HOOFDSTUK EEN HET LANGE WEEKEND
WIJ SLUITEN WELDRA
Hoe gaat ie, Claire?
Dit is het dus, hè?
Het einde der dagen.
Heb je Ron nog gesproken?
Ron is aan 't snorkelen in Barbados.
Hij wou absoluut niet gestoord worden.
Als jij de eigenaar was, zou jij ook daar zitten.
Ja, zeker als er thuis twee idioten het werk overnemen.
Is je camera al gerepareerd? - Nee.
Ik moet 'm terugsturen naar die klootzakken van Pentax.
Ik heb wel mijn microfoon. De IVP-onderzoeken lukken dus wel.
Goed.
Dat doet me er aan denken.
Ik moet je iets tonen.
Ik doorzocht gisterenavond wat paranormale fora.
Ik kwam iets interessant tegen. Dit ga je zeker willen zien.
Wat is het?
Wacht even.
Kijk geconcentreerd.
Ik zag er de eerste keer over. Je gaat er versteld van staan.
Serieuze dingen.
Klojo.
Zo goed.
Lieve hemel, elke keer opnieuw.
Lieve hemel.
Welke kamer heb jij?
216.
Uiteraard. - Ik ben hier al sinds gisteren.
225 is bezet.
Al de rest is vrij beschikbaar.
Enkel de tweede verdieping. De derde is al gebeurd.
Maar één gast? Grof. - Geen wonder dat we failliet zijn.
Goed, ik neem kamer 214.
We doen shifts van 12 uur? - Klinkt goed. Ik breng 't terug.
Als u dit even wil tekenen?
Dit is uw sleutel. Kamer 224.
Als u de trap opgaat, en twee keer naar rechts...
dan is de kamer aan uw rechter kant.
U kan het niet missen.
Bedankt.
Weet je wie dat is?
Het is Leanne Rease-Jones.
De moeder in Like Mother Like Son.
Ze is super beroemd. - Wat dan nog?
Leanne Rease-Jones. Wat zou ze hier doen?
Ze is gastspreker op een bijeenkomst in Potstown.
Hoe weet je dat? - Dat heeft ze me gezegd.
Wat? Wat nog meer? - Niets. Waarom doe je zo raar?
Doe ik niet. - Hier is haar handtekening. Kalm.
Waarom ben je zo'n brompot vandaag? - Ik heb gewoon stress. Klote site.
Laat 'ns zien.
Ziet er goed uit.
Ik haat Webdesign.
't Ziet er heel goed uit.
Dat kleine spook is tof.
Niet de meest professionele, maar het kan er mee door.
Je kan er veel geld uithalen, dus moest ik snel zijn.
Ziet er goed uit. Mooi.
En als er bewijs opstaat, maakt het zicht niet meer uit.
Ik dacht aan iets.
Als er iets engs gebeurt, is er meestal niemand in de buurt.
Wanneer jij dingen zag, was je alleen.
Misschien hebben we nu kans op contact, bij zo'n leeg hotel.
Klinkt dat logisch? - Ja.
Dit wordt het. Ik voel het.
Wat? - Wat?
Met de receptie.
Ja, Mrs Rease-Jones.
Ja, ik breng ze meteen naar boven.
Graag gedaan.
Ik vergat de handdoeken. - Ik haal ze.
Goed, want die dame in kamer 225 maakt me gek. Ze mag me niet zien.
Die dame met het kind? Ze gaf me echt de rillingen.
Ze had ruzie met haar man en blijft hier tot zondag als wraak.
Ze heeft het erg moeilijk en wil 'm laten beseffen...
hoe moeilijk zijn leven zonder haar is.
Hoe weet je dat allemaal? - Dat heeft ze me verteld.
Waarom lijk je altijd zo verrast dat ik met de gasten praat?
Vooruit, superfan, laat de handdoeken niet wachten.
Mrs Rease-Jones, ik heb uw handdoeken.
Mrs Rease-Jones?
Zou je me er een willen geven?
Dank je.
Graag gedaan, Mrs Rease-Jones.
Noem me maar Lee.
Wat is je naam, lieverd? - Claire.
Je bent een redder in nood.
Nee, dat kan ik niet aannemen.
