‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตำนานดันเจี้ยนลอร์ด)
‪(เคนนี่เดอะเจ็ต99 ออนไลน์)
‪(ขอให้โชคดีกับวันแรก ‪หาเพื่อนให้ได้เยอะๆ นะ!)
‪(อย่าตกรถโรงเรียนล่ะ! จากแม่)
‪ท่าเจ๋งนี่ เด็กใหม่ นายเรียกท่านั้นว่าไง ‪ลอดลิมโบแบบไอ้ขี้แพ้เหรอ
‪ไม่ๆ ฉันว่ามันเรียกว่าท่า ‪"พยายามอั้นอึไม่ให้ราด" มากกว่า
‪มุกนี้เจ๋งเลย ลารุสโซ่
‪หยุดนะ ทำอะไรของนายเนี่ย
‪โอ้ ไง เพื่อน ฉันมาเร็วเพื่อขัดไอ้นี่น่ะ
‪เนียนเหมือนก้นสเมิร์ฟเลยว่าไหม
‪สังเวียนนั่นเหมาะให้สอนเด็กๆ เลยนะ
‪นายเพิ่งทำลายทั้งสัปดาห์ของฉัน
‪เด็กๆ รู้ว่ามาที่นี่เพื่อเรียนคาราเต้ ‪ไม่ต้องเอางานบ้านมาหลอกหรอก
‪โทษนะ แล้วแผนการสอนของนายคืออะไร ‪ให้เข้าแถวแล้วอัดใส่ทั้งวันเหรอ
‪ก็แล้วแต่อารมณ์ บางวันฉันก็ให้ ‪พวกเขาเข้าไปในรถผสมปูน
‪บางวันก็หารังแตนให้พวกเขาเตะ
‪อย่าทำแบบนี้ดีกว่า โอเคไหม
‪ก็เห็นๆ อยู่ว่าเด็กๆ อยากให้เราหาวิธี ‪ทำงานร่วมกันแม้สไตล์เราจะต่างกัน
‪ฉันรู้ว่านายไม่อยากเข้าร่วมมิยากิโด ‪แต่อย่างน้อยช่วยให้เกียรติกันหน่อย
‪การให้เกียรติมันต้องทำทั้งสองฝ่าย
‪นายให้เกียรติสไตล์คาราเต้ของฉันไหมล่ะ
‪นายต้องเข้าใจนะ
‪ฉันถูกสอนมาว่าคาราเต้มีไว้ป้องกันตัวเท่านั้น
‪จะให้นับถือคอบร้า ไคมันก็ยากอยู่
‪- อีเกิ้ล แฟงต่างหาก ‪- ไม่เอาน่า จอห์นนี่
‪มันต่างกันตรงไหน นายก็ยังสอนให้ก้าวร้าวอยู่ดี
‪เด็กบางคนก็ต้องการความก้าวร้าวนิดๆ หน่อยๆ
‪รู้อะไรไหม
‪งั้นมาลองดูกัน
‪ฉันจะสอนมิยากิโดให้นาย ‪นายก็สอนอีเกิ้ล แฟงให้ฉัน
‪ตกลง
‪ไม่ละ ไม่ต้องจับมือกันหรอก
‪หวัดดีค่ะ ฉันโทรี่ รอคนอยู่หรือว่ามาคนเดียวคะ
‪ฉันมาคนเดียว
‪ให้ฉันเสิร์ฟอะไรให้ก่อนไหมคะ
‪ที่จริงมีอย่างเดียวที่ฉันต้องการ
‪และนั่นก็คือให้เธออยู่ห่างๆ ลูกสาวฉัน
‪- เดี๋ยวนะ คุณคือ… ‪- ใช่เลย
‪คุณมาที่ทำงานฉันเหรอ
‪ฉันโทรหาพ่อแม่เธอแล้ว ‪แต่ไม่มีใครโทรกลับ แปลกใจตายละ
‪ฉันควรไปเตะพังประตูบ้านเธอดีไหม
‪แบบนั้นทันใจเธอกว่าไหม
‪ทุกวันที่บ้านฉันจะมีสิ่งย้ำเตือน ‪ถึงความเละเทะที่เธอก่อขึ้น
‪ฉันต้องเห็นลูกสาวเนื้อตัว ‪เต็มไปด้วยรอยฟกช้ำดำเขียว
‪เหตุผลเดียวที่ตอนนี้เธอยังไม่ติดคุก
‪เพราะลูกฉันขอไม่ให้ ‪ต่อความยาวสาวความยืดเรื่องเลวร้ายนี้
‪เธอจะไปลงแข่งก็ได้
‪แต่ถ้าก่อนหน้านั้นเธอมาแตะต้อง ‪ลูกฉันแม้เพียงปลายเล็บ
‪เธอจะได้ไปขัดส้วมในคุกตลอดชีวิตแน่
‪ถ้าเธอโชคดีนะ
‪ขอโทษนะ คุณครับ
‪ผมว่าซุปของผมได้แล้วละ ‪เห็นวางอยู่บนเคาน์เตอร์นั่น
‪แป๊บหนึ่งค่ะ ฉันว่าคุณควรกลับไปได้แล้ว
‪ไปแน่
‪ไม่ได้มาเพื่อทำให้เป็นเรื่องใหญ่โต แค่มาส่งสาร
‪แต่ฉันต้องรู้ว่าเธอเข้าใจ
‪แล้วถ้าฉันไม่เข้าใจล่ะ
‪แบบนั้นคงถือว่าเป็นเรื่องผิดพลาดเลย
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมครับ
‪ไม่รู้สิ เรียบร้อยดีไหม
‪นี่ ผมไม่อยากให้ซุปเย็นก่อนนะ
‪- หุบปากได้ไหมวะ ‪- โทรี่!
