‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪(นิวออร์ลีนส์)
‪สงสัยละสิว่าผู้ชายอย่างผมชนะใจเขาได้ไง
‪- มีแต่คนถาม ‪- เราเป็นเพื่อนกันมานานค่ะ
‪ผมปิ๊งเขาตั้งแต่เด็ก
‪แต่สังคมมองว่าผู้หญิงตัวสูงไม่ควรคบผู้ชายเตี้ย
‪ใช่เลย ฉันโดนล้อเรื่องตัวสูงมาตลอด
‪- อากาศข้างบนเป็นไงบ้าง ‪- คิมมี่นี่ตัวจี๊ดเลย
‪กางเกงวอร์มสวยนะบิ๊กฟุต
‪เหมือนต้องคำสาป
‪จนสติ๊ก นักเรียนแลกเปลี่ยน ‪จากสวีเดนปรากฏตัวขึ้น
‪- และมาอยู่บ้านผม ‪- เขาตัวสูงกว่าฉันอีก
‪ทั้งคู่คบกันแป๊บนึง แต่เขาหลอกโจดี้
‪ใช่ค่ะ แถมยังฉีกหน้าฉันต่อหน้าเพื่อนทั้งรุ่นด้วย
‪เขาแอบชอบฉัน
‪ฮะ
‪ไม่ต้องห่วง ผมเข้ามาปกป้องโจดี้
‪เขาเจ๋งกว่าพวกนายทุกคนรวมกันอีก
‪ยอมโดนต่อย แต่เรื่องเล็กครับ
‪- เรื่องใหญ่นะ ‪- เรื่องใหญ่มาก
‪จริงๆ ค่ะ
‪เขามอบความมั่นใจให้ฉันลุกขึ้นมาปกป้องตัวเอง
‪ด้วยของขวัญที่น่ารักที่สุด
‪ทำให้ฉันมั่นใจในความสูงของตัวเอง
‪ตั้งแต่งานคืนสู่เหย้าเป็นต้นมา
‪หวัดดี ฉันชื่อโจดี้
‪พวกเธออาจจะรู้จักฉัน ‪ในฉายา "อเมซอน" หรือ "โจดี้ยักษ์เขียว"
‪เอกลักษณ์ของฉันคือความสูง
‪แล้วฉันก็ชอบตัวเอง
‪ฟารีดาเพื่อนซี้ฉัน
‪ฮาร์เปอร์พี่สาวฉันก็เป็นกำลังใจให้
‪แล้วโจดี้ก็รู้ตัว…
‪ว่าเขานี่แหละที่ฉันควรจะคบมาตั้งนานแล้ว
‪ซึ่งก็เข้าทาง เพราะผม
‪แบกลังใส่นมรอท่าหาจังหวะจูบเขามานาน
‪จนเพิ่งได้ใช้งานเมื่อสามเดือนก่อน
‪แล้วก็ฟินมายาวๆ เลย
‪คุณผู้หญิงจะ…
‪หลังฉัน
‪ตอนนี้ลังใส่นมสู่ขิตไปแล้วครับ
‪ฉันก็เลยจะซื้อเป้ให้เขาฉลองครบรอบสามเดือน
‪แน่ใจนะว่าเธอก้มลงมาจูบฉันได้
‪แน่ใจสิ
‪- โทษครับ เราพูดไปเรื่อยเลย ‪- นั่นสิ คุณถามว่าไงนะคะ
‪วันนี้จะมาซื้ออะไรครับ
‪- ซื้อเป้ครับ ‪- ใช่ค่ะ ใบนี้
‪นายชอบใบนี้ใช่ไหม
‪- ใช่ ‪- โอเค
‪- ว่าไง ‪- มีสมูทตี้มาฝาก
‪- ขอบใจจ้ะ ‪- จ้ะ
‪- โจดี้ ‪- ไมกี้ ว่าไง
‪- หวัด… ‪- มาๆ
‪- ฉันหยิบให้ นี่จ้ะ ‪- ขอบใจจ้ะ
‪ซูซี่
‪ชี้เป้าเสื้อตัวนี้มาเดี๋ยวนี้เลยนะ
‪ฟารีดา มาร์กส์ จำให้ขึ้นใจ
‪- นึกว่าพูดถึงเสื้อฉันซะอีก ‪- ก็น่ารัก
‪ไว้ไปดื่มกาแฟกันไหม
‪เฮ้ย นี่แฟน นั่งหัวโด่อยู่นี่
‪ไม่รู้อะ ฉันเพิ่งเข้ามา
‪อยากออกเลยไหม
‪แต่ฉันไม่เคยพูดหน้าชั้นเลยนะ
‪แค่ทำให้ดีที่สุดก็พอ ถ้าออกมาไม่ดีก็ไม่เป็นไร
‪โจดี้ มาแล้ว
‪(ใบลงชื่อคัดตัวนักแสดงละครเพลง ‪บ๊ายบายเบอร์ดี้)
‪รัวกลองเลย
‪เพื่อนๆ
‪เธอเคยบอกว่าอย่าทำอะไรเอิกเกริก
‪ได้ซะที่ไหน
‪นี่แค่รอบคัดตัวเองนะ
‪เธออยากเล่นละครมาตั้งแต่ ม.ต้นแล้ว
‪เราอยากฉลองให้อะไรแบบนี้
‪ว่าไง
‪ไม่ใช่แบบนั้น
‪- ว่าไง ‪- โอ้โฮ ฉลองอะไรกันเนี่ย
‪ไม่ได้ฉลองอะไร เพราะเราเลิกคบนายแล้ว
‪ไปไกลๆ เลยนะอิเกีย
‪เราฉลองที่ฉันลงชื่อคัดตัวแสดงละครเวทีน่ะ
‪บ๊ายบายเบอร์ดี้เหรอ ว้าว
‪เรื่องที่สองในดวงใจเลย ‪เรื่องแรกคือกายส์แอนด์ดอลส์
‪อยากรู้เรื่องที่สามไหม
‪โอ้โฮ ไม่สนว่ะ
‪โอเค
‪เอาละ
‪แล้วเจอกัน
‪ชนหมัด
‪จับมือ
‪เจอกันที่บ้าน
‪ไอ้โรคจิตจอมเจ้าเล่ห์ยังมีหน้ามาตีซี้
‪หลังจากทำเธอเสียใจขนาดนั้นอีก
‪ฉันเหวอนะที่เธอไม่โกรธที่เขาทำแบบนั้น
‪เขาก็ขอโทษหลายครั้งแล้วนะ ‪เลิกโกรธเขาเถอะน่า
‪- ไม่ได้ ‪- ไม่ เขานิสัยไม่ดี
‪- ดื่มให้โจดี้ ‪- ดื่มให้โจดี้
‪ดื่มให้ฉัน
‪แอปเปิลไซเดอร์ คลาสสิกมาก
‪ไง
‪หวัดดี
‪ทอมมี่นะ
‪รู้แล้ว
‪ฉันเห็นนายเล่นแฮร์สเปรย์ปีที่แล้ว
‪นายเล่นดีมาก
‪- ขอบใจนะ ‪- เทพมากจริงๆ
‪ฉันชื่อโจดี้นะ
‪รู้แล้ว
‪ฉันก็ติดตามผลงานเธอ
‪ผลงานเหรอ
‪ใช่
‪"เพราะฉะนั้นเชิญล้อฉันตามสบาย"
‪"จะตั้งฉายา หรือจะถามว่า
‪'อากาศข้างบนเป็นไงบ้าง' ก็ได้
‪เพราะอากาศบนนี้ดีมากเลย"
‪- ใช่ ‪- จากสุนทรพจน์งานคืนสู่เหย้า
‪นายจำได้ด้วย
‪ใช่ ทุกคำเลย
‪จำได้ไง
‪ที่ฉันจำได้ เพราะเธอน่าจดจำไง
‪- เฮ้ย เดินดูทางหน่อยสิ ‪- โทษที
‪ตายแล้ว
‪ไหวไหมเนี่ย
‪ไหว แค่เครียดนิดหน่อย
‪เสียงร้องเพลงอย่างนาย ‪ไม่จำเป็นต้องเครียดเลย
‪ผ่านฉลุยแน่
‪ขอบใจนะ
‪เธอมาทำอะไรเนี่ย
‪ก็มาคัดตัวเหมือนเธอไง
‪แมเดลินเลือกฉันเป็นนางเอกมาหลายครั้งแล้ว
‪เขาก็แค่จัดงานคัดตัวพอเป็นพิธีย่ะ
‪โจดี้ เครย์แมน
‪เข้ามาเลย
‪- ไม่ต้องกลัวนะ ‪- ขอบใจจ้ะ
‪อย่าคิดมาก
‪เพราะเธอไม่ได้อยู่แล้ว
‪คิดถึงฉันไหมที่รัก
‪คิมมี่
‪เขาคนเดียว
‪เพียงเท่านั้น
‪ฉันพอใจ
‪แล้ว
‪เธอไม่เคยแสดงบนเวทีเลยเหรอ
‪ไม่เคยค่ะ
‪แล้วตอนขึ้นไปพูดในงานคืนสู่เหย้าล่ะ
‪หนูไม่ถือว่าเป็นการแสดงค่ะ
‪แต่เธอก็อยู่บนเวทีต่อหน้าคนจำนวนมาก
‪พูดคนเดียวแบบไม่มีบทนะ ไม่เรียกว่าแสดงเหรอ
‪ใช่ก็ได้ค่ะ
‪เธออยากบอกคนที่ไม่คิดว่า
‪ความสูงคือปัญหาว่ายังไงบ้าง
‪ว่าไงนะคะ
‪คนป่วยระยะสุดท้าย คนเร่ร่อน
‪คนหาเช้ากินค่ำ
‪พวกเขามีปัญหาจริงๆ
‪แต่ชีวิตเธอเพียบพร้อมขนาดนี้
‪ยังมีอะไรจะบ่นอีก
‪หนูไม่ได้บอกว่าการเป็นคนตัวสูงแย่ที่สุดในโลก
‪บางทีอาจจะรู้สึกเหมือนแย่ แต่หนูรู้ว่าไม่ใช่
‪แต่
‪มันก็ไม่ได้ทำให้เรื่องเลวร้าย ‪ที่เกิดขึ้นมาตลอดชีวิตหนู
‪หายวับไปนี่คะ
‪หนูฝันอยากเล่นละครมานานแล้ว
‪แต่ตอนนี้หนูเพิ่งคิดว่าตัวเองทำได้
‪โอเค
‪ขอบคุณที่มานะ
‪เดี๋ยวนะฮาร์เปอร์
‪- มีคนเสนองานให้ลูกเหรอ ‪- อือฮึ
‪งานจริงๆ เหรอ
‪แบบได้เงินน่ะ
‪จริงค่ะ มีสวัสดิการ มีที่จอดรถ
‪มีรายได้ 401,000 ดอลลาร์ต่อปี
‪ไม่ใช่ละ พ่อว่าแผนเกษียณ 401 มากกว่า
‪- ก็แล้วแต่จะคิด ‪- ปกติเป็นงั้น…
‪เดี๋ยว งานอะไรเนี่ย
‪ขอเชิญพบกับ
‪พิธีกรร่วม
‪รายการเบื้องหลังเวทีนางงามใหม่แกะกล่อง ‪จากช่องนางงามค่ะ
‪มีช่องนางงามด้วยเหรอ ช่องไหน
‪พูดงี้ได้ไง เดี๋ยวเถอะ
‪ยินดีด้วยนะ
‪ขอบใจจ้ะ อ้อ แต่งานอยู่ที่แอลเอนะ
‪ลุยเซียนาใช่ไหม
‪- พี่จะย้ายไปแคลิฟอร์เนียเหรอ ‪- ลอสแอนเจลิสเนี่ยนะ
‪โทษค่ะ หนูอยากบอกให้จบๆ ไป
‪เวลาลูกพูด ฉันปวดใจทุกครั้งเลยค่ะ
‪มีลูกอีกคนกันเถอะ
‪พร้อมเสมอค่ะ
‪หนูอุตส่าห์มีโอกาสได้พิสูจน์ให้โลก
‪และคนอื่นเห็นว่าหนูมีความสามารถมากกว่าแค่…
‪จริง
‪ว่าหนูไม่ได้แค่ผมเงางาม ‪ผิวเนียนผ่องเป็นยองใย
‪หนูก็มีดีเหมือนกัน
‪ใช่จ้ะลูก
‪หนูถึงต้อง…
‪ตายแล้ว หนูได้เป็นนางเอก
‪ฮะ
‪โทษค่ะ โทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจเบรกพี่
‪ไม่เลย พี่พูดจบแล้ว นางเอกอะไร
‪ละครเพลงค่ะ
‪ผู้กำกับเพิ่งส่งข้อความมา
‪หนูได้เล่นเป็นคิมในบ๊ายบายเบอร์ดี้
‪- ฮะ ‪- ถามจริง
‪ลูกสาวบ้านนี้
‪ได้ดิบได้ดีกันทั้งคู่เลย
‪ต้องรีบบอกดั๊งค์แล้ว
‪ดีค่ะ
‪นี่พ่อแชตกับแฟนหนูเหรอ
‪วันละ 7-8 ครั้งเอง ไม่เกิน
‪- แปลกนะ ‪- แปลกมาก
‪เราต้องจัดปาร์ตี้ฉลองคืนแรกนะลูก
‪ไหว้ละค่ะ ไม่เอาๆ
‪เอาสิ ต้องจัดปาร์ตี้
‪ปาร์ตี้ๆ
‪โอ้โฮ
‪ชอบรถขบวนแห่ไหมลูก
‪- ไม่เอา ‪- รถลายนก
‪- สิบสองใช่ไหม นี่ครับ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪แล้วก็…
‪เดี๋ยวผมขอเลี้ยงสองคนนี้ด้วยแล้วกัน
‪รวมทอปปิงด้วย
‪- ขอบคุณค่ะ ใจดีจัง ‪- ยินดีครับ
