.
Wątpię.
My jesteśmy dwie.
Dobra, poddaję się.
Przewadze liczebnej ulegnę.
Wiesz...
jak mnie kręci, gdy wkładasz moje skarpetki.
Włożyłaś?
John, muszę się wyspać.
-Wiem, możesz spać. -Nie.
-Szybki numerek. -Nie.
Przestań!
-Kocham cię. -Ja ciebie też. Sio.
I nie słuchaj całą noc muzyki na dole.
Nie obiecuję.
Gotów.
Pam.
Pam!
Skarbie!
Pam?
O nie.
Nie.
Wiemy tylko, że trzech sprawców nie żyje.
Starszy bosman Kelly jest bliski śmierci.
Raczej nie przeżyje.
Zabili też jego żonę.
To trzeci członek jednostki specjalnej
zaatakowany w ciągu ostatniej doby.
FBI objęło pozostałych członków jednostki
dozorem i ochroną.
Musimy pamiętać, że ci komandosi narażali się na niebezpieczeństwo.
Narkotyki, broń, informacje.
W związku z tym
dopuszczamy każdy możliwy scenariusz.
Ritter!
Co ty pieprzysz o tych możliwych scenariuszach?
Moi ludzie byli czyści. Wiesz o tym.
Co ukrywasz?
I nie ściemniaj, bo to nie pora.
Badamy tę sprawę.
Dwa razy życie mi się posrało
i dwa razy ty przy tym byłeś.
Takie moje szczęście.
Lekarza!
Kod niebieski!
Sprawdźcie puls.
Puls spada.
Zacznij uciskać.
Co z dzieckiem?
Kto za tym stoi?
Nie wiem.
Zawodowcy.
To byli zawodowcy.
Ciało z sypialni...
Nie zabiłem go.
Znalazłem go martwego.
Jeden z nich uciekł.
Potrzebne mi tylko...
nazwisko.
Podaj mi je.
Nawet gdybym je znała...
nie mogłabym tego zrobić.
Niewyraźnie napisałam, żeby pukać?
Pan wybaczy, panie sekretarzu.
Nie ma za co.
W sumie tego oczekiwałem.
Specjalna misja dla Departamentu Obrony. Imponujące.
Ma pani nawet okno.
Proszę usiąść.
Pracowałem z pani wujem.
Jim Greer to świetny agent.
Zapewne ma pan rację.
Bardzo sobie ceni panią i pani zdanie.
Dlatego chcę z panią pomówić o Johnie Kellym.
Pani komandor, czy według pani
można mu ufać?
Wiesz, co robić.
Klatka, 15 powtórzeń.
SIEDZIBA CIA, LANGLEY
Pani komandor, zapraszam.
Z całym szacunkiem,
ale dyrektor kazała złożyć raport wyłącznie panu.
Proszę usiąść.
Poprosiłem o raport CIA w sprawie pani ludzi.
Uznałem, że chce pani przy tym być.
Dziękuję.
Jurij Zelin,
syn Nikołaja Zelina, szefa FSB.
Oto Jurij w Aleppo godzinę przed naszą akcją.
Ludzie pani komandor zabili go na drugim piętrze.
Nie wiemy, co tam robił,
ale to wygląda na akt zemsty na Webbie, Rowdym i Kellym.
Napastnicy u Kelly'ego byli powiązani z FSB.
Próbuje mi pan powiedzieć,
że masakra naszych ludzi i ich rodzin to działanie
obcych państw na amerykańskiej ziemi?
Rosjan?
Nie bezpośrednio.
Nikt nie miał oficjalnych koneksji z Rosją.
Wiedział pan, że w miejscu akcji Rosjanie handlowali bronią?
Przeczuwaliśmy to.
Jednego nam brakuje.
Kelly mówi, że jeden uciekł.
Tu jest trzech. A czwarty?
To nieistotne.
CIA uznaje tę sprawę za zamkniętą.
Proszę?
Dyrektor uważa rachunek za wyrównany.
Woli nie drażnić lwa.
Jeśli Sarah uważa, że wiemy za mało,
by reagować, to mam związane ręce.
Nie mogę nic zrobić.
Weź kubek.
Świętujemy coś?
Pij.
To rozkaz.
