1
00:00:11,052 --> 00:00:14,389
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:20,020 --> 00:00:22,230
‪การก้าวเท้าไปตามทางเดินในโบสถ์

3
00:00:22,313 --> 00:00:24,607
‪อาจเป็นการเดินครั้งที่ยาวนานที่สุด

4
00:00:24,691 --> 00:00:26,484
‪ในชีวิตของกุลสตรีผู้หนึ่ง

5
00:00:27,861 --> 00:00:30,905
‪เพราะนั่นไม่ใช่เพียง
‪การเดินจรดความยาวของตัวโบสถ์

6
00:00:30,989 --> 00:00:35,118
‪แต่รวมถึงการเยื้องย่าง
‪บนฟลอร์เต้นรำมานับครั้งไม่ถ้วน

7
00:00:35,201 --> 00:00:39,748
‪และทางเลี้ยวลดริมน้ำ
‪ที่ต้องเดินทอดน่องยามบ่ายกันบ่อยๆ

8
00:00:41,332 --> 00:00:44,919
‪ช่างน่ามหัศจรรย์ที่เท้ายังไม่อ่อนล้า

9
00:00:45,003 --> 00:00:47,547
‪และขอบคุณสวรรค์ที่เราไม่พลาดท่าสะดุดล้ม

10
00:00:47,630 --> 00:00:51,718
‪ท่ามกลางสายตาผู้คนสนใจใคร่รู้

11
00:00:51,801 --> 00:00:54,179
‪ผู้เฝ้าจับตาดูอย่างใกล้ชิด

12
00:01:00,143 --> 00:01:01,269
‪บินได้รึเปล่า

13
00:01:01,853 --> 00:01:04,981
‪- บ้างพ่ะย่ะค่ะ
‪- "บ้าง" มันเป็นคำตอบแบบไหนกัน

14
00:01:05,065 --> 00:01:07,233
‪มันไม่โผบินสูง แต่หากทรงโปรด

15
00:01:07,317 --> 00:01:10,820
‪กระหม่อมเอามันไปตั้งบนกิ่งไม้สูง
‪ให้มันร่อนลงมาที่พื้นได้

16
00:01:10,904 --> 00:01:12,572
‪จะอยากดูถ้าเธอโดดโผตามลงมาด้วย

17
00:01:18,328 --> 00:01:20,246
‪เตรียมดอกไม้เพลิงเรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ

18
00:01:20,330 --> 00:01:24,000
‪กะเวลาพร้อมยิงขึ้นไปทันที
‪หลังจากที่คู่บ่าวสาวพูดว่า "รับ"

19
00:01:24,084 --> 00:01:26,628
‪จะวางแผนไว้ยังไงก็ยังดีไม่พอ บริมสลี่ย์

20
00:01:26,711 --> 00:01:29,589
‪เอาให้ใหญ่กว่านั้น
‪ยาวกว่านั้น สว่างสดใสกว่านั้น

21
00:01:29,672 --> 00:01:32,550
‪แขกของเราต้องตะลึงจับจิต

22
00:01:35,887 --> 00:01:40,016
‪เราสั่งเอาไว้แล้วนะ
‪วันนี้ให้ปิดปีกอาคารพระเจ้าอยู่หัว

23
00:01:40,100 --> 00:01:44,145
‪เราไม่อยากให้ใครพลัดหลงเข้ามาในส่วนที่…

24
00:01:46,356 --> 00:01:47,232
‪น่าสงสัย

25
00:01:47,315 --> 00:01:49,400
‪พ่ะย่ะค่ะกระหม่อม แต่ทรงมั่นพระทัยได้ว่า

26
00:01:49,484 --> 00:01:52,112
‪เช้านี้พระเจ้าอยู่หัวทรงอารมณ์ดีเลยทีเดียว

27
00:01:53,696 --> 00:01:55,740
‪แล้วแผนใหญ่อีกเรื่องของเราล่ะ

28
00:01:55,824 --> 00:01:57,283
‪- เรียบร้อยดีไหม
‪- พ่ะย่ะค่ะ

29
00:01:57,367 --> 00:02:00,411
‪กุลสตรีทุกคนผู้เป็นที่ต้องสงสัยว่า
‪เป็นเลดี้วิสเซิลดาวน์

30
00:02:00,495 --> 00:02:03,248
‪จะมีมหาดเล็กหนึ่งคนคอยจับตามองทุกฝีก้าว

31
00:02:03,331 --> 00:02:04,999
‪แค่จับตามองคงไม่พอ

32
00:02:05,083 --> 00:02:06,751
‪เราต้องวางกับดักแม่นักเขียนตัวดี

33
00:02:06,835 --> 00:02:10,380
‪คุณน่าจะปล่อยข่าวลวงต่างๆ ออกไป

34
00:02:10,463 --> 00:02:15,135
‪เมื่อวิสเซิลดาวน์เอาไปพิมพ์
‪เราก็จะสืบรู้ได้ว่ามันมาจากไหน

35
00:02:15,218 --> 00:02:18,763
‪- ฉลาดล้ำมากพ่ะย่ะค่ะ
‪- ใช่ เพราะเป็นเราจึงคิดได้

36
00:02:19,305 --> 00:02:21,641
‪แม่นักเขียนนั่นคิดว่าถือไพ่เหนือกว่าเราทุกคน

37
00:02:21,724 --> 00:02:24,060
‪สอดรู้สอดเห็นและเขียนโพนทะนาเก่งนัก

38
00:02:24,144 --> 00:02:29,107
‪แต่ว่าไม่มีใครเฝ้าดูวงสังคม
‪ด้วยสายตาเฉียบแหลมเท่าเราแล้ว

39
00:02:54,257 --> 00:02:56,634
‪น้องต้องทำใจสบายๆ บอน อยู่นิ่งๆ

40
00:02:57,260 --> 00:02:58,887
‪ทุกอย่างมันประหลาดไปหมด

41
00:02:58,970 --> 00:03:00,638
‪หนูเคยเผชิญกับวันพรุ่งนี้มาเป็นพันวัน

42
00:03:00,722 --> 00:03:03,224
‪แต่ทุกวันก็เพื่อจะนำมาถึงวันพรุ่งนี้

43
00:03:03,308 --> 00:03:05,852
‪พรุ่งนี้คือวันที่ลูกเตรียมตัวมาตลอดชีวิต

44
00:03:05,935 --> 00:03:07,812
‪ลูกรัก ลูกพร้อมแล้ว

45
00:03:07,896 --> 00:03:12,192
‪หนูก็เชื่อว่านั่นจริงนะคะ
‪แต่ตอนนี้เมื่อไวเคานต์เร่งพิธีขึ้นมา…

46
00:03:12,275 --> 00:03:13,776
‪นั่นทำให้น้องลังเลรึ

47
00:03:13,860 --> 00:03:16,988
‪การเลื่อนพิธีให้เร็วขึ้น
‪เป็นสัญลักษณ์ของความรู้สึกที่แท้จริง แต่…

48
00:03:18,323 --> 00:03:20,867
‪มันก็ทำให้เตรียมใจไม่ทัน

49
00:03:20,950 --> 00:03:23,411
‪ไม่ต้องห่วงหรอกจ้ะ ไวเคานต์ชอบลูกมาก

50
00:03:23,494 --> 00:03:25,163
‪เขาตั้งมั่นเกี้ยวพานลูกมาตั้งนาน

51
00:03:25,246 --> 00:03:28,499
‪และแสดงเจตจำนงชัดเจนตั้งแต่วันแรกที่เรามา

52
00:03:31,961 --> 00:03:33,838
‪เหล้านี้เขาบ่มมาให้ละเลียด

53
00:03:33,922 --> 00:03:36,966
‪ไม่ได้ข่าวหรือ ช่วงนี้ไวเคานต์
‪กลายเป็นพวกทำอะไรต้องทำให้ไว

54
00:03:37,050 --> 00:03:39,344
‪ตั้งแต่เร่งงานแต่ง นี่ก็เร่งดื่ม
‪หวังใจต่อเอ็ดวิน่านะ

55
00:03:39,427 --> 00:03:41,221
‪ขอให้เลิกนิสัยนี้ได้ก่อนดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์

56
00:03:42,138 --> 00:03:43,765
‪นายเป็นคนจิตใฝ่ต่ำแบบนี้มาตลอด

57
00:03:43,848 --> 00:03:46,559
‪หรือจ้องนางแบบเปลือยทั้งวัน
‪ทำให้สมองโสมมเหมือนถ่านดินสอ

58
00:03:46,643 --> 00:03:48,436
‪ต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งด้วยหรือ

59
00:03:49,395 --> 00:03:51,940
‪นั่นคงเป็นอภิสิทธิ์ของการไม่ได้เป็นลูกคนโต

60
00:03:52,023 --> 00:03:55,652
‪น้องทั้งคู่มีสิทธิ์เลือกความสนใจและการผจญภัย

61
00:03:55,735 --> 00:03:58,029
‪ในขณะที่พี่ต้องทำตาม…

62
00:03:58,112 --> 00:04:00,031
‪บอกที คุณพี่ครับ ถ้าพี่แต่งงานแล้ว

63
00:04:00,114 --> 00:04:04,160
‪ถือว่าทำหน้าที่เรียบร้อย
‪พี่ก็จะเลิกคอยตอกย้ำเราทุกคนเสียทีไหม

64
00:04:04,244 --> 00:04:06,871
‪พี่ว่าการตอกย้ำก็เป็นหน้าที่ของพี่
‪ดังนั้น ไม่เลิกหรอก

65
00:04:06,955 --> 00:04:11,334
‪เวลาที่เขามองหนู
‪หนูยังอยากมั่นใจได้ว่าเขารักหนูจริง

66
00:04:12,502 --> 00:04:15,463
‪แต่เกรงว่าเขาไม่ค่อยมองหนูเลย

67
00:04:19,050 --> 00:04:22,220
‪สายตาเป็นสิ่งที่ทรงพลังนะ บอน
‪แต่ก็ชั่วครั้งคราวไม่จีรัง

68
00:04:22,303 --> 00:04:25,265
‪อาจจะแสดงแรงปรารถนาได้
‪แต่ไม่มีอะไรมากกว่านั้น

69
00:04:26,015 --> 00:04:28,643
‪แสดงว่าไวเคานต์
‪แทบไม่ปรารถนาในตัวน้องหรือ

70
00:04:28,726 --> 00:04:31,062
‪ไม่ใช่อยู่แล้ว พี่หมายความว่า

71
00:04:31,145 --> 00:04:33,731
‪รักแท้เป็นคนละเรื่องโดยสิ้นเชิง

72
00:04:33,815 --> 00:04:36,567
‪มันคือยามที่โลกทั้งใบเงียบงัน

73
00:04:36,651 --> 00:04:40,697
‪ไม่ใช่สายตาที่สบกัน
‪แต่เป็นจิตวิญญาณที่เริงระบำร่วมกัน

74
00:04:41,447 --> 00:04:42,907
‪เกาะเกี่ยวเข้าหากัน

75
00:04:43,741 --> 00:04:45,535
‪เปิดที่ว่างให้กัน

76
00:04:46,244 --> 00:04:48,705
‪จนกระทั่งไม่เหลือที่ให้ซ่อนอีกต่อไป

77
00:04:48,788 --> 00:04:50,081
‪ไม่ต้องห่วง

78
00:04:50,164 --> 00:04:51,958
‪เรื่องส่วนใหญ่ก็จะยังเหมือนเดิม

79
00:04:52,041 --> 00:04:56,129
‪นอกจากในที่สุด
‪พี่จะได้มีไวเคาน์เตสอย่างที่ต้องมีเสียที

80
00:04:56,212 --> 00:04:58,423
‪จริงสินะ ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย

81
00:04:58,506 --> 00:05:01,342
‪แต่อีกไม่ช้า เราก็จะต้องรับมือกับแอนโทนี่น้อย

82
00:05:01,426 --> 00:05:04,679
‪วิ่งไปทั่วบ้าน
‪แล้วประกาศหน้าที่จิ๋วๆ เหมือนกัน

83
00:05:04,762 --> 00:05:06,597
‪ใช่ แล้วเขาก็ต้องเป็นทรราชเหมือนกัน

84
00:05:06,681 --> 00:05:08,141
‪เขาเล่ากันด้วยไม่ใช่หรือคะ

85
00:05:08,725 --> 00:05:10,852
‪เมื่อทาตัวของคนโสด

86
00:05:10,935 --> 00:05:12,937
‪ฮัลดีจะช่วยให้คนนั้นพบคู่ครองที่คู่ควร

87
00:05:13,021 --> 00:05:15,231
‪และทำให้โลกทั้งใบเงียบงันเช่นกัน

88
00:05:15,315 --> 00:05:16,858
‪- เอ็ดวิน่า…
‪- ไม่เอาน่า

89
00:05:16,941 --> 00:05:18,735
‪ถึงตาพี่ต้องอยู่นิ่งๆ บ้าง

90
00:05:25,366 --> 00:05:26,326
‪ดื่ม!

91
00:05:27,160 --> 00:05:29,329
‪เราจะดื่มให้อะไรถ้าไม่ใช่อนาคต

92
00:05:29,412 --> 00:05:30,997
‪แด่ เอ่อ

93
00:05:31,956 --> 00:05:33,124
‪คุณพี่สาว

94
00:05:33,207 --> 00:05:34,292
‪พี่สาวเหรอ

95
00:05:34,375 --> 00:05:35,335
‪ผู้พิทักษ์

96
00:05:35,835 --> 00:05:38,212
‪สงสัยเหมือนกันนะว่า
‪พิธีนี้จะได้พรมากกว่าเดิมไหม

97
00:05:38,296 --> 00:05:40,631
‪ถ้าไวเคานต์มาร่วมงานกับเราด้วย

98
00:05:40,715 --> 00:05:44,510
‪พี่มั่นใจว่าลอร์ดบริดเจอร์ตัน
‪คงมีประเพณีงานแต่งของตัวเองที่ต้องทำ

99
00:05:44,594 --> 00:05:46,137
‪- แด่การเอาชนะเธอได้
‪- ใช่ๆ!

