‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪แดเนียล ลารุสโซ่
‪- ดีใจที่ได้เจอนายอีกนะ ‪- แหงละ
‪ตอแหลน่ะสิ
‪ก็ยุติธรรมดี ฉันก็อาจมีปฏิกิริยา ‪แบบเดียวกันถ้าฉันเป็นนาย
‪พฤติกรรมในอดีตของฉันมัน…
‪อภัยให้ไม่ได้
‪ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปแก้ไข ‪เรื่องทั้งหมดได้ ฉันก็จะทำ
‪สิ่งเดียวที่ฉันพูดได้ตอนนี้คือ…
‪ฉันขอโทษจากใจจริง
‪และฉันรับรองได้เลยว่า
‪ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นอีกแล้ว
‪ผมไม่รู้ว่าคุณคลานออกมา ‪จากห้องบำบัดจิตเวชห้องไหน
‪หรือพวกคุณกำลังเล่นเกมปั่นประสาทอะไรอยู่
‪แต่ถ้าไม่ออกไปจากที่ดิน ‪ของผมเดี๋ยวนี้ สาบานได้…
‪- พ่อเธอยัวะสุดๆ เลย หมอนั่นใคร ‪- ฉันก็ไม่รู้
‪เขาดูเหมือนพวกไฮแลนเดอร์เลย
‪ไฮแลนเดอร์ มีได้แค่คนเดียว
‪ก็ได้
‪ก็ได้ ถือว่าฉันพยายามแล้ว
‪เรายังจะให้ลูกศิษย์ของเรา
‪พักรบกันก่อนการแข่งขันอยู่
‪เผื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง
‪แน่นอน โดยมีเงื่อนไขว่านายจะทำแบบเดียวกัน
‪แค่อย่าลืมข้อตกลงของเรา
‪ถ้าคอบร้า ไคชนะออลวัลเลย์
‪พวกนายสองคนต้องเลิกสอน
‪ตลอดไป
‪มันจะไม่เกิดขึ้น เพราะพวกคุณจะไม่ชนะ
‪ทีนี้ก็ไสหัวออกไปได้แล้ว
‪มันกลายเป็นแบบนี้แล้วจริงๆ เหรอ
‪จอห์นนี่ ลอว์เรนซ์กลายเป็นไก่รองบ่อน ‪ให้กับไอ้หนูแดเนียล ลารุสโซ่
‪ไม่มีใครเป็นรองใครทั้งนั้น
‪นี่เป็นสำนักของผมพอๆ กับที่เป็นของเขา
‪จริงเหรอ
‪ป้ายข้างหน้าเขียนว่ามิยากิโดนะ
‪ถ้าไม่อยากโดนอัดจนจำทางกลับบ้านไม่ได้
‪ก็ตามเพื่อนแก่ๆ ของคุณไปดีกว่า
‪เมื่อกี้มันใครกัน
‪ลารุสโซ่เจ้าคิดเจ้าแค้นเลยว่าไหม
‪แล้วยังไง
‪ทีนี้จะเอายังไงต่อ
‪ทีนี้เราก็ลงมือทำงาน
‪เราจะได้ซัดพวกอวดดีนั่นให้หน้าหงาย
‪พวกนั้นรู้ว่าเธอกับฉันเป็นศัตรูตัวฉกาจ
‪พวกนั้นรู้ด้วยว่าเราเสี่ยงละเมิดทัณฑ์บนไม่ได้
‪เราต้องจัดการพวกมันในที่ที่ไม่มีคนอื่นอยู่ด้วย
‪ฟังให้ดี ล้อมวงเข้ามา
‪เราเพิ่งไปหารือกับพวกอาจารย์ที่มิยากิโดมา
‪จากนี้ไป จะไม่มีการสู้กันจนกว่าจะถึงการแข่งขัน
‪งั้นศัตรูเราได้ดูถูกเรา ‪แต่เราต้องถอยและยอมงั้นเหรอ
‪ไม่อยู่แล้ว เราควรให้ศัตรูได้เห็นว่า ‪เราไร้ปรานีเสมอ
‪แต่ยังมีเวลาให้สู้
‪ไม่จำเป็นต้องเหวี่ยงหมัดให้เปลืองแรง ‪ถ้ามันไม่ทำให้ได้แต้ม
‪ดังนั้นถ้าศัตรูของพวกนายทำอะไรยั่วโมโหนาย
‪หรือหัวเราะใส่หน้าพวกนาย
‪ดีเลย!
