/Teraz wiem, że wszystko, /co kiedykolwiek napisano o miłości to prawda.
/Szekspir powiedział: /"Podróż się kończy jak spotkasz miłość".
/Co za wspaniała myśl.
/Osobiście nie miałam takich doświadczeń, /ale głęboko wierzę w to, co powiedział Szekspir.
/Chyba myślę więcej o miłości niż powinnam.
/Jestem pod wrażeniem jej mocy wpływania na nasze życia.
/Szekspir powiedział również: /"Miłość jest ślepa".
/To akurat wiem z autopsji.
/Niektórych, nie wiedzieć czemu...
/miłość omija.
/Inni...
/zatracili się w miłości.
/Ale oczywiście można też odnaleźć miłość.
/Nawet, jeśli tylko na jedną noc.
/Jest też inny rodzaj miłości.
/Ten najokrutniejszy.
/Ten, który prawie zabija swoje ofiary.
/Nazywa się: miłość niepożądana.
/Jestem od niej ekspertem.
/Większość historii miłosnych jest o ludziach, /którzy zakochują się w sobie nawzajem.
/A co z resztą?
/Co o naszych historiach.
/O tych, którzy zakochują się bez wzajemności.
/Jesteśmy ofiarami jednostronnych romansów.
/Jesteśmy przeklęci przez zakochanych.
/Jesteśmy tymi niekochanymi, zranionymi, /tymi pozbawionymi większego miejsca parkingowego.
/Tak patrzycie właśnie na kogoś takiego.
/Zakochałam się w tamtym mężczyźnie, /trwa to już trzy lata.
/Najgorsze lata mojego życia.
/Najgorsze Święta, najgorsze urodziny...
/Sylwestry zakrapiane łzami i valium.
/Lata, przez które byłam zakochana, /były najgorszymi latami mojego życia.
/A wszystko przez to, że zostałam /przeklęta miłością do mężczyzny, który mnie nie pokocha.
/Boże, wystarczy, że na niego patrzę.
/Serce łomocze, gardło się zwęża, nic nie przełknę.
/Objawy te co normalnie.
Jasper...
- Nie mów, że ty nadal... - Skąd, już mi przeszło.
Bardzo przeszło.
Co to za historia z wami, podrywałaś go.
Jak nie pamiętasz byłam w nim zakochana.
Pamiętam, a potem zauważyłaś jak on podrywał tą dziewczynę z innego działu.
Dlatego przestałam go podrywać.
Może powinniśmy przestać o tym rozmawiać.
Ciekawią mnie wasze relacje, on cię zdradzał, ale zostaliście przyjaciółmi.
Plotkowano o mnie, każdy o tym wiedział.
- Chyba zaczęłam płakać. - Nie, nie.
To przez dym z mojego papierosa.
Czy on ci kiedyś powiedział, że ciebie kocha.
Tak.
Trzy, prawie cztery razy.
Kiedy mu o tym przypomniałam wykręcał się, że to była odpowiedź na pytanie...
ale tak nie było.
Wiesz co, Iris.
Kiedy nakrywasz faceta z inną dziewczyną to nie powinniście zostawać przyjaciółmi.
Nie powinnaś odzywać się do drania...
rzucać w niego czym popadnie, krzyczeć.
- A nie robić mu pranie. - Nie robię mu prania.
Ktoś ci powiedział, że robię mu pranie?
Teraz jedyne, co robimy to...
mailujemy.
Tak żeby ona o niczym nie widziała.
No i jak jej nie ma w pobliżu to rozmawiamy przez telefon.
Czasami godzinami, a potem on wychodzi na lunch.
Nie zdawałam sobie sprawy jak bardzo żałosna jesteś.
Serio?
Boże, jestem tego bardzo świadoma.
Zawsze wiedzą jak nas podejść.
- Jak tylko będzie chciał wrócić do twojego życia... - W sumie ostatnio zaczął coś o tym wspominać.
- Nie mówił dokładnie o powrocie, ale... - Iris.
- Napisałaś swój artykuł? - Jeszcze nie.
Muszę przelać go na komputer, przepraszam.
Lepiej pójdę.
Przyjaciele pana młodego, wielu gości.
Gdy on powiedział Hilary...
otworzy oczy Edwardowi i dopełni jego życie.
Dobra, mam do ciebie pytanie.
Jak to jest być jedyną osobą, która jest tu naprawdę oddana swojej pracy.
Pytasz o to jak to jest być jedyną osobą, która nie kończy projektów na czas.
Czekaj, nie wychodź.
- Bawi cię pracowanie w takim pośpiechu? - Cicho.
Serio mówię.
Wspaniałe zakończenie.
Możesz być pewien, że nie.
- Cześć Serduszko. - Cześć.
Twój felieton dziś był fantastyczny.
Spodobało mi się to zdanie...
"Powolne odzieranie godności i myśli brytyjskich żyć".
Świetnie napisane.
Mam dla ciebie coś na święta.
No to super, bo też coś dla ciebie mam.
Kochanie, nie mam prezentu przy sobie.
Przypadkowo dałem go komuś innemu, ale coś kupiłem.
Oczekuj czegoś w moim stylu.
Chcesz wiedzieć co to?
Nie.
Nie muszę.
Na pewno się na to napalisz.
Więc mam nadzieję, że go znajdziesz.
To nie koniecznie coś gorącego.
Wesołych Świąt.
Dziękuję.
Nie myślałam, że będę miała do tego okazję w tym roku.
W zeszłe Święta wymienialiśmy się prezentami w marcu.
Teraz jest lepiej, poprawiamy się.
Ty łobuzie.
Pierwsze wydanie.
Skąd to masz?
Odkopałam w tym sklepiku, który znaleźliśmy w Coven Garden.
Dlaczego jesteś taka wspaniała.
/Mogę prosić wszystkich o uwagę?
/To zajmie tylko parę minut.
Szkoda, że tak długo nie rozmawialiśmy.
Szkoda.
Na początku życzę wszystkim wesołych świąt.
Oficjalnie jeszcze nie zamknęliśmy, ale postaramy się kontynuować pracę w następnym tygodniu.
Zanim pognacie na urlopy...
mam ważne obwieszczenie.
Dotyczy ono Iris, Iris Simpkins, gdzie jesteś?
Tutaj.
- Mam dla ciebie wskazówkę. - Doskonale.
Dzisiaj ogłoszono datę ślubu...
myślę, że nie wie o tym żadna inna gazeta w mieście...
i chciałbym, żebyś była pierwszą osobą, która o tym napisze...
ponieważ jest to ślub między naszymi wysokiej klasy współpracownikami...
przedstawiam państwu Sarah Smith Allcot i Jasper Bloom.
Amanda!
Amanda?
Powiem to jeszcze raz: nie spałem z nią.
Tak, jasne. Bo twoja recepcjonistka musi pracować do 3 nad ranem.
Wielu z nas pracuje całe noce.
Chciała się dołączyć.
Dobra, więc przysięgnij na moje życie, że z nią nie spałeś.
Daj spokój.
No dalej.
Słuchaj, nie chcę...
Nie mam zamiaru zaczynać...
Twoja recepcjonistka, Ethan?
Właśnie dlatego wiedziałam, że mądrze będzie się nie pobierać.
Właśnie dlatego kazałam ci nie pozbywać się swojego domu.
Gdzieś tam w środku, wiedziałam to o tobie.
Po pierwsze, mogłabyś się uspokoić, co? Bo z nią nie spałem, jasne?
A po drugie, od ponad roku mamy problemy i wiem, że nie lubisz ich rozwiązywać.
Ale musimy.
Doskonale wiem, że od zeszłego roku mamy problemy.
Jeśli ja pracuję trochę za długo, nie przestaję o tym słyszeć.
Ale jeśli ty za dużo pracujesz, maestro... To przez twoją muzykę.
"Jeśli pracujesz za dużo"? W tym roku zmontowałaś 75 trailerów.
Montażownię przeniosłaś do domu i śpisz ze swoim palmtopem.
I nawet nie mogę porozmawiać z tobą o seksie, bo nie pamiętam, kiedy ostatni raz to robiliśmy.
Daj spokój, nikt nie ma czasu na seks!
To nie do końca prawda.
To koniec! Bezapelacyjnie z nią spałeś!
Poważnie, musisz się stąd wynieść.
O Boże...
Wiesz, co naprawdę myślę, Ethan?
Myślę, że nigdy mnie naprawdę nie kochałeś.
Co ty na to?
Myślę, że kochałeś ideę ciebie i mnie. Ale mnie już nie.
Nie mnie. Nie naprawdę.
Słuchaj, robiłem, co mogłem. Czy ktokolwiek się do tego nadaje?
Wyślę ci twoje rzeczy.
Wiesz, że to robisz, tak?
Rozwalasz każdy związek, w którym jesteś.
Właśnie to robisz.
/Ty naprawdę nie chcesz /z nikim być!
/Opierasz się samej sobie.
Ciężko wyczuć jak ty to robisz, bo nikt nie jest tak mądry jak ty.
Ciężko cię na tym złapać.
Ciągłe usługiwanie i oto, co się dzieje.
- Co się stało? - Koniec.
Tak jak wiedziałaś, że będzie.
Wiesz, co do ciebie czuję. Nie ma takiej drugiej jak ty.
Po prostu nie chcesz być tym, czego potrzebuję.
No, to jest... Wiesz, co mam na myśli.
Wiesz, nigdy bym cię nie zdradziła. W żadnym wypadku.
Ja też nie.
Popatrz na mnie. Pocę się tu jak szczur.
I popatrz na siebie.
Jesteś jedyną kobietą na Ziemi, która zrywa z chłopakiem i nie uroni nawet łzy.
To chyba coś znaczy, prawda?