100
00:05:46,220 --> 00:05:49,599
‪พี่เองก็ชอบคุยอวดเรื่องชัยชนะไม่ใช่หรือไง

101
00:06:09,410 --> 00:06:11,621
‪ตายจริง พรูเดนซ์ ยืนตัวตรงๆ สิ

102
00:06:11,704 --> 00:06:13,581
‪เชิดหน้า อกผายไหล่ผึ่ง

103
00:06:14,749 --> 00:06:16,959
‪จะให้หนูยืนแบบนี้ไปตลอดวันได้ยังไงกัน

104
00:06:17,043 --> 00:06:18,544
‪เลิกยุกยิกเสียทีเถอะ

105
00:06:21,047 --> 00:06:23,549
‪ลอร์ดเฟทเธอริงตันมีน้ำใจให้ลูกยืม

106
00:06:23,633 --> 00:06:26,469
‪สร้อยคอแสนสวยมาใส่ในงานนี้

107
00:06:26,552 --> 00:06:28,679
‪มันหนักมาก

108
00:06:28,763 --> 00:06:31,849
‪แปลว่ามีมูลค่าสูงมาก อย่าลืมล่ะ

109
00:06:32,850 --> 00:06:34,644
‪แน่ใจหรือว่าแบบนี้จะดีแล้ว

110
00:06:34,727 --> 00:06:37,355
‪ลูกฉันมีความสามารถเรื่องดึงดูดความสนใจค่ะ

111
00:06:37,438 --> 00:06:40,233
‪เธอจะทำให้คนพูดถึง
‪เครื่องประดับล้ำค่ามากชิ้นนี้

112
00:06:40,316 --> 00:06:41,984
‪ซึ่งส่งตรงมาจากเหมืองของคุณเลย

113
00:06:42,068 --> 00:06:44,153
‪ฉันเองก็จะช่วยยืนยันว่าคุณค่อนข้างปิดปากเงียบ

114
00:06:44,237 --> 00:06:46,656
‪ทั้งที่ธุรกิจของคุณรุ่งเรืองมาก
‪เพราะคุณถ่อมตน

115
00:06:46,739 --> 00:06:50,159
‪และเมื่อพวกสามีคนอื่นๆ มาหาคุณ
‪คุณก็ตอบรับข้อเสนอ

116
00:06:50,243 --> 00:06:53,287
‪ความมั่นใจของคุณช่างน่านับถือ ผมยอมแล้ว

117
00:06:53,371 --> 00:06:55,248
‪อยากให้ฉันหมอบอายมากกว่าเหรอ

118
00:06:55,331 --> 00:06:56,457
‪ผมไม่ได้พูดอย่างนั้น

119
00:06:56,541 --> 00:06:59,627
‪ผมก็อดพอใจไม่ได้
‪เมื่อคุณผู้หญิงลุกขึ้นมาควบคุมเสียเอง

120
00:07:02,588 --> 00:07:03,673
‪ขออภัยค่ะ คุณผู้หญิง

121
00:07:03,756 --> 00:07:05,007
‪ค่ะ แหม

122
00:07:05,675 --> 00:07:07,260
‪ฉันจะไปรอในรถม้า

123
00:07:07,343 --> 00:07:08,302
‪พรูเดนซ์

124
00:07:21,399 --> 00:07:25,445
‪มาดมัวแซลล์เพเนโลปี้
‪ฉันปรับชุดให้ตามที่คุณสั่งแล้วค่ะ

125
00:07:25,528 --> 00:07:27,363
‪ขอบคุณค่ะ มาดามเดอลาครัว

126
00:07:27,447 --> 00:07:30,032
‪ฉันต้องเสี่ยงมากนะคะที่มาพบคุณที่นี่

127
00:07:30,116 --> 00:07:33,744
‪คุณแม่ของคุณรู้แน่ว่า
‪คุณไม่ได้มีชุดที่จำเป็นต้องแก้ไข

128
00:07:33,828 --> 00:07:35,496
‪เรื่องนี้รอไม่ได้

129
00:07:35,580 --> 00:07:37,957
‪คุณรู้จักศิษย์ฝึกหัดที่ทำงานโรงพิมพ์นั้นบ้างไหม

130
00:07:38,040 --> 00:07:39,876
‪เขาชื่อธีโอ ชาร์ป คิดว่านะ

131
00:07:39,959 --> 00:07:42,336
‪ถ้าคุณรู้ชื่อเขาแล้ว
‪แสดงว่าคุณรู้มากกว่าฉันเยอะ

132
00:07:42,420 --> 00:07:44,505
‪มีเด็กส่งของของเราคนใดพูดถึงเขาบ้างไหม

133
00:07:45,381 --> 00:07:50,595
‪มีเรื่องสำคัญกว่านี้ที่ฉันจำเป็นต้องรู้
‪เกี่ยวกับกิจกรรมเล็กๆ ของเราหรือเปล่า

134
00:07:51,345 --> 00:07:54,932
‪เพราะถ้าส่อเค้าว่าจะมีปัญหา
‪ฉันคงเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยไม่ได้

135
00:07:55,016 --> 00:07:57,894
‪- ธุรกิจของฉันสำคัญเกินกว่า…
‪- ของฉันก็สำคัญ

136
00:07:57,977 --> 00:08:00,062
‪และไม่ค่ะ ไม่มีอะไรต้องกังวล มั่นใจได้

137
00:08:00,146 --> 00:08:01,522
‪มาดามเดอลาครัว

138
00:08:01,606 --> 00:08:03,274
‪ไม่ยักรู้ว่าคุณจะมา

139
00:08:03,357 --> 00:08:06,861
‪- ถ้ามาเรื่องเงินคงค้าง…
‪- ไม่ใช่ค่ะ มาดาม

140
00:08:06,944 --> 00:08:10,198
‪ฉันเพิ่งพูดอยู่ว่าสงสัยจะทำงานจนสับสน

141
00:08:10,281 --> 00:08:13,618
‪ชุดนี้ต้องนำไปส่งให้บ้านบริดเจอร์ตันค่ะ

142
00:08:13,701 --> 00:08:16,412
‪ฉันบังเอิญแวะมาผิดที่ ลาก่อนค่ะ

143
00:08:19,832 --> 00:08:23,586
‪นึกสภาพออกไหม เป็นผู้หญิง
‪แต่ต้องลดตัวมาทำธุรกิจของตัวเอง

144
00:08:23,669 --> 00:08:27,840
‪มิน่าถึงได้ใจลอยไปไหนต่อไหน
‪เร็วเข้า เราไปสายไม่ได้

145
00:08:39,143 --> 00:08:39,977
‪ดีดี้

146
00:08:40,728 --> 00:08:41,854
‪นี่อะไร

147
00:08:42,980 --> 00:08:44,941
‪พี่เอาติดตัวมาจากบ้าน

148
00:08:45,608 --> 00:08:47,777
‪พี่รู้ว่าฤดูกาลนี้เราจะต้องประสบความสำเร็จ

149
00:08:47,860 --> 00:08:50,988
‪สวยมากเลยนะคะ
‪ทำไมน้องถึงไม่เคยเห็นมาก่อน

150
00:08:51,072 --> 00:08:52,406
‪เป็นของคุณแม่ของพี่จ้ะ

151
00:08:52,490 --> 00:08:55,701
‪คุณแม่พี่สวมกำไลคู่นี้ในวันแต่งงานแล้วเก็บไว้

152
00:08:55,785 --> 00:08:56,619
‪ให้พี่

153
00:08:56,702 --> 00:08:58,329
‪พี่เอามาให้น้อง

154
00:08:58,913 --> 00:09:00,164
‪พี่ยืนยันจ้ะ

155
00:09:00,248 --> 00:09:04,043
‪กำไลข้อมืองามๆ สำหรับเจ้าสาวคนงาม

156
00:09:06,087 --> 00:09:09,131
‪ดีดี้ น้องรู้ว่ากว่าจะมาถึงตรงนี้
‪เราลำบากลำบนกันมา

157
00:09:09,215 --> 00:09:13,719
‪และพี่ก็ไม่ได้ชอบใจไวเคานต์
‪แต่หวังว่าวันนี้เราทุกคนจะยินดีร่วมกัน

158
00:09:13,803 --> 00:09:15,638
‪พี่มีความสุขเสมอเมื่อน้องมีความสุข

159
00:09:22,645 --> 00:09:25,106
‪- พี่เอาริบบิ้นของหนูไป
‪- ก็ช่วยให้ดูดีขึ้น

160
00:09:25,189 --> 00:09:29,110
‪อย่าวิ่งไล่กันได้ไหม
‪หรือ แหม อย่าไล่จับกันสิจ๊ะ

161
00:09:29,193 --> 00:09:31,362
‪ทุกคนต้องดูสุภาพเรียบร้อย

162
00:09:31,445 --> 00:09:34,156
‪ทำไมจึงไม่มีใครพร้อมไปงานแต่งนี้เลย

163
00:09:34,240 --> 00:09:35,908
‪- มิสซิสวิลสัน
‪- คุณแม่

164
00:09:35,992 --> 00:09:37,451
‪ขอร้องครับ อย่าพูดดัง

165
00:09:37,535 --> 00:09:40,413
‪ลูกทำอะไรกับน้องลงไปไม่รู้นะ แต่แก้ไขด้วย

166
00:09:42,081 --> 00:09:44,375
‪ผมคงไม่มีวันดื่มหนักได้เท่าพี่

167
00:09:44,458 --> 00:09:45,418
‪นี่เป็นทางแก้ง่ายๆ

168
00:09:45,501 --> 00:09:48,379
‪ดื่มต่อไปเรื่อยๆ ก็จะไม่มีอาการเมาค้าง

169
00:09:48,462 --> 00:09:50,548
‪ถ้าพี่หัดใช้พลังพิเศษมาทำประโยชน์บ้างคงดีนะ

170
00:09:50,631 --> 00:09:52,133
‪มีใครเห็นแอนโทนี่ไหม

171
00:09:53,134 --> 00:09:54,510
‪เบเนดิกต์ ไปดูพี่ของลูกหน่อย

172
00:09:54,594 --> 00:09:57,430
‪แม่ว่าอารมณ์ของวันนี้คงทำให้เขาสับสน

173
00:09:58,055 --> 00:09:58,889
‪คุณแม่ครับ

174
00:10:00,641 --> 00:10:01,601
‪แอนโทนี่

175
00:10:02,602 --> 00:10:03,603
‪พร้อมแล้วรึ

176
00:10:03,686 --> 00:10:06,147
‪แน่นอนสิครับ พร้อมมาตั้งแต่เกิดเลยละ

177
00:10:07,106 --> 00:10:07,982
‪ไปกันหรือยัง

178
00:10:44,226 --> 00:10:45,353
‪เลดี้แดนเบอรี่

179
00:10:47,730 --> 00:10:48,689
‪เลดี้บริดเจอร์ตัน

180
00:10:49,398 --> 00:10:53,819
‪ดูเหมือนเราสองคนไม่ได้สนทนากัน
‪ตั้งแต่มื้อค่ำกับครอบครัวเชฟฟิลด์

181
00:10:53,903 --> 00:10:57,156
‪ใช่ เหมือนเป็นอย่างนั้นค่ะ แต่ทำไมต้องคุย

182
00:10:57,239 --> 00:10:59,742
‪ใช่ว่าคุณจะมีข้อมูลลับอะไรเพิ่มเติม

183
00:10:59,825 --> 00:11:02,620
‪ที่อยากบอกฉันมาเสียที ไม่ใช่หรือคะ

184
00:11:03,454 --> 00:11:05,956
‪- คุณควรรู้…
‪- ขอให้สนุกกับงานค่ะ เลดี้แดนเบอรี่

185
00:11:09,960 --> 00:11:12,713
‪มหัศจรรย์มากนะ กว่าจะหาทั้งสองคนจนเจอ

186
00:11:12,797 --> 00:11:14,548
‪ในงานหรูหราอลังการขนาดนี้ จริงไหม

187
00:11:14,632 --> 00:11:17,009
‪จริง ท่าทางพระราชินีจะถูกใจเพชรน้ำหนึ่งคนนี้

188
00:11:17,093 --> 00:11:18,969
‪มากกว่าที่เลดี้วิสเซิลดาวน์เขียนไว้อีก

189
00:11:19,053 --> 00:11:21,764
‪งานแต่งดาฟนี่ยังไม่ได้หรูลดาเท่านี้
‪ขนาดคุณพี่แต่งกับดยุคนะ

190
00:11:21,847 --> 00:11:23,933
‪พระราชินีอาจต้องการความสนใจเราในทางอื่น

191
00:11:24,016 --> 00:11:26,352
‪ตำแหน่งประมุขคงเป็นภาระหนักอึ้งไม่น้อย

192
00:11:26,435 --> 00:11:29,647
‪พระองค์อาจต้องการพิสูจน์ตัวเองว่า
‪ยังมีความสำคัญและทัดเทียมกับตำแหน่ง

193
00:11:29,730 --> 00:11:32,358
‪- นั่นไม่ใช่หน้าที่มนุษย์ทุกคนรึ
‪- ก็น่าจะใช่

194
00:11:32,441 --> 00:11:34,276
‪อย่าไปตามใจเขา
‪ช่วงนี้พี่ทำตัวไม่ไหวจะทน

195
00:11:34,360 --> 00:11:35,528
‪ตั้งแต่กลับมาจากกรีซ

196
00:11:35,611 --> 00:11:37,613
‪หรือกลับจากที่ไปเยี่ยมเลดี้เครน

197
00:11:37,697 --> 00:11:39,615
‪ต้นเหตุมาจากไหนก็ไม่สำคัญเท่าความจริง

198
00:11:39,699 --> 00:11:43,536
‪เราต้องสร้างชื่อให้ตัวเอง
‪หากจะให้ชีวิตนี้มีความหมาย

199
00:11:43,619 --> 00:11:44,578
‪ความตั้งใจช่างยิ่งใหญ่

200
00:11:44,662 --> 00:11:45,788
‪ขอบคุณครับเพน

201
00:11:45,871 --> 00:11:47,957
‪ประหลาดใจนักที่คุณกับเอโลอีส

202
00:11:48,040 --> 00:11:50,626
‪ยังสนิทกันได้ทั้งที่นิสัยไม่เหมือนกันเลย

203
00:11:50,710 --> 00:11:51,836
‪หมายความว่าอะไร

204
00:11:51,919 --> 00:11:54,380
‪คุณเป็นคนมีเหตุผล

205
00:11:56,424 --> 00:11:59,510
‪เสียเวลาเปล่า
‪หากคิดจะฝากอะไรไว้ให้คิดกับวงสังคม

206
00:11:59,593 --> 00:12:01,554
‪ในเมื่อผู้คนไม่มีความคิดเป็นของตัวเองเลย

207
00:12:01,637 --> 00:12:03,639
‪จะมีประโยชน์อะไรถ้าสร้างชื่อเสียงให้ตัวเอง

208
00:12:03,723 --> 00:12:05,433
‪เพื่อจะได้มีชื่ออยู่ในบัตรเต้นรำ

209
00:12:05,516 --> 00:12:08,018
‪แล้วเลดี้วิสเซิลดาวน์ล่ะ
‪หล่อนเขียนถึงทุกคนโดยไม่ยั้งมือ

210
00:12:08,102 --> 00:12:09,895
‪ไม่ๆ หล่อนไม่ได้เขียนถึงทุกคน

211
00:12:10,479 --> 00:12:11,772
‪หล่อนอาจจะแค่ไม่รู้

212
00:12:11,856 --> 00:12:14,567
‪มีคนนอกวงสังคมสูงศักดิ์
‪ที่เราควรจะต้องใส่ใจเช่นกัน

213
00:12:14,650 --> 00:12:16,569
‪พูดถึงมิสเตอร์ชาร์ปอีกแล้วเหรอ เอล

214
00:12:16,652 --> 00:12:18,446
‪ฉันทำตามคำเตือนของเธอแล้ว

215
00:12:19,071 --> 00:12:20,072
‪ในทางทฤษฎี

216
00:12:21,532 --> 00:12:23,409
‪ฉันคงโง่เง่ามากหากยังแวะไปหาเขา

217
00:12:23,492 --> 00:12:25,119
‪แต่ในความเป็นจริงล่ะ

218
00:12:27,371 --> 00:12:28,581
‪ฉันเพิ่งไปหาเขาเมื่อวันก่อน

219
00:12:28,664 --> 00:12:30,916
‪แต่ไม่ใช่เรื่องอื้อฉาวอย่างที่เธอว่าเลย

220
00:12:31,000 --> 00:12:33,961
‪- ฉันสนใจแค่ความคิดของเขาเท่านั้น
‪- งั้นก็เป็นมิตรภาพสินะ

