SERIAL NETFLIX
Gdyby starożytni Grecy byli członkami socjety,
może dodaliby do olimpijskiego pięcioboju
dodatkową dyscyplinę.
Organizowanie przyjęcia w wiejskiej rezydencji.
W tym tygodniu wypada
doroczny Bal Serc i Kwiatów lady Bridgerton,
najbardziej wyczekiwane sielankowe wydarzenie w roku.
Nie ma lepszej okazji,
by gospodyni pokazała swoją potęgę i siłę charakteru.
Panna Patridge potrzebuje dużej ilości cukru w herbacie.
Lord Abernathy nie zje żadnego mięsa, które nie jest dobrze wysmażone,
podczas gdy lady Abernathy je tylko krwiste mięso.
I nie zapomnij położyć dodatkowego koca na łóżku lorda Westona.
Podobno jest wrażliwy na zimno.
Przyjechały róże i goździki.
Może dodasz do nich lilaka, mamo. To symbol pierwszej miłości.
I bukiety mogą być jeszcze większe.
Dobrze cię wyszkoliłam.
Jeśli przed końcem tygodnia ma dojść do zaręczyn,
Anthony będzie potrzebował naszej pomocy.
Racja.
Malowałem to.
Myślisz, że to był błąd? Wcześniejszy przyjazd panien Sharma?
To wywołało ogrom trudności.
Cały cyrk związany z ożenkiem jest według mnie pełen trudności.
Ale jeśli musisz w nim uczestniczyć, to dlaczego nie…
na świeżym powietrzu?
Didi?
Chodzi o użądlenie?
Co masz na myśli?
Nadal cię boli?
Odkąd to podłe stworzenie cię użądliło, trzymasz się na uboczu.
Nie, skądże.
Jak ty się masz?
Nadal martwi cię brak działania ze strony wicehrabiego?
Jego myśli zajęte są czymś innym.
Myślałam, że ogłoszę zaręczyny na jutrzejszym balu.
Za kilka dni wrócimy do Mayfair, gdzie czeka wielu innych adoratorów.
Pomyślą, że coś jest ze mną nie tak, skoro wicehrabia stracił zainteresowanie.
Bon…
To jego chcę, Kate.
Wicehrabiego.
Jego rodziny, tego domu, życia, jakie mi oferuje.
Tak sobie myślałam…
Już wiem, dlaczego jeszcze mi się nie oświadczył.
Przez ciebie.
Nienawidzicie się.
Nienawiść to zbyt mocne słowo.
Z waszych rozmów jasno wynika, że on odczuwa to samo.
Cały ten czas myślałam, że potrzebuję, żeby się we mnie zakochał.
Ale zdałam sobie sprawę,
że potrzebuję, żeby zakochał się w tobie.
Edwino, z pewnością nie…
Naprawdę nie widzisz w nim nic ujmującego?
Chyba rozumiem, że mógłby ująć
kogoś.
Pomożesz mi zachęcić go do oświadczyn?
Bo ja się nie poddałam.
Nie poddam się.
KRAWCOWA
Na wsi jest goręcej niż w piekle.
Nie wierzę, że jest tu goręcej niż w Londynie. Ale utknęliśmy.
- Skąd to opóźnienie? - Ktoś pewnie stracił oś.
Przed nami jest powóz Cowperów.
- Ruszamy! - Nareszcie.
- Witajcie. Miło znów was widzieć. - Dziękuję.
Nadal ledwo znam pannę, którą mój brat chce poślubić.
Obawiam się, że on też.
Ale coś mi mówi,
że twój brat chciałby, by tak pozostało.
Może powinnam ją poznać za niego.
Pen! Wreszcie jesteś.
Z braku towarzystwa zaczęłam rozmawiać z drzewami.
- Nazwała mnie drewnem? - Nie.
- Mogło być gorzej. - Gdzie twoje pisma o prawach kobiet?
- El już z tym skończyła. - Wzięła je ze sobą.
Przygotuj się na liczne cytaty.
Z tamtej drukarni?
Przecież nie jest związana z Whistledown. Litery K już wcale nie są rozmazane.
Interesują mnie ich nowe publikacje.
Dość radykalne, dlatego też tak mi się podobają.