Wreszcie zrozumiałam, co czułeś w helikopterze.
W sprawie Rittera.
CIA nie będzie kontynuowało śledztwa
w sprawie ataków i śmierci Pam.
Rozkaz dyrektorki.
„Bezpieczeństwo narodowe”, mówią.
-Wiedzą, że to Ruscy. -Chryste.
Tylko ich dane są zastrzeżone.
Cholera.
Pewnie pójdę za to siedzieć,
Trudno.
Etykiety z kostnicy.
Od sekretarza Claya.
-A czwarty? -Gość jest duchem.
Ale tych załatwił szef wywiadu.
Andriej Wasiliew, były agent FSB.
Wystawił im paszporty.
Wasiliew.
Zna nazwisko czwartego.
Ktoś już z nim rozmawiał?
Nie.
Facet jest nie do ruszenia.
Uważaj!
Co ty wyprawiasz?
Sam uważaj!
Twój brat?
Ssij.
Lepiej stąd idź.
Też mam marynarę, patrz.
-Pokażę ci. -Nie.
Idź sobie.
Zamienimy się?
-Nie. Odejdź. -Spoko, tylko...
Nie. Cofnij się.
-Ale ja tam idę. -Pójdziesz tamtędy.
-Muszę tędy. -Odejdź.
-Dobra. -Mówiłem coś!
Dobra już, dobra.
Tylko...
Dyspozytor, w czym mogę pomóc?
Wiozłem kogoś na lotnisko Dullesa
i widziałem auto jadące od krawędzi do krawędzi.
Zatrzymałem się obok niego.
Facet wycelował do mnie z broni.
Ciemny SUV,
rejestracja RT5629.
Szybko, proszę. Boję się.
Tak ciężko spławić gliniarzy?
Bez obaw, panie Wasiliew. Już pana wiozę.
Pamiętasz mnie?
Kto zabił moją żonę?
Kim był ten czwarty? Nazwisko.
Mów, ale już.
Dobrze.
Powiem.
John Kelly.
To ty stanowisz problem, John.
Miałeś umrzeć.
Teraz śmierć będzie za tobą podążać.
Zgadza się, przebite płuco.
Moja żona Pam utonęła we własnej krwi.
Podaj nazwisko.
Mów, a zginiesz szybko.
Wiktor Rajkow.
Wysiada!
Ręce na widoku!
-Na ziemię! -Jestem żołnierzem!
-Odwróć się! -Nie strzelajcie.
Ręce za głowę!
WASZYNGTON, PENTAGON
Kilka godzin przed atakiem anonimowe źródło ujawniło poufne dokumenty
łączące rosyjski rząd z atakami na komandosów SEAL w USA.
To ma być zbieg okoliczności?
Nie szafowałbym oskarżeniami wobec rosyjskiego rządu
o atakowanie amerykańskich żołnierzy na terenie USA.
Przeciek nie pochodzi od nas.
Bo niby po co?
Tuszowaliśmy tę sprawę.
Dyrektor Dillard uznała,
że będzie pan ciekaw, jak Kelly dopadł Wasiliewa.
Komandor podporucznik Greer?
Niczego nie udowodnimy.
Ale nalegał pan,
by była obecna przy raporcie.
Wydawała się pomysłowa.
Obawiamy się,
że bieżące wydarzenia zostaną źle odebrane w Moskwie.
Źle odebrane?
Uderzyli na naszej ziemi.
Teraz to oni uważają.
A Kelly stał się celem.
Nawet w więzieniu nie będzie bezpieczny.
Czasem trzeba myśleć nieszablonowo.
Pomyślał pan, że Kelly zrobił coś, czego my nie mogliśmy?
Uderzył we właściwy stół.
Pozostaje czekać na nożyce.
Jesteś w rozsypce.
Pod wieloma względami.
Nie.
Pół życia grałem według ich zasad.
Odwalałem za nich brudną robotę w piekle.
Służyliśmy krajowi, który miał nas gdzieś,
bo wierzyliśmy w jego potencjał.
Walczyliśmy za to, czym mogła być Ameryka.
Ale przekroczyli granicę.
Przenieśli wojnę do mojego domu.
Zabili moją żonę.
Zabili moją córkę, zanim po raz pierwszy zaczerpnęła tchu.