221
00:12:34,044 --> 00:12:36,756
‪แน่นอน ไม่งั้นจะเป็นอะไรไปได้

222
00:12:51,437 --> 00:12:52,980
‪- คุณน้อง
‪- มาสายนะ

223
00:12:53,063 --> 00:12:55,775
‪อ้อ ที่จริง น้องถูกรั้งไว้ด้วยความกังขา

224
00:12:55,858 --> 00:12:59,236
‪ไม่แน่ใจว่าจะมีพิธีฉลองกันในวันนี้จริงไหม

225
00:12:59,320 --> 00:13:01,614
‪ท่านดัชเชสไม่ถูกใจเจ้าสาวของพี่หรอกรึ

226
00:13:01,697 --> 00:13:04,909
‪น้องว่ามิสเอ็ดวิน่าน่ารักและคู่ควรกับความจริง

227
00:13:04,992 --> 00:13:06,702
‪ซึ่งเราต้องไม่ปิดบังเธอเอาไว้

228
00:13:08,788 --> 00:13:11,624
‪พี่สับสนแล้วนะ ใครปกปิดอะไรจากใครกัน

229
00:13:11,707 --> 00:13:14,877
‪เบเนดิกต์ ขอเราคุยกันก่อน
‪ดูเหมือนท่านดัชเชสจะมีความเห็น

230
00:13:14,960 --> 00:13:17,463
‪- แต่ผมอยากรู้…
‪- เพื่อนเจ้าบ่าวต้องฟังเจ้าบ่าว ไปเสีย

231
00:13:35,397 --> 00:13:37,691
‪พี่มาไกลเกินจะถอยได้แล้ว ดาฟ

232
00:13:38,317 --> 00:13:40,903
‪มิสเอ็ดวิน่าจะเสียชื่อหากเราไม่เข้าพิธีกัน

233
00:13:40,986 --> 00:13:43,531
‪ครอบครัวเราก็จะเผชิญกับความอื้อฉาวไปด้วย

234
00:13:45,407 --> 00:13:46,992
‪นี่คือแผนที่วางไว้ตั้งแต่ต้น

235
00:13:47,827 --> 00:13:49,286
‪แล้วพี่สาวเธอล่ะคะ

236
00:13:50,704 --> 00:13:55,167
‪เธอวางแผนอนาคตตัวเองไว้แล้ว
‪แผนนั้นไม่มีพี่อยู่ด้วย

237
00:13:55,835 --> 00:13:58,337
‪เราตัดสินใจแล้วว่า
‪ระหว่างเราไม่มีอะไรมากกว่านั้น

238
00:13:58,420 --> 00:13:59,421
‪มีไม่ได้

239
00:14:11,684 --> 00:14:14,770
‪คุณพี่เคยอยากรู้ไหมว่า
‪คุณพ่อจะพูดยังไงในวันสำคัญแบบนี้

240
00:14:17,314 --> 00:14:19,942
‪คุณพ่อเป็นคนเดียวที่คุณพี่เคารพนับถือจริงๆ

241
00:14:21,068 --> 00:14:23,404
‪ท่านเป็นคนเดียวที่คุณพี่ยอมฟัง

242
00:14:26,949 --> 00:14:29,326
‪- ถ้าคุณพ่อยังอยู่…
‪- น้องไม่มีทางรู้ว่าคุณพ่อจะพูดยังไง

243
00:14:29,410 --> 00:14:31,453
‪คุณพ่อพูดกับพี่ไม่เหมือนที่พูดกับน้อง

244
00:14:31,537 --> 00:14:34,582
‪ดังนั้นอย่ามาลบหลู่กัน
‪ด้วยการสรุปความโดยไม่มีมูล

245
00:14:36,041 --> 00:14:37,543
‪น้องอยู่ตรงนี้มาตลอด

246
00:14:38,210 --> 00:14:40,754
‪น้องเห็นคุณพี่มาทุกรูปแบบ

247
00:14:41,255 --> 00:14:43,591
‪น้องเห็นว่าคุณพี่เปลี่ยนไปตั้งแต่วันที่พ่อตาย

248
00:14:43,674 --> 00:14:46,010
‪รู้ตัวหรือเปล่า
‪คุณพี่ไม่เคยร้องไห้แม้แต่ครั้งเดียว

249
00:14:46,552 --> 00:14:49,179
‪คุณพี่หยุดหัวเราะไปด้วยเลยละที่จริง

250
00:14:49,805 --> 00:14:52,766
‪ราวกับจู่ๆ คุณพี่ก็กลายเป็นอีกคนหนึ่งโดยสิ้นเชิง

251
00:14:52,850 --> 00:14:55,769
‪ถูกกลืนเข้าไปในความคาดหวังจากคนอื่น

252
00:14:55,853 --> 00:14:57,104
‪แล้วพี่มีทางเลือกอะไรได้

253
00:14:58,105 --> 00:15:01,275
‪พี่เปลี่ยนไปเพื่อให้ตระกูลเราอยู่รอดได้

254
00:15:01,358 --> 00:15:03,611
‪เพื่อให้น้องมีหน้ามีตาพอจะได้แต่งงานกับดยุค

255
00:15:03,694 --> 00:15:06,697
‪พี่ดีใจกับน้องนะ น้องรัก
‪แต่พี่ไม่เหมือนน้อง

256
00:15:06,780 --> 00:15:10,326
‪พี่ไม่เคยหวังจะปล่อยตัวปล่อยใจ
‪หลงใหลได้ปลื้มไปกับการตกหลุมรัก

257
00:15:10,409 --> 00:15:11,911
‪พี่เอาแต่ใจแบบนั้นไม่ได้

258
00:15:11,994 --> 00:15:14,121
‪คุณพี่เลือกที่จะมีความสุขได้

259
00:15:16,040 --> 00:15:18,167
‪เลือกทำตามความปรารถนาของหัวใจ

260
00:15:18,250 --> 00:15:22,588
‪แทนที่จะผลักไสความรู้สึกใดๆ ที่ผุดขึ้นมา

261
00:15:23,172 --> 00:15:26,050
‪นั่นไม่ควรเป็นอภิสิทธิ์
‪แต่เป็นสิทธิ์ที่เราทุกคนเลือกได้

262
00:15:26,133 --> 00:15:28,385
‪และสู้เพื่อมีครอบครัวอย่างที่เราต้องการ

263
00:15:28,469 --> 00:15:29,345
‪พี่สู้

264
00:15:30,429 --> 00:15:32,056
‪เพื่อครอบครัวที่มีอยู่

265
00:15:32,932 --> 00:15:35,559
‪น้องไม่มีทางเข้าใจ
‪น้องเกิดมาเพื่อแต่งออกไปเข้าตระกูลอื่น

266
00:15:35,643 --> 00:15:37,394
‪พี่เกิดมาเพื่อสืบทอดตระกูลบริดเจอร์ตัน

267
00:15:37,478 --> 00:15:39,188
‪นั่นต่างหากที่สำคัญเหนือเรื่องอื่นใด

268
00:15:40,105 --> 00:15:41,982
‪เป็นคนเห็นแก่ตัวนั้นไม่ยากเลย

269
00:15:42,066 --> 00:15:45,235
‪หากเราไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบคนอื่น

270
00:15:50,157 --> 00:15:51,784
‪น้องเสียใจแทนคุณพี่นะคะ

271
00:15:53,452 --> 00:15:55,621
‪การตัดสินใจทั้งหลายที่คุณพี่ทำลงไป

272
00:15:55,704 --> 00:15:57,206
‪แล้วกลับมาถือโทษโกรธพวกเรา

273
00:15:57,915 --> 00:16:00,501
‪นั่นไม่ได้ทำให้ครอบครัวนับถือคุณพี่เลย

274
00:16:00,584 --> 00:16:02,336
‪มันเพียงแต่ทำให้เราเวทนาคุณพี่

275
00:16:03,545 --> 00:16:04,463
‪เท่านั้นเอง

276
00:16:21,063 --> 00:16:22,064
‪ขอบคุณค่ะ

277
00:16:27,945 --> 00:16:29,154
‪ตายจริง

278
00:16:31,240 --> 00:16:33,325
‪ลูกสวยมากเลยจ้ะ ลูกรักของแม่

279
00:16:50,092 --> 00:16:51,051
‪ดีดี้

280
00:16:51,135 --> 00:16:52,261
‪จ๋า บอน

281
00:16:53,387 --> 00:16:54,930
‪น้องใส่ไม่ได้

282
00:16:55,014 --> 00:16:57,516
‪นี่ไม่ใช่ของน้อง และน้องไม่อยากรู้สึก

283
00:16:57,599 --> 00:17:00,060
‪เหมือนแย่งชิงสิ่งที่ถือเป็นสิทธิ์ของพี่

284
00:17:00,144 --> 00:17:01,729
‪มันกำหนดมาเป็นของพี่

285
00:17:02,438 --> 00:17:04,231
‪พี่ควรเป็นคนสวมเอง

286
00:17:11,780 --> 00:17:13,157
‪มันเหมาะกับลูกจ้ะเคท

287
00:17:17,369 --> 00:17:18,871
‪ถึงเวลาแล้วค่ะ คุณผู้หญิง

288
00:17:20,372 --> 00:17:21,248
‪มากันเถอะ

289
00:17:22,082 --> 00:17:26,003
‪มาทิ้งเสียงติฉินนินทาร้ายกาจ
‪ไว้เบื้องหลังเราตลอดกาล

290
00:17:26,086 --> 00:17:29,089
‪ให้วงสังคมได้เห็น
‪พิธีแต่งงานที่จะจดจำไปอีกนาน

291
00:17:29,173 --> 00:17:31,550
‪และทำให้พวกเขาเห็นตัวตนที่แท้จริงของเรา

292
00:19:59,615 --> 00:20:01,408
‪มิสเอ็ดวิน่า คุณสวยมาก

293
00:20:01,491 --> 00:20:04,286
‪ขอบคุณค่ะ ฉันดีใจที่คุณพอใจ

294
00:20:04,786 --> 00:20:06,205
‪ทุกคนเชิญนั่ง

295
00:20:09,416 --> 00:20:10,667
‪ทุกท่านที่รัก

296
00:20:11,376 --> 00:20:14,504
‪เรามารวมตัวกันวันนี้ต่อหน้าพระเจ้า

297
00:20:14,588 --> 00:20:17,049
‪และต่อหน้าที่ประชุมวันนี้

298
00:20:17,132 --> 00:20:20,510
‪เพื่อรวมชีวิตชายและหญิงทั้งสองคนนี้

299
00:20:21,803 --> 00:20:23,222
‪ในพิธีสมรสอันศักดิ์สิทธิ์

300
00:20:24,056 --> 00:20:26,975
‪ดังนั้น นี่จึงมิใช่การทำเพื่อผลประโยชน์

301
00:20:27,059 --> 00:20:31,647
‪หรือเข้าพิธีโดยมิรู้เท่าทัน ดูเบา
‪หรือโดยย่ามใจ

302
00:20:32,231 --> 00:20:35,901
‪เพื่อความพอใจในกามตัณหาทะยานอยากของบุรุษ

303
00:20:35,984 --> 00:20:39,112
‪เหมือนสัตว์ป่าเถื่อนซึ่งไม่มีความเข้าใจ

304
00:20:40,030 --> 00:20:44,952
‪แต่เป็นการเข้าพิธีด้วยความเคารพ
‪สำรวมและรู้เท่าทัน

305
00:20:46,245 --> 00:20:47,329
‪กระจ่างใจ…

306
00:21:08,850 --> 00:21:09,726
‪ท่านลอร์ด

307
00:21:12,020 --> 00:21:13,021
‪ท่านลอร์ด

308
00:21:32,624 --> 00:21:35,585
‪ท่านอาร์คบิชอปอยากให้พูดตามค่ะ

309
00:21:36,420 --> 00:21:37,296
‪พูดตามท่าน

310
00:21:37,379 --> 00:21:38,338
‪แน่นอนครับ

311
00:21:41,758 --> 00:21:44,011
‪ข้าพเจ้า ลอร์ดแอนโทนี่ บริดเจอร์ตัน

312
00:21:52,144 --> 00:21:53,020
‪ขออนุญาต

313
00:22:12,622 --> 00:22:13,832
‪พูดต่อได้ไหม

314
00:22:13,915 --> 00:22:15,709
‪- ขออภัยครับ
‪- ขออภัยค่ะ

315
00:22:17,794 --> 00:22:20,839
‪ไวเคานต์ โปรดพูดตามข้าพเจ้า

316
00:22:20,922 --> 00:22:21,757
‪ฉัน…

317
00:22:24,676 --> 00:22:25,802
‪ฉัน…

318
00:22:26,887 --> 00:22:29,014
‪- มิสเอ็ดวิน่า คุณ…
‪- ขอเวลาให้ฉันก่อน!

319
00:22:51,703 --> 00:22:55,415
‪- เกิดอะไรขึ้นในงานแต่งของเรา
‪- ดูท่าเจ้าสาวจะหนีไปพ่ะย่ะค่ะ

320
00:23:08,845 --> 00:23:11,890
‪หายใจลึกๆ เอ็ดวิน่า ลูกแค่ตื่นเต้นจ้ะ

321
00:23:11,973 --> 00:23:14,476
‪เราจะขอชาดื่ม และเมื่อมีอะไรตกถึงท้อง

322
00:23:14,559 --> 00:23:16,436
‪ลูกจะมีแรงพอให้กลับออกไปได้

323
00:23:16,520 --> 00:23:19,731
‪ไวเคานต์จะต้องเข้าใจ ใช่ไหมจ๊ะเคท

324
00:23:19,815 --> 00:23:23,235
‪- เคท ลูกช่วยไปหาชา…
‪- หนูไม่ต้องการชา!

325
00:23:25,362 --> 00:23:27,072
‪หนูต้องการความจริง

326
00:23:29,116 --> 00:23:31,952
‪- จู่ๆ ก็หมดคำจะพูดเลยหรือพี่
‪- เอ็ดวิน่า เคท

327
00:23:32,035 --> 00:23:34,913
‪- แม่ไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น
‪- หนูบอกให้เองค่ะว่าเกิดอะไรขึ้น

328
00:23:34,996 --> 00:23:36,915
‪พี่ป้อนเรื่องไร้สาระใส่หัวหนูมาทั้งชีวิต

329
00:23:36,998 --> 00:23:39,918
‪พร่ำพูดเรื่องความกล้าหาญยิ่งใหญ่
‪และสายตาที่คู่รักส่งหากัน…

330
00:23:40,001 --> 00:23:42,462
‪- เอ็ดวิน่า…
‪- พี่มีใจให้เขา!