- Terminator, pan Theo Sharpe… - Wiesz, jak się nazywa?
- Nie sądzisz, że to niebezpieczne? - Próbowałem ją od tego odwieść.
Może tobie się uda, gdy mnie nie będzie.
- Dokąd idziesz? - Na polowanie?
Nie.
Postanowiłem odwiedzić twoją kuzynkę.
- Marinę? - Pannę Thompson?
Nie tylko ja robię niebezpieczne rzeczy.
Eloise, Penelopo.
Mamy dziś wiele do zaoferowania młodym damom.
Pen jest młodą damą i mamy mnóstwo spraw do omówienia…
Eloise, liczę, że będziesz się odpowiednio zachowywać.
Jesteśmy gospodarzami.
Może zechcecie spędzić czas z pozostałymi młodymi damami.
Przynajmniej posłuchacie ciekawych plotek.
Nie śmiałybyśmy robić czegoś innego.
Kate!
Usiądź z nami.
- Panna Sharma. - Lord Bridgerton.
Mówiłaś wicehrabiemu o użądleniu?
Zostałam użądlona.
Nic mi nie jest.
Kate mówiła mi, że chętnie obejrzy resztę tej wspaniałej posiadłości.
Tak mówiłam?
Po spędzeniu ostatnich dni w samotności.
Może pan ją oprowadzi, a ja spędzę czas z innymi damami?
Zapewne lord Bridgerton jest zajęty gośćmi.
Właściwie to strzelaniem.
Panowie niedługo wyruszą.
Wie pan, że Kate wspaniale strzela?
Oczywiście.
- Gotowy na polowanie, bracie? - Tak.
Opowiedz mu, jak strzelałaś.
- Panno Edwino… - Kate jest skromna.
Nie wierzy pan?
Może pani siostra potrafi celować na polu,
lecz z pewnością miałaby trudności z…
Dlaczego zakłada pan, że miałabym trudności?
- To tylko… - Bo jestem kobietą?
Nie. Tego nie powiedziałem.
Pomyślał to pan.
Damy nie polują.
Nie polują czy nie mogą?
Jestem pewna, że któraś ze służących lady Danbury może iść jako przyzwoitka.
Będziecie się wyśmienicie bawić.
Lepiej się poznacie.
Cóż za doskonały pomysł, panno Edwino.
Z pewnością możemy zrobić wyjątek, ten jeden raz.
W końcu jesteśmy na prywatnym terenie. I kto wie?
Może panna Sharma cię czegoś nauczy.
Stój!
- Colin. - Marina.
Panna Thompson.
Lady Crane.
Miło cię widzieć.
To jest Oliver. Amanda śpi.
Masz dwójkę?
- Bliźnięta. - Bliźnięta.
Cóż…
Dzień dobry.
Jest taki… ruchliwy.
Tak, bardzo.
Nie ma sir Phillipa.
Zajmuje się badaniem kwiatów.
- Gdybym wiedziała, że przyjdziesz… - Oczywiście.
Wybacz mi tę niespodziewaną wizytę.
Byłem z rodziną, gdy odkryłem, że mieszkasz niedaleko.
Chciałem sprawdzić, czy wszystko z tobą dobrze po…
wszystkim.
Wszystko dobrze. Nawet bardzo.
Miło cię widzieć.
Napijesz się herbaty?
Chętnie.
Cześć.
Liczę, że nasze rozrywki spełniają pani oczekiwania, panno Edwino.
Tak, Wasza Wysokość.
Pani i pani mama jesteście wzorowymi gospodyniami.
Nie mogę się doczekać przyjęcia tej roli.
Rola gospodyni bez wątpienia sprawia przyjemność.
Choć tak między nami
sądzę, że nie ma nic przyjemniejszego niż spędzanie czasu w domu z rodziną.
Z mężem, o ile wybierze się właściwego.
Myślę, że wiem, czego oczekuję.
Czego?
Chciałabym być z kimś uprzejmym i delikatnym.
Kimś takim jak pani brat.
Jest taki zrównoważony.
Anthony? Zrównoważony?
- Nie opisałaby go tak pani? - Nie do końca.
Może wydobywam z niego jego najlepsze cechy.
Czy nie tym powinno być dobre małżeństwo? Wydobywaniem z siebie najlepszego?