Czemu tak bardzo cię wkurza, że nie umiem płakać?
Skurcz przełyku.
Silny jest.
W porządku, nic mi nie będzie.
Wiem, wiem. Myślę o sobie.
Ethan, słuchaj, to koniec.
Przynajmniej możemy być ze sobą szczerzy.
Po prostu mi powiedz, czy z nią spałeś.
Po prostu to powiedz.
Co to za różnica w tym momencie, co?
Po co mnie torturować. Po prostu...
Uwolnij mnie od tej niewiedzy.
- Co my tu robimy? - Dobra!
Tak. Dobra? Spałem z nią.
Zadowolona?
Spałem z nią. Jest we mnie zakochana...
Słuchaj, nie jestem dumny z tej chwili.
Powinnaś o tym wiedzieć.
Amanda?
- Spytałeś, czy jestem zadowolona? - Nie to miałem na myśli.
Czasem mówię nie to, co myślę.
W świecie miłości, Ethan, może nie jestem geniuszem.
Ale w świecie miłości zdrada jest nie do zaakceptowania.
Nie ważne, co ty myślisz. Wiem, że masz o sobie bardzo wysokie mniemanie.
- Ale tu chodzi o mnie. - Dobra.
Więc jeśli nie będziesz się tak wściekać, też to zobaczysz.
Tak, może.
Może, jak przestanę mieć wizualizacje waszej dwójki razem,
zobaczę to z twojego punktu widzenia.
Musisz być...
- To zły moment? - Nie, po prostu jestem trochę zdenerwowana.
Dobrze.
W porządku. Boże, to się stało.
Nic mi nie jest.
O co chodzi?
Ben cię potrzebuje.
/Rebecca Green była zwykłą 20-latką,
/aż do czasu, gdy jej ojciec, /którego nigdy nie znała,
/zostawił jej coś, /czego nigdy by się nie spodziewała.
/Nie krzycz.
/- Twój ojciec coś ci zostawił. - Nigdy nie znałam ojca.
/Teraz go znasz i wiesz, /że był interesujący.
/Lindsay Lohan...
/James Franco...
/Oszustwo...
/- Dlaczego masz dwie spluwy? /- Jedna mogłaby nie wystarczyć.
/Pierwszy dzień Świąt.
Niesamowite.
W końcu wygląda na hit.
Właśnie dlatego płacą ci grubą kasę.
Myślę, że powinniśmy wrócić do pierwotnej końcówki. Dużo mocniejsza.
Zgadzam się.
I ten napis ma być dwa razy większy.
I na czerwono. Na wesoły czerwony, nie jakiś dziwny.
"Szczęśliwy czerwony".
Dobra, więc gotowe.
W porządku.
Weźmy sobie kilka tygodni wolnego.
Jasne.
Co masz na myśli? Nie żartuję.
Zawsze mówiłaś, że w tym okresie mamy najwięcej roboty.
Muszę wyrwać się z miasta.
Chyba potrzebuję trochę ciszy i spokoju.
Czy po co tam ludzie wyjeżdżają.
Wiecie, co naprawdę chcę zrobić?
Chcę zjeść karpia nie myśląc o samobójstwie.
Chcę przeczytać książkę.
Nie gazetę, prawdziwą książkę.
Przez lata czytałam recenzje, kupowałam te książki, ale nigdy ich nie czytałam.
Czytaliście ten artykuł w "New York Times" z ostatniej niedzieli?
Dużo stresu powoduje przedwczesne starzenie, bo stres sprawia, że DNA się kurczy...
i nie może się już więcej powielać.
Im więcej się stresujemy, tym gorzej wyglądamy.
Tylko kobiety, nie mężczyźni.
Przykro mi.
Pamiętacie to powiedzenie, że samotna kobieta po 30-tce prędzej zostanie zabita przez terrorystę...
niż wyjdzie za mąż?
To było okropne.
Ale teraz, nasze pokolenie również nie wychodzi za mąż i dodatkowo...
prawdziwi terroryści stali się częścią naszego życia.
Spowodowany tym wszystkim stres sprawia, że wyglądamy mizernie.
Podczas gdy Ethan zajmuje się szukaniem ślicznej, 24-letniej recepcjonistki.
O mój Boże.
Rozumiecie, co mam na myśli?
Potrzebuję wakacji.
/Dobra, gdzie chciałabym pojechać...
...z samą sobą, na Święta?
Z samą sobą, w depresji, na Święta.
Sama na wakacjach. /"punkty wypoczynkowe"
Samiuteńka... samiuteńka...
Zupełnie sama.
Proszę, po prostu ześlij mi jedną łezkę!
Dobra, zaczynamy.
"Wakacje wolne od zmartwień". Gdzie to jest?
/Bora Bora.
Kajak dla jednej osoby.
Nie, dziękuję.
"Wakacyjne dzierżawy". Może być. Ukryć się gdzieś w domku, zniknąć na dwa tygodnie.
To mi się podoba.
/"Gdzie chcesz pojechać /na swoje następne wakacje?"
/"Kliknij tutaj i wybierz państwo..."
/Gdzie mówią po angielsku?
"Kliknij na miasteczku, albo mieście". /Zobaczmy...
/"Cotswolds".
/"Stodoła przemieniona /w nowoczesny dom w pięknym Cotswolds",
która wygląda dokładnie jak rudera.
/"Surrey".
/"Święta na wsi".
"Bajeczny, angielski dworek wiejski umiejscowiony w spokojnym wiejskim ogrodzie".
/"Wyleguj się przy starym, /kamiennym kominku popijając kubek kakao".
"Czarująca oaza spokoju w angielskiej wsi, tylko 40 minut od fascynującego Londynu".
Tak!
Co ja wyprawiam?
Nie!
Bez sensu! Bez sensu!
"Jestem zainteresowana wynajęciem twojego domu".
"Zastanawiam się, czy twój dom mógłby być dostępny na te Święta...
...bo jeśli tak, to naprawdę mogłabyś ocalić mi życie".
"Wiem, że do niedorzeczne, ale jeśli jesteś zainteresowana, to proszę odezwij się do mnie."
"Bardzo zainteresowana, ale dworek jest dostępny tylko w formie wymiany domostw."
Wymiany domostw, co to oznacza?
/"Zamieniamy się domami, samochodami... /wszystkim".
"Jeszcze tego nie robiłam, ale moi znajomi tak".
Skąd jesteś?
Proszę napisz, że z daleka!
Los Angeles?!
/Nigdy tam nie byłam, /ale zawsze chciałam się tam udać.
Swoją drogą jestem Iris.
Jestem normalna, trochę zwariowana, zdrowa, nie paląca...
samotna.
Nienawidzę swojego okropnego życia.
Jestem Amanda. Samotnik, ofiara i skomplikowany wrak.
Cześć!
/Muszę powiedzieć, /że twój dom wygląda sielankowo.
/"Tego właśnie potrzebuję."
Naprawdę? Dzięki. Jak wyglądają twoje mieszkanie?
Jest fajne, ale troszkę większe niż twoje.
/Co nie jest takie trudne.
/Mogę zapytać cię o jedną rzecz?
/Czy w twoim miasteczku są jacyś faceci?
Szczerze? /Żadnych
/Kiedy mogę wpaść?
/Jutro, nie za wcześnie?
/Pasuje idealnie!
Dobra!
Umowa stoi! Dwa tygodnie licząc od jutra.
Cześć.
Jak się masz?
Dobrze.
Kochanie...
...nasze miejsca są tam.
Przepraszam.
O tak, tutaj jest.
/Witam, kochaniutka.
Witam!
Przepraszam.
Chodźmy...
Tak mi przykro.
Nie, nie, nic się nie stało.
/Słyszałem, że wyjeżdżasz na Święta z Krainy Lotosu. /Pierwsze wakacje od 4 lat to punkt zwrotny
/Całuję. Jak mogę cię złapać? /Jasper
/Drogi...
/Jasper, oboje wiemy, /że muszę zapomnieć o miłości do ciebie.
/Byłoby wspaniale gdybyś mi pozwolił.
/Wiadomość wysłana.
/Amanda Woods ma zaszczyt zaprezentować...
/swoje życie.
/Miała wszystko.
/Pracę.
/Dom.
/Chłopaka.
/Ten okres Świąteczny sprawił... /że Amanda już tego nie ma!
/To jest niesamowite!
Popatrz na to.
/Proszę pani.
Proszę pani?
Tak?
- Jesteśmy na miejscu. - Dobrze.
/To nie może być to.
Nie, to na końcu tej ścieżki.
Problem polega na tym, że nie byłbym w stanie tam zwrócić.
Może da pani radę stąd podejść?
Nie.
Nie wiecie może gdzie jest Rosehill Cottage?
Musi pani iść cały czas w tę stronę.
Jestem tutaj!
O cholera.
Tak!
O mój Boże!
No dobrze.
Będzie ciekawie.
Wsadzę was tam!
Fajna sukienka.
Walizka.
Dobra.
I co teraz?
Potrafię to zrobić.
Potrafię jeździć po złej stronie.
I po złej stronie samochodu.
Tylko się skup.
O proszę, nie uderz we mnie!
Nienawidzę tego.
O Boże.
O nie.
Nie!
/Z drogi!
/Przepraszam.
O Boże.
Muszę się napić.
Ktoś dzisiaj będzie miał imprezę.
O tak.
/Rebecca Green była zwykłą 20-latką,
/aż do czasu, gdy jej ojciec, /którego nigdy nie znała,
/zostawił jej coś, /czego nigdy by się nie spodziewała.
/- Dlaczego masz dwie spluwy? /- Jedna mogłaby nie wystarczyć.
/"OSZUSTWO". /W Dzień Bożego Narodzenia.
I dlatego tak dużo mi płacą.
Mrugnąłeś.