Złamali umowę.
Teraz ja tu ustanawiam zasady.
Pokażę im, że król powinien paść przed pionkiem.
Akta Rosjan
dostałaś od sekretarza?
Przekaż mu wiadomość.
Nie mogę tego zrobić.
Czegoś się dowiedziałem.
Czego?
Nie.
Jeśli chce wiedzieć, niech mnie stąd wyciągnie.
Niby czemu trafiłem do paki pełnej ruskich gangusów?
Zastanów się.
Tu mogą mnie dopaść.
Wstawaj.
Twarzą do ściany.
A po co?
Zabieramy cię na wycieczkę.
Nie, dzięki.
Tu mi dobrze.
Wstawaj!
Twarzą do ściany!
Albo mi powiesz, dokąd idę,
albo się nie ruszam.
Wchodzimy!
Zamknij drzwi, bo im łby poukręcam.
Przejście!
Proszę pani,
jestem pod celą Johna.
Starszy bosmanie Kelly.
Szeryf federalny Kevin Townsend.
Podam panu telefon.
Ktoś chce z panem rozmawiać.
Dawaj.
Mówi John.
John, to ja.
Wyciągniemy cię.
Idź za szeryfem.
Możesz mu ufać.
Chyba że nie skończyłeś.
Skończyłem.
Wiesz, że skopałeś, jak wpada po ciebie konwój.
Będą śpiewać pieśni o burdelu, jakiego narobiłeś.
Tędy.
Panie sekretarzu, starszy bosman John Kelly.
John,
znasz Sarah Dillard?
Zarządza CIA.
-A to Robert Ritter... -Znam go.
Czego się dowiedziałeś?
Chyba nie ciągnąłeś nas tu na darmo.
Wiktor Rajkow.
Skąd znasz to nazwisko?
Był czwartym napastnikiem w moim domu.
Zabił moją żonę.
Rajkow nie żyje.
Kim on, do cholery, jest?
To ściśle tajne.
Mów.
Wiktor Anatolij Rajkow, urodzony w Tiumeni.
Młodo osierocony.
Jako chłopiec przybył do USA.
Rosyjskie siły specjalne,
kontrwywiad, FSB, broń.
Postsowiecka ideologia.
Uważał, że Zachód można pokonać, atakując na amerykańskiej ziemi.
Planował i działał.
Zorganizował siatkę agentów.
Aż do...
-usankcjonowania. -Przynajmniej tak sądziliśmy.
Tran,
udowodnij, że pan Kelly nie rozpoznałby Rajkowa,
gdyby ten przed nim stał.
Pokaż zestawienie.
Prawy górny róg.
To on.
Jeśli to on,
to co robimy?
Jeśli Rajkow żyje, trzeba go znaleźć i aresztować.
Wiemy, jak działa.
Musimy założyć, że to nie jest jednorazowa akcja.
Do tego...
zgaduję, że zaplanowana w Rosji.
Muszę być w tym zespole.
Dziękuję, John, naprawdę,
ale my się tym zajmiemy.
Pani komandor, obejmie pani dowodzenie.
Przeprowadźcie ekstrakcję.
-Proponuję listę. -Nie.
Pokazałem już, że posunę się dalej niż ktokolwiek,
żeby go dorwać.
Na lotnisku pokazałem, co potrafię.
Jeśli to naprawdę taki kawał drania,
potrzebujecie kogoś takiego jak ja.
A poza mną kogoś takiego nie ma.
To niewłaściwe rozwiązanie.
Uważam, że bosman Kelly
nie jest obecnie w stanie działać w terenie.
Z całym szacunkiem,
ale według mnie sobie poradzi.
Dołączy.
Po misji natomiast wróci do zakładu karnego.
LIPSK, NIEMCY
Z pasażerskiego jeszcze nie skakałem.
Przerobili go.
Wyskoczysz z ładowni.
Zorganizowanie nieplanowanego lotu nad Niemcami do Rosji trwa.
Trasa z Lipska do Anchorage jest potwierdzona.
To nad strefą zrzutu.
-Do zobaczenia. -Tak jest.
Rajkow ukrywa się w Murmańsku?
Bez kitu,
myślałem, że to ćwiczenia.
Lecimy po cywilu?