‪พอแค่นั้นเลย ถอดเครื่องแบบออกซะ ‪ฉันจะไม่ทนกับท่าทางแบบนั้นอีก
‪เธอถูกไล่ออก
‪ขอบคุณมากเลย
‪ร้านนี้ได้เกรดบีในการตรวจสอบมาตรฐานร้าน
‪พวกเขาเอาป้ายไปซ่อน คุณจะได้มองไม่เห็น
‪แล้วฉันก็เห็นพ่อครัวเอาจู๋จุ่มในซุปมิโซะด้วย
‪รู้อะไรไหม ขอยกเลิกที่สั่งไปก็แล้วกัน
‪(โรงเรียนมัธยมเวสต์วัลเลย์)
‪เจ๋ง!
‪ต้องแบบนั้น!
‪โอเค มาเปลี่ยนตัวกัน
‪เด็กใหม่ ลงไปเลย ไว้ค่อยหา ‪ชุดพละให้นายใส่สัปดาห์หน้า
‪ลารุสโซ่ ธอมพ์สัน ลงไปด้วย
‪ลงไปเลย!
‪มาเลย เปลี่ยนตัวออก!
‪ว่าไง สเลด
‪ดูสิว่าใคร
‪ฉันจะกันเจ้านักเต้นบัลเลต์นี่เอง
‪ไม่เอาน่า ลารุสโซ่ หยุดให้ได้สิ!
‪ฉันว่างอยู่
‪เฮ้ แยกย้ายกันซะ เด็กใหม่ ไปเก็บลูก!
‪แม่เจ้า!
‪เพื่อน นายเพิ่งโดนเต็มๆ หน้าเลย!
‪งัดคาราเต้มาใช้เลยสิ!
‪ฉันเคยบอกแล้วไง
‪ฉันทำไม่ได้ กระบวนท่าพวกนั้น ‪ทำให้สมองเสียหายถาวรได้เลย
‪โม้ไปเหอะ ลาตุ๊ดโซ่
‪โทษที เพื่อน มันเป็นอุบัติเหตุ
‪แหลน่ะสิ!
‪นี่ ไม่เอาน่า อย่ายุ่งกับเด็กใหม่เลย แอนธ์
‪เรายังต้องแข่งให้เสร็จนะ
‪ใช่ ได้เลย ลีอา
‪ไม่ต้องไปสนพวกนั้นหรอก
‪เสื้อนายสวยดี
‪ขอบใจ ฉันชื่อ…
‪เคนนี่
‪จำไว้ สุดปลายซ้ายขวา
‪รู้ไหม ฉันใช้เครื่องพ่นสีทำงานนี้เสร็จ ‪ได้ในเวลาแค่สองนาที
‪งั้นนายก็จะพลาดจุดประสงค์ของบทเรียนนี้น่ะสิ
‪รู้ไหม นายเอาสีมาทาทับอะไรๆ เลยไม่ได้
‪นายต้องใช้เครื่องเป่าลมร้อนเพื่อให้สีซึมลึก
‪อาจต้องใช้ที่ขูดมุมดีๆ สักอันด้วย
‪นั่นไม่ใช่จุดประสงค์
‪ถ้านายอยากฝึกการต่อสู้แบบป้องกันตัว
‪นายก็ต้องเปลี่ยนสัญชาตญาณตัวเอง
‪ใช่เลย สัญชาตญาณของฉันบอกว่า ‪นี่มันเสียเวลาชัดๆ
‪ของดีเลยนะเนี่ย
‪นายทาพลาดไปจุดหนึ่ง ตรงนั้น
‪รู้อะไรไหม ช่างหัวมันแล้ว
‪อะไร ยอมแพ้แล้วเหรอ แค่นี้เนี่ยนะ
‪ฟังนะ นายอาจทำแบบนี้ได้ แต่ฉันทำไม่ได้
‪ป้องกันตัวน่ะน่าเบื่อจะตาย
‪รุกสิเจ๋งกว่าเสมอ
‪เบียร์รสผลไม้เนี่ยนะ ถึงว่า
‪แม่เจ้า
‪นายทำแบบนั้นได้ยังไง
‪มิยากิโดอาจดูน่าเบื่อ
‪แต่อย่าลืมว่ามันเคยช่วยนายไว้ ‪จากครีสไม่กี่สัปดาห์ก่อน
‪และนั่นก็ไม่ใช่ครั้งแรกด้วย
‪- พูดสิ ใครกันแน่ที่ขี้แพ้ ‪- คุณมันทุเรศ!