Komaan, anders kwetst je een oude vrouw 'r gevoelens.
Bedankt, Mrs Lee.
Ik ben een enorme fan van u.
Like Mother Like Son was mijn lievelingsprogramma.
En u was er geweldig in. En...
The Awakening Of Eleanor.
Geweldige film.
Ik keek er vroeger altijd met mijn moeder naar.
Ik ging zelfs mijn haar zoals u dragen.
Bedankt. Dat is erg lief.
En wat doe jij voor de kost? - Receptioniste.
Als u nog iets anders nodig hebt, laat het me dan weten...
Dit is ons laatste weekend voordat we voorgoed sluiten.
Luke en ik zijn vandaag het enige personeel.
We slapen zelfs hier. Echt gek.
Ik bedoel in het echte leven. Een actrice waardoor je zo'n fan bent?
Ik? Nee.
Ik werk enkel voor 't hotel.
Maar ik doe hier en daar wat.
De handdoeken.
Juist, ja.
Alstublieft.
Hoe ging het?
Gaan jullie samenwerken, of zo?
Ze gaf me een rot gevoel.
Ze is een actrice.
Wat bedoel je daarmee?
Wat weet je trouwens van actrices?
Niet veel, maar wel iets.
Waarom moet je zo doen?
En waarom zo negatief?
Ik ben gewoon realistisch.
Pessimist. - Dat is een hogere vorm van optimisme.
Als je niets verwacht van mensen, ga je blij verrast door 't leven.
Ja, maar niemand vindt een albatros leuk.
Ik heb koffie nodig. Jij? - Nee.
Al goed.
Hoe gaat ie?
Wat wil je drinken?
Neem je tijd. Bij vragen, stel je ze maar.
Heeft een cycloop niet altijd maar één oog?
Hoezo?
Laat maar.
Ik neem een...
een grote Soja mokka latte met een beetje karamel.
Goede keuze.
Hoe gaat het hiernaast?
Goed.
Mag ik eerlijk zijn?
Ik weet dat we elkaar niet zo goed kennen, maar ik zie je altijd...
en we zijn allebei meisjes.
Komende zondag ga ik met mijn vriend picknicken.
Ik ben er enthousiast over en het wordt vast romantisch...
maar ik ben niet volledig enthousiast omdat er me iets dwarszit in onze relatie...
omdat hij na een jaar nog altijd niet 'ik hou van je' heeft gezegd.
Ik moet er met iemand over praten omdat ik het 'm niet wil vragen.
Hij zei 't via een bericht. Dat wel.
Maar dat zou niet tellen.
En daarom vraag ik me af...
Waar is je koffie?
Ze waren uitverkocht.
Is dat irritante meisje er nog?
Ja.
Wat een loser.
Gigantisch.
Denk jij er ooit aan of je werkkeuze de juiste was?
Elke dag.
Waarom hebben mensen zulke hoge verwachtingen?
Alles gebeurt om een reden.
Niemand komt zomaar terecht in de Yankee Pedlar.
Waarschijnlijk.
Weet je waarmee ik echt zit... - Wacht even.
Mijn ogen voelen aan of er oogdruppels inzitten.
Ik moet gaan slapen.
Wat?
Sorry, ik ben uitgeput. We praten morgen over je crisis op één kwart van je leven.
Ik moet gewoon even slapen.
Laat je computer wel staan.
Wat? Ik ga het systeem niet hacken. Ik wil wat schoenen opzoeken.
En alleen is het zo saai.
En mijn boek is rotslecht.
Goed, wees er gewoon voorzichtig mee.
Uiteraard.
En als je zin krijgt om iets op te nemen.
De opnemer laadt op. Je weet hoe je het gebruikt?
Ja, hoor.
Een spook in dit hotel.
Welterusten.
Waar is je website?
Daar moet ik eens over beginnen.
MADELINE O'MALLEY: WEDUWE VAN YANKEE PEDLAR
Griezelig.
Eng.
Verdomme. Ik kan hier niet mee werken.
Ik wil je niet laten schrikken, maar ik sta achter je. Sorry.
In godsnaam.
Lieve hemel, je liet me doodschrikken.
Wat doe je hier zelfs?