Przy spięciach z Rosją tak będzie najlepiej.
USA tam nigdy nie były, jasne?
Gdzie punkt ewakuacji?
Sprawdź w papierach.
Ritter, nie dołączysz?
Widzimy się na miejscu.
Przestań.
Nie rób tak, John. Poważnie.
Dobra.
Dobrze.
Sorry.
Dlaczego tak się zachowujesz?
„Kelly nie jest obecnie w stanie działać w terenie”.
Co to miało być?
Już mi nie ufasz?
Mówiłam, jesteś w rozsypce.
Wiesz, co powiedział mi Wasiliew, zanim go kropnąłem?
Że podąża za mną śmierć.
-Miał rację. -John.
Posłuchaj mnie.
Gdyby nie misja w Aleppo,
gdybym darował sobie tę turę, moja żona
i córka
nadal by żyły.
Moja rodzina.
Wokół mnie nie ma już kto umierać.
-John... -Nie.
-To nie twoja wina. -Moja.
Zabili moją rodzinę.
Zemszczę się.
Nieważne, co będzie ze mną później.
Tu nie chodzi o zemstę,
ale o ekstrakcję.
Musimy go osądzić.
Powiedz, że to ci wystarczy.
Mam dość...
składania pustych obietnic.
Mówi kapitan.
Trzydzieści minut do zrzutu. Przygotować się.
Do dzieła.
Co ci się śniło?
Ty.
MORZE BARENTSA, ROSYJSKA PRZESTRZEŃ POWIETRZNA
Kontrola sprzętu.
Dwie minuty do skoku. Uwaga.
Tu myśliwiec Su-57, rosyjskie siły powietrzne.
-Przejmujemy was. Potwierdź. -Przerywamy!
-Tu lot Transatlantic 104. -Nie skaczemy!
Lecimy z Lipska do Anchorage. Mamy zgodę.
Natychmiast skieruj się na lotnisko ULL w Murmańsku.
Głowy nisko, zobaczy nas.
W przeciwnym razie
wasze działania uznamy za wrogie wobec Federacji Rosyjskiej.
Zostaniecie zestrzeleni.
Tu lot Transatlantic 104.
Mam zakłócenia. Powtórz.
Nadlatuje pocisk, na drugiej.
Manewr wymijający!
Trzymajcie się!
Uwaga!
Posadzisz go?
Czeka nas kąpiel.
Wracajcie na miejsca. Szykujcie się na wstrząs.
Na miejsca!
Pasy! Zaraz walniemy!
Wszyscy cali?
-Cali. -Tak.
-Ruchy! -Wstawać!
-Szybko! -Wychodzimy!
Wezmę sprzęt!
Zostaw!
-Idziemy! -Dalej.
-Bez sprzętu nic tu po nas. -Idziemy.
Lecę po sprzęt.
-A ty dokąd? -Po sprzęt.
Nie przejdziesz tam.
Idę po Zodiaca.
John!
-Mam cię. -Ma sprzęt.
-Dawaj. -Byle się utrzymać.
Mamy Zodiaca. Weź to.
Dalej, udało się!
Udało ci się.
MURMAŃSK, ROSJA
Wyciągną nas stąd?
Dopiero po misji.
Pomyślałem, że skoro nasz samolot wybuchł...
To mają nas za trupy?
Przynajmniej tyle dobrego.
Riccardo.
Tak mam na imię.
Skoro mamy razem zginąć, darujmy sobie kryptonimy.
Franklin.
Seymour.
Ani słowa.
Karen.
John.
Miło, co?
To nadal nie ma sensu.
A jeśli nie zestrzelili nas przypadkiem?
Ciężko zapomnieć ostatnią misję z Ritterem.
Słyszałaś raport.
Ritter mówił, że Rajkow nie żyje.
Uniemożliwił też śledztwo w sprawie zabójstwa mojej żony.
I jako jedyny z nami nie poleciał.
Niby dlaczego?
Dlaczego miałby narażać misję?
Nie wiem.
Ale się dowiem.
Rozumiesz?
Jak podaje Kreml,
nie był to samolot linii Transatlantic Airlines,
ale operacja szpiegowska prowadzona przez CIA.
Podano, iż fałszywa lista pasażerów...
Odwróćcie się. Powoli. Ręce!