‪คืนนี้มีข่าวใหญ่ เราเลยมาฉลองครับ
‪นายเลยกินสองลูกเหรอ
‪ก็คติประจำใจฉัน ยิ่งสูงยิ่งดี
‪พูดถึงเรื่องสูง คุณสูงเท่าไหร่เนี่ย ถึง 190 ไหม
‪- ปาก ‪- ไม่ถึงค่ะ
‪ไม่ๆ หมามาก
‪- โทษนะ ผมไม่เลี้ยงทอปปิงแล้ว ‪- ไม่ๆ ไม่เป็นไร ขอบคุณค่ะ
‪กินทอปปิงให้อร่อยนะคะ
‪ไม่เป็นไรหรอก
‪- จริงเหรอ ‪- จริง
‪ถ้าเป็นสามเดือนก่อนเธอคงนอยด์มาก
‪ก็คงงั้น
‪แล้วก็ถ้าเป็นสามเดือนก่อน
‪เธอคงไม่กล้าพูดต่อหน้าคนเยอะๆ
‪แต่นี่เธอจะได้แสดงละคร ‪ต่อหน้าคนทั้งโรงเรียนเลย
‪ใช่
‪ในฐานะนางเอกละคร
‪ชีวิตเธอต้องเปลี่ยนไปแน่นอน
‪ใช่
‪ขอบใจนะที่เชื่อว่าฉันทำได้
‪ทั้งที่ฉันยังไม่เชื่อตัวเอง
‪เธอทำได้ดีแน่
‪ขอบใจจ้ะ
‪ฉลอง
‪เธอไม่คู่ควรกับบทนี้เลย
‪ฟลุกหรอกย่ะ
‪ในที่สุดก็สมหวังเนอะ
‪เธอคิดว่าตัวเองจะเอาอยู่เหรอ
‪มีเสียงแว่วเข้ามาในหัวเมื่อคืนตอนเธอแปรงฟัน
‪แล้วไม่ยอมหายไปเหรอ
‪ใช่
‪เคยได้ยินมาก่อนไหม
‪ก็ได้ยินตลอดนะ แต่น้ำเสียงไม่ใช่แบบนี้
‪คราวนี้มัน…
‪ดังกว่า ร้ายกว่า
‪ทำให้เธอเชื่อว่าสิ่งที่เธอกลัวเป็นความจริง
‪ใช่
‪อะไร
‪พี่ก็…
‪กลัวว่ามันจะเป็นแบบนี้
‪คำอธิษฐานของพี่คงไม่แรงกล้าพอ
‪พี่พูดเรื่องอะไรเนี่ย
‪เสียงนั้นน่ะ
‪เสียงบั่นทอนในหัวเธอ
‪ที่คอยบอกว่าเธอไม่เก่งจริง
‪และเรื่องดีๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตเธอ ‪ไม่ใช่เพราะเธอเก่งหรือฉลาด
‪เพราะฟลุกต่างหาก
‪แต่ทำไมฉันเพิ่งได้ยินล่ะ
‪เพราะตอนนี้เธอเริ่มเปิดตัวเอง
‪เริ่มกล้าเสี่ยงและกล้าผิดพลาด
‪ยิ่งกล้ามากเท่าไหร่
‪เสียงนั้นก็จะยิ่งดังขึ้น
‪แล้วต้องทำไงมันถึงจะเงียบ
‪ทำไม่ได้
‪มันจะอยู่ทรมานเธอไปเรื่อยๆ
‪เหมือนมารูนไฟฟ์
‪- ภูมิแพ้กำเริบ ‪- เอ๊ะ พี่ก็ได้ยินเหรอ
‪เปล่า ไม่ได้ยิน ไม่ใช่ๆ
‪แต่พี่เดินสายประกวดมา 37 เวที
‪พี่จะเห็นตลอดว่าเสียงนั่นทำให้คนอื่นสติแตก
‪จนไม่กล้าแม้แต่จะก้าวขึ้นเวที
‪หมายความว่าฉันอาจจะสติแตกเหรอ
‪พี่จะบอกว่าไม่มีใครทำร้ายเธอ ‪ได้เท่ากับเธอทำร้ายตัวเอง
‪เธอต้องกดมันให้อยู่ ไม่งั้นมันจะเป็นฝ่ายกดเธอ
‪จนเธอพ่ายแพ้
‪โอเค
‪ครูเลือกโจดี้เป็นนางเอก ‪แล้วให้หนูเป็นตัวแสดงแทนเหรอ
‪เราต้องลองอะไรใหม่ๆ น่ะ
‪ครูเลือกโจดี้เป็นนางเอกเพราะ
‪เขาเป็นนักแสดงหน้าใหม่ ‪และมีเอกลักษณ์เหมือนตัวละคร
‪แปลว่าตอนซ้อมหนูต้องนั่งดูเฉยๆ เหรอคะ
‪ทุกหน้าที่สำคัญหมดแหละคิมมี่ ถ้าใจรักจริงๆ
‪ขอบคุณที่บอกค่ะ
‪เพราะหนูมั่นใจว่าโจดี้ไม่ได้รักงานนี้จริงๆ
‪เสียใจด้วยนะคิมมี่
‪ยังไม่จบง่ายๆ หรอก นี่แค่น้ำจิ้ม
‪ฉันก็ว่างั้นแหละ
‪เราก็แค่ต้องทำให้โจดี้ขายหน้าสุดๆ
‪ตั้งแต่วันแรกที่ซ้อมจนต้องถอนตัว
‪อย่างเช่นนะ นายเอายาแก้แพ้ไปใส่ในสมูทตี้
‪ที่ดังเคิลแมนทำให้นางกิน นางจะได้หลับ
‪หรือไม่ก็เหมือนในหนังเรื่องแคร์รี่
‪ราดไส้หมูถังใหญ่ใส่หัวไปเลย
‪บ๊ายบายโจดี้
‪- ฉันยังไม่รู้เลยว่าจะซื้อไส้หมูที่ไหน ‪- กูเกิลสิ
‪- อะไร ‪- พอทำเรื่องทุเรศให้เธอเยอะๆ ฉันเลยเริ่ม…
‪ทุเรศน่ะ
‪เอาอะไรมาพูด
‪ตั้งแต่ลิซจากไป
‪ฉันก็คิดได้ว่าชีวิตคนเรามันสั้นแค่ไหน
‪ลิซไม่ได้ตายย่ะ แม่เขาแค่ได้งานใหม่ที่ซีแอตเทิล
‪เออ แต่ก็นั่นแหละ เพื่อนสนิทเห็นกันอยู่หลัดๆ
‪อยู่ๆ ก็มาจากกันไป
‪ไม่รู้สินะ ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้
‪ถ้านายช่วยฉัน ตอนฉันกำลังลำบากไม่ได้
‪เราอาจจะต้องเลิกคบกันแล้วก็ได้
‪อาจจะใช่นะ
‪ฮะ ว่าไงนะ
‪ฉันอาจจะต้องแยกไปตามทาง ‪แทนที่จะเป็นลูกสมุนเธอ
‪เหมือนที่เป็นมาตลอด
‪โชคดีนะ จดจำช่วงเวลาดีๆ ไว้
‪อยากจำก็จำไปคนเดียวเถอะย่ะ
‪- สีนี้เป็นไงมั่ง ‪- สวยมาก ถ่ายไว้หมดเลยแล้วกัน
‪- ฉันว่ายังไม่ค่อยโดน ‪- เหรอ ฉันว่านายใส่แล้วดูดีนะ
‪ฟารีดา
‪ดูดีไหม
‪ไม่รู้สิสติ๊ก
‪รู้แต่นิสัยแย่
‪โทษนะ แต่วันนี้ ‪เธอไม่น่าชวนสติ๊กออกมากับเราเลย
‪เขาคัดตัวไม่ผ่าน
‪เลยเศร้ามาก แล้วก็ไม่รู้จะไปไหนกับใคร…
‪ก็เรื่องของเขานี่ ไม่เกี่ยวกับฉัน
‪ถ้าฉันให้โอกาสเขาครั้งที่สองได้
‪นายก็ให้โอกาสเขาครั้งแรกได้
‪เพราะนายไม่เคยให้โอกาสเขาเลย
‪- ขอคุยโทรศัพท์ก่อนนะ ‪- เสื้อเก๋มากเลย
‪ขอบคุณค่ะ
‪ซื้อมาจากไหนจ๊ะ
‪ฟารีดาเพื่อนซี้หนูออกแบบเองค่ะ
‪- หวัดดีค่ะ ‪- ครับ เขาเก่งมากเลย
‪เป็นดีไซเนอร์ที่รู้จักหลักสามเอฟดีที่สุด
‪นายรู้จักหลักสามเอฟเหรอ
‪ก็ทรงดี ใส่พอดี ใช้งานดีไง
‪ฉันเลิกออกไปเที่ยวแล้วหันมาดูเควียร์อายน่ะ
‪เอาเสื้อแบบนี้มาให้ฉันหน่อยสิ
‪เอามาขายเหรอคะ
‪- ใช่ ‪- หนูมีอีกเยอะเลยค่ะ
‪- เพียบครับ ‪- เก๋กว่านี้ด้วยค่ะ
‪เก๋กว่ามากครับ
‪งั้นก็เอามาให้หมดเลย
‪ได้ค่ะ
‪สุดยอด ฉันภูมิใจในตัวเธอจัง
‪ภูมิใจในตัวเราสิ สองนายหญิงปังไม่ไหวแล้ว
‪- คือดีอะ ‪- ฝันเราเป็นจริงแล้ว
‪- เริ่ด ‪- วู้ ไฮไฟฟ์
‪มีเดียมไฟฟ์ โลว์ก็ได้นะ
‪นี่เพราะนายช่วยอวยฉันหรอกนะ
‪ฉันมีของมาบำรุงกำลังเธอในวันแรกด้วย
‪อะนี่ น้ำเปล่าสามขวด
‪- กินทิ้งกินขว้างได้เลย ‪- ขอบใจจ้ะ
‪ชาชุ่มคอแล้วก็กาเอาไว้ต้มน้ำชงชาชุ่มคอ
‪ไม่งั้นเธอก็ไม่มีชาดื่ม
‪ยาอมชุ่มคอ ช่วยถือหน่อย
‪ยังไม่หมดนะ
‪แล้วก็ขนม เพราะเธอชอบ ชิ้นสุดท้ายนี่สำคัญสุด
‪ฉันซื้อท่อจูนเสียงมาให้เธอ
‪และให้ตัวเอง เพราะมันเจ๋งมาก
‪ฟังนะ
‪เพราะมากเลย
‪ขอบใจนะ มีแต่ของดีๆ
‪ฉันอยากให้วันซ้อมวันแรกราบรื่นน่ะ เดี๋ยวฉัน…
‪นั่งรอเธอซ้อมอยู่แถวนี้แหละ
‪นายน่าจะมีอย่างอื่นทำ ที่ดีกว่านั่งรอฉันเฉยๆ นะ
‪โอ๊ย มีอยู่แล้ว
‪ฉันต้องให้อาหารปลา
‪นายไม่ได้เลี้ยงปลานี่
‪ต้องไปซื้อก่อน ถึงจะให้อาหารได้
‪- โอเค ‪- สบายมาก
‪ฉันไปนะ
‪โชคดีนะ
‪ขอบใจจ้ะ
‪- ว่าไง ‪- หวัดดี
‪- โอเค ‪- เธอสู้คนอื่นไม่ได้หรอก
‪เขารู้กันหมดแหละ
‪คิมมี่สิเหมาะจะเป็นนางเอก
‪- คิมมี่ ‪- เธอก็รู้
‪อุ๊ย โทษที
‪หวัดดีคิม เจอกันอีกแล้วนะ
‪ฉันชื่อโจดี้น่ะ
‪แต่เธอเล่นเป็นคิม ฉันเล่นเป็นคอนราดไง
‪- อ๋อ ใช่ ‪- เดี๋ยวฉันช่วยดีกว่า
‪- ขอบใจนะ ‪- โห
‪- เพียบเลย ‪- ใช่ อย่างเยอะ
‪โอเค
‪- เธอเห็นตารางซ้อมรึยัง ‪- ยังเลย
‪โหดมาก เราต้องเจอกันตลอดไปอีกเดือนนึง
‪เธอได้เห็นหน้าฉันจนเบื่อแน่ โทษนะ
‪นายนั่นแหละที่จะเบื่อหน้าฉัน
‪ไม่เบื่อหรอก
‪จริงๆ นะ อีกหน่อยพอเห็นหน้าฉันนายจะ…
‪เครียดมากเลย โทษนะ ไม่รู้นายดูออกไหม แต่…
‪- ไม่เป็นไร ‪- จ้ะ โอเค
‪ร่างกายคนตัวสูงจะทำงานไม่ค่อยประสานกันน่ะ
‪เธอทำได้อยู่แล้ว
‪แค่นี้นะ
‪ตายแล้ว
‪โจดี้
‪เธอต้องพูดก่อน
‪อุ๊ย หนูลืมท่อนนี้ ขอโทษค่ะ
‪ใช่ แล้วก็ลืมอีกหลายท่อนเลย
‪เดี๋ยวลองอีกรอบนะ เอาเลย
‪ขอโทษค่ะ
‪พังแล้วเนี่ย
‪ไม่พัง ดูสิ
‪โทษนะ
‪ซ้อมอาทิตย์แรกก็ยากแบบนี้แหละ
‪ใช่ ยิ่งมีเธอคอยกวนประสาทอยู่ข้างๆ ด้วย
‪- ถอนตัวก็ได้นะ ‪- จะถอนทำไม
‪เพราะพอถึงเวลา
‪ที่เธอต้องขึ้นไปยืนบนเวทีต่อหน้าคนเต็มห้อง
‪โดนแสงไฟส่องหน้า เหงื่อแตกซิกๆ
‪เธอจะสำเหนียกว่าไม่ไหวไง
‪ไหวสิ ต้องออกมาดีแน่นอนด้วย