Zgadza się, panno Edwino.
- Gdzie jest pani siostra? - Na polowaniu.
- Na polowaniu? - Z pani bratem.
Kazałam im spędzić razem dzień
z nadzieją, że w końcu odnajdą wspólny język.
Wygląda na to, że rzadko się ze sobą zgadzają.
To dobry plan, czyż nie?
Cóż,
na pewno intrygujący.
W razie czego będę cię obwiniał.
Musisz się z tym pogodzić, bracie.
Może to idealna okazja, by przekonać ją do siebie.
Albo dostać kulkę.
Na prawo, panowie!
Dokąd oni jadą?
W stronę naszego obozu.
Ślady skręcają w lewo. Tam.
W mchu widać kształt kopyt.
Jadąc do obozu, miniemy się ze zwierzyną.
Zostańmy z grupą.
Jeśli nic nie znajdziemy, pozwolę pani strzelić do siebie.
Dobrze.
- Gdzie nauczy… - Czy to…
Mój ojciec był sekretarzem rodziny królewskiej w Indiach.
Byli tak łaskawi, że mogłam z nimi polować.
- Nawet jako młoda dama. - Poradzi pani sobie.
Oby lepiej niż pani służąca na koniu.
- Lordzie Bridgertonie… - Tak?
- Jesteśmy! - Bracie!
…znalazłem przyjaciół w Atenach i ruszyliśmy do Amarusionu i Chalkidy.
Lecz najpierw udało nam się popływać w Zatoce Petalijskiej.
Brzmi jak zachwycająca podróż.
Zachwycająca,
w tym sensie, że się nią bez przerwy zachwycam.
Nie przeszkadza mi to.
- Miło, że przyszedłeś. - Miło, że mnie ugościłaś.
Wszystko dobrze z sir Phillipem?
Sam możesz go zapytać.
Panie,
złapałeś naszego gościa przed odejściem.
To jest pan Colin Bridgerton.
Pan Bridgerton.
Sir Phillip Crane.
- Miło wreszcie pana poznać. - Tak.
Pańska żona łaskawie pozwoliła mi ględzić o moich greckich przygodach.
Był pan w Grecji?
- Widział pan gaje oliwne na Lesbos? - Tak. Wślizgnąłem się jak po oliwie.
- To był żart. - Wspaniałe, czyż nie?
Te drzewa są tam od trzeciego wieku p.n.e.
- Naprawdę? - To niezwykłe. Tak jak botanika.
Muszę panu pokazać Flora Graeca.
Zostanie pan na obiad?
Na pewno pan Bridgerton musi wracać do rodziny.
Ależ skąd. Mogą poczekać.
- Chętnie zostanę. - To dobrze.
Przygotujemy panu miejsce.
Dobrze.
Wygląda na to, że jeleń nam umknął.
Umykanie to część zabawy.
- Nie można narzekać na brak słońca. - Istotnie.
Mężczyźni cieszący się słońcem. Oznaka udanego polowania.
Pani pewnie preferuje ciemność?
Wolałabym móc podążać za własną intuicją
zamiast iść ślepo za przewodnikiem.
Jest pani przekonana, że zgubiliśmy zwierzynę?
Jestem przekonana, że zwierzyna woli obrzeża lasu
zamiast otwartej przestrzeni.
Cóż,
może ma pani rację, ale powinniśmy iść dalej.
Zapewne na innych ścieżkach będą inne jelenie.
Nie zawsze trzymają się razem. A jeśli nie…
Panno Sharmo?
Pilnuj jej.
Lubię lorda Westbridge’a,
lecz jego ręce wędrują podczas tańca.
Przynajmniej jest młody. Moja mama wybrała sir Derrywortha.
Ma potworny oddech.
- Dlaczego nie odmówicie? - Mamom?
- To nie takie proste. - Robię wszystko, co mama mi każe.
I dlatego jesteście nieszczęśliwe.
Wiem, gdzie szukać szczęścia, panno Bridgerton.
Zawsze jest lady Whistledown.
Tym razem nie napisze nic ciekawego.
Co masz na myśli?
Wszyscy jesteśmy tutaj. Wspólnie cieszymy się urokami wsi.