-Ręce, bo cię rozwalę. -Przeszukać go.
-Siadaj. -Szukaj.
-Co się dzieje, Greer? -Cicho!
Co to za forsa, Ritter?
Odłóżmy broń i porozmawiajmy!
-Jaki jest prawdziwy cel? -Wiesz.
Dlaczego z nami nie leciałeś? Jak nas znaleźli?
To ich przestrzeń powietrzna...
Gówno prawda! To samo było w Aleppo. Jaką masz misję?
Gadaj.
Chcę dorwać Rajkowa.
-Spytaj go. -Mów.
Zapłacił nam za pomoc w ujęciu celu w apartamentowcu.
Ma trafić do bazy USA w Finlandii.
Myśleliśmy, że zginęliście. Musieliśmy działać.
-Grożą nam kolejne ataki. -Siedź!
Musimy dorwać Rajkowa.
Nie możemy pomóc. Robimy za zwiad, mamy rodziny.
Mówi prawdę.
Chcesz Rajkowa? Pomogę ci go dopaść. Tego chcesz?
Spokojnie!
Wracaj. Myślisz, że to zabawa?
Nie wydałem was.
Do reszty cię pochrzaniło!
Nie ma to jak w domu.
Cel jest w kuchni.
Siedzi przy stole i pije.
-Jest sam? -Ma dwóch karków.
Tylko patrzę.
Czekaj.
Co widzisz, John?
Czekaj, John. Cholera.
Otwórz te drzwi.
-Otwieraj. -Podaj łom.
John Kelly.
Dobrze cię znów widzieć.
Moja żona miała na imię Pam.
Wypowiesz jej imię przed śmiercią.
Nie ja ją zabiłem.
To skutek decyzji.
Obaj jesteśmy pionkami.
Służymy jednemu królowi.
Wiesz, że pracuję dla CIA?
Powiedzieli ci?
Miałeś tu dotrzeć.
Ty albo ktoś podobny.
Co ci powiedzieli?
Że zapobiegniesz atakowi?
Nie ma innych misji.
Tylko ty i ja.
To nasza akcja.
Uważamy się za prawdziwych patriotów.
Dopuszczamy możliwość śmierci.
Obaj.
Ofiarowaliśmy życie w imię wyższego celu.
Czyżby? Jakiego?
W imię Ameryki.
Musimy tylko umrzeć.
Nie, zaczekaj. Pogadajmy.
Porozmawiajmy jeszcze chwilę.
Nasi przełożeni w Waszyngtonie...
nie są jedynymi prawdziwymi patriotami.
Wszyscy cali?
Wychodzimy stąd.
Ruszamy.
Czekał na nas. Spodziewał się...
Cholera, snajper!
-Dallas oberwał! -Dallas!
-Kto go widzi? -Dallas dostał!
Skąd wali?
-Gdzie dostałeś? -Dallas jest ranny.
-W brzuch. -Możesz się ruszać?
Nie.
Mów do mnie. Zaraz cię stąd zabierzemy.
Gdzie on jest?
Kelly, na szóstej.
Nie widzę go.
Thunder, strzelaj!
John, masz go na szóstej.
Pomóżcie mi.
Nie zostawię cię tu.
-Nie teraz. -Osłaniaj mnie.
Ruchy!
Wracam. Przechodzę!
Dallas, trzymaj się.
-Trzecie piętro, drugie okno! -Trzecie piętro, drugie okno!
Zdejmę go! Osłaniać mnie!
Osłaniam. Leć!
Chodź.
Drugi snajper!
Mamy drugiego snajpera!
Na dwunastej!
Zabierz go stąd!
Zabierzcie mnie!
Cholera jasna.
Szlag!
Ritter, wiedziałeś o tym?
Musimy stąd wiać.
Thunder dostał, snajper obserwuje wejście.
Musimy znaleźć inną drogę.
Dasz radę, Thunder?
Dam, pani komandor. Osłaniam tyły.
Dobra.
Wybadam sytuację.
-Hatchet, Kelly, kryjcie. -Tak jest.
-Ruch. -Ruch.
Osłaniam!
Trzeba zdjąć snajpera.
Wstrzymać ogień.
Zabili dwóch policjantów.
Cholera. Zrzucą to na nas.