‪เก็บความโกรธพวกนั้นเอาไว้
‪เพราะพวกนายต้องใช้มันเมื่อถึงเวลา
‪เข้าใจไหม
‪ครับ อาจารย์
‪นั่นแหละคือตอนที่คุณมิยากิยอมสอนฉันอีกครั้ง
‪และหลังจากที่ฉันเอาชนะบาร์นส์ได้ ‪ฉันก็ไม่เคยเจอซิลเวอร์อีกเลย
‪จนกระทั่งวันนี้
‪ขอฉันทำความเข้าใจหน่อยนะ
‪หนึ่งปีหลังจากเราแข่งชิงตำแหน่งกัน
‪พวกเขาให้นายเข้ารอบชิงชนะเลิศเลย
‪โคตรไม่ยุติธรรม
‪นั่นไม่ใช่ประเด็น ฉันขอบอกเลย ‪ซิลเวอร์รู้วิธีสู้
‪ฉันพูดจริงเลยนะ
‪ฉันเคยเห็นวิธีการของเขาแล้ว ‪ฉันรู้ว่าสมองชั่วๆ ของเขาทำงานยังไง
‪เกมเปลี่ยนไปแล้ว เราก็ต้องเปลี่ยนตาม
‪ซึ่งเป็นเหตุผลให้ต่อจากนี้ไป ‪ฉันต้องรับช่วงการฝึกให้ลูกศิษย์ของเรา
‪อย่ามาเริ่มเรื่องบ้าๆ นี่อีกน่า
‪คราวก่อนมิยากิโดเอาชนะซิลเวอร์ได้
‪ไม่ได้แปลว่าคราวนี้มันจะได้ผลนี่
‪ฟังนะ ถ้านายกังวลเรื่องไอ้ลูกหมานั่นนัก
‪ทำไมเราไม่ไปอัดเขากันเลย
‪เพราะนั่นแหละคือสิ่งที่เขาต้องการ
‪นายคิดว่าเขาโผล่มาที่สำนักของฉันทำไม ‪ทุกสิ่งที่เขาทำ…
‪- สำนักของนายเหรอ ‪- นายเข้าใจที่ฉันพูดน่า
‪ซิลเวอร์เป็นไอ้โรคจิต เข้าใจไหม
‪กับหมอนี่ นายจู่โจมก่อนไม่ได้
‪เชื่อเถอะ
‪ฟังนะ ฉันแค่ต้องการให้มิเกล ‪กับลูกศิษย์ทุกคนของนายได้สิ่งที่ดีที่สุด
‪อ๋อ ตอนนี้นายรู้งั้นสิว่าอะไรดีที่สุดสำหรับมิเกล
‪- ฉันก็แค่พูดเฉยๆ ‪- รู้ไหมว่าปัญหาของนายคืออะไร
‪นายคิดว่าชนะครั้งเดียวด้วยแต้มเดียว ‪เมื่อ 30 ปีก่อนทำให้นายเหนือกว่าฉัน
‪จอห์นนี่ ฉันหมายถึง…
‪ลูกเตะฟลุคๆ ครั้งเดียวไม่ได้ทำให้นาย ‪เป็นนักสู้ที่เก่งกว่าฉัน
‪ฉันเป็นลูกศิษย์เบอร์หนึ่งของคอบร้า ไค ‪ถ้าจะมีใครรู้วิธีเอาชนะ ก็คือฉัน
‪เหรอ แล้วนายจะทำแบบนั้นได้ยังไง ‪พวกนั้นจู่โจมก่อน นายจู่โจมก่อนอีกทีเหรอ
‪ฉันจะไม่เอาแต่ป้องกันตัวทั้งวันแน่ ขอบอกเลย
‪- มันได้ผลกับซิลเวอร์และนายด้วย จำได้ไหม ‪- แบบฉิวเฉียด
‪เราต่างรู้ดีว่าถ้าเราสู้กันสิบหน ‪ฉันเอาชนะนายได้เก้าหนเลย
‪เราเคยสู้กันมาสิบหนแล้ว
‪หนุ่มๆ ผมต้องขอให้คุณเบาเสียงลงหน่อย
‪หุบปากเลย ไปให้พ้น
‪เราไม่เคยสู้กันจนจบต่างหาก
‪อะไรนะ นั่นเหรอที่นายต้องการ จอห์นนี่
‪เพื่อสู้กันให้จบ
‪ทำไมล่ะ คิดว่าจะชนะฉันอีกได้เหรอ ‪งั้นก็พิสูจน์มาเลย
‪นายกับฉัน แบบแข่งจริง ใครได้สามแต้มก่อนชนะ
‪แล้วรับช่วงการฝึกเด็กๆ ไปเลย
‪- นั่นสิ ก็นึกไว้แล้ว ‪- ได้เลย
‪พรุ่งนี้
‪พระอาทิตย์ตกที่สังเวียนซ้อมคู่
‪- อย่ากลับคำซะล่ะ ‪- อ๋อ ฉันไปแน่
‪ไม่ต้องห่วง!
