SERIAL NETFLIX
Porzucony pan młody.
Zrozpaczona panna młoda.
Zrujnowany królewski ślub.
Sensacyjne? Owszem.
Lecz czy prawdziwe?
Pisząca te słowa może i frymarczy spekulacjami, drogi czytelniku,
lecz dezinformacjami?
KRONIKA TOWARZYSKA LADY WHISTLEDOWN
Nigdy.
Wyjaśnień dotyczących ucieczki panny Edwiny sprzed ołtarza
może być więcej, niż sobie wyobrażamy.
Jednakowoż nie możemy zapominać, że to Jej Królewska Mość
umieściła młodą damę na scenie,
którą ta potem demonstracyjnie opuściła.
Pisząca te słowa ma nadzieję…
Mój powóz.
…że dla dobra Jej Wysokości,
a także Sharmów i Bridgertonów,
rychło poznamy oficjalnie wyjaśnienie,
ażeby socjeta nie dała się ponieść niemoralnym przypuszczeniom.
Panno Kate? Kąpiel jest gotowa.
To koniec.
Użyj dziś mydła liliowego.
Pomaga ukoić nerwy.
Gdzie wasz brat? Powinien już tu być.
Może wciąż czeka przed ołtarzem na pannę Edwinę.
- Nie życzę sobie dziś kpin. - Ona ze mnie kpi.
Dlaczego nie dostrzegamy korzyści płynących z tej tragedii?
- Ciasta? - I jak tu nie kpić?
Bracie! Miło, że do nas dołączyłeś.
- Jedliście już? - Śniadał będziesz później.
Teraz kluczowe jest bezzwłoczne działanie.
Musimy ograniczyć szkodliwe konsekwencje niefortunnych wydarzeń na…
Nieudanych zaślubinach?
To wszystko naprawdę się dzieje, bo kobieta zmieniła zdanie?
Niestety tak. Przyczyna nie ma znaczenia. Musimy zmierzyć się z konsekwencjami.
Sądzę, że w tak przyjemny poranek możemy pójść na przechadzkę.
Wspólnie, jak zjednoczona, szanowana rodzina,
którą nadal jesteśmy.
„Szanowana”.
Głową szanowanej rodziny jest dżentelmen, czyż nie?
Bracie.
Powinniśmy o czymś wiedzieć? A może tylko ja powinienem?
Wybaczcie.
Jeśli uważasz przechadzkę za rozsądną,
wyjdziemy w ciągu godziny.
Trochę się spóźnię. Idę na zakupy.
Potrzebuję nowej pary rękawiczek, by wyglądać na zjednoczoną i szanowaną.
Możesz zostawić pelerynę.
Będzie dość parno tam, dokąd pójdziemy.
W mieście.
Panna Bridgerton.
Ruszamy prosto w ogień.
To moje ulubione zajęcie.
Pamiętajcie, to było obopólne porozumienie
dotyczące prywatnej sprawy między panną Edwiną i wicehrabią.
Nie ma nic więcej do powiedzenia na ten temat.
- Piękny dzień. - Dla niektórych z nas.
To naprawdę nasz plan? Mamy udawać, że nic się nie stało?
Nie udajemy, że nic się nie stało.
Radzimy sobie z tą sytuacją we własnym gronie i czasie.
Skandale mogą psuć opinię, lecz nie obligują nas do tłumaczenia się.
Ponadto socjeta ma wybitnie krótką pamięć.
Za tydzień znajdzie większy skandal, w którym zatopi swe zachłanne zęby.
Może jeszcze znajdziemy ci męża w tym sezonie, panno Edwino.
Podziwiam pani wyobraźnię, lady Danbury.
Nie przewiduję większego skandalu.
Nie patrz.
Panno Patridge, cóż za przyjemne popołudnie.
Zaiste, panie.
Chodźmy, bo spóźnimy się do Goringów. Pospiesz się.
Ależ niespodzianka.
Tak szybko pokazuje się pani publicznie.
Nie jesteśmy przecież w żałobie.
Nikt nie zna bólu zerwanych zaręczyn lepiej ode mnie.
Sądziłam, że nie otrząśniemy się
po rozstaniu pana Bridgertona i panny Thompson,
lecz oto jesteśmy.
Panna Thompson jest mężatką, Philipa również,
a Prudencja ma narzeczonego.