Cokolwiek napisze, będziemy już o tym wiedzieć.
Czyżby?
- Nie moja kolej? - Twoja kolej przyjdzie jutro na balu.
Musisz oczarować lorda Featheringtona,
inaczej Cressida Cowper zostanie twoją nową mamą.
Wolałabym wyjechać do Kornwalii niż konkurować z Cressidą. Jest wstrętna.
Wiesz, co jest wstrętne?
Kornwalijskie ciasto z sardynkami.
Obawiam się, że nie traktujesz tego tak poważnie, jak powinnaś, Prudencjo.
Po wszystkim, co przeszłyśmy z panną Thompson, panem Bridgertonem
i twoim ojcem, nie możemy bardziej ryzykować,
jeśli chcesz znaleźć męża w tym sezonie.
Nikt tak naprawdę nie wie, co próbowała zrobić panna Thompson.
I czy usidlanie mężczyzn jest takie nietypowe?
Wygrałam! Zobacz.
Patrzcie na mnie!
- Panno Sharmo! - Proszę się schylić.
Poważnie?
Nie może pani odchodzić z bronią.
- Pani służąca przeżywa okropne chwile. - Cicho.
Zostawia pani wszystkich w tyle.
Nie chcę słuchać pańskich przypuszczeń.
Nie przypuszczam. Wiem.
Odkąd spotkałem panią w parku, wiedziałem, że nie obchodzą pani zasady.
Pan i pańskie zasady.
Może gdyby nie wyszła pani do ogrodu tamtego ranka,
nie bylibyśmy w tak trudnej sytuacji.
Do jakiej trudnej sytuacji się pan odnosi?
Do pani…
- Owego ranka. - Po użądleniu?
- Położyła pani moją dłoń na piersi. - Był pan w szoku.
- Nie. - I spojrzał pan na mnie.
- Pani też! - Nie tak jak pan.
Jak niby ja spojrzałem?
Coś tam jest.
Nic pani nie wskóra, trzymając tak broń.
- Wiem, jak trzymać broń. - Nie brytyjską.
Musi pani…
Nie potrzebuję wskazówek.
Proszę ją trzymać…
tak.
Tędy, chłopcy. Widziałem tu ruch.
Tu jesteście.
Lepiej do nas dołączcie,
nim deszcz zakończy nasze starania.
Sibthorp zabrał ze sobą ilustratora
i wrócił z tymi zachwycającymi rysunkami.
To kotule południowe. Widziałem takie na Paxos.
Tak, to piękna wyspa.
Widział pan lentyszki na Chios?
Jestem pewna, że pan Bridgerton był w Grecji nie tylko dla roślin.
Nie.
Lecz jestem wdzięczny,
że mogłem zaspokoić potrzebę opowiadania o podróży.
Lady Crane ma rację. Często zatracam się w swoim hobby.
A jak tobie minął dzień?
- Poza wizytą naszego ciekawego gościa. - Bardzo miło. Dziękuję, panie.
Robi się późno. Panie Bridgertonie, nie musi pan wracać do rodziny?
Oczywiście. Straciłem poczucie czasu.
Dziękuję za gościnę, sir Phillipie.
Zapraszam ponownie.
Marino, zajrzę do dzieci, żebyście mogli się pożegnać.
Jest wielce życzliwy.
Przyszedłeś tu, by wykształcić opinię o moim mężu?
- Nie. - To po co przyszedłeś?
By…
przeprosić.
Rozmyślałem nad tym, jak zakończyłem sprawy między nami.
Powiedziałem tyle podłych rzeczy.
- Nie ma potrzeby… - Wiedz, że żałuję.
I że ci wybaczam.
Nie potrzebuję twoich przeprosin i nie pragnę twojego wybaczenia.
To wszystko, ty i ja, jest w przeszłości.
Na to wygląda.
Nie zastanawiasz się, co mogłoby być, gdybyśmy zachowali się inaczej?
To tortura godna głupca.
Zostawiłam przeszłość za sobą. Radzę ci zrobić to samo.
Marino,
on jest naprawdę życzliwy, ale…
nie wydajesz się z nim szczęśliwa.
Byłeś tu ledwie kilka godzin.
- Nie chciałem cię urazić. - Nie uraziłeś.