‪นี่แค่สามเหรียญเองนะ
‪เอาค่าเครื่องดื่มเขาใส่บัญชีผมไว้แล้วกัน ‪แล้วก็ขออีกแก้วด้วย
‪ทหารผ่านศึกเวียดนามที่ผันตัวมาเป็นนักธุรกิจ
‪ชีวิตมีขึ้นๆ ลงๆ บ้าง แต่กลายเป็นว่ารวยมาก
‪ไม่มีเรื่องแย่ๆ เท่าไร
‪นอกจากข่าวฉาวเรื่องขยะสารพิษ ‪ในบอร์เนียวย้อนกลับไปยุคปี 80
‪ให้ตาย ฟังดูเหมือนเขาฉลาดรอบด้านเลย ‪นายไปรู้ชื่อเขาได้ไง
‪ฉันถ่ายรูปตอนอยู่ที่สำนัก แล้วเจอ ‪ซอฟต์แวร์ทดสอบระบบจดจำใบหน้าเก่าๆ
‪เลยปรับโค้ดให้มันอ่านไฟล์เอชอีไอซีได้
‪ชอบจังตอนนายพูดอะไรเนิร์ดๆ
‪เธอเป็นทั้งคนแรกและคนโปรด ‪ของฉันที่พูดแบบนั้นเลย
‪ฉันชอบสีใหม่นะ
‪สีม่วงเป็นสีของสหัสธารจักระเลยนะ ‪เป็นสัญลักษณ์ของการรู้แจ้ง
‪- ใช่ ฉันย้อมเพราะแบบนั้นเลย ‪- จ้ะ
‪ฟังนะ
‪ฉันมีข่าวร้ายมาบอก ‪ฉันเพิ่งรู้ว่างานแต่งของพ่อจะจัดที่ซิดนีย์
‪ซิดนีย์ โนวาสโกเชียเหรอ
‪ออสเตรเลียสิยะ
‪เพราะงานจัดเดือนพฤษภาคม
‪แปลว่าฉันจะไม่ได้อยู่ที่นี่ ‪เพื่อร่วมงานพรอมหรือดูการแข่งขัน
‪- แต่ฉันจะคอยให้กำลังใจนายนะ ‪- ได้เลย
‪คิดว่าฉันเป็นผู้ชื่นชมอยู่ห่างๆ แล้วกัน
‪นี่ ฉันขอรับทุกอย่างที่เอาได้นั่นแหละ
‪- จองที่นั่งตอนเที่ยงให้ด้วยนะ ‪- ได้เลย
‪โดยเฉพาะที่นั่งอันนี้
‪ไว้เจอกันนะ หนุ่มๆ
‪นี่ อย่าว่ากันนะ
‪แต่ฉันคิดไม่ออกจริงๆ ว่านายมัดใจเธอได้ยังไง
‪ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
‪ฉันว่าฉันแค่เป็นตัวเองมั้ง
‪แล้วมันก็ได้ผลได้ไงไม่รู้
‪แล้วนายกับมูนล่ะ
‪ที่ฉันรู้สึกเนี่ยมันใช่การรื้อฟื้น ‪ความสัมพันธ์หรือเปล่า
‪เราแค่เริ่มทำตัวให้ชิน ‪กับการเป็นเพื่อนกันอีกครั้งน่ะ
‪อีกอย่างเธอมีแฟนแล้ว
‪นายหมายถึงไพเพอร์เหรอ
‪เปล่าๆ จบกันไปแล้ว ‪พวกเธอเลิกกันหลายสัปดาห์ก่อน
‪หลายสัปดาห์เหรอ
‪หนึ่งสัปดาห์ ห้าสัปดาห์ ‪ไอ้หลายสัปดาห์นี่มันกี่สัปดาห์
‪โย่ พวกนายต้องไม่เชื่อเรื่องนี้แน่
‪อาจารย์เมาแล้วไปโวยวายในทวิตเตอร์ใหญ่เลย
‪ฉันเชื่อทุกอย่างเลย ‪ยกเว้นตรงที่เขารู้วิธีทวีตนี่แหละ
‪ดูเหมือนเขากับอาจารย์ลารุสโซ่ ‪จะแข่งนัดล้างตากัน
‪เดี๋ยว พวกเขาจะสู้กันจริงเหรอ
‪คงงั้นแหละ น่าจะรู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้
‪เขาคิดว่าตัวเองทวีตหาใคร ‪นายเป็นผู้ติดตามคนเดียวของเขาได้มั้ง
‪ฉันก็ไม่รู้ แต่เขาดูจริงจังมาก
‪งั้นก็จริงใช่ไหม อาจารย์กับอาจารย์จะสู้กัน
‪เจ๋งเลยอะ!
‪(ยาแก้ปวดไบเออร์ แรงเป็นพิเศษ)
‪แดเนียล!