Tak. Zabawne, jak sprawy się układają, nieprawdaż?
W istocie. Życzę pani powodzenia we wszystkim, lady Bridgerton.
Niezmiernie nam przykro, lady Bridgerton.
Chodź, Penelopo. Nie chcemy ich zagadać na śmierć.
KRÓL JERZY III
Piękny powóz, Wasza Królewska Mość.
Królewskie konie muszą być silne.
Co robiłaś w drukarni w trakcie tego, co miało być ślubem twego brata?
Wiem, że to ty.
Lady Whistledown.
Wasza Wysokość…
Zaprzeczenia tylko zaostrzą twoją karę.
Byłaś całkiem sprytna.
Sama zatrudniłam cię, byś odkryła tożsamość pisarki,
a ty, cóż za przypadek, nie znalazłaś żadnej podejrzanej.
Brak mi sprytu na takie manipulacje.
Czyż to nie ciekawe, że teksty rzadko wspominają o tobie?
Słyszałam też, że gardzisz socjetą,
podobnie jak nasza autorka.
Wiesz, że władzę, którą ci daje pióro,
można wykorzystać w lepszym celu niż do szyderstwa i szerzenia plotek?
Whistledown mogłaby być moją strategiczną sojuszniczką,
gdyby chciała.
Chętnie bym pomogła, lecz zapewniam, nie mam takiej władzy.
Zatem
wolisz być moją rywalką?
Zdajesz sobie sprawę, co się stanie, gdy ujawnię twój sekret, dziecko?
Ludzie będą chcieli się zemścić.
Jakkolwiek zła wydaje się obecna sytuacja twej rodziny,
będzie tylko gorsza.
Mogę rozwiązać ten problem.
Dam ci trzy dni
na rozważenie mojej propozycji i oprzytomnienie.
W przeciwnym wypadku
wykorzystam wszystkie środki, by zmiażdżyć cię jak węża.
Duma może okazać się mniej cenna niż życie.
Lady Cowper.
Lady Eaton.
Lord Hall.
Lord Cho.
Po wszystkim, co stało się z jego pomywaczką w zeszłym sezonie,
lord Cho śmie mnie ignorować?
Wiemy, na czym stoimy.
Nie wycofamy się z tej walki.
Jeśli uciekniemy, stracimy wszystko.
Pragnę wycofać się z tego pokoju.
Nie zmieniając przekonań socjety, tylko je utwierdzamy.
Może potrzebujemy innego wyjaśnienia zerwania zaręczyn.
Jedno już przedstawiliśmy. Nie możemy teraz zmienić zdania.
Nie możemy mówić o przyczynie.
Możemy chociaż zachowywać się, jakby nie miała dla nas znaczenia?
Bal.
Tak, wspólny bal. Udowodnimy socjecie, że mówimy prawdę.
Istotnie była to wspólna decyzja obu stron
i nie ma skandalu ani wrogości między naszymi rodzinami.
Bal dałby Edwinie drugą szansę na znalezienie partii.
Kolejny bal?
By socjeta mogła się jeszcze uważniej przyjrzeć tej klęsce?
Bal mógłby poskutkować.
Wicehrabia i Kate tak dobrze sobie radzili
z ukrywaniem swoich uczuć do tej pory.
Nie powinno im to sprawić kłopotu.
Edwino…
Newton.
Przepraszam. Newton, wyjdź.
Naprawdę byłam tak ślepa?
To zawsze było tak oczywiste?
Jeśli ma się udać…
Sugeruję, byście stali po przeciwnych stronach sali balowej.
Lady Danbury!
Wystarczy, by ktoś zobaczył coś niestosownego…
Proszę wybaczyć, ale nie wiem, co ma pani na myśli.
Chce powiedzieć,
że jedynie te osoby, które są w tym pokoju, znają całą prawdę.
I wolałybyśmy, by tak pozostało.
Wy także powinniście.
Jeśli wymienicie się choćby krótkim spojrzeniem,
nasz plan się nie powiedzie.
Wszyscy się zgadzamy?
Oczywiście.
Tak, lady Danbury.
Anthony.
- Czy nasz plan będzie stanowił problem? - Mamo…
Wiem, co się stało ostatnio, gdy byłeś tak blisko panny Sharmy.
- Nie bylibyśmy w tej sytuacji… - Nie masz się o co martwić.