Ani nie zezłościłeś.
Jesteś chłopcem
zagubionym we własnych fantazjach.
Sądziłam, że to wystarczy, by uratować mnie od mojej rzeczywistości.
Ale potem odkryłam, że nie potrzebuję ratunku.
Potrzebuję zmierzyć się ze swoim życiem i podejmować praktyczne decyzje.
Wybierasz nieszczęście?
Nie każdego czeka szczęśliwe zakończenie.
Moje dzieci mi wystarczą.
Sir Phillip dba o mnie. Jest dobrym ojcem. Zbudowaliśmy razem życie.
Nie jestem tą kobietą, którą znałeś.
I nie zgadzam się na powrót do świata fantazji.
- To marzenie już przeminęło. - Marino…
Obudź się, Colinie.
Może byłem głupcem.
Dziękuję za twój czas,
lady Crane.
Gdybyś otworzył oczy na to, co jest przed tobą,
zobaczyłbyś, że są w twoim życiu ludzie, których uszczęśliwiasz.
- Kto taki? - Twoja rodzina.
A także
Penelopa.
Penelopa?
Wielu osobom na tobie zależy.
Skup się na nich,
bo nie znajdziesz swojej przyszłości w przeszłości ze mną.
Dobrze.
Żegnaj, Marino.
- Jak poszło? - Wystraszyłaś mnie.
Opowiadaj.
Nie upolowaliśmy niczego. Gdyby panowie mnie posłuchali…
Nie obchodzi mnie polowanie, didi.
Jak poszło z wicehrabią?
Dobrze.
Myślę, że poszło dobrze.
Poczuliście do siebie w końcu sympatię?
Tak.
Musisz dalej robić to, co robisz.
Na balu. Jutro wieczorem.
- Lord Bridgerton. - Nie chciałem pani wystraszyć.
Myślałem, że zostawiłem zapaloną świecę.
Nie. To tylko ja.
Nie mogła pani spać?
- Jeśli coś pani nie odpowiada… - Nie. To przez burzę.
Zawsze mnie niepokoiły.
Mój ojciec czytał mi podczas monsunów.
Teraz deszcz mi o nim przypomina.
To biblioteka mojego ojca.
Te książki były dla niego
niezwykle cenne.
Jak zmarł?
Został użądlony.
Panie,
tak mi przykro.
Widok wielkiego człowieka pokonanego przez tak małe stworzenie…
nauczył mnie pokory.
To nie…
- Nic się nie stało. - Nie.
Życzę panu dobrej nocy.
Jak twoja wczorajsza rozmowa z panną Edwiną?
Zdecydowanie jest diamentem.
Wie, dokładnie kiedy się uśmiechnąć i co powiedzieć w każdej sytuacji.
Aczkolwiek
wyobrażałam sobie Anthony’ego z kimś podobnym do niego.
Bystrym, inteligentnym, nieco zbyt wymagającym?
Zawsze gdy moje małżeństwo wydaje się banalne,
Simon i ja odkrywamy w sobie coś nowego,
jakąś nową dziwną słabostkę, którą musimy odsłonić i zbadać.
To ogromnie irytujące
i szalenie satysfakcjonujące.
Panna Edwina jest niemalże idealna, lecz Anthony jest Bridgertonem.
Czy w każdym z nas nie ma czegoś, co domaga się wyzwań?
Zgadza się.
Bracie.
Siostro.
Mama przygotowała dla ciebie bal.
Chcesz powiedzieć, że nie maczałaś w tym palców?
Owszem, obie miałyśmy plany.
Lecz nasze plany nie muszą być twoimi.
Panna Edwina jest cudowna.
- Będzie idealną żoną. - Nadal jej nie lubisz?
Nigdy tego nie mówiłam.
Zastanawiam się tylko, czy znacie się wystarczająco.
- Nie po to jest małżeństwo? - Tak.
Ale jest łatwiej, jeśli coś was łączy.
Doprawdy, bracie, czyż nie ma nikogo, z kim coś by cię łączyło?
Jak było wczoraj na polowaniu z panną Sharmą?
Nic o tym nie wspominałeś.
Tęsknię za Jego Wysokością.
Pod nieobecność księcia zaczęłaś się we wszystko wtrącać.