Trochę tego jest.
BRAMA WJAZDOWA
/O nie. Brama?
Co miał na sobie?
Maggie, to flet, najlepsza część.
/- Halo? Słychać mnie? - Tak. Tu Miles, Amanda?
Nie, przepraszam, ale Amandy tutaj nie ma.
/Staram się dojść do tego /jak otworzyć bramę.
/O kurwa!
Bardzo ładnie.
/Przepraszam jeśli to słyszałeś.
- Cześć. - Cześć.
- Przepraszam, ale ta brama... - Nie szkodzi, to było nawet zabawne.
Jestem Miles, pracuję z Ethanem.
- Ethanem? - Gość, którego była narzeczona...
Tak, wiem, zgadza się.
Nie wiesz kiedy wróci? Miałem odebrać parę jego rzeczy.
Amanda pojechała na Święta do Anglii. Ja jestem tu na dwa tygodnie, póki jej nie ma.
- W porządku? - Tak.
- Coś mi wpadło do oka. - Też tego nie znoszę, pozwól mi zobaczyć.
Tak, masz coś na rzęsach, mam to wyjąć?
- Ok. - Ok.
- Tak, Santa Ana. - Słucham?
Wiatr. To dlatego jest tak ciepło.
Według legendy, gdy wieje Santa Ana, wszystko się może zdarzyć.
Już dobrze?
Dużo lepiej. Dziękuję.
- A więc... chciałeś... - Odebrać laptopa Ethana.
- A ty jesteś jego... - Jestem twórca muzyki filmowej, tak jak Ethan.
- Ty to skomponowałeś? - To?
- Jest śliczne. - Tak, napisałem to.
Nie, to nie ja. Chciałbym, żeby to było moje.
To wielki Ennio Morricone.
Mógłbyś wpaść jutro, chciałabym to najpierw sprawdzić z asystentką Amandy.
Jasne.
- Przy okazji, jestem Iris. - Miles.
Tak.
To moja Maggie. To znaczy...
Samo Maggie, nie "Moja Maggie".
- Cześć. /- Cześć.
/- Jesteś gotów? /- Tak.
- Tylko nie odfruń! - Nie odfrunę.
Wszystko się może zdarzyć.
5,6,7,8,9,10,11,12. W Londynie jest 1 w nocy.
- Kto tam? /- To ja.
Pospiesz się, zamarzam tu.
- Kim jesteś? /- Iris, otwórz drzwi, albo odleję się na...
Nie jesteś Iris.
A jeżeli jesteś, to ja jestem bardziej pijany niż myślałem.
Przepraszam za moje bluźnierstwa, ale nie spodziewałem się...
- Ciebie. - A ja nie spodziewałam się ciebie.
Mimo to, mógłbym...
Jasne, oczywiście.
- Jestem Graham, brat Iris. - Brat?
Ja jestem Amanda Woods, i tu chwilowo mieszkam.
Amandawoods? To jedno słowo?
Nie, nie jest.
/- Gdzie jest Iris skoro jej tu nie ma? - Nie powiedziała ci?
Mogła, ale...
tak jak już mówiłem, byłem... tyle co...
- Jest w Los Angeles. - To niemożliwe.
- Iris nigdy niegdzie nie jeździ. - Mamy ze sobą coś wspólnego.
Umieściła ten domek na stronie programu wymiany domów, gdzie go znalazłam.
Zamieniłyśmy się domami na dwa tygodnie. Na Święta.
Ona jest w L.A., w moim domu, a ja jestem tutaj.
- Ludzie robią takie rzeczy? - Najwidoczniej.
Tak mi się wydaje. Stoję tu w mojej piżamie.
Dzwoniłem wczoraj w nocy, ale nie miałem okazji wrócić.
Tak mi teraz głupio.
Mógłbym usiąść? Czuję, że zaraz na ciebie wpadnę.
Jasne, siadaj.
- Wszystko ok? - Tak, w porządku.
Przepraszam cię za najście.
Być może nie wyglądam, ale w rzeczywistości jestem
na wpół szanowanym, starszym bratem Iris.
A więc rzadko, choć może nie aż tak rzadko,
gdy odwiedzę pobliski pub i się niemożliwe nawalę,
moja siostrzyczka stawia mnie na nogi.
Więc gdy siądę za kółkiem, żałosne wytłumaczenie.
Ale niestety stało się to pewnego rodzaju rutyną.
A więc jak ci się podobało?
Dopóki ja się nie pojawiłem i nie zrujnowałem ci wieczoru?
Więc, nie jest najlepiej. Wracam jutro, południowym samolotem.
A kiedy tu przyleciałaś?
- Jakieś sześć godzin temu. - Niezłe zrobiliśmy na tobie wrażenie.
Nie, nie o to chodzi.
Wiesz, nie jestem do końca sobą. Przyleciałam tu zbyt pochopnie.
Szczerze mówiąc, nigdy wcześniej nie myślałam o czymś takim.
To nie mój styl.
Chciałbyś się czegoś napić? Wody, herbaty, może wina?
Tam jest butelka brandy. Mogę szklaneczkę?
- Jasne. /- Świetnie.
A więc...
Przepraszam, ale jestem otumaniony, zapomniałem jak masz na imię.
- Amanda. /- A więc Amando.
Nie jesteś, mężatką, prawda?
- A co? Wyglądam na nie mężatkę? - Nie, to po prostu...
taki odwrócony sposób na zapytanie, czy jesteś mężatką.
Nie, zupełnie nie.
Nie wiem co to znaczyło.
Miałam na myśli, że nie jestem mężatką.
Ja też nie jestem żonaty.
Proszę.
- Na zdrowie. - Na zdrowie.
Byłoby to straszne, gdybym został? Zniknę nim się obudzisz.
Obiecuję, że już nigdy mnie nie zobaczysz.
- W porządku, nie ma problemu. - Dziękuję.
Przyniosę ci koc.
W kredensie, pod Scrabble.
Dlaczego nie jesteś do końca sobą?
Tyle co z kimś zerwałam. Wczoraj.
Nie chciałam zostać sama na Święta i pomyślałam, że jak będę gdzieś indziej,
to nie będę tego odczuwać, ale gdy tu dotarłam poczułam, że nigdy nie byłam bardziej samotna.
Też mi niespodzianka.
Założę się, że cieszysz się, że cię wtajemniczyłam. - Cieszę się.
Tak, cóż. Przepraszam i dobranoc.
Słodkich snów.
Mógłbyś może...
Nie miałbyś nic przeciwko, żeby...
spróbować jeszcze raz?
Źle?
Dziwnie.
- Całować nieznajomego. - Naprawdę? Ja robię to cały czas.
Pozwól, że spróbuję.
Może jak zamknę oczy?
Zważywszy, że mam ostatnio ciężki okres
i trafiam do cudzego domu, w mieście, którego nazwy nie potrafię zapamiętać.
Nagle pojawiasz się ty, jesteś obłędnie przystojny.
I na tyle pijany, że i tak mnie pewno nie będziesz pamiętał.
I tak sobie myślę...
że powinniśmy uprawiać seks.
Jeśli chcesz.
To podchwytliwe pytanie?
Właściwie, to mówię poważnie.
Może to bez znaczenia, ale nigdy wcześniej tego nie mówiłam...
I to że możesz mnie już nie zobaczyć jest podniecające.
Takie właśnie powinny być święta, zwariowane i zupełnie niespodziewane.
A ciebie się całkowicie nie spodziewałam.
Dla mnie to też będzie niesamowita przyjemność zostania chłopcem do seksu
Milutki jesteś, to też plus.
Zobaczysz, jak będę trzeźwy.
Umowa stoi.
Powinnam cię ostrzec.
Nie jestem w tym najlepsza.
W czym?
W seksie.
Nie możliwe, nie uwierzę w to.
Tak czy siak, 2 razy zdarzyło się, że mój facet miał jakieś ale.
A kobiety nie zapominają takich komentarzy. Nawet ja.
Jak bardzo zła mogę być?
Seks to banalna sprawa.
- Czy ja cię czasem nie zniechęcam? - To dziwne, ale zupełnie nie.
Co powiesz na grę wstępną?
Według mnie to jest przereklamowane, pod każdym względem.
Powoli zaczynam myśleć, że jesteś najciekawszą kobietą, jaką spotkałem.
Spójrz na siebie, jesteś lepsza niż ci się wydaje.
Dzień dobry.
Zgubiłem w nocy szkła kontaktowe.
O wiele lepiej.
Pomóc ci z tym?
Powinnam wiedzieć jak to się robi.
A, to trzeba było tam włożyć.
Amanda...
Posłuchaj, naprawdę nie musisz się martwić o to, co się stało.
Było wspaniale, pod każdym aspektem.
Zdecydowanie.
A twój były, o którym mówiłaś bardzo się mylił co do ciebie.
Tak jasne, byłeś pijany.
Może troszkę.
Właśnie.
To do mnie.
Sophie. Sophie. Przepraszam, nie chciałam spojrzeć.
Oddzwonię.
/Filiżanki do kawy...
Proszę.
Dzięki.
Nie chcesz się napić?
Powinienem już wychodzić.
W sumie też się powinnam już zbierać.
Wiem, że wychodzisz i nie jesteś zainteresowana kontynuowaniem tego.
/Ale żebyś wiedziała.
Moje życie jest troszkę skomplikowane.
Nawet jakbyś chciała, muszę ci obiecać, że ani na chwilkę...
Naprawdę nie musisz tego robić.
Przepraszam, że tak namieszałam.
Ale szczerze mówiąc, prawie się nie znamy.
Nie dokładnie to chciałem powiedzieć.
Chciałem się upewnić, że tak będzie ci lepiej.
Tak też myślałem.
Chcę, aby u ciebie było wszystko ok.
Bo chcąc czy nie chcą, przeważnie ranię kobiety.
Nie zamierzam się w tobie zakochać, obiecuję.
Ok, nieźle powiedziane. Dziękuję.
Znam siebie, ale nie jestem pewna czy potrafię się zakochać...
...w ten sposób jak to robią inni.
Widzisz do czego się przyznaję?
Jak już mówiłem, jesteś najbardziej interesującą dziewczyną na świecie.
Muszę się zastanowić, czy odbierać to jako komplement.
Powinnaś, bezsprzecznie.
Muszę szczerze powiedzieć, czuję się bardziej rześko.
Prawdopodobnie nie odezwę się już do ciebie, bo nawet gdybyś chciała,
a najwidoczniej nie chcesz, mam pewien typowy męski problem.
Zawsze zapominam zadzwonić po randce.
Ale skoro to nie była randka, to nie jestem do tego zobowiązany.
Dokładnie.
A gdybym chciał zadzwonić?
Dobra przepraszam, najwyraźniej nie powinienem był tego w ogóle mówić.
Gdyby odwołano twój lot, lub gdybyś z jakiegoś powodu zmieniła zdanie,
Idę dziś wieczorem do pubu na obiad z przyjaciółmi.
Jeśli nie... no cóż.
Jesteś wspaniała.
Ty również.
/Amanda nie szukała miłości
/ale to nie oznacza...
/...że jej nie znalazła
- Bardzo proszę. Może pani iść. - Dziękuję
- Słucham. /- W końcu się dodzwoniłem.
Jasper...
/Jest w tym coś złego, /że do ciebie dzwonię?
Myślę, że nie.
- Jak się masz? /- Nie zdawaj takich zawiłych pytań.
Co się stało?
/Będą problemy z moją książką.
/Mógłbym ci podesłać parę stron? /Jeżeli nie, nie ma sprawy, nie chcę się narzucać...
/Tylko ty możesz mi pomóc.
Nie, to znaczy...
- Jeśli mnie potrzebujesz. /- Jesteś moją jedyną deską ratunku.
/A więc, Serduszko, /przymierzałaś już to czerwone bikini?
/No wiesz,... /To rozwiązywane z tyłu.
Skąd pamiętasz o moim bikini?
/Pamiętam wszystko.
Naprawdę?
- Dzisiaj myślałam właśnie o tym, gdy... /- Kochanie, właśnie dojechałem do domu.
/Reszty nie trzeba. /Cholerny taksiarz.
Ok, jutro przyślę ci te strony do przejrzenia.
I zabaw się dziś.
O nie, zgubił się?
Przepraszam.
Witam.
Czy podwieźć pana do domu?
A wiesz gdzie mieszkam?
Wydaje mi się, że tak.
Super, przynajmniej jedno z nas wie.
Ma pan piękny dom.
Mieszkam tu 47 lat.
W tym bloku było kiedyś tylko sześć domów.
Każdego roku burzą jeden dom.
Ale nie winię ich.
I tak nie były takie fajne.
Ale to przez to właśnie jestem trochę skołowany.
Nie potrafię rozpoznać żadnego z domów.
To naprawdę może dezorientować.
Z której części Anglii jesteś?
Surrey (pd-wsch część Anglii)
Curry Grand pochodzi z Surrey
Zgadza się!
Skąd Pan to wie?
Powiedział mi to kiedyś.
Cóż, dziękuję bardzo.
Chwileczkę, pomogę panu z tym.
To dopiero "meet cute".
Przepraszam?
Załóżmy, że w filmie spotykają się dwie osoby.
Powiedzmy, że kobieta i mężczyzna.
Oboje muszą kupić sobie piżamy.
I oboje idą do działu z męską bielizną.
I mężczyzna mówi do sprzedawcy: "Potrzebuję dół piżamy."
A kobieta mówi: "Potrzebuje górę."
Patrzą na siebie...
i to jest właśnie "meet cute".
Rozumiem.
Lecz to wcale nie jest takie przyjemne, ale...
A więc... pracujesz w przemyśle filmowym?
Pracowałem.
Tak, pracowałem!
Byłem scenarzystą.
Mógłbym tu sterczeć do jutra.
Pomogę panu.
Dziękuję.
O rany!
Więc, do widzenia.
Bardzo podobało mi się nasze "meet cute".
Dziękuję za ratunek.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Mam nadzieje że to nie zabrzmi dziwnie...
ale właśnie tu przyjechałam i nie znam tu nikogo.
Zastanawiałam się czy nie zjadłbyś ze mną kolacji?
Oczywiście, jeśli nie jesteś zajęty...
Miałbyś ochotę się do mnie przyłączyć?
Zajęty?
Złotko... nie byłem zajęty od 1978 roku.
Nauczyłem się tam wszystkiego.
Tą prace miałem od zawsze.
Czekaj, czekaj... to była Twoja pierwsza praca w Hollywood.
Pomocnik Louie B. Mayera?
Właściwie, pierwsza praca to była jako posłaniec w Western Union.
Tak właśnie poznałem Mayera.
Dostarczałem telegramy do biura MGM.
Kiedy wszedłem, wszystkie kobiety w biurze były wkurzone.
Ich posłaniec nie pokazał się.
Zgłosiłem się do tej pracy.
I następnego dnia byłem na liście płac.
Miałem wtedy 17 lat.
Czy Hollywood było wtedy takie, jak myślałeś, że będzie?
Dużo lepsze.
Wiesz nad czym się zastanawiam cały wieczór?
Co? Dlaczego zanudzam Cię tymi wszystkimi pytaniami?
Zastanawiam się, dlaczego tak piękna dziewczyna jak Ty,
zamienia się domem na święta.
A na dodatek spędza sobotni wieczór z takim starym prykiem jak ja.
Ja po prostu chcę uciec od ludzi, których widzę codziennie.
Znaczy się... nie od wszystkich ludzi.
Jednej osoby.
Chcę uciec od... jednego faceta.
Mojego ex-chłopaka.
który zaręczył się... i zapomniał mi o tym powiedzieć.
A to dupek.
W rzeczy samej... wielki dupek.
Skąd wiesz?
Pozwolił Ci odejść.
Nie było trudno się domyśleć.
W filmie mamy role pierwszoplanowe i najlepszych przyjaciół.
Ty grasz rolę przewodnią, ale z jakiegoś powodu zachowujesz się jak najlepszy przyjaciel.
Masz rację.
Do diabła, powinnam grać najważniejszą rolę w moim życiu.
Chodzę do terapeutki od trzech lat.
Jeszcze nigdy mi nie wytłumaczyła tego tak dobrze.
To było genialne. Brutalne, ale genialne.
Dziękuję.
Jeszcze nigdy nie byłam tak pijana.
Co ja gadam...
Jeszcze nigdy w życie nie byłam tak pijana.
Myślę, że nikt nigdy nie był.
Ostatnie co pamiętam, to że przyszliśmy tu wczoraj w nocy...
Nie mam z tym nic wspólnego.
Tak wiem, ale byłeś tu.
O tak, byłem.
Czy my...
Nie?
Nie.
Dzięki Bogu.
To znaczy nie żebym nie chciała, ale...
Nie pamiętam.
Właściwie, dlaczego my nie...
Przypomnij mi trochę.
Nazwij mnie staroświeckim, ale nie sypiam z nieprzytomnymi kobietami.
Nieprzytomnymi? To musiało być bardzo pociągające.
- Czemu w ogóle zostałeś? - Bo mnie poprosiłaś?
Poprosiłam cię, prawda?
Czy w pewnym momencie zaczęłam cię błagać?
Od kiedy cię poznałem moje życie to jedna wielka przygoda.
A ja bardo cię przepraszam za to wszystko.
Nie mam nic na swoje usprawiedliwienie, poza tym, że musiałabym być tymczasowo niepoczytalna.
Olivia. Przepraszam, nie chciałam zobaczyć.
Znowu.
Powinienem to odebrać.
Sophie, Olivia, Amanda. Zapracowany facet.
- Powinniśmy pojechać do miasta. - Co masz na myśli?
Mam na myśli, że powinnaś się ubrać, powinniśmy pojechać, zjeść lunch.
- Poznać się lepiej. - Naprawdę? Dlaczego?
Bo kończą mi się już powody, dla których nie powinniśmy.
A tobie?
- Więc jesteś redaktorem książek? - Tak, to prawda.
- Jakim typem redaktora jesteś? - Bardzo złośliwym.
- Chodzi mi o to, czy robisz masę notatek... - Im lepszy pisarz, tym mniej notatek.
- A co studiowałeś? - Literaturę.
I zawsze wiedziałeś, że to jest to, co chcesz robić?
Dłonie zaczynają mi się pocić. Czuję się jak na rozmowie o pracę.
Nie wiesz przypadkiem, jak się zachowywać na randce?
- Przesłuchuję cię... - Właśnie.
Dawno już nie byłam na pierwszej randce.
Skoro już uprawialiśmy seks i spaliśmy ze sobą dwa razy, pozwoli nam to nagiąć trochę reguły pierwszych randek.
- Czemu się czerwienisz? - Nie zdawałam sobie z tego sprawy.
Chyba sprawiłeś, że się denerwuję.
Postaram się być sobą. Nie jest to łatwe, ale spróbuję.
Jakie było pytanie? Już wiem.
"Czy od zawsze wiedziałem, że chcę być redaktorem?" Odpowiedź brzmi "Tak".
Moja rodzina siedzi w działalności wydawniczej, mój ojciec jest pisarzem, moja mama jest do dnia dzisiejszego redaktorem.
Mój czas się już chyba skończył. Twoja kolej.
- Serio? - Weź głęboki oddech.
- W porządku? - Tak.
Jak już kiedyś mówiłam, mam firmę zajmującą się reklamowaniem filmów.
- Nie zdawałem sobie sprawy, że masz firmę. - Pewnie dlatego, że o tym nie wspomniałam.
Ale teraz, skoro wiem, że wychowała się silna kobieta, mogę to powiedzieć, bo wiem, że nie będziesz bardzo przerażony.
Nie, nie. Wciąż jestem trochę przerażony.
Trochę, to mało powiedziane.
A co z twoją rodziną?
Dobrze, powiem to szybko.
Moi rodzice rozeszli się, gdy miałam piętnaście lat.
Jestem jedynaczką i nie wiedziałam, co się święci.
Byliśmy bardzo blisko ze sobą. Nazywaliśmy się Trzema Muszkieterami.
Pewnego dnia po kolacji, moi rodzice wzięli mnie na dół i powiedzieli mi, że się rozchodzą.
Myślałam, że żartują.
A później kącikiem oka zobaczyłam walizkę w przedpokoju.
Wtedy mój tato się wyprowadził.
I wypłakałam wtedy chyba... rzekę łez.
Zrozumiałam, że muszę się wziąć w garść. Udało mi się to.
I od tamtej pory nie płakałam.
Chyba nigdy też nie myślałam już o tej spakowanej walizce.
Tak się przedstawia tragiczna historia mojego życia. Zamówmy coś.
- Nie płakałaś od piętnastego roku życia? - Wiem, że to brzmi okropnie.
Próbowałam, ale... Możemy teraz porozmawiać o tobie?
Jak najbardziej.
- Ja za to płaczę cały czas. - Nieprawda.
Tak, to prawda. Więcej niż kobiety, które znasz.
Nie musisz być taki miły.
Mieliśmy sobie mówić prawdę.
Dobra książka, świetny film, kartka urodzinowa i już szlocham.
Jestem strasznym płaczkiem.
/- To było wspaniałe popołudnie. /- To było naprawdę wspaniałe popołudnie.
Nie musisz mnie odprowadzać. Jest mroźno i...
Mogłaś po prostu powiedzieć, że nie chcesz, żebym wszedł.
To nie tak. Ja tylko...
Jestem po prostu zmęczona i chyba się teraz zdrzemnę.
- To nie tak. - Dobra. Będę udawał, że ci wierzę.
Graham, wyjeżdżam za dziewięć dni i to wszystko się trochę komplikuje.
Nie jestem pewna czy to dobry moment na komplikowanie.
W porządku.
- A to niczego nie komplikuje, tak? - Seks wszystko komplikuje.
Nawet, gdy go nie uprawiasz, to nie uprawianie wszystko komplikuje.
Dlatego właśnie lepiej go uprawiać. Niektórzy tak twierdzą.
Rano muszę popracować.
Przysięgam, że się nie upiję i nie będę walił do twoich drzwi w najbliższym czasie.
Zobaczymy się jeszcze. Coś wymyślimy.
- Dobrze. - Dobrze.
Ale zimno.
- Cześć. - Witam.
- Nie w porę? - Nie. Wejdź.
- Jak leci? - Dobrze. Wszystko dobrze.
Ten list leżał na bramie. Z małego miasteczka Londyn, w Anglii.
Mój przyjaciel pisze książkę. Daje mu notatki.
Czasami.
Masz towarzystwo?
- Mam małą hanukkową imprezę. - Od naszego ostatniego spotkania zmieniłaś wiarę?
Moi sąsiedzi wiedzą, że nikogo tu nie znam, więc...
Przedstawili mnie swoim przyjaciołom...
I jakoś przekształciło się to w imprezę hanukka.
Chcesz na chwilę wejść?
Dobra, nie ma sprawy.
Chętnie zagram w Kanciastego Bąka.
Ładnie pachnie.
Chciałem tylko powiedzieć...
...że to jedna z najlepszych imprez hanukka, na jakich byłem.
Tyle się tu nasłuchałem o obrzezaniu...
...że chyba sam się temu poddam.
Niech sam ci powie.
On wziął to na poważnie i teraz wszystkie na niego lecą.
Nie słuchaj ich. To świry.
Więc chcesz powiedzieć, że nie byłeś kobieciarzem?
Nigdy! Bardzo młodo się ożeniłem.
Tylko dlatego, że miał najlepszą dziewczynę w mieście.
- Brał z najwyższej półki! /- To prawda.
Każdy kochał Marrion!
- Miała najwspanialszy śmiech. - Co on powiedział? Najwspanialszy tyłek?
Najwspanialszy śmiech!
Tyłek też był niczego sobie.
Miała łeb na karku. Tylko ją zawsze kochałem.
A jak tam u ciebie Miles?
- Ty pewnie wszędzie masz dziewczyny? - Nie, niestety nie.
Ja wyznaję zasadę "tylko jedna kobieta na raz".
Właściwie to od jakichś pięciu miesięcy spotykam się z piękną aktorką.
Nie wiem, co ona we mnie widzi, ale wiem, że jestem...
- ... najszczęśliwszym facetem na świecie. - Och, z aktorką?!
Grała w czymś, co mogliśmy widzieć?
- Nie gra tak długo, ale... - I gdzie jest teraz?
Patrzcie, jest półżywy a wciąż napalony.
Jestem po prostu ciekaw! No wiecie, skoro on jest tutaj...
- ... to gdzie jego ślicznotka? - Ma się dobrze, jest w...
...Nowym Meksyku. Pracuje nad nowym filmem.
Dlatego nie może dziś tu być. Wraca za jakieś 10 dni.
- Jej strata to nasz zysk. - Dziękuję Arthur.
Chłopaki, myślę, że powinniśmy zostawić młodzież...
...i wskakiwać w pidżamki.
- Norman, zadzwoń w sprawie Pinnacle. - Mam numer, jesteśmy w kontakcie.
No to piącha.
To była niesamowita noc.
Wiesz co? Arthur Abbott może być ostatnim...
...wielkim, Hollywoodzkim pisarzem swojego pokolenia.
Jest jak te wszystkie teksty, które powtarzamy...
...bo on je napisał.
Właśnie! Mówił mi, że jego przyjaciel napisał Casablancę...
...ale on dodał słowo "mała". Czyli "Bóg patrzy na ciebie, mała".
Przecież to dopiero wtedy tworzy całość.
"Bóg patrzy na ciebie...
...Ilsa".
To chyba nie brzmi najlepiej.
Jest taki skromny.
Dał mi tę długą listę filmów wartych obejrzenia.
Powiedział, że muszę je zobaczyć. Żadnego z nich oczywiście nie napisał.
Kilka z nich dziś obejrzałam. Były fantastyczne.
- Może razem jakiś kiedyś obejrzymy? - Byłoby świetnie.
Super.
Zadzwonię.
Szponder był pyszny.
A te ciasteczka kokosowe w czekoladzie...
...wyśmienite.
Dobra, przepraszam. Nie chciałem całować cię dwukrotnie...
...ani ociągać się z pożegnaniem. Plan nie wypalił.
Nic nie szko...
To dopiero zwariowana pogoda!
Tylko nie odfruń!
"Nie jestem pewna czy to dobry moment na komplikowanie"?
Boże! Ale ze mnie idiotka!
/- Amanda Woods... - Zamknij się!
/...kobieta, która odpycha /wszystkich facetów...
/...i nie chodzi o to czy się zmieni, /ale czy chce się zmienić.
MŁYN
- Niespodzianka. - W rzeczy samej. Cześć.
Cześć. Siedziałam tak sobie w domu nic nie robiąc i myśląc o tobie...
...i zorientowałam się, że trochę komplikacji nigdy nikomu nie zaszkodziło...
...i pomyślałam, że może to wcale nie jest takie skomplikowane.
Chciałam też bardzo przeprosić, że nie zaprosiłam cię tego popołudnia.
Nie wiem dokładnie, o co mi chodziło, ale cokolwiek to było...
...stwierdziłam, że... powinnam...
Och... ty...
Nie jesteś sam w domu, prawda?
Właściwie to nie.
- Przepraszam. - Nie, nie! Nie musisz!
Ja... nie powinna byłam tak po prostu...
Ok, ale poważnie to nie przejmuj się tym.
To moja wina, że jestem głupia.
Tatusiu, kto to jest?
- "Tatusiu"? - Tak.
Jestem tatusiem.
To moja córka Sophie.
- To moja przyjaciółka, Amanda. - Cześć.
Co u ciebie?
Dziękuję, w porządku. A u ciebie?
Dziękuję, bardzo dobrze.
- Może wejdziesz? - Nie, ja właśnie...
Cześć.
- Tatusiu, kto to jest? - To jest Amanda.
Amando, to moja najmłodsza...
...Olivia.
Sophie... i Olivia.
Tato, tato.
- Ach, wybacz! Oczywiście zapraszam. - Wejdź.
Dobrze.
- Tatusiu, zrobisz gorącej czekolady? - Tak.
- I dodaj dużo pianek. - Tak.
Tato, poproś o płaszcz.
- Ach, tak. Mogę? - Tak, oczywiście.
Jesteś żonaty? Mów szybko.
Nie.
Ojej!
Wiem, trochę za bardzo się wystroiłam.
Wyglądasz jak moja Barbie.
Dzięki.
To dla nas?
Tak.
Oprócz wina.
Przepraszam, że cię nie uprzedziłem.
Jesteś R-O-Z-W-O-D-N-I-K-I-E-M?
W-D-O-W-C-E-M.
Od dwóch lat.
Amanda!
Czy jakimś dziwnym trafem masz ochotę na gorącą czekoladę?
Szczerze mówiąc, to...
...wielką ochotę.
- To dla Olivii. - Dziękuję.
Podmuchaj, bo gorąca.
Ty też Sophie.
- Ona ma więcej pianek! - Nie prawda.