Ik hoorde een geluid. - Zoals?
Zoals een smekende man.
Ik kon niet meer slapen. We kunnen nu wisselen als je wil.
Goed.
Sorry.
Verdorie.
HOOFDSTUK TWEE MADELINE O'MALLEY
Ken jij het verhaal van Madeline O'Malley?
Zij stierf in dit hotel.
Ze heeft zichzelf opgehangen nadat haar verloofde haar liet staan op hun trouwdag.
De eerste eigenaars van 't hotel wilden geen negatieve publiciteit...
waardoor ze haar lijk drie dagen in de houten kelder verstopten.
Voor ze haar konden buitensmokkelen naar de laad- en losdock.
Toen de mensen van de stad eindelijk door hadden wat er gebeurd was...
waren ze geschokt. De eigenaars moesten 't hotel verkopen.
Niemand kwam nog naar hier tot in de jaren 60.
En sindsdien hebben mensen de geest van Madeline O'Malley...
doorheen de gangen zien spoken wachtend op haar geliefde.
Volgens sommige wil ze zelfs een nieuwe geliefde.
Pardon? Waar ben je mee bezig?
Mama.
Wat gebeurt er? - Ze zegt dat een spook me komt halen.
Dat heb ik nooit gezegd. - Wat scheelt er met jou?
Hij is maar een kind.
Lieverd.
Het is niet echt.
Het is maar een verhaal.
Ik heb dit niet nodig. Mijn leven is zo al een hel.
Ja, mevrouw.
En jij. We hebben nog steeds handdoeken nodig.
Ik ben 't beu om het te vragen. Zorg niet dat ik hier de slechterik word.
Juist, ja.
Wij hebben kamer 225. - Ja, dat weet ik.
Ik werk in het hotel.
Kom op, lieverd. Het is maar een verhaal.
Ik heb dat goedkoop brood gekocht en dat proef je.
Nooit doen. Dat krijg je altijd spijt van.
Waarom blijft ze hier, denk je?
Geen flauw idee.
De prijzen zijn niet zo goedkoop.
Dat hotel bij Route 13 is veel beter. - Nee, Madeline.
Wat wil ze, denk je? - Geen idee.
Ik spendeer mijn tijd niet om na te denken over de doden.
Alsjeblieft, zeg.
Hoe zag ze er uit, toen je haar zag?
Zag ze er dood uit?
Van lichamelijke ontmoetingen herinner je de details niet.
Raar, want je zou net denken van wel.
Het ene moment is ze er en dan is ze weer weg.
Alsof ze er niet eens was.
Moeilijk uit te leggen. Je moet er bij zijn.
Ik ben zo jaloers.
Maar als ik haar gezien zou hebben, was ik vast geflipt.
Ongelooflijk dat je nooit je camera bij had.
Inderdaad. Echt hatelijk.
Wil je vanavond wat opnames doen?
Absoluut.
We moeten bewijzen hebben dat Madeline echt bestaat.
Dat moet voor dit hotel sluit. Stel je voor hoe zij zich voelt.
Hier voorgoed vastzitten.
We moeten haar kunnen opnemen.
Morele verplichting.
Hoi, Lee.
Hoe ben je hier binnengeraakt, vogel?
Luke, je gaat niet geloven wat er net gebeurd is.
Wat?
Laat maar.
Ik ben een pompoen. Ik ga een slang doden.
Vergeet de recorder niet.
Ik heb dit voor je ingesteld.
Geniet van je internet porno.
Dit is de IVP-opname van de waskamer.
Luke, ik sla deze over. Er is hier niets.
Dit is de IVP-opname van de eetkamer.
Ik probeer contact te maken met de geest van Madeline O'Malley.
Madeline, als je ons kan horen, geef ons dan een teken.
Verdomme, Luke, je zei dat dit ding ingesteld was.
Luke, word wakker.
Kom op, word wakker. - Wacht even.
Wat?
Claire, ik heb nog twee uur over.
Je moet luisteren. De piano speelde uit zichzelf.
Ik denk dat zij het was.
Kom op, om zeven uur ben ik beneden. Dan zal ik wel luisteren.
Nee, ik ben bang.
Goed, kom maar binnen.