331
00:23:43,296 --> 00:23:45,549
‪ตลอดเวลาที่ผ่านมา พี่อยากได้เขาไว้เอง

332
00:23:45,632 --> 00:23:48,635
‪- ไม่ นั่นไม่จริง
‪- ปฏิเสธไม่ทันแล้ว เคท

333
00:23:49,553 --> 00:23:54,474
‪ฉันโง่ขนาดนี้ได้ยังไง
‪พี่โกหกฉันครั้งแล้วครั้งเล่า

334
00:23:55,100 --> 00:23:57,227
‪พี่บอกฉันว่า

335
00:23:57,894 --> 00:24:00,564
‪พี่บอกว่าเราเผยความลับต่อกันหมดแล้ว
‪แต่ไม่จริงเลย

336
00:24:01,189 --> 00:24:05,026
‪เรื่องมรดกบ้านเชฟฟิลด์
‪นั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของละครฉากนี้

337
00:24:05,861 --> 00:24:10,740
‪ฉันโง่และหลอกตัวเองจนเชื่อว่า
‪พี่มีแต่ความตั้งใจบริสุทธิ์

338
00:24:11,491 --> 00:24:14,369
‪หลงเชื่อว่าความปรารถนาเดียวของพี่
‪คือการให้น้องมีความสุข

339
00:24:14,453 --> 00:24:17,706
‪น้องไม่ได้โดนหลอกอะไรทั้งนั้น
‪นั่นคือความจริง

340
00:24:19,207 --> 00:24:20,041
‪พี่รักเขาหรือเปล่า

341
00:24:20,125 --> 00:24:21,334
‪อะไรนะ

342
00:24:21,418 --> 00:24:24,713
‪พี่บอกว่าพี่เกลียดเขา

343
00:24:24,796 --> 00:24:27,048
‪แต่นั่นก็แปลว่าความรู้สึกของพี่…

344
00:24:27,924 --> 00:24:29,843
‪เป็นความรู้สึกแรงกล้า

345
00:24:31,636 --> 00:24:33,221
‪พี่รักเขาหรือเปล่า

346
00:24:38,477 --> 00:24:39,769
‪เอ็ดวิน่า พี่…

347
00:24:42,647 --> 00:24:43,899
‪พอแล้ว

348
00:24:44,524 --> 00:24:46,776
‪ตอนนี้คุยต่อไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น

349
00:24:47,444 --> 00:24:50,405
‪เราทุกคนควรไปพักสงบสติอารมณ์กันก่อนดีไหม

350
00:24:51,781 --> 00:24:54,743
‪เธอเก็บความลับจากแม่เยอะเหลือเกินนะ

351
00:24:55,494 --> 00:24:58,497
‪ออกไป ไปไหนก็ได้ ไป เคท

352
00:25:44,584 --> 00:25:48,129
‪เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับ
‪มื้อค่ำกับบ้านเชฟฟิลด์คืนโน้นหรือเปล่า

353
00:25:48,213 --> 00:25:50,423
‪หรือเกิดมีปัญหาที่ใหญ่กว่านั้น

354
00:25:50,507 --> 00:25:51,883
‪เราต้องคุยกันรึเปล่า แอนโทนี่

355
00:25:51,967 --> 00:25:54,636
‪มิสเอ็ดวิน่าแค่ปั่นป่วนใจ เดี๋ยวก็ได้สติกลับมาเอง

356
00:25:54,719 --> 00:25:57,430
‪มิสเอ็ดวิน่าดูเป็นคนจิตใจละเอียดอ่อนจริงๆ

357
00:25:57,514 --> 00:26:00,100
‪- อาจจะต้องออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์
‪- บ้า

358
00:26:00,183 --> 00:26:03,061
‪หรืออาร์คบิชอปสาธยายเรื่องใช้ชีวิต
‪ล่มหัวจมท้ายจนทำให้อึดอัด

359
00:26:03,144 --> 00:26:06,064
‪มิสเอ็ดวิน่าอาจรู้ตัวขึ้นมาว่าชีวิตแต่งงาน
‪คือเรือนจำสำหรับสตรีเพศ

360
00:26:06,147 --> 00:26:08,441
‪น้องจำเป็นจะต้องทำตัวเป็น… ตัวเองเสมอด้วยรึ

361
00:26:08,525 --> 00:26:11,278
‪ไม่งั้นจะให้เป็นยังไงเล่า
‪แต่งงานมีสามีแล้วเงียบไปน่ะหรือ

362
00:26:11,361 --> 00:26:13,738
‪เธออาจจะแค่อยากไปเปลี่ยนชุดก็ได้ครับ

363
00:26:13,822 --> 00:26:15,198
‪ไร้สาระ นั่นก็สวยอยู่แล้ว

364
00:26:15,282 --> 00:26:18,201
‪หรือเราควรให้พี่แอนโทนี่ได้พักเงียบๆ สักครู่

365
00:26:19,160 --> 00:26:20,704
‪คุณพี่ ต้องการแบบนั้นรึเปล่า

366
00:26:28,044 --> 00:26:29,045
‪ใช่

367
00:26:34,217 --> 00:26:35,051
‪อะไรคะ

368
00:26:35,135 --> 00:26:36,886
‪- ลูกไปรู้อะไรมา
‪- ไม่รู้ค่ะ

369
00:26:36,970 --> 00:26:39,514
‪ดาฟนี่ ลูกอาจจะเป็นดัชเชส
‪แต่ลูกก็ยังเป็นลูกแม่

370
00:26:39,598 --> 00:26:41,224
‪บอกมาว่าไปรู้อะไรมา

371
00:26:49,441 --> 00:26:52,402
‪พิธีสมรสพังไม่เป็นท่า
‪ทั้งที่พระราชินีเป็นประธานในงาน

372
00:26:53,111 --> 00:26:55,071
‪อย่างกับเราต้องการขายหน้าไปมากกว่านี้

373
00:26:55,155 --> 00:26:57,365
‪ไม่ใช่ความผิดพระองค์เลย

374
00:26:57,449 --> 00:26:59,451
‪เดี๋ยวเลดี้วิสเซิลดาวน์จะกล่าวหากันแบบนั้น

375
00:27:00,118 --> 00:27:03,538
‪"พระราชินีเลือกคนผิด" หล่อนจะว่า

376
00:27:03,622 --> 00:27:06,916
‪รสนิยมของเราเคยไร้ที่ติ
‪บัดนี้กลับน่ากังขา

377
00:27:07,000 --> 00:27:11,212
‪คำของหล่อนมีน้ำหนักมากนัก
‪จนเราไม่ค่อยสบายใจ

378
00:27:12,047 --> 00:27:14,549
‪พระราชินี ด้วยความเคารพนะเพคะ

379
00:27:14,633 --> 00:27:18,762
‪เราอาจจะอยู่ในสถานการณ์ซึ่งไม่อาจกู้ได้แล้ว

380
00:27:18,845 --> 00:27:21,848
‪- จะดีกว่าถ้า…
‪- ไม่ ต้องกู้กลับมาให้ได้

381
00:27:21,931 --> 00:27:24,893
‪คุณเป็นคนรับรองตระกูลนี้ในวงสังคม
‪ไม่ใช่รึ เลดี้แดนเบอรี่

382
00:27:26,102 --> 00:27:27,729
‪ลำพังตัวเราเองไม่มีทางคิดแต่งตั้ง

383
00:27:27,812 --> 00:27:31,733
‪มิสเอ็ดวิน่าเป็นเพชรน้ำหนึ่งแต่แรก
‪ยิ่งเป็นเจ้าภาพจัดงานอลังการนี้ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

384
00:27:31,816 --> 00:27:33,568
‪ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ

385
00:27:34,235 --> 00:27:37,238
‪นี่ก็เป็นความผิดของคุณพอๆ กับคนอื่น

386
00:27:37,322 --> 00:27:39,491
‪คุณอย่าลืมเสียล่ะ

387
00:27:39,574 --> 00:27:41,618
‪แน่นอน หม่อมฉันไม่ลืมแน่

388
00:27:45,330 --> 00:27:48,583
‪หม่อมฉันอาจจะได้ไปหามิสเอ็ดวิน่า

389
00:27:49,376 --> 00:27:51,961
‪อาจจะยังมีเรื่องที่หม่อมฉันทำได้

390
00:27:53,713 --> 00:27:54,547
‪บริมสลี่ย์

391
00:27:55,548 --> 00:27:58,718
‪พาแขกทุกคนไปงานเลี้ยงในสวน
‪ห้ามใครกลับบ้านทั้งนั้น

392
00:27:58,802 --> 00:28:03,431
‪ไม่ช้าพิธีจะดำเนินต่อ
‪เราจะทำทุกอย่างตามแผนที่วางไว้

393
00:28:04,015 --> 00:28:05,058
‪แผนทั้งหมด

394
00:28:26,579 --> 00:28:29,666
‪ได้ข่าวว่ามิสเอ็ดวิน่า
‪แทบไม่ได้ทานอะไรเลยตั้งแต่หมั้นหมาย

395
00:28:29,749 --> 00:28:31,209
‪เพื่อจะได้ใส่ชุดแต่งงาน

396
00:28:31,292 --> 00:28:32,961
‪มิน่าถึงได้ป่วย

397
00:28:33,044 --> 00:28:36,339
‪ได้ข่าวว่าเขาตามหมอหลวง
‪ให้เอาปลิงมาดูดเลือดจะได้หายไวๆ

398
00:28:36,423 --> 00:28:37,924
‪นึกภาพออกไหม

399
00:28:38,007 --> 00:28:39,843
‪ลอร์ดบริดเจอร์ตันขายหน้าน่าดูชม

400
00:28:39,926 --> 00:28:41,761
‪แต่คนที่ต้องกลัวน่าจะเป็นพวกเรามากกว่า

401
00:28:41,845 --> 00:28:43,596
‪พวกเราที่เหลือจะมีอะไรเป็นประกัน

402
00:28:43,680 --> 00:28:46,349
‪คนอื่นๆ อาจทำตามหญิงเอาแต่ใจนางนี้บ้างก็ได้

403
00:28:46,433 --> 00:28:48,601
‪ทิ้งเจ้าบ่าวไปได้หน้าตาเฉย

404
00:28:50,812 --> 00:28:53,356
‪ปรากฏว่าเป็นโชคดีของเรานะคะ

405
00:28:53,440 --> 00:28:55,567
‪วงสังคมตื่นเต้นกับเรื่องอื้อฉาวสดๆ ร้อนๆ ที่สุด

406
00:28:55,650 --> 00:28:58,570
‪ทุกคนเปิดหูเปิดตาพร้อมรับรายละเอียดใหม่ๆ

407
00:28:58,653 --> 00:29:02,949
‪ผมว่าเราก็แค่ต้องเบี่ยงความสนใจของพวกนั้น

408
00:29:04,200 --> 00:29:05,285
‪พรูเดนซ์

409
00:29:07,412 --> 00:29:09,080
‪คิดจะหยามน้ำใจลอร์ดเฟทเธอริงตัน

410
00:29:09,164 --> 00:29:12,083
‪ด้วยการไม่ยอมอวดสร้อยสวยๆ นี่รึ

411
00:29:12,167 --> 00:29:15,253
‪หนูไม่เข้าใจ
‪เขาจะสนใจทำไมว่าหนูชอบไหม

412
00:29:15,336 --> 00:29:17,922
‪เราหมั้นกันแล้ว แต่เขายังแทบไม่ยอมคุยด้วย

413
00:29:18,006 --> 00:29:19,716
‪หมั้นกันอีท่าไหนถึงได้เงียบกริบแบบนี้

414
00:29:19,799 --> 00:29:22,969
‪ทำตามที่แม่บอก หรืออยากอยู่
‪อย่างหมดหวังจะมีคู่อย่างเพเนโลปี้

415
00:29:23,052 --> 00:29:24,763
‪- สวรรค์โปรด
‪- มาเร็ว

416
00:29:28,558 --> 00:29:30,727
‪ฉันคิดทบทวนคำที่เธอพูดไว้แล้ว

417
00:29:30,810 --> 00:29:32,771
‪เรื่องมิสเตอร์ชาร์ป และความสนใจของเขา

418
00:29:32,854 --> 00:29:34,856
‪ไม่ใช่ เอล ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น

419
00:29:34,939 --> 00:29:36,858
‪เธอควรจะเลิกคิดถึงเขา

420
00:29:38,651 --> 00:29:40,445
‪ฉันรู้ว่ามันประหลาด

421
00:29:40,528 --> 00:29:43,865
‪แต่ฉันคงต้องสรุปว่าความผูกพันของเรา
‪เป็นความผูกพันทางปัญญา

422
00:29:43,948 --> 00:29:47,660
‪มิตรภาพซึ่งมีรากฐานจากความคิดคล้ายกัน
‪และบทสนทนาที่ลื่นไหล

423
00:29:47,744 --> 00:29:50,330
‪แต่ถ้าเธอพูดถูกล่ะ ถ้าเขารู้สึกอะไรมากกว่านั้น

424
00:29:50,413 --> 00:29:53,750
‪ฉันไม่เคยบอก…
‪เอล เธออยากให้เขารู้สึกมากกว่านั้นรึ

425
00:29:55,752 --> 00:29:57,587
‪ความรู้สึกฉันเรื่องความรู้สึกเขามันไม่สำคัญ

426
00:29:57,670 --> 00:29:59,839
‪ถ้าฉันไม่รู้แน่ว่าเขารู้สึกยังไง

427
00:30:01,674 --> 00:30:03,635
‪นี่เธอไปไกลเกินกว่าที่ควรแล้วนะ

428
00:30:04,469 --> 00:30:06,596
‪อย่าลืมปัญหาที่เกิดกับเลดี้แมรี่

429
00:30:06,679 --> 00:30:08,306
‪เพราะแต่งงานกับคนที่ศักดิ์ต่ำกว่าสิ

430
00:30:08,389 --> 00:30:10,683
‪ไม่มีใครพูดอะไรเรื่องแต่งงานอะไรเลย เพน

431
00:30:10,767 --> 00:30:14,479
‪ฉันแค่พูดถึงความคิดที่ชัดเจน

432
00:30:14,562 --> 00:30:16,523
‪- ฉันแค่อยากรู้
‪- แต่รู้ไปทำไม

433
00:30:17,357 --> 00:30:19,108
‪เรื่องน่าพิศวงบางเรื่องฉันก็รับได้

434
00:30:19,192 --> 00:30:21,236
‪ฉันอาจไม่มีวันรู้ว่า
‪ทำไมคนยอมให้บุรุษเป็นผู้นำ

435
00:30:21,319 --> 00:30:23,238
‪ทั้งที่ผู้หญิงเหมาะสมกว่าอย่างเห็นได้ชัด

436
00:30:23,321 --> 00:30:25,907
‪ฉันอาจไม่มีวันเข้าใจว่า
‪ทำไมช่างเสื้อต้องทรมานลูกค้า

437
00:30:25,990 --> 00:30:27,534
‪ด้วยทรงชุดรัดรูปและเนื้อผ้าคันยุบยิบ

438
00:30:27,617 --> 00:30:29,911
‪ฉันอาจไม่มีวันรู้ว่า
‪ใครอยู่เบื้องหลังเลดี้วิสเซิลดาวน์

439
00:30:29,994 --> 00:30:31,412
‪และเธอรับเรื่องพิศวงเหล่านั้นได้

440
00:30:31,496 --> 00:30:35,208
‪รับไม่ได้ แต่เรื่องพวกนั้น
‪อาจเป็นปริศนาที่ฉันจะไม่มีทางไขออก

441
00:30:35,291 --> 00:30:38,670
‪เรื่องนี้กับธีโอ คุณชาร์ป ฉันหาความจริงได้

442
00:30:38,753 --> 00:30:41,631
‪แต่หาไปแล้วได้อะไร
‪ใช่ว่าเธอจะสามารถทำตามใจเรียกร้อง

443
00:30:42,465 --> 00:30:43,508
‪ก็คงอย่างนั้น

444
00:30:44,092 --> 00:30:46,845
‪ถ้าฉันรู้แน่ชัด จะได้โล่งใจ

445
00:30:46,928 --> 00:30:51,099
‪การไม่รู้ต่างหากที่ทำให้รู้สึกทรมาน

446
00:30:51,182 --> 00:30:54,143
‪การที่ต้องคิดกลับไปกลับมา
‪กับเหตุการณ์ที่เป็นแค่บทสนทนา

447
00:30:54,227 --> 00:30:56,771
‪การที่ได้เห็นหลักฐานทุกอย่างแล้ว
‪แต่ก็ยังไม่อาจมั่นใจ