Obie macie po pięć.
- Ty też masz pięć. - Dziękuję.
/Jeden, dwa, trzy, cztery... pięć.
Co?
Mam coś na ustach?
O tutaj.
- Witam. - Witam.
Podmuchaj.
Dziękuję.
Świetne wyczucie czasu.
Tato, zrobisz Pana Serwetkogłowego?
Nie.
- Proszę. - Nie, nie, nie.
- Zrób, zrób! Proszę! - Nie, naprawdę, ja...
Tatusiu prosimy!
Ok, zrobię, ale szybko.
- Dzięki wam bardzo. - Nie ma za co. A teraz rób.
No dobra.
Pożyczysz serwetkę na chwilę?
- Jeszcze to. - Zaraz mi je założysz.
Amanda, to ci się spodoba. To strasznie śmieszne.
Dosłownie pękniesz ze śmiechu.
Witam.
Jestem Pan Serwetkogłowy.
Kto to jest, bo nie pamiętam.
- Amanda. - Ma bardzo mylący akcent.
- Amanda. - Ale skąd ona jest?
Zapal sobie.
Palenie naprawdę szkodzi.
/Wiesz co, Amando...
mamy w pokoju namiot, chcesz go zobaczyć?
Amanda nie będzie się wczołgiwać do waszego namiotu.
Nie lubisz namiotów?
To naprawdę super.
Wejdź do środka.
Połóż się.
Weź moją poduszkę.
- Połóż się. - Nie bądź taką despotką.
Wcale nie jestem.
Pięknie.
Przepraszam.
Wyjątkowo piękny namiot.
Ma coś w sobie, prawda?
Jest przytulny.
Tak. Kto zrobił te piękne gwiazdki?
My.
Trzej muszkieterowie.
Ładnie pachniesz, Amanda.
- Naprawdę? - Tak.
Uwielbiam perfumy, ale tata nie pozwala mi ich używać.
Pachniesz wystarczająco ładnie.
- Ty oczywiście też. - Dziękuję.
- Ja jestem starsza, więc mi wolno. - Dokładnie.
- Podobają mi się twoje cienie. - Dziękuję.
/- Szminka też. /- Dziękuję.
- Jest nowa. - Jak się nazywa?
Chyba "Jagodowy Buziak".
Jagodowy buziak w usta.
Jagodowy buziak.
Ładnie na tobie wygląda.
Jeśli chciałabyś zostać na noc, to żaden problem. Możemy złączyć łóżka.
/To bardzo miło z twojej strony...
ale skorzystam innym razem, dobrze?
Dobrze.
Dobra dziewczynka.
- Nigdy nie spała z nami jakaś dziewczyna. - Wiem.
- Podoba mi się to. - Mnie też.
Nikt inny nie radził sobie tak dobrze z moimi dziećmi.
Są świetne.
Sophie niestety przybrała rolę mojej opiekunki.
Jest bystra, ale nie lubię, kiedy się o mnie za bardzo martwi.
A Olivia to mały, szczery do bólu bączek.
Muszę przyznać, że bardzo mi się to w niej podoba.
Zastanawiam się, dlaczego mi o nich nie powiedziałeś.
Bo zwykle nie mówię o nich kobietom.
Zastanawia mnie to, ponieważ to ty nalegałeś abyśmy się poznali.
Nie ładnie brzmi, gdy tak o tym mówisz.
Mogę powiedzieć tylko tyle, że dopóki...
nie poznam kogoś naprawdę dobrze, wolę być postrzegany jako kawaler...
ponieważ dużo ciężej jest być tym, kim jestem.
Jestem pełnoetatowym tatą.
Jestem pracującym rodzicem. Jestem matką i ojcem.
Przed snem czytam o tym jak wychowywać dzieci i im gotować.
W weekendy chodzę na zakupy i uczę się szyć.
Jestem Panem Serwetkogłowym.
Jestem ciągle bardzo obciążony, tym niemniej trzyma mnie to przy życiu.
Przynajmniej dopóki nie uda mi się tego wszystkiego poukładać.
W ten weekend dzieciaki były z dziadkami, a gdy ich nie ma,
muszę stać się kimś, kto nie ma pobrudzonych czekoladą spodni.
Ale nie mam pojęcia jak pogodzić randkowanie i bycie tatą.
A bliskie osoby bardzo wpływają na to, kim jesteśmy...
i w jaki sposób przeżywamy kolejne dni.
Tak.
Skoro mam za tydzień wyjechać zaczynam rozumieć, dlaczego mi nie mówiłeś.
Ciężkie dla nich jest poznać kogoś, kogo nigdy już nie zobaczą.
Prawda.
Bo jestem tylko kimś, z kim się dwa razy przespałeś.
A ja myślałem, że to ty mnie tak traktujesz.
O rany.
To chyba dla nas zbyt skomplikowane.
/Racja. Ja wydaje książki w Londynie...
Ty jesteś piękną producentką trailerów z LA.
Zupełnie do siebie nie pasujemy.
Ja mam krowę na podwórku.
- Masz krowę? - Tak, szyję i mam krowę.
Jak to ci pasuje do związku?
Nie bardzo.
Dokładnie.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Santa Ana.
- Cześć Marta. - Cześć Iris.
Witam.
Dzień dobry.
Dzisiaj dziewięć filmów wchodzi do kin.
Pamiętam kiedy tyle wchodziło w ciągu miesiąca.
Teraz film musi zrobić wrażenie w pierwszy weekend albo po nim.
To powinno być uwieńczenie wielkiej pracy.
Zawsze byłeś takim zrzędą?
Może powinienem trochę odpuścić.
Ale teraz o wszystko trzeba walczyć.
Oto twoja poczta.
Gaz, telefon.
List z Amerykańskiego Stowarzyszenia Scenarzystów Filmowych.
Oglądałaś filmy, które ci poleciłem?
Tak. Są cudowne!
- Irene Dunne jest fantastyczna! - Zgadza się.
Całe masy!
- Nie zamierzasz otworzyć tego listu? - Nie, bo zawsze chodzi im o to samo.
- Ale to może być coś ważnego. - Wcale nie.
Chcą zorganizować dla mnie jakąś uroczystość.
Wieczór na moją cześć. To brzmi beznadziejnie.
O czym ty mówisz. To brzmi wspaniale.
A czy ty chciałabyś wyjść na scenę przy pomocy balkoniku...
wyglądając na starszą niż naprawdę jesteś tylko po to...
aby zobaczyć tłum wpatrzonych w ciebie ludzi?
Mogą o tym zapomnieć.
Nie piszę się na to.
O co więc chodzi?
Mogę?
"Wieczór z Arthurem Abbottem".
/"Drogi Panie Abbott. /Pomimo licznych listów w tej sprawie...
/nie otrzymaliśmy od pana /jeszcze żadnej odpowiedzi.
Zaszczytem byłaby dla nas możliwość zorganizowania uroczystości...
poświęconej pana niewątpliwym osiągnięciom oraz zasługom odniesionym...
w sztuce filmowej."
To poważna sprawa.
Chcą to zrobić niebawem.
Słuchaj...
Przy pomocy odrobiny ćwiczeń mógłbyś wejść tam o własnych siłach.
A ja mogłabym wejść tam z tobą, niczym twoja dziewczyna.
Zabrałbym cię tam z ogromną przyjemnością, ale nigdzie się nie wybieram.
Poza tym, jak chciałabyś postawić mnie na nogi?
Łatwizna.
Już prawie...
Brawo! No i z powrotem.
- W porządku? - Tak, nic mi nie jest.
- Na pewno? - Tak, potknąłem się.
- Halo? /- Wrócisz kiedyś do domu?
- O mój Boże, cześć. - Co słychać?
- Super, poznałam świetnego faceta. - Widzisz, a nie chciałaś. Jaki jest?
/Jest słodki.
Czuję się przy nim świetnie, co dla mnie jest zupełną nowością.
- Na dodatek ma około 90 lat. - Daj spokój.
/To mój sąsiad.
W zasadzie sąsiad Amandy. Przy okazji, powinieneś się z nią spotkać.
- Właściwie już miałem tę przyjemność. - O cholewcia.
Oczekująca rozmowa. Zaczekasz sekundę?
Poczekaj. Muszę z tobą porozmawiać.
- Halo? - Cześć, tu Amanda.
Co u ciebie? Jak leci?
Wszystko świetnie. A u ciebie?
Wspaniale, ale możesz poczekać? Mój brat jest na drugiej linii.
- Graham? - Tak. Mówił, że się poznaliście.
Tak, spotkaliśmy się. Co u niego?
Chyba dobrze. Poczekasz sekundę?
- Pewnie. - Super.
Witam znowu, przepraszam. To była Amanda.
Jak brzmiała? Znaczy się, co u niej?
- Zapytała, co u ciebie. - I co powiedziałaś?
Poprosiłam, żeby poczekała. Mogę do ciebie oddzwonić?
Mogę poczekać, kiedy będziesz z nią rozmawiała.
- Naprawdę? - Dowiedz się, jak się czuje.
/Dobra.
Mój brat chce wiedzieć, jak się czujesz.
Powiedz mu, że dobrze i właśnie spaceruję z Charliem po wiosce.
Mówił, co planuje?
- Nie wiem. Zapytać go? - Pewnie.
Dobrze. Proszę czekać.
To nie do wiary, że uprawiałeś seks z kobietą, która mieszka w moim domu.
Powiedział ci?
- O mój Boże. - O mój Boże.
/Myślałam, że przełączyłam na Grahama.
/Poczekaj chwilę. Strasznie przepraszam.
To nie do wiary, że uprawiałeś seks z Amandą.
Zapytała tylko czy są mężczyźni w wiosce.
Zapewniałam ją, że nie ma.