‪โอ้ ไงจ๊ะ ที่รัก
‪- อุ๊ยตาย ‪- บ้าจริง
‪ลูกสาวของเราเพิ่งส่งนี่มาให้ฉัน
‪มีอะไรที่คุณอยากบอกฉันไหมคะ
‪(ได้เวลาคนในวัลเลย์จะได้เห็นว่า ‪คาราเต้ของจริงเป็นยังไง!)
‪ฉันนึกว่าคุณกับจอห์นนี่ผ่านเรื่องนี้ ‪กันมาได้แล้วซะอีก
‪ผมก็เคยคิดแบบนั้น
‪เห็นได้ชัดเลยว่าไม่จริง
‪พวกคุณกำลังจะประลองกัน ‪ที่ลานประลองโอกินาว่า
‪เดี๋ยวนะ นายจะสู้กับไอ้กะจั๊วนั่นเหรอ
‪โอเค ฉันไม่รู้ว่านั่นแปลว่าอะไร ‪แต่แน่ใจเหรอว่าอยากทำแบบนี้ เจ้านาย
‪หมอนี่ล็อกแขนฉันเหมือนเขา ‪เป็นนักสู้รอยซ์ กราซี ส่วนฉันเป็น…
‪ฉัน
‪คราวนี้ฉันต้องเห็นด้วยกับอานุชนะ ‪จอห์นนี่เป็นคนเลว
‪เขาจัดการสิงห์มอเตอร์ไซค์สองคนกับฉัน ‪แถมฉันมีไม้เบสบอลด้วย
‪โอเค ทุกคน
‪ขอบใจมาก
‪โอเคไหม ขอบใจมาก ซาบซึ้งเลย
‪ไปได้แล้ว ไปเถอะ ขอบใจนะ
‪เกิดอะไรขึ้นคะ
‪แทร์รี่ ซิลเวอร์โผล่มาน่ะ
‪เขาเป็นคนบ้าเสียสติจากอดีตของผม ‪นี่เพิ่งกลับมาเข้าร่วมคอบร้า ไค
‪อีกคนสินะ พูดจริงเหรอ แดเนียล
‪มีคอบร้า ไคคนไหนอีกไหมที่จะโผล่มา ‪จากอดีตของคุณเพื่อทำลายชีวิตเรา
‪ไม่มีแล้ว
‪คือผมก็ยืนยันไม่ได้
‪โอ้ พระเจ้า
‪ไม่ต้องกังวลไปนะ
‪ผมเตรียมเด็กๆ ให้พร้อมรับมือ ‪กับทุกสิ่งที่ซิลเวอร์คิดจะทำ
‪ผมแค่ต้องให้จอห์นนี่ยอมถอย แล้วให้ผมเป็นคนคุม
‪โอ้ ขอเดานะ
‪คุณบอกเขาแบบนั้น เขาไม่ชอบใจ
‪และคุณก็ไม่ชอบที่เขาไม่ชอบใจ ‪เรื่องก็เลยลงเอยแบบนี้
‪ประมาณนั้นเลย
‪โอเค ผมรู้
‪ขอถามให้ชัดเจนก่อนนะ ‪คุณไม่ได้จะสู้กับเขาจริงๆ ใช่ไหม
‪ไม่อยู่แล้ว
‪เราจะจัดการเรื่องนี้ เราแค่… ‪เหล้าทำให้เราขาดสติน่ะ
‪ผมมั่นใจว่าเขาก็ตื่นมาเมาค้างเหมือนผม ‪และรู้ตัวว่าเรื่องนี้มันงี่เง่าแค่ไหน
‪(เทปมิกซ์สุดเจ๋งม้วนที่สี่ของจอห์นนี่)
‪แบบนั้นแหละ เอาเลย!