‪เพ้อมาก สมเป็นพวกเดียวกันจริงๆ
‪ฉันก็ไม่รู้นะว่านายเข้าข้างฉันทำไม ‪แต่ก็… ขอบใจนะ
‪ด้วยความยินดี
‪เออนี่
‪เธอเคยคิดถึงตอนที่เราจูบกันไหม
‪ไม่เคย
‪อือ เหมือนกันเลย
‪ทุกวัน
‪ฉัน…
‪ไหม้แล้ว
‪หน่อไม้ฝรั่ง โอเค อย่านะๆ
‪เอาแล้ว
‪สุกเถอะ
‪ฉิบหาย
‪อย่านะ อย่าไหม้
‪โอ๊ย ลูกทำไก่ยัดไส้เป็ดยัดไส้ไก่งวงไหม้เหรอ
‪- เทอร์ดักเคนครับพ่อ ใช่ กินไม่ได้แล้ว ‪- พ่อบอกแล้วให้ทำไก่อบ
‪- ลูกเล่นใหญ่ไป ‪- ก็ผมอยากจัดเต็มน่ะ
‪กลิ่นอะไรไหม้เนี่ย
‪ดินเนอร์ที่อีกชั่วโมงนึงฉันจะกินกับโจดี้ไง
‪- เนื่องในโอกาสอะไร ‪- ครบรอบสามเดือน
‪งานใหญ่มากสำหรับวัยรุ่น ‪ตอนนี้เทอร์ดักเคนเป็นเธอไม่แหลกแล้ว
‪- พ่อไม่ช่วยเลยอะ ‪- โทษลูก
‪สักนิด
‪ผมช่วยเองครับดังเกอร์สซีเนียร์
‪ช่วยกันนะเด็กๆ อย่าให้พ่อโดนแม่ดุละ
‪เฮ้ย ทำอะไรน่ะ
‪เหลือเวลาไม่ถึงชั่วโมง ‪คงทำอะไรได้ไม่เยอะหรอก
‪ช่วยหั่นหอมใหญ่หน่อย
‪จะแกล้งให้ฉันตาบอดเหรอ
‪ฉันต้องรีบเอาไปผัดในกระทะให้นิ่ม เร็วๆ สิ
‪ฉันไม่คุยด้วยสามเดือน นายยังจะมาช่วยอีกเหรอ
‪นี่อยากเอาใจแฟนหรืออยากเม้าท์มอย
‪ครับเชฟ ขอโทษครับเชฟ
‪คอร์สแรก ดังเกอร์สเตรียมบรูสเก็ตตา
‪โปะด้วยมะเขือเทศอบ หอมใหญ่ผัด
‪และผมเตรียมชาเย็น ‪ที่รสชาติแสนเข้ากันให้จิบครับ
‪หวังว่าคงชอบ
‪ขอไปดูพาสต้าก่อนนะครับ
‪- เชา ‪- อะไรเนี่ย
‪เขาเสนอตัวเป็นเด็กเสิร์ฟ ‪ฉันเลยปล่อยให้เขาทำ
‪ทิปให้หนักๆ เลยนะ
‪- ฉันนึกว่าเธอจะจ่าย ‪- เหรอจ๊ะ
‪- พ่อ พ่อทำอะไรเนี่ย ‪- เสียบรรยากาศหมดเลย
‪ไปเลยนะ
‪ดีมาก ขอบคุณครับพ่อ
‪- โอเค ‪- บ้าไปแล้ว
‪- ฉันขอกล่าวอะไรนิดนึงก่อนนะ ‪- เอาสิ
‪ฉันอยากให้เธอรู้ว่าฉันมีความสุขแค่ไหน
‪ที่ได้อยู่กับเธอในคืนนี้
‪การได้เห็นเธอเผชิญหน้าความกลัว
‪ไล่ตามความฝัน
‪จนได้แสดงละครต่อหน้าคนเยอะๆ
‪เป็นอะไรที่น่าประทับใจมาก
‪ความฝันที่เธอรู้ตัวว่าไม่มีทางสมหวัง
‪พอพลาดเมื่อไหร่ เขาคง "บ๊ายบายโจดี้"
‪สุขให้เต็มที่นะ
‪เพราะคงไม่มีฉลองครบรอบสี่เดือนแล้ว
‪โจดี้
‪ว่าไง
‪มีอะไรรึเปล่า โทษนะ ดูเธอเหม่อๆ น่ะ
‪- ขอโทษนะ ‪- ไม่เป็นไร
‪ฉันใจลอยไปแป๊บนึงน่ะ
‪ฉันเครียดกับงานละครสุดๆ ‪แต่ก็อยากฉลองกับนายมาก
‪ไม่ต้องคิดมาก ฉันเข้าใจ
‪นี่ ถ้าเธออยากเอาเวลาไปซ้อมหรือท่องบท
‪หรือเตรียมตัวอะไร ฉัน…
‪- ฉันไม่อยาก… ‪- ไม่เป็นไรเลยนะ
‪ฉันไม่กลับบ้านตั้งแต่เรายังไม่ได้ฉลองกันหรอก
‪แต่ถ้าเธอรู้สึกว่าต้องไป
‪ฉันก็เข้าใจนะ
‪ทำไมฉันถึงโชคดีขนาดนี้เนี่ย
‪น่ารักที่สุด
‪- ขอบใจนะ ‪- จ้ะ
‪- จบแล้ว ‪- โอเค
‪เอ๊ะ อะไรเนี่ย
‪นี่ เธอ…
‪เธอจะกลับจริงเหรอ
‪ก็นายบอกว่านายโอเคนี่
‪ใช่ ก็จริง
‪- สรุปไม่โอเคเหรอ ‪- ก็นิดนึง
‪งั้นก็น่าจะพูดตรงๆ นะ
‪ฉันไม่นึกว่าเธอจะไปจริงๆ นี่
‪พาสต้าผักรวมครับ
‪ฉันอยู่ก็ได้
‪- ไม่ต้องจำใจอยู่หรอกนะ ‪- ทำไมพูดงี้ล่ะ
‪ชีสไหมครับ ไม่เอา
‪ไม่เอา
‪โอเค
‪โจดี้ ตอนนี้เธอกลายเป็น ‪คนดังประจำโรงเรียนแล้ว
‪เวลาเราเดินไปด้วยกันทุกคนเอาแต่…
‪"โจดี้" "ไมกี้"
‪"เอาไว้ไปดื่มกาแฟกันไหม"
‪นางเอกละครเวทีโรงเรียน ‪จะมาเสียเวลากับไอ้ดั๊งค์ทำไม
‪- ฉันรู้สึกเหมือนเป็นตัวถ่วงนะเนี่ย ‪- ไม่ใช่
‪- ฉันไม่รู้ว่านายรู้สึกแบบนั้น ‪- เธอเห็นเทียนในบ้านไหม ฉันเต็มที่มากนะ
‪ฉันไม่หิวแล้ว งั้น…
‪ฉันกลับละ
‪บ้าน่า
‪- เอากลับไปกินที่บ้านไหม ‪- ไม่เป็นไร ขอบใจนะสติ๊ก
‪ขอเปิดแฟลชรูปนึงนะ ลูกพ่อหล่อมาก
‪พี่ว่าเธอควรจะรีบกลับไปเคลียร์
‪แต่เขาพูดเองนะว่ากลับบ้านก็ได้
‪ไม่ใช่นะโจดี้ เขาพูดตามมารยาท
‪ไหนบอกว่าฉันต้องปกป้องศักดิ์ศรีของตัวเองไง
‪ทำไมฉันต้องง้อเขาก่อนด้วยล่ะ
‪ง้อผู้ชายก่อนก็ไม่เห็นเป็นไรเลย
‪- เป็นจ้ะ ‪- ใช่
‪พ่อแม่แอบฟังเหรอคะ
‪ถ้าลูกง้อก่อน
‪ต่อไปนี้เขาจะข่มลูกทุกอย่าง
‪แม่รู้ว่าเด็กสมัยใหม่คิดว่าความรัก ‪คือความเข้าใจและการรอมชอม
‪- แต่ไม่ใช่ ‪- ไม่
‪ความรักคืออำนาจ
‪- ใครอ่อนแอก็แพ้ไป ‪- ใช่
‪แม่ว่าปล่อยให้ดังเคิลแมนใจจะขาด ‪แล้วลูกก็ตั้งใจซ้อมไปเถอะ
‪อ้อ เกือบลืม เราต้องซื้อบัตรรอบแรก 27 ใบนะ
‪- เอ๊ย 28 หมอซีเกอร์ด้วย ‪- ได้ค่ะ
‪พ่อเชิญกุมารแพทย์หนูมาเหรอ
‪ใช่ พ่อแชตกับดังเคิลแมน ‪แล้วก็เชิญกุมารแพทย์ลูกมา
‪ขอละ ปล่อยพ่อเถอะ
‪หมอซีเกอร์คงเห็นแม่ในต็อกน่ะ
‪- ติ๊กต็อก ‪- อือ
‪แม่เต้นทุกเพลงแล้วก็โปรโมตงานลูกด้วย
‪- แม่เล่นติ๊กต็อกเหรอ ‪- ไม่ได้ฟอลโลว์แม่เหรอ
‪โจดี้ สติ
‪เธอจะเอาไง
‪(โรงเรียนมัธยมรูบี้บริดเจส)
‪ไม่ต้องห่วง ขายได้แน่
‪- ฉันไม่ห่วงเลย ‪- เพิ่งอาทิตย์เดียวเอง
‪ฉันถึงบอกว่าไม่ห่วงไง
‪- เธอก็ไม่ควรห่วง ‪- มันห่วงเองน่ะ ฉันขี้ห่วง
‪ย่ะ ฉันรู้
‪สวยเหมือนเดิมเลยนะคิม
‪ปากหวานจังคอนราด
‪นั่นใครยะ
‪พระเอก
‪คอนราดอะนะ
‪เปล่า ทอมมี่ คอนราดเป็นชื่อตัวละคร
‪ทอมมี่คิดว่าเธอสวยน่ะ
‪เปล่า ตัวละครเขาพูดกับตัวละครฉัน
‪ตอนนี้ฟารีดากำลังบอกโจดี้ว่าทอมมี่คิดว่าโจดี้สวย
‪พูดอีกรอบซิว่าทำไมนายง้อก่อนไม่ได้
‪เพราะฉันตามจีบเขามาตั้งแต่เด็ก
‪ถ้าฉันใจแข็ง ครั้งนี้ฉันอาจจะชนะ
‪เรื่องแบบนี้ไม่มีใครชนะหรอกนะ
‪- ในอเมริกายังไงก็ต้องมีคนชนะ ‪- และคนแพ้
‪ว่าไงคุณเพื่อน
‪ฉันรู้ว่าวันก่อนเราของขึ้นทั้งคู่
‪แล้วก็อาจจะคิดน้อยไปหน่อย
‪ยังไงก็ลืมมันไปเหอะเนอะ
‪แถมให้อีกเรื่อง ‪ฉันสัญญาว่าจะเลิกยุ่งกับโจดี้ยักษ์เขียว
‪รู้ไหมทำไมฉันถึงไปช่วยงาน
‪เพราะฉันเห็นว่า ‪เธอโมโหมากที่ไม่ได้เป็นนางเอก
‪ฉันรู้ว่าถ้ามีเพื่อนอยู่ใกล้ๆ ตอนซ้อม ‪จะช่วยให้เธอมีกำลังใจ
‪เธอเคยเป็นกำลังใจให้ใครสักครั้งไหม
‪หมายถึงวันที่เท่าไหร่เหรอ
‪ฉันจะกลับไปคบกับเธอ ‪ถ้าเธอเปลี่ยนได้แล้วจริงๆ
‪และรู้ว่าอะไรควรอะไรไม่ควร
‪แต่ฉันเชื่อว่าเธอเป็นคนจิตใจดี
‪ลองเก็บไปคิดดูนะ
‪เดี๋ยว
‪ฉันต้องนั่งกินคนเดียวเหรอ
‪ลองคิดให้ดีสิ
‪ใครๆ ก็กินมื้อเที่ยงคนเดียว
‪- ต้องอึดอัดแน่เลย ‪- ทำไมล่ะ
‪เพราะฉันทนเครียดไม่ค่อยได้
‪นายนิ่งๆ ไปได้ไหม
‪- โทษที คนนิ่งเข้าสิงร่างแล้ว ‪- สติ๊กเอ๊ย
‪พอเหอะ คุยกันได้แล้ว
‪เฮ้ย อย่าหลุดสิวะ
‪ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับเขา
‪- ไม่มีอะไรจะพูดเหรอ ‪- ใช่
‪แม้แต่ขอโทษที่เทดินเนอร์ ‪ฉลองครบรอบของเราน่ะนะ
‪นายบอกให้ฉันไปเองนะ
‪เอางี้ แทนที่จะโทษกันไปมา
‪ฉันว่าน่าจะพูดออกมาเลยว่าอยากได้อะไร
‪ฟารีดา ฉลาดมาก อยากได้อะไรให้พูดออกมา
‪โอเค ได้ ฉันอยากได้แฟนที่แบ่งเวลาชีวิตเป็น
‪นายจะให้ฉันทำไง
‪แบ่งเวลาชีวิตให้ดีกว่านี้ไง พูดไปแล้ว
‪ต่างฝ่ายต่างก็ไม่พอใจในความสัมพันธ์
‪แล้วต้องทำไง
‪ก็เลิกกันสิ
‪สติ๊ก
‪ฉันไม่ได้บอกให้สองคนนี้เลิกกัน แค่…
‪ไม่รู้สิ ท่าทางเขาอยากเลิก
‪เสนอมาเองแล้วนะ
‪ฉันแค่คิดว่าเธออยากเลิก แต่ไม่กล้าพูดตรงๆ
‪- คิดว่าฉันไม่กล้าเหรอ ‪- ก็ไม่กล้าไง
‪- ฉันกล้าย่ะ ‪- อ้าวเหรอ งั้นพูดเลย
‪นายพูดสิ ถ้าคิดว่าตัวเองกล้า
‪ได้ ฉันขอเลิก
‪- ได้ ‪- ดี!