448
00:30:56,855 --> 00:30:59,858
‪มันเป็นการทรมานที่น่าพอใจ

449
00:30:59,941 --> 00:31:02,277
‪กระตุ้นความคิดและความตื่นเต้นได้ดี

450
00:31:03,027 --> 00:31:04,737
‪- เคยรู้สึกอย่างนั้นไหม
‪- ไม่เคย

451
00:31:04,821 --> 00:31:06,739
‪ฉันคงได้แต่จินตนาการ

452
00:31:16,875 --> 00:31:18,459
‪ลอร์ดบริดเจอร์ตัน

453
00:31:18,543 --> 00:31:19,460
‪เลดี้แมรี่

454
00:31:20,587 --> 00:31:22,130
‪ผมอยากขอคุยกับมิสเอ็ดวิน่า

455
00:31:27,051 --> 00:31:28,052
‪แน่นอนค่ะ

456
00:31:33,224 --> 00:31:34,350
‪ลอร์ดบริดเจอร์ตัน

457
00:31:39,063 --> 00:31:41,399
‪ฉันมั่นใจว่าความล่าช้านี้เป็นเรื่องที่…

458
00:31:42,066 --> 00:31:43,026
‪ไม่คาดคิด

459
00:31:43,109 --> 00:31:44,152
‪ใช่ครับ

460
00:31:44,235 --> 00:31:48,448
‪แต่ผมต้องขอถามว่านี่แค่ประวิงเวลา
‪ไม่มีอะไรมากกว่านั้นใช่ไหม

461
00:31:53,369 --> 00:31:54,954
‪ฉันกำลังคิดว่าอาจมีอะไรมากกว่านั้น

462
00:31:55,038 --> 00:31:58,249
‪ระหว่างที่เราเกี้ยวพาราสีกัน
‪และคนที่เกี่ยวข้องกับ

463
00:31:58,333 --> 00:31:59,292
‪การขัดขวางเรื่องนั้น

464
00:31:59,375 --> 00:32:01,044
‪- ผมรู้ว่าคุณอาจคิดว่าเรา…
‪- ขอที

465
00:32:01,628 --> 00:32:05,590
‪ช่วยบอกก่อนว่าคุณไม่ได้เข้ามาเพื่อ
‪โกหกหรือเลี่ยงความจริงอีก

466
00:32:06,341 --> 00:32:07,842
‪อย่างน้อยก็ขอสิ่งนั้นให้ฉันค่ะ

467
00:32:11,179 --> 00:32:12,972
‪ผมตั้งใจจะแต่งงานครั้งนี้จริงๆ

468
00:32:13,556 --> 00:32:16,100
‪ข้อเท็จจริงที่ว่าเรามาถึงวันนี้กันได้

469
00:32:16,184 --> 00:32:18,811
‪แม้มีการขัดขวางที่ผ่านมา
‪น่าจะเป็นเครื่องพิสูจน์พอแล้ว

470
00:32:20,980 --> 00:32:22,023
‪ใช่ค่ะ

471
00:32:22,815 --> 00:32:25,735
‪แต่ฉันยังอดสงสัยไม่ได้ว่าคุณต้องการจะแต่งงาน

472
00:32:25,818 --> 00:32:28,363
‪หรือต้องการตัวฉันโดยเฉพาะกันแน่

473
00:32:32,575 --> 00:32:33,660
‪ทั้งสองอย่างครับ

474
00:32:35,536 --> 00:32:38,247
‪มิสเอ็ดวิน่า ความตั้งใจของผมไม่เคยหวั่นไหว

475
00:32:38,331 --> 00:32:39,832
‪ตั้งแต่เราได้พบกันเป็นครั้งแรก

476
00:32:39,916 --> 00:32:41,751
‪ผมรู้ชัดตั้งแต่ตอนนั้น ดังเช่นตอนนี้

477
00:32:41,834 --> 00:32:44,045
‪สิ่งที่เรามีร่วมกันนั้นยิ่งใหญ่ว่าอะไรทั้งหมด

478
00:32:44,128 --> 00:32:46,130
‪คุณคิดว่าเรามีอะไรร่วมกันคะ

479
00:32:46,214 --> 00:32:47,090
‪ที่ทางในสังคม

480
00:32:48,800 --> 00:32:51,552
‪บทบาทหน้าที่ ทั้งหมดตรงกัน

481
00:32:51,636 --> 00:32:53,805
‪ผมในฐานะไวเคานต์ คุณในฐานะเพชรน้ำหนึ่ง

482
00:32:53,888 --> 00:32:55,682
‪ทั้งสองตำแหน่งนั้นเราไม่ได้เลือก

483
00:32:57,475 --> 00:33:01,104
‪มองในแง่นั้น เราเหมือนกันมากเลยทีเดียว

484
00:33:01,187 --> 00:33:05,608
‪ดังนั้นผมจึงไม่ล้มเลิกในการเกี้ยวพานคุณ
‪แม้คนจะหาว่าผมโง่ที่ดื้อรั้น

485
00:33:06,192 --> 00:33:10,446
‪ดังนั้นผมจึงไม่หวั่นไหวเพราะคำของพวกเชฟฟิลด์
‪หรือเพราะคุณไร้สินเดิมติดตัว

486
00:33:12,365 --> 00:33:14,701
‪เพราะ… คุณรักฉันเหรอ

487
00:33:22,834 --> 00:33:24,210
‪ผมเข้าใจคุณ

488
00:33:25,837 --> 00:33:27,422
‪ผมเห็นใจคุณ

489
00:33:28,506 --> 00:33:30,049
‪มองในทางหนึ่ง ผมก็เป็นคุณ

490
00:33:30,133 --> 00:33:33,678
‪เราไม่อาจทำตามใจตัว
‪เราไม่สามารถหนีจากบทบาทหน้าที่

491
00:33:33,761 --> 00:33:34,637
‪แต่เมื่อแต่งงานกัน

492
00:33:36,556 --> 00:33:39,559
‪เราจะเผชิญกับอุปสรรคเหล่านั้นด้วยกันได้

493
00:33:43,438 --> 00:33:44,814
‪แล้วเรื่องพี่สาวฉันล่ะ

494
00:33:45,481 --> 00:33:48,109
‪พี่จะมีบทบาทอะไรระหว่างเราในอนาคต

495
00:33:52,196 --> 00:33:56,409
‪หนามแทงใจนั้นเด็ดทิ้งได้ง่าย
‪เมื่อชีวิตคู่ของเราแบ่งบาน

496
00:33:57,827 --> 00:33:59,829
‪เธอจะไม่มีที่ทางใดๆ ในอนาคตของเรา

497
00:34:00,538 --> 00:34:03,458
‪เมื่อเราแต่งงานกัน เธอจะกลับอินเดีย
‪ตามความตั้งใจของเธอ

498
00:34:05,501 --> 00:34:07,253
‪คุณกับผมจะเป็นอิสระจากเธอ

499
00:34:07,336 --> 00:34:09,380
‪นั่นคือสิ่งที่คุณปรารถนา

500
00:34:11,632 --> 00:34:12,967
‪นั่นคือสิ่งที่ผมรู้แน่

501
00:34:14,594 --> 00:34:17,472
‪ระยะห่างระหว่างเรา
‪จะยิ่งทำให้ผมกับคุณใกล้ชิดกัน

502
00:34:17,555 --> 00:34:21,142
‪แต่อนาคตนั้นจะเป็นจริงได้
‪ต่อเมื่อคุณตัดสินใจวันนี้…

503
00:34:23,144 --> 00:34:24,103
‪ว่าจะแต่งงานกับผม

504
00:34:30,610 --> 00:34:32,862
‪มีคนบอกว่าอนาคตของฉัน
‪จะมีหน้าตาเป็นยังไง

505
00:34:32,945 --> 00:34:35,448
‪บ่อยครั้งเกินที่ฉันอยากจะยอมรับเสียอีกค่ะ

506
00:34:36,157 --> 00:34:37,700
‪แต่ฉันไม่ใช่คนโง่

507
00:34:38,868 --> 00:34:40,620
‪ฉันรู้ว่าเรื่องนี้จะอื้อฉาวเพียงใด

508
00:34:40,703 --> 00:34:42,955
‪หากเราสองคนไม่ทำพิธีต่อให้จบในตอนนี้

509
00:34:44,874 --> 00:34:47,293
‪แต่ฉันไม่อาจมองว่านั่นเป็นเหตุผลที่เพียงพอ

510
00:34:50,421 --> 00:34:52,465
‪ขอฉันมีเวลาคิดตามลำพัง

511
00:34:52,548 --> 00:34:54,300
‪คิดถึงอนาคตของฉันเอง

512
00:34:54,383 --> 00:34:56,552
‪แต่คิดในทางที่ตอนนี้ฉันอาจจะจินตนาการได้

513
00:34:56,636 --> 00:34:57,845
‪คุณต้องเข้าใจ

514
00:34:59,639 --> 00:35:00,598
‪แน่นอน

515
00:35:03,351 --> 00:35:04,519
‪แน่นอน ผมเข้าใจ

516
00:36:27,185 --> 00:36:28,519
‪คุณเข้ามาไม่ได้

517
00:36:28,603 --> 00:36:30,855
‪- มิสชาร์มา…
‪- นี่ที่หลบภัยของฉัน

518
00:36:32,190 --> 00:36:33,524
‪- ห้องเก็บของน่ะนะ
‪- ใช่

519
00:36:33,608 --> 00:36:36,485
‪อาจไม่หรูหราอะไร
‪แต่ก็ตรงกับความจำเป็นของฉัน

520
00:36:36,569 --> 00:36:40,406
‪ตอนที่คุณยังไม่เข้ามา
‪ดังนั้นออกไปและปล่อยฉันอยู่อย่างสงบ

521
00:36:41,407 --> 00:36:42,366
‪เราต้องคุยกัน

522
00:36:42,909 --> 00:36:45,620
‪- รู้ไหมว่านี่มันไม่เหมาะสม
‪- ผมเพิ่งคุยกับมิสเอ็ดวิน่า

523
00:36:48,664 --> 00:36:51,167
‪เธอใจเด็ดกว่าที่ผมคิดว่าจะเป็นไปได้

524
00:36:51,834 --> 00:36:53,669
‪เรื่องนั้นก็โทษน้องไม่ได้

525
00:36:54,295 --> 00:36:56,505
‪ผมยอมรับว่าไม่รู้จักเธอดีเท่าคุณ

526
00:36:56,589 --> 00:36:58,841
‪แต่นั่นคือสาเหตุที่ผมมาหาคุณ
‪คุณต้องทำอะไรสักอย่าง

527
00:36:58,925 --> 00:37:00,676
‪จะให้ฉันทำอะไรอีกล่ะคะ

528
00:37:00,760 --> 00:37:04,472
‪วางแผนเดินหมาก
‪เพื่อให้น้องยอมทำตามอีกรึ

529
00:37:04,972 --> 00:37:09,477
‪ดูเหมือนน้องฉันดักทางทุกอย่างได้หมดแล้ว

530
00:37:10,978 --> 00:37:13,147
‪ในทางหนึ่ง ฉันควรจะภูมิใจ

531
00:37:13,231 --> 00:37:16,192
‪แสดงว่าคุณตั้งใจจะหยุดช่วยน้อง

532
00:37:16,275 --> 00:37:18,486
‪และซ่อนในห้องเก็บของ
‪ขณะที่เธอทำลายชีวิตตัวเอง

533
00:37:20,696 --> 00:37:22,490
‪ฉันทำลายชีวิตน้อง

534
00:37:27,828 --> 00:37:28,913
‪คุณไม่ควรมาอยู่ตรงนี้

535
00:37:30,039 --> 00:37:31,374
‪แค่…

536
00:37:41,008 --> 00:37:41,926
‪เดี๋ยว

537
00:37:58,317 --> 00:37:59,819
‪ลาก่อนค่ะท่านลอร์ด

538
00:38:09,662 --> 00:38:10,663
‪เลดี้แดนเบอรี่

539
00:38:13,207 --> 00:38:15,334
‪คุณมาทำอะไรอยู่ในนี้

540
00:38:15,960 --> 00:38:18,796
‪มั่นใจได้เลย ฉันมีเหตุผลที่ดี

541
00:38:18,879 --> 00:38:22,383
‪ที่มาอยู่ตรงนี้แทนที่จะออกไปอยู่ในสวน

542
00:38:22,466 --> 00:38:25,970
‪การไปหลบอยู่ที่ไหนสักแห่ง
‪ไม่สมเป็นคุณเลยนะคะ

543
00:38:27,221 --> 00:38:28,055
‪อ้อ

544
00:38:28,597 --> 00:38:32,977
‪นานๆ ครั้งคนเราก็ต้อง
‪ใช้เวลาทบทวนการกระทำของตัวพอควร

545
00:38:33,519 --> 00:38:34,812
‪คุณไม่คิดรึ

546
00:38:39,775 --> 00:38:41,193
‪เลดี้บริดเจอร์ตัน

547
00:38:43,279 --> 00:38:46,949
‪ฉันต้องขอโทษที่ไม่บอก

548
00:38:47,658 --> 00:38:50,578
‪ข้อมูลบางอย่างกับคุณ

549
00:38:50,661 --> 00:38:53,622
‪เรื่องระหว่างบ้านชาร์มากับเชฟฟิลด์

550
00:38:53,706 --> 00:38:57,043
‪นั่นไม่ใช่ธุระกงการของฉัน แต่ฉันก็

551
00:38:57,126 --> 00:38:58,836
‪ไม่อยากให้ความจริงเผยออกมา

552
00:38:58,919 --> 00:39:02,423
‪อย่างที่เกิดขึ้นในมื้อค่ำวันนั้น

553
00:39:03,382 --> 00:39:06,510
‪แผนทั้งหมดเหมือนจะหลุดลอยจากมือไปแล้ว

554
00:39:06,594 --> 00:39:07,845
‪จริงด้วย

555
00:39:09,055 --> 00:39:13,601
‪ดาฟนี่เธอ… ในที่สุดก็ยืนยัน

556
00:39:13,684 --> 00:39:16,228
‪เรื่องที่ฉันกลัวใจมาระยะหนึ่งแล้ว

557
00:39:18,105 --> 00:39:21,359
‪เรื่องที่ฉันคิดว่าคุณก็คงต้องสังเกตเห็น

558
00:39:26,447 --> 00:39:28,074
‪พระราชินี

559
00:39:28,157 --> 00:39:31,202
‪อยากให้ฉันแก้ไข

560
00:39:31,285 --> 00:39:33,204
‪สถานการณ์ในวันนี้

561
00:39:33,913 --> 00:39:37,833
‪และนี่อาจจะเป็นครั้งแรกในชีวิตของฉัน…

562
00:39:40,503 --> 00:39:42,088
‪ฉันอับจนปัญญาจริงๆ

563
00:40:03,484 --> 00:40:04,777
‪นกยูง!