Nie przejmuj się.
Mogę prosić o pierwszy taniec?
Oczywiście, panie.
Jak ci minął czas z wicehrabią?
Mówię o polowaniu.
Poszło dobrze, jak mniemam?
Tak, oczywiście. Całkiem dobrze.
O matko.
Idzie do mnie z adoratorem.
A gdybyś się zgodziła?
- Na taniec? - Chcę tylko…
Tak bym się cieszyła,
gdybyś się zgodziła i opowiedziała mi o nim.
Nie mogę dłużej słuchać o broszurach. Nieważne.
Rozmawiałaś z Colinem o…
- Nie. - Eloise.
Chcę cię przedstawić lordowi Morrisonowi.
Panna Eloise. Cóż za przyjemność.
Zaszczyci mnie pani?
Czym?
Tańcem, Eloise.
Oczywiście, lordzie Morrisonie.
Jesteśmy gospodarzami.
To dla twojej rozrywki.
Panno Eloise…
Może pan być cicho? Liczę kroki.
- „Co cię martwi, kontroluje cię”. - Czytała pani Locke’a?
Tak.
- A pan? - Tak.
Jak każdy mężczyzna powyżej pewnego wieku.
Panny wręcz przeciwnie.
Bo nasze delikatne umysły nie udźwignęłyby nadmiaru idei.
W przypadku większości panien to prawda.
Wiele młodych dam nie umie się wysłowić.
Może dlatego, że nie mają tych samych możliwości?
Rozumiem, że pogardza pani tym absurdalnym spektaklem,
jakim jest socjeta.
Może opuścimy salę balową i dolejemy brandy do ponczu?
Woli pan alkoholizować poncz niż prowadzić poważną rozmowę?
A pani woli liczyć kroki.
Może powinnam opuścić salę balową.
Powinniśmy dokończyć taniec. Ludzie patrzą.
Widzę, co pana kontroluje.
Przy następnej próbie schlebiania damie radzę nie obrażać jej płci.
Eloise.
- Eloise. - Co?
Zaprosiłam lorda Morrisona specjalnie dla ciebie.
Podobno ma buntowniczą naturę, tak jak ty.
Moja buntownicza natura
to nie suknia, którą zakładam, by odegrać rolę.
I na pewno nie jest to umiejętność, którą rozwinęłam,
by przyciągnąć zalotników.
Wiem,
że cię rozczarowuję.
Po prostu pozwól mi iść do łóżka.
- El! - Chcę być sama.
Kuzyn Jack w ogóle na mnie na patrzy.
Jesteś podniecona.
Musisz się uspokoić, żeby przyciągnąć wzrok.
Może pójdziesz do oranżerii?
Pooddychaj wonnym powietrzem. Mnie to zawsze pomagało.
Jestem głodna.
Może wykradnę pomarańczę?
Oczywiście.
Pospiesz się, moja droga.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Lordzie Featheringtonie, lord Fife szuka pana w oranżerii.
Mówił coś
o interesach czy kopalniach.
To zdawało się ważne.
Przepraszam, panno Cowper.
Oczywiście, panie.
Wicehrabia poszedł po lemoniadę.
- Jakże miło z jego strony. - Tańczyliśmy dwa razy.
Na pewno nie poprosiłby o dwa tańce, gdyby nie miał planów na wieczór.
Wspaniale to słyszeć.
- Zatańcz z nim. - Co?
Jeśli ma się oświadczyć przed końcem balu,
musi poprosić cię o pozwolenie.
A jesteś gotowa mu go udzielić, prawda?
To może być moja ostatnia szansa.
Panno Edwino.
Lordzie Bridgertonie.
Rozmawiałam właśnie z siostrą.
Chciałaby zatańczyć.
- Z pewnością… - Z panem.
Mogę prosić o taniec?
Tak, panie.
Chce mnie pan o coś zapytać w związku z moją siostrą?
Gdybym poprosił ją o rękę, miałbym pani pozwolenie?
Chcę, by Edwina była szczęśliwa.
- Myśli pani, że ją uszczęśliwię? - To pytanie do pana.
Może pan ją uszczęśliwić?
Jeśli pańskie milczenie znaczy, że się pan wycofuje…
Tego pani chce?