‪ผมเคยเตะหน้าเขาน่ะ
‪จอห์นนี่ ลอว์เรนซ์ เขามันเลวร้ายที่สุด
‪นายเรียกตัวเองว่าอาจารย์เหรอ ‪นายไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอาจารย์คืออะไร
‪(อีเกิ้ล แฟง คาราเต้)
‪"นี่นะ จอห์นนี่ เราต่างพูดอะไร ‪ที่ต้องมาเสียใจภายหลัง
‪ฉัน… ขอโทษถ้าทำให้นายโกรธ"
‪ไม่ละ ไม่ขอโทษ นั่นแสดงให้เห็นจุดอ่อน
‪มาทำให้มันจบๆ ไปดีกว่า
‪นี่ ทำไมลูกไม่อยู่ที่โรงเรียนล่ะ
‪หนูเหลือแค่คาบว่างน่ะค่ะ ‪เลยแกล้งปวดท้องประจำเดือนแล้วกลับบ้าน
‪ลูกแกล้ง…
‪อะไรเนี่ย เดี๋ยวนี้โดดเรียนแล้วเหรอ
‪เปล่าค่ะ ไม่ได้โดด ‪หนูแค่กำหนดตารางของตัวเอง
‪แล้วพ่อล่ะคะ ทำไมไม่อยู่ที่ทำงาน
‪พ่อรู้สึกไม่ค่อยสบายน่ะ
‪เมื่อคืนเจอเรื่องหนักๆ มา
‪ก็เข้าใจได้อยู่
‪หนูเห็นทวีตของจอห์นนี่แล้ว ‪ทุกคนที่โรงเรียนพากันพูดถึงการสู้นี้
‪- เยี่ยมเลย ‪- พ่อไปทำอะไรให้เขาของขึ้นล่ะ
‪พ่อไปทำอะไรเหรอ ‪หมอนั่นของขึ้นกับทุกอย่างอยู่แล้ว
‪โอเคไหม นั่นแหละปัญหา แซม
‪พ่อพยายามทำดีที่สุดแล้ว ‪แต่จอห์นนี่น่ะเหลือทนจริงๆ
‪เปล่าสักหน่อย เขาก็แค่…
‪เป็นคนละสไตล์กับพ่อ
‪มันไม่ใช่คนละสไตล์ มันเป็นสไตล์ที่ผิด
‪โอเคไหม ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาก้าวร้าว ‪เชื่อพ่อเถอะ
‪เรื่องนี้เกี่ยวกับผู้ชายที่โผล่มาที่สำนักเรา ‪กับครีสหรือเปล่าคะ
‪จ้ะ
‪จ้ะ เขาคือคนที่หลอกให้พ่อ ‪เข้าคอบร้า ไคตอนพ่อยังเด็ก
‪เป็นเพราะคำสอนของคุณมิยากิแท้ๆ ‪ที่ทำให้พ่อตาสว่าง
‪ตอนนี้เราก็เลยต้องทุ่มเทกับมิยากิโดเป็นสองเท่า
‪แปลว่าอะไรคะ ไม่มีอีเกิ้ล แฟงแล้วเหรอ ‪จอห์นนี่ไม่มีทางยอมแน่
‪ใช่เลย เขาก็พูดแบบนั้น
‪เรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นแบบนั้นแหละ เรา…
‪แต่ไม่ต้องห่วงหรอก จะไม่มีการสู้กันทั้งนั้น
‪แน่อยู่แล้ว มิยากิโดสอนให้หลีกเลี่ยง ‪การต่อสู้ทุกครั้งที่ทำได้นี่นา
‪จ้ะ ใช่เลย แล้วลูกมีปัญหา ‪กับเรื่องนั้นตั้งแต่เมื่อไร
‪ตั้งแต่ที่มีคนโรคจิตใช้กระบองสองท่อนจู่โจมหนูไง
‪จอห์นนี่บอกว่าถ้าเราเอาแต่ยอม ‪พวกคอบร้า ไคก็จะมาเล่นงานเราเรื่อยๆ
‪จอห์นนี่พูดแบบนั้นเหรอ ขอโทษนะ แซม ‪แต่ลูกอยู่ข้างใครกันแน่
‪หนูไม่ได้อยู่ข้างใครทั้งนั้น ‪หนูแค่อยากฝึกทั้งสองสไตล์
‪หนูต้องเพิ่มเทคนิคขึ้นเป็นสองเท่า ‪ถ้าต้องแข่งกับโทรี่
‪ลูกแน่ใจเหรอว่ารอได้ขนาดนั้น
‪แม่เขาเล่าเรื่องงานเลี้ยงวันเกิดให้ฟัง ‪ดูเหมือนลูกหาเรื่องก่อนนะ
‪ไม่เอาน่า เทียบกับที่โทรี่ทำน่ะเหรอ
‪- แค่นั้นยังน้อยไป ‪- พ่อเข้าใจ
‪แต่ลูกรู้นี่ว่าเราไม่เชื่อในความก้าวร้าว ‪เราไม่ทำตัวแบบนั้น
‪พ่อต่างหากที่อาจไม่ทำตัวแบบนั้น ‪แต่หนูตัดสินใจเองได้
‪มีสามสิ่งที่ทำให้เป็นแชมป์
‪มีสามปัจจัย
‪ความปรารถนา
‪การอุทิศตน
‪และระเบียบวินัย
‪สองอย่างแรก ฉันให้พวกนายไม่ได้
‪อย่างสุดท้าย ฉันให้ได้ ‪แต่พวกนายก็ต้องเต็มใจรับมันไปด้วย
‪- แล้วเต็มใจไหม ‪- ครับ อาจารย์
‪เอาละ ยืนท่าเตรียมพร้อม
‪ทีนี้
‪ฉันเข้าใจว่าพวกนายอยากเอาชนะศัตรู
‪และได้ชนะแน่
‪เมื่อถึงคราวสำคัญเท่านั้น
‪จนกว่าจะถึงตอนนั้น แค่ตั้งใจฝึกให้ดี
‪เข้าใจไหม
‪ครับ อาจารย์
‪ขอความมั่นใจหน่อย
‪ครับ อาจารย์!
‪ดี
‪กางแขน
‪เลิกได้
‪ฉันว่านายกับฉันต้องคุยกันหน่อยแล้ว
‪วันนี้อาจารย์คนที่สองทำงานหนักแฮะ
‪เขาเข้าโหมดอสูรแล้ว
‪แย่ชะมัดที่เราไปเล่นงานพวกนั้น ‪ก่อนการแข่งขันไม่ได้
‪แค่เพราะเราสู้ไม่ได้ ไม่ได้แปลว่า ‪เราเอาคืนนิดๆ หน่อยๆ ไม่ได้นี่
‪แล้วนายคิดอะไรอยู่
‪โอ้ เฮ้ มาได้จังหวะพอดี
‪ฉันว่าฉันได้ท่าเอาไว้โต้ตอบ ‪ท่าไม้ตายของลารุสโซ่แล้ว
‪ดูนะ ฉันจะทำเหมือนเดินเข้าไปหาอีก
‪แต่วินาทีสุดท้าย ฉันจะมุดตัวลงล่าง ‪ใช้ไหล่อัดเข้าที่ไข่เขา
‪ทุ่มลงเสื่อ แล้วใส่ศอก ศอก ศอก
‪ได้แต้ม ลอว์เรนซ์คือผู้ชนะ
‪เข้าใจแล้วครับ
‪เอาละ นายเป็นเขาให้หน่อย ‪ฉันจะได้ลองใช้ความเร็วดู
‪เร็วเข้า จะช่วยฉันเอาชนะหรือเปล่า
‪บอกตรงๆ นะ อาจารย์ ‪ผมแอบหวังว่าคุณจะไม่สู้กัน
‪เหรอ งั้นแย่หน่อยนะเพราะได้เวลาลุยแล้ว
‪แล้วนายจะขอบคุณฉัน ‪ตอนเราไม่ต้องฝึกคาตะบ้าบอนั่น
‪ฉันจะได้เตรียมนายให้พร้อมกับการสู้จริงๆ
‪ถ้าคุณชนะ เราจะฝึกแค่อีเกิ้ล แฟง ‪ไม่มีมิยากิโดสินะ
‪ก็เข้าใจแล้วนี่ เจ้าเด็กปอนเตี๊ยก
‪แต่ถ้าผม…
‪ไม่อยากเลิกฝึกมิยากิโดล่ะ
‪พูดบ้าอะไรของนาย นายอยากให้เขาชนะเหรอ
‪เปล่าครับ ผมว่าจากมุมมองของผม ‪ไม่ว่าใครจะชนะ ก็ไม่มีใครชนะเลย
‪มีคนชนะเสมอ
‪การต่อสู้มันเป็นแบบนั้นแหละ เข้าใจไหม
‪ไม่สำคัญว่าลารุสโซ่จะบอกนาย ‪เรื่องปรัชญาโบราณไร้สาระอะไร
‪โอเคครับ อาจารย์
‪งั้นก็โชคดีนะ
‪ผมไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้เลย
‪ผมพยายามทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว
‪ผมนึกว่าถ้าเราช่วยกันสอน ‪เราอาจทำให้เด็กๆ แข็งแกร่งขึ้น
‪ผมพยายามไม่คิดถึงเรื่องในอดีตแล้ว
‪คราวหน้าจะนั่งตรงไหนก็ดูก่อนสิ เพื่อน
‪อยากสู้นักใช่ไหม ได้เลย!