A potem ty spotykasz ją i dobierasz się między uda.
- Ciągle ja. - Kurka wodna.
/Chyba się rozłączył.
Amanda, bardzo przepraszam.
/Mogę oddzwonić?
- Pewnie. /- Dobra, pa.
- Tak, witam. - Tu Miles, mam kłopoty?
- Miles? Cześć. /- Co planujesz na Wigilię?
Niewiele.
Planowałam przejść się do wypożyczalni i wypożyczyć kolejny film z listy Arthura.
Potrzebujesz towarzystwa?
Z przyjemnością.
Jesteś najlepszą przyjaciółką w mieście, ale nie wiedziałem czy lubisz duże czy małe.
Więc wziąłem oba i możesz mieć... duże.
Przy okazji, świetnie wyglądasz.
- Dziękuję. - Naprawdę świetnie.
Dzięki, dobrze się czuję. Ćwiczyłam z Arturem.
Co?
Nic, jestem pewien, że to wspaniałe ćwiczenia.
Przepraszam, staram się nie wyobrażać tego.
Dobrze. Ćwiczenia to katorga, ale... Przestań się śmiać!
Rozmowa jest naprawdę fantastyczna.
Nie, wierzę. Mam pytanie.
- Widziałaś to? - "Rydwany ognia", super.
Wspaniałe w muzyce Vangelisa było to, że przeniósł elektroniczne granie na nowy poziom.
Sprawdzę cię z tego potem.
"Wożąc panią Daisy". Hans.
Bardzo niespodziewane. Pamiętasz jak świetnie to leciało?
- Kiepska zabawa? - Nie.
Kontynuuj.
Czasami czuję się skrępowany moim...
Jesteś zakłopotana ze względu na tę moją zabawę?
Dobra, to nie biblioteka. Mogę głośniej.
Dla świrów. No i mamy łotra.
Nie wiem, co o tym powiedzieć. Totalna klapa.
/Dokąd poszłaś?
Założę się, że nie wiedziałaś, że to było napisane dla filmu. To była muzyka.
/- Nie widziałam tego. - Nigdzie nie można pójść.
O mój Boże. To musisz zobaczyć, "Misja".
Muzyka jest genialna.
Wypływa z zupełnie innego miejsca. To jak...
Nie mogę nawet... Obiecaj, że wypożyczysz to i przesłuchasz.
- Wypożyczone. - Dziękuję.
To zmieniło mój świat.
Wayat?
Dlaczego zawsze zakochuję się w złych dziewczynach?
Nie wiedziałeś, że jest zła.
Wiem, że nie była dobra.
Masz coś mocniejszego?
Dziękuję.
Powtórzę to raz jeszcze.
Dlaczego podobam się osobom, o których wiem, że nie są dobre?
Chyba mam odpowiedź.
Bo masz nadzieję, że się mylisz.
I za każdym razem, kiedy zrobi coś, co mówi ci, że nie jest dobra, ignorujesz to.
I za każdym razem, kiedy cię zaskakuje, wygrywa nad tobą...
i tracisz argumenty, że nie jest dla ciebie.
Dokładnie.
Na dodatek, jest jeszcze taka myśl:
Nie wierzę, że taka dziewczyna może być z takim facetem jak ja.
Wiesz, co dziś powiedziała?
Że skończyła w Santa Fe po 2 dniach i została z "jakkolwiek było mu na imię".
Co oznacza, że była tutaj w mieście.
Co oznacza, że kiedy rano z nią rozmawiałem i powiedziała: "Patrzę przez okno na padający śnieg",
była w Santa Monica.
Co zrobiła? Zerknęła na weather.com?
Musieli ryczeć ze śmiechu.
W międzyczasie, wczoraj wysłałem jej świąteczny prezent do Santa Fe.
Wysłałem przez FedEx, żeby dostała na czas.
Klasyczny przypadek.
Nie chcę rujnować ci Wigilii. Nie musisz tego słuchać.
W porządku.
Lubię towarzystwo.
Co powiesz, na małą przekąskę? Może jakieś wigilijne żarcie?
Pewnie.
Posłuchaj.
Wiem, że ciężko uwierzyć ludziom, kiedy mówią "Wiem co czujesz".
Ale ja naprawdę wiem, co czujesz.
Widzisz.
Ja...
spotykałam się z kimś. W Londynie.
Pracowaliśmy w tej samej gazecie.
I dowiedziałam się, że spotykał się z inną dziewczyną, Sarą.
Z działu nakładu, na 90 piętrze.
/Nie kochał mnie, tak jak myślałam.
Staram się powiedzieć, że...
rozumiem to uczucie tak małe i nieznaczące jak tylko możliwe.
I jak może boleć w miejscach,
o których nie wiedziałeś, że masz we wnętrzu.
Nie ważne ile masz nowych fryzur, nie ważne ile trenujesz na siłowni,
ile kieliszków szampana wypijesz z koleżankami.
Wciąż kładziesz się do łóżka spoglądając na każdy szczegół...
i zastanawiasz się, co zrobiłaś źle, albo jak mogłaś się tak pomylić.
I jak, do cholery, w tych przelotnych chwilach mogłaś czuć się taki szczęśliwa?
I czasami nie możesz przekonać siebie, że widzisz lwa pukającego do drzwi.
A po wszystkim, nie ważne jak długo to trwało...
wyjeżdżasz gdzieś.
I masz nadzieję, że pomoże ci to wrócić do życia.
I mały kawałek twojej duszy, może w końcu wróci.
I te inne mętne rzeczy.
Te lata życia, które zmarnowałeś.
Wszystko sprowadza się do wiary.
O cholera.
Potrzebujesz tego bardziej niż ja.
To właśnie tutaj robisz? Kończysz z kimś raz na zawsze?
Tak.
Tak wyglądam w dobrej formie.
To ten, który wysłał ci strony swojej powieści?
Tak.
Potrzebuje mnie.
Więc wciąż jesteście w kontakcie?
Cały czas.
To czyni niemożliwym zapomnienie o nim.
To świetnie dla niego, ale daremne dla ciebie.
Widzisz, masz dużo lepsze życie niż ja.
Chodźmy. Zrobię ci trochę żarcia.
To przecież Wigilia.
Usiądziemy na tym patio, rozpalimy ognia,
i będziemy świętować to, że jesteśmy młodzi i pełni życia.
Jesteś ze mną?
Miles, jesteś przyzwoitym facetem.
Wiem, to jest moim problemem.
Cześć
Dobra, to jest to.
Tło dla Artura.
Myślę, że jest naprawdę dobre.
- Mówię poważnie. - Wiem.
Nagram mu to na płytkę
i za każdym razem, gdy ją usłyszy,
nabierze pewności siebie i wyjdzie na scenę.
- Jasne? - Tak.
No to jedziemy
Ukradłem to?
John Williams.
Dlaczego ja tego nie napisałem?
- Dobra, teraz już naprawdę. - Jasne.
Jedziemy.
Artur i jego rycerze.
Widzisz?
Jest niegrzeczna.
Brzmi całkiem jak on.
Napisałem też taką, która brzmi jak ty.
Naprawdę?
Iris, gdybyś była melodią...
Użyłem tylko tych dobrych nut.
/Iris mieszka obok
/Artura, a on jest bla-bla-bla.
/- On jest też ble-ble-ble /- ... ple-ple-ple
Ple-ple-ple, tak? Tego nie znałem.
/i fle-fle-fle!
Oboje powiedzieliśmy fle!
- Jestem pod wrażeniem. /- ble-ble-ble
Jesteś cudownym dzieckiem. Świetnie bredzisz!
Jesteś niesamowicie świetna.
Tak... To wkurza.
Na pewno bywasz w Londynie bardzo często. Zawodowo, prawda?
Londyn?
Nigdy.
- Nowy Jork? - Nie bardzo,
ale łatwiej. Często tam jeździsz?
Rzadko.
Związki na odległość mogą działać.
Naprawdę?
Ja nie potrafię pociągnąć takiego, który działa w jednym domu.
Może to dla ciebie dobre rozwiązanie?
O rany...
Dobra.
Powiedzmy, że zrobimy to tak, że zadziała,
postaramy się latać najczęściej jak to możliwe.
Tak! To da się zrobić.
A potem, powiedzmy za pół roku, natrafimy na ścianę.
Na przykład ja nie będę mogła ciągle być poza pracą,
albo dziewczynki nie wytrzymają bez ciebie tak często.
Zaczniemy czuć napięcie, wiedząc, że to się nie uda,
będziemy się kłócić, bo nic innego nie przyjdzie nam do głowy, a potem...
po długiej, płaczliwej, to po twojej stronie,
- rozmowie, pożegnamy się. - Dzięki.
I to będzie naprawdę, nigdy się już w życiu nie spotkamy.
I co z tego zostanie?
Dwoje smutnych ludzi totalnie rozbitych i skrzywdzonych.
Albo...
Dziękuję!
A może powinniśmy sobie zdać sprawę,
że to, co działo się przez ostatnie dwa tygodnie było idealne
i może nigdy nie będzie lepiej.
I może chcemy sobie z tym poradzić, bo tak dobrze nam razem,
tak przyjemnie. I może to, że ja wyjeżdżam za 8 godzin
sprawia, że jest znacznie bardziej podniecające,
niż jest naprawdę...
Może...
Jesteś, bez gadania, najbardziej dołującą dziewczyną, jaką spotkałem.
Wiem...
Mam dla ciebie inny scenariusz.
To dobrze.
Kocham cię.
Wybacz mi bezceremonialność...
Ale jak problematyczne to może być,
kocham...
cię.
I nie czuję tego dlatego, że wyjeżdżasz,
I nie dlatego, że tak dobrze nam razem, tak przyjemnie...