‪ทำไปทำไมวะ
‪ส้มอร่อยจะตาย
‪สติ๊ก
‪โตขึ้นอย่าไปเป็นนักบำบัดนะ
‪เห็นด้วย ฉันห่วยมาก
‪พ่อฉันมา บอกว่าอยากเจอฉัน
‪มีอะไรรึเปล่า
‪- เดี๋ยวถึงแล้วบอกนะ ‪- ได้ โอเค
‪อะ อยู่นั่นไง
‪- ว่าไงพ่อ มีอะไรครับ พ่อมาทำไม ‪- ไม่รู้สิ
‪เซอร์ไพรส์
‪สุดยอด
‪- มาทำไมเนี่ย ‪- ก็มาหานายไง ถามได้
‪นั่นใครครับ
‪- พี่สาวสติ๊ก ‪- พี่สาวเหรอ
‪โอย พ่อเอาคนสวีเดนมาเพิ่มเหรอ
‪เราคิดว่าเขาคงอยากเจอหน้าครอบครัว
‪เพราะลูกไม่คุยกับเขาตั้งสามเดือน
‪ไม่เห็นรู้เลยว่าเขามีพี่สาว
‪เพราะลูกไม่ยอมคุยกับเขาไง
‪ทุกคน นี่สเตลล่า
‪สเตลล่า นี่ฟารีดากับโจดี้
‪นั่นดังเกอร์ส
‪ดังเกอร์สเหรอ
‪ไง หวัดดี
‪ตัวจริงน่ารักกว่าในรูปอีก
‪- น่ารักเหรอ ‪- ใช่
‪น่ารักเหรอ
‪ในที่สุดฉันก็ได้เจอผู้หญิงที่หักอกน้องชายฉัน
‪คืนนั้นเขาโทรไปร้องไห้กับฉันด้วย
‪- แพ้อากาศต่างหาก ‪- "แล้วใครจะรักผม"
‪ขี้มูกโป่งเลย
‪รีบพาพี่ไปร่อนในเมืองเร็ว
‪ผมว่างนะ ใครจะไปบ้าง
‪ฉันมีเรียนพละ
‪แคลคูลัส
‪- แล้วนายล่ะดังเกอร์ส ‪- ฉันเหรอ
‪ดังเกอร์สสามารถ
‪เย่
‪- สแลมดั๊งค์ ‪- ไปเลย
‪บ้าเอ๊ย
‪คาดเข็มขัดด้วยนะเด็กๆ
‪รู้แล้วพ่อ อย่าบ่นน่า
‪วันนี้ที่โรงเรียนเป็นไงบ้างลูก เล่นกับใครมา
‪ดูเหมือนว่าจะมีผู้หญิงตัวสูงคนใหม่
‪มาคว้าแฟนเธอไปแล้วนะ
‪โทษนะ แฟนเก่า จังหวะดีจริงๆ
‪- โจดี้ ‪- ว่าไง
‪เธอโอเคไหม
‪ดั๊งค์กับฉันเลิกกันแล้วนี่
‪โธ่เอ๊ย โจดี้
‪อิงวาร์เป็นไงมั่ง
‪- งานดีมาก ‪- ยี้
‪เขาฝากหวัดดีน่ะ
‪นี่ พูดถึงอิงวาร์ ครูเกอร์กันเหรอ
‪นายรู้จักเหรอ
‪สติ๊กบอกว่าเขาเป็นผู้ชายที่หล่อเท่ที่สุดในประเทศ
‪- แฟนเธอเหรอ ‪- ใช่ เขาทำให้ฉันมีความสุขมาก
‪ก็ดี รักกันให้มากๆ
‪เพราะมันอาจจะจบลงได้ทุกเมื่อ
‪เขาเลิกกับโจดี้แล้วน่ะ
‪เลิกไม่ได้นะ พวกนายเกิดมาคู่กัน
‪- เกิดมาคู่กันเหรอ ‪- สติ๊กบอกฉันน่ะ
‪ฮะ เมื่อไหร่
‪คืนที่เขามีเรื่องกับโจดี้
‪เขาบอกว่าที่เสียใจกว่า
‪คือเขาอดเป็นเพื่อนกับนายด้วย
‪เขาไม่ค่อยมีเพื่อนน่ะ
‪ไม่เห็นเคยบอกฉันเลย
‪นายไม่เคยถามนี่
‪ก็จริงนะ
‪ฉันไม่เคยถามถึงเพื่อนๆ นาย ‪ครอบครัวนาย หรือเรื่องของนายเลย
‪ฉันว่าฉันก็อดเป็นเพื่อนกับนายเหมือนกัน
‪ก็ใช่ไงไอ้บื้อ
‪- ซะที่ไหนละดังเกอร์สเพื่อนรัก ‪- โอเค
‪นายทำอะไรวะ
‪ฉันพยายามสื่ออารมณ์ของโจดี้ ‪จากความทรงจำของฉัน
‪อารมณ์อะไรของโจดี้
‪รักและสูญเสียไง
‪แต่นายไม่ได้เสียเขาไปนะ ฉันนี่
‪ฉันก็เสียเขานิดนึงนะ
‪เราเสียใครนิดนึงไม่ได้ มันมีแค่เสียกับไม่เสีย
‪ใครจะไปรู้ว่าเราจะรักผู้หญิงคนเดียวกัน
‪- แต่… ‪- โคตรบ้าเลย
‪นายจูบกับเขาในห้องปริศนาแค่หกวิ ‪มันไม่ใช่ความรัก
‪แล้วทำไมหัวใจฉันยังวนเวียนอยู่แถวนั้นล่ะ
‪ไปถามจิตแพทย์นายสิ
‪ไหนๆ ตอนนี้นายก็เลิกกับโจดี้แล้ว
‪ช่วยชงฉันให้เขาหน่อยได้ไหม
‪- เติมตรงนี้ด้วย ‪- เฮ้ย อย่า
‪- ไม่ทันละ ‪- อย่า
‪เธอสอบตกแคลคูลัสแน่ๆ
‪สงสัยจะไม่ได้เข้ามหาลัยด้วยมั้ง
‪- โจดี้ ‪- ไมกี้
‪(บ๊ายบายเบอร์ดี้)
‪ใกล้ความจริงแล้ว เปลี่ยนใจไม่ทันหรอกนะ
‪เธอถลำลึกเกินไปแล้ว
‪ถ้าแค่เห็นโปสเตอร์ยังเหวอขนาดนี้
‪ตอนขึ้นเวทีจะขนาดไหนเนี่ย
‪- ตื่นเต้นไหม ใกล้วันจริงแล้ว ‪- จ้ะ ตื่นเต้นมาก
‪(ศุกร์ที่ 29 มีนาคม 19:00 น.)
‪ดูคิมมี่สิ เป๊ะมาก มั่นใจมาก
‪โอ๊ย ขนาดนางเอกยังชื่อคิมเลย
‪ถอนตัวให้เขาแสดงไปเหอะ
‪โจดี้ หายใจ
‪ฮะ
‪เธอกลั้นหายใจอยู่
‪- อ๋อ จริงด้วย ‪- ใช่
‪นายเครียดไหมเวลาเห็นตัวสำรองซ้อม
‪ไม่นะ ไม่เครียด
‪แหงละ เพราะนายไม่เคยเครียดอยู่แล้ว
‪ทำไมไม่คิดว่าฉันเครียดบ้างล่ะ
‪ก็ดูนายสิ
‪เธอโดนคนอื่นวิจารณ์รูปร่างภายนอกมาตลอดชีวิต
‪แล้วมาทำกับฉันเนี่ยนะ
‪จริงด้วย ฉันทำกับนายเหมือนกันเลย
‪- ไม่เป็นไร ‪- ขอโทษนะ
‪หนึ่งในเหตุผลที่ฉันจำสุนทรพจน์ ‪งานคืนสู่เหย้าของเธอได้ทุกคำ
‪คือเพราะฉันเข้าใจหัวอกเธอ
‪เข้าใจยังไง
‪เดี๋ยวเล่าให้ฟัง
‪- มันเกิดขึ้นที่นี่แหละ ‪- เกิดอะไรล่ะ
‪เท่มาก
‪ขอบใจนะ
‪นี่เป็นที่ที่ฉันได้ฉายา
‪ที่ติดตัวฉันไปตลอด ม.ต้น
‪ทอมมี่โปเตมัส จริงๆ
‪นายเคยน้ำหนักเกินเหรอ
‪ใช่ เกินไปมากเลย
‪มากแค่ไหน
‪มากขนาดเวลาฉันเล่นสไลเดอร์ ‪แล้วเด็กๆ วงแตกน่ะ
‪"ทอมมี่โปเตมัสเล่นสไลเดอร์ ‪แผ่นดินไหว หลบเร็ว"
‪- ชื่อเก๋นะ ‪- ใช่ไหมล่ะ เก๋มาก
‪แล้วฉันก็เริ่มออกกำลังกาย กินอาหารเพื่อสุขภาพ
‪จนรีดน้ำหนักลงได้ ‪แต่ลึกๆ ก็ยังรู้สึกเหมือนเดิมอยู่
‪ของฉันเป็นโรงหนัง
‪ฉันเคยโดนของสารพัดอย่าง ‪ปาใส่หัวเพราะนั่งบังจอคนอื่น
‪- อ๋อ ‪- ฉันเลยไม่ค่อยกล้าเข้าโรงหนังเท่าไหร่
‪สงสัยยังฝังใจมั้ง ‪ว่าเดี๋ยวต้องโดนป็อปคอร์นปาใส่หัว
‪ถ้าเราได้ไปดูหนังด้วยกัน
‪ฉันยินดีไปนั่งแถวหลังสุดกับเธอนะ
‪นายต้องทรมานแน่ เดี๋ยวฉันเลี้ยงป็อปคอร์นเอง
‪ฉันไม่ทรมานหรอกถ้าได้อยู่ข้างๆ เธอ
‪ตลกดีนะ
‪ฉันไม่เคยคิดเลยว่าผู้ชาย ‪ก็เครียดเรื่องลดน้ำหนักเหมือนผู้หญิง
‪ใช่ ประสบการณ์ที่ผ่านมาฝังอยู่ในความทรงจำ
‪จนเรากลายเป็นคนอย่างทุกวันนี้
‪นายว่าเราอาจจะ…
‪เรียกไงดี เปลี่ยนความทรงจำได้ไหม
‪จะได้ไม่คิดในแง่ลบแบบนั้นอีก
‪ไม่รู้สิ ต้องลองดูนะ
‪ผมขอเต้นรำกับคุณได้ไหมคิม
‪ฮะ นายอยากซ้อมที่นี่เหรอ
‪นี่โจดี้ ที่นี่มีความทรงจำ ‪แสนเลวร้ายฝังอยู่ในสมองฉัน
‪ช่วยเปลี่ยนเป็นความทรงจำดีๆ ทีสิ
‪- ได้ไหม ‪- ก็ได้
‪- งั้นมา ‪- โอเค
‪ฮะ
‪กะแล้วว่าคอนราดต้องชอบเธอ
‪- ทอมมี่ย่ะ ‪- ก็นั่นแหละ
‪ฉันอยากเผือกหลายเรื่องเลย
‪เรื่องแรก เธออยากให้เกิดขึ้นอีกไหม
‪ไม่รู้เหมือนกัน
‪เรื่องที่สอง งั้นแปลว่า ‪เธออยากกลับไปคืนดีกับดั๊งค์เหรอ
‪ไม่รู้อีกแหละ ดั๊งค์อาจจะเหมาะกับฉันที่สุดก็ได้
‪- ทำไมฉันต้องรู้สึกผิดขนาดนี้เนี่ย ‪- เพราะเธอเพิ่งเลิกกับดั๊งค์ไง
‪แต่อย่าเข้าใจผิดนะ เธอจะจูบกับใครก็ได้
‪ฉันรู้
‪แต่ดั๊งค์ก็เหมือนกันนะ