Odegram swą rolę.
A potem?
Ten plan
to tymczasowe rozwiązanie.
Jeśli się powiedzie, plotki o skandalu ucichną.
Mimo to nie będziesz miał kogo poślubić.
Chyba że twoje zamiary się zmieniły?
Wiesz, że nasza rodzina przetrwa bez względu na to, czy się ożenię?
Masz innych synów.
To prawda, ale…
Twoim rozwiązaniem są bracia?
Mam przyznać, że popełniłem błąd? Tego chcesz?
Że nie powinienem się oświadczyć? Nie powinienem do tego dopuścić?
Jestem tego świadom.
Jestem świadom, że zawiodłem.
Nigdy nie dowiesz się, w jak wielu sprawach.
Ten plan zadziała.
Jestem pewien, że ty i lady Danbury zadbacie o to.
Zachowałaś je?
Masz chyba każde wydanie.
Razy dwa. Mam dwie kopie każdego wydania.
- Dlaczego… - Królowa myśli, że to ja.
- Że jestem lady Whistledown. - To dowcip?
Dała mi trzy dni na przyznanie się. Grozi mojej rodzinie, Pen.
Muszę się ich pozbyć.
Jeśli królowa odkryje, że je mam, będę wyglądała na winną.
Ale nie jesteś winna.
To okropny błąd.
Musimy spotkać się z królową i błagać o posłuchanie głosu rozsądku.
- Bo Jej Wysokość słynie z rozsądku. - Dlaczego myśli, że to ty?
Mówisz otwarcie o swoich opiniach i jesteś pewna siebie…
Widziano mnie w drukarni.
Wiem. Powinnam cię posłuchać.
Byłam samolubna, a teraz jeszcze naraziłam Theo.
- Królowa myśli, że jest w to zamieszany. - Nie jest. To szaleństwo.
- Muszę go ostrzec. - Nie!
Powinnaś trzymać się z dala od Theo i od drukarni.
Powinnaś zaczekać, aż lady Whistledown wyda kolejne pismo.
Użyjesz go, by udowodnić swoją niewinność.
KRAWCOWA
Przyszłam do madame Delacroix.
- Nie powinna tu pani być. - To pilne. Proszę.
Królowa jest w to zaangażowana?
Zawsze była.
Od dłuższego czasu czuła się zagrożona.
Kwestionowałam jej gust i osąd.
To nie było częścią naszej umowy.
Nasze interesy przyniosły nam znaczne zyski.
Rozumiała pani, że to wiąże się z ryzykiem.
Tak, ale nie wiedziałam, że to ryzyko wiąże się z królową Anglii.
Liczyłam, że słyszała coś pani.
Coś, co spełni oczekiwania królowej.
Wyrazy podziwu, pochwały.
Sama nie potrafi pani czegoś wymyślić?
Nie wiem, co robić.
Moja przyjaciółka ma przeze mnie kłopoty.
A ja nie wiem, co robić.
Mogłaby się pani przyznać.
Zastąpić pannę Eloise.
Lecz królowa musiałaby pani uwierzyć.
Co do czego nie mam pewności.
Uznałaby mnie za przyjaciółkę, która tylko próbuje pomóc.
O ile by mnie zauważyła.
Są piękne.
Pani projekty.
Chciałam je wysłać
do poważanego zakładu krawieckiego we Francji.
Wznieść swój interes na wyższy poziom.
Lecz teraz udzielam pomocy słynnej autorce pisma plotkarskiego.
Pani nazwisko pozostanie niezbrukane.
Ma pani moje słowo.
Powinnam pójść.
Przepraszam za najście.
Jest jedna rzecz, której dama nigdy nie zrobi.
Nie założy czegoś, w czym wygląda brzydko.
Może pani napisać coś o pannie Eloise, czego sama by nie napisała.
Cóż.
Nie muszę pani mówić, co pomyślałaby królowa.
Nigdy tego nie zrobię.
Nie zniszczę przyjaciółki.
Oczywiście.
Dobranoc.
Bracie. Nie spodziewałem się, że przyjdziesz.
Ja też nie.
Akademia zdaje się zapewniać inną edukację, niż sobie wyobrażałem.
A może taką sobie wyobrażałem.
- Napijesz się? - Pójdziemy w jakieś cichsze miejsce?
To przyjęcie, bracie.
Tak to nazywaj.