564
00:40:04,860 --> 00:40:06,862
‪สัตว์อะไรไม่รู้น่าเกลียดน่ากลัว

565
00:40:06,946 --> 00:40:08,531
‪มันวิ่งเข้าจิกก่อนด้วยนะ

566
00:40:08,614 --> 00:40:12,034
‪อย่างกับวันนี้ยังมีเรื่องไม่พอ

567
00:40:12,660 --> 00:40:15,454
‪คุณบอกพระองค์ได้นะคะว่าทำอะไรไม่ได้แล้ว

568
00:40:16,038 --> 00:40:17,832
‪บอกพระราชินีอังกฤษน่ะนะ

569
00:40:17,915 --> 00:40:22,086
‪ฉันยอมออกไปยื่นมือให้นกพวกนั้นจิกดีกว่า

570
00:40:22,169 --> 00:40:24,088
‪คงจะเจ็บน้อยกว่า

571
00:40:38,978 --> 00:40:41,814
‪คุณคิดว่าเจ้าสาวจะกลับเข้าพิธีไหม

572
00:40:42,731 --> 00:40:46,944
‪มีเพียงคนเดียวที่จะตอบคำถามนั้นได้

573
00:40:54,618 --> 00:40:55,453
‪มีอะไร

574
00:40:57,246 --> 00:40:59,457
‪- คุณแม่…
‪- รู้ทุกเรื่องไม่ใช่รึ

575
00:40:59,540 --> 00:41:01,917
‪ฉันจะเสนอความเห็นไปทำไม

576
00:41:04,378 --> 00:41:07,047
‪แม่ออกไปสูดอากาศข้างนอก

577
00:41:22,521 --> 00:41:24,940
‪เอ็ดวิน่า น้องต้องเข้าใจ

578
00:41:25,024 --> 00:41:27,276
‪พี่ไม่เคยคิดตั้งใจให้น้องเจ็บ

579
00:41:27,902 --> 00:41:29,570
‪พี่รู้ว่าควรจะบอกความจริงมากกว่านี้

580
00:41:29,653 --> 00:41:31,655
‪พี่ควรจะบอกทุกอย่าง

581
00:41:33,115 --> 00:41:37,328
‪ใช่ จริง ครั้งหนึ่งพี่เคยมีใจให้ไวเคานต์

582
00:41:38,078 --> 00:41:39,705
‪แต่นั่นเทียบไม่ได้เลยกับความรัก

583
00:41:39,788 --> 00:41:42,041
‪ที่พี่เคยมี และยังมีต่อน้อง

584
00:41:42,124 --> 00:41:45,336
‪น้องควรรู้ว่าพี่จะทำทุกอย่างที่ทำได้

585
00:41:45,419 --> 00:41:47,379
‪เพื่อรับประกันความสุขให้น้อง

586
00:41:47,463 --> 00:41:49,131
‪รวมทั้งการกลับไปอินเดียงั้นรึ

587
00:41:49,215 --> 00:41:50,758
‪นั่นคือทางออกของพี่ใช่ไหม

588
00:41:50,841 --> 00:41:52,259
‪พี่อยากแก้ไขทุกอย่างให้ถูกต้อง

589
00:41:52,343 --> 00:41:55,095
‪ความรู้สึกของพี่ต่อลอร์ดบริดเจอร์ตันไม่สำคัญแล้ว

590
00:41:55,179 --> 00:41:58,182
‪เราไม่มีอนาคตอะไรร่วมกัน แต่น้อง…

591
00:41:58,682 --> 00:42:02,478
‪น้อง เอ็ดวิน่า น้องเกิดมาเพื่อเป็นไวเคาน์เตส

592
00:42:08,108 --> 00:42:09,652
‪ไวเคานต์ก็พูดแบบเดียวกันไม่มีผิด

593
00:42:09,735 --> 00:42:13,656
‪ฉันอดคิดไม่ได้ว่า
‪พี่กับเขาซักซ้อมกันมาก่อนหรือเปล่า

594
00:42:15,324 --> 00:42:18,285
‪พี่ไม่ภูมิใจนักหรอกที่จะยอมรับว่าเขาพูดถูก

595
00:42:19,662 --> 00:42:21,622
‪- น้องคู่ควรกับสิ่งนี้
‪- ทำไม

596
00:42:21,705 --> 00:42:23,999
‪ทำไมถึงเป็นฉันและไม่ใช่พี่

597
00:42:29,463 --> 00:42:32,383
‪น้องมองความเยาว์
‪และความอ่อนต่อโลกว่าเป็นข้อเสีย

598
00:42:32,466 --> 00:42:34,552
‪แต่ในหลายๆ ทาง นั่นก็ช่วยปกป้องน้อง

599
00:42:35,135 --> 00:42:39,932
‪น้องจำไม่ได้ตอนที่อัปป้าเสีย
‪ตอนนั้นโลกของเราแหลกสลายทั้งใบ

600
00:42:40,015 --> 00:42:42,601
‪และเพื่อไม่ให้พวกเรา
‪ต้องเจอชะตาที่ย่ำแย่กว่านั้น

601
00:42:42,685 --> 00:42:47,773
‪พี่สาบานไว้ว่าจะไม่คิดถึงตัวเอง
‪จนกว่าน้องกับแม่จะมีคนดูแลแล้ว

602
00:42:47,856 --> 00:42:51,235
‪พี่ทุ่มเททุกอย่างโดยไม่นึกเสียดาย
‪และถ้าต้องทำพี่ก็จะทำอีก บอน

603
00:42:51,318 --> 00:42:54,697
‪พี่ยังคงทำอยู่
‪พี่สละสิ่งที่มีไปเพื่อปกป้องน้อง

604
00:42:59,368 --> 00:43:01,787
‪พูดอะไรหน่อยสิ บอน พูดอะไรก็ได้

605
00:43:04,582 --> 00:43:07,209
‪ไม่รู้ว่าอะไรทำให้ฉันปวดใจมากกว่ากัน

606
00:43:08,460 --> 00:43:12,172
‪- การที่พี่ทรยศฉันหรือสมเพชฉัน
‪- เอ็ดวิน่า เธอคือน้องของพี่…

607
00:43:12,256 --> 00:43:14,383
‪น้องคนละแม่

608
00:43:16,677 --> 00:43:19,430
‪เคท ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้ว

609
00:43:21,557 --> 00:43:23,058
‪และเป็นครั้งแรกในชีวิต

610
00:43:23,142 --> 00:43:26,145
‪ฉันตัดสินใจเองได้ตามที่ฉันต้องการ

611
00:43:27,313 --> 00:43:30,316
‪ฉันจินตนาการชีวิตคู่กับลอร์ดบริดเจอร์ตันไว้แล้ว

612
00:43:30,399 --> 00:43:33,110
‪ในฐานะไวเคาน์เตสของออบรีย์ ฮอลล์

613
00:43:33,193 --> 00:43:37,281
‪มันอยู่ในใจของฉัน
‪และฉันจะทำยังไงกับมันก็ได้

614
00:43:37,364 --> 00:43:39,950
‪ดังนั้นถ้าฉันเลือกแต่งงานกับแอนโทนี่

615
00:43:40,034 --> 00:43:43,370
‪นั่นจะเป็นเพราะทำแล้วฉันพอใจ
‪ไม่ใช่ทำให้ใครพอใจ

616
00:43:43,454 --> 00:43:46,373
‪ขอให้พี่ช่วยเข้าใจด้วย

617
00:43:47,708 --> 00:43:50,210
‪ถ้าฉันเข้าพิธีแต่งงานครั้งนี้ต่อจนจบ

618
00:43:51,670 --> 00:43:54,757
‪มันจะไม่เกี่ยวอะไรกับพี่เลย

619
00:44:08,354 --> 00:44:10,314
‪เห็นว่าเป็นเรื่องการดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์

620
00:44:10,397 --> 00:44:12,483
‪มิสเอ็ดวิน่าไม่พอใจกับแผนเรียบง่าย

621
00:44:12,566 --> 00:44:14,068
‪ที่ลอร์ดบริดเจอร์ตันคิดไว้

622
00:44:14,151 --> 00:44:16,779
‪หล่อนชะลอพิธีเพื่อต่อรองแผนการเดินทาง

623
00:44:16,862 --> 00:44:19,198
‪ซึ่งจะต้องได้รับอนุมัติจากพระราชินีด้วย

624
00:44:27,039 --> 00:44:30,751
‪ดูเหมือนมิสเอ็ดวิน่าจะเหลี่ยมจัด
‪มากกว่าที่พวกเราคิดไว้

625
00:44:31,669 --> 00:44:33,671
‪- ทุกท่าน
‪- ไม่เอาน่า เฟทเธอริงตัน

626
00:44:33,754 --> 00:44:35,923
‪ที่นี่ไม่เหมาะจะเป็นที่คุยธุรกิจ

627
00:44:36,006 --> 00:44:37,925
‪นึกแล้วว่าคุณอุบเอาไว้ เฟทเธอริงตัน

628
00:44:38,008 --> 00:44:41,220
‪แต่เหมืองพวกนั้น
‪ทำกำไรงามอย่างที่ได้ยินมาหรือไม่

629
00:44:41,303 --> 00:44:43,597
‪ผมคงไม่ข้ามน้ำข้ามทะเลเพียงเพื่อเศษสตางค์

630
00:44:44,306 --> 00:44:47,142
‪ถ้ามีคนสนใจ ผมจะส่งข่าวไปบอก
‪คนของผมซึ่งยังอยู่ในจอร์เจีย

631
00:44:47,226 --> 00:44:48,143
‪- ดีมาก
‪- ใช่

632
00:44:48,227 --> 00:44:50,938
‪แล้วคนเหล่านี้ทำงานให้คุณรึ เฟทเธอริงตัน

633
00:44:51,021 --> 00:44:52,314
‪แน่อยู่แล้ว

634
00:44:52,398 --> 00:44:55,693
‪งั้นจะต้องส่งข่าวบอกลูกน้องทำไม
‪หากเงินลงทุนเป็นเงินของคุณอยู่แล้ว

635
00:44:55,776 --> 00:44:59,947
‪เพราะผมต้องส่งจดหมายบอกพวกเขา
‪ให้ส่งรายงานกิจการล่าสุดมา

636
00:45:00,030 --> 00:45:01,990
‪นักลงทุนที่ฉลาดย่อมอยากทราบว่า

637
00:45:02,074 --> 00:45:06,120
‪ทุกวันนี้เราเจอทับทิมหรืออเมทิสต์มากกว่ากัน

638
00:45:06,954 --> 00:45:10,082
‪มิสเตอร์มอนด์ริช ผมอยากถาม
‪เรื่องสโมสรของคุณ

639
00:45:11,041 --> 00:45:14,128
‪เป็นกิจการที่น่าชื่นชม แต่ก็น่าประหลาดใจ

640
00:45:14,211 --> 00:45:16,505
‪นักมวยจะมารู้อะไรเรื่องบริหารธุรกิจ

641
00:45:18,674 --> 00:45:21,969
‪คงพอๆ กับที่ชายสูงศักดิ์รู้เรื่องทำเหมือง

642
00:45:25,472 --> 00:45:26,432
‪ขอตัวนะครับ

643
00:45:35,357 --> 00:45:36,233
‪เข้ามา

644
00:45:39,778 --> 00:45:42,448
‪- มีใครตกลงจริงจังหรือยัง
‪- เกือบแล้ว

645
00:45:42,531 --> 00:45:44,658
‪เราต้องรีบแล้วนะ ท่านลอร์ด

646
00:45:44,742 --> 00:45:47,244
‪ใครจะรู้ว่าพิธีนี้จะล่าช้าอีกนานแค่ไหน

647
00:45:47,327 --> 00:45:49,580
‪เราอาจไม่มีกลุ่มผู้ฟังที่สนใจเราเท่าครั้งนี้

648
00:45:49,663 --> 00:45:50,748
‪ปล่อยให้ผมจัดการเถอะ

649
00:45:50,831 --> 00:45:54,042
‪เราต้องระวังอย่าให้คนสนใจมากเกินไป

650
00:45:54,126 --> 00:45:57,212
‪ต้องทำเหมือนโอกาสครั้งนี้
‪เปิดรับคนจำนวนจำกัดเท่านั้น

651
00:45:57,296 --> 00:46:00,924
‪เราไม่อาจล่อคนที่จะนำเรื่องอื้อฉาวมาด้วย
‪จนมากเกินกำไรที่ควรได้

652
00:46:01,008 --> 00:46:04,303
‪ฉันว่าจะดีกว่าถ้าเราพุ่งความสนใจ
‪ไปยังสมาชิกวงสังคม

653
00:46:04,386 --> 00:46:07,806
‪ซึ่งไม่ใช่คนดังที่ใครๆ ชื่นชอบนัก
‪และคนที่ไม่ค่อยมีใครสนใจ

654
00:46:07,890 --> 00:46:09,600
‪แล้วรายชื่อนั้นจะเป็นใครบ้าง

655
00:46:09,683 --> 00:46:13,312
‪คาวเปอร์ คลาร์กสัน กอริ่ง วอลเลซ…

656
00:46:13,395 --> 00:46:16,857
‪คำถามที่ดีกว่านั้นน่าจะเป็น
‪ใครบ้างที่ห้ามอยู่ในรายชื่อนั้น

657
00:46:20,444 --> 00:46:21,820
‪บ้านบริดเจอร์ตันละมัง

658
00:46:21,904 --> 00:46:24,364
‪แค่วันนี้พวกนั้นก็จวนจะ
‪หาเรื่องอื้อฉาวสุดๆ ใส่ตัวแล้ว

659
00:46:24,448 --> 00:46:25,991
‪อ้อ แต่เหมือนคนยังชอบพวกเขาอยู่

660
00:46:26,074 --> 00:46:29,286
‪อย่าเข้าใจผิดว่าการตัดสินใจนี้คือความชอบ
‪มันคือกลยุทธ์แท้ๆ

661
00:46:29,369 --> 00:46:31,163
‪ผมไม่มีทางคิดว่าคุณจะชื่นชอบคนอื่นได้

662
00:46:31,246 --> 00:46:32,790
‪นั่นจะทำให้ผมอิจฉาพวกเขานะครับ

663
00:46:32,873 --> 00:46:34,541
‪เก็บเสน่ห์ไว้โปรยกับพวกนักลงทุนเถอะ

664
00:46:34,625 --> 00:46:36,627
‪ทำไมล่ะ ผมมีเสน่ห์เยอะเหลือเฟือ

665
00:46:36,710 --> 00:46:39,922
‪แหม คำโกหกของคุณใช้กับฉันไม่ได้ผลหรอก

666
00:46:40,005 --> 00:46:41,590
‪ผมไม่จำเป็นต้องโกหก

667
00:46:41,673 --> 00:46:44,301
‪คุณมีเชาวน์และเหลี่ยมจัด
‪เกินจะตกหลุมพรางนั้นไม่ใช่รึ

668
00:46:45,761 --> 00:46:47,596
‪คุณกับผมมองโลกตามความจริง

669
00:46:47,679 --> 00:46:50,474
‪ดังนั้นนี่จึงเป็นการร่วมมือทำการ
‪ที่น่าจะมีอนาคตไกล

670
00:46:51,475 --> 00:46:54,144
‪ผมดูออกว่าคุณเก่งกาจสามารถแค่ไหน

671
00:46:55,687 --> 00:46:58,357
‪ญาติผมอาจโง่เง่าในหลายๆ เรื่อง

672
00:46:59,316 --> 00:47:00,943
‪แต่ไม่มีเรื่องที่แย่กว่าการจากโลกนี้ไป

673
00:47:01,026 --> 00:47:03,028
‪ทั้งที่รู้ว่ายังมีภรรยาผู้ชาญฉลาดอยู่ทั้งคน

674
00:47:08,700 --> 00:47:09,701
‪เราต้อง…

675
00:47:11,078 --> 00:47:14,248
‪กลับไปที่สวนก่อนจะมีใครสังเกตเห็น

676
00:47:15,833 --> 00:47:17,042
‪เชิญก่อนเลย

677
00:47:26,009 --> 00:47:29,346
‪หม่อมฉันต้องขอบพระทัย
‪ที่จัดงานได้เลิศเลอเหลือเกินเพคะ

678
00:47:29,429 --> 00:47:33,600
‪ทุกรายละเอียดแทบทำให้ลืมหายใจ และ…

679
00:47:33,684 --> 00:47:37,437
‪เราชอบการยกยอปอปั้นนะ เลดี้บริดเจอร์ตัน

680
00:47:37,521 --> 00:47:40,315
‪แต่ถ้าคุณไม่ได้จะมาบอกเราว่า
‪ลูกชายของคุณกับเจ้าสาวของเขา