Eigenlijk...
gaat het wel.
Weet je dat zeker?
Ja, ik denk dat ik het even niet meer wist...
maar het gaat wel.
Ik kom over een paar uur naar beneden.
Wil je wat zachter doen?
Moet ik het je nog een keer vragen?
Weet je wat? Ga weg.
Je vroeg me wat ik gisteren gedaan had...
ik heb een onverklaarbaar fenomeen opgenomen.
Er is een geest in dit hotel. Ik heb hem opgenomen. Nou en? Laat me dus met rust.
Kom even met me mee.
Ga zitten.
Je hebt een drankje nodig.
Proost.
Gaat het?
Vertel me wat je gezien hebt.
Ik...
Het spijt me van gisteren. Soms ben ik niet zo aardig. Dat weet ik.
Vat dat alsjeblieft niet persoonlijk op.
Ik verontschuldig me nooit meer dan één keer.
Ik kan je helpen met waar je naar zoekt...
ik moet alleen weten waar je naar zoekt.
Het spijt me. Me waarmee helpen?
Weet jij wat dit is?
Het is een pendulum.
Het wordt gebruikt om de meer moeilijke vragen...
van het leven te beantwoorden.
Weet jij waarom ik hier ben?
Je gaat op een acteerconfentie in Potstown spreken?
Nee, ik ben hier niet om te acteren. Ik ben hier als gast...
bij een genezersbijeenkomst.
Dat doe ik nu. Dat is mijn ware roeping.
Alles in deze wereld is verbonden.
Of we dat begrijpen of niet, hangt af van ons gevoel van begrip.
Onze bereidheid om te communiceren. Als je wil communiceren met de geesten in dit hotel...
dan kan ik je daarmee helpen.
Ik moet alleen weten wat je van hen wil.
Ik weet niet of ze echt zijn.
De spoken. - Geesten.
Niets is echt in deze wereld. Alles is een staat van 'zijn'.
Er is geen begin en geen einde.
Er zijn geen spoken.
Waar ieder goddelijk wezen één energie vormt in het universum.
Zoals druppels water in een snelle oceaan.
Het universum heeft een plan voor elk van ons.
Ik wil dat je negeert wat jouw bewuste geest je vertelt.
En stel jezelf open.
Wat wil je van deze geesten?
Ik wil weten of Madeline O'Malley beneden aan het pianospelen was.
En of ze echt de geest is die in dit hotel woont.
Vraag het nog eens. Doe deze keer je ogen dicht en concentreer je echt.
Stel jezelf open.
En stel de vraag rechtstreeks.
Ben jij de geest van Madeline O'Malley?
Ben je in dit hotel gestorven?
Speelde jij op de piano?
Ze willen niet zeggen wie ze zijn.
Ze?
Er zijn er drie.
Wat willen ze? - Hetzelfde als jij.
Wat? - Leven.
Maar ze leven niet.
Er was een vreselijke tragedie gebeurd in dit hotel.
Iets met de kelder. Een vergissing.
Zij is het. Madeline. Daar hebben ze haar lichaam gevonden.
Je moet de kelder niet ingaan.
Zit haar geest daar gevangen?
Je kunt haar niet redden.
Ze probeerden haar te waarschuwen. Ze probeerden haar te helpen.
Wie zijn zij? Wat wilde ze?
Wat is er gebeurd?
Ik heb geen contact meer.
BEN OM 7 UUR TERUG PERSONEEL
Geen handdoeken.
Dat is dat. Ik heb er genoeg van. We gaan terug naar papa.
HOOFDSTUK DRIE EEN LAATSTE GAST
IEMAND HEEFT LAST VAN EEN 'MAANDAG GEVAL'.
Drink.
Het maakt niet uit dat ze weg zijn. Je hebt ons eigenlijk een dienst bewezen.
Ik word nu echt bang van je. Beheers je. Je bent volkomen de kluts kwijt.
Mij gebeurde dat ook, toen ik voor het eerst met die troep ging kloten.
Je moet echt voorzichtig zijn, met wat er hier gebeurt.
Je begint te denken dat je dingen ziet, en dat houdt misschien nooit meer op.
Prima, dromen is één ding, maar de piano dan?
En alles wat Lee heeft gezegd? - Ik luister naar dat pianobandje...
en ik weet niet wat ik je moet zeggen. Misschien is het te verklaren, misschien niet.
Maar je hoeft er niet de zenuwen van te krijgen. Nergens over.
Zelfs voor die oplichtster boven. Luister, Claire...
hoe vaak heb je 's avonds niet iemand op tv gezien...
die hun bovennatuurlijke gave's deelden met een publiek vol boerenpummels?
Hoe vaak heb je een medium in de krant gezien...
die misdaden oploste, of iemand genas zonder medicijnen.
Of een loterij winnen. Bijna nooit, toch?
Dat komt omdat het allemaal onzin is. Hocus pocus.
Die vrouw boven is gewoon een onzekere oude actrice...
ze probeert er alleen nog bij te horen. Het is zielig.
Wil jij niet uitzoeken wat er hier aan de hand is?
Waarom ben jij hier niet door geïntrigeerd? Dit kan het zijn.
Dit kan Madeline zijn, die probeert contact te maken en jou kan het niets schelen.
Is dit niet jouw ding?
Ik zweer het, als die trut terug is met haar kind...
Hou je rustig.
Kan ik u helpen, meneer? - Ja, ik wil een kamer voor de nacht.
Eén nachtje maar? - Ja.
Ik zou graag kamer 353 willen, alstublieft.
Die kamer is nu niet beschikbaar.
Er zijn alleen kamers beschikbaar op de tweede etage...
doordat dit het laatste weekend is dat we open zijn.
Nee, ik moet kamer 353 hebben.
Alstublieft.
Dit is heel belangrijk voor mij.
Ik ben van ver gekomen.
Alle kamers op de derde etage zijn leeg, dus...
als u het niet erg vindt om wat lakens te pakken...
en in een kamer zonder meubilair te slapen, dan kunnen we u wel helpen.
Dat is prima.
Mag ik een creditcard voor de reservering?
Ik betaal contant.
We hebben een creditcard nodig, voor het geval er schade ontstaat.
Neem dit aan, alstublieft.
Laten we wat lakens voor u halen.
Fijn verblijf.
Dat was aardig dat u me geholpen heeft.
Geen probleem. Binnenkort wordt het hier toch een parkeerplaats.
Als iemand een bepaalde kamer wil, wie ben ik dan om hen tegen te houden?
Het is niets bijzonders.
Meneer?
Dank u.
In 353 heb ik mijn huwelijksnacht doorgebracht.
Ik heb speciale herinneringen aan deze oude plek.
Het is interessant, je komt ergens terug...
en het voelt alsof je nooit bent weggegaan.
Bijna net alsof je thuis bent.
Vindt u niet? - Ik weet het niet.
Laten we naar boven gaan.
De kamers zijn dus allemaal schoongemaakt en leeggehaald...
het meeste meubilair en beddengoed zijn opgeslagen.
De eigenaar is te gierig om echte verhuizers in te huren, dus alle bedden zijn er nog.
De kamer heeft misschien niet meer dezelfde charme die u zich herinnerde...
maar u slaapt tenminste niet op de grond. - Dat is prima.
Ik kom hier alleen maar voor een laatste stukje nostalgie.
Dit is dan kamer 353.
De 'Honeymoon suite'.
Als u besluit om toch een kamer met tv te willen, laat het ons dan weten.
Dat zal niet nodig zijn.
Dit is waar ik voor gekomen ben.
Heel erg bedankt. - Een fijn verblijf.
Als ik de hele avond wakker moet blijven met jou, dan ga jij dronken worden met mij.
Proost.
Hoe voel jij je? - Beter.
Goed. Drink dan door. Dat helpt altijd.
Hoe was je seminar? - Heel goed, bedankt.
Hoe gaat het met jullie? - Niet slecht.
Wil je een biertje? - Nee, bedankt.
Echt? Ik hoorde dat je nogal flink dronk.
We hebben allemaal zo onze momenten.
Vertel me, hoe werkt het allemaal?
Wat? - Een medium te zijn, en zo.
Ben je wel eens ergens geweest, waar je nog nooit was en je kon zweren...
dat je er al eens eerder was geweest? - Een déjà vu of zo?
Precies.
Als je al eens een dejavu hebt meegemaakt, dan heb je dezelfde gave als ik.
Dat hebben we allemaal. Het is alleen...
dat mijn déjà vu's een andere kant opgaan.
Ik kan bepaalde gevoelens ervaren, voordat ze gebeuren.
Het is niet altijd duidelijk wanneer of waar ze vandaan komen.
Dus ik moet erg voorzichtig zijn...
wat ik verkies te delen.
Ik ben erg moe, dus ik ga naar boven en slapen. Het was een lange dag.
Ik kom je morgen opzoeken, voor je weggaat.
Zorg dat de geesten je niet de hele nacht wakker houden.
Dat had je niet hoeven zeggen. Dat was heel gemeen.
Je zei het zelf. Je voelde je een klootzak door haar.
Trouwens, af en toe moet iedereen een koekje van eigen deeg krijgen.
Wil je er nog eentje? - Ja.
Ben je klaar? - Ja.
Dit is de nabootsing van Claire's spook. Take 1.
Yankee, Pedofile.
Was dat de piano?
Wat?
Speelt hij uit zichzelf?
Dat moet vast de geest van Madeline O'Malley zijn, die me iets probeert te vertellen.
Laat je zien, geest.
Ik zei: 'laat je zien, geest'.
Daar is ze.
Arme Madeline O'Malley.
Vind je haar mooier dan mij?
Eerlijk? - Ja.
Ze is wat alledaags naar mijn smaak.
Ik denk dat jij veel mooier bent.
Bedankt. Dat is lief dat je dat zegt.
In feite, ben jij één van de mooiste meisjes die ik ken.
Hoe zijn de anderen?
Mijn moeder, mijn zuster...
en dat meisje dat bij de Dirty Queen werkt.
Degene met dat luie oog? - Mooi lui is heel aantrekkelijk.
Ik mag je echt, Claire. - Ik mag jou ook echt.
Ik meen het echt. Je bent gewoon heel cool.
Het voelt alsof we bij elkaar passen.
Ik vind het fijn dat je me steunt met de website...
en het feit dat je mij serieus neemt.
Dat betekent veel voor me. Je bent geweldig.
Vind je niet dat ik gek wordt? - Je wordt niet gek.
Je bent geweldig. Ik zou alles voor je doen.
Echt? - Absoluut.
Ik mag je zo graag.
Ik heb een idee.
Ik ook. Wat is die van jou?
Laten we naar de kelder gaan, en uitzoeken wat het probleem van die geest is.
Dat is een goed teken.
Zet de recorder aan.
Wat was dat?
Ik struikelde.
Sorry.
Een spinnenweb. - Volg mij.
We hadden beter broodkruimels mee kunnen nemen.
Wacht even.
Hier is iets.
Dat is raar. Er is ruis.
Dat hoorde ik eerder ook al. - Zal wel een kapotte kabel zijn.
Nee, het is haar.
Deze kant op.
Hier hebben ze haar lichaam verborgen.
Klaar?
We willen met de geest van Madeline O'Malley spreken.
Als je hier bij ons bent, geef dan een teken.
Maak geluid als je ons kunt horen.
Waarom blijf je hier, Madeline?
Waarom rust jouw geest nooit?
Madeline, geef ons een teken.
Voelde je dat?
Zij is het.
Dat was de wind. - Nee, ze is nu bij ons.
Madeline, spreek tot ons. We willen je geen kwaad doen.
Waarom blijf je hier?
Waarom rust jouw geest nooit?
Nee. Madeline, we weten dat je nu bij ons bent. Spreek tot ons.
Ik kan haar horen.
Hoor jij dat gefluister?
Wat?
Ze is vlak achter jou.
Ze komt dichterbij.
Ik moet hier weg. - Wat?
Ik wil hier niet meer zijn. Ik vind dit niet leuk.
We hebben net contact gemaakt. Waarom word je nu nerveus?
Ik wil hier gewoon niet meer zijn.
Was het nu anders dan de andere keren dat jij haar zag?
Er waren geen andere keren. - Wat?
Ik heb het verzonnen. Ik heb nooit iets gezien.