Co zresztą jest prawdą... Albo było, przed twoim monologiem.
Nie potrafię tego wytłumaczyć,
po prostu wiem, że cię kocham.
Sam nie wierzę w to, co mówię.
Nie myślałem, że jeszcze kiedyś tak się poczuję,
to naprawdę niesamowite...
Zdaję sobie sprawę, że jestem opakowaniem z gratisami,
trzy za cenę jednego i ta...
promocja nie jest może taka cudowna,
ale nareszcie wiem, czego chcę.
A to samo w sobie jest cudem.
A to, czego chcę
to ty.
Nie spodziewałam się "kocham cię"...
Nie patrz tak na mnie, ja...
Staram się znaleźć dobrą odpowiedź.
Wydaje mi się, że jeśli oczywista odpowiedź nie przyszła ci do głowy,
możemy... po prostu...
Powinniśmy porozmawiać o czymś innym.
Może nawet o tym, jak kompletnym jestem kretynem.
Pamiętam nawet, jak obiecałaś, że się we mnie nie zakochasz.
Muszę uważniej słuchać.
Nigdy nie spotkałam faceta, który gada tyle, co ja.
Ale możesz, przez chwilę
być cicho?
Proszę?
Ile jest filmów na tej jego liście?
Jeszcze piętnaście.
Nie wiem jak mogłem nie widzieć wcześniej "Lady Eve".
Barbara Stanwyck jest olśniewająca.
Jest tak pewna siebie!
- I seksowna. - Naprawdę seksowna!
Wiesz, w każdym filmie, który kazał mi obejrzeć,
jest taka potężna kobieta.
Ciekawe, co chce Ci przez to powiedzieć.
Przepraszam za tą...
dekorację...
To był wypadek.
Przypadkowa dekoracja.
Przepraszam.
- Zmiana tematu. - W porządku.
Artur prosił,
żebyś napisał słowa do jego tła...
O co chodzi? Kto to?
To Maggie.
Halo?
Cześć...
Tak, w porządku.
Właściwie, Maggie, nie bardzo mam teraz czas.
Nie, kiedy możesz tam być?
Dobrze, będę.
Nie, jakieś pół godziny,
może trochę później.
Dobra, pa.
Tęskni za mną.
Widzisz? Odzyskała rozum.
- Powinniśmy zapłacić. - Nie, nie.
Poczekam aż skończysz.
- Już skończyłam. - Nieprawda, nie tknęłaś nawet roladek z tuńczyka.
W porządku, naprawdę.
Możesz iść, ja zapłacę.
Zobaczymy się później, w Cechu Scenopisarzy,
jeśli zdołasz dotrzeć.
Muszę pojechać do Silver Lake, ale postaram się wrócić.
Przyniosę muzykę.
Naprawdę chcę tam być, ale nie wiem jak długo mi zejdzie.
Przepraszam.
Wszystko dobrze, nie martw się.
- Powodzenia! - Dziękuję.
Halo?
Jasper!
Właśnie czytam twój tekst.
Nie, nie zapomniałam. Byłam po prostu zajęta.
To nieprawda, chciałam do ciebie zadzwonić po...
Jaką niespodziankę?
Nie ma tu żadnego pudełka.
Tak, jestem pewna.
Poczekaj, sprawdzę kuchnię.
Nie, tutaj nie.
Sprawdzę bramę.
Tak.
Kiedy wysłałeś?
Znalazłem twój prezent.
- Pasuje ci to mieszkanko. - Jasne.
Naprawdę.
Spojrzysz na mnie kiedyś?
Witaj.
Musiałem się z tobą zobaczyć.
Musiałem...
Ciężko mi to zrozumieć, Jasper.
Przez ostatnie trzy lata byłam tuż obok.
Ale nie byłam tą właściwą.
Sam mówiłeś, że nie byliśmy dla siebie stworzeni.
Nie pasowaliśmy do siebie.
Byłem załamany, kiedy wyjeżdżałaś.
Nigdy wcześniej nie sprawdzałem maili,
a teraz wychodziłem ze skóry, bo nie dawałaś znaku życia.
Nie chcę cię stracić, skarbie.
Stracić?
Nic już nie rozumiem.
Chodź tu.
Nawaliłam, Miles. Ty nigdy nie nawaliłeś?
Popełniłam błąd.
Byłam głupia.
Przemyślałam sobie wszystko i mam nadzieję, że mi wybaczysz.
/Wybaczysz mi, Miles?
/Tak sobie myślę...
że może się gdzieś wyrwiemy, kiedy wrócisz do Londynu?
Może do Wenecji?
Będzie cudownie.
Mówisz serio?
Nie boisz się?
Kochanie,
przeleciałem pół świata, by się z tobą zobaczyć.
Brakuje mi odpowiedzi na jeszcze jedno pytanie.
Rozstałeś się z Sarą?
To przyleciałeś mi powiedzieć?
Mam nadzieję, że rozumiesz, jak bardzo jestem zmieszany tym wszystkim.
Co w wolnym tłumaczeniu znaczy...
że nadal jesteś zaręczony?
Tak, ale...
O mój Boże.
Tak niewiele brakowało.
Nigdy, ale to nigdy nie przypuszczałam, że to powiem,
ale cały czas miałeś rację.
Nie pasujemy do siebie.
Nie mówisz serio!
Bardziej serio już tego nie wyrażę.
Żałuję, że mówię ci to dopiero po trzech latach,
ale lepiej późno, niż wcale.
Jasper...
Poczekaj, potrzeba mi więcej światła.
Jasper...
Nigdy mnie dobrze nie traktowałeś.
Skarbie!
/Złamałeś mi serce.
Zachowywałeś się, jakbym to ja była temu winna.
Za mocno cię kochałam, by się na ciebie złościć.
Karciłam samą siebie.
Przez tyle lat!
/A ty ładujesz się tutaj /w moje ukochane święto...
i wciskasz mi kit, że nie chcesz mnie stracić...
i to w przeddzień swojego ślubu!
Pozwól, że powiem ci jedno:
To koniec.
To... ten... ten spaczony, chory związek...
nareszcie się skończył!
W jakiś cudowny sposób po prostu przestałam cię kochać!
Nareszcie mogę zacząć żyć!
Bez ciebie!
Muszę dotrzeć w pewne miejsce
więc łaskawie się wynieś.
Natychmiast!
Co w ciebie wstąpiło?
Nie wiem,
ale to coś bardzo przypomina...
zdrowy rozsądek!
Iris.
Wyglądasz powalająco.
Dziękuję. Pozwolę sobie zauważyć, że pan również.
Dobrze zawiązałem krawat? Nie robiłem tego od piętnastu lat.
Idealnie.
Zaczynam lubić Hugo Bossa. Szyje świetne garnitury.
Mam coś dla ciebie.
Nie miej mi tego za złe, ale za moich czasów tak się zaczynało randki.
Jest piękny.
Jeśli jest staromodny lub nie pasuje do twojego stroju, nie musisz go zakładać.
Bardzo mi się podoba.
Właśnie tego brakowało w moim życiu.
Kłamiesz jak najęta.
To dzięki twoim filmom.
No dobrze. Zróbmy to.
Miejmy już ten wstyd za sobą.
- Pan Abbott? - Tak.
Czekamy na pana.
/Panie i panowie /przed państwem Arthur Abbott!
Dziękuję bardzo.
Odprowadzę pana.
Zrobię to.
To prawdziwa gwiazda rocka.
Przepraszam za spóźnienie, ta sprawa z Maggie zajęła trochę czasu, ale to koniec...
skończone, kaput.
Pięknie wyglądasz.
- Dziękuję. - Dzięki.
/Bardzo dziękuję.
Jestem absolutnie przytłoczony...
że udało mi się wejść po tych schodach.
Przybyłem do Hollywood ponad 60 lat temu. I natychmiast zakochałem się w filmie.
Ten romans trwa całe moje życie.
Gdy po raz pierwszy zajechałem do Tinseltown...
nie było żadnych filmpleksów, czy multipleksów.
Nic takiego jak szlagier ekranowy, czy DVD.
Byłem tu jeszcze przed rozkwitem wytwórni.
Przed specjalnymi zespołami od efektów specjalnych.
I zdecydowanie przed tym, jak Box Office był przedstawiany jak wyniki sportowe.
Jest fantastyczny.
- Iris. - Tak?
Co robisz w wigilię?
Przed wigilią wrócę do Anglii.
Nigdy nie byłem w Anglii.
Nigdy nie byłem w Europie.
Nie?
Jeśli tam przyjadę, spędzisz ze mną wigilię?
Z radością.
Nie róbmy z tego czegoś większego niż jest.
- Zgadzam się. - To nie tak, że nie będziemy rozmawiać, czy mailować...
- Bez żadnych reguł. - Tak.
Teraz pocałuję cię po raz milionowy.
I powiem do zobaczenia.
Do zobaczenia.
Uważaj na siebie.
Dobrze się pani bawiła?
Tak.
Świetnie.
Być może najlepiej w życiu.
/Amando Woods, witamy z powrotem.
Zawracaj.
Proszę zawrócić.
- Czegoś pani zapomniała? - Tak.
- Mógłbyś jechać szybciej? - Droga jest dość śliska, to trochę potrwa.
Dobra, zatrzymaj się.
Proszę pani!?
Graham!
Wiesz...
tak się zastanawiałam...
czemu miałabym wyjeżdżać przed Sylwestrem?
/To byłoby bez sensu.
/Nie zaprosiłeś mnie nigdzie,
ale powiedziałeś, że mnie kochasz.
Więc chyba mam randkę. Jeśli chcesz.
Dziewczynki są u mnie w Sylwestra.
Wspaniale.
Daj buziaka.
Rozpakujmy prezenty.
Słodko.
- Wyzywam cię. - Mnie?