‪ไม่ช้าก็เร็วจะต้องมีคนเจ็บตัวอยู่แล้ว
‪แนวคิดของเขาอันตราย
‪สำหรับลูกศิษย์ของผม
‪สำหรับลูกสาวผม
‪การสู้กับเขาเป็นทางเดียวที่จะเดินหน้าต่อได้
‪และถ้าผมคิดผิด ผมก็หวังว่าคุณจะยกโทษให้
‪ให้ฉันเสิร์ฟเครื่องดื่มจากบาร์ก่อนไหมคะ
‪ครับ ขอคัตตี้กับน้ำเปล่า
‪ไม่เอาดีกว่า เราขอเหล้าสก็อตอะไรก็ได้
‪ที่เจ้านายคุณซ่อนไว้สำหรับโอกาสพิเศษ
‪- นายไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ ‪- ฉันรู้
‪แล้วนายอยากคุยเรื่องอะไร
‪ฉันอยากให้นายรู้ว่าฉันดีใจที่นายมาร่วมด้วย
‪แต่ฉันอยากให้แน่ใจว่าเราเข้าใจตรงกัน
‪เรื่องพวกนี้ที่นายกำลังสอนลูกศิษย์ของฉันอยู่น่ะ
‪มันชวนให้สับสนนิดหน่อย
‪คอบร้า ไคไม่เคยยอมถอยจากการต่อสู้
‪ไม่ว่าจะเป็นการแข่งขันหรือไม่
‪เราจู่โจมก่อนเสมอ
‪แต่นายทำไปแล้วนี่
‪- นายพูดเรื่องอะไร ‪- ฉันพูดถึงร็อบบี้ คีน
‪ไม่เห็นนายเคยบอกฉันว่า ‪พ่อของเขาคือจอห์นนี่ ลอว์เรนซ์
‪- แล้วมันสำคัญตรงไหน ‪- มันสำคัญตรงไหนเหรอ
‪นายขโมยลูกชายเขามานะ
‪ถ้านั่นไม่ฟังเหมือนการจู่โจมตรงๆ ‪ฉันก็ไม่รู้ว่าอะไรจะเป็นแล้ว
‪ตอนนี้นายมีทั้งเขาและเด็กๆ คนอื่น ‪มาเกี่ยวข้องกับดราม่าเก่าๆ ของนาย
‪และถ้านายไม่ระวังให้ดี
‪มันจะทำให้คอบร้า ไคล่มสลายอีกครั้ง
‪ฉันควบคุมทุกอย่างไว้ได้แล้ว รวมทั้งร็อบบี้ด้วย
‪อย่าว่ากันนะ จอห์น
‪แต่ฉันว่ามันดูไม่เหมือนแบบนั้นเลย ‪จากจุดที่ฉันนั่งดูอยู่
‪เมื่อไม่นานมานี้
‪นายยังนั่งหัวหด ‪ในงานเลี้ยงที่เสิร์ฟเต้าหู้มังสวิรัติอยู่เลย
‪นายคิดถูกเรื่องฉันเลย จอห์น
‪ฉันใช้ชีวิตอยู่บนความโกหก
‪ฉันสูญเสียตัวตนของฉันคนเดิมไป
‪แต่ตอนนี้เหรอ
‪ตอนนี้ไม่มีอะไรที่ฉันต้องการไปกว่า
‪โอกาสที่สองให้จบสิ่งที่เราเริ่มไว้
‪ฉันแค่อยากให้แน่ใจว่าครั้งนี้เราจะชนะ
‪และทางเดียวที่จะทำแบบนั้นก็คือลืมอดีตไปซะ
‪โฟกัสที่ลูกศิษย์ของเรา
‪พอเราทำแบบนั้น ทุกอย่างก็จะเข้าที่เข้าทางเอง
‪ลารุสโซ่จะต้องปิดมิยากิโด
‪ส่วนจอห์นนี่ ลอว์เรนซ์…
‪จะเสียใจที่เขาเดินออกจากคอบร้า ไค
‪แล้ว…
‪นายจะว่ายังไง
‪ฉันก็จะบอกว่า…
‪เรามีชัยชนะรออยู่ในอนาคตแล้ว
‪(มีข่าวลือว่างานพรอมใกล้เข้ามาแล้ว)
‪นี่ ริโก้ นายโอเคไหม
‪วันนี้ร้านสักปิดแล้ว
‪เฮ้
‪นายคิดจะไปไหนไม่ทราบ
‪ตามหานายนี่ไม่ยากเลยสักนิด ไอ้ลูกหมา
‪พวกนายกล้าละเมิดกฎห้ามต่อสู้เหรอไง
‪อ๋อ เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อสู้หรอก
‪(มิยากิโด คาราเต้)
‪เขามาแล้ว!
‪มีอะไรอยากพูดกับกล้องไหมครับ ‪อาจารย์ลอว์เรนซ์
‪อยากพูดอะไรก่อนสู้ไหมครับ อาจารย์ลอว์เรนซ์
‪พวกเด็กๆ มาทำอะไรที่นี่
‪นั่นแหละสิ่งที่เกิดขึ้นเวลานาย ‪เผยแพร่ชีวิตตัวเองลงโซเชียล
‪ฟังนะ มันอาจมีวิธีที่ดีกว่านี้
‪มีสิ นายก็แค่ไม่ยอมรับมัน
‪นายไม่เคยคิดว่าตัวเองอาจคิดผิด ‪ในเรื่องอะไรเลยใช่ไหม
‪เรามาทำอะไรที่นี่กันแน่
‪อยากเอาคำพูดไร้สาระที่เราเถียงกันเมื่อคืน ‪มาพูดต่อหน้าเด็กๆ พวกนี้ใช่ไหม
‪เปล่า ฉันอยากได้สิ่งที่ดีที่สุดให้พวกเขา
‪สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับพวกเขาก็คือมิยากิโด
‪และถ้าการสู้กับนายคือ ‪ทางเดียวที่ทำให้ฉันได้แบบนั้น
‪งั้นก็มาทำให้จบๆ กันเลย
‪ได้เลย ลารุสโซ่
‪มาจบเรื่องนี้กัน
‪หันหากรรมการ
‪คำนับ
‪หันหากันเอง
‪คำนับ
‪พร้อม!
‪สู้ได้!
‪ลอว์เรนซ์ได้แต้ม
‪อาจารย์ลอว์เรนซ์จู่โจมก่อน!
‪ยึดมั่นในคติที่เขียนไว้บนกำแพงของสำนัก
‪และสลักอยู่ในตัวตนของเขา
‪อะไร ฉันพยายามเข้าถึง ‪จิตวิญญาณของการต่อสู้นี้อยู่น่ะ
‪แต้มหนึ่งต่อศูนย์ ลอว์เรนซ์นำ
‪พร้อม!
‪สู้ได้!
‪ลารุสโซ่ได้แต้ม!
‪แต้มหนึ่งต่อหนึ่ง
‪พร้อม!
‪สู้ได้!
‪สุดยอด! สองต่อหนึ่งแล้ว ลารุสโซ่เป็นฝ่ายนำ
‪ลารุสโซ่แค่ต้องทำให้ได้อีกหนึ่งแต้ม ‪แล้วเขาจะเป็นผู้ชนะ
‪แต้มสองต่อหนึ่ง ลารุสโซ่นำ
‪พร้อมไหม
‪สู้ได้!
‪อะไรวะเนี่ย
‪ลอว์เรนซ์ได้แต้ม!
‪เอาเลย อาจารย์!
‪ยังมีลูกไม้สกปรกซ่อนอยู่อีกไหม
‪ฉันไม่ใช่คนที่สู้สกปรกนะ
‪แต้มสองต่อสอง
‪ใครได้แต้มต่อไปชนะ
‪พร้อมไหม
‪สู้ได้!
‪- ลอว์เรนซ์ได้แต้ม! ‪- ลารุสโซ่ได้แต้ม!
‪- แน่ใจเหรอ ‪- นายล่ะแน่ใจเหรอ
‪ย้อนคลิปเช็กดูเลย!
‪ดูอีกมุมซิ
‪ไม่มีมุมอื่นแล้วครับ
‪พวกนายไม่มีมือถืออีกเครื่องหรือไง
‪ฮอว์ค
‪ให้ตายสิ อีไล เกิดอะไรขึ้น
‪ฝีมือใคร
‪คอบร้า ไคครับ
‪ถ้านี่เป็นฝีมือครีสกับซิลเวอร์ พวกเขาต้องชดใช้
‪ให้ตายสิ จอห์นนี่ ขอที
‪คราวก่อนครีสจะฆ่านายนะ ‪นายอยากสู้กับทั้งคู่เลยเหรอ
‪ใช่เลย ก็ดูที่พวกนั้นทำสิ
‪เอาน้ำมันไปราดกองไฟ นั่นเหรอคำตอบของนาย
‪- ทำไมฉันถึงไม่แปลกใจเลย ‪- อาจารย์ หยุดเถอะ
‪นายยังเอาแต่คิดว่ามีแค่วิธีของนายที่ใช้ได้
‪วันก่อนนายภูมิใจสุดๆ ตอนพวกนี้ ‪หลอกอีกฝ่ายไปโดนสปริงเกอร์ได้
‪แต่ถ้าพวกเขาปักหลักแล้วอัดพวกนั้น ‪แบบที่ฉันสอน เรื่องนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น
‪แล้วถ้าพวกเขาสู้ทุกครั้งที่ถูกยั่วยุ ‪มันจะพาไปถึงไหนล่ะ
‪กลับไปโรงพยาบาลเหรอ หรือว่าคุก
‪- ไม่เอาน่า แค่เพราะนายเคยอยู่ทั้งคู่… ‪- พอเถอะค่ะ พ่อ
‪- ว่าไงนะ ‪- จอห์นนี่พูดถูก
‪ไม่สำคัญว่าเรามีเรื่องกับคอบร้า ไคกี่ครั้ง
‪ถ้าเราไม่จู่โจมกลับ ‪พวกนั้นก็จะมาเล่นงานเราเรื่อยๆ
‪แล้วนายมากังวลที่ฉันมีอิทธิพล ‪ต่อลูกศิษย์นายเนี่ยนะ
‪นี่ใช่ไหมที่นายต้องการ จอห์นนี่
‪ทำให้ลูกสาวฉันกับลูกศิษย์คนอื่นๆ ทำตัวแบบนาย
‪รู้ไหม นายไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นแล้วละ
‪เพราะเราจบเรื่องกันแล้ว
‪แบบนั้นก็ได้เลย
‪อีเกิ้ล แฟง ไปกันเถอะ
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์