681
00:47:40,399 --> 00:47:44,528
‪กำลังกลับไปยืนหน้าแท่นบูชา
‪เราก็ไม่มีเวลาฟังคำของคุณ

682
00:47:44,611 --> 00:47:47,531
‪การที่พิธีนี้จะล้มเหลวเป็นเรื่องรับไม่ได้

683
00:47:48,490 --> 00:47:50,409
‪เลดี้แดนเบอรี่ คุณจะว่ายังไง

684
00:47:50,492 --> 00:47:52,703
‪เช่นเคยเพคะ หม่อมฉันแสนซาบซึ้ง

685
00:47:52,786 --> 00:47:55,706
‪ด้วยน้ำพระทัยลึกล้ำของพระองค์

686
00:47:55,789 --> 00:47:59,293
‪แม้…

687
00:48:00,127 --> 00:48:03,297
‪พูดไม่ออกนี่ช่างไม่สมเป็นคุณเลย
‪เลดี้แดนเบอรี่

688
00:48:04,464 --> 00:48:06,258
‪แม้เราจะปวดใจยิ่งนัก

689
00:48:06,341 --> 00:48:09,136
‪แต่ทั้งเลดี้บริดเจอร์ตันกับหม่อมฉัน
‪เห็นพ้องต้องกัน

690
00:48:09,219 --> 00:48:12,931
‪มิสเอ็ดวิน่าจะต้องตัดสินชะตาตัวเอง

691
00:48:13,432 --> 00:48:14,766
‪อ้อ

692
00:48:14,850 --> 00:48:17,978
‪เราไม่ยักรู้ว่าเพชรน้ำหนึ่ง
‪มีน้ำหนักมากกว่าเพชรยอดมงกุฎเสียอีก

693
00:48:18,061 --> 00:48:19,730
‪หามิได้เพคะ

694
00:48:20,814 --> 00:48:22,691
‪ขออภัยที่มาขัดจังหวะเพคะ

695
00:48:22,774 --> 00:48:26,028
‪เรื่องนี้คงต้องให้ แน่สินะ

696
00:48:26,111 --> 00:48:28,697
‪หวังว่าความพยายามของเราวันนี้
‪จะไม่ต้องเสียเปล่า

697
00:48:28,780 --> 00:48:32,034
‪หาได้เสียเปล่านะเพคะ

698
00:48:32,117 --> 00:48:35,454
‪งานนี้ยิ่งพิสูจน์ว่าทรงรักพสกนิกรมากเหลือล้น

699
00:48:35,537 --> 00:48:38,498
‪มิสเอ็ดวิน่ากับหม่อมฉัน
‪ขอเข้าเฝ้าเพื่อกราบบังคมทูล

700
00:48:38,582 --> 00:48:40,375
‪ด้วยระลึกในพระมหา…

701
00:48:40,459 --> 00:48:43,837
‪มีใครที่ยังไม่ตาย
‪แล้วหาอย่างอื่นพูดกับพระราชินีได้

702
00:48:43,921 --> 00:48:45,923
‪นอกจากคำสรรเสริญเยินยอไหม

703
00:48:46,882 --> 00:48:49,009
‪วิธีนี้โจ่งแจ้งนัก

704
00:48:50,218 --> 00:48:51,428
‪แม่หนู

705
00:48:51,511 --> 00:48:54,598
‪เธอมาบอกเราใช่ไหมว่า
‪ตกลงเธอจะแต่งกับเขาหรือเปล่า

706
00:49:00,729 --> 00:49:02,105
‪เห็นพวกนั้นไหม

707
00:49:02,189 --> 00:49:03,982
‪- พระเจ้าอยู่หัว
‪- พระเจ้าอยู่หัว

708
00:49:04,066 --> 00:49:05,400
‪ดอกไม้ไฟน่ะ

709
00:49:05,484 --> 00:49:07,069
‪สวยตระการตาที่สุด!

710
00:49:08,904 --> 00:49:10,322
‪จะมีอีกไหม

711
00:49:11,740 --> 00:49:12,741
‪ตายละ ดูเหมือน…

712
00:49:13,867 --> 00:49:16,078
‪เหมือนเราจะมาเข้าพิธีช้าไป

713
00:49:16,662 --> 00:49:17,704
‪พระเจ้าอยู่หัว

714
00:49:18,872 --> 00:49:21,792
‪ใครก็ได้ ใครมาช่วยที

715
00:49:21,875 --> 00:49:23,627
‪ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ต้องรอนานนะ ล็อตตี้

716
00:49:24,336 --> 00:49:27,089
‪เจ้าสาวของเรา เจ้าสาวคนสวยของเรา

717
00:49:27,172 --> 00:49:30,550
‪แต่… ท่านอาร์คบิชอปอยู่ไหนล่ะ

718
00:49:30,634 --> 00:49:33,136
‪แล้วคนที่มางานอีก

719
00:49:36,181 --> 00:49:37,015
‪จอร์จ

720
00:49:37,099 --> 00:49:39,768
‪เธองามพิสุทธิ์แท้ จริงไหม

721
00:49:41,061 --> 00:49:42,104
‪พวกนั้นจะ…

722
00:49:42,604 --> 00:49:44,523
‪จะทำอะไรเรา

723
00:49:44,606 --> 00:49:47,484
‪หยุดนะ! ปล่อย! ปล่อยเรา!

724
00:49:47,567 --> 00:49:48,443
‪ล็อตตี้

725
00:49:58,328 --> 00:50:00,706
‪พระนางเจ้าจะเป็นพระราชินีที่ประเสริฐที่สุด

726
00:50:01,456 --> 00:50:02,457
‪เพคะ

727
00:50:05,669 --> 00:50:09,214
‪หม่อมฉันได้ยินว่าทั้งสองพระองค์
‪ต้องเผชิญอุปสรรคมากมาย

728
00:50:09,297 --> 00:50:11,008
‪ระหว่างที่เกี้ยวพานกันแสนสุข

729
00:50:12,217 --> 00:50:13,301
‪แต่วันนี้…

730
00:50:16,096 --> 00:50:19,725
‪วันนี้จะทำให้ทุกสิ่งที่ผ่านมาช่างคุ้มค่านะเพคะ

731
00:50:22,436 --> 00:50:24,229
‪อ้อ จริงด้วย

732
00:50:24,312 --> 00:50:27,482
‪ดังนั้นพระองค์ควรไปพักผ่อนก่อนดีกว่านะเพคะ

733
00:50:28,191 --> 00:50:30,277
‪ก่อนทั้งสองพระองค์จะร่วมกันปกครองประเทศนี้

734
00:50:30,360 --> 00:50:34,448
‪ด้วยความรัก ความเมตตากรุณา

735
00:50:34,531 --> 00:50:36,825
‪ในแบบที่ทั้งสองพระองค์ทรงมีต่อกัน

736
00:50:42,873 --> 00:50:43,790
‪พระราชินี

737
00:51:05,937 --> 00:51:06,938
‪เอ็ดวิน่า…

738
00:51:38,095 --> 00:51:39,429
‪ดื่มฉลองหรือคะ

739
00:51:40,013 --> 00:51:41,765
‪ประสบความสำเร็จแล้วหรือ คอลิน

740
00:51:42,432 --> 00:51:45,060
‪จะสำเร็จก็ต่อเมื่อสิ่งที่ตามหา
‪อยู่ในเป๊กเล็กๆ นี่

741
00:51:45,644 --> 00:51:47,687
‪ฉันแน่ใจว่าสักวัน
‪คุณต้องพบเป้าหมายชีวิตของคุณ

742
00:51:47,771 --> 00:51:49,397
‪ไม่ช้าก็เร็วคนเราจะต้องพบสิ่งนั้น

743
00:51:49,481 --> 00:51:51,775
‪- คุณพบเป้าหมายชีวิตหรือยังครับ
‪- ยังเลยค่ะ

744
00:51:52,818 --> 00:51:57,572
‪แต่ฉันนึกภาพไว้ว่ามันคงจะต้อง
‪ทั้งน่าตื่นเต้นและสุขสมใจ

745
00:51:57,656 --> 00:52:00,617
‪เป้าหมายประเภทที่ไม่ได้บ่งบอก
‪ถึงตัวฉันในปัจจุบัน

746
00:52:00,700 --> 00:52:03,078
‪แต่สื่อถึงตัวฉันในอนาคต

747
00:52:04,287 --> 00:52:07,457
‪เป้าหมายชีวิตจะต้องท้าทาย
‪ให้ฉันกล้าและต้องมีเชาวน์ปัญญา

748
00:52:07,541 --> 00:52:09,751
‪เป้าหมายชีวิตจะผลักดันให้ฉัน

749
00:52:09,835 --> 00:52:12,254
‪ไปได้ไกลกว่าสายตาจับจ้องของคุณแม่

750
00:52:12,337 --> 00:52:13,797
‪เป้าหมายชีวิตฉัน

751
00:52:14,840 --> 00:52:16,258
‪จะต้องปลดปล่อยฉันให้เป็นอิสระ

752
00:52:17,634 --> 00:52:19,553
‪แล้วอะไรจะเป็นได้ทั้งหมดนั้น

753
00:52:21,972 --> 00:52:24,141
‪คุณฝันไว้ยิ่งใหญ่กว่าที่คิดอีกนะ เพน

754
00:52:24,224 --> 00:52:27,519
‪ใช่ค่ะ เป็นแค่ความฝันลมๆ แล้งๆ

755
00:52:28,395 --> 00:52:31,439
‪แต่ฉันก็เชื่อว่าเราต้องอนุญาต
‪ให้ตัวเองมีจังหวะคิดฝัน

756
00:52:32,107 --> 00:52:34,818
‪เพื่อจะได้เผชิญกับความจริง
‪โดยใช้ฝันนั้นเป็นเครื่องป้องกันตัว

757
00:52:38,238 --> 00:52:40,407
‪เลดี้เครนพูดถึงคุณไว้ถูกต้องทีเดียว

758
00:52:40,490 --> 00:52:41,700
‪เลดี้เครนรึ

759
00:52:42,659 --> 00:52:43,952
‪หล่อนพูดอะไรถึงฉัน

760
00:52:44,536 --> 00:52:45,912
‪บอกว่าคุณห่วงใยผม

761
00:52:46,746 --> 00:52:49,124
‪บอกว่าคุณไม่มีทางทอดทิ้งผม

762
00:52:50,750 --> 00:52:52,836
‪ผมเริ่มจะเชื่อจริงจังแล้ว

763
00:53:02,596 --> 00:53:05,932
‪เราน่าจะรีบไปเอาเค้กกันคนละชิ้น
‪ก่อนถูกแย่งไปหมด

764
00:53:19,112 --> 00:53:20,071
‪เอล

765
00:53:21,990 --> 00:53:25,076
‪- เอล เธอจะไป…
‪- ฉันตัดสินใจว่าจะไปหาธีโอเดี๋ยวนี้

766
00:53:25,160 --> 00:53:27,412
‪เอโลอีส นี่งานแต่งพี่ชายเธอนะ
‪คนต้องสังเกตเห็นแน่

767
00:53:27,495 --> 00:53:29,581
‪นี่แหละสาเหตุที่จะไม่มีใครสังเกต
‪ทุกคนมัวแต่ห่วง

768
00:53:29,664 --> 00:53:31,541
‪คุณพี่กับมิสเอ็ดวิน่า ไม่มีใครรู้ว่าฉันหายไป

769
00:53:31,625 --> 00:53:34,377
‪แค่มีโอกาสตรงหน้า
‪ไม่ได้แปลว่าต้องคว้าเอาไว้

770
00:53:34,461 --> 00:53:36,796
‪ที่นี่มีเรื่องอื่นต้องทำนะ
‪เธอเห็นนกยูงหรือยัง

771
00:53:36,880 --> 00:53:40,467
‪มันชวนหงุดหงิดยามที่คิดถึงแต่ความคิดเขา
‪ตอนที่ฉันควรคิดถึงความคิดตัวเอง

772
00:53:40,550 --> 00:53:41,384
‪ฉัน…

773
00:53:42,302 --> 00:53:44,304
‪- ฉันไม่รู้จะพูดอะไร
‪- ก็ไม่ต้องพูด

774
00:53:44,888 --> 00:53:45,972
‪ฉันขอแค่นั้น

775
00:53:46,640 --> 00:53:48,683
‪ฉันแค่มาบอกเธอเพราะเธอเป็นเพื่อนฉัน

776
00:53:48,767 --> 00:53:51,269
‪ฉันไม่อยากให้ความลับมาทำให้เราแตกแยกกัน

777
00:54:23,510 --> 00:54:24,386
‪ชอบอันนั้นรึ

778
00:54:24,928 --> 00:54:26,054
‪พระราชินีเพคะ หม่อมฉัน…

779
00:54:26,137 --> 00:54:29,391
‪เราสวมสร้อยนี้ตอนงานพิธีกาญจนาภิเษก

780
00:54:30,308 --> 00:54:31,184
‪เอ้า

781
00:54:32,769 --> 00:54:35,105
‪- หม่อมฉันมิบังอาจ…
‪- ทำได้สิ

782
00:54:43,863 --> 00:54:44,906
‪มิสเอ็ดวิน่า

783
00:54:45,907 --> 00:54:49,286
‪เรามีเหตุผลที่เลือกเธอ
‪เป็นเพชรน้ำหนึ่งของฤดูกาลนี้

784
00:54:49,369 --> 00:54:51,621
‪ใช่ เธอมีความงามเป็นเลิศ แต่…

785
00:54:52,664 --> 00:54:54,291
‪เธอสร้างความประทับใจแรกพบได้ดี

786
00:54:55,166 --> 00:54:58,003
‪ตอนนี้ก็ยังสร้างอยู่และสร้างได้ต่อ

787
00:54:58,586 --> 00:55:00,422
‪แม้จะผ่านเรื่องวุ่นวายของวันนี้ไปแล้ว

788
00:55:01,006 --> 00:55:03,008
‪และโดยเฉพาะหลังจาก

789
00:55:03,091 --> 00:55:06,052
‪เรื่องที่ได้เป็นประจักษ์กันเฉพาะกลุ่ม

790
00:55:06,970 --> 00:55:11,224
‪หม่อมฉันประจักษ์เพียงความรัก
‪ซึ่งกษัตริย์มีต่อพระราชินี

791
00:55:11,308 --> 00:55:13,184
‪ไม่เห็นสิ่งใดนอกจากนั้น

792
00:55:13,268 --> 00:55:16,104
‪หม่อมฉันไม่อาจสรรหาคำใด
‪มาบรรยายเรื่องนั้นได้

793
00:55:16,187 --> 00:55:18,690
‪แม้จะเกิดใหม่อีกกี่ชาติ

794
00:55:21,026 --> 00:55:23,695
‪ความยากลำบากในการสวมมงกุฎ
‪คือมันเป็นสิ่งของจับต้องได้