Robisz to co wieczór?
Przyszedłeś mnie strofować?
Chcę tylko powiedzieć, że bycie drugim synem
nie zwalnia cię z rodzinnych obowiązków.
Po prostu jesteś drugi.
To ma coś wspólnego z tym, co naprawdę się dzieje z Sharmami?
Zwłaszcza z tą starszą?
Nie tylko mama widzi twoje tęskne spojrzenia.
Jak długo będziesz się karał i pogrążał w żalu?
Nieważne. Baw się dobrze.
Sytuacja może wydawać się teraz ponura.
Lecz jeśli studia mnie czegoś nauczyły,
to prawie wszystko jest kwestią odpowiedniej perspektywy.
Patrzę na moją sztukę
i jeśli coś mi się nie podoba,
zawsze mogę zmienić paletę barw.
Ale z pewnością nie wyrzucę całego dzieła.
Może ty także mógłbyś to zrobić ze swoim życiem.
Znów piłeś herbatkę?
Przynajmniej się ogól.
Lady Danbury.
Lady Mary. Panno Sharmo.
Panno Edwino…
Jak miło z pana strony.
Pamiętajcie, zanim wyślemy zaproszenia,
musimy wyglądać, jakbyśmy się cieszyli swoim towarzystwem.
Idziemy?
Nie zrażajcie się.
Jeśli my możemy zapomnieć, oni też mogą.
Proszę mi wybaczyć, lady Mary.
Jeszcze pani nie przeprosiłem.
Nie jestem zaskoczona.
Mężczyźni często nie spieszą się z przyznaniem winy.
To niezwykły przywilej, czyż nie?
Zasłużyłem na potępienie.
Lecz koniecznie muszę pani powiedzieć,
że nigdy nie miałem zamiaru być przyczyną konfliktów w pani rodzinie.
Nie mogę przypisywać panu całej winy, lordzie Bridgertonie.
Sama byłam zbyt długo nieobecna.
Gdy mój mąż zmarł, to ja powinnam wziąć odpowiedzialność,
nie Kate.
Zbyt wiele dla nas poświęciła.
Lady Hood. Jak miło panią widzieć.
Panią również, lady Mary.
I to z lordem Bridgertonem.
Tak.
Pan Mondrich.
Featherington.
Napiję się brandy.
Nie takiego powitania się spodziewałem.
Słucham?
Liczyłem, że właściciel tego przybytku uraczy mnie wieloma opowieściami.
Może o swoich walkach?
Boks nigdy nie sprawiał mi przyjemności.
To nie sport dla wszystkich.
Wymaga silnych nerwów i jeszcze silniejszej szczęki.
Interesujące stwierdzenie.
Mój kuzyn, świeć, Panie, nad jego duszą, nie miał jednego ani drugiego,
lecz podobno był pana wielbicielem.
Jestem zaszczycony, niemniej nie byłem tego świadom.
Z pewnością się spotkaliście. Chodził na wiele walk.
Prawdopodobnie byłem zajęty owymi walkami.
Rozproszenia są niebezpieczne na ringu.
Oczywiście. Niebezpieczne w pańskim zawodzie.
Lecz mój kuzyn prowadził szczegółowy rejestr wszystkich długów
i zakładów.
Dopiero co natknąłem się na zapiski o znacznej kwocie.
Nie mam zamiaru bronić się przed bezpodstawnymi oskarżeniami.
Nie wymagam tego.
Szanuję ludzi, którzy osiągnęli coś sami, bez względu na to, jak to zrobili.
Nie będę zadawał pytań, jeśli obieca pan to samo.
Bezpodstawne oskarżenia mogłyby nam obu zaszkodzić.
A wygląda na to,
że panu przyda się każda pomoc.
Drukarz już wyszedł.
Wróci jutro.
Nie przyszłam zlecić druku.
Oszalałaś?
Nie cieszysz się na mój widok?
Ludzie z pałacu wypytują o mnie.
Prawie straciłem pracę.
To może być moja wina.
Królowa widziała, jak cię odwiedziłam, i myśli, że jestem lady Whistledown.
Absurdalne, prawda?
Absurdalne jest to, że postanowiłaś tu wrócić.
Przyszłaś po więcej książek?
Co?
Nie, przyszłam sprawdzić, czy nic ci nie jest,
i ustalić wersję wydarzeń.