‪ไม่มีใครเจ๋งกว่าคุณมิยากิอีกแล้ว
‪จำไว้ สุดปลายซ้ายขวา
‪มีเหตุผลที่สไตล์มิยากิโดฝึกยาก
‪การบล็อกพวกนี้แม่นยำเหลือเชื่อ
‪แต่ละท่าถูกออกแบบมา ‪ให้เอาชนะการโจมตีที่เฉพาะเจาะจง
‪ขอดูลงแว็กซ์ เช็ดออกหน่อย
‪ยิ่งพวกนายฝึกมิยากิโด
‪พวกนายก็ยิ่งแกร่ง ‪จนการโค่นพวกนายทำได้ยากขึ้น
‪เว้นแต่ข้อเสียเล็กๆ ข้อเดียว
‪สไตล์ของพวกนั้นคือการตอบสนองล้วนๆ
‪แปลว่าการเคลื่อนไหวทั้งหมด ‪เป็นการเคลื่อนไหวเพื่อตอบโต้
‪นั่นแปลว่าเราเป็นฝ่ายคุม
‪และเราใช้เรื่องนั้นเพื่อวางกับดักได้
‪ขอดูทาสีรั้วหน่อย
‪โทษที แค่ส่วนหนึ่งของบทเรียนน่ะ
‪พอแล้ว!
‪นิโคลส์ ไปที่ห้องทำงานฉันด้วย
‪ฝึกต่อไป
‪มีอะไร
‪เกิดเรื่องขึ้นกับแม่ของเธอเหรอ
‪เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร
‪ฉันตกงานน่ะ
‪และการหางานตอนถูกคุมประพฤติอยู่ ‪ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
‪เธอสงสารตัวเองงั้นเหรอ
‪เวลาเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น
‪เธอมีตัวเลือกสองอย่าง
‪จะปล่อยให้มันมาทำลายเธอ ‪หรือจะให้มันทำให้เธอแกร่งขึ้น
‪บางครั้งการถอยหลัง
‪ก็เผยให้เห็นเส้นทางใหม่ที่พาไปเบื้องหน้า
‪ทีนี้
‪เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‪- ไงฮะ พ่อ ‪- ไง แชมป์ เพิ่งถึงบ้านเหรอ
‪- พ่อโทรมาถูกเวลาหรือเปล่า ‪- ถูกครับ
‪วันแรกเป็นยังไงบ้าง หาเพื่อนได้ไหม
‪ผมยังทำความรู้จักคนอื่นอยู่ครับ
‪พ่อรู้ว่าการย้ายโรงเรียนกลางปีมันไม่ง่ายเลย
‪แต่ถ้าลูกทำถูกวิธี เดี๋ยวก็จะเห็นผลเอง
‪ได้ครับ
‪ต้องแบบนั้นสิ
‪แม่เป็นยังไงบ้าง
‪อยู่ที่ออฟฟิศบ่อยมาก
‪แม่เขาทำงานหนัก
‪ตอนนี้แม่ต้องการลูกนะ
‪แม่เป็นทุกข์มาตลอดตั้งแต่…
‪หลังจากสิ่งที่เกิดขึ้นกับพี่ชายลูก
‪- ผมรู้ ‪- ตอนนี้ลูกเป็นเสาหลักของบ้านแล้วนะ เคนนี่
‪ไม่ควรต้องเป็น แต่ก็เป็นไปแล้ว
‪ช่วยสู้เพื่อพ่อได้ไหม
‪ได้ครับ พ่อ
‪พ่อรักลูกนะ แชมป์
‪คิดถึงลูกด้วย
‪ผมก็รักพ่อ
‪บายครับ
‪(ดันเจี้ยนลอร์ด)
‪(เจ้าหญิงลีอา "นี่ลีอาที่เรียนพละด้วยกันนะ ‪อยากเล่นหน่อยไหม")
‪เสื้อนายสวยดี
‪(เจ้าหญิงลีอาเข้าร่วมเกมแล้ว)
‪อยู่มาวันหนึ่ง
‪เมื่อ 400 กว่าปีก่อน มีชาวประมงคนหนึ่ง
‪ชื่อของเขาคืออาจารย์ชิมโป
‪ความทะเยอทะยานที่ขาดความรู้
‪ก็เหมือนเรือบนผืนดิน
‪แบบนั้นแหละ
‪ขัดวงใหญ่ๆ
‪วงขวา
‪วงซ้าย
‪เดินด้านซ้ายมือของถนน เราจะปลอดภัย
‪เดินด้านขวามือของถนน เราจะปลอดภัย
‪หากเดินกลางถนน…
‪จะถูกทับเละเป็นโจ๊ก
‪หาศูนย์ให้เจอ จอห์นนี่
‪มองเข้าไปภายในใจ
‪หาสมดุลของนายให้เจอ
‪แบบนั้นแหละ
‪ทีนี้ขอดูกระบวนท่าหน่อย
‪แบบนั้น
‪สมดุลดีแล้ว
‪คาราเต้สวย ทุกอย่าง…
‪เจ้านี่ไม่เรียบด้วยซ้ำ
‪หรือไม่นายก็อาจมีความไม่สมดุลนิดๆ ในตัว
‪ฉันก็ยังนึกภาพตัวเองใช้หลักพวกนี้ ‪ในการต่อสู้จริงไม่ออกอยู่ดี
‪ฉันก็พยายามบอกนายมาตลอด ‪มิยากิโดไม่ใช่เรื่องการต่อสู้
‪รู้ไหมว่าคุณมิยากิบอกว่าอะไร ‪คือการป้องกันตัวที่ดีที่สุดในคาราเต้
‪บล็อกสูง กันท่าเตะสับเหรอ
‪การป้องกันตัวที่ดีที่สุดคือ "ไม่มีที่นั่น"
‪หมายถึงไม่อยู่ที่นั่นเหรอ
‪หมอนี่สอนคาราเต้โบราณ ‪ของตระกูลเขาให้นายตั้งนาน
‪นายสอนภาษาอังกฤษให้เขาหน่อยไม่ได้เหรอ
‪อย่าแม้แต่จะเริ่มนะ จอห์นนี่
‪แล้วนี่เราจบเรื่องหรือยัง หรือฉันต้อง ‪นั่งแช่ไข่ให้แข็งเพื่อหาความสงบในใจ
‪ไม่หรอก เราฝึกจบแล้ว
‪นายได้ลิ้มรสมิยากิโดแล้ว
‪นั่นแหละจุดประสงค์
‪ดี
‪งั้นเตรียมตัวไว้เลย
‪เพราะพรุ่งนี้นายจะได้เรียนคาราเต้ ‪แบบลูกผู้ชายตัวจริง
‪แทบรอไม่ไหวแล้ว
‪อยากฟังประวัติอันรุ่งเรืองกับการสอนอันล้ำลึก
‪ของอีเกิ้ล แฟงจะแย่
‪(สร้างปราสาทให้สูงอีกได้ไหม)
‪ดูนี่นะ
‪(มาทำให้เสร็จกันเลย แล้วเอาไงต่อ)
‪(ขอไปหยิบขนมก่อน)
‪ว้าว
‪เธอเจ๋งจัง
‪(แล้วนายทำเรื่องสนุกๆ อะไรอีก)
‪ฉันทำเรื่องสนุกๆ อะไรอีกเหรอ
‪วาดการ์ตูน
‪ฟังเพลง
‪นานๆ ทีก็มีแต่งคอสเพลย์ดันเจี้ยนลอร์ดด้วย
‪อย่าบอกใครนะว่าฉันเล่าให้ฟัง
‪ส่ง
‪ไม่ต้องห่วง ฉันปิดความลับให้ได้อยู่แล้ว
‪พระเจ้า
‪เขาแต่งคอสเพลย์เกมเห่ยๆ นี่เหรอ
‪ถามเขาซิว่าชอบตัวละครตัวไหน
‪ดร.สคริบเบิ้ลบ็อตทอมส์สิ
‪ดร.สคริบเบิ้ลบ็อตทอมส์เหรอ
‪พระเจ้า ตัวละครนั่นเห่ยสุดเลย
‪มันเหมือนชิปมังก์โง่ๆ ที่หูใหญ่ๆ ‪แล้วก็ใส่เสื้อกาวน์
‪เป็นตัวที่ผสมยาบำรุงกำลังกับ…
‪ไหงนายรู้เยอะจัง
‪ฉันแอบได้ยินพวกเนิร์ดคุยกันน่ะ
‪ฉันนึกอะไรออกแล้ว
‪บอกหมอนั่นว่านาย… หมายถึงลีอา
‪กับพวกขี้แพ้ที่ชอบดันเจี้ยนลอร์ด ‪จะนัดพบกันที่สวนบัลบัวคืนพรุ่งนี้สิ
‪บอกให้เขาแต่งคอสเพลย์เป็นคุณ…
‪สคราปาลาสหรืออะไรนั่น
‪ทำไมล่ะ มีแผนอะไร
‪ทำเถอะน่า!
‪เพื่อน ทำๆ ไปเถอะ
‪สวนบัลบัวว่ะ
‪(คืนพรุ่งนี้อยากไปเที่ยวกันไหม)
‪อยากสิ
‪เธออยากไปไหนล่ะ
‪ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวเลย
‪แผนนี้ต้องแหล่มแน่
‪ขอโทษค่ะ มีชีสกูด้าทรัฟเฟิล ‪ของแคลร์ เมลค์อีกไหมคะ
‪ขอผมไปดูก่อนนะ
‪ตายจริง
‪ซุ่มซ่ามจังเลยนะ
‪- นายมาทำอะไรที่นี่ ‪- นี่หน้าแอปเปิลฮันนี่คริสป์
‪ร้านนี้มีผักผลไม้สดที่สุดในวัลเลย์
‪นายไม่ต้องอยู่ห่างๆ ฉัน ‪ตามที่กฎหมายกำหนดเหรอ
‪กลับกันเลยต่างหาก
‪ตามหลักแล้วเธอคือคนที่ละเมิดกฎหมายอยู่
‪ฉันรู้เรื่องข้อตกลงที่นายทำกับสามีฉันและจอห์นนี่
‪และฉันก็อยากให้รู้ไว้ว่า ‪ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นที่การแข่งขันนั้น
‪ฉันจะทำให้แน่ใจว่านายแพ้
‪ก็เลยไปก่อกวนลูกศิษย์ฉันเหรอ
‪ฉันไม่ได้พยายามทำให้โทรี่ถูกไล่ออก
‪แต่เด็กนั่นวอนหาเรื่องเอง ‪ที่บุกรุกเข้าไปในบ้านฉัน
‪ทำร้ายลูกสาวฉัน
‪แซมจะมีแผลเป็นติดตัวไปชั่วชีวิต
‪ฉันนับถือที่เธอปกป้องลูกสาวเธอนะ
‪ฉันคิดว่านั่นคือสิ่งที่แม่ๆ ทุกคนควรทำ
‪โชคร้ายที่โทรี่ไม่มีแม่
‪หรือแม่ที่สุขภาพดีพอให้ปกป้องแก
‪เด็กนั่นต้องหาเงินจ่ายทุกอย่างเอง
‪หาเงินซื้ออาหารกินเอง
‪ทำทุกอย่างด้วยตัวคนเดียว
‪- ฉันไม่รู้เรื่องนั้น ‪- งั้นตอนนี้ก็รู้แล้ว
‪เพราะงั้นเธอคงอาจอยากเลิกยุ่งกับแก
‪ไม่งั้นก็เตรียมรับมือกับผลที่ตามมา
‪คุณนายลารุสโซ่ครับ
‪เจอกูด้าแล้วครับ เหลืออันสุดท้ายด้วย ‪คงเป็นวันโชคดีของคุณแน่เลย
‪ขอบคุณค่ะ
‪จำไว้
‪ไม่ใช่ว่าเด็กทุกคนจะโชคดีเหมือนลูกเธอ
‪อร่อยเลยนะ
‪เร็วเข้า จอห์นนี่ ตื่นได้แล้ว ‪ฉันพร้อมฝึกอีเกิ้ล แฟงแล้ว
‪เมื่อกี้ฟังดูงี่เง่าอย่างที่คิดไว้เลย
‪นายแน่ใจนะว่าพร้อม
‪ก็พร้อมตลอดนั่นแหละ
‪บ้าอะไรเนี่ย นี่มัน…
‪นายพาฉันมาที่ไหนกัน โรงงานร้างเหรอ
‪นี่มันเหมือนที่พวกโรคจิตในหนังสยองขวัญทำเลย
‪อยากเลี่ยงเรื่องต่างๆ ไปตลอดชีวิตเหรอ
‪รอให้ปัญหามันโผล่มา ‪หน้าประตูบ้านนายก่อนเนี่ยนะ
‪นกอินทรีไม่ทำแบบนั้นหรอก
‪ที่นี่ ในสำนักอีเกิ้ล แฟง
‪เราไม่เป็นผู้ตาม
‪เราจู่โจม
‪เราเป็นผู้นำ
‪เราเติบโตเป็นสิ่งที่เราควรจะเป็น
‪และเราควรเป็นอะไร จอห์นนี่
‪ลูกผู้ชายไง
‪นกอินทรีโอบรับความเจ็บปวด!
‪ตลอดชีวิตนาย โลกพยายาม ‪ทำให้นายเป็นลูกผู้ชายน้อยลง
‪ไลต์เบียร์งั้นเหรอ เบอร์เกอร์มังสวิรัติ
‪เกียร์อัตโนมัติเนี่ยนะ
‪นั่นก็เหมือนยอมให้หนุ่มอื่น ‪มาคั่วสาวของนายนั่นแหละ!
‪รู้ใช่ไหมว่าควรตักถ่านหินใส่เตาหลอมมากกว่า
‪อย่ามาสงสัยฉัน!
‪ตักต่อไปเลย!
‪เอาเลย ลารุสโซ่
‪เริ่มไต่ได้แล้ว
‪ทำให้มือนุ่มๆ นั่นด้านขึ้นเร็ว วิดพื้นไป!
‪รอให้ลูกบอลโดนตัวก่อนไม่ได้ ‪ต้องจู่โจมก่อนที่มันจะโดนนาย
‪- นี่มันการฝึกบล็อกไม่ใช่เหรอ ‪- ไม่ใช่!
‪ตอนที่คิดว่าควรป้องกันตัวนั่นแหละ ‪คือตอนที่นายควรเกรี้ยวกราด!
‪การตอบสนองของมนุษย์ที่มีต่ออันตราย ‪คือไม่สู้ก็หนี
‪แต่การตอบสนองของนกอินทรี ‪คือสู้และบินทะยาน
‪เร็วเข้า ให้มันก้าวร้าวหน่อย!
‪โจมตี!
‪แบบนั้นแหละ โจมตีเลย!
‪ดี ลารุสโซ่ ดี!
‪เคร่งความเป็นชายให้เป็นรองแค่เคร่งศาสนา ‪นายทำได้!
‪หาขีดจำกัดตัวเองให้เจอ ‪แล้วทะยานผ่านมันไปซะ
‪- แล้วนี่มันเกี่ยวอะไร… ‪- เงียบ!
‪ไต่ต่อไป ลารุสโซ่ นายทำได้!
‪มีสมาธิ
‪ตะปบกรงเล็บใส่ลูกบอลเลย แบบนั้นแหละ
‪- ต้องแบบนั้น! ‪- มาสิวะ!
‪- เอาเลย ลารุสโซ่ นายทำได้ แบบนั้นแหละ! ‪- เย่!
‪มันต้องแบบนั้นสิ!
‪ทะยานให้เหมือนนกอินทรีเลย ไอ้หนู ‪ใช่แล้ว ไปต่อเรื่อยๆ!
‪เย่!
‪เธออยู่ไหนล่ะ
‪ให้ตาย
‪ดูหมอนั่นสิ
‪เร็วเข้า ดูเขาสิ!
‪ดูไอ้ขี้แพ้นี่สิ ให้ตาย
‪ฉันว่าเขาทากากเพชรมาด้วยละ ‪นายถ่ายโคลสอัพให้เห็นเลยนะ
‪- เฮ้ ‪- หยุดน่า
‪นายต้องอัปลงเน็ตนะ
‪ไม่นะ อย่า! ห้ามเลย!
‪- เวรแล้ว เขาเพิ่งทำมือถือนายพัง ‪- นายจะยอมให้เขารอดตัวเหรอ
‪ฉันไม่ได้พยายามทำมันพังสักหน่อย ‪ก็พวกนายทำตัวเป็นไอ้ทุเรศเอง
‪นายเพิ่งเรียกเราว่าอะไรนะ
‪หิ้วปีกมันขึ้นมา
‪เอาเลย ลารุสโซ่
‪ขอดูกระบวนท่าของนายหน่อย
‪ใช่ งัดไอ้มิยากิอะไรนั่นออกมาใช้เลย
‪- ฉัน… ‪- เอาน่า ลาตุ๊ดโซ่!
‪- อย่าเรียกฉันแบบนั้นนะ ‪- งั้นก็ชกเขาสิ!
‪เร็วเข้า!
‪ทำเลย!
‪มันล็อก
‪- เฮ้ย ตรงนั้นมีรู! ‪- มาเร็ว!
‪ไปเลย!
‪มันไปไหนแล้ว
‪ไม่รู้สิ มาเร็ว ทางนี้!
‪แล้วเรามาทำอะไรที่นี่
‪หลังจากใช้แรงหนักมาทั้งวัน ‪ก็ต้องมากระดกเบียร์
‪ดูพวกนั้นบดขยี้กันเองสิ
‪นี่แปลว่าฉันผ่านการฝึกอีเกิ้ล แฟงแล้วใช่ไหม
‪ฉันไม่ได้บอกสักหน่อยว่าการฝึกจบแล้ว
‪พูดอะไรของนาย
‪นี่นะ นายแกร่งกว่าสาวขี้เหวี่ยงขี้วีน ‪เรื่องนั้นยอมรับ
‪แต่บางครั้งนายก็ต้องแสดงความแกร่งออกมาด้วย
‪ดูอย่างพวกนั้นสิ
‪คิดว่าพวกเขาเล่นตามกฎเหรอ
‪กฎข้อเดียวในลีกนี้ก็คือการข่มขวัญ
‪เพราะงั้นการจู่โจมก่อนเลยสำคัญมากไง
‪หมอนี่ทุเรศมาก นั่นมันแทงกันชัดๆ ‪อย่างน้อยต้องโดนโทษสี่นาทีเลย
‪นี่ กรรมการ มีคนใช้ไม้แทง!
‪โดนโทษสี่นาทีเลย
‪ไม่เอาน่า!
‪เขาดูโกรธๆ นะ
‪- อะไรวะ ไอ้งั่ง ‪- หมอนี่ต่างหากที่ฟ้อง
‪เฮ้ย ให้แฟนนายพูดแทนหรือไง
‪ผมแค่อธิบายกฎให้เขาฟังเฉยๆ
‪งั้นเหรอ งั้นมาอธิบายให้ฉันฟังนี่มา!
‪โอเค ฉันรู้แล้วว่านายพยายามทำอะไร
‪ฉันจะไม่มีเรื่องกับหมอนั่นหรอก
‪เขาบอกว่านายมันปอดแหก ‪เขาเตะก้นนายได้ทุกเมื่อเลยด้วย
‪- เฮ้ย พอได้แล้ว ขอที เลิกซะ! ‪- อ๋อ งั้นมานี่เลย อีหนู มาเลย
‪ผมไม่ได้พูดแบบนั้นนะ
‪ผมต้องขอโทษแทนเพื่อนผมคนนี้ด้วย ‪เขาสติไม่ค่อยดีน่ะ
‪แต่เราพยายามช่วยเขาอยู่ ขอโทษด้วย
‪เห็นไหมว่าฉันเพิ่งทำอะไร
‪นั่นเรียกว่าการลดระดับความรุนแรง
‪นายก็ควรลองบ้าง
‪รู้อะไรไหม
‪เอาจริงๆ ฉันก็สนุกนะ
‪แม้แต่นายก็ทำให้ฮอกกี้กร่อยไม่ได้ จอห์นนี่
‪งั้นเหรอ
‪แล้วพวกนั้นชนะเพราะเล่นเกมป้องกันดีกว่าเหรอ
‪เปล่าเลย พวกเขาชนะ ‪เพราะอัดอีกทีมขี้แตกต่างหาก
‪ฉันจะไม่เปลี่ยนหลักการของฉันหรอก
‪แค่ตอนนี้ฉันพอเข้าใจมากขึ้นหน่อยแล้ว ‪ว่านายคิดอะไร
‪จะบอกว่านายเคารพอีเกิ้ล แฟงแล้วใช่ไหม
‪ใช่เลย แบบที่ฉันเคารพ ‪คนบ้าที่มีนิวเคลียร์นั่นแหละ
‪ฉันจะรับไว้แล้วกัน
‪เฮ้ย ไอ้งั่ง!