To nieistotne.
Nie zgadzam się.
Wrócę do Indii,
gdy moja siostra wyjdzie za mąż.
Porzuci ją pani?
Ależ skąd. Będzie zamężna.
Nie będę jej potrzebna. Nie mam po co zostać.
Taki był plan od początku.
- Dokąd idzie wicehrabia? - Nie wiem.
Co mu powiedziałaś?
Znajdę go.
Daj mi chwilę.
Byłam tu wcześniej. Muszą państwo zobaczyć oranżerię.
Zapach jaśminu jest iście ambrozyjski.
Lordzie Featheringtonie, co pan robi z moją córką bez przyzwoitki?
- Spotkałem tu Prudencję i żadne z nas… - Proszę jej nie obwiniać.
Jest niewinną dziewczyną, nieznającą metod starszych dżentelmenów.
- Mamo… - Zapewniam, że do niczego nie doszło.
Miałem spotkać się z lordem Fife’em.
Featherington?
Jak śmie pan zaprzeczać?
Cofnął pan rękę z talii Prudencji, gdy tylko weszłam.
To skandal!
Poślubisz ją, Featherington?
- Co? - Jako człowiek honoru…
Jest jej, jeśli ona tego żąda.
Ojej!
Z rozkoszą cię poślubię, kuzynie Jacku.
Skąd to wzburzenie?
Kiedy pani wyjedzie?
Natychmiast po ślubie?
Tak zakładam.
I nie będzie pani szukać partii dla siebie?
To pana nie dotyczy.
Wykorzysta pani każdą wymówkę, by odciągnąć mnie od siostry.
O to chodzi, tak?
- Nie lubi mnie pani. - Nie lubię pana…
Dlaczego?
Coś pani zrobiłem?
Dlaczego darzy mnie pani taką niechęcią?
Ponieważ…
Ponieważ mnie pan zadręcza!
A jak pani myśli, co pani mi robi?
Co?
Co ja panu robię?
Pani…
Pani mnie nienawidzi.
Tak.
Nienawidzę.
Nienawidzę pana.
Jestem dżentelmenem.
I pańskie serce należy do mej siostry.
I moje serce
należy do pani siostry.
Co robisz?
Powiedz, że ci na mnie nie zależy.
Powiedz, że nic nie czujesz,
a odejdę.
Czuję…
- Przepraszam. - Daphne.
To nie to, co myślisz.
- Staram się o tym nie myśleć. - Daphne…
- Zabiegasz o jej siostrę. - I mam zamiar się jej oświadczyć.
- Dlaczego? - Dlaczego?
Bo o nią zabiegam. Bo zdecydowałem.
A ja zdecydowałam, że wyjdę za księcia,
lecz przyłapałeś mnie w ogrodzie z Simonem w podobnych okolicznościach.
Bo jestem mężczyzną, a ona kobietą?
I byliście sami.
Dość blisko.
Z jedną istotną różnicą.
Do niczego nie doszło.
To oczywiste, że coś czujesz do panny Sharmy.
Nie potraficie się od siebie oderwać.
Bo ona jest nieznośna!
To właśnie widziałam?
Ewidentnie coś między wami jest.
Wiem, że nie tak to sobie wyobrażałeś,
ale musisz być ze sobą szczery.
Bo tak czy inaczej takie uczucia zawsze wychodzą na jaw.
Jakie to uczucia?
Cóż,
miłość.
Wiem, co muszę zrobić.
Nie wierzę, że jesteś zaręczona.
Z kuzynem Jackiem.
- Nie bądź zazdrosna. - Nie jestem.
Prudencjo.
Jak to się stało?
Podeszłam i mama mówiła…
Czy on cię skompromitował?
Nie.
Ale tak to wyglądało.
- Mama cię tam wysłała? - Co za skandal.
Myślisz, że Whistledown o tym napisze? Na pewno.
Jeśli Whistledown opisze prawdę,
to nie będzie krytyka naszych sukni.
To może zrujnować naszą rodzinę. Ciebie. Mamę.
Mogą nas wypędzić z miasta.
Nie wierzę.
Jesteś zazdrosna.
Jeśli to sprawka mamy,
Whistledown nie może wiedzieć.