Ci martwi Rosjanie w moim domu...
Chcieli, żebyśmy ich znaleźli.
Martwego ruskiego trepa na amerykańskiej ziemi.
Jeśli tu zginiemy, oni znajdą Amerykanów na swojej.
Jak po drodze sprzątniemy parę glin, tym lepiej dla nich.
Chryste.
To wszystko...
Zabójstwa żołnierzy,
mój dom, ta misja...
To od początku była ustawka.
Próbują wzniecić wojnę.
Dlatego Rajkow powiedział, że musimy tylko umrzeć.
Udowodnimy, że się mylił.
Trzeba zdjąć snajpera w korytarzu.
-Załatwisz nam wyjście. -Tak jest.
Ruszamy. Thunder, podaj sprzęt.
-Ruszamy. -Osłaniam.
Czas na was, panowie.
Już.
Ruchy.
Idziemy naprzód!
Napieramy!
Zaciął się.
Nieźle.
Czas wiać. Spadamy stąd.
Ostatni!
Korytarzem!
Dalej.
W prawo.
Posadź go.
Osłaniaj wyjścia.
Dallas, usiądź.
Wyjdziesz z tego.
Dobra.
Stary.
Masz dzieciaki?
Co?
Dzieciaki.
No.
Tak.
Mam im coś przekazać?
Powiedz im...
że je kocham.
Jasne.
Powiedz...
że...
Mam plan.
Oczyszczę wam drogę z dachu.
Nie zostawimy cię.
Nikogo nie zostawiamy.
Jeśli zostawimy ślad, wybuchnie wojna.
Musisz stąd zabrać ludzi.
Dla nich nie jestem żołnierzem.
Jestem skazańcem.
Mogę tu zginąć.
Nadążasz?
Dawaj, Kelly.
Możesz iść?
Reszta poszła dalej.
Słyszeliście, co powiedział Rajkow?
To się zaczęło w Waszyngtonie.
Myślałem, że ścigam króla.
Ale Rajkow też był pionkiem, tylko że po drugiej stronie.
Pionek nigdy nie zbije króla.
Pozostało mi wrócić do paki.
Pod pokładem jest torba z pieniędzmi.
Jest twoja.
Nie przeżyłeś akcji.
Zginąłeś w Murmańsku.
Może jeśli będziesz duchem,
dowiesz się, kto za tym stoi.
Myliłem się co do ciebie.
...minister oskarżył USA o atak na budynek mieszkalny
w Murmańsku. Śmierć poniosło wiele osób.
SZCZYT ONZ: NAPIĘCIA USA - ROSJA
Biały Dom wypiera się związku.
Oskarżył natomiast Rosję o przerzucanie winy
za zestrzelenie samolotu pasażerskiego nad Morzem Barentsa.
Żaden kraj nie przedstawił dowodów.
Relacje między mocarstwami
nie były tak napięte od czasów zimnej wojny.
Specjaliści martwią się o wpływ eskalacji napięć
na gospodarkę. Rzecznik Departamentu Handlu...
Panie sekretarzu.
John!
Greer mówiła, że nie żyjesz.
Pan wybaczy, musiałem zejść pod ziemię.
Tylko tak mogłem pana poinformować.
O czym?
O misji.
Ktoś nie chciał, żebyśmy przeżyli.
To sprawka CIA. Cały czas mieli wszystko pod kontrolą.
Dążą do zaognienia konfliktu z Rosją.
Chyba nie mówisz o Dillard?
Znam ją od lat.
Nie zawsze się z nią zgadzam, ale większej patriotki nie znam.
Nie wygląda na kogoś, kto ubiera agenta w kamizelkę z bombą.
I każe mu się wysadzić.
O tym mówię.
Greer pominęła to w raporcie.
Ale gdy panu powiedziałem,
nie był pan zaskoczony.
Mnie już nic nie zaskoczy.
Czas najwyższy.
Co ty sobie myślisz, żołnierzu?
Bezradny?
Ganiasz mnie po całym świecie.
Stawiasz na szali moje życie, bo wierzyłem,
że gramy do jednej bramki.
Że dzięki nam tacy jak ty nie będą mogli postawić na swoim.
Zjedź na pobocze. Pogubiłeś się.