‪ฉันรู้ แต่หวังว่าถ้าเขาไปจูบใครเข้าจริงๆ
‪เขาคงกล้าบอกฉันนะ ‪ฉันไม่อยากได้ยินจากปากคนอื่นน่ะ
‪- งั้นเธอก็บอกเลย ‪- ได้ บอกแน่
‪- ชน ‪- โอ้โฮ
‪- มาแล้วนะ พร้อมไหม ห้า หก ‪- นี่เพลงของเรา มาร้องกัน
‪ต่อให้เธอเป็นใคร
‪มาจากไหน
‪ผ่านอะไรมา
‪ก็ช่าง ขอแค่เธอรักฉัน
‪เราไม่เลิกกันแน่ๆ
‪ยาวไป
‪เราเหมาะกันจะตาย
‪ทำอะไรอยู่
‪เฮ้ย หัดเคาะประตูหน่อย
‪นายอยู่ในนี้มาเป็นชั่วโมงแล้ว ฉันเป็นห่วงน่ะ
‪ฉันสบายดี
‪สบายกะผีสิ
‪ดูวิดีโอที่ถ่ายกับโจดี้อีกแล้วใช่ไหม
‪เสียงมันลอดประตูออกมา
‪ฉันจะลบเดี๋ยวนี้แหละ
‪ลบไปกี่คลิปแล้วล่ะ
‪ศูนย์ เมื่อกี้ฉันกำลังจะลบ นายก็เข้ามากวนนี่ไง
‪โอเค สเตลล่ามานี่เร็ว
‪- พี่ฉันต้องได้เห็นสิ่งนี้ ‪- อย่าเรียกมา
‪ว่าไง
‪เขากำลังจะลบวิดีโอที่ถ่ายกับโจดี้ทิ้งหมดเลย
‪ใช่
‪- ถามจริง ‪- จริง
‪- ช่างกล้า ‪- อือ
‪แต่ฉลาดนะ ลบความทรงจำทิ้งให้หมด
‪เบนเญไหม
‪ไม่ปฏิเสธ
‪ใครๆ ก็รู้ว่าห้ามสูดหายใจเวลากิน
‪ฉันรู้ว่าพวกนายไม่เชื่อฉัน แต่ดูนี่ซะก่อน
‪วิดีโอ 87 ไฟล์ เลือก แล้วก็…
‪ลบทิ้ง หายหมดแล้ว จะเอามือถือฉันไปไหน
‪วิดีโอจะหายไปจริงๆ ก็ต่อเมื่อนายลบออกถาวร
‪ใช่ ขอบใจที่เตือน
‪เราอยากทำให้ความทรงจำที่น่าทะนุถนอม
‪และมีความหมายมากมายเหล่านี้หายไปเลย
‪ไม่ต้องเห็นหรือได้ดูอีก
‪ใช่
‪เหมือนไม่เคยเกิดขึ้น
‪พอฉันกดปุ่มนี้ มันก็จะหายวับไป หนึ่ง…
‪- ฉันขอเป็นคนลบ… ‪- หนึ่งครึ่ง
‪- สอง ‪- สองครึ่ง
‪- สาม ‪- เออ ยอมเว้ย
‪ฉันยังทำใจไม่ได้
‪มันโหวงๆ ยังไงไม่รู้
‪ฉันอยากคืนดีกับเขา อยากได้ยินแบบนี้ใช่ไหม
‪เปล่า แต่ฉันรู้ว่าใครอยากได้ยิน
‪กินสิ วันนี้มะม่วงสดมาก
‪ง้อฉันเหรอ
‪ทำตามปกติ
‪ถ้าเราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
‪เรายังจะร้องเพลง "แอสลองแอสยูเลิฟมี"
‪ในงานวันเกิดฟารีดาไหม
‪ถ้าไม่ร้องงานก็กร่อยแย่สิ
‪จริง
‪ฉันไม่อยากเชื่อเลย
‪เขาลดราคาเสื้อเธอ 20% เลยเหรอ
‪มันน่าขายหน้ามากนะ
‪แต่ที่หนักกว่านั้นคือฉันพาพ่อแม่ไป
‪- กะจะอวดซะหน่อย ‪- โธ่
‪แต่พ่อแม่ฉันเห็นกับตาเลยว่าลูกสาว
‪ที่โม้ว่าอีกหน่อยตัวเองจะเป็นดีไซเนอร์
‪ดับซะแล้ว
‪ฉันขอโทษนะที่ไม่ยอมอยู่กินดินเนอร์
‪ไม่เป็นไร ฉันก็วีนแรงไปเหมือนกัน
‪จ้ะ
‪ดีกันนะ
‪อืม ดีกัน
‪ฉันทำพลาดตอนคัดตัวเรื่องบ๊ายบายเบอร์ดี้
‪แค่ครั้งเดียวเอง
‪ทุกครั้งเลยต่างหาก
‪- ที่จริงฉันไม่เคยเล่นละครนะ ‪- ฮะ
‪ตอนเจอโจดี้ ฉันโม้ว่าเคยเล่นเรื่องแคทส์
‪เขาจะได้ประทับใจไง แหม
‪ที่เห็นฉันเล่นเปียโน เพราะฉันเล่นได้
‪แต่พอต้องเล่นต่อหน้าคนอื่น…
‪ใบ้กินเลย
‪นายว่าโจดี้จะประทับใจ ‪ที่นายเคยเล่นเรื่องแคทส์เหรอ
‪หรือไม่ต้องโจดี้ก็ได้
‪ถ้าเธอไม่ประทับใจที่แมวร้องเพลง
‪ก็เย็นชาไปแล้ว
‪ดีนะที่ฉันชอบแมว
‪ฉันชอบหมา สงสัยเราจะเข้ากันไม่ได้
‪ฉันมีเรื่องจะบอกนาย
‪จริงเหรอ เพราะว่า…
‪ฉันก็มีเหมือนกัน
‪- นายก่อนเลย ‪- ไม่เป็นไร เธอก่อนเลย
‪ได้ โอเค คืองี้…
‪โอเค ฉัน… ฉันพูดเลยแล้วกัน
‪ฉันจูบกับคนอื่นมา
‪ฉันอยากเป็นคนบอกเอง ‪เพราะฉันเป็นห่วงความรู้สึกนายมาก
‪และจะห่วงตลอดไป
‪ดังเคิลแมน เดี๋ยว อย่าเพิ่ง ฉัน…
‪- เร็วสิ มาช่วยกัน ‪- ใจเย็น เดี๋ยวก่อน
‪ถือถุงให้ฉันหน่อย
‪ฉันจะทิ้งของทุกอย่างที่ทำให้คิดถึงเขา
‪- รูปถ่าย ความทรงจำ อย่างนี่ ‪- โธ่
‪แบ็กสตรีตบอยส์
‪ต้องทิ้งว่ะ ฉันไม่อยากเห็น
‪อะไรอีก ไหน
‪- ว่าที่หมาของเรา ‪- อย่าทิ้ง
‪- ไม่ได้ ต้องทิ้ง ‪- เพเนโลปี้กับฟีฟี่
‪ดังเกอร์สไม่สะสมดัลเมชียน แมว ‪สัตว์น่ารักๆ แล้ว โดยเฉพาะยีราฟ
‪เดี๋ยวสิ ยีราฟผิดอะไร
‪ก็มันสูงไง
‪- เออ มีเหตุผล ‪- ใช่ไง
‪ฝากข้อความไว้ได้เลยครับ
‪รับสิดั๊งค์ คุยกันก่อนได้ไหม
‪หนังสือเล่มโปรดที่ฉันเคยอ่านให้เขาฟัง
‪ฉันจะโทรมาสั่งสมูทตี้ของพรุ่งนี้น่ะ
‪ฉันจะไม่ทำสมูทตี้ให้เขาอีกแล้ว ทิ้งได้
‪เร็วไปเหรอ ก็จริง
‪ทำไมรูปเยอะจังวะ รูปนี้ฉันหล่อด้วย
‪อันนี้ฉันขอเก็บไว้เองนะ
‪ไม่แฟร์นะ ตอนนั้นเราเลิกกันไง
‪กล้องที่เขาซื้อให้เป็นของขวัญตอนอายุ 15
‪ทิ้งโลด รับนะ
‪หมดแล้ว
‪ฉันว่านายต้องเสียใจทีหลังแน่
‪แค่นี้ก็กระอักแล้ว จะเสียใจอีกก็ช่างมัน
‪โธ่ อย่าร้อง พี่เป็นอะไรเนี่ย
‪อิงวาร์นอกใจพี่ไปหาเอ็บบ้า โอลอฟสัน
‪ฮะ พี่รู้ได้ไง
‪เมื่อคืนกุนบอร์ก บยอร์ก ‪เห็นสองคนนั้นจูบกันที่งานย็อกม็อก
‪เมื่อกี้พี่เพิ่งโทรไปบอกเลิกเขา
‪- ดี ‪- และจะไม่มีแฟนตลอดไป
‪ถูก ดีแล้ว ตอนฉันอายุ 7-8 ขวบ
‪ฉันส่งโน้ตถามโจดี้ว่า ‪"เป็นแฟนกับฉันได้ไหม ให้ติ๊กได้หรือไม่"
‪เขาเขียนตอบมาว่า "อาจจะ"
‪ความสัมพันธ์ของเราพังตั้งแต่ต้นแล้ว
‪- ไม่มีแฟนก็ได้ ‪- เราอยู่ได้
‪- ลบถาวร ‪- ใช่
‪- ลบถาวร ‪- ดีมาก
‪- ลบถาวร ‪- เก่งมาก
‪ฉันมีไอเดียดีๆ
‪เราสองคน
‪- ต้องเป็นพันธมิตรกัน ‪- พันธมิตรเหรอ
‪สมมติว่าโจดี้กับอิงวาร์อยากคืนดีกับเรา
‪เราต้องช่วยเตือนสติกัน ‪ว่าพวกเขาเคยนอกใจเรา
‪เราสองคนจะได้ไม่ต้องเสียใจอีก
‪- จัดไป ‪- แจ๋ว
‪แล้วนายล่ะ
‪ฉันไม่เข้าร่วมพันธมิตรปัญญาอ่อนหรอก
‪ที่ผ่านมา ฉันรอเขาเหลียวแลมาตลอดชีวิต
‪บทพิสูจน์อยู่ในถุงนี่แล้ว
‪ของเพียบเลย ทั้งรูปถ่าย ของที่ระลึก
‪กล้องที่เขาซื้อให้ตอนอายุ 15
‪ฉันว่านะ โจดี้อาจจะไม่ใช่เนื้อคู่ฉัน
‪ไม่แน่นะ ฉันอาจจะ ‪เกิดมาเพื่อสิ่งนี้ก็ได้ การถ่ายรูป
‪ต้องลอง ใครอยากประเดิมให้ฉันบ้าง ไปถ่ายกัน
‪การสร้างพันธมิตรเป็นแค่ขั้นแรก
‪ขั้นที่สองเราต้องทำให้แฟนเก่าเห็นว่าเราอยู่ได้
‪- ว่าชีวิตเราดีสุดๆ ‪- ไม่ต้องมีแฟนก็มีความสุขได้
‪ขอบใจ ใช่ เราไม่…
‪หดหู่
‪ฉันไม่คิดถึงอิงวาร์เลย
‪ได้ๆ โอเค ทำไงน่ะ ยกขาขึ้นมาเหรอ
‪โอเค ได้ ยากกว่าที่…
‪จะถ่ายละนะ เตรียมตัว
‪นายเกลียดโยคะ ‪กล้ามเนื้อแกนกลางลำตัวอ่อนแอ
‪ไอ้นั่นมันอันตรายนะ
‪ลูกหมา
‪ลูกหมาน่า… ไม่!