Ik heb het allemaal verzonnen. Ik wil hier niets meer mee te maken hebben.
Dit is te verknipt.
Ik moet gaan.
Luke, ga niet weg. - Het spijt me, Claire.
Je kunt me hier niet achterlaten. - Het spijt me echt.
Wat moet ik nu gaan doen?
Word wakker. Ik heb je hulp nodig. Help me.
Wat doe je in mijn kamer?
Ga weg. - Nee, alsjeblieft.
Nee, ik help je niet. Ga alsjeblieft weg.
Kom op.
Waarom zou ik je helpen? Zodat je me nog meer kan uitlachen?
Ik geloof in wat ik doe.
En ik geloof niet in tijdverspillen aan gemene hotelmedewerkers...
en hun beledigende onwetendheid.
Het spijt me, Lee. Ik had je beneden moeten verdedigen...
en ik heb een grote fout begaan. Maar ik heb een probleem. Ik ben bang, en alleen...
Madeline heeft contact met me gemaakt, en ik weet niet wat ik anders moet doen.
Is er nog wodka?
Deze nog.
Breng me naar waar het gebeurd is.
Wacht hier.
Was het Madeline? Heb je haar gezien?
Wat is er gebeurd? - We moeten dit hotel verlaten.
Je verkeert in groot gevaar. Je kunt hier niet langer blijven.
Wat? - Ik moet me aankleden. Ga je spullen halen.
Vertrouw me.
Nee, toch?
Ik ben iets vergeten. Ik zie je in de hal.
Meneer?
Sorry dat ik u stoor. Er is een noodgeval en ik moet even weg uit het hotel.
Hoort u mij?
Meneer?
Wat doe je hier? - Ik had je niet zo achter moeten laten.
Wees alsjeblieft niet kwaad op me. - We moeten nu weggaan.
Ik moet je iets vertellen. - Weet je die oude man boven nog?
Ja, en? - Hij heeft zelfmoord gepleegd. Hij is dood.
Wat? - Ja, hij is dood.
Heb je de politie gebeld? - Nee, nog niet.
Lee zei dat het hier niet meer veilig was, en dat we nu weg moesten gaan...
en ik heb Madeline gezien. - Wacht eens even.
Kom hier.
Ga zitten.
Het is goed.
Zijn gezicht... Er was overal bloed.
Het is goed.
Alsjeblieft, haal me hier weg. Ik wil hier niet meer zijn.
Goed, kom op. - Lee is nog boven.
Waar is ze? - Haar spullen aan het pakken.
Ik ga haar halen. Blijf jij even hier. Lukt dat wel?
Het komt allemaal wel goed. Hou vol.
Lee, ben jij dat?
Ik wil niet meer naar beneden.
Ben je daar beneden?
Laat iemand mij helpen.
Alsjeblieft, help mij.
EPILOOG
Jongens, wacht even.
Breng haar weg.
Ik bonsde zo hard als ik kon op de deur.
Ik kon haar horen schreeuwen.
Ik schreeuwde naar haar om open te doen, maar dat deed ze niet.
Ze riep mijn naam, maar ik was niet sterk genoeg om hem open te breken.
Dit lag onder aan de trap.
U moet met ons meegaan...
en wat vragen beantwoorden over de meneer daarboven.
En helpen om in contact met haar familie te komen. Kunt u dat doen?
Ja, ik moet alleen mijn spullen halen.
Vertel de actrice dat ze op moet schieten. We hebben haar ook nodig.
Weet u zeker, dat u me alle namen en nummers van de andere gasten hebt gegeven?
Er is niemand vergeten?
Nee, ik heb u alles verteld. Er was alleen die andere vrouw met haar kind...
en Ron de eigenaar. Die komt pas morgen terug van Barbados.
Goed, bedankt.
Wat doe je hierbinnen?
Ze hebben je beneden nodig. Ik heb gezegd dat ik je zou halen.
We moeten naar het politiebureau, om nog wat meer vragen te beantwoorden.
Heb je me gehoord? Ik zei dat we moesten gaan.
Wist je dat dit zou gaan gebeuren?
Je had iets kunnen doen.
Nee. Niemand had iets kunnen doen.
Ze hebben je beneden nodig.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Tokke en Suurtje