‪เฮ้ เล่นได้ดีเลยนะ ไม่ผูกใจเจ็บกันใช่ไหม
‪เพราะนายเลย ฉันถึงถูกลงโทษให้พักไปครึ่งเกม
‪ใช่ แต่คุณก็เบียดเอาชนะมาได้นี่ เจ๋งมากเลย
‪นายบอกว่าเตะก้นฉันได้ทุกเมื่อใช่ไหม
‪เปล่า ผมไม่ได้พูดนะ เขา…
‪ดูเหมือนแฟนนายชิ่งนายแล้วว่ะ
‪เดี๋ยวนะ รู้ไหมหมอนี่ใคร
‪เจ้าของลารุสโซ่ออโต้ไง
‪ไอ้หนุ่มหั่นราคาในทีวีใช่ไหม
‪เขาจ้างแม่สาวผมน้ำตาลสุดแซ่บ ‪มาคุมร้านด้วยนะ
‪ระวังหน่อย นั่นภรรยาผมนะ
‪- บางทีฉันน่าจะพาหล่อนไปลองขับรถด้วยกัน ‪- ฉันขอนั่งหน้าด้วยนะ
‪งั้นฉันจองเบาะหลังรอเลย
‪โคตรเจ๋งเลย!
‪เก่งนี่ ลารุสโซ่ แสดงอำนาจได้แหล่มเลย
‪นายหายหัวไปไหนมา
‪ก็ไม่อยู่ที่นั่นไง
‪(ลารุสโซ่ออโต้กรุ๊ป)
‪ดูให้แน่ใจด้วยนะว่าลูอี้จะไม่เข้าใกล้ ‪ตัวแทนจากโดโยน่า
‪ขังเขาไว้ในตู้เสบียงหรือที่ไหนก็ได้
‪ผมจะเอาคันโนลี่วางไว้ใต้ตาข่าย เขาติดกับแน่
‪ฉันจริงจังนะ
‪ผมก็ด้วย หน้าผมดูไม่จริงจังเหรอ
‪- เวรแล้ว ‪- เวรเหรอ อะไร
‪เวรอะไร ทำไมเรา…
‪เวรแล้ว
‪คิดว่านี่จะชดเชยให้ได้เหรอ ‪เอาไปวางไว้หน้าประตูบ้านฉันเนี่ยนะ
‪ฉันไม่ต้องการให้คุณเห็นใจ
‪ฉันแค่อยากให้แน่ใจว่าเธอกับครอบครัว ‪มีอาหารเพียงพอ
‪- ฉันจะหาเลี้ยงครอบครัวเอง ‪- ทำไมไม่เข้าไปคุยกันให้ห้องทำงานฉัน
‪- เราจะคุยกันตรงนี้ ‪- โอเค
‪งั้นลดเสียงลงหน่อยดีไหม
‪ครั้งหนึ่งคานธีเคยพูดว่า ‪"ใครก็ทำร้ายฉันไม่ได้ถ้าฉันไม่ยินยอม"
‪เดินเข้ามาหาฉันอีกก้าวสิ
‪ฉันจะหักคุณครึ่งท่อนให้เหมือนหักดินสอเลย
‪ทำไมฉันต้องเข้าไปยุ่ง ‪กับไอ้เรื่องคาราเต้นี่ด้วย
‪ฟังนะ โทรี่
‪ฉันแค่อยากให้เรื่องนี้มันจบสักที
‪งั้นก็ไม่ต้องห่วง อีกไม่นานได้จบแน่
‪ตอนฉันฉีกหน้าลูกสาวคุณต่อหน้าทุกคนที่ออลวัลเลย์
‪ขอบคุณที่ช่วยจุดไฟให้
‪ต้องการอยู่พอดี
‪- ฉันทำอะไรลงไป ‪- นี่
‪ผมควรเริ่มใส่อุปกรณ์ป้องกันมาทำงานไหม
‪ขอถามต่อด้วยว่าผมควรโทรแจ้งตำรวจหรือเปล่า
‪ไม่ต้องหรอก
‪แล้วก็ห้ามบอกแดเนียลด้วย
‪ตั้งแต่ที่ฉันย้ายมาที่โรงเรียนใหม่นี้
‪ชีวิตของฉันก็ไม่มีความสุขอีกเลย
‪พวกนั้นไล่ล่าฉัน
‪ทำร้ายฉัน
‪- เฮ้ ‪- หยุดน่า
‪มันจะไม่หยุดแน่
‪ฉันไม่รู้แล้วว่าจะอยู่แบบนี้ต่อไปได้ยังไง
‪ฉันไม่รู้สึกปลอดภัยสักนิด
‪มีคนหนึ่งถึงกับเป็นคาราเต้ด้วย
‪คาราเต้เหรอ
‪ตลกอะไรนักหนา
‪นี่ ไม่ต้องห่วงหรอก ไอ้น้อง
‪ฉันรู้จักคนที่ช่วยได้
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์