‪ลูกโป่งเหรอ ทำตัวเป็นเด็กห้าขวบไปได้
‪เยอะไป ไม่ใช่วันฮาโลวีนซะหน่อย
‪นางถักผมให้เขาทำไมเนี่ย
‪โอเค ขอดูหมาอีกรอบ ตัดคนออก
‪น่ารัก
‪(สอนเล่นหมากรุก)
‪นี่ฮาร์เปอร์ ฉันมีเรื่อง…
‪หมากรุกทำให้เกิดสมาธิ ความคิดสร้างสรรค์ ‪และสร้างเสริมสติปัญญา
‪ซึ่งจะช่วยเพิ่มทักษะในการสัมภาษณ์ให้พี่
‪รุกฆาต
‪โอ้โฮ ไม่นึกเลยว่าจะเป็นงี้
‪ดังเคิลแมนบอกเลิกฉัน
‪แล้วฉันบอกว่าไปจูบคนอื่นมา ‪เขาเลยเลิกติดต่อฉันไปเลย
‪แต่เขายังดูมีความสุขดี
‪แถมยังเล่นกับหมาตั้งหลายตัว
‪ทำไมเธอไม่เคยบอกพี่เลย
‪ก็เดี๋ยวพี่ก็ไปแล้ว
‪ฉันเลยพยายามหันไปปรึกษาคนอื่นเวลามีปัญหา
‪พี่ยังอยู่นะ หันมาหาพี่สิ
‪โอเค ทำไงดี
‪ตอนเลิกกับดิเอโก้ พี่ก็ไปจูบอเล็กซานเดอร์
‪ฮาร์เปอร์ นี่เรื่องฉัน
‪จริงด้วย พี่ลืมทุกทีเลย
‪โอเค ถ้าเขาไม่ตอบแชตหรือโทรกลับ
‪เธอก็ต้องไปหาเขาที่บ้าน ไปคุยกันให้รู้เรื่อง
‪แล้วต้องพูดว่าไง
‪เธอเป็นนักแสดงแล้วนะ ลองคิดสิ
‪เรามาฝึกกันเถอะ สมมติว่า ‪พี่เป็นดังเคิลแมน เธอเป็นตัวเอง
‪- พร้อมไหม ‪- โอเค พร้อม
‪แอ็กชั่น
‪โอเค ดังเคิลแมน ฉันรู้ว่า ‪ตอนนี้นายคงโมโหฉันมากเลย
‪ก็โมโหน่ะสิ
‪เธอไปจูบคนอื่นทั้งๆ ที่เราเพิ่งเลิกกัน
‪สามเดือนที่ผ่านมา ‪ไม่มีความหมายกับเธอเลยเหรอ
‪ความสัมพันธ์ของเราเป็นเรื่องเล่นๆ เหรอ
‪- ฮะ ‪- ฉันทำสมูทตี้ให้เธอทุกวัน
‪- ใช่ เปล่า ‪- ฉันยืนบนลังใส่นม เธอใจร้ายมาก
‪ฉันรู้ว่าฉันนิสัยแย่มาก ขอโทษนะ
‪ใจเย็นๆ พี่แค่ทำให้เธอเห็น ‪ว่าถ้าเขาโหดสุดๆ จะเป็นยังไง
‪อ๋อ โอเค งั้น…
‪- แปลว่าเขาจะไม่พูดแบบนี้เหรอ ‪- ไม่
‪โอเค ดี
‪แต่ก็อาจจะนะ
‪สเตลล่า
‪หวัดดี
‪ดังเคิลแมนอยู่บ้านไหม
‪หวัดดีโจดี้
‪หวัดดี
‪แหม สงสัยฉันลืมอ่านแชตกลุ่ม
‪เสื้อลายตารางเหรอ
‪เราอยากนำเทรนด์น่ะ ขอบใจนะที่สังเกต
‪โทษนะ แต่ฉันไม่อยากได้แล้ว
‪นี่ของขวัญนะ
‪ฉันไม่ควรเก็บไว้น่ะ
‪ลาก่อน
‪หวัดดี
‪ว่าไง
‪เมื่อคืนก่อนน่ะ
‪- ฉันสนุกที่สุดเลย ‪- อืม
‪แต่หลังจากคืนนั้นเธอก็ไม่คุยกับฉันอีกเลย
‪คือฉัน…
‪ฉันกับแฟนเพิ่งเลิกกัน เพิ่งเลิก…
‪หมาดๆ ฉันเลยไม่นึกว่าจะเกิดเรื่อง…
‪แบบนั้นเร็วขนาดนั้นน่ะ
‪เรายังไม่ต้องรีบสรุปอะไรก็ได้นะ
‪แต่ฉันอยากรู้จักเธอมากขึ้นน่ะ
‪โอเค
‪แล้วคืนวันเสาร์นี้เธอจะไปงานรอบกองไฟไหม
‪ฉันก็ได้ข่าวอยู่นะ แต่ว่ามันคืออะไรเหรอ
‪ก่อนจะขนอุปกรณ์เทคนิคเข้า
‪พวกนักแสดงจะนัดเจอกันที่เครสเซ็นต์พาร์ก
‪หาอะไรมาโยนเข้ากองไฟ
‪เพื่อเป็นการเคลียร์สมอง
‪ล้างพลังลบก่อนวันแสดงเปิดม่านน่ะ
‪เป็นงานที่…
‪เห่ย ใช่ มันเห่ยมาก แต่ฉันว่าน่าจะดีนะ
‪แต่ที่จริงคืนวันเสาร์ฉันต้องไปงานวันเกิดน่ะ
‪เธอแวะไปงานรอบกองไฟก่อน ‪แล้วค่อยไปงานวันเกิดสิ
‪ฉันไม่รู้ว่าจะมีอารมณ์สนุกไหมน่ะ
‪ตัวเอกควรจะไปนะ ต้องสนุกแน่
‪ไปก็ได้
‪- เจอกันวันเสาร์ ‪- เจอกันวันเสาร์
‪- ฉันต้องไป… ‪- ใช่ ฉันมีเรียนเคมี
‪ศิลปะ
‪พ่อฉันอยู่แอริโซนา เลยไม่เคยมาดูฉันแสดงเลย
‪เขาพูดทุกปีว่าจะพยายามมาสักครั้ง ฉันก็เชื่อ
‪แต่สุดท้ายเขาก็ทำได้แค่ส่งโปสการ์ดมา
‪ปีนี้ฉันเลิกเชื่อแล้ว
‪- เก่งมาก ‪- ขอบใจจ้ะ
‪ตาฉันละ
‪ตั้งแต่เด็กๆ
‪ฉันมีปัญหากับหุ่นของตัวเองหนักมาก
‪ฉันเลยใส่เสื้อยืดตัวโคร่ง ‪เพื่อไม่ให้เพื่อนๆ ที่โรงเรียนล้อ
‪ซึ่งแน่นอนว่ามันไม่ช่วยแก้ปัญหาอะไรเลย
‪อ๊ะๆ สมัยก่อนมันเท่นะ ‪แค่ฉันใส่แล้วไม่เท่ แต่ไม่เป็นไร
‪จะบอกว่า ฉันไม่รู้หรอกนะ ‪ว่าพวกนายภูมิใจในตัวเองเต็มร้อยไหม
‪แต่หวังว่าอีกหน่อยฉันคงภูมิใจ
‪บอกแล้วว่าเห่ย
‪ฉันว่าเจ๋งมากเลย
‪ขอบใจนะ
‪จ้ะ
‪ฉันต่อเลยนะ
‪ฉันเพิ่งเลิกกับแฟน
‪เขาเป็นแฟนคนแรกของฉัน
‪ฉันเคยได้ยินว่ารักครั้งแรกจะฝังใจเราที่สุด
‪คือว่าเขา…
‪ซื้อนี่ให้ฉัน
‪มันเป็นเรื่องน่ารักที่สุดที่มีคนเคยทำให้ฉันเลย
‪แต่ถ้ามันยังอยู่
‪ฉันคงลืมเขาไม่ได้
‪และฉันอยากลืม
‪ฉันต้องลืมเขาให้ได้
‪เพราะงั้น…
‪นี่เป็นขั้นแรก
‪โอเค
‪- เดี๋ยวก่อน ไม่เอา ฉันไม่อยากลืม ‪- อันตรายนะ
‪- ไม่ทันแล้วละ ‪- เดี๋ยวฉันช่วย
‪(โชกุน)
‪โจดี้บอกว่าจะรีบมา เห็นว่ามีธุระกับทีมละครน่ะ
‪ทั้งปีแหละ
‪เออนี่
‪- เธอบอกพ่อแม่เรื่องนั้นรึยัง ‪- ยังเลย
‪เสื้อฟารีดาขายหมดแล้ว
‪ถามจริง
‪ดีมากเลยลูก
‪- ลูกต้องภูมิใจในตัวเองนะ ‪- ใช่
‪หนูภูมิใจค่ะ
‪พ่อแม่ล่ะคะ
‪- ภูมิใจสิลูก ‪- ใช่จ้ะ
‪แต่วันนี้ลูก 17 แล้วนะ ‪ต้องจริงจังกับอนาคตได้แล้ว
‪ไม่ใช่พ่อแม่ไม่คิดว่าลูกมีพรสวรรค์นะ ลูกเก่งมาก
‪แต่โอกาสแจ้งเกิดในวงการแฟชั่น ‪นี่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยนะ
‪- หมอเป็นอาชีพที่มั่นคงกว่าเยอะ ‪- ใช่จ้ะ ถูก
‪ขอโทษนะครับ ผมชื่นชมลูกสาวคุณหลายเรื่อง
‪หนึ่งในนั้นคือเรื่องใจสู้
‪ผมอยากเห็นมากว่าอีกหน่อยเขาจะเป็นยังไง
‪- รับอะไรเพิ่มไหมคะ ‪- ไม่ครับ
‪- แต่แยกบิลเขาออกไปเลย ‪- ที่รัก
‪ซะที่ไหน ผมพูดเล่น
‪ผมพูดจริง
‪เด็กคนนั้นมันร้าย
‪สุดท้ายฉันก็ไม่พร้อมที่จะลืมเขา
‪ใช่
‪น่าจะอย่างงั้น
‪ขอโทษจริงๆ นะ
‪เรื่อง
‪ตอนจูบกัน ฉันรู้สึกว่าตัวเองให้ความหวังนาย
‪เธอไม่ได้ให้ความหวังฉัน
‪ฉันก็ปวดใจกับสิ่งที่จะพูดนะ
‪แต่ฉันว่าเธอควรกลับไปคบกับแฟนเก่า
‪เพราะถ้าเธอเลิก
‪ความทรงจำของพวกเธอจะเหลือแค่ ‪รองเท้าส้นตึกรัดส้นกรอบๆ คู่นี้
‪นายรู้เรื่องรองเท้าดีนะเนี่ย
‪ฉันมีพี่สาวสามคน
‪เพื่อนกันเนอะ
‪จ้ะ
‪คิมมี่
‪เดี๋ยวก่อนๆ
‪- เธอเฟี้ยวว่ะ ‪- อะไร
‪เรื่องรองเท้าโจดี้น่ะ
‪ของมียี่ห้อ ปล่อยให้ไหม้ก็บาปแย่
‪- เธอเป็นบัวปริ่มน้ำ ‪- ตบปากตัวเองเดี๋ยวนี้
‪เหมือนหนอนผีเสื้อที่กลายเป็นดักแด้
‪ระยะดักแด้อยู่ระหว่างหนอนผีเสื้อกับผีเสื้อน่ะ
‪- ฉันรู้ย่ะ ‪- เธอจิตใจดีจริงๆ ด้วย
‪- ไม่ต้องมาอวดรู้ ‪- อวดก็อวด
‪เอาที่สบายใจ
‪บื้อเอ๊ย
‪แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู
‪อธิษฐานสิ
‪- เย่ ‪- สวยมาก
‪ต่อไปปรบมือต้อนรับฟารีดากับสติ๊กหน่อยครับ
‪- อะไรน่ะ ‪- เราจะขึ้นไปร้องเพลงกันไง
‪- ไม่เอา ไม่จริง ‪- เอา จริง
‪- ลุกขึ้น เร็ว ไปเหอะน่า ‪- ไม่เอา
‪ทำไมเธอถึงคิดว่ามันจะดีเนี่ย
‪ถ้าอยากกล้าร้องเพลง ‪ต่อหน้าคนเยอะๆ ก็ต้องขึ้นไปร้อง
‪เขาขี้อายน่ะค่ะ ปรบมือให้เขาหน่อยสิคะ
‪ไม่เอา ไม่
‪เพลงตัวแทนของประเทศนาย
‪ถ้าเธอเปลี่ยนใจ
‪ให้หันมามองฉัน
‪วันนี้ฉันยังว่าง
‪ท่ามกลางผู้คนมากมาย
‪- ทักทายมาได้เสมอ ‪- ทักทายได้เสมอ
‪จะไปหาเธอทันที
‪ถ้าไม่มีที่ไป ถ้าไม่สบายใจเรื่องใด
‪ถ้าใจเปล่าเปลี่ยว อยู่คนเดียวเงียบเหงา
‪ตอนนี้ฉันยังว่าง ท่ามกลางผู้คนมากมาย
‪จะไม่ห่างหายไปไกล
‪จะไม่ทำให้ผิดหวัง
‪และยังพร้อมพิสูจน์รัก
‪ถ้าเธอบอกสักคำ
‪เสี่ยงกับฉันสักหน่อย
‪เล็กๆ น้อยๆ ที่อยากจะขอ
‪เสี่ยงกับฉันสักหน่อย
‪ร้องเลยสติ๊ก
‪เราจะไปเต้นรำ
‪- โอ้โฮ ‪- เนอะ
‪ไปเดินเล่นกัน เพียงมีเธอเคียงฉัน