Teraz moje imię pojawi się u Whistledown, a twoje…
- U ciebie nic się nie zmieni. - Prudencjo…
Zwracaj się do mnie „lady Featherington”.
Lady Danbury.
Dlaczego nadal pani nie śpi?
Mogłabym zapytać cię o to samo.
Zimno tu.
Nie chciałam przeszkadzać siostrze.
Zbytnio się kręciłam w łóżku.
Powiedziałaś już siostrze?
O intrydze spadkowej?
Nie.
Na tym etapie
nie ma sensu jej mówić.
Lady Danbury, obawiam się, że wicehrabia się nie oświadczy.
Lękam się, że zniszczyłam szanse Edwiny.
Bo nie potraficie się porozumieć?
Tak.
Dlaczego, gdy jesteś tak blisko osiągnięcia celu,
zadbania o dobro rodziny i zapewnienia Edwinie tego, czego chce,
komplikujesz sytuację?
Nie wiem.
Nie wiem, co robić.
Możesz zrobić tylko jedno.
Bądź szczera z siostrą
i ze sobą.
Powiedz jej o swoich uczuciach.
O mojej niechęci do wicehrabiego?
O jakichkolwiek uczuciach, które do niego żywisz.
Wracam do środka.
Uważaj.
Bo się przeziębisz.
Nie możesz tu wchodzić.
Dlaczego? Bo kobieta i mężczyzna nie mogą być razem sami?
Ukartowałaś to.
Musiałam zadbać o przyszłość mojej rodziny.
A teraz…
A teraz zadbałaś o przyszłość w biedzie.
- Nie możesz nas już wyrzucić. - Nie mogę.
Poślubię Prudencję.
Ale wiedz, że wyjdzie za bankruta.
Jeśli chcesz mnie skrzywdzić pustymi słowami…
Puste to są moje kopalnie, Portio. Ten biznes to porażka.
Nie mam nic.
Dałeś posag Philipie.
Dałem Finchom obietnicę zapłaty i podrobiony naszyjnik.
Mógłbym nas utrzymywać tylko dzięki bogatej żonie.
Komuś takiemu jak…
Panna Cressida Cowper.
Colin.
Nie było cię wczoraj na balu.
Tak. Nie czułem się na siłach.
Po spotkaniu z Mariną?
Co u niej?
Jest zadowolona.
To dobrze.
Cieszę się.
Może to było to, czego potrzebowałeś.
By zostawić przeszłość za sobą.
Byś nie musiał już
wyrzekać się kobiet.
Lady Crane mówiła, że jest zadowolona,
ale miałem wrażenie, że…
Wszyscy byliśmy dla niej okrutni.
Ja też.
Może gdyby nie lady Whistledown, wszystko skończyłoby się inaczej.
Dla nas wszystkich.
Ale nie ma sensu rozpamiętywać przeszłości.
Myślę teraz o przyszłości.
Przepraszam.
Łaskawy, szlachetny czytelniku,
choć wiele się wydarzyło podczas pobytu u Bridgertonów,
pisząca te słowa czuje, że nie wszystko nadaje się do druku.
Zwłaszcza gdy sami członkowie socjety wiedzą już tak wiele.
Ale jeśli myślałeś, że dotrzemy do końca podróży
i pisząca te słowa nie znajdzie ani jednej smakowitej plotki,
to się wielce myliłeś.
Przykro mi, że nie poszło zgodnie z planem.
To nie twoja wina, didi.
Obie zrobiłyśmy, co mogłyśmy.
Wicehrabia nie darzy mnie uczuciem.
Może darzy nim kogoś innego.
Choć Prudencja Featherington znalazła dla siebie partię,
nie było to jedyne interesujące wydarzenie.
Edwino?
Muszę ci coś powiedzieć.
Proszę zaczekać.
Lord Bridgerton.
- Mogę z panią porozmawiać? - Oczywiście.
- Z panną Edwiną. - Tak, panie?
Panno Edwino Sharmo.
Wyjdzie pani za mnie?
Tak.
Tak!
Będę pańską wicehrabiną. Poślubię pana.
Anthony Bridgerton jest zaręczony
z panną Edwiną Sharmą.
Cóż za zwycięstwo.
Napisy: Sylwia Szymańska