795
00:55:24,237 --> 00:55:26,740
‪เป็นเครื่องย้ำเตือนถึงตำแหน่งของเรา

796
00:55:27,407 --> 00:55:29,951
‪คนอย่างเลดี้วิสเซิลดาวน์จึงพิมพ์จุลสารแจกจ่าย

797
00:55:30,035 --> 00:55:32,037
‪แทนที่จะกระซิบคำนินทาบอกต่อกันไป

798
00:55:32,120 --> 00:55:34,914
‪คำนินทาคงอยู่ได้ตราบเท่าที่มีคนพูดถึง

799
00:55:34,998 --> 00:55:37,000
‪แต่ตัวหนังสือตีพิมพ์เป็นมากกว่านั้น

800
00:55:37,584 --> 00:55:40,211
‪ความเป็นรูปธรรมจับต้องได้
‪ทำให้มันคงอยู่ถาวร

801
00:55:40,295 --> 00:55:42,464
‪แน่ละ เราไม่อาจพูดแบบเดียวกันกับรักแท้

802
00:55:43,048 --> 00:55:45,300
‪รักจะแปรผัน รักจะลืมเลือน

803
00:55:46,009 --> 00:55:49,137
‪รักจะบีบให้เรารำลึกถึงตัวตนในอดีต

804
00:55:50,013 --> 00:55:52,807
‪รักจะบีบให้เราต้องเลือกว่า
‪เราจะใช้ชีวิตอยู่กับรักนั้นอย่างไร

805
00:55:52,891 --> 00:55:53,892
‪ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

806
00:55:55,810 --> 00:55:57,604
‪คนเราจะเลือกได้อย่างไร

807
00:55:59,689 --> 00:56:01,649
‪เรื่องนั้นเรากำกับไม่ได้

808
00:56:03,360 --> 00:56:04,736
‪เราเป็นพระราชินีของเธอ

809
00:56:05,987 --> 00:56:09,699
‪แต่กระทั่งเราเองยังต้องยอมรับ
‪ความสำคัญของการตัดสินใจส่วนบุคคล

810
00:56:09,783 --> 00:56:12,243
‪ไม่ว่าคนคนนั้นจะทำอย่างไรเมื่อเจอรักแท้

811
00:56:13,036 --> 00:56:15,288
‪ทุกคนควรได้เลือกเอง

812
00:56:15,830 --> 00:56:19,084
‪เช่นเดียวกับที่ทุกคนควรได้สัมผัสอำนาจแห่งรัก

813
00:56:19,876 --> 00:56:21,378
‪แต่จงรู้ไว้

814
00:56:23,213 --> 00:56:27,133
‪นั่นเป็นทางเลือกที่ยากที่สุด
‪และสำคัญที่สุดในชีวิตของเรา

815
00:56:30,261 --> 00:56:34,307
‪การเข้าพิธีวิวาห์เป็นพฤติกรรมของมนุษย์เท่านั้น

816
00:56:40,021 --> 00:56:43,900
‪สรรพสัตว์ไม่จำเป็นต้องทำสัญญา
‪หรือวางสินสอดทองหมั้น

817
00:56:53,410 --> 00:56:57,163
‪พ่อไก่แจ้กับแม่ไก่พันธุ์ไม่จำเป็นต้องเอ่ยคำสาบาน

818
00:57:22,355 --> 00:57:23,606
‪คุณเรียกผมมารึ

819
00:57:24,983 --> 00:57:26,526
‪ฉันนึกว่าคุณเรียกฉันมา

820
00:57:39,747 --> 00:57:41,583
‪ฉันตัดสินใจแล้ว

821
00:57:41,666 --> 00:57:43,710
‪ฉันคิดว่าคงจะดีที่สุด
‪ถ้าทั้งสองคนได้ยินจากฉัน

822
00:57:43,793 --> 00:57:45,545
‪เอ็ดวิน่า เราควรไปคุยกันส่วนตัว

823
00:57:46,254 --> 00:57:49,048
‪ฉันแต่งงานกับคุณไม่ได้ค่ะ ลอร์ดบริดเจอร์ตัน

824
00:57:50,133 --> 00:57:53,094
‪คุณไม่สามารถมอบสิ่งที่ฉันต้องการให้ได้

825
00:57:54,804 --> 00:57:56,806
‪สิ่งที่ฉันคู่ควรจะได้

826
00:57:57,557 --> 00:57:59,642
‪สิ่งที่ทุกคนคู่ควรจะได้

827
00:58:01,019 --> 00:58:03,438
‪ฉันอาจไม่รู้แน่ชัดว่ารักแท้รู้สึกเช่นไร

828
00:58:03,521 --> 00:58:05,940
‪แต่ฉันรู้แน่ว่าความรักไม่ใช่เช่นนี้

829
00:58:07,567 --> 00:58:09,194
‪ไม่ใช่การลวงหลอก

830
00:58:10,445 --> 00:58:12,155
‪หรือสายตาที่แลมองทางอื่น

831
00:58:12,822 --> 00:58:15,742
‪หรือหน้าที่ซึ่งต้องทำ

832
00:58:16,951 --> 00:58:21,039
‪ฉันแต่งงานกับคุณไม่ได้
‪เพราะฉันทรยศตัวเองไม่ได้

833
00:58:21,122 --> 00:58:23,791
‪คุณไม่มีทางสบตาฉันในแบบเดียวกัน

834
00:58:23,875 --> 00:58:26,836
‪เหมือนที่มองตาพี่สาวฉัน ณ หน้าแท่นพิธีวันนี้
‪คุณไม่มีทาง…

835
00:58:29,923 --> 00:58:31,799
‪คุณไม่มีทางมองฉันในแบบเดียวกัน

836
00:58:38,139 --> 00:58:42,644
‪พี่บอกว่าพี่ทุ่มเททั้งชีวิต
‪พยายามมอบทุกอย่างที่ฉันขาดไป

837
00:58:42,727 --> 00:58:47,565
‪แต่แท้จริง พี่แค่มอบทุกอย่าง
‪ที่พี่ต้องการเองให้กับฉัน

838
00:58:47,649 --> 00:58:49,734
‪ราวกับชีวิตนี้ไม่ใช่ชีวิตของฉัน

839
00:58:49,817 --> 00:58:52,278
‪ฉันไม่ได้ต้องการเรื่องพวกนี้เลย เคท

840
00:58:54,239 --> 00:58:55,532
‪ดังนั้นวันนี้

841
00:58:55,615 --> 00:58:58,910
‪ฉันแน่ใจได้ว่าสิ่งที่ฉันทิ้งไป
‪ไม่ใช่ความสูญเสียของฉัน

842
00:58:59,452 --> 00:59:00,620
‪แต่เป็นของพี่

843
00:59:01,412 --> 00:59:06,501
‪ฝันของพี่ แผนของพี่
‪ความรู้สึกของพี่ที่ฉันแค่หยิบยืมมา

844
00:59:07,585 --> 00:59:08,461
‪วันนี้

845
00:59:09,170 --> 00:59:11,214
‪พี่เสียอำนาจของตัวเองไปแล้ว

846
00:59:12,215 --> 00:59:14,175
‪ขณะที่ฉันตัดสินใจเองได้เสียที

847
00:59:16,636 --> 00:59:18,513
‪แค่นั้นก็เป็นชัยชนะพอแล้วสำหรับฉัน

848
00:59:30,733 --> 00:59:33,987
‪เชื่อเถิดว่ามนุษย์จะต้องทำให้เรื่องยุ่งยากขึ้น

849
00:59:34,070 --> 00:59:37,365
‪ด้วยพิธีการและขนมเค้กสารพัด

850
00:59:37,991 --> 00:59:40,743
‪ไม่มีใครสงสัยเลยหรือว่า
‪คนเราแต่งงานกันทำไมตั้งแต่แรก

851
00:59:40,827 --> 00:59:44,330
‪อย่างกับมิสเอ็ดวิน่า
‪จะหาคนที่ดีกว่าท่านไวเคานต์ได้

852
00:59:44,414 --> 00:59:46,958
‪หรือนั่นอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้หล่อนเปลี่ยนใจ

853
00:59:47,041 --> 00:59:48,668
‪หล่อนรู้ว่าตัวเองไม่คู่ควรกับเขา

854
00:59:48,751 --> 00:59:51,337
‪หรือเราอาจต้องมองท่านไวเคานต์ใหม่เสียแล้ว

855
00:59:51,421 --> 00:59:55,592
‪มิสเอ็ดวิน่าอาจค้นพบอะไรที่พวกเราควรต้องรู้ไว้

856
01:00:01,306 --> 01:00:03,474
‪- ท่านผู้หญิง
‪- ท่านดัชเชส

857
01:00:03,558 --> 01:00:06,769
‪- เรากลับบ้านกันดีไหมคะคุณแม่
‪- น่าจะดีเลยจ้ะ

858
01:00:07,645 --> 01:00:12,650
‪แน่นอน เราอาจเรียกพิธีสมรส
‪เป็นการกระทำแห่งศรัทธาอันยิ่งยวด

859
01:00:12,734 --> 01:00:15,153
‪ขณะที่บางคนอาจมองว่า

860
01:00:15,236 --> 01:00:19,240
‪นั่นเป็นการกระทำของคนเขลาโดยแท้

861
01:00:20,241 --> 01:00:23,703
‪คุณมาตั้งไกลเพื่อจะถามผม ก็ถามมาสิ

862
01:00:25,496 --> 01:00:26,873
‪ฉันมีความคิด

863
01:00:27,999 --> 01:00:30,960
‪ผมดูออกนะว่าทำไม
‪นั่นเป็นปัญหาสำหรับคนในโลกของคุณ

864
01:00:31,044 --> 01:00:33,838
‪ความคิดที่ฉันอยากจะบอก… กับคุณ

865
01:00:34,339 --> 01:00:36,049
‪แล้วตอนนี้ไม่ได้กำลังบอกอยู่เหรอ

866
01:00:36,132 --> 01:00:39,719
‪สิ่งที่ฉันอยากจะบอกคือบ่อยครั้ง

867
01:00:40,678 --> 01:00:42,388
‪ยามที่ฉันได้อ่านอะไรใหม่ๆ หรือ…

868
01:00:43,640 --> 01:00:45,975
‪สิ่งที่น่าสนใจหรือกระตุ้นความคิด

869
01:00:47,060 --> 01:00:48,895
‪คุณคือคนที่ผุดขึ้นในใจของฉัน

870
01:00:49,562 --> 01:00:53,650
‪คุณคือคนที่ฉัน
‪อยากคุยด้วยเกี่ยวกับความคิดเหล่านั้น

871
01:00:57,695 --> 01:00:58,529
‪เข้าใจแล้ว

872
01:01:01,366 --> 01:01:03,951
‪ฉันจึงสงสัย

873
01:01:04,035 --> 01:01:06,913
‪ไม่รู้ว่าคุณเคยคิดถึงฉันบ้างไหม

874
01:01:06,996 --> 01:01:08,373
‪ยามที่คุณมีความคิด

875
01:01:25,390 --> 01:01:27,433
‪ผมอ่านหนังสือพวกนี้หมดแล้ว

876
01:01:30,103 --> 01:01:30,937
‪แล้ว

877
01:01:32,021 --> 01:01:32,897
‪และ…

878
01:01:34,691 --> 01:01:36,275
‪ผมคัดเอาไว้ให้คุณ

879
01:01:38,152 --> 01:01:40,738
‪ผมคิดว่าคุณอาจจะอยาก

880
01:01:41,614 --> 01:01:43,366
‪แบ่งปันความเห็นที่มีต่อหนังสือเหล่านี้

881
01:01:48,413 --> 01:01:51,124
‪การตั้งตารอคำเพียงสองคำ

882
01:01:52,291 --> 01:01:53,710
‪"รับครับ รับค่ะ"

883
01:01:53,793 --> 01:01:57,296
‪เจ้าบ่าวและเจ้าสาวต่างประกาศเจตจำนง

884
01:01:57,380 --> 01:02:00,633
‪โดยไร้หลักประกันว่าจะได้รับความสุข

885
01:02:03,678 --> 01:02:06,723
‪วันนี้ยังไม่เสียเปล่าพ่ะย่ะค่ะ
‪กระหม่อมได้ข่าวแล้ว

886
01:02:07,557 --> 01:02:09,809
‪ขอให้เป็นเรื่องที่ดึงความสนใจได้ทีเถิด

887
01:02:10,393 --> 01:02:13,604
‪กับดักเลดี้วิสเซิลดาวน์ทำให้ได้ผลลัพธ์แล้ว

888
01:02:19,402 --> 01:02:23,489
‪การแต่งงานเป็นเพียงพิธีกรรมของมนุษย์

889
01:02:24,323 --> 01:02:29,454
‪เราอาจบังคับพ่อไก่แจ้หรือแม่ไก่พันธุ์ไม่ได้
‪แต่เรายังเก็บไข่ได้ต่อไป

890
01:02:30,121 --> 01:02:32,540
‪นั่นทำให้มนุษย์ซับซ้อนกว่าสัตว์

891
01:02:32,623 --> 01:02:37,086
‪หรือแค่เพียงดื้อรั้นกว่า
‪จนเชื่อว่าเราต้องเข้าไปจัดแจง

892
01:02:37,170 --> 01:02:39,797
‪สิ่งที่ธรรมชาติคัดสรรเอาไว้แล้ว

893
01:02:42,633 --> 01:02:44,135
‪ฉันคิดว่าเราควรจะกลับกันแล้วค่ะ

894
01:02:48,139 --> 01:02:49,223
‪ลอร์ดบริดเจอร์ตัน

895
01:02:54,187 --> 01:02:57,023
‪น้องสาวคุณกล้าหาญและฉลาดกว่าเราทั้งคู่

896
01:02:57,815 --> 01:03:00,067
‪เธอกล้าตัดสินใจต่อสิ่งที่สัมผัสได้
‪ระหว่างเราสองคน

897
01:03:00,151 --> 01:03:00,985
‪แต่เรากลับอยู่ตรงนี้

898
01:03:01,903 --> 01:03:03,488
‪ยืนนิ่งงัน…

899
01:03:05,364 --> 01:03:06,991
‪ทั้งที่มีความรู้สึกนั้นมาหลายเดือน

900
01:03:09,410 --> 01:03:10,620
‪ฉันยังยืนตรงนี้…

901
01:03:13,748 --> 01:03:15,374
‪เพราะทันทีที่เราออกจากที่นี่…

902
01:03:18,753 --> 01:03:21,380
‪ทันทีที่เราก้าวเท้าออกจากประตูนั้นไป…

903
01:03:25,384 --> 01:03:26,636
‪เราจะต้องเผชิญกับความจริง

904
01:03:26,719 --> 01:03:28,262
‪ของสถานการณ์นี้

905
01:03:28,346 --> 01:03:30,014
‪ของความล้มเหลวนี้

906
01:03:30,097 --> 01:03:32,225
‪เราล้มเหลวไม่เป็นท่า

907
01:03:32,809 --> 01:03:34,101
‪กับหน้าที่ของเรา

908
01:03:35,144 --> 01:03:36,687
‪กับความรับผิดชอบของเรา

909
01:03:37,480 --> 01:03:38,856
‪เราสองคนทำพลาดทั้งหมด

910
01:03:41,609 --> 01:03:42,902
‪ดังนั้นขออภัย

911
01:03:43,694 --> 01:03:45,446
‪ถ้าตอนนี้ความปรารถนาของฉัน…

912
01:03:48,115 --> 01:03:49,367
‪คือขอหยุดเวลา

913
01:03:50,618 --> 01:03:52,161
‪ขอชะลอสิ่งที่จะต้องเกิดแน่

914
01:03:52,954 --> 01:03:54,372
‪ขอเพียงแค่จังหวะหนึ่ง

915
01:03:55,081 --> 01:03:57,166
‪ไม่ต้องคิดถึงสิ่งที่จะตามมา

916
01:04:00,628 --> 01:04:01,504
‪แค่รั้งรอ

917
01:04:16,018 --> 01:04:17,311
‪ลาก่อนค่ะ ท่านลอร์ด

918
01:06:36,325 --> 01:06:40,830
‪คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม

