‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪อย่างที่พวกเธอเห็น
‪วิทยาเขตมัธยมปลายเวสต์วัลเลย์ ‪มีขนาดใหญ่กว่ามัธยมต้นมาก
‪และตอนเธอขึ้นม.สี่ปีหน้า
‪พวกเธอก็จะได้เข้าถึง ‪สิ่งอำนวยความสะดวกที่น่าทึ่ง
‪ห้องทดลองวิทยาศาสตร์ของเรา ‪ทันสมัยที่สุดเลยนะ
‪อย่างน้อยก็เคยเป็น
‪- มันพังในการสู้เหรอคะ ‪- เปล่า
‪เทศบาลขอให้เรา
‪เอาอะไรก็ตามที่สามารถใช้เป็นอาวุธได้ออกไป
‪เผื่อเกิดเหตุการณ์คาราเต้อื่นขึ้นอีกน่ะ
‪โอเค เรามา…
‪โอเค ทางนี้ไปโรงอาหารนะ
‪ที่จริงตรงนี้แหละที่มีการสู้กัน ‪มันเลยเสียหายหนักอยู่ แต่…
‪นี่ เด็กใหม่ นายคิดว่าไง
‪ฉันเหรอ เรื่องอะไร
‪ม.ปลายไง ได้ยินว่ามีผีสิงด้วยนะ ‪นายว่าจริงไหม
‪โอ้ แน่นอน ใช่เลย
‪ที่จริงฉันตายไปตั้งแต่ห้าปีก่อนแล้วละ
‪งั้นก็นะ พ่อหนุ่มผี ‪นายมีสตรอว์เบอร์รีติดอยู่บนเสื้องู
‪แล้วเธอก็ปล่อยให้ฉันเดินไปมาแบบนี้เนี่ยนะ
‪ตอนแรกฉันนึกว่ามันเป็น ‪ส่วนหนึ่งของลายโหดๆ นั่น
‪แต่แล้วฉันก็นึกได้ว่านายมันซกมก
‪แต่ไม่ต้องห่วงหรอก ‪คนอื่นไม่เห็นนายอยู่แล้วนี่ จริงไหม
‪ใช่เลย…
‪เบิร์ต ฉันขอบอกเลยนะ เราปิ๊งๆ กันอยู่
‪อย่ามาแกง
‪เล็กซี่ ดิมาร์โก้ไม่มีทางคบกับนายหรอก
‪เธออยู่ม.ห้านะ
‪ฉันรู้ เธอเป็น พหนม.
‪- คืออะไรอะ ‪- พหนม. พี่ม.ห้าน่าหม่ำ
‪โว่ว!
‪ดูเหมือนจะมีคนหลงทางแฮะ
‪นั่นสิ อะไรทำให้นายคิดว่า ‪สวมเสื้อนั้นเดินไปมาแถวนี้ได้
‪มันเป็นเสื้อของสำนักฉันน่ะ
‪พวกนั้นอาจเปิดระดับอนุบาลแล้วก็ได้มั้ง
‪ไม่ก็ศูนย์เลี้ยงเด็กเล็ก
‪ดูสิ วิ่งไปหาแม่เลย บ๊ายบาย ไอ้กาก
‪คิดจะจู่โจมก่อนสิท่า
‪- ฉัน… ‪- ใช่เลย ขอแนะนำนะ ไอ้หนู
‪ออกจากคอบร้า ไคซะตอนที่ยังทำได้
‪เพราะพวกนั้นกำลังจะถูกโค่น ‪และมันก็จะออกมาไม่สวยด้วย
‪อ่อนว่ะ ฉันว่าเขาจะร้องไห้แล้ว!
‪โจมตี!
‪แบบนั้นแหละ โจมตี!
‪แบบนั้น
‪แบบนั้นแหละ
‪เวรแล้ว!
‪ผมจะไม่เดือดร้อนใช่ไหมครับ
‪เอาละ จำไว้ หนึ่งในวิธีที่ทำให้ได้แต้ม ‪ก็คือเล็งที่ลำตัว
‪เอาเลย เตะด้านหน้า เตะด้านข้าง พร้อมนะ
‪เริ่ม!
‪ดีมาก
‪ขอโทษนะ
‪เตะสวยเลย ลารุสโซ่!
‪จำไว้ ถีบเท้าเข้าเป้าให้เร็วๆ
‪- พร้อมนะ เริ่ม! ‪- แบบนั้นแหละ
‪ปล่อยให้ความก้าวร้าวทั้งหมดหายไป
‪- เวรแล้ว เตะพลาดอะ โทษที มีท ‪- ดีมาก ทนให้ได้ เกร็งหน้าท้องไว้
‪วันนี้เก่งมาก พวกนายแสดง ‪ความแกร่งออกมาแล้ว
‪แน่ใจนะว่าโอเค
‪ครับ มันเริ่มเปลี่ยนกลับมาเป็นสีปกติแล้ว
‪ดิแอซ หิวไหม ฉันจะทำของโปรดให้กิน
‪แซนด์วิชลูกผู้ชายสุดแซ่บ ‪มีเฟรนช์ฟรายส์ด้วย
‪ที่จริงผมจะไปกับคุณลารุสโซ่น่ะครับ ‪เราจะซ่อมรถแม่ผมให้เสร็จ
‪โอ้ ได้เลย ไม่มีปัญหา
‪อาจารย์ครับ
‪พร้อมเมื่อไรก็ได้เลย
‪โย่ ทุกคน
‪รอรี่ เพื่อนฉันได้ตั๋วดูหนังฟรีแบบไดรฟ์อินคืนนี้มา
‪พวกเขาจะฉายหนังเก่า ‪เรื่อง "บลัดสปอร์ต" มั้ง
‪ฉันรู้จักหนังเรื่องนั้น ‪พ่อฉันทิ้งม้วนวิดีโอเก่าไว้ที่บ้าน
‪เป็นหลักฐานเดียวที่ฉันมี ‪ที่บอกว่าเขาเคยมีตัวตน
‪ได้ยินว่าสนุกเลยนะ ‪ถ้าพวกนายอยากมาด้วย ก็ได้เลย
‪ขึ้นอยู่กับว่าคืนนี้ฉันต้องทำงานดึกแค่ไหน
‪เจ้านายคนใหม่ให้ฉันทำงานวันนี้
‪หมอนี่มันน่าขนลุกจริงๆ
‪ได้งานใหม่แล้วเหรอ ทำที่ไหนล่ะ
‪- ไม่ใช่เรื่องของนาย ‪- โอเค
‪ดูสิว่าใครมาได้สักที
‪มีอะไร
‪เมื่อวานฉันไปที่วิทยาเขตม.ปลายมา
‪แล้วพวกเด็กโตกว่าก็เริ่มหาเรื่องฉัน
‪มีคนหนึ่งบอกว่าฉันควรออกจากคอบร้า ไคด้วย
‪- หมอนั่นเป็นใคร ‪- ฉันไม่รู้ เขาทำผมทรงแหลมๆ สีแดง
‪- เรายังต้องให้ไอ้คนทรยศนั่นชดใช้นะ ‪- ใช่เลย
‪ทุกคนมาเข้าแถว
‪อย่างที่รู้ ศัตรูของเรากำลังร่วมมือกัน
‪พวกนั้นกำลังรวมสไตล์ตัวเอง ‪เข้าด้วยกันเพื่อโค่นล้มเรา
‪แต่ไม่ว่ายังไงพวกนั้นก็ต้องล้มเหลว
‪เพราะว่าแนวทางนั้นมีแค่หนึ่งเดียว
‪และแนวทางที่ว่านั้นคืออะไร
‪วิถีแห่งกำปั้นครับ!
‪ถูกต้อง
‪แต่นั่นไม่ได้แปลว่าเราแกร่งขึ้นเป็นสองเท่าไม่ได้
‪ทุกคน
‪เชิญพบกับอาจารย์แทร์รี่ ซิลเวอร์
‪ผู้ร่วมก่อตั้งคอบร้า ไค
‪และเป็นหนึ่งในนักสู้ที่ดุดันที่สุด ‪ในประวัติศาสตร์กีฬาสายนี้
‪เราช่วยกันสร้างคอบร้า ไคขึ้นมาด้วยมือเปล่า
‪และตอนนี้เขามาที่นี่เพื่อช่วยพวกนาย ‪เตรียมพร้อมสำหรับการแข่งออลวัลเลย์
‪ขอบคุณ อาจารย์ครีส
‪เป็นเกียรติที่ได้มาอยู่ที่นี่
‪เมื่อมีอาจารย์สองคน ‪พวกนายจะได้รับการสอนเป็นสองเท่า
‪นั่นแปลว่าต้องฝึกหนักสองเท่า
‪และถ้าพวกนายไม่เตรียมตัว ‪ทุ่มเทหนักเป็นสองเท่า
‪จะถอนตัวตอนนี้ก็ได้
‪แต่ถ้าพวกนายทุ่มสุดตัว ทำตามคำแนะนำของเรา
‪เราจะทำให้พวกนายพัฒนาเหนือไปอีกขั้น
‪คุณอาจแค่เหนื่อยน่ะค่ะ
‪สาบานได้ว่าผมไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน
‪แน่อยู่แล้ว
‪รู้ไหม ฉันทำงานที่โรงพยาบาล ‪ฉันเข้าถึงยาบางตัวได้นะคะ
‪ว่าอะไรนะ ผมไม่ต้องใช้ยาหรอก
‪ผมเป็นลูกผู้ชายทั้งแท่ง
‪เอางั้นก็ได้
‪แล้วมีอะไรคะ
‪ผมเลิกคิดถึงลารุสโซ่กับมิเกลไม่ได้
‪พวกเขาใช้เวลาด้วยกันตลอดเวลา ‪ทั้งฝึก ทั้งซ่อมรถให้คุณ
‪ค่ะ แต่ถ้ามิเกลใช้เวลาอยู่ที่นั่นบ่อยๆ
‪เราก็มีโอกาสใช้เวลาด้วยกันมากขึ้นนะ
‪รู้ไหมว่าลารุสโซ่ให้มิเกลดูเรื่อง "ท็อปกัน" ด้วย
‪ฉันชอบหนังเรื่องนั้น
‪ทอม ครูซหล่อสุดๆ เลย
‪ครูซเลวร้ายที่สุดในนั้นเลยต่างหาก
‪ของจริงต้องเป็นไอซ์แมนสิ ‪เจ๋งสุดในปฐพี กล้ามท้องมาเต็ม
‪แล้วเด็กใหม่นี่ก็เข้ามา ‪พวกกากที่เรียกตัวเองว่ามาเวอริค
‪คุณเรียกตัวเองว่ามาเวอริคเองไม่ได้
‪หมอนั่นไม่ได้ทุ่มเทให้ได้ ‪ตำแหน่งในมิรามาร์ด้วยซ้ำ
‪แถมทำผู้ช่วยนักบินตายอีก ไม่เห็นเจ๋งเลย
‪โอเค นี่ไม่เกี่ยวกับทอม ครูซสินะ
‪นี่เกี่ยวกับมิเกล
‪- งั้นนี่อาจถึงเวลาบอกเขาเรื่องเราแล้ว ‪- ไม่รู้สิ
‪ฉันรู้สึกผิดนะที่ทำตัวลับๆ ล่อๆ
‪ปกปิดความลับไว้แบบนี้ไม่ดีเลย
‪มันทำให้ใจคุณหนักอึ้ง
‪แล้วถ้าบอกไปแล้วมันทำให้อะไรแย่ลงล่ะ
‪มิกกี้รักคุณนะคะ
‪มันจะแย่ลงไปได้ยังไง
‪เด็กๆ อาจทำตัวไม่ถูกกับเรื่องพวกนี้ได้
‪เอาแบบนี้ดีไหม
‪คุณบอกเขาได้ค่ะ จอห์นนี่ เมื่อคุณพร้อม
‪แต่ฉันรู้ว่ามันจะทำให้คุณรู้สึกดีขึ้น
‪ไม่เคยนึกเลยว่าผมจะได้มา ‪รู้เรื่องไดชาร์จกับปั๊มเยอะแบบนี้
‪ขอโทษด้วยที่ให้เธอมาซ่อมรถทั้งที่เป็นวันเสาร์
‪ไม่เป็นไรเลยครับ แบบว่าแม่ผมต้องมีความสุขแน่
‪แม่จะได้ออกไปเดตได้อีก
‪บางทีเราไม่น่าซ่อมเจ้านี่เลย
‪ใช่ เรื่องนั้นฉันเข้าใจดี
‪แม่ฉันเคยเรียกมันว่า ‪"ไปกินมื้อเที่ยงกับเพื่อน"
‪ฉันเกลียดมากเลย
‪มีครั้งหนึ่งฉันจับได้ว่าแม่เดตกับคุณแฮร์ริส ‪ครูสอนประวัติศาสตร์ของฉัน
‪มันก็… พูดว่ากระอักกระอ่วนก็ได้
‪แต่เขาให้เกรดเอฉัน นั่นถือเป็นข้อดี
‪เอาละ นี่ดูดีแล้ว
‪ทีนี้
‪ก็ถึงช่วงเวลาแห่งความจริง
‪- ขึ้นรถเลย ลองดู ‪- ได้ครับ
‪ไหนดูซิ
‪- สตาร์ทเลยไหมครับ ‪- สตาร์ทเลย
‪- สำเร็จ! ‪- ดูซะก่อน เธอนี่ฝีมือดีจริงๆ
‪ทีนี้เราก็ต้องไปปาร์ตี้ ‪แล้วเจออะแมนด้ากับแซมกัน
‪- ฉันไปสายแล้ว ไปกันเถอะ ‪- อะไรนะ แต่ผมขับรถไม่เป็นนะครับ
‪งั้นฉันขอแนะนำให้เธอ ‪ขับพาเราไปแบบช้าๆ ระวังๆ
‪ได้เลยครับ
‪เอาละนะ
‪- ไม่เป็นไร เธอทำได้ดีแล้ว ‪- ครับ
‪ทำได้ดีแล้ว
‪ไม่อะ
‪เราต้องมาที่นี่จริงๆ เหรอคะ
‪ชีล่าทำงานให้เรามาสิบปีแล้วนะ ‪เธอเหมือนคนในครอบครัวเรา
‪แล้วลูกก็เคยชอบการเป็นพี่เลี้ยงให้ซินดี้นี่นา ‪โอ้ หวัดดีค่ะ
‪แต่นี่เป็นที่สุดท้ายเลย ‪ที่หนูอยากมาใช้เวลาวันเสาร์
‪มีคนมากมายเจอเรื่องแย่กว่าลูกจ้ะ
‪เย็นไว้น่า!
‪เร็วเข้า สาวๆ เวลาเป็นเงินเป็นทอง
‪พวกนั้นจะไม่รอทั้งวันนะ
‪แน่นอนว่ารับทิปได้ แต่แอบๆ ล่ะ
‪แทมมี่ เร็วเข้า เติมลิปแดงหน่อย
‪โทรี่ย่ะ
‪จะอะไรก็ช่าง รีบๆ ได้แล้ว ‪เร็วเข้า สาวๆ ได้เวลาแสดงแล้ว
‪หนูบอกว่านี่เป็นที่สุดท้าย ‪ที่หนูอยากมาใช้เวลาวันเสาร์เหรอ
‪หนูหมายถึงที่แรกต่างหาก
‪แปลว่าพวกนายจะอัดเจ้าฮอว์คนี่ใช่ไหม
‪ไม่ต้องห่วงหรอก ตั้งใจฝึกโจมตีเป็นชุดต่อเถอะ
‪ใช้ความเร็วให้ได้ เร็วเข้า
‪นั่นแหละ อีกครั้ง
‪บอกแล้วไงว่าฉันฝึกมาแล้ว ‪ฉันทำได้หมดทุกท่านั่นแหละ
‪โอ้ จริงเหรอ
‪อะไร
‪ลุกขึ้น
‪ที่มิยากิโด ฉันถูกสอนว่า ‪นายเรียนรู้ได้ทุกกระบวนท่า
‪แต่กระบวนท่าไหนๆ ก็ไร้ประโยชน์ ‪ถ้านายไม่มีสมดุล
‪- เข้าใจไหม ‪- เข้าใจแล้ว
‪การฝึกคอบร้า ไคน่ะครับ ‪ผมแค่ใช้สไตล์มิยากิโด…
‪ไม่เป็นไร
‪สมดุลเป็นเรื่องสำคัญมาก
‪ถ้าคนเรายืนไม่ได้
‪ก็สู้ไม่ได้
‪ขอฉันอยู่กับคุณคีนตามลำพังหน่อยนะ
‪ครับ อาจารย์
‪อาจารย์ครีสเล่าเรื่องนายให้ฟังหมดแล้ว
‪นายเคยฝึกที่มิยากิโด ตอนนี้มาฝึกที่คอบร้า ไค
‪งั้นนายก็จะมีทักษะมากพอให้โค่นเราได้ทุกคน
‪- ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ชนะ ‪- ดี
‪งั้นขอดูหน่อย
‪เป็นอะไร กลัวที่จะทำร้ายคนแก่เหรอ
‪เร็วเข้า ขอดูหน่อย
‪ฉันบอกว่าให้ออมมือเหรอ
‪เร็วเข้า ไม่ต้องปรานี
‪ดี
‪ทีนี้ ตาฉันบ้าง
‪ยกมือไว้
‪ลุกขึ้น
‪นายได้ฝึกเอาความโกรธมาใช้แล้ว
‪แต่นายกลัว
‪- ผมไม่กลัวอะไรทั้งนั้น ‪- นายกำลังโกหกฉันหรือตัวเองล่ะ
‪ถ้านายอยากเป็นแชมป์
‪นายต้องขุดเอาความกลัวนั้นออกมา ‪แล้วเผชิญหน้ากับมันซะ
‪ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร
‪เพราะถ้าไม่ทำ มันจะถ่วงนายไปตลอดชีวิต
‪เข้าใจไหม
‪ครับ อาจารย์
‪ดี
‪(ดูรูปทั้งหมด)
‪เย่!
‪ใช่เลย!
‪(ฉันจะบอกลูกศิษย์ตัวเองว่า ‪กำลังคั่วกับแม่เขาอยู่ยังไงดี)
‪คลิกตรงนี้เพื่อดูวิดีโอสุดเร่าร้อน…
‪ให้ตาย อะไรวะนั่น
‪"แกไม่มีทางผ่านฉันไปได้แน่"
‪"ได้สิ ฉันเป็นฮีโร่อเมริกันนะ"
‪เปรี้ยง!
‪"ต้องโดนดีแบบนี้แหละ"
‪"ธรรมะชนะเสมอ"
‪ลูกรักจ๊ะ ทำไมยังไม่นอนล่ะ
‪แม่โทรหาคุณนายวิลสัน ‪เธอบอกว่าพาลูกเข้านอนแล้วนี่นา
‪ผมนอนไม่หลับครับ
‪งั้นก็ดีเลยที่ลูกยังไม่นอน
‪เพราะแม่มีข่าวสำคัญมาบอก
‪ลูกจำผู้ชายชื่อซิดที่เราออกไปกินมื้อค่ำด้วยได้ไหม
‪ตาอ้วนหัวโล้นนั่นเหรอ
‪อย่าพูดแบบนั้นสิ ‪เขาประสบความสำเร็จมากเลยนะ
‪รู้อะไรไหมจ๊ะ
‪เขาขอแม่แต่งงานละ!
‪สวยใช่ไหม
‪- นี่แปลว่าลูกจะมีพ่อใหม่แล้วนะ ‪- แต่ผมไม่อยากได้พ่อใหม่
‪เชื่อเถอะ ลูกรัก แล้วทุกอย่างจะดีขึ้น
‪ไม่!
‪จอห์นนี่ ขอร้องล่ะ
‪ลูกเก็บอะไรไว้ในนั้นน่ะ
‪ลูกเก็บของของเขาไว้เหรอ
‪จอห์นนี่ ลูกไม่ควรซ่อนของพวกนี้จากแม่นะ
‪เราต้องใช้ชีวิตของเราต่อไป
‪แม่จะเอาทั้งหมดนี้ไปทิ้ง
‪ไม่นะ!
‪จอห์นนี่ พอได้แล้ว!
‪เขาทิ้งเราไปแล้ว!
‪ลูกมีพ่อคนใหม่แล้ว ไปนอนได้แล้ว
‪เดี๋ยวนี้!
‪เพลงเพราะดีนะครับ ใครร้องเหรอ
‪อ๋อ คริสโตเฟอร์ ครอสส์น่ะ
‪เขาดังมากเลยในยุคปี 80
‪แปลกใจจังที่อาจารย์ไม่เคยพูดถึงเขาให้ฟัง
‪ใช่ ไม่ใช่ทุกอย่างจากยุคปี 80 ‪จะเป็นแนวฮาร์ดร็อกหมดหรอก
‪มันก็มีเพลงซอฟต์ร็อกเพราะๆ อยู่เหมือนกัน
‪ไมเคิล แมคโดนัลด์ บิลลี่ โจเอล ‪แล้วก็วงชิคาโก…
‪ใครครับ ชิคาโก
‪ฉันจะแกล้งทำเป็นว่าเธอไม่ได้ ‪ถามแบบนั้นแล้วกัน นั่นไฟเหลือง
‪รู้ใช่ไหมว่าตอนเห็นไฟเหลือง ‪เธอควรชะลอความเร็ว
‪ขอโทษครับ ปกติกับอาจารย์ลอว์เรนซ์ ‪เราต้องเร่งความเร็ว
‪ไม่ต้องไปสนว่าเขาทำอะไร
‪ถ้าเธอขับให้ลูกสาวฉันนั่ง ‪เธอต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ
‪ครับ คุณพูดถูก ผมขอโทษ
‪ฉันเองตอนหัดขับก็มีสั่นๆ เหมือนกัน
‪เด็กส่วนใหญ่ที่อายุเท่าฉันตอนนั้น ‪ล้วนมีพ่อคอยสอนให้
‪แต่สำหรับฉัน
‪ฉันโชคดีที่ได้พบคุณมิยากิ
‪เขาทำให้ฉันรู้ว่าแค่เพราะฉันไม่มีพ่อ
‪ไม่ได้แปลว่าจะไม่มีใครมารับบทบาทนั้นได้
‪ส่วนที่มันเศร้าก็คือผมมีพ่อนี่แหละครับ
‪เธอเคยเจอเขาไหม
‪ผมไม่ค่อยรู้เรื่องเขาหรอก
‪เขาไปเกี่ยวข้องกับเรื่องผิดกฎหมายบางอย่าง
‪แม่ผมท้องอยู่ และพยายามให้เขาเลิกและ…
‪เขาไม่ยอมเลิก
‪แม่กับคุณยายของผมถึงได้ย้ายมาอยู่ที่นี่
‪ผมเคยค้นหาข้อมูลเขาด้วย
‪ดูเหมือนตอนนี้เขาอยู่ที่เม็กซิโก
‪แต่ผมยังไม่ได้บอกแม่หรอก
‪เพราะแม่โกรธทุกครั้งที่ผมพูดถึงเขา
‪รู้ไหม ฉันเคยเกลียดที่แม่ฉันพาเราย้ายมาแอลเอ
‪ฉันเคยคิดว่าแม่คิดถึงแต่ตัวเอง
‪แต่พอโตขึ้น
‪ฉันก็รู้
‪แม่ทำทุกอย่างก็เพื่อฉัน
‪แม่ไม่ได้แค่มาหางานใหม่ทำ ‪แม่มาหาชีวิตที่ดีกว่าเดิมด้วย
‪ฟังเหมือนแม่ของเธอก็ทำแบบนั้น
‪มันอาจดูไม่กล้าหาญ
‪แต่บางครั้งการหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง ‪ก็เป็นสิ่งกล้าหาญที่สุดสิ่งหนึ่งที่คนเราจะทำได้
‪เจ้าชายทำทุกอย่างเพื่อข้ามภูเขา
‪มังกรพาฉันไปที่นั่นเพื่อจะได้กินฉันทั้งเป็น
‪แต่แล้วเจ้าชายผู้องอาจก็มาช่วยฉันไว้
‪โอ้ ใช่เจ้าชายที่เธอแย่ง ‪มาจากเจ้าหญิงอีกคนไหม
‪เจ้าหญิงอีกคนไม่ได้คบเจ้าชายคนนั้นแล้ว
‪ยังไงก็ตาม มังกรพ่นไฟร้อนๆ ใส่เจ้าชาย ‪ทำให้ดาบของเขาละลาย
‪ฉันก็เลยต้องช่วยเจ้าชาย
‪ใช้อะไรล่ะ
‪อาวุธแบบ…
‪ไม่รู้สิ กำไลหนามหรือกระบองคู่ใช่ไหม
‪เปล่า ด้วยการร้องเพลงเวทมนตร์
‪แล้วเพลงว่ายังไงบ้าง
‪ค่ะ ร้องเพลงให้เราฟังหน่อย!
‪- ค่ะ ร้องเลย! ‪- นะฮะ ร้องนะ!
‪มังกรแสนสวย
‪หลับใหลเถิดหนา
‪พระอาทิตย์กำลังจะตกดินแล้ว
‪ได้เวลานับแกะ
‪ว้าว นึกว่าเธอสู้ได้แย่แล้วนะ
‪แต่เรื่องยังไม่จบลงตรงนั้นนะ
‪พวกเธอเห็นแล้วว่าเพลงไม่ทำให้มังกรหลับ
‪แต่กลับเปลี่ยนมันให้เป็นแม่มดร้าย
‪และแม่มดคนนั้นก็ถูกพบเห็น ‪ในงานเลี้ยงของเด็กๆ ทั่ววัลเลย์เลยละ
‪และทางเดียวที่จะฆ่านางได้ ‪ก็คือใช้ระเบิดกากเพชร
‪ดูนั่น นางอยู่นั่นแล้ว ‪กำลังพยายามทำตัวกลมกลืนกับผู้คน
‪ตายซะ แม่มดร้าย!
‪ยังไม่เป็นลูกผู้ชายพอ
‪ว่าไง ร็อบบี้
‪เกิดอะไรขึ้น อยากเข้ามาไหม
‪ฮอว์คกับเด็กคนอื่นๆ คอยแกล้งเด็กคนหนึ่งอยู่
‪บอกพวกเขาให้หยุด ไม่งั้นจะได้ชดใช้
‪ชดใช้ ครีสเอาเรื่องทุเรศอะไรมาเป่าหูลูกเนี่ย
‪เขาไม่ได้เป่าหูอะไรทั้งนั้น ‪ผมพยายามช่วยเด็กคนนี้อยู่
‪ถ้าพวกหัวขวดนั่นไม่ยอมหยุด ‪ผมก็จะทำสิ่งที่ต้องทำ
‪อย่าทำอะไรโง่ๆ นะ ‪ลูกถูกไล่ออกจากโรงเรียนแล้วนะ
‪มิเกลจู่โจมผม
‪ผมพยายามหยุดการต่อสู้ ‪เขาต่างหากที่ทำให้เรื่องบานปลาย
‪ฟังนะ พ่อไม่ได้อยู่ที่นั่น เข้าใจไหม
‪แต่พ่อรู้จักคอบร้า ไค
‪ครีสกำลังล้างสมองลูก ‪เหมือนที่เขาเคยล้างสมองพ่อ
‪นั่นแหละความแตกต่างระหว่างพ่อกับผม
‪พ่อไว้วางใจครีสทุกอย่าง
‪ผมไม่ไว้ใจใครอีกแล้ว
‪ผมแค่กำลังใช้คอบร้า ไคให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ
‪ใช่เลย พ่อแน่ใจว่าลูกคิดแบบนั้น
‪แต่ขอบอกไว้เลยว่าลูกกำลังเล่นกับยาพิษ
‪- ลูกไม่ได้รู้เรื่องทั้งหมด ‪- ผมรู้มากพอแล้วกัน
‪และผมก็รู้ด้วยว่าอะไรคอยถ่วงผมอยู่
‪เพราะตราบที่ผมจำได้ ผมกลัวมาตลอด
‪กลัวว่าผมจะลงเอยเป็นแบบพ่อ
‪แต่ผมจะไม่ยอมกลัวแบบนั้นอีกแล้ว ‪เพราะผมดีกว่าพ่อ
‪พ่อว่าเราไม่มีอะไรต้องพูดกันอีกแล้ว
‪ถ้าไม่มีอะไรอีกแล้ว พ่อต้องไปทำมื้อค่ำ
‪เธอขับรถได้ดีเลยนะ
‪งั้นหลังปาร์ตี้เลิก กินเค้กกันนิดหน่อย ‪แล้วไปกรมการขนส่ง
‪- เอาใบขับขี่ของเธอกัน ‪- ครับ
‪ไงจ๊ะ ที่รัก ขอโทษที่มาสาย
‪ลุคนี้น่าสนใจดี ‪เธอแต่งตัวธีมดิสโก้บอลสินะ
‪นี่ ยังไม่ให้พักนะ
‪โทรี่ เดี๋ยว
‪คุณต้องการอะไร
‪ฉันขอโทษแทนแซมด้วย
‪งั้นก็ไปบอกเธอสิ
‪ฉันบอกแน่
‪แต่เธอโทษแซมไม่ได้หรอกที่ไม่ชอบเธอ ‪หลังจากสิ่งที่เธอทำ
‪ฟังนะ ฉันรู้ว่าเรื่องแม่ของเธอ ‪ทำให้เธอตกที่นั่งลำบาก…
‪ไม่ คุณไม่รู้หรอก! เพราะงั้นอย่ามายุ่งเลย!
‪โอเค โอเค ได้เลย
‪แค่…
‪รู้นะว่าโลกไม่ได้จ้องเล่นงานเธออยู่
‪ต้องมีบางคนในครอบครัวเธอที่ช่วยได้สิ
‪ไม่มีใครที่ฉันไว้ใจได้หรอก
‪แต่ไม่สำคัญอยู่แล้ว ฉันจัดการปัญหาตัวเองได้
‪ก็ได้
‪ใครก็ช่วยเธอไม่ได้ถ้าเธอไม่ยอม
‪ถ้าเธอขอ
‪เธออาจแปลกใจก็ได้
‪เฮ้ มิเกล!
‪แวะมากินอะไรหน่อยไหม ‪มีเรื่องอยากคุยด้วยหน่อย
‪ได้เลยครับ แต่ผมเพิ่งกินมื้อเย็นมา ‪กับบ้านลารุสโซ่
‪ครับ เราไปร้านที่ชื่อว่าคัตสึยะ
‪คุณลารุสโซ่เป็นเพื่อนกับเชฟด้วยมั้ง
‪เขาเลยเอาปลาสดๆ ออกมาให้กินเพียบเลย ‪อร่อยมากเลยครับ
‪แต่ผมอิ่มแล้วอะ
‪ผมต้องไปเตรียมตัวแล้ว พอดีมีนัดกับแซมคืนนี้
‪เหมือนพักหลังมานี้ ‪นายใช้เวลากับลารุสโซ่บ่อยเลยนะ
‪ครับ ก็คงงั้นแหละ
‪ก็เขาจ่ายค่าอะไหล่รถให้แม่ ‪สอนผมซ่อมเครื่องยนต์ด้วย
‪- วันนี้เขาสอนผมขับรถด้วยนะ ‪- หมอนั่นทำอะไรนะ
‪ครับ ผมขับไปเวนทูรากับเขา มันดีมากเลย
‪แล้วไหงคุณไม่เคยเล่าเรื่องชิคาโกให้ผมฟัง
‪เกิดอะไรขึ้นที่ชิคาโก
‪เปล่า วงดนตรีน่ะ
‪พวกเพลง "คุณคือแรงบันดาลใจ" ‪กับ "รักรุ่งโรจน์"
‪ปีเตอร์ เซเทราเจ๋งสุดๆ
‪ปีเตอร์ เซเทราตรงข้าม ‪กับความเจ๋งเลยต่างหาก
‪แล้ววงสกอร์เปียนส์ วงสลอเตอร์ล่ะ ‪ลืมไปหมดแล้วเหรอ
‪เปล่าครับ พวกเขาก็เจ๋งด้วย ‪มันก็แค่ต่างกัน แค่นั้นเอง
‪ใช่ ต่างมากเลย
‪โอเค แล้วคุณอยากคุยเรื่องอะไรครับ
‪อ้อ ไม่มีแล้ว ไปทำธุระของนายเถอะ
‪ก็ได้ครับ
‪แต่นี่นะฮะ มื้อค่ำพรุ่งนี้เป็นไง ‪คุณทำแซนด์วิชลูกผู้ชายได้ใช่ไหม
‪ได้สิ
‪โอเคครับ
‪นี่ หนังเรื่องนี้สนุกดีเลยนะ
‪เจ้าฌ็อง-โกลด ว็อง ดามนี่ ให้ตาย!
‪โดนไข่เต็มๆ เลย!
‪ให้ตาย!
‪ไม่อินหนังเหรอ
‪อ๋อ มันก็สนุกดี
‪ฉันเพิ่งเจอวันแย่ๆ มาน่ะ
‪ฉันก็อยากถามนะ แต่ไม่ใช่เรื่องของฉัน
‪- นี่ของนาย ‪- เฮ้ โย่ ไอ้เด็กกาก
‪- แล้วของฉันล่ะ ‪- นายบอกว่าไม่อยากกินอะไรนี่
‪ตอนนี้อยากแล้ว ไปเอาข้าวโพดคั่วใส่เนย ‪มาให้ฉันสองกระป๋อง
‪โค้กใหญ่สี่แก้ว ฮอตดอกสองอันใส่มัสตาร์ด ‪ไม่ใส่ซอสมะเขือเทศ กับเพรตเซลหนึ่งอัน
‪แต่ฉันถือไม่ไหว…
‪อ้อ แล้วก็นาโชเพิ่มชีสพิเศษ ‪กับพริกฮาลาพิโนยัดไส้ด้วยนะ
‪เร็วสิ เพื่อน
‪นี่
‪อย่าถือสาหมอนั่นเลย ‪แค่รับน้องใหม่น่ะ ถือเป็นเรื่องดี
‪จริงเหรอ
‪ใช่ เชื่อฉันเถอะ มันอันตรายน้อยกว่า ‪ที่ฉันเคยทำเยอะเลย
‪แค่อย่าท้อ แล้วนายจะได้ ‪ความนับถือเอง เข้าใจไหม
‪แล้วก็…
‪ขอบัตเตอร์ฟิงเกอร์ให้ฉันด้วยนะ
‪เล็กซี่อยากให้ฉันส่งรูปไปให้เดี๋ยวนี้แหละ
‪- เพื่อน ฉันว่านายโดนตัวปลอมต้มแล้ว ‪- ฉันก็ยินดีเสี่ยงแหละ
‪ไม่เอาพวกนี้อีกนะ
‪- ให้ตาย ‪- ฉันขอโทษ!
‪แย่หน่อยนะ
‪ไอ้ทุเรศนั่น
‪หัดเดินดูทางหน่อยสิ ไอ้หนู
‪นายก็เหมือนกัน
‪ดูสิว่าใคร
‪นายหักหลังมิยากิโด ไอ้คนทรยศ
‪อ๋อ ที่นี่มีคนทรยศแน่ๆ ละ
‪เขากำลังจะโดนอย่างสาสมด้วย
‪ฉันว่าไม่นะ
‪แบบนั้นต้องผ่านฉันไปก่อน เจ้าหญิง
‪เฮ้ เพื่อน เชื่อไหมว่าพวกนั้นมี ‪ทั้งมิสเตอร์ปิบบ์กับดอกเตอร์เปปเปอร์เลย
‪เวรฉิบ
‪ไม่สู้กันอีกแล้วนะ
‪ระวังไว้หน่อย ลารุสโซ่ แม่เธอไม่ได้ ‪อยู่ที่นี่เพื่อเล่นเป็นคนห้ามทัพให้นะ
‪- หมายความว่าไงไม่ทราบ ‪- หยุดได้แล้ว เราทำแบบนี้ไม่ได้
‪- เราจะโค่นพวกนี้บนสังเวียน ‪- โอ้ จริงเหรอ
‪นายจำครั้งสุดท้ายที่เราสู้กันได้ใช่ไหม
‪งั้นก็ได้ ไปเจอเราที่สนามเบสบอลใน 30 นาที
‪ห้ามใช้อาวุธละ
‪เราไม่ต้องใช้หรอก
‪แหงละ
‪ไปกันเถอะ
‪- พวกนายเห็นอะไรไหม ‪- พวกนั้นมาแน่
‪ขอให้จริงเถอะ
‪เพื่อน ฉลาดมากอะ ‪เราไม่ต้องออกหมัดให้เปลืองด้วยซ้ำ
‪แบบนี้แหละชัยชนะแบบที่ฉันชอบ
‪ให้พวกมันรอดตัวไปแบบนี้ไม่ได้นะ!