‪ฟังเพลงไปด้วยกัน
‪คุยเล่นก็ยังได้
‪เพื่อให้เข้าใจเธอกว่าเดิม
‪เสี่ยงกับฉันสักหน่อย
‪สติ๊ก เก่งมากสติ๊ก
‪สวีเดน
‪- สนุกมากเลย ‪- สนุกเนอะ
‪- เอาไปไว้หลังรถนายได้ไหม ‪- ได้
‪เฮ้ย เดี๋ยว
‪นั่นเสื้อฉันนี่
‪ใช่
‪นายไปเหมามาเหรอ
‪ฉันเห็นเธอเสียความมั่นใจ
‪เลยอยากช่วยเรียกความมั่นใจกลับมา
‪นายนี่…
‪โง่จนไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว
‪โง่ตรงไหน
‪เพราะถึงยังไงฉันก็ยังล้มเหลวอยู่ดีไง
‪แต่ถ้าเราอยากได้อะไรมากๆ ‪เราก็ต้องสู้จนกว่าจะได้สิ
‪ไม่ต้องฟังใคร เหมือนตอนฉันง้อเธอกับดังเกอร์ส
‪เมื่อก่อนเธอเกลียดฉันมาก ‪ตอนนี้เรากลับมาเป็นเพื่อนกันแล้ว
‪ถ้าถอดใจไป ฉันคงไม่ได้มาอยู่ตรงนี้หรอก
‪ฉันดีใจนะที่นายอยู่ตรงนี้
‪ฉันก็ดีใจ
‪แฮปปี้เบิร์ทเดย์
‪แย่มากเลย
‪ฉันกินกระเทียมไปเยอะมาก ขอโทษนะฟารีดา
‪ขอโทษๆ ขออมลูกอมดับกลิ่นปาก ‪แล้วจูบใหม่ได้ไหม
‪ไม่ใช่เรื่องจูบ ฉันแหกกฎเพื่อนสาว
‪เหรอ
‪ฉันจูบคนที่เพื่อนซี้เคยชอบไม่ได้
‪โทษนะ ฉันไม่ได้อัปเดตกฎเพื่อนสาวเลย
‪เขามาแล้ว
‪นิ่งไว้ๆ
‪โทษจ้ะ โอ๊ย ขอโทษนะที่มาสาย
‪แฮปปี้เบิร์ทเดย์จ้ะ
‪- ไม่เป็นไรหรอก ‪- จริงเหรอ
‪ฉันไม่ได้มาดินเนอร์วันเกิดนะ ‪เธอไม่โกรธเหรอ
‪ไม่โกรธ เธอไม่ควรพลาดวันเกิดเพื่อนซี้
‪แต่เธอไม่ได้ตั้งใจ และฉันก็เป็นคนให้อภัยคน
‪มนุษย์ควรให้อภัยกันมากกว่านี้
‪เพราะก็อย่างที่บอกไง ว่าไม่มีใครตั้งใจ
‪ใช่
‪ไม่ตั้งใจ
‪ใช่
‪ดั๊งค์อยู่ไหน
‪- ฉันอยากคุยกับเขา ‪- ข้างในจ้ะ
‪โอเค แฮปปี้เบิร์ทเดย์นะ
‪ขอบใจจ้ะ
‪ขอให้สนุกนะ
‪เสี่ยงชีวิตไม่คิดเสียใจ
‪ฉันไม่แคร์
‪ว่าเธอจะเป็นใคร มาจากไหน
‪ผ่านอะไรมา
‪ขอแค่เพียง…
‪ท่าทางดั๊งค์สนุกมากเลย ส่วนเธอก็ยังบ้งไม่เลิก
‪ไม่สนว่าเธอจะผ่านอะไรมา
‪ขอเพียงเธอรักฉัน
‪จูลียาร์ดมีหลักสูตรละครเวทีฤดูร้อนเหรอ
‪ใช่ค่ะ ถ้าลูกอยากเข้าที่นั่น ‪หลักสูตรฤดูร้อนจะช่วยให้มีภาษีดีกว่าคนอื่น
‪เดี๋ยวพอเห็นเธอแสดงละคร ‪ก็เลิกพูดถึงจูลียาร์ดเองแหละ
‪ผมว่าเราควรจ้างทีมงานมาถ่ายวิดีโอ
‪ควรค่ะ ฉันว่าต้องกล้องสามตัว
‪- กำลังดี ‪- เนอะ
‪- พ่อแม่คิดอะไรเนี่ย ‪- อ้าว
‪รีบคิดรีบวางแผนก็ไม่เสียหายนะลูก
‪ไม่ ตอนนี้หนูไม่อยากคิดเรื่องนี้เลย
‪ลูกเป็นอะไรรึเปล่า
‪หนูซ้อมละครหนักมากจนเกือบสอบแคลคูลัสตก
‪หนูเลิกกับดังเคิลแมน
‪หนูเผารองเท้าที่เขาซื้อให้ ‪หนูต้องแสดงห่วยแน่นอน
‪แต่พ่อแม่ยังเชิญคนมาดูหนูพลาดอยู่นั่นแหละ
‪ฮาร์เปอร์ก็จะย้ายไปตั้งไกล
‪แล้วเป็นไปไม่ได้เลยที่จูลียาร์ด
‪หรือที่ไหนก็ตามจะอยากให้หนูเข้าไปเรียน หนู…
‪ลูกโอเคไหม
‪หนูหายใจไม่ออก แม่ หนูหายใจไม่ออก
‪จอดก่อน ริชชี่จอดรถค่ะ
‪- ไม่เป็นไรนะ ‪- หนูหายใจไม่ออก
‪ทำใจให้สบาย หายใจลึกๆ เข้า
‪- ออก ‪- หายใจไม่ออก
‪ลูกไม่ได้เป็นอะไรร้ายแรง
‪- บอกตัวเองดังๆ "เดี๋ยวก็หาย" ‪- เดี๋ยวก็หาย
‪- "แป๊บเดียวเอง เดี๋ยวก็จบแล้ว" ‪- แป๊บเดียวเอง เดี๋ยวก็จบแล้ว
‪น้ำจ้ะ
‪เก่งมาก
‪แม่… รู้ได้ไงคะว่าต้องพูดอะไร
‪แม่เคยอยู่หลังเวที
‪การประกวดนางงามมานับไม่ถ้วนแล้ว
‪แม่เลยต้องหาเคล็ดลับเผื่อต้องใช้กับฮาร์เปอร์น่ะ
‪ขอโทษนะคะที่หนูเป็นลูกที่ไม่เอาไหน หนูไม่…
‪อย่าคิดแบบนั้น แค่นี้ลูกก็เก่งที่สุดแล้ว
‪โรควิตกกังวลเป็นเรื่องปกติมาก
‪- ยิ่งมีพ่อแม่แบบนี้ด้วย ‪- พ่อ
‪เราสองคนกดดันลูกมากเกินไป
‪ทั้งเรื่องเชิญคน ปาร์ตี้ จูลียาร์ด
‪เราน่าจะดูออกนะคะ
‪งั้นพ่อกับแม่ช่วยแนะนำหนูหน่อยได้ไหมคะ
‪เผื่อหนูมีอาการขึ้นมาอีก
‪จ้ะ
‪ได้สิลูก
‪แถมพ่อแม่เป็นต้นเหตุ ก็ต้องช่วยหนูสิคะ
‪เร็วไป ตอนนี้ยังไม่ขำ
‪- โอเค ขำแล้ว ‪- โอเค
‪โอ้โฮ
‪เก็บของแล้วเหรอ
‪พี่อยากเก็บตั้งแต่เนิ่นๆ น่ะ
‪แต่…
‪พี่นั่งอยู่ตรงนี้มานานแล้ว
‪นั่งมองกล่องพวกนี้
‪ยังทำใจปิดกล่องไม่ได้
‪เพราะตั้งแต่พี่แปดขวบ ไม่ว่าพี่จะทำอะไร
‪จะมีเธออยู่ข้างๆ
‪ครอบครัวคือกำลังใจของพี่
‪- แต่ตอนนี้พี่ตัวคนเดียวแล้ว ‪- ไม่หรอก
‪เราแค่ไม่ได้นั่งเชียร์อยู่ข้างล่าง
‪ไม่ได้แปลว่าเราไม่เป็นกำลังใจให้พี่นะ
‪แต่ถ้าพี่ทำงานนี้ไม่ได้
‪แล้วโดนไล่ออกล่ะ
‪ถ้าชีวิตนี้พี่เก่งแค่ประกวดนางงามอย่างเดียวล่ะ
‪ฮาร์เปอร์ พี่ได้ยินเสียงนั้น
‪ตั้งแต่เมื่อไหร่
‪ตั้งนานแล้ว
‪- ตกใจสินะ ‪- ฮะ
‪ไหนพี่บอกว่า
‪"เธอต้องกดมันให้อยู่ ‪ไม่งั้นมันจะเป็นฝ่ายกดเธอ"
‪แต่พี่ก็เอาไม่อยู่หรอก
‪โม้ไปงั้นแหละว่าเอาอยู่
‪คนเราไม่ต้องมีคำตอบที่ถูกให้ทุกเรื่องก็ได้นะ
‪พี่ต้องมี ถ้าพี่อยากให้คนอื่นนับถือ
‪ไม่ใช่มองพี่เป็นแค่อดีตนางงามคนนึง
‪พี่อยากให้คนอื่นนับถือเหรอ
‪งั้นจำไว้ว่าพี่ต้องกล้าพูดว่า "ฉันไม่รู้"
‪ถ้าพี่ไม่รู้
‪ที่แน่ๆ มีเรื่องนึงที่พี่ไม่รู้จริงๆ
‪พี่จะอยู่โดยไม่มีเธอได้ยังไง
‪ฉันก็อยู่ไม่ได้
‪แล้วพี่จะไหวไหมเนี่ย
‪เรื่องเก็บของหรือย้ายบ้าน
‪ทั้งคู่เลย ทั้งสองอย่าง
‪งั้นจัดการทีละกล่อง
‪พร้อมไหม แรงดีไหมล่ะ
‪เห็นแขนฉันไหม
‪เฮ้ย นายก็นอนไม่หลับเหรอ
‪ไม่เลย
‪ทำไมไม่หลับ
‪ฉันจูบคนคนนึงมา
‪- โจดี้รึเปล่า ไม่ใช่ใช่ไหม ‪- ไม่ใช่ สาบานได้
‪ใครวะ
‪ฉันจูบฟารีดา
‪ฮะ ฟารีดาเหรอ
‪ก็ดีไหมล่ะ
‪แต่เขาบอกว่าเราคบกันไม่ได้ ‪เพราะเขาถือกฎเพื่อนสาว
‪ถ้าเขายืนยันแบบนั้น ‪นายก็ต้องเคารพการตัดสินใจของเขา
‪- ฉันน่าจะเข้าร่วมพันธมิตรกับพวกนายว่ะ ‪- อย่าพูดแบบนั้น
‪ฉันว่าอกหักก็ยังดีกว่ารักไม่เป็นนะเว้ย
‪ฉันไม่ขอแลกเวลาที่คบกับโจดี้กับอะไรเลย
‪ดินเนอร์ปาร์ตี้ เทอร์ดักเคน ‪นกตายสามตัวเลยนะดังเกอร์ส
‪ก็ยังคุ้มอยู่ดี
‪คุ้มแบบแปลกๆ
‪ฉันคงไม่ได้คบกับเขา ถ้านายไม่โผล่มา
‪จะเรียกว่านายช่วยฉันก็ได้
‪ยินดีที่ได้ช่วยว่ะ
‪เพื่อนต้องช่วยเพื่อน
‪ฉันรู้ว่าพอจบเทอมนายก็ต้องกลับบ้านแล้ว
‪ใช่
‪แต่ว่าถ้านายอยากอยู่
‪ก็อยู่ด้วยกันต่อทั้งซัมเมอร์ได้นะ
‪- อยู่นี่เหรอ ฉันเหรอ ‪- เออ ใช่
‪สติ๊กกับดั๊งค์น่ะนะ
‪- เย่ วู้ ‪- เฮ้ย เบาได้เบา
‪ซัมเมอร์นี้สนุกแน่เพื่อน
‪(บ๊ายบายเบอร์ดี้ ‪ปาร์ตี้ก่อนเปิดม่าน)
‪ฮะ นายเหมามาหมดเลยเหรอ
‪ใช่ ตอนนี้เขาเฉยๆ แล้ว ‪แต่ตอนแรกที่รู้เขาโมโหมากเลย
‪- ไม่ได้โมโห ‪- โมโหสิ
‪เงียบไปเลยนะ
‪นี่ฟารีดา
‪ฉันรู้
‪รู้อะไร
‪ฉันรู้แล้ว
‪ฉันเห็นตั้งแต่ที่ลานจอดรถคืนก่อนแล้ว
‪ฉันไม่โกรธหรอก
‪แน่ใจนะ
‪รับรองได้ ตอนนี้ ‪มันเป็นเรื่องเดียวในชีวิตที่ฉันแน่ใจ
‪- ขอบใจนะ ‪- จ้ะ
‪เราเปลี่ยนกฎเพื่อนสาวแล้วใช่ไหม
‪ใช่ก็ใช่ เอาละ ขอให้สนุกนะ
‪- เอาลูกอมมาไหม ‪- เอามาสิ
‪ไม่นึกว่านายจะมานะเนี่ย
‪ฉันมาให้กำลังใจเท่าที่จะทำได้น่ะ
‪อ๋อ
‪โอเค ฉันรู้และเข้าใจว่านายไม่อยากคุยกับฉัน
‪จริงๆ นะ
‪แต่ฉันจะบอก
‪ว่าพรุ่งนี้ฉันจะฝากบัตรไว้ให้นาย
‪แต่ใครจะรู้ ‪อาจจะเป็นฉันเองก็ได้ที่ไม่โผล่ไปงาน
‪- ฮะ ว่าไงนะ ‪- ไม่รู้สิ
‪ฉัน…
‪ฉันเอาแต่ได้ยินว่า