Wersję wydarzeń?
Wcale nie jestem zaskoczony.
Co to ma znaczyć?
To, że jesteś panną, która nigdy w życiu nie napotkała żadnych trudności.
Ciebie chroni rodzina,
socjeta, a mnie…
nie.
Przeżyłaś przygodę wśród biedoty.
Wracaj do Mayfair, zanim wpędzisz mnie w większe kłopoty.
Zarówno panna Cowper, jak i panna Goring uwierzyły w historię
o powstrzymaniu ślubu ze względu na wspólną decyzję.
To dobrze.
Cóż. Najwyraźniej potrafię dobrze kłamać.
Kolejna rzecz, której nauczyłam się od was.
Edwino,
co mam zrobić, byś mi wybaczyła?
Mogę cię przepraszać codziennie do końca życia.
Liczy się dla mnie tylko twoje szczęście i, uwierz mi,
ponoszę teraz konsekwencje za zniszczenie go.
Pamiętam książki z biblioteki appy, które mi czytałaś.
Opowieści o prawdziwej miłości i szczęśliwym zakończeniu.
Czy kiedykolwiek w nie wierzyłaś?
Czy każde twoje słowo było kłamstwem?
Oczywiście, że wierzę w prawdziwą miłość.
Oczywiście, że wierzę w szczęśliwe zakończenie.
Widziałaś appę i mamę. Byli tacy szczęśliwi.
Widziałam, że nawet to skończyło się tragedią.
Szczęśliwe zakończenia nie istnieją.
Nie w prawdziwym życiu.
Panno Sharmo.
Liczyłem na chwilę na osobności.
- By porozmawiać. - Nie ma o czym rozmawiać, panie.
- Pocałowaliśmy się. - Nie.
Nic między nami nie zaszło.
Jakże by mogło?
Był pan narzeczonym mej siostry. Nie mogliśmy się pocałować.
Mówi pani poważnie?
Zrobiliśmy coś okropnego.
Powinniśmy się wstydzić.
Lady Danbury. Lady Bridgerton.
Co za niespodzianka.
Wie pani, że moja rodzina ma tu własne pomieszczenie,
czyż nie, lady Cowper?
Tam, nieprawdaż?
To z nazwiskiem „Danbury”
tuż nad drzwiami.
Jak miło panie widzieć.
Sądziłam, że będziecie potrzebować wytchnienia po minionych wydarzeniach.
Wręcz przeciwnie. Organizuję bal w tym tygodniu.
Nie otrzymały panie zaproszeń?
Sprawdzę, czy mamy jeszcze wolne miejsca.
Spodziewam się kompletu gości.
Czy jest coś, czego pan nie potrafi?
Gdy jest się w dzikim kraju, czasem trzeba robić dzikie rzeczy.
Gdybym nie był na tym polowaniu, nie odkryłbym moich kopalni.
- Bohaterka dnia. - Colin.
Kuzyn Jack.
Właśnie mówiłem, że moje zainteresowanie jego kopalniami
wzbudził ten kunsztowny naszyjnik, który miałaś na ślubie mojego brata.
Tak?
Przedstawił pan przekonujące argumenty. Rozważę je.
Będę czekał. Pragnę się zachwycać pańskimi dokonaniami jak reszta socjety.
Odprowadzisz mnie?
Nie wiedziałam, że chcesz być inwestorem.
Ja też nie. Jednak zaczynam myśleć inaczej.
Wiem, że ryzykowałbym dużą kwotą, lecz niezmiernie mnie to kusi.
To moja szansa na wyrobienie sobie nazwiska.
Gdy pojawią się zyski, obie nasze rodziny na tym skorzystają.
- Dlatego jest to tak nęcąca wizja. - Cenisz moją rodzinę?
Nie zwykłem zadawać się z ludźmi, których nie cenię.
- Nie myślałam o tym w ten sposób. - Rozumiem.
Nasza relacja rozwinęła się tak naturalnie przez te lata,
że uznajemy ją za oczywistą.
Zawsze byłaś
niezmiennie lojalna.
Nie zasługuję na pochwały za lojalność.
Coś cię trapi?
Skądże.
Prawie zapomniałem.
Chciałbym jeszcze raz zaczerpnąć twej lojalności.
Dopóki nie zawrę umowy z twoim kuzynem,
wolałbym, by Anthony o tym nie słyszał.