‪ไม่ปล่อยแน่
‪เราต้องโต้กลับมันด้วยการบุกไปที่บ้าน
‪- พวกมันโจมตีเราด้วยสปริงเกอร์เนี่ยนะ ‪- ทุเรศเป็นบ้า
‪- หุบปากเลย ให้ฉัน… ‪- เห็นแล้วนะว่าเรากำลังรับมือกับอะไร
‪ตราบที่ลารุสโซ่กับลอว์เรนซ์ร่วมมือกัน
‪ลูกศิษย์ของเราก็จะมีเป้าติดอยู่บนหลัง
‪เราต้องโต้กลับ
‪ไม่
‪ฉันตกลงที่จะกลับมา
‪เพื่อทำสิ่งที่เราตั้งใจว่าจะทำตั้งแต่แรก
‪เพื่อเปลี่ยนเด็กๆ ให้เป็นผู้ชนะ
‪เพื่อพาคอบร้า ไคกลับสู่ความรุ่งเรืองในอดีต
‪แต่ถ้าเราจะทำแบบนั้น เราก็ต้อง ‪เรียนรู้จากความผิดพลาดของตัวเอง
‪ความผิดพลาดอะไร
‪นายได้วัลเลย์ไว้ในกำมือแล้วแท้ๆ ‪แต่นายกลับทำพัง
‪ทั้งหมดเป็นเพราะนายไปชิงดีชิงเด่นกับมิยากิ
‪หมอนั่นโจมตีลูกศิษย์ของฉัน
‪นายไม่ได้อยู่ที่นั่น
‪ฉันจะไม่มีวันลืมเช้าวันนั้น ‪ตอนที่จอห์นนี่ ลอว์เรนซ์ แชมป์ของฉัน
‪มาที่สำนักพร้อมเบ้าตาดำ
‪ส่วนความมั่นใจของเขาน่ะเรอะ
‪แตกเป็นเสี่ยงๆ
‪ฉันไม่ยอมให้ตาแก่นั่นรอดตัวไปได้แน่
‪ฉันเข้าใจนะ
‪แต่ตอนนี้
‪เรามีอายุขึ้นแล้ว
‪เราควรใช้สติปัญญาที่ได้เรียนรู้มาสิ
‪คอบร้า ไคไม่เคยเป็นเรื่องการล้างแค้น
‪มันคือการสร้างความแข็งแกร่ง
‪ด้วยการใช้ความกลัวของนาย ‪แล้วเปลี่ยนมันให้เป็นอาวุธ
‪นั่นแหละสิ่งที่เราควรเน้น
‪ถ้าเราจะทำแค่รื้อฟื้นอดีต
‪ประวัติศาสตร์มันก็จะซ้ำรอยอีกครั้งสิ
‪นายจะบอกว่าหลังจากที่พวกนั้น ‪หยามลูกศิษย์ของเรา
‪เราควรอยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไรงั้นเหรอ
‪ฉันไม่ได้บอกว่าเราจะไม่ทำอะไร
‪ต่อจากนี้มิเกล ดิแอซจะเป็นที่รู้จัก ‪ในฉายาผู้เสกฝน
‪ก็จริง แต่ถ้าพวกนั้นไม่หลงกล ‪ยังไงเราก็เอาชนะได้อยู่ดี
‪ก็อาจจะ แต่อะไรๆ ก็อาจเลวร้ายได้เลย
‪อะไรเลวร้ายได้
‪เราเกือบได้สู้กันมันหยด ‪ที่ไดรฟ์อินแล้วครับ อาจารย์
‪แต่มิเกลช่วยเราไม่ให้เสียเหงื่อ
‪งั้นเหรอ ทำยังไง
‪บอกพวกคอบร้า ไคให้ไปที่สนามเบสบอลครับ
‪ทันเวลารดน้ำหญ้าพอดี
‪แปลว่านายหาเรื่องทะเลาะ แต่ไม่โผล่ไป ‪แล้วก็เอาสายยางราดน้ำใส่พวกนั้นเหรอ
‪เป็นสปริงเกอร์น่ะครับ
‪ผมจะกลับไปหุบปากแล้วกัน
‪นายเพิ่งกระตุกหนวดเสือ คิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪คิดว่าพวกนั้นจะเลิกยุ่งกับเราไปเฉยๆ เหรอ
‪จากที่ฉันได้ยินมา
‪ฟังเหมือนมิเกลยับยั้งชั่งใจได้แล้วนะ
‪เขาเจอทางออกในสถานการณ์ยุ่งยาก ‪โดยไม่ทำให้ใครเจ็บตัว
‪นายอยากให้เขาทำอะไรล่ะ ‪เข้าร่วมการต่อสู้ที่อาจมีมีดสปริงเหรอ
‪ฉันภูมิใจในตัวเธอนะ ‪เธอจำคำสอนของมิยากิโดได้ขึ้นใจเลย
‪โอเค ลารุสโซ่ เราต้องคุยกันหน่อยแล้ว
‪อะไรวะ…
‪ระวังตัวไว้ให้ดีเถอะ คุณลารุสโซ่
‪นายกำลังจะได้ขึ้นสังเวียนนั้น ‪หมอนี่อยากบดขยี้นาย
‪ฉีกหน้านาย!
‪กระทืบนายให้จมดิน!
‪จากนี้ไป เวลาที่ผู้คนแถวนี้พูดว่าคาราเต้
‪พวกเขาจะหมายถึงคอบร้า ไคโว้ย!
‪คาราเต้ของจอห์นนี่ ครีส!
‪หนุ่มๆ
‪ดูเหมือนเรามีเรื่องต้องคุยกันหน่อยนะ
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์