‪ฉันอาจจะดีไม่พอ
‪หรือยังไม่พร้อมทำเรื่องอะไรแบบนี้
‪คนที่พูดแบบนั้นคิดผิดนะ
‪เขาไม่รู้จักเธอเหมือนฉัน
‪เชื่อฉันสิ อย่าไปฟังเสียงคนอื่น เธอทำได้ดีแน่
‪ดังเกอร์ส
‪ช่วยฉันทีสิ
‪ฉันดีใจนะที่เราได้คุยกัน
‪ทำไม มีอะไร
‪อิงวาร์น่ะ เขาวิดีโอคอลมา เขาอยากขอคืนดี
‪เอามือถือมา
‪เดี๋ยวฉันคุยเอง
‪ฟังให้ดีนะอิงวาร์
‪ฉิบหาย หล่ออย่างกับเทพบุตร
‪รูปหน้าได้สมมาตรมาก
‪- พูดต่อสิ ‪- โอเค
‪ฟังนะอิงวาร์
‪นายหักอกสเตลล่า
‪แล้วเอาอะไรมาคิด ‪ว่าเขาจะหลงกลกลับไปหานายอีก
‪แชตมาบอกฉันหน่อยนะ ‪ว่านายใช้เจลแต่งผมยี่ห้ออะไร
‪แล้วลบเบอร์เขาทิ้งซะ เออ บัย
‪จบ ช่วยเพื่อนได้แล้ว ดีใจไหม
‪เป็นอะไร
‪แต่ฉันอยากได้แบบนั้นน่ะ
‪แหวะ จะเอาน้องเหรอ
‪ไม่ใช่เว้ย แล้วก็ไม่เอาอิงวาร์ด้วย
‪ลึกๆ แล้วนายก็ยังอยากเป็นแฟนกับโจดี้ใช่ไหม
‪ไม่ใช่
‪ใช่ ฉันยังอยากเป็นแฟนกับเขาตลอดแหละ
‪แต่
‪ฉันไม่รู้ว่าจะไว้ใจเขาได้อีกไหม
‪นายจับเขาขึ้นไปไว้บนหิ้งมาทั้งชีวิต
‪พอเขาทำอะไรเสียภาพลักษณ์แค่ครั้งเดียว
‪ก็ถอดยศเขาเลย
‪ว่าไง
‪ลูกสาวฉันเองค่ะ ลูกฉันเอง
‪- แม่คะ เราต้อง… ‪- จ้ะ นั่งลง
‪นั่งนิ่งๆ ได้ลูก
‪โอเคแล้ว แม่นิ่งแล้ว โอเค
‪- อลังการ ‪- ตื่นเต้นจัง
‪(จอง)
‪โอ้โฮ คนเต็มเลย
‪ฉันพนัน 20 เหรียญว่าเธอดับคาเวทีแน่
‪เธอกำลังจะทำให้ตัวเองขายหน้า ‪ต่อหน้าทุกคนที่เธอรัก
‪โทษนะ
‪ยกเว้นดังเคิลแมน เพราะเขาไม่ได้มาดู
‪เขาคงทนเห็นเธอตายคาเวทีไม่ไหวมั้ง
‪ขอโทษจ้ะ
‪อีกไม่กี่ชั่วโมง ‪เธอก็ต้องกลับไปเป็นแค่ผู้หญิงตัวสูงแล้ว
‪ใจเย็น เดี๋ยวก็หาย เดี๋ยวก็จบแล้ว
‪แหม ทำมาเป็นจัดโต๊ะเรียกสติ
‪ได้ผลไหมล่ะ
‪ไม่เข้าใจเหรอว่าเธอกดฉันไม่ได้หรอก
‪ฉันจะกดเธอ
‪โจดี้
‪โอเคไหมเนี่ย จะขึ้นแล้วนะ
‪ฉัน… ฉันแสดงไม่ได้
‪ทำไม โจดี้ ทำไม
‪ฉันกลัวโรควิตกกังวลจะไปกำเริบบนเวที
‪- เธอก็เป็นเหมือนกันเหรอ ‪- "เหมือนกัน" คืออะไร
‪ฉันเป็นมนุษย์ชะนีวัย 17 นะ ‪ถ้าไม่วิตกกังวลก็แปลกแล้ว
‪แต่เธอยังแสดงแทนฉันได้ใช่ไหม ‪เพราะฉันแสดงไม่ได้
‪ไม่ได้
‪แต่เธออยากแสดงไม่ใช่เหรอ
‪ใช่ แต่แบบนี้ไม่เอา
‪ฉันจะยืนอยู่ข้างๆ เวทีตลอดนะ
‪ถ้าเธอลืมก็หันมา เดี๋ยวฉันบอกบทให้
‪โอเคนะ
‪ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ปล่อยให้เธอพลาดหรอก
‪ขอบใจนะ
‪เอาละ ไปแต่งตัวได้แล้ว
‪เร็ว
‪ก็ไม่ยากเท่าไหร่ใช่ไหม
‪การให้ความสำคัญกับคนอื่นมากกว่าตัวเอง
‪ฉันแทบอ้วกแน่ะ
‪ความดีมันปวดแสบปวดร้อนเหรอ
‪ถ้าทำถูกก็แสบ
‪เก่งมากเพื่อน
‪โจดี้ได้พูดถึงฉันบ้างไหม
‪ปล่อยเขาไปเหอะ
‪ปล่อยแล้ว
‪โชคเลือดนะโจดี้ งานนี้ต่อให้เฮงแค่ไหนก็ไม่รอด
‪- พังแน่ ‪- ไม่จริงหรอก
‪หายใจลึกๆ
‪เขาคนเดียว
‪เพียงคนเดียว
‪อยู่กับคนคนเดียว
‪คุยกับคนคนเดียว
‪เดินกับคนคนเดียว
‪เขาคนเดียว
‪เพียงเท่านั้น ฉันพอใจ
‪เขาคนเดียว
‪ไม่เปลี่ยนไปหาใคร
‪อยู่กับคนคนเดียว
‪เคียงกันตลอดไป
‪เขาคนเดียว
‪เพียงเท่านั้น ฉันพอใจ
‪สักวันเธอจะได้พบ
‪ชีวิตคนเรามีเพียงเท่านี้
‪แค่คนคนเดียวที่
‪มีชีวิตเพื่อเรา
‪เขาคนเดียว
‪เพียงเท่านั้น ฉันพอใจ
‪(ขอต้อนรับคอนราด เบอร์ดี้)
‪ฉัน คิม แมคาฟี่ค่ะ
‪เฮ้ย เธอลืมบทจริงเหรอ ขายหน้าชะมัด
‪ตั้งสติหน่อยโจดี้เอ๊ย
‪ขอกล่าวคำปฏิญาณ
‪ว่าจะซื่อสัตย์ต่อคอนราด เบอร์ดี้…
‪มีเพลงให้ฟัง
‪มีที่ให้ไป มีคนให้พบปะ
‪มีสิ่งที่เราต้องการ
‪เท่านั้นก็เป็นสุข ไม่ทุกข์ใดใด
‪ความสดใสรอเธออยู่
‪เธอดูร่าเริง เชิญก้าวออกมา
‪พาตัวเองมาใช้ชีวิต
‪อย่าคิดลังเล
‪- มีเพลงให้ฟัง ‪- มีที่ให้ไป
‪มีคนให้พบปะ
‪- มีสิ่งที่เราต้องการ ‪- มีสิ่งที่เราต้องการ เย่
‪พาตัวเองมาใช้ชีวิต
‪ใช้ชีวิต
‪ใช้ชีวิตให้คุ้ม
‪เธอทำได้แล้ว
‪เราทำได้แล้ว
‪เย่ โจดี้สุดยอด
‪แบบนี้เขาเรียกว่าฟลุกย่ะ
‪- ว่าไงโจดี้ ‪- ยังไงเธอก็ยังปลอม
‪- งานดีมาก ‪- ขอบใจนะ เธอก็เก่ง
‪- ต๊าย ทำเป็นหูทวนลมเหรอ ‪- ฉันก็ทำได้ดีนะ
‪นี่ ฉันคุยด้วยนะ
‪และความฝันนี้ก็ไม่ได้เกินจริงเลย
‪- ได้ยินไหมเนี่ย ฮัลโหล ‪- ฉันทำได้
‪ฉันเก่งพอที่จะทำจนสำเร็จได้
‪ว่าไงโจดี้
‪นายมาด้วย
‪ต้องมาอยู่แล้ว
‪ฉันจองที่ไว้ให้นายน่ะ
‪อ๋อ ฉันไปอยู่ตรงห้องไฟน่ะ ‪ตรงนั้นมุมถ่ายรูปสวยกว่า
‪อ๋อ
‪เธอเก่งมากเลย
‪ขอบใจนะ
‪ขอดูรูปหน่อยสิ
‪ได้
‪โอ้โฮ
‪ขอดู…
‪สวยมากเลย
‪กล้องเขาดีน่ะ
‪ฉันว่าคนถ่ายเก่ง
‪ฉันว่านางแบบสวยมากกว่า
‪ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมนายเพิ่งเอามาใช้
‪นายฝีมือดีมากนะ
‪ขอบใจ แต่ตอนที่บอกเธอว่าฉันสนใจเรื่องถ่ายรูป
‪เพราะฉันว่ามันเท่ดี
‪นายเอาดีด้านนี้ได้เลยนะเนี่ย
‪อืม คงงั้นมั้ง
‪ไม่รู้สิ
‪ฉันไม่อยากกดดันให้ตัวเองเลือกว่าถนัดอะไร
‪เพราะคนอื่นเจอสิ่งที่ตัวเองชอบกันหมดแล้ว
‪เข้าใจ
‪ฉันยังไม่รู้ว่าอนาคตอยากทำอะไร
‪แต่รู้ว่าอยากให้เธออยู่ในนั้น
‪ฉันรักเธอนะโจดี้
‪เธอไม่บอกรักตอบ
‪ก็…
‪ไม่เป็นไร
‪ฉันก็… ตลกอะ ไม่เป็นไรๆ
‪ฉันก็ได้ยินเสียงแว่วๆ นะว่าอย่าพูดดีกว่า
‪เพราะฉันไม่อยากบังคับเธอ
‪ฉันแค่อยากบอกความรู้สึกของตัวเอง
‪ถ้าเธอไม่รักฉันก็ไม่เป็นไร
‪ฉันไม่อยากกดดันเธอน่ะ
‪ฉันแค่อยากบอกส่วนของตัวเองเพราะ…
‪ฉันก็รักนาย
‪โอเค
‪แต่ฉันเผารองเท้าไปงานคืนสู่เหย้าที่นายซื้อให้นะ
‪ฮะ
‪- โจดี้ เยี่ยมมากจริงๆ ‪- ขอบใจจ้ะ
‪- ว่าไง ‪- โจดี้ เก่งมาก
‪- ขอบใจจ้ะ ‪- ฉันอาจจะลำเอียงนะ แต่เธอเลิศมาก
‪ปากหวานนะเรา
‪- ว่าไง ขอบใจจ้ะ ‪- โจดี้
‪หวัดดี
‪โอ้โฮลูกพ่อ คืนนี้ลูกทำให้พ่อประทับใจสุดๆ เลย
‪ขอบคุณค่ะ
‪แม่เพิ่งรู้ว่าลูกร้องเพลงได้
‪- เพราะที่สุดเลยลูก ‪- ขอบคุณค่ะแม่
‪- เอาละ ไปสนุกเถอะ ‪- ค่ะ ขอบคุณที่จัดงานให้นะคะ
‪ได้เลย
‪- ทุกคนเก่งมาก ‪- ขอบใจนะ
‪- ว่าไงโจดี้ ‪- ว่าไง
‪หวัดดี
‪โรงเรียนฉันที่สวีเดน ‪ก็มีโครงการนักเรียนแลกเปลี่ยนนะ
‪คิดว่าฉันจะบินลัดฟ้า
‪ไปเรียนปีสุดท้ายกับนายหลังจูบกันครั้งเดียวเหรอ
‪ไปเถอะน่า
‪ยอมเสี่ยงกับฉันหน่อย
‪- เธอฟาดมากยัยน้องยักษ์ ‪- ขอบคุณค่ะพี่เล็ก
‪โอเค บอกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ
‪ว่าเธอกดมันได้ยังไง
‪ฉันทำไม่ได้
‪แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ฉัน…
‪เบาเสียงได้น่ะ
‪ทำยังไงเหรอ
‪เพราะคืนนี้ฉันทำได้ดีไง
‪ถ้าเสียงในหัวมันไม่ยอมพูดแบบนั้น
‪ฉันก็ต้องพูดกับตัวเองสิ
‪ทันใดนั้น
‪อาจารย์ก็กลายเป็นลูกศิษย์
‪โบราณไม่ได้ว่าไว้แบบนั้นนะ
‪ก็แล้วแต่จะคิด
‪ว่าไง
‪เกือบลืมเอาของขวัญวันเปิดม่านมาให้แน่ะ
‪น่ารักจัง โอเค อะไรเนี่ย
‪นายไป…
‪ไปเอามาจากไหนเนี่ย
‪ก็หลังจากเลิกกัน วันรุ่งขึ้น
‪ฉันก็จัดระเบียบบ้านใหม่แล้วไปเจอมันเข้า
‪ฉันชอบมาก ชอบจริงๆ โอ้โห
‪แต่แบบนี้ทะแม่งๆ นะ
‪มันไม่ใช่น่ะ
‪ค่อยยังชั่วหน่อย
‪(เป็นแฟนกับฉันได้ไหม ‪ได้)
‪คำบรรยายโดย นวลักษณ์ เกียรติ