Mogłabyś nikomu nie mówić? Zwłaszcza Eloise.
Wiem, że nie macie przed sobą tajemnic…
Panie Bridgertonie.
Nie spodziewałam się dziś gości.
Panna Penelopa mnie odprowadzała,
a ja zanudzałem ją sprawami tak głupimi, że nie śmiem o nich mówić nikomu innemu.
Mam ci przypomnieć, co ustaliliśmy w sprawie naszej inwestycji?
Lubię, gdy mówisz o „naszej inwestycji”.
Próbowałem odwieść pana Bridgertona, ale jest nieustępliwy.
Zdaje się zdeterminowany mimo okoliczności.
Właśnie okoliczności skłaniają go do tej decyzji.
Słusznie próbuje zawrzeć umowę teraz,
nim wszyscy odwrócą się od niego i jego rodziny.
Kolejne rachunki?
Zaproszenia, panie.
I to liczne.
Tak powinno być.
Zaproszenia są gotowe, pani.
Doskonale.
Mały Augie nadal ma kaszel,
więc księżna nie przyjdzie na bal.
Dlatego to tak ważne,
by reszta rodziny roztaczała wizję harmonii…
i działała wspólnie, by zrobić dobre wrażenie.
Jeśli zdobędziemy wsparcie socjety, może królowa zapomni o ślubie.
- Ależ tu duszno. - Eloise?
Źle się czujesz?
- Nie martw się. Pojawię się na balu. - By wspólnie uczestniczyć w tej farsie.
Robię to dla nas wszystkich.
Możemy jeszcze zrezygnować z harmonii.
Nie było dziś nowego wydania Kroniki?
Dzień dobry.
- Przyznam się. - Co?
Wiem wszystko o Whistledown.
Znajdę drukarnię, opublikuję własne pismo
i dam Jej Wysokości to, czego chce: sojusznika.
- I skorzystasz z pomocy pana Sharpe’a. - Nigdy więcej nie chcę z nim rozmawiać.
Robię to dla mojej rodziny.
Zadbam o wsparcie królowej.
Socjeta przymknie wtedy oko na skandal, który wywołaliśmy.
Nie chcę, byś postępowała pochopnie.
W klepsydrze zostało mało piasku. Zrobię to, co muszę.
To krótkotrwałe rozwiązanie. Nie możesz tak kłamać. Co się stanie…
Co się stanie, gdy prawdziwa Whistledown coś opublikuje?
Nie obchodzi mnie, co prawdziwa Whistledown robi.
Jest dla mnie martwa.
Pen, podjęłam decyzję.
Da mi to przynajmniej więcej czasu, by znaleźć prawdziwą autorkę.
Zapłaci za swoje zbrodnie.
Chcę ci tylko podziękować.
Zawsze byłaś mi lojalną przyjaciółką,
bez względu na okoliczności.
BAL BRIDGERTONÓW 25 LIPCA 1814, LONDYN
Co jest tak ekscytującego w zdradzie?
Socjeta niewątpliwie odczuła ten specyficzny rodzaj szału,
gdy obietnica perfekcyjnego ślubu została złamana.
Jednakże pisząca te słowa posiada informacje,
iż nieudane zaślubiny wicehrabiego to nie jedyna zdrada,
z którą Bridgertonowie muszą się zmierzyć.
Cóż.
To niespodziewane.
Wciąż jest dość wcześnie.
- Mamy nadal grać, pani? - To nie będzie potrzebne.
Pójdę do mojego studia. Nie chcę spędzać wieczoru w melancholii.
- Stój. - Wiem, co myślisz.
Zostaniesz na taniec.
Będziemy tańczyć.
Nowa perspektywa.
Z kim mamy tańczyć?
Anthony.
Hiacynto!
Tak, bracie?
Zejdź i zaszczyć mnie tańcem.
Jeśli ona może, to ja też.
Chodź.
Pokaż wdowie, co wyniosłeś ze swych lekcji tańca, panie Bridgertonie.
Jest lepszy ode mnie.
Coś żwawego. Anglez?
Zdaje się, że chciałaś dziś roztaczać wizję harmonii.
Może teraz kadryl?
Może powinniśmy zacząć jeść.
Tak.
Zważywszy na typową naiwność socjety,
muszę przyznać, iż jestem zaskoczona,
że nie uwierzyli w naszą historię, lady Danbury.
Co się stało?
Może powinnyśmy ich zapytać.
Pani Wilson?
Coś się stało?
Właśnie ją dostarczono.
To lady Whistledown?
Opublikowała coś?
Owszem.
Już wiemy, dlaczego jesteśmy tu sami.
Jeśli nasze życie sprowadza się do sumy naszych wyborów,
panna Eloise Bridgerton podjęła właśnie niebezpieczną,
a może nawet zgubną decyzję.
Wygląda na to, że przebywała ostatnio
bez przyzwoitki w nieodpowiednim towarzystwie.
Wśród politycznych radykałów.
Wyglądasz na szczęśliwą.
Nasi sąsiedzi będą borykać się z problemami przez jakiś czas.
Colin Bridgerton.
Możesz zawrzeć z nim umowę.
Możliwe, że młoda panna poświęciła niemało czasu
na rozważania nad tymi decyzjami.
Lub
podjęła je w pośpiechu.
Bez względu na okoliczności wszyscy musimy pamiętać,
że każdy czyn
ma swoje konsekwencje.
Możemy wrócić do domu?
Jakby cię obchodziło moje zdanie.
Edwino, to okrutne…
Nie waż się zarzucać mi okrucieństwa.
Może nie wiem, kim jestem,
ale przynajmniej wiem, że mam życzliwsze serce od ciebie.
Co pani tu robi?
- Przepraszam. - Proszę zostać.
- Był pan pierwszy. - Odchodziłem.
- To pański dom. - Nie ma to znaczenia.
Może powinno.
- Musi pani? - To pan nalega.
- A pani tak ustępuje? - Dobranoc.
Nie umie pani odpuścić?
Zachowuje się pani tak, odkąd się spotkaliśmy w lesie.
Jest pani zawzięta, nieustępliwa,
niepoddająca się zdrowemu rozsądkowi.
Rozumiem, dlaczego to kłopotliwe dla kogoś takiego jak pan.
Kto zawsze stawia na swoim i wydaje rozkazy…
- Nie wydaję rozkazów. - A ja mam ich słuchać. Nie usłucham.
Powinna pani.
Nigdy nie usłucham pana ani nikogo, z kim się nie zgadzam!
To, że tak długo zajmuje panu pogodzenie się z tym i zaakceptowanie…
- Wie pani dlaczego? - Pan nie wie.
- Wiem. - Jakiż pan jest samoświadomy.
Nigdy nie spotkałem kogoś takiego jak pani.
To frustrujące,
jak bardzo pani zawładnęła moim jestestwem.
Moja rodzina jest o krok od ruiny.
Jestem prawie pewien, że moje rodzeństwo mną pogardza.
Matka również, choć przeżyłem większość życia dla nich.
Mimo to
jedyne, o czym myślę,
jedyne, dla czego jestem w stanie oddychać…
to pani.
Myśli pani, że chcę być w tej pozycji?
Zmagać się z myślami o tym, że chcę nieustannie być przy pani?
Że chcę z panią uciec?
Że pragnę ulec najbardziej nieczystym,
zakazanym pragnieniom?
Nieważne,
jak często sobie przypominam,
że jestem dżentelmenem, a pani jest damą.
Ten zapach.
Wrył mi się w pamięć
tamtego wieczoru na tarasie.
Lilie.
- Musi pani przestać. - Ja?
Nie ma innego wyjścia. Musi pani przestać!
Kiedy to pan wywrócił mój świat do góry nogami,
sprawił, że zwątpiłam we wszystkie swoje przekonania.
Przybyłam tu, by uratować moją rodzinę.
- Wszystko, co robiłam, robiłam… - Dla nich.
- Tak.
To pan musi przestać.
- Nim… - Nim wreszcie zrobimy coś dla siebie?
Proszę iść do środka.
Niech pani idzie
do środka.
Co panu mówiłam o rozkazach?
Przestanę.
- Nie. - Przestanę.
Nie przestawaj.
Muszę pomówić z panną Sharmą.
Wiem, że jest wcześnie, ale proszę ją powiadomić.
To niestety niemożliwe.
Nie ma jej tu.
Nie ma też jednego z koni.
Szybciej!
Panno Sharmo!
Nie! Panno Sharmo!
Kate!
Nie.
Kate!
Napisy: Sylwia Szymańska