Wyjaśnisz mi to.
Dlaczego moja rodzina?
Moja żona. Moja córka.
Po co zginęli moi ludzie?
Rajkow szczerze cię popierał.
Chętnie posłucham bajeczki, którą mu wcisnąłeś.
Popełniasz błąd.
Wiesz, dokąd jedziemy?
Masz farmę w Wirginii Zachodniej.
Twoja córka powinna akurat przyjechać.
Wesleyan, dobra szkoła.
Twoja żona. I syn.
Lepiej zacznij gadać.
W przeciwnym razie
będziesz patrzył, jak zabijam twoich bliskich.
Nigdy nie spotkałem Rajkowa.
Słucham uważnie.
Wiesz, kto wygrał II wojnę światową?
Ani generałowie, ani admirałowie.
Tylko ekonomiści.
Kolejne czołgi, samoloty i okręty
wyciągnęły naród z otchłani nędzy.
Uwolniły świat od tyranii.
Wielki kraj potrzebuje wielkich wrogów.
Lepszego wroga niż ZSRR nie mieliśmy.
Lęk przed nim nas jednoczył.
Dał nam cel.
Dziś problem polega na tym,
że połowa narodu uważa za wroga drugą połowę,
bo nie ma z kim walczyć.
Dlatego daliśmy im wroga.
Takiego, który zagrozi ich życiu i wolności.
Wolności, którą mają za pewnik.
To działa, John. Działa.
Ale ty nie chcesz umrzeć.
Nie miałeś prawa tyle nam odebrać.
Miałem. Złożyłem przysięgę.
Ja również.
Przysięgałem żonie.
Miała na imię Pam.
Wypowiesz jej imię przed śmiercią.
Wypowiedz jej imię.
Zabierz mnie stąd!
Wypowiedz je.
Zabierz mnie!
Mów!
Pam!
Niebo istnieje.
Czy to niebo?
Nie, skarbie.
A ty?
Trafiłaś do nieba?
Jestem przy tobie.
Nie zawsze.
Nie. Nie zawsze.
Ale teraz tak.
Tęsknię za tobą, Pam.
Wiem.
Już dobrze.
PAMELA M. KELLY - UKOCHANA ŻONA I MATKA
JOHN T. KELLY - STARSZY BOSMAN MARYNARKI ODZNACZONY PURPUROWYM SERCEM
Moc i chwała, na zawsze i na wieki.
Amen.
Ciało sekretarza obrony Thomasa Claya znaleziono tydzień temu w Potomaku.
Podejrzewa się samobójstwo.
Nowe doniesienia sugerują jego udział w potencjalnej zdradzie...
Słuchałem tego.
Spodziewałem się więcej ludzi.
Dlatego daliśmy im wroga.
Takiego, który zagrozi ich życiu i wolności.
Wolności, którą mają za pewnik.
To działa, John. Działa.
Ale ty nie chcesz umrzeć.
Potrzebuję przysługi.
Wasiliew mówił, że to się nie skończy, póki John Kelly żyje.
Stwórz nową legendę. Dzięki uprzejmości twojego kumpla Rittera.
„John Clark”. Kreatywnie.
To nie jest mocna strona CIA.
To prawda.
Co zamierzasz, John?
To, co umiemy najlepiej. Zniknę.
Wiem, że nie żyjesz i w ogóle,
ale odezwij się czasem.
Tak jest.
BEZ SKRUPUŁÓW TOMA CLANCY'EGO
ROK PÓŹNIEJ
Dyrektorze.
Gratuluję awansu.
Dzięki.
Zaskoczył mnie twój powrót do Waszyngtonu.
Rozmyślałem o tym, co się stało.
O tym, że to się może powtórzyć.
Przemyślałem parę spraw.
Międzynarodowy zespół antyterrorystyczny.
Złożony z personelu amerykańskiego, brytyjskiego i przedstawicieli NATO,
z pełnym wsparciem krajowych wywiadów.
Kto by stanął na jego czele?
Ja.
Chcę przedstawić pomysł prezydentowi.
Doprawdy?
Nadam mu kryptonim „Tęcza”.
Dlaczego?
Z przyczyn osobistych.
John.
Dobrze mieć cię znów przy sobie.
Dobrze znów tu być.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski